Kambiyo, para ya da para yerine geçen belgelerin değiştirilmesi işlemidir. Para alım ve satımı ile ilgili işlemleri kapsar. Kambiyo senedi ise, kıymetli evrakın tüm özelliklerini taşıyan ve kıymetli evrak için yukarıda yapılan açıklamaların tümünü içeren ve uygulamada en yaygın olarak kullanılan kıymetli evrak çeşididir. Kanunen emre yazılı olarak düzenlenen, içerdikleri hak bakımından mutlaka bir para alacağını konu edinen, ekonomik alanda çok işlem ve etki gören önemlerine binaen Türk Ticaret Kanunu'nda özel olarak düzenlenmiştir.
Bunun yanında Kambiyo İktisat literatüründe "döviz", "efektif" anlamlarında da kullanılmaktadır.

Tarihçe
Ülkeler arasındaki ticari ilişkilerin gelişmesi için, kambiyo hukukunun birleştirilmesi gerekmiştir. Bu amaçla, 7 Haziran 1930'da İsviçre Cenevre'de üç sözleşme kabul edilmiş, bu sözleşmeler 1 Ocak 1934'te yürürlüğe girmiştir. Türkiye de 1957 yılında, Ticaret Kanunu sayesinde bu sözleşmelere taraf olmuştur. Türk Ticaret Kanunu'nda "kambiyo senetleri" terimi altında poliçe, emre muharrer senet ya da bono ve çek örnek olarak verilmektedir. Türkçe jargonda "ticari senet" olarak da geçebilmektedir.

Kambiyo senedi çeşitleri

Türk Ticaret Kanunu aşağıdaki senetleri kambiyo senedi olarak düzenlemiştir:

 Poliçe
 Bono (Kanunda bazen emre muharrer senet olarak da geçer.)
 Çek

Çek
TTK. m. 730, çekle ilgili olarak poliçeye atıfta bulunmuş olup, diğer özel durumlar için ise özel hükümler içermektedir. Çekle ilgili çek kanunu da mevcuttur.

Kambiyo senetlerinin nitelikleri
 Senetlerde mahfuz olan hak, senet ile beraber doğar, senetten önce yoktur.
 Kanunen emre yazılı senetlerdir. Kamu güvenliğini haiz senetlerdir.
 Şekil şartlarına tâbidirler.
 Devir, ödeme, üzerlerine imza atanların hak ve yükümlülükleri, hak sahiplerinin haklarını kullanmak için yerine getirmeleri gereken şartlar, söz konusu senetlere bağlı alacakların takibi, zaman aşımı bakımından özel kurallara tâbidirler.
 Kanuni veya kazai atıfet mehilleri geçerli değildir.

Ekonomi terimleri
Para
Bankacılık
Bankacılık terimleri

Kambiyo


Schnyder von Wartensee ist eine Schweizer Patrizierfamilie von Sursee und Luzern.

Geschichte
Nach der Familientradition ist der Stammvater der Familie vermutlich der 1350 im Jahrzeitbuch von Sursee erwähnte Werner Sartor. Die Familie erlangte im 15. und 16. Jahrhundert zu Ansehen und Vermögen, vornehmlich durch den Betrieb des Wirtshauses zur Sonne in Sursee, durch Tuchhandel und Söldnerdienste. In Sursee hatte die Familie eine führende Rolle und stellte dort vom 15. bis zum 18. Jahrhundert 23 Schultheissen. Zahlreiche Familienmitglieder hatten die einträglichen Schaffnerstellen der Klöster St. Urban und Muri inne.

Jörg Schnyder von Wartensee erwarb 1492 das Luzerner Bürgerrecht und die Familie stieg in das Luzerner Patriziat auf und gehörte auch zum Heiratskreis der Luzerner Kleinratsgeschlechter. Jost Franz Anton wurde 1705 in den Luzerner Grossen Rat und 1712 in den Kleinen Rat gewählt, wo die Familie bis 1798 vertreten blieb. Auch im 19. Jahrhundert übten mehrere Mitglieder der Familie politische Ämter aus.

Von 1457 bis 1547 war die Herrschaft Mauensee im Familienbesitz und von 1647 bis um 1833 auch Schloss und Gut Wartensee in der Gemeinde Neuenkirch. Nach diesem Gut nannte sich die Familie ab 1649. Seit 1955 gehört der Familie auch das Schloss Tannenfels in der Gemeinde Nottwil.

Bekannte Familienmitglieder
Bekannte Familienmitglieder sind:

 Michael Schnyder von Wartensee († 1632), Politiker
 Jost Franz Anton Schnyder von Wartensee (1681–1759), Politiker
 Karl Georg Schnyder von Wartensee (1744–1792), Offizier eines Schweizerregiments
 Franz Ludwig Schnyder von Wartensee (1747–1815), Politiker
 Joseph Xaver Schnyder von Wartensee (1750–1784), Pfarrer und Autor
 Jost Schnyder von Wartensee (1752–1824), Politiker
 Heinrich Ludwig Schnyder von Wartensee (1754–1814), Politiker in fremden Diensten
 Franz Xaver Schnyder von Wartensee (1786–1868), Komponist und Musikautor
 Julius Schnyder von Wartensee (1830–1913), Politiker
 Ludwig Schnyder von Wartensee (1858–1927), Kunstschlosser, Ziseleur und Hochschullehrer
 Hans Schnyder von Wartensee (1895–1987), Jurist und Statthalter der Schweizerischen Statthalterei des Ritterordens vom Heiligen Grab zu Jerusalem
 Lorenzo Schnyder von Wartensee (* 1952), Diplomat

Literatur

 Theodor von Liebenau: Die Familie Schnyder von Wartensee in Sursee und Luzern. Buchdruckerei J. Schill's Erben, Luzern 1906.
 Stammtafel Schnyder. In: Jahrbuch für solothurnische Geschichte, Band 31, 1958, S. 194 ff.
 Stammbaum der Schnyder von Wartensee, 1394–1739, Archivkatalog Staatsarchiv Luzern

Schweizerisches Patriziergeschlecht

Schnyder von Wartensee


O Campeonato Europeu de Futebol Feminino de 2022, comumente referido como UEFA Euro Feminina 2022, foi a 13ª edição do Campeonato Europeu de Futebol Feminino, torneio quadrienal de futebol organizado pela UEFA com as seleções femininas da Europa. Foi a segunda edição desde que o torneio foi expandido para 16 equipes. A final do torneio foi na Inglaterra e originalmente o evento ocorreria entre 7 de julho e 1 de agosto de 2021. Todavia, com a Pandemia de COVID-19 na Europa e como consequência direta dela, os adiamentos dos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 e da UEFA Euro 2020 para o verão de 2021, o torneio foi remarcado para ocorrer entre 6 e 31 de julho de 2022. A Inglaterra já sediou o torneio em 2005, que foi a última edição com oito equipes.

A seleção Neerlandesa defendeu o título enquanto a seleção Norte Irlandesa participou da competição pela primeira vez.

A seleção Inglesa foi a campeã pela 1.ª vez, ao vencer a seleção Alemã pelo placar de 2 a 1.

Em fevereiro de 2022, a seleção Russa foi excluída do torneio, como punição pela invasões do país a Ucrânia, sendo substituída pela seleção Portuguesa.

O árbitro assistente de vídeo (VAR), e a tecnologia da linha de golo, estão sendo utilizados em todas as fases.

A final foi no Estádio de Wembley, em Londres.

Escolha do país sede
A Inglaterra foi o único país a apresentar uma proposta antes do prazo.

A Inglaterra foi confirmada como anfitriã na reunião do Comitê Executivo da UEFA em Dublin, na Irlanda, em 3 de dezembro de 2018.

Qualificação
Um total de 48 nações da UEFA entraram na competição (incluindo a seleção do Chipre, que entrou pela primeira vez com o nível principal e Kosovo, que entrou em sua primeira Euro Feminina). Como a anfitriã Inglaterra se classifica automaticamente, as outras 47 equipes competirão nas eliminatórias competição para determinar as 15 vagas restantes no torneio final. Ao contrário das qualificações anteriores, a fase preliminar foi abolida e todos os participantes começam na fase de grupos de qualificação. A competição de qualificação consiste em duas rodadas:

 Fase de grupos de qualificação: As 47 equipas são sorteadas em nove grupos: dois grupos de seis equipes e sete grupos de cinco equipes. Cada grupo é jogado no formato de turno e returno. Os nove primeiros colocados de cada grupo e os três melhores segundos colocados (sem contar os resultados contra o sexto classificado) classificam-se diretamente para a fase final, enquanto os seis segundos classificados restantes avançam para o "play-off".
 Play-offs: As equipes serão sorteadas para enfrentar outra equipe e jogar partidas de ida e volta para determinar as três últimas  qualificadas.

O sorteio para a fase de grupos de qualificação foi realizado em 21 de fevereiro de 2019 em Nyon. A fase de grupos de qualificação ocorreu de agosto de 2019 a dezembro de 2020, enquanto os play-offs ocorreram em abril de 2021, sendo que anteriormente estavam agendadas para outubro de 2020.

Seleções qualificados
As seguintes equipes se classificaram para o torneio final.

Seleções desqualificados

Sorteio final
O sorteio final dos grupos ocorreu na cidade de Manchester, na Inglaterra, em 28 de outubro de 2021 às 18:00 CEST.

O sorteio original ocorreria em 6 de novembro de 2020, sendo adiado por conta da Pandemia de COVID-19.

As 16 equipes foram divididas em 4 grupos com 4 equipes. A anfitriã está assegurada na posição A1 no sorteio, enquanto as demais equipes foram separadas de acordo com o seu coeficiente segundo o ranking final e o estágio de qualificação, calculado na seguinte forma.

 A classificação final na UEFA Euro Feminina de  2017 e na eliminatórias (20%)
 A classificação final na Copa do Mundo Feminina da FIFA de 2019 e eliminatórias (40%)
 Eliminatórias da UEFA Euro Feminina de 2022 (apenas fase de grupos, excluindo play-offs) (40%)

Notas
 A Anfitriã (atribuídos à posição A1 no sorteio)
 DT Detentora do título

Locais
Os estádios Meadow Lane em Nottingham e London Road em Peterborough foram inicialmente incluídos na lista quando Football Association apresentou a candidatura para sediar o torneio. Estes foram alterados com o City Ground em Nottingham e St Mary's em Southampton devido aos requisitos da UEFA. O City Ground foi substituído pelo Leigh Sports Village quando a lista final de estádios foi confirmada em agosto de 2019. Em 23 de fevereiro de 2020, o estádio Old Trafford em Manchester foi confirmado como o local da partida de abertura com a Inglaterra. O Estádio de Wembley sediará a final.

Convocações
Cada seleção tem que apresentar um elenco de 23 jogadores, sendo que três devem ser guarda redes. Se um jogador estiver gravemente ferido ou doente o suficiente para impedir sua participação no torneio antes da primeira partida de seu time, ele pode ser substituído por outro jogador.

Fase de grupos
O calendário provisório de jogos foi confirmado pelo Comité Executivo da UEFA durante a sua reunião em Nyon, na Suíça, em 4 de Dezembro de 2019.

Os primeiros e segundos colocados dos grupos avançam para as quartas de final.

 Critérios de desempate

Na fase de grupos, as equipes são classificadas por pontos (3 pontos por vitória, 1 ponto por empate, 0 pontos por derrota) e, em caso de empate em pontos, são aplicados os seguintes critérios de desempate, na ordem dada, para determinar as classificações (artigos 18.01 e 18.02 do Regulamento):

 Pontos em confrontos diretos entre equipes empatadas;
 Diferença de gols em confrontos diretos entre equipes empatadas;
 Gols marcados em confrontos diretos entre equipes empatadas;
 Se mais de duas equipes estiverem empatadas, e após aplicar todos os critérios de confronto direto acima, um subconjunto de equipes ainda estiver empatado, todos os critérios de confronto direto acima serão reaplicados exclusivamente a esse subconjunto de equipes;
 Saldo de gols em todos os jogos do grupo;
 Gols marcados em todos os jogos do grupo;
 Pênaltis se apenas duas equipes tiverem o mesmo número de pontos, e se enfrentarem na última rodada do grupo e estiverem empatadas após aplicar todos os critérios acima (não usado se mais de duas equipes tiverem o mesmo número de pontos, ou se suas classificações não são relevantes para a classificação para a próxima etapa);
 Disciplinares (cartão vermelho = 3 pontos, cartão amarelo = 1 ponto, expulsão por dois cartões amarelos em uma partida = 3 pontos);
 Classificação do coeficiente da UEFA para o sorteio final.

Todos os horários são locais (UTC+1).

Grupo A

Rodada 1

Rodada 2

Rodada 3

Grupo B

Rodada 1

Rodada 2

Rodada 3

Grupo C

Rodada 1

Rodada 2

Rodada 3

Grupo D

Rodada 1

Rodada 2

Rodada 3

Fase final
Na fase final, em caso de empate, haverá prorrogação e se necessário, disputa por pênaltis.

Esquema

Quartas de final

Semifinais

Final

Premiação

Aumento da premiação
Em setembro de 2021, a UEFA anunciou que o prêmio em dinheiro para a UEFA Euro Feminina de 2022 será de € 16 milhões, o dobro do valor edição de 2017.

Estatísticas

Artilharia
6 gols

 Alexandra Popp
 Beth Mead

4 gols
 Alessia Russo
3 gols

 Lina Magull
 Grace Geyoro

2 gols

 Ellen White
 Ella Toone
 Fran Kirby
 Georgia Stanway
 Romée Leuchter
 Filippa Angeldal

1 gol

 Nicole Anyomi
 Klara Bühl
 Sophia Kleinherne
 Lena Lattwein
 Lea Schüller
 Nicole Billa
 Katharina Naschenweng
 Katharina Schiechtl
 Janice Cayman
 Tine De Caigny
 Justine Vanhaevermaet
 Pernille Harder
 Aitana Bonmatí
 Mariona Caldentey
 Marta Cardona
 Lucía García
 Esther González
 Irene Paredes
 Linda Sällström
 Delphine Cascarino
 Périsset
 Kadidiatou Diani
 Marie-Antoinette Katoto
 Melvine Malard
 Griedge Mbock Bathy
 Chloe Kelly
 Lucy Bronze
 Lauren Hemp
 Julie Nelson
 Dagný Brynjarsdóttir
 Berglind Björg Þorvaldsdóttir
 Karólína Lea Vilhjálmsdóttir
 Valentina Bergamaschi
 Martina Piemonte
 Julie Blakstad
 Caroline Graham Hansen
 Frida Maanum
 Guro Reiten
 Daniëlle van de Donk
 Damaris Egurrola
 Stefanie van der Gragt
 Victoria Pelova
 Jill Roord
 Carole Costa
 Diana Gomes
 Diana Silva
 Jéssica Silva
 Jonna Andersson
 Kosovare Asllani
 Hanna Bennison
 Stina Blackstenius
 Fridolina Rolfö
 Linda Sembrant
 Ramona Bachmann
 Rahel Kiwic
 Géraldine Reuteler
 Coumba Sow

Gols-contra

 Merle Frohms
 Kelsie Burrows
 Carole Costa
 Ana-Maria Crnogorčević

Hat-tricks

Classificação final
A classificação final é determinada através da fase em que a seleção alcançou e a sua pontuação, levando em conta os critérios de desempate e os resultados dos jogos. Para estatísticas, partidas decididas na prorrogação são contadas como vitória ou derrota e partidas decididas em disputa por pênaltis são contadas como empate.

Transmissão
Em Portugal, os jogos foram transmitidos pela RTP e pelo Canal 11.

No Brasil, os direitos pertenceram a The Walt Disney, que transmitiu os jogos através da ESPN e do Star+.

Ver também
 UEFA Euro 1996
 UEFA Euro Feminina de 2005

Ligações externas

 Jogos da Euro Feminina: 2022, UEFA.com

Campeonato Europeu de Futebol Feminino
2022 no futebol
Eventos desportivos adiados devido à pandemia de COVID-19
Eventos esportivos afetados pela invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022


Wuhan Open er en professionel tennisturnering for kvinder, der blev spillet for første gang i 2014, og som siden da er afviklet en gang om året i Wuhan, Kina som en del af WTA Tour, hvor den tilhører turneringskategorien WTA Premier 5.

Petra Kvitová har rekorden for flest sejre i singleturneringen med to turneringssejre (2014 og 2016). I doublerækken sidder Martina Hingis på rekorden for flest titler, idet hun har vundet turneringen tre gange med tre forskellige makkere: 2014 sammen med Flavia Pennetta, 2015 sammen med Sania Mirza og i 2017 med Chan Yung-Jan som makker.

Turneringen er siden starten blevet spillet under navnet Dongfeng Motor Wuhan Open på grund af et titelsponsorat fra Dongfeng Motor Corporation.

Vindere og finalister

Flest titler

Damesingle

Damedouble

Damesingle

Damedouble

Kilder
 Wuhan Open
 WTA - Wuhan Open

Noter

Etableret i 2014

Wuhan Open


Marcelo Medina puede referirse a:

 Marcelo José Medina "El Teto" (1962-), presentador de televisión argentino;
 Marcelo Medina Zamora (1980-), futbolista chileno.

Marcelo Medina (desambiguación)


Sezonul 2000-2001 este al treilea sezon pentru Dacia Unirea Brăila în Liga a III-a. Sezonul trecut, Dacia Unirea Brăila a terminat pe locul 8 în Liga a III-a.

Echipă

Transferuri

Sosiri

Plecări
{|width=75% class="wikitable" style="text-align:center; font-size:95% text-align:left"
!Post
!Jucător!De la echipa!Sumă de transfer!Dată!
!----
|-
|}

 Sezon

 Seria II
 Rezultate

 Sezon intern Clasamentul după 30 etape se prezintă astfel:'''

Cupa României 2007-2008

Legături externe
Site oficial

2007 în fotbal
2007 în România
Sezoanele echipei Dacia Unirea Brăila

Dacia Unirea Brăila în sezonul 2000-2001


الجَوَأوِدَة قرية تقع بمعتمدية الشبيكة بولاية القيروان من الوسط التونسي، وهي مركز .

جواودة

الجواودة (القيروان)


ياسين في مستشفى المجانين مسلسل كوميدي من فئة مسلسلات كوميديا الموقف أو ست كوم أنتج عام 2009 بطولة محمد نجم من تأليف فريد عبد الحميد ومن المشاركين في البطولة أحمد راتب ورضا حامد وميمي جمال .

أحداث المسلسل
تدور أحداث المسلسل حول «ياسين» طبيب نفسي بمستشفى الأمراض العقلية، والمواقف الطريفة التي يتعرض لها يوميا مع مرضاه، ويقوم بدوره الفنان الكبير محمد نجم، كما يناقش المسلسل المشاكل الاجتماعية والنفسية التي انتشرت خلال الفترة الأخيرة، بسبب الظروف الاقتصادية مثل: البطالة والعنوسة، في 30 حلقة مدة كل منها نصف ساعة.

مسلسلات كوميديا موقف مصرية

ياسين في مستشفى المجانين (مسلسل)


أحمد الكاس (مواليد 8 يوليو 1965) هو لاعب منتخب مصر وأندية الأوليمبي والزمالك والاتحاد السكندري السابق، من ضمن قائمة نادي المائة في الدوري المصري تشمل تسعة لاعبين سجلوا أكثر من 100 هدف في الدوري المصري برصيد 107 هدف في المركز السادس، شارك مع المنتخب المصري في كأس العالم 1990 بإيطاليا، وأحرز خمسة أهداف مع نادي الزمالك خلال مشاركاته الأفريقية المختلفة، وحاليًا يعمل كمدير فني بنادي مصر ، وذلك بعد أن قدم استقالته من تدريب نادي القناة في 2 نوفمبر 2016 بعد هزيمته من المصرية للاتصالات بثلاثة أهداف مقابل هدف، وفي 11 ديسمبر 2016 أنهى مسئولو نادي مصر الاتفاق معه لقيادة الفريق خلفًا لعبد الناصر محمد المستقيل هو الآخر بعد الخلاف الذي دخل فيه مع مسئولي مجلس الإدارة عقب خسارة الفريق من منتخب السويس بنتيجة 2–0.

الألقاب
مع الزمالك:
 كأس الأندية أبطال الدوري: (1)
1996
 كأس السوبر الأفريقي: (1)
1997

مع منتخب مصر:
 كأس العرب: (1)
1992

مع منتخب مصر العسكري:
 كأس العالم العسكرية: (1)
1993

ألقاب شخصية:
 هداف الدوري المصري لثلاثة مرات (1991-92، 1992-93 و1993-94)
 سجل أكثر من مائة هدف في بطولة الدوري المصري (107)

مراجع

وصلات خارجية

 http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=14823
 http://www.footballdatabase.eu/football.joueurs.ahmed.el-kass.43194.en.html

لاعبو كرة قدم رجالية مصريون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الإسكندرية
رياضيون من الإسكندرية
لاعبو الاتحاد السكندري
لاعبو الدوري المصري الممتاز
لاعبو كأس الأمم الإفريقية 1992
لاعبو كأس الأمم الإفريقية 1994
لاعبو كأس الأمم الإفريقية 1996
لاعبو كأس العالم 1990
لاعبو كرة قدم عرب شاركوا في كأس العالم
لاعبو كرة قدم مصريون
لاعبو كرة قدم من محافظة الإسكندرية
لاعبو منتخب مصر لكرة القدم
لاعبو نادي الأوليمبي
لاعبو نادي الزمالك
مدربو كرة قدم مصريون
مواليد 1385 هـ
مواليد 1965
مواليد في الإسكندرية
نادي الفيفا المئوي
هدافو الدوري المصري الممتاز لكرة القدم
مهاجمو كرة قدم رجالية
لاعبو كرة قدم من الإسكندرية

أحمد الكاس


Aglanema (lat. Aglaonema), biljni rod iz porodice kozlačevki s dvadesetak vrsta zimzelenih trajnica koje su raširene od sjeveroistočne Indije do Nove Gvineje.

Vrste ovog roda uvezene su na zapad gdje se uzgajaju kao ukrasno bilje.

Vrste
 Aglaonema brevispathum (Engl.) Engl.
 Aglaonema chermsiriwattanae Sookch.
 Aglaonema cochinchinense Engl.
 Aglaonema commutatum Schott
 Aglaonema cordifolium Engl.
 Aglaonema costatum N.E.Br.
 Aglaonema densinervium Engl.
 Aglaonema flemingianum A.Hay
 Aglaonema hookerianum Schott
 Aglaonema marantifolium Blume
 Aglaonema modestum Schott ex Engl.
 Aglaonema nebulosum N.E.Br.
 Aglaonema nitidum (Jack) Kunth
 Aglaonema ovatum Engl.
 Aglaonema philippinense Engl.
 Aglaonema pictum (Roxb.) Kunth
 Aglaonema pumilum Hook.f.
 Aglaonema robeleynii (Van Geert) Pitcher & Manda
 Aglaonema rotundum N.E.Br.
 Aglaonema simplex (Blume) Blume
 Aglaonema tricolor Jervis
 Aglaonema vittatum Ridl. ex Engl.

Izvori

Aglaonemateae

Aglanema


An Eleocharis cubangensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni H.E.Hess. An Eleocharis cubangensis in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos.

Mabibilngan ini ha Angola. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis cubangensis


Yucatán er fylki í suðaustur-Mexíkó á Júkatanskaga. Það er 39.524 km2 að stærð, íbúar eru 3,2 milljónir og er höfuðborgin Mérida.

Fylki Mexíkó

Yucatán


Arap Ayaklanması ( Al-Thawra al-'Arabiyya, ), Arap İsyanı veya Arap İhaneti, I. Dünya Savaşı sırasında Haziran 1916 tarihinde Yemen'de Aden, Suriye'de Halep'i kapsayan bağımsız ve birleşik Arap devleti yaratma amacıyla Şerif Hüseyin bin Ali tarafından başlatılmıştır.

İsyanın laik Arap milliyetçilik açısından köklü bir başkaldırı olarak kabul edilme eğilimi olsa da Şerif, Haziran 1916 tarihinde Osmanlı Hükümeti'nin Müslümanlığın kutsal değerlerini çiğnediği ve "Arapların haklarının çiğnendiği" iddialarını sebep göstererek isyan etti. Aksine Türkler, Müslüman topraklarını hakimiyeti altına almaya çalışan güçlere karşı savaşı sırasında Müslüman hilafeti için savaştığını iddia eden kabilelerin isyan ederek İslam'a ihanet ettiğini savundu.

Arka plan
Osmanlı Devleti'nin bir vilayeti olan Hicaz, valiler tarafından yönetilmekteydi. Validen başka Peygamber soyundan ve sınırlı yetkilere sahip bir de emir bulunmaktaydı. Bu emirlerden sonuncusu olan Şerif Hüseyin vezir rütbesiyle Şurayı Devlet azasından bulunurken Şerif Abdi Lillah Paşa'nın 1908 yılında aniden vefatı üzerine Mekke emirliğine tayin edilip gönderildi. Şerif Hüseyin, II. Abdülhamid'in iktidarı sırasında sakıncalı görülerek İstanbul'da tutulmuş ve Şura-yı Devlet üyesi olmuştu. İttihat ve Terakki ise yönetime geldikten sonra bu durum üzerine onu Mekke Emiri yapmıştı. Mekke Emiri Şerif Hüseyin ve bölgenin Osmanlı Valisi Vehip Paşa arasındaki anlaşmazlık isyanın temellerinden biridir.

Arap Yarımadası'nda daha 1865 yılında milliyetçi Arap örgütleri kurulmaya başladı. I. Dünya Savaşı sırasında, Şerif Hüseyin'in oğlu Emir Faysal'ın başkanlığında ve İmam Yahya ve İbn Suud'un da üye olduğu, Şerif Hüseyin'in Osmanlı Devleti'ne karşı savaşa girmesini ve İtilaf Devletleri'nin yardımıyla bir Arap Hükûmeti tesisini amaçlayan bir cemiyet kurulmuştu.

İngilizlerle anlaşma
Şerif Hüseyin'in isyan fikri, oğlu Emir Abdullah'ın Kahire'deki Britanya yetkilileriyle Şubat 1914 ilk haftasında Mısır'da gerçekleşen ve sürekli ilerleme kaydeden görüşmelerden sonra netleşti. Şerif Hüseyin, İngilizlere ilk teklifini 2 Temmuz 1915'te yaparak, Mersin ve Adana'dan Musul'a çekilecek hattın güneyindeki Arapların bağımsız bir hükûmet olarak oluşumuna izin verildiği takdirde, tabi olduğu İslam Halifesine karşı isyan edeceğini özel mektupla bildirmişti. Şerif Hüseyin-İngiliz görüşmeleri nihayet 10 Mart 1916'da karşılıklı anlaşma ile neticelendi. 6 Kasım 1916 tarihine kadar geçen sürede Şerif Hüseyin'e 773 bin Sterlin tutarında mali destek sağlandı.

İsyan
Şerif Hüseyin, 10 Haziran 1916'da Osmanlı Devleti'ne karşı isyan etti ve kendisini "Arap Memleketlerinin Kralı" ilan etti. Ancak 3 Ocak 1917 tarihinde İngiltere ve müttefikleri bu unvanı uygun görmeyerek, onu bağımsız bir yönetici ve resmen "Hicaz Kralı ve Otoritesi" olarak tanıdılar.

Hüseyin'in kendisini Bütün Arap Ülkelerinin Kralı ilan etmesi, Abdülaziz İbn Suud'u daha fazla tedirgin etti. Bunun üzerine Körfez'deki Britanya sorumlusu onu Kuveyt'e davet ederek ona hem silah hem de mali yardımda bulunacakları, bunun yanı sıra, Hüseyin'in onun şahsi işlerine karışmayacağı ve Arapların Kralı olarak Araplar adına konuşmayacağı garantisi vermişlerdi. Buna karşı Abdülaziz İbn Suud, Hüseyin'in aleyhine hiçbir harekette bulunmayacaktı. İngilizlerin Abdülaziz İbn Suud'a bu kadar müsamahalı davranmalarının sebebi, Arap Yarımadası, Şam ve Irak'ta Osmanlı'ya karşı kullandıkları Hüseyin'e savaş açmamasını sağlamaktı.

Sonuç
Bir yandan İtilaf kuvvetleriyle, 1916 yılından itibaren de Arap isyancılarla savaşmak zorunda kalan Osmanlı Devleti, 1918 yılında imzaladığı Mondros Mütarekesi ile bölgeden çekilmiş, İngilizlerin Şerif Hüseyin'e vadettikleri toprakların büyük bölümünü vermeyerek, 1917 Balfour Deklerasyonu ile Filistin'de bir Yahudi yurdunun oluşturulacağının açıklamasıyla bölgede bugüne değin uzanan büyük sorunlar ortaya çıkmıştır.

Ayrıca bakınız
 Osmanlı Arabistanı

Kaynakça

Arap milliyetçiliği
I. Dünya Savaşı Osmanlı Cephesi
Arap tarihi
20. yüzyılda Suudi Arabistan
Ürdün'deki olaylar
Lübnan'daki olaylar
Arap isyanları
1916'da Osmanlı İmparatorluğu
1917'de Osmanlı İmparatorluğu
1918'de Osmanlı İmparatorluğu
1916'da çatışmalar
1917'de çatışmalar
1918'de çatışmalar
20. yüzyılda İslam

Arap Ayaklanması


عوكيتس هي إحدى وحدات الجيش الإسرائيلي التي تعتمد في كثير من نشاطاتها على الكلاب، كما شاركت هذه الوحدة في معظم الحملات التي يشنها الجيش الإسرائيلي، ولعبت دوراً كبيراً أثناء الحرب الإسرائيلية الأخيرة على لبنان في تموز (يوليو) 2006.

مهمة الوحدة
هدف عمليات هذه الوحدة هو إحباط الهجمات ومنع الإضرار بقوات الجيش الإسرائيلي. وتعد الوحدة من أفضل وحدات الكلاب المدرّبة في العالم، حيث تستخدم الكلاب فيها حاسة الشم والسمع المتطورة لديها، بالإضافة إلى أسنانها الحادة وجسدها المرن للهجوم، والدخول إلى الأماكن الضيقة. كمثال، تُستخدم كلاب الوحدة في مسح منازل مشتبه بهم، قبل دخول قوات الجيش، ويسير جنود عوكيتس وكلاب الوحدة على رأس القوة مع القائد.

تاريخ الوحدة
عملت الكلاب في خدمة تنظيم الهاجاناه منذ العام 1939، ولكن الوحدة بتركيبتها الحالية قائمة منذ العام 1974. ومع ازدياد العمليات ضد الإسرائيلين في بداية السبعينيات، تأسست وحدة الكلاب لمحاربة ما أطلقوا عليه الإرهاب، وكانت مهمّتها الأولى تدريب الكلاب على مهاجمة الخاطفين في عمليات المساومة. وخلال السبعينيات والثمانينيات شاركت الوحدة في عدة عمليات سرية، وفي عام 1980 كشف للمرة الأولى عن الوحدة، في عملية تحرير الرهائن في كيبوتس مسغاف عام (شمال إسرائيل). حيث تعاون جنود «عوكيتس» مع مقاتلي سرية هيئة الأركان العامة في تنفيذ اختراق لتحييد مطلوبين احتجزوا رهائن في غرفة الأطفال في كيبوتس مسغاف عام. وفي حرب لبنان الأولى عملت الوحدة علنا إلى جانب القوات المقاتلة. وبعدها أصبحت الفتيات يشاركن بشكل كامل في كل عملية للوحدة بدءًا من التدريب ومرورا بعمليات الاعتقال.

حقائق عن الوحدة
يتم تأهيل المقاتل في وحدة «عوكيتس» خلال 17 شهرا، بينما يستغرق التدرّب مع الكلاب ثمانية أشهر، ويوجد لكل كلب غرفة خاصة في المكلبة، وفي الشتاء تُشغل موقدة لتدفئة الكلاب، أما الطعام فتأكل الكلاب مرّتين في اليوم، ويبلغ الوزن اليومي للطعام 620 غراما لكل كلب، كما أنه يُسرح شعر الكلب مرة في اليوم، وتخرج الكلاب مرتين في اليوم مع الجندي لجولة مدتها 10 دقائق، ويوجد في المكلبة صالة رياضية للكلاب، يبلغ مدى الركض من 3-8 كيلومتر في التدريبات، وبرنامج اللياقة البدنية من مرتين إلى ثلاث مرات في الأسبوع، وبالنسبة لأنواع الكلاب فمعظمها من نوع الراعي الألماني، والبلجيكي، والهولندي- دوبرمان.

مراجع

القوات الخاصة الإسرائيلية
وحدات وتشكيلات عسكرية إسرائيلية
وحدات وتشكيلات عسكرية أسست في 1974

عوكيتس


Jöllenbeck, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde, Bielefeld kentine bağlı idari bölge. Nüfusu, 31 Ocak 2005 itibarıyla 21.838'dir. Yüzölçümü 29,69 km²'dir.

Ünlü kişiler

 Hendrik Dreekmann (d. 1975), eski tenisçi
 Frederik Gößling (d. 1977), futbolcu

Bielefeld'in ilçe ve semtleri

Jöllenbeck


Aruba deltog ved Sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro som blev arrangeret i perioden 5. august til 21. august 2016.

Medaljer

Lande ved sommer-OL 2016
Aruba ved sommer-OL

Aruba ved sommer-OL 2016


دارزيان مدينة نبطية أنشأها الأنباط في جنوب الأردن وقد كانت من روائع أعاجيب الفن المعماري النبطي الذي اشتهر بالحفر في الصخر وقد كانت المدينة واقعة على  الخط التجاري الدولي القديم وقد زارها العديد من الرحالة الإغريق مثل هليوبوليس وبلوتارش والمؤرخ هيروديت الذي وصف الحضارة النبطية بأنها ديموقراطية لم ير مثلها في العالم.

دمار المدينة
تعرضت مدينة دارزيان للتدمير الكامل الشامل على يد الرومان عند دخولهم بلاد الشام ولم يبق من آثارها شيء إلا ما ذكره عنها الرحالة والمؤرخون الإغريق وقد أورد الدكتور حسونة رشدان ترجمة دقيقة لما ذكره هؤلاء الرحالة والمؤرخون للمدينة.

أنباط

دارزيان


Victoria Beyer, née le , est une arbitre internationale de football française.

Biographie
Licenciée dans le club de football de l'Entente Sportive Molsheim-Ernolsheim, Victoria Beyer débute dans l'arbitrage en , à l'age de 13 ans, après avoir un temps été tentée par le basket-ball.

Au niveau national, Victoria Beyer devient successivement arbitre fédérale Féminine 2 en , puis arbitre fédérale Féminine 1 en , représentant la Ligue du Grand Est de Football. Elle devient également arbitre internationale en .

Elle participe également en 2019 à la Jeux mondiaux militaires d'été qui se sont déroulés à Wuhan, en Chine.

Durant la saison 2019-2020, elle a arbitré la finale de la  de la Coupe de France féminine de football qui s'est déroulée le  au stade de l'Abbé-Deschamps à Auxerre et qui a opposé l'OL au PSG. Durant la saison suivante, Victoria Beyer est retenue par la FFF afin de bénéficier du plan de professionnalisation de l'arbitrage féminin lancée par la fédération en tant qu'arbitre centrale.

En , elle est successivement promue dans le groupe 3 des arbitres féminines Elite de la FIFA et dans le groupe 1 des arbitres féminines de l'UEFA. La même année, elle commence sa carrière d'arbitre centrale dans les compétitions internationales en officiant lors des matchs amicaux entre la Belgique et la Norvège puis entre le Luxembourg et la Belgique et lors des éliminatoires de la Coupe du Monde de football féminine 2023, en arbitrant notamment les matchs Suisse-Lituanie et Arménie-Norvège.

Son frère Corentin Beyer est également arbitre.

Distinctions

 Trophée de meilleure arbitre de la D1 Arkema 2020-2021
 Trophée de meilleure arbitre de la D1 Arkema 2021-2022

Désignations majeures

  arbitre lors de la finale de la  de la Coupe de France féminine de football qui a opposé l'OL au PSG, le .
Arbitre centrale lors de la finale de la  de la Coupe de France féminine de football opposant l'OL au PSG, le .
Arbitre centrale lors du Trophée des championnes 2023 opposant l'OL au PSG, le .

Statistiques
Nombre de matchs arbitrés, cartons distribués et penalties attribués.

Compétitions nationales

Compétitions européennes

Championnat d'Europe féminin de football des moins de 17 ans

Championnat d'Europe féminin de football des moins de 19 ans

Ligue des Champions féminine de l'UEFA

Compétitions internationales

Matchs amicaux

Tournoi de France

Coupe du monde féminine de football

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Nelly Viennot
 Florence Guillemin
 Stéphanie Frappart
 Maika Vanderstichel

Liens externes

 Fiche de Victoria Beyer sur le site de la FFF

Arbitre français de football
Arbitre international français
Personnalité liée à Molsheim
Personnalité alsacienne liée au sport
Naissance en juin 1991

Victoria Beyer


El Palacio de los Fermoselle (conocido como Torre del Aire) es un edificio ubicado en el casco histórico de Salamanca (Plaza de Santa Eulalia). El edificio es una construcción que data del 1440. Perteneció a la Familia de los Fermoselle siendo posteriormente propiedad del Barón de las Cuatro Torres. Este segundo dueño hizo que el edificio fuese conocido como Palacio de la Torre del Aire o de las Cuatro Torres. El escritor gallego Gonzalo Torrente Ballester dedica en 1992 una recopilación de artículos que escribía los jueves en el diario madrileño Informaciones, poniéndole el nombre de esta torre.  En el lienzo que mira a oriente pueden observarse cuatro ventanas con acabado gótico (Ajimezes).

Historia
Durante las luchas entre nobles que se produjeron en la ciudad durante el  se elevaron diversos torreones defensivos en los palacios. El torreón del Palacio de los Fermoselle se encontró en el entorno del Bando de Santo Tomé. El palacio debió tener otros tres torreones que fueron derribados a finales del  por amenazar ruina. En el  se aprovechó el espacio para instalar una fábrica de paños.

Referencias

Referencias externas

Véase también
 Torre del Clavero

Palacios de Salamanca
Bienes de interés cultural de la provincia de Salamanca
Fortificaciones de la provincia de Salamanca
Arquitectura gótica de la provincia de Salamanca
Arquitectura en Castilla y León en el siglo XV

Torre del Aire


Biserica Sfântul Iacob este o biserică catolică din municipiul Tequixquiac, Mexic, care a fost construită între 1590 și 1990. Pictura sa interioară aparține stilului baroc.

Imagini

Bibliografie
 La conquista espiritual en Tequixquiac, Miguel Ángel Olvera Vázquez, No.1 (El señor de la capilla) Enero-Marzo de 2007.
 Monografía Municipal de Tequixquiac, Rodríguez Peláez María Elena, 1999.

Barocul în Mexic
Statul México, Mexic
Biserici cu hramul Sfântul Iacob
Biserici romano-catolice din Mexic

Biserica Sfântul Iacob din Tequixquiac


Shear stress (often denoted by  (Greek: tau)) is the component of stress coplanar with a material cross section. It arises from the shear force, the component of force vector parallel to the material cross section.  Normal stress, on the other hand, arises from the force vector component perpendicular to the material cross section on which it acts.

General shear stress
The formula to calculate average shear stress is force per unit area.:

where:

Other forms

Wall shear stress
Wall shear stress expresses the retarding force (per unit area) from a wall in the layers of a fluid flowing next to the wall. It is defined as:

where  is the dynamic viscosity,  the flow velocity and  the distance from the wall.

It is used, for example, in the description of arterial blood flow, in which case there is evidence that it affects the atherogenic process.

Pure
Pure shear stress is related to pure shear strain, denoted , by the following equation:

where  is the shear modulus of the isotropic material, given by

Here  is Young's modulus and  is Poisson's ratio.

Beam shear
Beam shear is defined as the internal shear stress of a beam caused by the shear force applied to the beam.

where
The beam shear formula is also known as Zhuravskii shear stress formula after Dmitrii Ivanovich Zhuravskii who derived it in 1855.

Semi-monocoque shear

Shear stresses within a semi-monocoque structure may be calculated by idealizing the cross-section of the structure into a set of stringers (carrying only axial loads) and webs (carrying only shear flows). Dividing the shear flow by the thickness of a given portion of the semi-monocoque structure yields the shear stress. Thus, the maximum shear stress will occur either in the web of maximum shear flow or minimum thickness

Constructions in soil can also fail due to shear; e.g., the weight of an earth-filled dam or dike may cause the subsoil to collapse, like a small landslide.

Impact shear
The maximum shear stress created in a solid round bar subject to impact is given by the equation:

where
and

Shear stress in fluids

Any real fluids (liquids and gases included) moving along a solid boundary will incur a shear stress at that boundary. The no-slip condition dictates that the speed of the fluid at the boundary (relative to the boundary) is zero; although at some height from the boundary, the flow speed must equal that of the fluid. The region between these two points is named the boundary layer. For all Newtonian fluids in laminar flow, the shear stress is proportional to the strain rate in the fluid, where the viscosity is the constant of proportionality. For non-Newtonian fluids, the viscosity is not constant. The shear stress is imparted onto the boundary as a result of this loss of velocity.

For a Newtonian fluid, the shear stress at a surface element parallel to a flat plate at the point  is given by:

where
Specifically, the wall shear stress is defined as:

Newton's constitutive law, for any general geometry (including the flat plate above mentioned), states that shear tensor (a second-order tensor) is proportional to the flow velocity gradient (the velocity is a vector, so its gradient is a second-order tensor):

and the constant of proportionality is named dynamic viscosity. For an isotropic Newtonian flow it is a scalar, while for anisotropic Newtonian flows it can be a second-order tensor too. The fundamental aspect is that for a Newtonian fluid the dynamic viscosity is independent on flow velocity (i.e., the shear stress constitutive law is linear), while non-Newtonian flows this is not true, and one should allow for the modification:

This no longer Newton's law but a generic tensorial identity: one can always find an expression of the viscosity as function of the flow velocity given any expression of the shear stress as function of the flow velocity. On the other hand, given a shear stress as function of the flow velocity, it represents a Newtonian flow only if it can be expressed as a constant for the gradient of the flow velocity. The constant one finds in this case is the dynamic viscosity of the flow.

Example
Considering a 2D space in Cartesian coordinates (x,y) (the flow velocity components are respectively (u,v)), then the shear stress matrix given by:

represents a Newtonian flow, in fact  it can be expressed as:
i.e., an anisotropic flow with the viscosity tensor:

which is nonuniform (depends on space coordinates) and transient, but relevantly it is independent on the flow velocity:

This flow is therefore Newtonian. On the other hand, a flow in which the viscosity were:

is non-Newtonian since the viscosity depends on flow velocity. This non-Newtonian flow is isotropic (the matrix is proportional to the identity matrix), so the viscosity is simply a scalar:

Measurement with sensors

Diverging fringe shear stress sensor
This relationship can be exploited to measure the wall shear stress. If a sensor could directly measure the gradient of the velocity profile at the wall, then multiplying by the dynamic viscosity would yield the shear stress. Such a sensor was demonstrated by A. A. Naqwi and W. C. Reynolds. The interference pattern generated by sending a beam of light through two parallel slits forms a network of linearly diverging fringes that seem to originate from the plane of the two slits (see double-slit experiment). As a particle in a fluid passes through the fringes, a receiver detects the reflection of the fringe pattern. The signal can be processed, and knowing the fringe angle, the height and velocity of the particle can be extrapolated. The measured value of wall velocity gradient is independent of the fluid properties and as a result does not require calibration.
Recent advancements in the micro-optic fabrication technologies have made it possible to use integrated diffractive optical element to fabricate diverging fringe shear stress sensors usable both in air and liquid.

Micro-pillar shear-stress sensor

A further measurement technique is that of slender wall-mounted micro-pillars made of the flexible polymer PDMS, which bend in reaction to the applying drag forces in the vicinity of the wall. The sensor thereby belongs to the indirect measurement principles relying on the relationship between near-wall velocity gradients and the local wall-shear stress.

Electro-Diffusional method
The Electro-Diffusional method measures the wall shear rate in the liquid phase from microelectrode under limiting diffusion current condition. A potential difference between an anode of a broad surface (usually located far from the measuring area) and the small working electrode acting as a cathode leads to a fast redox reaction. The ion disappearance occurs only on the microprobe active surface, causing the development of the diffusion boundary layer, in which the fast electro-diffusion reaction rate is controlled only by diffusion. The resolution of the convective-diffusive equation in the near wall region of the microelectrode lead to analytical solutions relying the characteristics length of the micro-probes, the diffusional properties of the electrochemical solution and the wall shear rate.

See also

 Critical resolved shear stress
 Direct shear test
 Friction
 Shear and moment diagrams
 Shear rate
 Shear strain
 Shear strength
 Tensile stress
 Triaxial shear test

References

Continuum mechanics
Shear strength
Mechanical quantities

Shear stress


Troels Kløvedal og Nordkaperen i det Indiske Ocean - Op langs Malabarkysten er en dokumentarfilm fra 1994 instrueret af Ulrik Bolt Jørgensen efter manuskript af Troels Kløvedal, Ulrik Bolt Jørgensen.

Handling
Det er mandag den 13. december, Det Indiske Ocean, 6 grader og 22 minutter nordlig bredde. I fem døgn har Nordkaperen været på havet. Troels Kløvedal beretter om hverdagslivet om bord, om rutiner med småreparationer, navigering, madlavning og vagtskifter. Mange steder er forbundne med minder, både gode, og dårlige, men det dyrebare venskab er det, der redder én. Venner er vidner til ens liv. Nordkaperen lægger til i Cochin i Sydindien, og alt det praktiske skal ordnes. Men der også tid til at møde indiske forfattere og diskutere hinduisme, at opleve en 6000 år gammel kampsport, teater med kun mænd i rollerne og studere skibsbyggeri, som har interesseret Troels Kløvedal siden lærlingetiden på Helsingør skibsværft.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1994


كابتن ماجد والأطفال
مسرحية أطفال.
 تأليف: الشيخ/ دعيج الخليفة الصباح
 إخراج: عبد الناصر الزاير
 تمثيل: محمد العجيمي ـ علي جمعة ـ عادل المسلم ـ أحمد السلمان ـ محمد الفهد.
 مسرحية أطفال مقتبسه فكرتها من الرسوم المتحركه كابتن ماجد.
 وهي من إنتاج مسرح السلام.

مسرحيات كويتية

كابتن ماجد والأطفال (مسرحية)


Bambusovci (lat. Bambusoideae), potporodica trava. Postoji podjela na tri tribusa.

Tribusi i rodovi

 Tribus Arundinarieae Hack.
 Subtribus Hsuehochloinae D.Z.Li & Y.X.Zhang subtrib. nov.
 Hsuehochloa D.Z.Li & Y.X.Zhang (1 sp.)
 Subtribus Ampelocalaminae D.Z.Li & Y.X.Zhang subtrib. nov.
 Ampelocalamus S.L.Chen, T.H.Wen & G.Y.Sheng (14 spp.)
 Drepanostachyum Keng f. (13 spp.)
 Himalayacalamus Keng f. (9 spp.)
 Subtribus Gaoligongshaniinae D.Z.Li & Y.X. Zhang, subtrib. nov.
 Gaoligongshania D.Z.Li Hsueh & N.H.Xia (1 sp.)
 Subtribus Thamnocalaminae Keng f.
 Oldeania Stapleton (7 spp.)
 Kuruna Attigala, Kathr. & L. G. Clark (7 spp.)
 Chimonocalamus Hsueh & T. P. Yi (19 spp.)
 Tongpeia Stapleton (3 spp.)
 Fargesia Franch. (95 spp.)
 Thamnocalamus Munro (5 spp.)
 Sarocalamus Stapleton (6 spp.)
 Bergbambos Stapleton (1 sp.)
 Yushania Keng f. (94 spp.)
 Subtribus Arundinariinae Bentham
 Ravenochloa D. Z. Li & Y. X. Zhang (1 sp.)
 Indocalamus sensu auct. (31 spp.)
 Oligostachyum Z. P. Wang & G. H. Ye (18 spp.)
 Ferrocalamus Hsueh & Keng f. (2 spp.)
 Bashania Keng f. & Yi (4 spp.)
 Sasa Makino & Shibata (42 spp.)
 Indocalamus Nakai (1 sp.)
 Gelidocalamus T. H. Wen (14 spp.)
 Chimonobambusa Makino (40 spp.)
 Sasamorpha Nakai (5 spp.)
 Vietnamocalamus T. Q. Nguyen (1 sp.)
 xHibanobambusa Maruy. & H. Okamura (0 sp.)
 Semiarundinaria Makino ex Nakai (8 spp.)
 Shibataea Makino (7 spp.)
 Phyllostachys Siebold & Zucc. (63 spp.)
 Arundinaria Michx. (2 spp.)
 Sasaella Makino (11 spp.)
 Pleioblastus Nakai (26 spp.)
 Pseudosasa Makino ex Nakai (20 spp.)
 Sinosasa L. C. Chia ex N. H. Xia, Q. M. Qin & Y. H. Tong (7 spp.)
 Kengiochloa Y. H. Tong & N. H. Xia (1 sp.)
 Acidosasa C. D. Chu & C. S. Chao (11 spp.)
 Khoonmengia N. H. Xia, Y. H. Tong & X. R. Zheng (1 sp.)
 Sinobambusa Makino ex Nakai (13 spp.)
 Indosasa McClure (19 spp.)
 Tribus Olyreae Kunth ex Spenn.
 Subtribus Buergersiochloinae (S. T. Blake) L. G. Clark & Judz.
 Buergersiochloa Pilg. (1 sp.)
 Subtribus Olyrinae Kromb.
 Agnesia Zuloaga & Judz. (7 spp.)
 Arberella Soderstr. & C. E. Calderón (11 spp.)
 Cryptochloa Swallen (9 spp.)
 Diandrolyra Stapf (3 spp.)
 Ekmanochloa Hitchc. (2 spp.)
 Froesiochloa G. A. Black (1 sp.)
 Lithachne P. Beauv. (4 spp.)
 Maclurolyra C. E. Calderón & Soderstr. (1 sp.)
 Mniochloa Chase (1 sp.)
 Olyra L. (15 spp.)
 Taquara I. L. C. Oliveira & R. P. Oliveira (2 spp.)
 Raddiella Swallen (12 spp.)
 Piresia Swallen (6 spp.)
 Reitzia Swallen (1 sp.)
 Raddia Bertol. (11 spp.)
 Brasilochloa R. P. Oliveira & L. G. Clark (1 sp.)
 Piresiella Judz., Zuloaga & Morrone (1 sp.)
 Rehia Fijten (1 sp.)
 Tribus Parianinae Hack.
 Eremitis Döll (16 spp.)
 Pariana Aubl. (33 spp.)
 Parianella Hollowell, F. M. Ferreira & R. P. Oliveira (2 spp.)
 Tribus Bambuseae' Kunth ex Dumort.
 Subtribus Chusqueinae Soderstr. & R. P. Ellis
 Chusquea Kunth (192 spp.)
 Subtribus Guaduinae Soderstr. & Ellis
 Tibisia C. D. Tyrrell, Londoño & L. G. Clark (3 spp.)
 Otatea (McClure & Sm.) C. E. Calderón & Sodiro (13 spp.)
 Olmeca Soderstr. (5 spp.)
 Guadua Kunth (33 spp.)
 Eremocaulon Soderstr. & Londoño (5 spp.)
 Apoclada McClure (1 sp.)
 Subtribus Arthrostylidiinae Soderstr. & R. P. Ellis
 Glaziophyton Franch. (1 sp.)
 Cambajuva P. L. Viana, L. G. Clark & Filg. (1 sp.)
 Didymogonyx (L. G. Clark & Londoño) C. D. Tyrrell, L. G. Clark & Londoño (2 spp.)
 Elytrostachys McClure (2 spp.)
 Rhipidocladum McClure (21 spp.)
 Arthrostylidium Rupr. (29 spp.)
 Aulonemiella L. G. Clark, Londoño, C. D. Tyrrell & Judz. (2 spp.)
 Aulonemia Goudot (48 spp.)
 Colanthelia McClure & E. W. Sm. (11 spp.)
 Filgueirasia Guala (2 spp.)
 Alvimia C. E. Calderón ex Soderstr. & Londoño (3 spp.)
 Atractantha McClure (5 spp.)
 Actinocladum McClure ex Soderstr. (1 sp.)
 Athroostachys Benth. ex Benth. & Hook. fil. (2 spp.)
 Merostachys Spreng. (58 spp.)
 Myriocladus Swallen (13 spp.)
 Subtribus Melocanninae Benth.
 Melocanna Trin. in Spreng. (3 spp.)
 Cephalostachyum Munro (14 spp.)
 Pseudostachyum Munro (1 sp.)
 Davidsea Soderstr. & R. P. Ellis (1 sp.)
 Ochlandra Thwaites (13 spp.)
 Schizostachyum Nees (71 spp.)
 Stapletonia P. Singh, S. S. Dash & P. Kumari (3 spp.)
 Annamocalamus H. N. Nguyen, N. H. Xia & V. T. Tran (1 sp.)
 Subtribus Temburongiinae K. M. Wong
 Fimbribambusa Widjaja (4 spp.)
 Temburongia S. Dransf. & Wong (1 sp.)
 Subtribus Hickeliinae Camus
 Hickelia A. Camus (4 spp.)
 Nastus Juss. (12 spp.)
 Decaryochloa A. Camus (1 sp.)
 Sirochloa S. Dransf. (1 sp.)
 Cathariostachys S. Dransf. (2 spp.)
 Hitchcockella A. Camus (1 sp.)
 Perrierbambus A. Camus (2 spp.)
 Valiha S. Dransf. (2 spp.)
 Sokinochloa S. Dransf. (7 spp.)
 Subtribus Racemobambosinae Stapleton
 Chloothamnus Buse (11 spp.)
 Racemobambos Holttum (19 spp.)
 Widjajachloa K. M. Wong & S. Dransf. (1 sp.)
 Subtribus Mullerochloinae ined.
 Mullerochloa K. M. Wong (1 sp.)
 Subtribus Greslaniinae K. M. Wong & W. L. Goh
 Greslania Balansa (2 spp.)
 Subtribus Dinochloinae K. M. Wong & W. L. Goh
 Pinga Widjaja (1 sp.)
 Neololeba Widjaja (5 spp.)
 Parabambusa Widjaja (1 sp.)
 Dinochloa Buse (47 spp.)
 Cyrtochloa S. Dransf. (7 spp.)
 Sphaerobambos S. Dransf. (3 spp.)
 Subtribus Bambusinae J. Presl
 Kinabaluchloa K. M. Wong (2 spp.)
 Holttumochloa K. M. Wong (4 spp.)
 Nianhochloa H. N. Nguyen & V. T. Tran (1 sp.)
 Bonia Balansa (5 spp.)
 Laobambos Haev., Lamxay & D. Z. Li (1 sp.)
 Neomicrocalamus Keng fil. (3 spp.)
 Temochloa S. Dransf. (1 sp.)
 Soejatmia K. M. Wong (1 sp.)
 Pseudoxytenanthera Soderstr. & R. P. Ellis (5 spp.)
 Maclurochloa K. M. Wong (4 spp.)
 Melocalamus Benth. (17 spp.)
 Bambusa Schreb. (154 spp.)
 Dendrocalamus Nees (79 spp.)
 Gigantochloa Kurz (68 spp.)
 Phuphanochloa Sungkaew & Teerawat. (1 sp.)
 Oreobambos K. Schum. (1 sp.)
 Oxytenanthera Munro (1 sp.)
 Vietnamosasa T. Q. Nguyen (3 spp.)
 Thyrsostachys Gamble (2 spp.)
 Cochinchinochloa H. N. Nguyen & V. T. Tran (1 sp.)
 Yersinochloa H. N. Nguyen & V. T. Tran (1 sp.)
 Ruhooglandia'' S. Dransf. & K. M. Wong (1 sp.)

Izvori

Vanjske poveznice

Trave

Bambusovci


Denne liste omfatter skibe, der blev bygget af John I. Thornycroft & Company på værftet i Woolston ved Southampton i England. I 1966 fusionerede firmaet med Vosper & Company. Det sammensluttede selskab fortsatte produktionen i Woolston, og skibe bygget efter 1966 er ikke med på listen.

Skibene
Listen er sorteret efter leveringsår, med værftets byggenummer som sekundær nøgle. En stor del af oplysningerne er tilvejebragt fra Miramar Ship Index (www.miramarshipindex.org.nz) via et Wikipedia partnerskab.

References

Thornycroft, Woolston

Liste over skibe bygget hos John I. Thornycroft & Company, Woolston


La Tobago Cycling Classic, es una competición de ciclismo que se desarrolla en la isla de Tobago a principios de octubre.

Comenzó a disputarse en 1986 y durante varios años contaba solo con presencia de ciclistas locales. En la década de 2000 la carrera comenzó a tener participación extranjera. El formato utilizado era el de carrera por etapas, siendo cinco etapas, una de ellas contrarreloj.

Desde la edición de 2011, la prueba cambió el formato. Si bien se mantuvieronn los 5 días de actividad, se disputan competiciones para varias categorías en formato carrera y criterium.

La última carrera, es para competidores élite y sub-23 y está incluida en el UCI America Tour encuadrada en la categoría 1.2.

Palmarés

En amarillo, ediciones amateurs.

Referencias

Enlaces externos
Web oficial

Competiciones de ciclismo de Trinidad y Tobago
Ex competiciones de ciclismo amateur
Carreras del UCI America Tour
Tobago

Tobago Cycling Classic


Crateroscelis,  es un género de ave paseriforme perteneciente a la familia  Acanthizidae. Anteriormente estab a emplazado en la familia Pardalotidae. Es originario de Australia. Se les conoce popularmente como acantizas.

Especies
Comprende las siguientes especies:<ref>[http://avibase.bsc-eoc.org/avibase.jsp Crateroscelis en AviBase]</ref>

 Crateroscelis murina.
 Crateroscelis nigrorufa.
 Crateroscelis robusta''.

Referencias

Enlaces externos

Acanthizidae
Géneros de aves
Crateroscelis

Crateroscelis


"අස්වැන්න නෙලීමේ උත්සවය"යන අරුත ඇති තෛපොංගල් උත්සවය ලොව පුරා වාසය කරන දමිළ ජනතව විසින් සෑම වසරකදීම සමරනු ලබයි. තෛපොංගල් උත්සවය  ඉන්දියාවේ විවිධ ප්‍රාන්ත වල සමරනු ලබන 'මකර සන්ක්‍රාන්ති' සමග බැදීමක් පවතී. පොංගල් යන දමිළ වචනයේ අදහස වන්නේ "උතුරා යාම නොහොත් පිටාර ගැලීමයි". මැටි කළයක කිරි උතුරා යාමට සැලැස්වීම තම පවුලේ අනාගත සෞභාග්‍යයේ  සළකුණක් ලෙස මොවුහු සලකති.

තෛපොංගල් උත්සවය තවත් නව වසරක් සඳහා සූර්යය භ්‍රමණයේ ආරම්භය සනිටුහන් කරයි. දමිළ, හින්දු භක්තිකයන් තම පළමු අස්වැන්න සුර්යයාට පුජා කිරීම සුර්ය මංගල දිනයේ දී කරනු ලැබේ.මෙම උත්සවය දමිළ ජනයා සදහා පමණක්ම වෙන්වුවක් නොවේ. මහා භාරතයේ සදහන් වන පරිදි එය මුලු ඉන්දියානු ජනතාවටම පොදු චාරිත්රෙයකි. භිෂ්මා තම මිනිස් ජීවිතය වතහැරීම සුර්යයා උතුරු දිසාවට හැරීමේ දී සිදු වු බවත්, එම සිදුවීම 'උත්තරායන' නමින් හදුන්වයි.
ධර්ම ශාස්ත්‍රරවයන් සදහන් කරන පරිදි මකර සන්ක්‍රාන්තිය ජනවාරි 14 වනදා සිදුවන අතර කුම්භ හා අර්ධ කුම්භ මේලා මෙදින අවසන් වේ.තෛපොංගල් උත්සවය මගින් තවත් අලුත් වසරක් සඳහා සූර්ය භ්රමනය මෙදින ඉන්දියාවේ ඇතැම් ප්‍රදේශවල වලට, එනම් ආන්දර් ප්‍රදේශවල, අස්සාම්, බෙන්ගාලය, බිහාර්, ගුජරාට්, හිමාචල් ප්‍රදේශ, කර්නටකා, කෙරලා, ඔරිසා, මහරාෂ්ත්රම, නෙපාලය, පුන්ජාබය, රාජස්තානය, තමිල්නඩු සහ උත්තර් ප්‍රදේශයන්ට පාරම්පරික නිවඩු දිනයක් වේ.

චාරිත්‍ර
පාරම්පරිකව අස්වැන්න නෙ‍ලන අවස්තාවේ දී සමරනු ලබන මෙම උත්සවය සෞභාග්‍යය සහ ස්තූති  කිරීම හා බැදී පවතී. මෙහිදී තම අස්වැන්න සරු වීමට උපකාර කළ වර්ශාව, සූර්යයා හා ගොවි සතුන්ට ස්තූති කරනු ලැබේ. ගම්බද වැසියන් අලුත් ඇදුමෙන් සැරසී සිටින අයුරු දැකගත හැකි අතර මෙය ගවයන් සතු ජනතාවට බෙහෙවින් වැදගත් උත්සවයක් වේ. පොංගල් උත්සවය ඉන්දියාවේ තමිල්නාඩු වැසියන් හා ලෝවැසි සියළු දමිළ ජාතිකයින් විසින් සමරනු ලැබේ. දමිළ ජතිකයින් වෙසෙන වෙනත් රටවල්, එනම් ශ්‍රී ලංකාව , මැලේසියාව,මොරිෂස්, දකුණු අප්‍රිකාව, ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය, කැනඩාව සහ සින්ගප්පූරුව යන රටවල් ද මෙම උත්සවය සමරනු ලබයි. තෛපොංගල් උත්සවය අවම වශයෙන් අවුරුදු 1000ක් පමණවත් ඉපැරණි අතර මෙම උත්සවය් අවුරුදු 2000කටත් ඉහත පටන් පැවත එන්නක් බව සමහරුන්ගේ විශ්වාසයයි. දමිළ ජනතාව පොංගල් උත්සවය හදුන්වනු ලබනුයේ 'තමිලර් තිරුනාල්' යනුවෙනි ('දමිළ ජනතාවගේ උත්සවය' යන තෙරුමයි ). මෙම උත්සවයේ මුලාරම්භය සිදුවුයේ තමිල් නාඩුවේය. 'තායි පිරන්ඩල් වාලි පිරක්කුම්' නැමැති දමිළ කියමන මෙම උතසව කාලයේ බෙහෙවින් උපුටා දක්වනු ඇත. මෙහි තේරුම වනුයේ "තායි මාසයේ උපත නව මහගු අවස්ථා සදහා මග පාදනු ඇත" යන්නයි. පොංගල් උත්සවය සමරනු ලබන්නේ ජනවාරි 12-15 දක්වා කලයේදීය (ග්රෙපගොරියන් කැලැන්ඩරයට අනුව ). තෛපොංගල් උත්සවය මාර්ඝාසි නම් වු දමිළ මාසයේ අවසාන දිනයේ සිට (දෙසැම්බර් - ජනවාරි ) දින සතරක් පුරාවට , තායි මාසයේ තුන්වැනි දිනය දක්වා (ජනවාරි - පෙබරවාරි ) සමරනු ලබයි.

උත්සවයේ පලමු දින, එනම් 'භෝඝි' ලෙස හදුන්වන මෙදින ජනතාව තමන් පාවිච්චි කරන ලද පැරනි වස්ත්‍ර හා රෙදිපිළි පිලිස්සීමෙන් පැරනි වසරේ අවසානය සනිටුහන් කිරීමත් සමගින්ම නව තායි වසර පිලිගැනීම ද සමරනු ලබයි. ~පොංගල් යනුවෙන් හැදින්වෙන දෙවන දින මෙම සැමරුමේ ප්රකධාන දිනා වන අතර මෙදින වැටෙනුයේ "තායි" නම් වු දෙමළ මාසයේ පළමු වන දිනේදීය (ජනවාරි 14- 15). සර්කාරෙයි හෝ වීටු පොංගල් යනුවෙන්ද හදුන්වන ලබන මෙදින සමරනු ලබනුයේ අලුත් මුට්ටියක බත්, හකුරු හා නැවුම් එළකිරි උතුරා පිසගැනීමෙනි. මෙලෙස පිසගත් ආහාරය පසුව දුඹුරු සීනි, කජු හා වියලි මිදි යොදා ගනිමින් අලංකාර කර ගනු ලැබේ.~පොංගල් යන නාමය ලැබී ඇත්තේ ඉහත සදහන් කරන ලද උතුරා යාමේ චාරිත්රය මුල් කොටගෙන. මෙම බත් මිශ්රබණය උතුරා භාජනයෙන් පිටතට හැලී යාමේදී චාරිත්රරයක් වශයෙන් දමිළ ජනතාව "පොංගාලෝ පොංගාල්" යනුවෙන් ශබ්දව කෑගසමින්, "සන්ගු" යන සංගීත භාන්ඩයද වාදනය කරනු ලබයි. මේ චරිත්රංය අනුගමනය කිරීමෙන් බලාපොරොත්තු වනුයේ නව වසර සෞභාග්ය මත් වසරක් බවට පත් කර ගැනීමයි.

පසුව මෙලෙස පිසගත් බත් මිශ්‍රණයේ පලමු කොටස හිරු උදාවත් සමගම ස්වභාවධර්මයාට පුදනු ලැබේ. මෙම පිදීමෙන් ඔවුන් තමන්ට මෙතෙක් ලබා දුන් සෞභාග්යුයට හිරුට හා ස්වභාවධර්මයාට තුති පුදන අතර ඉතිරි කොටස නිවැසියන් සමග බෙදාගනු ලැබේ. තවද මෙම දිනයේ දී නෑගම් යෑම හා එකිනෙකා සමග සුබ පැතුම් හුවමාරු කර ගැනීම ද දැකිය හැක. විශේෂයෙන් මෙම උත්සව කාලයේ දී නොයෙකුත් වර්ගයේ ආහාර හා රස කැවිලි වර්ග සාදන අතර වඩේ, මුරුක්කු, පායාස්ම් වැනි ආහාර විශේෂ තැනක් ගනී.

තුන්වැනි දිනය, එනම් මාට්ටු පොංගල් යනුවෙන් හදුන්වන මෙදින විශේෂයෙන් වෙන්වී ඇත්තේ ගවයන්ට තුති පිදීම සදහාය. ගවයන් ගොවිතැනේ දී ගොවියන්ට ලබා දෙන මහගු සේවය අගය කිරීම මෙහි පරමර්ථය වේ. මෙදින ගවයන් අලංකාර ලෙස මල් මාලා, තීන්ත හා සීනු යොදා ගනිමින් සරසන අතර සමහරු රත්රරන් හා තඹ කොපු යොදා ගනිමින්ගවයන්ගේ අං සැරසීමද කරනු ලබයි. මේ දිනයේදී ගවයන්ට නිදහසේ සැරිසැරීමට ඉඩ ලබාදෙන අතර විශේෂ ආහාර හා රස කැවිලි වර්ගද දෙනු ලැබේ. අතැම් ප්ර දෙශ වල විශේෂයෙන් ගම්බදව "ජල්ලිකාට්ටු" හෙවත් මී හරකුන් හීලෑ කිරීමේ තරග මෙම දිනයේ විශේෂ තැනක් ගනී.

අවසාන දිනයේදී, කානුම් පොංගල් ලෙස හදුන්වන මෙදින (කානුම් යනු 'නැරඹීමට' යන අර්ථය ඇතිව ) ජනතාව තම නෑදෑ හිතමිතුරන් බැලීමට යාම සිදුවේ. නාගරික ප්‍රදේශවල මෙම දිනයේදී ජනතාව තම පවුලේ සාමාජිකයින් සමග මුහුදු වෙරලට සහ සතුටු උද්‍යාන වලට යමින් පොංගල් උත්සවය සැමරීම දැකිය හැක. මෙම කාලයේදී "කෝළම්" ලෙස හැදින්වෙන විශේෂ සැරසිලි යොදා ගනිමින් ගෙමිදුල් අලංකාර ලෙස සැරසීමද දැකිය හැක. අස්වැන්න නෙළා ගැනීමට කළ උපකාරයට තම නෑදෑ හිතමිතුරන්ට ස්තූති කිරීමද මෙදිනට වෙන්වී ඇත. මුල් කාලයේදී මෙම උත්සවය ගොවි ජනයාට පමණක් සීමා වුවද අද මෙය ජාති, ආගම්, කුළ භේද වලින් තොරව සියලුම දමිළ ජනයාගේ ජාතික උත්සවයක් බවට පත්ව ඇත. මෙම උත්සවය ගම්බද ප්ර දෙශ වලද නාගරිකව මෙන්ම සුප්රසිද්ධ උත්සවයකි.

පොංගල් උත්සවය දින 3-4ක් පුරා දිවෙන අතර, මෙම දිනයන් ජතික නිවාඩු දිනයන් ලෙසද රජය විසින් ප්‍රකශ කර ඇත. තෛපොංගල් උත්සවය තමිල්නාඩුවේ සමරන උත්සව අතරින් අතිවිශේෂ ස්ථානයක් ගනී.

ආශ්‍රිත ලිපි
 දීපාවලි
 සිංහල හින්දු අලුත් අවුරුද්ද

සටහන්
 තෛපොංගල් උත්සවය - දිනමිණ

දීපාවලි
Saveri, Nicholapillai Maria (1996). Jaffna The Land of the Lute. Thirumarai Kalamanram Publications. pp. 125. ISBN 0-9681597-0-2.

දෙමළ සංස්කෘතිය
ඉන්දියාව

තෛපොංගල්


Nagrada Hans Christian Andersen dvogodišnja je književna nagrada koju od 1956. dodjeljuje Međunarodni odbor za dječju knjigu najboljem piscu i najboljem ilustratoru za djecu i mlade. Nagrada se tradicionalno dodjeljuje na Sajmu dječje knjige u Bologni, najvećem sajmu takve vrste, a povodom Svjetskog dana dječje knjige za koji je odabran 2. travnja, nadnevak rođenja Hansa Christiana Andersena.

Među istaknutim dobitnicima nagrade nalaze se Astrid Lindgren, Erich Kästner, Gianni Rodari, Ana Maria Machado  i drugi.

Dobitnici

Bilješke
 Pacovská je dobila nagradu jednu godinu prije raspada Čehoslovačke.
 Sis je nominiran za svoj rad tijekom postojnja Češke Republike. Rođen je u Čehoslovačkoj, gdje je i učio primijenjene umjetnosti. Od 1982. državljanin je SAD-a.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene stranice

Književne nagrade
Dječja književnost

Nagrada Hans Christian Andersen


50250 Daveharrington este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
50250 Daveharrington este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  în cadrul proiectului CSS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,66 ua, o excentricitate de 0,04 și o înclinație de 1,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 50001-51000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

50250 Daveharrington


Mellem lys og skygge er en eksperimentalfilm instrueret af Lars Johansson efter manuskript af Jens Christian Grøndahl, Lars Johansson.

Handling
KØBENHAVN. En mand og en kvinde. Hun mærker hans blik. De tilbringer sommeraftenen, natten og morgenen sammen. De oplever byen gennem dragningen mod hinanden. Filmen er en poetisk undersøgelse af det erotiske fortolket gennem det topografiske - og omvendt. Billederne er mandens blik på kvinden, på byen. Manden og kvinden taler om blikket, om mødet, byen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1996

Eksperimentalfilm fra Danmark

Mellem lys og skygge


කෝපි
Coffea arabica, Coffea robusta
කුලය : Rubiaceae
ගසෙහි ශක්තිය ආරක්ෂා කිරීමට සහ අස්වැන්න නෙළීමේ පහසුව සඳහා කෝපි ගස් කප්පාදු කරන නමුත් එය අඩි 30 (මීටර 9) ට වඩා උසට වැඩෙන ගසකි. සෑම ගසක්ම එකිනෙකට ප්‍රතිවිරුද්ධ ලෙස යුගල වශයෙන් වැඩෙන කොළ පැහැයෙන් යුත් මතුපිට ඉටි වැනි පත්‍ර වලින් ආවරණය වී ඇත. අතු දිගේ කෝපි ගෙඩි සෑදෙයි. අඛණ්ඩ චක්‍රයක් ලෙස කෝපි ඵල දරණ බැවින්, එකම ගසක එකවර මල්, කොළ පැහැති ගෙඩි සහ ඉදුණු ගෙඩි දැකීම අසාමාන්‍ය සංසිද්ධියක් නොවේ. පළමු මල් පිපීමෙන් පසු ගෙඩි පරිණත වීමට වසරකට ආසන්න කාලයක් ගත වන අතර සම්පූර්ණ ඵල දැරීම කරා ළඟා වීමට වසර 5 ක පමණ කාලයක් ගතවේ. කෝපි ගසක ආයු කාලය වසර 100 ක් පමණ වන මුත් ඒවා හොඳින් ඵල දරන්නේ වයස අවුරුදු 7 ත් 20 ත් අතර වේ. ප්‍රභේදය අනුව නිසි නඩත්තුව මඟින් වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඒවායේ නිෂ්පාදනය පවත්වා ගෙන යාම හෝ ඉහල නැංවීම කළ හැකිය. සාමාන්‍ය කෝපි ගසක් වසරකට කෝපි ගෙඩි රාත්තල් 10 ක් හෝ කොළ පැහැ ගෙඩි රාත්තල් 2 ක් නිෂ්පාදනය කරයි. වාණිජමය වශයෙන් වගා කරන ලද කෝපි සියල්ලම ලෝකයේ කෝපි තීරය නමින් හැඳින්වෙන ප්‍රදේශයකින් පැමිණි ඒවා වේ. ගුණාත්මක පස, සෞම්‍ය දේශගුණය, නිරන්තර වැසි සහ සෙවන සහිත පරිසරයේ කෝපි හොඳින් වැවේ.

ඉතිහාසය
වර්ෂ 1503 දී අරාබිවරුන් ශ්‍රී ලංකාවට කෝපි හඳුන්වා දී ඇත. අතීතයේ ශ්‍රී ලංකාව වසරකට කෝපි ටොන් 50 000 කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් අපනයනය කර ඇත. නමුත් 1870 දී කෝපි මලකඩ රෝගය නම් දරුණු රෝගයක් හේතුවෙන් කෝපි වගාව විනාශ විය. මෑතකාලීනව රබර් සහ තේ වගාව මගින් කෝපි වගාව ප්‍රතිස්ථාපනය කර තිබේ. එබැවින් වසරකට කෝපි ටොන් 600 කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ආනයනය කර කරනු ලබයි. මලකඩ රෝගයට ඔරොත්තු දෙන්නා වූ හැකි ඇරබිකා ප්‍රභේදය සහ දෙමුහුන් ප්‍රභේද නිසා කෝපි වගාවන් නැවත ජනප්‍රිය විය.

ප්‍රධාන වගා කරන ප්‍රදේශ
මීටර් 800 ට වඩා උන්නතාංශයක් ඇති තෙත් සහ අතරමැදි කලාපවලට අරාබිකා වර්ගයේ කෝපි සඳහා හිතකර වේ. වැඩි වශයෙන් වගා කරන දිස්ත්‍රික්ක වන්නේ නුවරඑලිය, මහනුවර, මාතලේ සහ බදුල්ල ය. රොබස්ටා වර්ගයේ කෝපි මීටර 800 ට වඩා අඩු උන්නතාංශයකට අයත් ප්‍රදේශවල හොඳින් වැවේ. රොබස්ටා ප්‍රධාන වශයෙන් වගා කරන්නේ කෑගල්ල, කුරුණෑගල, මහනුවර සහ මාතලේ දිස්ත්‍රික්ක වලය. ශ්‍රී ලංකාවේ කෝපි වගාවේ මුළු භූමි ප්‍රමාණය හෙක්ටයාර 60580 ක් පමණ වේ.

ප්‍රභේද
කෝපි රුබියාසියේ කුලයට අයත් වේ. එහි ප්‍රභේද 60 ක් පමණ ඇත. අරාබිකා සහ රොබස්ටා ආර්ථික වශයෙන් වැදගත් ය. ලයිබෙරිකා කෝපි වාණිජමය වශයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ වගා නොකෙරේ.

අරාබිකා කෝපි (Coffea arabica)
අරාබිකා කෝපි ප්‍රභේදයට ඉතියෝපියානු සම්භවයක් ඇත. මීටර් 800 ට වඩා වැඩි උන්නතාංශ සහිත සිසිල් දේශගුණයක් සහිත ප්‍රදේශ වගාව සඳහා සුදුසු වේ. කෝපි ශාකය කුඩා බැවින් කළමනාකරණය කිරීම පහසුය. අමු කෝපි කිලෝග්‍රෑම් 5 කින් පමණ සැකසූ කෝපි කිලෝග්‍රෑම් 1 ක් පමණ නිෂ්පාදනය කළ හැකිය. ඇරබිකා ස්වපරාගණය සිදුකරන ශාකයකි. එබැවින් බීජ මගින් ප්‍රචාරණය කළ හැකිය. ඉහල ගුණාත්මයේ රසය සහ සුවඳ නිසා අරාබිකා කෝපිවලට වෙළඳපොලේ ඉහළ මිලක් ඇත. HTD, S09, කැටිමූර්, ලක්පැරකුම්, ලක් සවිරු සහ ලක් කොමලී ඉහළ අස්වැන්නක් ලබා දෙන කෝපි වර්ග වේ. සමහර ප්‍රභේද කෝපි මලකඩ රෝගයට ප්‍රතිරෝධී වේ.

රොබස්ටා කෝපි (Coffea canephora)
මෙම කෝපි වර්ගයේ සම්භවය සිදුව ඇත්තේ අප්‍රිකාවේ ය. මීටර් 800 ක උන්නතාංශයක් දක්වා තෙත් සහ අතරමැදි කලාපවල වගා කළ හැකිය. අමු කෝපි කිලෝග්‍රෑම් 4.5 සිට 5 දක්වා ප්‍රමාණයකින් සැකසූ කෝපි කිලෝග්‍රෑම් 1 ක් නිපදවිය හැකිය. අළුතින් හඳුන්වා දෙන ලද ප්‍රභේද වන්නේ IMY, S274, GCR, CCI, ලංකා චන්ද්‍ර, ලංකා බිම්සර සහ ලංකා ඉසුරු ය.

ලයිබෙරිකා කෝපි
ගස් විශාලව වැවේ. වාණිජමය වශයෙන් වගා නොකෙරේ. මෙම කෝපි තිත්ත රසයෙන් යුක්තය. කෙසේ නමුත්, මැලසියාව සහ මැද පෙරදිග රටවල ඉල්ලුමක් පවතී.

පාංශු හා දේශගුණික අවශ්‍යතා
පස
පාංශු pH අගය 5 සිට 6.5 දක්වා තිබීම වඩා හිතකරය. පස අධික ආම්ලික නම් ඩොලමයිට් යෙදීම නිර්දේශ කෙරේ. හොඳින් ජලය බැස යන ලැටසොලික් පස ඇරබිකා කෝපි සඳහා සුදුසු ය. රොබස්ටා කෝපි විවිධ පාංශු වර්ගවල වගා කළ හැකිය.

උන්නතාංශය:
ඇරබිකා කෝපි සඳහා මීටර 800 ට වැඩි උන්නතාංශ සුදුසු වන අතර මීටර් රොබස්ටා කෝපි සඳහා 800 තෙක් උස් භූමි සුදුසු වේ. කැටිමූර් යනු ඉහළ හා පහළ උන්නතාංශවල වගා කළ හැකි දෙමුහුන් වර්ගයකි.

උෂ්ණත්වය සහ වර්ෂාපතනය:
අරාබිකා රොබස්ටා
මධ්‍ය වාර්ෂික වාර්ෂික වර්ෂාපතනය 1500-2750mm 1750mm සහ ඊට වැඩි
මධ්‍ය වාර්ෂික උෂ්ණත්වය 18-24 C 27-29 C

සුළඟ:
නිරන්තර දැඩි සුළඟ කෝපි සඳහා සුදුසු නොවේ. දැඩි සුළං ප්‍රදේශවල කෝපි වගා කරන්නේ නම් සුළං බාධක යොදා ආවරණය කළ යුතුය.

බෝග ස්ථාපනය
බීජ මගින් ප්‍රචාරණය හා වර්ධක ප්‍රචාරණය සිදු කළ හැකිය. නමුත් බීජ මගින් ප්‍රචාරණය කිරීම පහසු සහ ලාභදායී වේ. බීජ මගින් ප්‍රචාරණය සිදු කරන්නේ නම් පළිබෝධ සහ රෝගවලින් තොර මව් ශාක වලින් මේරූ ඉදුණු ගෙඩි තෝරා ගත යුතුය. පිට පොත්ත පරිස්සමින් ඉවත් කළ යුතු අතර බීජ වටා ඇති පල්පය ලී කුඩු වලින් ඇතිල්ලීමෙන් ඉවත් කළ යුතුය. බීජ රෝපණය කරනු ලබන්නේ තෙත් වැලි පාත්තිවල වන අතර බීජ අතර සෙන්ටිමීටර 0.5 ක පරතරයක් සහ බීජ පේළි අතර සෙන්ටිමීටර 2.5 ක පරතරයක් තිබිය යුතුය. ඉන්පසු බීජ සෙන්ටිමීටර 5 ක ඝන පිදුරු තට්ටුවකින් ආවරණය කරනු ලැබේ. බීජ ප්‍රරෝහණය සඳහා දින 45 ක් පමණ ගත වේ. පැළවී බොත්තම් අවධියට පත්වන විට බීජ පැල මතුපිට පස්, වැලි, කොහු බත් හා කොම්පෝස්ට් සමාන කොටස්වලින් පුරවන ලද 12.5cm X 20cm පොලිතින් බෑග් වල සිටුවනු ලැබේ.

ක්ෂේත්‍රයේ සිටුවීම
පරතරය: ඇරබිකා 1.8m X 1.8m (හෙක්ටයාරයකට පැල 3000)
රොබස්ටා 2.5m X 2.5m තනි කඳ හෝ ද්විත්ව කඳන් (පැල 1600 / හෙක්ටයාර්)
3m X 3m බහු කඳ (පැල 1150 / හෙක්ටයාර්)
රෝපණ වලවල් සාරවත් පසෙහි 45X45X45cm විය යුතුය. අඩු සාරවත් පසෙහි එය 60X60X60 සෙ.මී. කෙත්වල සිටුවීමට පෙර ගව ගොම කිලෝග්‍රෑම් 25 ක් හෝ කොම්පෝස්ට් ග්‍රෑම් 100 ක් රොක් පොස්පේට් සමඟ මිශ්‍ර කළ යුතුය.
කෙත්වල සිටුවීමෙන් පසු වසුන් පැලෑටි වියළීමෙන් ආරක්ෂා කර ගැනීම වැදගත් වේ.

බෝග කළමනාකරණය
ශාක වටා වල් නෙලීම වැදගත් වේ. කැලපගෝනියා හෝ ස්ටයිලෝසැන්තස් සමඟ වසුන් කිරීම නිර්දේශ කෙරේ.

සෙවන
සෙවන ඇතිව හෝ නැතිව කෝපි වගා කළ හැකිය. අවශ්‍ය සෙවන මට්ටම රඳා පවතින්නේ උන්නතාංශය, පාංශු තෙතමනය, වර්ෂාපතන රටාව සහ කෝපි ප්‍රභේදය මත ය. මීටර් 12 X12 හෝ මීටර් 14X14 පරතරය සහිතව ග්ලිරිසීඩියා, එරබදු, ඇල්බීසියා වරනි ශාක සෙවන සහිත ගස් ලෙස භාවිතා කළ හැකි වේ. සෙවන ගස් පිහිටුවීම මාස 6 සිට 12 දක්වා කෝපි වගාවට ප්‍රථමව සිදු කළ යුතුය. කෝපි සඳහා තාවකාලික සෙවන සැපයීම සඳහා කෙසෙල් වගාව හොඳ විකල්පයකි.

කප්පාදු කිරීම
රොබස්ටා කෝපි සඳහා එක් කඳක් හෝ බහු කඳන් තිබීමට වඩා පැළයකට කඳන් දෙකක් නඩත්තු කිරීම සුදුසුය. කෝපි ගස මීටර් 2 ට වඩා අඩු උසකින් පවත්වා ගත යුතුය. සියලු කෝපි වගාවන් සඳහා පාදස්ථ කප්පාදු කිරීම නිර්දේශ කරනුයේ එය ශාකයට හදිසි ආතතියක් වන බැවින් වන අතර, එය වැසි සමයේ මැදදී කළ යුතු ය. කප්පාදු කිරීම බිම් මට්ටමේ සිට සෙ.මී. 15 සිට 20 උසින් අංශක 45 ක ඇලයට සිදු කල යුතු අතර, කැපුම් මතුපිට දිලීර නාශක හෝ ලැකර් යෙදිය යුතුය.

මිශ්‍ර බෝග
ගම්මිරිස්, කරාබු, සාදික්කා, පොල් සහ තේ සමඟ මිශ්‍ර බෝගයක් ලෙස කෝපි වගා කළ හැකිය.

පොහොර යෙදීම
රොබස්ටා
යල සහ ම‍හ කන්නයට පෙර	යල සහ මහ කන්නයට පසු
1 වන වසර	63g	63g
2 වන වසර	250g	–
3 වන වසර	350g	–
ඇරබිකා
යල සහ ම‍හ කන්නයට පෙර	යල සහ මහ කන්නයට පසු
1 වන වසර	50g	50g
2 වන වසර	150g	–
3 වන වසර	200g	–
ඉහත පොහොර ප්‍රමාණයන් "තේ පොහොර" හෝ පහත දැක්වෙන පොහොර මිශ්‍රණයෙන් ලබා ගත හැකිය.

 	අනුපාත	පෝෂක
යූරියා (46% N)	4	14% N
රොක් පොස්පේට් 28% P2O5)	5	11% P2O5
මියුරියේට් ඔෆ් පොටෑෂ් (60% K2O)	3	14% K2O
කීසරයිට් 24 % MgO	1	2% MgO
භෝග ආරක්ෂණය
නෙමටෝඩාවන් සහ ගොළුබෙල්ලන් පැල තවාන්වලට හානි කරයි. ඊට අමතරව තවාන් පැලෑටිවල දියමලන් කෑම නම රෝගී තත්වය ඇතිවේ. මනා ජලාපවහනය එයට පිළියමයි.

රෝග
කෝපි මලකඩ රෝගය: කෝපි මලකඩ රෝගය යනු අතීතයේදී දරුණු රෝගයකි. නමුත් වර්තමානයේ මලකඩ රෝගයට ඔරොත්තු දෙන ප්‍රභේද හඳුන්වා දී ඇත. කෝපි මලකඩ රෝගයට 05% බොඩෝ මිශ්‍රණය යෙදීම නිර්දේශ කෙරේ. ඇරබිකා කෝපි අධික ලෙස මෙම රෝගයට ගොදුරු වේ
කළු දිලීර රෝගය: පත්‍ර මත කළු දිලීර වැඩීම නිසා ප්‍රභාසංශ්ලේෂණය අඩු වේ. කොළ පතනය සිදුවිය හැකිය. 1% පිටි යෙදීම නිර්දේශ කෙරේ.
ඇන්ත්‍රැක්නෝස්: ගෙඩි සහ කොළ මත දුඹුරු වර්ණ ලප ඇතිවේ. ගස ක්‍රමයෙන් මිය යාම සිදුවිය හැකිය. 1% බොඩෝ මිශ්‍රණ යෙදීම නිර්දේශ කෙරේ. සෙවන අඩු කිරීම ද සුදුසු ය.

පළිබෝධකයන්
කෝපි ගෙඩි ගුල්ලා (Hypothenemus hampei ): ගැහැනු ගුල්ලා කෝපි  ගෙඩිය මුදුනේ සිදුරක් සාදා ගෙඩිය තුලට ඇතුල් වී බිත්තර   දමයි. බිත්තරවලින් බිහිවන කීටයන් ගෙඩියේ ඇතුලත කොටස් කා දමයි. කෝපි අස්වනු නෙලාගත් පසුවද ගබඩා කර ඇති ගෙඩි වලට ද මෙම ගුල්ලාගෙ හානිය සිදුවේ.   කෝපි ගෙඩි ගුල්ලා පාලනය කිරීම සදහා සෙවන 40% – 60% අතර පවත්වා ගත යුතු අතර,  ඒකාකාරීව ගෙඩි මෝරන ප්‍රභේද වගා කීරීම (අයි. එම්.වයි  සහ කටිමෝර් ප්‍රබේදය), පැල සිටුවීමේදී නිදේශිත පරතරය තබා ගැනීම, ප්‍රධාන  අස්වැන්න තුන් වතාවකට සීමා කර පාර්ශවික ශාක වල ඇති ඉතිරි ගෙඩි සියල්ල ඉවත් කිරීම සහ බිම වැටී ඇති ගෙඩි ඉවත් කර පොළව යට වළලා දැමීම හෝ ගිනි තබා විනාශ කිරීම කල යුතුය. පරිසරයේ සිටින කෝපි ගෙඩි ගුල්ලාගේ ස්වභාවික සතුරන් රැක ගැනීම සඳහා ක්‍රියා මාර්ග අනුගමනය කල යුතුය.

කඳ ගුල්ලා (Xyleborus morstatti) :කලු පැහැති කුඩා ගුල්ලා ද්ව්තීක හා තෘතීයික අතු විදගෙන ඇතුල් වී අතු තුල කානු සාදා එහි  බිත්ති වල වර්ධනය වන දිලීරයක් ආහාරයට ගනිමින් වැඩේ. අතුවල කුඩා සිදුරු දක්නට ලැබෙන අතර මෙසේ අතු විදගෙන යන කෘමි හානිය නිසා හානියට ලක්වු අතුවල  අග්‍රස්ථය මැලවීම හා අතු කඩා වැටීම සිදුවේ. පාලනය සඳහා ආසාදනය වු අතු කපා පුලුස්සා දැමිම සහ ක්ෂේත්‍ර සනිපාරක්ෂාව සඳහා ක්‍රමෝපායන් අනුගමනය කල යුතුය.

කෝපි වගාවේදී, මුල් කන කුරුමිණියන් සහ කොරපොතු කෘමින් සුළු හනිදායි පලිබෝධකයින් ලෙස සලකයි.

පසු අස්වනු පිළිවෙත්
කෝපි වල වරණීය ලෙස අස්වැන්න නෙලීම සිදු කෙරේ. තෙත් ක්‍රමය සහ වියලි ක්‍රමය යන දෙආකාරයකින් කෝපි සැකසීම සිදු කෙරේ.

වියළි ක්‍රමය:
සම්පූර්ණයෙන්ම ඉදුණු ගෙඩි නෙළා ගනී. හානියට පත් ගෙඩි ඉවත් කර හිරු එළියෙන් වියළා ගනී. පිට පොත්ත වියළීමෙන් පසු ඉවත් කරනු ලැබේ. මෙම කෝපි චෙරි කෝපි ලෙස හැඳින්වේ.

තෙත් ක්‍රමය:
ඉදුණු ගෙඩි නෙළා ගන්නා අතර අස්වැන්න නෙළා පැය 10 ක් ඇතුළත "පල්පර් යන්ත්‍රය" භාවිතයෙන් පිටත ස්ථර ඉවත් කරනු ලැබේ. ඉන්පසු බීජ පැසවීම සඳහා පැය 24 සිට 48 දක්වා පැදුරකින් ආවරණය කරයි. ඉන්පසු සෝදා හිරු එළියෙන් වියළා ගනී. මෙම කෝපි පාච්මන්ට් කෝපි ලෙස හැඳින්වේ. එය චෙරි කෝපි වලට වඩා ඉහල ගුණාත්මයෙන් යුක්තය.
((Edited By Resandula Indusara))

කෝපි


This is a list of veterinary schools throughout the world by country.

Afghanistan
 Kabul University Veterinary Science Faculty
 Herat University Veterinary Science Faculty
 Nangarhar University Veterinary Science Faculty
 Kunduz University Veterinary Science Faculty
 Khost University Veterinary Science Faculty
 Mazar-e-Sharif University Veterinary Science Faculty
 Helman University Veterinary Science Faculty
 Kandahar University Veterinary Science Faculty
 Bamyan University Veterinary Science Department

Albania
 Agricultural University of Tirana Faculty of Veterinary Medicine
 WorldWide University Veterinary Science Programme

Algeria
 Higher National Veterinary School
 Saad Dahlab University of Blida Department of Veterinary Sciences
 University of Batna Veterinary Department
 University of Ibn Khaldoun, Tiaret
 University of Mentouri – Constantine Faculty of Natural and Life Sciences
 University of Taref Veterinary Departement

Angola
 José Eduardo dos Santos University Faculty of Veterinary Medicine

Argentina
 Catholic University of Cordoba Faculty of Agricultural and Veterinary Sciences
 Catholic University of Cuyo, San Luis campus Faculty of Veterinary Sciences
 Juan Agustín Maza University Faculty of Veterinary and Environmental Sciences
 National University of Central Buenos Aires Faculty of Veterinary Sciences
 National University of La Pampa Faculty of Veterinary Sciences
 National University of La Plata Faculty of Veterinary Sciences
 National University of the Littoral Faculty of Veterinary Sciences
 National University of the Northeast Faculty of Veterinary Sciences
 National University of Río Cuarto Faculty of Agronomy and Veterinary Sciences
 National University of Rosario Faculty of Veterinary Sciences
 National University of Tucumán Faculty of Veterinary Sciences
 University of Buenos Aires Faculty of Veterinary Sciences
 University of El Salvador Veterinary Medicine Course
 National University of Villa María Instituto Académico Pedagógico de Ciencias Básicas y Applicadas

Australia
Australia has seven schools of veterinary medicine:
 Charles Sturt University School of Animal and Veterinary Sciences
 James Cook University, College of Public Health, Medical and Veterinary Sciences
 Murdoch University School of Veterinary and Life Sciences
 University of Adelaide School of Veterinary Science
 University of Melbourne Melbourne Veterinary School
 University of Queensland School of Veterinary Science
 University of Sydney Faculty of Veterinary Science

Austria
 University of Veterinary Medicine Vienna

Bangladesh
 Bangladesh Agricultural University Faculty of Veterinary Science
 Sylhet Agricultural University Faculty of Veterinary, Animal and Biomedical Sciences
 Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman Agricultural University Faculty of Veterinary Medicine and Animal Science
 Chittagong Veterinary and Animal Sciences University
 Hajee Mohammad Danesh Science & Technology University Faculty of Veterinary & Animal Science
 Patuakhali Science and Technology University Faculty of Animal science and veterinary medicine, Barishal campus
 Jhenaidah Government Veterinary College, Jhenidah, Bangladesh
 Rajshahi University Faculty of  Veterinary & Animal Sciences
 Sher-e-Bangla Agricultural University Faculty of Animal Science and Veterinary Medicine
 Gono University Faculty of Veterinary & Animal Sciences(Private University)
Khulna Agricultural University, khulna
Sirajganj Government Veterinary college
Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman Science and Technology University, Gopalganj
Habiganj Agricultural University

Belarus
 Gorkovskii Agricultural Institute
 Vitebsk State Academy of Veterinary Medicine

Belgium
  Faculty of Veterinary Medicine, University of Liège, Liège
Faculty of Veterinary Medicine, Ghent University, Ghent
School of Veterinary Medicine, Faculty of Science, UCLouvain, Louvain-la-Neuve (undergraduate only)
Faculty of Medicine, Université libre de Bruxelles, Anderlecht (undergraduate only)

 Faculty of Pharmaceutical, Biomedial, and Veterinary Science, University of Antwerp, Antwerp (undergraduate only)

Bolivia
 Autonomous University of Beni "José Ballivián" Faculty of Livestock Sciences
 Gabriel René Moreno Autonomous University Veterinary Sciences Faculty

Bosnia and Herzegovina
 University of Sarajevo Veterinary Faculty

Brazil

 Federal University of Bahia
 Center of Higher Teaching of Campos Gerais Veterinary Medicine
 Federal University of Goiás Veterinary and Husbandry School
 Federal University of Lavras Department of Veterinary Medicine
 Federal University of Minas Gerais
 Federal University of Pampa
 Federal University of Paraíba Center of Agricultural Sciences
 Federal University of Paraná
 Federal University of Pelotas College of Veterinary Medicine
 Federal University of Pernambuco
 Federal University of Rio Grande do Sul Faculty of Veterinary Sciences
 Federal University of Santa Maria Veterinary Medicine
 Federal University of Viçosa Veterinary Department
 Fluminense Federal University
 Paulista Júlio State University of Mesquita Filho, Botucatu campus Faculty of Veterinary Medicine and Husbandry
 Paulista Júlio State University of Mesquita Filho, Jaboticabal campus Faculty of Veterinary Medicine and Husbandry
 Pontifical Catholic University of Paraná School of Agriculture and Veterinary Medicine
 Rural Federal University of Rio de Janeiro
 Santa Catarina State University Veterinary and Agricultural Center
 Universidade Estadual de Maringá
 UNICENTRO – Universidade Estadual do Centro-Oeste do Paraná
 University of Brasília Faculty of Agronomy and Veterinary Medicine
 University of São Paulo Faculty of Veterinary Medicine / Faculty of Animal Science and Food Engineering (Pirassununga, SP) -
 Vila Velha University
Universidade Estadual do Ceará/ Faculdade de Veterinária (UECE/FAVET)
Estácio de Sá University

Bulgaria
 Trakia University Faculty of Veterinary Medicine
 University of Forestry, Sofia Faculty of Veterinary Medicine

Canada
Canada has five schools of veterinary medicine:
 Atlantic Veterinary College, University of Prince Edward Island
 Ontario Veterinary College, University of Guelph
 Université de Montréal Faculty of Veterinary Medicine
 University of Calgary Faculty of Veterinary Medicine
 Western College of Veterinary Medicine, University of Saskatchewan

Cayman Islands
 St. Matthew's University School of Veterinary Medicine

Chile
 Austral University of Chile Faculty of Veterinary Sciences
 Mayor University Veterinary Medicine
 San Sebastián University Veterinary Medicine
 Santo Tomás University Veterinary Medicine
 University of the Americas Faculty of Veterinary Medicine and Agronomy
 University of Chile Faculty of Veterinary Sciences and Livestock
 University of Concepción Faculty of Veterinary Sciences

China

 College of Animal Husbandry and Veterinary Medicine Shenyang Agricultural University China
 College of Animal Science and Technology Anhui Agricultural University Hefei city China
 College of Animal Science and Technology Animal diseases institute China
 College of Animal Science and Veterinary Medicine Heilongjiang Bayi Agricultural University China
 College of Animal Science and Veterinary Medicine Shanxi Agricultural University China
 College of Veterinary Medicine Hebei Agricultural University China
 College of Veterinary Medicine Huazhong Agricultural University China
 College of Veterinary Medicine Northwest A&F University China
 College of Veterinary Medicine Southwest Uniwersity China
 Department of Animal Medicine Agricultural college of Yanbian University China
 Life Science and Engineering College Northwest University for Nationalities China
 Veterinary College Northeast Agricultural University China
 Veterinary Medicine Department, College of Life Science and Technology Southwest University for nationalities China
 Animal science and veterinary medicine college Tianjin agricultural University China
 China Agricultural University College of Veterinary Medicine Beijing China
 College of Animal Science and Technology Guangxi University China
 College of Animal Science and Technology Qingdao Agricultural University China
 College of Animal science and technology Henan University of science and technology China
 College of Animal Science and Veterinary Medicine Henan institute of science and technology China
 College of Animal Science/Veterinary Medicine Shandong Agricultural University China
 College of Veterinary Medicine Inner Mongolia Agricultural University China
 College of Veterinary Medicine Jiangxi Agricultural University China
 College of Veterinary Medicine Yangzhou University China
 College of Veterinary Medicine, South China Agricultural University China
 College of Veterinary Medicine.Sicau Sichuan Agriculture University China
 Henan Agricultural University, College of Animal Husbandry and Veterinary Science Henan China
 Huazhong Agricultural University, College of Veterinary Medicine Wuhan · Hubei Province China
 Jiangsu–Yangzhou University, College of Veterinary Medicine Yangzhou, Jiangsu China
 The College of Veterinary Medicine at Nanjing Agricultural University (NAU) China
 Zhejiang Agricultural University College of Animal Science & Veterinary Medicine Hangzhou China

Costa Rica
 Escuela de Medicina y Cirugía Veterinaria San Francisco de Asís, Universidad Veritas
 National University of Costa Rica School of Veterinary Medicine

Croatia
 University of Zagreb Faculty of Veterinary Medicine

Czech Republic
 University of Veterinary Sciences Brno

Denmark
Royal Veterinary and Agricultural University (1856–2007)
UCPH School of Veterinary Medicine and Animal Science (2012–)

Dominica
 St. Nicholas University, School of Veterinary Medicine

Ecuador
 Central University of Ecuador
 San Francisco University of Quito
 Universidad Agraria del Ecuador
 Universidad de las Américas

Egypt
 Alexandria University Faculty of Veterinary Medicine
 Assiut University Faculty of Veterinary Medicine
 Benha University Faculty of Veterinary Medicine
 Beni-Suef University Faculty of Veterinary Medicine
 Cairo University Faculty of Veterinary Medicine
 Damanhour University Faculty of Veterinary Medicine
 Kafr El-Sheikh University Faculty of Veterinary Medicine
 Mansoura UniversityMansoura University Faculty of Veterinary Medicine
 Menoufia University Faculty of Veterinary Medicine
 Minia University Faculty of Veterinary Medicine
 Sohag University Faculty of Veterinary Medicine
 South Valley University Faculty of Veterinary Medicine
 Suez Canal University Faculty of Veterinary Medicine
 Zagazig University Faculty of Veterinary Medicine
 Badr University Faculty of Veterinary Medicine

Estonia
 Estonian University of Life Sciences Institute of Veterinary Medicine and Animal Sciences

Ethiopia
 Addis Ababa University College of Veterinary Medicine
 Jimma University College of Agriculture and Veterinary Medicine
 University of Gondor Faculty of Veterinary Medicine
 Mekelle University College of Veterinary Medicine

Finland
 University of Helsinki Faculty of Veterinary Medicine

France

 Nantes-Atlantic National College of Veterinary Medicine, Food Science and Engineering (former National Veterinary School of Nantes)
 National Veterinary School of Alfort
 National Veterinary School of Toulouse
 National Veterinary School of Lyon

Germany
 Free University of Berlin Department of Veterinary Medicine
 Ludwig Maximilian University of Munich Faculty of Veterinary Medicine.
 University of Giessen Faculty of Veterinary Medicine
 University of Leipzig Faculty of Veterinary Medicine
 University of Veterinary Medicine Hanover

Ghana
 Kwame Nkrumah University of Science and Technology, Kumasi, School of Veterinary Medicine
 University of Ghana School of Veterinary Medicine

Greece
 Aristotle University of Thessaloniki Faculty of Veterinary Medicine
 University of Thessaly Faculty of Veterinary Medicine

Grenada
 St. George's University School of Veterinary Medicine

Hong Kong
City University of Hong Kong College of Veterinary Medicine and Life Sciences

Hungary
 University of Veterinary Medicine Budapest

India
 Anand Agricultural University College of Veterinary Science and Animal Husbandry, Anand, Gujarat
 Assam Agricultural University Faculty of Veterinary Science
 Banaras Hindu University Faculty of Veterinary and Animal Sciences, Barkachha, Mirzapur
 Bihar Veterinary College
 Birsa Agricultural University Ranchi College of Veterinary Science and Animal Husbandry
 Bombay Veterinary College
 Central Agricultural University College of Veterinary Sciences and Animal Husbandry, Selesih
 Central Institute for Research on Buffaloes, Hisar, Haryana
 Central Sheep Breeding Farm, Hisar, Haryana
 Chaudhary Charan Singh Haryana Agricultural University College of Veterinary Sciences, Hisar
 CSK Himachal Pradesh Agricultural University Dr. G.C. Negi College of Veterinary and Animal Sciences
 Desh Bhagat University Desh Bhagat School of Veterinary Sciences, Mandi Gobindgarh, Punjab
 G. B. Pant University of Agriculture and Technology College of Veterinary and Animal Sciences
 Guru Angad Dev Veterinary and Animal Sciences UniversiIndian Veterinary Research Institute
 Karnataka Veterinary, Animal and Fisheries Sciences University
Veterinary College, Bangalore
 Veterinary College, Bidar
 Veterinary College, Hassan
 Veterinary College, Shivamogga
 Kerala Veterinary and Animal Sciences University
 College of Veterinary and Animal Sciences, Pookote
 College of Veterinary and Animal Science, Thrissur
 Lala Lajpat Rai University of Veterinary and Animal Sciences, Hisar
 Nanaji Deshmukh Veterinary Science University
 College of Veterinary Science & Animal Husbandry, Jabalpur
 College of Veterinary Science & Animal Husbandry, Mhow
 Maharashtra Animal and Fishery Sciences University
 College of Veterinary and Animal Science, Udgir
 College of Veterinary and Animal Sciences, Parbhani
 K.N.P. College of Veterinary Sciences
 Nagpur Veterinary College
 Post Graduate Institute of Veterinary & Animal Sciences, Akola
 National Dairy Research Institute, Karnal
 National Research Centre on Equines, Hisar
 N. T. Rama Rao College of Veterinary Science
 Navsari Agricultural University College of Veterinary Science and Animal Husbandry, Navsari, GUJARAT
 Rajasthan University of Veterinary and Animal Sciences
 Rajendra Agricultural University
 Rajiv Gandhi College of Veterinary and Animal Sciences
 Sardarkrushinagar Dantiwada Agricultural University College of Veterinary Science & Animal Husbandry, GUJARAT
 SK University of Agricultural Sciences and Technology of Kashmir Faculty of veterinary Sciences and Animal Husbandry
 Sri Venkateswara University
College of Veterinary Science, Gannavaram
College of Veterinary Science, Hyderabad
College of Veterinary Science, Korutla
College of Veterinary Science, Tirupati
 Tamil Nadu Veterinary and Animal Sciences University
 Madras Veterinary College
 Veterinary College and Research Institute at Orathanau in Thanjavur
 Veterinary College and Research Institute at Ramayanpatti in Tirunelveli
 Veterinary College and Research Institute, Namakkal
 Veterinary College and Research Institute, Salem || Salem || Salem district || 2019
 Veterinary College and Research Institute, Udumalaipettai || Udumalaipettai || Thirupur district || 2020
 Veterinary College and Research Institute, Theni || Theni || Theni district || 2020
 Uttar Pradesh Pandit Deen Dayal Upadhyaya Pashu Chikitsa Vigyan Vishwavidyalaya Evam Go College of Veterinary Science & Animal Husbandry
 West Bengal University of Animal and Fishery Sciences

Indonesia
 Airlangga University College District of Banyuwangi Faculty of Veterinary Medicine
 Airlangga University Faculty of Veterinary Medicine
 Bogor Agricultural University Faculty of Veterinary Medicine
 Gadjah Mada University Faculty of Veterinary Medicine
 Hasanuddin University, Faculty of Veterinary Medicine
 Nusa Cendana University Undana Faculty of Veterinary Medicine
 Syiah Kuala University Faculty of Veterinary Medicine
 Udayana University Faculty of Veterinary Medicine
 University of Brawijaya Faculty of Veterinary Medicine
 University of Nusa Tenggara Barat Faculty of Veterinary Medicine
 University of Wijaya Kusuma Surabaya Faculty of Veterinary Medicine
 University of Padjadjaran Bandung Faculty of Veterinary Medicine

Iran
 Razi University of Kermanshah Faculty of Veterinary Medicine
 Science and Research Branch of the Islamic Azad University, Faculty of Specialized Veterinary Medicine
 Shahid Chamran University of Ahvaz Faculty of Veterinary Medicine
 University of Kerman Faculty of Veterinary Medicine
 University of Mashhad Faculty of Veterinary Medicine
 University of Semnan Faculty of Veterinary Medicine
 University of Shahrekord Faculty of Veterinary Medicine
 University of Shiraz School of Veterinary Science
 University of Tabriz Faculty of Veterinary Medicine
 University of Tehran Faculty of Veterinary Medicine
 University of Urmia Faculty of Veterinary Medicine
 Amol University of Special Modern Technologies, Faculty of Veterinary Medicine, Amol

Iraq
 College of Veterinary Medicine, University of Baghdad
 College of Veterinary Medicine, University of Basrah
 College of Veterinary Medicine, University of Diyala
 College of Veterinary Medicine, University of Fallujah
 College of Veterinary Medicine, University of Mosul
 College of Veterinary Medicine, University of Tikrit

Ireland
 University College Dublin, UCD School of Veterinary Medicine

Israel

 Hebrew University of Jerusalem Koret School of Veterinary Medicine

Italy

 University of Bari Faculty of Veterinary Medicine
 University of Bologna Faculty of Veterinary Medicine
 University of Camerino Faculty of Veterinary Medicine
 University of Messina Faculty of Veterinary Medicine
 University of Milan Faculty of Veterinary Medicine
 University of Naples Federico II Faculty of Veterinary Medicine
 University of Padua Faculty of Veterinary Medicine
 University of Parma Faculty of Veterinary Medicine
 University of Perugia Faculty of Veterinary Medicine
 University of Pisa Faculty of Veterinary Medicine
 University of Sassari Faculty of Veterinary Medicine
 University of Teramo Faculty of Veterinary Medicine
 University of Turin Faculty of Veterinary Medicine

Japan
Seventeen institutions in Japan have schools of veterinary medicine:
 Azabu University School of Veterinary Medicine
 Gifu University, United School of Veterinary Sciences
 Hokkaido University Graduate School of Veterinary Medicine
 Iwate University, Department of Veterinary Medicine
 Kagoshima University, Department of Veterinary Medicine
 Kitasato University School of Veterinary Medicine
 Nihon University, Department of Veterinary Medicine
 Nippon Veterinary and Life Science University, Department of Veterinary Science
 Obihiro University of Agriculture and Veterinary Medicine, School of Veterinary Medicine
 Okayama University of Science
 Osaka Prefecture University, Graduate School of Life & Environmental Sciences
 Rakuno Gakuen University School of Veterinary Medicine
 Tokyo University of Agriculture and Technology, United Graduate School of Veterinary Sciences
 Tottori University, School of Veterinary Medicine
 University of Miyazaki Faculty of Agriculture, Department of Veterinary Sciences
 University of Tokyo, Faculty of Agriculture, Department of Veterinary Medical Sciences
 Yamaguchi University, Department of Veterinary Medicine

Jordan
 Jordan University of Science and Technology Faculty of Veterinary Medicine

Kenya
University of Nairobi Faculty of Veterinary Medicine

Kosovo
University of Prishtina Faculty of Agriculture and Veterinary

Lebanon
 Lebanese University Faculty of Agricultural Engineering and Veterinary Medicine

Libya
 Omar Al-Mukhtar University Faculty of Veterinary Medicine
 University of Alfateh Faculty of Veterinary Medicine

Lithuania
 Lithuanian University of Health Sciences

Malaysia
 Kelantan University, Malaysia Faculty of Veterinary Medicine
 Putra University, Malaysia Faculty of Veterinary Medicine

Mexico
 Autonomous Agrarian University of "Antonio Narro" Unidad Laguna Faculty of Veterinary Medicine and Zootechnics
 Autonomous University of Aguascalientes Center for Agricultural Sciences
 Autonomous University of Baja California Institute of Investigations in Veterinary Sciences
 Autonomous University of Juárez City Institute of Biomedical Sciences
 Autonomous University of Mexico State Faculty of Veterinary Medicine and Zootechnics
 Autonomous University of Nuevo León Faculty of Veterinary Medicine and Zootechnics
 Autonomous University of Querétaro Faculty of Natural Sciences
 Autonomous University of Tamaulipas Faculty of Veterinary Medicine and Zootechnics
 Autonomous University of Yucatán Faculty of Veterinary Medicine and Zootechnics
 Autonomous University of Zacatecas Faculty of Veterinary Medicine and Zootechnics
 Centro de Estudios Universitarios Faculty of Veterinary Medicine and Zootechnics
 Meritorious Autonomous University of Puebla Faculty of Veterinary Medicine and Zootechnics
 Metropolitan Autonomous University, Xochimilco Division of Biological Sciences and Health
 Michoacana University of San Nicolás of Hidalgo Division for Biological and Agricultural Sciences
 National Autonomous University of Mexico Faculty of Veterinary Medicine and Zootechnics
 National Autonomous University of Mexico Graduate School of Cuautitlán
 Sonora Institute of Technology Department of Agricultural and Veterinary Sciences
 Universidad Veracruzana Faculty of Veterinary Medicine and Zootechnics
 University of Guadalajara University Center for Biological and Agricultural Sciences
 University of the Valley of Mexico, Coyoacán School of Veterinary Medicine and Zootechnics

Morocco
 Institut agronomique et vétérinaire Hassan-II

Myanmar
 University of Veterinary Science, Yezin

Nepal
 Agriculture and Forestry University
 Himalayan College of Agricultural Science and Technology
 Institute of Agriculture and Animal Science
 Nepal Polytechnic Institute, Bharatpur 11 Chitwan

Netherlands
 University of Utrecht Faculty of Veterinary Medicine

New Zealand
 Massey University Faculty of Veterinary Science

Nigeria
 Ahmadu Bello University Zaria, Kaduna
 Federal University of Agriculture, Abeokuta, Ogun
 Federal University of Agriculture Makurdi, Benue
 Michael Okpara University of Agriculture, originally the Federal University of Agriculture, Umudike, Abia State
 University of Abuja, Abuja
 University of Ibadan, Oyo
 University of Ilorin, Kwara
 University of Maiduguri, Borno
 University of Nigeria Nsukka. Enugu state
 Usman Fodio University Sokoto, Sokoto
 University of Jos, Plateau State

North Macedonia
 Saints Cyril and Methodius University of Skopje Faculty of Veterinary Medicine

Norway
 Norwegian School of Veterinary Science

Pakistan
 Faculty of Veterinary and Animal Sciences (FVAS), MNS University of Agriculture, Multan
 Bahauddin Zakariya University
 Cholistan University of Veterinary and Animal Sciences, Bahawalpur
 College of Veterinary and Animal Sciences, Jhang
 Gomal College of Veterinary Sciences
 Islamia University
 Lasbela University of Agriculture, Water and Marine Sciences
 Pir Mehr Ali Shah Arid Agriculture University
 Riphah College of Veterinary Sciences
 Sindh Agriculture University
 University of Agriculture, Faisalabad
 University of Agriculture, Peshawar
 University of Poonch
 University of Veterinary and Animal Sciences

Panama
 Facultad de Medicina Veterinaria Universidad de Panamá

Peru
 Cayetano Heredia University Veterinary and Zootechnic Faculty
 National University of San Marcos Faculty of Veterinary Medicine
 Scientific University of the South Veterinary Medicine and Zootechnics
 Universidad Nacional Pedro Ruiz Gallo (UNPRG) Faculty of Veterinary Medicine

Philippines

Luzon
 Benguet State University, College of Veterinary Medicine
 Cagayan State University, College of Veterinary Medicine
 Cavite State University, College of Veterinary Medicine and Biomedical Sciences
 Central Bicol State University of Agriculture, Institute of Veterinary Medicine
 Central Luzon State University, College of Veterinary Science and Medicine
 De La Salle-Araneta University, College of Veterinary Medicine and Agricultural Sciences
 Don Mariano Marcos Memorial State University-Bacnotan Campus, La Union campus College of Veterinary Medicine
 Isabela State University, School of Veterinary Medicine
 Nueva Vizcaya State University, Doctor of Veterinary Medicine
 Pampanga State Agricultural University, College of Veterinary Medicine
 Tarlac Agricultural University, Institute of Veterinary Medicine
 University of the Philippines Los Baños, College of Veterinary Medicine
 Virgen Milagrosa University Foundation. College of Veterinary Medicine

Mindanao
 Central Mindanao University College of Veterinary Medicine
 University of Southern Mindanao College of Veterinary Medicine University of Southern Mindanao

Visayas
 Aklan State University, School of Veterinary Medicine
 Capiz State University-Main Campus, Doctor of Veterinary Medicine
 Capiz State University-Dumarao Campus, Doctor of Veterinary Medicine
 Cebu Technological University-Barili Campus, College of Agriculture and Veterinary Sciences
 Southwestern University-South Campus College of Veterinary Medicine
 University of Eastern Philippines College of Veterinary Medicine
 Visayas State University College of Veterinary Medicine

Poland
 University Center of Veterinary Medicine of the Jagiellonian University and Agricultural University of Cracow
 University of Life Sciences in Lublin Faculty of Veterinary Medicine
 University of Life Sciences in Poznan Faculty of Veterinary Medicine and Animal Science
 University of Warmia and Mazury in Olsztyn Faculty of Veterinary Medicine
 Warsaw University of Life Sciences Faculty of Veterinary Medicine
 Wroclaw University of Environmental and Life Sciences Faculty of Veterinary Medicine

Portugal
Portugal has six schools of veterinary medicine:
 Universidade Lusófona, Faculty of Veterinary Medicine
 University of Lisbon Faculty of Veterinary Medicine
 University of Évora, Department of Veterinary Medicine
 University of Porto Abel Salazar Biomedical Sciences Institute
 University of Trás-os-Montes and Alto Douro School of Agrarian and Veterinary
 Escola Universitária Vasco da Gama Department of Veterinary Medicine

Romania
 Banat University of Agricultural Sciences and Veterinary Medicine Faculty of Veterinary Medicine
 Ion Ionescu de la Brad University of Agricultural Sciences and Veterinary Medicine of Iași Faculty of Veterinary Medicine
 University of Agricultural Sciences and Veterinary Medicine of Cluj-Napoca Faculty of Veterinary Medicine
 University of Agronomical Sciences and Veterinary Medicine Faculty of Veterinary Medicine

Saint Kitts
 Ross University School of Veterinary Medicine

Saudi Arabia
 King Faisal University College of Veterinary Medicine and Animal Resources

Senegal
 Interstate University of Veterinary Science and Medicine in Dakar

Serbia
 University of Belgrade Faculty of Veterinary Medicine
 University of Novi Sad Faculty of Agriculture

Slovakia
 University of Veterinary Medicine in Košice

Slovenia
 University of Ljubljana Faculty of Veterinary Medicine

South Africa
 University of Pretoria Faculty of Veterinary Science

South Korea
 Chonnam National University College of Veterinary Medicine
 Chungbuk National University College of Veterinary Medicine
 Chungnam National University College of Veterinary Medicine
 Gyeongsang National University College of Veterinary Medicine
Jeonbuk National University College of Veterinary Medicine
 Jeju National University College of Veterinary Medicine
 Kangwon National University College of Veterinary Medicine
 Konkuk University College of Veterinary Medicine
 Kyungpook National University College of Veterinary Medicine
 Seoul National University College of Veterinary Medicine

Spain
 Alfonso X el Sabio University Veterinary Faculty
 Autonomous University of Barcelona Veterinary Faculty
 CEU Cardinal Herrera University Veterinary Faculty
 Complutense University of Madrid Veterinary Faculty
 University of Córdoba Veterinary Faculty
 University of Extremadura Veterinary Faculty
 University of Las Palmas de Gran Canaria Veterinary Faculty
 University of León, Faculty of Veterinary Medicine
 University of Santiago de Compostela, Faculty of Veterinary Medicine
 University of Murcia Veterinary Faculty
 University of Zaragoza Veterinary Faculty

Sri Lanka
 University of Peradeniya Faculty of Veterinary Medicine and Animal Science

Sudan
 Sudan University of Science and Technology College of Veterinary Medicine
 University of Albutana Faculty of Veterinary Medicine
 University of Bahri Faculty of Veterinary Medicine
 University of Gezira Faculty of Veterinary Medicine
 University of Khartoum Faculty of Veterinary Medicine
 University of Nyala Faculty of Veterinary Medicine
 University of West Kordofan Faculty of Veterinary Medicine

Sweden
 Swedish University of Agricultural Sciences Faculty of Veterinary Medicine

Switzerland
 University of Bern Faculty of Veterinary Medicine
 University of Zurich Faculty of Veterinary Medicine

Taiwan
 National Chiayi University Department of Veterinary Medicine
 National Chung Hsing University College of Veterinary Medicine
 National Pingtung University of Science and Technology College of Veterinary Medicine
 National Taiwan University School of Veterinary Medicine

Thailand
 Chiang Mai University Faculty of Veterinary Science
 Chulalongkorn University Faculty of Veterinary Science
 Kasetsart University Faculty of Veterinary Medicine
 Khon Kaen University Faculty of Veterinary Medicine
 Mahanakorn University of Technology Faculty of Veterinary Science
 Mahasarakham University Faculty of Veterinary Medicine and Animal Science
 Mahidol University Faculty of Veterinary Science
 Prince of Songkla University Faculty of Veterinary Science
 Rajamangala University of Technology Srivijaya Faculty of Veterinary Science
 Rajamangala University of Technology Tawan-ok Faculty of Veterinary Science
 Western University Faculty of Veterinary Science
 Walailak University Akkraratchakumari Veterinary College

Trinidad and Tobago
 University of the West Indies at St. Augustine School of Veterinary Medicine

Turkey
Bingöl University Faculty of Veterinary Medicine
 Adnan Menderes University Faculty of Veterinary Medicine
Ankara University Faculty of Veterinary Medicine
 Atatürk University Faculty of Veterinary Medicine
 Balıkesir University Faculty of Veterinary Medicine
 Cumhuriyet University Faculty of Veterinary Medicine University
 Dicle University Faculty of Veterinary Medicine
 Erciyes University Faculty of Veterinary Medicine
 Fırat University Faculty of Veterinary Medicine
 Harran University Faculty of Veterinary Medicine
Istanbul University Faculty of Veterinary Medicine
 Kafkas University Faculty of Veterinary Medicine University
Kırıkkale University Faculty of Veterinary Medicine
Kocatepe University Faculty of Veterinary Medicine
Mehmet Akif Ersoy University Faculty of Veterinary Medicine
 Mustafa Kemal University Faculty of Veterinary Medicine
 Ondokuz Mayıs University Faculty of Veterinary Medicine
 Selçuk University Faculty of Veterinary Medicine
 Uludağ University Faculty of Veterinary Medicine
Yüzüncüyıl University Faculty of Veterinary Medicine

Tunisia
 National School of Veterinary Medicine of Sidi Thabet

Uganda
 Makerere University School of Veterinary Medicine

Ukraine
 Dnipro State Agricultural And Economic University Faculty of Veterinary Science
 Bila Tserkva National Agrarian University Faculty of Veterinary Science
 Luhansk National Agrarian University Faculty of Veterinary Science
 National University of Life and Environmental Sciences of Ukraine Faculty of Veterinary Science
 Odesa State Agrarian University Faculty of Veterinary Science
 Sumy National Agricultural University Faculty of Veterinary Science
 Polissia National University Faculty of Veterinary Science

United Kingdom

England
 University of Bristol School of Veterinary Science
 University of Cambridge Veterinary School
 University of Central Lancashire School of Veterinary Medicine
 University of Liverpool Faculty of Veterinary Science
 University of London Royal Veterinary College
 University of Nottingham School of Veterinary Medicine and Science
 University of Surrey School of Veterinary Medicine
 Harper Adams University & Keele University Harper & Keele Veterinary School

Scotland
 University of Edinburgh Royal (Dick) School of Veterinary Studies
 University of Glasgow School of Veterinary Medicine

Wales
 University of Aberystwyth School of Veterinary Science

United States
Thirty-two veterinary colleges are accredited in the United States:
 Auburn University College of Veterinary Medicine
 Colorado State University College of Veterinary Medicine and Biomedical Sciences
 Cornell University College of Veterinary Medicine
 Iowa State University College of Veterinary Medicine
 Kansas State University College of Veterinary Medicine
 Lincoln Memorial University
 Long Island University
 Louisiana State University School of Veterinary Medicine
 Michigan State University College of Veterinary Medicine
 Midwestern University College of Veterinary Medicine
 Mississippi State University College of Veterinary Medicine
 North Carolina State University College of Veterinary Medicine
 Ohio State University College of Veterinary Medicine
 Oklahoma State University College of Veterinary Medicine
 Oregon State University College of Veterinary Medicine
 Purdue University College of Veterinary Medicine
 Texas A&M College of Veterinary Medicine & Biomedical Sciences
 Texas Tech University School of Veterinary Medicine
 Tufts University Cummings School of Veterinary Medicine
 Tuskegee University School of Veterinary Medicine
 University of Arizona College of Veterinary Medicine
 University of California, Davis School of Veterinary Medicine
 University of Florida College of Veterinary Medicine
 University of Georgia College of Veterinary Medicine
 University of Illinois at Urbana–Champaign College of Veterinary Medicine
 University of Minnesota College of Veterinary Medicine
 University of Missouri College of Veterinary Medicine
 University of Pennsylvania School of Veterinary Medicine
 University of Tennessee College of Veterinary Medicine
 University of Wisconsin at Madison School of Veterinary Medicine
 Virginia–Maryland College of Veterinary Medicine
 Washington State University College of Veterinary Medicine
 Western University of Health Sciences College of Veterinary Medicine

Venezuela
 Central University of Venezuela Faculty of Veterinary Science
 Francisco de Miranda National Experimental University Faculty of Veterinary Sciences
 Lisando Alvarado Western Central University Faculty of Veterinary Sciences
 Rómulos Gallegos National Experimental University of the Central Plains Faculty of Veterinary Sciences
 University of Zulia Faculty of Veterinary Science

See also

 Lists of universities and colleges by country

References

Veterinary Medicine

List of schools of veterinary medicine