Kholmogory () is a historic rural locality (a selo) and the administrative center of Kholmogorsky District of Arkhangelsk Oblast, Russia. It lies on the left bank of the Northern Dvina, along the Kholmogory Highway,  southeast of Arkhangelsk and  north of the Antonievo-Siysky Monastery. The name is derived from the Finnish Kalmomäki for "corpse hill" ("cemetery"). Population:

The Kholmogory area was at first in historical times inhabited by the Finno-Ugrians "Zavolochskaya Chud", (i.e. "the Chud [who live] beyond the portage"), known also as Yems in old Novgorod chronicles, and Karelians. The first Slavonic population to enter Kalmamäki were Pomors  from Vologda area after 1220.  As early as the 14th century, the village (the name of which was then spelled Kolmogory) was an important trading post of the Novgorod Republic in the Far North of Russia. Its commercial importance further increased in 1554 when the English Muscovy Company made it a center of its operations in furs. The Polish-Lithuanian irregular forces known as Lisowczycy besieged the wooden fort during the Time of Troubles (1613), but had to retreat in failure.

Exile and prison camps
During the 17th and 18th centuries, the settlement was also a place of exile, notably for ex-regent Anna Leopoldovna and her children including Ivan VI. The use of the location for political prisoners was revived by Mikhail Kedrov, after he was appointed was appointed Cheka plenipotentiary for the region. He turned the Kholmogory prison camp into a death camp where mass executions of former  officers of the White Army and others he deemed to be political opponents of the Bolshevik regime. The death toll was so large and Kedrov's behaviour so cruel that he was relieved of his duties and put in psychiatric care.

Cathedral
In 1682, the six-pillared Kholmogory cathedral was consecrated; the biggest in the region. It was disfigured by the Communists in the 1930s. Many ancient wooden shrines and mills, however, still survive in the neighborhood. One of the nearby villages is the birthplace of the Russian polymath Mikhail Lomonosov. Local artisans—such as Fedot Shubin—have been famed for their craft of carving the tusks of mammoths and walruses.

In Kholmogory, a craft of Kholmogory bone carving was developed in the 17th century. The bone carvings from Kholmogory were notable for excellent craftsmanship and perfected technique. The best carving masters from Kholmogory were invited to work in the Kremlin Armoury, which performed orders for the tsar's court. The handicraft reached its peak under the reign of Peter the Great. Currently the carving is being performed at the Lomonosov Bone Carving Factory.

References

External links
An 18th-century walrus-ivory chess set from Kholmogory
Modern works of Kolmogory craftsmen
Kholmogory Bone Carving

Rural localities in Kholmogorsky District
Pomors
Kholmogorsky Uyezd

Kholmogory, Arkhangelsk Oblast


La Coupe de Belgique de basket-ball 2021-2022 est la  de la Coupe de Belgique, également dénommée EuroMillions Basketball Cup, pour des raisons de sponsoring avec la lotterie nationale EuroMillions. La phase finale oppose 32 équipes professionnelles et amatrices belges sous forme d'un tournoi à élimination directe et se déroule d'octobre 2021 à mars 2022.

Calendrier

Résultats

Seizièmes de finale
Les 22 équipes de TDM 1 et de TDM 2 qualifiées du tour préliminaire, ainsi que les dix équipes belges de la BNXT League participent aux seizièmes de finale. Ce tour se joue entre le  et . Le tirage de ce tour est annoncé le  par la Pro Basketball League.

Huitièmes de finale
Ce tour se dispute entre le  et le . Le tirage de ce tour est annoncé le  par la Pro Basketball League.

Quarts de finale
Contrairement au tours précédent, les matches de quarts de finale se jouent en aller-retour. Les matches de ce tour initialement prévus le  et  sont reportés par la Pro Basketball League au week-end du  en raison de nouvelles restrictions annoncées par le gouvernement belge. Les matchs entre Filou Oostende et Belfius Mons-Hainaut sont décalés au  et  à cause de la participation de Filou Oostende à la Ligue des Champions. Le tirage de ce tour est annoncé le  par la Pro Basketball League. À partir des quarts de finale le tournoi se joue selon un tableau prédéfini.

Matches aller

Matches retour

Demi-finales
Ce tour se dispute entre le  et .

Matches aller

Matches retour

Finale
La finale entre Hubo Limburg United et Filou Oostende a lieu le  à Forest National.

Tableau

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Coupe de Belgique de basket-ball

Liens externes

2021-2022
Coupe M
Basket-ball M


Giuseppe Scala () a fost un medic, filosof, matematician și astronom italian.

Biografie
Giuseppe Scala , împreună cu Giuseppe Moleti din Messina, a fost unul dintre cei doi învățați care au participat, în 1582, la comisia celor cinci erudiți creată de papa Grigore al XIII-lea pentru reforma calendarului. Chemat de Universitatea din Padova să predea matematica, a fost constrâns să refuze din cauza stării sale precare de sănătate.

A murit tânăr, la doar douăzeci și nouă de ani.

Lucrări publicate
L'Efemeridi del mag.co et eccel.te sig. Gioseppe Scala Siciliano, per anni dodici, le quali cominciano dall'anno di Christo nostro Sig. 1589. & finiscono nel fine di dicembre dell'anno 1600. ... Alle quali sono aggiunti i canoni, ò introduttioni dell'efemeridi dell'eccell. sig. Gioseppe Moleto matematico et dal detto signor Gioseppe Scala ridotto all'uso delle presenti efemeridi, In Venetia: appresso i Giunti, 1589. (Ephemerides Iosephi Scalae Siculi Noetini art. et med. doc. ad annos duodecim, incipientes ab anno Domini 1589).
 Vnà cum introductionibus ephemeridum excel. d. Iosephi Moletii mathematici. Ab eodem d. Iosepho Scala, ad vsum suarum, restitutis. Venetiis: Lucantonio Giunta il giovane, 1589)

Note

Bibliografie
 Corrado Spataro, L'astronomo netino Giuseppe Scala jr. e la "nuova scienza" del Cinquecento, 2011.

Vezi și
 Calendarul gregorian

Nașteri în 1556
Decese în 1585
Astronomi italieni
Astronomi din secolul al XVI-lea
Medici italieni
Filozofi italieni
Matematicieni italieni
Matematicieni italieni din secolul al XVI-lea

Giuseppe Scala


El distrito de Muqui es uno de los treinta y cuatro distritos que conforman la provincia de Jauja, ubicada en el departamento de Junín, bajo la administración del Gobierno Regional de Junín, en la sierra central de Perú.

Dentro de la división eclesiástica de la Iglesia Católica del Perú, pertenece a la Vicaría IV de la Arquidiócesis de Huancayo

Historia
El distrito fue creado mediante Ley Nº 12333 promulgada el 10 de junio de 1955, en el gobierno del Presidente Manuel A. Odría, siendo Presidente de la Cámara de Senadores el señor Héctor Boza y Presidente de la Cámara de Diputados el señor Eduardo Miranda Sousa.

Muqui, hasta antes de su elevación a la categoría de Distrito, fue Anexo del Distrito de Muquiyauyo.
Su creación como Distrito fue resultado de una labor tenaz y permanente de sus hijos residentes en la Ciudad de Lima así como de muchos muquinos que desde el terruño apoyaban las gestiones de la Comisión que con dicho fin encabezaba el señor Santos Hinostroza Sosa.

El primer alcalde del Distrito de Muqui fue el ciudadano Wenceslao Salcedo Granados, para el  período 2007 - 2010 fue el ciudadano Hugo Munguía Silvera. Es necesario hacer mención a una heroína la señora Dolores Hinostroza Tiza quien cuando se encontraba ejerciendo el cargo de Alcaldesa fue asesinada en su propio domicilio por elementos subversivos pertenecientes a Sendero Luminoso.

Geografía
La superficie del distrito de Muqui es 11,74 km²,  se encuentra a 3 332 , y tiene una población permanente de unos 1 171 habitantes. Se encuentra ubicado en la margen derecha del Valle del río Mantaro.

El Distrito de Muqui, que se encuentra a unos 15 minutos de la Ciudad de Jauja, tiene unas tierras muy productivas, y conjuntamente con los demás distritos que se encuentran ubicados en el hermoso y amplio Valle del Mantaro, constituye una zona de permanente producción agrícola, abasteciendo durante todo el año a la Ciudad de Lima y otras de la zona central del Perú con una gran variedad de productos entre los que se destacan: la papa, choclo (maíz), zanahorias, habas, trigo, arveja, cebada, alfalfa, y otros artículos de primera necesidad.

Capital
Su capital es el pueblo de Muqui

División administrativa

Barrios
Barrio Arriba. que comprende la parte norte del distrito, partiendo de la plaza de armas
Barrio Abajo. que comprende la parte sur del distrito partiendo desde la plaza de armas
Barrio La Florida. que comprende la parte central al este del distrito desde la acequia principal hasta orillas del rio Mantaro

Anexos y centros poblados

Autoridades
 2019 - 2022
 Alcalde: Percy Hernán Soriano Delzo
 Regidores:Banco de Políticos Peruanos</ref>
 Alcalde: Fredy Luis Párraga Blas, Acción Popular (AP).
 Regidores: Miguel Juan Caso Arauco (AP), Gladys Blas Casas (AP), Saul Gustavo Parraguez Serpa (AP), Jesus Rubén Blas Damián (AP), Teodoro Víctor Amaya Sandoval (Perú Libre).
 2007-2010
 Alcalde: Hugo Hesiquio Munguía Silvera.

Policiales
 Comisaría de Jauja
 Comisario: Cmdte. PNP. Edson Hernán Cerrón Lazo.

Religiosas
 Arquidiócesis de Huancayo
 Arzobispo de Huancayo: Mons. Pedro Barreto Jimeno, SJ.
 Vicario episcopal: Pbro. Hermann Josef Wendling SS.CC.
 Parroquia San Miguel Arcángel - Huaripampa
 Párroco: Pbro. Rufino Valeriano Huahuasoncco, SS. CC.

Educación

Instituciones educativas
 IE Primaria 30511 Virgen de las Mercedes

Festividades
 Febrero: Carnavales
 Mayo: Fiesta de las Cruces
 Septiembre: Virgen de la Merced
 Julio: Campeonato 28 de Julio

Turismo
En cuanto al folklore, Muqui cuenta entre sus bailes característicos con «la jija», «la tunantada», «el carnaval jaujino» y «los negritos de muqui» cuenta además con otros bailes que son comunes a todos los pueblos de la provincia de Jauja.

Referencias

Véase también
 Organización territorial del Perú
 Jauja

Enlaces externos

  INEI Perú
  Distritos de Jauja

Muqui

Distrito de Muqui


Das rote Zimmer ist ein Film von Rudolf Thome aus dem Jahr 2010. Die Uraufführung fand am 24. Oktober 2010 bei der Viennale statt. Am 13. Januar 2011 wurde der Film in den deutschen Kinos gestartet.

Handlung
Der Kussforscher Fred feiert mit einer Prostituierten seinen 39. Geburtstag. Er ist zwar noch verheiratet, aber seine Frau, die er immer noch liebt, lebt von ihm getrennt und will sich scheiden lassen.

Luzie und Sibil leben in einem blauen Haus auf dem Land. Die beiden Frauen haben eine lesbische Beziehung, aber Sibil hat auch noch zu Peter, einem jungen Mann aus der Nachbarschaft, ein Verhältnis. Luzie schreibt an einem Roman über das Seelenleben des Mannes, während Sibil einfach in den Tag hineinlebt.
Fred lädt junge Paare in sein Labor ein, die sich dann eine Viertelstunde lang küssen müssen. Er wertet die Blut- und Speicheldaten der Probanden aus. Sein Professor setzt ihn unter Druck. Die Ergebnisse müssen schneller vorliegen. Am Tag seiner Scheidung lernt er Luzie in einer Buchhandlung kennen. Die beiden Frauen sprechen Männer in Bibliotheken und Buchhandlungen an. Dort trifft man die einsamen Männer, die als Rechercheobjekte für Luzies Buch dienen.
Als Fred die Frauen in ihrem Haus besucht, muss er als erstes mit ihnen nackt im See schwimmen, wobei die Frauen mit Bikinis bekleidet sind. Anschließend werden er und Alexander, den Sibil in einer Bibliothek aufgegabelt hat, einem Test unterzogen, in dem es um die Gefühle geht, die Männer Frauen gegenüber haben. Alexander wird nach Hause geschickt und Fred übernachtet nach einem Abendessen mit viel Alkohol bei den Frauen. Zum Sex kommt es aber nicht.

Wieder in der Stadt zurück, staffiert sich Fred neu aus, besorgt sich eine Angel. Er hat herausgefunden, dass die beiden Frauen gerne angeln, und mietet sich dann in einer Pension in der Nähe des Landhauses ein. Er besucht die Frauen, die ihn am Abend in ihr geheimnisumwittertes "rotes Zimmer" einladen. Dort sehen sie sich dann aber nur gemeinsam die Tagesschau an.
Beide Frauen verlieben sich in Fred, der sich seinerseits in sie verliebt. Es kommt zu Eifersuchtsszenen und Luzie schickt Fred weg. Als dieser allein vor einem Lagerfeuer am See sitzt, kommt "Venus" aus dem Wasser gestiegen und verführt ihn. Danach wartet Sibil in seiner Pension auf ihn. Sie verbringen die Nacht zusammen. Am nächsten Tag schließen die Frauen mit Fred einen "Liebesvertrag". Er überweist monatlich 3000 Euro und bekommt die beiden Frauen als seinen "ganz legalen" Harem.

Hintergrund
Rudolf Thome über die beiden Hauptdarstellerinnen: "Überhaupt haben beide Schauspielerinnen, mehr als ich das bisher gewohnt war, sehr viel von sich aus zu dem dazu erfunden, was im Drehbuch stand. Sie kamen immer wieder mit neuen Vorschlägen und Ideen. Am Extremsten kam das von Seyneb Saleh, die hat keinen Take so gespielt wie den anderen. Katharina Lorenz war da kontinuierlicher."

Über das Drehen mit der Red-One-Filmkamera: "Das Drehen selbst war für mich entspannter, weil es gab keinen Materialverbrauch mehr. Ich konnte Proben aufnehmen, ich habe den Schauspielern zum ersten Mal wieder gesagt, ihr spielt solange, bis ich "Cut" sage, solange spielt ihr weiter. Also für mich war es ein Fest als Regisseur und als Produzent. Ich sah mich plötzlich mit einer Freiheit konfrontiert, die ich früher gerne gehabt hätte."

Zu der Arbeit mit den Darstellern: "Ich muss nicht die Schauspieler kontrollieren, um zu sehen, wie gut sie sind, das sehe ich beim Drehen. Ich sitze auch nicht hinter dem Monitor, obwohl beim Drehen mit der Red wahrscheinlich 90 % meiner Kollegen das tun werden. Weil das bequemer, weniger anstrengend ist, und man sieht das fertige Bild. Für die Mehrzahl der Regisseure ist ja das Bild eines Films wichtiger als die Schauspieler, als die Menschen, die sie darstellen. Für mich geht es um die Leute, die ich zeige, das ist mein Hauptaspekt."

Kritiken

Weblinks
 Offizielle Website

  (mit Trailer und Fotogalerie)

Einzelnachweise

Filmtitel 2011
Deutscher Film
Filmdrama
Liebesfilm

Das rote Zimmer (2010)


ثنائي إيثيل الإيثر (الإيثر الإيثيلي) مركب عضوي له الصيغة C2H5OC2H5، وهو ينتمي لمجموعة الإيثرات وهو أشهرها، لذلك يسمى أحياناً الإيثر . وهو عبارة عن سائل عديم اللون سريع الاشتعال له رائحة مميزة، كان يستخدم سابقاً كمخدر.

الخواص

الفيزيائية والكيميائية
لثنائي إيثيل الإيثر تطايرية عالية جداً، وهو سريع الاشتعال. أبخرته أثقل من الهواء. عند تعرض الإيثر الإيثيلي لأكسجين الهواء فإنه يتشكل فوق أكاسيد عضوية لها خاصية متفجرة لتفاعليتها العالية. لذلك فإن الإيثر الإيثيلي يحفظ في أواني معتمة، لتجنب تحفيز التفكك بالفوتونات.

نظراً لخموله الكيميائي النسبي فإنه يستعمل كمحل في بعض التفاعلات الكيميائية مثل تفاعل غرينيار. يستخدم الإيثر الإيثيلي في الاستخلاص وذلك لضعف انحلاليته في الماء.

تسبب أبخرة ثنائي إيثل الايثر إثارة أولية يتبعها فعل مخدر، إذا كان له في بدايات العشرين تطبيقات طبية كمخدر ،إلا أن هذا الأمر لم يعد قي التطبيق ، وذلك للاثآر الجانبية غير محببة (قلق , إقياء) ، ولخطورة الانفجار المصاحبة لاستعماله.

الفيزيولوجية
تسبب أبخرة ثنائي إيثيل الإيثر إثارة أولية يتبعها فعل مخدر، لذا كان له في السابق تطبيقات طبية كمخدر، إلا أن هذا الأمر لم يعد قيد التطبيق، وذلك للآثار الجانبية غير المحببة (قلق، إقياء)، ولخطورة الانفجار المصاحبة لاستعماله.

وجد أن الإنزيم cytochrome P450 يساهم في عملية استقلاب ثنائي إيثيل الإيثر.

في المقابل فإن ثنائي إيثيل الإيثر يثبط عمل إنزيم الكحول ديهيدروجيناز بالتالي يبطئ من استقلاب الإيثانول. بالإضافة إلى أنه يثبط استقلاب العقاقير التي يتطلب عملها حدوث تنفس خلوي (استقلاب مؤكسد).

التحضير
يحضر ثنائي إيثيل الإيثر من تفاعل مزيج من الإيثانول وحمض الكبريتيك بنسبة 5:9، حيث يضاف الكحول بشكل تدريجي إلى الحمض، تتبعه عمليه تقطير عند 140°س. نتيجة تفاعل التكاثف ينتج ثنائي إيثيل الإيثر كناتج رئيسي، ويبقى كبريتات ثنائي الإيثيل كناتج ثانوي سام.

الاستخدامات
 يستعمل بشكل واسع كمحل في الكيمياء العضوية، وكذلك في عمليات الاستخلاص.
 يمزج الإيثر الإيثيلي مع بعض أنواع الوقود وذلك بسبب انخفاض درجة حرارة الاشتعال الذاتي والتطايرية العالية. للإيثر الإيثيلي رقم سيتان عال نسبيا 85 - 96.
 يستخدم أيضا مع حمض الهيدروكلوريك المركز والفلوروجليسينول للكشف عن التزنخ في الزيوت

المراجع

أدوية تخدير عام
إيثرات الألكيل
إيثرات المذيبات
محدثات الهلوسة
مسببات الابتهاج
مسببات التفارق
معدلات تفارغية موجبة لمستقبل غابا أ
مناهضات مستقبل ن-مثيل-د-أسبارتات
ناهضات مستقبل الغلايسين
وقود

ثنائي إيثيل الإيثر


أغنية الأحد، الأحد الدامي  هي أغنية لفريق موسيقى الروك إيرلندي يو تو (U2) وتدور حول موضوع مأساة الأحد الدامي (1972) في ديري في شمال إيرلندا.

وكلمات الأغنية هي:
نعم ..
لا أستطيع أن أصدق الأخبار اليوم
أوه، لا أستطيع أن أغلق عيني وأجعل ما حدث يغادر عقلي
حتى متى؟
حتى متى يجب أن نغني هذه الأغنية؟
حتى متى؟ حتى متى ..
لأننا الليلة .. نستطيع أن نكون واحداً
الليلة..
الزجاجات المحطمة تحت أقدام الأطفال
الأجساد المنثرة عبر نهاية الشارع المسدود
لكنني لن أكترث لنداء المعركة
لن أدير ظهري وأقف مقابل الجدار
الأحد.. الأحد الدامي
والمعارك للتو ابتدأت
هناك الكثير ممن خسروا، فهل تخبرني من ربح؟
الخندق يحفر عميقاً في قلوبنا
والأمهات، الأطفال، الإخوة، والأخوات، تفرقوا أشتاتاً
الأحد.. الأحد الدامي
إمسح الدموع من عينيك
أنا سأمسح الدموع من عينيك
أنا سأمسح عيونك المحتقنة بالدموع
حقاً نحن منيعون
عندما تكون الحقيقة خيالاً والتلفزيون واقعاً
واليوم تبكي الملايين
نأكل ونشرب بينما يموتون هم في الغد

روابط خارجية

مراجع

أغان عن أيرلندا
أغان كتبها آدم كلايتون
أغان كتبها بونو
أغان كتبها ذا إيدج
أغان منفردة في 1983
أغاني 1983
أغاني بوست بانك
أغاني ضد الحرب

الأحد الدامي (أغنية)


T-155 Fırtına, Türkiye tarafından üretilen kundağı motorlu topçu sistemine sahip bir obüs.

Üzerine monte edilmiş 12 adet hidro-pnömatik süspansiyon ünitesi ve tekerlerinden oluşan gelişmiş süspansiyon sistemi sayesinde engebeli arazi dahil her türlü arazide rahatça harekât icra edebilmektedir. Güç/Ağırlık oranı 21bg/t olan Fırtına'nın harekâtlarını uzun süreli destekleyebilir. ADOP-2000 sistemine sayısal olarak entegre edilmiş olan Fırtına, sahip olduğu ASELSAN ürünü 9600 serisi frekans atlamalı sayısal telsizler vasıtasıyla emniyetli, güvenilir, esnek, süratli, mobil, beka kabiliyeti yüksek, elektronik harp korumalı etkin bir ses ve veri haberleşmesinin tesisine ve atış esaslarının süratle takibine imkân tanımaktadır. Obüsteki muharebe sistemleri Fırtına Atış Kontrol Sisteminin hesapladığı atış komutlarını alma ve gönderme yeteneğine sahiptir. Fırtına hareket halindeyken 30 saniye içinde atış görevine hazır olabilmekte ve ilk 15 saniye içinde ani atış (darbe) olmak üzere 8 atımlık bir atış görevini bir dakika içinde tamamlayabilmektedir. Obüs atış görevinin tamamlanmasını müteakip 30 saniye içinde mevzisini terk edebilmektedir. Obüs, sahip olduğu içeriden komuta edilebilen otomatik namlu yol kilit sistemi vasıtasıyla, kısa sürede mevzi değiştirebilmekte ve böylece düşmanın karşı ateşine maruz kalma riskini minimum düzeye indirmektedir.

Atış Kontrol Sistemi
Fırtına'nın ASELSAN tarafından geliştirilen özgün atış kontrol sistemi dört ana bölümden oluşmaktadır
 Ataletsel Seyrüsefer Sistemi (Inertial Navigation System)
 Atış Kontrol Bilgisayar
 Otomatik Namlu Yönlendirme Sistemi
 İlk Hız Ölçme Radarı

Obüs Ataletsel Seyrüsefer Sistemi sayesinde tevcih hattı istikamet açısını 0,3 milyem, mevzi koordinatlarını 17,5 metre ve mevzi rakımını 10 metre doğrulukla tespit edebilmektedir. Obüs ayrıca, mevcut sistemlerin aksine, tevcih herekli nişan dairesi, nişan çubuğu gibi alet ve avadanlığa ihtiyaç duyulmadan çok kısa bir süre zarfında mevzilenebilmektedir. En önemli özelliği; 8–25 km arası mesafelere yapılan atışlarda farklı namlu açılarından art arda atılan üç merminin, hedefe aynı anda ulaşması ile üç adet obüsün atış gücünü tek başına karşılayabilmesidir.

Silah Sistemi
NATO standardı her cins 155 mm obüs mühimmatını kullanabilen Fırtına, 48 adet silah payı kıt'a yükü mühimmata sahiptir. Elektrikle çalışan ve elektonik olarak kontrol edilen otomatik mermi doldurma sistemi sayesinde obüs; ani atış için 15 saniyede 3 atım ve sürekli atış için dakikada 2 atım gerçekleştirebilmektedir. Obüs, 52 çap uzunluğunda, monoblok olarak imal edilen ve 23 litrelik yanma odası hacmine sahip bir namlu ile donatılmış olup halihazırda MKE tesislerinde üretilmektedir.

Mühimmat
 M107 (HE): 18 km menzil
 M549A1 (RAP/HE): 30 km menzil
 ERFB/BB: +40 km menzil

Geliştirme programı
155mm M-44T ve M-52T kundağı motorlu obüs modernizasyon programlarından alınan dersler ışığında, Türk Kara Kuvvetleri Topçu Birlikleri'nin taktik ve teknik kulanım konseptleri ve geleceğin muharebe sahası ateş destek ihtiyaçları dikkate alınarak 1995 yılında T-155 Fırtına Modern Obüs Geliştirme Programına başlanmıştır. Program kapsamında tasarım ve prototip üretim çalışmalarına Kara Kuvvetleri Teknik ve Proje Yönetim Daire Başkanlığı silah ve Mühimmat Şube Müdürlüğü Proje Yönetiminde 1995 yılında başlanan ve azami menzili 30 km olan 155mm/39 kalibre namluya sahip ilk prototip 1997 yılında üretilmiş, ancak daha uzun menzil ihtiyacı neticesinde yeni obüsün 155/52 kalibre silah sistemine sahip olması kararlaştırılmıştır. Kara Kuvvetleri ihtiyacına yönelik olarak 40 km menzilli, 155mm/52 kalibre silah sistemine sahip ikinci prototip obüsün üretimine 2000 yılı içerisinde başlanmıştır. Obüsün gövdeve kule tasarımları ve analizleri modern tasarım programları kullanılarak tamamen  bilgisayar ortaminda yapılmıştır. Prototip obüsün gövde, kule ve süspansiyon sistemlerinin üretimi Eylül 2000'de yurtdışından tedarik edilen komponentlerin entegrasyonu ise Aralık 2000'de tamamlanmıştır. Prototip üretim çalışmaları sırasında Türkiye yeni obüste Almanya üretimi PzH 2000 obüsünün alt sistemlerini kullanmayı planlamış, ancak Alman Federal Güvenlik Konseyi'nin PzH 2000 obüsünün alt sistemlerinin satışına yönelik ihracat lisansını onaylamaması üzerine, söz konusu sistemler Güney Kore'li Samsung Techwin şirketinden tedarik edilmiştir. Prototip obüs, Tek Top-tek Batarya Konsepti'ne uygun olarak at ve gözle(shoot and scout) prensibine göre tasarlanmıştır.Temmuz 2001 de bazı altsistemlerin (otomatik yükleyici, komple 155mm/52 kalibre silah sistemi) tedarikine yönelik olarak Güney Kore ile Türkiye arasında bir kontrat imzalanmıştır. Halihazırda güç paketi dışında kalan tüm alt sistemler Türkiye'de üretilmektedir.

Fırtına 2
T-155 Fırtına obüsünün en güncel versiyonu olarak geliştirilmiştir. Sakarya Arifiye'de faaliyet gösteren MSB 1. Ana Bakım Fabrikası, yeni nesil obüs Fırtına 2'nin seri üretimine başladı. Toplam 140 adet sipariş alan fabrika, bir yıl içinde en az 30 adet Fırtına 2'yi Kara Kuvvetleri Komutanlığı'na teslim etmeyi hedefliyor.

Sac kesimleri ile kule çalışması başlatılan Fırtına 2, birçok yeni özellikle üretilecek. Fırtına 2'nin kule ve namlu yönlendirme sistemi tamamen elektrikli ve servo kontrollü hale getirilirken, birçok yenilenmiş elektronik birim de eklendi. Atış isabeti ve atış hızı iyileştirilen Fırtına 2'ye bu amaçlarla barut koşullandırma birimi eklenirken, yüklemesi de otomatik hale getirildi. Obüsün, yakın mesafeden karşılaşabileceği tehditler içinse sisteme uzaktan kumandalı silah sistemi UKSS (SARP) entegre edildi. ASELSAN da geçtiğimiz günlerde Fırtına 2'de kullanılacak 40 km menzilli T-155 K/M Fırtına Obüs Atış Kontrol Sistemi için sözleşme imzalandığını duyurdu.

Fırtına ve Fırtına 2 arasındaki temel farklar

 Elektrik tahrikli kule
 SARP UKSS (Uzaktan Komutalı Stabilize Silah Sistemi)
 Yeni nesil Atış Kontrol Sistemi
 Klima Kabiliyet farkı
 Daha kısa surede atış yeteneği
 Personel sayısı bir eksik

E-Fırtına
T-155 Fırtına obüsünün elektrikli versiyonu olarak geliştirilmiştir. %100 Yerli Sermaye ile üretilmiş olup. Sessiz hareket kabiliyet, Termal Kameralardan gizlenebilme gibi birçok özelliğe sahiptir

Anzatsan  tarafından Makine ve Kimya Endüstrisi Kurumu alt yüklenicisi olarak MKEK ile proje tamamlanmış ve hayata geçirilmiştir.

E-Fırtına'nın Öne Çıkan Özellikleri

 Yurtdışı bağımlılığı olmayan Hibrit (elektrik motoru tahrikli dizel jeneratör destekli) Güç ve Tahrik Sistemi,
 Gelişmiş teknoloji ile geliştirilen ve üretilen, tedarik sorunu yaşanmayan, yerli yazılım ve donanım,
 En az 1300 beygir gücü,
 En az 350 kWh kapasiteli, lityum esaslı ve modüler yapıda pil paketi,
 Endüstriyel görev işlemcisi,
 360° çift palet hareketli dönüş, sağa ve sola pivot dönüş yapabilme,
 Arıza Takip ve Bildirim Sistemi,
 5 ayrı sürüş modu: Araç Park, Nakliye, Sürüş, Eğitim / Tatbikat ve Savaş.
 Enerji tüketimini en verimli şekilde programlayacak Enerji Yönetim Sistemi,
 5 m yükseklikteki su, 0.6 m dik engel ve 1.7 m hendek geçebilme özelliği.

Galeri

Kullanıcılar

Günümüzdeki Kullanıcılar
  Azerbaycan
  Türkiye - 300 ünite

Operasyon Tarihçesi
T-155 Fırtına, 2007 yılı sonunda 2008 Ocak ayına doğru Kuzey Irak'ta PKK militanlarına karşı gerçekleştirilen Güneş Harekâtı'nda kullanılmıştır. Bunu yanı sıra, T-155, 2012 yılı döneminde yaşanan Suriye-Türkiye sınır çatışmalarında, Fırat Kalkanı, Zeytin Dalı ve Barış Pınarı harekâtlarında kullanılmıştır.

Rakip sistemler
AS-90
PzH 2000
XM2001 Crusader (proje iptal oldu)

Kaynakça

 S&H cilt:18 2004
 Armada International 4/2003
Anzatsan T-155 E-Fırtına  Teknik Özellik ve Föy Bağlantısı

Dış bağlantılar

 T-155 Firtina 155mm L52 SP Howitzer (video)
 K-9 ve K-10 (video)

Türkiye yapımı silahlar
Kundağı motorlu obüsler

T-155 Fırtına


Hermann Ober (* 10. Juli 1920 in Freilassing; † 12. August 1997 ebenda) war ein deutscher Maler und Graphiker.

Leben
Hermann Ober wurde 1920 in Freilassing (Oberbayern) im Zuhaus des ehemaligen Seidl-Bauernhofes an der Ecke Westend-/Salzstrasse geboren. Seine Lehrzeit absolvierte er bei dem Kirchenmaler Engelbert Staller, Salzburghofen. 1937 fand bereits eine erste Ausstellung seiner Bilder statt.

1939 wurde er zum Wehrdienst zu den Gebirgsjägern in Oberammergau einberufen. In dieser Zeit entstanden an verschiedenen Kriegsschauplätzen viele Landschafts-Skizzen und Aquarelle. Nach einer schweren Verwundung durch eine Granate 1942 musste ein Bein abgenommen werden und er kam zurück in die Heimat. Von einem Wiener Krankenhaus wurde der Maler in ein Lazarett nach Salzburg verlegt. Während seiner Genesung entstanden dort weitere Zeichnungen und Gemälde.

Ab 1944 studierte er mit Unterbrechungen an der Akademie für angewandte Kunst und der Akademie der Bildenden Künste bei Josef Hillerbrand in München. Damals sah Hermann Ober die ersten Ausstellungen moderner Kunst mit internationaler Beteiligung. Hier prägte er seine Meinung, nach der vergangenen "realistischen Kunst", könne nur eine "abstrakte Kunst" folgen. Während die meisten Kunststudenten zum Thema Musik Flötenspieler oder andere Musiker malten, malte Ober die Musik abstrakt, einfach die Farben der Musik.

1949 bis 1951 studierte er bei Slavi Soucek in Salzburg, der maßgebend für Obers künstlerische Entwicklung wurde. Das Herauslösen vom "Natürlichen" zum Abstrakten waren die entscheidenden Stufen für seine künstlerische Entwicklung. 1951 war er Gründungsmitglied der "Salzburger Gruppe".

Von 1951 bis 1955 studierte er wieder in München, wo er Meisterschüler von Franz Nagel an der Akademie der Bildenden Künste war und den Studienabschluss mit dem Titel "Akademischer Maler" erreichte. Danach lebte und arbeitete er in Freilassing, München und Salzburg. Nach seinem Abschluss wandte er sich wieder seiner Heimat und Salzburg zu und hatte von 1961 an ein Atelier im dortigen Künstlerhaus. Die Bergwelt des Tennengebirges veränderte sein künstlerisches Wirken nochmals. Es folgte die künstlerische Auseinandersetzung mit der Bergwelt und die Initiierung der Rauriser Malertage 1975 ebenso wie schon zuvor die Gründung der "Gruppe 73" in Salzburg. Zuletzt unterrichtete er im Künstlerhaus Salzburg. Er verstarb 1997 im Alter von 77 Jahren.

Werk
Bis zu seinem Lebensende experimentierte Hermann Ober mit Formen und Materialien. Im Zuge seiner Arbeit hat Ober eine eigene Reliefdruck-Technik entwickelt. Er schuf eigenwillige Formen des Prägedrucks, ebenso variierte er drucktechnische Möglichkeiten des Linolschnittes.

Großformatige Wandbilder des Künstlers sind noch heute in den Bahnhöfen von Freilassing, Bad Reichenhall und Traunstein zu betrachten.

Werke von Ober sind in vielen Museen vertreten u. a. Galerie Kunst der Gegenwart Wien, Landesmuseum Münster, The Museum of Modern Art Kamakura & Hayama (Japan), Grafische Sammlung München, Folkwang Museum Essen, Kunsthalle Hamburg, Cincinnati Museum, Japan Print Association Tokio, Museum Salzburg, u. v. a.

Ehrungen und Auszeichnungen
 1977 Großer Preis für bildende Kunst der Salzburger Wirtschaft
 1980 Bürgermedaille  der Stadt Freilassing in Silber
 1988 Slavi-Soucek-Preis des Landes Salzburg
 1990 Bürgermedaille  der Stadt Freilassing  in Gold

Literatur
 Hermann Ober. Kunst am Bau: angewandte Arbeiten. Freilassing 2017.
 Hermann Ober. Natur und Figur - Malerisches Werk 1943 bis 1994 zum 75. Geburtstag. Freilassing 1995
 Hermann Ober: Arbeiten von 1950 bis 1985. Ausstellung vom 4. bis 30. Juni im Künstlerhaus Salzburg. Salzburg 1985
 Rolf Schmücking: Hermann Ober. Werkverzeichnis der Graphik 1951-1968. Verlag Galerie Schmücking, Braunschweig 1969
 Abstrakte Bilder der Natur. Mit einem einführenden Text über die Kunst und das Naturschöne. Farbaufnahmen von Hermann Ober u. a. Bruckmann, München 1960

Weblinks
 Hermann Ober bleibt unvergessen, Trostberger Tagblatt, Traunreuter Anzeiger, 9. Juli 2010

Einzelnachweise

Maler (Deutschland)
Grafiker (Deutschland)
Person (Freilassing)
Deutscher
Geboren 1920
Gestorben 1997
Mann

Hermann Ober


Ramilândia es un municipio brasilño del estado de Paraná. Su población estimada en 2010 era de 4.134 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Paraná

Ramilândia


Arsia Mons (hrv. Arsijska gora)  je najjužniji od tri vulkana (kolektivno poznat kao Tharsis Montes) na izbočini Tharsis blizu ekvatora planeta Mars. Sjeverno je Pavonis Mons, a sjeverno od toga je Ascraeus Mons. Najviši vulkan u Sunčevom sustavu, Olympus Mons, nalazi se na sjeverozapadu. Ime mu dolazi od odgovarajućeg albedo obilježja na karti Giovannija Schiaparellija, kojeg je on zauzvrat nazvao po legendarnoj rimskoj šumi Arsia Silva.

Struktura
Arsia Mons je štitasti vulkan s relativno niskim nagibom i masivnom kalderom na njegovom vrhu. Najjužniji je od tri vulkana Tharsis Montesa i jedini je veliki vulkan južno od ekvatora.

Vulkan je 435 kilometara dug u promjeru, gotovo 20 kilometara visok a vrh kaldera je 110 km širok. Na vrhuncu je atmosferski tlak niži od 107 paskala. Ako se izuzme Olympus Mons, najveći je poznati vulkan po volumenu. Arsia Mons ima 30 puta veći volumen Maune Loe na Havajima, najvećeg vulkana na Zemlji.

Kaldera Arsia Monsa nastala je kad se planina urušila na sebe nakon što se iscrpilo njezino ležište magme. Na rubovima planine postoje mnoge druge značajke geološkog urušavanja.

Štit je presiječen otprilike sjeveroistok-jugozapad, nizom urušavanja. Karakteristike kolapsa na štitu povezane su linijom malih štitastih vulkana na podu kaldere. Moguće je da ova linija predstavlja značajnu grešku sličnu ostalim rasprostranjenim na Tharsiskoj izbočini. Ova greška može predstavljati izvor Arsijske lave.

Područje rasjeda na jugozapadu značajno je prikazala sonda Mars Express Europske svemirske agencije. 2004. godine stvorena je 3D karta ove regije visoke rezolucije. Na ovoj detaljnoj slici mogu se vidjeti klifovi, klizišta i brojne naznake urušavanja. U kombinaciji s velikim protokom lave na kraju puknuća, ovo može otkriti područja koja su isušila lavu s kaldere i pridonijela urušavanju.

Sjeverozapadna strana vulkana značajno je različita i grublja od jugoistočne, a značajke mogu predstavljati dokaze o ledenjacima.

Povijest
Najnovija eruptivna epizoda u povijesti Arsia Monsa, među najmlađima na Marsu, uključivala je najmanje 29 otvora unutar kaldere, a također i erupcije na bočnim pregačama duž osi vulkana sjever-jug. Smatra se da se ova aktivnost povećala s 200–300 Ma na 10–90 Ma prije, dosegnuvši maksimum od 150 Ma sa stopom erupcije u kalderi od 1-8   km 3 po Ma. Ova niska nedavna stopa uspoređuje se s prosječnom stopom od 270 km 3 / Ma preko vulkana zaključio je čitavu 3400 Ma povijesti.

Vrijeme

Arsia Mons Elongated Cloud

Arsia Mons Elongated Cloud ili AMEC (hrv. Izduženi oblak uz Arsia Mons) je ponavljani vremenski fenomen koji se formira svake marsovske godine oko južnog solsticija nad Arsia Monsom, a ponavlja se 80 dana ili čak i više, nakon brzog dnevnog ciklusa. Neposredno prije nego što počne južna zima, sunčevo svjetlo zagrijava zrak na padinama vulkana. Na zavjetrinskoj padini vodeni led se kondenzira, tvoreći oblak koji se može širiti prema zapadu za više od 1000 km. Ujesen 2018. godine donijela je posebno izraženu verziju ovog orografskog oblaka, jer se olujna prašina na cijelom planetu konačno umirila. Prisutnost neke prašine nesumnjivo je naglašavala fenomen.

Studija koja je koristila globalni klimatski model otkrila je da je Medusae Fossae formacija mogla nastati iz pepela vulkana Apollinaris Mons, Arsia Mons i eventualno Pavonis Mons.

Ledenjaci
Nedavni rad pruža dokaze za ledenjake na Arsia Monsu, kako na visokim i na niskim visinama. Niz paralelnih grebena nalikuje morani koju su spustili ledenjaci. Drugi dio izgleda kao da se led rastopio pod zemljom i formirao brdovit teren. Donji dio ima režnjeve i čini se da teče nizbrdo. Ova jajolika značajka još uvijek može sadržavati ledenu jezgru koja je prekrivena tankim slojem stijena koji su spriječili led da se sublimira.

Izvori

Marsovi vulkani

Arsia Mons


Paulo Autuori (født 25. august 1956) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller og træner.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien
Fodboldtrænere fra Brasilien

Paulo Autuori


Poyenberg er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Kellinghusen i den nordøstlige del af Kreis Steinburg. Kreis Steinburg ligger i den sydvestlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Poyenberg ligger ved udkanten af Naturpark Aukrug, 7 km sydøst for Hohenwestedt. Vandløbene Poyenberger Bek, Buckener Au og Mühlenbach løber gennem kommunen.

I kommunen ligger bebyggelserne Poyenberger Kamp og Joachimsquelle.

På byens sportsplads afholdes hvert år Irish Folk Open Air Poyenberg.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Steinburg

Poyenberg


İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi 1908 yılında İstanbul Üniversitesi bünyesinde Diş Hekimliği Fakültesi adı ile kurulan fakülte.

Tarihçe

19. yüzyıldan itibaren Osmanlı Devleti'nde belgesiz dişhekimliğinin yapılması yasaklanmıştır. 18 Kasım 1908'de Tıp Fakültesi'nin açılmasının ardından 22 Kasım 1908'de Dişhekimliği Fakültesi'nin de açılması kararı alınmıştır. İlk dekan Cemil Topuzlu yönetiminde bir kadro oluşturulmuş ve 1500 lira ile Darülfünun Osmanlı Tıp Fakültesi Dişçi Mektebi kurulmuştur. 1964 yılında, Tıp Fakültesi'nden ayrılmış ve İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi adını almıştır. Ardından da 22 Kasım'ın içinde bulunduğu hafta Toplum Ağız Diş Sağlığı Haftası olarak kutlanmasına karar verilmiştir.

11 Temmuz 1969'da' Dişhekimliği Fakültesi Çapa kampüsü içerisindeki binasına taşınmıştır. Fakülte, birbiriyle bağlantılı 5 ayrı bloktan oluşmaktaydı. Fakülte'nin Çapa'daki binası depremde büyük risk taşıdığı için boşaltılmıştır.

Klinik Bilimler Bölümü

İstanbul Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi 9 anabilim dalında klinik sağlık hizmeti vermektedir.

 Oral Diagnoz ve Radyoloji Anabilim Dalı
 Oral İmplantoloji Anabilim Dalı
 Ağız, Diş, Çene Hastalıkları ve Cerrahisi Anabilim Dalı
 Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı
 Pedodonti Anabilim Dalı
 Periodontoloji Anabilim Dalı
 Diş Hastalıkları ve Tedavisi Anabilim Dalı
 Endodonti Anabilim Dalı
 Ortodonti Anabilim Dalı

Dış bağlantılar
 İstanbul Üniversitesi Dişhekimliği Fakültesi Resmi İnternet Sitesi


Drabssagen i Hadsund eller Kvindedrabet i Hadsund var et mord, der skete tidligt om morgenen den 11. november 2018 i Hadsund. Klokken 04.20 modtog Nordjyllands Politi en anmeldelse om en alvorlig forbrydelse i Nørregade i Hadsund. Her blev liget af en 40-årig kvinde fra Viborg fundet forsøgt parteret i en garage i baggården på adressen Nørregade 10. Hun var blevet dræbt med 10 knivstik i halsen og hovedet.

Politiet ankom til adressen klokken 04.48, hvor man anholdt og sigtede en 28-årig mand fra lokalområdet for manddrab. Han befandt sig på adressen med blod på kroppen. Under grundlovsforhøret samme dag indledte anklager Peter Rask med at sigte den 28-årige mand for at have dræbt en kvinde med en kniv. Resten af grundlovsforhøret foregik bag lukkede døre som følge af anbefalinger fra forsvarer og anklager. Dommeren nedlagde navneforbud af hensyn til den sigtedes familie. Den 28-årige blev varetægtsfængslet i fire uger indtil 4. december. Varetægtsfængslingen blev siden forlænget flere gange

Politiets efterforskning viste allerede den 12. november, at den 28-årige og den dræbte kvinde havde mødtes helt tilfældigt under en bytur i Hadsund på bodegaen Jagtstuen i Storegade, samme aften som drabet fandt sted.

Ved politiets ransagning af den 28-åriges bolig fandt man tegninger af en halshugget person og nogle tegninger med seksuelt motiv. Derudover blev der fundet en bog skrevet af den dømte morder Peter Lundin.

I flere dage efter den alvorlige forbrydelse var politiet massivt til stede i Hadsund for at sikre spor samt for at få klarlagt den 28-åriges færden i byen op til drabet. Der blev blandt andet afspærret et større område bag Hadsund Rådhus, hvor flere af politiets hundepatruljer ledte efter spor.

Omtale
Drabssagen satte Hadsund på det danske medielandkort, og den blev flere gange omtalt i de største medier i Danmark; DR, TV2, Jyllands-Posten, Berlingske,  Politiken,  B.T.,  Børsen og  Kristeligt Dagblad.

Lokalt blev sagen dækket af TV2 Nord, Tv2midtvest, Nordjyske Stiftstidende,, Randers Amtsavis samt Århus Stiftstidende,

I Sverige og Norge blev den omtalt i Expressen, VG, og Aftenposten.

Retten
Retssagen mod den 28-årige mand foregik over to dage den 25. og 26. juni 2019 ved Retten i Aalborg.
Den 28-årige mand nægtede sig skyldig i anklagerne om drab og usømmelig omgang med liget. Men han erkendte de faktiske omstændigheder, oplyste hans forsvarsadvokat Mogens Kjær.

Kilder

Eksterne henvisninger
 TV2Nord - Tema: Kvindedrabet i Hadsund

Hadsund
Mariagerfjord Kommune
Begivenheder i 2018

Drabssagen i Hadsund


An Platanthera peramoena in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Asa Gray. An Platanthera peramoena in nahilalakip ha genus nga Platanthera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Platanthera

Platanthera peramoena


فؤاد أحمد (27 يناير 1936 - 15 أغسطس 2010 )، ممثل مصري. حصل على ليسانس آداب وبكالريوس المعهد العالي للفنون المسرحية، يعد من ألمع الفنانين في تقمصهم للأدوار خاصة الشريرة، وقد ظهرت براعته تلك في التناسق العميق المركز بين أقواله وأفعاله (وهو ما يطلق عليه دارسي فن الإلقاء المسرحي: مبدأ الانتقاء والتأكيد) وخاصة في شخصية «السامري» (مسلسل «محمد رسول الله»)وشخصية «حمودة» (فيلم «المشبوه»)، وفيلم خمسة باب ومع ذلك لم يستوف «فؤاد أحمد» حقه من النجومية والشهرة ككثير من المواهب التي أهيل عليها التراب في ذلك الوقت وعمل في مسرح الحكيم منذ عام 1963.

وفاته
توفي عن عمر يناهز 74 عامًا، وذلك في يوم الأحد 15 أغسطس، 2010. بعد رحلة عطاء كبيرة للسينما والمسرح فقد خلالها بصره من أجل الفن، حيث أمضى 20 سنة الأخيرة من عمره فاقدًا للبصر بسبب ماكياج أجري له بطريقة خاطئة فأصيب بالعمى مباشرة، وظل هكذا دون علاج أو تعويض ودخل في صراع طويل مع المرض انتهى بوفاته.

وتم تشييع جنازته في يوم الإثنين 16 أغسطس في مسجد الشرطة بالدراسة.

أعماله

الأفلام
 نحب عيشة الحرية (2001)
 أصدقاء الشيطان (1988)
 نواعم (1988)
 الملعوب (1987)
 رجل لهذا الزمان (1986)
 القطار (1986)
 خلي بالك من عقلك (1985)
 الثعابين (1985)
 خمسة باب (1983)
 أرزاق يا دنيا (1982)
 المشبوه (1981)
 البؤساء (1978)

المسلسلات
 جحا المصري (2002)
 السيرة الهلالية 3 (2001)
 سامحوني ماكنش قصدي (1999)
 ومنين أجيب ناس (1998)
 السيرة الهلالية 2 (1998)
 الإمام الأعظم أبو حنيفة النعمان (1997)
 جمهورية زفتى (1997)
 أحلام فستق (1996)
 رابعة تعود (1996)
 الفرسان (1994)
 لا إله إلا الله 4 (1988)
 أصوات تبحث عن ميكروفون (1987)
 لا إله إلا الله 3 (1987)
 لا إله إلا الله 2 (1986)
 غلطة العمر (1986)
 لا إله إلا الله (1985)
 نور الدين زنكي (1984)
 الزير سالم (1984)
 عمرو بن العاص (1983)
 الحوت (1983)
 الكعبة المشرفة (1981)
 صورة عائلية (1981)
 البرئ (1981)
 محمد رسول الله 2 (1981)
 على باب زويلة (1975)
 الدوامة (1973)
 النجمة (الكنز) (1971)
 كروان (1970)
 الفلاح (1968)
 الرحيل (1967)

المسرحيات
 عبده يتحدى رامبو (1990)
 علشان خاطر عيونك (1987)
 طار فوق عش المجرمين (1980)
 مع خالص تحياتي (1980)
 كلام فارغ (1978)
 يا أنا يا هو (1975)

انظر أيضًا
 أحمد ماهر
 سيد صادق

وصلات خارجية

 صفحة فؤاد أحمد علي موقع قاعدة بيانات الأفلام العربية

المراجع

مكفوفون من مصر
ممثلون مصريون
مواليد 1354 هـ
مواليد 1936
وفيات 1431 هـ
وفيات 2010
خريجو المعهد العالي للفنون المسرحية (مصر)
ممثلو أفلام مصريون

فؤاد أحمد


Stablo, pojam iz teorije grafova. To je svaki graf čija su svaka dva vrha u njemu povezana točno jednim putem. Svaki povezan graf bez ciklusa jest stablo. Ako je graf povezan i neusmjeren, razapinjuće stablo u tom grafu je podgraf koji je stablo i razapinje taj graf. Stablo težine (tj. zbroja težina njegovih bridova) manje ili jednake težini svakog drugog razapinjućeg stabla u težinskom grafu predstavlja minimalno razapinjuće stablo u tom grafu.

Naziv stablo skovao je 1857. britanski matematičar Arthur Cayley.

Izvori

Teorija grafova

Stablo (teorija grafova)


The voiced palatal lateral approximant is a type of consonantal sound used in some spoken languages. The symbol in the International Phonetic Alphabet that represents this sound is , a rotated lowercase letter , and the equivalent X-SAMPA symbol is L.

Many languages that were previously thought to have a palatal lateral approximant actually have a lateral approximant that is, broadly, alveolo-palatal; that is to say, it is articulated at a place in-between the alveolar ridge and the hard palate (excluded), and it may be variously described as alveolo-palatal, lamino-postalveolar, or postalveolo-prepalatal. None of the 13 languages investigated by , many of them Romance, has a 'true' palatal. That is likely the case for several other languages listed here. Some languages, like Portuguese and Catalan, have a lateral approximant that varies between alveolar and alveolo-palatal.

There is no dedicated symbol in the International Phonetic Alphabet that represents the alveolo-palatal lateral approximant. If precision is desired, it may be transcribed  or ; they are essentially equivalent because the contact includes both the blade and body (but not the tip) of the tongue. There is also a non-IPA letter ;  ("l", plus the curl found in the symbols for alveolo-palatal sibilant fricatives ) is used especially in Sinological circles.

The voiced palatal lateral approximant contrasts phonemically with its voiceless counterpart  in the Xumi language spoken in China.

Features

Features of the voiced palatal lateral approximant:

Occurrence

See also
Yeísmo, a feature of Spanish dialects that have merged this sound with
Index of phonetics articles

Notes

References

Lateral consonants
Palatal consonants
Alveolo-palatal consonants
Pulmonic consonants
Oral consonants

Voiced palatal lateral approximant


Das Tableau Encyclopédique et Méthodique des trois Règnes de la Nature: vers, coquilles, mollusques et polypes divers war eine illustrierte Enzyklopädie von Pflanzen, Tieren und Mineralien und zeichnete sich vor allem durch die ersten wissenschaftlichen Beschreibungen von vielen Arten und  seine attraktiven Illustrationen aus. Das Werk erschien im Jahre 1788 in Paris bei dem Verleger Charles-Joseph Panckoucke.

Autoren:
 Jean-Baptiste Lamarck zuständig für Pflanzen, Taxonomie
 Pierre Joseph Bonnaterre für Wale, Säugetiere, Vögel, Reptilien, Amphibien, Fische, Insekten
 Louis Pierre Vieillot für Vögel, und den zweiten Band
 Jean Guillaume Bruguière für die Wirbellose

Literatur
 Christabel P. Braunrot, Kathleen Hardesty Doig: The Encyclopédie méthodique: an introduction, Studies in Voltaire and the Eighteenth Century, 327 (1995): 1–152.
 Robert Darnton: The business of Enlightenment: a publishing history of the Encyclopédie Cambridge, Mass. Belknap Press. (1979)
 George B. Watts: Thomas Jefferson, the 'Encyclopedie' and the 'Encyclopedie methodique French Review 38:318-25. (1965)

Weblinks
 Cambridge University Library account
 Scan

Wissenschaftsgeschichte

Tableau encyclopédique et méthodique


Vrata naroda je prolaz između planine Urala i Kaspijskog jezera. Tuda su Huni godine 375. pod vodstvom Balamira prodrli u Europu, što je potaknulo seobu barbarskih plemena prema granicama Rimskog Carstva, a to je bio i početak Velike seobe naroda.

Zemljopis Rusije
Zemljopis Kazahstana

Vrata naroda


Marizy steht für:

 Marizy (Saône-et-Loire), eine französische Gemeinde im Département Saône-et-Loire
 Marizy-Sainte-Geneviève, eine französische Gemeinde im Département Aisne
 Marizy-Saint-Mard, eine französische Gemeinde im Département Aisne

Marizy ist der Familienname folgender Personen:
 Carl Marizy (1909–1996), katholischer Prälat, Direktor der Caritas Bremen
 Frédéric Marizy (1765–1811), französischer General der Kavallerie

Marizy


José Ignacio Fernández Iglesias, poznat kao Nacho  španjolski je nogometaš i reprezentativac koji igra za Real Madrid. Ugovor s Realom traje do 2020. godine.

Cijelu svoju karijeru proveo je u Kraljevskom klubu, za čiju je seniorsku momčad debitirao 2011. godine; u nekoliko sezona, Nacho je s Realom osvojio niz trofeja, među kojima su i tri Lige prvaka.

Za španjolsku reprezentaciju debitirao je 2013. godine, međutim tek je 2018. godine zaigrao na prvom velikom natjecanju, kada je bio dio ekipe na Svjetskom prvenstvu u Rusiji. U prvoj utakmici grupe, protiv Portugala, Nacho je postigao svoj prvi gol za reprezentaciju.

Golovi za reprezentaciju

Izvori

Vanjske poveznice
 Nacho na stranici madridskog Reala

U izradi, Španjolski nogometaši
Nogometaši madridskog Reala
Aktivni nogometaši

Nacho Fernández


Jane Badler (født 31. december 1953 i Brooklyn i New York) er en amerikansk skuespiller og sanger. Hun er måske mest kendt for sin rolle som Diana, lederen og antagonisten i science fiction-miniserier V – The Original Mini Series fra 1983 og dens opfølgere. Hendes rolle Diane fra miniserien V blev kåret til den bedste science ficton-skurk nogensinde i en undersøgelse, som blev udført af TV-kritikere.

Liv og karriere
Badler vandt titlen Miss New Hampshire og deltog i konkurrencen om at blive Miss Amerika i 1973. Derefter begyndte hun ved Northwestern University, som ligger i delstaten Illinois, hvor hun studerede drama og teater. Badlers første store TV-rolle var som karakteren Melinda Cramer Janssen i den amerikanske såpeoperaen One Life to Live som blev sendt i USA, hvor hun medvirkede fra 1977 til 1981 og kom tilbage på besøg igen i 1983.

Efter at have spillet i miniseerien V fik Badler en af hovedrollene i filmen The Covenant som var en thriller baseret på en rig og mægtig familie, som levede i verdslig velstand som et resultat af, at de havde indgået en aftale med djævelen. Men denne gæld måtte de tilbagebetale med menneskelige ofre.

Badler har også været en gæste-stjerne i sæbeoperaer som Falcon Crest og Jessica Fletcher. I 1988 spillede hun rollen som Tania Winthrop i den kortvarige actioneventyr-serie The Highwayman.

Hun rejste også til Australien for at spille agent Shannon Reed i genoplivingen af Mission: Impossible i denne TV-series anden og sidste sæson fra 1989 til 1990. Efter, at denne TV-serie ophørte, flyttede hun til Australien på permanent basis og hun giftede sig med forretningsmanden Stephen Hains. De fik to sønner sammen.

Hun har senere medvirket i den australske Game Show Cluedo mellem 1992 og 1993 og hun havde en gæstehovedrolle i TV-serien Snowy River: The McGregor Saga i 1995.

Badler debuterede som sanger med sit første soloalbum, som blev udgivet den 1. juni 2008. Albummet blev kaldt The Devil Has My Double.

Filmografi

Film
 1983 : The First Time : Karen Watson
 1989 : La Preuve par 9 mm (Black Snow) : Shelby Collins
 1989 : Easy Kill : Jade Anderson
 1989 : Oro Fino : Julia
 1989 : Lluvia de otono : Lucia
 1995 : Iron Fist (Under the Gun) : Sandy Torrence
 2008 : Under a Red Moon : Anna Dunn
 2010 : The curse : professor Banyon
 2013 : Birthday Cake : Jane Badler
 2013 : Bitch, Popcorn & Blood af Fabio Soares : la femme fatale
 2014 : Good Samaritan (court métrage) af Jeffrey Reddick : forretningsdamen
 2015 : De chica en chica af Sonia Sebastián : Kirsten
 2016 : Virtual Revolution af Guy-Roger Duvert : Dina
 2016 : Cult Girls af Mark Bakaitis : Ragana
 2016 : Colourblind af Nathan Hill : Mrs. Baxter
 2016 : Daisy Winters ( productrice)
 2018 : Chase par Michael Matteo Rossi (productrice)

TV
 1977-1981 og 1983 : One Life to Live (serie) : Melinda Cramer Janssen #2
 1979 : Fantasy Island (serie) : Kim
 1981 : Terror Among Us (téléfilm) : Pam
 1981-1982 : The Doctors (serie) : Natalie Bell #2
 1983 : V (serie) : Diana
 1984 : V: The final fight (serie) : Diana
 1984 : Brothers (serie) : Phyllis
 1984-1985 : V: The series (serie) : Diana
 1985 : Convenant (téléfilm) : Dana Noble
 1985 : Hôtel (serie) : Angie Archer
 1986 : Blacke's Magic (serie) : Elisa Leigh
 1986 : Riptide (serie) : Janet Ingram
 1986 : The Penalty Phase (téléfilm) : Katie Pinter
 1986-1987 : Falcon Crest (serie) : Meredith Braxton
 1987 : Jake and the Fatman (serie) : Shelly
 1987-1988 : Police 2000 (serie) :  Tania Winthrop
 1988 : Murder She Wrote (serie) : Carolyn Hazlitt
 1988-1990 : Mission impossible (serie) : Shannon Reed
 1992 : Cluedo (serie) : Elizabeth Peacock
 1992 : Embassy (TV series) (série) : Jacqueline Kowalski
 1994 : Chasseurs d'étoiles (Sky Trackers) (série) : Coral Lee Pierce
 1995 : Snowy River: The McGregor Saga (série) : Yvonne Waugh
 1997 : The New Adventures of Flipper (série) : Rhonda
 1999 : Crash Zone (série) : Eleanor Renfrey
 2001 : Like Mother Like Son: The Strange Story of Sante and Kenny Kimes (téléfilm) : Mrs Fox
 2002 : The Lost World (serie) : Dame Alice Kyteler
 2002 : Blue Heelers (serie) : Kath Shepherd
 2010 : Neighbours : Diana Marshall
 2011 : Resistance (serie) : Diana Lucas
 2011 : V (2009) (serie) : Diana
 2011 : Offspring (2010) (serie) : Wendy
 2015 : The Dougth'' (WebSeries) : Robin / ... (4 épisodes, 2015)

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra New York
Sangere fra USA
Personer fra New York City
Jøder fra USA

Jane Badler


Hosakote (en canarés: ಹೊಸಕೋಟೆ ) es una ciudad de la India en el distrito de Bangalore rural, estado de Karnataka.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 625  a 187 km de la capital estatal, Bangalore, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 64 439 habitantes.

Referencias

Enlaces externos
 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth.

Localidades de Karnataka

Hosakote


Stillingia sylvatica, trajnica iz porodice mlječikovki. Autohtona je u Sjevernoj Americi, u središnjem i jugoistočnom dijelu SAD-a.

Naraste do oko 1 metar visine. Listovi su kožasti, cvjetovi žuti, plod je kapsula; cvjeta od travnja do srpnja. Pojedinačni cvjetovi su muški ili ženski, ali se oba mogu naći na istoj biljci.

Korijen ima ljekovita svojstva (sifilis, kožne bolesti, jetrena oboljenja).

Izvori

Euphorbioideae

Stillingia sylvatica


Avni Akyol (1931 - 30 Eylül 1999), Türk eğitimci, siyasetçi, Kültür Bakanı ve Millî Eğitim Bakanı.

Hayatı
1977 yılında yapılan genel seçimlerde Adalet Partisi'nden (AP) Bolu milletvekili oldu. Ardından kurulan II. Milliyetçi Cephe Hükümeti'nde Kültür Bakanlığı yaptı. 1986 yılında Bakanlar Kurulu kontenjanından YÖK üyeliğine seçildi. 1983 yılında kurulan Anavatan Partisi'ne katıldı. 30 Mart 1989 tarihinde II. Özal Hükümeti'nde yapılan revizyon sonucu Hasan Celal Güzel'in yerine Millî Eğitim Bakanı oldu ve bu görevi 3 hükûmette de devam ettirdi. (II. Özal Hükûmeti, Akbulut Hükümeti, I. Yılmaz Hükümeti).

Döneminde, lacivert önlükler yerine mavi önlükler fikri ortaya atılmıştır ve gerçekleştirilmiştir. Akyol doğduğu ilçe olan Düzce'nin il olabilmesi için çok çalışmıştır.

24 Aralık 1995 tarihinde Bolu milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne girdi ve Eğitim Komisyonu Başkanlığı görevinde bulundu. 28 Şubat süreci sonrası ANAP - DSP - DTP Koalisyonu ile oluşturulan ANASOL-D Hükümeti'nin 8 yıllık zorunlu eğitim kararını hemen uygulamaya sokması için çaba gösterdi. 18 Nisan 1999 seçimlerinden sonra Bolu'dan meclise girdi. 30 Eylül 1999 tarihinde bir cenaze için gittiği Bolu'da, kaldığı bir otelde kalp krizi geçirerek öldü.

Eğitimi ve çalışmalar
Düzce Namık Kemal İlkokulu mezunudur. Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Pedagoji Bölümü'nden mezun olduktan sonra, Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi'ne bağlı Eğitim İdaresi ve Planlaması'nda master yaptı. Daha sonra ABD'de Southestern Üniversitesi'nde doktora yapan Avni Akyol, Yönetim, Planlama, Eğitim - YÖK ve Atatürk Kültür Millî Komitesi üyeliklerinde bulundu.

Türkiye'de Güzel Sanatlar Liselerinde ilk adımı attı ve Avni Akyol Güzel Sanatlar Lisesini kurdu.

Kaynakça

Düzce'de defnedilenler
1931 doğumlular
1999 yılında ölenler
TBMM 16. dönem Bolu milletvekilleri
TBMM 18. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 19. dönem Bolu milletvekilleri
TBMM 20. dönem Bolu milletvekilleri
TBMM 21. dönem Bolu milletvekilleri
Düzce doğumlu siyasetçiler
Yükseköğretim Kurulu Bakanlar Kurulu kontenjanı üyeleri
Türkiye'de kalp krizinden ölenler
TBMM Anayasa Komisyonu
TBMM Millî Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu Başkanları
Anavatan Partisi mensubu siyasetçiler
Bolu'da ölenler
Adalet Partisi mensubu siyasetçiler
20. yüzyıl Türk siyasetçileri

Avni Akyol


Giuventetgna Rumantscha (, abreviatura GiuRu) es una organización juvenil de hablantes de romanche.

Fundada en 1991 con sede en Coira, tiene el cometido de establecer contactos entre los jóvenes hablantes de romanche en las diversas regiones, así como su vinculación con otras minorías lingüísticas de Europa. El apoyo comprende la financiación, mercadeo y cooperación en la realización de proyectos.

Proyectos actuales
Uniuns: recopilación de las direcciones de todas las organizaciones juveniles de los Grisones.
Posta-rumantscha: lista de correo en romanche. Es moderada para evitar la inclusión de spam. A fines de 2011 cuenta con más de 560 direcciones.
Inscunter: organización del seminario de otoño de la JEV.
PUNTS ("Puentes"): revista mensual en romanche, escrita por jóvenes.

Además, la GiuRu trabaja en conjunto con la Lia Rumantscha en la base de datos en línea Pledari Grond.

Referencias

Enlaces externos

 GiuRu
 Uniuns con calendario de actividades
 Lista de correo
 PUNTS
 JEV

Organizaciones fundadas en 1991
Organizaciones juveniles de Suiza
Cantón de los Grisones
Idioma romanche

Giuventetgna Rumantscha


عمر شريف سمرة (11 أغسطس 1978 -) هو أول مصري وأصغر عربي يصعد إلي جبل إفرست حيث وصل إلي قمة الجبل يوم 17 مايو 2007 في تمام ال 9:49 صباحا بتوقيت نيبال (حوالي 7:19 صباحا بتوقيت القاهرة). اُختير في 5 ديسمبر 2013، من قبل شركة آكس ليصبح رائد فضاء ليكون بالتالي أول مصري يذهب للفضاء في 2014.

النشأة

ولد عمر بلندن في 11 أغسطس 1978 ولم يتجاوز عمره الأسابيع القليلة حين أنتقل بعدها إلي القاهرة. تخرج من مدرسة الألسن وحصل عام 2000 علي درجة البكالوريوس في الاقتصاد وإدارة الأعمال من الجامعة الأمريكية بالقاهرة، ذلك بالإضافة إلي درجة الماجستير الحاصل عليها في إدارة الأعمال من كلية لندن لإدارة الأعمال عام 2007. في الفترة ما بين حصوله علي البكالوريوس والماجستير عمل عمر في مصرف الإتش إس بي سي فرعي لندن وهونغ كونغ لمدة عامين ونصف وذلك قبل شروعه في القيام برحلة ال370 يوم في أنحاء آسيا وأمريكا اللاتينية (14 دولة). لدي العودة من رحلته التي استغرقت عاما، استأنف عمر عمله في مجال الخدمات المصرفية بلندن ليبدأ بعدها بعام ونصف إتمام برنامج ماجستير إدارة الأعمال والذي انتهي منه في مارس 2007. فور إتمامه برنامج الماجستير انطلق عمر في رحلة استغرقت التسع أسابيع ونصف إلي القمة إفرست عاد بعدها إلي القاهرة للعمل مع أكتس في مجال الأسهم الخاصة.
في مايو 2009 أسس عمر وايلد جوانابانا للسياحة، أول شركة سياحة شرق أوسطيه وشمال أفريقية تخلو أعمالها ورحلاتها من آثار الكربون وتتخصص في تنظيم رحلات سفر تتميز باللا تقليدية، الغرابة وروح المغامرة. الشركة تمتلك مكاتب بالقاهرة ودبي ويعيش عمر حاليا بين البلدين.

التسلق والرحلات

في عمر السادسة عشر تسلق عمر أول جبل ثلجي في الألب السويسرية، الرحلة التي ألهمته ليقرر بعدها رغبته في تسلق إفرست يوما ما. بدا الهدف وقتها غير واقعي خاصة وأن عمر قد أصيب بربو شديد في الحادي عشر من عمره. بعد تجربته في سويسرا، بدأ عمر التسلق علي نطاق واسع في المملكة المتحدة، الهيمالايا، جبال الألب، الأنديز، باتاغونيا والنطاقات الجبلية الأمريكية الوسطي كما شملت رحلاته اجتياز غابة كوستاريكا خلال 3 أسابيع، ركوب الدراجات في أنحاء جبال الأطلس المغربية وحول الأندلس بأسبانيا ومن لندن إلي باريس. سافرعمر إلي أكثر من 60 دولة كما قام بنشر كتابات حول رحلاته باللهجتين الإنجليزية والعربية ويعمل حاليا علي إصدار أول كتبه حول الموضوع ذاته.

النجاح على قمة إفرست

عام 2007 انضم عمر إلي بن ستيفنز (إنجلترا)، فيكتوريا جايمس (ويلز) وجريج مود (جنوب أفريقيا) من أجل التحضير لتسلق إفرست من جهته الجنوبية وكانوا جميعهم تحت قيادة المتسلق كينتون كول (إنجلترا) والذي غزا القمة إفرست عشر مرات.
كان اللقاء الأول بين عمر وبن في كلية لندن لإدارة الأعمال أثناء تحضير كل منهم للماجستير في وقت كان عمر قد أنهي لتوه رحلة تسلقه الثانية في جبال الأنديز ببيرو وقرر «تعطيل فكرة التسلق» علي حد قوله، والتفرغ للماجستير. لم يكن عمر يعلم أن بعدها بشهر ونصف فقط سوف تتغير جميع الخطط ليصبح إفرست هدفه لعام 2007 وذلك فور تلقيه بريدا إليكترونيا مرسل علي مستوي الجامعة من بن للبحث عن الراغبين في خوض تجربة إفرست.
في البداية أظهرت حوالي ما بين 30 إلي 40 مجموعة حماسهم ورغبتهم في الأمر ولكن بعد شهر من التدريب، التخطيط ورحلة تسلق في الشتاء الإسكتلندي تضاءل الرقم سريعا إلي 4 أصبحوا فيما بعد فريق إفرست وتدربوا سويا فترة ال 18 شهر التي سبقت الرحلة إلي إفرست. خلال الأشهر التحضيرية تسلق عمر جبال الألب علي نحو متسع كما سعي لتسلق تشو أويو (سادس أعلي قمة في العالم) ولكنه لم ينجح في الصعود إلي قمة ال 8,201 متر (مخيم 2، 7200 متر) لعدم تعافيه كليا من مرضه الذي دام شهرين ونصف خسر خلالهم أكثر من 10 كيلوجرامات من وزنه، وذلك كله 3 أشهر فقط قبل رحلة إفرست.
بدأت مسيرة إفرست يوم 25 مارس 2007 واستغرقت أكثر من 9 أسابيع وفي 17 مايو تحديدا ال 9:49 صباحا بتوقيت نيبال أصبح عمر أول مصري وأصغر عربي يتسلق قمة إفرست البالغ ارتفاعها 8,850 متر، كما أنه بذلك أصبح أول عربي يتسلق الجبل من جهته الجنوبية النيبالية وهو ذات الطريق الذي سلكه من قبل السير ادموند هيلاري وشيربا تينزينج عام 1953.

بريق الرحلة

حين سُئل عمر عن العامل الذي أثار فكرة إفرست، أجاب:
«يعتبر إفرست واحدا من، إن لم يكن، أصعب التحديات الإنسانية. كنت متحمسا كثيرا للتسلق وأنا شديد الإيمان بوجوب تحدي كل منا دائما لتصوره الشخصي عن حدود قدراته. بدا إفرست تحديا لاعقلانيا لمصري، فاحتضنته بكل اخلاص ونما هذا الشعور داخلي حين تفاجئت حتي بعدم محاولة أي مصري خوض التجربة. منذ تلك اللحظة، أصبحا الرغبة والفخر بتمثيل بلدي ورفع العلم المصري فوق أعلي الأماكن علي وجه هذه الأرض دائما أمام عيني».

جبل كليمنجارو

في أبريل 2008 تسلق عمر جبل كليمنجارو، أعلي قمة أفريقية (تانزانيا)، عبر طريق الماشام وقد وصل عدد مرات تسلقه هذا الجبل إلي الآن 5. في سبتمبر 2010 قاد عمر 25 متسلقا من خمس جنسيات مختلفة أغلبها العربي إلي قمة أفريقيا وقد نجح الفريق بالكامل في الوصول إلي القمة بالإضافة إلي جمع مبلغ 150 ألف دولار لصالح الإعاقة العقلية في مصر.

جبل إلبروس

في أغسطس 2008 نجح عمر وفريقه في الوصول إلي قمة إلبروس أعلي قمة أوروبية (روسيا) رغم ما لقوه من وضع غير مستقر حيث اندلعت خلافات و«حرب» بين روسيا وجورجيا فقط علي بعد 10 كليومترات من الجبل وذلك يوما قبل التسلق، كما واجه الفريق اسوأ طقس تشهده المنطقة منذ أكثر من 10 سنوات حيث انخفضت الحرارة إلي (30-) درجة مئوية، رياح بسرعة 100 كيلومتر في الساعة وانخفض معدل الرؤية لأقل من 5 أمتار.

كارستنز بيراميد

في أبريل 2009 تسلق عمر كارستنز بيراميد أعلي قمة أسترالية (إندونيسيا). في طريقهم إلي الجبل قضي عمر وفريقه أياما لاجتياز الغابة الكثيفة والمستنقعات وتكرر الأمر ذاته في طريق العودة، كما شهدت تلك الرحلة منذ البداية خلافات عديدة بين القبائل المختلفة التي شكلت فريق العتال. في كثير من المواقف كان يتم إرسال الفريق إلي معسكره مع حملة الرمح من السكان المحليين. عادات وتقاليد بابوا الغربية كانت حقا بالأمر الشائك.

أكونجاجوا

في يناير 2011 أصبح عمر ثاني عربي في التاريخ بعد مكسيم شعيا يتسلق أكونجاجوا سولو، أعلي قمة بأمريكا الجنوبية (الأرجنتين) وبمفرده دون أي دعم. بدأ عمر رحلة التسلق يوم 20 يناير 2011 ولم يكن علي أي علم بأحداث الثورة التي اندلعت في بلده يوم 25 من الشهر ذاته. حاول عمر يوم 28 الاتصال بعائلته في القاهرة ليفاجئ بانقطاعا تاما في الخطوط التليفونية ولم يدرك حقيقة الأحداث إلا عند دخوله شبكة الإنترنت عبر القمر الصناعي. بعد قطع ثلاثة أرباع المسافة إلي القمة عاش عمر الصراع بين العودة للتواجد في ميدان التحرير أو استكمال رحلته ليقرر في النهاية استكمال الرحلة، وبالفعل رفع عمر العلم المصري فوق أعلي قمة في العالم خارج منطقة الهيمالايا في الأول من فبراير 2011 لتظهر بوضوح تلك الكلمات المسطورة فوق العلم: (مصر للشعب).

الفوز بمسابقة «آكس أبولو للفضاء الخارجي»

فاز في 5 ديسمبر 2013 بمسابقة «آكس أبولو للفضاء الخارجي» التي شارك فيها 112 متسابقا من جميع أنحاء العالم.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص وصلوا إلى قمة إيفرست
خريجو الجامعة الأمريكية بالقاهرة
خريجو كلية لندن للأعمال
متسلقو جبال مصريون
مواليد 1398 هـ
مواليد 1978

عمر سمرة


Mile Svilar (født 27. august 1999) er en serbisk fodboldspiller, der spiller som målmand for den italienske Serie A-klub Roma og det serbiske landshold. Han har tidligere spillet for den belgiske klub RSC Anderlecht og den portugisiske klub Benfica.

Han har spillet en række kampe for Belgiens ungdomslandshold.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Belgien
Fodboldspillere fra RSC Anderlecht

Mile Svilar


Klein-Gordon-ligningen er en relativistisk ligning inden for kvantemekanik og kvantefeltteori. Da ligningen giver ufysiske resultater medmindre den beskriver et felt, er den et af argumenterne for nødvendigheden af kvantefeltteori.

Kvantemekanik

Klein-Gordon-ligningen


Otluk, İmamoğlu - Adana ili İmamoğlu ilçesine bağlı mahalle
 Otluk, Sandıklı - Afyonkarahisar ili Sandıklı ilçesine bağlı köy
 Otluk, Silvan - Diyarbakır ili Silvan ilçesine bağlı mahalle
 Otluk, Üzümlü - Erzincan ili Üzümlü ilçesine bağlı köy
 Otluk, Mihalıçcık - Eskişehir ili Mihalıççık ilçesine bağlı mahalle
 Otluk, Kızıltepe - Mardin ili Kızıltepe ilçesine bağlı mahalle
 Otluk, Çarşamba - Samsun ili Çarşamba ilçesine bağlı mahalle
 Otluk, Şirvan - Siirt ili Şirvan ilçesine bağlı köy
 Otluk, Şarkışla - Sivas ili Şarkışla ilçesine bağlı köy

Otluk


سيليستيا  هو برنامج حر المصدر يعطي خدمة محاكاة الفلك وإمكانية التجول في الكون لاكتشاف الكواكب والمجرات. يستعمل غالبا في الدراسة لبساطته وسهولة استخدامه بالإضافة لذلك فهو برنامج يقبل العديد من بيئات التشغيل كويندوز ولينكس وماك أو إس.

إنظر أيضاً

 ستلاريوم
 ألدان سكاي أطلس

مراجع

روابط خارجية

برامج تعليمية حرة
برامج تعليمية
برمجيات مجانية
برمجيات 2001
برمجيات أميغا أو إس 4
برمجيات تستخدم رخصة جنو العمومية
برمجيات حرة متعددة المنصات
برمجيات فلكية
برمجيات محمولة
منتجات عرضت في 2001

سيليستيا


Leonard David Coleman (n. Boynton Beach, 30 de enero de 1962) es un exjugador estadounidense de fútbol americano que ocupaba en la posición de cornerback en la Liga Nacional de Fútbol  durante la década de 1980. Jugó fútbol americano universitario en la Universidad Vanderbilt, siendo reclutado por los Indianapolis Colts en el Draft de la NFL de 1984, siendo el primer jugador seleccionado por el equipo, tras su traslado desde Baltimore, Maryland.

Referencias

Jugadores de fútbol americano de Estados Unidos
Jugadores de Indianapolis Colts
Jugadores de San Diego Chargers

Leonard Coleman (fútbol americano)


Taloqan  es una ciudad de Afganistán y capital de la provincia de Tahār. Se encuentra a 860  y está situado a unos 250 km de la capital Kabul. El grupo étnico mayoritario de la ciudad son los tayikos.

Geografía de Afganistán

Taloqan


සර්වල් (Leptailurus serval) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ අප්‍රිකාවට දේශීය වූ වල් බළලුන් විශේෂයකි. මොවුන් උතුරු අප්‍රිකාව සහ සහේල් හි විරළ වුවත්, වැසි වනාන්තර හැර අනෙකුත් උප-සහරානු රටවල සුලබව දක්නට ලැබේ.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

Species portrait of serval by the IUCN/SSC Cat Specialist Group

උප-සහරානු අප්‍රිකාවේ ක්ෂීරපායීන්
අප්‍රිකාවේ ක්ෂීරපායීන්
උතුරු අප්‍රිකාවේ ක්ෂීරපායීන්

සර්වල්


Il fortunato inganno (título original en italiano; en español, El engaño afortunado) es una ópera bufa en dos actos con música de Gaetano Donizetti y libreto de Andrea Leone Tottola. Se estrenó en el Teatro Nuovo de Nápoles el 3 de septiembre de 1823.

Personajes

Discografía

Referencias

Enlaces externos

  Ficha en www.operone.de

Óperas de Gaetano Donizetti
Óperas de 1823
Óperas en italiano
Óperas estrenadas en Nápoles

Il fortunato inganno


Ernst Hochschartner (* 11. Jänner 1877 in Wien; † 12. Februar 1947 ebenda) war ein österreichischer Porträt-, Historien- und Genremaler.

Leben und Werk
Der Sohn des Kutschers Josef Hochschartner und seiner Frau Pauline, geb. Kufner, studierte an der Akademie der bildenden Künste und war Mitglied des Wiener Künstlerhauses, wo er u. a. im Jahr 1905 auf der 32. Jahresausstellung seine Werke präsentierte. Diese befinden sich heute in verschiedenen Sammlungen, u. a. in der des Wien Museums und des Heeresgeschichtlichen Museums.

Hochschartner war von 1910 bis zu ihrem frühen Tod 1916 mit Romana, geb. Werner, verheiratet. Aus der Ehe gingen zwei Kinder hervor, darunter die spätere Filmschauspielerin Alice Brandt. 1917 ging Hochschartner mit der Witwe Theresia Hauer, geb. Rauch, seine zweite Ehe ein.

Werke (Auswahl)

 Porträt Bürgermeister Karl Seitz, um 1931. Öl auf Leinwand, Wien Museum
 Porträt Bundeskanzler Karl Buresch, um 1931/32. Öl auf Leinwand, ca. 70×60 cm, Heeresgeschichtliches Museum Wien

Literatur
 Heinrich Fuchs: Die österreichischen Maler des 19. Jahrhunderts. Band 2, Wien 1973, S. K 64.
 Heinrich Fuchs: Die österreichischen Maler des 19. Jahrhunderts. Ergänzungsband 1, Wien 1979, S. K 161.

Einzelnachweise

Maler (Österreich)
Künstler (Wien)
Person (Cisleithanien)
Österreicher
Geboren 1877
Gestorben 1947
Mann

Ernst Hochschartner


Furios și iute: Cursa spionilor (în engleză Fast & Furious Spy Racers) este un serial animat pe computer de televiziune streaming american bazat pe seria de filme cu același nume, care a avut premiera pe Netflix pe 26 decembrie 2019 și finalul pe 17 decembrie 2021. Serialul este produs executiv de Tim Hedrick, Bret Haaland, Vin Diesel, Neal Moritz și Chris Morgan, cu Hedrick și Haaland fiind de asemenea showrunneri.

Premiză
Tony Toretto, vărul lui Dominic Toretto, este recrutat de o agenție guvernamentală alături de prietenii lui pentru a se infiltra într-o ligă de curse de elită servind drept front pentru organizația criminală SH1FT3R care vrea să domine lumea.

În sezonul 2, echipa pleacă spre Brazilia într-o misiune în acoperire ca să o găsească pe Layla Gray și să prevină o potențială dominație a lumii din mâinile unei fiice crezută pentru mult timp a fi moartă care este șefa unei organizații criminale bine cunoscută în Rio de Janeiro.

În sezonul 3, Tony și echipa trec printr-o călătorie periculoasă în deșertul Sahara când Dra Nicăieri dispare în mod misterios dintr-o misiune acolo, toți agenții descoperind un complot al unui răufăcător maniac folosind sateliți de vreme teleghidate.

În sezonul 4, Dra Nicăieri și echipa lui Tony sunt acuzați pe nedrept pentru o crimă pe care nu au comis-o, și fug spre Mexic pentru ca să găsească adevăratul făptaș, să își curețe numele și să scape de misteriosul super-agent care îi vânează.

În sezonul 5, grupa călătorește spre Oceanul Pacific de Sud pentru a salva pe unul din ai lor, conducând la o confruntare cu un vechi inamic.

În sezonul 6, echipa se întoarce la a se lupta cu un vechi dușman într-o confruntare care îi ia înapoi până în Los Angeles.

Distribuție

Principală
 Tyler Posey – Tony Toretto
 Charlet Chung – Margaret "Echo" Pearl
 Jorge Diaz – Cisco Renaldo
 Luke Youngblood – Frostee Benson
 Camille Ramsey – Layla Gray
 Renée Elise Goldsberry – Dra "Janet" Nicăieri
 Manish Dayal – Shashi Dhar (principal în sezonul 1, recurent în sezonul 5)
 Avrielle Corti – Rafaela Moreno (principală în sezoanele 2 și 3, invitată în sezoanele 4 și 6)
 India de Beaufort – Dann (sezonul 6)

Recurentă și invitați speciali
 Jimmy Tatro – Mitch
 Tru Valentino – Gary
 Vin Diesel – Dominic Toretto (sezoanele 1, 5 și 6)
 Similce Diesel – Sissy Benson
 Fred Tatasciore – Sudarikov (sezoanele 1 și 5)
 Dave Thomas – Cleve Kelso (sezoanele 1, 3 și 6)
 Lanny Joon – Matsuo Mori (sezoanele 3 și 6)
 Danny Trejo – Tuco (sezonul 4)
 Big Show – Palindrome (sezoanele 4–6)
 Jason Hightower – Moray (sezonul 4)
Grey Griffin, Eric Bauza, Kevin Michael Richardson, Carlos Alazraqui și Tatasciore au contribuit cu voci adiționale.

Episoade

Referințe și note

Legături externe

Furios și iute
Seriale de televiziune din 2019
Seriale de animație
Desene animate

Furios și iute: Cursa spionilor


Fábio Alves Félix (født 10. januar 1980) er en brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Fábio Alves Félix


Denys Hennadiyovych Prokopenko (Ukrainien: Дени́с Генна́́дійович Прокопéнко, Romanisé: Denýs Hennádiyovyč Prokopénko), né le 27 juin 1991 est un officier militaire ukrainien et commandant du régiment Azov. Depuis 2014, il est actif dans les forces armées ukrainiennes, combattant pour la défense de l'Ukraine contre la Russie et les forces séparatistes pro-russes dans le Donbass puis pendant la guerre russo-ukrainienne de 2022.

Biographie
En réponse à l'invasion russe de l'Ukraine en 2022, Prokopenko s'est élevé en tant que leader défendant Marioupol du siège russe. Pour son rôle de leader sur les lignes de front du conflit, le président Zelensky lui a conféré, le 19 mars 2022, le titre de héros de l'Ukraine avec l'Ordre de l'Étoile d'or, ainsi qu'au colonel Volodymyr Baraniuk, commandant de la 36e brigade d'infanterie navale, l'autre défenseur du port de la mer d'Azov qui a été lui capturé par les russes le 12 avril 2022.

Prokopenko est également connu sous le nom de "Redis" (ukrainien : Ре́діс , romanisé : Rédis) un ancien surnom de fan de football qui est devenu son indicatif d'appel militaire. On rapporte que ses subordonnés s'adressent à lui de manière informelle en tant que "Frère Redis" ou "Camarade Redis" ("Дру́же Ре́діс", "Drúže Rédis", [ˈdruʒe ˈrɛd⁽ʲ⁾is]).

Le 8 mai 2022, le lieutenant-colonel Prokopenko et l'officier du renseignement Ilya Samoïlenko, tous deux du bataillon ukrainien Azov, se sont exprimés à des médias du monde entier via une visio-conférence Zoom donnée depuis un bunker dans les sous-sols de l'usine métallurgique Azovstal de Marioupol bombardée et dernier bastion de résistance de la ville.

Dans un message vidéo, le vendredi 20 mai 2022, Denys Prokopenko, commandant du régiment Azov, déclare que les derniers soldats ukrainiens retranchés dans l'aciérie Azovstal, à Marioupol, ont reçu l'ordre d'arrêter de défendre la ville par le commandement supérieur militaire. Après la reddition des derniers combattants au bout de 86 jours de guerre, le Ministère russe de la Défense a annoncé que les installations souterraines de la centrale sont passées sous le contrôle total des forces armées russes.

Interviewée par le quotidien britannique The Guardian quelques jours après l'arrestation de Denys Prokopenko, Kateryna, son épouse, indique avoir pu le joindre par téléphone et qu'il va bien. Elle précise que les militaires ukrainiens qui ont déposé les armes sont nourris et reçoivent de l'eau. Leurs conditions de détention répondent aux exigences et ils n'ont pas subi de violence pendant cette courte période mais sans savoir ce qui va se passer par la suite car pour le moment il y a des tiers, l'ONU et la Croix-Rouge, qui contrôlent la situation.

Après quatre mois de détention, il est libéré le 21 septembre 2022 dans le cadre d'un échange de prisonniers. Selon Andriy Yermak, chef de cabinet du président ukrainien, cité par le média The Kyiv Independent, cinq hauts commandants du régiment Azov dont Denys Prokopenko ont été échangés contre 55 prisonniers russes, dont les noms n'ont pas été dévoilés. L'Ukraine a obtenu la libération de quelque 200 autres soldats le même jour en échange de la remise à la Russie du député et oligarque ukrainien pro-russe Viktor Medvedtchouk, 68 ans, arrêté par les services secrets ukrainiens le 12 avril alors qu'il tentait de fuir le pays.

Le 8 juillet 2023 le président Zelensky ramène de Turquie les commandants d'Azov, Denys Prokopenko, , ,  et . Toutefois environ 700 combattants de la garnison d'Azovstal sont toujours captifs des Russes.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022
 Régiment Azov
 Bataille de Marioupol (2022)

Liens externes

Militaire ukrainien de la guerre russo-ukrainienne
Forces armées de l'Ukraine
Marioupol
Marioupol
2022 en Ukraine
Personnalité liée à Marioupol
Personnalité militaire de la guerre du Donbass

Denys Prokopenko


Düş Sokağı Sakinleri, Türk müzik grubudur.

Grup 1993'te Murat Çelik ve Murat Yılmazyıldırım tarafından kuruldu. 1993'te İlk albümleri Düş Sokağı'nı, 1996'da grup olarak ikinci albümleri Yaşadıkça'yı, 1999'da grup olarak son albümleri Üç'ü yayınlamışlardır. İmam Adnan Sokak'taki Peyote'de ikili olarak canlı müzik yapmaya devam etmişler, ancak albüm çalışmalarını solo sürdürmüşlerdir. İkili Mart 2001 tarihinde Gazi Üniversitesi'nde verdikleri konser sırasında ülkücü oldukları iddia edilen kişilerin saldırısına uğradılar.

Solo Çalışmaları
 Yelkenin Gözyaşları - Murat Yılmazyıldırım 1999 (Ada Müzik)
 Kırık Yelken - Murat Yılmazyıldırım 2000 (Emi-Kent)
 Su Düşleri, Murat Çelik - 2000 (Piccatura)
 Cennet, Murat Yılmazyıldırım - 2002 (Emi-Kent)
 Seyyah, Murat Çelik - 2002(Piccatura)
 Büyü, Murat Yılmazyıldırım - 2003 (Emi-Kent)
 Kara Aşka Beyaz Göndermeler, Murat Yılmazyıldırım - 2004 (Emi-Kent)
 Gözyaşı Ağacı Seni Çağırıyor, Murat Yılmazyıldırım - Ağustos 2005 (Emi-Kent)
 0º'de Aşk Başkadır, Murat Yılmazyıldırım- Mayıs 2007 (Ada Müzik)
 Adsız, Murat Yılmazyıldırım - 2008 (Seyhan Müzik)
 Aşkın Elif Hali, Murat Çelik 2008
 Üç Ölüm Bir Mevsim - Üç Mevsim Bir Ölüm, Murat Yılmazyıldırım - 2009 (Sony)
 İksir İçtim Değiştim, Murat Yılmazyıldırım - 2011 (Anadolu Müzik)
 Aşk-ı Alem, Murat Yılmazyıldırım - 2011 (Anadolu Müzik)
 Ayna ve Aynadakiler, Murat Yılmazyıldırım - 2014 (Anadolu Müzik)
 Düş Öncesi, Murat Yılmazyıldırım - 2015 (Gar Müzik)

Kitap
 Murat Yılmazyıldırım "Serbest Vezin Sembolik Şizofreni", Beyaz Balina Yayınları, 2002
 Murat Çelik "GÜLZİYA", roman, Birun Yayınları, 2004
 Murat Çelik "Aşk'ın Elif Hâli", şiir, Birun Yayınları, 2005 (2. Baskı - Profil Yayınları 2006)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Murat Çelik Resmi İnternet Sitesi
 Murat Yılmazyıldırım Resmi İnternet Sitesi
 Düş Sokağı Sakinleri Resmi Facebook Sayfası

Türk müzik grupları
1993'te kurulan müzik grupları
Müzikal ikililer

Düş Sokağı Sakinleri


قام الشيخ ناصر المحمد الأحمد الصباح باختيار الحكومة السادسة والعشرون  في تاريخ الكويت في يوم 12 يناير 2009، وقد أدت الحكومة اليمين الدستورية الأمير الشيخ صباح الأحمد الصباح في نفس اليوم في قصر السيف ، وهي خامس حكومة في عهد الشيخ صباح الأحمد الصباح والخامسة برئاسة ناصر المحمد الأحمد الصباح، وتضم الحكومة 14 وزيرا استمر منهم 12 وزير من الحكومة السابقة بينما كان الوزراء الجدد هما روضان الروضان ونبيل بن سلامة، وتضم الحكومة نائبين في مجلس الأمة الكويتي 2008 هما حسين الحريتي وروضان الروضان، والوزراء الذين خرجوا من الحكومة هم عبد الرحمن الغنيم وعلي البراك ومحمد العليم ، وقد أدت الحكومة اليمين الدستورية أمام مجلس الأمة الكويتي 2008 في 13 يناير 2009 وفقا للمادة 91 من الدستور.

الحكومة

التعديلات والاستقالات في التشكيل الوزاري

في 9 فبراير 2009
 تعين الشيخ أحمد عبد الله الأحمد الصباح وزيراً للنفط بدلاً من الشيخ محمد صباح السالم الصباح.

مراجع
 السير الذاتية لاعضاء الحكومة الكويتية الجديدة

مجلس الوزراء الكويتي

مجلس الوزراء الكويتي (يناير 2009)


Zlatko Josip Šafarić, hrvatski katolički svećenik iz reda franjevaca kapucina, crkveni povjesničar. Nacionalni je ravnatelj Apostolata mora za Hrvatsku i lučki kapelan u Splitu. Rodom iz Svetog Jurja na Bregu kod Čakovca. Bio je župnik župe sv. Mihaela Arkanđela Zagreb - Dubrava od 1982. do 1986. godine.

Djela

Napisao je knjige:
 Svetište Gospe od Pojišana : u povodu 85. obljetnice dolaska kapucina i završetka restauratorskih radova (1993., uredio)
 Bedenik iz Koprivnice : kapucin, misionar, biskup (1995., suautor)
 Fra Pavao Ivakić : splitski mučenik  (1995.)
 Fra Ante Tomičić : crtice iz života (1997.)
 Fra Anzelmo Canjuga : kapucin : bilješke o životu (2002.)
 Fra Alojzije Novak : osvrt na jedan velikodušan život (2010.)

Izvori

Vanjske poveznice
Zlatko Josip Šafarić, DiZbi.HAZU   Digitalna zbirka Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti

Hrvatski crkveni povjesničari
Hrvatski kapucini
Hrvatski katolički svećenici

Životopisi, Split

Zlatko Josip Šafarić


Araño o Santa Baia de Araño (llamada oficialmente Santa Baia do Araño) es una parroquia española del municipio de Rianjo, en la provincia de La Coruña, Galicia.

Geografía

Esta parroquia está vertebrada por el río Te y su punto más alto es el Pico Muralla con 658 metros.

Entidades de población

Entidades de población que forman parte de la parroquia:

Demografía

Monumentos

En esta parroquia se encuentra el hórreo más grande de Galicia, con 36,75 metros de longitud. Fue construido a mediados del .

Referencias

Enlaces externos

Parroquias de Rianjo

Araño (La Coruña)


A161 steht für folgende Straßen:
 A161 (Russland)
 A161 (England) zwischen Nottingham und Yorkshire

Abkürzung

A161


El acuse de recibo o justificante de recepción  es la notificación que hace una persona natural o jurídica al recibir un documento, la cual sirve como prueba de haber hecho alguna radicación, diligencia, comunicación o notificación. Se puede realizar de manera manual: El receptor escribe su nombre, entidad que representa o ambas, la palabra "recibido" y la fecha y hora de recepción. También puede realizarse de manera mecánica, con un sello de recibido, o de modo digital.
Es también un servicio complementario ofrecido por las administraciones postales para certificar la entrega de un artículo enviado por correo. En general consiste en un formulario rellenado por el remitente para que le sea devuelto por la  Oficina de Correos  de destino, firmado por el destinatario, después de la recepción.
El Acuse de Recibo se usa en los productos telegráficos de Correos, actualmente denominados productos de telecomunicaciones, como son el Burofax y el Telegrama.

Normativa legal según el país
Aunque el concepto es el mismo para cualquier país (el receptor firma en la recepción), la normativa legal puede cambiar de un país a otro.

En algunos países este  acuse de recibo  puede ser preparado excepcionalmente por aquella  oficina de Correos  que recibe el envío. El destinatario para recibir el envío debe firmar el formulario como  acuse de recibo  aunque más modernamente se hace con un "terminal digitalizador" incluyendo el DNI y la fecha. Si el destinatario rechaza el envío y se niega a firmar el  acuse de "no" recepción  el cartero declara que el envío ha sido rechazado y no se ha entregado debidamente.

La pérdida del volante de acuse de recibo por parte de la Oficina de Correos no da derecho a indemnización, pero a petición del emisor se puede emitir un duplicado con una nueva firma del destinatario o con una declaración del cartero conforme ha hecho la entrega.

Véase también
 Paquete
 Estafeta (correo)
 Correo postal
 Oficina de correos
 Correo certificado

Nota

Correos

Acuse de recibo


Ivan Calin (en moldavo; Ivan Călin, en ruso; Иван Петрович Калин, 10 de marzo de 1935 - 2 de enero de 2012) fue un político moldavo y soviético.

Biografía
Nació en el pequeño pueblo de Plopi en el norte de Transnistria, en el subdistrito de Rîbniţa, luego en la República Autónoma Socialista Soviética de Moldavia.

Se hizo primer ministro de la República Socialista Soviética de Moldavia hasta el 10 de enero de 1990.

Fue elegido como miembro del parlamento de Moldavia en las elecciones de 1998, la elección de 2005, de abril de 2009 y de julio de 2009.

Referencias
 Enciclopedia sovietică moldovenească, 1970–1977.

Primeros ministros de Moldavia
Políticos de Moldavia del siglo XX
Miembros del Partido Comunista de la Unión Soviética
Fallecidos en Chisináu

Ivan Calin


Swaret was a program for the Slackware Linux distribution that resolves dependencies. Swaret stands for SlackWARE Tool.

Features
True library dependency resolution
Rollback capability
Logging
3rd party software repository support
Support for http, ftp, rsync, and local filesystems

History
The program was created by Luc Cottyn, and was originally called "autopkg".  However, because of a conflict with another project of the same name it was renamed to swaret. It has no active maintainer.

References

External links

Slackware
Free package management systems
Linux package management-related software
Linux-only free software

Swaret


Gran Premio Miguel Indurain 2019 var den 71. udgave af cykelløbet Gran Premio Miguel Indurain. Løbet var en del af UCI Europe Tour-kalenderen og blev arrangeret 6. april 2019. Løbet blev vundet af franske Jonathan Hivert fra .

Hold og ryttere

Danske ryttere
Jonas Gregaard kørte for
Jesper Hansen kørte for

Resultater

Eksterne henvisninger

2019
UCI Europe Tour 2019

Gran Premio Miguel Indurain 2019


Muratkolu, Sungurlu - Çorum ili Sungurlu ilçesine bağlı köy
 Muratkolu, Malazgirt - Muş ili Malazgirt ilçesine bağlı köy

Muratkolu


A charting application is a computer program that is used to create a graphical representation (a chart) based on some non-graphical data that is entered by a user, most often through a spreadsheet application, but also through a dedicated specific scientific application (such as through a symbolic mathematics computing system, or a proprietary data collection application), or using an online spreadsheet service.

There are several online charting services available, the most popular one being the U.S. Department of Education's Institute of Education Sciences' NCES Chart.

See also
List of information graphics software

Charts

Charting application


Palgrave Macmillan este o companie editorială academică cu distribuție internațională. Programul său editorial include manuale, reviste, monografii și lucrări de referință atât tipărite pe hârtie, cât și on-line.

Palgrave Macmillan a fost creată în anul 2000, când St. Martin's Press Scholarly and Reference din SUA a fuzionat cu Macmillan Press din Marea Britanie, combinându-și operațiunile editoriale academice pe plan mondial. Compania a fost cunoscută sub numele simplu Palgrave până în 2002, când a devenit cunoscută sub numele de Palgrave Macmillan.

Ea este o subsidiară a companiei Springer Nature. Până în 2015 a fost parte componentă a Macmillan Group și, prin urmare, a fost deținută integral de compania editorială germană Holtzbrinck Publishing Group. Ca parte a Macmillan, a avut sediul în complexul Macmillan din Kings Cross, alături de alte companii deținute de Macmillan ca Pan Macmillan, Nature Publishing Group și Macmillan Education, după ce s-a mutat din Basingstoke, Hampshire, Anglia, Marea Britanie în 2014.

Editura are birouri în Londra, New York, Shanghai, Melbourne, Sydney, Hong Kong, Delhi și Johannesburg.

Istoric
Compania Palgrave este numită după familia Palgrave. Istoricul Sir Francis Palgrave, care a fondat instituția Public Record Office, și cei patru fii ai săi au avut legături strânse cu Macmillan Publishers în secolul al XIX-lea:

 Francis Turner Palgrave a activat în calitate de secretar particular al viitorului prim-ministru Gladstone, înainte de elaborarea Palgrave's Golden Treasury în limba engleză în 1861, care a fost publicat de către Macmillan și a devenit o lucrare de referință pentru aproape un secol.
 Inglis Palgrave a fost redactor al The Palgrave Dictionary of Political Economy, care a fost publicat pentru prima dată de Macmillan în 1894, 1896 și 1899 și a constituit sursă de inspirație pentru The New Palgrave: A Dictionary of Economics, publicat în 1987. El a fost bancher și editor al revistei The Economist.
 Reginald Palgrave a fost funcționar superior al Camerei Comunelor și a scris A History of the House of Commons, pe care Macmillan a publicat-o în 1869.
 William Gifford Palgrave a fost un savant arabist. El a scris o lucrare în două volume în care-și descrie călătoriile și aventurile sale, care a fost publicată de Macmillan sub titlul Narrative of a Year's Journey through Central and Eastern Arabia (1865), care a fost cea mai citită carte despre regiunea Arabiei până la publicarea memoriilor colonelului T. E. Lawrence.

Palgrave Macmillan publică The Statesman's Yearbook, o lucrare de referință anuală care oferă o perspectivă politică, economică și socială a fiecărei țări a lumii. În 2008 Palgrave Macmillan a publicat The New Palgrave Dictionary of Economics, ediția a 2-a, editată de Steven N. Durlauf și Lawrence E. Blume. În 2009 Palgrave Macmillan a făcut ca peste 4.500 de cărți electronice academice să fie disponibile în biblioteci.

Activitatea de distribuție
Palgrave Macmillan reprezintă interesele de distribuție, marketing și vânzări ale companiilor W. H. Freeman, Worth Publishers, Sinauer Associates și University Science Books în afara SUA, în Canada, Australia și Orientul Îndepărtat.

Palgrave Macmillan a distribuit anterior lucrările editate de I. B. Tauris în SUA și Canada și pe cele editate de Manchester University Press, Pluto Press și Zed Books în SUA.

În Australia Palgrave reprezintă atât Macmillan Group, inclusiv Palgrave Macmillan și Nature Publishing Group, cât și numeroase alte edituri academice, inclusiv Acumen Publishing, Atlas & Co, Bedford-St. Martin's, Cold Spring Harbor Laboratory Press, Continuum International Publishing Group, Gerald Duckworth and Company, W. H. Freeman, Haymarket Books, Henry Holt, I. B. Tauris, Learning Matters, Lynne Reiner Publishers, Macquarie Library, New Internationalist, The New Press, Ocean Press, Perseus Books Group, Pluto Press, Routledge/Taylor and Francis, Saqi Books, Scion Publishers, Seven Stories Press, Sinauer Associates, Tilde University Press, University Science Books și Zed Books.

Autori
Printre autorii notabili publicați de editură se află (în ordine alfabetică a numelui de familie):

 Jonathan Bate, biograf, critic literar, romancier și cercetător britanic al operei lui Shakespeare, al romantismului și al ecocriticismului, editor al The RSC Shakespeare: The Collected Works
 Darioush Bayandor, fost diplomat iranian și coordonator regional al ONU pentru ajutorul umanitar. Bayandor a scris o analiză revizionistă a loviturii de stat din Iran din 1953 intitulată Iran and The CIA: The Fall of Mosaddeq Revisited (2010).
 John R. Bradley, jurnalist și expert în politica din Orientul Mijlociu, autor al lucrărilor After the Arab Spring: How Islamists Hijacked The Middle East Revolts și Inside Egypt: The Land of Pharaohs on the Brink of a Revolution
 Juan Cole, profesor de istorie la University of Michigan, autor al lucrării Engaging the Muslim World<ref>Engaging the Muslim World, Palgrave Macmillan, 2009, </ref>
 Larry Elliot și Dan Atkinson, redactori pe probleme economice la The Guardian și The Mail on Sunday, autori ai lucrării Going South: Why Britain will have a Third World Economy by 2014. Andrew Gamble, profesor de politică la Universitatea Cambridge, autor al lucrării The Spectre at the Feast Fawaz Gerges, profesor de politică a Orientului Mijlociu și de relații internaționale la London School of Economics and Political Science, unde este directorul Centrului pentru studii referitoare la Orientul Mijlociu. Este autorul lucrării Obama and the Middle-East: The End of America's Moment? Michael Huemer, profesor de filozofie la University of Colorado, Boulder. A publicat cărțile The Problem of Political Authority, o apărare filozofică a libertarianismului și anarhismului; și Ethical Intuitionism, o apărare metaetică a  eticii intuiționiste.
 Marco Katz Montiel, compune muzică și predă literatură la MacEwan University, a scris Music and Identity in Twentieth-Century Literature from Our America - Noteworthy Protagonists, Palgrave Macmillan,
 Fawzia Koofi, parlamentară afgană, prima femeie candidat în alegerile prezidențiale din Afganistan în 2014, autoare a cărții The Favored Daughter John Logsdon, profesor emerit de științe politice și afaceri internaționale la Universitatea George Washington, autor al lucrării John F. Kennedy and the Race to the Moon, 2013.
 Juan E. Méndez, raportor special al ONU cu privire la tortură, autor al lucrării Taking a Stand Abbas Milani, cercetător iranian la Universitatea Stanford, care a scris lucrarea The Shah (2011) despre viața șahului Mohammad Reza Pahlavi.
 David Niose, președinte al Secular Coalition for America și al American Humanist Association, autor al lucrărilor Nonbeliever Nation: The Rise of Secular Americans, Palgrave Macmillan, 2012,  și Fighting Back the Right: Reclaiming America from the Attack on Reason, Palgrave Macmillan, 2014,
 Philippa Perry, psihoterapeută, autoare a lucrării Couch Fiction: A Graphic Tale of Psychotherapy Kenneth Roman, fost director general al Ogilvy & Mather Worldwide, agenție de publicitate fondată de David Ogilvy, autor al The King of Madison Avenue Roger Scruton, filozof, scriitor, activist politic și compositor, autor al The Palgrave Macmillan Dictionary of Political Thought Michael Szenberg, profesor de economie la Touro College, editor emeritus al The American Economist și autor a numeroase cărți publicate de Palgrave Macmillan.
 Rowan Williams, arhiepiscop de Canterbury, autor al lucrării Crisis and Recovery Tony Zinni, general cu patru stele în cadrul United States Marine Corps și fost comandant al U.S. Central Command (CENTCOM), autor al lucrării Leading the Charge Ghil'ad Zuckermann, lingvist și lexicolog, autor al Language Contact and Lexical Enrichment in Israeli Hebrew'' (2003)

Note

Lectură suplimentară
 The Palgrave Family History

Legături externe
 Official website
 Macmillan Group

Edituri din Regatul Unit

Palgrave Macmillan


Orangeville may refer to:

Places
Orangeville is the name of several places:

In Australia:
 Orangeville, New South Wales

In Canada:
 Orangeville, Ontario

In the United States:
 Orangeville, Illinois
 Orangeville, DeKalb County, Indiana, hamlet in DeKalb County
 Orangeville, Orange County, Indiana
 Orangeville, New York
 Orangeville, Ohio
 Orangeville, Pennsylvania
 Orangeville, Utah
 Orangeville Township, Orange County, Indiana
 Orangeville Township, Michigan
 Rise at Orangeville, a natural spring in Orange County, Indiana

Schools
 Orangeville District Secondary School, Orangeville, Ontario, Canada
 Orangeville High School, Orangeville, Illinois, USA; a combined elementary-middle-high school

Other uses
 , a WWII Castle class corvette
 Orangeville Junction, Utah, USA; a road junction
 Orangeville Brampton Railway, Ontario, Canada

See also

 Orangeville Aerodrome

 Orange (disambiguation)
 ville (disambiguation)

Orangeville


Abdel-Karim Mahoud al-Mohammedawi was a member of the Interim Iraq Governing Council created following the United States's 2003 invasion of Iraq. A Shia Muslim, al-Mohommedawi led the resistance against Saddam Hussein's government in the southern marsh regions of Iraq, where he gained the title "Prince of the Marshes." He was imprisoned for six years under the Hussein regime and currently leads the Iraqi political group Hezbollah in Amarah.

After the invasion of Iraq in 2003, he organised a militia in Maysan governorate which prevented looting. These militia later joined the Maysan police. His brother was appointed governor of Maysan. In 2004 he was criticised when six unemployed demonstrators were shot outside the governor's house.

Hezbollah (Iraq) joined the United Iraqi Alliance coalition in the Iraqi legislative election of January 2005. He was the Trade Minister in the Iraqi Transitional Government from May 2005 until May 2006. His deputy, Jawad al-Bolani, was the Interior Minister of Iraq from 2006 to 2010.

Hezbollah has clashed violently with the Islamic Virtue Party which controlled the Basra Province until 2009.

References

Year of birth missing (living people)
Living people
Iraqi Shia Muslims
Hezbollah Movement in Iraq politicians
Government ministers of Iraq

Abdel-Karim Mahoud al-Mohammedawi


Alexandrino António de Melo, 1.º barão e visconde do Cercal. Título criado por decreto de 13 de Março de 1867, do rei Luís I de Portugal.

Viscondados de Portugal
Baronatos de Portugal
Portugueses do século XIX

Alexandrino António de Melo


Klofsvölungur (fræðiheiti: Panyptila sanctihieronymi) er fugl sem tilheyrir ætt svölunga.

Tenglar

Svölungaætt

Klofsvölungur


بلدية جوايخو دي جارنادايلا ، هي بلدية تقع في مقاطعة قصرش والتي تقع في منطقة إكستريمادورا، غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 721 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في قصرش
بلديات قصرش

جوايخو دي جارنادايلا


Mogilev-fylki (Hvítrússneska: Магілёўская вобласць; Mahiloŭskaja voblasć; Rússneska: Могилёвская область; Mogilyovskaya Oblast) er eitt af sex fylkjum Hvíta-Rússlands. Það er í austur-Belarús og þekur um 29.000 ferkílómetra. Helstu borgir eru Mogilev, Asipovichy og Babruysk.
Fljótið Dnjepr rennur um héraðið.

Tilvísanir

Fylki Hvíta-Rússlands

Mogilev-fylki


Gödel, Escher, Bach: An Eternal Golden Braid, ya da bir diğer bilinen ismiyle GEB, Douglas R. Hofstadter tarafından 1979 yılında yazılmış bir kitaptır. Kısa öyküler, çizimler ve analizler aracılığıyla, "anlamsız" öğelerden oluşmasına rağmen kendine göndermeli önerme (öz-referans) ve formel kurallar ile sistemlerin nasıl anlamlı bir bağlam elde edebileceğini inceleyen kitap, yayıncısı tarafından "Lewis Carroll'un izinde zihinler ve makinelere dair metaforik bir füg" olarak betimlenmiştir. Bunlara ek olarak kitap, iletişimi, bilginin tanımı ve depolanmasını, izomorfizmi sembolik tanımlamanın metotları ve sınırlarını ve hatta "anlamın" temel kavramını ele almaktadır.

Kitap, matematikçi Kurt Gödel, ressam Maurits Cornelis Escher ve besteci Johann Sebastian Bach'ın hayatı ve eserlerindeki ortak temalar üzerinden matematiğin, simetrinin ve bilincin temellerini incelemiştir.

Kitap hakkında, kitabın yazarı olan ve felsefe, psikoloji, karşılaştırmalı edebiyat, bilim tarihi ve felsefesi, bilgisayar bilimleri, müzik ve elbette matematik gibi pek çok alanda öncü araştırmalar yapan, Pulitzer ödüllü Douglas R. Hofstadter, şöyle der: "Gödel, Escher, Bach 'ben' ya da bilinçlilik sözcüğü çevresinde gezinir. Düşünmenin diplerinde bir yerdeki, güçlükle anladığımız örtük mekanizmalarla nasıl ortaya çıktığını ele alır. Yalnızca düşünmenin değil, benlik duygumuzun ve bilinçliliğimizin farkında oluşumuzun bizi diğer karmaşık şeylerden ayrı kıldığını vurgular."

Bilim kitapları
2001 kitapları
İngilizce kitaplar
Amerikan kitapları
1979 kitapları
Matematik kitapları
Felsefe kitapları
Pulitzer Ödülü alan kitaplar

Gödel, Escher, Bach: Bir Ebedi Gökçe Belik


Literele de tipar (cunoscute și sub numele de scris de tipar sau litere bloc) sunt un stil de scriere alfabetul latin fără serife, în care literele sunt scrise ca glife separate, fără a adera una la cealaltă. În țările vorbitoare de limbă engleză, copiii sunt deseori învățați mai întâi să scrie cu litere de tipar, iar mai târziu învățați scrisul cursiv (cu litere împreunate). În unele state germane, copiii încep să scrie cu litere de tipar în clasa I și învață scrierea cursivă din clasa a doua. În alte state germane și alte țări (de exemplu Republica Dominicană, Polonia, Italia, Austria, Franța, România etc.) scrierea cursivă se învață din clasa I.

În formularele oficiale, uneori se solicită să "scrieți cu majuscule" sau "scrieți cu litere de tipar". Acest lucru se datorează faptului că scrierea de mână este mai greu de citit, iar glifele sunt unite astfel încât acestea nu se încadrează perfect în căsuțe separate.

Denumirea de litere de tipar poate fi de asemenea folosită ca un sinonim al majusculelor, cuvânt care înseamnă scrierea cu litere capitale sau cu capităluțe, imitând prin scrierea de mână felul în care literele apar atunci când sunt tipărite.

Terminologie educațională
Tipografie

Litere de tipar