Kalp ya da yürek, pek çok hayvanda bulunan kaslı bir organdır. Bu organ dolaşım sisteminin kan damarları yoluyla kan pompalar. Pompalanan kan besin ve oksijeni vücudun gerekli yerlerine taşırken, karbondioksit gibi metabolik atıkları da akciğerlere taşır. İnsanlarda kalp yaklaşık olarak kapalı bir yumruk boyutundadır ve akciğerler arasında, göğüsün orta bölmesinin içindedir. Temel görevi kanı vücuda pompalamak olan kalp, metabolizma eylemleri sonucunda oluşan artık ürünlerin vücuttan uzaklaştırılması, vücut ısısının düzenlenmesi, asit-baz dengesinin korunması, hormonlar ve enzimlerin vücudun gerekli bölgelerine taşınması gibi görevleri yapar. Kalp, dolaşım sistemi içerisinde motor görevi yapar. Kalp insanda dakikada 60-80 atım arasında değişen bir hızla dakikada 5-35 litre arası, günlük ise 9.000 litre kanı vücuda pompalar. Günde yaklaşık 100 bin, yılda 40 milyon, tüm insan hayatı boyunca yaklaşık 2,5 milyar kere, hiç durmadan yaklaşık 8 bin ton kanı vücuda pompalar. Yetişkin bir kadında ortalama ağırlığı 200-280 gram, yetişkin bir erkekte ise 250-390 gram ağırlığındadır. Her kişinin, kalbinin yaklaşık kendi yumruğu büyüklüğünde olduğu sanılır.

Kalp, göğüs boşluğunda, 2 akciğer arasında, sternumun arkasında, diyafram kası üzerinde ve 4. 5. ve 6. costa'ların arka yüzünde, üçte ikisi orta çizginin solunda, üçte biri ise sağında yer almaktadır.
 Elimizi göğsümüzün sol tarafına koyduğumuzda, kalbimizden gelen sesin nedeni kulakçık ile karıncık arasındaki kapakçıkların açılıp kapanmasıdır.
 Başlıca 4 kalp sesi vardır; bunların ilk ikisi hissedilir veya steteskop vasıtasıyla duyulabilirken, 3. ve 4. sesler ancak EKG (ECG) cihazında duyulabilir. 1. kalp sesi atriyo-ventriküler kapakların sesi iken, 2. kalp sesi aorta ve arteria pulmonalis'teki kapakların çıkardığı sestir. 1. ve 2. kalp sesi arasındaki süre ventrüküler sistoldür (kalbin kasılması). 2. kalp sesi ile 1. kalp sesi arasındaki süre ise ventriküler diastol (kalbin gevşemesi) evresidir.

Kökenbilim
Kalp sözcüğünün Türkçedeki karşılığı Yürek'tir, Arapça ḳlb kökünden gelen kalb قلب sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, Akadca aynı anlama gelen kablu sözcüğü ile eş kökenlidir. Hastane bölümlerinden birisi olan ve kalp düzeneğinin tedavileriyle ilgilenen Kardiyoloji sözcüğü ise; Eski Yunanca kardía καρδία sözcüğünden alıntıdır.

Yapı

Odacıklar

Kalbin dört odası vardır, iki üst atriyum, alıcı odacıklar ve iki alt ventrikül, boşaltma odası. Atriyum, atriyoventriküler septum içinde bulunan atriyoventriküler kapaklar vasıtasıyla ventriküllere açılır. Bu ayrım kalbin yüzeyinde koroner sulkus olarak da görülebilir.

Sağ üst atriyumda sağ atrial apendiks veya kulak kepçesi adı verilen kulak şeklinde bir yapı vardır ve sol üst atriyumda sol atrial apendiks adı verilen başka bir yapı vardır.

Sağ atriyum ve sağ ventrikül birlikte bazen sağ kalp olarak adlandırılır. Benzer şekilde, sol atriyum ve sol ventriküle birlikte bazen sol kalp denir. Ventriküller, kalbin yüzeyinde anterior longitudinal sulkus ve posterior interventriküler sulkus] olarak görülen interventriküler septum ile birbirinden ayrılır.

Kalbin içerisinde 4 adet odacık bulunmaktadır:
 Sağ kulakçık (atrium dexter)Kalp kası
 Sol kulakçık(atrium sinister)
 Sağ karıncık (ventriculus dexter)
 Sol karıncık (ventriculus sinister)

Kalbin sağ ve sol kısımları septum aracılığıyla birbirinden tamamen ayrılmaktadır. Kalp, içi boş dört bölmeden oluşmaktadır. Sağ kalp, sağ kulakçık ve sağ karıncıkdan oluşmakta olup burada oksijen bakımından fakir olan venöz kan bulunmaktadır. Sol kalp ise sol kulakçık ve sol karıncıkdan oluşmuş olup içerisinde oksijen bakımından zengin olan arterial kanı bulundurur. Ayrıca sol karıncığın pompalama görevinden dolayı duvar yapısı diğer boşluklara göre oldukça gelişmiştir.

Kapaklar

Kalbin odacıklarını birbirinden ayıran dört kapağı vardır. Her atriyum ve ventrikül arasında bir kapak ve her bir ventrikülün çıkışında bir kapak bulunur.

Kulakçıklar ile karıncıklar arasındaki kapakçıklara atriyoventriküler kapakçıklar denir. Sağ atriyum ile sağ ventrikül arasında triküspit kapak bulunur. Triküspid kapağın, korda tendinae'ya bağlanan ve göreli konumlarına göre anterior, posterior ve septal kaslar olarak adlandırılan üç papiller kas olmak üzere üç çıkıntısı vardır.
 Mitral kapak, sol atriyum ile sol ventrikül arasında yer alır. Ön ve arka olmak üzere iki çıkıntıya sahip olması nedeniyle biküspid kapak olarak da bilinir. Bu tüberküller ayrıca korda tendinalar yoluyla ventriküler duvardan çıkıntı yapan iki papiller kasa bağlanır.

Kalpte iki adet atrioventriküler kapak, iki adet de büyük damar kapakları (yarım ay kapak) olmak üzere 4 kapakçık bulunmaktadır. Kulakçıklar ile karıncıklar arasında ve karıncıklar ile buradan çıkan damarlar arasında kapaklar bulunur. Kapakçıklar, kanın tek yönlü akmasını yani geriye dönüşünü engellemeye yarar. Kapaklar, kanın karıncıklara tek yönlü girişini sağlarken aynı zamanda tek yönlü çıkışını da sağlarlar.
 Triküspid kapak: Sağ kulakçık ile sağ karıncık arasında bulunur.
 Pulmoner kapak: Sağ karıncık ile pulmoner arter (akciğer arteri) arasındaki sağ karıncıkdan pompalanan kanın geri dönüşünü engelleyen üç adet yarım ay şeklindeki kapaklardır.
 Mitral kapak: Sol karıncık ve sol kulakçık arasında bulunur.
 Aort kapağı: Sol karıncık ile aort arasında bulunur. Bu kapaklar sol karıncıkdan pompalanan kanın geri dönüşünü engeller.

Papiller kaslar, korda tendina denilen kıkırdaklı bağlantılar ile kalp duvarlarından kapakçıklara kadar uzanır. Bu kaslar, kapakçıkların kapandıklarında çok geriye düşmelerini engeller. Kalp döngüsünün gevşeme aşamasında papiller kaslar da gevşer ve korda tendinea üzerindeki gerilim hafiftir. Kalp odaları kasılırken papiller kaslar da kasılır. Bu, korda tendinea üzerinde gerilim oluşturarak atriyoventriküler kapakçıkların uçlarını yerinde tutmaya yardımcı olur ve kulakçıklara geri üflenmelerini önler.

Her bir ventrikülün çıkışında iki ek yarım ay kapak vardır. Pulmoner kapakçık pulmoner arter'in tabanındadır. Bu, herhangi bir papiller kasa bağlı olmayan üç çıkıntılıdır. Ventrikül gevşediğinde, kan arterden ventriküle geri akar ve bu kan akışı, kapağı kapatmak için kapanan tüberküllere doğru bastırarak cep benzeri kapağı doldurur. Yarım ay aort kapağı, aort'un tabanındadır ve ayrıca papiller kaslara bağlı değildir. Bunda da aortdan geri akan kanın basıncıyla kapanan üç tüberkül vardır.

Sağ kalp
Sağ kalp, triküspit kapakçık adlı bir kapakçıkla ayrılan sağ atriyum ve sağ ventrikül olmak üzere iki bölmeden oluşur.

Sağ atriyum, vücudun iki ana toplardamarından, üst ve alt venae kava'dan neredeyse sürekli olarak kan alır. Koroner dolaşımdan gelen az miktarda kan da, inferior vena kava açıklığının hemen üstünde ve ortasında bulunan koroner sinüs yoluyla sağ atriyuma akar. Sağ atriyumun duvarında, fossa ovalis olarak bilinen oval şekilli bir çöküntü vardır ve bu, fetal kalpte foramen ovale olarak bilinen bir açıklığın kalıntısıdır. Sağ atriyumun iç yüzeyinin çoğu pürüzsüzdür, fossa ovalisin çöküntüsü ortadadır ve ön yüzeyde sağ atriyal apendiks de bulunan pektinat kasların belirgin sırtları vardır.

Sağ ventrikülün duvarları trabeculae carneae ile kaplanmıştır, yani endokardiyum ile kaplı kalp kası sırtlarıdır. Bu kas sırtlarına ek olarak, moderatör bant denilen, yine endokardiyum tarafından kaplanan bir kalp kası bandı sağ ventrikülün ince duvarlarını güçlendirir ve kalp iletiminde çok önemli bir rol oynar. İnterventriküler septumun alt kısmından doğar ve inferior papiller kasa bağlanmak için sağ ventrikülün iç boşluğunu geçer. Sağ ventrikül, kasılırken içine kan püskürttüğü pulmoner gövde içine doğru incelir. Pulmoner gövde, kanı her bir akciğere taşıyan sol ve sağ pulmoner arterlere ayrılır. Pulmoner kapak, sağ kalp ile pulmoner gövde arasındadır.

Sol kalp
Sol kalbin iki odası vardır: mitral kapakçık ile ayrılan sol atriyum ve sol ventrikül.

Sol atriyum, dört pulmoner venden biri yoluyla akciğerlerden oksijenli kanı geri alır. Sol atriyumda sol atriyal apendiks adı verilen bir çıkıntı vardır. Sağ atriyum gibi, sol atriyum da pektinat kaslarla kaplıdır. Sol atriyum, mitral kapak ile sol ventriküle bağlanır.

Sol ventrikül, sağ ile karşılaştırıldığında tüm vücuda kan pompalamak için gereken daha büyük kuvvet nedeniyle çok daha kalındır.
Sağ ventrikül gibi, solda da trabeculae carneae vardır ancak moderatör bant yoktur. Sol ventrikül, kanı aort kapağı yoluyla vücuda ve aorta pompalar. Aort kapağının üzerindeki iki küçük açıklık kanı kalp kasına taşır; sol koroner arter, kapağın sol ucunun üzerindedir ve sağ koroner arter sağ ucun üzerindedir.

Damarlar
Kalbin içerisi her ne kadar kan ile dolu olsa da, içerisindeki kanla değil, aort damarından ayrılan sağ ve sol kalp atardamarlarından beslenmektedir. Başta iki ana dal hâlinde olan bu arterler daha sonra kollara ve dallara ayrılıp kalbi beslerler.

Kalbin arka yüzünü ve sağ karıncığı besleyen; sağ koroner arter,
Kalbin ön yüzünü sol karıncığı besleyen; sol ön inen arter (LAD),
Kalbin sol yanını ve arkasını besleyen; sirkumfleks arter (Cx)
Ayrıca LAD ve Cx arterlerinin dallandığı çok kısa bir sol ana koroner arter bulunmaktadır. Bu damarlar içerisinde en önemlisi LAD, kalbin neredeyse üçte ikisini besler. Tıkanması durumunda zarar gören kas kitlesi önemli düzeyde olduğundan ölüme neden olma durumu yüksektir, bu nedenle bu damara "Dul bırakan damar" (widowmaker) adı da verilmektedir. Sağ koroner arter sinüs düğümüne kan verdiğinden damar tıkanıklığı gerçekleştiğinde kalpte durma ve ritim bozuklukları sıkça görülür.

Tabakalar

Kalp duvarı üç tabakadan oluşur: iç endokardiyum, orta miyokard ve dış epikard. Bunlar perikard adı verilen çift zarlı bir kese ile çevrilidir. Dışta bulunan "perikart", kalbi dıştan saran fibro seröz yapıda bir zardır. Bu zarın arasında sürtünmeyi azaltan bir sıvı bulunur.

Kalbin en iç tabakasına endokard denir. Tek katlı yassı epitel astarından oluşur ve kalp odacıklarını ve kapakçıklarını kaplar. Kalbin damarlarının ve atardamarlarının endoteli ile süreklidir ve ince bir bağ dokusu tabakasıyla miyokardiyuma bağlanır. Endokardiyum endotelinler salgılayarak miyokardın kasılmasını düzenlemede de rol oynayabilir.
Kalbin iç yüzeyini örten bu tabaka, içeriye doğru uzantılar vererek kalpteki dört kapağın temelini oluşturur.

Kalp duvarının orta tabakası, bir kollajen çerçevesiyle çevrili istemsiz çizgili kas doku tabakası kalp kası olan miyokarddır. İki ventrikülün etrafında 8 şekli oluşturup apekse doğru ilerleyerek, kulakçıkların çevresinde ve büyük damarların ve iç kasların tabanlarının çevresinde 8 modeli şekil oluşturan dış kaslarla kas hücreleri kalbin odalarının etrafında dönüp dururken, kalp kası modeli zarif ve karmaşıktır. Bu karmaşık dönme düzeni, kalbin kanı daha etkili bir şekilde pompalamasına olanak tanır.

Kalbin en kalın tabakası miyokarttır. Pompalama görevi yapan karıncıklar, kulakçıklara göre özellikle sol karıncıkta daha kalındır.

Kalp kasında iki tür hücre vardır: Kolay kasılma yeteneğine sahip kas hücreleri ve iletme sisteminin kalp atım (ing: pacemaker) hücreleri. Kas hücreleri, atriyum ve ventriküllerdeki hücrelerin büyük kısmını (%99) oluşturur. Bu kasılabilir hücreler, kalp atım hücrelerinden gelen hareket potansiyeli darbelerine hızlı yanıt sağlayan arakatkılı disklerle bağlanır. Arakatkılı diskler, hücrelerin bir sinsityum gibi davranmasına ve kanı kalpten ve ana arterlere pompalayan kasılmaları sağlar.

Kalp atım hücreleri, hücrelerin %1'ini oluşturur ve kalbin iletim sistemini oluşturur. Genellikle kasılma hücrelerinden çok daha küçüktürler ve onlara sınırlı kasılma sağlayan birkaç miyofibril içerirler. İşlevleri birçok açıdan nöronlara benzer. Kardiyak kas dokusu, tüm kalbin kasılmasını tetiklemek için uyarıyı hücreden hücreye hızla yayan, sabit  hızda kardiyak hareket potansiyeli başlatmak için eşsiz yetenekli otoritmikliğe sahiptir.

Kalp kas hücrelerinde spesifik ifade edilen proteinler vardır. Bunlar çoğunlukla kasın kasılması ile ilişkilidir ve aktin, miyozin, tropomyosin ve troponin ile bağlanır. MYH6, ACTC1, TNNI3, CDH2 ve PKP2 içerirler. İfade edilen diğer proteinler, iskelet kasında da bahsedilen MYH7 ve LDB3'dür.

Perikardiyum
Perikardiyum, kalbi çevreleyen kesedir. Perikardiyumun sert dış yüzeyine lifli zar denir. Bu, kalbin yüzeyini yağlamak için kalp zar sıvısı üreten seröz zar denilen çift iç zarla kaplıdır. Seröz zarın lifli zara tutunan kısmına yan perikardiyum, seröz zarın kalbe yapışık olan kısmına ise visseral perikardiyum denir. Perikardiyum, göğüs içindeki diğer yapılara karşı hareketini kayganlaştırma, kalbin göğüs içindeki konumunu sabit tutma ve kalbi enfeksiyondan koruma görevleri yapar.

Koroner dolaşım

Vücuttaki tüm hücreler gibi kalp dokusunun da, oksijen ve besinlerle beslenmesi ve metabolik atıkların atılması için bir yolunun olması gerekir. Bu, atardamarlar, toplardamarlar ve lenfatik damarları kapsayan koroner dolaşımla sağlanır. Koroner damarlardan kan akışı, kalp kasının gevşeme veya kasılmasıyla ilgili olarak tepe ve çukurlarda oluşur.

Kalp dokusu, aort kapağının hemen üzerinde çıkan iki atardamardan (arter) kanı alır. Bunlar sol ana koroner arter ve sağ koroner arterdir. Sol ana koroner arter, aorttan ayrıldıktan sonra sol ön inen ve sol sirkümfleks arter olmak üzere iki damara ayrılır. Sol ön inen arter kalp dokusunu ve sol karıncığın (ventrikül) ön, dış tarafı ve bölmesini (septum) besler. Bunu, daha küçük arterlere (çapraz ve bölme(septal) dallar) dallanarak yapar. Sol sirkumfleks sol ventrikülün arkasını ve altını besler. Sağ koroner arter sağ atriyum, sağ ventrikül ve sol ventrikülün alt arka kısımlarını besler. Sağ koroner arter ayrıca atriyoventriküler düğüme (insanların yaklaşık %90'ında) ve sinoatriyal düğüme (insanların yaklaşık %60'ında) kan sağlar. Sağ koroner arter, kalbin arkasındaki bir olukta, sol ön inen arter ise öndeki bir olukta akar. Kalbi besleyen atardamarların anatomisinde insanlar arasında önemli farklılıklar vardır . Atardamarlar, en uzak noktalarında her atardamar dağılımının kenarlarında birleşen daha küçük dallara ayrılırlar.

Koroner sinüs, sağ atriyuma boşalan büyük bir damardır ve kalbin venöz drenajının çoğunu alır. Büyük kalp damarı'ndan (sol atriyumu ve her iki ventrikülü alan), arka kalp damarından (sol ventrikülün arkasını boşaltan), orta kalp damarından (sol ve sağ ventriküllerin altını boşaltan) ve küçük kalp damarından kanı alır. Ön kalp damarları, sağ karıncık önünü boşaltır ve doğrudan sağ atriyuma boşalırlar.

Kalbin üç tabakasının her birinin altında pleksus adı verilen küçük lenfatik ağlar bulunur. Bu ağlar, kalbin yüzeyindeki ventriküller arasındaki olukta yukarı doğru giden ve yukarı doğru çıktıkça daha küçük damarları alan, ana sol ve ana sağ gövdede toplanırlar. Bu damarlar daha sonra atriyoventriküler oluğa gider ve sol ventrikülün diyafram üzerinde oturan bölümünü boşaltan üçüncü bir damar alır. Sol damar bu üçüncü damarla birleşir ve pulmoner arter ve sol atriyum boyunca ilerleyerek aşağı trakeobronşiyal düğümde son bulur. Sağ damar, sağ atriyum ve sağ ventrikülün diyafram üzerinde oturan kısmı boyunca hareket eder. Genellikle çıkan aortun önünden geçerek brakiyosefalik bir düğümde son bulur.

Sinir beslemesi

Kalp, vagus siniri'nden ve sempatik gövdeden çıkan sinirlerden sinir sinyalleri alır. Bu sinirler, kalp atış hızını etkilemek için çalışır ancak onu kontrol etmez. Sempatik sinirler aynı zamanda kalp kasılma kuvvetini de etkiler. Bu sinirler boyunca ilerleyen sinyaller, omurilik soğanı'daki iki eşleştirilmiş kardiyovasküler merkezden çıkar. Parasempatik sinir sistemi'nin vagus siniri kalp atış hızını azaltmak, sempatik gövdeden gelen sinirler ise kalp atış hızını artırmak için çalışır. Bu sinirler, kardiyak pleksus adı verilen kalbin üzerinde uzanan bir sinir ağı oluşturur.

Vagus siniri, beyinsapı'ndan çıkan uzun, gezici bir sinirdir ve kalp dahil göğüs ve karın bölgesindeki çok sayıda organa parasempatik uyarı sağlar. Sempatik gövdeden gelen sinirler, T1-T4 torasik ganglionlardan çıkar ve hem sinoatriyal hem de atriyoventriküler düğümlere ayrıca atriyum ve ventriküllere gider. Ventriküller, sempatik lifler tarafından parasempatik liflerden daha zengin şekilde sinir sistemine bağlanırlar. Sempatik uyarım, kalp sinirlerinin nöromüsküler bağlantısında nörotransmitter norepinefrin (noradrenalin de denilir) salınmasına neden olur. Bu, repolarizasyon (yeniden kutuplaşma) süresini kısaltır. Böylece depolarizasyonu (kutuplaşmayı kaldırma) ve kasılma hızını artırır, bu ise kalp atış hızının artmasına neden olur. Pozitif yüklü iyonların akışına izin vererek kimyasal veya -kapılı sodyum ve kalsiyum iyon kanallarını açar. Norepinefrin, beta-1 reseptörüne bağlanır.

Fizyoloji

Kan akışı

Kalp, vücutta sürekli kan akışı sağlamak için dolaşım sistemi'nde pompa görevi yapar. Bu dolaşım, vücuda giren ve çıkan sistemik dolaşım ile akciğerlere giden ve çıkan pulmoner dolaşım'dan oluşur. Küçük kan dolaşımı'ndaki kan, solunum işlemi yoluyla akciğerlerdeki oksijen için karbondioksit'i değiştirir. Sistemik dolaşım daha sonra oksijeni vücuda taşır ve karbondioksiti ve nispeten oksijeni alınmış kanı akciğerlere aktarmak için kalbe geri döndürür.

Sağ kalp, superior ve alt ana toplardamar (inferior) olmak üzere iki büyük damardan oksijeni alınmış kanı toplar. Kan sürekli olarak sağ ve sol atriyumda toplanır. Superior ana toplardamarları kanı yukarıdan diyaframa akıtır ve sağ atriyumun üst arka kısmına boşaltır. alt anatoplardamarları kanı diyaframın altından boşaltır ve superior ana toplardamar açıklığının altındaki atriyumun arka kısmına boşaltır. Alt ana toplardamarlar açıklığının hemen üstünde ve ortasında ince duvarlı koroner sinüs açıklığı vardır. Ayrıca koroner sinüs, miyokardiyumdan gelen oksijensiz kanı sağ atriyuma döndürür. Kan sağ atriyumda toplanır. Sağ atriyum kasıldığında, kan triküspit kapaktan sağ ventriküle pompalanır.

Sağ ventrikül kasılırken triküspit kapak kapanır ve kan pulmoner kapaktan pulmoner gövdeye pompalanır. Pulmoner gövde, kılcal damar'lara ulaşana kadar akciğerler boyunca pulmoner arterlere ve giderek daha küçük arterlere ayrılır. Bunlar alveollerden geçerken karbondioksit oksijenle değiştirilir. Bu, pasif difüzyon süreci yoluyla olur.

Sol kalpte, oksijenli kan pulmoner damarlar yoluyla sol atriyuma geri döner. Daha sonra sistemik dolaşım için mitral kapaktan sol ventriküle ve aort kapağından aorta pompalanır. Aort, birçok küçük artere, arteriole ve nihayetinde kılcal damarlara dallanan büyük bir arterdir. Kılcal damarlarda, kandaki oksijen ve besinler metabolizma için vücut hücrelerine sağlanır ve karbondioksit ve atık ürünlerle değiştirilir. Artık oksijensizleştirilmiş kılcal kan, en sonunda üst ve alt toplardamarlarda ve sağ kalbe toplanan venül'lere ve damarlara doğru hareket eder.

Kalp döngüsü

Kalp döngüsü, kalbin her kalp atışıyla kasıldığı ve gevşediği olaylar dizisidir. Karıncıkların kasılarak kanı aorta ve ana pulmoner artere zorladığı süre sistol olarak bilinirken, karıncıkların gevşeyip yeniden kanla dolduğu dönem diyastol olarak bilinir. Kulakçıklar ve karıncıklar uyum içinde çalışır, yani sistolde karıncıklar kasılırken kulakçıklar gevşer ve kan toplar. Karıncıklar diyastolde gevşediğinde, atriyumlar kanı karıncıklara pompalamak için kasılır. Bu koordinasyon kanın vücuda verimli bir şekilde pompalanmasını sağlar.

Kalp döngüsünün başlangıcında karıncıklar gevşer. Bunu yaparken, açık mitral ve triküspit kapakçıklardan geçen kanla dolarlar. Karıncıklar dolmalarının çoğunu tamamladıktan sonra, kulakçıklar kasılarak karıncıklara daha fazla kan pompalamaya zorlar ve pompayı hazırlar. Ardından, ventriküller kasılmaya başlar. Ventriküllerin boşluklarında basınç yükseldikçe, mitral ve triküspit kapakçıklar kapanmaya zorlanır. Karıncıklardaki basınç daha da artarak aort ve pulmoner arterlerdeki basıncı aştığında, aort ve pulmoner kapakçıklar açılır. Kan kalpten dışarı püskürtülür ve karıncıklardaki basıncın düşmesine neden olur. Eşzamanlı olarak, kan superior ve inferior toplardamarlar yoluyla sağ atriyuma ve pulmoner damarlar yoluyla sol atriyuma akarken atriyum yeniden dolar. Son olarak, karıncıklardaki basınç aort ve pulmoner arterlerdeki basıncın altına düştüğünde, aort ve pulmoner kapakçıklar kapanır. Karıncıklar gevşemeye başlar, mitral ve triküspit kapaklar açılır ve döngü yeniden başlar.

Kalp debisi

Kalp debisi (CO), her bir ventrikül tarafından bir dakikada pompalanan kan miktarı (atım hacmi) ölçümüdür. Bu, atım hacminin (SV) kalp atış hızının (HR) dakikadaki atım sayısıyla çarpılmasıyla hesaplanır. Böylece: CO = SV x HR.
Kalp debisi, vücut yüzey alanı ile vücut boyutuna göre normalleştirilir ve kardiyak indeksi denilir.

Ortalama kalp debisi, yaklaşık 70 mL'lik bir ortalama atım hacmi kullanıldığında, 5,25 L/dk'dır ve normal aralık 4,0–8,0 L/dk'dır. Atım hacmi normalde bir ekokardiyogram kullanılarak ölçülür ve kalbin büyüklüğünden, bireyin fiziksel ve zihinsel durumundan, cinsiyetten, kasılabilirlikten, kasılma süresinden, önyük ve arkyükten etkilenebilir.

Önyük, diyastolün sonunda, ventriküller tam doluyken atriyumun dolma basıncını ifade eder. Ana faktör, ventriküllerin dolmasının ne kadar sürdüğüdür: ventriküller daha sık kasılırsa, doldurmak için daha az zaman olur ve ön yük daha az olur. Ön yük, bir kişinin kan hacminden de etkilenebilir. Kalp kasının her kasılmasının kuvveti, Frank-Starling mekanizması olarak tanımlanan ön yük ile orantılıdır. Bu, kasılma kuvvetinin kas lifinin başlangıçtaki uzunluğuyla doğru orantılı olduğunu belirtir, yani bir ventrikül ne kadar gerilirse o kadar kuvvetli kasılır.

Art yük veya kalbin sistolde kanı dışarı atmak için ne kadar basınç oluşturması gerektiği vasküler dirençten etkilenir. Kalp kapakçıklarının daralmasından (stenoz) veya periferik kan damarlarının kasılmasından veya gevşemesinden etkilenebilir.

Kalp kası kasılmalarının gücü atım hacmini kontrol eder. Bu, inotrop olarak adlandırılan maddeler tarafından olumlu veya olumsuz olarak etkilenebilir. Bu maddeler vücuttaki değişikliklerin sonucu olabilir veya tıbbi bir bozukluğun tedavisinin bir parçası olarak ilaç olarak veya özellikle yoğun bakım ünitelerinde yaşam destek biçimi olarak verilebilir. Kasılma kuvvetini artıran inotroplar "pozitif" inotroplardır ve adrenalin, noradrenalin ve dopamin gibi sempatik ajanları içerir. "Negatif" inotroplar kasılma kuvvetini azaltır ve kalsiyum kanal blokerlerini içerir.

Uyarı ve ileti sistemi
Kalbin kasılarak kendisine gelen kanı bir pompa gibi davranarak vücuda vermesi elektrik akımları sayesinde kasılması ile olmaktadır. Kalbin yönetim sisteminde özel hücre kümeleri, demetleri ve lifleri bulunmaktadır. Uyarı ve ileti sistemi, sinoatrial düğüm (SA düğümü), atriyoventriküler düğüm (AV düğümü), atriyoventriküler demet (his demeti) ve purkinje lifleri olmak üzere dört bölümden oluşmaktadır. Bunlardan ilk ikisi uyarı sisteminde, diğer ikisi ise ileti sisteminde yer almaktadır.

Bir kalp atımı, kalbin sağ kulakçığının üst bölümlerinde bulunan sinoatrial düğümün elektriksel bir uyarı çıkarmasıyla başlamaktadır. Bu düğümün özelliği eşit aralıklarla ve belirli bir hızda (dinlenme durumunda dakikada ortalama 60-80 kez) uyarı çıkarmasıdır. Bu bölge kalbin doğal pili olarak bilinmektedir. Sinüs düğümünde (Sinoatrial) oluşmuş olan bu uyarı, kalbin her iki kulakçığı boyunca, yine bu iş için özelleşmiş iletim yolları ile aşağıya doğru yayılıp bu uyarı ile birlikte kulakçıklar kasılarak içlerindeki kanı karıncıklara gönderirler. Sonrasında uyarı, kulakçıklar ile karıncıklar arasında bulunan diğer bir özel bölgeye; atriyoventriküler (AV) düğüme gelir. Elektrik iletisi karıncıklara ulaştırılmadan önce atriyoventriküler düğümde 0,1 saniyelik gecikme kulakçıkların karıncıklardan önce kasılmasını sağlar. Böylelikle kulakçıklar ile karıncıkların aynı anda kasılması engellenir. Böylece atriyoventriküler düğümden geçen akım, His-Purkinje sistemi ile uyarı tüm karıncıklara yayılır ve karıncıklar kasıldıklarında içlerindeki kanı akciğerlere ve aort yoluyla vücuda pompalarlar. Böylelikle sinüs düğümü yeniden başka bir uyarı çıkarıp başka bir döngü başlatır. Sinoatrial düğüm dakikada ne kadar uyartı çıkartıyorsa (dinlenme durumunda ortalama 60-80 defa), kulakçıklar ve karıncıklar o sayıda sistol yaparlar. Bir kalp vuruşu karıncıkların sistolüdür.

Elektrik iletimi

Sinüs ritmi olarak adlandırılan normal ritmik kalp atışı, kalbin kendi kalp pili olan sinoatriyal düğüm (sinüs düğümü veya SA düğümü olarak da bilinir) tarafından belirlenir. Burada kalpte dolaşan ve kalp kasının kasılmasına neden olan bir elektrik sinyali oluşturulur. Sinoatriyal düğüm, sağ atriyumun üst kısmında, superior vena kava ile birleşme noktasına yakın bir yerde bulunur. Sinoatriyal düğüm tarafından üretilen elektrik sinyali, tam olarak anlaşılamayan radyal bir şekilde sağ atriyumdan geçer. Sol ve sağ kulakçık kaslarının birlikte kasılması için Bachmann'ın demeti aracılığıyla sol kulakçığa gider. Sinyal daha sonra atriyoventriküler düğüme gider. Bu, atriyoventriküler septumda sağ atriyumun altında, sağ atriyum ile sol ventrikül arasındaki sınırda bulunur. Septum kalp iskeletinin bir parçasıdır, kalp içindeki elektrik sinyalinin geçemeyeceği dokudur ve bu doku sinyali yalnızca atriyoventriküler düğümden geçmeye zorlar. Sinyal daha sonra His demeti boyunca sol ve sağ demet dallarına, oradan da kalbin ventriküllerine gider. Ventriküllerde sinyal, Purkinje lifleri adı verilen özel doku tarafından taşınır ve bu doku daha sonra elektrik yükünü kalp kasına iletir.

Nabız

Normal istirahat kalp atış hızı, sinüs ritmi denir ve sağ atriyum duvarında bulunan bir kalp atım grubu olan sinoatriyal düğüm tarafından oluşturulur ve sürdürülür. Sinoatriyal düğümdeki hücreler bunu aksiyon potansiyeli yaratarak yapar. Kardiyak aksiyon potansiyeli, belirli elektrolitlerin kalp atım hücrelerinin içine ve dışına hareketiyle oluşturulur. Aksiyon potansiyeli daha sonra yakındaki hücrelere yayılır.

Sinoatriyal hücreler dinlenirken, zarlarında negatif bir yük vardır. Hızlı bir sodyum iyon akışı, zarın yükünün pozitif olmasına neden olur. Buna depolarizasyon denir ve kendiliğinden gerçekleşir. Hücre yeterince yüksek yüklü olduğunda, sodyum kanalları kapanır ve kalsiyum iyonları hücreye girmeye başlar ve kısa bir süre sonra potasyum hücreden ayrılmaya başlar. Tüm iyonlar, sinoatriyal hücrelerin zarında iyon kanalları boyunca hareket eder. Potasyum ve kalsiyum, yalnızca yeterince yüksek bir yüke sahip olduğunda hücrenin dışına ve içine hareket etmeye başlar ve bu nedenle voltaj kapılı denilir. Bundan kısa bir süre sonra kalsiyum kanalları kapanır ve potasyum kanalları açılarak potasyumun hücreyi terk etmesine izin verilir. Bu, hücrenin negatif bir dinlenme yüküne sahip olmasına neden olur ve repolarizasyon denilir. Zar potansiyeli yaklaşık -60 mV'a ulaştığında potasyum kanalları kapanır ve süreç yeniden başlayabilir.

İyonlar yoğun oldukları alanlardan olmadıkları yerlere doğru hareket ederler. Bu nedenle sodyum hücreye dışarıdan, potasyum ise hücre içinden hücre dışına hareket eder. Kalsiyum da kritik bir rol oynar. Yavaş kanallardan içeri girmeleri, sinoatriyal hücrelerin pozitif yüklü olduklarında uzun süreli "plato" fazlı oldukları anlamına gelir. Bunun bir kısmına mutlak refrakter dönem denir. Kalsiyum iyonları da kalp kasının kasılmasını sağlamak için troponin kompleksindeki düzenleyici protein troponin C ile birleşir ve gevşemeyi sağlamak için proteinden ayrılır. Kalsiyum iyonları ayrıca kalp kasının kasılmasını sağlamak için troponin kompleksi içindeki düzenleyici protein troponin C ile birleşir ve gevşemeye imkan vermek için proteinden ayrılır.

Yetişkin dinlenme kalp atış hızı 60 ila 100 bpm arasında değişir. Yeni doğmuş bir bebeğin istirahat kalp atış hızı dakikada 129 atış (bpm) olabilir ve bu, olgunlaşana kadar kademeli olarak azalır. Bir sporcunun kalp atış hızı dakikada 60 atımdan daha az olabilir. Egzersiz sırasında atım hızı 150 vuru/dk olabilir ve maksimum hızlar 200 ile 220 vuru/dk arasında olabilir.

Ayrıca bakınız
 Kalbin evrimi
 Ekokardiyografi
 Kalp krizi
 Kalp kası
 Kalp çarpıntısı
 Kalp yetmezliği
 Kalp ritmi bozuklukları
 Hipertansiyon
 Anjina pektoris (Angina pectoris)

Dış bağlantılar
 Arter, Ven için tıklayınız  Erişim tarihi: 02.10.2009

Kaynakça

Notlar

Kalp anatomisi
Organlar

Kalp


Cecil Lake est une localité située dans la province de la Colombie-Britannique, dans le nord-est.

Notes et références

Municipalité en Colombie-Britannique

Cecil Lake


An Aechmea pabstii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Edmundo Pereira ngan Moutinho. An Aechmea pabstii in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aechmea

Aechmea pabstii


Wangelau Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Herzogtum Lauenburg iline bağlı bölge. 6,52 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 212 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hardi Teichler tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.lauenburg.de

Herzogtum Lauenburg iline bağlı yerleşim birimleri

Wangelau


Mansfield Park es una película para televisión de Reino Unido estrenada en 2007. Protagonizada por Billie Piper, Blake Ritson y James D'Arcy.

Sinopsis
Mansfield Park es una adaptación de la clásica novela de Jane Austen del mismo nombre.

Reparto
Billie Piper como Fanny Price.
Blake Ritson como Edmund Bertram.
James D'Arcy como Tom Bertram.
Michelle Ryan como Mary Bertram.
Rory Kinnear como Rushworth.
Catherine Steadman como Julia Bertram.
Hayley Atwell como Mary Crawford.
Joseph Morgan como Henry Crawford.

Producción
Se estrenó el 18 de marzo de 2007, en ITV, en Reino Unido como parte de la temporada de Jane Austen. Fue filmado en Newby Hall, North Yorkshire, Inglaterra. Hizo su debut en la televisión en Canadá el 23 de diciembre de 2007 y en los Estados Unidos el 27 de enero de 2008. El drama duró dos horas (incluidas las pausas) en el Reino Unido y 90 minutos sin pausas.

Referencias

Enlaces externos
 Mansfield Park (2007) en IMDb
 La película en PBS

Mansfield Park (película de 2007)


White Nights (traducción literal en español: «Noches blancas»; titulada Noches de sol en España y Sol de medianoche en Hispanoamérica) es una película estadounidense de 1985 dirigida por Taylor Hackford y protagonizada por Mijaíl Barýshnikov, Gregory Hines, Helen Mirren, Isabella Rossellini y Jerzy Skolimowski. Fue rodada en Finlandia, Inglaterra, Escocia, Portugal y en la antigua Unión Soviética.

El filme es recordado tanto por las escenas de baile de Hines y Barýshnikov como por las canciones Say You, Say Me de Lionel Richie, ganadora del premio Óscar a la mejor canción original, y Separate Lives, interpretada por Phil Collins y Marilyn Martin y escrita por Stephen Bishop, igualmente nominada al Oscar.

Argumento
Nikolái 'Kolya' Ródchenko es un bailarín de ballet soviético que había desertado de la Unión Soviética. En una gira artística por Japón, el avión que lo estaba llevando a Tokio tuvo que hacer un aterrizaje forzoso en Siberia, donde Nikolái es reconocido por un oficial del KGB, el Coronel Chaiko (Jerzy Skolimowski). Chaiko entonces, contacta con el bailarín de claqué afro-americano Raymond Greenwood (Hines), quien a su vez había desertado de Estados Unidos y conduce a ambos a Leningrado. El deseo de Chaiko era que Ródchenko bailara en la noche inaugural de la temporada del Teatro Kírov, a cuyo fin lo deja bajo la supervisión de Greenwood. Para convencer a Ródchenko, Chaiko decide utilizar a Galina Ivanova (Mirren), una antigua bailarina que nunca había salido de la Unión Soviética y que había sido novia de Ródchenko.
Después de un periodo inicial de fricciones tanto raciales como artísticas, los dos bailarines, desertores ambos en sentido contrario, llegan a ser muy buenos amigos. Cuando Raymond se entera de que su esposa Darya (Rossellini) está embarazada, se da cuenta de que no quiere que su hijo crezca en la Unión Soviética, y ambos, junto con Ródchenko, planean escapar, con la ayuda de Galina, quien todavía está enamorada de Nikolái. Mientras ponen en marcha el plan para escapar, Raymond decide quedarse para retrasar a Chaiko, y así ganar tiempo para que Nikolái y Darya puedan llegar al consulado estadounidense de San Petersburgo. Aunque Raymond es encarcelado cuando se descubre el plan, es finalmente intercambiado por un prisionero político comunista procedente de América Latina, y consigue reunirse con su esposa y Nikolái.

Reparto

Enlaces externos

Películas sobre danza
Películas de la Guerra Fría
Películas rodadas en el Reino Unido
Películas rodadas en Finlandia
Películas rodadas en Rusia
Películas rodadas en Portugal
Películas ganadoras del premio Óscar a la mejor canción original
Películas ambientadas en Finlandia
Películas ambientadas en San Petersburgo
Películas con música de Michel Colombier

White Nights (película de 1985)


Đorđe Miliša (Drniš, 1896. – Šibenik, 1973.) bio je hrvatski novinar.

Životopis
Rodio se 1896. godine u Drnišu kao Jure Miliša. Sudjelovao je u revolucionarnom pokretu mornara u Šibeniku 1918. godine, te su ga austrougarske vlasti osudile na smrt kao pristašu jugoslavenstva. U međuratnom razdoblju ostaje na pozicijama jugoslavenskog nacionalizma, učlanjuje se u ORJUNA-u i mijenja ime u Đorđe. U godinama prije izbijanja Drugog svjetskog rata postaje blizak komunistima. Od 1926. pa do uspostave Nezavisne Države Hrvatske u travnju 1941. radi kao novinar u zagrebačkim Novostima. Dana 21. travnja 1941. uhićen je po nalogu Mije Babića i zatočen u zatvoru na zagrebačkoj Savskoj cesti. U prosincu 1941. prebačen je u Jasenovac, a u siječnju 1942. u Staru Gradišku.

Nedugo po završetku Drugog svjetskog rata Miliša je napisao i u vlastitoj nakladi objavio knjigu U mučilištu-paklu Jasenovac. Uz svoje logoraško iskustvo u dobrom dijelu knjige prepričao kazivanja drugih logoraša. Nove komunističke vlasti ubrzo su sudski zabranile prodaju knjige. Miliša je do odlaska u mirovinu 1953. godine radio kao lektor i korektor u zagrebačkom Vjesniku.

Izvori

Vanjske poveznice
 U mučilištu-paklu Jasenovac

Hrvatski novinari
NDH

Đorđe Miliša


السيارات الوحشية :  لكونها اضخم وأقوى السيارات الرياضية من حيث الشكل والأداء كما أنها قادرة على تحقيق ما لا تستطيع تحقيقه السيارات الرياضية الأخرى كالقفزات العالية وتخطي اشد الأراضي وعورة كالبحيرات المائية والوحول أو الكثبان الرملية العالية. فهي مجهزة بشاسيه أنبوبي مقاوم للفتل ومحرك ضخم مثبت في المنتصف خلف السائق يعمل بالكحول (الميثانول) وتزيد قوته عن الألف حصان، بالإضافة إلي الإطارات الضخمة التي يقارب ارتفاعها المترين ونضام التعليق بالأربع وصلات (4-Links) باستخدام مخمدات الصدمات بغاز النيتروجين المضغوط. أما جسم السيارة فهو مصنوع من الألياف الكربونية لتقليل الوزن الإجمالي للسيارة ليمكنها من تقديم اشد العروض إثارة. كما أنها مزودة بنظام توجيه على الإطارات الأربع لتتمكن من المناورة بسهولة في الأماكن الضيقة .
يجلس السائق في المنتصف داخل قفص أنبوبي Roll Cage كما يحضنه حزام الأمان ذو الخمس نقاط five points harness من الأكتاف والجوانب وبين الأرجل

معلومات عن السيارات الوحشية

أول سيارة وحشيه صنعت في الشرق الأوسط كانت من قبل قفاري عام 1990 في المملكة العربية السعودية
تعتبر هذه السيارات الوحيدة في الشرق الأوسط كما أنها صنعت في المملكة العربية السعودية
تعتبر قفاري موتورسبورتس الشركة الوحيدة في الشرق الأوسط التي تقوم بتصنيع السيارات الوحشية (Monster Trucks) من الألف إلى الياء وتمتلك أكبر أسطول للسيارات الوحشية (Monster Trucks) خارج الولايات المتحدة جميعها مطابقة لمواصفات منضمة سباقات السيارات الوحشية (MTRA) الأمريكية.
تعتبر أضخم وأقوى السيارات الرياضية في العالم من حيث الشكل والأداء. مجهزة بشاسيه أنبوبي مقاوم للفتل صمم خصيصا لهذا النوع من السيارات الرياضية.
إطاراتها الضخمة التي يقارب ارتفاعها المترين تجعلها قادرة على تخطي اشد الأراضي وعورة بالإضافة إلى أداء اقوي العروض المثيرة كتحطيم السيارات والقفزات العالية كما تعطيها شكل مميز ورمزا للقوة وقدرة خارقة في لفت انتباه الحضور. مجهزة بنظام دفع بالعجلات الأربع ونظام توجيه بالإطارات الأربع فهي تسمى 4x4x4لتتمكن من المناورة بسهولة في أضيق الأماكن
هيكل السيارة مصنوع من الألياف الكربونية لتقليل الوزن الإجمالي للسيارة
ويجلس السائق في المنتصف داخل قفص أنبوبي يجعله في معزل عن ضجيج الصوت الخارجي للسيارة كما يحصنه حزام الأمان ذو الخمس نقاط من الأكتاف والجوانب وبين الأرجل

مراجع

اختراعات أمريكية
الرياضة والترفيه
سيارات حسب التصميم الخارجي

سيارات وحشية


උරගයින් යනු රෙප්ටිලියා වර්ගයට අයත් ටෙට්‍රපෝඩා සත්ත්වයින් වේ. මෙම වර්ගයට නූතන කැස්බෑවුන්, කිඹුලන්, සර්පයින්, ඇම්ෆිස්බේනියාවන්, කටුස්සන්, ටුවටාරාවන්, සහ වෙනත් නෂ්ට වූ ජීවි විශේෂ අයත් වේ. උරගයින් චතුර්පාදික පෘෂ්ඨවංශීන් වන අතර, ගාත්‍රා හතරක් පැවතිය හෝ නොපැවතිය හැක. සර්පයන්ගේ නම් ඔවුන් සම්භවය වූයේ ගාත්‍රා-සතරක් ඇති පූර්වජයන්ගෙනි. උභයජීවීන් මෙන් නොව, උරගයින් සතුව ජලජ කීට අවධියක් නොපවතියි. බොහෝ උරගයින් අණ්ඩජ වේ. ඇතැම් ස්කුවමාටාවන් ජලාබුජතාව පෙන්වයි.  එනම් එම විශේෂවල භ්‍රෑණය මව තුළ වර්ධනය වුව ද, අණ්ඩකවචයක් වෙනුවට එය කලලබන්ධයක් තුළ අන්තර්ගත වන බවයි. ඇම්නියෝටාවන් වන උරගයින්ගේ බිත්තර ආරක්ෂාව සහ පරිවහනය සඳහා පටලවලින් ආවරණය වී ඇති අතර, මෙය වියළි පරිසරයේ ද ප්‍රජනනය සඳහා දක්වන අනුවර්තනයකි.

උරගයින්
වංශය: Chordata
වර්ගය: Reptilia

ශ්‍රී ලංකාවේ උරග විවිධත්වය ක්ෂීරපායීන් සහ මත්ස්‍යයින් වැනි ඇතැම් පෘෂ්ඨවංශීන්ට සාපේක්ෂව ඉහළ ය. සෑම දශකයකම විසූ දේශීය සහ විදේශීය විද්‍යාඥයින් සහ පරිසරවේදීන් විසින් වර්තමානයේ හමුවන සියලු උරග විශේෂ පිළිබඳ සවිස්තර වාර්තා සකස් කොට ඇත්තේ ඒ පිළිබඳ පර්යේෂණ මාලාවක් ඇසුරෙනි. ශ්‍රී ලාංකික උභයජීවී සහ උරග විද්‍යාඥයකු වන ඇන්ස්ලම් ද සිල්වා විසින් ශ්‍රී ලාංකික සර්ප විශේෂවල ජෛව විද්‍යාව සහ පරිසර විද්‍යාව අධ්‍යයනය කොට ශ්‍රී ලංකාවෙන් හමුවන භෞමික සහ සාගර සර්ප විශේෂ 96ක් ලේඛනගත කොට ඇත. එම විශේෂවලින් භෞමික සර්ප විශේෂ 5ක් පමණක් මාරාන්තික සහ මිනිසුන්ගේ ජීවිතයට තර්ජනයක් ගෙනදීමේ විභවයක් ඇතැයි සැලකේ. සර්ප විශේෂ 50ක් ශ්‍රී ලංකාවට ආවේණික ය.

දිවයිනේ කටුසු විවිධත්වය බොහෝ දේශීය විද්‍යාඥයින් සහ පර්යේෂකයින් විසින් අධ්‍යයනය සහ වාර්තාගත කොට ඇත. මේ අතරට ඉමේෂ් නුවන් බණ්ඩාර, කලණ මාඩුවගේ, අංජන සිල්වා, ආචාර්ය රොහාන් පෙතියාගොඩ, සහ කැලුම් මනමේන්ද්‍ර-ආරච්චි වැනි පර්යේධයින් අයත් වේ. ඔවුනට අනුව, ශ්‍රී ලංකාවෙන් කටුසු විශේෂ 97ක් හඳුනාගෙන ඇති අතර, එයට 2006දී හඳුනාගැනුණු නව විශේෂ 17ක් ද අයත් වේ.

මීට අමතරව ශ්‍රී ලංකාව කිඹුල් විශේෂ 2කට සහ කෙලෝනියා විශේෂ 9කට නිවහන වේ.

පහත දැක්වෙන්නේ ශ්‍රී ලංකාවෙන් හමුවන උරගයින් ඇතුළත් ලැයිස්තුවකි:

ගෝත්‍රය: Squamata - ශල්කමය උරගයින්

උපගෝත්‍රය: Serpentes - සර්පයින්

කුලය: Acrochordidae - දියගොයන්

කුලය: Boidae - කොට පිඹුරන්

කුලය: Pythonidae - පිඹුරන්

කුලය: Colubridae - කොලුබ්‍රිඩාවන්

කුලය: Cylindrophiidae - දෙපත් නයින්

කුලය: Elapidae - නයින්,කරවලුන් සහ දෙපත් කළුවන්

උපකුලය: Hydrophiinae - මුහුදු සර්පයින්

කුලය: Typhlopidae - කනඋල්ලන්

කුලය: Uropeltidae - තුඩුල්ලන්/ වල්ගා ඇබයින්

කුලය: Viperidae - පොළඟුන් සහ වල-පොළඟුන්

උපගෝත්‍රය: Lacertilia - කටුස්සන්

කුලය: Agamidae - ඇගමිඩ කටස්සන්

කුලය: Chamaeleonidae - බෝදිලිමුන්

කුලය: Gekkonidae - හූනන්

කුලය: Lacertidae - සර්පාක්ෂි කටුස්සන්

කුලය: Scincidae - හිකනලුන්
කුලය: Scincidae

කුලය: Varanidae - කබරගොයින්/ තලගොයින්

ගෝත්‍රය: Crocodilia - කිඹුලන්

කුලය: Crocodylidae - සත්‍ය කිඹුලන්

ගෝත්‍රය: Testudines - කැස්බෑවුන්/ ඉබ්බන්

කුලය: Bataguridae - ආසියානු ටෙරාපිනයන්

කුලය: Cheloniidae - මුහුදු කැස්බෑවුන්

කුලය: Dermochelyidae - දාර කැස්බෑවුන්

කුලය: Emydidae - ඇමරිකානු ඝන-කවචැති කැස්බෑවුන්

කුලය: Testudinidae - ඉබ්බන්

කුලය: Trionychidae - මෘදුකවච ඉබ්බන්

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
 SrilLankanReptiles.com
 Wildreach.com

ශ්‍රී ලංකාවේ උරගයින්
උරගයින්
ශ්‍රී ලංකාව

ශ්‍රී ලංකාවේ උරගයින් ලැයිස්තුව


قمر عمرايا (8 سبتمبر 1965 -)، ممثلة ومذيعة سورية.

عن حياتها
تدربت وعملت في التلفزيون السوري كمذيعة لبرامج الأطفال وعملت فترة قدمت العديد من البرامج وتميزت بأطلالتها، ثم انتقلت للعمل في تلفزيون دبي وعادت إلى سوريا بعد خمس سنوات للعمل كممثلة في المسلسلات السورية، وقد شاركت في مسلسلي أنشودة المطر ونزار قباني وكلاهما من إخراج باسل الخطيب.

أعمال شاركت فيها
 مسلسل دائرة النار 1988
 مسلسل حمام القيشاني الجزء الخامس 2003
 مسلسل نزار قباني 2005
 مسلسل أنشودة المطر 2003
 مسلسل عائد إلى حيفا 2004
 مسلسل شام شريف 2000
 مسلسل الغدر 2005
 مسلسل رسائل الحب والحرب 2006
 مسرحية سيلينيا 2008
 مسلسل الهشيم 2006
 مسلسل أسير الانتقام 2007
 مسلسل الاجتياح 2007
 مسلسل الظاهر بيبرس 2005
 مسلسل شركاء يتقاسمون الخراب 2008
 مسلسل طريق النحل 2009

روابط خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
مذيعات سوريات
ممثلات سوريات
مواليد 1381 هـ
مواليد 1385 هـ
مواليد 1965

قمر عمرايا


Namibia - Kirkerne og uafhængigheden er en film instrueret af Leif Larsen.

Handling
Filmen handler om kirkernes kamp mod apartheid og repatieringen og genbosætningen i 1989.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1989

Dokumentarfilm fra Danmark

Namibia 1989


Lars Tvede (født 26. februar 1957) er en dansk forfatter, serieiværksætter og finansmand.
Lars Tvede er kandidat i fødevareteknologi fra Landbohøjskolen, bachelor i International Business Management samt har en HD i udenrigshandel fra Copenhagen Business School.

Tvede har skrevet en lang række prisvindende bøger om kriseteori, entreprenørskab, børshandel, markedsføring og fremtiden. Hans bøger er oversat til 11 forskellige sprog.
Han er i bogen The Guru Guide to Marketing blevet opført, som værende blandt verdens 62 førende tænkere indenfor marketingsstrategi.

Tvede er dertil en liberal debattør og skribent på Altinget.dk.

Privat
Han er bosat i Schweiz. Fra 2019 til 2021 var Tvede gift med Pernille Vermund, partiformand for Nye Borgerlige. Han har tidligere været gift og har to døtre. Den ene datter, Sophie Trelles-Tvede, er også iværksætter.

Bibliografi
Lars Tvede har blandt andet udgivet følgende bøger:
 Marketing strategies for the new economy (2001)
SuperTrends (2010)
 Børshaj (2011)
 Børshandlens psykologi (2012)
 Det kreative samfund (2014)
 Kriser, krak og kaviar (2015)
 Gåsen med de gyldne æg (2016)
 Iværksætter (sammen med Mads Faurholt, 2017)
Supertrends (2) - 50 things you should know about the future (2019)
Bobler, bullshit og børsfest (2020)

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officiel hjemmeside

Erhvervsfolk fra Danmark
Personer i Kraks Blå Bog
Nye Borgerlige

Lars Tvede


Two ships of the United States Navy have been named USS Siboney, after the town of Siboney, Cuba, the site of American landings in the Spanish–American War.
  was a civilian ship requisitioned in World War I as a troopship and returned to the Ward Line (New York and Cuba Mail Steamship Company) after the war.
  was an escort carrier in service from 1945 to 1956.

United States Navy ship names

USS Siboney


Ludvig 2. hertug af Bayern "Ludvig den Strenge" () (født 13. april 1229 i Heidelberg, død 2. februar 1294 samme sted) var hertug af Oberbayern fra 1255 til sin død.

Ludvig 2. var søn af Otto 2. Wittelsbach, hertug af Bayern og Agnes af Pfalz (sønnedatter af Henrik Løve og efterkommer af flere tyske kejsere).

Ludvig 2. var gift tre gange. Hans første hustru var Maria af Brabant (oldebarn af kejser Frederik Barbarossa). På grund af anklager for utroskab blev Maria henrettet i Donauwörth i 1256. Det gav Ludvig 2. øgenavnet Ludvig den Strenge.

Ludvig 2.s 2. hustru var Anna af Glogau. Hans 3. hustru var Matilda af Habsburg (datter af kejser Rudolf 1. af Tyskland). De blev forældre til kejser Ludvig 4. af det tysk-romerske rige.

Huset Wittelsbach
Tyskere i 1200-tallet

Ludvig 2., hertug af Bayern


Deepthi Chapala (auch C. H. Deepthi) (* 2. Juni 1979) ist eine indische Badmintonspielerin.

Karriere
Deepthi Chapala wurde 1998 Dritte mit dem indischen Team bei den Commonwealth Games. 2002 wurde sie bei den Spielen 17. im Dameneinzel. 2002 gewann sie ebenfalls Silber bei den nationalen Titelkämpfen. 2004 belegte sie Rang drei bei den India Open.

Sportliche Erfolge

Referenzen

Badmintonspieler (Indien)
Inder
Geboren 1979
Frau
Teilnehmer an den Commonwealth Games (Indien)

Deepthi Chapala


George Băsăneanțu (n. 6 august 1872, Bărăteaz, Timiș – d. 27 iulie 1921, Bărăteaz, Timiș) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România la 1 decembrie 1918

Activitatea politică
Ca deputat în Adunarea Națională din 1 decembrie 1918, George Băsăneanțu a fost delegat al Cercului Cocota (jud. Timiș). A fost primar al comunei timp de șase ani, fiind mai apoi delegat la 12 iulie 1921, în comuna Bărăteaz, Timiș.

Note

Bibliografie
Ioachim Crăciun: Dmente de la un sfert de veac de la Marea Unire de la Alba Iulia, în Mircea Vaida Voevod, Gelu Neamțu: 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților ,Vol II, Editura Academiei Române, 2008, p. 24.

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
 1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1871
Nașteri pe 6 august
Decese în 1921
Decese pe 27 iulie
Bănățeni
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Primari din România
Români din Austro-Ungaria

George Băsăneanțu


7850 Buenos Aires este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7850 Buenos Aires este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Mount Hopkins de Macri, L.. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,42 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 7,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1996
Centura de asteroizi

7850 Buenos Aires


Emilio Maza, cuyo nombre completo era Emilio Ángel Maza fue un guerrillero que nació en Córdoba, Provincia de Córdoba, Argentina, posiblemente en 1943 y falleció el 8 de julio de 1970 en un hospital de la misma ciudad como resultado de las heridas que había sufrido una semana antes al enfrentar a la policía mientras participaba en el pueblo de La Calera en una acción de la agrupación terrorista Montoneros a la cual pertenecía.

Actividad guerrillera
En los años 1958 y 1959 Maza llegó a ser un dirigente nacional por su provincia en la Unión de Estudiantes Secundarios cuando los estudiantes católicos apoyan la apertura de universidades privadas en el conflicto alrededor de la opción "Laica o libre". Estudió en el Liceo Militar de Córdoba, donde recibió la influencia de los capellanes que dentro del Liceo propiciaban la línea reformista dentro de la Iglesia católica. El 1961 egresó de ese instituto y comenzó a estudiar medicina en la Universidad Nacional de Córdoba, en la que pasó a ser uno de los principales dirigentes del integralismo. Al mismo tiempo se vincula con curas enrolados en el Movimiento de Sacerdotes del Tercer Mundo.

El 1° de julio de 1970 participó en el pueblo de La Calera en una acción de la agrupación guerrillera Montoneros a la cual pertenecía. Por errores de la organización no solamente fueron detenidos muchos militantes, sino que cae en poder de la policía un fichero con los datos de integrantes de la organización y, además, pistas que conducen a la individualización de los militantes de Buenos Aires que habían asesinado al expresidente Pedro Eugenio Aramburu. Emilio Maza y su compañero Ignacio Vélez enfrentaron a tiros a la policía y fueron heridos, falleciendo Maza el 8 de julio de 1970 en un hospital de Córdoba como resultado de esas heridas.

Referencias

Líderes de Montoneros
Fallecidos por disparos de arma de fuego
Fallecidos por disparos de agentes policiales

Emilio Maza


Ikuta Chōkō (jap. ; * 21. April 1882 in Hino, Präfektur Tottori; † 11. Januar 1936 in Tokio) war ein japanischer Literaturkritiker und Übersetzer.

Mit Übersetzungen von Werken Friedrich Nietzsches (Also sprach Zarathustra), Gabriele D'Annunzios (Il Trionfo della morte), Dantes (Göttliche Komödie), Karl Marx', Gustave Flauberts und Homers (Odyssee) etablierte sich Ikuta als bedeutender japanischer Übersetzer des beginnenden 20. Jahrhunderts. Als Befürworter der aufkommenden Frauenbewegung leitete er gemeinsam mit der Dichterin Yosano Akiko und den Schriftstellern Baba Kochō und Morita Sōhei einen literarischen Zirkel für Frauen (Keishū  Bungakkai).

Quellen
 Chieko Irie Mulhern: "Japanese Women Writers: A Bio-Critical Sourcebook", Greenwood Publishing Group, 1994, ISBN 978-0-313-25486-4, S. 133
 Yoshimi Takeuchi, Richard Calichman (Hrsg.): "What Is Modernity?: Writings Of Takeuchi Yoshimi", Columbia University Press, 2005, ISBN 978-0-231-13327-2, S. 169

Autor
Literaturkritiker
Übersetzer aus dem Deutschen
Übersetzer aus dem Französischen
Übersetzer aus dem Italienischen
Literatur (Japanisch)
Japaner
Geboren 1882
Gestorben 1936
Mann

Ikuta Chōkō


Washington Carrasco (7 de diciembre de 1941, Montevideo) es un músico popular uruguayo, reconocido principalmente por su carrera artística junto a su esposa Cristina Fernández, con quien conforma un dúo que tiene en su haber más de 35 años de trayectoria. Huella de 1811

Biografía
Washington Carrasco comenzó su carrera solista en 1964. Estudió guitarra con Daniel Viglietti y con Demetrio Assumma, y sus profesores de canto fueron Nelly Pacheco y Mabel Moreno. En 1967 viaja a Chile y es partícipe del movimiento de la Nueva canción junto a artistas como Víctor Jara, Patricio Mans, Isabel y Ángel Parra. A partir de 1968 edita cinco discos como solista y varios en colectivo con otros cantautores uruguayos como Tabaré Etcheverry, Víctor Pedemonte y Eustaquio Sosa.

Discografía

Solista
Como el viento (1969)
Noches de cenizas (Sondor 33118. 1971)
La canción del té quiero / Gracias a la vida (simple. Sondor 50188. 1972)
A mitad de camino (Sondor 33133. 1973)
Del candil (1973)
Tutay Tutay (Sondor 44011. 1974)
Pa' todos (Fol-def)

Colectivos
La Batalla de las Piedras (1968)
Folklore Oriental (junto a Tabaré Etcheverry, Víctor Pedemonte y Eustaquio Sosa. Macondo GAM 607. 1974)
Antología del Canto Popular (Sondor 44028. 1975)
Desde la madera (junto a Víctor Pedemonte. Sondor 44031. 1975)

Con Cristina Fernández
Ver: Discografía de Washington Carrasco y Cristina Fernández

Referencias

Músicos de Uruguay
Cantantes masculinos de Uruguay
Cantautores de Uruguay
Nacidos en Montevideo
Ciudadanos Ilustres de Montevideo
Condecorados con la Medalla Delmira Agustini

Washington Carrasco


Nerija Putinaitė (* 19. Mai 1971 in Tauragė, Litauische SSR) ist eine litauische Philosophin und ehemalige Politikerin, stellvertretende litauische Bildungs- und Wissenschaftsministerin (2008–2012).

Leben
Nerija Putinaitė absolvierte von 1989 bis 1996 an der Philosophiefakultät der Vilniaus universitetas (VU) das Bachelor- und Masterstudium der Philosophie und von 1996 bis 2000 das Promotionsstudium am Lietuvos filosofijos ir sociologijos institutas und promovierte zum Thema "Gerechtigkeitsproblem in der Philosophie von Immanuel Kant", arbeitete als wissenschaftliche Mitarbeiterin am Institut. Putinaitė bildete sich weiter an der Universität Marburg, Universität Greifswald, Tübingen und Poitiers (Frankreich). 2004 absolvierte sie die Internationalen Sommerkurse an der Weimar-Jena-Akademie in Weimar. Sie lehrte als Dozentin am Lehrstuhl für Ethik an der Vilniaus pedagoninis universitetas und von 2004 bis 2009 war sie Beraterin des litauischen Präsidenten Valdas Adamkus. Vom 17. Dezember 2008 bis 13. Dezember 2012 war sie Vizeministerin für Bildung und Wissenschaft, Stellvertreterin des Ministers Gintaras Steponavičius (*  1967) im Kabinett Kubilius II. Sie lehrt Kurse "Fragen der litauischen und europäischen Identität" und "Begriff der  Sowjetischen Identität" am Institut für internationale Beziehungen und Politikwissenschaft der VU.

Bibliografie
Bücher
 Vertriebene von Nordathen // Šiaurės Atėnų tremtiniai, V., 2004;
 Letzte Vernunftsrevolution // Paskutinioji proto revoliucija, V., 2004;
 Nicht unterbrochene Saite // Nenutrūkusi styga, V., 2007.

Artikel
 Teisingumas I. Kanto praktinės filosofijos teologijoje, Problemos, Nr. 53;
 Dieviškasis teisingumas I. Kanto filosofijoje, Problemos, Nr. 56;
 Pareiga, patologija ir intersubjektyvumo galimybė I. Kanto vėlyvojoje filosofijoje, Problemos, Nr. 60.

Redaktion
 Glaubenszugänge // Tikėjimo prieigos (2003);
 (Po)etikos: kaip galima šiuolaikinė etika (2002);
 Tradicija ir pokyčiai: filosofinė ir sociologinė perspektyva (1999).

Übersetzung
 Einführung in die philosophische Hermeneutik // Filosofinės hermeneutikos įvadas (2003).

Weblinks

Quellen

Philosoph (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Vilnius)
Hochschullehrer (Litauische Universität für Edukologie)
Stellvertretender Bildungsminister (Litauen)
Person (Rajongemeinde Tauragė)
Litauer
Geboren 1971
Frau
Absolvent der Universität Vilnius
Politiker (21. Jahrhundert)
Sowjetbürger

Nerija Putinaitė


Tondela  belediyesi, Portekiz'in Centro bölgesine bağlı Dão-Lafões altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 26 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Barreiro de Besteiros
 Campo de Besteiros
 Canas de Santa Maria
 Caparrosa
 Castelões
 Dardavaz
 Ferreirós do Dão
 Guardão
 Lajeosa do Dão
 Lobão da Beira
 Molelos
 Mosteirinho
 Mosteiro de Fráguas
 Mouraz
 Nandufe
 Parada de Gonta
 Sabugosa
 Santiago de Besteiros
 São João do Monte
 São Miguel do Outeiro
 Silvares
 Tonda
 Tondela
 Tourigo
 Vila Nova da Rainha
 Vilar de Besteiros

Portekiz'in belediyeleri

Dão-Lafões

Tondela


Cântăreața străzii este o pictură în ulei pe pânză din 1862 a pictorului francez Édouard Manet.

Pictura a fost direct inspirată de o întâlnire petrecută într-o noapte între pcitor și o cântăreață de stradă - el a rugat-o imediat să pozeze pentru el, dar ea a refuzat și Manet a exclamat "Dacă nu vrea, o am Victorine!", referindu-se la modelul său preferat, Victorine Meurent, care a pozat în cele din urmă pentru această lucrare. Aceasta prezintă o cântăreață de stradă care părăsește, noaptea, un cabaret în timp ce mânâncă cireșe. Acum este expusă în Museum of Fine Arts din Boston.

Note

Picturi din 1862
Picturi realizate de Édouard Manet

Cântăreața străzii (pictură)


Parte antiga da cidade de Lorca, englobando também a área do Castelo de Lorca, declarada patrimônio histórico-artístico em 5 de março de 1964, sendo a primeira na Região de Múrcia com esta distinção.

Monumentos mais significativos
 Castelo de Lorca (séculos X-XVI)

 Plaza de España (Lorca) (séculos XVI-XVIII) é o centro nevrálgico do Centro Histórico de Lorca. Ali se integram dois edifícios emblemáticos: a Câmara Municipal e a Colegiada de San Patricio (séculos XVI-XVIII).

 Plaza del Caño, antiga praça do verdureiro, é onde antigamente se situavam os edifícios correspondentes ao Pósito (século XVI), os talhos (antigo arquivo municipal) e a Casa del Corregidor (actual Tribunal de Lorca), também do século XVI.

 Colegiada de San Patricio (séculos XVI-XVIII). Foi declarado Monumento Histórico-Artístico em 1941.

 Câmara Municipal de Lorca (séculos XVI-XVII), edifício do século XVII inicialmente construído como prisão real por Alonso Ruiz de la Jara.

 Palácio de Guevara ou Casa das Colunas (séculos XVII-XVIII)

 Muralha Medieval e o Pórtico de San Antonio circundam o Castelo. O Pórtico de San Antonio (também conhecido como Puerta de San Ginés) é uma porta de acesso medieval ao recinto fortificado. Data do final do século XIII e início do XIV.

 Teatro Guerra, é o teatro mais antigo da Região de Múrcia, inaugurado em 1861.

 Complexo Monumental de Santo Domingo, (séculos XVII-XVIII).

 Igreja de São Francisco, originária do século XVI, sofreu severas reformas que modificaram quase completamente sua arquitetura inicial. Tem uma fachada classicista e um interior maioritariamente barroco

 Casino Artístico e Literário, um edifício único com aspecto andaluz, desenhado por Manuel Martínez de Lorca.

 Casa-Palácio da família Salazar-Rosso (séculos XVI-XVII), sede do Museu Arqueológico Municipal de Lorca.

Referências

Lorca

Conjunto histórico-artístico de Lorca


NF-Board ya da tam adıyla Nouvelle Fédération-Board (), Aralık 2003 tarihinde kurulan uluslararası futbol federasyonları birliği. Çeşitli nedenlerle uluslararası siyasette tanınmayan ve bu nedenle FIFA üyesi olamayan ülke ya da özerk bölgeler arasında futbol maçlarının düzenlenmesi amacıyla kurulmuştur. Kurucuları arasında Bosman Kurallarının oluşturulmasını sağlayan avukat Luc Misson da bulunmaktadır. Ocak 2013 tarihinde birçok üyesi kuruldan çekilmiş ve CONIFA adı altında yeni bir organizasyon kurulmuştur.

Tarihçe
Monako ve Tibet futbol federasyonlarını temsil etmek amacıyla Liège merkezli olarak faaliyet gösteren Observatoire mondial des footballs (OMF), NF-Board'un öncülü olmuştur. 12 Aralık 2003'te yine Liège'i merkez alarak Christian Michelis, Luc Misson ve Jean-Luc Kit'in kurucu üyeliğinde kurulan NF-Board, 2011'de Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyince tanınmıştır. NF-Board, FIFA üyesi olamayan ülkelerin kendi aralarında futbol maçları düzenlemesine olanak sağlayan bir kuruluş olarak konumlanmış, bu amaçla 2006 yılından itibaren VIVA Dünya Kupası'nı düzenlemeye başlamıştır.

Ocak 2013 itibarıyla birçok üyesinin çekilmesiyle üye sayısı azalan kurulun en rağbet gördüğü dönemde 53 üyesi bulunmaktaydı. NF-Board'dan çekilen FIFA dışı birkaç ülke CONIFA çatısı altında yeni bir örgütlenmeye gitmiş ve birçok ülke de daha sonra NF-Board'dan çekilerek CONIFA'ya üye olmuştur. 2017 itibarıyla çekilen ülke sayısı 26 olup 27 ülke federasyonu hâlen NF-Board üyesidir.

Başkanlar

Eski üyeler
Not: Kalın yazılan takımlar VIVA Dünya Kupası'nda yer almıştır.

Ülke sıralaması

Erkekler

Kadınlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

NF-Board


Colonia Liebig, auch Colonia Liebig's, ist ein Ort in der Provinz Corrientes im Departamento Ituzaingó im Nordosten Argentiniens.

Das heutige Colonia Liebig, auch Colonia Baron von Liebig, wurde unter dem Namen Neu Karlsruhe im Jahre 1924 durch die Liebig-Gesellschaft als Genossenschaftssiedlung gegründet. Die Siedlung wurde im welligen Kampland gelegenen Grasland angelegt. Die Gegend soll zuvor als Curuzú (Wort aus dem Guaraní) bekannt gewesen sein. Im Gegensatz zu der bis dahin vorherrschenden Siedlungsaufteilung in Argentinien wurden in Neu Karlsruhe keine quadratischen Lose geschaffen. Erste Siedler in Neu Karlsruhe waren 165 deutsche Einwanderer, die 1924 eintrafen. Diese sollen badischen Ursprungs gewesen sein und ihre Zahl auf später über 300 Personen aus 60 Einwanderer-Familien angewachsen sein. Lange Zeit blieb dem Siedlungsprojekt trotz der immensen Förderung der Erfolg versagt. Dabei spielte auch der finanzielle Zusammenbruch der Siedlungsgenossenschaft noch vor Eintreffen der Einwanderer in Südamerika eine Rolle. Im Stadtkern befinden sich Kirche, Schule, Verwaltung, Gastwirtschaften und Geschäfte. In der umgebenden Gegend gibt es Yerba-Mate-, Citrus- und Tung-Pflanzungen (Stand: Anfang der 1960er Jahre).

Literatur
 Herbert Wilhelmy und Wilhelm Rohmeder: Die La Plata-Länder. Westermann 1963, S. 167, 347 ff.
 Luis Friedlmeier: Colonia Liebig, historia de la inmigración alemana.

Weblinks
 Fundación Colonia Liebig (spanisch), abgerufen am 13. März 2012

Einzelnachweise

Colonia Liebig


An Andropogon nobukensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Emilio Chiovenda. An Andropogon nobukensis in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Andropogon

Andropogon nobukensis


John Arbuthnot Du Cane Wilkinson (23 September 1940 – 1 March 2014) was a British Conservative politician. He was educated at Eton College and Churchill College, Cambridge.

Electoral history
He was the member of parliament (MP) for Bradford West from 1970 until February 1974, when he was defeated by the Labour candidate Edward Lyons. He failed to regain the seat against Lyons in the following general election that same year.

In the 1979 general election he was elected as MP for Ruislip-Northwood, succeeding Petre Crowder, where he was re-elected in the successive general elections in 1983, 1987, 1992, 1997 and 2001.

Wilkinson did not stand in the May 2005 general election, and the succeeding MP for Ruislip-Northwood was fellow Conservative, Nick Hurd. By the time of his retirement, Wilkinson was one of the longest-serving Conservative MPs, having served 30 years in Parliament.

Parliamentary career
Wilkinson remained on the backbenches for most of his parliamentary career, apart from two brief periods as a Parliamentary Private Secretary (PPS): to the Minister of State for Industry from 1979 to 1980 and to the Secretary of State for Defence from 1981 to 1982.

A former member of the Royal Air Force (RAF), he spoke frequently in debates on defence and from 1979 to 1990 he was a member of the Parliamentary Assembly of The Western European Union (WEU). He also served as a member of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe.

Wilkinson was one of the Maastricht Rebels, from whom the Conservative whip was withdrawn when they voted against legislation to ratify the Maastricht Treaty on European Union. Wilkinson and the other rebels continued to oppose the European policy of Conservative Prime Minister John Major for much of the 1992–97 parliament.

In popular culture
Wilkinson was portrayed by Jasper Jacob in the 2002 BBC production of Ian Curteis's controversial The Falklands Play.

References

External links

 Telegraph obituary

1940 births
2014 deaths
Conservative Party (UK) MPs for English constituencies
Royal Air Force officers
UK MPs 1970–1974
UK MPs 1979–1983
UK MPs 1983–1987
UK MPs 1987–1992
UK MPs 1992–1997
UK MPs 1997–2001
UK MPs 2001–2005
Alumni of Churchill College, Cambridge
People educated at Eton College
Recipients of the Order of the Cross of Terra Mariana, 3rd Class
Members of Parliament for Bradford West
British Eurosceptics

John Wilkinson (British politician)


Desamparaditos es el séptimo distrito del cantón de Puriscal, en la provincia de San José, de Costa Rica.

Historia
Es uno de los distritos originales del cantón, la mayor parte del territorio se separaría y formaría el distrito Barbacoas.  El distrito Desamparaditos poseía una extensión de 5,47 km² antes del ordenamiento territorial pre-Censo 2000.

Geografía

Demografía

Su población se ha mantenido estable en alrededor de 600 habitantes desde 1920.

Localidades
 Poblados: Bajo Guevara, Planta, Rinconada.

Transporte

Carreteras
Al distrito lo atraviesan las siguientes rutas nacionales de carretera:
 Ruta nacional 136

Referencias

Distritos del cantón de Puriscal

Desamparaditos (Costa Rica)


El Club de Deportes Instituto O'Higgins fue un club de fútbol de Chile, con sede en la ciudad de Rancagua. Fue fundado el 21 de mayo de 1925 por alumnos del Instituto O'Higgins de Rancagua, y jugaba en la Segunda División de Chile hasta su desaparición en 1954, cuando se fusionó con el Club Braden para formar al O'Higgins Braden.

Historia

El club fue fundado por alumnos del colegio marista Instituto O'Higgins de Rancagua el 21 de mayo de 1925. Ingresó a la Asociación Rancagua, en donde obtuvo los títulos de 1932, 1933 y 1951. Ese último año también participó en la División de Honor Amateur (DIVHA).

En 1952 fue uno de los fundadores de la segunda categoría del fútbol chileno, junto a otro club de Rancagua: América. En la temporada 1953 ambos equipos quedaron empatados en la segunda posición tras el campeón Thomas Bata, que desistió de ascender a la máxima categoría.

El 24 de mayo de 1954, Instituto O'Higgins decidió unirse con el equipo de fútbol de la Braden Copper Company para fundar a O'Higgins Braden, campeón del torneo de ese año y antecesor del Club Deportivo O'Higgins.

Datos del club
 Temporadas en Segunda División: 2 (1952-1953).
 Mayor goleada conseguida:
 En campeonatos nacionales: 5-2 a Santiago National, en 1953.
 Mayor goleada recibida:
 En campeonatos nacionales: 0-5 de Rangers, en 1952, y 2-6 de Thomas Bata, en 1953.
 Mejor puesto en Segunda División: 3.º (1953).
 Peor puesto en Segunda División: 8.º (1952).

Palmarés

Torneos locales
 Asociación Rancagua (9): 1932, 1933, 1936, 1937, 1939, 1940, 1941, 1945, 1951.

Referencias

Bibliografía

Club de Deportes Instituto O'Higgins


Frederick Charles Stahr (* 9. Juni 1876 in Manhattan; † 9. März 1946 in Stapleton, Staten Island) war ein US-amerikanischer Maler, der vor allem für die Wandgemälde in der Staten Island Borough Hall bekannt wurde.

Leben
Stahr verbrachte seine Jugend in Staten Island. Er studierte an der National Academy of Design und gewann den Lazarus-Preis, einen vierjährigen Kunstkurs an der American Academy in Rome.

Nach dieser Kunstausbildung erhielt er zahlreiche Arbeiten als Wandmaler. So malte er unter anderem im Finanzministerium der Vereinigten Staaten und die History of Manhattan im Manhattan Hotel. Später schuf Stahr die Malereien im ersten Sitz der Metropolitan Opera im Metropolitan Opera House am Broadway. Während der Arbeiten an der Staten Island Borough Hall im Jahr 1904 präsentierte Stahr dem Architektenbüro Carrère and Hastings seine Idee, den Innenraum des Gebäudes mit Malereien aus der Geschichte des Stadtteils zu schmücken. Dem Vorschlag wurde stattgegeben, allerdings scheiterte er vorerst am finanziellen Aspekt.

Um die Zeit zu überbrücken, studierte Stahr 1910 und 1911 zusätzlich an der Royal Academy of Rome und an der Akademie der Bildenden Künste München, bevor er nach New York zurückkehrte. Er zog erneut nach Staten Island und konnte die Arbeit in der Borough Hall erst 1936, also 32 Jahre später, fortsetzen und das Gebäude mit der Evolution of Staten Island verzieren. Diese Arbeit kostete ihn zwei Jahre und umfasste elf Malereien in der gesamten Borough Hall.

Nach diesem Werk wurde er Ausbilder an der Columbia University und unterrichtete an der National Academy of Design. Zusätzlich gab er Privatunterricht und starb schließlich im Alter von 70 Jahren an einem Herzleiden in seinem Haus in der Jackson Street in Stapleton.

Einzelnachweise

Historienmaler
Maler (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1876
Gestorben 1946
Mann

Frederick Charles Stahr


Die GEMÜ Gebr. Müller Apparatebau GmbH & Co. KG ist eine Unternehmensgruppe mit Sitz im hohenlohischen Ingelfingen. GEMÜ ist spezialisiert auf Armaturen für industrielle Anwendungen. Über ein Netz aus Tochtergesellschaften und Handelspartnern ist das Unternehmen in über 50 Ländern vertreten.

Geschichte
Fritz Müller (1939–2021) gründete das Unternehmen im Jahr 1964 und entwickelte ein erstes Magnetventil aus PVC. Vier Jahre später bezog das Unternehmen das erste eigene Produktionsgebäude. Parallel mit der geografischen Expansion wurde das Produktprogramm ausgebaut.

Standorte

Im Hauptsitz des Unternehmens in Ingelfingen-Criesbach befindet sich die Geschäftsleitung und Verwaltung sowie Teile der Fertigung. Der Standort wurde 1965 errichtet und seitdem kontinuierlich ausgebaut. Der GEMÜ Domein Niedernhall-Waldzimmern wurde 2009 gebaut und dient als Entwicklungs- und Innovationszentrum.
Das an der A6 im Gewerbepark Hohenlohe in Kupferzell gelegene Produktions- und Logistikzentrum Europa wurde 2013 fertiggestellt. Im Juni 2018 wurde direkt daneben das neue Oberflächentechnologiezentrum eröffnet. Damit umfasst der gesamte Gebäudekomplex nun circa 17.000 m².

Weitere Produktionsstandorte betreibt das Unternehmen im schweizerischen Emmen LU, in Brasilien, den USA, Frankreich und China. Im Sommer 2015 wurde in Shanghai ein neuer Gebäudekomplex eröffnet.

Produkte und Aktivitäten
GEMÜ produziert Membran-, Sitz- und Magnetventile, Absperrklappen, Durchflussmesser, Stellungsregler und -rückmelder sowie Zubehör. Seit 2016 bietet das Unternehmen auch RFID-Produkte an.

Die Produkte werden zum Beispiel in der Mikroelektronik und Halbleiterfertigung, der Nahrungsmittel- und Getränkeindustrie, der Pharmazie und Biotechnologie, der weiterverarbeitenden Industrie oder auch der Medizintechnik eingesetzt. Auf dem Gebiet der Ventil-, Prozess- und Regelungstechnik für sterile Prozesse ist GEMÜ Weltmarktführer.

Zum Unternehmen gehören auch das Schlosshotel Ingelfingen und das Weinbaumuseum Ingelfinger Fass.

Auszeichnungen
Das CleanStar-Ventil wurde 2001 ausgezeichnet mit dem Innovationspreis des Landes Baden-Württemberg,

Im Jahr 2016 wurde das Unternehmen von der Universität Sankt Gallen im Segment Armaturen und Automatisierungskomponenten ausgezeichnet.

Weblinks
 Website von Gemü

Einzelnachweise

Produzierendes Unternehmen (Hohenlohekreis)
Organisation (Ingelfingen)
Maschinen- und Gerätehersteller
Automatisierungstechnikhersteller
Armaturenhersteller
Gegründet 1964
GEMU

GEMÜ


VLC media player veya VideoLAN, özgür bir video oynatıcı yazılımdır. Bünyesinde barındırdığı çözücüler sayesinde ek bir çözücü paketi yüklemeyi gerektirmeksizin çok sayıda video ve ses dosya türünü oynatabilmektedir.

VLC oldukça basit görünümlü bir arayüze sahiptir.

Özellikleri
 MP3, OGG, FLV, MP4, DivX, XviD, CD, DVD, VCD gibi sayısız dosya biçimi ve ortam desteği
 Hasarlı ya da İnternet'ten indirilirken yarım kalmış olan video ve ses dosyalarını oynatabilme
 Linux, Windows, Mac OS X, Android, iOS gibi birçok platformda çalışabilme
 P2P ve Torrent dosyalarından önizleme yapabilme
 Altyazı desteği
 Tema desteği
 Web kameradan görüntü kaydedebilme
 Yayın sunucusu olarak kullanılabilme

İpuçları
Görüntü > Fotoğraf yolunu izleyerek pratik bir şekilde videodan ekran görüntüsü alınabilir. Eğer videoda kare kare ilerleyerek tam olarak istediğiniz anın ekran görüntüsünü almak isterseniz; bunun için önce Görünüm > Gelişmiş Denetimler yolunu izleyerek gelişmiş denetim düğmelerini açın (bunu yaptığınızda programın arayüzüne ekran görüntüsü alma ile ilgili düğmeler yerleşecektir). Videoda ekran görüntüsünü alacağınız kareye gelmeden birkaç saniye önce videoyu duraklatın ve kara kare tuşu ile devam edin...

Dış bağlantılar
 VLC'nin detaylı özellikler listesi

Evrensel Windows Platform uygulamaları
Qt kullanan video yazılımları
2001 yazılımları
Webcam
LGPL lisansı kullanan yazılımlar
BeOS yazılımları
BSD yazılımları
D-Bus kullanan uygulamalar
Ücretsiz çapraz platform yazılımları
Özgür ortam oynatıcılar
Özgür video yazılımları
Linux DVD oynatıcıları
Ücretsiz ve açık kaynak kodlu Android yazılımları
Mac OS X ortam oynatıcıları
Taşınabilir yazılım
Solaris ortam oynatıcıları
Windows ortam oynatıcıları
Amiga yazılımları
Akış yazılımları

VLC media player


Bilgisayar mimarisi, en küçüğe ve en başarılıya ulaşmayı hedeflerken aynı zamanda maliyeti de göz önünde bulundurduğu için sanat ve bilimin ortak buluştuğu nokta olarak da tanımlanır. Bilgisayar Mimarisi, bilgisayar parçalarının iç yapıları ve aralarındaki haberleşme bağlantıları ile ilgilidir.

 Merkezî işlem biriminin mimarisinin tasarımı
 Komut kümesinin tasarımı.
 Adresleme yöntemlerinin tasarımı.
 Genel donanım mimarileri.

Bilgisayar organizasyonu ve mimarisi
1937 yılında Howard-Aiken, ilk otomatik hesap makinesi olan MARK-I 'i, 1943 yılında ise J. P. Erkert ilk işlevsel bilgisayar olan ENIAC ()'ı yaptı. 1971 yılında Intel firması; tüm bileşenleri kendi üzerinde olan dört bitlik 4004 isimli mikroişlemciyi, 1972 yılında sekiz bitlik 8008 işlemcisini, 1974 yılında ise 8080 işlemcisini üretti. 8080 işlemcisi, Intel firmasının ilk genel amaçlı mikroişlemcisiydi. Mikroişlemcilerin getirdiği en önemli avantaj programlanabilirlik özelliğiydi. Çünkü bu sayede aynı işlemci üzerinden farklı işlemler yapılabiliyordu. (Örneğin: Bir gün matematiksel işlemlerin yapıldığı bir işlemci üzerinden, diğer gün alfabetik kelime işlemlerinin yapılabilmesi). 8080 ev bilgisayarlarında da kullanılan ilk işlemcidir. 1979 yılında IBM PC, Intel'in 8088 işlemcisini kullanmaya başladı. 8088 den sonra 80286, 80386, 80486, Pentium, Pentium II, Pentium III, Pentium IV serisi ile kullanıma devam edildi. Günümüz mikroişlemcileri 8088 den çok hızlıdır.
Bugünkü bilgisayarların mimarisinin modeli ENIAC üzerinde çalışmış olan John von Neumann tarafından geliştirilmiştir ve von Neumann modelinde mantıksal olarak bilgisayar sistemi tam olarak tanımlanmıştır. Bilgisayar sisteminin; bellek, veriyolu, giriş, çıkış ve merkezî işlem biriminden ibaret olduğu düşünülmüştür. Von Neumann mimarisine sahip bilgisayarlarda gerçekleştirilen adımlar: program sayacının gösterdiği adresten komut getirilir, program sayacı 1 arttırılır, kontrol birimi getirilen kodun komutunu çözer ve tekrar ilk adıma dönülür.

Bilgisayar mimarisi tasarımı iki yaklaşım üzerinde yoğunlaşmıştır. Bunlardan birisi az önce bahsettiğimiz Von Neuman mimarisi, diğeri ise Harvard mimarisidir. Harvard mimarili bilgisayar sistemlerinde veri ve buyruklar ayrı belleklerde tutulurlar. Komutla beraber veri farklı iletişim yollarını kullanarak ilgili belleklerden alınıp işlemciye getirilebilir. Getirilen komut işlenip gerekli verisi veri belleğinden alınırken sıradaki komut, komut belleğinden alınıp getirilebilir. Bu da hızı arttıran bir etkendir.

Günümüz bilgisayarlarında, ön bellek kullanılarak bellekle tek yoldan iletişim ve buyrukla verinin aynı bellekte bulunma sorunu çözülmüştür. Önbelleğin kapasitesine göre anabellekten veriler ön belleğe alınır. Komut ve veriler önbellek denetleyicisi tarafından ayrılır ve ilgili birimlere yerleştirilir. Önbellek miktarı ne kadar fazla olursa o kadar iyi olur ancak önbelleklerin pahalı olması bir sorundur.

Bilgisayarı oluşturan beş ana bileşen vardır. Bunlar :
 Veriyolu
 Denetim
 Bellek
 Giriş aygıtları
 Çıkış aygıtları

Bilgisayar mimarisini ise dört şekilde incelemek mümkündür:
İşlemci ve komut seti mimarisi, bellek mimarisi, giriş-çıkış sistemi, veriyolu sistemi.

Bilgisayarlar yazılım ve donanım olmak üzere iki kısımdan oluşurlar. Yazılım bilgisayarı çalıştırmaya yarayan fiziksel olmayan kısımdır. Donanım ise bilgisayarın fiziksel ve elektronik yapısını oluşturan ana ve çevre birimlerin tümüdür. Monitör, kasa, klavye, fare bilgisayarın donanım elemanlarıdır.

Donanım

Anakart

İşlemci, RAM, ses kartı, ekran kartı gibi üzerine takılan aygıtlar ile DVD sürücü, hard disk gibi dahili aygıtları bir araya getirip, bunlar arasındaki haberleşmeyi kontrol eden bilgisayarın en önemli parçalarından biridir. Bilgisayara hangi tür işlemciler takılabileceği, en fazla bellek kapasitesinin ne kadar olabileceği, hangi yeni donanım teknolojilerinin desteklenebileceği, anakart üzerindeki elektronik bileşenler sayesinde belirlenir.

Yonga takımı

Anakartın beynini oluşturur ve veri akışını denetler.

Veriyolu

Bilgisayarın bir bileşeninden diğerine veri aktarmak için kullanılan devrelerdir. Adres veriyolu ve standart veriyolu olmak üzere iki bölümden oluşurlar. Adres veri yolu verilerin nereye gideceğini belirlerken, standart veriyolu bilgisayar yapılan işlemlerle ilgili veri aktarırken kullanılır.

Önbellek

Dosyaların daha hızlı bulunması ve işlenmesi amacıyla kullanılır. Bu yüzden bilgisayarda sık kullanılan bilgiler bu belleğe aktarılır, gerektiği zaman da buradan okunur.

Mikroişlemciler (Merkezî İşlem Birimi, MİB)

Bilgisayarın kalbidir. İşlemcinin görevi, buyrukların bellekten getirilmesi, çözülmesi ve çalıştırılması, sonuçların gözlenmesi, program işlenirken diğer donanım birimlerinden gelen kesme isteklerine cevap vermesi gibi işlemlerdir.
 Buyrukların yakalanması: Buyrukların programın saklandığı yerden alınması
 Buyrukların çözülmesi: Gerekli işlemlerin ve buyruğun büyüklüğünün belirlenmesi
 İşlenenlerin okunması: İşlem yapılacak verinin bulunması ve alınması
 Yürütme: Sonucun ya da durumun hesaplanması
 Sonucun saklanması: Sonuçların daha sonra yeniden kullanılmak üzere saklanması
 Sonraki Buyruk: Bir sonraki buyruğun okunması için program sayacının değiştirilmesi

Bellek

ROM ve RAM olmak üzere 2 çeşit bellek vardır. ROM üzerindeki bilgiler kalıcıdır, RAM üzerindeki bilgiler ise istenildiği zaman okunabilir ve yazılabilir. Elektrik kesintilerinde RAM üzerindeki tüm bilgiler silinir. RAM bellekler de SRAM ve DRAM olmak üzere 2 çeşittir. SRAM çok pahalı ve hızlıdır, önbellek olarak kullanılırlar.

Sabit Diskler

Ses Kartları

Herhangi bir uygulamadan gelen verileri işleyerek, insan kulağının duyabileceği bir frekanstaki sese dönüştüren bileşendir.

Modemler

Bilgisayarın ağ ile veya başka bir bilgisayar ile telefon hattı üzerinden iletişim kurmasını sağlayan aygıttır.

CD-ROM sürücüsü

Veri taşımaya uygun, ucuz ve hızlı erişimli birimlerdir.

DVD-ROM sürücüsü

DVD-ROM lar disk üzerinde daha fazla noktaya bilgi yazılabilmesinden dolayı CD-ROM lardan daha fazla bilgi bulundururlar.

Ekranlar (monitörler)

Kullanıcının bilgisayar ile iletişim kurmasını sağlayan ekran.

Klavyeler

Bilgisayarın en önemli giriş aygıtıdır.

Fareler

Fare de klavyenin yanında önemli bir giriş aygıtıdır.

Bilgisayar mimarisi
Bilgisayar Mimarisi en az 3 ana alt kategoriden oluşur. Bu alt kategorileri şu şekilde sıralayabiliriz:

1.Komut Kümesi Mimarisi (Instruction Set Architecture veya ISA)
- Komut Kümesi Mimarisi (ISA) bir bilgisayar donanımının, alt düzey programcıya (sistem programlarına) görünen yüzüdür.

- Bilgisayarlar üst düzey programlama dillerini (Java, C++, vb..) anlamazlar. İşlemcinin bu dilleri anlaması için bazı yazılım araçlarına (örnek olarak derleyiciler) ihtiyacı vardır. Bu araçlar üst düzey programlama dillerinde yazılan kodları işlemcinin anlayabileceği hale getirir.

2.Mikro Mimari (Micro Architecture)
- Mikro Mimari ya da bilgisayar organizasyonu işlemcinin komut kümesi mimarisini nasıl uygulayacağını açıklar. Komut kümesi mimarisi birçok şekilde uygulanabildiğinden

birçok durum oluşur. (Enerji verimliliği, performans gibi)

3.Sistem Tasarımı (System Design)
- Sistem Tasarımı diğer bütün donanımsal bileşenleri içerir. Bunlar ;

- Bilgisayar Bus'larını ve Switch'lerini Sisteme bağlamak

- Memory kontrolcüsü ve hiyerarşileri

- CPU off load mekanizmasının bazı memory'lre direkt girişi

- Mullti-Processing gibi önemli noktalar.

Bilgisayar mimarisi çoğunlukla bilgisayar organizasyonunun tanımı ile karıştırılır. Her ikisi de bilgisayar sistemini tarif etmek için kullanılan temel esaslardır. Bilgisayar mimarisi, bir programın mantıksal çalışmasına doğrudan etki eden bir özelliktir. Komut kümesi, değişik şekillerdeki veri tiplerini temsil etmek için kullanılan bit sayısı, bellek adresleme teknikleri ve giriş-çıkış mekanizmasının dahil olduğu bilgisayar tasarımı bilgisayar mimarisine girmektedir. Bilgisayar organizasyonu daha çok yazılımla donanım arasındaki bağdaştırmayla ilgilidir. Çevre elemanları, kullanılan bellek teknolojisi gibi kullanıcıya ayrıntılarıyla açıkça görünen özellikler ise bilgisayar organizasyonuna aittir. Yani bilgisayar mimarisi tanımı daha düşük seviye teknoloji, organizasyon tanımı ise daha kullanıcıya yönelik üst düzey özellik taşımaktadır. Mimari, buyruk kümesi mimarisi ve donanım sistemi mimarisi olmak üzere iki farklı yaklaşımla tanımlanmaktadır. Buyruk kümesi mimarisi, bilgisayarın hesaplama karakteristiklerini belirleyen komut kümesinin mimarisi; donanım sistemi mimarisi ise, MİB (Merkezî İşlem Birimi), depolama ve giriş-çıkış sistemlerinin dâhil olduğu alt sistem ve bunların bağlantı şeklidir. Programcının bu elemanlara yön verecek programı yazması halinde nasıl bir kabul göreceği ise yine buyruk kümesi mimarisidir.

Buyruk kümesi mimarisi yazılım ile donanım arasındaki iletişimi sağlar. Yazılımdaki komut ne kadar karmaşık olursa, donanım da o kadar karmaşık olur. Bu yüzden komut kümesi ne çok karmaşık ne de çok yalın olmalıdır. Buyruk kümesi mimarisinin yazılım ve donanımla ilişkisi aşağıdaki şekilde görülmektedir.

Programcılar özel bilgisayar sistemleri için, özel donanıma göre kod yazmaktaydılar. Bu yüzden bir makine için yazılan program diğer makinelerde çalışmamaktaydı ve her yeni makine için yeni kodlar yazılmak durumundaydı. IBM firması bu sorunu çözmek için buyruk kümesi mimarisi(ISA) ve mikrokod motoru denilen bir yöntem geliştirdi.

Donanımsal yaklaşım
Mikrokod kullanılarak ISA sisteminin yürütülmesi, komutlarını başlangıçta doğrudan çalıştıran sistemlere göre daha yavaştır. Bu aksaklığı gidermek için komutların doğrudan donanım elemanları tarafından yorumlanarak sistemin denetlendiği bir mimari yaklaşımı üzerinde çalışılmıştır. Komutların anlaşılır standartta bir boyuta getirilerek çalıştırıldığı RISC modeli sisteminde küçük ve hızlı komut kümesiyle donanım üzerinde hakimiyet mikrokoda göre daha kolaydır. RICS tasarımcıları da ürünlerinde ISA kavramını değiştirmeden kullanmışlardır.

Programsal yaklaşım

Sistem tasarımcıları performansı arttırmak için bazı program işlevlerini sık sık mikrokodlara(firmware) aktardılar. Donanımı devreye sokacak buyruk kümesinin yer aldığı bu yere mikrokod motoru denilmektedir. Mikrokod motoru, ROM bellek sayesinde işlemci içerisine yerleştirilmiştir ve programcının yazdığı kodları işlemcinin daha çabuk anlayıp çalıştırabileceği küçük mikrokodlara dönüştürür. CISC tipi işlemcilerde mikrokodun temel işlevi, alt düzey komut kümesiyle, programcının çalıştığı üst düzey komutlar arasında soyutlamalar olusturmaktadır. İşlemci üreticileri, mimariyi meydana getiren elemanların işlevleri ve bu elemanların devreye nasıl sokulacağı konularında düşünerek sistem tasarımı yaparlar. Elemanları devreye sokmak için program yazmak gereklidir ve donanım mimarisini programcıya aktarabilmek için kullanıcıya komut kümesini hazır olarak vermek en iyi yoldur. Günümüz bilgisayarlarında hala mikroprogramlama esasına göre çalışan bilgisayarlar vardır. Intel ve AMD gibi işlemci üreticileri ürünlerinde ISA x86 buyruk kümesinin tüm özelliklerini yeniliklerle beraber kullanmaktadırlar.

Bilgisayar mimarisi çeşitleri
 Kuantum bilgisayarları
 Vektör bilgisayarlar
 Numa bilgisayarlar
 von Neumann bilgisayarları

Bilgisayar mimarisine etki eden etmenler

 Teknoloji (Transistör büyüklüğü vs. etkiler)
 Programlama Dilleri(Hangi dilde yazıldığı vs. etkiler)
 Uygulama
 İşletim Sistemleri (İşletim sistemi üzerine yazılan kod ona özgü olduğu için etkiler)
 Geçmiş(Geçmişte yapılan komutların çalışması zorunlu olduğu için etkiler)

Başarım

Bilgisayarın başarımı sıklıkla saat hızı terimleriyle tanımlanır (genellikle MHz ya da GHz olarak). Bu CPU'nun ana saatinin saniyedeki döngüleriyle ilgilidir. Ancak bu ölçüm, bir şekilde yanlış yönlendirse de yüksek saat hızlı bir makine olarak mutlaka daha yüksek bir performansı olmayabilir. Sonuç olarak AMD gibi yapımcılar saat hızını bir performans göstergesi olarak almamaktadırlar. Çağdaş CPU'lar birden fazla emri bir saat döngüsünde gerçekleştirirler ve böylece programın hızı oldukça artar. Veri yolu hızları, kullanılabilir bellek ve programlardaki emirlerin tipi ve sırası gibi hızı etkileyen bileşenler de çalışır.

Hızın iki ana tipi vardır: gecikme () ve . Kısaca gecikme, bir işlemin başlangıcı ve sonuçlanması arasındaki süredir.  ise belli bir zamanda yapılan işin miktarını belirtir. Kesilme gecikmesi sistemin bir elektronik olaya (disk sürücüsünün bilgi aktarımını bitirmesi gibi) vereceği garanti edilmiş en fazla yanıt zamanıdır. Bu sayı çok geniş sıralı bir tasarım seçenekleri tarafından etkilenir. Örneğin; önbellek eklemek gecikmeyi yavaşlatırken, throughput iyileşir. Mekanizmayı yöneten bilgisayarlar genellikle düşük kesilme gecikmelerine gerek duyarlar. Bu bilgisayarlar gerçek zaman diliminde işlem yaparlar ve bu işlem belirlenen sürede bitmezse işlem başarısız olur.

Bilgisayarın performansı, uygulama tanım alanına bağlı olarak diğer ölçümler kullanılarak da hesaplanabilir. Sistem  (sayısal hesaplamalarda),  (Web sunucusu uygulamalarında) veya  (video düzenlemelerde) olabilir. Güç tüketimi sunucu ve diz üstü bilgisayarlar gibi taşınabilir cihazlar için önemli hale gelir.
Ölçütleme (') bilgisayar bu test program serisini çalıştırırken kullandığı süreyi ölçerek bütün bunları bir hesaba aktarmaya çalışır. Ölçütleme gücü yüksek gösterse de bu bilgisayar seçmede yardımcı olmayabilir. Sıklıkla ölçülen makineler farklı ölçümlere ayrılır. Örneğin; bir sistem bilimsel uygulamaları hızlıca idare ederken, diğeri popüler video oyunlarını kolayca oynatabiliyordur. Dahası yazılım veya donanımlara değişik özellikler eklemek isteyen tasarımcılar özel bir ölçüte izin verirler. Böylece hızlı kontrol sağlanır fakat diğerleriyle, çoğunlukla genel işlevlerle benzer avantajlara sahip olmazlar. En iyilemenin (') genel planı bilgisayarın farklı taraflarındaki değerleri bulmak içindir. Denge içindeki bir bilgisayar sisteminde bilgi hızı bütün bölümler için sabit olacaktır ve değer bunu garantiye almak için eşit olarak dağıtılacaktır. Bilgisayar sisteminin kesin formu en iyi şekilde belirlenmiş baskı ve amaçlara bağlı olacaktır.

Kaynakça

 William Stallings(2003) Computer Organization&Architecture, Pearson Education.ISBN 0-13-049307-4
 Yrd. Doç. Dr. Feza Buzluca ders notları
 İTÜ Ninova Açık Ders Malzemeleri , Bilgisayar mimarisi
 Arş Gör. Gürcan ÇETİN ders notları
 Yrd. Doç. Dr. Oğuz ERGİN ders notları
 PC
 Architect

 Bilgisayar mîmârisi (İngilizce)

Bilgisayar mimarisi


Mugur este un nume de familie și prenume masculin românesc care se poate referi la:

Nume de familie
Florin Mugur
Vlad Mugur

Prenume
Mugur Bolohan
Mugur Călinescu
Mugur Ciuvică
Mugur Grosu
Mugur Isărescu
Mugur Mihăescu
Dan Mugur Rusiețchi
Mugur Gh. Săvescu
Mihai Mugur Toader
Mugur Rbs      cautati pe facebook

Pseudonim
 Mugur (actor porno), pseudonimul lui Mugurel Ioan Cotan

Vezi și
 Mugurel

Prenume masculine românești
Nume de familie românești

Mugur (dezambiguizare)


Todo un hombre es una película argentina dirigida por Pierre Chenal sobre guion de Homero Manzi, Miguel Mileo y Ulises Petit de Murat según la novela Nada menos que todo un hombre de Miguel de Unamuno que se estrenó el 16 de agosto de 1943 y que tuvo como protagonistas a Francisco Petrone, Amelia Bence, Nicolás Fregues, Florindo Ferrario y Guillermo Battaglia.

Sinopsis
Una mujer venida a menos se casa con un hombre rico.

Producción
Inicialmente Chenal fue contratado por Artistas Argentinos Asociados, una empresa cinematográfica que había sido creada apenas un año antes de su llegada a Buenos Aires y que aspiraba a trabajar en forma de cooperativa. El guion fue encargado a Homero Manzi y Ulyses Petit de Murat. La obra original era una historia de pasiones impregnada de romanticismo en la cual los guionistas encontraron diversos escollos para trasvasarla al cine. El personaje principal de la novela, a cuya caracterización como "todo un hombre" por Unamuno se refería el título, tenía una actitud ambigua respecto de la relación que su mujer mantenía con un tercero que la perseguía.

Cuando los guionistas finalizaron su trabajo y se realizó su lectura surgió un fuerte entredicho con Chenal. El director sostenía que la película debía mostrar en forma inequívoca que la esposa se había entregado al acosador: según él la grandeza del personaje consistía en saberse engañado y perdonar. Los guionistas se oponían afirmando que el personaje era "todo un hombre" justamente porque era capaz de seguir amándola a pesar de las sospechas sobre su conducta. La discusión subió de tono, la reunión se disolvió y pareció que el proyecto tal como estaba concebido abortaba.

Sin embargo, al día siguiente hubo nuevas reuniones y se modificó el guion. Para los guionistas eran cambios sin importancia, en tanto que el director los veía como fundamentales, con lo cual el entendimiento dejó a todos muy satisfechos. La película fue un éxito, se mantuvo ocho semanas en las salas de estreno y recibió elogios de los críticos de cine, al igual que su director y actores.

Hay otro filme español basado en la novela, titulado Nada menos que todo un hombre (1972) dirigido por Rafael Gil.

Personajes
 Francisco Petrone ...Alejandro Gómez
 Amelia Bence ...Julia
 Nicolás Fregues ...Doctor Sendra
 Florindo Ferrario ...Héctor Giró
 Guillermo Battaglia
 Ana Arneodo ...Ana, madre de Julia
 Tilda Thamar ...Alicia
 Renée Sutil
 Carlos Bellucci
 Juan Carrara
 Jacinta Diana
 Jorge Lanza ...Enrique Regules
 Liana Moabro ...dama de la caridad
 Percival Murray
 René Mugica ...José
 Leticia Scury
 Juan Serrador

Comentario
El diario Crítica opinó sobre el filme:

Premio
La Academia de Artes y Ciencias Cinematográficas de la Argentina le otorgó el premio Cóndor Académico a los mejores actores protagónicos femenino y masculino de 1943 a Amelia Bence y Francisco Petrone respectivamente.

Referencias

Enlaces externos
 Información sobre Todo un hombre en el sitio del cine nacional
 Información sobre Todo un hombre en Internet Movie Data Base

Películas basadas en novelas
Películas en blanco y negro de Argentina
Películas dramáticas de Argentina

Todo un hombre


Echipa olimpică a refugiaților a participat la Jocurile Olimpice de vară din 2016 de la Rio de Janeiro în perioada 5 – 21 august 2016 ca atleți olimpici independenți.

Înființarea echipei a fost anunțată în luna ianuarie 2016 de președintele Comitetului Internațional Olimpic, Thomas Bach, care a declarat: "Vrem să atragem atenția lumii asupra problemelor refugiaților". Urmau să participe sub drapelul olimpic între cinci și zece sportivi de top care beneficiază de statutul de refugiat în sensul Convenției Națiunilor Unite din 1951. În luna martie, 43 de sportivi au fost identificați în prealabil, dintre care zece au fost selecționați pentru Jocurile Olimpice. Codul IOC a fost mai întâi ROA (în , adică Atleții Olimpici Refugiați), apoi ROT (în , adică Echipa Olimpică a Refugiaților).

Participanți
Delegația a cuprins zece sportivi: șase bărbați și patru femei. Cel mai tânăr atlet din delegație a fost înotătoarea Yusra Mardini (18 ani), cel mai bătrân a fost maratonistul Yonas Kinde (36 de ani).

Note

Referințe
 Echipa olimpică a refugiaților la Jocurile Olimpice de vară din 2016  pe rio2016.com

Atleții independenți la Jocurile Olimpice
Țări la Jocurile Olimpice de vară din 2016


T'Pau je britanski pop rock sastav.

Poznat je po singlovima objavljenim krajem 80-ih i početkom 90-ih godina 20. stoljeća ("China in Your Hand", "Heart and Soul" te "Valentine") koji su dospjeli među četrdeset najboljih singlova u Velikoj Britaniji. Sastav je prestao s radom 1992., a pjevačica Carol Decker nastavila je nastupati pod imenom sastava do 2013. kada je s izvornim članom Ronniejem Rogersom nastavila zajedničku suradnju i nastupila na turneji u Velikoj Britaniji povodom 25. godišnjice.

Članovi sastava
 Carol Decker – vokal, tekstopisac (1986.–1991., 1998.–)
 Ronnie Rogers – ritam gitara, tekstopisac (1986.–1991., 2007., 2013.–)

Bivši članovi
 Tim Burgess – bubnjevi, udaraljke (1986.–1991.)
 Michael Chetwood – klavijature (1986.–1991.)
 Paul Jackson – bas-gitara (1986.–1991.)
 Taj Wyzgowski – solo-gitara (1986.–1987.)
 Dean Howard – solo-gitara (1987.–1991.)
 Jez Ashurst – solo-gitara (1998.)
 Dave Hattee – bubnjevi, udaraljke (1998.)
 Dan McKinna – bas-gitara (1998.)

Studijski albumi
 Bridge of Spies (1987.)
 Rage (1988.)
 The Promise (1991.)
 Red (1998.)
 Pleasure & Pain (2015.)

Kompilacije

 The Greatest Hits (1997.)

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice sastava

 Britanski glazbeni sastavi

T'Pau


An Epidendrum minarum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frederico Carlos Hoehne ngan Schltr.. An Epidendrum minarum in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum minarum


Ekskalibur, efsanevi Büyük Britanya Kralı Arthur'un taşıdığı, Glastonbury Gölü ve Avalon Adası'nın Leydisi Vivien tarafından kendisine verilmiş olan kılıcın adıdır. Galce orijinal adı Caledfwlch (ve Breton Kaledvoulc'h, Orta Cornwall dilinde Calesvol) ve İrlanda dilinde Caladbolg olan kılıcın Latince ismi Caliburnus'tur ve Kelt mitolojisi'nde Arthur'dan önce değişik savaşçı ve kralların elinden geçmiştir. Efsaneye göre bu kılıç aslında Tanrıların verdiği Dört Hazine'den biri olan Nuada'nın kılıcıdır. Findias kenti'ne gönderilmiştir. Bu kılıcın vuruşundan kimse kaçamaz. Ulster döngüsünde kahraman Fergus Mac Roich'in kılıcı Caladbolg'un aynı kılıç olduğu da düşünülür.

Ekskalibur hakkında iki efsane bulunur. İlkinde Robert de Boron'un Merlin adlı şiirinde "Sword in the Stone" (Taştaki Kılıç) olarak geçer. Kral Arthur, kılıcı saplandığı taştan çekip çıkarır ve bu sayede gücünü ve hâkimiyetini ispatlar. Sir Thomas Malory'nin kaleme aldığı Kral Arthur efsanesine göre ise Kral Arthur Kral Pellinore'la dövüşürken kılıcı kırılır. Gölün Hanımı tarafından Kral Arthur'a başka bir kılıç, yani Ekskalibur verilir. Kral Arthur'un ölümüyle Sir Bedivere kılıcı göle atmış, gölden yükselen bir el de kılıcı kaparak kaybolmuştur.

Kral Arthur'un büyülü güçlere sahip kılıcı Ekskalibur Büyük Britanya'nın haklı egemenliğiyle de iliştirilir. Bu iki kılıç kimi yerde aynı kılıç olarak geçse de bazı kaynaklarda birbirlerinden farklı olduğu söylenir. Söylenenlere göre bu kılıç, yeryüzüne düşen bir meteorun madeninden yapılmıştır. Çekilir çekilmez otuz meşale yakılmış gibi düşmanların gözünü kamaştırması, güçlü kını sayesinde sahibinin ölümcül yaralar almasını önlemesi ve yaralanan yerin kanamaması gibi özellikleri vardır.

Kral Arthur efsanesi
Kurgusal kılıçlar
Mitolojik nesneler
Kelt mitolojisi

Ekskalibur


Vandaktivitet er et udtryk for mobiliteten af vand i en fødevare og er et vigtigt kriterium for kvalitetssikring i fødevareindustrien.

Beregning
Vandaktivitet er det partielle damptryk af vand i et stof divideret med det partielle damptryk af vand:

Hvor aw er vandaktiviteten i fødevaren, P er det partielle damptryk af vand i fødevaren ved temperaturen T og P0 er det partielle damptryk for rent vand ved temperaturen T.

Konservering
Fødevarer med lav aw har typisk længere holdbarhed end fødevarere med høj aw da de fleste bakterier kræver en vandaktivitet på mindst 0,90, gærsvampe mindst 0,85 og skimmelsvampe 0,80 for at kunne leve i fødevaren. Derfor anvendes en regulering af aw ofte til konservering af fødevarer. Denne regulering foretages ved enten at tørre fødevaren (ris, pasta, cerealier, krydderier, parmaskinke) eller ved at tilsætte opløselige stoffer der sænker vands damptryk (hæver kogepunktet), hyppigst salt og sukker (gelé, marmelade, frugtsaft, bacon, soyasovs). Ved højere temperaturer vil vandaktiviteten ofte være højere, da opløseligheden af solutter stiger med temperaturen.

Oversigt over vandaktivitet i almene fødevarer
I tabellen herunder fremgår vandaktiviteten af en række fødevarer ved stuetemperatur. Desuden medfølger en oversigt over mikroorganismer som hæmmes i fødevarerne, vær opmærksom på at de angivne mikroorganismer hæmmes ved den laveste angivne aw, f.eks hæmmes Pseudomonas ved 0,95 selvom den er angivet i spændet 1,00-0,95 og kan således leve i den angivne kategori, men ikke de underliggende ( aw < 0.95).

Referencer

Konservering af madvarer

Vandaktivitet


An Eriocaulon margaretae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Philip Furley Fyson. An Eriocaulon margaretae in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon margaretae


Un grup social este o formațiune alcătuită din mai multi indivizi care se ghidează după norme sau reguli comune, au obiceiuri și tradiții comune și își propun idealuri sau scopuri comune. Numărul de persoane care alcătuiesc un grup social poate varia foarte mult, astfel că însăși societatea umană poate fi privită ca un grup social.

Vezi și

 Castă
 Clasă socială
 Comunitate
 Grup etnic
 Ierarhie
 Rețea de socializare
 Stare
 Subcultură

Legături externe

Grup social


التعبير عن الكيانات الهندسية اللانهائية يشير إلى مجموعة من العناصر البدائية التي تكون الأشكال الهندسية، وذلك عند النظر إلى الموقع اللانهائي، وليس على مدى بعيد فقط. تعاريف تلك العناصر ككيانات لانهائية هي ضرورية لتوسيع المفاهيم الأساسية للهندسة بسبب التغيرات التي كانت في التاريخ موضوع جدل لأكثر من مرة. تطورات الهندسة التي حدثت ابتداءً من عصر النهضة، أدت إلى إضافة مصطلح لانهائي إلى المفاهيم الكلاسيكية نقطة، خط، ومستوى.

في الهندسة الوصفية

نقطة لانهائية
 نقطة لا نهاية في الهندسة الوصفية، هي الاتجاه (وليست الجهة) الذي يدل عليه خط مستقيم في الفضاء، وجميع الخطوط الموازية له. لذلك خطين متوازيين يحددان نفس النقطة ألا نهائية، إذا وفقط إذا كانا متوازيين. أي، نقطة لا نهاية لخط مستقيم r، يعني اتجاه الخط r. وبما أن كل الخطوط الموازية لبعضها البعض لها نفس الاتجاه، لذلك يمكن القول أن هذه الخطوط تشترك في نقطة لانهائية.

مثلاً، لنعتبر خط r ونقطة S خارجه عنه. بالنقطة، نمرر خط s بحيث يقطع r في نقطة P. بدوران الخط حول هذه النقطة S، نقطة تقاطع بين الخطين سوف تنتقل تدريجيا إلى مواقع أبعد (بالنسبة للنقطة S) حتى الحالة التي يكون فيها الخط s مواز للخط ص. في هذه الحالة، نقطة التقاطع سوف تكون لا نهاية والتي  تمثل اتجاه الخط r  والخطوط الموازية له.

خط لا نهائي
 خط لا نهائي هي الميلان الذي يدل عليه سطح مستوي في الفضاء، وجميع الأسطح الموازية له. لذلك سطحين متوازيين يحددان نفس الخط ألا نهائي، إذا وفقط إذا كانا متوازيين.

الخط اللانهائي لا يمكن رسمه ولكن يمكن تحديده من خلال استلقاء السطح المستوي الذي ينتمي إليه ذلك الخط.

مستوى لا نهائي
 مستوى لا نهائي يتكون من نقاط جميعها لا نهائية.

حواشي

هندسة إسقاطية
هندسة وصفية
لانهاية
هندسة زائدية

نقطة في اللانهاية


භ්‍රමණය වන සමුද්දේශ රාමුවක් යනු භ්‍රමණය වන වස්තුවක් තුළ පිහිටන විශේෂ ලක්ෂයක් ලෙස ගෙන තෝරා ගනු ලබන එකිනෙකට ලම්බක x,y,z, අක්ෂ පද්ධතියකට භ්‍රමණය වන සමුද්දේශ රාමුවත් යැයි කියනු ලැබේ. මෙහිදී සමුද්දේශ රාමුව තුළ සිටින පුද්ගලයාට සාපේක්ෂව භ්‍රමණය වීම සිදුවෙයි. පෘථිවිය එවන් රාමුවකට හොඳම උදාහරණයයි.

භ්‍රමණය වන සමුද්දේශ රාමුව