Angelina Jolie (; önceki soyadı Voight; d. 4 Haziran 1975), Amerikalı oyuncu, film yapımcısı ve hayırsever. Üç Altın Küre, iki Sinema Oyuncuları Derneği Ödülü ve bir de Oscar sahibidir. Hayırsever çalışmalarıyla da tanınan Jolie, pek çok kez dünyanın en çekici insanları listelerinde yer aldı.

İlk kez 1982'de babasının oynadığı Lookin' to Get Out (1982) filminde görülen Jolie'nin oyunculuk kariyeri düşük bütçeli bir film olan Cyborg 2 (1993) ile başladı. İlk başrolünü Hackers (1995) filmi ile aldı. Önemli övgüler alan biyografik filmler olan George Wallace (1997) ve Giada (1998) başrolde oynadı ve Girl, Interrupteddaki (1999) performansı ile En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu dalında Akademi Ödülü aldı. Lara Croft: Tomb Raider (2001) filmi ile büyük başarı sağlayarak dünyaca ünlü tanınmış bir oyuncu haline geldi. Sonrasında ise Hollywood'un en çok tanınan ve en çok kazanan oyuncularından oldu. Şimdiye kadarki en büyük ticari kazancını aksiyon-komedi türünde olan Mr. & Mrs. Smith (2005) ve animasyon türündeki Kung Fu Panda (2008) ile sağladı. 2010'dan itibaren Ajan Salt (2010), Turist (2010), Hayatın Kıyısında (2015) ve Kung Fu Panda 3 (2016) gibi filmlerde yer aldı, ayrıca Boyun Eğmez (2014) adlı filmin yönetmenliğini üstlendi.

Jonny Lee Miller ve Billy Bob Thornton'dan boşanan Jolie, 2016 yılına kadar Brad Pitt ile birlikte yaşadı. Tüm dünyada basının büyük ilgisini çeken bir ilişkiye sahip olmuş olan Jolie ve Pitt; Maddox, Pax ve Zahara olmak üzere üç evlatlık; Shiloh, Knox ve Vivienne olmak üzere üç biyolojik çocuğa sahiptir.

İlk yılları ve ailesi
Jolie, 1975 yılında Los Angeles'ta Akademi Ödülü kazanmış aktör Jon Voight ile yalnızca iki filmde oynamış oyuncu Marcheline Bertrand'ın kızları olarak doğmuştur. Aynı zamanda Chip Taylor'un yeğeni, James Haven'ın kız kardeşi olan Jolie'nin vaftiz annesi Jacqueline Bisset ve vaftiz babası Maximilian Schell'dir. Babası Jon Voight Slovak ve Alman kanı, annesi Marcheline Bertrand ise Fransız kanı taşır. Ama bir tarafı da Iroquois halkına mensuptur. Fakat Voight onun tam olarak Iroquois halkına mensup olmadığını iddia etmiştir.

1976 yılında Jolie'nin anne ve babası boşandı. Bunun sonrasında Jolie, sinema kariyerini yarıda bırakmak zorunda kalan annesi Marcheline Bertrand ve kardeşi James Haven ile birlikte New York eyaletindeki Palisades kentine gitti. Burada mutlu bir çocuk olan Jolie yılan ve kertenkele topladı. Jolie'nin favori yılanının adı: Harry Dean Stanton, favori kertenkelesinin adı ise Vladimir'di. Okulunda oğlanları sıkıştırıp onları bağırtana kadar öptüğü için okulu tarafından annesine şikayet edildi. Jolie çocukken annesi ile sık sık film izlerdi. Bunun, onun sinemaya ilgi duymasını sağladığını ise sonraları açıklayan Jolie sinema konusunda babasından ve amcasından (Chip Taylor) etkilenmediğini de açıkladı.

Jolie 11 yaşındayken Los Angeles'a geri döndü. Burada oyuncu olmak istediğini anladı ve Lee Strasberg Theatre Institute'na kayıt olmaya karar verdi. Bu okulda birkaç küçük yapımda göründü. Fakat buradaki 2 yılından sonra Beverly Hills High School'a gitmeye başladı. Bu okulda diğer çok zengin ailelerin çocukları arasında kendini yalnız hissetti. Aşırı ince olması ve gözlük takması sebebiyle diğer arkadaşları tarafından alaya alındı. Sonrasında ise ilk mankenlik deneyiminde başarısız olan Jolie'nin gururu kırıldı ve kendine zarar vermeye başladı. Jolie bu durumu CNN'e şöyle anlattı: "Bıçak biriktiriyordum ve kendimi kesip acıyı hissetmek benim için bir tür ritüel olmuştu. Bu benim için bir çeşit terapiydi, çünkü kendimi yaşıyor gibi hissediyordum."

14 yaşında okuldan atıldı ve bir cenaze kaldırıcı olmayı hayal etmeye başladı. Tüm bu süre boyunca siyah giyindi, saçını mora boyadı ve erkek arkadaşıyla yaşamaya başladı. Slam-dancing yapmaya başladı. 2 yıl sonra ilişki bittiğinde ise annesinin evinin yakınlarında bir yer kiraladı ve okuluna geri döndü. Okuldan "Ben hala punkçı bir çocuğun kalbine sahibim ve her zaman dövmeli punkçı bir çocuk olacağım" düşüncesiyle mezun olduktan sonra tiyatro çalışmalarına ağırlık veren Jolie babasının ilgisizliğinden dolayı babasından soğumaya başladı.

Jolie ile babasının arası açıldı. 2001 yılında Lara Croft: Tomb Raider filmi için babası ile yan yana gelmesine rağmen araları yine de düzelmedi. Temmuz 2001'de Voight soyadının kaldırılması ve adının Angelina Jolie şeklinde değiştirilmesi için dilekçe verdi. 2002 yılının Eylül ayında ise resmi olarak soyadı değişti. Yine aynı yılın Ağustos ayında Jon Voight Access Hollywood'a kızının ruhsal problemleri olduğunu anlattı fakat Jolie "Ben ve babam konuşmuyoruz. Ona karşı hiçbir kızgınlık taşımıyorum" dedi. Jolie'nin davranabildiği kadar soğukkanlı davranamayan anne Marcheline Bertrand, kızını korudu ve şöyle söyledi: "Angelina'nın ruh sağlığıyla ilgili hiçbir bozukluk yok. Ruhsal ve fiziksel bakımdan, o muhteşem sağlıklı."

Kariyeri

1991-1997: İlk çalışmaları
Jolie, 14 yaşındayken bir model olarak çalışmaya başladı. Los Angeles, New York ve Londra'da mankenlik yapan Jolie aynı zamanda birçok müzik videosunda görüldü. Bu videoların arasında: Meat Loaf ("Rock & Roll Dreams Come Through"), Antonello Venditti ("Alta Marea"), Lenny Kravitz ("Stand by My Woman") ve The Lemonheads ("It's About Time") müzik videolarında yer alıyordu. 16 yaşında ise tiyatroya döndü ve ilk rolünde bir Alman fetişini canlandırdı. Bu dönemde babasından tiyatro alanında birçok şey öğrendi ve bu dönemde aralarındaki ilişki daha az gergindi. Babasının insanları nasıl izlediğini, onlarla nasıl konuştuğunu ve onlara nasıl dönüştüğünü izledi. Jolie bu dönemde babasıyla eskisi kadar kavga etmedi. Ona göre babası ve kendisi "drama kraliçeleriydi".

Jolie, kardeşinin USC School of Cinematic Arts'ta yaptığı beş filmde görüldü fakat onun profesyonel film kariyeri 1993 yılında Cyborg 2 ile başladı. Bu filmde yarı insan-yarı robot olan, rakip imalatçının merkezini iğfal etmek için tasarlanmış ve sonra kendi kendini patlatmış Casella "Cash" Reese adlı karakteri canlandırdı. Sonrasında ise bağımsız bir film olan Without Evidence adlı filmde yardımcı rolde görüldü. Iain Softley'ın yönettiği Jolie'nin ilk Hollywood filmi olan Hackersda Kate "Acid Burn" Libby karakterini canlandırdı. Aynı zamanda bu filmde ilk kocası Jonny Lee Miller ile tanıştı.

1996 yapımı komedi filmi olan Love Is All There Isde Gina Malacci karakterini canlandırdı. Romeo ve Julietin günümüz uyarlaması olan filmde Jolie, aralarında kan davası olan iki ailenin taraflarından birinin oğluna âşık olan İtalyan kızı canlandırdı. 1996'da oynadığı diğer bir film olan Mojave Moon filminde Danny Aiello annesinden hoşlanırken ona âşık olan genç Eleanor Rigby karakterini canlandırdı. Foxfire filminde ise kendilerine cinsel tacizde bulunan öğretmeni öldürüp, sonrasında ise tamamen kontrolden çıkan genç kızlardan birini canlandırdı. Jolie'nin performansı üzerine Los Angeles Times şöyle yazdı: "Hikâye Maddy tarafından anlatılmasına rağmen, asıl konu ve hikâyenin katalizörü Legs'tir (Jolie)".

1997 yılında Jolie, David Duchovny ile başrollerini paylaştığı gerilim filmi olan Playing Godda oynadı. Film eleştirmenler tarafından pek iyi eleştiriler almadı. Film eleştirmeni Roger Ebert, yapım hakkında şöyle söyledi: "Angelina Jolie genellikle agresif ve sert olan bir rolde kesin bir sıcaklık buldu. O bir suçlunun kız arkadaşı olmak için çok güzel görünüyor." Sonrasında bir TV filmi olan tarihi-romantik türdeki True Womenda rol aldı. Film Janice Woods Windle'ın kitabının bir uyarlamasıydı. Jolie ayrıca aynı yıl Rolling Stones'un Anybody Seen My Baby adlı klibinde görüldü.

1998-2000: Yükselişi
Jolie'nin kariyer umutları, 1997'de oynadığı Cornelia Wallace rolüyle Altın Küre aldığı ve Emmy Ödülü'ne aday gösterildiği biyografik film George Wallacetan sonra başladı. Filmde Gary Sinise, George Wallace'i canlandırdı. Angelina ise 1972 yılında ABD Başkanlığı'na doğru koşarken vurulan George Wallace'ın ikinci eşini canlandırdı. Filmin yönetmeni John Frankenheimer, Jolie hakkında People dergisine şunları anlattı: "Dünyada her yer güzel kız dolu. Ama onlar Angelina Jolie değil. Angelina eğlenceli, dürüst, zeki, muhteşem ve olağanüstü yetenekli." Jolie dışında film de festivallerden birçok ödülle dönmüştür.

1998'de Jolie, HBO'nun Gia filminde süpermodel Gia Carangi'yi canlandırdı. Film seks dünyasını, uyuşturucuları, Gia'nın uyuşturucu bağımlılığı sonucu hayatının ve kariyerinin bir anda yok olmasını, çöküşünü ve AIDS yüzünden ölümünü gözler önüne sundu. Ardışık olarak ikinci yıl, Jolie, bu rolle Altın Küre kazandı ve Emmy'ye aday gösterildi. Ayrıca ilk SAG Ödülü'nü aldı. Reel.com sitesinden Vanessa Vance, Angelina'nın oyunculuğunu şöyle anlattı: "Jolie onu tasvir ederken soğukkanlıydı. Bölümleri doldururken tutkuyu, çaresizliği kullandı." Jolie ise filmde oynadığı Gia'yı "canlandırdığı karakterler arasında kendisine en yakın bulduğu karakter" olarak açıkladı. Lee Strasberg'in tekniklerine uygun olarak Jolie ilk filmlerinde, sahnelerin arasında karakterde kalmayı, onu yaşamaya devam ettiğini söyledi. Bunun sonucunda da Giayı çekerken kocası Jonny Lee Miller'a şöyle söyledi: "Ben yalnızım; Ben ölüyorum; Ben eşcinselim ve seni haftalarca göremeyeceğim."

Giadan sonra Jolie, New York'a taşındı ve vereceği hiçbir şey olmadığını hissederek kısa bir süre için oyunculuğu bıraktı. New York Üniversitesi'ne film yapım dersleri için üye oldu ve yazı sınıflarına katıldı. Inside the Actors Studio'da bu konu hakkında "sadece kendimi toparlamak için iyi oldu" diye açıklama yaptı."

Jolie, Gloria McNeary rolünde 1998 yapımı gangster filmi Hell's Kitchenla sinemaya geri döndü ve sonrasında Sean Connery, Gillian Anderson, Ryan Phillippe ve Jon Stewart'ın da rol aldığı Playing by Heartın bir bölümünde oynadı. Film olumlu eleştiriler aldı ve Jolie birçok övgü aldı. Jolie, National Board of Review'dan Yükselen Performans Ödülünü aldı ve San Francisco Chronicle'da onun hakkında olumlu bir eleştiri yazıldı.

1999'da ikinci kocası Billy Bob Thornton ile tanıştığı, Mike Newell'in yönettiği komedi-dram Pushing Tinde rol aldı. Filmin diğer oyuncuları ise John Cusack ve Cate Blanchett'ti. Jolie, Thornton'un baştan çıkarıcı, seksi, çılgın karısını oynadı. Film eleştirmenler tarafından karışık eleştiriler aldı. Jolie'nin karakteri özellikle eleştirildi. Washington Post şöyle yazdı: "Ölen çiçeklerin üstünden ağlayan, çok fazla turkuaz yüzük takan ve Russels geceleri evden tam anlamıyla uzakta geçirince gerçekten yalnızlaşan özgür ruhlu Mary (Angelina Jolie) kesinlikle gülünç bir karakter." Bu filmden sonra The Bone Collectorda Denzel Washington ile çalıştı. Seri katilin peşindeyken bir kaza geçirip yardıma ihtiyaç duyan Lincoln Rhyme'a (Denzel Washington) yardımcı olmakla görevlendirilmiş Amelia Donaghy adlı polisi canlandırdı. The Bone Collector filmi Jeffery Deaver'in bir kitabından uyarlanmıştı. Film 151.493.655 Amerikan doları hasılat yaptı fakat eleştirmenler tarafından olumlu eleştiriler alamadı. Detroit Free Press şöyle yazdı: "Jolie'ye bu filmde yanlış rol vermek yanlıştı."

Jolie, bir sonraki yardımcı rolünü sosyopat Lisa Rowe rolüyle Girl, Interruptedta canlandırdı. Girl, Interrupted filminde, akıl hastası Susanna Kaysen'ın hikâyesini anlatılıyordu. Film aynı zamanda Kaysen'in orijinal günlüklerinden bir uyarlamaydı. Winona Ryder ana karakteri oynamasına rağmen, film Jolie'nin Hollywood'daki son yükselişiyle ilgi çekti. Üçüncü Altın Küre Ödülü'nü, ikinci SAG Ödülünü ve En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü'nü aldı. Roger Ebert, Jolie'nin performansını şöyle anlattı: "Jolie güncel filmlerde büyük vahşi ruhlardan biri olarak ortaya çıkıyor, o her nasılsa öldürücü hedefi olan herhangi bir gruba bağlanmayan biri."

2000'de Jolie, Nicholas Cage'in bir araba hırsızını canlandırdığı Gone In 60 Seconds isimli filmde Cage'in karakterinin eski kız arkadaşı Sarah "Sway" Wayland rolüyle yer aldı. Bu filmdeki rolü küçüktü. Jolie daha sonra Lisa Rowe rolünün ağırlığından sonra bu filmin kendisini rahatlattığını ve bu filmden sonra büyük paralar kazandığını açıkladı. Film dünya çapında 237 milyon Amerikan doları kazandı.

2001-2004: Yaygın tanınırlığı
Oyunculuk yeteneğine çok iyi bir gözle bakılmasına karşın, Jolie'nin filmleri geniş bir kitleye ulaşamıyordu; ama Lara Croft: Tomb Raider (2001) Jolie'yi uluslararası bir süperstar yaptı. Popüler Tomb Raider video oyununun uyarlamasında Jolie, Lara Croft rolü için; Büyük Britanya aksanı, yoga, savaş sanatları terbiyesi ve araba yarışını öğrenmesi gerekti. Ama film genel olarak kötü eleştiriler aldı. Slant Magazine, filmi şöyle yorumladı: "Angelina Jolie, Lara Croft'u oynamak için doğmuş ama yönetmen Simon West onun yolculuğunu bir Frogger oyununa dönüştürdü." Tüm dünyada $274.703.340 hasılat yapan Lara Croft: Tomb Raider her şeye rağmen uluslararası bir başarıydı ve Jolie'yi dünyaya bir aksiyon starı olarak tanıttı.

Jolie sonra, mizahla gerilimi buluşturan Original Sin (2001) filminde Julia Russell'ı oynadı. Bu filmde başrolü Antonio Banderas'la paylaşmıştı. Film, Cornell Woolrich'in Waltz into Darkness adlı romanından uyarlandı ve Michael Cristofer tarafından yönetildi. Film tüm dünyada 35.402.320 Amerikan doları hasılat yaptı. Film eleştirmenler açısından büyük kritik bir başarısızlıktı. 2002 yılında, Life or Something Like Itte, bir hafta içinde öleceği söylenen ve bunun sonucunda hayatın anlamını aramaya başlamış hırslı TV muhabiri Lanie Kerrigan'ı oynadı. Film, yetersiz olduğu yönünde eleştiriler alsa da, Jolie'nin performansı olumlu eleştiriler aldı. CNN'den Paul Clinton: "Jolie rolünde muhteşemdi. Filmin ortasında bazı saçma olay örgüleri olmasına rağmen, bu Akademi Ödülü kazanan oyuncu fazlasıyla kendine doğru yolculuğunu inanılır bir biçimde oynuyor."

Jolie, 2003'te Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Lifeta yeniden Lara Croft'u oynadı. Bu sefer Çin'in ünlü suç şebekelerinden birinin yöneticiliğini üstlenen Chen Lo ölümcül bir belayı, Pandora'nın Kutusu'nu açmaya çalışır ve dünyayı kurtarabilecek tek insan Lara Croft'tur. Bu yapım, önceki film kadar finansal başarı elde edememişken, uluslararası alanda 156.505.388 Amerikan doları kazandı. Sonraki yıl Jolie, Afrika'daki yardım işçileriyle ilgili Beyond Bordersta rol aldı. Film, Jolie'nin gerçek yaşamının yardımsever kişiliğini yansıtmasına rağmen; eleştirel ve finansal olarak başarısız oldu. Los Angeles Timesta film hakkında şu sözlere yer verildi: "Jolie, Girl, Interruptedta Oscar kazandığı rolde yaptığı gibi, rollere elektrik ve güvenilirlik verebilir. O kabul edilmiş çizgi filmler de yapabilir Lara Croft gibi. Ama melez karakter belirsizliği, kötü yazılmış gerçek olmayan uçan istilacı, kan-ve-bağırsak dünyası, onu tamamen mahveder."

2004'te, Ethan Hawke ile birlikte Taking Livesta rol aldı. Filmde Montrealli bir FBI ajanı olan Illeana Scott karakterini canlandırdı. Film karışık eleştiriler aldı. The Hollywood Reporter şöyle yazdı: "Angelina Jolie daha önce çoktan yaptığı hissini veren bir rol oynuyor. Ama o heyecan ve çekiciliğin yanlış anlaşılamaz bir enerjisini ekliyor." Daha sonra, DreamWorks filmi Shark Talede melekbalığı Lola adlı animasyon karakterine sesini verdi ve Kerry Conran'nın bilimkurgu, macera filmi Sky Captain And The World Of Tomorrownda kısa bir rolde yer aldı. Ayrıca 2004'te, Oliver Stone'un Büyük İskender'in hayatını anlatan biyografik filmi Alexanderda Olympias'ı oynadı. Bu film ABD sınırları içerisinde yalnızca 34.297.191 Amerikan doları kazanarak başarısızlığa uğradı fakat uluslararası alanda büyük bir başarı yakalayarak, ABD dışında 133.001.001 Amerikan doları kazandı. Oliver Stone, filmin ABD içindeki başarısızlığını, İskender'in biseksüelliğine ve medyanın ve halkın buna yorumuna bağlamıştır."

2005-2010: Ticari başarısı
Aksiyon - komedi türündeki Mr. & Mrs. Smith, Jolie'nin 2005'te oynadığı tek filmdir. Film, Doug Liman tarafından yönetildi. Film birbirine rakip iki organizasyona tetikçi olarak çalıştıklarını anlayan, sıkılmış evli bir çifti anlatıyordu. Jolie, Brad Pitt'in filmdeki karakterinin eşi olan Jane Smith'i oynadı. Film birçok eleştiri aldı ama genellikle iki başrol oyuncusunun arasındaki kimya dolayısı ile övgüler aldı. The Star Tribunende film hakkında şöyle yazıldı: "Hikâye gelişigüzel ilerlerken, film toplu halde yaşayan cazibe ile, enerji ve yıldızların enerjisi ile geçiniyor." Film tüm dünyada 478,207,520 Amerikan doları kazanarak büyük bir başarı sağladı ve 2005 yılının en çok izlenen filmlerinden biri oldu.

Daha sonra 2006'da Robert De Niro'nun The Good Shepherd filminde rol aldı. Film Matt Damon tarafından canlandırılmış Edward Wilson karakterinin gözünden CIA'nin ilk yıllarını anlatıyordu. Jolie yardımcı rolde Wilson'ın ihmal edilmiş karısı Margaret Russels'ı oynadı.

2007 yılında Jolie, yönettiği ilk film olan A Place in Time adlı belgeseli çekti. Film bir haftada dünya çevresinde 27 yerde yaşanan hayatı göstermektedir. Belgesel, Tribeca Film Festivali'nde gösterildi. Film ABD'nin en büyük eğitim sendikası olan National Education Association'a dağıtılma ve çoğunlukla liselerde gösterilme amacıyla tasarlandı. Yine aynı yıl Jolie, Mariane Pearl rolüyle Michael Winterbottom'ın belgesel türündeki drama filmi A Mighty Heartta rol aldı. Film, Pakistan'da Wall Street Journalın muhabiri Daniel Pearl'ün kaçırılışı ve cinayetini konu ediyordu. Film, Mariane Pearl'ün anılarından oluşan A Mighty Heart adlı kitaptan uyarlandı. Yapımın prömiyeri Cannes Film Festivali'nde yapıldı. The Hollywood Reporter, Jolie'nin performansını "dengeli ve dokunaklı" olarak tanımladı ve şöyle devam etti: "Saygıyla ve farklı bir aksanda sıkı bir kavramayla oynadı." Bu filmle Jolie dördüncü Altın Küre Ödülü adaylığını ve üçüncü SAG adaylığını kazandı. Jolie aynı zamanda Robert Zemeckis'in Beowulf (2007) filminde Grendel'ın annesini canlandırdı. Jolie'nin filmdeki görüntüsü gerçek olmayıp, motion capture tekniğiyle yaratıldı.

2008'de, James McAvoy ve Morgan Freeman'la beraber aksiyon türündeki Wantedta oynadı. Wanted, Mark Millar'ın aynı isimli çizgi romanından uyarlanmıştı. Film olumlu eleştiriler aldı ve dünya çapında başarılı olup 341.433.252 Amerikan doları hasılat yaptı. Ayrıca Kung Fu Panda adlı animasyon filmde Master Tigress karakterine sesini verdi. 632 milyon Amerikan doları kazanan film Angelina'nın şu ana kadarki en büyük hasılatı sağlayan filmi oldu. Aynı yıl, Clint Eastwood'un yönettiği ve prömiyerini Cannes Film Festivali'nde yapan Changelingte Christine Collins rolüyle başrol oynadı. Film çocuğunu kaybeden, aylar sonra polisin getirdiği çocuğun onun oğlu olmadığını anlayan ve gerçek oğlunu aramaya koyulan anne Christine Collins'ı anlatıyordu. Gerçek bir olaydan uyarlanan bu filmle Jolie, ikinci Akademi Ödülü adaylığını, ilk BAFTA Ödülü adaylığını, beşinci Altın Küre ve dördüncü Sinema Oyuncuları Derneği Ödülü adaylığını elde etti. Clint Eastwood, film sonrası basın konferanslarında Jolie için şu şekilde bir açıklama yaptı: "Ona muhteşem yüzü engel oluyor. Bence onun yüzü gezegendeki en güzel yüz. İnsanlar bazen onun yeteneğini göremiyorlar. O tüm bu dergilerin kapağında ve bu yüzden bunun altında ne kadar muhteşem bir oyuncu olduğunu gözden kaçırmak kolay."

2010'da ise başrolünü üstlendiği aksiyon türündeki Ajan Saltta oynadı. Film genel olarak eleştirmenler tarafından beğenildi ve yaklaşık 300 milyon Amerikan doları hasılat yaptı. 2010'un sonunda ise aslında 2011'de gösterime girmesi beklenen Turist filmi yayınlandı. Jolie filmde başrolü Johnny Depp ile paylaştı. Film genellikle eleştirmenlerden olumsuz yorumlar aldı ancak Depp ve Jolie performansları sayesinde Altın Küre'ye aday gösterildi.

2011-günümüz: Profesyonel genişleme

Jolie, ilk uzun metraj yönetmenlik deneyimini, 1992-95 Bosna Savaşı sırasında Sırp bir asker ile Boşnak bir tutsak arasındaki aşkın anlatıldığı Kan ve Aşk (2011) filmi ile gerçekleştirdi. Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği İyi Niyet Elçisi olarak Bosna-Hersek'i iki kez ziyaret ettikten sonra filmin savaş mağdurlarına olan ilgiyi artıracağını düşündü. Gerçekliği sağlamak için yalnızca eski Yugoslavyalı oyuncularla çalıştı ve onların savaş dönemindeki deneyimlerini senaryoya dahil etti. Film, Altın Küre En İyi Yabancı Dilde Film Ödülü'ne aday gösterildi ve Jolie, savaşa dikkat çektiği için fahri Saraybosnalı ilan edildi.

Oyunculuğa üç buçuk yıl ara veren Jolie, 2014'te fantastik macera türündeki Disney canlı çekim filmi Malefizde ana karakter olarak yer aldı. Film karışık tepkiler aldı fakat Jolie'nin performansı övüldü. İlk haftasında Kuzey Amerika'da yaklaşık $70 milyon ve diğer ülkelerde $100 milyondan fazla gelir elde eden film, genellikle erkek oyuncuların baskın olduğu aksiyon ve fantastik türündeki filmlerde Jolie'nin tüm yaş gruplarına hitap ettiğini gösterdi. Film dünya genelinde $757,8 milyon hasılat yaptı, yılın en çok kazanan dördüncü, Jolie'nin ise en çok kazanan filmi oldu.

Jolie, Boyun Eğmez (2014) ile ikinci kez yönetmen koltuğuna oturdu, ayrıca filmin yapımcılığını üstlendi. Karışık tepkiler alan ve kayda değer ödüllere aday gösterilmeyen film, National Board of Review ve American Film Institute tarafından yılın en iyi filmlerinden biri olarak seçildi. Jolie'nin bir sonraki yönetmenlik denemesi, eşi Brad Pitt ile birlikte başrolünde yer aldığı dram türündeki Hayatın Kıyısında (2015) oldu. Film, genellikle olumsuz tepkiler aldı.

Kendini insani yardım çalışmalarına adayan ve sinemaya her zaman ağırlık veremeyen Jolie, Kamboçya'nın Kızıl Kmerler döneminde geçen dram filmi First They Killed My Father (2017) ile ilgi duyduğu iki alanı bir araya getirdi. Filmin hem yönetmenliğini yaptı hem de senaryosunu Loung Ung ile birlikte yazdı. Kamboçyalı izleyicilere yönelik hazırlanan film, Netflix için üretildi. Jolie daha sonra Disney'in Malefiz II filminde başrolde yer almak için sözleşme imzaladı. 20 Temmuz 2019 tarihinde, San Diego Comic-Con International'da The Eternals filminde oynayacağı duyuruldu.

İnsani yardım çalışmaları

Jolie'nin kişisel olarak bilinçli hale gelmesi Kamboçya'da Tomb Raider filmini çekerken oldu. Sonra, uluslararası tehlikeler hakkında daha fazla bilgi almak için UNHCR ile çalışmaya başladı. İlerleyen aylarda koşulları daha iyi görebilmek için mülteci kamplarını ziyaret etti. 2001 yılının şubat ayında, ilk tarla çalışmasını Sierra Leone alanına ve Tanzanya'ya gerçekleştirdi. Jolie, Tanzanya'dan döndüğünde hala şokta olduğunu söyledi. Sonraki gelen aylarda ise iki buluşma için Kamboçya'ya geri döndü. Jolie, UNHCR'a Pakistan için 1 milyon Amerikan doları bağışladı ve sonrasında oradaki Afgan mültecilerle buluşmak için Pakistan'a gitti. Görevleriyle ilgili madde manevi her şeye asılan 27 Ağustos 2001'de Jolie'ye Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komisyonu İyi Niyet Elçisi unvanı verildi.

Jolie, tüm dünyada 20 ülkeden fazla yerde alan (savaş alanı, mültecilerin alanı vs.) çalışmalarında bulundu ve mültecilerle buluştu. Jolie'ye bir keresinde neyi başarmayı umduğu sorulduğunda şöyle yanıt verdi: "Bu insanların durumunun haberdar olunması. Bence onlar yaşadıkları için tebrik edilmeli, küçümsenmemeli." Jolie, 2002 yılında Tham Hin adlı mülteci kampını Tayland'da ziyaret etti. Sonrasında, Kamboçyalı mültecilerle buluşmak için Ekvador'a gitti. Ardından Kosova'daki UNHCR tesislerine gitti ve Sudan'dan gelen mültecilerle Kenya'da Kakuma mülteci kampında buluştu. Ayrıca, Namibya'da Beyond Borders filminin çekimlerindeyken Angolalı mültecilerle de buluştu.

Jolie, 6 günlük bir görev için, 2003 yılında Tanzanya'ya gitti. Orada, Kongolu mültecilerle buluşan Jolie, sonrasında Sri Lanka'ya uzun bir yolculuğa çıktı. Jolie Rusya'ya ve Kuzey Kafkasya'ya dörder günlük görevler için de gitti. Beyond Borders filmini çekerken aynı zamanda Notes from My Travels (Yolculuklarımdan Notlar) adlı bir kitap yayımladı. Kitap onun ilk yolculukları (2001-2002) sırasında tuttuğu notlardan oluşuyordu. Kitabın geliri UNHCR'a bağışlandı. Aralık 2003'te özel bir ikamet için Ürdün'de olan Jolie, Ürdün'ün doğu çöllerindeki Iraklı mültecilerle görüşmek istedi. Bunun dışında Sudanlı mültecilerle buluşmak için Mısır'a gitti.

Jolie, ABD sınırları içerisindeki ilk yolculuğunu Arizona'ya 2004 yılında gerçekleştirdi. Orada, üç tesis ve güneybatı anahtar programda alıkoyulan sığınak arayıcılarını ve ankada eşlik edilmeyen çocuklar için açılan bir tesisi ziyaret etti. 2004 yılının Haziran ayında, Çad'a uçtu. Batı Sudan'ın Darfur bölgesinde savaşmaktan kaçmış olan mülteciler için yerleri ve kampları sınırlamak için bir ziyaret gerçekleştirdi. Dört ay sonra ise bölgeye döndü ve bu sefer Batı Darfur'a doğru gitti. Ayrıca 2004 yılında Tayland'da Afgan mültecilerle buluştu ve Noel tatilleri esnasında Lübnan'a özel bir ziyarete giderken, Beyrut'ta UNHCR'in bölgesel ofisini, bazı genç mültecileri ve onlara ek olarak Lübnan'ın başkentindeki kanser hastalarını ziyaret etti."
2005 yılında, Jolie, içinde Afgan mültecilerinde bulunduğu Pakistan kamplarını ziyaret etti. Ayrıca, Pakistan'ın başkanı Pervez Müşerref ve Pakistan'ın başbakanı Shaukat Aziz ile buluştu. Sonra, kasım ayında, şükran hafta-sonu esnasında, Pitt ile beraber 2005 Kaşmir depreminin etkisini görmek için Pakistan'a döndü. 2006 yılında Jolie ve Pitt, Haiti'ye uçtular. Orada Yele Haiti tarafından desteklenen bir okulu ve Haiti'de doğmuş hip hop müzisyeni Wyclef Jean tarafından kurulan bir yardım kuruluşunu ziyaret etti. Jolie, Hindistan'da A Mighty Heartı çekerken, Afgan ve Birmanyalı mültecilerle Yeni Delhi'de buluştu. 2006 yılının Yılbaşı gününü ise Kolombiyalı mültecilerle hediyeleri dağıttığı San José, Kosta Rika'da geçirdi.

2007'de, Jolie bir-iki günlük görevde Darfur'dan gelen mülteciler için kötüleşen güvenlik durumunu değerlendirmek için Çad'a döndü. Bunun sonucu olarak Jolie ve Pitt, Çad ve Darfur'daki üç yardım kuruluşuna 1 milyon dolar bağışladı. Bu esnada Jolie, Suriye'ye ilk ziyaretini gerçekleştirdi ve iki kez Irak'a gitti. Irak'ta Iraklı mültecilerle, Amerikan askerleriyle ve çok uluslu olan orduyla buluştu. Son olarak Jolie, 2009 yılında Irak'a üçüncü ziyaretini gerçekleştirdi. Irak'ta halkla buluşup onlara destek olmaya çalıştı ve Amerikan askerleriyle buluştu.

Zaman içerisinde Jolie bu sorunları politik alanda duyurmaya başladı. Daha önce 4 kez katıldığı Dünya Mülteci Günü'ne 2009 yılında Washington'da katılan Jolie, 2005 ve 2006 yılında Dünya Ekonomik Forumu'unda davetli konuşmacıydı. Jolie, ayrıca insanların sorunlarını anlatmak amacıyla kongre üyeleriyle Washington'da lobi yapmaya başladı. 2003'ten beri Jolie kongre üyeleriyle en az 20 kez buluştu.

Kişisel hayatı

İlişkileri ve evlilikleri
Angelina Jolie, ilk evliliğini 28 Mart 1996'da Jonny Lee Miller ile gerçekleştirdi. Düğününde siyah, deri bir pantolon ve üstüne de eşinin adını kendi kanıyla yazdığı beyaz bir tişört giydi." Evlilik seremonisine yalnızca Jolie'nin annesi ve Miller'ın en yakın arkadaşı katıldı. Evlilik üç yılın sonunda sona erdi ve Jolie 1999'da boşandı. Boşandıktan sonra Jolie eski eşi hakkında şöyle konuştu: "Jonny ile ilgili yalnızca mutlu anılarım var. Biz hâlâ iyi arkadaşız."

Jolie, 1999'da Pushing Tin filmini yaparken aktör Billy Bob Thornton ile tanıştı ve onunla evlendi. Medyada büyük ilgi çeken bir çift oldular. Birbirleri hakkındaki sözleri genellikle vahşi ve şehvetliydi. Seks hayatları hakkında konuşuyorlardı, birbirlerinin kanlarını boyunlarında birer kolyede taşıyorlardı. Jolie kocasının kanını niye boynunda taşıdığı sorulduğunda The Boston Globea şöyle cevap verdi: "Bazı insanlar büyük bir mücevherin çok güzel olduğunu düşünüyor. Ama bana göre kocamın kanı dünyadaki en güzel şey." Jolie ilişkileri devam ederken Billy Bob Thornton hakkındaki düşüncelerini şöyle belirtmişti: "Eğer onunla beraber olmaysaydım bu dünyada çok şey yapabileceğimi düşünmüyorum. O, bana kendimi bir kadın gibi hissettiriyor." Fakat Jolie'nin bu evliliği de uzun sürmedi ve Jolie 2003'te Billy Bob Thornton'dan boşandı. Thornton ilişkilerinin "Angelina dünyayı kurtarmak isterken kendisinin televizyon izlemeyi tercih etmesi yüzünden bittiğini" beyan etti. Thornton, yine aynı röportajda, Jolie'nin işi için farklı yerlere gittiğinde kendisinin televizyonda Teletubbies gibi çocuk programları ve spor müsabakalarını izlediğini açıkladı. Thornton'ın Jolie'yi aldattığı iddialarına ise: "Onu hiçbir zaman aldatmadım. Harika bir ilişkimiz vardı. Birlikte olduğumuz süre boyunca birbirimize aşıktık. Sadece hayat görüşümüz farklıydı" yanıtını verdi.

Jolie röportajlarında biseksüel olduğunu açıklamaktan korkmadı. Foxfire filminden rol arkadaşı Jenny Shimizu ile cinselliği de kapsayan bir ilişkileri olduğunu da söyledi. Jolie, Jenny Shimizu hakkında şöyle konuştu: "Eğer kocamla evlenmeseydim muhtemelen Jenny ile evlenirdim. Onu gördüğüm ilk saniyede aşık oldum." Jolie, biseksüelliğiyle ilgili olarak, bir keresinde kendini "bir kadın hayranıyla yatmaktan en çok hoşlanacak ünlü" olarak tanımladı."

Jolie, 2005'in başlarında, "Brad Pitt ve Jennifer Aniston'un boşanmalarına neden olduğu" suçlamasıyla bir skandala karıştı. Suçlama "Mr. & Mrs. Smith filminin çekimleri sırasında Jolie ve Pitt'in bir ilişki yaşadığı" yönündeydi. Jolie bunu defalarca reddetti, ama birbirlerine set sırasında "aşık olduklarını" kabul etti. 2005'te bir röportajında, "Evli bir adamla ilişki kurmak, (benim babam da annemi aldattığı için), affedebileceğim bir şey değildir. Öyle bir şey yapsaydım aynada yüzüme dahi bakamazdım. Zaten kendi karısını aldatan bir adama da ilgi duymazdım.", açıklamasında bulundu.

Jolie ve Pitt, ilişkileri hakkında yorum yapmamalarına rağmen spekülasyonlar 2005 yılı boyunca devam etti. Aniston boşanmak için başvuruda bulunduktan 1 ay sonra Jolie ve Pitt'in samimi anları fotoğraflandı. Fotoğraflarda Jolie ve Pitt Jolie'nin oğlu Maddox'la birlikte Kenya'da bir kumsaldaydılar. Jolie ve Pitt yaz boyunca gittikçe artan bir sıklıkta birlikte görülmeye başladılar. Dünyanın en ilgi çeken çiftine medya "Brangelina" adını taktı. 11 Ocak 2006'da Jolie, Pitt'in çocuğuna hamile olduğunu People dergisine onayladı ve böylece ilişkilerini topluma ilk kez açıklamış oldu. 15 Eylül 2016 tarihinde Jolie, Pitt'e boşanma davası açtı. Jolie'nin "ailenin sağlığı" için boşanmak istediği belirtildi. Jolie boşanma dosyasında çocuklarının fiziksel velayetini istedi, Pitt'e çocuk ziyareti hakkı verildi.

Çocukları
Jolie'nin çocukları
 Maddox Chivan Jolie-Pitt
 Pax Thien Jolie-Pitt
 Zahara Marley Jolie-Pitt
 Shiloh Nouvel Jolie-Pitt
 Knox Léon Jolie-Pitt
 Vivienne Marcheline Jolie-Pitt

Jolie ilk çocuğu Maddox'u 7 aylıkken 10 Mart 2002'de evlat edindi. Maddox, 5 Ağustos 2001'de Kamboçya'da doğdu. Maddox, Battambang'da bir yerel yetimhanede kalıyordu. Jolie, Tomb Raider filmi ve UNHCR alan çalışması için Kamboçya'yı ziyaret ettikten sonra 2001 yılında onu evlat edinmek için başvuruda bulunmaya karar verdi. İkinci kocası Billy Bob Thornton'dan boşandıktan sonra onu evlat edindi. Jolie'nin diğer çocukları gibi o da basının hatırı-sayılır bir ilgisini aldı ve düzenli olarak medyada göründü. Jolie Harper's Bazaar'a Maddox'u şöyle anlattı: "Ben kadere inanan biri değilim. Ama Maddox'u gördüğüm an içime çok garip bir his doğdu. O an, onun annesi olacağımı biliyordum."

Jolie, ikinci çocuğu olan Zahara Marley'i altı aylıkken Etiyopya'dan 6 Haziran 2005'te evlat edindi. Zahara Marley 8 Ocak 2005'te doğdu. Annesi tarafından konulan asıl ismi Yemsrach'dı. Ama yasal ismi olan Tena Adam adı kendisine bir yetimhanede konuldu. Jolie, Zahara'yı Addis Ababa'da bulunan Wide Horizons For Children adlı yetimhaneden evlat edindi. ABD'ye döndükten hemen sonra Zahara susuzluk ve beslenme bozukluğu sebebiyle hastaneye yatırıldı. 2007'de medya, Zahara'nın biyolojik annesi Mentewabe Dawit'ı ortaya çıkardı. Mentewabe Dawit hâlâ yaşıyordu ve kızını geri istiyordu. Fakat kızını alamadı.

Jolie, Zahara'yı evlatlık alma kararını Brad Pitt ile beraber verdiğini belirtti. 16 Ocak 2006'da ise Kaliforniya'da bir mahkemede alınan kararla Angelina Jolie'nin çocuklarının ismi resmî olarak "Jolie-Pitt" şeklinde değişti. Jolie, ilk biyolojik çocuğu olan Shiloh-Nouvel'i 27 Mayıs 2006'da Namibya'da sezaryenle doğurdu. Pitt, Shiloh'un Namibya pasaportu alacağını açıkladı. Angelina Jolie, Shiloh'un resimlerinin satılmasını, paparazzilerin çekmesine tercih etti. Resimlere People dergisi yaklaşık 4.1 milyon Amerikan doları para verirken, Hello! dergisi 3.5 milyon Amerikan doları verdi. Tüm bu paralar Jolie-Pitt'in adı açıklanmayan yardım kuruluşuna verildi. New York'ta bulunan Madame Tussauds, 2 aylık Shiloh'un balmumu heykelini yaptı. Bu heykel Madame Tussauds'da yapılan ve bulunan ilk bebek heykeliydi.

Jolie, 15 Mart 2007'de Vietnam'dan 3 yaşındaki Pax Thien'i evlat edindi. Pax Thien, 29 Kasım 2003'te doğdu. Yerel bir hastaneye terk edilmiş Pax'ın asıl ismi Pham Quang Sang'dı. Jolie, Pax Thien'i Ho Şi Min Kenti içerisinde olan Tam Binh yetimhanesinden evlat edindi. Angelina Jolie, Pax Thien'in ilk isminin Pax'ın annesi tarafından, ölmeden önce önerildiğini belirtti.

Jolie, 2008 yılında Fransa'da Nice kentinde ikizlerini doğurdu. Bir kız ve bir erkek doğuran Jolie, kız olana Vivienne Marcheline ismini, erkek olana ise Knox Léon ismini verdi. Çocukların ilk resimleri People ve Hello! dergilerine 14 milyon dolar karşılığında satıldı. Bu para şu ana kadar bir ünlü resmi için ödenmiş en büyük miktardır. Jolie ve Pitt bu parayı Jolie/Pitt Yardım Kuruluşuna verdi.

Medyada

İmajı

Jolie, yedi yaşındayken, babasının başrolünü ve yardımcı yazarlığını üstlendiği Lookin' to Get Out adlı filmde ilk kez görüldü. Sonrasında, babası Jon Voight ile 1986 ve 1988 yıllarında Akademi Ödülü'nde yer aldı. Ama Jolie kendi kariyerine başladığında Voight soyadını kullanmamaya karar verdi. Çünkü, kendi kariyerini babasının desteği olmadan, kendi kurmak istiyordu. Konuşmalarında asla utangaç olmayan Jolie, ilk yıllarında halk arasında "vahşi kız" olarak tanınmaktan da rahatsızlık duymadı. 1999 yılında ikinci Altın Küre ödülünü aldıktan sonra, gece elbisesiyle, ödül sonrasında partinin verildiği Beverly Hilton Hoteli'nin havuzuna atladı ve şöyle bağırdı: "Bana göre komik olan şey, herkesin havuza atlamaması." Sonrasında ise bu durumu Playboy'a şöyle anlattı: "Salondaki insanlar özgür ve vahşi sanılıyor fakat onlar o kadar uysal ve dikkatli ki." Jolie, 2000 yılında Akademi Ödülleri Ödül Töreni'nde, Akademi Ödülü'nü aldıktan sonraki konuşmasında babasına "Muhteşem bir aktörsün, fakat muhteşem bir baba değilsin" dedi ve sonrasında annesine ve kardeşi James Haven'e duyduğu sevgiyi anlattı. Tören sonrasında kardeşi ile dudaktan dudağa öpüştüğü resim medyayı uzun süre meşgul etti ve haklarında dedikodular çıktı. Fakat Jolie ve Haven aralarında bir şey olmadığını, anne-babaları boşandıktan sonra aralarında ilişkinin çok güçlendiğini anlattılar. Jolie dedikoduların hakkında şöyle konuştu: "İnsanların bunu böyle bir şekilde düşünebileceğini asla düşünmemiştim."

Tanıtımcı ya da bir ajans kullanmayan Jolie, röportajlarında aşk ve seks hayatından, sado-mazoşist zevkleri olduğundan ve biseksüelliğinden bahsetti. Jolie ile ilgili en çok ilgi çeken şeylerden birisi de dudakları oldu. Dudakları her zaman medyanın ilgisini toplayan Jolie "Batı'da güzelliğin güncel altın standardı" olarak anıldı. Aktör Billy Bob Thornton ile olan ilişkisi, konuşmaları ve UNHCR'da İyi Niyet Elçisi olması gibi, küresel problemlerle ilgilenen bir insana dönüşmesi de çok yazıldı. 2004 yılından beri pilotluk dersleri alan Jolie'nin özel bir lisansı da bulunmaktadır. Aynı zamanda kendine ait, özel Cirrus SR22 model uçağı var.

Medya bir süre Jolie'nin Budist olduğunu iddia etti. Fakat, Jolie Budist olmadığını, yalnızca Budizm öğrenmeye çalıştığını söyledi. Çünkü, oğlu Maddox'un topraklarında bu dinin hakim olduğunu ve oğlunun kültürünün öğrenmeye çalıştığını söyledi. Şu ana kadar Tanrı'ya inanıp inanmadığıyla ilgili bir açıklama yapmadı.

2005'in başlarından itibaren Brad Pitt ile olan ilişkisi medyada en çok yazılan ünlü hikâyelerinden biri oldu. Pitt ile ilişkilerine "Brangelina" deniliyor. Jolie ve Pitt, ilk çocuklarının doğumunda medyanın ilgisinden uzaklaşmak için Namibya'ya gitti. Onlar Namibya'da iken basın Shiloh'u "İsa'dan beri en çok beklenen bebek" olarak tanımladı.

İki yıl sonra ise Angelina Jolie'nin ikinci hamileliği tekrar medyanın bir numaralı konusu oldu. Jolie, Nice'de doğumunu gerçekleştirmek için, gazeteciler ve fotoğrafçılar dışarıda beklerken 2 hafta geçirdi. Q Score'un 2000 yılında Jolie, Oscar kazandıktan sonra yaptığı anketin sonucunda, ankete yanıt veren insanların yalnızca %31'i Angelina'yı kendilerine yakın buldu. 2006 yılında yapılan aynı ankete göre ise Amerikanların %81'i Angelina'yı kendilerine yakın hissetti. Yine 2006 yılında ACNielsen tarafından, 42 uluslararası alanda, Pitt ile birlikte ürünler ve markalar için en favori ünlü seçildi. Jolie, 2006 ve 2008 yılında Dünyanın en etkili 100 ismini belirleyen Time 100 listesine girdi. Jolie; People, Maxim, FHM, Esquire, Vanity Fair, Stuff gibi dergileri de kapsayan birçok dergide dünyanın en güzel kadını, en seksi kadını seçildi ve defalarca ilk beşe girdi. Son olarak, Forbes dergisi tarafından dünyanın en güçlü kadını seçildi. Jolie, aynı listede 2008'de üçüncü, 2007'de ise on dördüncüydü. Dünyanın en güçlü kadını olan Jolie, 2009 yılında Forbes dergisi tarafından Hollywood'un en çok kazanan oyuncusu seçildi.

Angelina Jolie 2 Şubat 2013 tarihinde konan teşhisin ardından göğüslerini aldırdığını açıkladı. Angelina Jolie, New York Times'a yazdığı makalede teşhisin 2 Şubat'ta konulduğunu ve iki hafta içinde ameliyat masasına yattığını söyledi.

Angelina Jolie, "Taşıdığım BRCA1 geni nedeniyle göğüs ya da yumurtalık kanseri olma riskim çok fazla. Mastektomi ameliyatının ardından göğüs kanseri riski yüzde 87'den yüzde 5'e düştü. Ameliyatım 8 saat sürdü. Daha sonra göğüslerime implant yerleştirildi" diye yazdı. Mart 2015'te yumurtalık kanseri olma riski yüksek bulunduğu için yumurtalıklarını ameliyat ile aldırmıştır.

Görünümü
Angelina Jolie'nin ilişkilerinin ve filmlerinin yanı sıra dövmeleri de her zaman ilgi çekti. Şu an Jolie'nin vücudunda bilinen 12 dövmesi var. Kolunda Arapça harflerle "strength of will" (irade kuvveti) yazan dövmesi var. Yine kolunda, Winston Churchill'inn ünlü konuşmasını yaptığı tarihi temsil eden "V" ve "MCMXL" dövmesi ve gerisinde ise "XIII" dövmesi var.

Karnının aşağı kısımlarında, kasıklarının yukarısında, Latince harflerle "Quod me nutrit, me destruit" (Beni besleyen şey, beni yok edecek) yazan bir dövmesi var. Sırtında, sol üst köşede, oğlu Maddox'un geldiği yerin alfabesiyle kötü şanstan korunmak için bir dua bulunuyor. Sol kolunda, Tennessee Williams tarafından söylenmiş, "A prayer for the wild at heart kept in cages" (Vahşi yürekli olup da kafeslerde tutulanlar için bir dua) dövmesi bulunuyor. Sırtında, boynunun olduğu hizada, "haklarını bil" anlamına gelen "know your rights" dövmesi ve sol kolunda çocuklarının doğdukları yerlerin coğrafi koordinatlarını gösteren bir dövme bulunuyor. Sırtının altları, kalçasının yukarısında ise büyük bir kaplan dövmesi var. Bunların dışında daha birçok dövmesi olan Jolie, yıllar içerisinde birçok dövmeyi yaptırdıktan sonra da sildirdi. Ejderha ve Billy Bob dövmesinin üstüne çocuklarının doğduğu yerlerin coğrafi koordinatları gösteren dövmeyi yaptırdı. Jolie sol kolundaki Billy Bob dövmesi hakkında "Asla vücuduma bir erkeğin ismini dövme yaptırmayacağım" dedi. Çince'de ölüm anlamına gelen, "死" şeklindeki dövmenin üzerine ise kötü şanstan korunmak için yapılan duayla kapattırdı.

Belinin altlarında sildirdiği bir pencere dövmesini programcı James Lipton'un "neden pencere?" sorusu üzerine şöyle anlattı: "Her zaman kendimi içeride hissediyordum, ruhum kapana kısılmış gibiydi ve içimde hep dışarıya bakma arzusu vardı. Her zaman dışarıda olmak istiyordum. Setlerde, molalarda pencereden bakar, dalar giderdim. Bu dövmeyi sildirdim. Çünkü artık olmak istediğim yerde, dışarıdayım." Sol kolunda, anlamını yalnızca Billy Bob ve Angelina'nın bildiği bir dövme de Arap harfleriyle yazılan "irade kuvveti" (العزيمة) anlamına gelen dövmeyle kapatıldı. M harfini ön kolunda dövmeleyen Jolie sonrasında bu dövmeyi de sildirdi. Sağ kolunda Japonca cesaret anlamına gelen dövmesini de yıllar içinde sildirdi.

Filmografi

Kazandığı ve aday gösterildiği ödüller

Ayrıca bakınız
 Akademi Ödülleri'nin en genç ve en yaşlı kazananları ve aday gösterilenleri listesi

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Jolie, Angelina Angelina Jolie Biyografisi  Biyografi.info 16 Ağustos 2009 tarihinde erişilmiştir.
 UNHCR Angelina Jolie'nin Yolculukları  UNHCR.org 16 Ağustos 2009 tarihinde erişilmiştir.
 Souliejolie Angelina Jolie'nin Dövmeleri  Souliejolie.com 16 Ağustos 2009 tarihinde erişilmiştir.
 UNHCR. Angelina Jolie UNHCR Goodwill Ambassador Fact Sheet . UNHCR.org. 8 Eylül 2008 tarihinde erişilmiştir.
 UNHCR. Field Missions . UNHCR.org. 8 Eylül 2008 tarihinde erişilmiştir.
 Bandon, Alexandra. Following, Ambivalently, in Mom or Dad's Footsteps . The New York Times. 25 Ağustos, 1996. 25 Şubat 2009 tarihinde erişilmiştir.
 Rochlin, Margy. Angelina Jolie: For a Fighting Machine, a 'Bad Girl' Image Is Good . The New York Times. 17 Haziran 2001. 16 Ocak 2009 tarihinde erişilmiştir.
 Heath, Chris. Blood, Sugar, Sex, Magic . Rolling Stone. Temmuz 2001. 8 Eylül 2008 tarihinde erişilmiştir.
 Van Meter, Jonathan. Body Beautiful. Vogue. Nisan 2002. 8 Eylül 2008'de erişilmiştir.
 Van Meter, Jonathan. Learning to Fly. Vogue. Mart 2004. 8 Eylül 2008'de erişilmiştir.
 Schruers, Fred. Angelina Jolie. Premiere Magazine. Ekim 2004. 8 Eylül 2008 tarihinde erişilmiştir.
 Sessums, Kevin. Wild at heart. Allure. Kasım 2004. 8 Eylül 2008'de erişilmiştir.
 Swibel, Matthew. Bad Girl Interrupted . Forbes. 12 Haziran 2006. 8 Eylül 2008'de erişilmiştir.
 Van Meter, Jonathan. The Bold and the Beautiful. Vogue. Ocak 2007. 8 Eylül 2008'de erişilmiştir.
 Palmer, Martin. Angelina Almighty . The Times. 8 Eylül,2007. 8 Eylül 2008 tarihinde erişilmiştir.
 Harris, Mark. The Mommy Track . The New York Times. 15 Ekim 2008. 16 Ocak 2009 tarihinde erişilmiştir.
 Barnes, Brooks. Angelina Jolie's Carefully Orchestrated Image . The New York Times. 20 Kasım 2008. 24 Kasım 2008 tarihinde erişilmiştir.

Dış bağlantılar

 Beyazperde'de Angelina Jolie

 Rotten Tomatoes'ta  Angelina Jolie

1975 doğumlular
Los Angeles doğumlu kadın oyuncular
Voight ailesi
20. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
21. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
Amerikalı pilotlar
Amerikalı kadın sinema oyuncuları
Amerikalı film yönetmenleri
Amerikalı senaristler
İnsani yardımlarda bulunan Amerikalılar
Amerikalı LGBT oyuncular
Amerikalı Budistler
Alman asıllı Amerikalılar
Kanada asıllı Amerikalılar
Hollanda asıllı Amerikalılar
Métis asıllı Amerikalılar
Slovak asıllı Amerikalılar
Beverly Hills Yüksek Okulunda öğrenim görenler
Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sahipleri
En İyi Kadın Mini Dizi veya Televizyon Filmi Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Kadın Film Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Kadın Dizi Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği
Kadın film yönetmenleri
Biseksüel kadınlar
Yaşayan insanlar
Amerikalı film yapımcıları
Los Angeles doğumlu film yönetmenleri
En iyi Kadın Oyuncu Saturn Ödülü sahipleri
Yardımcı Rolde Kadın Oyuncu Tarafından Üstün Performans Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
Satellite Ödülü sahipleri
Jean Hersholt Yardımseverlik Ödülü sahipleri

Angelina Jolie


Lisa Anne Haapaniemi Swayze DePrisco (), cunoscută și sub numele de scenă Lisa Niemi, este o actriță, dansatoare, scenaristă, coregrafă, fostă soție a actorului Patrick Swayze timp de 34 de ani între 1975 până la moartea acestuia în 2009. Actualmente este recăsătorită cu Albert DePrisco (din 2014).

Referințe

Oameni în viață
Coregrafi americani
Dansatori americani
Actori de film americani
Regizori de film americani
Scenariști americani

Lisa Niemi


Alexandrine af Baden (Alexandrine Luise Amalie Friederike Elisabeth Sophie; 6. december 1820 – 20. december 1904) var en tysk prinsesse af Baden. Som ægtefælle til hertug Ernst 2. af Sachsen-Coburg og Gotha var hun hertuginde af Sachsen-Coburg og Gotha fra 1844 til 1893.

Biografi

Prinsesse Alexandrine blev født den 6. december 1820 i Karlsruhe i Storhertugdømmet Baden som datter af storhertug Leopold 1. af Baden i hans ægteskab med prinsesse Sophie af Sverige.

Hun blev gift den 13. maj 1842 i Karlsruhe med hertug Ernst 2. af Sachsen-Coburg og Gotha, der var bror til Dronning Victoria af Storbritanniens prinsgemal, Prins Albert af Sachsen-Coburg og Gotha. Der blev ikke født børn i ægteskabet.

Hertug Ernst 2. døde den 22. august 1893. Hertuginde Alexandrine overlevede sin mand med 11 år og døde den 20. december 1904 på Callenberg Slot i Sachsen-Coburg.

Eksterne links

Huset Zähringen
Hertuginder af Sachsen-Coburg og Gotha
Personer fra Karlsruhe

Alexandrine af Baden


جاكوب جونز  ضابط بحرية في الجيش الأمريكي كان له دور مهم في حرب 1812.

ولد في في سميرنا في ديلاوير في مارس 1768 وبعد تجربته للطب والسياسة شارك في حرب عير معلنة على فرنسا 1798 – 1800 كمرشح بحرية حيث عين في 10 أبريل 1799. واشترك عام 1803 في حرب السنوات الأربع كملازم، وفي 31 أكتوبر اعتقل عندما تم القبض على الفرقاطة فيلادلفيا، وظل سجينا لعشرين شهرا. وعندما عاد إلى الولايات المتحدة خدم في سفينتي آدمز وأرغوس.

في حرب 1812 كان قائد سفينة واسمها الدبور (والتي تولى قيادتها في 4 يونيو 1810) واستولت على سفينة بريطانية اسمها الدلفين، وهزمت سفينة حربية اسمها فروليك قرب رأس هاتيراس في 18 أكتوبر 1812 وقرب نهاية المعركة أتت سفينة بريطانية ب74 مدفع واستولت على الدبور وعندما تم تبادل السجناء بعد سنة تم إعطاء جونز ميدالية ذهبية من الكونغرس. ثم قاد فرقاطة ماسيدونيان وقدم خدمات كبيرة للعميد بحري إسحق شونسي في بحيرة أونتاريو.

بعد الحرب قاد جونز الفرقاطة البريطانية السابقة ماسيدونيان نحو المتوسط، وساعد العميد بحري ستيفن ديكاتور في الحملة التي هزمت القوات الجزائرية عام 1815 وقاد بعدها سريات في المتوسط عام 1821، وعين بعد ثلاث سنوات في مجلس المفوضين البحريين، وعين بعدها بسنتين في المحيط الهادي ثم عين في بالتيمور ثم نيويورك ثم حكم الملجأ البحري عند مماته في فيلادلفيا في 3 أغسطس 1850.

السفن

سميت سفينتان على جاكوب جونز:
 جاكوب جونز (DD-61) بنيت عام 1914 ومولتها السيدة كريتندون وهي من نسل جاكوب جونز، وأطلقت عام 1915، شاركت في الحرب العالمية الثانية كسفينة حماية وإنقاذ وأغرقت بطوربيد في 6 ديسمبر 1917.
 جاكوب جونز (DD-130) بنيت عام 1918 ومولتها السيدة دوتون وهي من نسل جاكوب جونز أيضا، وأطلقت عام 1919، وشهدت فترات بين وضع الخدمة والاحتياط، ثم أوقفت مؤقتا عن الخدمة بين عامي 1922 – 1930 حيث شاركت في عمليات تدريبية في الكاريبي وأوروبا، قبل أن تشارك في الحرب عام 1942، وتغرق بصاروخ ألماني في 28 فبراير من تلك السنة.

مصادر
 Encyclopedia Brittanica, 15th Edition, 1978.
 Dictionary of American Naval Fighting Ships

مراجع

أشخاص من سميرنا (ديلاوير)
أفراد البحرية الأمريكية في حرب 1812
أفراد عسكريون أمريكيون في حرب البربر الثانية
أفراد عسكريون أمريكيون في حرب طرابلس
أفراد عسكريون أمريكيون من شبه الحرب
حائزون على ميدالية الكونغرس الذهبية
ضباط بحرية الولايات المتحدة
عسكريون أمريكيون
مواليد 1768
مواليد في سميرنا (ديلاوير)
وفيات 1850
وفيات في فيلادلفيا (بنسيلفانيا)

جاكوب جونز


سيسوق هي قرية لبنانية من قرى قضاء عكار في محافظة الشمال. تقع في تجمع للقرى يسمى الهضبات.

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء عكار
أماكن مأهولة في لبنان
القيطع
تجمعات مارونية في لبنان
مدن لبنان

سيسوق


was a town located in Mima District, Tokushima Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 18,160 and a density of 163.47 persons per km². The total area was 111.09 km².

On March 1, 2005, Wakimachi, along with the towns of Mima (former), Anabuki, and the village of Koyadaira (all from Mima District), were merged to create the city of Mima.

See also
Groups of Traditional Buildings

External links
 Mima official website (in Japanese)

Dissolved municipalities of Tokushima Prefecture
Mima, Tokushima

Waki, Tokushima


The Carrie Diaries ist eine US-amerikanische Jugendserie, die auf der gleichnamigen Buchreihe der Autorin Candace Bushnell basiert. Sie ist ein Prequel zur Fernsehserie Sex and the City, die von 1998 bis 2004 bei HBO ausgestrahlt wurde. Die Serie zeigt Carrie Bradshaw in den frühen 1980er-Jahren während ihres Highschool-Abschlussjahres und ihren Anfängen in New York als Autorin. Sie besteht aus zwei Staffeln und 26 Episoden. Die Erstausstrahlung in den USA erfolgte am 14. Januar 2013 bei The CW.

Handlung
Vor Sex and the City war Carrie Bradshaw ein Mädchen aus der Kleinstadt, das wusste, dass es einmal mehr sein möchte. Aber bevor sie das in Angriff nehmen kann, muss sie es schaffen, ihr letztes Jahr an der Highschool zu überstehen. Bis jetzt waren Carrie und ihre Freunde immer unzertrennlich. Doch dann tritt Sebastian Kydd auf den Plan und der Betrug einer Freundin lässt sie alles in Frage stellen.

Produktion
Im September 2011 gab der Sender The CW sein Vorhaben bekannt, die Buchreihe The Carrie Diaries von Candace Bushnell in eine Fernsehserie zu adaptieren. Die Gossip-Girl-Produzenten Josh Schwartz und Stephanie Savage werden das Projekt verwirklichen und die Sex and the City-Drehbuchautorin Amy Harris wird das Projekt kreativ unterstützen. Nachdem der Sender im Januar 2012 die Produktion einer Pilotfolge bekannt gab, gab er im Mai 2012 grünes Licht und orderte 13 Episoden für die erste Staffel.

Anfang Mai 2013 gab The CW die Produktion einer zweiten Staffel mit 13 Episoden bekannt. Die Einstellung folgte genau ein Jahr später, am 8. Mai 2014.

Casting
Als erstes wurde die zu dem Zeitpunkt noch recht unbekannte Schauspielerin Stefania Owen als Dorrit Bradshaw, Carries rebellische kleine Schwester, gecastet. Nach monatelanger Spekulationen wurde die Hauptrolle der Carrie Bradshaw am 27. Februar 2012 an AnnaSophia Robb vergeben. Am selben Tag stießen auch Katie Findlay als Maggie Landers und Ellen Wong als Jill Thompson zum Projekt. Die männliche Hauptrolle ging Anfang März 2012 an Austin Butler. Im weiteren Verlauf des Monats wurden noch Freema Agyeman als Carries Mentorin Larissa Loughton, Brendan Dooling als Walt Reynolds, Matt Letscher als Carries und Dorrits Vater Tom Bradshaw sowie Chloe Bridges als Donna LaDonna angeworben.

Im Juli 2013 wurde Lindsey Gort für die zweite Staffel verpflichtet. Sie spielt die Rolle der Samantha Jones.

Dreharbeiten
Die Dreharbeiten für den Serienpiloten begannen Ende März 2012 in New York City. Mit der Produktion der restlichen Episoden wurde im Sommer 2012 begonnen.

Besetzung

Ausstrahlung
Nach der Serienbestellung im Mai 2012, wurde ein Starttermin in der sogenannten Midseason genannt. So startete die Serie beim Sender The CW am 14. Januar 2013 als Lead-in für 90210. Die Pilotfolge wurde von etwas mehr als 1,6 Millionen Zuschauern gesehen, woraus ein Zielgruppen-Rating von 0,6 resultierte. Der Sender hatte sich dafür entschieden für die erste Staffel keine weiteren Episoden mehr zu bestellen, sodass das erste Staffelfinale am 8. April 2013 ausgestrahlt wurde. Die ebenfalls aus 13 Episoden bestehende zweite Staffel wurde vom 25. Oktober 2013 bis zum 31. Januar 2014 ausgestrahlt.

Episodenliste

Staffel 1

Staffel 2

Rezeption

Literatur
 Candace Bushnell, The Carrie Diaries – Carries Leben vor Sex and the City, CBT Jugendbücher Verlag Berlin 2010. ISBN 978-3-570-16104-3

Weblinks

 Offizielle Website von The CW

Einzelnachweise

Fernsehserie (Vereinigte Staaten)
Fernsehserie der 2010er Jahre
Kinder- und Jugendfernsehserie
Fernsehserie (The CW)

The Carrie Diaries (Fernsehserie)


Nacionalni muzej umjetnosti Ukrajine (ukrajinski: Національний Художній Музей України) - muzej posvećen ukrajinskoj umjetnosti, a nalazi se u Kijevu u Ukrajini.

Muzej je otvoren 1. kolovoza 1899. kao Gradski muzej starina. Preimenovan je u Prvi državni muzej, 23. lipnja 1919. (uredbom Vlade Ukrajinske Sovjetske Socijalističke Republike), a zatim u Sveukrajinski povijesni muzej 1924. godine. Nastanak sadašnjeg muzeja datira iz 1936. godine, kada su zbirke Ukrajinskog povijesnog muzeja podijeljene u povijesnu i umjetničku zbirku. Prva je postala temelj Povijesnog muzeja (sada Nacionalni muzej povijesti Ukrajine) i Državnog muzeja ukrajinske umjetnosti koji je preimenovan 1953., nakon Drugog svjetskog rata (i vjerojatnih oštećenja), na sadašnje ime.

Dana, 26. travnja 2014. u muzeju su izložene umjetnine pronađene u domu bivšeg predsjednika Viktora Janukoviča. Muzej prikuplja i neslužbena umjetnička djela iz totalitarnog razdoblja - ukrajinskog undergrounda od kasnih 1950.-ih do 1991. godine.

Nacionalni muzej umjetnosti Ukrajine ima najreprezentativniju zbirku ukrajinske figurativne umjetnosti na svijetu. Zbirka muzeja broji gotovo 40 tisuća eksponata, među kojima su zastupljena remek-djela ukrajinskog slikarstva, kiparstva i grafike od doba Kijevske Rusi do danas. Zbirka ukrajinske barokne umjetnosti je izvanredna po svojoj vrijednosti. Živopisnu i originalnu ukrajinsku avangardnu baštinu zastupljenu u muzeju prikazuju djela svjetski poznatog kipara Aleksandra Arčipenka, slikarice Aleksandre Ekster, Olekse Hriščenka, Aleksandra Bogomazova i Viktora Palmova.

Muzej posjeduje jednu od najboljih ukrajinskih zbirki ikona, koju otvara rijetki predmet iz 12. stoljeća – polikromirani drveni reljef "Sveti Juraj s hagiografijom" bizantskog porijekla.

Galerija

Izvori

Ukrajinska umjetnost
Građevine u Kijevu
Umjetnički muzeji i galerije

Nacionalni muzej umjetnosti Ukrajine


Souroubea est un genre de plantes à fleurs de la famille des Marcgraviaceae, comportant 21 à 27 espèces néotropicales valides, et dont l'espèce type est Souroubea guianensis Aubl..

Protologue

En 1775, le botaniste Aublet propose le protologue suivant :

Liste d'espèces
Selon  :

Selon  :

Selon  (Attention liste brute contenant possiblement des synonymes) :

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des plantes décrites par Fusée-Aublet

Liens externes

Marcgraviaceae
Genre d'Ericales (nom scientifique)
Plante à fleurs d'Amérique
Végétation tropicale américaine
Plante décrite par Aublet

Souroubea


Vanadzor ya da Karakilise (; ), ülkenin kuzey kesimindeki Lori Eyaletinin başkenti olarak hizmet veren kentsel bir belediye topluluğu ve Ermenistan'ın üçüncü büyük şehridir. Başkent Erivan'ın yaklaşık  kuzeyinde yer almaktadır. 1979 yılında yapılan resmi nüfus sayımında 148,876 olan nüfusu, 2011 nüfus sayımında 86,199'a düşmüştür. Şu anda kentin nüfusu yaklaşık 76.000'dir. Vanadzor, Ermeni Apostolik Kilisesi'nin Gougark Piskoposluğu'nun merkezidir.

Etimoloji
Şehrin eski adı, burada bulunan siyah kiliseden gelir 1935 yılına kadar Karakilis () olarak anılırdı. Sergey Kirov'un ölümünden sonra Karakilis adı Kirovakan olarak değiştirildi. Sovyetler Birliği dağılıncaya kadar bu adla anıldı. Daha sonra Ermeniler şehre "Vanadzor" adını verdiler.

Tarih

Bugünkü Vanadzor bölgesi, yakınlardaki Tagavoranist ve Mashtots tepelerinde bulunan mezarlara ve diğer tarihi kalıntılara dayanarak Tunç Çağı'ndan beri yerleşim yeri olmuştur. Antik çağda bölge, Ermenistan Krallığı'nın 13. vilayeti olan Gugark'ın Taşir kantonuna bağlıydı. Daha sonra bölge diğer Ermeni hanedanları olan Arşaklar ve Bagratuniler tarafından yönetildi. Bölge, 10. yüzyıldan 12. yüzyılın başlarına kadar Lori Krallığı'nın bir parçasıydı. Selçuklu Türklerinin istilası ile bölge Selçuklu İmparatorluğu'nun egemenliği altına girdi. Yerleşim, muhtemelen 13. yüzyılın başlarında Selçuklular tarafından Gharakilisa (Türkçede kara kilise anlamına gelir) olarak adlandırılmış, bu isim yakındaki bir tepede bulunan siyah taşlı Kutsal Meryem Ana Ermeni kilisesinden alınmıştır.

1801 yılında Lori bölgesinin tamamı Gürcü devletiyle birlikte Rus İmparatorluğu'nun bir parçası haline geldi. Lori, İran sınırındaki Rus savunma güçleri için stratejik açıdan önemli bir bölgeydi. 1826'da Gharakilisa yerleşimi, Rus-İran savaşı sırasında Hasan Han tarafından tamamen yok edildi. 1828'de Ruslar, 1828-29 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında birliklerinin konuşlandırılması için önemli bir merkez olarak yeni bir şehir kurdu. Haçatur Abovyan'a göre, Garakilisa'nın nüfusu 1820'lerin sonunda 600'den fazla değildi ve çoğunlukla Erivan'dan gelen göçmenlerden oluşuyordu. 1849'da Rus İmparatorluğu'nun Erivan Valiliği'nin bir parçası oldu. Yeni idari statüsü altında Garakilisa; Kars, Ardahan ve Batı Ermenistan'ın Karin (Erzurum) ve Daroynk (Doğubeyazıt) şehirlerinden yüzlerce göçmen Ermeni ailenin akınına uğradı.

Kasaba, 1899 yılında Tiflis'e doğru demiryolunun açılmasıyla önemli bir yükseliş yaşadı. Kasabanın civarı, Mayıs 1918'de General Tovmas Nazarbekyan'ın Garegin Njdeh liderliğindeki sayıca az birliklerinin bölgeyi işgalci Osmanlı Ordusuna karşı başarılı bir şekilde savunduğu ve kritik Ermeni saldırısından sadece birkaç gün sonra onları geri püskürttüğü Karakilise Muharebesi'nin yapıldığı yerdi. Serdarabad Muharebesi'ndeki zafer, Ermenistan Cumhuriyeti'nin ortaya çıkmasına olanak sağladı. Spitak -Vanadzor karayolunun kuzey tarafında, yaklaşık  şehrin batısında, bir kilisenin kalıntıları arasında, o savaşa ait planlı bir anıtın bulunduğu küçük bir tapınak vardır.

1920'de, yalnızca 2 yıllık bağımsızlığın ardından Ermenistan, Sovyet yönetimi altına girdi. Mimarlar Karo Halabyan, Mikayel Mazmanyan ve Gevork Kochar tarafından başlatılan Garakilisa'nın ilk şehir gelişim planı, 1929-1930 yıllarında kabul edildi. Yeni plana göre şehir Doğu ve Batı yönlerine doğru genişletildi. 1935'te Sovyetler, Bolşevik lider Sergey Kirov'un onuruna Kirovakan şehrini yeniden adlandırdı. 1939'da mimarlar N. Zargaryan ve A. Minasyan tarafından hazırlanan yeni bir şehir imar planıyla bir sanayi bölgesi ve yazlık tatil alanı oluşturuldu. Şehrin merkezi 1950'lerde yeniden geliştirildi. Sergey Kirov'un adını taşıyan merkezi şehir meydanı (şimdiki Hayk Meydanı), çevresindeki hükümet ve idari binalarla birlikte inşa edildi.

Ermenistan bağımsızlığını kazandıktan sonra şehrin içinden geçen Vanadzor Nehri'nden dolayı Kirovakan'ın adı, Vanadzor olarak değiştirildi.

Vanadzor, Gümrü ve Spitak ile birlikte ( batı), 1988 yılındaki depremde kentte 564 kişi hayatını kaybetti ve büyük hasar gördü. Diğer iki şehrin aksine Vanadzor'daki binaların çoğu depremden zarar görmedi.

Coğrafya ve iklim

Lori Eyaleti'nin başkenti olan Vanadzor, Erivan'ın  kuzeyinde ve Gümrü'nün  doğusunda yer almaktadır.

Deniz seviyesinden ortalama 1.350 metre (4.430 feet) yükseklikte bulunan Vanadzor, Pambak Nehri vadisinde, Tandzut ve Vanadzor nehirlerinin Pambak Nehri'ne katıldığı noktada yer almaktadır. Şehir, 2.500 metre (8.200 fit) yüksekliğindeki Bazum ve Pambak dağları ile çevrilidir. Güney ve doğu bölgeleri yoğun ormanlarla kaplıyken, kuzey ve batı bölgeleri sadece çalı ve bitkilerle kaplıdır.

Vanazdor'da yazlar serin, kışlar ise nispeten ılık geçmektedir. Kış aylarında ortalama sıcaklık -4,2 °C (24,4 °F) iken, yaz aylarında 20 °C'ye (68 °F) kadar ulaşır. Vanadzor'un iklimi nemli karasal iklim olarak sınıflandırılır. Yağış miktarı 650 mm (25,6 inç) civarındadır.

Kentin güneybatısında yer alan Vanadzor Botanik Bahçesi, Ermenistan Cumhuriyeti'ndeki beş botanik parktan biridir.

Demografi

Nüfus

Vanadzor'un nüfusu, Erivan Valiliği'nin bir parçası haline geldiği 1849 yılından bu yana kademeli olarak artmıştır. Kirovakan-Vanadzor'un nüfusu, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, Stalin'in gelen Ermenilere tarihi anavatanlarında daha iyi bir yaşam vaadiyle Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne açık göçe izin vermesiyle önemli ölçüde arttı. Çoğunluğu Ermeni kırımından sağ kurtulanlar olmak üzere, Avrupa'nın ve Orta Doğu'nun farklı yerlerinden gelen Ermeniler, Kirovakan'a göç edip yerleştiler. Sovyet istihbaratı ve İçişleri Bakanlığı tarafından dayatılan sert koşullar nedeniyle göçmenlerin çoğu Sibirya'daki ve başka yerlerdeki çalışma kamplarına gönderildi. Ermeni göçmenlere yönelik bu muamelenin nedeni, neredeyse hepsinin yerel halktan daha eğitimli olması, üçten fazla dil konuşması ve Stalinist hükümet tarafından ulusal güvenliğe tehdit olarak görülen Ermeni Apostolik Kilisesi'ne açık bir şekilde bağlı olmalarıydı. Zorluklara rağmen, sonraki yıllarda daha fazla Batı Ermenisi Kirovakan'a göç etti. Ancak göçmenlerin birçoğu şehri terk ederek Kıbrıs, Lübnan, Suriye, Yunanistan, Fransa ve Amerika Birleşik Devletleri gibi diaspora ülkelerine geri döndü. Günümüzde Vanadzor'da yaklaşık 2.000 Batı Ermenisi yaşamaktadır ve bunların çoğu günlük yaşamlarında hala Batı Ermenice lehçesini kullanmaktadır.

Vanadzor'un çoğunluğunu etnik Ermeniler oluştururken, küçük topluluklar halinde Rus, Ukraynalı ve Yunan nüfus da bulunmaktadır.

Vanadzor'un 1831'den bu yana nüfus-zaman çizelgesi aşağıdaki gibidir:

Din

Nüfusun çoğunluğu Ermeni Apostolik Kilisesi'ne mensuptur. Vanadzor, Lori eyaletinin nüfusuna hizmet veren Ermeni Apostolik Kilisesi'nin Gougark Piskoposluğu'nun merkezidir.

2016 yılı itibariyle şehride 4 kilise ve 2 şapel bulunmaktadır:

 Meryem Ana Kilisesi: 1831 yılında açılan ve Garakilisa 'kara kilisesi' olarak da bilinen kilise, şehrin korunmuş en eski kiliselerinden biridir. Kilise, 1999 yılında tamamen yenilenmiştir.
 Kamakatar Şapeli: Şehrin kuzeydoğusunda yer almaktadır. Aslen Orta Çağ'dan kalma olan mevcut bina, 1841'de yeniden inşa edildi.
 Kutsal Bakire Meryem'in Doğuşu Kilisesi: 1895'te açılan kilise, kentin küçük Rus Ortodoks cemaatine hizmet vermektedir.
 Surp Sarkis Kilisesi: Vanadzor'da 200 yılında açılan kilise, piskoposluk binasının yakınında bulunmaktadır.
 Narek Aziz Krikor Katedrali: 2000 yılında açılan katedral, Ağıtlar Kitabı'nın 1000. yıldönümü anısına Naregli Aziz Krikor'un adını taşımaktadır. Şu anda Ermeni Apostolik Kilisesi Gougark Piskoposluğunun merkezidir.
 Kutsal Çocuklar Şapeli: 2006 yılında, Vanadzor'daki Tsitsernak çocuk kampında açıldı.

Vanadzor sakinlerinin çoğu geleneksel olarak, ilk kez 1946 yılında gelen protestan Batı Ermenileri tarafından kurulan Ermeni Evanjelik Kilisesi'nin üyesidir. O zamanlar herhangi bir dini faaliyet kanunen cezalandırılsa da, Evanjelik geleneğin takipçileri inançlarını uygulamaya devam ettiler ve Sibirya'ya sınır dışı edilmekten kaçınmak için bodrumlarda gizlice toplandılar. Özellikle Musa Dağ (Musa Ler) Ermenileri, polis ve mahalle nöbetçilerinin sürekli tehditlerine rağmen Evanjelik inancının ve geleneklerine bağlılığın öncüsü oldular.

Kültür

Vanadzor, M.Ö. 4. binyıldan kalma birçok kalıntıya ev sahipliği yapan yakındaki Mashtots tepesi de dahil olmak üzere çeşitli arkeolojik alanlara sahiptir. 1938 yılında açılan Lori-Pambak Arkeoloji Müzesi, Gugark bölgesinin tarihine ve etnografyasına adanmıştır. Şu anda yaklaşık 34.000 parça ve eserden oluşan bir koleksiyona sahiptir.

Vanadzor, Lori Eyaleti'nin ve kuzeydoğu Ermenistan'ın kültür merkezidir. Charles Aznavour'un adını taşıyan Vanadzor Kültür Evi, Ermenistan'daki en büyük merkezlerden biridir. Eduard Kzartmyan Müzik Okulu, 1934 yılında kurulmuş önemli bir sanat okuludur. Vanadzor Güzel Sanatlar Müzesi 1974'ten beri, yazar Stepan Zoryan'ın ev müzesi ise 1990'dan beri faaliyet göstermektedir.

Şehir , Vanadzor Bohem Oda Tiyatrosu, Vanadzor Müzikal Tiyatrosu, Hovhannes Abelyan'ın adını taşıyan Vanadzor Drama Tiyatrosu ve Vanadzor Kukla Tiyatrosu gibi birçok tiyatroya ev sahipliği yapmaktadır. Vanadzor'un diğer ünlü sanat toplulukları arasında Horevel Folke Dans Topluluğu (1958 yılında kurulmuştur), Vanadzor Oda Müziği Korosu (1989) ve Vanadzor Oda Orkestrası (1993) bulunmaktadır.

Vanadzor ayrıca Lousnelius, Lav Eli ve Vordan Karmir gibi birçok ünlü hard rock grubunun da yapımcılığını üstlendi.

Şehirde 2016 yılı itibariyle dört halk kütüphanesinin yanı sıra dört çocuk kütüphanesi de bulunmaktadır.

Ulaşım

Vanadzor, Ermenistan'ın diğer bölgelerine demiryolu ve ulusal otoyollarla bağlanmaktadır. Erivan'a giden M-3 otoyolunu Bagrataşen'deki Gürcistan sınırına bağlayan M-6 otoyolu, Vanadzor'dan geçmektedir. Şehir ayrıca M-8 otoyolu üzerinden doğudaki Tavuş Eyaleti ile de bağlantılıdır. Vanadzor'da, şehri Gümrü üzerinden Erivan'a ve Ayrum üzerinden Tiflis'e bağlayan Güney Kafkasya Demiryolları'nın hizmet verdiği bir tren istasyonu bulunmaktadır. Nisan 2012'de, Ayrum'a giden hattın güvenli bir şekilde kullanılmasını sağlamak amacıyla Vahagnadzor'un hemen batısındaki Zamarlu geçidi üzerinde bir yedek köprü açılmıştır. Vanadzor ile Fioletovo (Dilijan'ın batısı) arasında yeni bir demiryolu bağlantısı da önerildi.
Vanadzor'un  kuzeyinde yer alan Stepanavan Havaalanı, şehre en yakın havalimanıdır.

Ekonomi

Endüstri
Vanadzor şehri, ana sanayi merkezidir. Kentin sanayisi oldukça çeşitlidir; hazır giyim imalatı, kimyasal ürünler, inşaat malzemeleri ve süt ürünleri alanında uzmanlaşmış birçok firma bulunmaktadır. Şehrin en büyük hazır giyim üreticileri 1962 yılında kurulan "Dav-Gar" hazır giyim fabrikası, 1977 yılında kurulan Darbbag Dikiş Fabrikası (1996 yılında özelleştirilmiştir), 1990 yılında kurulan "Sarton" Dikiş Fabrikası, 2000 yılında kurulan "Ruz-Dan" hazır giyim fabrikasıdır. Vanadzor'un en büyük kimya tesisleri arasında 1929 yılında kurulan "Vanadzor ChimProm", 1967 yılında kurulan polimerik malzemeler için "Gipk" işletmesi ve 1998 yılında kurulan polimerik malzemeler için "Gary Group" bulunmaktadır. 1988'de kurulan "Beton" işletmesi, 2004'te kurulan "Bionik" fabrikası ve "Karaberd" fabrikası yapı malzemeleri konusunda uzmanlaşmıştır. "DIET LLC", "K&K" fabrikası ve "Katnagorts" tesisi süt ürünleri konusunda uzmanlaşmıştır. Vanadzor'un diğer önemli sanayi tesisleri arasında 1956 yılında kurulan "Ardvin" elektromekanik fabrikası, 1996 yılında kurulan "Gems De Luxe" değerli taş işleme işletmesi ve "Jerutsogh" ısıtma ekipmanları fabrikası bulunmaktadır.

Vanadzor'da başta tüf, bazalt ve kil olmak üzere inşaat malzemeleri üreten birçok küçük tesis de faaliyet göstermektedir. Ayrıca şehir, 1961 yılında açılan Vanadzor Termik Santrali'ne ev sahipliği yapmaktadır.

Turizm

Vanadzor, ılıman iklimi, temiz havası ve maden kaynakları nedeniyle kuzey Ermenistan'da bir tatil merkezidir. Şehirde ve yakın kırsalda birçok otel ve spa tesisi inşa edilmiştir.

Şehir, Ermenistan'ın diğer büyük şehirleriyle demiryolu ve otoyol ile bağlantılıdır.

Vanadzor Armenia Health Resort & Hotel, su arıtma prosedürleri (maden suyu "Lori") ve çamur / turba tedavisi ile en önemli tatil köyleri arasındadır.

Eğitim

Vanadzor, şehir nüfusuna ve Lori ve Tavuş illeri sakinlerine hizmet veren birçok eğitim kurumuna ev sahipliği yapmaktadır. Aşağıdaki eğitim kurumları şu anda şehirde faaliyet göstermektedir:

 Hovhannes Tumanyan'ın adını taşıyan Vanadzor Devlet Üniversitesi, 1965 yılında beş fakülteyle açıldı:
 Filoloji Fakültesi,
 Tarih ve Coğrafya Fakültesi,
 Pedagoji Fakültesi,
 Biyoloji ve Kimya Fakültesi,
 Fizik ve Matematik Fakültesi.
 Petros Melkonyan'ın adını taşıyan Ermenistan Ulusal Politeknik Üniversitesi'nin Vanadzor kampüsü, 1959'dan beri faaliyet gösteriyor ve 2 fakülte dahil:
 Teknoloji ve Sektörel İktisat Fakültesi,
 Doğa Bilimleri ve İletişim Sistemleri Fakültesi.
 Ermeni Ulusal Tarım Üniversitesi'nin Vanadzor kampüsü, 2004'ten beri faaliyet göstermektedir.
 Mkhitar Gosh Ermeni-Rus Uluslararası Üniversitesi, 1995 yılında açıldı.

29 Ekim 2016'da, tüm bölgedeki iş ve teknoloji ortamını tanıtmak amacıyla şehirde Vanadzor Teknoloji Merkezi açıldı. 2009 yılı itibariyle kentte 6 teknik ortaokul, 30 halk eğitim okulu ve 20 kreş faaliyet göstermektedir.

Spor

Futbol
Vanadzor'da en popüler spor futboldur. 1936'da kurulan ve 2006'da feshedilen Lori Vanadzor, şehrin en eski futbol kulübüdür. Ermenistan'ın bağımsızlığından sonra kulüp, maddi sıkıntılar sebebiyle 2006 yılında feshedildi ve bu süreçte şehri yerel müsabakalarda temsil etti.

Kentin en büyük spor salonu 5.000 seyirci kapasiteli Lori Stadyumu'dur. Esas olarak futbol maçlarında kullanılır. Stadyumun UEFA'nın gerekliliklerini karşılayacak şekilde yeniden geliştirilmesi planlanmaktadır.

2017 yılında, Vanadzor'un yerli bir iş adamı olan Tovmas Grigoryan tarafından Lori adında yeni bir futbol kulübü kuruldu. Kulüp, profesyonel futbola ilk çıkışını 2017-18 Ermenistan Birinci Ligi müsabakasıyla yaptı.

Diğer sporlar

Futsal, şehrin popüler takım sporları arasında yer alıyor. VSU futsal takımı Ermenistan Futsal Premier Ligi'nde oynuyor. Vanadzor Ermenistan Spor Arenası, takımın ana mekanıdır.

Vanadzor'da hentbol ve voleybol da popülerdir. Kentte yüzme, atletizm, halter, satranç, artistik jimnastik, masa tenisi ve badminton okulları dahil pek çok spor okulu belediyenin denetiminde faaliyet göstermektedir.

Lori Eyaleti'nde kış sporları da yapılmaktadır. Vanadzor yakınlarındaki bir kayak merkezi, genellikle Aralık ile Mart ayları arasında uzanan karlı mevsim boyunca faaliyet göstermektedir.

Kardeş şehirler

Vanadzor'un kardeş şehirleri şunlardır:

 Bagneux, Fransa (1967)
 Pasadena, ABD (1992)
 Zhuzhou, Çin (2004)
 Podolsk, Rusya (2004)
 Kislovodsk, Rusya (2005)
 Batum, Gürcistan (2006)
 Maardu, Estonya (2007)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Vanadzor'la ilgili daha fazla bilgi
 Amerikan Köşesi Vanadzor
 Destinasyon: Vanadzor

Lori
Ermenistan'daki şehirler

Vanadzor


Pendennis Castle er en fæstning ved Falmouth i Cornwall i England, som blev opført af Henrik 8. mellem 1540 og 1542. Bygningen var en del af kongens Device forts, der skulle forhindre en invasion fra Frankrig og Det tysk-romerske Rige, og beskyttede Carrick Roads-vandvejen ved mundingen af floden Fal. Den oprindelige, runde keep og kanonplatform blev udvidet mod slutningen af århundredet, for at kunne stå stærkere mod den nye spanske trussel, med en ring af volde og bastioner omkring den gamle del af forsvarsværket. Pendennis Castle blev brugt under den engelske borgerkrig, hvor kavalererne havde kontrol over den, til den blev indtaget af rundhovederne efter en lang belejring i 1646. Den overlevede det interregnum, der opstod, og da Charles 2. kom til magten, renoverede han Pendennis i 1660.

Bekymringer om en fransk invasion resulterede i, at Pendennis' forsvarsværker blev moderniseret og opgraderet i 1730'erne og igen i 1790'erne. Under napoleonskrigene var der op til 48 kanoner på fæstningen. I 1880'erne og 1890'erne blev der lagt elektriske søminer ud i floden Fal, som blev styret fra Pendennis og St Mawes Castle på den anden side af floden, og nye hurtigskydende kanoner blev installeret for at støtte. Under både første og anden verdenskrig var fæstningen i brug, men i 1956, da den nu var overflødig, blev den nedlagt. Herefter overgik den til Ministry of Works, som fjernede mange af de moderne bygninger og åbnede for besøgende. I dag bliver Pendennis Castle drevet af English Heritage som turistattraktion. I 2011-12 havde det 74.230 besøgende. Historic England betragter Pendennis "som et af de bedste eksempler på et post-middelalderligt forsvarsfort i landet".

Se også
 Liste over borge og slotte i England

Referencer

Eksterne henvisninger

 English Heritage visitors' information

Slotte i Cornwall
Device Forts

Pendennis Castle


Kären Esther Wigen (nascida em 29 de dezembro de 1958) é uma historiadora, geógrafa, autora e educadora americana. Atualmente, é professora de história na Universidade de Stanford .

Infância e educação
Wigen nasceu em East Lansing, Michigan, nos Estados Unidos. Em 1980 se formou na Universidade de Michigan, onde estudou literatura japonesa, e em 1990 obteve um doutorado em geografia na Universidade da Califórnia em Berkeley.

Carreira
Wigen ensinou na Duke University a partir de 1990. Atualmente ela é professora de história na Universidade Stanford . Ela é especializada no leste da Ásia e ensina história japonesa e história da cartografia .

Trabalhos
O primeiro livro de Wigen, The Making of a Japanese Periphery, 1750-1920 (1995), explora o sul da província de Nagano, no Japão, e como ela foi transformada pela indústria da seda. A Criação da Periferia Japonesa, 1750-1920 ganhou, em 1992, o Prêmio John K. Fairbank da Associação Histórica Americana.

Wigen estudou a mesma localidade em seu segundo livro, A Maleable Map: Geographies of Restoration in Central Japan, 1600-1912 (2010), explorando os papéis da cartografia, corografia e regionalismo. Ela se concentra em como a relação entre identidades regionais e nacionais desempenhou um papel integral na criação do Japão moderno. Wigen argumenta que as formas pictóricas e não pictóricas pelas quais a localização geográfica de Shinano foi mostrada redefiniram as maneiras pelas quais as pessoas concebiam o lugar.

Seu terceiro livro, The Myth of Continents: A Critique of Metageography (1997), em coautoria com Martin Lewis, explica por que o atual sistema de classificação de certas massas de terra como "continentes" é relativamente recente e derivado mais de acidentes históricos e preocupações políticas do que das características geográficas naturais.  A preocupação de Lewis e Wigen é a metageografia, que eles definem como o conjunto de estruturas espaciais através das quais as pessoas ordenam seu conhecimento do mundo. Eles também incluem as formas contestadas, arbitrárias, carregadas de poder e muitas vezes inconsistentes em que essas estruturas são representadas epistemologicamente.

Referências

Alunos da Universidade de Michigan
Pessoas vivas
Geógrafos dos Estados Unidos
Professores da Universidade Stanford
Nascidos em 1958

Kären Wigen


Iarna unui pierde-vară este un film românesc din 1974 regizat de Iancu Moscu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1974 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1974

Iarna unui pierde-vară


Kona é uma telenovela queniana do horário nobre da Africa Magic Channel entre 26 de agosto de 2013 a 8 de agosto de 2014 em 250 capítulos.

Foi estrelada por Nini Wacera, Lwanda Jawar, Abubakar Mwenda, Brenda Wairimu, Muthoni Gathecha, entre outros.

Produção
Antes do lançamento, 179 episódios já tinham sido publicados.

As filmagens ocorreram em Dagoretti, no oeste de Nairobi. Foi lançado oficialmente em 21 de agosto de 2013 em Nairobi.

Trama
A história segue as vidas não tão perfeitas da família Oyange e suas lutas aprofundadas pelo amor e ódio. Quando o magnata dos negócios Richard Oyage morre em um terrível acidente de carro, ele deixa para trás uma esposa, Ayira ( Muthoni Gathecha ), sua primeira filha, Julia ( Nini Wacera ), a segunda, Pamela ( Brenda Wairimu ) e um filho, Wanjala (Lwanda). Jawar). Julia mais tarde herda o projeto de seu pai, uma academia de boxe, onde ela tem que se colocar no lugar de um homem em uma sociedade evidentemente machista, onde os homens ditam as regras.

Elenco

 Nini Wacera como Julia Oyange
 Lwanda Jawar como Wanjala Oyange
 Brenda Wairimu como Pamela Oyange
 Muthoni Gathecha como Ayira Oyange
 Janet Sision como Wangui
 Laura Walubengo como Mumbi, a journalist
 Arabron Nnyneque como Abasi
 Lenny Juma como Jimmy
 Abubakar Mwenda como Simon
 Robert Agengo
 Cleopatra Koheirwe como Jakki

Transmissão
As emissoras que transmitiram Kona são a Africa Magic Entertainment e a Maisha Magic East.

Ligações externas

 Website
Programas de televisão em língua inglesa
Telenovelas da Quênia

Kona (telenovela)


Bahadarpur es una localidad de la India en el distrito de Burhanpur, estado de Madhya Pradesh.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 245  a 212 km de la capital estatal, Bhopal, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 10 327 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Madhya Pradesh

Bahadarpur


El Dicziunari Rumantsch Grischun (, abreviatura DRG) es el mayor diccionario existente del idioma romanche. Recopila los dialectos y modismos hablados en el cantón de los Grisones.

El término Rumantsch Grischun se refiere a "la lengua romanche que se habla en los Grisones", y no debe confundirse con la lengua estándar creada en el  con el nombre de Rumantsch Grischun.

EL DRG fue creado en 1904 por el indoeuropeísta Robert von Planta y la Societad Retorumantscha, la que todavía hoy tiene a su cargo la edición.

Bibliografía
 Annalas da la Societad Retorumantscha, 1886 ss.

Referencias

Enlaces externos

 Dicziunari Rumantsch Grischun
 DRG en el Lexicon Istoric Retic

Cultura de Suiza
Cantón de los Grisones
Diccionarios de romanche

Dicziunari Rumantsch Grischun


الرؤية الشاملة أو بانوراما (من الكلمة اليونانية <πανοραμα>) كمثال آخر لتصوير الحرب الأهلية في معركة اتلانتا. وعُرضت أول ما عُرضت في 1887، ويبلغ ارتفاعها 42 قدم في حين يَقدر عرضها ب358 قدم. أما بانوراما راكلاوايس، الواقعة في روكلو، بولندا، فتُعد أكبر من تلك اللوحات حيث يُقدر حجمها ب120 × 15 متراً.

و سُرعان ما حل التصوير الفوتوغرافى البانورامى محل الرسم كأشهر طريقة لعمل المناظر العريضة. ولم يمض وقت كبير على اختراع الألواح الفضية عام 1839، حتى بدأ المصورين في جمع صوراً متعددة من المنظر بداخل صورة واحدة عريضة. وفي أواخر القرن التاسع عشر، استخدمت الكاميرات البانوراما، بواسطة حوامل أفلام مُقوسة، الأقراص التي تعمل في اتجاه عقارب الساعة لمسح صورة خط في قوس لعمل صورة بدرجة تتعدى ما يقرب من 180.وقد قام التصوير التصوير الرقمي، في أواخر القرن العشرين، بتسهيل عملية الجمع هذه إلى حد كبير، والتي تُعرف الآن باسم تركيب الصورة. وقد يتم وضع هذه الصور المُجمعة في أفلام الواقع الافتراضي الخام عن طريق استخدام واحدة من العديد من التقنيات مثل برنامج كويك تايم الواقعى الافتراضي المُصمم من قبل شركة ابل كمبيوتر، وبرنامج جافا. وتتيح الكاميرا التي تعتمد على خاصية الخط الدائر مثل البانوسكان التقاط صور بانورامية ذات دقة غالية جداً، وتغى الحاجة إلى استخدام تركيب الصور.

انظر أيضا

 جوجل ستريت فيو
 شاشة عريضة

المراجع

تصوير حسب النوع الفني
تقنيات التصوير
فنون
صورة حسب الموضوع

رؤية شاملة


Livrustkammaren er et museum på Stockholms Slot i Stockholm, Sverige. Det indeholder mange genstande med relation til landets militærhistorie og deres monarki. Det blev grundlagt i 1628 og er dermed det ældste museum i Sverige, af kong Gustav 2. Adolf af Sverige, da han besluttede at hans tøj fra den polske kampagne skulle bevares for eftertiden.

Et drikkehorn af horn fra den sidste urokse, der blev taget som krigsbytte af den svenske hær i Jaktorów, Polen under den svenske invasion af Polen (1655–1660) er en del af museets samling.

Galleri

Referencer

Museer i Stockholm
Museer etableret i 1628

Livrustkammaren


طيور الجنة قناة فضائية متخصصة للأطفال انطلقت عام 2008 عبر القمر الصناعي نايلسات، وحاليًا هي على القمر عربسات، اختصت بمجال أغاني وبرامج الأطفال وتميزت برامجها بالاعتماد على مقدمين أطفال بحيث تسهّل مخاطبة المتابعين الأطفال من خلال أطفال مثلهم، بحركاتهم ولعبهم وبراءتهم وابتساماتهم واهتماماتهم، ويُميزها كذلك الجو العائلي، ليرى الأطفال أنفسهم من خلال نجوم طيور الجنة عبر هذه الشاشة الصغيرة.

عن قنوات طيور الجنة

طيور بيبي
قناة فضائية موجهة للأطفال، تحت إدارة خالد مقداد وإشرافه، و مقرها في مدينة عمان بالأردن، وتبث إرسالها من البحرين، وتقدم القناة أناشيد وأغاني للأطفال،

على اليوتيوب

طيور بيبي الإنجليزية
طرحت قناة طيور الجنة النسخة الإنجليزية من قناة طيور بيبي حيث ستقدم أغانيها مستهدفة الأطفال المتحدثين باللغة الإنجليزية ولتستمر طيور الجنة بمسيرتها الإبداعية ليصل صوتها إلى أنحاء العالم.

طيور بيبي التركية
أطلقت مجموعة طيور الجنة الإعلامية قناتها الجديدة على يوتيوب ضمن سلسلة قنواتها الموجهة للأطفال وهذه المرة للجمهور التركي والناطقين باللغة التركية والتي تحمل اسم Bebek. تقدم القناة الجديدة مجموعة كبيرة من أغاني الأطفال الحصرية والتي أنتجتها طيور الجنة.

طيور الجنة الفرنسية
استمراراً لمسيرتها التربوية الهادفة والمسلية، أطلقت مجموعة طيور الجنة الإعلامية قناتها الجديدة على يوتيوب باللغة الفرنسية.

البرامج

 صوتك كنز

الرحلات
سافرت فرقة طيور الجنة إلى عدة دول وقدمّت فيها العروض وأدت فيها الأناشيد أمام الجمهور وهي:

أناشيد طيور الجنة
بعض أناشيد القناة:

أناشيد عن البلدان
حينما تسافر القناة إلى بلدٍ ما فإنها تنتج أغنية عن تلك البلدان، وهي:

المراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي لقناة طيور الجنة

شبكات تلفزة للأطفال
طيور الجنة
قنوات أطفال
قنوات تلفزيونية في الأردن
قنوات ومحطات تلفازية أسست في 2008
محطات تلفزيونية باللغة العربية

طيور الجنة (قناة)


Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split je bila liga četvrtog ranga natjecanja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1970./71.
Sudjelovalo je 10 klubova, a prvak je bio Primorac iz Stobreča.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

Izvori:

Kvalifikacije za Dalmatinsku ligu
Igrano u kolovozu 1971.

Povezani članci
 Dalmatinska nogometna liga – Južna skupina 1970./71.
 Dalmatinska nogometna liga – Zapadna skupina 1970./71.
 Šibenska nogometna liga 1970./71.

Izvori
 Duško Marović, Andrija Križević-Drina: Šest decenija Nogometnog saveza općine Split : 1920 - 1980, Split, 1980. str. 87
 Jurica Gizdić: 90 godina Splitsko-dalmatinskog nogometnog saveza, Split, 2010., , str. 73-74
 Jurica Gizdić: 80 godina kliškog Uskoka, Klis, 2010., , str. 54-55
 Jurica Gizdić: NK Mračaj : veliki klub iz malog mista, Runovići, 2009., , str. 33-35
 Jurica Gizdić: Od Kolektivca do Postira sardi : 1948. – 2008., Postira, 2008.,
 Jurica Gizdić: Stobrečki Primorac, Stobreč, 2003., , str. 53-54
 Jurica Gizdić: NK Dugopolje 1952. – 2002. : 50 godina nogometa u Dugopolju, Dugopolje, 2002., , str. 41-42
 Marinko Perić: Povijest sporta Cetinske krajine, Sinj, 1989, str. 180

1970-71
1970-71 Split
Split

Prvenstvo NSO Split 1970./71.


Ioan Tibil (n. Șoncuta Mare, județul Maramureș – d. 1957) a fost un delegat la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918.

Date biografice
Ajuns avocat, s-a afirmat ca un membru deosebit de activ al Partidului Național Român. În noiembrie 1918 a organizat Sfatul Național Român al plășii Șoncuta Mare, fiind ales președinte al acestuia. Ioan Tibil a organiza Garda Națională Română a plășii Șoncuta Mare. După Unirea din 1918, a aderat la P.N.L., a cărei organizație județeană Satu Mare, a condus-o, ca președinte, în 1934. În anii 1925-1929 a făcut parte din Consiliul Centralei Băncilor Populare din România.

Note

Bibliografie
Ioan I. Șerban (coord.), Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
  1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Anul nașterii lipsă
Decese în 1957
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Avocați români
Maramureșeni

Ioan Tibil


Diş hekimliği tarihi; diş hekimliğinin tarihsel gelişimini incelemektedir.
Diş hekimliği tarihi ile ilgili en eski kayıtlara Mısır'da rastlanmaktadır.İmhotep bilinen ilk hekimdir. MÖ 2700 yıllarında Mısır'da yaşadığı kabul edilmektedir. İmhotep'in yaşadığı dönemde Mısır'da hekimler göz hekimi, barsak hekimi, diş hekimi… gibi branşlara ayrılmışlardır.

Bilinen ilk diş hekimi Hesi-Re yalnızca diş hekimi değil aynı zamanda Krallığın Bekçisi gibi 13 resmi unvana sahip oldukça yetkin bir hekimdi.

Mısırlılar pek çok konuda olan gözlem ve deney merakını diş hekimliğinde de göstermişlerdi. Apse drenajı yapmışlar, çağdaş diş hekimliğinde köprü olarak ifade ettiğimiz uygulamanın ilk deneyicileri olmuşlardı. Hatta Ebers Tıp Papirüsü içindeki bilgiler göstermektedir ki ağız ve çenenin cerrahisi ile ilgilenmişler, "sabah kahvaltısında ağız temizliği yapılmalıdır, ağız temizliği diş temizliği demektir." gibi ifadeler kullanmışlardır.

Diş hekimliği Mısır'lıların ilgisini çektiği kadar Mezopotamya uygarlıklarının da ilgisini çekmekteydi. Ancak Hammurabi yasaları dolayısı ile Mezopotamya'da gerek diş gerek tıp branşlarının cerrahisi çok fazla gelişmemiştir. Çünkü Hammurabi yasaları hekimlere yasal sorumluluk koyan tarihin ilk yasalarıdır.

Hammurabi yasaları'nda diş hekimliği ile ilgili konulara 2 madde ile değinilmiştir.

Yasa 200: Eğer bir kişi kendisiyle aynı sınıftaki bir kişinin dişine zarar verirse onun da dişi çekilir.

Yasa 201: Eğer bir kişi kendinden daha alt sınıftaki bir kişinin dişine zarar verirse 166 gr. gümüş öder

Aynı yıllarda Çinliler dünya tarihinin bilinen en eski tıp eseri olan Nei-Ching'i yazmışlardır. Çinliler ağız hastalıklarını; iltihapsal hastalıklar, yumuşak doku hastalıkları, diş çürükleri olmak üzere 3'e ayırmaktalardı. Çinliler diş hekimliğine katkılarını sadece bu eserle yapmamış yüzyıllar sonra 15.yüzyılda çağdaş anlamdaki ilk diş fırçasını yapan ulus olarak diş hekimliği tarihine geçmişlerdir. Amalgamla dişlerin doldurulması fikri de Çinlilere aittir.

Amerika kıtasında yer alan topraklar üzerinde hüküm sürmüş olan İnkalar, Aztekler ve Mayalar daha çok doğaüstü güçlerle diş tedavisi yapmaya çalışmışlardır. Savaşçı bir toplum olan Aztekler, saç telini kullanarak şimdiki cerrahi dikişlere benzeyen dikişler atmışlardır. Bu eski uygarlıkların önemli yönleriden biri de ağız sağlıklarına verdikleri özel önem vermişlerdir.

MÖ 2000 yıllarına gelindiğinde ise Hipokrat'la beraber Yunanistan'da bu yıllarda Cos adasında ilk tıp okulunun açılması ile çağdaş tıbbın temelleri atılmıştır. Yunanistan'daki gelişmeler Romalıları, Etrüskleri ve İtalyanları etkilemiştir.

MS 7. ve 15. yüzyıllar arasında diş hekimliğindeki en büyük gelişmeler Müslüman ülkelerde olmuştur. İslamiyetin temizlik ve ağız sağlığına verdiği önemin bu bilimin gelişmesindeki en önemli etken olarak görülmektedir.Müslümanlar'ın günde dişlerini en az bir kere misvak ile fırçalamak zorunlulukları vardı ve ağız bakımına önem verdiği halde ağız kokusu gitmeyen kişinin eşi bunu sebep göstererek boşanabilmekteydi. Tabari, Razi, Ali bin Abbas, Zehravi,
İbn-i Sina, Abdüllatif, Hekim Ahmedi, Akşemsettin, Sabuncuoğlu gibi Türk ve İranlı Müslüman hekimler tıbbın ve diş hekimliğinin gelişmesine bu dönemde büyük katkı sağlamışlardır.

16. yüzyılda İtalyan düşünür, matematikçi, kâşif, anatomist Leonardo da Vinci'nin buluşları ve kan dolaşımının bulunması ile beraber Avrupalılar tıbbın tüm branşlarında hızla gelişme göstermişlerdir. 18.yüzyıldan sonra Birleşik Devletlerde yapılan çalışmaların da etkisi ile diş hekimliği branşlaşmaya başlamış ve 20. yüzyıl başında tamamen branşlara ayrılmış bir bilim dalı olmuştur.

19. yüzyıldan itibaren Osmanlı Devletinde belgesiz diş hekimliğinin yapılması yasaklanmıştır. 18 Kasım 1908'de tıp fakültesinin açılmasının ardından 22 Kasım 1908'de diş hekimliği fakültesinin de açılması kararı alınmıştır. İlk dekan Cemil TOPUZLU yönetiminde bir kadro oluşturulmuş ve 1500 lira ile Darülfünun Osmanlı Tıp Fakültesi Dişçi Mektebi kurulmuştur. Cumhuriyetin ilanından sonra İstanbul Üniversitesi kurulduğunda da bu okul tıp fakültesinden ayrılmış ve İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi adını almıştır. Ardından da 22 Kasım'ın içinde bulunduğu hafta Toplum Ağız Diş Sağlığı haftası olarak kutlanmasına karar verilmiştir.

Kaynakça

Diş hekimliği tarihi


Super Mario RPG, med undertitlen Legend of the Seven Stars i sin nordamerikanske udgivelse, er et rollespil udviklet af Square og udgivet af Nintendo til Super Nintendo Entertainment System. Spillet blev udgivet den 9. marts 1996 i Japan og den 13. maj 1996 i Nordamerika. Nintendo udgav spillet til Wiis Virtual Console-tjeneste i 2008 og til Wii Us Virtual Console-tjeneste i slutningen af juni 2016. Nintendo har også genudgivet Super Mario RPG i september 2017 som en del af Nintendo Classic Mini: Super Nintendo Entertainment System.

Super Mario RPG er det første computerrollespil i Mario-serien. Dets spilmekanikker har grundlæggende ligheder med andre rollespil fra Square, såsom Final Fantasy-serien, med en historie og actionbaserede spilmekanikker afledt af Super Mario-serien.

Referencer

Eksterne henvisninger

Officiel hjemmeside for Wii Virtual Console
Officiel hjemmeside for Wii U Virtual Console

Computerspil fra 1996
Mario-rollespil
SNES-spil

Super Mario RPG


Ruchtraud von Allmendshofen war eine Volksheilige. Das angebliche Familienmitglied der Ritter von Allmendshofen bei Donaueschingen soll der Legende nach von einem Hirsch zur Kirche in Mistelbrunn geführt worden sein. Nach ihrem Tod zogen zwei Stiere ihren Sarg nach Mistelbrunn.

Die Eröffnung des Katholischen Kindergartens "St. Ruchtraut" in Allmendshofen erfolgte am 28. Oktober 1962.

Weblinks

 Aufsatz von Heinrich Feurstein 1933 (PDF; 50,0 MB)
 Abbildung der Tafel

Heiliger
Fiktive Person (weiblich)

Ruchtraut von Allmendshofen


Domingo de Ulloa, OP (falecido em 1601) foi um prelado católico romano que serviu como Bispo de Michoacán (1598–1601), Bispo de Popayán (1591–1598), e Bispo da Nicarágua (1585–1591).

Enquanto bispo, foi o principal consagrador de Antonio Calderón de León, bispo de Porto Rico (1597), e Juan de Labrada, bispo de Cartagena (1597).

Ligações externas
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)
  (for Chronology of Bishops)

Mortos em 1601
Bispos católicos
Bispos do século XVI
Bispos nomeados pelo Papa Gregório XIII
Bispos nomeados pelo Papa Clemente VIII

Domingo de Ulloa


إزومو نو أوكوني
تعتبر منشئة مسرح الكابوكي. ويعتقد أنها كانت ميكو في ضريح إزومو الكبير حيث بدأت أداء هذا الأسلوب الجديد من الرقص والغناء والتمثيل في أراضي كيوتو.

تاريخ

سنوات حياتها الأولى
نشأت أوكوني في المنطقة المجاورة لضريح إزومو حيث يعمل والدها في مهنة الحدادة. بدأت أوكوني بالعمل بمهنة ميكو ، حيث كانت معروفة بمهارتها في الرقص والتمثيل، فضلا عن جمالها. كما جرت العادة في ذلك الوقت لإرسال الكهنة مع الميكو وغيرهم للحصول على تبرعات للضريح، أرسلت أوكوني إلى كيوتو لأداء رقصات مقدسة وأغاني.

واشتهرت من خلال عروضها في كيوتو حيث أصبحت معروفة بأداء نينبوتسو أودوري وهي رقصة تمجيدا لبوذا أميدا.على الرغم من أن هذا النوع من الرقص تعود أصوله إلى كويا، إلا أنه في وقت أوكوني أصبح نوع من الرقص الشعبي المنظم، وكان يميل إلى إظهار بعض التلميحات الجنسية. شملت عروض أوكوني الشعبية الأخرى بعض الأعمال الفكاهية القصص الفكاهية عن العشاق في مختلف المؤسسات العامة والاجتماعات وتصوير اللقاءات بين الرجال والمومسات. جذبت أوكوني اهتمام الكثير إلى عروضها وكانت الحشود الكبيرة تتجمع كلما بدأت بتقديم عرض لها. في نهاية المطاف استدعيت أوكوني للعودة إلى الضريح إلا أنها تجاهلت الدعوة رغم أنها واصلت إرسال أموال التبرعات إليه.

تأسيس مسرح الكابوكي
بدأت أوكوني حوالي 1603 بأداء عروض على مجرى النهر الجاف في شيجوغاوارا المتفرع من نهر كامو وفي ضريح كيتانو. وبدأت بتجمع الإناث المنبوذين وغير الأسوياء من المنطقة، لا سيما اللاتي كانت تعملن في البغاء وبدأت بتعليمهن الرقص والغناء والمهارات من أجل تشكيل فرقة لها. أوائل عروض الكابوكي كانت عبارة عن رقص وغناء بدون الكثير من الأداء الاستعراضي وكان في الكثير من الأحيان مبهرج، ولكن في نفس الوقت عرض ملون وجميل.

كما ذكر أعلاه، فإن فرقة أوكوني كانت أنثوية بشكل خاص، لذلك فقد طلبت أوكوني من أعضاء فرقتها القيام بأدوار نسائية ورجالية. على وجه الخصوص فإن أوكوني نفسها اشتهرت في أدوارها لتمثيل الساموراي والكهان المسيحيين. وعندما زادت شهرة الفرقة، بدأ العديد بتقليدها، لا سيما بيوت الدعارة التي كانت تقدم مثل هذه العروض لتسلية الأغنياء، وكذلك للحصول على العاهرات اللواتي لديهن مواهب تمثيل وغناء. هذا الأسلوب الجديد من عروض النساء حصرا أصبح يعرف لاحقا باسم بديل هو «شيباي» أو «أونا كابوكي» (كابوكي النساء) أو «أوكوني كابوكي».

في السنوات اللاحقة

بعد فترة وبمساعدة أوجيساتو سانزابرو الذي دعم أوكوني ماليا وكذلك فنيا، تطور الكابوكي إلى أسلوب أكثر درامية. على المستوى الشخصي، يقال أن سانزابرو وأوكوني كانا على علاقة حب إلا أنهما لم يتزوجا. وبعد وفاته واصلت بدونه، وذلك في عملية دمج الدراما مع الموسيقى والرقص. وهكذا ذاعت شهرة فرقة أوكوني في جميع أنحاء اليابان تدريجيا.

تقاعدت أوكوني حوالي عام 1610، وبعد ذلك الوقت اختفت. في 1629، ونظرا لاحتجاج الجماهير بسبب الأخلاق، قام رجال الشوغون توكوغاوا إياسو بمنع النساء من التمثيل في مسرح الكابوكي. وهذا تطلب على وجه السرعة استخدام الشباب للقيام بأدوار الفتيات، ولكن على الرغم من هذا سرعان ما منع أيضا بسبب بعض القضايا المتعلقة بالبغاء وفساد الأخلاق، وتقييد العروض بالرجال الأكبر سنا، وهو الممارسة المتبعة في مسارح الكابوكي الرسمية حتى اليوم.

هناك عدة نظريات حول تاريخ وفاة أوكوني حيث يقول البعض أنها كانت في عام 1613، وآخرين أنها كانت في عام 1640، أو 1658.

في نوفمبر 2002 أقيم تمثال لإزومو نو أوكوني في ذكرى 400 سنة لمسرح الكابوكي. يقع هذا التمثال في شارع كاواباتا في الشمال من شيجو أوهاشي، بالقرب من شاطئ نهر كامو في كيوتو.

الأثر الثقافي
إضافة إلى تأسيس مسرح الكابوكي ساهمت أوكوني في تطوير المسرح الياباني بشكل عام. ويقال إنها أدخلت مفهوم «هاناميتشي» (طريق الزهور) في خشبة المسرح وهو ممر يتصل بخشبة المسرح يسمح بمرور الممثلين من الخلف بين الجمهور إلى خشبة المسرح. وقد أدرج هذا العنصر في العديد من الفنون اليابانية المسرحية ما بعد الكابوكي.

انظر أيضا
 كابوكي

ملاحظات ومراجع

أشخاص من شيمانه
تاريخ المسرح
دراميون وكتاب مسرحيون يابانيون
رجال دين في القرن 16
رجال دين في القرن 17
شنتو
فنانون ترفيهيون يابانيون
فنانون يابانيون
كابوكي
كاتبات دراما ومسرح
كاتبات يابانيات في القرن 16
كاتبات يابانيات في القرن 17
كتاب دراما ومسرح يابانيون في القرن 16
كتاب دراما ومسرح يابانيون في القرن 17
كتاب يابانيون في القرن 16
كتاب يابانيون في القرن 17
ممثلات يابانيات في القرن 17
مواليد عقد 1570
ميكو
وفيات عقد 1610
يابانيات في القرن 16
يابانيات في القرن 17
كاتبات دراما ومسرح يابانيات

إزومو نو أوكوني


Henry Thynne Lascelles (18 de junio de 1824 – 24 de junio de 1892), IV conde y barón de Harewood y IV vizconde Lascelles, fue un noble británico, hijo de Henry Lascelles, III conde de Harewood, y de Louisa Thynne, hija de Thomas Thynne, II marqués de Bath. Se casó en dos ocasiones: la primera en 1845 con lady Elizabeth Joanna de Burgh, hija de Ulick de Burgh, I marqués de Clanricarde, con quien tuvo seis hijos, y la segunda en 1858 con Diana Smyth, nieta de George FitzRoy, IV duque de Grafton, con quien tuvo otros ocho. Su primogénito, Henry Ulrick, le sucedió como conde de Harewood tras su muerte.

Referencias

Nobles de Reino Unido

Henry Lascelles, IV conde de Harewood


An Trisetokoeleria jurtzevii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni N.S. Probatova. An Trisetokoeleria jurtzevii in nahilalakip ha genus nga Trisetokoeleria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trisetokoeleria

Trisetokoeleria jurtzevii


Santa Maria Portekiz'de Trancoso belediyesine bağlı olan, 36,53 km2 yüzölçümüne sahip, 1.313 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Trancoso

Santa Maria (Trancoso)


සාරා රදර්ෆර්ඩ් (උපත 5 ජූලි 2002) යනු බෙල්ජියානු-බ්‍රිතාන්‍ය ගුවන්නැවියෙකි. කොර්ට්රයික්, බෙල්ජියම වෙතින්, 2021 අගෝස්තු 18 දිනදී ඇරඹී , 2022 ජනවාරි 20 දිනදී අවසන් වූ  මාස 5 ක ගමනකින් පසුව ඇය වයස 19 දී ලොව වටා තනිවම පියාසර කල ලාබාලම කාන්තා ගුවන් නියමුවරිය විය.

සාරා රදර්ෆර්ඩ්


An Dilochia celebica in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schltr., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schltr.. An Dilochia celebica in nahilalakip ha genus nga Dilochia, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Sulawesi. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dilochia

Dilochia celebica