Jacob Pieter Den Hartog, genannt Jaapie,  (* 23. Juli 1901 in Ambarawa auf Java, damals Niederländisch-Ostindien; † 17. März 1989) war ein niederländisch-US-amerikanischer Ingenieurwissenschaftler für Mechanik. Er war Professor am Massachusetts Institute of Technology (MIT).

Leben
Den Hartog wuchs zunächst in Java auf, wo sein Vater Lehrer war.  Dieser wurde wegen radikaler Ansichten – unter anderem war er in der Dreyfuß-Affäre auf Seiten von dessen Verteidigern – wurde er in Amsterdam aus dem Schuldienst entlassen.

Er kehrte 1916 in die Niederlande zurück, ging in Amsterdam zur Schule und studierte ab 1919 an der TU Delft Elektrotechnik, mit dem Abschluss 1924. Danach wanderte er in die USA aus, wo er bei Westinghouse Electric als Elektroingenieur arbeitete und dort unter den Einfluss von Stepan Tymoschenko kam, der ihn als Assistent annahm und eine Reihe von elektrischen und mechanischen Schwingungsproblemen bearbeiten ließ. Gleichzeitig besuchte er abends Mathematikkurse an der University of Pittsburgh, an der er 1929 promoviert wurde. Er veröffentlichte aber schon zuvor eine Reihe von wissenschaftlichen Arbeiten, die aus den praktischen Problemen entstanden, mit denen er bei Westinghouse konfrontiert war. Bei der Neuorganisation des Labors 1930 wurde er Leiter der Dynamik-Abteilung. 1931 war er während eines Sabbatjahrs ein Jahr in Göttingen im Labor von Ludwig Prandtl (dessen Mitarbeiter Oskar Karl Gustav Tietjens war zuvor bei Westinghouse und Den Hartog hatte dessen auf Prandtls Vorlesungen beruhendes Hydrodynamik Lehrbuch übersetzt). 1932 wurde er Professor für Angewandte Mechanik an der Harvard University. Während seiner Zeit in Harvard war er an der Organisation des International Congress of Applied Mechanics 1938 in Cambridge (Massachusetts) beteiligt und lehrte regelmäßig an den Sommer-Akademien für Mechanik, die Stephen Timoshenko an der University of Michigan organisierte. Im Zweiten Weltkrieg meldete er sich freiwillig zur US-Navy und diente als Offizier zunächst im Taylor Model Basin in Bethesda (Maryland) und dann im Bureau of Ships in Washington D. C., wobei er mit der Behandlung von Schwingungsproblemen im Schiffbau beschäftigt war. Ab 1943 hatte er den Rang eines Commanders und 1945 eines Captain. 1944/45 war er Teil einer technischen Kommission, die in England, Frankreich, Belgien, den Niederlanden (er war am Victory Day in Amsterdam), Dänemark und Deutschland den vorrückenden Truppen folgte. Ab 1945 war er Professor (Mechanical Engineering) am MIT. Neben seiner Arbeit als Hochschullehrer war er auch ein viel gefragter beratender Ingenieur und gab Sommerkurse über Schwingungen für Ingenieure aus der Industrie. 1954 bis 1958 leitete er die Abteilung Mechanical Engineering.

Den Hartog galt in den USA seit den 1920er Jahren als Experte für mechanische Schwingungen, über die er 1934 ein bekanntes Lehrbuch schrieb. Das klassische Lehrbuch stammte von dem Physiker John William Strutt, 3. Baron Rayleigh, und die Theorie war damals unter Ingenieuren wenig bekannt. In seinem Buch Mechanical Vibrations ging Den Hartog besonders auf Maschinenschwingungen ein.

1972 erhielt er die Timoschenko-Medaille. Er war Mitglied der National Academy of Sciences, der American Academy of Arts and Sciences (1934), der National Academy of Engineering und der Königlich Niederländischen Akademie der Wissenschaften. Das MIT-Department für Mechanical Engineering vergibt einen Den Hartog Preis für herausragende Lehre. 1981 erhielt er die James-Watt-Medaille und 1982 den japanischen Orden der Aufgehenden Sonne. Er erhielt die Trente-Crede Medal der Acoustical Society of America. Den Hartog war mehrfacher Ehrendoktor (Carnegie Institute of Technology, Salford University, TU Delft, Newcastle-upon-Tyne, Gent).

Zu seinen Doktoranden zählt Stephen H. Crandall.

Seit 1926 war er mit Elisabeth F. Stolker verheiratet.

Schriften
Mechanical Vibrations, McGraw Hill 1934, 1940, 1947, 1962
Mechanische Schwingungen, Springer Verlag 1952 (nach der 3. Auflage übersetzt, es erschien auch schon eine deutsche Übersetzung der Ersten Auflage 1936 bei Springer)
Mechanics, McGraw Hill 1948, Reprint Dover
Strength of Materials, McGraw Hill 1949, Reprint Dover
Advanced Strength of Materials, McGraw Hill 1952, Reprint Dover

Literatur
Stephen H. Crandall, Nachruf in Biographical Memoirs Members National Academy 1995

Weblinks
 J.P. den Hartog Eintrag bei der Königlich Niederländischen Akademie der Wissenschaften (mit Link zur Biografie, niederländisch)

Ingenieurwissenschaftler
Hochschullehrer (Massachusetts Institute of Technology)
Hochschullehrer (Harvard University)
Mitglied der National Academy of Sciences
Mitglied der American Academy of Arts and Sciences
Mitglied der National Academy of Engineering
Mitglied der Königlich Niederländischen Akademie der Wissenschaften
Träger des Ordens der Aufgehenden Sonne
Ehrendoktor der Universität Gent
Ehrendoktor der University of Salford
Ehrendoktor der Technischen Universität Delft
US-Amerikaner
Niederländer
Geboren 1901
Gestorben 1989
Mann

Jacob P. Den Hartog


cogito, Yapı Kredi Yayınları tarafından üç ayda bir mevsimlik olarak yayımlanan felsefe, kültür ve düşünce dergisidir. 1994 yılından beri bazen iki sayı bir arada olmak üzere düzenli olarak çıkmaktadır. Tematik olarak her sayıda bir konu/kavram incelenmektedir. Kapak olarak belirlenen konularda çok sayıda telif ve tercüme makaleye yer verilmektedir. Bazı sayılarının birden fazla baskısı bulunmaktadır.

Aralık 2020 itibarıyla 100 sayıyı geride bırakmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Üç aylık dergiler
Türk felsefe dergileri
1994'te kurulan dergiler
Türkiye dergileri

Cogito (dergi)


Altınköprü Katliamı veya Altunköprü Katliamı, 28 Mart 1991 tarihinde, Kerkük ile Erbil arasında kalan Altınköprü kasabasında Irak ordusunun 135 Türkmeni öldürdüğü olay. Katliam, çoğu erkek, hem çocuk hem de yetişkin Türkmenleri hedef aldı, ancak kadınlar da öldürüldü. Saddam Hüseyin'in Baas rejimi, insanların toplum içinde Türkçe konuşmasını ve toplum içinde her türlü Türkmen geleneğini kutlamasını yasakladı.

Geçmiş
Irak ordusunun Kuveyt'ten çekilmesinden kısa bir süre sonra kuzeyde ve güneyde bir dizi halk ayaklanması patlak verdi. Saddam Hüseyin, askerlerine ve diğer sadık adamlarına hızla ayaklanmayı bastırma emri verdi, bu da acımasız bir baskıya ve ağır sivil kayıplarına yol açtı. Türkmenler ayrıca Irak Türkmen bölgesindeki bölgelerde ayaklanmalar düzenleyerek niyetlerini ve Saddam rejimine karşı olduklarını ifade ettiler, ancak askeri olarak Kürtler kadar aktif değillerdi. Saddam Hüseyin'e sadık güçler, ayaklanmalara üye olduğundan şüphelendikleri herkesi hedef almaya başladı. Kerkük'ün güneyinde Türkmenlerin çoğunlukta olduğu bir diğer kasaba olan Tuz Hurmatu da benzer bir katliama maruz kaldı. Türkmenler, Irak Baas hükümeti tarafından görmezden gelindi ve Baasçılardan genellikle Osmanlı mirasları nedeniyle nefret edildi. Saddam rejimi, Irak'ı temizlemek için Türkmenleri kendi yöntemleriyle yok etmek istedi. Saddam Hüseyin'e sadık olanlar, Altun Kubro'daki tüm erkekleri tehlikeli olarak görüyordu. Saddam Hüseyin'in protestoculara yönelik acımasız muamelesini fark eden Altun Kopro halkı, Irak kontrolü dışındaki Kürdistan Bölgesi'ne kaçmaya başladı, ancak az sayıda Türkmen erkeği beklediklerini görmezden gelerek kalmaya karar verdi.

Katliam
28 Mart 1991'de Saddam Hüseyin'e bağlı güçler, Altun Köprü'deki tüm erkek vatandaşları tespit etmeye ve toplamaya başladı. Saddam Hüseyin, yaşlarına bakılmaksızın tüm erkeklerin tutuklanmasını ve infaz edilmek üzere askeri araçlarla Dibis Bölgesi yakınlarında açıklanmayan bir yere götürülmesini emretti. Erkeklerin bir kısmı mübarek Ramazan ayı nedeniyle oruç tutuyordu. Büyük bir çukurda toplanarak otomatik tüfeklerle vurulduktan sonra içi toprakla dolu olan çukura itilerek toplu mezar haline getirildiler. Birlikler daha sonra kısmen geri çekildi ve kasaba sıkı askeri kontrol altına alındı.

Sonra
Başlangıçta kaçan sakinler geri dönmeye başladı. Bu vahşete tanık olan bir çoban ortaya çıktı ve gördüklerini dönen insanlara anlattı. Bazı gençler, yakınlarının toplu mezarı olduğunu iddia ettiği çukura çoban eşliğinde götürüldü ve kazdıktan sonra ikna oldular. Cesetler çürümeye başlamıştı ve çoğunlukla kimlikleri belirlenemez durumdaydı ancak cesetlerin üzerinde bırakılan giysiler ve ayakkabılar, her bir bireyin kim olduğu hakkında fikir veriyordu. İlk gün bu gençler üç cenazeyi getirmeyi başardılar ve hepsinin Altun Köprü'de sonradan "Şehitler Mezarlığı" olarak anılacak mezarlığa gömülmesine karar verildi. Günler içinde tüm cesetler bu mezarlığa düzgün bir şekilde alınmış ve gömülmüştü.

Ayrıca bakınız
 1924 Levi Baskını
 Türkmen Şehitler Günü
 Gavurbağı Katliamı
 Irak Türkmen Soykırımı
 Türklere yapılan katliamlar listesi

Kaynakça

Irak'taki katliamlar
Irak Türkmenleri
1991'de cinayet
Kerkük ili
Kerkük tarihi
Türk karşıtlığı
Arap milliyetçiliği

Altınköprü Katliamı


Regimentul 27 Infanterie a fost o unitate de nivel tactic care s-a constituit la 14/27 august 1916, prin mobilizarea unităților și subunităților existente la pace aparținând de Regimentul Bacău No. 27. Regimentul a făcut parte din organica Brigăzii 13 Infanterie, fiind dislocat la pace în garnizoana Bacău. La intrarea în război, Regimentul 27 Infanterie a fost comandat de locotenent-colonelul Gabriel Niculescu. Regimentul 27 Infanterie a participat la acțiunile militare pe frontul românesc, pe toată perioada războiului, între 14/27 august 1916 - 28 ocotmbrie/11 noiembrie 1918.

Drapelul de luptă al regimentului a fost decorat cu cea mai înaltă distincție de război, Ordinul "Mihai Viteazul", clasa III:
"Pentru vitejia și avântul de care au dat dovadă ofițerii și trupa regimentului în luptele de la Pralea în iarna anului 1917, când după o luptă crâncenă, corp la corp au respins pe inamic de la cota 773, Bordeiul lui Mihai Viteazul și cota 779, capturând prizonieri și mitraliere. În luptele de la Cireșoaia în iulie 1917, când inamicul înaintase cu forțe superioare la aripa dreaptă a Diviziei 7, Regimentul 27 Infanterie, contraatacă cu furie trupele vrășmașe și respingându-le, restabilește situația și capturează 200 prizonieri, 3 mitraliere și un tun. În ziua de 28 august atacă cu avânt cota 707, Pârâul Fănațului-Bisericoși Cireșoaia și cu toate pierderile grele suferite, liniile de asalt înaintează sub focul violent de baraj al artileriei dușmane până la 50 metri de poziția inamică, unde se fixează pe un nou front, pe care se menține apoi cu toate contraatacurile disperate ale vrășmașului."
Înalt Decret no. 4351 din 22 octombrie 1920

Participarea la operații

Campania anului 1916

Campania anului 1917

Comandanți
  Ordinul "Mihai Viteazul", clasa III

Note

Bibliografie

 Falkenhayn, Erich von, Campania Armatei a 9-a împotriva românilor și a rușilor, Atelierele Grafice Socec & Co S.A., București, 1937
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, România în războiul mondial 1916-1919, vol I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1941
 ***, Marele Cartier General al Armatei României. Documente 1916 – 1920, Editura Machiavelli, București, 1996
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989
 ***, România în anii primului Război Mondial, Editura Militară, București, 1987
 ***, România în primul război mondial'', Editura Militară, 1979

Vezi și
 Lupta de pe valea Uzului (1916)
 Ordinea de bătaie a Armatei României (1916)
 Ordinea de bătaie a Armatei României (1917)

Unități militare române din Primul Război Mondial

Regimentul 27 Infanterie (1916-1918)


Diurideae, tribus orhideja dio potporodice Orchidoideae. Sastoji se od devet podtribusa; tipični rod je Diuris s 98 vrsta, poglavito iz Australije i Malih sundskih otoka.

Podtribusi
 Acianthinae Schltr
 Caladeniinae Pfitzer
 Cryptostylidinae Schltr.
 Diuridinae Lindl.
 Drakaeinae Schltr.
 Megastylidinae Schltr.
 Prasophyllinae Schltr.
 Rhizanthellinae R.S.Rogers
 Thelymitrinae Lindl.

Izvori

Orchidoideae

Diurideae


Spaugstofan öðru nafni Spaug til einhvers var fjögurra þátta gamanþáttasería sýnd á RÚV á mánudagskvöldum árið 1987, þáttaröðin var samt tekin upp árið 1986. Um var að ræða fjóra prufuþætti sem einkenndust af stuttum atriðum. Þarna var Pálmi Gestsson ekki komin í hópinn en Laddi var í hans stað. Björn Emilsson stjórnaði upptöku. Hugmyndin kom til vegna þess að sami hópur sá um áramótaskaupin 1985 og 1986. Ekki voru framleiddir fleiri þættir en Spaugstofan kom aftur saman á RÚV undir merkinu 89 á stöðinni árið 1989 en með Pálma Gestssyni í stað Ladda.
Sketsaþættir
Íslenskir grínþættir
1987
Spaugstofan
Íslenskir gamanþættir í sjónvarpi

Spaugstofan (1987)


Firat Arslan (født den 28. september 1970 i Friedberg, Bayern i Tyskland) er en tysk professionel bokser af tyrkisk afstamning, der er mest kendt for at have vundet WBA titlen i cruiservægt-klassen i en alder af 37 år.

Professionelle karriere
Arslan begyndte sin professionelle karriere i 1997 og vandt sine første 13 kampe med en aggressiv slåskamp-stil, før han tabte pointafgørelser til Collice Mutizwa og Rüdiger May.
Han har tabt til kendte navne som Guillermo Jones, Steve Herelius, Marco Huck (2 gange) og Yoan Pablo Hernández.

Eksterne henvisninger

Boksere fra Tyskland
Verdensmestre i boksning

Firat Arslan


Koblenz (Fransızca Coblence, Türkçe Kavşak) Almanya'nın Renanya-Palatina eyaletinde bir kent. Bonn'un yaklaşık 60 kilometre güneyinde yer alan Koblenz, 1992 yılında 2 bininci kuruluş yıldönümünü kutlamıştır. İsminin kökeni, Latince Confluentesden bir araya akmaktan gelmekte ve bundan Koblenz'de kavuşan Mosel ve Ren nehirleri kastedilmektedir.Festung Ehrenbreitstein | Deutsches Eck | Alte Moselbrücke / Balduinbrücke | Deutschherrenhaus / Ludwig-Museum | Alte Burg / Stadtbibliothek |
Ehemalige Stiftskirche St. Kastor | Ehemalige Stiftskirche St. Florin | Liebfrauenkirche | Mittelrheinmuseum / Altes Kaufhaus / Schöffenhaus / Bürresheimer Hof |
Kurfürstliches Schloß | Theater | Herz-Jesu-Kirche | Christuskirche |
Rheinmuseum (Stadtteil Ehrenbreitstein) | Dikasterialgebäude (Ehrenbreitstein) gezilecek yerler arasındadır.

Dış bağlantılar

 Koblenz Belediyesi
 Koblenz tarihi surları
 Koblenz'den görüntüler
 Koblenz Rehberi
  Koblenz'den görüntüler

Koblenz


An Rhynchospora schiedeana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Diederich Franz Leonhard von Schlechtendal, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Sigismund Kunth. An Rhynchospora schiedeana in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora schiedeana


An Aloe suzannae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Decary. An Aloe suzannae in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an duro. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aloe

Aloe suzannae


An Elymus maltei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wray Merrill Bowden. An Elymus maltei in nahilalakip ha genus nga Elymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Elymus

Elymus maltei


Muncile lui Hercule (titlu original: Le fatiche di Ercole) este un film peplum italian din 1958 regizat de Pietro Francisci despre eroul grec Hercule.   Rolurile principale au fost interpretate de actorii Steve Reeves, Sylva Koscina, Gianna Maria Canale, Fabrizio Mioni, Arturo Dominici, Mimmo Palmara, Lidia Alfonsi și Gina Rovere. Scenariul este scris de Ennio De Concini, Pietro Francisci și Gaio Frattini.

Prezentare

Distribuție

Producție
Filmările au avut loc în perioada . Cheltuielile de producție s-au ridicat la ___ milioane $.

Lansare și primire
A avut încasări de ___ milioane $.

Note

Legături externe

Vezi și
1958 în film
Listă de filme cu Hercule

Filme din 1958
 Filme italiene
 Filme cu Hercule
Filme regizate de Pietro Francisci
Filme peplum

Muncile lui Hercule (film din 1958)


La bibliothèque municipale d'Espoo () est un réseau de bibliothèques de la ville d'Espoo en Finlande.

Présentation
La bibliothèque municipale d'Espoo est l'une des plus grandes bibliothèques publiques de Finlande.
En 2018, les collections de la bibliothèque municipale d'Espoo contenaient 748 212 volumes et le nombre d'emprunts de la bibliothèque était de 4 178 074 par an.
Au total, 4 277 753 visites physiques ont été effectuées dans les bibliothèques d'Espoo.

Bibliothèques du réseau
La bibliothèque municipale d'Espoo compte 18 bibliothèques et deux voitures de bibliothèque.

Groupement Helmet de bibliothèques
La bibliothèque municipale d'Espoo fait partie du Réseau de bibliothèques Helmet, qui est un groupement des bibliothèques municipales d'Espoo, d'Helsinki, de Kauniainen et de Vantaa ayant une liste de collections commune et des règles d'utilisation communes.

Références

Voir aussi

Liens externes

 Bibliothèques Helmet

Liens internes

Bibliothèque municipale d'Espoo

Bibliothèque municipale d'Espoo


Osmaniye, Eskişehir ilinin Çifteler ilçesine bağlı bir mahalledir.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 YerelNET

Çifteler'in mahalleleri

Osmaniye, Çifteler


Zingel (cu o denumire mai veche Aspro) cunoscuți în limba română ca fusari, este un gen de pești teleosteeni perciformi din familia percide răspândiți în apele dulci din Europa..

Descriere
Au corpul alungit, fusiform, necomprimat lateral. Capul este turtit dorsoventral, botul este proeminent, lung, ascuțit sau obtuz. Pedunculul caudal este lung, necomprimat lateral. Ochii sunt mici și privesc în sus.

Gura este mică, inferioară, semilunară, slab protractilă și este prevăzută cu dinți mărunți, uniformi, dispuși în formă de perie; caninii lipsesc.

Marginea posterioară a opercularului slab zimțuită, cea inferioară netedă. Opercularul se termină cu 2-3 prelungiri posterioare ascuțite (țepi). Aparatul opercular cu 7 radii branhiostegale și o pseudobranhie normal dezvoltată.

Au două înotătoare dorsale distanțate între ele, prima cu 8-15 țepi, a doua cu 10-20 de radii ramificate. Înotătoarea anală este lungă, cu 8-13 radii ramificate. Înotătoarele ventrale orizontale, mult mai mari decât cele pectorale sunt distanțate între ele, fiind separate printr-un spațiu mai mare decât lățimea bazei lor; radia ventralelor este simplă netransformată în țep. Înotătoarea caudală este slab scobită.

Solzii sunt mărunți și acoperă cea mai mare parte a capului (dorsal ajung până la nări); solzii lipsesc pe piept și pe istm. Linia laterală este completă, aproape rectilinie.

Papila urogenitală este prezentă. Vezica înotătoare lipsește.

Coloana vertebrală are 43-49 de vertebre. Suborbitarele, preopercularul și interopercularul au cavități mucifere. Osul maxilar este acoperit de cel preorbital.

Specii
Genul Zingel conține 4 specii:
 Zingel asper  Linnaeus, 1758 - în bazinul Ronului
 Zingel balcanicus S. L. Karaman, 1937 - în bazinul Vardarului
 Zingel streber Siebold, 1863 - în bazinele Dunării și Nistrului
 Zingel zingel  Linnaeus, 1766 - în bazinele Dunării și Nistrului

Specii din România și Republica Moldova
În apele României și Republicii Moldova, trăiesc două specii:
 Zingel zingel  Linnaeus, 1766  – Fusar mare
 Zingel streber Siebold, 1863 – Fusar

Note

Percidae

Zingel


Die Austrian International 2006 fanden vom 22. bis zum 25. Februar 2006 in Wien statt. Das Preisgeld betrug 2.500 US-Dollar. Der Referee war Isabelle Jobard aus Frankreich. Es war die 35. Austragung dieser offenen internationalen Meisterschaften von Österreich im Badminton.

Austragungsort
Wiener Stadthalle B, Vogelweidplatz 14

Finalergebnisse

Weblinks
Homepage
badminton.de

2006
Badminton 2006
Badmintonwettbewerb in Wien
EBU Circuit 2005/06

Austrian International 2006


Hans Küng, (d. Luzern – İsviçre, 19 Mart 1928 – ö. Tübingen - Almanya, 06 Nisan 2021) İsviçreli Roma Katolik ilahiyatçı din adamı.

Musevilik, Hristiyanlık, İslam. Bu üç dinin aynı kökene sahip olduğunu söylemiştir. Bir ve aynı olan Tanrı'nın bu üç dinde aynı köklerde konuştuğunu ifade etmiştir.

1928 doğumlular
2021 yılında ölenler
Baden-Württemberg'de ölenler
İsviçreli Hristiyanlar
İsviçreli Katolikler
İsviçreli Roma Katolikleri
İsviçreli Katolik ilahiyatçılar
Hristiyan ilahiyatçılar
İsviçreli ilahiyatçılar
20. yüzyılda Hristiyan ilahiyatçılar
21. yüzyılda Hristiyan ilahiyatçılar
Katolik ilahiyatçılar
Hristiyan filozoflar
Hristiyan yazarlar

Hans Küng


The ichthys or ichthus (), from the Greek  (, 1st cent. AD Koine Greek pronunciation: , "fish") is (in its modern rendition) a symbol consisting of two intersecting arcs, the ends of the right side extending beyond the meeting point so as to resemble the profile of a fish. It has been speculated that the symbol was adopted by early Christians as a secret symbol; a shibboleth to determine if another was indeed Christian. It is now known colloquially as the "Jesus fish".

Origin

The first appearances of the ichthys in Christian art and literature dates to the 2nd century. The symbol's use among Christians had become popular by the late 2nd century, and its use spread widely in the 3rd and 4th centuries.
In early Christian history, the ichthys symbol held "the most sacred significance." It has been claimed that Christians used it to recognize churches and other believers during a time when they faced persecution in the Roman Empire, although this interpretation has more recently been doubted. The ichthys symbol is also a reference to "the Holy Eucharist, with which the miracle of the multiplication of the loaves and fishes had such intimate connection both in point of time and significance."  Depicted in the Catacombs of Saint Sebastian and of the Catacomb of Priscilla, the symbol is also mentioned in the Latin text titled Oracula Sibillina which dates back to the 1st-2nd century.

Symbolic meaning

 (), or also  with a lunate sigma, is an acronym or acrostic for "Ἰησοῦς Χρῑστός Θεοῦ Υἱός Σωτήρ", ; contemporary Koine, which translates into English as 'Jesus Christ, God's Son, Savior'.

 Iota (i), Iēsoûs (), "Jesus"
 Chi (ch), Khrīstós (), "anointed"
 Theta (th),  (), "of God", the genitive singular of , Theós, "God"
 Ypsilon (y or u),  (), "Son"
 Sigma (s),  (), "Savior"

Augustine quotes an ancient text from the Sibylline oracles whose verses are an acrostic of the generating sentence.

A fourth century adaptation of ichthys uses a round shape to represent the letters  in the eight lines that bisect the shape. Most often, this shape has been interpreted as an eight-spoked wheel, but it has also been proposed that the round symbol represents a loaf of bread.

In the Gospels

Fish are mentioned and given symbolic meaning several times in the Gospels. Several of Jesus' 12 Apostles were fishermen. He commissions them with the words "I will make you fishers of men". (Mark 1: 16-18)

Having been resurrected, Jesus was given grilled fish in Luke 24:41-43.

At the feeding of the five thousand, a boy is brought to Jesus with "five small loaves and two fish". The question is asked, "But what are they, among so many?" Jesus multiplies the loaves and fish to feed the multitude.

In Matthew 13:47-50, the Parable of Drawing in the Net, Jesus compares the angels separating the righteous from the wicked at the end of this world to fishers sorting out their catch, keeping the good fish and throwing the bad fish away.

In John 21:11, it is related that the disciples fished all night but caught nothing. Jesus instructed them to cast the nets on the other side of the boat, and they drew in 153 fish. When they return to shore with their catch, Jesus is waiting for them and has cooked some fish for them to eat.

In Matthew 17:24-27, upon being asked if his Teacher pays the temple (or two-drachma) tax, Simon Peter answers yes. Christ tells Peter to go to the water and cast a line, saying that a coin sufficient for both of them will be found in the fish's mouth. Peter does this and finds the coin.

The fish is also used by Jesus to describe "the Sign of Jonah". (Matthew 12:38-45) This is symbolic of Jesus's resurrection, upon which the entire Christian faith is based. (1 Corinthians 15:1-58)

In the Book of Tobit
In the Deuterocanonical Book of Tobit, by Raphael the Archangel's order, the young cousin and future spouse of Sarah captures a fish while it tries to swallow his feet, washing in the river Tigris. Then he is instructed how to offer it, in order to be saved from the daemon Asmodeus.

Early church

According to tradition, ancient Christians, during their persecution by the Roman Empire in the first few centuries after Christ, used the fish symbol to mark meeting places and tombs, or to distinguish friends from foes:

There are several other hypotheses as to why the fish was chosen. Some sources indicate that the earliest literary references came from the recommendation of Clement of Alexandria to his readers (Paedagogus, III, xi) to engrave their seals with the dove or fish. However, it can be inferred from Roman monumental sources such as the Cappella Greca and the Sacrament Chapels of the catacomb of St. Callistus that the fish symbol was known to Christians much earlier.

In popular culture

In the 1970s the "Jesus Fish" started to be used as an icon of modern Christianity. In 1973 the symbol and message was taken to the Aquarius Rock Festival in Nimbin, Australia. Today, it can be seen as a decal or emblem on the rear of automobiles or as pendants or necklaces as a sign that the owner is a Christian. Versions of this include an Ichthys with "Jesus" or "ΙΧΘΥΣ" in the centre, or simply the Ichthys outline by itself.  According to one writer, while many Christians hang a cross necklace or rosary inside their vehicles, "the fish sticker on the car is a more conscious symbol of a witnessing Christian—significantly, unlike the former, it is on the outside of the car for everyone to see."

The Ichthus Music Festival is an annual large outdoor Christian music festival held in mid-June in Wilmore, Kentucky. It is the oldest Christian music festival in the United States, starting in 1970.

As a secret symbol
The idea that the Ichthys was used as a secret symbol is based on an argument from silence brought forward by Robert Mowat. Both the Licinia Amia Epitaph and the Abercius inscription show the Ichthys without mention of Jesus Christ, while featuring clear attestations to Christian beliefs and themes. From this Mowat speculates, they were purposely avoiding outing themselves as Christians. As none of the early Christian sources link the Ichthys to Christian persecution, this connection has now mostly fallen out of favor (Rasimus compiles a list of early Christian references to the Ichthys, none of which point towards the persecution hypothesis and instead link it to baptism, the Eucharist, and the story of the feeding of the multitude). The idea is prominently featured and likely popularized by the 1951 movie Quo Vadis.

See also

 Awareness ribbon
 Chi Rho and Labarum
 Depictions of Jesus
 Eagle catching Fish
 Ichthus Christian Fellowship
 INRI
 Matsya

References

External links

 Principal Christian Symbols: The Fish (Ichthus), Cross & Crucifix  Extensive explanations on several popular Christian symbols, including the ichthys
 Symbolism of the Fish - Catholic Encyclopedia article

Acronyms
Christian symbols
Early Christian inscriptions
Roman-era Greek inscriptions
Christian terminology
Pictograms
Language and mysticism
Early Christian art
Fish in Christianity

Ichthys


Monster Energy ist ein Energydrink des US-amerikanischen Unternehmens Monster Beverage.

Getränk
Monster Energy wird in Deutschland in der Standardgröße in 500-ml-Dosen verkauft, Sondergrößen gibt es in 553 ml und 568 ml (unter dem Namen Mega Monster) und in 355 ml. Die Dosen der Standardgeschmackssorte sind in einem Schwarzton bedruckt.

Auf der abgewinkelten Banderole unter dem Deckel wird mit den Inhaltsstoffen L-Carnitin, Taurin, Guaraná und Vitamin B geworben. Auf der Rückseite ist die übliche Nährwertkennzeichnung gemäß EG-Richtlinie 90/496/EWG und die Zutatenliste aufgedruckt.

Monster Energy wird vom US-amerikanischen Unternehmen Monster Beverage (vormals: Hansen Natural) produziert. Das Getränk wurde 2002 auf den dortigen Markt gebracht. Das Unternehmen Monster wurde 1997 gegründet. Die Monster Beverage Corporation gehört mehrheitlich Rodney C. Sacks und Hilton H. Schlosberg (seit 2015 hält die Coca-Cola Company einen Minderheitsanteil und hat weltweite Vertriebsrechte). Diese entwarfen mit einem Budget von sechs Millionen US-Dollar eine neue Strategie. Der Inhalt der Dosen wurde verdoppelt, der Preis jedoch beibehalten. Die Strategie war, im Vergleich zu Red Bull für den gleichen Preis doppelt so viel Energydrink verkaufen zu können. Mit dem verdienten Geld kauften sie die Firma Hansen Natural, das seit 1935 Fruchtsäfte produziert, eine Tochterfirma der Monster Beverage Company.

Vertrieb
Der Vertrieb von Monster Energy begann in den Vereinigten Staaten im April 2002. In Deutschland ist Monster Energy seit 2009/10 auch in Supermärkten erhältlich. Vorher war es nur möglich, das Getränk in Onlineshops oder bei speziellen Importeuren zu erhalten. Coca-Cola kaufte 2014 einen 17-%-Anteil an Monster Beverage für 2,15 Milliarden Dollar. Seit 2015 ist die Coca-Cola Europacific Partners GmbH Deutschland (CCEP) für den Vertrieb der Monster-Energy-Produkte verantwortlich.

Monster-Energy-Produkte

In Deutschland sind folgende Sorten im Handel.

In den Vereinigten Staaten gibt es aufgrund lockerer Nährstoffrichtlinien noch mehr Geschmacksrichtungen, beispielsweise Monster Khaotic aus der Juice-Reihe, das den deutschen Gesundheitsschutzrichtlinien nicht entsprach, aber dann doch in einer angepassten Version auf den europäischen Markt gebracht wurde.

Gesundheitsrisiken
Immer wieder wird das vermeintlich sportliche Image von Energydrinks kritisiert. Durch den hohen Zuckergehalt, wie er auch im Monster-Drink enthalten ist, tritt oftmals Übergewicht auf. Nur der Taurin-Inhalt hat nachweislich positive Auswirkungen bei sportlichen Aktivitäten. Der hohe Koffeingehalt kann bei höherer Dosis gefährlich für den Körper sein. In Monster Energy ist eine Dosis von 32 mg/100 ml enthalten. Wegen dieses hohen Koffeingehalts kann eine Toleranzentwicklung mit Entzugserscheinungen (Coffeinismus), wie zum Beispiel Gereiztheit oder Nervosität, auftreten. Auf Dosen, die für Deutschland hergestellt werden, wird durch einen Aufdruck gewarnt:

Die WHO empfiehlt, die Abgabe von Energydrinks an Kinder und Jugendliche zu verbieten.

Verbindung mit Todesfällen
Nachdem in den Vereinigten Staaten fünf Todesfälle mit dem Getränk in Verbindung gebracht wurden, untersuchte die Food and Drug Administration 2012 die Zubereitung und prüfte ein eventuelles Verbot. In den USA wurden wegen mehrerer Todesfälle Gerichtsverfahren geführt.

Weblinks

 Website von Monster Energy

Einzelnachweise

Markenname (Erfrischungsgetränk)
Energydrink

Monster Energy


An Puccinellia hauptiana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Lev Melkhisedekovich Kreczetowicz, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Masao Kitagawa. An Puccinellia hauptiana in nahilalakip ha genus nga Puccinellia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Puccinellia

Puccinellia hauptiana


Este artículo corresponde al municipio del departamento de Quetzaltenango en Guatemala

La Esperanza es un municipio del departamento de Quetzaltenango, localizado a 7 km de la ciudad de Quetzaltenango y a 206 km de la Ciudad de Guatemala en la República de Guatemala.

Originalmente era conocido como la aldea «Los Alisos» del municipio de Quetzaltenango, hasta que fue elevada a municipio durante el gobierno del licenciado Manuel Estrada Cabrera, en 1910.  En el siglo  el municipio se incorporó a la Mancomunidad Metrópoli de los Altos, una entidad que involucra a varios municipios de los departamentos de Quetzaltenango y Totonicapán y que promueve el desarrollo sostenible de los mismos a corto, mediano y largo plazo.

Geografía física

Clima

El clima es templado (clasificación de Köppen: Csb).

Ubicación geográfica

El municipio de La Esperanza se encuentra en la parte norte del departamento de Quetzaltenango; se encuentra a una distancia de 5 km de la cabecera departamental Quetzaltenango y sus colindancias son exclusivamente municipios del departamento de ese nombre:

 Norte: San Mateo y San Miguel Sigüila
 Sur: Quetzaltenango
 Este: San Mateo y Ostuncalco
 Oeste: Olintepeque

Gobierno municipal

Los municipios se encuentran regulados en diversas leyes de la República, que establecen su forma de organización, lo relativo a la conformación de sus órganos administrativos y los tributos destinados para los mismos.  Aunque se trata de entidades autónomas, se encuentran sujetos a la legislación nacional y las principales leyes que los rigen desde 1985 son:

El gobierno de los municipios está a cargo de un Concejo Municipal mientras que el código municipal —ley ordinaria que contiene disposiciones que se aplican a todos los municipios— establece que «el concejo municipal es el órgano colegiado superior de deliberación y de decisión de los asuntos municipales […] y tiene su sede en la circunscripción de la cabecera municipal»; el artículo 33 del mencionado código establece que «[le] corresponde con exclusividad al concejo municipal el ejercicio del gobierno del municipio».

El concejo municipal se integra con el alcalde, los síndicos y concejales, electos directamente por sufragio universal y secreto para un período de cuatro años, pudiendo ser reelectos.

Existen también las Alcaldías Auxiliares, los Comités Comunitarios de Desarrollo (COCODE), el Comité Municipal del Desarrollo (COMUDE), las asociaciones culturales y las comisiones de trabajo. Los alcaldes auxiliares son elegidos por las comunidades de acuerdo a sus principios y tradiciones, y se reúnen con el alcalde municipal el primer domingo de cada mes, mientras que los Comités Comunitarios de Desarrollo y el Comité Municipal de Desarrollo organizan y facilitan la participación de las comunidades priorizando necesidades y problemas.

Historia

Época prehispánica

El sitio que ocupa La Esperanza era conocido por los k'iche's como «Chilmop» o «Chilmob», que significa «lugar o tierra de Los Alisos», por la gran cantidad de árboles de esta especie que se encontraban en la localidad y que llegaban hasta las orillas del moderno pueblo de San Mateo, que los k'iche's denominaban «Tzan Ixim Uleu», que significa «nariz de la tierra del maíz».

En 1300 d.C. los k'iche's conquistaron a los mam, cuando al mando del cacique Kaveq Nejaib conquistaron todo el valle de Wuk Xincan, desde el cerro Siete Orejas hasta llegar el moderno poblado de San Francisco El Alto; esa región había sido ocupada por los mam desde aproximadamente el año 1300 a.C.

Creación del municipio

El municipio de La Esperanza era anteriormente la aldea llamada «Los Alisos» y formaba parte del municipio de Quetzaltenango. En 1894, el entonces alcalde auxiliar de Quetzaltenango, Francisco Escobar, compró terrenos para incrementar el territorio de la aldea. Posteriormente, el 25 de febrero de 1899, Escobar recibió terrenos adicionales de cien varas cuadradas que le donó el señor José María Barrios.

Gracias al gran crecimiento territorial y poblacional que había en la aldea, se convirtió en un lugar urbano, y el 7 de abril de 1910 fue declarada y fundada oficialmente como municipio del departamento de Quetzaltenango con el nombre de «La Esperanza» por el gobierno del licenciado Manuel Estrada Cabrera.

Terremoto de 1942

Con el terremoto que se registró el seis de agosto de 1942 sufrió graves daños, y el 95% de la población quedó sin vivienda; por iniciativa de algunos vecinos, quienes aprovecharon que la cabecera municipal estaba aislada de la carretera asfaltada por derrumbes, se trasladaron las oficinaes municipales al cantón «El Progreso», o «Pila de Los Rodas» y sin autorización alguna le dieron el nombre de «La Victoria» el 12 de febrero de 1943.  Debido a los conflictos que los pobladores tenían con el nuevo nombre, el 26 de septiembre de 1945 el municipio volvió a llamarse «La Esperanza».

: Mancomunidad Metrópoli de Los Altos

Esta entidad se formó en el siglo , cuenta con una extensión territorial de 871.06 km² y está compuesta por una población total de 364,258 habitantes. La Mancomunidad está conformada por los municipios de San Andrés Xecul y Totonicapán en el departamento de Totonicapán y por los municipios de San Carlos Sija, Sibilia, La Esperanza, San Juan Ostuncalco, Quetzaltenango, Zunil y Salcajá en el departamento de Quetzaltenango, los cuales se adhirieron a la entidad voluntariamente. Los municipios son representados a través de sus Consejos Municipales y «promueve el desarrollo local, integral y sostenible de los municipios integrantes mediante la formulación de políticas públicas municipales, planes, programas y proyectos, la ejecución de obras y la prestación eficiente de los servicios de su competencia, en forma individual y conjunta».

Economía

Agricultura
La agricultura es una de las principales fuentes económicas que tiene el municipio de La Esperanza. Los principales cultivos que se cosechan en el municipio son:
 Maíz
 Trigo
 Frijol
 Haba
 Frutas

También existen otros cultivos que no son tan producidos que son:
 Ayote
 Verduras
 Papa

Véase también

 Elecciones municipales de Guatemala de 2015
 Historia Territorial de Guatemala
 Organización territorial de Guatemala

Notas y referencias

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Información Completa sobre La Esperanza
 Hoy en la historia de Guatemala

Miembros de la Mancomunidad Metrópoli de Los Altos
Municipios de Quetzaltenango
Patronazgo de la Santa Cruz de Cristo

La Esperanza (Quetzaltenango)


Alman Hava Kuvvetleri (), Alman Silahlı Kuvvetleri'nin hava kuvvetleridir. 28.312 kişilik bir güce sahip olarak (16 Aralık 2016), Birleşik Krallık, Fransa ve İtalya Hava Kuvvetleri'nden sonra Avrupa Birliği içindeki dördüncü en büyük hava kuvvetidir. 1989-1990 yıllarında Soğuk Savaş'ın bitiminden bu yana bütçesi önemli ölçüde azalmış olsa da, hâlâ dünyanın en iyi donanımlı hava kuvvetleri arasında yer almaktadır.

Alman Hava Kuvvetleri (Bundeswehr'in bir parçası olarak) 1956'da Soğuk Savaş döneminde Batı Almanya'nın silahlı kuvvetlerinin hava savaşı şubesi olarak kuruldu. Batı ve Doğu Almanya'nın 1990'da yeniden birleşmesinden sonra, 1956'da Ulusal Halk Ordusu'nun bir parçası olarak kurulan eski Alman Demokratik Cumhuriyeti Hava Kuvvetleri'nin bir bölümünü kendi bünyesine aldı. Bundeswehr'in mevcut Luftwaffe'si ile 1935 yılında kurulan ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1945-46'da tamamen dağılan Wehrmacht'a bağlı Luftwaffe arasında örgütsel bir süreklilik yoktur. Hem tarihi hem de bugünkü Alman Hava Kuvvetleri için kullanılan Luftwaffe terimi, herhangi bir hava kuvvetinin Almancadaki tanımlamasıdır.

Alman Hava Kuvvetleri komutanı Korgeneral Karl Müllner'dir. Hava Kuvvetleri, 2'si uçan birime ev sahipliği yapan 11 hava üssü kullanmaktadır. Ayrıca, Hava Kuvvetleri üç sivil havalimanında kuvveti vardır.

Uçak envanteri

NOT: Almanya, kendi havada yakıt ihtiyaçlarını karşılamak için MRTT programına katılmakta ve NHV firması ile H145 rotorcraft eğitimi vermek üzere işbirliği yapmaktadır.

Tarih boyu madalyonlar
Alman İmparatorluğu Dönemi

Nazi Almanyası Dönemi

Doğu ve Batı Almanya Dönemi

Ayrıca bakınız
 Luftstreitkräfte
 Luftwaffe (Wehrmacht)

Kaynakça

Alman Hava Kuvvetleri


Leônidas da Silva (6 Eylül 1913, Rio de Janeiro - 24 Ocak 2004), Brezilyalı eski millî futbolcu ve futbol yorumcusu. İki dünya kupasında Brezilya millî futbol takımında yer aldı. 1938 FIFA Dünya Kupası'nda şampiyonanın en skorer oyuncusu olmuştur.

Kara Elmas ve Lastik Adam - (esnek bir yapıya sahip olmasından dolayı) takma adlarıyla da tanınır. Futboldaki rövaşatanın öncülüğünü edenlerden biriydi.

06.09.2013 günü Google 100. doğum günü anısına özel bir doodle yayınlamıştır.

Kulüp kariyeri
Kariyerine São Cristóvão de FC'de başladı.

1933'te Uruguay'ın Peñarol takımına katıldı. Bir yıl sonra tekrar Brezilya'ya Vasco da Gama'da oynamaya geldi. Rio Eyalet Şampiyonası'nı kazanmalarına yardım etti. 1934'te ikinci dünya kupasından sonra Botafogo takımına katıldı ve 1935'te bir Rio Eylet Şampiyonası'nı bir daha kazandı. Sonraki yıl Flamengo'ya katıldı ve 1941'e kadar orada kaldı. Bir kez daha 1939'da Rio Eyalet Şampiyonası'nı kazandı. Önyargıları yıkarak en iyi Flamengo takımında oynayan siyahî oyunculardan biri oldu.

São Paulo'ya 1942'de katılarak 1950'de emekliliğine kadar orada kaldı.

İlginç bilgiler
 Brezilya'da Diamante Negro (Kara Elmas) adında çikolata üreten bir imalatçı, Leônidas da Silva'nın şerefine hâlâ çikolata üretmektedir.
 Rövaşatalarıyla övgü toplardı. Oysaki rövaşata bir başka Brezilyalı futbolcu olan Petronilho de Brito'ya atfetmiştir, sadece Silva bu vuruşu daha da mükemmelleştirmiştir.

Dış bağlantılar
 Silva'ya ithaf edilmiş bir sitedir.
https://web.archive.org/web/20160304115251/http://www.doodle.web.tr/index.php/leonidas-da-silvanin-100-dogumgunu/

1913 doğumlular
2004 yılında ölenler
Brezilyalı futbolcular
Brezilya millî futbol takımı futbolcuları
CA Peñarol futbolcuları
Botafogo FR futbolcuları
São Paulo FC futbolcuları
CR Flamengo futbolcuları
Rio de Janeiro doğumlu sporcular
Brezilyalı teknik direktörler
São Paulo FC teknik direktörleri
CR Vasco da Gama futbolcuları
Brezilyalı gurbetçi futbolcular
Uruguay'daki gurbetçi futbolcular
Uruguay'daki Brezilyalı gurbetçiler
1934 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1938 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Alzheimer hastalığından ölenler
Forvet futbolcular
1946 Güney Amerika Şampiyonası futbolcuları

Leônidas


روبرت توبلر Robert Tobler كاتب سويسري.

درس الموسيقى واللاهوت، وعمل قسيسا لخمس عشرة سنة في قلب سويسرا. ثم عمل معلما للقصص الإنجيلي بين عامي 1982 و 2000. وبالتوزاي مع نشاطه التعليمي كتب الروايات للشباب وقصص الأطفال. ويعمل حاليا كاتبا لبرامج الشباب والأطفال في راديو DRS وفي محطة برلين الحرة Sender Freies Berlin. وفيما عدا فترات إقامته الطويلة للعمل في العاصمة، يقيم في زيورخ.

كتبه

 من فضلك اتصل بي 2002
 يوليو ليس موجودا 1995
 قصص الحروف 1992
 نيكولاوس للمرة السابعة 1990

مراجع

أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
كتاب وكاتبات ألمان
مواليد 1937
مواليد في زيورخ

روبرت توبلر


بينانق أو بولاو بينغ (بالجاوية: ، هي ولاية ماليزية تقع على الساحل الشمالي الغربي لشبه الجزيرة الماليزية، على مضيق ملقا. وتتألف من قسمين - جزيرة بينانق، حيث تقع العاصمة، جورج تاون، وسيبيرانغ بيراي (سابقا مقاطعة وليسلي ) في شبه جزيرة الملايو. يحد ولاية بينانق ولاية قدح من الشمال والشرق، ولاية فيرق من الجنوب.

نبذة
ولاية بينانق تحولت من أول محطة تجارية بريطانية في الشرق الأقصى عام 1786 إلى مدينة صاخبة تجمع بين الطابع الشرقي والطابع الغربي، ويبدو ذلك جليّا للعيان من المباني التراثية التي تجاور المباني الحديثة المنتشرة في المدينة ونمط الحياة ، والمأكولات والعادات السائدة في أوساط السكان. أما جورج تاون التي سميت على اسم الملك جورج الثالث البريطاني فهي عاصمة الولاية السياسية ومركزها التجاري والتعليمي والاجتماعي. ومن المعالم البارزة للمدينة (خو كونغسي) ومسجد كابيتان كيلينغ، ومعبد سري ماريمان ، وحصن كورن واليس كورنواليس ومعبد وات تشايا مانكالارام البوذي الذي يحتوي على واحد من أكبر تماثيل البوذا في العالم.
يتميز خو كونغسي البيت الأثري الذي بني بأيدي فنانين مهرة من الصين بأجمل المواصفات الصينية الشعبية، ويبدو مهيبا لكثرة النقوش الرائعة والأعمدة المزينة المصنوعة من أجود أنواع الأخشاب. وهذا التراث المعماري العظيم يضفي على «جورج تاون» سحراً وجمالاً مميزاً تعززه مطاعم ومقاهي على أرصفة راقية ومتاجر كبرى وأسواق ليلية والعديد من الأماكن التي تجدر زيارتها. تعرف بينانق (بجوهرة الشرق) اشتهرت بشواطئها المناسبة للرياضة المائية ومنتجعاتها ذات المواصفات العالمية والمنتشرة على طول الساحل حيث تمنح السائح كل الراحة والمتعة ومن المناطق الأساسية في بينانق بينانج هيل ومعبد كيك لوك سي، ومزرعة الفراشات وحديقة بينانق الحدائق النباتية، ومعبد الثعابين وحديقة الطيور في البر. من الأشياء المميزة في بينانق الدراجات (تريشاوز ) المزينة بالزينات المرحة والتي تعطي للسوّاح فرصة لمشاهدة الجزيرة بطريقة جميلة وممتعة. والرحلة المبهرة حقا هي العبور عن طريق جسر بينانق وهو أطول جسور آسيا. كما يمكن القيام برحلة رومانسية عن طريق العبارة البحرية التي كانت في يوم من الأيام الوسيلة الوحيدة للعبور، بالإضافة إلى ارتياد المرتفعات التي تكسوها الأشجار للاستمتاع بالمناظر الطبيعية الخلابة. وفي طريق العودة لا تنسى أن تتوقف في منطقة باليك بولاو لتذوق ثمار جوز الهند والدوريان .

الأماكن السياحية في جزيرة بينانق
 تلة بينانق : تلة بينانق، بينانق هيل هي أحد معالم جزيرة بينانق المميزة والتي يجب زيارتها، تقع في منطقة تسمى آير إيتام على بعد 6 كم من المدينة جورج تاون، وارتفاعها يبلغ حوالي 823 متر فوق مستوى سطح البحر في الجزء الشمالي من جزيرة بينانق، ...
 حديقة الفراشات في بينانق : افتتحت حديقة الفراشات في جزيرة بينانق في عام 1986، وتقع في منطقة تيلوك فهغ القريبة من شارع باتو فرينجي الشهير، واحدة من مناطق الجذب السياحي الأفضل والأكثر شعبية في جزيرة بينانق. الحديقة الممتدة على 8 هكتارات تحوي مجموعة كبيرة ومتنوعة من الفراشات
 حديقة البهارات الإستوائية : حديقة التوابل الاستوائية، من أهم أماكن الجذب السياحي الرئيسية في بينانق التي يجب أن لا تفوتكم. تقع في الوادي المواجه لشواطئ تيلوك فهغ، وتعرض الحديقة مساحة من الطبيعة المحتوية على شتى أنواع البهارات من جميع أنحاء العالم.
 قلعة كورنواليس : سميت هذه القلعة على اسم الحاكم العام في ولاية البنغال في أواخر 1700 تشارلز كونواليس، تقع في جزيرة بينانق ماليزيا بالقرب من المنتزه، بجانب النصب التذكاري لساعة فيكتوريا. وضعت جدران الحصن بارتفاع يصل حوالي 10 أقدام، وصممت على شكل نجوم ...
 جسر بينانق : يعد جسر بينانق ممر للوصول إلى جزيرة بينانق، يقع على البحر بطول يبلغ 13.5 كيلو متر ويعتبر من المشاريع العملاقة في ماليزيا وقبل أن يشيّد الجسر كان العبور إلى جزيرة بينانق عن طريق القوارب السريعة وغيرها من مركبات البحر فهذا الجسر يحيط به الماء ...

شاطئ باتو فرنجي : تعتبر منطقة باتو فرنجي من أفضل وأروع الشواطئ على الإطلاق في جزيرة بينانق تقع على الشواطئ الشمالية الغربية من مدينة جورج تاون وعلى امتدادها توجد منتجعات وفنادق فخمة، وتعد شواطئ فرنجي الأكثر ارتياداً في بينانق، وتتميز شواطئها الرملية بوجود العديد من النشاطات ...
 المسجد العائم : أصبحت المساجد العائمة والمرتكزة على قواعد الماء كالموضة لدى الولايات الماليزية فلا تجد تقريباً ولاية في ماليزيا ألا ولديها مسجد عائم، وهذا هو مسجد جزيرة بينانق العائم والذي يشكّل تحفة معمارية رائعة ويقع في مكان مميز على البحر، مما يزيده جمالاً وروعة
 مبنى تشونج تزي : يقع مبنى تشونج في مدينة جورج تاون في جزيرة بينانق ماليزيا، يحتوي هذا المبنى الأزرق النيلي والعائد إلى القرن التاسع عشر على منحوتات خشبية وجدران من الطوب الأحمر وأعمال من الخزف الصيني، وبلاط وأعمال فنية اسكوتلاندية
 متحف بينانق الحربي : يقع متحف بينانق الحربي في الجزء الجنوبي من جزيرة بينانق ماليزيا في بوكيت باتو مونغ والتي فقدت في معركة ضد الجيش الياباني الغازي في عام 1930، وقد تم بناء قلعة هائلة من قبل الجيش البريطاني فوق مونغ بوكيت، لحماية الجزيرة من العدو
 الحديقة النباتية : تعتبر الحديقة النباتية من الأماكن المميزة والفريدة التي يُنصح بزيارتها عند القدوم إلى بينانق، وتقع الحديقة النباتية في جزيرة بينانق ماليزيا على ببعد ثمانية كيلومترات من مركز جزيرة بينانق بجانب شلالات بينانق، كما تتميز الحديقة بوجود اسم كل شجرة ونوعها وفصيلتها
 معبد سري ماريامان : يعد معبد سري ماريامان من أقدم المعابد الهندوسية في جزيرة بينانق والذي تم بناؤه عام 1883 م، يحتوي المعبد على مجموعة كبيرة من التماثيل التي يعبدها الهندوس المقيمون في ماليزيا وهي منحوتات مشكلة بشكل غاية في التعقيد والحرفية والمهارة بشكل ملفت للنظر
 برج الساعة : يقع برج الساعة في جزيرة بينانق ماليزيا، في منتصف الدوار المنسوب للملكة فكتوريا، تقع إلى الجنوب من قلعة كورنواليس، وصنعت هذه الساعة من الألماس وعلى الطراز المغربي الرائع، وقد بنيت بتكلفة قدرها 35،000 دولار، كما تعمل هذه الساعة في جدول زمني دقيق للغاية
 حديقة القرود : تقع حديقة القرود في منتصف المسافة بين جورج تاون وساحل باتو فرنجي الشهير في جزيرة بينانق ماليزيا، يتوفر في الحديقة كم هائل من القرود الرائعة التي يمنع معاكستها أو اللعب معها والكثير من هذه القرود من أنواع نادرة كما تحتوي الحديقة على الكثير

انظر أيضاً
 نيكول دايفيد.

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1786
تأسيسات سنة 1786 في آسيا
شبه الجزيرة الماليزية
مستعمرات بريطانية سابقة
مضيق ملقا
ولايات ماليزيا

بينانق


Der Clown mit der Biedermaske (engl. Originaltitel: Krusty Gets Busted) ist die zwölfte Folge der ersten Staffel der US-amerikanischen Zeichentrickserie Die Simpsons. Sie ist die erste Folge, in der Tingeltangel Bob (hier auch in der deutschen Synchronfassung noch: Sideshow Bob) ein Verbrechen begeht.

Handlung
Als eines Abends Patty und Selma die Familie besuchen, ruft Marge ihren Mann an und bittet ihn, etwas Eiscreme für die Diashow ihrer Schwestern zu kaufen. Um dies zu tun, geht Homer in den Kwik-E-Mart und wird dort Zeuge eines Raubüberfalls. Der Täter sieht aus wie Krusty, ein Fernseh-Clown, den unter anderem auch Bart und Lisa mögen. Als einziger Zeuge außer Besitzer Apu Nahasapeemapetilon erzählt es Homer später der Polizei, die Krusty verhaftet, verhört und einsperrt.

In den nächsten Tagen sagt Homer im Gerichtssaal beim Prozess gegen Krusty aus, obwohl Bart stark dagegen ist. Schließlich wird Krusty als schuldig verurteilt, weshalb sein Gehilfe Sideshow Bob nun seine Sendung moderiert. Bart ist zur selben Zeit aber immer noch von der Unschuld seines Idols überzeugt; zusammen mit Lisa suchen sie nach Spuren, die ihn entlasten können. Im Kwik-E-Mart entdecken die beiden ein Schild, welches Personen mit Herzschrittmachern warnt und Zeitschriften, die der Täter sich angesehen hat, wie es auf der Überwachungskamera zu sehen war. Da Krusty aber einen Herzschrittmacher trägt und in der Gerichtsverhandlung zugab, dass er nicht lesen kann, sind dies für Bart und Lisa eindeutig Beweise für seine Unschuld.

Daraufhin gehen sie zu Sideshow Bob und wollen mit ihm über Krusty reden. Dieser aber ist zu beschäftigt und hat in wenigen Minuten seine Sendung, schenkt ihnen aber zwei Tickets für die Show. Als Bart während der Sendung nach vorne gebeten wird, redet er mit Bob über seine Erkenntnisse aus dem Kwik-E-Mart. Plötzlich bemerkt Bart die Größe von Bobs Füßen und erklärt vor den Kameras, Bob sei derjenige, der den Laden überfiel, da auch der Dieb große Füße hatte, Krustys Füße jedoch klein sind.

Bob wird kurz darauf von der Polizei verhaftet, weshalb Krusty aus dem Gefängnis freigelassen wird und sich bei Bart für seine Mühe bedankt.

Kulturelle Referenzen
Die Nahaufnahme von Krustys Gesicht hinter Gittern zu Beginn des zweiten Aktes nimmt Bezug auf das abschließende Motiv in den Credits der britischen Fernsehserie The Prisoner (dt. Titel: Nummer 6) aus den 1960er Jahren. Die Hintergrundmusik in dieser Szene ähnelt der Serie Mission: Impossible (dt. Titel: Kobra, übernehmen Sie). Das Lied "Ev'ry Time We Say Goodbye" von Cole Porter kommt in dieser Folge vor. Nach Tingeltangel Bobs Verhaftung murmelt er "Und ich hätte auch Erfolg gehabt, wenn diese vorlauten Kinder nicht gewesen wären.", was ein Verweis auf ein berühmtes Zitat aus Scooby-Doo ist und häufig als klassischer Ausspruch eines entlarvten Verbrechers verwendet wird.

Produktion

Regisseur Brad Bird wollte diese Folge mit einer Nahaufnahme von Krustys Gesicht eröffnen. Den Mitwirkenden gefiel diese Idee, woraufhin Bird dann vorschlug, dass alle drei Akte der Folge, festgelegt durch die Platzierung der Werbepausen, mit einer Nahaufnahme beginnen sollten. Der erste Akt beginnt mit Krustys Gesicht, der seine Show eröffnet; Akt zwei beginnt mit seinem Gesicht, wie er hinter Gittern im Gefängnis eingesperrt ist; der dritte Akt fängt mit Tingeltangel Bobs Gesicht, das auf einem großen Plakat zu sehen ist, an. Krustys Charakter basiert auf einem Fernseh-Clown aus Portland, Oregon, genannt "Rusty Nails", welchen Erfinder Matt Groening sah, während er in Portland aufwuchs.

Ein ursprüngliches Drehbuch der Folge von Jay Kogen und Wallace Wolodarsky war 78 Seiten lang und musste um viele Szenen verkürzt werden. In einer Szene, die geschnitten wurde, zeigen Patty und Selma eine Diashow ihres Urlaubs; sie beinhaltete ursprünglich Bilder, in denen sie für die Einfuhr von Heroin in die Vereinigten Staaten verhaftet wurden.

Tingeltangel Bob, welcher in der Originalversion und in dieser Folge in der deutschsprachigen Version "Sideshow Bob" heißt, hatte seinen ersten bedeutungsvollen Auftritt in dieser Folge, taucht aber zum ersten Mal in einer Szene der Episode Bart köpft Oberhaupt auf, in der er jedoch noch nicht spricht und sein Design noch einfach gehalten wurde. Deshalb wurde es für Der Clown mit der Biedermaske überarbeitet. Bobs weitere, große Auftritte sind die Folgen Bis dass der Tod euch scheidet (Staffel 3), Am Kap der Angst (Staffel 5), Tingeltangel-Bob (Staffel 6), Tingeltangel-Bobs Rache (Staffel 7), Die beiden hinterhältigen Brüder (Staffel 8), Hallo, du kleiner Hypnose-Mörder (Staffel 12), Und der Mörder ist... (Staffel 14), Der italienische Bob (Staffel 17), Begräbnis für einen Feind (Staffel 19) und Bob von nebenan (Staffel 21).

Das Drehbuch für Der Clown mit der Biedermaske nannte James Earl Jones als Bobs Synchronsprecher, die Produzenten aber verständigten sich stattdessen mit Kelsey Grammer, einem Darsteller der Fernsehserie Cheers zu dieser Zeit.

Rezeption
Die Erstausstrahlung von Krusty Gets Busted beendete die Nielsen Ratings der Woche vom 23. bis 29. Mai 1990 mit einem Rating von 16,4 auf dem 13. Platz. Damit war sie die am höchsten bewertete Sendung auf Fox in dieser Woche.

Die Folge erhielt hauptsächlich positive Bewertungen von Kritikern. Schöpfer Matt Groening führte sie auf dem neunten Platz seiner Lieblings-Folgen von Die Simpsons auf und erklärte: "Ich habe eine besondere Liebe zur TV-Clownerei." Die Autoren des Buches I Can't Believe It's a Bigger and Better Updated Unofficial Simpsons Guide, Warren Martyn and Adrian Wood, lobten die Folge und schrieben: "Die Erfindung des Erzfeindes der Simpsons als ein schwermütiger, schon psychotischer Engländer in Rastalocken gelingt wunderbar in dieser super-schnellen, super-lustigen Episode, die durch die ständige Umkehr der Erwartungen des Publikums funktioniert." In einer DVD-Rezension der ersten Staffel der Serie gab David B. Grelck der Folge eine Bewertung von 3 von 5 Punkten. In einer weiteren Rezension schrieb Colin Jacobson: "In der gesamten Episode haben wir tolles Material gefunden [...] Fast jede Bob-Folge bietet eine Menge Spaß, und diese Folge begann diesen Trend in einem schönen Stil."

Weblinks

 Krusty Gets Busted auf The Simpsons.com
 Eintrag von Der Clown mit der Biedermaske auf Simpsonspedia.net

Einzelnachweise

Clown Mit Der Biedermaske #Der

Der Clown mit der Biedermaske


UEFA Super Cup 2015 er den 41. udgave af UEFA Super Cup. Kampen vil blive spillet imellem vinderne af UEFA Champions League 2015-16, Real Madrid, og vinderne af UEFA Europa League 2015-16, Sevilla FC, på Lerkendal Stadion i Norge den 9. august 2016.

Stadion

Lerkendal Stadion blev udnævnt som vært den 18. september 2014. Det er første gang, at Super Cuppen vil blive spillet i Skandinavien.

Referencer

http://www.uefa.com/uefasupercup/news/newsid=2271194.html

UEFA Super Cup

UEFA Super Cup 2016


Der Conondale-Nationalpark ist ein Nationalpark im australischen Bundesstaat Queensland.

Im Jahr 2009 wurde der Nationalpark um mehr als 300 Quadratkilometer erweitert, was die Fläche von vormals 68 Quadratkilometern um mehr als das Fünffache erweitert hat.

Lage
Er befindet sich etwa 130 Kilometer nördlich von Brisbane in der Conondale Range.

In der Nachbarschaft liegen die Nationalparks Bellthorpe, Maleny, Kondalilla und Mapleton Falls.

Flora und Fauna
Das zerklüftete Bergland ist überwiegend von Regen- und Eukalyptuswäldern bedeckt. Zahlreiche Wasserfälle, steinige Bäche und Schluchten prägen die Landschaft. Der Park beherbergt insgesamt 120 verschiedene Vogelarten und zahlreiche verschiedene Säuger wie den Großen Gleithörnchenbeutler (Petaurus australis). Zu den seltenen Arten des Schutzgebietes zählen Litoria pearsoniana, eine Art der Australischen Laubfrösche, und der Fuchshabicht (Erythrotriorchis radiatus).

Weblinks
 Conondale National Park. State of Queensland, Department of Environment and Science (englisch)

Einzelnachweise

Nationalpark in Australien und Ozeanien
Nationalpark in Queensland

Conondale-Nationalpark


يوسف رزق (1954 -)، مخرج تلفزيوني وسينمائي سوري. ولد في حمص، أخرج العديد من الأعمال الفنية والمسلسلات السورية، تزوج مرتان الزوجة الأولى هي الممثلة أمانة والي وانجبا ولد واحد «سليمان» وهو ممثل، ومن ثم تزوج بالممثلة إمارات رزق وأنجب منها ولده الثاني «دانيال» وانفصلا لاحقا.

حاصل على
 ماجيستير إخراج سينمائي من بولونيا.
 بكالوريوس في الإخراج المسرحي من أكاديمية الفنون في مصر.

من أعماله

مسلسلات

أفلام
 سواق الاوتوبيس
 الطوق والإسوارة
 أمهات في المنفى
 الإنس والجن
 موعد مع القدر
 الهروب من الخانكة
 الجحيم

وصلة خارجية
صفحة يوسف رزق على قاعدة بيانات الأفلام العربية.

المصدر
يوسف رزق

أشخاص على قيد الحياة
فنانون من حمص
مخرجو أفلام سوريون
مواليد 1954

يوسف رزق


මෙහි ශ්‍රී ලංකාවේ B ශ්‍රේණියේ මාර්ග පිළිබඳ විස්තරයක් දැක්වේ.

මේවාත් බලන්න

 ශ්‍රී ලංකාවේ A මාර්ග
 ශ්‍රී ලංකාවේ ගමනාගමනය

මූලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකාවේ B ශ්‍රේණියේ මාර්ග ලැයිස්තුව


Latino er en dansk kortfilm fra 1997 instrueret af Shaky González og efter manuskript af Shaky González og Søren Sveistrup.

Medvirkende

 Runi Lewerissa, Luis
 Remi Lewerissa, Antonio
 Marina Bouras, Kristine
 Helmuth O. Stuven, Miguel
 Edith Clement, Rosita
 Claudia Rodas, Carolina

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 1997

Latino (film)


Yashio may refer to the following places in Japan:

Yashio, Saitama, city in Saitama Prefecture
Yashio, Tokyo, district of Shinagawa

Yashio


Timmia, rod pravih mahovina smještena u vlastitu porodicu, red i podrazred. Za vrstu Grevilleanum serratum čije ime datira iz 1826. ustanovljeno da je sinonim za T. megapolitana

Vrste
 Timmia alataviensis Müll. Hal.
 Timmia austriaca Hedw.
 Timmia megapolitana Hedw.
 Timmia norvegica J.E. Zetterst.
 Timmia sibirica Lindb. & Arnell
 Timmia sphaerocarpa Y. Jia & Yang Liu bis

Izvori

Prave mahovine

Timmia


Turiz Portekiz'de Vila Verde belediyesine bağlı olan, 3,00 km2 yüzölçümüne sahip, 1.385 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vila Verde'nin bucakları

Turiz


Odnoklassniki (en ruso, Одноклассники, «Compañeros de clase») es una red social rusa propiedad de VK. A principios de 2018, se declaró el tercer sitio más popular en Armenia, el cuarto en Rusia y Azerbaiyán, el quinto en Kazajistán, el séptimo en Ucrania, el 27º en el mundo. El proyecto se inició el 26 de marzo de 2006.

Según las estadísticas propias del sitio web, a julio de 2011 se habían registrado más de 100 millones de usuarios, a marzo de 2012 más de 156 millones, a 1 de enero de 2013 más de 205 millones, a 2016 más de 290 millones y a 2017 más de 330 millones. El tráfico del sitio es de más de 71 millones de visitantes al mes.

Según una encuesta realizada en diciembre de 2017, el 19 % de los usuarios de Internet rusos utilizan Odnoklassniki todos o casi todos los días.

Historia
El creador del sitio, Albert Mijailóvich Popkov, que vivía en Londres y trabajaba en el campo de las telecomunicaciones, participó en la creación de proyectos similares en otros países europeos. De marzo a noviembre de 2006 el proyecto existió como un hobby y en términos comerciales fue mencionado sólo en una agencia de publicidad amigable como una plataforma para la publicidad. El número de usuarios registrados en el sitio aumentó exponencialmente, por lo que el fundador del proyecto, se decidió establecer una entidad jurídica independiente.

Características

Según un recuento de 2012, contaba con 16,5 millones de usuarios únicos activos con una leve tendencia a la migración hacia otras redes sociales (mayoritariamente Facebook y VKontakte). Fue creada en 2006 y el promedio de edad de sus usuarios oscila entre los 25 y 35 años. Su tiempo promedio de utilización es de 25 minutos diarios.

Véase también
 Telegram
 Draugiem.lv

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial

Sitios web de Rusia
Servicios de redes sociales
Marcas rusas

Odnoklassniki


Kongensgade Station er en letbanestation på Odense Letbane, beliggende på Vestre Stationsvej ved krydset med Kongensgade og Rugårdsvej i Odense. Stationen åbnede sammen med letbanen 28. maj 2022.

Letbanen ligger i en græsbelægning på den sydøstlige side af gaden. Stationen ligger umiddelbart sydvest for krydset og består af to spor med hver sin sideliggende perron.

Området syd for stationen udgøres især af ældre og nyere etageejendomme. Desuden indgår Kongensgade i Odenses net af gågader. På den nordlige side er bebyggelsen mere blandet med et boligbyggeri fra 2018 ud for stationen og byens gamle toldkammer på den anden side af krydset. I området bag toldkammeret er det planen at etableret et nyt kvarter, hvor der primært skal være boliger.

Eksterne henvisninger
 Odense Letbane

Noter

Odense Letbane

Kongensgade Station


Houdan () is a commune of the Yvelines department  west of Paris in the north of France.

History

The name has evolved from the Saxon "Hoding," meaning "settlement on the hill". Houdan is thought to have been inhabited since the 5th century. By the 12th century, two churches and a château were present.

During the Hundred Years' War, the town changed hands and was pillaged frequently. The town was destroyed; only the 12th century keep survives from that period. After the war, the town was ruled by the English until 1475.

Houdan is mentioned in the Prophecies of Nostradamus.

Houdan was a staging post on the road from Paris to Brittany, and many old inns are still standing.

Houdan was also an important poultry market for Paris and a breed is named after the town.  The breed is ornamental, but is also used for its meat and white eggs.

It is the site of the Boldoflorine factory which over the years had transformed from absinthe distillery to producer of herbal remedies and tisanes. In the 2000s the factory was converted to residential use.

Infrastructure
It is on the SNCF train line between Alençon station in Normandy, and the Gare Montparnasse in Paris. It is on the route nationale 12 connecting Paris with Brittany, which once passed through, but now bypasses, the town.

Attractions

 Vestiges of the old town wall fortifications, including a keep built around 1135.
 Houses of the 15th and 16th centuries.
 Church, 15th - 17th centuries, Gothic style containing an organ (1735), and a Renaissance-style choir.

International relations

Houdan is twinned with:
 Pangbourne, United Kingdom
 Baïla, Sénégal

References

External links

 Houdan website

Communes of Yvelines

Houdan


Armagetron Advanced, também conhecido como Retrocycles, é um jogo eletrônico de ação baseado em uma cena do filme Tron em que há uma batalha envolvendo motos de luz, veículos que deixam uma espécie de parede de luz por onde passam. Trata-se de um software livre e de código aberto cujo desenvolvimento foi iniciado por Manuel Moos em 2000 sob o nome Armagetron, estando disponível para AmigaOS 4, Linux (sob o nome Armacycles Advanced em sua versão para Fedora), macOS, Microsoft Windows e OpenBSD. Em 22 de julho de 2020, o jogo foi lançado na plataforma Steam se chamando Retrocycles.

Jogabilidade

Em Armagetron Advanced, o jogador controla um veículo monolugar que deixa uma espécie de parede de luz por onde passa. Tanto a arena quadriculada que representa o cenário do jogo, quanto seu veículo, uma moto de luz, apareceram no filme Tron - lançado em 1982. As motos só podem andar em frente a uma velocidade constante e o jogador pode virá-las em um ângulo reto (ou de 45 graus, em uma customização específica), o objetivo primordial sendo ser o último a sobreviver. Se a moto do jogador bater contra qualquer parede de luz ou a parede da arena, será desintegrada e resultará em sua derrota. Embora a velocidade seja constante, se o usuário dirigir sua moto perto o suficiente de uma parede de luz, ganhará aceleração e poderá alcançar um oponente que se encontra em sua frente. Uma mecânica chamada rubber () foi implementada para evitar que jogadores sejam penalizados pela latência do servidor. Rubber funciona como um tipo de buffer, desacelerando brevemente uma moto de luz em direção a uma parede para que o jogador tenha tempo de reagir - em servidores com muito rubber, parece que a moto encosta na parede e não é desintegrada, por exemplo.

Há múltiplos modos de jogo graças à alta personalização disponível em Armagetron Advanced, mas geralmente se dividem em duas categorias. Na primeira delas, há os modos clássicos, em que o objetivo é fazer com que seu adversário se desintegre ao colidir contra uma parede. A segunda categoria diz respeito a partidas relacionadas a zonas do mapa, que são grandes áreas circulares. Os modos mais famosos nesse estilo são o Fortress (), em que os jogadores tentam defender sua zona de um time invasor, e o Sumo (), no qual os jogadores devem tentar se manter vivos em um círculo que vai gradualmente diminuindo de tamanho. Não são só as partidas que são muito customizáveis, mas também a aparência e tamanho da arena de combate, sons, e até mesmo mecânicas centrais de Retrocycles, como por exemplo a possibilidade de ajustar para que a moto de luz vire em ângulos de 45 graus ao invés de ângulos retos. Pode ser jogado contra personagens controlados por inteligência artificial com nomes relacionados a famosos aplicativos, através de rede local ou ainda online.

Desenvolvimento

Em 28 de janeiro de 2000, Manuel Moos (também conhecido pelo apelido "z-man") disponibilizou online a primeira versão de teste de Walls, um jogo 3D inspirado na batalha de motos de luz que aparece no filme Tron. Na metade do mês seguinte, o software livre e de código aberto mudou de nome e passou a se chamar Armagetron. Em 29 de março, a versão 0.1 do jogo (a primeira "completa") foi lançada por Moos, que veio a registrá-lo no site SourceForge no fim de maio daquele mesmo ano sob a licença GNU GPLv2. Após alguns contratempos e períodos de inatividade, Moos lançou uma versão 0.2 do jogo em junho de 2003. Na segunda quinzena de outubro daquele ano, a versão 0.2.5.2 foi disponibilizada.

Após essa última versão, Manuel Moos ficou um longo período sem postar atualizações ou mesmo notícias a respeito do que planejava. Alguns programadores ficaram incomodados com seu desaparecimento e a presença de falhas de programação que poderiam ser consertadas. "Tank Program" lançou então a versão não oficial 0.2.6.0-TP para o jogo, solucionando algumas falhas. Com isso, semanas depois, um grupo de programadores viu que era possível manter o projeto vivo e criaram então a página Armagetron Advanced no SourceForge em 2 de junho de 2004 - na época, um projeto paralelo ao de Moos. Essa equipe desenvolveu a versão 0.2.7 do jogo. Em fevereiro de 2005, "z-man" voltou a desenvolver seu projeto e lançou sua última versão, a 0.2.6, pois acabou se juntando ao time de Armagetron Advanced - a versão mais avançada e, agora, oficial do jogo inspirado em Tron.

Em 2007, uma votação foi feita para decidir qual nome receberia o jogo no sistema operacional Fedora Linux, já que a palavra "Armagetron" poderia incorrer em problemas relacionados a marca registrada. Armacycles Advanced foi o nome escolhido. De forma similar, em 22 de julho de 2020, o jogo foi lançado na Steam sob o nome Retrocycles, com o sítio oficial do projeto ressaltando que se trata do mesmo jogo que Armagetron Advanced.

Ligações externas

Jogos eletrônicos de 2000
Jogos eletrônicos de código aberto
Jogos eletrônicos de Tron
Jogos para AmigaOS 4
Jogos para Linux
Jogos para macOS
Jogos para Windows

Armagetron Advanced


Aceasta este o cronologie a domeniului științifico-fantastic și a principalelor evenimente care l-au influențat.

Secolul al II-lea

Secolul al X-lea

Secolul al XIII-lea

Secolul al XVI-lea

Secolul al XVII-lea

Secolul al XVIII-lea

Secolul al XIX-lea

Anii 1900

Anii 1910

Anii 1920

Anii 1930

Anii 1940

Anii 1950

Anii 1960

Anii 1970

Anii 1980

Anii 1990

Anii 2000

Anii 2010

Anii 2020

Vezi și
Istoria științifico-fantasticului
Listă de autori de literatură științifico-fantastică
Listă de filme științifico-fantastice
Istoria filmului științifico-fantastic

Note

Legături externe

științifico-fantastic
Istoria literaturii

Cronologia științifico-fantasticului


Le Concertino en si bémol majeur pour clarinette ou cor anglais et orchestre de chambre, IGD 76, est une composition de Gaetano Donizetti. Donizetti a composé cette seule pièce pour clarinette et également une unique étude pour clarinette publiée en 1871.

La pièce est constituée de deux mouvements :
 Andante sostenuto
 Allegretto
La pièce dispose d'une très belle mélodie chantée et romantique. La voix soliste est fréquemment coupée par des effets d'orchestre. Le rondo final embarque de nombreux traits virtuoses.

La partition est publiée aux éditions Peters. La version pour clarinette et piano a été réalisée par le compositeur. La version pour orchestre à cordes a été révisée par Raymond Meylan.

Enregistrements
 clarinette
 Eduard Brunner, Münchener Kammerorchester (Tudor 728, 1989)
 cor anglais

Notes et références

Liens externes
.

Œuvre de Gaetano Donizetti
Donizetti, Concertino pour clarinette
Donizetti
Œuvre en si bémol majeur

Concertino pour clarinette (Donizetti)


Acordul de la Brijuni sau Declarația de la Brioni (în , în , în ) este un document semnat de reprezentanții Sloveniei, Croației și Republicii Socialiste Federative Iugoslavia sub sponsorizarea politică a Comunității Europene (CE) pe Insulele Brijuni, la 7 iulie 1991. Acordul urmărea să creeze un mediu în care să poată avea loc negocieri viitoare cu privire la viitorul Iugoslaviei. Cu toate acestea, în cele din urmă, a dus la izolarea premierului federal Ante Marković în eforturile sale de a păstra integritatea teritorială a Iugoslaviei și a oprit efectiv orice formă de influență federală asupra Sloveniei. Acest lucru a dus la concentrarea Armatei Populare Iugoslave (JNA) asupra luptelor din Croația, creând un precedent de redresare a frontierelor internaționale și de implicare a CE în soluționarea crizei iugoslave.

Acordul de la Brioni a marcat sfârșitul Războiului de Independență a Sloveniei.

Potrivit documentului, Armata Populară Iugoslavă a încetat toate ostilitățile în Slovenia. Formal, acordul era în favoarea autorităților iugoslave. Anexa documentului stipula că poliția slovenă va controla frontierele Slovenei, dar taxele vamale intrau într-un cont federal iugoslav (deși erau colectate de către vameșii sloveni). Fondurile astfel strânse au fost transferate într-un cont comun aflat sub controlul ministerelor de finanțe federale (iugoslave) și republicane (slovene) și al observatorilor străini. În plus, a fost restaurat statul care a existat până la 25 iunie 1991, blocada a fost ridicată de pe toate drumurile, iar părți ale Apărării Teritoriale ale Republicii Sloveniei (în ; TORS) au fost desființate. Prizonierii urmau să fie eliberați cât mai curând posibil.

Slovenia și Croația au suspendat timp de trei luni intrarea în vigoare a declarațiilor de independență față de Iugoslavia (proclamate la 25 iunie a aceluiași an). La 12 iulie 1991 președinția Republicii Socialiste Federative Iugoslavia a decis retragerea Armatei Populare Iugoslave din Slovenia. Ultimele trupe ale Armatei Populare Iugoslave au fost retrase din Slovenia la 25 iulie 1991.

Note

Istoria Croației
Istoria Sloveniei
Istoria Iugoslaviei
Războaiele iugoslave
1991 în Europa
Armata Populară Iugoslavă
Tratate de pace

Acordul de la Brioni


Susan Orlean (born October 31, 1955) is an American journalist, television writer, and bestselling author of The Orchid Thief and The Library Book. She has been a staff writer for The New Yorker since 1992, and has contributed articles to many magazines including Vogue, Rolling Stone, Esquire, and Outside. In 2021, Orlean joined the writing team of HBO comedy series How To with John Wilson.

Orlean's 1998 non-fiction book The Orchid Thief was adapted into the film Adaptation (2002). Meryl Streep received an Academy Award nomination for her performance as Orlean.

Early life
Orlean was raised in Shaker Heights, Ohio, the daughter of Edith (née Gross 1923–2016) and Arthur Orlean (1915–2007). She has a sister and a brother. Her family is Jewish. Her mother's family is from Hungary and her father's family from Poland. Her father was an attorney and businessman.

Orlean graduated from the University of Michigan with honors in 1976, studying literature and history. After college she moved to Portland, Oregon, and was planning on going to law school, when she began writing for the Willamette Week.

Career
Orlean has published stories in Rolling Stone, Esquire, Vogue, Outside and Spy. In 1982, she became a staff writer for the Boston Phoenix and later a regular contributor to the Boston Globe Sunday Magazine. Her first book, Saturday Night, was published in 1990, shortly after she moved to New York City from Boston and began writing for The New Yorker magazine. She started contributing to The New Yorker in 1987 and became a staff writer in 1992.

Orlean authored the book The Orchid Thief, a profile of Florida orchid grower, breeder and collector John Laroche. The book formed the basis of Charlie Kaufman's script for the Spike Jonze film Adaptation. Orlean (portrayed by Meryl Streep, who won a Golden Globe for the performance) was, in effect, made into a fictional character. The movie portrayed her becoming Laroche's lover and partner in a drug production operation, in which orchids were processed into a psychoactive substance.

In 1998, Orlean's article "Life's Swell" was published in Women's Outside. The article, a feature on a group of young surfer girls in Maui, become the basis of the film Blue Crush.

In 1999, she co-wrote The Skinny: What Every Skinny Woman Knows About Dieting (And Won't Tell You!) under her married name, Susan Sistrom. Her previously published magazine stories have been compiled in two collections, The Bullfighter Checks Her Makeup: My Encounters with Extraordinary People and My Kind of Place: Travel Stories from a Woman Who's Been Everywhere. She also served as editor for Best American Essays 2005 and Best American Travel Writing 2007. She contributed the Ohio chapter in State By State (2008), and in 2011 she published a biographical history of the dog actor Rin Tin Tin titled Rin Tin Tin: The Life and the Legend.

When Orlean's son had a school assignment to interview a city employee, he chose a librarian and together they visited the Studio City branch of the Los Angeles Public Library system which reignited her own childhood passion for libraries. After an immersive project involving three years of research and two years of writing on the 1986 fire at the Los Angeles Central Library, The Library Book was released in October 2018. The book uses the context of the April 1986 fire to explore the role of the public library, who uses them, and the void created if they are lost. Orlean hired a fact-checker to ensure the book was accurate, explaining "I don't want a substantial error that changes the meaning of my book, but I also don't want silly errors". She collaborated on the adaption for television.

In 2021, Orlean joined the writing staff of television series How To with John Wilson for the show's second season on HBO.

Personal life
Orlean married lawyer Peter Sistrom (1955–2021) in 1983, and they divorced after 16 years of marriage. She was introduced by a friend to author and businessman John Gillespie, whom she married in 2001, and she gave birth to their son in 2004.

She is also step-mother to John's son from his previous marriage.

Orlean is a self-confessed "maniac about architecture." In 2017, she sold a Mid-Century Modern home in Studio City, California that was designed by architect Rudolph Schindler.

Awards and honors
Orlean was a Nieman Fellow at Harvard University in 2004. She received an honorary Doctor of Human Letters degree from the University of Michigan at the spring commencement ceremony in 2012. She was awarded a Guggenheim Fellowship in 2014 in the "General Nonfiction" field of study. Orlean was the winner of the 7th Annual Shorty Awards in the Author category, which honors the best social and digital media.

Bibliography

Books

 The Orchid Thief (1998)
 The Bullfighter Checks Her Makeup: My Encounters with Extraordinary People (2001)
 My Kind of Place: Travel Stories from a Woman Who's Been Everywhere, (2004) (Random House Trade Paperbacks).
 Animalish (Kindle Single) (2011)
 Rin Tin Tin: The Life and the Legend (2011)
 The Floral Ghost (2016)
 The Library Book (2018) (Simon and Schuster).

Essays and reporting

Notes

References

External links

Susan Orlean Official Website
IdentityTheory.com interview
New Yorker contributor page for Susan Orlean
Finding aid to Susan Orlean papers at Columbia University. Rare Book & Manuscript Library.
Susan Orlean articles at Byliner
Susan Orlean discusses Rin Tin Tin on The Lit Show
Radio Interview with Susan Orlean on Read First, Ask Later (Ep. 20)
Orlean interviewed on Creative Nonfiction Podcast  discussing the entrepreneurial nature of a writing career

1955 births
Living people
21st-century American Jews
21st-century American women
American people of Hungarian-Jewish descent
American people of Polish-Jewish descent
American women journalists
American women writers
Jewish American writers
Journalists from Ohio
Nieman Fellows
Shorty Award winners
The New Yorker people
The New Yorker staff writers
University of Michigan College of Literature, Science, and the Arts alumni
Writers from Cleveland
Writers from Shaker Heights, Ohio

Susan Orlean


Der Mercedes-Benz X 166 ist ein full-size Sport Utility Vehicle des deutschen Automobilherstellers Mercedes-Benz Group. Das Modell wurde im April 2012 auf der New York International Auto Show der Öffentlichkeit vorgestellt und kam im Juni 2012 zuerst in den USA auf den Markt, bevor es am 24. November 2012 auf dem deutschen Markt erschien. Der X 166 stellt die zweite Generation des GL dar und ist wiederum technisch eng verwandt mit der M-Klasse (W 166). Im Zuge der Modellpflege im November 2015 wurde der GL in GLS umbenannt. Gebaut wird der X 166 im US-amerikanischen Mercedes-Benz-Werk Tuscaloosa. Im April 2019 wurde auf der New York International Auto Show die Nachfolgegeneration X 167 vorgestellt.

Der X 166 liefert die technische Basis für den BJ90 der chinesischen Marke Beijing.

Technische Daten

Während zum Marktstart in Deutschland ein 4,7 Liter großer V8-Biturbo-Ottomotor mit einer Leistung von 320 kW (435 PS) im GL 500 4MATIC BlueEFFICIENCY und ein turboaufgeladener 3,0-Liter-V6-Dieselmotor mit 190 kW (258 PS) im GL 350 BlueTEC 4MATIC angeboten werden, wird in den USA letzterer zwar ebenso, der V8-Ottomotor jedoch in zwei Varianten angeboten: Zum einen der GL 450 4MATIC mit 270 kW (367 PS) und zum anderen der GL 550 4MATIC mit 320 kW (435 PS).

Im November 2012 erfolgte die Markteinführung des Topmodells GL 63 AMG.

Alle Modelle sind an das 7-Gang-Automatikgetriebe 7G-Tronic Plus mit Start-Stopp-Automatik gekoppelt und verfügen serienmäßig über den permanenten Allradantrieb 4MATIC.
Optional sind eine Luftfederung (AIRMATIC) und eine Wankstabilisierung (Active Curve System) erhältlich.

Mit der Modellpflege Ende 2015 erfahren einige Motoren eine Leistungssteigerung. Bis auf die AMG-Version werden alle Fahrzeuge nun mit dem 9-Gang-Automatikgetriebe 9G-Tronic ausgeliefert. Außerdem erhalten neue Assistenzsysteme und die neuste Telematik-Generation Einzug in den GLS.

 * Die Motorbezeichnung ist wie folgt verschlüsselt:
M = Motor, OM = Oelmotor, Baureihe = 3 stellig, E = Saugrohreinspritzung, KE = Kanaleinspritzung, DE = Direkteinspritzung, ML = Kompressor, L = Ladeluftkühlung, A = Abgasturbolader, red. = reduzierte(r) Leistung/Hubraum, LS = Leistungssteigerung

Ottomotor (China und Brasilien)

Einzelnachweise

Weblinks

 Offizielle Website

166
Sport Utility Vehicle
Kombi

Mercedes-Benz X 166


زاغوريانسكيي  هي مدينة في مقاطعة موسكو أوبلاست في روسيا. يبلغ عدد سكانها حوالي 8096 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة موسكو

زاغوريانسكيي


Emir Hot (Tuzla, 23. veljače 1978.), gitarist iz Tuzle. Živi u Dubrovniku. Uspjehe ostvario u Londonu.

Životopis
Rođen u Tuzli 1978. godine. Glazbeno znanje je skupljao od rodne Tuzle preko Bostona i prestižnog Berkely College of Music.
U rodnom gradu svirao je u sastavu Neon Knights. Krajem '90-ih član novog gradskog hard rock/heavy metal benda Southern Storm, formiranog prosinca 1998. godine. Bez velike medijske potpore, pročulo se po BiH da za sjajnu svirku "tamo neke ekipe iz Tuzle". Svirali su na prvome Heineken Music Festu u Zenici 2001., pobijedili i u festivalskoj produkciji objavili album "1999". Hot je odlučio pokušati nešto novo i napustio je bend.

U Londonu je pobijedio na natjecanju The Guitar Hero UK 2005. godine. U Londonu je na prestižnom Gitarskom institutu pri Sveučilištu Doline Temze (Thames Valley University) diplomirao modernu glazbu.  Ljeta 2015. pridružio se privremeno bendu Brkovi čiji je gitarist Prasac slomio prst. S njime u postavi snimili su uspješni album Torzo Dade Topića. Po povratku originalnog člana, Brkovi su nastavili svirati u staroj postavi.

U karijeri sudjelovao je u preko 300 projekata u svezi s različitim glazbenim stilovima (rock, tradicionalna glazba, folk, pop, blues, glazba za film i glazba za kazalište). U sesijskim projektima je sudjelovao i kao gitarist, te kao skladatelj i aranžer. Sudionik brojnih glazbenih radionica i humanitarnih projekata. Objavio sedam albuma. Solistički album je Sevdah metal u izdanju matične kuće "Lion Music" iz Finske 2008. godine. Osnovao je edukacijski gitarski webportal live4guitar.com. Suradnik mnogih priznatih svjetskih i domaćih glazbenih umjetnika. Bio je gost na gitari na albumima izvođača iz BiH i susjednih zemalja (Crvena jabuka, Giuliano, Brkovi, Dean Clea, Mostar Sevdah Reunion...). Uradio je nekoliko pjesama i aranžmana za manje poznate pjevače. Objavio u Srbiji heavy metal album Dean Clea & Emir Hot "The Quarterworlds of Fantasia". Svirao u Vivaldi Metal Project.

Izvori

Vanjske poveznice
Discogs
Facebook
MySpace
Emirhot.com

Životopisi, Tuzla
Životopisi, Dubrovnik
Bosanskohercegovački glazbenici
Gitaristi
Skladatelji

Emir Hot


Assassin er en arketype indenfor rollespil, computerspil og fantasy-genren.

Ordet "assassin" er opstået som en forvanskning af et arabisk ord, med inspiration i den historiske Assassinersekt fra Persien. Indenfor fantasy og rollespil, betegner "assassin" en form for lejemorder. "Assassin" blev første gang introduceret officielt til rollespil i 1978 med udgivelsen af "Players Handbook", én af grundbøgerne til Advanced Dungeons & Dragons (AD&D).

Dungeons & Dragons
I de fleste udgaver af bordrollespillet Dungeons & Dragons, optræder assassin som en profession man kan vælge som spilkarakter, en underprofession (sub-class) af tyve-professionen. Alle racer, undtagen halflings, kan være assassins. I AD&D har assassinere særlige evner indenfor forklædning, spionage og snigmord. De har også tyvenes evner, men er ikke ligeså dygtige til dem som tyvene er. Som tyve, organiserer assassinere sig også i hemmelige foreninger (Guilds) som udøver en eller anden form for kontrol med andre assassinere i deres område. Modsat tyve kan assassinere bruge alle slags våben, og også skjold, og de er generelt set bedre til kamp end tyve. Assassinere foretrækker dog klart at handle i det skjulte og undgår normalt direkte konfrontationer og kamp. I stedet benytter de sig ofte af gift, snigmord, baghold og overraskelsesangreb. Da assassinere tager sig betalt for at dræbe, har de altid et ondt alignment.

Fra D&D 3e blev assassiner professionen omdøbt til rogue, et klassisk brugt synonym for assassin i andre sammenhænge også.

Andre spil
Den storsælgende computerspilsserie "Assassin's Creed" har siden 2007 brugt assassinere, inklusiv i hovedrollen. I computerspillet Guild Wars fra 2005 kan man spille en assassin.

I mange sammenhænge bruges den engelsk term "rogue" som synonym med assassin.

Kendte fiktive assasinere
 Desmond Miles, assassin og protagonist i "Assassin's Creed" serien.
 Mr. Grey, assassin i Dan Browns roman Engle og Dæmoner.

Se også
 Ninja

Referencer

Rollespil
Dungeons & Dragons

Assassin (fiktion)


النظام المتري هو نظام للقياس العشري متفق عليه دوليا يعبر عن كل من الأبعاد الأساسية للطبيعة باستخدام وحدة قياس أساسية واحدة.

اعتمد النظام المتري في البداية على طول قضيب بلاتيني قياسي يسمي بمتر قصر المحفوظات  ووزن قطعة قياسية مصنوعة من البلاتين تسمي بكيلوغرام قصر المحفوظات  كانت فرنسا قد طرحتهما في عام 1799 كنظام موحد للقياس. على مر السنين، تم تنقيح التعاريف النمطية للمتر والكيلوغرام وتم توسيع النظام المتري ليشمل العديد من الوحدات الأخرى. ورغم أن عددا من التنويعات للنظام المتري قد ظهرت في أواخر القرن التاسع عشر وأوائل القرن العشرين، إلا أن المصطلح الآن كثيرا ما يستخدم كمرادف لنظام "SI"
أو «النظام الدولي للوحدات»، وهو نظام القياس الرسمي في كل بلدان العالم تقريبا.

الولايات المتحدة هي الدولة الصناعية الوحيدة التي لا تستخدم هذا النظام، وفي المملكة المتحدة يعتبر هذا النظام هو النظام الرسمي لها. منذ بدايته، كانت السمة الرئيسية للنظام المتري مجموعة قياسية من الوحدات الأساسية المترابطة ومجموعة قياسية من البادئات في قوى 10. وتستخدم الوحدات الأساسية في اشتقاق وحدات أصغر أو أكبر منها.

الخلفية التاريخية

شجع اندلاع الثورة الفرنسية في عام 1789 الفرنسيين على إصلاح نظم القياس القديمة غير العملية التي كانوا يستخدمونها. اقترح تشارلز موريس دي تاليران على الجمعية الوطنية الفرنسية في عام 1790 تطوير نظام جديد للقياس قائم على الوحدات الطبيعية، وتمنى أن يصبح نظامًا موحدًا يجري العمل به في جميع أنحاء العالم. ومن ثم أنشأت الأكاديمية الفرنسية للعلوم في عام 1791 لجنة قررت أن معيار الطول يجب أن يعتمد على حجم الأرض. حددت اللجنة طول المتر بجزء على عشرة ملايين من ربع طول محيط سطح الأرض الذي تحدد بطول المسافة بين خط الاستواء والقطب الشمالي. بدأ العمل بنظام الوحدات الجديد في فرنسا في عام 1799.

الوحدات الأساسية
يعتمد النظام المتري الحالي على سبعة ثوابت فيزيائية مأخوذة من الطبيعة تُعطى قيمًا رقمية دقيقة لوحدات القياس الأساسية هي: المتر كوحدة لقياس الطول، والكيلوغرام كوحدة لقياس الكتلة، والثانية كوحدة لقياس الزمن، والأمبير كوحدة قياس لشدة التيار الكهربائي، والكلفن كوحدة قياس لدرجة الحرارة، والشمعة كوحدة قياس لشدة الاستضاءة، والمول كوحدة قياس لمقدار المادة. ويمكن تجزئة كل وحدة من الوحدات الأساسية إلى أقسام عشرية تمثل وحدات أصغر، أو مضاعفتها بمضاعفات العدد عشرة لتمثل وحدات قياس للقيم الأكبر لتسهيل عملية القياس.

استخدمت العديد من أمثلة أنظمة القياس المترية قبل استخدام النظام الدولي للوحدات مثل: النظام الجاوسي الذي اعتمد على المتر كوحدة قياس للطول، والطن كوحدة قياس للكتلة، والثانية كوحدة قياس للزمن، ومثل نظام السنتيمتر - غرام - ثانية، ونظام السنتيمتر - غرام - ثانية الكهروستاتيكي، ونظام السنتيمتر - غرام - ثانية الكهرومغناطيسي، وأنظمة الجاذبية المترية التي اعتمدت على كل من المتر والسنتيمتر كوحدات لقياس الأطوال، وعلى كل من الغرام والكيلوغرام كوحدات لقياس الكتلة.

الوحدات المشتقة
تشتق من الوحدات الأساسية للنظام المتري عدد من الوحدات التي يمكن استخدامها للتعبير عن الكميات الأخرى مثل المتر المربع الذي يستخدم كوحدة لقياس المساحة، والمتر لكل ثانية (متر/ثانية) كوحدة لقياس السرعة، والكيلوغرام متر لكل ثانية (كيلوغرام/ثانية) كوحدة لقياس القوة. تسمى بعض وحدات القياس المشتقة بأسماء خاصة بخلاف تلك التي تعبر عن ما يعادلها بالوحدات الأساسية مثل وحدة قياس الطاقة التي تعرف بالجول، والتي تساوي كيلوغرام في المتر المربع لكل ثانية مربعة، ووحدة قياس القدرة الكهربية التي تعرف بالواط والتي تساوي جول لكل ثانية (جول/ثانية).

يعتبر النظام المتري نظام قياس قابل للتوسع، حيث يمكن إضافة وتعريف المزيد من الوحدات المشتقة إليه بحسب الحاجة في مجالات مثل علم الأشعة وعلوم الكيمياء، مثل وحدة الكاتال التي أضيفت في عام 1999 للتعبير عن النشاط الحفزي، والتي تعادل مول واحد لكل ثانية (مول/ثانية) بالوحدات الأساسية.

انظر أيضًا
 وحدات القياس المصرية
 وحدات قياس الطاقة
 أشكال الطاقة
 مسطرة المقياس

ملحوظات

مراجع

اختراعات فرنسية
نظام دولي للوحدات

نظام متري


"Choker" je pjesma američkog glazbenog dua Twenty One Pilots. Pjesma je objavljena 30. travnja 2021. godine, a objavila ju je diskografska kuća Fueled by Ramen, kao drugi singl s njihovog šestog albuma, Scaled and Icy. Zajedno sa singlom objavljen je i glazbeni video, koji je režirao Mark C. Eshleman.

Pozadina
O procesu pisanju pjesme, Tyler Joseph ga je opisao kao "osip", pošto se služio svojim starim stilom i metodom pisanja. Objasnio je: "[...] Drugačije je kad ti [pjesma] dođe "organski" – nešto kao stara navika koja je postala dio tebe, dio tvoje krvi i mesa. Uglavnom je latentna, ali s vremena na vrijeme se ipak upali. To je ustvari pjesma "Choker": upala tog starog osipa, za kojeg sam mislio da je izliječen. Ali mi smo ponosni na taj osip! Volimo taj osip. Taj osip je ono što mi jesmo. Trebali smo ga počešati."

U isto intervju, Joseph se podsjetio: "Sjećam se kad sam se baš bacio na pisanje [pjesme], samo mi je došlo; bilo je pomalo zastrašujuće kako sam jednostavno napisao tu pjesmu, zato što sam znao odakle dolazi, i bio sam na mjestu u kojem sam i prije proveo mnogo vremena. Bilo mi je ugodno tamo; Poznavao sam svoju okolinu. Upravo zato sam ju lako napisao." Također je rekao da, iako duo raste i sazrijeva, ne bi trebao ne gledati svoj stil pisanja u doba prvih triju albuma. "Mislim da je "Choker" početak mog zadovoljstva s mojim cijelim repertoarom, i da ne moram zaboraviti ono što sam radio na starim albumima"

Osoblje
 Tyler Joseph – vokali, glasovir,  bas-gitara, sintisajzer, gitara, programiranje, produciranje, tekstopisac
 Josh Dun – bubnjevi, inženjer zvuka bubnjeva

Izvori

Američke skladbe

Choker (pjesma)


Hattstedt, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 7 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla yaklaşık 2.557 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına yaklaşık 365 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Ralf Heßmann tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 http://www.hattstedt.de

Kaynakça

Nordfriesland iline bağlı yerleşim birimleri

Hattstedt


Maršalija (lat. Marshallia), rod sjevernoameričkih trajnica iz porodice glavočika. Postoji nekoliko vrsta koje rastu od atlantske obale, na zapad do Texasa, Oklahome i Kansasa

Vrste
 Marshallia caespitosa Nutt. ex DC.
 Marshallia graminifolia (Walter) Small
 Marshallia grandiflora Beadle & F.E.Boynton
 Marshallia legrandii Weakley
 Marshallia mohrii Beadle & F.E.Boynton
 Marshallia obovata (Walter) Beadle & F.E.Boynton
 Marshallia ramosa Beadle & F.E.Boynton
 Marshallia trinervia Trel.

Izvori

Vanjske poveznice

Helenieae

Maršalija


රවීනා ටන්ඩන් (උපත 1974 ඔක්තෝබර් 26) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු නිළියක, නිරූපිකාවක සහ නිෂ්පාදිකාවකි. අධ්‍යක්ෂක රවී ටන්ඩන්ගේ දියණිය වන ඇය උපත ලබා හැදීවැඩුණේ මුම්බායි හි ය. ඇය සිය වෘත්තිය නිරූපිකාවක ලෙස ආරම්භ කළ අතර, පසුව ක්‍රියාදාම චිත්‍රපටයක් වූ පට්ඨර් කේ ඵූල් තුළින් සිනමාවට පිවිසියා ය. එම රංගනය වෙනුවෙන් ඇයට වසරේ නවක මුහුණ සඳහා ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මානය හිමි විය.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

1974 උපත්
ජීවත්වන්නෝ
20වන සියවසේ ඉන්දියානු නිළියෝ
මුම්බායි හි නිළියෝ

රවීනා ටන්ඩන්


හින්දු ආගමේ, සම්ප්‍රදාය තුළ විෂ්ණු දෙවියන්ගේ අවතාර විසිහතරෙන් එකක් ලෙස සැලකෙන ශ්‍රී හංස භගවාන්, නිම්බාර්ක සම්ප්‍රදායේ පළමු ගුරුවරයා වේ. මැවීමේ ආරම්භයේ දී, සත්‍ය යුගයේ දී, විෂ්ණු දෙවිඳුන්ම ශංක, චක්‍ර, ගධා සහ පද්මයක් දරමින්, හංසබත නමින් බ්‍රහ්මගේ පුත්‍රයා වූ සංකදි මුනිවරයාට දාව පහළ විය.

බ්‍රහ්ම තමාගේ ම මානස්පුත්‍ර, සනක්, සනන්ද, සනත්කුමාර් සහ සනාතන් නිර්මාණය කර මිනිසුන් පතුරුවන ලෙස ඔවුන්ට උපදෙස් දුන් බව ශ්‍රීමද්-භාගවත්මෙහි සඳහන් වේ. නමුත් ඔවුන් ලෞකික කටයුතුවල යෙදීමට අකැමැති වූ නිසා මේ ලෝකෝත්තර සසරින් මිදීමට බ්‍රහ්ම පියාගෙන් උපදෙස් පැතුහ. එවිට බ්‍රහ්ම පියා මැවීමේ කාර්යයේ කාර්යබහුලව සිටි බැවින් බලවත් ඔසප් චක්‍රයෙන් යටපත් වූ බැවින් සංකාදි සෘෂිවරුන්ට දේවධර්මය පිළිබඳ උපදෙස් දීමට ඔහුට නොහැකි විය. ඉක්බිති විෂ්ණු භාවනා කොට මේ කර්මයට කැඳවා වදාළ සේක. ඉක්බිති ශ්‍රීවාගවන් හංසයෙකුගේ ස්වරූපයෙන් පහළ වී සංකාදි මුනිවරුන්ට ධර්මාවබෝධය ලබා දී විමුක්ති මාර්ගයට එවන ලදී.

ශ්‍රී හංස භගවාන්


The Haunted House (La casa encantada en español) es un cortometraje animado de Mickey Mouse de 1929 lanzado por Celebrity Productions, como parte de la serie de películas de Mickey Mouse. La caricatura fue producida por Walt Disney Productions y distribuida por Celebrity Productions. Fue el decimocuarto cortometraje de Mickey Mouse que se produjo, el undécimo de ese año.

La película sigue a Mickey Mouse atrapado en una casa embrujada y obligado a tocar música. Fue dirigida por Walt Disney, quien también proporcionó la voz de Mickey; Ub Iwerks fue el animador principal y Carl Stalling escribió la música original.

The Haunted House toma prestada la animación de la primera caricatura Silly Symphony de Disney, The Skeleton Dance, que se estrenó a principios de 1929, aunque la mayor parte de la secuencia es nueva. The Haunted House fue la primera caricatura de Mickey con un tema de terror y abrió el camino a películas posteriores como The Gorilla Mystery (1930) y The Mad Doctor (1933). Disney tuvo algunos problemas con los censores estatales por esta caricatura, debido a los chistes que involucraban un orinal y una letrina.

Argumento
En una noche oscura y tormentosa, Mickey Mouse se refugia en una casa por la que pasa y pronto descubre que está encantada. Cuando Mickey entra en la casa, la puerta se cierra sola, antes de que Mickey sea sorprendido por una gran araña y varios murciélagos, mientras se esconde. Mickey luego escucha el sonido de los fantasmas y huye a un pasillo antes de que se apaguen las luces. Enciende un fósforo, mira a su alrededor y encuentra la sombra de una figura encapuchada. apareciendo en su sombra. Mickey entra en pánico y huye asustado. La figura encapuchada y varios esqueletos acorralan a Mickey en una habitación y lo obligan a tocar el órgano mientras los esqueletos bailan al ritmo de la música. Cuando la música se detiene, Mickey intenta escapar, pero se topa con callejones sin salida. Finalmente cae por una ventana y cae en un barril de lluvia lleno de esqueletos, antes de huir.

Recepción
En el DVD de Walt Disney Treasures de 2004, Mickey Mouse in Black and White: Volume Two , The Haunted House se encuentra en la sección de características adicionales "From the Vault", que comienza con una introducción del historiador de cine Leonard Maltin que explica los orígenes de los estereotipos raciales. visto en los dibujos animados de Disney de los años 30 y 40. The Haunted House está incluida en ese grupo debido a "Mammy!" de Mickey. impresión, que se refiere a la famosa actuación de cara negra de Al Jolson, "My Mammy". El corto de 1931 The Moose Hunt también se incluye en esa sección debido a una mordaza similar con Pluto.

En Disney Film Project, Ryan Kirkpatrick elogia este corto como un paso adelante en la sofisticación de la serie: " The Haunted House rompe la fórmula de poner a Mickey en un escenario y hacer que la música comience de inmediato. En cambio, comienza con una toma de establecimiento. de la casa titular, que parece una cara amenazante en el horizonte. Luego vemos a Mickey luchando a través de una tormenta tratando de llegar a la casa. La música, la animación de la lluvia y el viento que sopla que mueve los objetos en primer plano ayudan a dar una sensación de aprensión".

En su libro Mickey's Movies: The Theatrical Films of Mickey Mouse, Gijs Grob no está de acuerdo: "El papel de Mickey en este cortometraje es limitado, y su única función es transmitir el miedo de la audiencia. De hecho, mira repetidamente a la cámara en busca de simpatía, arrastrándonos a la casa embrujada con él. Las primeras escenas de esta caricatura logran evocar una genuina sensación de horror, pero al final el corto se asemeja a las aburridas rutinas de canto y baile de las primeras series de Mickey Mouse y Silly Symphony también. mucho para ser un destacado".

Motion Picture News (4 de enero de 1930) dijo: "Como indica el título, una casa embrujada proporciona el trasfondo de este tema de la popular serie de Mickey Mouse. Tiene muchas cosas raras coronadas por un burlesco de la línea Mammy de Al Jolson, que es un darb, y debería derribar cualquier casa".

The Film Daily (5 de enero de 1930) escribió: "La idea 'creeper', como el título lo indica, se inyectó en un cómic de Mickey Mouse, con la tormenta habitual, fantasmas relámpagos, esqueletos danzantes, etc. También una simulación en flash de Al Jolson, producido por la silueta de un personaje en blanco y negro, con un grito simultáneo de 'Mammy', eso es un nocaut".

Variety (12 de febrero de 1930) dijo: "Otra comedia guau. Se une a las concepciones de comedia altamente imaginativas de Ub Iwerks con efectos de sonido. Mickey Mouse en una villa encantada es rápido y se ríe todo el tiempo. Culmina cuando Mickey se ve obligado a tocar un órgano misterioso mientras un ballet de esqueletos bailan cabriolas extrañas. Deliciosamente loco, este corto puede agregarse a cualquier cartel y mejorarlo por lo tanto".

Lanzamientos
 1929 - Estreno en cines
 1992 - Mickey's Mouse Tracks: Episodio 25
 1998 - The Ink & Paint Club: "¡Oooh! ¡Miedo!"

Home media
El corto fue lanzado el 7 de diciembre de 2004 en Walt Disney Treasures: Mickey Mouse in Black and White, Volume Two: 1929-1935.

Los lanzamientos adicionales incluyen:
 1983 - Walt Disney Cartoon Classics: "Scary Tales" (VHS)

Referencias

Enlaces externos

Cortometrajes de Mickey Mouse
Películas de Estados Unidos
Películas de Disney
Películas en inglés
Películas de 1929

La casa encantada (película de 1929)


8836 Aquifolium este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
8836 Aquifolium este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Eric Walter Elst. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,06 ua, o excentricitate de 0,04 și o înclinație de 9,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 8001-9000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1989
Centura de asteroizi

8836 Aquifolium


Festigungsmittel sind Lebensmittelzusatzstoffe, die für eine höhere oder länger anhaltende Festigkeit zum Beispiel des Fruchtfleisches von Obst sorgen sollen.

Es handelt sich um Salze, typischerweise um Lactate oder Phosphate, um Calcium-Salze oder Aluminium-Sulfate.

Sie werden vorwiegend bei (frischem) Obst und Gemüse eingesetzt. Beispielsweise kann bei in Spalten aufgeschnitten verkauftem Obst das Fruchtfleisch mit einer Lösung des jeweiligen Salzes besprüht werden.
Es sind Salze, die mit einem Inhaltsstoff des Produktes wie zum Beispiel dem Pektin im Obst reagieren.

In der Europäischen Union sind zur Festigung von Lebensmitteln folgende Zusatzstoffe zugelassen:
 Calciumacetat (E 263),
 Natriumlactat (E 325),
 Kaliumlactat (E 326),
 Calciumlactat (E 327),
 Natriumphosphate (E 339; Natriumdihydrogenphosphat, Dinatriumhydrogenphosphat und Natriumphosphat),
 Kaliumorthophosphat (E 340; Kaliumdihydrogenphosphat, Dikaliumhydrogenphosphat und Kaliumphosphat),
 Calciumphosphate (E 341; Calciumdihydrogenphosphat, Calciumhydrogenphosphat und Calciumphosphat),
 Calciumtartrat (E 354),
 Diphosphate (E 450),
 Triphosphate (E 451; Pentanatriumtriphosphat und Pentakaliumtriphosphat),
 Polyphosphate (E 452),
 Kaliumchlorid (E 508),
 Calciumchlorid (E 509),
 Magnesiumchlorid (E 511),
 Natriumsulfate (E 514; Natriumsulfat und Natriumhydrogensulfat),
 Kaliumsulfat (E 515),
 Calciumsulfat (E 516),
 Aluminiumsulfat (E 520),
 Aluminiumnatriumsulfat (E 521),
 Aluminiumkaliumsulfat-Dodecahydrat (E 522) und
 Aluminiumammoniumsulfat-Dodecahydrat (E 523)

Einzelnachweise

Festigungsmittel