المنفذ التسلسلي  هو واجهة تخاطب فيزيائية تسلسلية تقوم بنقل المعلومات بين الحاسوب والطرفيات المربوطة إليه عن طريقها على مستوى بت واحد في وحدة الزمن
على الرغم من أن بعض المنافذ مثل الايثرنت، FireWire وUSB تستخدم المجاري التسلسلية فان مصطلح «المنفذ التسلسلي» يعرف العتاد المتوافق مع معيار RS-232 والذي يكون مربوط مع واجهة تخاطب في مودم أو أي جهاز اتصالات.
في الحواسب الحديثة تم استبدال المنفذ التسلسلي بالمنافذ المعروفة لدينا مثل USB وFireWire لوصل الطرفيات ومعظم هذه الحواسيب لاتحوي هذا المنفذ القديم منذ ان استبدل في معظم الاستخدامات
في الواقع لا زال هناك بعض التطبيقات التي تستخدم المنفذ التسلسلي مثل أنظمة إدارة المصانع، نظم التحليل العلمي وبعض نظم إدارة المخازن والمخدمات التي تستخدم المنافذ التسلسلية للتطبيقات التشخيصية. التجهيزات الشبكية (الموجهات Routers، والمحولات Switches) تستخدم الوحدة الطرفية التسلسلية للأغراض التحكمية واجراء الإعدادات.
في النهاية تبقى المنافذ التسلسلية مستخدمة نظرا لبساطتها وقلة كلفتها فضلا عن ان خصائص التحكم فيها معيارية بالإضافة إلى أنها لا تحتاج الا اليسير من الدعم البرمجي من قبل النظام المضيف

البنية العتادية

بعض الحواسب مثل حواسب الـ IBM تستخدم دارة متكاملة تدعى دارة مرسل مستقبل غير متزامن شامل التي تحول المحارف من وإلى الشكل التسلسلي اللامتزامن أي انها تعنى بالتوقيت وتاطير المعلومات
الأنظمة منخفضة الكلفة مثل بعض الحواسب المنزلية القديمة تستخدم وحدة المعالجة المركزية لترسل المعلومات إلى دبابيس (pins) الخرج مستخدمة ما يدعى بتقنية تقسيم البت (bit-banging).
 من قبل ظهور تقنية التجميع العالي (Large-Scale Integration LSI) كانت دارة مرسل مستقبل غير متزامن شامل المتكاملة دارجة الاستعمال
وكانت minicomputers وmicrocomputers تستخدم عدة دارات ذات تجميع منخفض لتنفيذ عمليات سجل الإزاحة، البوابات المنطقية، العدادات وكافة العمليات المنطقية للمنافذ التسلسلية
الحواسب المنزلية القديمة غالبا ما تملك منافذ تسلسلية تحوي على دبابيس خرج (pinouts) ومستويات جهد كهربائي غير متوافقة مع معيار RS-232 حيث أن العمليات الداخلية في الأجهزة التي تعتمد RS-232 مستحيلة بالنسبة لتلك المنافذ بالإضافة إلى أنها لاتستطيع تحمل مستويات الكمون الناتجة لذلك فان هذه الحواسب تحمل بعض الاختلافات عن المعيار RS-232 تحصر مستخدمها لان يلتزم بمنتجات بعض المصانع المحددة
المعالجات ذات الكلفة المنخفضة تقدم الآن سرعات عالية نسبيا لكن بالمقابل تعقيد أكبر وبالتالي تطور معايير الاتصال التسلسلية مثل USB وFireWire أدت إلى استبدال معيار الـ RS-232 وهذا ماجعلها قابلة للوصل بأجهزة غير معدة لتلائم هذه السرعات بسبب الوصل التسلسلي البطيء ومثالا على ذلك وسائط التخزين
العديد من لوحات الام الخاصة بالحواسب الشخصية مجهزة بمنفذ تسلسلي واحد على الأقل بينما الأجهزة المحمولة قد تلغي وجود هذا المنفذ من أجل ان تكسب المساحة على الرغم من بقاء تقنيات المنفذ مضمنة فيها
RS-232 عد كمعيار للمنافذ التسلسلية لوقت طويل حيث أن الدارات التي يتحكم فيها عن طريق المنفذ التسلسلي ذات كلفة رخيصة ومتواجدة في الأسواق

التوصيل

على الرغم من أن معيار RS-232 حدد 25 دبوس (pins) من النوع (وصلة D-Type) إلا أن معظم مصممي الحواسب الشخصية اقتصروا على مجموعة جزئية منها التي تحقق المعايير الكاملة حيث اثروا إستراتيجية الكلفة الأقل والوصلات الأقل على التوافق الكامل مع المعايير وبالخصوص إصدار DE-9 الذي أنشأ من قبل (IBM PC-AT) وبنفس الوقت كان المنفذ التسلسلي ذو التسعة دبابيس (pins) هو الأكثر شهرة نظرا لكلفته القليلة ولاشغاله مساحة اقل
على كل حال التعريف بالوصلة التسلسلية ذات التسعة دبابيس لا تعبر بالشكل الوافي عن ميزات المنفذ التسلسلي حيث أن هذا المنفذ يستخدم في مقابض الألعاب والفيديو كما أن له استعمالات عديدة

التمثيل البرمجي للعتاد

نظام التشغيل يستخدم عادة اسم رمزي ليشير إلى المنفذ التسلسلي، فأنظمة الـ Unix تعنون الأجهزة المتصلة بالشكل /dev/tty* حيث tty اختصار إلى teletype والنجمة عبارة عن محارف نصية تعبر عن الطرفية بحيث محتوى المحارف يعتمد على نظام التشغيل واسم الطرفية
في أنظمة مايكروسوفت مثل MS-DOS وWindows يعبر عن المنفذ التسلسلي كمنفذ COM مثل COM1، COM2
في أنظمة Linux، 8250/6550 UART العتاد الموصول على المنفذ التسلسلي يعبر عنه بالشكل الاتي /dev/tty*
فالـ USB يظهر بالشكل الاتي /dev/ttyUSB* وهناك عدة منافذ تسلسلية لاتحوي بالضرورة على ترويسة tty

التطبيقات التي تستخدم المنفذ التسلسلي

•	Computer terminal

•	Dial-up modems

•	Printers

•	Networking (Macintosh AppleTalk at 230.4kbit/s)

•	Serial Mice

•	Older Joysticks

•	GPS receivers (typically NMEA 0183 at 4800bit/s)

•	Older GSM phones

•	Satellite phones, low-speed satellite modems and other satellite based transceiver devices

•	Microcontroller, EPROM and other programmers

•	Bar code scanners and other point of sale devices

•	LED and LCD text displays

•	Homemade electronic devices

•	Older digital cameras

•	Test and measuring equipment such as digital multimeters and weighing systems

•	Updating Firmware on various consumer devices.

•	some CNC controllers

الإعدادات

هنالك عدة اعدادات مطلوبة لتحقيق الاستخدام الأمثل للوصلة التسلسلية من أجل توصيلات ابدا-توقف اللامتزامنة، لاختبار السرعة، عدد خانات (بتات) البيانات من أجل كل محرف خانة كشف الخطا وعدد خانات التوقف من أجل كل محرف
في المنافذ التسلسلية الحديثة التي تستخدم دارة مرسل مستقبل غير متزامن شامل المتكاملة كل الإعدادات هي معدة برمجيا
في الثمانينات وما قبلها كان العتاد الإلكتروني يستخدم محولات تستخدم في الإعدادات أو قافزات (jumbers) على لوحة الدارة الإلكترونية وتوضيحا لذلك ما يجري في المنافذ التي تستعمل المعيار التسلسلي في النقل مثل الايثرنت، USB، FireWire حيث أنها تستخدم لعملية النقل متحولات ذات قيم ثابتة (متحولات تتحكم بعملية النقل) لا يستطيع المستخدم تغييرها ولا يحتاج إلى ذلك فسرعة النقل على سبيل المثال اما انها ذات قيمة ثابتة أو انها تحدد بشكل الي عن طريق التخاطب بين الأجهزة فاذا تم ادخال اعدادات لهذه العملية بشكل خاطئ فلن يؤدي ذلك إلى فقدان الاتصال فمعلومات الاعداد المرسلة لن تؤخذ بعين الاعتبار من قبل الطرفية

السرعة

المنفذ التسلسلي يستخدم تاشير ثنائي المرحلة (التاشير الثنائي) ومعدل البيانات بالبتات في الثانية مساوي لمعدل الترميز في باود (Boud) وهو وحدة قياس سرعة الاتصال
هنالك سلسلة من معايير المعدلات المبنية على أساس مضاعفات معدلات الخاصة بالمبارق الكاتبة الميكانيكية الكهربائية. بعض المنافذ التسلسلية تسمح باختيار العديد من المعدلات الاعتباطية بحيث تتوافق سرعة المنفذ مع سرعة الطرفية، فالقدرة على تحديد معدل ترميز لا يعطي بالضرورة نتيجة للاتصال الفعال كما أنه ليس كل معدلات الترميز ممكنة مع كل المنافذ التسلسلية هنالك بعض البروتوكولات الخاصة والموجهة لاهداف معينة مثل بروتوكول MIDI المستخدم في التحكم بالالات الموسيقية يستخدم معدل بيانات مختلف عما يخص سلسلة المبارق (telePrinters)
تقوم بعض أنظمة المنافذ التسلسلية بتحديد معدل الترميز بشكل الي تضمن للسرعة خانات من أجل التاطير (خانات التوقف، خانة كشف الخطا Parity، الخ..) لذلك فان معدل البيانات الفعال اقل من معدل نقل الخانة ومثال على ذلك طريقة 8-N-1 في تاطير المحارف حيث أن 80% من الخانات هي متاحة للمعلومات (من أجل كل 8 بتات بيانات من المعلومات هنالك خانتان للتاطير تبعث معها)

خانة المعلومات

عدد خانات المعلومات في كل محرف قد يكون 5 بتات (ترميز بودو Boudot Code) أو 6 (نادر الاستخدام) أو 7 (يستخدم في أسكي) أو 8(يستخدم لاي نوع من البيانات حيث أنه يقابل حجم البايت) أو 9 (نادر الاستخدام)
استخدام 8 خانات (بتات) هو الأكثر شيوعا في التطبيقات الحديثة في حين ان 5 أو 7 بتات متوافقة بشكل عام مع المعدات القديمة مثل المبارق
معظم تصاميم الاتصالات التسلسلية ترسل بتات البيانات يتقجمها في كل بايت (Least-Significant Bit LSB) البت الأقل أهمية وهذا المعيار يشار إليه "little endian " وأيضا يستخدم – ولكن نادرا – البت الأكثر أهمية (Most-Signifcant Bit MSB) " big endian". عادة ما يكون ترتيب الخانات غير معد لكن البيانات تقوم بعملية تبديل البايت قبل أن يحدث الإرسال.

خانة كشف الخطأ Parity
 (Parity) هي طريقة تستخدم لاكتشاف الأخطاء في النقل تستخدم هذه الطريقة في المنافذ التسلسلية وهو عبارة عن بت واحد يضاف لكل واحد بايت بحيث يكمل عدد الواحدات فيه اما إلى زوجي أو إلى فردي حسب نوع (Parity) فعندما يتم استقبال بايت مخالف للشرط فخانة (Parity) تدل على أن هذا البايت معطوب لكن في حال كان عدد الأخطاء هو زوجي قد يجتاز هذا الخطا اختبار (Parity)

خانة التوقف

خانات التوقف ترسل في نهاية كل محرف لتدل على أن الطرفية المستقبلة على نهاية المحرف المرسل (ولتعيد ضبط التزامن مع إرسال المحارف) الأجهزة الكهربائية تستخدم بت واحد للدلالة على التوقف
التمثيلات المعيارية
التمثيل D/P/S والذي يدل على (Data/Parity/Stop) يعرف بتاطير البيانات في الاتصالات التسلسلية التمثيل الأكثر استخداما في الحواسب الصغرية هو 8-N-1 والذي يدل على 8 خانات للمعلومات – لا يوجد خانة parity بالإضافة إلى 1 بت للتوقف (8 data bits-no Parity – 1 stop bits) وفي هذا التمثيل خانة كشف الخطا غير مضمنة مع خانات البيانات. التمثيل (7e1) يدل على أنه يوجد خانة كشف خطا Parity من النوع الزوجي even حيث مجموع الخانات 8 وهي سبع خانات بيانات + بت Parity

المصادر

 Serial Port Complete 2nd Edition - Author : Jan Axelson
 http://www.ziddu.com/download/5497887/SPC49857.rar.html

تقنية المعلومات
حوسبة
نواقل تسلسلية

منفذ تسلسلي


Delaware State University (DSU or Del State) is a privately governed, state-assisted historically black land-grant research university in Dover, Delaware. DSU also has two satellite campuses: one in Wilmington and one in Georgetown. The university encompasses four colleges and a diverse population of undergraduate and advanced-degree students. Delaware State University is classified among "R2: Doctoral Universities – High research activity".

History
The Delaware College for Colored Students was established on May 15, 1891, by the Delaware General Assembly. The name was changed to the State College for Colored Students by state legislative action in 1893 to eliminate confusion with Delaware College, which was attended by whites in Newark, Delaware.  It first awarded degrees in 1898. In 1945, the Middle States Commission on Higher Education awarded the college provisional accreditation. Three years later, the institution became Delaware State College by legislative action. Although its accreditation was revoked in 1949, it was regained in 1957. On July 1, 1993, the institution changed its name yet again, this time to Delaware State University.

Delaware State University is one of the first historically black colleges and universities to have a no-smoking policy.  In 2015 the university began phasing out smoking on campus by restricting it to four designated areas and providing educational resources on smoking cessation tools and programs.  In August 2015 it implemented a completely tobacco-free policy.  In 2017, the university received the ACAS Health Leadership Award in recognition of its efforts.  The award was jointly presented by the Public Health Service Officers Foundation for the Advancement of Public Health, the Truth Initiative, Arizonans Concerned About Smoking and the Arizona NAACP.

In December 2020, MacKenzie Scott donated $20 million to Delaware State University. Her donation is the largest single gift in the university's history.

On July 1, 2021, Delaware State University officially finalized its acquisition of Wesley College, a 157-year-old private institution founded by the Methodist Church in 1873. This acquisition makes Delaware State the first historically Black university to acquire an institution that is not a historically Black college or university. The university has renamed the former Wesley campus "DSU Downtown" (reflecting its close proximity to Downtown Dover) and has relocated most of its College of Health and Behavioral Science (Public and Allied Health, Psychology, and Social Work programs) on that additional 41-acre site. That academic division has been renamed the Wesley College of Health and Behavioral Sciences as a way to preserve the history of the former Wesley College.

Campus
The  main campus in Dover, the capital of Delaware, is approximately a two-hour drive from Philadelphia, Baltimore, and Washington, D.C., and three hours from New York City. There are two satellite campuses in Wilmington and Georgetown.

The main campus in Dover contains thirty buildings, including:

 Administration Building
 Alumni Stadium
 The Bank of America Building
 Delaware Hall
 The Education and Humanities Building & Theatre
 Loockerman Hall - listed on the National Register of Historic Places in 1971.
 The Mishoe Science Center
 Price Building
 Willam C. Jason Library
 The Wellness and Recreation Center
 The Optical Science Center for Applied Research

On the main campus there are five main campus traditional residential halls and three apartment-style residence halls for upperclassmen on campus. Off-campus there is an apartment complex and an residential hall. In addition, the university has activated two residential halls at DSU Downtown (the former Wesley College campus). The residential facilities include:

 Harriet Tubman-Lydia Laws Hall
 Jenkins Hall
 Medgar Evers Hall
 Wynder Towers
 The Living and Learning Commons (off campus)
 University Courtyard Apartments (off campus)
 University Village Complex
 Warren-Franklin Hall
 Malmberg Hall (DSU Downtown)
 Zimmerman Hall (DSU Downtown)

Two dining halls serve the more than 1,500 on-campus students.

As a part of the Internet2 initiative, the university maintains several research computer laboratories including a high-performance computational cluster in its DESAC center. Almost every building has a computer lab and each student has a dedicated data port for internet access, their own phone, a campus email address, and cable television access in all residence hall rooms. Most campus buildings also offer wireless connectivity.

DSU is one of 148 schools in the country to receive Tree Campus USA recognition from the Arbor Day Foundation. The university owns two farms near Kenton and Smyrna, and has an Airway Science Program based at Delaware Air Park in Cheswold.

Administration

Dr. Tony Allen became the 12th president of Delaware State University on January 1, 2020, after serving the previous two and a half years as the university's provost and executive vice president. Three months into his presidency, Dr. Allen acted decisively upon the onset of the COVID-19 pandemic in mid-March 2020, as he ended in-person classes and residential operations on campus, and marshalled the faculty to get all of their curriculum online to enable students to complete that spring semester virtually online. Under Dr. Allen's leadership, the university raised $1.5 million for a Student Emergency Relief Fund to address student needs brought on by COVID-19 crisis. Although the COVID-19 crisis continued throughout the year, Dr. Allen and the university reopened its residential halls for the fall semester 2020, allowing more than 1,700 students to resume their residency on campus while almost all classes continued to be held virtually.

The business and affairs of the university are governed by the board of trustees. The Board of Trustees has all the powers accorded it by Title 14, Chapter 65 of the Delaware Code. The Board consists of 15 members whose appointment or election is provided for in the Delaware Code, and the governor of the state and the president of the university, both of whom shall be members of the board, ex officio, with the right to vote.

Academics
The university consists of four colleges:
College of Agriculture, Science & Technology
College of Humanities, Education & Social Sciences
College of Business
College of Health & Behavioral Sciences

The university offers 46 undergraduate degrees, 21 graduate degrees, and six doctoral degrees (interdisciplinary applied mathematics and mathematical physics, applied chemistry, neuroscience and optics, integrative agriculture, food & environment, and educational leadership). The university also offers several cooperative and dual degree programs. Students receive instruction in classes with a 13:1 student-to-faculty ratio. About 83 percent of undergraduates receive scholarships, grants, loans or work-study income. It has a traditional Honors Program and a Minority Access to Research Careers (MARC) Honors Program to increase the number of students in science interested in pursuing biomedical research and obtaining doctor of philosophy degrees in biology, chemistry, physics, mathematics, computer science, and biopsychology.

In addition to satisfying the requirements for the major or majors and any minor, all undergraduates are required to complete the General Education Program, which includes: seven core courses, twelve foundation courses (across the curriculum), and the Senior Capstone Experience.

Accreditations include the Middle States Commission on Higher Education (MSCHE), the Accreditation Commission for Education in Nursing (ACEN), the Council on Social Work Education (CSWE), the Accreditation Council for Programs in Hospitality Administration (ACPHA), the National Council for Accreditation of Teacher Education (NCATE), and the Commission on Accreditation for Dietetic Education (CCDE). The university's College of Business is accredited nationally and internationally by the Association to Advance Collegiate Schools of Business (AACSB).

Aviation program
DSU's Aviation Program provides students with education and experience in preparation for careers in the aviation industry. Curricula in the program lead to a B.Sc. degree with concentrations in Aviation Management or Professional Pilot. Professional Pilot graduates will complete their Federal Aviation Administration (FAA) requirements for Private Pilot, Instrument, Commercial, Multi-Engine and Certified Flight Instructor ratings while earning their bachelor's degree.

Delaware State operates the only full-service, university-based flight school in the mid-Atlantic area. The Aviation program is approved by the State of Delaware Education Department for Veterans Flight Training.

Research
The institution has greatly increased its research endeavors over the past several years, as it has developed the research infrastructure needed to attract federal grants for projects in the following DSU Research Centers and in the sciences and mathematics:

Applied Mathematics Research Center
Center for Applied Optics
Center for Research and Education in Optical Sciences and Applications (CREOSA) (a National Science Foundation-Center for Research Excellence (NSF-CREST))
Center for Applied Optics for Space Science (CAOSS) (a National Aeronautics and Space Administration University Research Center (NASA-URC))
Delaware Center for Scientific and Applied Computation

Rankings

DSU is ranked 8th among the Historically Black Colleges and Universities in the U.S. News & World Report (2023).

In 2018, the College of Business at DSU was named to the Princeton Review's Best Business Schools for the tenth consecutive year (2009-2018).

Global connections
The university has over thirty formal international partnerships with institutions in countries including China, Cuba, Egypt, France, Italy, Japan, Korea, Mexico, Nigeria, Poland and the UK which facilitate  research and conference collaborations as well as student exchanges.

Student activities

Athletics

The university fields teams, who are known as the Hornets, in:

Men's

Baseball
Basketball
Football
Cross Country
Track and field (Indoor and Outdoor)

Women's

Basketball
Bowling
Cross Country
Equestrian
Golf
Lacrosse
Soccer
Softball
Track and field (Indoor and Outdoor)
Tennis
Volleyball

The athletic programs participate in the National Collegiate Athletic Association's (NCAA)'s Division I (FCS for football). The Hornets compete in the Mid-Eastern Athletic Conference as full members since the conference was founded in 1970.

The university's Department of Intramural Sports provides a wide variety of quality recreational programs for students, faculty and staff.

Student organizations
Delaware State has over 60 student organizations on campus including a Student Government Association (SGA), gospel choir, and The Approaching Storm Marching Band.

Notable alumni

References

Further reading

External links

Delaware State Athletics website

Historically black universities and colleges in the United States
Land-grant universities and colleges
Public universities and colleges in Delaware
Universities and colleges established in 1891
Education in Kent County, Delaware
Buildings and structures in Dover, Delaware
Tourist attractions in Kent County, Delaware
1891 establishments in Delaware
Aviation schools in the United States

Delaware State University


Six ships of the Royal Navy have been named HMS Charybdis, after the sea monster Charybdis of Greek mythology.

 The first  was an 18-gun brig-sloop in use from 1809 to 1819. She apparently became the whaler Greenwich which made three complete voyages and then wrecked in the Seychelles in 1833 while on her fourth.
 The second  was a 10-gun brig-sloop in use from 1831 to 1843.
 The third  was a screw corvette launched in 1859, loaned to Canada from 1880 to 1882, and sold 1884.
 The fourth  was an  protected cruiser launched in 1893, converted to a cargo ship in 1918 and sold to Bermuda in 1922.
 The fifth  was a  launched in 1940 and sunk in the English Channel by German torpedo boats in 1943.  Twenty-one of the sailors' bodies were washed up on the shores of Guernsey, where they were given a burial with full military honours by the German occupying forces.  Every year a commemoration service is held, which is attended by local naval veterans, Sea Cadets and representatives of the Royal Navy.
 The sixth  was a  launched in 1968 and sunk as a target in 1993.

Royal Navy ship names

HMS Charybdis


Wichmann ist ein relativ kleiner, schüsselförmiger Einschlagkrater auf der westlichen Mondvorderseite in der Ebene des Oceanus Procellarum, nordöstlich des Kraters Letronne und nordwestlich von Herigonius.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem deutschen Astronomen Moritz Ludwig Georg Wichmann offiziell benannt.

Weblinks

 Wichmann auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Wichmann (Mondkrater)


سقوط الأقنعة مسلسل كويتي درامي.

ملخص القصة
تدور أحداث المسلسل بين الصراع على المال ، والتفكك الأسري ، حيث المذيعة (ألحان) التي يتوفى والدها ، وتكتشف والدتها اختلاسه للشركة القائمة بينهما ، وأنه كان متزوجا من فنانة تشكيلية تدعى (وعد) لمدة 20 عاما ، أنجبا فيها طفلاً صغيراً ، وإذا بـ(ألحان) تقابل (وعد) من خلال عملها كمذيعة ، وتتعرف على مشوارها الفني والاجتماعي دون أن تعرف أنها زوجة أبيها . وتتوالى الأحداث .

بطولة

الممثلون
 أحمد السلمان
 عبير الجندي
 شيماء سبت
 عباس مراد
 سلمى سالم
 شهاب حاجيه
 ملاك
 نواف النجم
 عمر اليعقوب
 شوق
 صمود
 مها محمد

مصادر

مسلسلات عبير الجندي
مسلسلات تلفزيونية كويتية بدأ عرضها في 2008

سقوط الأقنعة (مسلسل)


උතුරු කොළඹ මැතිවරණ බලප්‍රදේශය  අගෝස්තු 1947 සහ පෙබරවාරි 1989 අතරතුර  ශ්‍රී ලංකාවෙහි  මැතිවරණ බලප්‍රදේශ අතුරින් එකක් විය. මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය නම් ලද්දේ  බස්නාහිර පළාතේ  කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ,  කොළඹ නගරය අනුව යමිනි . ශ්‍රී ලංකාවේ 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව විසින්   පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් තෝරා පත්කර ගැනුම සඳහා සමානුපාතික නියෝජන මැතිවරණ ක්‍රමය හඳුන්වාදෙන ලදි . එවිට පැවැති බොහෝ දුරට  ඒක-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශ වූ බලප්‍රදේශ 160 වෙනුවට බහු-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශ 22 ක් ඇති කරන ලදි. සමානුපාතික නියෝජනය යටතේ පැවැත්වුණු පළමු මැතිවරණය වන 1989 මහා මැතිවරණයේදී  උතුරු කොළඹ මැතිවරණ බලප්‍රදේශය වෙනුවට  කොළඹ බහු-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශය  ආදේශ කරනු ලදුවත් බහු-මන්ත්‍රී මැතිවරණ බලප්‍රදේශය තුළ ඡන්ද බලප්‍රදේශයක් ලෙස උතුරු කොළඹ දිගටම පවතියි.

1947 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
23 අගෝස්තු 1947 සිට 20 සැප්තැම්බර් 1947 දක්වා කාලය අතරතුරදී පැවැත්වුණු  පළමුවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1952 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
24 මැයි 1952 සහ 30 මැයි1952 දක්වා කාලය අතරතුරදී පැවැත්වුණු  දෙවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1956 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
5 අප්‍රේල් 1956 සහ 10 අප්‍රේල් 1956දක්වා කාලය අතරතුරදී පැවැත්වුණු  තෙවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1960 (මාර්තු) පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
19 මාර්තු 1960 දිනදී පැවැත්වුණු  සතරවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1960 (ජූලි) පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
20 ජූලි 1960 දිනදී පැවැත්වුණු  පස්වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1965 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
22 මාර්තු 1965  දිනදී පැවැත්වුණු  හයවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1970 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
27 මැයි 1970 දිනදී පැවැත්වුණු  සත්වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

1977 පාර්ලිමේන්තු මහා මැතිවරණය
21 ජූලි 1977 දිනදී පැවැත්වුණු  අටවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙහි මෙම මැතිවරණ බලප්‍රදේශය සඳහා ප්‍රතිඵල:

ආශ්‍රිත

ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණි මැතිවරණ බලප්‍රදේශ
 කොළඹ දිස්ත්‍රික්කය

උතුරු කොළඹ මැතිවරණ බලප්‍රදේශය


Everschop (dänisch auch Everskop, abgeleitet von Hever) ist der Name einer Harde, die den Nordwestteil des heutigen Eiderstedts im schleswig-holsteinischen Kreis Nordfriesland umfasste. Historisch war Everschop eine Harde der nordfriesischen Uthlande im Süden des Königreiches Dänemark, dem späteren Herzogtum Schleswig.

Geografie
Das Wort Everschop ist abgeleitet vom Gezeitenstrom Hever und bedeutet Heverschaft. Im Mittelalter war das Gebiet ein Teil der als Uthlande (Außenlande) bezeichneten dreizehn Marsch- und Inselharden. Bei der Zweiten Marcellusflut des Jahres 1362 wurde Everschop – ebenso wie die westlich gelegene Harde Utholm – zu einer Insel. Außerdem brach das Meer nordöstlich des Ortes Uelvesbüll in den Witzwort-Lundenberger Sandwall ein, wodurch eine Verbindung zwischen Hever und Eider entstand. Diese Verbindung trug den Namen Nordereider. Im Rahmen der Landgewinnung in den folgenden Jahrhunderten wuchs Everschop wieder mit den Harden Utholm und Eiderstedt zur Halbinsel zusammen. Der Name Dreilande bürgerte sich ein. Heute führt die so entstandene Halbinsel den Namen Eiderstedt.

Auf der ehemaligen Harde liegen u. a. die Orte Garding, Osterhever, Uelvesbüll und Tetenbüll.

Blasonierung

Das Wappen des Kreises Eiderstedt zeigt in Blau drei rechtshin segelnde dreimastige goldene Schiffe (2:1) mit silbernen Segeln und roten Wimpeln, auf dem Großsegel je das Zeichen der drei Eiderstedter Harden: für Utholm ein hervorbrechender blauer Leopard, für Everschop eine blaue Karausche und für Eiderstedt ein roter Ochsenkopf.

Literatur
 Helmut Hess: Chronik von Uelvesbüll. Gemeinde Uelvesbüll, 1985, S. 7–9.

Weblinks
 Dirk Meier: De Dam geslogen wart twischen Eyderstede unde Husum … Die Bedeichung der 'Nordt Eyder', Eiderstedt (Schleswig-Holstein). (PDF; 416 kB) 2007

Einzelnachweise

Harde
Eiderstedt
Ehemalige Insel
Ehemalige Verwaltungseinheit (Schleswig-Holstein)
Geschichte (Kreis Nordfriesland)

Everschop


Susan Edna Bassnett, FRSL (née le ) est une théoricienne de la traduction et spécialiste de Littérature comparée. Elle est pro-vice-chancelière à l'Université de Warwick pendant dix ans et enseigne dans son Centre de traduction et d'études culturelles comparées, qui ferme ses portes en 2009. Depuis 2016, elle est professeur de littérature comparée aux universités de Glasgow et de Warwick. Formée dans toute l'Europe, elle commence sa carrière en Italie et enseigne dans des universités aux États-Unis . En 2007, elle est élue membre de la Royal Society of Literature.

Jeunesse et éducation
Bassnett est née le 21 octobre 1945. Elle étudie l'anglais et l'italien à l'Université de Manchester et obtient un baccalauréat ès arts (BA) en 1968. Elle étudie pour un doctorat en philosophie (PhD) en français à l'Université de Lancaster, qu'elle termine en 1975 .

Carrière académique
Bassnett commence sa carrière universitaire en tant que chargée de cours à l'Université de Rome de 1968 à 1972. Elle retourne ensuite en Angleterre et est chargée de cours à l'Université de Lancaster de 1972 à 1976. Elle rejoint l'Université de Warwick en tant que chargée de cours en 1976 et créé son Centre de traduction et d'études culturelles comparées en 1985. Elle est promue maitresse de conférences en 1989 et nommée professeur de littérature comparée en 1992. Elle est deux fois pro-vice-chancelière de l'université, de 1997 à 2003 et de 2005 à 2009. Elle prend sa retraite de Warwick en 2016 et est nommée Professeur émérite. À la retraite, elle occupe le poste de professeur de littérature comparée à l'Université de Glasgow depuis 2015 .

Travaux notables
Parmi ses plus de vingt livres, plusieurs sont devenus des références dans le domaine de la critique littéraire, notamment Traductologie (1980) et Littérature comparée (1993). Un livre sur Ted Hughes est publié en 2009. Un autre livre édité par Bassnett est Knives and Angels: Women Writers in Latin America . La collaboration de Bassnett avec plusieurs intellectuels dans une série de projets de livres est bien accueillie. En 2006, elle co-édite avec Peter Bush le livre The Translator as Writer. En plus de ses travaux savants, Bassnett écrit de la poésie qui est publiée sous le titre Exchanging Lives: Poems and Translations (2002) .

Idées critiques

Traduction de premier plan
Dans son ouvrage de 1998 Constructing Cultures: Essays on Literary Translation (écrit avec André Lefevere), Bassnett déclare que « le déplacement de l'accent de l'original vers la traduction se reflète dans les discussions sur la visibilité du traducteur. Lawrence Venuti appelle à une traduction centrée sur le traducteur, insistant pour que le traducteur s'inscrive visiblement dans le texte" .

La littérature comparée comme stratégie littéraire
Dans un essai de 2006 intitulé Reflections on Comparative Literature in the Twenty-First Century, elle s'entretient avec Gayatri Chakravorty Spivak qui soutient dans Death of a Discipline (2003) que le domaine de la littérature comparée doit dépasser son eurocentrisme s'il veut rester pertinent. Si elle est d'accord avec Spivak sur le fait que l'eurocentrisme a marginalisé les littératures non occidentales, elle soutient également que l'argument de Spivak place les comparatistes européens, qui connaissent ses littératures, dans une position précaire. Pour Bassnett, la solution pour les comparatistes européens est d'enquêter de manière critique sur leur passé. Bassnett a également rétracté sa position précédente selon laquelle la littérature comparée est un sujet en voie de disparition qui sera lentement remplacé par des études de traduction. Au contraire, elle soutient que la littérature comparée et la théorie de la traduction continuent d'être pertinentes aujourd'hui si elles sont considérées comme des modes de lecture que les critiques littéraires peuvent utiliser pour aborder les textes.

Vie privée
Clive Barker, partenaire de longue date de Bassnett et universitaire en études théâtrales à Warwick, est décédé en 2005 .

Références

Liens externes

Professeur à l'université de Glasgow
Professeur à l'université de Warwick
Professeur à l'université de Lancastre
Professeur à l'université de Rome « La Sapienza »
Étudiant de l'université de Lancastre
Étudiant de l'université de Manchester
Membre de la Royal Society of Literature
Poétesse britannique
Poète britannique du XXe siècle
Poète britannique du XXIe siècle
Critique littéraire britannique
Critique britannique
Naissance en octobre 1945
Décès à 76 ans
Traducteur britannique du XXe siècle
Traducteur britannique du XXIe siècle

Susan Bassnett


Yargısız infaz bir yasal otoritenin ya da mahkemenin izni olmadan verilen fiziksel cezalandırmaya verilen isimdir. Genel olarak tehlikeli derecede yıkıcı bir etkiden kurtulmak isteyen bir devlet organı tarafından uygulanabilir. Yargısız infaz kavramının bir açıklaması da hükûmetlerin gerek duydukları zaman uygulamak zorunda oldukları kendi yasalarına uymayabilecekleridir. Hükûmet dışı ya da devlet dışı unsurlar da değişik şekillerde yargısız infaz yoluna gidebilir ancak genelde bu eylemler daha çok suikast ve cinayet olarak sınıflandırılır.

Her ne kadar ölüm cezası dünya üzerinde gittikçe kaldırılmasına rağmen, bir hükûmetin idare kâbiliyetini tehdit eden kişi ya da gruplar (hatta bazen görece sakin zamanlarda yalnızca "istenmeyen" kişiler bile) bazı rejimler ve bu rejimlerin yandaşları tarafından yargısız infaza uğrayabiliyor. Bu tarz ölümler tipik olarak, halkın başkaldırmasına meydan vermeyecek ve devleti zor duruma düşürecek uluslararası eleştirilere yol açamayacak şekilde, becerikli devlet gizli örgütleri tarafından oldukça hızlı gerçekleştirilir.

Yargısız infaz, ölüm mangaları kullanan totaliter ve diğer baskıcı rejimlerin tipik bir unsuru olarak nitelendirilse de bazı durumlarda demokratik ülkelerin de yargısız infaz kullandığı görülmüştür. Bazı durumlarda yargısız infaz devletin belirli bir organı ve bu organın mensupları tarafından önceden planlanarak ve gizli bir şekilde uygulanır ve hatta devletin diğer sektörlerine bilgi verilmediği gibi bazen de bu tarz eylemler için gizlice emir ya da görev bile verilmemiş olabilir. Devletin diğer sektörleri bazen sessiz kalarak bu tarz yargısız infazları onayladığı gibi bazen de duruma göre doğrudan karşı çıkabilir.

Savaş, doğal afet, sosyal çöküş ya da kurulu bir adli yargı sisteminin olmadığı zamanlarda yargısız infazlara daha sık rastlanabilir. Böyle uç durumlarda polis gücü ya da askeri kuvvetler başkaldırıya, yağmaya ya da şiddet olaylarına karışanları özellikle de suçüstü yakalanırsa yerinde infaz etmeye yetkili kılınabilir.

Yargısız infaza kurban gittiği sanılan kişiler bir daha canlı olarak ortaya çıkmayacak şekilde ortadan kaybolabilir. Başlarına ne geldikleri bilinmemekte ve hiçbir zaman da tam olarak ortaya çıkamamaktadır.

Ölüm cezası
Ceza hukuku
İnsan hakları istismarları
Kirli savaşlar

Yargısız infaz


Tour La Provence 2017 var den 2. udgave af det franske landevejscykelløb. Løbet foregik i perioden 21. til 23. februar 2017. Løbet var en del af UCI Europe Tour 2017 og var i kategorien 2.1. Den samlede vinder af løbet blev Rohan Dennis fra .

Hold og ryttere

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

Trøjernes fordeling gennem løbet

Samlede resultat

Eksterne henvisninger

2017
UCI Europe Tour 2017

Tour La Provence 2017


شليسفيش - هولشتاين - سوندربورغ - أوغوستنبورغ فرع لأسرة أولدنبورغ استمد اسمه من صفة دوق أوغوستنبورغ الذي منحه ملك الدنمارك إلى رأس هذه الأسرة.

مراجع

انحلالات سنة 1931 في الدنمارك
تأسيسات سنة 1647 في الدنمارك
أسرة أوغوستنبورغ
أولدنبورغ
تاريخ شلسفيغ هولشتاين
نبلاء دنماركيون

شلسفيغ-هولشتاين-زوندربورغ-آوغوستنبورغ


An Myoxanthus werneri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlyle August Luer. An Myoxanthus werneri in nahilalakip ha genus nga Myoxanthus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Myoxanthus

Myoxanthus werneri


Crkva sv. Ante Padovanskog, crkva u Podstrani, općina Dugi Rat, zaštićeno kulturno dobro

Opis dobra
Crkva sv. Ante u selu Podstrana sastoji se od dvije pravilno orijentirane međusobno povezane jednobrodne pravokutne građevine. Pročelje im je u 19. st. spojeno u gornjem dijelu zidom nad kojim je preslica s tri otvora za zvona. Građena je lomljenim kamenom, a pokrivena je s dva dvostrešna krova od kamenih ploča. Na glavnom pročelju sjeverne crkve su vrata s lukom nad kojima je bosančicom urezana godina 1666., a na južnoj je uzidan antički reljef Silvana i nimfi. Na južnom zidu je bočni ulaz s natpisom o polaganju temeljnog kamena na ćirilici. Unutrašnjost crkve je ožbukana, a u svakom brodu je drveni oltar iz 17. st. na zidanoj menzi. Uz crkvu je kameni zvonik iz 19. st.

Zaštita
Pod oznakom Z-6856 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Podstrana

Crkva sv. Ante Padovanskog u Podstrani


Reel Bad Arabs: How Hollywood Vilifies a People (Wortspiel aus real "echt" und reel "Rolle", auf Deutsch etwa: Echt böse Araber: Wie Hollywood ein Volk dämonisiert) ist ein Buch des US-amerikanischen Universitätsprofessors Jack Shaheen, das im Jahre 2001 veröffentlicht wurde. Er untersuchte mehr als 900 Hollywoodfilme, in denen Araber eine Rolle spielen. Basierend auf dem Buch entstand 2006 der Dokumentarfilm Reel Bad Arabs.

Liste
Nur in 12 dieser Filme wurden diese Charaktere positiv und in 50 Filmen neutral dargestellt.
Shaheen schrieb dazu: "Durch Hollywoods verzerrte Linse gesehen, sehen Araber bedrohlich und fremdartig aus".
Das Image des Arabers im amerikanischen Fernsehen sei omnipräsent und Teil der amerikanischen Folklore geworden. Araber würden meistens als Milliardäre, Bombenleger und Bauchtänzerinnen (billionaires, bombers, and belly dancers). dargestellt werden.

Er stellte eine Liste mit den Filmen zusammen, die seiner Meinung nach am stärksten die antiarabischen Klischees bedienen würden. Die extremsten Beispiel waren seiner Meinung nach die Filme:
 Wanted: Dead or Alive (1987) – Regie: Gary Sherman (Produktionsland: USA)
 Kurzzusammenfassung: Eine arabische Bande plant, in den USA eine Atombombe zu zünden und Millionen zu ermorden. Ein unerschrockener Kopfgeldjäger macht Jagd auf die Bande und löscht diese vollständig aus. Den Anführer tötet er, indem er ihn fesselt und eine Handgranate in dessen Mund zur Detonation bringt.
 Rules – Sekunden der Entscheidung (2000) – Regie: William Friedkin (Produktionsland: USA)
 Kurzzusammenfassung: Als ein hasserfüllter arabischer Mob die amerikanische Botschaft in Sanaa (Jemen) stürmen will, lässt ein Offizier der Marines in die Menge schießen. In den USA wird er wegen eines Kriegsverbrechens angeklagt. Sein Rechtsbeistand reist in den Jemen, um Beweise zu sammeln, wo er von fanatischen Jemeniten beinahe in Stücke gerissen wird. Ausnahmslos jeder Araber in diesem Film wird diabolisch geschildert, was selbst die Kinder mitumfasst.
 Delta Force (1986) – Regie: Menahem Golan (Produktionsland: USA)
 Kurzzusammenfassung: Araber entführen ein Verkehrsflugzeug mit US-Bürgern nach Beirut. Die libanesische Regierung unterstützt die Entführer schamlos. Die Geiseln werden gefoltert und entwürdigt. Ein amerikanisches Spezialkommando befreit die Geiseln, tötet die Araber "wie Insekten" und flieht mit der Maschine nach Israel. Die in diesem Film vorkommenden Araber sind Bestien in Menschengestalt.
 Helden USA (Death Before Dishonor) (1987) – Regie: Terry Leonard (Produktionsland: USA)
 Kurzzusammenfassung: Eine Art "Stirb langsam" im Nahen Osten. Ein einzelner US-Marine befreit eine besetzte amerikanische Botschaft im Nahen Osten und erledigt dutzende teuflischer Araber.
 True Lies (1994) – Regie: James Cameron (Produktionsland: USA)
 Kurzzusammenfassung: Ein CIA-Agent deckt ein arabisches Komplott auf, in den USA eine Atombombe zu zünden. Er erledigt die arabische Bande ausnahmslos. Die Araber sind eine fanatische Bande von Terroristen, die sich "für die Größten halten". Dummheit und Raffinesse der dargestellten Charaktere passen eigentlich nicht zusammen.

Weiterhin in dieser Liste vorhanden sind:

Von dieser Liste der "schlimmsten Filme" inspiriert, drehte er einen neunminütigen Trailer, namens  "Planet of the Arabs", den er 2005 auf dem  Sundance Film Festival vorstellte.

Sut Jhally drehte 2006 ein Video mit dem Titel Reel Bad Arabs, das sich mit der These Shaheens befasste.

Die verhältnismäßig sehr kurze Liste von Filmen, die arabische Charaktere positiv darstellen beinhaltet u. a. die Filme:

 Der 13te Krieger
 Robin Hood – König der Diebe
 Three Kings
 Königreich der Himmel

Hintergrund
Jack Shaheen ist ehemaliger Nahostexperte des Senders CBS und Professor Emeritus für Massenkommunikation der Southern Illinois University Edwardsville. Er beschäftigte sich in anderen Werken mit dem Thema Antiarabismus wie etwa: The TV Arab (1984) und Arab and Muslim Stereotyping in American Popular Culture (1997). Er erhielt zwei Fulbright Teaching Awards, hat einen Abschluss am Carnegie Institute of Technology, Pennsylvania State University und der University of Missouri. Der Titel "Reel Bad Arabs" ist ein Wortspiel mit den englischen Worten Reel (dt. Filmrolle) und Real (dt. wirklich, echt).

Kritik
 "Shaheen zeigt auf, dass die Araber die bösen Deutschen und Japaner in Hollywood-Filmen abgelöst haben und dass es im Verhältnis positiver und negativer Darstellung keine Balance gibt." (William Booth, Washington Post 23. Juni 2007)
 "Shaheen hat eine sorgfältig recherchierte, leidenschaftliche und gut formulierte Beschreibung der Dämonisierung arabischer Völker in westlichen Medien geliefert. Er dokumentiert, wie sich beleidigende Stereotype des 'dreckigen Arabers' in den letzten 30 Jahren festgesetzt haben, während gleichzeitig bei anderen Ethnien daran gearbeitet wurde, Stereotype abzubauen. Das Buch ist sehr für Auseinandersetzungen zum Thema Rassismus zu empfehlen." (Andrea Slonosky, Long Island University: A Misunderstood Faith. Seiten 82–83.)

Literatur

 Buchrezension (englisch)

Weblinks
 "Reel Bad Arabs: How Hollywood Vilifies a People", a documentary featuring Dr. Jack Shaheen produced in 2004
 Biography
 Dr. Jack Shaheen on TCM's Arab Images on Film: "I no longer feel alone"

Einzelnachweise

Sachliteratur
Rassismus in den Vereinigten Staaten

Reel Bad Arabs


الكتلة البرلمانية لنواب الإخوان المسلمين في مصر (الدورة البرلمانية 2005 - 2010)
 الكتلة البرلمانية لنواب الإخوان المسلمين في مصر (الدورة البرلمانية 2000 - 2005)
 الكتلة البرلمانية لنواب التحالف الإسلامي في مصر (الدورة البرلمانية 1987 - 1990)
 الكتلة البرلمانية لنواب الإخوان المسلمين في مصر (الدورة البرلمانية 1984 - 1987)
 الإخوان المسلمون والعمل السياسي

برلمانيون إخوان مسلمون مصريون


Schwarzer Brunnen steht für:

 Schwarzer Brunnen (Eisenach), Laufbrunnen in Eisenach, Thüringen
 Schwarzer Brunnen (Rothenbucher Forst), Quelle im Rothenbucher Forst, Landkreis Aschaffenburg, Bayern

Schwarzer Brunnen


En vild pjækkedag (originaltitel Ferris Bueller's Day Off) er en amerikansk film fra 1986, instrueret af John Hughes.

Medvirkende
 Matthew Broderick som Ferris Bueller
 Mia Sara som Sloane Peterson
 Jeffrey Jones som Edward R. Rooney

Eksterne henvisninger

Amerikanske film fra 1986
Komediefilm fra USA
Ungdomsfilm fra USA
Engelsksprogede film

En vild pjækkedag


أسطول الصيد عبارة عن تجمع لسفن الصيد التجارية. يمكن إطلاق هذا المصطلح على كل السفن العاملة في ميناء واحد، أو السفن المشتركة في صيد نوع محدد من الأسماك (مثل أسطول صيد التونة)، أو كل السفن التابعة لدولة ما أو منطقة معينة (مثل أسطول الصيد الياباني).

أساطيل الصيد لا تنتظم بشكل رسمى محدد مثل الأساطيل الحربية، ولكن نظرا لظروف الطقس والوقت يتعين على هذه السفن الرحيل والعودة في نفس الوقت، مما يجعلها كما لو كانت تتخذ شكلا منظما. بعض الدول تنظم سفن صيدها في شكل أساطيل فعلية كما كان يفعل الاتحاد السوفيتي.

أسطول الصيد العالمى
عام 2002 شهد تسجيل حوالي أربعة ملايين سفينة صيد.

مراجع

انظر أيضا
 سفينة الصيد
 صيد السمك

سفن الصيد

أسطول الصيد


Andreea Aanei ) este o halterofilă română. Este legitimată în prezent la CS Olimpia București și concurează în probele de +75 kg.

Carieră
A început să practice halterele la 16 ani în orașul natal.

Prima participare internațională a fost la Jocurile Olimpice de Tineret 2010, unde a reușit să obțină locul 5 la categoria +63 kg, cu un total de 227 kg. La smuls, Aanei a fost a patra, cu 102 kg, iar la aruncat a cincea, cu 125 kg.

În noiembrie 2010, la Campionatele Europene de Haltere pentru juniori și tineret U-23 din Limassol (Cipru), botoșăneanca a reușit să obțină trei medalii la categoria +75 kg — aur la stilul smuls (107 kg) și argint la stilul aruncat (136 kg) și în total 243 kg.

În 2011, în cadrul aceleiași competiții desfășurate la București, Aanei a obținut trei medalii la categoria +75 kg — aur la stilul smuls (103 kg) și total (215 kg) și argint la stilul aruncat (112 kg).

În 2012, la competiția pentru juniori desfășurată la Eilat (Israel), sportiva a cucerit trei medalii la categoria +75 kg, la fel ca în anul precedent — aur la stilul smuls (107 kg) și total (243 kg) și argint la stilul aruncat (136 kg).

La ediția din 2013, Aanei a reușit să obțină toate cele trei medalii de aur la categoria ei — a ridicat 114 kg la smuls, 120 kg la aruncat, iar la total s-a impus cu 234 kg.

Ajunsă în elita mondială, halterofila s-a poziționat pe ultima treaptă a podiumului la Europenele din 2014 de la Tel Aviv (Israel) — 111 kg la stilul smuls, 138 kg la aruncat și 249 kg în total. În același an, Aanei a reușit să mai obțină trei medalii de argint la competiția pentru juniori de la Limassol — 106 kg la stilul smuls, 135 kg la aruncat și 241 kg în total.

În 2015, la Europenele de Haltere de la Tbilisi (Georgia), Aanei a intrat în posesia a două medalii de bronz la categoria +75 kg — la stilul smuls cu 120 kg și cu totalul de 261 kg. În octombrie, la CE de tineret de la Klaipėda (Lituania), sportiva a mai cucerit trei medalii de aur la aceeași categorie — 111 kg la stilul smuls, 136 kg la aruncat și 247 kg în total. Anul s-a încheiat cu participarea ei la Mondialele de Haltere de la Houston (SUA), unde s-a clasat pe locul 9 în general — la stilul smuls 120 kg (locul 8), la aruncat 146 kg (locul 12).

În urma rezultatelor de la Campionatul Mondial de Haltere din 2015, Andreea Aanei s-a calificat în premieră la Jocurile Olimpice de vară din 2016, la categoria +75 kg. Aici s-a clasat pe locul 8 în total — locul 6 la smuls (120 kg) și locul 10 la aruncat (145 kg).

Palmares competițional

Referințe

Legături externe

Nașteri în 1993
Sportivi români în viață
Botoșăneni
Halterofili olimpici români
Halterofili la Jocurile Olimpice de vară din 2016

Andreea Aanei


Das älteste Gewerbe steht für:

 Das älteste Gewerbe (1974), japanisches Filmdrama
 Das älteste Gewerbe (2009), deutscher Dokumentarfilm
 eine Umschreibung für Prostitution nach einem Zitat aus Rudyard Kiplings Erzählung On the City Wall (1889)

Das älteste Gewerbe


خيط مجرات في علم الفلك، هي من أكبر البنيات في الكون وتحتوي علي مجرات كثيرة مرصوصة في هيئة خيوط أو عقود عبر طول يبلغ بين 50 و 80 مليون فرسخ فلكي ، أي بين 180 مليون سنة ضوئية و 270 مليون سنة ضوئية (1 فرسخ فلكي = 3,3 سنة ضوئية ) . وهي تحد مناطق كبيرة كروية الشكل في الكون تكاد تكون خالية تماما من المجرات . تبدو تلك الفراغات Voids التي تكون على شكل الفقاعات (بأحجام بين 200 و500 سنة ضوئية) في السماء قاتمة السواد بسبب عدم أو قلة وجود نجوم أو مجرات فيها . يبدأ طرف خيط المجرات عند عنقود مجري هائل وينتهي عند آخر (انظر الصورة). أي يمكن تشبه البنية الكونية على أنها رغوية، تحتل المجرات وتجمعات المجرات أسطح الفقاعات وتبدو الفقاعات نفسها خاوية، كما لو كانت بنية إسفنجية.

اكتشافها

إن أي نظرية تريد تفسير البنية التي نجدها في الكون لا بد وأن تتعرض لتكوين تلك الفراغات التي تبلغ أقطارها في المتوسط نحو 100 مليون فرسخ فلكي ( 320 مليون سنة ضوئية) . ومع ذلك فإن أكبر تلك الفراغات يصل قطره نحو 1000 مليون سنة ضوئية .

فإذا كان متوسط سرعة مجرة في الفضاء تبلغ 600 كيلومتر في الثانية أو بالتالي بنسبة 002و0 من سرعة الضوء فإنها تحتاج لعبور فراغ متوسط الحجم من تلك الفراغات إلى نحو 160 مليار سنة، أي تحتاج إلى عشرة أضعاف عمر الكون نفسه الذي يقدر بنحو 7و13 مليار سنة منذ نشأته. بناء على ذلك فأنه يعتبر من المستحيل أن المجرات تحركت من داخل الفراغات إلى خارجها . نستنتج من ذلك ان المجرات قد تكونت حيثما نجدها الآن تقريبا وتعكس الفراغات توزيع المجرات في وقت نشأتها .

وبما أن توزيع المادة في الكون عند نشأته كانت تعتبر متساوية ولم يكن في إمكانها تشكيل تلك البنيات من فراغات وخيوط المجرات، هذا ما يجعل العلماء إلى افتراض وجود مادة مظلمة ، والتي يشير تاثير جاذبيتها إلى وجودها وتأثيرها على حركة المجرات، بل أيضا وتكوين المجرات أيضا.

كذلك مجرتنا، مجرة درب التبانة وهي تبعد نحو 5و2 مليون سنة ضوئية عن المرأة المسلسلة (مجرة) وما ينتمي إليهما من مجرات صغيرة في المجموعة المحلية من المجرات، فإنهم ومجموعات أخرى من تجمعات المجرات المتمركزة في تجمع مجرات العذراء يشكلون خيطا من المجرات وتجمعاتها يبلغ طوله نحو 65 مليون سنة ضوئية. و يشكل مركز تجمع مجرات الهلبة و عنقود الأسد المجري يشكلان خيطا مجريا يبلغ طوله بين 300 و450 مليون سنة ضوئية . كما من الممكن أن يكون السور الكبير جزءا من عنقود العذراء والهلبة الهائل . تلك البنية العنكبوتية الهائلة تتحرك في اتجاه كوكبة مربع النجار جنوبا من كوكبة العقرب في اتجاه الجذاب العظيم.

خرائط تبين توزيع المجرات حولنا

المراجع

اقرأ أيضاً
فراغ (فلك)
 مجموعات وعناقيد المجرات
 عناقيد مجرية هائلة
 تجمع مجرات العذراء
 عنقود مجرات العذراء العظيم
 المرأة المسلسلة
 انفجار عظيم
 فهرس المجرات وتجمعات المجرات

بنية الكون من منظار واسع
خيط مجرات

خيط مجري


Lútsk er borg í norðvestur Úkraínu og höfuðborg Volynskfylkis. Íbúar eru um 220.000 (2021)

Borgir í Úkraínu

Lútsk


? Lui ? Histoire d'un mystère est un roman policier de l'écrivain français Maurice Renard, publié en feuilleton en 1926 dans le quotidien L'Intransigeant. Il sort en librairie l'année suivante aux éditions Georges Crès.

Intrigue
Orpheline depuis la mort mystérieuse de sa mère quelques années plus tôt, Gilberte Laval est une jeune femme fortunée qui vit chez sa tante  de Prase. Lorsqu'elle tombe amoureuse de Jean Mareuil, un aristocrate dilettante,  de Prase et son fils Lionel décident d'enquêter sur le jeune homme. Ils découvrent alors, non seulement que Jean Mareuil, véritable gentleman le jour, devient à la nuit tombée l'apache Freddy, mais également qu'il pourrait être lié à la mort de la mère de Gilberte.

Analyse de l'œuvre
Théoricien du roman merveilleux-scientifique, dont il est un praticien reconnu, Maurice Renard amorce un virage littéraire à partir des années 1920 pour se consacrer à une littérature plus populaire. C'est dans ce contexte qu'il publie en feuilleton en 1926 son premier roman résolument policier, à savoir un meurtre en chambre close déguisé en accident. Néanmoins, fidèle à son goût pour les littératures de l'imaginaire, l'écrivain double le mystère policier d'un élément fantastique, qui est l'étrange comportement du personnage principal, Jean Mareuil, dilettante fortuné le jour, qui devient l'apache Freddy, un charmeur de serpents écumant les cabarets en compagnie de sa maîtresse Java la nuit. À travers une série d'indices, Maurice Renard conduit le lecteur vers l'hypothèse du dédoublement de personnalité à la manière du Docteur Jekyll et de son alter-ego le malfaisant Mister Hyde.

En réalité, Maurice Renard cherche à tromper le lecteur en utilisant à rebours le « mythe stevensonien ». Il révèle ainsi à la fin du récit, que Freddy n'est qu'une sosie qu'utilise Jean Mareuil  pour mener son enquête en toute tranquillité sur la mystérieuse mort de la mère de sa fiancée.

Publications

 L'Intransigeant, du  au .
 Éditions Georges Crès & Cie, 1927 (avec plan des lieux de l'action).
 Éditions Plon,  , 1931.
 Éditions Plon,  , 1936.
 Copp Clark Co., 1945 sous le titre La Vipère de Luvercy  (avec plan des lieux de l'action).
 Éditions OPTA, 1966, dans un recueil aux côtés du roman Le Mystère du masque.

Outre ses rééditions françaises, le roman a également connu de nombreuses traductions au cours du .
Ainsi, dès 1928, il est traduit en langues allemande, polonaise et russe. Puis, dans les années suivantes, ? Lui ? s'exporte en langue tchèque et anglaise .

Réception

Le premier roman policier de Maurice Renard est plutôt bien reçu par la critique. Ainsi, dans un compte-rendu de roman paru le , le critique Charles Bourdon qualifie ? Lui ? de « beau roman policier » dont l'intrigue est construite avec précision et la conclusion particulièrement surprenante, tandis que Régis Messac le qualifie de « très ingénieux roman » dans sa thèse parue en 1929 sur les origines du roman policier, Le « Detective Novel » et l'influence de la pensée scientifique.

En 1929, Jean Cabanel mentionne que le roman fasse actuellement l'objet d'une adaptation à l'écran par la maison Sofar, mais dont le projet semble avoir avorté.

Enfin, quelques années plus tard, Jean Ray, rend hommage au roman de son ami, en écrivant une aventure de Harry Dickson, ?? Mystéras ?? (1933), qui semble à la fois être une référence au Fantômas de Marcel Allain et Pierre Souvestre et au roman ? Lui ? par son utilisation des points d'interrogations.

Références

Annexes

Bibliographie
 .
 .

Liens externes

Roman français paru en 1926
Roman policier français
Roman de Maurice Renard
1926 en littérature policière

? Lui ?


Lewis kan have flere betydninger:

 Lewis (drengenavn)
 Lewis (efternavn)
 Lewis (The Simpsons) - en person i serien ''The Simpsons
 Lewis (tv-serie) - en britisk tv-serie
 Isle of Lewis - den nordlige del af øgruppen de Ydre Hebrider i Skotland
 Lewis and Harris - en ø i døgruppen de Ydre Hebrider

Lewis


العرب الباقية هو مصطلح تاريخي غير علمي يستخدم في مقابل العرب البائدة. ويقصد به العرب الذين لا يزالون موجودين لم يلحقهم الفناء، والعرب الباقية تنقسم إلى قسمين:
 العدنانيون، وهم المنتسبين إلى معد بن عدنان وينتهي نسبهم إلى سام بن الرسول نوح ومنهم الرسول محمد.
 القحطانيون، وهم المنتسبين إلى يعرب بن قحطان وينتهي نسبهم إلى سام بن النبي نوح.

مراجع

قبائل العرب في الجاهلية

العرب الباقية


James Clinton « JC » Schoonmaker est un fondeur américain, né le .

Biographie
Originaire de Tahoe City, en Californie, il commence à concourir des compétitions officielles durant la saison 2016-2017.

Représentant l'Université de l'Alaska à Anchorage, il devient All American lors de la saison 2019-2020.

Après une deuxième place sur une épreuve junior aux États-Unis, il est appelé pour l'étape de Coupe du monde à Dresde, où il se qualifie en phase finale du sprint (). Il dispute plus tard dans l'hiver les Championnats du monde junior à Oberwiesenthal, pour se classer treizième du sprint.

Dès le début de la saison 2020-2021, Schoonmaker est integré dans l'équipe pour la Coupe du monde, où il réussit à finir dans le top 20 à trois reprises.
Il est sélectionné pour le sprint des Championnats du monde 2021, à Oberstdorf, prenant la  place. Il continue sa progression en 2021-2022, entamant son hiver directement par une septième place au sprint classique à Ruka, puis enchaîne avec une neuvième place au sprint de Dresde. Au mois de janvier, il confirme son statut en remportant son premier titre de champion des États-Unis sur le sprint libre.

Palmarès

Championnats du monde

Légende :
  : pas d'épreuve
 — : non disputée par Schoonmaker

Coupe du monde
 Meilleur classement général :  en 2021.
 Meilleur résultat individuel : .

Classements détaillés

Championnats des États-Unis
Champion sur le sprint libre en 2022.

Références

Liens externes

Naissance en août 2000
Fondeur américain
Étudiant de l'université de l'Alaska à Anchorage
Fondeur aux Jeux olympiques d'hiver de 2022

James Clinton Schoonmaker


Tek kişilik oyun; dramanın ve tiyatro sanatının tüm gerekliliklerini ve yeterliliklerini bünyesinde toplamış olmak koşuluyla, bir tek oyuncu ile oynanan ve bu amaçla yazılmış olan oyundur.
Örneğin meddah tek kişilik bir oyundur.

Opera terminolojisi

Tek kişilik oyun


رفقا مراد صابر الشبق الريّس (1832 - 1914) هي قديسة مارونية من لبنان. اعترف الفاتيكان بقدسيتها في 10 حزيران سنة 2001. ثبت قيامها بالأعاجيب بحسب مصادر الكنيسة المارونية والفاتيكان. شهر عنها تحملها للعذابات والألم تيمنا بالسيد المسيح.

نبذة

ولدت رفقا النور في حملايا إحدى قرى المتن الشمالي بالقرب من بكفيا في جبل لبنان، في 29 حزيران سنة 1832. والدها هو مراد صابر الشبق الريّس، ووالدتها هي رفقا الجميّل. عُمدت في 7 تموز سنة 1832، ودُعيت «بطرسية». تُوفّيَت والدتها سنة 1839. بعد المعاناة مع زوجة أبيها الجديدة، ترهبت في جمعية المريمات. اتّشحَت رفقا بثوب الابتداء في 19 آذار سنة 1861 وفي سنة 1862 أبرزت النذور الرهبانيّة الموقّتة. في سنة 1860، أُرسِلت رفقا إلى دير القمر لتلقّن الفتيات التعليم المسيحيّ. سنة 1863، توجّهت إلى مدرسة جمعيّتها في جبيل. في أوائل سنة 1864 نُقِلَت من مدرسة جبيل إلى قرية معاد. سنة 1871، دخلت رفقا إلى كنيسة مار جرجس ثم انتقلت إلى دير مار سمعان القرن - أيطو ولبِسَت ثوب الابتداء في 12 تموز 1871، ثم نَذَرت نذورها الاحتفاليّة في 25 آب 1872، واتّخذت لها اسم الأخت رفقا تيَمُّناً باسم والدتها.

أمضت رفقا ستاً وعشرين سنة في دير مار سمعان القرن – أيطو، وكانت مِثالاً حيّاً لأخواتها الراهبات في حفظ القوانين والصلوات والتقشّف والتضحية والعمل الصامت.

في تشرين الأول سنة 1885 طلبت من السيد يسوع أن يُشرِكَها في آلامه الخلاصيّة. فاستجاب لها للحال، وبدأت الأوجاع المؤلمة في رأسها، ثم امتدّت إلى عينَيها. وباءت جميع محاولات مُعالجتها بالفشل. إثر ذلك، تقرّر إرسالها إلى بيروت للمعالجة. وأثناء العملية اقتلع الطبيب خطأً عينها برمّتها، فقالت: «مع آلام المسيح، سلِمَت يداك، الله يآجرك». ثمّ ما لبث الداء أن تحوّل إلى عينها اليُسرى، فحَكَم الأطبّاء بأن لا منفعة لها بالعلاج. رافقها وجع العينَين المرير أكثر من اثنتي عشرة سنة وهي صابرة، صامتة، مصلّية، فرِحة ومردّدة: «مع آلام المسيح».

في سنة 1897، انتقلت إلى دير مار يوسف الظهر - جربتا في منطقة البترون برئاسة الأم أورسلا ضومط المعاديّة. وفي سنة 1899، انطفأ النور نهائيّاً في عينها اليسرى، لتُضحِيَ عمياء.

توفيت في 23 آذار 1914، في دير مار يوسف-جربتا ودُفِنَت في مقبرة الدير. أشعّ النور من قبرها طيلة ثلاثة أيام متتالية.

في 10 تموز 1927 نُقِلَت رُفاتها إلى قبر جديد في زاوية معبد الدير إثر بدء دعوى تطويبها بتاريخ 23 كانون الأول 1925، والشروع بالتحقيق في شهرة قداستها في 16 أيار.

أعمالها

أعلنها البابا يوحنا بولس الثاني مُكرّمة في 11 شباط 1982، ثم طوباوية في 17 تشرين الثاني 1985، وقُدوة ومثالاً في عبادتها للقربان الأقدس، لليوبيل القربانيّ لعام 2000 ثمّ رفعها قديسة على مذابح الكنيسة الجامعة في 10 حزيران سنة 2001.

وصلات خارجية
 رفقا على موقع الفاتيكان

مراجع

أشخاص من قضاء المتن
التطويبات من قبل البابا يوحنا بولس الثاني
الكاثوليك الموقرون من قبل البابا يوحنا بولس الثاني
تطويبات من قبل البابا يوحنا بولص الثاني
قديسات لبنانيات
قديسون في الكنيسة الكاثوليكية
قديسون مسيحيون في القرن 20
قديسون موارنة
مدافن في لبنان
مسيحيون في القرن 19
مسيحيون في القرن 20
مواليد 1248 هـ
مواليد 1832
وفيات 1332 هـ
وفيات 1914
وفيات في البترون

رفقا


عقد 770 هو عقد امتد بين 1 يناير 770 و31 ديسمبر 779 بحسب التقويم الميلادي. سبقه عقد 760 ولحقه عقد 780.

أحداث

 معركة باغريفاند (775)
 معركة ممر رونسفال (778)

مواليد

 محمد بن إبراهيم الوزير (775)
 فلف (778)
 ليون الخامس الأرمني (775)
 عيسى بن زيد الشهيد (774)
 ضريح أحمد السبتي (779)
 يوحنا بن ماسويه (777)
 محمود بن خداش الطالقاني (776)
 طاهر بن الحسين (776)
 أبو دلامة (777)
 بيبين من إيطاليا (777)
 ستوراكيوس (775)

وفيات

 شعبة بن الحجاج (777)
 رولاند (778)
 مينا الأول (776)
 حميد بن قحطبة (776)
 كارلومان الأول ملك فرنسا (771)
 نوبخت (777)
 سفيان الثوري (778)
 عمر بن حفص المهلبي (771)
 عبد الرحمن الأوزاعي (774)
 إبراهيم الفزاري (777)
 عكرمة بن عمار (775)

كتب

 موسوعة حضارة العالم (2002) لأحمد محمد عوف.

مراجع

روابط خارجية

 تصفح سنة بسنة عقد 770 ابتداءً من

عقد 770


Hvornår var det nu det var? var en dansk tv-quiz med værten Hans-Georg Møller som Gorm (1992-1997) og var tilbage i (2001-2002), Hans V. Bischoff (1998-2000) og Ole Stephensen (2001).

Referencer

Eksterne henvisninger

Tv-programmer fra Danmarks Radio

Hvornår var det nu det var? (tv-program)


Football Club Tofaga es un equipo de fútbol de Vaitupu que fue fundado en 1980. A pesar de nunca haber ganado la División-A, posee seis trofeos de la Copa Independencia, cinco de la Copa NBT, tres en los Juegos de Tuvalu y uno en la Copa Navidad. Su escuadra alternativa, el Tofaga B ganó la División-B en cuatro ocasiones.

Estadio

Futbolistas

Plantilla 2018

Plantel alternativo

Palmarés

Equipo titular
Copa Independencia (6): 1998, 2006, 2010, 2012, 2013, 2015.
Copa NBT (5): 2006, 2007, 2008, 2011, 2012
Juegos de Tuvalu (3): 2010, 2012, 2013.
Copa Navidad (1): 2010.

Plantel alternativo
División-B (4): 2006, 2009, 2011 y 2013.

Galería

Referencias

Enlaces externos
Lista de campeones.
Lista de copas.

Equipos de fútbol de Tuvalu
Funafuti
Equipos de fútbol fundados en 1980

Football Club Tofaga


Citrus production encompasses the production of citrus fruit, which are the highest-value fruit crop in terms of international trade. There are two main markets for citrus fruit:
 The fresh fruit market
 The processed citrus fruits market (mainly orange juice)

Oranges account for the majority of citrus production but the industry also sees significant quantities of grapefruits, pomeloes, lemons, and limes.

History
While the origin of citrus fruits cannot be precisely identified, researchers believe they began to appear in Southeast Asia at least 4,000 BC. From there, they slowly spread to northern Africa, mainly through migration and trade. During the period of the Roman Empire, demand by higher-ranking members of society, along with increased trade, allowed the fruits to spread to southern Europe. Citrus fruits spread throughout Europe during the Middle Ages, and were then brought to the Americas by Spanish explorers. Worldwide trade in citrus fruits did not appear until the 20th century, and trade in orange juice developed as late as 1940.

Volume
According to the UN Food and Agriculture Organization, world production of all citrus fruits in 2020 was , with about half of this production as oranges. In the international fruit trade, citrus is the largest in terms of financial value. According to the United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD), citrus production grew during the early 21st century mainly by the increase in cultivation areas, improvements in transportation and packaging, rising incomes and consumer preference for healthful foods. In 2019–20, world production of oranges was estimated to be , led by Brazil, China, India, EU, USA, Mexico, Egypt as the largest producers.

Countries involved

Citrus fruits are produced all over the world; according to the FAO, as of 2016, about 79% of the world's total citrus production was grown in the Northern Hemisphere, with countries of the Mediterranean Basin contributing the largest volumes, while Brazil was the largest citrus producer in the Southern Hemisphere and the world.

In the United States, most orange juice and grapefruit is produced in Florida, while citrus fruits for consumption as fresh fruit are grown mainly in California, Arizona, and Texas. Smaller markets for citrus growth in the United States originate in South Carolina, Georgia, Oklahoma, Tennessee, and the gulf coastal states, including Louisiana, Alabama, Mississippi, and Georgia, as well as North Carolina. Independent cultivars are found in Kentucky, Virginia, and even Missouri, Southern Illinois, and far Southern Kansas. The farther north the range, the more seasonal the cultivation. Florida produces approximately 100 million boxes annually (each box is 90 lbs).

China could be a major player in the orange juice and processed citrus markets, except for high tariffs on citrus that make domestic sale more profitable.  Though citrus originated in southeast Asia, current citrus production is low due to lower-than-average yields, high production and marketing costs, and disease.

Oranges and orange juice
About a third of citrus fruit production goes for processing: more than 80% of this is for orange juice production. Demand for fresh and processed oranges continues to rise in excess of production, especially in developed countries.

The two main producers are Florida in the United States and São Paulo in Brazil. Production of orange juice between these two makes up roughly 85% of the world market. Brazil exports 99 percent of its production, while 90 percent of Florida's production is consumed in the United States.

Orange juice is traded internationally in the form of frozen concentrated orange juice to reduce the volume used, so that storage and transportation costs are lower.

Citrus canker

Citrus production is often cut short in many areas by outbreaks of bacteria known as Xanthomonas axonopodis, or citrus canker, which cause unsightly lesions on all parts of the plant, affecting tree vitality and early drop of fruit.  While not harmful to human consumption, the fruit becomes too unsightly to be sold, and entire orchards are often destroyed to protect the outbreak from spreading.

Citrus canker affects all varieties of citrus trees, and recent outbreaks in Australia, Brazil, and the United States have slowed citrus production in parts of those countries. Citrus leafminer moths are a major concern where citrus canker exists. The openings created by citrus leafminer make the tree highly susceptible to the X. axonopodis bacteria which leads to citrus canker.

Citrus greening disease in Florida

Introductory and effects of disease
Huanglongbing (HLB), called citrus greening within the industry, is recognized as the deadliest citrus disease the Florida citrus industry has ever faced. This can be attributed to the economic costs of implementing new care-taking strategies, and overall tree loss creating a loss of revenues. A look at total Florida citrus-growing acreage provides a tangible impression to the hardships citrus greening provides; in 2000 there was 665,529 commercially producing citrus acres, while in 2011 there were 473,086 commercially producing citrus acres in Florida. Every year citrus reports indicate a continued loss of citrus production. Citrus greening is being attributed for a total output impact of −4.51 billion, and a loss of 8,257 jobs within Florida. The disease has now spread throughout the entire state, and affects every Florida citrus grower. The disease is spread through an insect vector, the Asian citrus psyllid. The psyllid was previously introduced into Florida in 1998. Prior to 1998 citrus greening was unknown in the state, thus the psyllids spread was left unchecked. By the time citrus greening had reached Florida psyllid populations were well established throughout the state of Florida. The first positive case of greening disease was in August 2005, when a greening positive citrus tree was discovered in Miami-Dade County. It was at this time the entire Florida citrus industry changed its citriculture practices overnight. Intensive pesticide applications, aggressive removal of citrus greening positive trees, and the complete switch from outdoor to indoor citrus nursery operations transpired.

Symptoms

Symptoms of citrus greening are numerous, and can be varied in citrus trees. A tree will develop yellow shoots instead of the expected deep green colors. The disease presents itself on the leaves by giving an asymmetrical blotchy-mottle appearance. This is the key diagnosing characteristic of citrus greening. On affected limbs, fruit tend to be lopsided. The fruit will also never ripen and have a sour taste, making them unmarketable for both juice and fresh fruit productions. In later stages of infection the tree will suffer from heavy leaf drop, high percentages of fruit drop, and deep twig die back. A greening positive citrus tree's canopies will be airy due to the defoliation the disease causes. After a tree becomes infected with citrus greening it becomes uneconomical and may die within 2–5 years.

Ecology of spread
Vector control of citrus greening began when the disease was first introduced in 2005. All commercial citrus growers are advised in applying two dormancy pesticide sprays. These broad-spectrum pesticide sprays are applied in winter when adult psyllid populations decline to almost exclusive overwintering adults. With this strategy, significant reductions of populations withhold for up to 6 months. This fact is crucial as it protects the spring flush, which accounts for over 70% of new leaves for the year, from the infectious psyllid attacks. The spring flush typically occurs 3 months past winter. More aggressive citrus grove care-takers may employ a wide host of pesticides to try to keep psyllid populations low year round. These growers may spray pesticides up to seven times a year rotating various pesticides to employ different modes of actions against the psyllid. This is done in an attempt to prevent resistances of psyllids to the various pesticides. The spraying of pesticides is the only method of control for the citrus greening vector, the psyllid. It is impossible to kill all psyllids through pesticides; thus, strategic timing of pesticide sprays is done to try to slow the gradual spread of HLB throughout the citrus grove. Unfortunately, at this time it is inevitable that a commercial citrus grove will reach 100 percent infection rates even with aggressive sprays.

New care-taking strategies
Productivity of a citrus groves can be retained at pre-Huanglongbing levels through a three pronged strategy. Current research is aimed at the goal of giving the greatest yields for the lowest costs. Indeed, these lower costs are necessitated by the increased per acre cost of caretaking brought upon by Huanglongbing infection. Huanglongbing forces the commercial citrus caretaker to spray his/her block of citrus many more times a year than normal, considerably increasing costs. Per pound prices of citrus must continue increasing for citrus to remain profitable due to disease pressure.

Foliar fertilizers are now being sprayed on citrus trees at considerably higher rates than before citrus greening disease. Inspiration for the mixture of foliar nutrients was drawn from a local citrus grower, Maury Boyd. Mr. Boyd was the first to try a strategy of not removing greening positive citrus trees, and instead attempt aggressive nutritional sprays. His grove was as a result the first to remain economical with a high percentage rate of greening disease infection. His spray program is under considerable research by the University of Florida's IFAS department. Further research is still needed, and being carried out to determine which specific fertilizer compounds, and the quantities used are the most efficient. Soil applied fertilizers appear to hold promise as well. In two-year studies carried out by the University of Florida's IFAS department a combination of sulfur, zinc, manganese, iron and boron applied three times a year to the base of the tree are promising. The third year of research should be available in 2019.

Vector control of the psyllid, which is the sole means for citrus greening to spread is now done routinely. Before citrus greening disease was introduced, commercial citrus growers did not have to spray pesticides targeting insects. Current research is aimed at pesticide application timing, and pesticide choice for efficacy.

After the introduction of citrus greening disease, all commercial nurseries, where new young trees are purchased, were relocated indoors and a bud wood registration program was enacted. Previously young citrus trees were grown outdoors before disease pressure became an issue. This is to certify that Florida grove owners are able to purchase clean citrus trees for the planting of citrus groves. A greening positive young citrus tree will never reach maturity, even with intensive sprays.

These keystone citriculture practices vector control, soil and foliar nutrition, and certified young trees make up the new best management practices for commercial citrus growers against the citrus greening disease fight. A total management approach appears to provide the best hope of reducing financial impact of this disease. Currently, the best hope for the industry is resistant varieties. The challenge for the commercial producer is to identify low cost strategies that can prolong infected trees until they can be replaced.

Citrus nutrition

Citrus malnutrition
Nitrogen, potassium and phosphorus are the main macronutrients needed in citrus production, as well as calcium, magnesium and sulfur.

Nitrogen: Nitrogen is important for overall tree and leaf growth and peel thickness, and fruit acidity.
Phosphorus: Phosphorus improves root growth, fruit yield and weight and juice while it reduces peel thickness.
Potassium: Potassium maintains fruit size, acidity, juice and disease tolerance, and it is taken up largely by the citrus fruit; too little K can lead to splitting and plugging of the fruit.

Citrus micronutrients

Citrus micronutrients include boron, copper, iron and managanese.

Boron is involved in many enzymatic systems, when it is deficient, the tree suffers in fruit and leaf quality, and the tree loses apical dominance.
Copper affects photosynthesis and fruit set. Deficiency causes drooping of shoots, "brown gum" eruptions, and death may occur from the tip. If copper based fungicides are used, this is not usually a problem.
Iron acts as a catalyst for reactions, this element is a cofactor for many enzymes, important for sweetness, increasing total soluble solids and boosting vitamin C and juice content for fruit. Iron deficiency is the most common of the micronutrients, causing symptoms of increased prominence of leaf veins and leaves turning white.
Manganese  deficiency is associated with zinc and iron reductions as well, causing a mottled yellowing of the leaf, almost of a variegated quality. It improves overall sugar production in fruit juice.

See also
Citrus rootstock
List of citrus diseases
Mother Orange Tree

References

External links
 U.S. National Agriculture Statistics Service
 UNCTAD report; History and Characteristics of Citrus
 A History of Central Florida Podcast – Gatch Family Farm Equipment, Citrus Industry

Horticulture

Citrus production


Masovna grobnica Križanov jarek, masovna grobnica na lokaciji Križanovom jarku u Općini Đurmancu u Zagrebačkoj županiji. Zasad su utvrđeni ostatci najmanje 82 osobe, a radi se o žrtvama jugokomunističkih zločina nakon završetka Drugog svjetskog rata.

Povijest nastanka

Povijest nalaska
Ministarstvo hrvatskih branitelja, kao i u slučaju provedenih istraživanja na Gračanima, istraživanjima na Maceljskoj gori pristupa sustavno i temeljito, uz potporu Udruge Macelj 1945. Kvalitetna suradnja uspostavljena je još tijekom mjeseca rujna 2019. godine kada su provedeni zajednički terenski izvid čime su prikupljena vrijedna saznanja o grobištima na ovome području.
Sama priprema terenskog istraživanja započela je tijekom rujna 2019. godine kada su obavljeni terenski izvidi i snimanje iz zraka mogućih lokacija grobišta na širem području općine Brdovca. Tijekom postupka pripreme, ali i za vrijeme same terenske obrade obavljeni su razgovori s mještanima koji su nudili svoja raspoloživa saznanja o grobištima. Ministarstvo je prvu fazu terenskog istraživanja provelo tijekom siječnja 2020. godine. Tijekom dva tjedna, od 4. do 15. svibnja 2020. godine, Ministarstvo hrvatskih branitelja, u sklopu šire akcije otkrivena je masovna grobnica Prudnice. Završetkom ekshumacije u Brdovcu, Uprava za zatočene i nestale Ministarstva hrvatskih branitelja započinje terenska istraživanja na području Općine Đurmanca, odnosno Maceljske gore koja započinju od ponedjeljka 18. svibnja 2020. godine. Masovna grobnica u Križanovom jarku otkrivena je dva tjedna poslije. Ministarstvo je htjelo jasno propisanim postupkom osigurati sustavni pristup u obradi grobišta Drugog svjetskog rata i poslijeratnog razdoblja.

18. svibnja 2020. godine započelo je terenska istraživanja, odnosno probna iskapanja. Već drugi dan istraživanja na području zvanom Križanov jarek pronađena je masovna grobnica. Obradi se pristupilo po svim pravilima struke, pri čemu su ekshumirani posmrtni ostaci najmanje 82 žrtve poslijeratnog razdoblja iz grobnice dimenzija 4x4,6 m. Dokumentiranje grobnice i nalaza provedeno je s totalnom stanicom koju kao dio standardnog postupanja provodi Uprava za zatočene i nestale, a prilikom obrade grobnice ponovno je svoju potporu pružila Služba kriminalističke tehnike Ravnateljstva policije koja je skenirala i izradila 3D model grobnice.

Dokumentiranja nalazišta sprovodi se korištenjem 3D laserskog skenera. Služba kriminalističke tehnike Ravnateljstva policije pružila je podršku u vidu opreme i ljudstva pri dokumentiranju i rekonstrukciji 3D modela grobnice, čime se dodatno ojačala već uhodana metodologija Hrvatskog modela za traženje nestalih osoba. Svrha ovakvog sveobuhvatnog istraživanja, odnosno dokumentiranja je prikupljanje što više podataka da bi se dostupni podatci mogli analizirati te da bi pridonijeti kvalitetnoj rekonstrukciji okolnosti stradanja žrtava. U više navrata Ministarstvo hrvatskih branitelja isticalo je kako se samo jasno definiranim pravilima i pristupom može provoditi sustavno istraživanje.

Usporedno s ekshumacijom, probnim iskapanjima pregledalo se oko 313 m2 terena na drugom dijelu Križanovog jareka za koja su saznanja ukazivala u postojanje drugog grobišta, međutim posmrtni ostatci tada nisu pronađeni. Provedba terenskih istraživanja nastavlja se i dalje tijekom mjeseca lipnja 2020. te je planirana obrada još nekoliko lokacija na području zvanom Volovčica i Lepa Bukva u prvoj fazi rada. O svim rezultatima i nalazima pravovremeno ćemo obavještavati javnost putem mrežnih stranica. Sva postupanja provode se temeljem Zakona o istraživanju, uređenju i održavanju vojnih groblja, groblja žrtava Drugog svjetskog rata i poslijeratnog razdoblja.

Galerija

Izvori

Masovne grobnice žrtava partizanskih zločina u Drugom svjetskom ratu i poraću
Masovne grobnice u Hrvatskoj

Masovna grobnica Križanov jarek


Zoran Antičević (Bihać, 31. kolovoza 1990.), hrvatski je književnik. Piše romane, pjesme, kratke priče, kolumne, scenarist je dvaju kratkometražnih filmova. Autor je zbirka pjesama "Ljubav iz davnine"(2008.) i "Dolina stvaranja" (2010.) te romana "Evanđelje tame" (2014.). Službeno je predstavljao Hrvatsku na najvećem svjetskom sajmu knjiga u Frankfurtu (Frankfurter Buchmesse) 2016. godine uz još šest autora. Živi u Poreču, gdje je i odrastao.

Izvori

Vanjske poveznice
Nada Landeka: Zoran Antičević - jedan od najčitanijih književnika Hrvatske,
http://www.nacional.hr/sedam-velicanstvenih-za-hrvatski-nastup-na-sajmu-knjiga-u-frankfurtu/
http://www.jutarnji.hr/kultura/knjizevnost/sedmero-mladih-hrvatskih-knjizevnika-predstavit-ce-se-na-sajmu-knjiga-u-frankfurtu/5126392/
http://www.vecernji.hr/knjige/zavrsava-sajam-knjiga-u-frankfurtu-na-kojemu-je-hrvatska-predstavila-mlade-autore-1123192

Hrvatski romanopisci iz Bosne i Hercegovine
Hrvatski pjesnici iz Bosne i Hercegovine
Hrvatski filmski scenaristi
Životopisi, Bihać

Zoran Antičević


Hasanlar, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Muğla iline 97 km, Milas ilçesine 28 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Köyden resimler (Köylerim sitesi)

Milas'ın mahalleleri

Hasanlar, Milas


Goren is a surname. Notable people with the surname include:

Ali Ferit Gören (1913-1987), Austrian-Turkish Olympic sprinter
Arthur A. Goren, scholar and professor of American Jewish history
Charles Goren, American bridge player, writer, and advocate
Lee Goren, Canadian hockey player
 Or Goren (born 1956), Israeli basketball player
Shlomo Goren, former Ashkenazi Chief Rabbi of Israel
Ran Goren, Israeli fighter pilot and Major General of the IDF

Fictional characters
Robert Goren, a character in the television series Law & Order: Criminal Intent

Goren (surname)


قناة الكويت سبورت هي القناة الرياضية التابعة لتلفزيون الكويت، والذي يعتبر القناة الرسمية التابعة لدولة الكويت ممثلة بوزارة الإعلام.

وهي عبارة عن قناتين كويت سبورت وكويت بلس سبورت

تبث القناة العديد من البرامج الرياضية، منها مباريات الدوري الكويتي، وغيرها من المنافسات الرياضية.

الحقوق
 الدوري الكويتي
 الدوري الكويتي لكرة الصالات
 سباق الهجن
 الدوري الكويتي لكرة اليد
 نهائي كأس السلطان قابوس
 كأس الاتحاد لكرة الطائرة الكويتي
 دوري الدرجة الأولى الكويتي
 كأس الاتحاد الأوربي لكرة اليد
 نهائي الدوري العماني لكرة اليد
 مباريات منتخب الكويت لكرة القدم الودية
 دوري الكويتي لكرة السلة
 كأس الأمير (الكويت)
 كأس ولي العهد (الكويت)
 كأس الاتحاد الكويتي
 كأس السوبر الكويتي
 دورة الروضان
 كأس الخليج العربي

التلفزيون في الكويت

الكويت الرياضية


Kanada ist ein kleiner Ortsteil von Münchenbernsdorf im Landkreis Greiz in Thüringen.

Lage
Kanada ist eine Siedlung am Waldrand zwischen Kleinbernsdorf und Schöna. Kanada befindet sich an einem Nordhang an der Landesstraße 1078 von Großsaara nach Münchenbernsdorf. Südlich liegen Bocka und Hundhaupten. Der Wasserspeicher Schöna befindet sich unweit nordöstlich des Dorfes.

Geschichte
Rückkehrer bauten im Jahre 1930 kleine Holzhäuser an oben genannter Stelle. Die Leute der Umgebung sagten: Dort sieht es aus wie in Kanada. Schon hatte die Ansiedlung einen Namen. Momentan stehen dort am Waldesrand acht Häuser, die von 21 Personen bewohnt sind.

"Ein Ortsschild hatte Kanada nie – bis zum Sommer 1997. Von der kanadischen Botschaft in Düsseldorf wurde das erste Ortseingangsschild von Kanada gesponsert."

Weblinks

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Greiz
Münchenbernsdorf

Kanada (Münchenbernsdorf)


WingStreet er en restaurantkæde med speciale i kylling. Restaurantkæden ejes af Yum!, der også ejer franchisekæderne Taco Bell, Pizza Hut og KFC. I marts 2014 var der tæt på 5.000 restauranter i USA og Canada. De er altid placeret sammen med Pizza Hut. Kæden er repræsenteret i USA, Canada, Australien og Cypern.

Historie
Yum! lancerede i 2003 WingStreet som hybrid/kombi-restauranter i forbindelse med det eksisterende Pizza Hut-franchise. I 2007 åbnede Pizza Hut/WingStreet restaurant nummer 1.000. I årene 2007 og 2008 blev der åbnet et tusind WingStreet-butikker per år. Den 19. oktober 2009 offentliggjorde direktøren Steve Udovic, at kæden ville blive landsdækkende i USA. Kæden forventede en aggressiv vækst med mere end 4.000 nye restauranter inden 2010. I 2012 åbnede Pizza Hut en restaurant uden WingStreet i Denton, Texas. Butikken fik ikke succes og lukkede det følgende år. Placeringen i Denton var den eneste placering, hvor Wingstreet ikke var fandtes sammen med Pizza Hut.

Menu
WingStreet-restauranterne sælger paneret kyllingevinger til takeaway og udbringning. Deres saucer omfatter blandt andet teriyaki, hvidløg, honning BBQ, hvidløg/parmesan og Buffalo (mild, medium og stærk) samt cajun og citronpeber.

Udover kyllingevinger tilbyder restauranten tilhør i form af f.eks. stegte ostepinde, æbletærter, pommes frites og kartoffelbåde. Nogle restauranter tilbyder desuden curly frites, jalapeno poppers og løgringe.

Se også
 Pizza Hut
 Taco Bell
 KFC

Referencer

Fastfoodrestaurantkæder fra USA
Etableret i 2003

WingStreet


The Swedish Senior Citizen Interest Party (Sveriges pensionärers intresseparti, SPI Välfärden) is a political party in Sweden. As of 2018, it holds no seats in parliament or regional councils, but is represented in Hörby municipal council. The party did not campaign on the national level in the 2018 election. The current party chairman is Göran Dandelo.

References

Political parties established in 1987
Minor political parties in Sweden
Pensioners' parties
1987 establishments in Sweden

Swedish Senior Citizen Interest Party


William Rodney "Bird" Averitt (Hopkinsville, Kentucky; 22 de julio de 1952-12 de diciembre de 2020) fue un jugador de baloncesto estadounidense que disputó tres temporadas en la ABA y dos más en la NBA. Con 1,85 metros de estatura, lo hacía en la posición de escolta.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante tres temporadas con los Waves de la Universidad de Pepperdine, en las que promedió 31,4 puntos y 4,9 rebotes por partido. En 1973 fue el mejor anotador de toda la División I de Baloncesto Masculino de la NCAA, promediando 33,9 puntos por partido. Fue el mejor anotador de la West Coast Conference en sus dos últimas temporadas, y ostenta el récord de la conferencia de más puntos anotados en un partido, con 57 ante Nevada. En su última temporada fue elegido como Jugador del Año de la WCC.

Profesional
Fue elegido en la quincuagésimo quinta posición del Draft de la NBA de 1973 por Portland Trail Blazers, y también por los San Diego Conquistadors en la segunda ronda del Draft de la ABA, pero acabó firmando por los San Antonio Spurs, en aquel tiempo en la liga del balón tricolor. En su única temporada en el equipo tejano promedió 11,5 puntos y 1,8 asistencias por partido.

Al año siguiente fue traspasado a Kentucky Colonels, donde jugando como sexto hombre ayudó con 13,1 puntos y 3,8 asistencias por partido a conseguir el Campeonato de la ABA. La temporada 1975-76 sería la mejor de su carrera a nivel estadístico, siendo el segundo máximo anotador del equipo, solo por detrás de Artis Gilmore y por delante de Maurice Lucas, promediando 17,9 puntos y 3,9 asistencias.

Tras esa temporada, la liga desapareció, fusionándose con la NBA, pero su equipo optó por la retirada, por lo que entró en un draft de dispersión, siendo elegido por los Buffalo Braves. En su primera temporada en la nueva liga se vio relegado al banquillo, promediando 7,9 puntos y 1,8 asistencias por partido.

En la temporada siguiente fue traspasado a New Jersey Nets, pero fue despedido tras 21 partidos, regresando a los Barves como agente libre. Antes del comienzo de la temporada 1978-79, y ya con el equipo con la denominación de San Diego Clippers, fue despedido, retirándose definitivamente.

Estadísticas de su carrera en la ABA y la NBA

Temporada regular

Playoffs

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Averitt en NBA.com
 Ficha de Bird Averitt en ultimatenba.com

Baloncestistas de Kentucky
Baloncestistas de la ABA
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Pepperdine Waves
Baloncestistas de los San Antonio Spurs
Baloncestistas de los Kentucky Colonels
Baloncestistas de los Buffalo Braves
Baloncestistas de los New Jersey Nets

Bird Averitt


O Acontecimento () é um romance autobiográfico de 2000 de Annie Ernaux.

Sinopse
Ambientada em 1963, quatro anos antes da legalização da contracepção oral na França e doze anos antes da Lei do Véu, a narrativa autobiográfica descreve as dificuldades que uma jovem estudante enfrenta ao buscar um aborto ilegal. A história começa retratando como ela esperou no Hospital Lariboisière pelo resultado de um exame de sorologia para HIV e como ela "caiu na gargalhada" porque o resultado foi " negativo ". Em seguida, ela fala sobre uma experiência cansativa semelhante ao descobrir sua gravidez e as consequências, como escondê-la de seus pais e do público, procurar um médico que fizesse um aborto quando ainda era ilgal, revelar a gravidez a alguns próximos para ajudar no aborto e a violência do aborto caseiro em si, que é o resto do livro. As entradas de seu diário enquadram os eventos desde os primeiros três meses de sua gravidez até o aborto e a recuperação.

Recepção
Claire Devarrieux, do Libération, escreveu que a história de Ernaux "transcende a individualidade". Emily Eakin, do The New York Times Book Review, escreveu: "No que diz respeito ao assunto, pouco poderia ser mais inerentemente provocativo. A opinião de Ernaux é ainda mais por ser descaradamente filosófica do que moral." Joy Press, do The Village Voice, escreveu: "Ernaux conecta sua experiência ao mundo mais amplo de classe, religião e lei, resultando em um retrato surpreendente e incomum de como uma vagina realmente vive no mundo."

Adaptação para o cinema
Em 2021, a novela foi adaptada para um filme de mesmo nome, dirigido por Audrey Diwan. O filme teve sua estreia mundial no 78º Festival Internacional de Cinema de Veneza onde recebeu o prêmio máximo, o Leão de Ouro.

Referências

Romances da França
Romances de 2000

O Acontecimento (romance)


Ocak ayı Gregoryen ve Jülyen takvimlerinde yılın ilk ayıdır.

Kökeni
Eski Türkçe *ōt-çak sözcüğünden gelen otçak sözcüğünden evrilmiştir. Ay adı olarak kullanımı 1945 yılları dolaylarındadır.

Ocak ayının 1945 yılına kadar kullanılmış Türkçedeki eski ismi Arapça kökenli Kânun sözcüğü olmuştur. Aynı isimle anılan Aralık ayı ile karıştırılmaması için Ocak, Kanunisani veya İkinci Kanun, Aralık ise Kânunuevvel veya Birinci Kanun olarak adlandırılmıştır.

Ocak ayı batı dillerinde (Latince: Ianuarius) adını, Roma kapı tanrısı Janus'tan alır.
Orijinal Roma takviminde 10 ay (304 gün) vardı. Romalılar kış mevsimini aysız bir süreç olarak tanımlıyorlardı. MÖ yaklaşık 700'lerde Romulus'tan sonra gelen kral Numa Pompilius, takvimin standart kameri yıl (364 gün) ile hizalanması için Ocak ve Şubat aylarını ekledi. Çift sayılara karşı batıl itikatı olan Romalılar yıla bir gün daha ekleyip gün sayısını 365'e çıkardılar.

Olaylar
 Ocak ayının ilk günü 31 Aralık gecesinden başlayarak yılbaşı olarak kutlanır.

Kaynakça

Ocak


An Carex praticola in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Per Axel Rydberg. An Carex praticola in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Carex

Carex praticola


රයිස්නර් පැපිරස, ක්‍රිපූ 19වන සියවසෙහි පුරාතන ඊජිප්තුවෙහි රජු වූ පළමුවන සෙනුස්රේගේ රාජ්‍ය කාලය දක්වා කාල නිර්ණය කර ඇත. දකුණු දිග ඊජිප්තුවෙහි නාග-එඩ්-ඩර් හිදී 1901-04 කාලසීමාවෙහිදී කල කැණීම් තුලදී  ආචාර්ය ජී.ඒ. රයිස්නර් විසින් මෙම ලේඛන සොයාගන්නා ලදි. සොහොන් ගෙයක් තුල වූ ලී මිනීපෙට්ටියක පැපිරස් කැරලි සතරක් සොයා ගැනිණි.

 රයිස්නර් I පැපිරසය මීටර් 3.5 පමණ දිගු වන අතර  සෙමි 31.6 පමණ පළල වෙයි.

 රයිස්නර් II පැපිරසය: පළමුවන සෙසොස්ට්‍රිස් රාජ්‍ය පාලන සමයෙහිදී තටාකාංගන කම්හලක විස්තර දැක්වෙන මෙය 1965 දී ප්‍රකාශයට පත් කෙරුණේ ඩබ්. කේ. සිම්ප්සන් විසිනි.

ආශ්‍රිත

රයිස්නර් පැපිරස


Grávorblóm (fræðiheiti: Draba incana) er lítil fjölær blómplanta sem finnst í kaldtempraða beltinu á norðurhveli jarðar (NA-Norður Ameríku, Grænlandi, Íslandi og Evrópu til Úralfjalla).
Á Íslandi er grávorblóm algengt á láglendi.

Tilvísanir

Vorblóm
Plöntur á Íslandi

Grávorblóm


Claudia Prisecaru () este o atletă română, care s-a specializat în probele de cros și de 3000 de metri cu obstacole.

Biografie
Claudia Prisecaru s-a născut la Focșani. A urmat Liceul cu Program Sportiv din orașul natal (2016) și Centrul Național de Formare și Perfecționare a Antrenorilor din București. Este pregătită de profesorul Cristian Orza și face parte din Lotul Național de senioare al României.

Ea este multiplă campioană națională și balcanică. La Campionatul European de Tineret din 2017 a obținut locul 4 la 3000 de metri cu obstacole. În același an a cucerit medalia de argint la Campionatul European de Cros cu echipa României (Roxana Bârcă, Ancuța Bobocel, Cristina Simion, Andreea Pîșcu, Claudia Prisecaru, Paula Todoran).

Sportiva este laureată cu bronz în proba de 3000 metri obstacole la Campionatul European de atletism pentru Tineret (U23) din 2019 de la Gävle. La Campionatul European din 2022 de la München a ocupat locul 6.

Carieră sportivă

Campionat Național
 2014: Locul 1 - București (2000 m)
 2018: Locul 1 - Pitești (3000 m)
 2018: Locul 3 - Pitești (5000 m)
 2019: Locul 1 - București (2000 m)
 2019: Locul 1 - Pitești (3000 m)

Campionat Internațional

Recorduri personale

Note

Legături externe

  Claudia Prisecaru pe site-ul EAA

Nașteri în 1997
Nașteri pe 2 septembrie
Atlete române
Medaliați europeni cu argint români
Alergători români
Focșăneni
Sportivi români în viață
Campioni naționali de atletism ai României

Claudia Prisecaru


Bačica je umjetno akumulacijsko jezero u Hrvatskoj. Nalazi se u Brodsko-posavskoj županiji, u blizini Giletinaca, naselja u sastavu općine Cernik. Ima površinu 20,2 hektara, zapremina jezera je 1 280 000 m³.

Izvori

Umjetna jezera u Hrvatskoj

Bačica


Firestone Tire and Rubber Company er en amerikansk virksomhed med hovedsæde i Akron, Ohio. Virksomhedens hovedprodukt er dæk til primært biler. Virksomheden blev grundlagt i 1900 af Harvey Samuel Firestone.

I 1988 overtog japanske Bridgestone virksomheden, efter at Firestone i flere år havde været i økonomiske problemer.

Eksterne henvisninger

 Firestones officielle hjemmeside

Etableret i 1900
Fremstillingsvirksomheder fra USA
Dækproducenter
Ohio

Firestone Tire and Rubber Company


مسيسنة أو سيدي سعيد بلدية بولاية بجاية بالجزائر

مراجع

بلديات ولاية بجاية

مسيسنة


Cumhuriyetin idaresi altındaki şehir ve kasabalar:
 Şupaşkar (Чебоксары) (başkent)
 Şehirler:
 Kalinin (Калининский)
 Lenin (Ленинский)
 Şehrin idaresi altındaki Şehir tipi yerleşim yerleri:
 Şçĕnĕ Lapsar (Новые Лапсары)
 Muskav (Московский)
 Şehrin idaresi altındaki Şehir tipi yerleşim yerleri:
 Sosnovka (Сосновка)
 Şehrin idaresi altındaki 1 selsovet ile
 Kanaş (Канаш)
 Şçimirle (Шумерля)
 Şçini Şupaşkar (Новочебоксарск)
 Ulatır (Алатырь)
 Bölgeler:
 Ulatır (Алатырский)
 Bölgenin idaresi altındaki 21 kırsal yerleşim ile
 Elik (Аликовский)
 Bölgenin idaresi altındaki 20 kırsal yerleşim ile
 Patıryel (Батыревский)
 Bölgenin idaresi altındaki 20 kırsal yerleşim ile
 Şupaşkar (Чебоксарский)
 Bölgenin idaresi altındaki şehir tipi yerleşim
 Kükeşç (Кугеси)
 Bölgenin idaresi altındaki 22 selsovet ile
 Yipreşç (Ибресинский)
 Bölgenin idaresi altındaki şehir tipi yerleşim
 Pıva (Буинск)
 Yipreşç (Ибреси)
 Bölgenin idaresi altındaki 11 selsovet ile
 Kanaş (Канашский)
 Bölgenin idaresi altındaki 27 kırsal yerleşim ile
 Komsomolski (Комсомольский)
 Bölgenin idaresi altındaki 13 kırsal yerleşim ile
 Kuslavkka (Козловский)
 Bölgenin idaresi altındaki kasabalar
 Kuslavkka (Козловка)
 Bölgenin idaresi altındaki 10 kırsal yerleşim ile
 Krasnoarmeyski (Красноармейский)
 Bölgenin idaresi altındaki 13 selsovet ile
 Hirli Çutay (Красночетайский)
 Bölgenin idaresi altındaki 11 kırsal yerleşim ile
 Sintirvırri (Мариинско-Посадский)
 Bölgenin idaresi altındaki kasabalar
 Sintirvırri (Мариинский Посад)
 Bölgenin idaresi altındaki 13 kırsal yerleşim ile
 Murkaş (Моргаушский)
 Bölgenin idaresi altındaki 19 selsovet ile
 Pıraçkav (Порецкий)
 Bölgenin idaresi altındaki 16 kırsal yerleşim ile
 Şımırşı (Шемуршинский)
 Bölgenin idaresi altındaki 14 kırsal yerleşim ile
 Şçimirle (Шумерлинский)
 Bölgenin idaresi altındaki 13 selsovet ile
 Şçıval (Цивильский)
 Bölgenin idaresi altındaki kasabalar
 Şçıval (Цивильск)
 Bölgenin idaresi altındaki 20 selsovet ile
 Vırmar (Урмарский)
 Bölgenin idaresi altındaki şehir tipi yerleşimler
 Vırmar (Урмары)
 Bölgenin idaresi altındaki 17 selsovet ile
 Vırnar (Вурнарский)
 Bölgenin idaresi altındaki kırsal yerleşimler
 Vırnar (Вурнары)
 Bölgenin idaresi altındaki 28 kırsal yerleşim ile
 Yetirne (Ядринский)
 Bölgenin idaresi altındaki kasabalar
 Yetirne (Ядрин)
 Bölgenin idaresi altındaki 20 selsovet ile
 Yelçik (Яльчикский)
 Bölgenin idaresi altındaki 12 kırsal yerleşim ile
 Tıvay (Янтиковский)
 Bölgenin idaresi altındaki 10 kırsal yerleşim ile

İdari yapılanma
Rusya'nın Federal Bölgeleri'nin idari yapılanmaları

Çuvaşistan'ın idari bölümleri


Yenisey Nehri (Eski Türk dili: (𐰚𐰢) Kem,Tuvaca: Улуг-Хем, Uluğ-Hem; Hakasça: Ким суг, Kim sug, , Yeniséy; , Yenisey mörön; Buryatça: Горлог мүрэн, Gorlog müren) Arktik Okyanusu'na boşalan en büyük nehir sistemidir. Angora ve Selenga kolları ile birlikte dünyanın en uzun beşinci akarsuyu olma özelliğini taşır.

Coğrafya
Moğolistan'ın dağlarından doğarak, Sibirya'nın çok büyük bir alanını sulayarak Kuzey buz denizi tarafındaki Kara Denizi'ne sularını boşaltır.

 kolları
Yenisey akarsuyunun en önemli kolları:
solda — Kemçik, Kantegir, Abakan, Kem, Kas, Sım, Dubçes, Yeloguy, Turuhan, Küçük Heta, Ulu Heta, Graznuha (Yenisey kolu);

sağda — Us (Yenisey kolu), Kebej, Tuba, Sıda, Sisim, Mana, Kan, Angara, Ulu Pit, Taşlık Tungus (Dulgu Katennğa), Bahta, Aşağı Tunguz, Küreyka, Hantayka, Dudinka.Yenisey akarsuyuna 500 kadar akarsu katılmakta olup toplam uzunluk 300 bin km.'den fazladır.

Yenisey akarsuyunun en önemli iki kolu Angara ve Aşağı Tungus akarsularıdır.

Etimoloji
Yenisey kelimesinin Türki veya Tunguz dilleri kökenli olduğu düşünülmektedir. Bir teori Yenisey kelimesinin Eski Kırgız Türkçesinde bulunan "ene-say" kelimesinden türediğini ve "ene" kısmının ana, esas veya temel manasına gelirken "say" ekinin de nehir yatağı, vadi manalarına geldiğini savunmaktadır. Bir başka teori ise nehrin isminin Tunguz dil ailesine ait Evenki dilinde bulunan ve "büyük su" manasına gelen "Ionəssi" kökünden türetilmiş olabileceğini savunur. Tuvalar da akarsuya benzer biçimde "büyük akarsu" anlamına gelen Ulug-hem demektedirler.
Nehir Türkler açısından tarihî önem de teşkil eder, birçok Türk ve Moğol devleti bu nehrin kenarlarında kurulmuştur. Türk soylu Tuva Cumhuriyetinin başkenti Kızıl şehri Yenisey akarsuyu kenarında kuruludur.

Literatürde geçtiği yerler
Orhun Yazıtlarından Bilge Kağan Yazıtında Yenisey akarsuyu veya onun kollarından birinin adı Kem (𐰚𐰢) akarsuyu olarak geçmektedir. Türk Dünyası'nın en ünlü yazarı Cengiz Aytmatovun eserlerinde Yenisey sıkça geçer. Beyaz Gemi adlı romanında bilhassa Yenisey dolayındaki Eski Türk kabilelerinden bahseder.

Ulaşım
Yenisey akarsuyu üzerinde gemiler yolcu taşımaktadırlar. Tuva Cumhuriyetinde başkent Kızıl şehrinden tabiat turizmi için Toju'ya Yenisey akarsuyu üzerinden gemilerle gidilmektedir.

Çevresel kirlenmeler
1950'lerde Krasnoyarsk-26'da madencilik ve kimya fabrikasının inşa edildikten sonra, silah sınıfı plütonyum (plütonyum-239) üretmek için iki doğrudan akışlı nükleer reaktör devreye alındı. Reaktörler doğrudan akışlı soğutmaya sahipti, yani reaktörün su alımı ve soğutulmasından sonra, arıtma yapılmayan su Yenisey'e geri boşaltıldı  ve bu da Yenisey'in radyasyon kirlenmesine yol açtı.

Ayrıca bakınız
Yenisey Yazıtları
Talas-Yenisey Yazıtları
Dünyanın en uzun nehirleri

Yenisey havzası foto-galeri

Dipnotlar

Dış bağlantılar

Yenisey akarsuyu havzası harita ve bilgileri
Bratsk Barajı ve Angara akarsuyu fotoğrafları
Sayano-Shushenskaya Barajı
Krasnoyarsk Barajı
Yenisey Doğa Fotoğrafları (Krasnoyarsk bölgesi)

Rusya'daki nehirler
Moğolistan'daki nehirler
Kara Denizi'ndeki yeryüzü şekilleri
Fiziyografik vilayetler
Tıva'daki akarsular

Yenisey


De Underjordiske er en dansk rockgruppe dannet i 2012 af Peter Kure, Kristian Bengtsen og Andreas Bengtsen.

Navnet er hentet fra Astrid Lindgrens Ronja Røverdatter, hvori De Underjordiske er væsner der ikke ses, men hvis forførende sang leder Ronja vild i tågen og lokker hende ned i dybet. Navnet skal ifølge bandets sanger Peter Kure forstås som en bredere reference til sindets dybder og det underbevidste. Navnevalget vidner også om et særligt forhold til det nordiske, da De Underjordiske er væsner som også optræder i et utal af forskellige former og sammenhænge i folkefortællinger fra hele Norden.

Historie
De Underjordiske opstod som et resultat af brødrene Andreas og Kristian Bengtsens ønske om at flytte fra hhv. Aalborg og Aarhus og starte et band sammen i København. Allerede inden flytningen til København stødte Andreas Bengtsen på Peter Kure – en perifær ven fra gymnasietiden. Til en efterfest i Bengtsens lejlighed hører Kure guitarriffet til sangen "Trold", og tilbyder spontant at lægge noget vokal på det. Brødrene Bengtsen får uger senere tilsendt en lydfil med Kures vokal og synes at det lyder "skraldet på den helt rigtige måde". 3 måneder senere – i August 2012 – mødes de tre for første gang i øvelokalet hvor de afprøver ideer med et par af Kristian Bengtsens gamle bandvenner. Andreas Bengtsen og Peter Kure har på dette tidspunkt ingen erfaring med hverken sang eller sammenspil, så gruppens udtryk udvikler sig gennem en DIY tilgang til både guitarlyd, guitarspil og sangteknik. Gruppen kæmper med at få form på deres sange, og det er i den forbindelse at de inviterer vennen Christian Vind Skibdal forbi øvelokalet for at dele ud af sin erfaring. Skibdal støder senere til som bassist i bandet. Ca. et halvt år efter den første øver støder Thomas Balslev Brandt (trommer) til besætningen, og De Underjordiske er en realitet. Den 11. oktober 2012 koncertdebuterer De Underjordiske som en del af programmet til den 1. udgave af Aarhus Psych Fest på spillestedet Radar

Den 3. marts 2014 udkommer 10" singlen "Trold" med b-siden "Under Skyggernes Kniv". Pladen bliver Månedens Demo i Gaffa og høster 5/6 stjerner med ordene "fremført med en helt afklaret musikalitet er der ikke en finger at sætte på håndværket eller hjertet". DR's Jan Sneum opdager ligeledes singlen og invitere bandet ind i sit radioprogram Sneums Garage. Ingen af sangene finder vej til radioen, men "Trold" får sit helt eget liv på youtube, der giver bandet mulighed for at komme ud og prøve kræfter med de danske spillesteder.

I foråret 2015 udsender gruppen de to singler "Sultne Ulve" og "Hvis Du Forstod". Ingen af disse samles op af radioen, men bandet slår alligevel publikumsrekord på Rising scenen da de optræder på Roskilde Festival 2015.

Den 3. september 2015 udsendes debutalbummet Ind I Flammerne. I anledningen af udgivelsen afholder gruppen den første rockkoncert nogensinde i Cisternerne under Søndermarken på Frederiksberg. Umiddelbart herefter sætter radiokanalen DR P6 Beat bandets single "Hvis Du Forstod" i heftig rotation og er med til at gøre sangen til bandets mest streamede nummer til dato. Debutalbummet høster flotte anmeldelser i magasiner og dagblade og sender bandet ud på deres første Danmarksturné med kraftig medvind.

Nomineringer

Diskografi

Albums

 Ind I Flammerne (september 2015)
 Flænger I Luften (april 2018)

Singler
 Trold (marts 2014)

"Ind I Flammerne"

 Sultne Ulve (februar 2015)
 Hvis Du Forstod (maj 2015)
 Vi Kommer Nu (oktober 2015)
 Under Skyggernes Kniv (marts 2016)

"Flænger I Luften"
 Flænger I Luften (januar 2018)
 Saskorus (marts 2018)
 Piskesmæld (april 2018)

Eksterne henvisninger

Rockgrupper fra Danmark
Musikgrupper fra 2012

De Underjordiske


إنّ متحف ساو باولو للفنّ، هو متحف فنون جميلة مهم يوجد في نهج باوليستا بمدينة ساو باولو، في البرازيل.

المصادر

تأسيسات سنة 1947 في البرازيل
متاحف البرازيل

متحف ساو باولو للفن