ඇඩෙල් ලෝරි බ්ලූ ඇඩ්කින්ස් (උපත: 1988 මැයි 5) ඉංග්‍රීසි ජාතික ගායිකාවක සහ ගීත රචිකාවියක වෙයි. ඇය 2006 වසරේ දී ප්‍රාසාංගික කලාව සහ තාක්ෂණය සඳහා වූ BRIT පාසලෙන් උපාධිය ලැබුවාය. ඇගේ මිතුරියක විසින් ඇගේ සංගීත ආදර්ශනයක් (Demo) මයිස්පේස් සමාජ ජාලයෙහි ප්‍රචාරය කිරීමෙන් පසු, 2006 වසරේදීම ඇඩෙල් XL රෙකෝඩින්ස් ආයතනය විසින් පටිගත කිරීමේ ගිවිසුමක් භාර දෙනු ලැබුවාය. 2007 වසරේදී ඇය BBC සවුන්ඩ් ඔෆ් 2008 ජයග්‍රහණය කරනු ලැබුවාය. 2009 වසරේ පැවති 51 වන වාර්ෂික ග්‍රැමී සම්මාන උළෙලේදී  Best New Artist සහ Best Female Pop Vocal Performance සඳහා ඇය සම්මාන ලැබුවාය.

ඇඩෙල්, '21' නමින් හැඳින්වෙන ඇයගේ දෙවන ඇල්බමය 2011 වසරේ මුල් බාගයේ දී නිකුත් කළාය. එම ඇල්බමය සඳහා ඉතා හොඳ ප්‍රතිචාර ලැබුණු අතර "වසරේ ඇල්බමය" ඇතුළු ග්‍රැමී සම්මාන 6 ක්, "වසරේ බ්‍රිතාන්‍ය ඇල්බමය" ඇතුළු Brit සම්මාන 2 ක් සහ "ඇමරිකානු සංගීත සම්මාන" 3 ක් දිනා ගන්නට සමත් විය. එක්සත් රාජධානිය තුළ 16 වතාවක් ප්ලැටිනම් සහතික ලබා ගත් එම ඇල්බමය එදා මෙදා තුර බ්‍රිතාන්‍යයේ සිව්වන වැඩිම අලෙවියක් සහිත ඇල්බමය ද විය. එක්සත් ජනපදය තුළ, 1985 සිට නිකුත් වූ වෙනත් ඕනෑම ඇල්බමයකට වඩා වැඩි කාලයක් මුල් ස්ථානයේ රැඳෙන්නට "21" ඇල්බමය සමත් වූ අතර එය එක්සත් ජනපදය තුළ ඩයමන්ඩ් සහතික ලබා ඇත. ලෝකය පුරා එහි පිටපත් මිලියන 31 ක් අලෙවි වී ඇත.

"21" ඇල්බමයේ සාර්ථකත්වය නිසා ගිනස් ලෝක වාර්තා පොතෙහි වාර්තා කිහිපයකට සුදුසුකම් ලබන්නට ඇඩෙල් සමත් වූවා ය. "බිල්බෝඩ් හොට් 100" දර්ශකයේ හොඳම ඒකල ගීත 10 අතර එකවර තම ගීත 3 ක් ඇතුළත් කිරීමට සමත් වූ ප්‍රථම ගායිකාව ඇය යි. එමෙන්ම "බිල්බෝඩ් 200" දර්ශකයේ හොඳම ගීත ඇල්බම 5 අතරට තම ගීත ඇල්බම දෙකක් සමගාමීව ඇතුළත් කර ගැනීමට සමත් වූ ප්‍රථම කාන්තාව සහ "බිල්බෝඩ් හොට් 100" ගීත දර්ශකයේ හොඳම ගීත 5 අතරට තම ගීත දෙකක් ඇතුළත් කර ගැනීමට සමත් වූ ගායිකාව වශයෙන් ද ඇඩෙල් ගේ නම ගිනස් වාර්තා අතරට එක්වෙයි. UK සහ US ගීත ඇල්බම් දර්ශක වල වැඩිම කාලයක් ප්‍රථම ස්ථානයේ රැඳෙන්නට සමත් වූ කාන්තා කලාකරුවෙකුගේ ගීත ඇල්බමය වන්නේ ද "21" ගීත ඇල්බමය යි. 2012 වසරේ දී ඇය Skyfall නමැති ජේම්ස් බොන්ඩ් චිත්‍රපටය සඳහා එම නමින්ම යුතු "Skyfall ගීතය" ලියා පටිගත කළාය. එම ගීතය ඇකඩමි සම්මානයක්, ග්‍රැමී සම්මානයක් සහ හොඳම මුල් ගීතය සඳහා ගෝල්ඩන් ග්ලෝබ් සම්මානය දිනා ගත්තේය. වසර තුනක විරාමයකින් පසු 2015 වසරේ දී ඇඩෙල් ඇයගේ තෙවන ගීත ඇල්බමය "25" නිකුත් කලාය. එය වසරේ වැඩිම අලෙවියක් සහිත ගීත ඇල්බමය බවට පත් වූ අතර UK සහ US වල "පළමු සතියේ අලෙවිය සඳහා වූ වාර්තා" බිඳ දැමීමට සමත් විය. එහි එන "Hello ගීතය", නිකුත් වූ පළමු සතිය තුල දී ම ඩිජිටල්  පිටපත් මිලියනයකට වඩා අලෙවි වූ පළමු ගීතය බවට පත් විය.

2011 සහ 2012 වසර වලදී බිල්බෝඩ් "වසරේ කලාකරු" ලෙසට ඇඩෙල් නම් කරන ලදී. 2012 වසරේදී VH1: "සංගීත ක්ෂේත්‍රයෙහි විශිෂ්ටතම කාන්තාවන් 100" ලැයිස්තුවෙහි 5 වන ස්ථානයෙහි ඇගේ නම සටහන් විය. Time සඟරාව 2012 සහ 2016 වසර වලදී "ලොව වඩාත් බලගතු (Influential) පුද්ගලයන්" ලැයිස්තුවට ඇගේ නම ඇතුළත් කරන ලදී. මිලියන 100 කට වඩා වැඩි අලෙවි වාර්තා සමගින් ඇඩෙල්, ලොව වැඩිම අලෙවියක් සහිත කලාකරුවෙක් ද වෙයි.

මුල් කාලීන දිවිය
ඇඩෙල් ලෝරි බ්ලූ ඇඩ්කින්ස් 1988 මැයි 5 වනදා ටොට්න්හැම්, ලන්ඩන් හිදී පෙනී ඇඩ්කින්ස් නම් ඉංග්‍රීසි ජාතික මවකට හා මාර්ක් එවන්ස් නම් වේල්ස් ජාතික පියෙකුට දාව උපන්නාය. ඇඩෙල්ට වයස අවුරුදු 2ක් වන විට එවන්ස්, ඇය සහ මව හැර දමා ගියේය. ඇය ගායනය ඇරඹුවේ වයස අවුරුදු හතරේදී ය. වයසින් වැඩෙද්දී ඇඩෙල්, කියවීමට වඩා වැඩි කාලයක් ගීත ගායනයට වැය කළාය. ඇය අවසාන වරට කියවූ කෘතිය වූයේ වයස අවුරුදු 6 දී කියවූ රෝල්ඩ් ඩාල් ගේ මැටිල්ඩා කෘතිය යි. 1997 දී වයස අවුරුදු 9 ක් වූ ඇඩෙල් සහ, එවකට ලී බඩු නිපදවන්නියක සහ වැඩිහිටි-ඉගෙනුම් සංවිධායකවරියක ලෙස කටයුතු කළ ඇගේ මව, එංගලන්තයේ දකුණු වෙරල අසබඩ පිහිටි බ්‍රයිටන් හි පදිංචියට ගියහ.

අවුරුදු දෙකකට පසු, 1999 දී ඇඩෙල් සහ මව නැවතත් ලන්ඩන් - පළමුව බ්‍රික්ස්ටන් සහ පසුව ඒ ආසන්න දිස්ත්‍රික්කයක් වූ බටහිර නෝර්වුඩ් - හි පදිංචියට පැමිණියහ. 2004 දී, වයස අවුරුදු 16 ක්ව සිටියදී ඈ විසින් රචනා කොට නිර්මාණය කළ ඇගේ ප්‍රථම පටිගත කිරීම වූ "Hometown Glory" සඳහා විෂයය වූයේ බටහිර නෝර්වුඩ් නගරය යි. ඇඩෙල් 2006 මැයි මාසයේ දී ප්‍රාසාංගික කලා සහ තාක්ෂණය සඳහා වූ BRIT පාසලෙන් උපාධිය ලැබුවාය. ලියෝනා ලුවිස් සහ ජෙසී J. එහි දී ඇගේ පන්ති සගයන් විය.

වෘත්තීය දිවිය

2006-10: ඇරඹුම සහ 19
උපාධිය ලැබීමෙන් සිව් මසකට පසු ඇය අන්තර්ජාල කලා ප්‍රකාශනයක් වන PlatformsMagazine.com සිව් වන කලාපයෙහි ගීත දෙකක් ප්‍රකාශයට පත් කළාය. පාසල් ව්‍යාපෘතියක් සඳහා ඇය සකස් කළ ගීත තුනක ආදර්ශනයක් මිතුරෙකුට ලබා දී තිබුණි. මිතුරා එම ආදර්ශනය මයිස්පේස් සමාජ ජාලය වෙත යොමු කර ඇති අතර එහි දී එය විශාල සාර්ථකත්වයකට පත් විය. ඒ හේතුවෙන්ම ඇඩෙල්ට XL Recordings හි ප්‍රධානියා වන රිචඩ් රසල් ගෙන් දුරකථන ඇමතුමක් ලැබුණි. එවකට ඇය  දැන සිටි එකම පටිගත කිරීමේ සමාගම වූයේ Virgin Records පමණක් වූ බැවින් තමන්ට ලැබුණු මේ අවස්තාව සැබෑවක්ද යන්න පිළිබඳව ඇඩෙල් සැක පහල කළාය. එබැවින් ඇය, හමුව සඳහා තම මිතුරියකද කැටුව ගියාය. XL හි නික් හගට් විසින් ඇඩෙල්ව September Management හි කළමනාකාර ජොනතන් ඩිකින්ස් ට හඳුන්වා දුන් අතර 2006 ජුනි වලදී, ඩිකින්ස් ඇයගේ නිල නියෝජිතයා බවට පත් විය. September එවකට Jamie T කළමනාකරණය කරමින් සිටි අතර මෙය, එම බ්‍රිතාන්‍ය ගායක-ගීත රචකයාගේ විශාල රසිකාවියක වූ ඇඩෙල්ට විශාල පෙලඹවීමක් ඇති කරන ලදී. ඉන් පසුව 2006 සැප්තැම්බරයේදී හගට් ඇඩෙල්ව XL වෙත බඳවා ගත්තේ ය. ඇඩෙල්  Jack Peñateගේ "My Yvonne" ගීතයට හඬ දායකත්වය ලබා දෙමින් සිටි කාල වකවානුවේදී ඇයට ඇගේ පළමු ඇල්බමය වූ 19 සහ, 21 ඇල්බමයේ ගීත සඳහා නිෂ්පාදන දායකත්වය ලබා දුන් නිෂ්පාදක ජිම් අබිස් ප්‍රථම වරට මුණ ගැසුණි. 2007 ජුනි මසදී ඇඩෙල් ප්‍රථම වතාවට රූපවාහිනී වැඩසටහනකට සහභාගී වූවා ය. ඒ BBC2 නාලිකාවේ Later... With Jools Holland වැඩසටහනට යි. 2007 ඔක්තෝබර් මසදී ඇඩෙල්ගේ කඩයිම් ගීයක් වූ "Hometown Glory" නිකුත් විය.

වසර 2008 වන විට ඇඩෙල් වැඩිම ආකර්ෂණය දිනාගත් ගායන තාරකාව බවට පත්ව සිටියා ය. ඇය Brit Awards Critics' Choice දිනාගත් ප්‍රථමයා බවට පත් වූ අතර Sound of 2008 නමැති BBC සංගීත විචාරක ඡන්ද විමසීමකදී 2008 වසරේ අංක එකේ භාවිකථනීය (Predicted) සාර්ථකම ඉදිරිපත් කිරීම ලෙස නම් කරන ලදී. ඇය විසින්ම රචනා කොට නිර්මාණය කළ ගීත බොහෝමයක් අඩංගු වූ "19" ඇල්බමය, බ්‍රිතාන්‍යයේ දර්ශක වල අංක එක බවට පත් විය. එම ඇල්බමය නම් කර ඇත්තේ එවකට ඇගේ වයස අනුව ය. The Times නවීන සංගීතය පිලිබඳ විශ්ව කෝෂය විසින් "අත්‍යවශ්‍ය - (Essential)" Blue-eyed soul (සුදු ජාතික කලාකරුවන් විසින් ඉදිරිපත් කරන Rhythm and blue සහ අධ්‍යාත්මික සංගීතය සඳහා යෙදෙන යෙදුමක්) පටිගත කිරීමක් ලෙස 19 නම් කරන ලදී. ඇඩෙල් ඇගේ දෙවන ඒකල ගීතය "Chasing pavements", 2008 ජනවාරි 14 දින නිකුත් කළාය. එම ගීතය UK දර්ශකයේ දෙවන ස්ථානය ලබා ගත් අතර සති හතරක් පුරාවට එම ස්ථානයේ රැඳී තිබුණි. 19 ඇල්බමය වෙනුවෙන් ඇඩෙල්ගේ නම මර්කරි ත්‍යාගය සඳහා නාමයෝජනා වී තිබුණි. තවද ඇය "හොඳම ජෑස් ඉදිරිපත් කිරීම" සඳහා Urban Music සම්මානය ද දිනා ගත්තාය. සාර්ථකම ඉදිරිපත් කිරීම වෙනුවෙන් Q සම්මාන නාම යෝජනාවක් ද ඇයට හිමි විය. එමෙන්ම හොඳම UK කාන්තා අංශය වෙනුවෙන් මියුසික් ඔෆ් බ්ලැක් ඔරිජින් නාමයෝජනාවක් ද හිමිවිය. ඇඩෙල් 2008 මාර්තු මාසයේදී කොලොම්බියා Records සහ XL Recordings සමඟ ඇගේ එක්සත් ජනපද සම්ප්‍රාප්තිය වෙනුවෙන් ගිවිසුමක් අත්සන් කළාය. එම මාසයේදී ම ඇය, කෙටි උතුරු අමෙරිකානු සංචාරයක යෙදුණු අතර 19 ඇල්බමය ජුනි මාසයේදී US වල නිකුත් විය. "ඇගේ පරම්පරාව තුළ ඉතාම ගෞරවාන්විත සහ අනුභාවික ජාත්‍යන්තර කලාකරුවන් අතරට පත් වීමට සත්‍යවශයෙන්ම ඇඩෙල්ට හැකියාව පවතී" යනුවෙන් බිල්බෝඩ් සඟරාව ඒ පිළිබඳව සඳහන් කළේය. An Evening with Adele ලෝක සංචාරය 2008 මැයි මාසයේදී ආරම්භ වූ අතර 2009 ජුනි මසදී නිමාවට පත් විය.

පසුව ඇය "2008 US සංචාරය" අවලංගු කර දැමුවේ ඇගේ කලින් පෙම්වතා සමඟ කාලය ගත කිරීම සඳහා ය. 2009 ජුනි වලදී ඇය නයිලොන් සඟරාවට  ප්‍රකාශ කලේ "මම හරියට, 'මට විශ්වාස කරන්නත් බැහැ මම ඒක කළා කියලා.' ඒක හොඳටම අකෘතඥ වීමක් විදියටයි පේන්නේ... මම ඉතාම දැඩි ලෙස බොමින් හිටියේ, අන්න ඒ වගේ සම්බන්ධතාවයක් තමයි ඒ පිරිමි ළමයත් එක්ක මට තිබුණේ. මට ඔහු නැතිව ඉන්න එක දරාගන්න බැරි වුනා, ඉතින් මම හරියට, 'හොඳයි, මම මගේ වැඩ අවලංගු කරල දානවා' වගේ වුණා." ඇය එම කාල පරිච්ඡේදය ඇගේ "මුල් දිවියේ අර්බුධ" ("Early life crisis") ලෙස හඳුන්වා ඇත. එමෙන්ම ගුවන් ගමන් වල යෙදීමට ඇය දක්වන අකමැත්ත සහ හුරුපුරුදු ලන්ඩනයෙන් බැහැරව සිටින විට, නිවසින් ඈත් වීමේ පාළුව (Homesickness) නිසා ඇය කනස්සළු ස්වභාවයට පත් වීම වැනි කරුණු ප්‍රසිද්ධියට පත්ව ඇත. 2008 ඔක්තෝබර් මැද භාගය වන විට ඇඩෙල්ගේ US ආක්‍රමණය අසාර්ථක බවක් පෙනී ගිය නමුත් ඒ වන විට ඇයට NBC හි Saturday Night Live, 2008 ඔක්තෝබර් 18 වැඩසටහනට සහභාගී වීමට ආරාධනා කොට තිබුණි. එදින එම වැඩසටහනට, නියමිතව තිබූ පරිදි, US උප ජනාධිපති අපේක්ෂක සාරා පේලින් ද සහභාගී විය. වසර 14 ක ඉතිහාසය තුළ එම වැඩසටහනට ලැබුණු ඉහලම ප්‍රේක්ෂක ඇගයුම එදින ලැබුණේ මිලියන 17 ක නරඹන්නන් සංඛ්‍යාවක් ඒ වටා එක් වීමෙනි. එහිදී ඇඩෙල් "Chasing Pavements" සහ "Cold Shoulder" ගීත ගායනය කළාය. පසු දින වන විට 19 ඇල්බමය iTunes දර්ශක වල ඉහළට ම නැගි අතර Amazon.com හි පස්වන ස්ථානයට පත් වූයේ "Chasing Pavements" එහි හොඳම 25 අතරට එකතු වද්දී ය. එහිම ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඇල්බමය, බිල්බෝඩ් 200 දර්ශකයේ 11 වන ස්ථානයට පත් වූයේ පෙර සතියේ එය පැවති ස්ථානයෙන්, ස්ථාන 35 ක් ඉදිරියට පනිමිනි. 2008 නොවෙම්බර් මාසයේ දී ඇඩෙල්, තම මවගේ නිවසින් ඉවත්ව නොටින් හිල් වෙත පදිංචියට පැමිණි අතර එය ඇගේ බීම අතහැරීම සඳහා පිටිවහලක් විය. RIAA විසින් 2009 පෙබරවාරි මාසයේ දී එම ඇල්බමයට ගෝල්ඩ් සහතික ලබා දුනි. 2009 ජුලි වන විට, ඇල්බමයේ පිටපත් මිලියන 2.2 ක් ලොව පුරා අලෙවි වී තිබුණි.

51 වන වාර්ෂික ග්‍රැමී සම්මාන උළෙලේදී "හොඳම නවක කලාකරු" සඳහා ඇඩෙල් සම්මාන හිමි කර ගත්තාය. තවද වසරේ ගීතය සහ වසරේ පටිගතකිරීම සඳහා ද නාමයෝජනා ලැබූ "Chasing Pavements" ගීතය හොඳම කාන්තා පොප් ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා සම්මාන දිනා ගත්තේය. සම්මාන උළෙලේ දී ඇඩෙල් "Chasing Pavements" ගීතය, ජෙනිෆර් නෙට්ල්ස් සමගින් ඉදිරිපත් කළාය. 2010 දී "Hometown Glory" ගීතය වෙනුවෙන් ඇඩෙල්, හොඳම කාන්තා පොප් ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා නාමයෝජනා ලැබුවාය. අප්‍රේල් මාසයේදී ඇගේ "My Same" නමැති ගීතය ජර්මන් ගීත දර්ශකයට ඇතුළත් විය. ඒ, එම ගීතය ලීනා මෙයර්-ලැන්ඩ්රට් විසින් Unser Star für Oslo හෙවත් ඔස්ලෝ සඳහා අපේ තරුව නමැති තරඟාවලියක දී ගායනා කිරීමෙන් පසුව ය. එම තරඟාවලිය පැවැත්වූයේ 2010 යුරෝවිෂන් සංගීත තරඟාවලිය සඳහා ජර්මනිය නියෝජනය කරනුයේ කවරෙක්දැයි තෝරා ගැනීම සඳහා ය.

අපරදිග ගායකයෝ
1988 උපත්

මූලාශ්‍ර

ඇඩෙල්


Grand Prix Adria Mobil 2017 var den 3. udgave af løbet, der blev afholdt den 2. april 2017. Løbet var en del af UCI Europe Tour 2017-kalenderen og var kategoriseret som et 1.2-løb. Løbet blev vundet af italienske Antonio Parrinello fra GM Europa Ovini.

Hold

Stilling
Løbet blev vundet af italienske Antonio Parrinello fra GM Europa Ovini.

Referencer

2017
UCI Europe Tour 2017

GP Adria Mobil 2017


An Tillandsia confinis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lyman Bradford Smith. An Tillandsia confinis in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 T. c. caudata
 T. c. confinis

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia confinis


Katoličanstvo je najveća grana kršćanska koja broji 1,7 milijuna vjernika. Njezina povijest započinje nastankom svijeta, a traje još i danas.

Katoličanstvo prije Isusa

Postanak svijeta

Knjiga postanka, prva biblijska knjiga, donosi izvještaj o nastanku svijeta. Međutim, biblijski prikaz stvaranja je alegorija i ne donosi točan znanstveni izvještaj, nego objašnjava odnos između Boga i čovjeka. U početku Bog je stvorio nebo i Zemlju, koja je bila pusta i prazna. Prvog dana Bog je stvorio svjetlost i rastavio je od tame; svjetlost je nazvao dan, a tamu noć. Drugog dana stvorio je nebeski svod. Trećeg je načinio kopno, more i biljke. Četvrtog dana stvorio je Sunce i Mjesec, a peti i šesti dan životinje te na kraju čovjeka, Adama.

Kršćanski judaizam

Još u prapovijesti nastao je judaizam, religija koja je isprva bila čista i prava, ali se kasnije raskolila na današnji judaizam, koji odbija povjerovati u Isusa, i kršćanstvo. Utemeljitelj judaizma je Abraham, praotac izraelskog naroda s kojim je Bog sklopio savez. Nakon progonstva u Egiptu, Abrahamovi potomci Židovi nastanjuju se u Kanaanu, zemlji obećanoj od Boga, u 13. stoljeću pr. Kr. Međutim, prije ulaska u Kanaan, Židovi su četrdeset godina ostali u pustinji pod Mojsijevim vodstvom. Na Sinaju je Bog objavio Mojsiju svoj zakon. Kršenje Zakona uzrok je ljudskim nedaćama; u budućnosti treba doći Mesija, koji će uspostaviti Kraljevstvo Božje. Židovima su najprije vladali suci, pa kraljevi. U doticaju sa susjednim narodima Židovi su bili neprestano izloženi poganskim idolopokloničkim kultovima, ali su ih proroci podsjećali na njihove dužnosti i obveze prema Bogu. Židovi su pali u babilonsko ropstvo, ali su oslobođeni 538. pr. Kr. Izgradili su razoreni Hram 515. pr. Kr. i živjeli po Mojsijevim zakonima, ali malo-pomalo ogrezli su u zlo i grijeh.

Isusov prvi dolazak

Isusovo rođenje

Mnogi su proroci, pogotovo prorok Izaija, naviještali dolazak obećanog Mesije, Spasitelja, koji će otkupiti ljudske grijehe. Arkanđeo Gabrijel je navijestio Mariji da će roditi sina Svevišnjeg, a ona je odgovorila: "Evo službenice Gospodnje, neka mi bude po riječi tvojoj!" (Lk 1:38) Marijin suprug Josip primijetio je ženinu trudnoću i naumio je napustiti, ali u snu mu je ukazao anđeo i rekao mu da ostane uz nju. Istočni mudraci su se raspitivali kod kralja Heroda gdje će se Isus roditi, a on je doznao da će se, prema Mihejevim proročanstvima, to odviti u Betlehemu. Mudraci su došli do jaslica prateći Betlehemsku zvijezdu, poklonili se malom Isusu i darovali mu zlato kao kralju, tamjan kao čovjeku i smirnu kao Bogu. Marija, Josip i Isus uskoro bježe u Egipat, a kralj Herod daje pobiti sve dječake od dvije godine naniže. Nakon Herodove se smrti Sveta obitelj nastanjuje u Nazaretu.

Isusovo djelovanje

Kada je Isus imao trideset godina, došlo je vrijeme da počne javno djelovati. Njegov bratić, sveti Ivan Krstitelj, krstio ga je na rijeci Jordan, pri čemu je na njega sišao Duh Sveti u obliku bijelog goluba. Nakon krštenja povukao se na četrdeset dana u Judejsku pustinju, gdje ga je iskušavao Sotona. Isus triput odbija Sotonine kušnje i uspijeva ga otjerati od sebe. Nakon toga odlazi iz pustinje i dolazi na svadbu u Kani Galilejskoj gdje će učiniti svoje prvo čudo. Isus je pretvorio vodu u vino i dokazao svoju moć nad prirodom, a Marija se zbog činjenice da je prva zamolila Isusa za pomoć i danas štuje u Katoličkoj Crkvi kao pomoćnica i zagovornica ljudi u njihovim nevoljama. Isus odabire dvanaest apostola i sedamdeset učenika te održava znameniti govor na Gori, gdje daje osam blaženstava, zlatno pravilo i druge temelje kršćanskog života. Nakon toga Isus čini mnoga čuda kao dokaz da zaista jest sin Božji. Istjerivao je Sotonu i njegove demone, liječio bolesne, vladao prirodom, pa čak i uskrsavao mrtve. Isus svojim učenicima pripovjeda mnoge prispodobe, gdje putem metafora objašnjava mnoge životne istine o ljudima, Bogu, grijehu, raju i paklu. Isus je otvoren prema svima: grešnicima, zločincima, carinicima, ženama, djeci - svima koje je tadašnje društvo izopćilo i smatralo manje vrijednima - i time pokazao bezgraničnu ljubav koju Bog ima prema čovjeku. Zbog njegovog djelovanja Isus je stekao mnoge protivnike, ponajviše svećeničke glavare, farizeje i pismoznance, ali i većinu tadašnjih Židova.

Isusova muka i smrt

Nekoliko dana prije Pashe, Isus svečano ulazi u Jeruzalem jašući na magarcu. Narod ga je dočekao oduševljeno, mašući palminim i maslinovim grančicama te rasprostirući svoje haljine. U Veliki četvrtak Isus blaguje posljednju večeru s apostolima, na kojoj je oprao noge svojim učenicima i ustanovio Euharistiju. Poslije večere Isus odlazi na Maslinsku goru gdje se moli Bogu. Sotona je iskušavao Isusa, ali Bog je poslao anđela da ga utješi. Apostol Juda izdao je Isusa kojeg su uhitili svećenički glavari, sluge i vojnici. Židovi su Isusa najprije odveli kod Ane, a potom i kod Kajfe, velikog svećenika. Odveli su ga svezana pred Poncija Pilata tvrdeći da zavodi narod, tvrdi da je kralj židovski i ne da da se caru plaća porez. Pilat nije našao krivnju na Isusu pa ga je poslao tetrarhu Herodu, koji nije dobio od njega nikakve odgovore pa ga je poslao natrag Pilatu. Prema tadašnjem običaju, za blagdana se puštao jedan zatvorenik, pa je Pilat dao narodu da bira između Isusa i Barabe. Svećenici su nahuškali narod da traže Barabu, osuđenog pobunjenika i ubojicu, a da se Isus smakne. Pilat je dao izbičevati Isusa, nadajući da će se narod smiriti, ali to se nije dogodilo. Pod pritiskom naroda i svećenstva dao je Isusa razapeti na križ. Isus je nosio trnovu krunu, a Šimun Cirenac križ. Rimski vojnici razapeli su Isusa na križ i bacili kocku za njegovu odjeću. Isus je bio razapet između dva razbojnika, od kojih je jedan bio oholi nevjernik, a drugi se pokajao prije smrti i postao prva osoba koja je ušla u raj. Pilat je nad Isusovom glavom dao izrezbariti natpis Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum (hrv. Isus Nazarećanin, kralj židovski, skr. INRI) na tri jezika: latinskom, grčkom i hebrejskom. Ugledni Židov i Isusov učenik, Josip iz Arimateje, zamolio je Pilata da ukopa Isusa u svoj grob, pri čemu su mu pomagali Nikodem i Djevica Marija. Ispred grobnice položen je kamen, a čuvali su je i dva stražara, jer su Židovi bili u strahu da će apostoli ukrasti Isusovo tijelo i tvrditi da je uskrsnuo.

Isusovo uskrsnuće i uzašašće

Marija Magdalena i druge žene otišle su do Isusova groba u nedjelju, treći dan od Isusova ukopa, kad je on prema predaji trebao uskrsnuti. Zaprepastile su se vidjevši odvaljen kamen, prazan grob i anđela koji im je rekao da je Isus uskrsnuo. Isus se ukazao Mariji Magdaleni i rekao joj da javi apostolima radosnu vijest. Svi apostoli su povjerovali, osim Tome, koji je povjerovao tek kad je opipao Isusove rane. U to su vrijeme Kleofa i još jedan učenik bili na putu u Emaus. Isus im se pridružio i razgovarao s njima, ali ga oni nisu prepoznali dok nije razlomio kruh. Ukazao se i učenicima koji su lovili ribu na Tiberijadskom jezeru, a Petra je proglasio papom. Isus je proveo četrdeset dana na Zemlji sa svojim učenicima i potom uzašao na nebo, s obećanjem da će opet doći na kraju vremena.

Rano kršćanstvo

Crkva za sv. Petra

Pri nastanku Crkve u Jeruzalemu na apostole, učenike i Mariju je sišao Duh Sveti, zbog čega su oni počeli neustrašivo propovijedati Radosnu vijest na jezicima koje dotad nisu poznavali. Upravo sv. Petar, koji je triput zatajio Isusa u Kajfinu dvorištu, održava nadahnutu propovijed nakon koje se krstilo tri tisuće ljudi. Upravo Duh Sveti čini Katoličku Crkvu pravom i istinskom Crkvom, a ne tek jednom od stotinu vjerskih zajednica. Nadahnut Duhom Petar je i liječio bolesnike, pa su ih ljudi iznosili na trgove i oni bi odmah ozdravljali. Zbog propovijedanja evanđelja bio je bačen u tamnicu. Herod Antipa htio je idućeg dana pogubiti Petra i pridobiti Židove za sebe, ali Petra je noću iz tamnice oslobodio anđeo i odveo do Markove kuće, gdje je prva Crkva cijelu noć molila za njega. Petar je napustio Jeruzalem i tako se spasio. Potaknut viđenjem, odlazi u Cezareju gdje navješćuje evanđelje rimskom građaninu Korneliju, čime je kršćanstvo po prvi put izašlo iz židovskog kruga. Petar je propovijedao i u Antiohiji, a osobito je važna bila njegova uloga na apostolskom saboru u Jeruzalemu, kad je odlučeno da se od pogana koji se obrate na kršćanstvo neće tražiti da obdržavaju sav židovski zakon.

Zbog njegova boravka u Antiohiji tamošnja ga Crkva vidi svojim prvim biskupom i zaštitnikom antiohijskog patrijarhata. Sv. Petar nekoliko godina boravi u Rimu, zbog čega drevna kršćanska predaja govori da je bio prvi biskup carskog grada. Godine 64., za vrijeme Neronovih progona kršćana, sv. Petar je zbog svoje vjere u Isusa Krista i propovijedanja Radosne vijesti osuđen na smrt te je podnio mučeništvo. Bio je osuđen na smrt razapinjanjem na križu, no kako se nije smatrao dostojnim da umre na isti način kao Isus, tražio je svoje mučitelje da križ okrenu naopako, što su oni i učinili.

Sv. Pavao i Crkva

Sveti Pavao rođen je oko 5. godine u Tarzu kao Savao, židovski vjerski ekstremist i žestoki progonitelj kršćana. Uhvatio je i ubio mnogo nevinih ranih kršćana čija je jedina krivnja bila vjera u Boga i Isusa Krista, a bio je prisutan i pri okrutnom kamenovanju Stjepana Prvomučenika. Dok je putovao prema Damasku s namjerom da uhvati i pogubi jednu od posljednjih kršćanskih zajednica, doživio je ukazanje, oslijepio od jakog svjetla i čuo Isusove riječi: "Savle, zašto me progoniš?" To iskustvo je na njega tako utjecalo da je prihvatio kršćanstvo, krstio se u Damasku i počeo propovijedati Evanđelje.

Jeruzalemski su kršćani u početku bili sumnjičavi prema njemu, dok se nisu uvjerili da se stvarno obratio. Putovao je po Maloj Aziji, Grčkoj i istočnom Sredozemlju, te je na kraju stigao do Rima. Obično se govori o njegova četiri misijska putovanja. Na njima je najprije ulazio subotom u sinagoge te Židovima naviještao evanđelje, a kad ga oni ne bi prihvatili, obraćao se poganima.

Njegove poslanice, koje je pisao u mjesnim Crkvama, postale su sastavni dio Novog zavjeta. Jedan od njegovih najpoznatijih tekstova je "Hvalospjev ljubavi", a bogoslovno najbogatija poslanica je Poslanica Rimljanima, u kojoj i sam spominje svoju nakanu da otputuje sve do Španjolske. Premda iz njegovih spisa nemamo potvrde da se to putovanje dogodilo, tradicija govori da je on i ondje navijestio evanđelje. U Rimu je dospio u zatočeništvo, a 65. su mu rimski poganski vojnici odrubili glavu, pa je podnio i mučeničku smrt zbog svoje vjere.

Ranokršćansko vjerovanje

Pošto je Isus Krist propovijedao jednakost svih ljudi, kršćanstvo su u početku prihvaćali niži slojevi, a odbacivali viši. Osnovna aktivnost prvobitnih kršćana bila je molitva Bogu. Ranokršćanska otajstva sadržavala su tri sveta sakramenta: krštenje, potvrdu i euharistiju, pri čemu su rani kršćani krštenje i potvrdu primali istovremeno. Kršćani su krstili samo zrele vjernike i odbacivali carski kult, poganstvo i idolopoklonstvo, zbog čega su bili podvrgnuti dugotrajnim i okrutnim progonima od strane poganske carske vlasti. Stoga su se okupljali u podzemnim katakombama, gdje je nastala i ranokršćanska umjetnost. Vjerski simbol ranih kršćana bio je ihtis, riboliki simbol koji je bio akronim za izraz: "Isus Krist, sin Božji, Spasitelj".

Progoni kršćana

Pravovjerni kršćani od samog su početka bili izloženi okrutnim progonima od strane pogana. Progone je poticao Sotona želeći uništiti kršćanstvo, pa su već nakon Poncija Pilata Rimljani počeli gušiti kršćanstvo, nazivajući ga "opasnom i prevratničkom sektom". Nazivali su ih bezbožnicima jer su odbijali vjerovati u rimske bogove i klanjati se idolima. Prve organizirane progone počeo je vršiti okrutni car Neron (54. – 68.), pod izlikom da su 64. kršćani skrivili veliki rimski požar. Rimski povjesničar Tacit donosi povijesni zapis o Neronovim progonima:

Osim navedenih načina ubijanja, Neronovi su vojnici neke kršćane bacali u rijeku Tiber ili predavali divljim životinjama u amfiteatru. Među rimskim mučenicima nalazili su se i Kristovi apostoli Petar i Pavao. Poslije kratkog razdoblja zatišja počeli su novi progoni za cara Domicijana (81. – 96.) Nove veće progone pokrenuo je car Marko Aurelije (161. – 180.), vladar "filozof", pod utjecajem antikršćanski nastrojenih stoika. Zanimljivo je da se Aurelijev progon odvijao samo u jednom gradu, Lyonu, 177. godine. Tijekom sljedećih stoljeća veći progonitelji kršćana bili su carevi Septimije Sever, Maksimin Tračanin, Decije i Valerijan. Tijekom vladavine posljednja dva cara ubijeno je nekoliko desetaka tisuća, pa možda i stotinu tisuća ljudi, većinom kršćana.

Ipak, najžešće progone u povijesti Rima pokrenuo je Dioklecijan (284. – 311.) i njegova suvladara Galerija. Od 303. do svoje smrti ta su dva vladara vršila neviđene progone nad kršćanima, te su više tisuća ljudi dali pogubiti ili otjerati u progonstvo. Spaljivali su Biblije, ubijali svećenike, oduzimali kršćanima građanska prava i prijetili im smrću ako ne budu žrtvovali bogovima. Car Galerije se na samrtničkoj postelji pokajao i izdao edikt o toleriranju kršćanstva, pod uvjetom da se mole Bogu za cara, ali car Dioklecijan se odbio pokajati te je umro od gladi i žalosti, sa žalosnom spoznajom da je kršćanstvo postalo još moćnije tijekom progona, te da su i njegova supruga i kćerka postale kršćanke.

Milanski edikt

Početkom 4. stoljeća car Konstantin Veliki (306. – 337.) zakonski je izjednačio kršćanstvo s ostalim religijama u Carstvu i okončao doba progona kršćana, potpisujući dokument poznat kao Milanski edikt zajedno s carem Licinijem u Milanu 313. godine. Po tom zakonu vraćena je imovina kršćanima, pokrenuta je gradnja crkvi te je čak sazvan prvi ekumenski sabor kojim je car osobno predsjedavao. Ipak, progoni kršćana još su se vršili u udaljenijim dijelovima Carstva; dobar primjer je vladavina cara Licinija (308. – 324.).

Državna religija

Rimski car Teodozije I. proglašava 387. kršćanstvo državnom religijom i zabranjuje sve druge religije, sekte i kultove, naročito poganske i idolopokloničke. Teodozije daje zatvoriti sve poganske hramove i izgraditi mnoge crkve diljem Carstva.

Katoličanstvo u srednjem vijeku

Vladavina Grgura Velikog

Papinsku čast 590. preuzeo je Grgur I. Veliki, jedan od najpoznatijih papa u povijesti Katoličke Crkve. Tijekom svoje vladavine proveo je mnogo značajnih reformi: reorganizirao je upravu nad papinskim teritorijem i crkvenim posjedima, pokretao misionarske djelatnosti, poticao benediktinski red i reformirao crkvene ceremonije. Politikom prema Langobardima postavio je temelje kasnije političke moći papinstva. Prvi je upotrijebio izraz "servus servorum Dei" (hrv. "sluga slugu Božjih") kao papinski naslov. Njegova su djela, osobito pisma, vrelo podataka za kulturnu povijest ranog srednjeg vijeka. Ustanovio je i pjevačku školu koja će postaviti norme za izvođenje pjevanja nazvanog po svom voljenom papi - gregorijanski napjev.

Redovništvo

Oduvijek je u zajednici Kristovih vjernika bilo odvažnih muževa i žena koji su Krista htjeli naslijedovati živeći svoja krsna obećanja u obilnijoj mjeri. Prvi takvi kršćani javljaju se u 3. stoljeću i nazivaju se redovnici, a značajniji porast odvija se u 4. stoljeću. Utemeljitelji redovništva su sv. Pavao Pustinjak, sv. Antun i sv. Atanazije. Prva redovnička pravila napisali su sv. Bazilije na istoku u 4. stoljeću i sv. Benedikt na zapadu u 5. stoljeću. Tijekom godina osnovali su se mnogi redovi, od kojih su najpoznatiji benediktinci, franjevci, dominikanci i drugi.

Veliki crkveni raskol

Nakon što je car Teodozije I. podijelio Rimsko Carstvo na zapadni i istočni dio, kulturne razlike među njima polako su se povećavale. Nakon pada Zapadnog Rimskog Carstva bizantski car nije htio pomoći Zapadu u borbi protiv pogana, zbog čega su se pape okrenule franačkim vladarima. Razlike su sve više rasle i kulminirale 16. srpnja 1054. u Carigradu kada su se tijekom bogoslužja kardinal Humbert od Silva Candide, predstavnik pape Lava IX., i carigradski patrijarh Mihajlo I. Cerularije međusobno ekskomunicirali. Iako su papa Pavao VI. i carigradski patrijarh poništili ekskomunikaciju tijekom Drugog vatikanskog sabora 1965., ona je još uvijek na snazi.

Križarski ratovi

Tijekom srednjeg vijeka Arabija je bila okupirana od strane Seldžuka, turskog naroda porijeklom iz Male Azije. Isprva su Seldžuci dopuštali kršćanima hodočašće u Jeruzalem, ali seldžučki vladari su uskoro osvojili Jeruzalem i okrutno poubijali tisuće kršćana koji su hodočastili u to vrijeme. Stoga je 1095. papa Urban II. pozvao kršćansku Europu u rat za oslobođenje Svete zemlje od islamske okupacije. Svi su prihvatili tu zamisao: vjernici zbog ulaska u raj, plemstvo zbog stjecanja novih posjeda, a seljaci i radnici bijeg od teškog života i gladi.

Prvi križarski rat trajao je od 1096. do 1099., i u njemu je kršćanska vojska postigla najviše uspjeha, pri čemu je osnovan prvi i najpoznatiji vojni red, templari. U listopadu 1097. započela je opsada Antiohije, koja je završila oslobođenjem 1099., nakon čega je bio osiguran put prema Jeruzalemu. 17. srpnja oslobođen je Jeruzalem i osnovano kršćansko Jeruzalemsko Kraljevstvo. Drugi križarski rat bio je vrlo neuspješan, a treći je poznatiji po tome što su ga vodila tri vladara: Fridrik I. Barbarossa, Rikard I. Lavljeg Srca i Filip II. August. U tom ratu oslobođen je dio zemlje kojeg su muslimani okupirali u prošlom ratu. U Četvrtom križarskom ratu Venecija je osvojila Zadar, ali je zato 1204. oslobodila Carigrad i osnovala Latinsko Carstvo na bizantskom teritoriju, od čega se Bizant nikad nije oporavio. Tijekom ostalih pet križarskih ratova nisu postignuti značajni uspjesi, zbog čega su islamski zločinci zadržali svoju vlast.

Katoličanstvo u novom vijeku

Francuska revolucija

Tijekom 18. stoljeća francuski krajnji ljevičari odlučili su svrgnuti kralja Luja XVI. i samostalno zavladati Kraljevinom Francuskom. Međutim, kao majka svih revolucija, Francuska je revolucija imala izrazito naglašen antikršćanski karakter, zbog čega bi se mogla nazvati nasilnom dekristijanizacijom Francuske. Ta se praksa provodila rušenjem crkava, progonom i ubijanjem svećenika, redovnika i vjernika, pljačkanje i uništavanje crkava, provođenjem sekularizacije i odstranjivanja sakralnosti, zatiranjem tisućugodišnje kršćanske kulture, prisiljavanjem svećenika na ženidbu, uništavanjem križeva, raspela i ostalih vanjskih oznaka kršćanstva, uvođenjem kulta Razuma i Vrhovnog bića te zabranom bogoslužja, vjeronauka i Isusovog imena.

Ideolozi revolucije uništavali su križeve i svete slike, zabranjivali vjerske obrede i svetkovine, uklanjali naziv "sveti", palili knjige, talili srebrninu i zvona, crkve pretvarali u krčme, konjušnice i skladišta. Ukinuli su gregorijanski kalendar te uveli svoj, od deset dana, i nedjelju zamijenili danom koji su nazvali "desetdan". Išli su toliko daleko da su obeščastili grobove francuskih kraljeva u bazilici Saint Denis. U crkvama su priređivali orgije i pijanke. Povjesničari procjenjuju da je oko 40,000 svećenika ubijeno, zatvoreno ili protjerano iz Francuske, a ubijeno je i prognano više stotina tisuća katolika i "neprijatelja revolucije". Međutim, revolucionari nisu ubijali samo muškarce, nego i žene, djecu i starce. Iz revolucije su izrastale sotonske zlokobne ideologije koje i danas razaraju svijet: ateizam, antiklerikalizam, liberalizam i socijalizam.

Kršćanstvo u suvremeno doba

Nacizam, fašizam i komunizam

Tijekom 20. stoljeća katolici su bili najviše progonjeni, ubijani i zatvarani u povijesti zbog tri ideologije koje su gotovo uništile svijet (nacizam, fašizam i komunizam). Od te tri ideologije, najpogubniji po Crkvu bio je komunizam, pogotovo ruski boljševizam. Osnivač SSSR-a Vladimir Iljič Lenjin odmah je nakon uspostave diktature počeo s progonima svećenika, redovnika i laika. Katolička Crkva je zabranjena, ali Pravoslavna je imala povlašten položaj te je surađivala s totalitarnim vlastima. Josif Staljin osobito je progonio katolike te se procjenjuje da je u njegovim čistkama stradalo 42,6 milijuna ljudi, od čega nekoliko milijuna katolika i ostalih vjernika.

Situacija nije bila ništa bolja ni u Trećem Carstvu. Katolički i protestantski svećenici i redovnici bili su objekt Hitlerove mržnje i žrtva Holokausta; tisuće svećenika i deseci tisuća katolika okrutno su pobijeni u njemačkim sabirnim logorima. Srećom po katolike, u fašističkoj Italiji situacija je bila nešto bolja. Italija je oduvijek bila izrazito katolička država, što se posebno očituje po tome da se papinska država Vatikan nalazi u srcu Rima. Benito Mussolini nije se smio zamjeriti Crkvi jer bi time izazvao bijes naroda, zbog čega je bio prisiljen potpisati Lateranske ugovore kojima je katoličanstvo priznato kao državna religija. Ipak, tijekom Drugog svjetskog rata nekoliko tisuća svećenika i laika zatvoreno je ili ubijeno pod optužom da "surađuju s neprijateljima".

Drugi vatikanski sabor

U zapadnoj Europi tijekom 20. stoljeća porasla je moć liberalizma, a opala je moć konzervativizma, te se ruše stare kulturne vrijednosti "u ime napretka", tj. Novog svjetskog poretka. Vjernici više nisu prepoznavali Crkvu kao sakrament sveopćeg spasenja, zbog čega je papa Ivan XXIII. sazvao 1962. Drugi vatikanski sabor, na kojem je sudjelovalo 2540 biskupa. Papa je posebno istaknuo važnost čitanja znakova vremena, zbog čega je Crkva osuvremenjena i pokrenut je dijalog prema hereticima i ateistima. Usred sabora je papa umro, zbog čega je Pavao VI. nastavio sabor, na kojem je doneseno 16 liturgijskih dokumenata i na kojem je zaključen proces obnove Crkve, kojom je ona postala suvremena i prilagođena modernim ljudima i vremenima.

Ivan Pavao II.

Nakon Drugog vatikanskog sabora Crkva je znatno osuvremenjena. Postupak reforme nastavio je i novoizabrani papa Ivan Pavao II., Poljak i svetac koji je iznimno mnogo doprinio Katoličkoj Crkvi. Tijekom 27-godišnjeg pontifikata imenovao je 1282 blaženika, 456 svetaca i 201 kardinala. Susreo se s milijunima ljudi i mnogo je putovao: posjetio je 129 država, proputovao 1,2 milijuna kilometara, obišao zemaljsku kuglu 30 puta i posjetio 850 gradova. Zalagao se za ekumenizam i međureligijski dijalog, neumorno je poticao kulturu života, odigrao važnu ulogu u padu bezbožnog komunizma, te je bio iznimno popularan kod mladih. Posebno je važan za Hrvatsku jer ju je posjetio tri puta, a Vatikan je usto prvi priznao Hrvatsku i značajno joj pomagao tijekom velikosrpske agresije i Domovinskog rata. Gospa je sama odabrala papu Ivana Pavla II. kao crkvenog poglavara, ali je i navijestila veliki mrak i oluje nakon njegovog odlaska, jačanje ateizma i dolazak Antikrista. Nakon papine smrti 2005. njegovu politiku je nastavio Benedikt XVI., dok je papa Franjo povukao mnoge kontroverzne poteze od 2013. do danas.

Izvori

Katoličanstvo

Povijest katoličanstva


فريق ال10 (team X) ، هو اسم منظمة ، عن قصد غير منظمة ، الذي كان مسؤولا عن تنظيم اجتماعات بين مجموعة تتكون في الغالب من مهندسين معماريين ، وذلك لمناقشة ووضع أفكار مشتركة وورقات عن الهندسة المعمارية وتخطيط المدن.

الأعضاء
من ضمن الأعضاء كان هناك:
 جاكوب باكيما ، هولندا (Jacob B. Bakema)
 ألدو فان ايك (Aldo van Eyck) ، هولندا
 اليسون سميثسن وبيتر سميثسن (Alison and Peter Smithson) (انكلترا) ;
 جورج كانديليس (Georges Candilis) ، اليونان ;
 وودز شادرش ، (Shadrach Woods)الولايات المتحدة الأمريكية / فرنسا
 جيانكارلو دي كارلو (Giancarlo De Carlo) ، إيطاليا

مراجع

أعضاء المؤتمر الدولي للعمارة الحديثة
حركات معمارية
عمارة عقد 1950
عمارة عقد 1960
عمارة في عقد 1970
منظرون معماريون
منظمات انحلت في 1981
منظمات فنية أسست في 1953
نظريات العمارة

فريق 10


Møbelringen er en norsk, landsdækkende møbelkæde i Norge. Medlemskabet i kæden er frivilligt, og de fleste butikker er ejet af lokale interesser. Kæden blev startet af ti butikker i 1985, der ønskede en fælles markedsføring. Det udviklede sig til at dække både by og land og har i dag 78 butikker (maj 2012) fra Kristiansand i syd til Honningsvåg i nord. Kæden har i flere år været sponsor for Norges damehåndboldlandshold og har givet navn til Møbelringen Cup.

Servicekontor og administration
Kædens Servicekontor og administration ligger i Drammen. Indkøb, produktutvalg, IT-løsninger og markedsføring er nogle af hovedkontorets arbejdsområder.

Administrerende direktør mellem 2010 og 2012 var Kristian Spiten. Pr. 4/12-12 er hans efterfølger ikke fundet.

Leverandører
Møbelringen fokuserer på norske møbelproducenter som Stordal Møbler, Ekornes, Wonderland, Formfin, Sitwell og Brunstad, men leverer også varer fra udenlandske producenter grundet høje omkostninger på de norsk producerede varer.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Møbelringen – kædens hjemmeside

Detailvirksomheder fra Norge
Etableret i 1985

Møbelringen


Swap işlemi. Uçaklarda kullanılan bir hata ayıklama yöntemidir. Swap işleminde, arızalı olduğundan kuşkulanılan bir komponent, sorunsuz bir başka uçağa takılır ve kuşkulanılan parçanın, bu uçağın sistemlerinde bir hataya neden olup olmadığı gözlenir. Eğer, arıza diğer uçağa geçmişse, kuşkulanılan komponentin arızalı olduğuna kanaat getirilir.

Havacılık terimleri

Swap işlemi


අනෝජා වීරසිංහ  ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින ප්‍රවීණ සහ සම්මානනීය රංගන ශිල්පිනියකි.

වෘත්තීය දිවිය
1978 වසරේදී යසපාලිත නානායක්කාරගේ ටක් ටික් ටුක් චිත්‍රපටයේ තත්පර 30 ක පමණ කොටසකට පෙනීසිටිමින් ශ්‍රී ලංකා සිනමාවට පිවිසි අනෝජා, ඉන්පසුව දිගින් දිගටම මෙරට සිනමා කෘති විශාල සංඛ්‍යාවක් සඳහා සිය දායකත්වය ලබා දුන්නාය.

1986 වසරේදී තිරගත වූ ඩී. බී. නිහාල්සිංහගේ මල්දෙනියේ සිමියොං චිත්‍රපටියේ සමාජ විෂමතාවට ගොදුරු වූ මවක හා දියණියක ලෙස ද්විත්ව චරිත නිරූපණයක යෙදෙමින් අනෝජා සිදුකල විශිෂ්ට රංගනය හේතුවෙන් ඇයට ඊළඟ වසරේ ඉන්දියාවේ පැවැති නවදිල්ලි ජාත්‍යන්තර සිනමා උළෙලදී හොඳම නිළියට හිමි රිදී මයුර සම්මානය හිමි වූ අතර, 1990 වසරේදී තමිල්නාඩු ආණ්ඩුකාරවරයා විසින් ඇයට, කොහිනූර් සම්මානයද (Kohinoor Award) පිරිනමන ලදී. මීට අමතරව ශ්‍රී ලංකාවේදී ඇය කලා ශූරි සම්මානයෙන්ද පිදුම් ලැබුවාය. පෝල්කොක්‌ස් නමැති ප්‍රකට විදේශීය චිත්‍රපටකරුවාගේ 'දි අයිලන්ඩ්' චිත්‍රපටයේද රංගනයේ නියෑළුණාය.

රංගනයන්

නිෂ්පාදනයන්

ලැබූ සම්මාන
 1984 - ජනාධිපති විශේෂ සම්මානය - මුහුදු ලිහිණි
 1985 - හොඳම සහාය නිළිය - සරසවිය - හිතවතිය
 1985 - කුසලතා සම්මානය - ජනාධිපති - හිතවතිය
 1986 - කුසලතා සම්මානය - සරසවිය - මිහිඳුම් සළු
 1986 - හොඳම නිළිය -  රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙල
 1986 - හොඳම ඇඳුම් නිර්මාණය -  රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙල
 1986 - ජනප්‍රියම චිත්‍රපට නිෂ්පාදක -  සරසවිය - ඔබට දිවුරා කියන්නම්
 1987 - හොඳම නිළිය - සරසවිය - මල්දෙණියේ සිමියොන්
 1987 - හොඳම නිළිය  - ඕ. සී. අයි. සී. - මල්දෙණියේ සිමියොන්
 1987 - හොඳම නිළිය - ජනාධිපති - මල්දෙණියේ සිමියොන්
 1987 - හොඳම නිළිය -  රජත මයුර සම්මානය - 11 වන ඉන්දීය අන්තර් ජාතික සිනමා උළෙල - මල්දෙණියේ සිමියොන්
 1987 - හොඳම රූපවාහිනි නිළිය - තාරා දේවි
 1987 - රණ තිසර සම්මානය - සරසවිය
 1987 - කාලාසූරී සම්මානය - ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස අතින්
 1987 - ගෞරව සම්මානය - රොටරි අන්තර් ජාතික සමාජය
 1987 - වසරේ කාන්තාව - වනිතා සම්මාන
 1990 - හොඳම නිළිය -  සරසවිය - සිරිමැදුර
 1990 - හොඳම නිළිය - ඕ. සී. අයි. සී. - සිරිමැදුර
 1990 - කොයිනූර් රත්න සම්මානය - ප්‍රදානය තමිල්නාඩු ආණ්ඩුකාර ශ්‍රී විශ්ව නාරායන් අතින්
 1991 - ජනප්‍රියම නිළිය - වනිතා සම්මානය
 1992 - හොඳම නිළිය - සරසවිය - කෙළීමඬල
 1992 - හොඳම නිළිය - ඕ. සී. අයි. සී. - කෙළිමඬල
 1992 - හොඳම නිෂ්පාදක - සරසවිය - කෙළිමඬල
 1994 - හොඳම නිළිය - සරසවිය - සුරබිදෙන
 1994 - හොඳම නිළිය - ජනාධිපති - ගුරුගෙදර
 1994 - හොඳම නිළිය - ස්වර්ණ සංඛ - සුරබිදෙන
 2005 - ෆ්‍රින්ගි ප්‍රථම සම්මානය - එංගලන්ත එඩින්බරෝ නාට්‍ය උළෙල - චිල්රන් ඔෆ් ද සී නිෂ්පාදක ( සුනාමි ව්‍යසනයට ගොදුරු වූ දරුවන්)
 2005 - ස්ප්‍රිට් ඔෆ් ද ෆ්‍රින්ග් ප්‍රථම සම්මානය -  එඩින්බරෝ නාට්‍ය උළෙල
 2005 - ටැප් වෝටර් සම්මානය - එඩින්බරෝ නාට්‍ය උළෙල
 2006 - හොඳම නිළිය - රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙල - දිරිය මව සහ ඇගේ දරුවෝ

අන්තර් ජාතික සම්මාන
1994 - නවදිල්ලි නෙට්පැක් සංවිධානය මගින් පවත්වන ලදී
1994 - කේරළ අන්තර් ජාතික සිනමා උළෙල
1994 - කල්කටා අන්තර් ජාතික සිනමා උළෙල
1995 - මියුනිච් අන්තර් ජාතික සිනමා උළෙල

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
අනෝජා වීරසිංහ'ස් බයෝග්‍රැෆි ඉන් සිංහල සිනමා ඩේටාබේස්

Anoja's page-(hollywood.com)
නිල වෙබ් අඩවිය - ශ්‍රී ලංකා ජාතික චිත්‍රපටි සංස්ථාව

ශ්‍රී ලාංකික නිළියන්

අනෝජා වීරසිංහ


Agrilus putillus é uma espécie de escaravelho perfurador de madeira metálico da família Buprestidae. É conhecida a sua existência em Canadá,América do Norte.

Subespecie
Estes dois subespecies pertencem à espécie Agrilus putillus:
 Agrilus putillus parputillus Knull, 1960
 Agrilus putillus putillus Diz, 1833

Referências

putillus
Coleópteros da América do Norte
Coleópteros descritos em 1833

Agrilus putillus


Konsupstancijālnost (lat.: consubstantialis); koji je istovjetnost u odnosu na svaku od triju Osoba u Presvetom Trojstvu.

To je pridjev koji se koristi u latinskoj kršćanskoj kristologiji, koju je prvi osmislio Tertulijan u djelu Protiv Hermogena (lat.: Adversus Hermogenem) (Hermogenem je bio slikar, koji je stvorio svoj vlastiti kult, miješajući dijelove kršćanstva koji su mu se svidjeli sa, tada, suvremenim stoičkim-poganstvom), a koji ju je koristio da bi preveo grčki pojam homoousios.

"Consubstantial" opisuje odnos između božanskih Osoba kršćanskog Trojstva i konstatira da je Bog Otac, Bog Sin i Duh Sveti "od jedne supstance" po tome što je Sin "stvoren" prije svakog vremena" ili "vječnosti" od Očevog vlastitog bića, od kojega Duh, također, "nastavlja" u vjećnosti. Na latinskom jeziku to je termin za homoousios.

Izvori

Vanjski izvori
Consubstantialis
Consubstantialis deklinacije
Consubstantial
Hermogenem

Kršćanstvo

Konsubstancijalnost


Langerød kan henvise til flere stednavne i Danmark:
 Langerød (Asminderød Sogn) – en bebyggelse og et ejerlav i Asminderød Sogn, Fredensborg Kommune
 Langerød (Tveje Merløse Sogn) – en bebyggelse og et ejerlav i Tveje Merløse Sogn, Holbæk Kommune

Langerød


Die ÖSPAG  (Österreichische Sanitär-Keramik und Porzellan-Industrie AG) war eine österreichische Porzellan- und Keramikfabrikationsstätte.

Überblick
Im Jahr 1960 wurde für den Keramikhersteller mit Produktionsort in Wilhelmsburg die Bezeichnung ÖSPAG (Österreichische Sanitär-Keramik und Porzellan-Industrie AG) eingeführt. Die Firma verblieb auch nach der Übernahme der Fabrik durch den Schweizer Konzern Keramik Holding AG Laufen (im Jahr 1967) und nach der Beendigung der Geschirrproduktion in Wilhelmsburg (der Verlegung der Fertigung nach Tschechien im Jahr 1997). Erst im Jahr 2003 wurde die Firma aus dem österreichischen Firmenbuch gestrichen.

Geschichte
Im niederösterreichischen Wilhelmsburg wurde am Standort der Winckhl-Mühle an der Traisen um 1795 eine Steingutproduktion aufgenommen. Am 9. Juni 1865 gründete Rudolf Strohmayer die Wilhelmsburger Steingut- und Porzellan-Fabrik. Richard Lichtenstern führte das Unternehmen um die Jahrhundertwende zur größten Steingutgeschirrfabrik in Österreich-Ungarn. Er kaufte im Jahr 1912 in Znojmo (Znaim) die Sanitär-Steingutfabrik Rudolf Ditmars Erben und in Teplitz-Schönau die Steingutfabrik der Brüder Urbach. Während des Zweiten Weltkrieges wurden alle drei Werke durch die Nationalsozialisten enteignet und nach dem Krieg die beiden Werke in Znaim und Teplitz durch die tschechoslowakische Regierung verstaatlicht. Ende der 1960er Jahre wurden im Werk Wilhelmsburg große Modernisierungsmaßnahmen durchgeführt. Der damalige Eigentümer Conrad Henry Lester entschied, einen eigenen Markennamen für das Porzellan einzuführen, und wählte den in Österreich bis heute bekannten Namen Lilien-Porzellan. Unter diesem Namen wurde unter anderem die Serie Daisy erzeugt. Die Geschäftsleitung befand sich im 1. Wiener Bezirk. Ferner gab es noch eine Produktion im Werk Gmunden Engelhof, ebenfalls für die Erzeugung von Lilien-Porzellan und Sanitär-Keramik (Austrovit). 1997 wurde die Geschirr-Porzellanfabrik in Österreich geschlossen.

Aktuelles
Heute befindet sich am authentischen Ort – der Winckhl-Mühle – das Wilhelmsburger Geschirr-Museum, welches seit dem Jahr 2007 öffentlich zugänglich ist. Zu sehen ist eine Dauerausstellung zum Thema Lilien-Porzellan sowie seit 2015 das neu errichtete Wilhelmsburger Steingut-Schaudepot, welches über 11.000 historische Objekte aus der über 200-jährigen Geschirr-Tradition in Wilhelmsburg zeigt.

Firmen
 1865: k.k. priv. Wilhelmsburger Steingut und Porzellan-Fabrik Rudolf Strohmayer
 1883: Firma Gebrüder Lichtenstern
 1919: Wilhelmsburger Steingutfabriks G. m. b. H.
 1925: Wilhelmsburger Steingutfabrik Lichtenstern & Co
 1932: Wilhelmsburger Steingutfabrik A. G.
 1935: Wilhelmsburger Steingut- und Porzellanfabrik A. G.
 1938: Ostmark Keramik Aktiengesellschaft
 1946: Österreichische Keramik AG
 1960: Österreichische Sanitär-Keramik und Porzellan-Industrie AG (kurz ÖSPAG)

Literatur
 G. Otruba (Hrsg.): Vom Steingut zum Porzellan in Nieder-Österreich: Eine Firmenfestschrift zum 170jährigen Bestand des Werkes Wilhelmsburg der ÖSPAG. Bergland, Wien 1966.
 Laufen Austria AG: Umwelterklärungen 2006: Ein Unternehmen der Laufen-Gruppe, Standorte Gmunden und Wilhelmsburg. 2006.

Weblinks
 Wilhelmsburger Steingut
 Wilhelmsburger Geschirr-Museum

Ehemaliger Porzellanhersteller
Museum in Niederösterreich
Ehemaliges Unternehmen (Niederösterreich)
Wilhelmsburg (Niederösterreich)
Abkürzung

ÖSPAG


Nitophyllum nom. cons., rod crvenih algi iz porodice Delesseriaceae, smješten u tribus Nitophylleae.

Postoje 33 priznate vrste, tipična vrsta je morska alga Nitophyllum punctatum

Vrste

 Nitophyllum acrospermum J.Agardh
 Nitophyllum adhaerens M.J.Wynne
 Nitophyllum albidum Ardissone
 Nitophyllum cincinnatum I.A.Abbott
 Nitophyllum crispum (Kützing) J.Agardh
 Nitophyllum dentatum Bornet
 Nitophyllum divaricatum W.R.Taylor
 Nitophyllum dotyi I.A.Abbott
 Nitophyllum fallax J.Agardh
 Nitophyllum flabellatum Ercegovic
 Nitophyllum galapagense W.R.Taylor
 Nitophyllum geminatum K.N.Deckenbach
 Nitophyllum hollenbergii (Kylin) I.A.Abbott
 Nitophyllum hommersandii Showe M.Lin & Fredericq
 Nitophyllum lindaueri Levring
 Nitophyllum magontanum J.J.Rodríguez y Femenías
 Nitophyllum marginale (Kützing) J.Agardh
 Nitophyllum marmoratum J.J.Rodríguez y Femenías
 Nitophyllum micropunctatum Funk
 Nitophyllum nitidum J.J.Rodríguez y Femenías ex J.Agardh
 Nitophyllum northii Hollenberg & I.A.Abbott
 Nitophyllum paessleri Pilger
 Nitophyllum peruvianum (Montagne) M.Howe
 Nitophyllum pulchellum Harvey
 Nitophyllum punctatum (Stackhouse) Greville - tipična
 Nitophyllum reptans Zanardini
 Nitophyllum rotundum Funk
 Nitophyllum semicostatum J.Agardh
 Nitophyllum stellatocorticatum Okamura
 Nitophyllum tongatense Grunow
 Nitophyllum tristromaticum J.J.Rodríguez y Femenías ex Mazza
 Nitophyllum ulvoideum (Turner) W.J.Hooker
 Nitophyllum wilkinsoniae Collins & Hervey

Izvori

Delesseriaceae

Nitophyllum


Ebeye ( ; Marshallese: , or  in older orthography, ; locally, , , after the English pronunciation) is the most populous island of Kwajalein Atoll in the Marshall Islands, as well as the center for Marshallese culture in the Ralik Chain of the archipelago.  Settled on  of land, it has a population of more than 15,000.  Over 50% of the population is estimated to be under the age of 18.

History

Etymology
When Christian missionaries first arrived in the Marshall Islands, they introduced Latin script writing and orthographized the Marshallese language. Originally, Ebeye was written Ebeje by Europeans ( in modern orthography, pronounced ), which (according to elders of the atoll) means "making something out of nothing." However, the colonial German administration mispronounced the J as if it were German language , and foreign observers recorded the resulting pronunciation as Ebeye. During the Japanese period, though, the island's pronunciation in katakana,  , re-approximated Marshallese. After World War II, the Americans took possession of the regional mandate from Japan and mispronounced the island's name as   from its spelling.  Because most of the modern Marshallese residents of Ebeye don't have family roots on the island, the American pronunciation has stuck, and is the usual name for Ebeye among the island's current population.  This pronunciation has even been adapted to Marshallese orthography, so that there are now two synonymous Marshallese names for the island officially and historically , and locally .

World War II

The Imperial Japanese Navy constructed a seaplane base on Ebeye in the early 1940s. Following the Battle of Kwajalein from 31 January to 3 February 1944, Ebeye was occupied by US forces. On 7 March the 107th Naval Construction Battalion was sent to Ebeye to redevelop the seaplane base. The Seabees repaired the existing  pier, adding a  ell extension, and also repaired a  Japanese H-shaped pier. The Seabees assembled a pontoon wharf and pontoon barges for transporting damaged carrier aircraft to repair units ashore. Further installations on Ebeye consisted of housing in floored tents and Quonset huts, a 150-bed dispensary, four magazines,  of covered storage, and a  aviation-gasoline tank farm.

Emigration from the Mid-Atoll Corridor
Before the early 1950s, a large number of present-day residents of Ebeye lived on small islands throughout Kwajalein Atoll. When Kwajalein island started to be used as a support base for the nuclear tests conducted at Bikini Atoll and Enewetak Atoll, Marshallese residents of Kwajalein were relocated by U.S. authorities to a small, planned community constructed on Ebeye, which was largely unpopulated and had served as a Japanese seaplane base before the Pacific War.

In 1950, the US Navy constructed a LORAN station on Ebeye. It was disestablished in 1977.

With the advent of the Nike-Zeus anti-ballistic missile testing program of the 1960s, the U.S. military decided for safety and security reasons to evacuate slightly more than 100 residents of the central part of the atoll to create a zone where unarmed guided missiles could be targeted from the continental United States.

Subsequent population growth by migration from outlying rural atolls and islands throughout the Marshalls created a housing shortage and problems with resources throughout the following decades. Some of the original Ebeye inhabitants with land rights did not feel adequately compensated  for the tenants who came to live on their land even though their paramount chief had worked with the Trust Territory to move them there.

Geography
Ebeye is the most populous island of Kwajalein Atoll in the Marshall Islands, as well as the center for Marshallese culture in the Ralik Chain of the archipelago.  It comprises .

It is the sixth most densely populated island in the world.

Climate

Demographics
Ebeye has a population of more than 15,000.  In 2008, the population was 12,000. In 1968, the population was 3,000.

Refuge from nuclear fallout
Some of the residents of Ebeye are refugees or descendants of refugees from the effects of the 15-megaton Castle Bravo nuclear test at Bikini Atoll on 1 March 1954. The detonation unexpectedly rained nuclear fallout and two inches (50 mm) of radioactive snow on nearby Rongelap Atoll, which had not been evacuated as had Bikini. The 1954 American authorities then evacuated Rongelap and were returned in 1957 with extensive medical surveillance. In 1985, Greenpeace evacuated the inhabitants of Rongelap to Mejato (island in Kwajalein atoll). Ebeye was the final destination for many of them.

Health
Infant mortality on Ebeye is 3.0% . There have been recurrent outbreaks of cholera, dengue fever, and tuberculosis. In 1963 there was a polio outbreak, and in 1978 a measles outbreak. In 2009, the Ebeye Community Health Center was awarded a grant as part of the United States Stimulus for monitoring influenza (e.g. H1N1).

Economy
The Marshall Islands subsists primarily upon foreign aid and lease payments from the United States for the military use of Kwajalein Atoll. The United States provides $1.5 billion in aid under the Compact of Free Association, spread out over the 20 years of the agreement, which expires in 2023. Apart from this, handicrafts are produced and there is a small fishery.

See also
Queen of Peace Church, Ebeye

References

External links

 What It's Like To Live On An Island Surrounded By Missile Tests
 Celebrating Survival in an 'Atypical Marshallese Community'
 Program Targets Crime On Overcrowded Ebeye
 Ebeye Public Elementary School
 Pearl of the Pacific

Populated places in the Marshall Islands
Kwajalein Atoll
Airfields of the United States Navy
Islands of the Marshall Islands
Closed installations of the United States Navy

Ebeye Island


Onthophagus loveni é uma espécie de inseto do género Onthophagus da família Scarabaeidae da ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente pela primeira vez no ano de 1928 por Gillet.

Referências

Ligações externas

loveni
Coleópteros descritos em 1928

Onthophagus loveni


As competições de tiro com arco nos Jogos Pan-Americanos Júnior de 2021 em Cali, Colômbia, aconteceram de 25 a 28 de novembro de 2021.

Quadro de medalhas

Medalhistas

Recurvo

Composto

Ver também
Campeonato Pan-Americano de Tiro com Arco de 2021
Tiro com arco nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Referências

Eventos dos Jogos Pan-Americanos Júnior de 2021
Jogos Pan-Americanos Júnior
Torneios de qualificação para os Jogos Pan-Americanos de 2023

Tiro com arco nos Jogos Pan-Americanos Júnior de 2021


A flowchart is a type of diagram that represents a workflow or process. A flowchart can also be defined as a diagrammatic representation of an algorithm, a step-by-step approach to solving a task.

The flowchart shows the steps as boxes of various kinds, and their order by connecting the boxes with arrows. This diagrammatic representation illustrates a solution model to a given problem. Flowcharts are used in analyzing, designing, documenting or managing a process or program in various fields.

Overview

Flowcharts are used to design and document simple processes or programs. Like other types of diagrams, they help visualize the process. Two of the many benefits are flaws and bottlenecks may become apparent. Flowcharts typically use the following main symbols:

 A process step, usually called an activity, is denoted by a rectangular box.
 A decision is usually denoted by a diamond.

A flowchart is described as "cross-functional" when the chart is divided into different vertical or horizontal parts, to describe the control of different organizational units. A symbol appearing in a particular part is within the control of that organizational unit.  A cross-functional flowchart allows the author to correctly locate the responsibility for performing an action or making a decision, and to show the responsibility of each organizational unit for different parts of a single process.

Flowcharts represent certain aspects of processes and are usually complemented by other types of diagram. For instance, Kaoru Ishikawa defined the flowchart as one of the seven basic tools of quality control, next to the histogram, Pareto chart, check sheet, control chart, cause-and-effect diagram, and the scatter diagram. Similarly, in UML, a standard concept-modeling notation used in software development, the activity diagram, which is a type of flowchart, is just one of many different diagram types.

Nassi-Shneiderman diagrams and Drakon-charts are an alternative notation for process flow.

Common alternative names include: flow chart, process flowchart, functional flowchart, process map, process chart, functional process chart, business process model, process model, process flow diagram, work flow diagram, business flow diagram. The terms "flowchart" and "flow chart" are used interchangeably.

The underlying graph structure of a flowchart is a flow graph, which abstracts away node types, their contents and other ancillary information.

History
The first structured method for documenting process flow, the "flow process chart", was introduced by Frank and Lillian Gilbreth in the presentation "Process Charts: First Steps in Finding the One Best Way to do Work", to members of the American Society of Mechanical Engineers (ASME) in 1921. The Gilbreths' tools quickly found their way into industrial engineering curricula. In the early 1930s, an industrial engineer, Allan H. Mogensen began to train business people in the use of some of the tools of industrial engineering at his Work Simplification Conferences in Lake Placid, New York.

Art Spinanger, a 1944 graduate of Mogensen's class, took the tools back to Procter and Gamble where he developed their Deliberate Methods Change Program.  Ben S. Graham, another 1944 graduate, Director of Formcraft Engineering at Standard Register Industrial, applied the flow process chart to information processing with his development of the multi-flow process chart, to present multiple documents and their relationships. In 1947, ASME adopted a symbol set derived from Gilbreth's original work as the "ASME Standard: Operation and Flow Process Charts."

Douglas Hartree in 1949 explained that Herman Goldstine and John von Neumann had developed a flowchart (originally, diagram) to plan computer programs. His contemporary account was endorsed by IBM engineers and by Goldstine's personal recollections. The original programming flowcharts of Goldstine and von Neumann can be found in their unpublished report, "Planning and coding of problems for an electronic computing instrument, Part II, Volume 1" (1947), which is reproduced in von Neumann's collected works.

The flowchart became a popular tool for describing computer algorithms, but its popularity decreased in the 1970s, when interactive computer terminals and third-generation programming languages became common tools for computer programming, since algorithms can be expressed more concisely as source code in such languages. Often pseudo-code is used, which uses the common idioms of such languages without strictly adhering to the details of a particular one.

In the early 21st century, flowcharts were still used for describing computer algorithms. Modern techniques such as UML activity diagrams and Drakon-charts can be considered to be extensions of the flowchart.

Types
Sterneckert (2003) suggested that flowcharts can be modeled from the perspective of different user groups (such as managers, system analysts and clerks), and that there are four general types:
 Document flowcharts, showing controls over a document-flow through a system
 Data flowcharts, showing controls over a data-flow in a system
 System flowcharts, showing controls at a physical or resource level
 Program flowchart, showing the controls in a program within a system
Notice that every type of flowchart focuses on some kind of control, rather than on the particular flow itself.

However, there are some different classifications. For example, Andrew Veronis (1978) named three basic types of flowcharts: the system flowchart, the general flowchart, and the detailed flowchart. That same year Marilyn Bohl (1978) stated "in practice, two kinds of flowcharts are used in solution planning: system flowcharts and program flowcharts...". More recently, Mark A. Fryman (2001) identified more differences: "Decision flowcharts, logic flowcharts, systems flowcharts, product flowcharts, and process flowcharts are just a few of the different types of flowcharts that are used in business and government".

In addition, many diagram techniques are similar to flowcharts but carry a different name, such as UML activity diagrams.

Building blocks

Common symbols
The American National Standards Institute (ANSI) set standards for flowcharts and their symbols in the 1960s. The International Organization for Standardization (ISO) adopted the ANSI symbols in 1970. The current standard, ISO 5807, was published in 1985 and last reviewed in 2019. Generally, flowcharts flow from top to bottom and left to right.

Other symbols
The ANSI/ISO standards include symbols beyond the basic shapes. Some are:

Parallel processing
Parallel Mode is represented by two horizontal lines at the beginning or ending of simultaneous operations

For parallel and concurrent processing the Parallel Mode horizontal lines or a horizontal bar indicate the start or end of a section of processes that can be done independently:
 At a fork, the process creates one or more additional processes, indicated by a bar with one incoming path and two or more outgoing paths.
 At a join, two or more processes continue as a single process, indicated by a bar with several incoming paths and one outgoing path. All processes must complete before the single process continues.

Software

Diagramming

Any drawing program can be used to create flowchart diagrams, but these will have no underlying data model to share data with databases or other programs such as project management systems or spreadsheet. Many software packages exist that can create flowcharts automatically, either directly from a programming language source code, or from a flowchart description language.

There are several applications and visual programming languages that use flowcharts to represent and execute programs. Generally these are used as teaching tools for beginner students.

See also

Related diagrams
 Activity diagram
 Control-flow diagram
 Control-flow graph
 Data flow diagram
 Deployment flowchart
 Drakon-chart
 Flow map
 Functional flow block diagram
 Nassi–Shneiderman diagram
 State diagram
 Swimlane
 Warnier/Orr diagram
 Why-because analysis

Related subjects
 Augmented transition network
 Business process mapping
 Data and information visualization
 Interactive EasyFlow
 Process architecture
 Pseudocode
 Recursive transition network
 Unified Modeling Language (UML)
 Workflow

References

Further reading

ISO 10628: Diagrams for the chemical and petrochemical industry
ECMA 4: Flowcharts (withdrawn – list of withdrawn standards)
 Schultheiss, Louis A., and Edward M. Heiliger. "Techniques of flow-charting." (1963); with introduction by Edward Heiliger.

External links

 Flowcharting Techniques: An IBM manual from 1969 (5 MB; PDF)

Algorithm description languages
American inventions
Computer programming
Diagrams
Modeling languages
Quality control tools
Technical communication

Flowchart


Ivana Horvat Kapičić (Zagreb, 16. travnja 1988.), hrvatska je televizijska, filmska i kazališna glumica.

Horvat živi u Zagrebu. Godine 2013. zaigrala je lik antagonistice serije Zori dubrovačkoj.

Od 2017. godine u braku je sa srpskim glumcem Stefanom Kapičićem.

Privatni život

U braku je sa srpskim glumcem Stefanom Kapičićem.

Filmografija

Televizijske uloge

Izvori

Hrvatski kazališni glumci
Hrvatski televizijski glumci
Hrvatski filmski glumci
Životopisi, Zagreb

Ivana Horvat Kapičić


An Juncus brachyspathus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Maximowicz. An Juncus brachyspathus in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Juncus

Juncus brachyspathus


An Laelia anceps in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Laelia anceps in nahilalakip ha genus nga Laelia, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 L. a. anceps
 L. a. dawsonii

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Laelia (Orchidaceae)

Laelia anceps


Das VII Munizipium Centocelle war eines der 19 Munizipien der Stadt Rom, die bis zum 11. März 2013 existierten. Es lag im Osten der Stadt im Anschluss an das Munizipium Prenestino und erstreckt sich in etwa zwischen der Via Casilina und der Bahnstrecke Rom–Pescara.

Centocelle hatte 123.402 Einwohner (2010). Es teilte sich in folgende Ortsteile auf.

Das Gebiet wurde zu Beginn des 20. Jahrhunderts besiedelt. Die Haupterschießungsstraßen waren die Via Prenestina und die Via Casilina.

Nach dem 11. März 2013 wurde ein neues Munizipium VII gebildet, das aus Teilen des ehemaligen Munizipium IX und X besteht. Das ehemalige Munizipium VII wurde zusammen mit dem Munizipium VI zum Munizipium V.

Siehe auch
 Stadtgliederung Roms
 Militärflugplatz Rom-Centocelle

Ehemaliges Municipio von Rom
Municipio V

Centocelle


Forbidden Door (2022) foi um evento de wrestling profissional transmitido em formato pay-per-view. O evento foi co-produzido pela All Elite Wrestling (AEW) e New Japan Pro-Wrestling (NJPW). O evento aconteceu em 26 de junho de 2022, no United Center em Chicago , Illinois, e foi o primeiro evento co-promovido pela AEW e NJPW.

Treze lutas foram disputadas no evento, incluindo quatro no pré-show Buy In. No evento principal, Jon Moxley derrotou Hiroshi Tanahashi para vencer o AEW World Championship de forma interina. Em outras lutas de destaque, Jay White derrotou "Hangman" Adam Page, Kazuchika Okada e Adam Cole em uma luta four-way para manter o IWGP World Heavyweight Championship, Pac derrotou Clark Connors, Miro e Malakai Black em uma luta four-way para vencer o AEW All-Atlantic Championship, e Claudio Castagnoli, anteriormente conhecido como Cesaro na WWE, derrotou Zack Sabre Jr. em sua luta de estreia na AEW. O evento também contou com participações especiais de Juice Robinson e Katsuyori Shibata.

Produção

Conceito
Em fevereiro de 2021, a promoção americana de wrestling profissional All Elite Wrestling (AEW) iniciou uma parceria com a promoção japonesa New Japan Pro-Wrestling (NJPW), com Kenta sendo o primeiro lutador da NJPW a aparecer no principal programa semanal de televisão da AEW, Dynamite durante o especial Beach Break. Desde então, tanto a AEW quanto a NJPW tiveram seus lutadores aparecendo nos shows um do outro nos Estados Unidos. Em 15 de abril de 2022, foi relatado que um evento co-promovido planejado pelas duas promoções estava em andamento. No episódio de 20 de abril do Dynamite, o presidente da AEW Tony Khan apresentou o presidente da NJPW, Takami Ohbari, para fazer um grande anúncio sobre suas respectivas empresas. Eles foram interrompidos pelo lutador da AEW Adam Cole, que anunciou oficialmente que um evento co-promovido intitulado Forbidden Door seria realizado em 26 de junho no United Center em Chicago, Illinois. O evento recebeu o nome do mesmo termo frequentemente usado pela AEW ao se referir a trabalhar com outras promoções de wrestling profissional. O evento foi ao ar em formato pay-per-view (PPV) através de canais PPV tradicionais, o aplicativo Bleacher Report, FITE TV, e foi transmitido no Japão no NJPW World. Os ingressos de pré-venda começaram a ser vendidos em 5 de maio e esgotaram em menos de 40 minutos, com mais de 11.000 ingressos vendidos com apenas um número limitado de ingressos reservados para serem colocados à venda ao público em geral em 6 de maio.

Rivalidades
O AEW x NJPW: Forbidden Door foi composto por treze lutas, incluindo quatro no pré-show, que resultaram de enredos roteirizados, onde os lutadores retrataram heróis, vilões ou personagens menos distinguíveis em eventos roteirizados que criaram tensão e culminaram em uma luta ou série de lutas.

No episódio de 1º de junho do Dynamite, o recém-coroado Campeão Mundial da AEW CM Punk fez um desafio para o NJPW Forbidden Door. Hiroshi Tanahashi faria uma estreia surpresa, indicando que enfrentaria Punk pelo título no supershow. No episódio de 3 de junho do Rampage, Punk anunciou que precisaria de uma cirurgia e ficaria um tempo afastado. O proprietário da AEW, Tony Khan, informou a Punk que ele não teria que abrir mão do título. Mais tarde naquela noite, foi anunciado que uma battle royal aconteceria no início do episódio de 8 de junho do Dynamite, com o vencedor enfrentando Jon Moxley, que foi o competidor número um do ranking individual, no evento principal do show, e o vencedor dessa luta seria colocado na luta para coroar um campeão interino no Forbidden Door. Foi então anunciado nas mídias sociais da AEW que o vencedor de Hiroshi Tanahashi vs. Hirooki Goto no NJPW's Dominion 6.12 em Osaka-jo Hall seria o outro competidor na luta pelo título interino no Forbidden Door. No episódio de 8 de junho do Dynamite, Kyle O'Reilly venceu a Casino Battle Royale e foi derrotado por Moxley, que avançou para o Forbidden Door. No Dominion, Tanahashi derrotou Goto, para enfrentar Moxley no Forbidden Door.

Na edição de 8 de junho do Dynamite, "Hangman" Adam Page lutou sua primeira luta, desde que perdeu o AEW World Championship para CM Punk no Double or Nothing, derrotando David Finlay. Após a luta, Page desafiou Kazuchika Okada, o então Campeão Mundial da IWGP, desafiando-o para uma luta pelo título no Forbidden Door. Page foi interrompido por Adam Cole, que apontou que Okada pode não ser campeão no Forbidden Door devido à sua defesa de título agendada contra Jay White no Dominion 6.12 em Osaka-jo Hall. Em 12 de junho, White derrotou Okada para ganhar o título e insultou Page após a luta. Page abordou a situação no episódio de 15 de junho do Dynamite, e foi mais uma vez interrompido por Cole, que também queria enfrentar White pelo título mundial. White apareceu por trás de Page e o atacou com um Blade Runner. White continuou explicando que não defenderia seu título contra Page, apontando que White estava 2-0 em suas lutas individuais contra Page, para grande diversão de Cole. Ao mesmo tempo, para desgosto de Cole, White também afirmou que também não defenderia o título contra Cole, deixando o oponente de White para o Forbidden Door ainda a ser decidido. No episódio de 23 de junho de Dynamite, Cole e White mais uma vez atacaram Page, no entanto, Okada fez sua estreia na AEW, ajudando Page a se defender de Cole e White. Mais tarde foi anunciado que White defenderia o título em uma luta four-way contra Okada, Page e Cole.

Também no episódio de 8 de junho do Dynamite, a AEW revelou um novo título masculino, o AEW All-Atlantic Championship, para ser um campeonato secundário da promoção e para "representar os fãs da AEW assistindo ao redor do mundo em mais de 130 países". Foi anunciado que quatro lutadores, determinados através de lutas de qualificação, lutariam em uma luta four-way no Forbidden Door para ser coroado o campeão inaugural. Pac derrotou Buddy Matthews naquela mesma noite para se classificar. No episódio de 15 de junho do Dynamite, Miro derrotou Ethan Page para se tornar o segundo classificado, e Tomohiro Ishii derrotou Clark Connors em 21 de junho no New Japan Road para se classificar. Malakai Black foi o último classificado, derrotando Penta Oscuro no episódio de 22 de junho do Dynamite. Em 23 de junho, Ishii foi substituído por Connors após uma lesão.

No episódio de 25 de maio do Dynamite, Great-O-Khan do United Empire e Jeff Cobb interromperam uma luta pelo ROH World Tag Team Championship entre FTR e Roppongi Vice, atacando ambas as equipes. Na semana seguinte, o líder da facção Will Ospreay fez sua estréia surpresa onde, junto com outros companheiros da UE Aaron Henare e Kyle Fletcher e Mark Davis do Aussie Open, eles atacaram Trent Beretta e a FTR. Em 10 de junho, no Rampage, Beretta e FTR conseguiram uma vitória contra Ospreay, Davis e Fletcher. Ospreay competiu em sua primeira luta individual na AEW no Road Rager em 15 de junho, onde derrotou Dax Harwood. Após a luta, Ospreay e a United Empire, incluindo os novos Campeões de Duplas da IWGP O-Khan e Cobb, atacaram a FTR e Roppongi Vice mais uma vez, mas foram interrompidos por Orange Cassidy, que encarou Ospreay. Logo depois, uma luta individual entre os dois homens foi marcada para o Forbidden Door pelo IWGP United States Heavyweight Championship de Ospreay. Alguns dias depois, uma luta Winners Takes All entre FTR, Roppongi Vice e O-Khan e Cobb pelo ROH World e IWGP Tag Team Championships também foi anunciada para o show.

Desde o anúncio do Forbidden Door, Zack Sabre Jr. vinha continuamente falando em entrevistas pós-luta, desafiando o "The American Dragon" Bryan Danielson para descobrir quem era o melhor lutador técnico. No entanto, após a derrota na luta Anarchy in the Arena no Double or Nothing, especulou-se que Danielson havia sofrido uma lesão. Isso foi confirmado por Danielson no episódio de 22 de junho do Dynamite, mas ele reconheceu o desafio de Sabre Jr., revelando que havia organizado uma substituição como "a única pessoa" em quem confiava para ocupar seu lugar no PPV e no subsequente episódio especial do Dynamite, Blood and Guts. Isso levou Sabre Jr a fazer sua estreia na AEW, zombando verbalmente de Danielson.

Após sua derrota na luta Anarchy in the Arena no Double or Nothing, Eddie Kingston junto com Santana e Ortiz continuaram a rivalizar com a Jericho Appreciation Society. Na edição de 1º de junho do Dynamite, o gerente do Blackpool Combat Club, William Regal e Kingston, lançaram um desafio a JAS para lutar contra o trio e o BCC em uma luta Blood and Guts, que Jericho recusou. Ortiz então atacou Jericho por trás e cortou uma mecha do cabelo de Jericho, o que levou Jericho a aceitar a luta enquanto também desafiava Ortiz para uma luta Hair vs. Hair. Na edição de 15 de junho do Dynamite: Road Rager, Jericho derrotou Ortiz na luta depois de aparentemente receber ajuda externa de Fuego Del Sol, mas foi revelado que na verdade era Sammy Guevara sob a máscara, que mais tarde seria revelado ter se juntado ao JAS junto com sua noiva Tay Conti, transformando ambos em heels no processo. Mais tarde naquela noite, Jericho interrompeu o confronto cara a cara entre Moxley e Tanahashi, e ambos os homens foram imediatamente atacados por membros da Suzuki-gun, Lance Archer e El Desperado, apesar da ajuda adicional de Wheeler Yuta. Jericho anunciou que ele e Sammy se juntariam ao líder da Suzuki-gun, Minoru Suzuki, para enfrentar o time de Kingston, Yuta e Shota Umino, em uma luta de trios.

Na edição de 8 de junho do Dynamite, Thunder Rosa defendeu com sucesso seu AEW Women's World Championship contra Marina Shafir, apenas para Shafir atacá-la após a luta. Toni Storm correu para o ringue para parar com sucesso o ataque de Shafir. Storm então pegou o cinturão de campeã, admirou-o e o devolveu para Rosa, indicando uma possível luta futura entre as duas. Logo depois, a luta foi oficializada para o Forbidden Door.

Em junho, a reDRagon (Bobby Fish e Kyle O'Reilly) começaram a rivalizar com Darby Allin e Sting, o que levou a reDRagon a desafiar Allin para lutar no Rampage. No episódio do Rampage de 17 de junho, Allin derrotou Fish, antes de ser atacado por O'Reilly, no entanto, Sting fez a defesa, ajudando Allin a afastar O'Reilly, com Allin quebrando a perna de Fish. Na semana seguinte no Dynamite, O'Reilly e os The Young Bucks (Matt Jackson e Nick Jackson) os desafiaram para uma luta no Forbidden Door com seu parceiro Hikuleo, voltando ao Bullet Club por uma noite apenas. Allin e Sting aceitaram o desafio com seus parceiros Hiromu Takahashi e Shingo Takagi do Los Ingobernables de Japón. Em 23 de junho, foi anunciado que O'Reilly seria forçado a perder o evento, devido a uma lesão, sendo substituído por El Phantasmo. Em 25 de junho, foi anunciado que Takahashi seria forçado a perder o evento, devido a uma febre, e que a luta seria uma luta de trios com Sting, Allin e Takagi enfrentando Young Bucks e El Phantasmo (acompanhado por Hikuleo).

Evento

The Buy-In
Quatro lutas foram disputadas no Buy-In. Na primeira luta, The Factory (Aaron Solo e QT Marshall) enfrentaram Bishamon (Hirooki Goto e Yoshi-Hashi). Marshall tentou um 450 splash, mas Hashi evitou. Hashi e Goto realizaram um combo Powerbomb/Spinning headlock em Solo para a vitória.

Em seguida, Lance Archer enfrentou Nick Comoroto. Comoroto tentou atacar Archer antes do início da luta, mas Archer o impediu e derrubou Comoroto com um cannonball. No final, Archer realizou o Blackout em Comoroto para vencer a luta.

Depois disso, Swerve In Our Glory (Keith Lee e Swerve Strickland) enfrentaram Suzuki-gun (El Desperado e Yoshinobu Kanemaru). Strickland acertou um backbreaker em Desperado, que voltou com um clothesline, que foi seguido por Strickland o acertando com um flatliner. Kanemaru tomou um gole de uma garrafa de uísque no ringue e cuspiu o uísque nos olhos de Lee, o que levou a um nerfall. No final, Lee realizou o Big Bang Catastrophe em Kanemaru para garantir a vitória.

Após a luta, Ricky Starks e Powerhouse Hobbs falaram de uma camarote. Hobbs afirmou que Strickland e Lee pensam que são Shaquille O'Neal e Kobe Bryant, e então comparou a si mesmo e Starks a Michael Jordan e Scottie Pippen. Starks questionou como Strickland e Lee poderiam se chamar de melhor dupla, quando não derrotaram ele e Hobbs.

Na luta final do pré-show, Max Caster (acompanhado de Anthony Bowens) e Gunn Club (Billy Gunn, Austin Gunn e Colten Gunn) enfrentaram Yuya Uemura e New Japan LA Dojo (Alex Coughlin , The DKC e Kevin Knight). Antes do início da luta, Danhausen apareceu na tela e introduziu um novo tema "Ass Boys", o que fez com que Austin e Colten corressem para os bastidores. Os lutadores do dojo da NJPW aproveitaram a vantagem numérica enquanto Austin e Colten estavam fora. No final, Caster executou o Mic Drop no  para a vitória.

Lutas preliminares

O pay-per-view abriu com Minoru Suzuki e a Jericho Appreciation Society (Chris Jericho e Sammy Guevara) (acompanhados por Tay Conti) enfrentando a equipe de Eddie Kingston, Shota Umino e Wheeler Yuta, com a equipe vencedora recebendo a vantagem númerica para o Blood and Guts entre a Jericho Appreciation Society e o Blackpool Combat Club. No início da luta, Yuta realizou vários german suplexes em Jericho. Yuta e Kingston realizaram suicide dives em Guevara e Jericho, respectivamente. Nos momentos finais, Suzuki acertou um Gotch-Style Piledriver em Kingston. Umino derrubou Guevara e Suzuki, mas Jericho aproveitou e derrubou Umino com um Judas Effect para a vitória, dando assim a Jericho Appreciation Society a vantagem para o Blood and Guts.

Em seguida foi uma luta de três duplas Winner Takes All pelo ROH World Tag Team Championship e o IWGP Tag Team Championship entre os Campeões Mundiais de Duplas da ROH, FTR (Cash Wheeler e Dax Harwood), os Campeões de Duplas da IWGP, United Empire (Great-O -Khan e Jeff Cobb) e Roppongi Vice (Rocky Romero e Trent Beretta). Durante a luta, Harwood machucou o ombro esquerdo, deixando Wheeler sozinho. Mais tarde, Harwood voltou com o ombro enfaixado. Romero realizou um suicide dive em Harwood e Khan no chão. FTR derrotou Romero com o Big Rig para vencer o IWGP Tag Team Championships e manter o ROH World Tag Team Championships.

Nos bastidores, Tony Schiavone entrevistou Juice Robinson e Jay White. Robinson tinha o IWGP United States Heavyweight Championship e White observou que Robinson nunca perdeu o título. White também falou sobre manter seu IWGP World Heavyweight Championship no final da noite.

Em seguida, foi a luta four-way pelo AEW All-Atlantic Championship entre Pac, Clark Connors, Miro e Malakai Black. Fora do ringue, Connors acertou um spear em Miro através de uma mesa. De volta ao ringue, Miro aplicou a finalização Game Over em Pac, mas foi interrompido por Black, que pulverizou uma névoa no rosto de Miro. Enquanto Black e Connors estavam lutando por um armlock, Pac executou um 450 Splash em Black e aplicou a submissão Brutalizer em Connors para vencer o AEW All-Atlantic Championship.

A próxima luta foi entre Dudes with Attitudes (Darby Allin, Sting e Shingo Takagi) contra Bullet Club (El Phantasmo, Matt Jackson e Nick Jackson) (acompanhado por Hikuleo). Enquanto o Bullet Club estava fazendo suas entradas, Sting mergulhou no Bullet Club do topo de um dos túneis de entrada. Allin acertou um cutter em Phantasmo, mas os Young Bucks tiraram Allin com um superkick duplo. Takagi realizou o Last of the Dragon em Phantasmo para vencer a luta.

Em seguida, Thunder Rosa defendeu o AEW Women's World Championship contra Toni Storm. Rosa bloqueou uma tentativa de Tornado DDT e suplexou Storm no apron do ringue. Storm executou um Tornado DDT em Rosa no chão. De volta ao ringue, Rosa executou um Fire Thunder Driver em Storm para um near fall. Storm tentou o Storm Zero, mas seu ombro cedeu. Rosa então realizou o Final Reckoning em Storm para manter o título. Após a luta, Rosa e Storm apertaram as mãos.

Na sexta luta, Will Ospreay (acompanhado de Aussie Open) defendeu o IWGP United States Heavyweight Championship contra Orange Cassidy. Cassidy executou um Stundog Millionaire e Michinoku Driver em Ospreay para um near fall. Cassidy removeu sua cotoveleira e tentou um Orange Punch em Ospreay, que respondeu e acertou Cassidy com um cutter. Ospreay foi para um Storm Breaker, mas Cassidy respondeu em um frankensteiner para um near fall. Cassidy levantou o polegar e Ospreay executou o Storm Breaker para manter o título.

Após a luta, Ospreay instruiu Fletcher e Davis a atacar Cassidy. Roppongi Vice (Rocky Romero e Trent Beretta) apareceram para ajudar Cassidy, mas eles foram retirados do ringue. Eles foram interrompidos por Katsuyori Shibata, que atacou Ospreay e Aussie Open. Cassidy se aproximou de Shibata e brincou colocando seus óculos de sol, mas em vez disso os colocou em Shibata e fez sua pose de polegar para cima.

Posteriormente, Zack Sabre Jr. apareceu para sua luta contra um adversário que foi pré-selecionado por Bryan Danielson. Claudio Castagnoli fez sua estreia não anunciada na AEW como oponente de Sabre Jr. e também se tornou o mais novo membro do Blackpool Combat Club. No início da luta, Castagnoli executou um Neutralizer em Sabre Jr. para um near fall. Pouco tempo depois, quando Sabre se levantou, Castagnoli o derrubou com um forearm shot. Castagnoli executou o Swing em Sabre Jr. e tentou um sharpshooter, mas Sabre Jr. rebateu com um heel hook. Castagnoli se libertou e depois acertou Sabre Jr. com um uppercut e um lariat, em seguida, executou o Ricola Bomb para vencer a luta.

Na penúltima luta, Jay White (acompanhado de Gedo) defendeu o IWGP World Heavyweight Championship contra Kazuchika Okada, "Hangman" Adam Page e Adam Cole em uma luta four-way. Cole tentou o Boom em White, mas White se esquivou e realizou um Uranage Slam em Cole. Cole acertou White com o Boom, Okada acertou um dropkick em Cole, Page executou um lariat em Okada e todos os quatro homens caíram temporariamente. White tentou um Bladerunner em Page, que respondeu com um Dead Eye. Enquanto Page executava o Buckshot Lariat em White, Okada quebrou o pin. Cole acertou vários superkicks em Page e Okada para um near fall. White executou outro Bladerunner em Okada e derrotou Cole para manter o título.

Evento principal
No evento principal, Jon Moxley enfrentou Hiroshi Tanahashi para determinar o Campeão Mundial Interino da AEW. No início da luta, Moxley executou um piledriver em Tanahashi para um near fall. Fora do ringue, Tanahashi acertou um crossbody block em Moxley que começou a sangrar. De volta ao ringue, Moxley aplicou um bulldog choke em Tanahashi, que escapou da chave. Tanahashi deu vários tapas em Moxley e correu pelas cordas, mas Moxley o atacou com um clothesline. Moxley cobriu Tanahashi, mas Tanahashi deu o kick out em um. Moxley aplicou um mata- leão , que mais tarde soltou o golpe e executou um Paradigm Shift em Tanahashi para se tornar o Campeão Mundial Interino da AEW.

Após a luta, Moxley comemorou sua vitória. Chris Jericho e Daniel Garcia correram e atacaram Moxley e Tanahashi. Eddie Kingston apareceu e foi atrás de Jericho, mas Garcia o colocou em um sleeper. Wheeler Yuta, Santana e Ortiz apareceram e atacaram Jericho e Garcia. Jake Hager, Matt Menard, Angelo Parker e Sammy Guevara correram para ajudar Jericho e Garcia. Castagnoli saiu correndo e foi atrás de Jericho. A Jericho Appreciation Society fugiu e perdeu a briga, culminando na comemoração do Blackpool Combat Club.

Após o evento
O episódio do Dynamite em 29 de junho após o Forbidden Door foi o episódio especial Blood and Guts. Devido a Chris Jericho, Sammy Guevara e Minoru Suzuki derrotarem Shota Umino, Wheeler Yuta e Eddie Kingston, a Jericho Appreciation Society ganhou a vantagem na luta Blood and Guts. Além disso, devido à lesão de Bryan Danielson que o impediu de participar de Blood and Guts, Claudio Castagnoli tomou seu lugar na luta. A luta resultou no Blackpool Combat Club, Kingston, Santana e Ortiz derrotando a Jericho Appreciation Society.

Devido à vitória de Hirooki Goto e YOSHI-HASHI sobre a The Factory, os The Young Bucks os desafiaram para uma luta na edição especial Blood and Guts do Rampage  por uma oportunidade pelo AEW Tag Team Championships dos Bucks, que eles perderam.

Resultados

Chaveamento do AEW Interim World Championship Eliminator Series

Casino Battle Royal

Dynamite – 8 de junho (Cable Dahmer Arena – Independence, Missouri)

Casino Battle Royal entradas e eliminações
 – Vencedor

Torneio pelo AEW All-Atlantic Championship

Referências

Ligações externas

Eventos da AEW

Forbidden Door (2022)


Docker har flere betydninger:

Steder
 Docker, Cumbria - England
 Docker, Lancashire, England
 Docker River eller Kaltukatjara - et sted i Northern Territory, Australien.

Andet
 Docker (efternavn)
 Dockers - et Levi Strauss & Co tøjbrand.
 Docker (software)

Se også
 Dock

Docker


An Schiedeella esquintlensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Szlach., Rutk. ngan Joanna Mytnik-Ejsmont. An Schiedeella esquintlensis in nahilalakip ha genus nga Schiedeella, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Guatemala. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schiedeella

Schiedeella esquintlensis


Howard Morgan Griffith (* 15. März 1958 in Philadelphia, Pennsylvania) ist ein US-amerikanischer Politiker. Seit 2011 vertritt er den neunten Sitz des Bundesstaats Virginia im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Morgan Griffith besuchte die Andrew Lewis High School in Salem (Virginia) und danach bis 1980 das Emory and Henry College in Emory. Nach einem anschließenden Jurastudium an der Washington and Lee University und seiner 1983 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in seinem neuen Beruf zu arbeiten. Gleichzeitig schlug er als Mitglied der Republikanischen Partei eine politische Laufbahn ein. Zwischen 1994 und 2010 war er Mitglied im Abgeordnetenhaus von Virginia, wo er ab 2010 die Funktion des Majority Leader innehatte.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 2010 wurde Griffith im neunten Wahlbezirk von Virginia in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 3. Januar 2011 die Nachfolge des ihm zuvor unterlegenen Demokraten Rick Boucher antrat, der den Bezirk seit 1983 vertreten hatte. Sein Wahlkampf wurde von der libertären Interessengruppe Americans for Prosperity unterstützt, während AFP und andere erzkonservative Organisationen eine Kampagne gegen Boucher veranstalteten. Entsprechend den Zielen seiner wichtigsten Unterstützer engagierte sich Griffith im Repräsentantenhaus gegen eine geplante Klimaschutz-Abgabe und für eine drastische Kürzung der Mittel für die nationale Umweltschutzbehörde. Da er bei allen folgenden fünf Wahlen, einschließlich der des Jahres 2020, wiedergewählt wurde kann er sein Mandat bis heute ausüben. Seine neueste Legislaturperiode im 117. Kongress der Vereinigten Staaten läuft bis zum 3. Januar 2023. Im Kongress ist bzw. war er Mitglied im Ausschuss für Energie und Handel sowie in zwei von dessen Unterausschüssen. Er ist gegen eine Verschärfung der Bestimmungen für privaten Waffenbesitz, für eine Verschärfung der Einwanderungsbestimmungen, gegen gleichgeschlechtliche Ehen und für eine Ausweitung der Todesstrafe.

Mit seiner Frau Hillary hat er drei Kinder. Die Familie lebt privat in Salem.

Quellen
 Wiederwahl 2016 bei Ballotpedia

Weblinks

 Webpräsenz beim Kongress

Einzelnachweise

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Virginia
Mitglied des Abgeordnetenhauses von Virginia
Mitglied der Republikanischen Partei
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1958
Mann

Morgan Griffith


Slaughterhouse Rulez  é um filme de 2018 dirigido por Crispian Mills sobre um internato britânico que se transforma em um campo de batalha após assombrações emergirem do chão.

Elenco

Produção
Este é o primeiro filme da Stolen Picture, produtora de cinema e TV formada por Simon Pegg e Nick Frost. O filme foi produzido pela Catalyst Global Media e Sony Pictures International, e foi filmado na Stowe School, Windsor Great Park e Chislehurst Caves, entre outros locais.

Recepção
No agregador de críticas dos Estados Unidos, o Rotten Tomatoes, na pontuação onde a equipe do site categoriza as opiniões da  grande mídia e da mídia independente apenas como positivas ou negativas, o filme tem um índice de aprovação de 38% calculado com base em 34 comentários dos críticos. Por comparação, com as mesmas opiniões sendo calculadas usando uma média aritmética ponderada, a nota alcançada é 4.9/10 que é seguida do consenso: "Uma mistura desigual de horror e comédia que não satisfaz em nenhuma das frentes, o Slaughterhouse Rulez visa a diversão de um Filme B, mas não chega ao nível".

Em outro agregador de críticas também dos Estados Unidos, o Metacritic, que calcula as notas usando somente uma média aritmética ponderada de críticos que escrevem em maioria apenas para a grande mídia, o filme tem 6 avaliações da imprensa anexadas no site e uma pontuação de 39 entre 100, com a indicação de "revisões geralmente desfavoráveis".

Em sua crítica para o The Guardian, Andrew Pulver disse que "para uma comédia de terror, não é particularmente assustador ou especialmente engraçado. Mas tem um tipo amável de charme." Na revista Empire, Kim Newman disse que "é uma mistura de gêneros estranha o suficiente para ser vagamente digna de uma olhada." No Los Angeles Times, Noel Murray  disse que "Não há nada particularmente horrível sobre o filme (título à parte), mas nunca se desenvolve na sátira social do tipo Shaun of the Dead que tenta ser. (...) [E] a maior parte da ação de luta contra monstros e do melodrama do ensino médio é mais derivada do que inspirada. (...) Se este filme fosse dever de casa, teria uma nota de aprovação... mas nenhuma estrela de ouro."

Filmes do Reino Unido de 2018
Filmes de terror do Reino Unido
Filmes de comédia do Reino Unido
Filmes do Canadá de 2018
Filmes de terror do Canadá
Filmes de comédia do Canadá
Filmes dos Estados Unidos de 2018
Filmes de terror dos Estados Unidos
Filmes de comédia dos Estados Unidos
Filmes em língua inglesa
Filmes de comédia da década de 2010
Filmes de terror da década de 2010
Filmes de humor negro
Filmes de monstros
Filmes sobre adolescentes
Filmes de sátira

Slaughterhouse Rulez


Radiodiffusion télévision pakistanaise (en ourdou  : ہیئت پاکستان برائے قومی نشریات; en anglais : Pakistan Broadcasting Corporation), également connue sous le nom de Voice of Pakistan, est la principale société de médias d'État par le biais de la radio et de la télévision au Pakistan.

Articles connexes
 Société Télé Pakistan, Société Radio Pakistan

Références

Radio au Pakistan
Chaîne de télévision au Pakistan
Média au Pakistan

Radiodiffusion télévision pakistanaise


Joseph Schildkraut () a fost un actor și scenarist austriac, care a primit Premiul Oscar pentru cel mai bun actor în rol secundar pentru interpretarea rolului lui Alfred Dreyfus din Viața lui Émile Zola.

Filmografie
 Dämon und Mensch (1915) (debut cinematografic)
 Das Wiegenlied (1916)
 Für den Ruhm des Geliebten (1916) - Musiker Rolf
 Seine Durchlaucht der Landstreicher (1919)
 Die schwarze Fahne (1919)
 Der Roman der Komtesse Ruth (1920)
 Theodor Herzl (1921) - Das leidende Israel
 Orphans of the Storm (1921) - Chevalier de Vaudrey
 The Song of Love (1923) - Raymon Valverde
 The Road to Yesterday (1925) - Kenneth Paulton
 Shipwrecked (1926) - Larry O'Neil
 Meet the Prince (1926) - Prince Nicholas
 Young April (1926) - Prince Caryl
 The King of Kings (1927) - Judas Iscariot
 The Heart Thief (1927) - Paul Kurt
 His Dog (1927) - Peter Olsen
 The Forbidden Woman (1927) - Jean La Coste
 The Blue Danube (1928) - Ludwig
 Tenth Avenue (1928) - Joe Ross
 Show Boat (1929) - Gaylord Ravenal
 The Mississippi Gambler (1929) - Jack Morgan
 Night Ride (1930) - Joe Rooker
 Cock o' the Walk (1930) - Carlos Lopez
 Carnival (1931) - Count Andreas Scipio
 The Blue Danube (1932) - Sandor
 Viva Villa! (1934) - Gen. Pascal
 Sisters Under the Skin (1934) - Zukowski
 Cleopatra (1934) - Herod
 The Crusades (1935) - Conrad - Marquis of Montferrat
 The Garden of Allah (1936) - Batouch
 Slave Ship (1937) - Danelo
 Souls at Sea (1937) - Gaston de Bastonet
 The Life of Emile Zola (1937) - Capt. Alfred Dreyfus
 Lancer Spy (1937) - Prinț Ferdi Zu Schwarzwald
 Lady Behave! (1937) - Michael Andrews
 The Baroness and the Butler (1938) - Baron Georg Marissey
 Marie Antoinette (1938) - duc d'Orleans
 Suez (1938) - Vicomte Rene De Latour
 Idiot's Delight (1939) - Captain Kirvline
 The Three Musketeers (1939) - King Louis XIII
 The Man in the Iron Mask (1939) - Fouquet
 Mr. Moto Takes a Vacation (1939) - Hendrik Manderson
 Lady of the Tropics (1939) - Pierre Delaroch
 The Rains Came (1939) - Mr. Bannerjee
 Pack Up Your Troubles (1939) - Hugo Ludwig
 The Shop Around the Corner (1940) - Ferencz Vadas
 Phantom Raiders (1940) - Al Taurez
 Rangers of Fortune (1940) - Col. Lewis Rebstock
 The Shop Around the Corner (1940) - Ferencz Vadas
 Meet the Wildcat (1940) - Leon Dumeray
 The Parson of Panamint (1941) - Bob Deming
 The Tell-Tale Heart (1941, Short) - Young Man
 Flame of Barbary Coast (1945) - Tito Morell
 The Cheaters (1945) - Anthony 'Mr. M.' Marchand
 Monsieur Beaucaire (1946) - Don Francisco
 Plainsman and the Lady (1946) - Peter Marquette
 Northwest Outpost (1947) - Count Igor Savin
 Old Los Angeles (1948) - Luis Savarin
 The Gallant Legion (1948) - Sen. Clarke Faulkner
 Hamlet (1953, TV) - King Claudius
 The Diary of Anne Frank (1959) - Otto Frank
 The Big Bankroll (1961) - Abraham Rothstein
 The Twilight Zone, Episodul: Deaths-Head Revisited (1961, TV) - Alfred Becker
 The Twilight Zone, Episodul: The Trade-Ins (1962, TV) - John Holt
 The Greatest Story Ever Told (1965) - Nicodemus (ultimul rol de film)
În română
 Marie Antoinette (1932)
 Cleopatra (1934)
 Viața lui Émile Zola (1937)
 Suez (1938)
 Magazinul de după colț (1940)
 The Cheaters (1945)
 Viața lui Iisus (1965)

Note

Legături externe

Nașteri în 1896
Nașteri pe 22 martie
Decese în 1964
Decese pe 21 ianuarie
Actori austrieci
Câștigători ai premiului Oscar pentru cel mai bun actor într-un rol secundar
Oameni din Viena

Joseph Schildkraut