Büyük Selçuklu İmparatorluğu veya Selçuklu Devleti (), Orta Çağ'da Oğuz Türklerinin Kınık boyu tarafından kurulan Türk, Sünni Müslüman bir imparatorluk. Selçuklular Hindukuş Dağları'ndan Batı Anadolu'ya ve Orta Asya'dan Basra Körfezi'ne kadar uzanan geniş bir alanı kontrol ettiler. Aral Gölü yakınında güç kazandıktan sonra ilk olarak Horasan'ı ele geçiren Selçuklular, buradan İran içlerine doğru ilerledi ve ardından Anadolu'daki şehirleri kontrol altına aldı.

Büyük Selçuklu İmparatorluğu, Tuğrul Bey (1016–63) tarafından 1037'de kuruldu. Tuğrul'u büyüten dedesi ve Oğuz Yabgu Devleti'nde yüksek makam sahibi olan Selçuk Bey, adını hem ülkeyi yöneten hanedana hem de imparatorluğa verdi. Devlet kurulduktan kısa süre sonra İslam dünyasının merkezi otoriteden yoksun parçalanmış siyasi haritasını birleştirdi ve daha sonra Haçlı Seferlerinin birinci ve ikincisinde kilit rol oynadı. Dili ve kültürüyle yoğun bir şekilde İranlılaşan Selçuklular, Türk-İran geleneğinde büyük bir gelişme sağladı ve İran kültürünü Anadolu'ya taşıdı. Türk boylarının ele geçirilen yerlerde devlet otoritesini artırmak gibi siyasi amaçlar doğrultusunda devlet yöneticileri tarafından ülkenin kuzeybatısına yerleştirilmesi ile bu bölgelerde Türkleştirme süreci başladı. Gittikleri bölgelere Türk kültürünü yayan Selçuklular beraberinde İslam dinini de Anadoluya yaydı.

Kökeni
Kınık boyu, Orta Asya'daki 24 Oğuz boylarından biridir. Bu boyun, Büyük Selçuklu İmparatorluğu'nun çekirdeğini oluşturan boy olduğu konusunda tarihçiler ittifak halindedir. Devlete ve hanedana adını veren Selçuk Bey'in bilinen en eski atası babası Dukak'dır. Dukak Oğuz Yabguluğu'nda sü-başı (ordu/birlik komutanı) olarak görev yapmış ve daha sonra adı kaynaklarda "Salcuk", "Salçuk", "Selcük", "Sarçuk" gibi farklı şekillerde yazılan oğlu Selçuk bu göreve gelmiştir. Selçuk Bey'in torunları Tuğrul ve Çağrı Bey'in kurduğu devlet devrin kaynakları tarafından, onun adına nisbetle Selçukıyân, Salâcıka veya Â-li Selçuk (Yüce Selçuklu) olarak verilir. Yusuf Yınal ve Arslan Yabgu'ya tabi Türkmenler ise Yınallılar (Yınâliyân) ve Yabgulular olarak kayıtlara geçmiştir. Oğuz Yabgularının Hazar Kağanlığı veya Karahanlılar'a bağlı oldukları ileri sürülür. Oğuzların Karahanlılar ile bazen mücadele bazen de ittifak halinde bulundukları ve onlara paralı asker olarak hizmet ettikleri tespit edilmiştir. Selçuk Bey'in oğullarına Mikail, İsrail, Musa, Yusuf gibi isimler vermesi nedeniyle de Hazarlara bağlı ve Musevi oldukları ileri sürülmektedir, fakat günümüzde genel kabul gören görüş bu isimlerin Hazarlar ile yapılan ticari ve kültürel ilişkilerin bir sonucu olduğudur.

Kuruluş

10. yüzyılın ikinci yarısında, Kıtaylar Moğolistan'dan çıkartılınca Kıpçak boy birliği dağıldı ve Oğuzlar kuzey komşuları olan Türk boylarının birleşmesi ve göçleri sebebiyle ciddi baskıya maruz kaldılar. Bu da Yabguların otorite ve güçlerini etkilemeye başladı. Bu etki ve belki de bazı kaynaklarda belirtilen Selçuk Bey'in iktidar mücadelesine girdiği Yabgu karşısında başarılı olamaması sonucu (tahminen 960~985) Selçuk Bey boyu ile beraber Maveraünnehir yönüne göç ettiler ve yine bir Yabgu'ya bağlı Cend'e yerleştiler. Bu bölge o sıralarda özellikle Samaniler tarafından yoğun biçimde islam propogandası uygulanan bir bölgeydi ve Selçuk Bey de ailesi ile İslamiyeti seçti. İslamiyeti seçmesinden kısa süre sonra etrafındakiler ve özellikle silahlı Oğuzlar onun önderliğinde toplandılar. Bu göçebe topluluk Karahanlılara ve Samanîlere savaşlarda asker vererek karşılığında geniş otlaklar elde etti ve Samanîler Devleti'nin yönetiminde söz sahibi oldu. Samanîler Devleti yıkılınca Selçuk Bey, Müslüman halkıyla birlikte Horasan bölgesine yerleşti. Selçuk Bey'in 1009'da ölümünden sonra daha da güneye indiler.

Selçuk Bey'in oğlu Arslan Bey'in yönetiminde, Karahanlıları ve Gaznelileri endişelendirecek kadar güçlendiler. Arslan Bey'in Gaznelilerce tutuklanması ve 1032'de ölmesinden sonra, Selçuk Bey'in torunları Tuğrul Bey ve Çağrı Bey bağımsızlıklarını elde etmeye giriştiler. Selçukluların teşkilatlı devlet düzenine girmesi bu dönemde oldu. Devletin ilk yöneticisi Tuğrul Bey'di. Selçuklular 1035'te büyük bir Gazneli ordusunu yenerek Horasan içlerine doğru ilerlediler. 1037'de de, bugünkü Türkmenistan'da yer alan Merv kentini ele geçirdiler. 1040'da Dandanakan Muharebesi'nde Gaznelileri ikinci kez yendiler ve Nişabur kentine girerek bağımsızlıklarını ilan ettiler. Tuğrul Bey sultan sanıyla hükümdar ilan edildi ve Büyük Selçuklu Devleti de böylece kurulmuş oldu.

Ordu
Devletin temeli olan ordu, hassa ordusu ve tımarlı sipahilerden meydana geliyordu. Sarayda özel olarak yetiştirilip doğrudan sultana bağlı olan Gulamân-ı Saray askerleri çeşitli milletlerden seçilirdi. Bunlar senede dört defa maaş alırlardı. Selçuklular, askerî iktalar sayesinde maaş ödemeden bir orduyu beslemiş, mühim bir Türkmen nüfusunu toprağa ve devlete bağlayarak iskân etmişti. Bu sayede üretimin artmasını, halk ile hükûmet arasında yeni askerî ve idari bir kadronun kurulmasını temin etmişti. Bin süvariden fazla asker besleyen ikta sahipleri vardı. Büyük Selçuklularda ordu mevcudu 400.000'e kadar çıktı. Bunun 46.000'i merkezde, geri kalanı devletin diğer bölgelerine dağılmış durumdaydı. İkta sistemiyle ülke menfaatlerini ahenkleştirip kudretli askerî ve idari teşkilata sahip oldular. Aynı sistem Osmanlıları da etkiledi. Halk arasından Haşer denilen ücretli askerler de alınırdı. Ayrıca gönüllü Gâziyân ve çeşitli askerî sınıflar da vardı.

Hassa ordusu
Hassa ordusu melik, vali, vezir ve diğer yüksek rütbeli devlet memurlarının emri altında, her an harekete hazır askerler olup maaş alan ordu mensuplarıdır.

Sipahiler
Tımarlı Sipahiler, süvari kuvvetlerinden oluşan sipahi ordusu mensuplarından her biri, ülkenin çeşitli bölgelerinde kendilerine tahsis edilen toprakların (ikta=dirlik) gelirlerinden geçimlerini sağlıyordu.

Tarihi

Dandanakan'ın muzaffer başkumandanlarından Çağrı Bey, zafer sonrasında verilen toy yâni büyük ziyafette üstün idarecilik vasfı ve keskin siyâsî zekâsını takdir ettiği kardeşi Tuğrul Bey'i Büyük Selçuklu Devleti Sultânı îlân etti. Merv başşehir yapıldı. Toplanan kurultayda feth edilecek yerlerle idareciler tespit edildi. Ceyhun ile Gazne arasındaki bölge Çağrı Bey'e, Bust-Sistan havalisi Mûsâ Yabgu'ya, Nişâbur'dan îtibâren bütün batı bölgeleri Tuğrul Bey'e verildi. Çağrı Bey'in oğlu Yâkutî ile İbrahim Yınal, batı cephesinde vazife aldılar. Hanedandan Arslan Yabgu'nun oğlu Kutalmış, Gürcan ve Damgan'a, Çağrı Bey'in oğlu Kara Arslan Kavurd ise, Kirman havalisine tâyin olundular. Vazife taksiminin ardından kısa zamanda; kuzeyde Hârezm dâhil, Mâverâünnehr, Sistân, Mekrân bölgesi, Kirman ve civarı, Hürmüz Emirliği, hattâ Arabistan Yarımadası'nda Umman ve dolayları ile Gürcan, Bâdgis, Huttalân tamamen zabt edildi. Tuğrul Bey, Taberistân, Kazvin, Dehistân, İsfehan, Nihâvend, Rey ve Şehrezur'u alarak devletin sınırlarını genişletti. 1046'da Gence, 1048'de Erzen, Karaz, Hasankale, Erzurum ve havalisindeki Gürcü, Ermeni ve Bizans orduları mağlûbiyete uğratıldı.

Henüz yeni kurulan devlet kısa zamanda, Büveyhîlerin işgalindeki Bağdâd hâriç, bölgedeki bütün İslâm topraklarına hâkim oldu. Sultan Tuğrul, Büveyhîlerin işgalindeki halifelik merkezi olan Bağdâd'ı kurtarmak için Abbasî halîfesi el-Kâim bi-Emrillah'ın daveti ile 17 Ocak 1055'te Bağdat'a girdi. Halîfenin, âlimlerin ve sünnî müslümanların büyük hüsn-i kabulüyle karşılanan Tuğrul Bey, Büveyhî hükümdarlığını yıkarak Abbasî halifeliğini yeniden ihya etti. İslâm âleminin takdirini kazanıp, büyük iltifatlara kavuştu. Halîfeliğe karşı yapılan Fatımî saldırılarını bertaraf etti. Halîfelik makamına ve Bağdâd şehrine hizmetinden dolayı 25 Ocak 1058'de Tuğrul Bey'e iki altın kılıç kuşatan halîfe, onu; doğunun ve batının hükümdarı îlân etti. Selçuklu sultânının, halîfe tarafından "Dünyâ hakanı" îlân edilmesi, Türklere büyük itibâr kazandırdığı gibi, Alplik ruhunu okşayarak islam dîninin cihâd emrine daha fazla sarılmalarına yol açtı. Aynı sene Tuğrul Bey, tahrikler sebebiyle isyan eden üvey kardeşi İbrahim Yınal'ı cezalandırdı. Çağrı Bey, yetmiş yaşlarında 1060'ta, Tuğrul Bey ise, 1063'te yetmiş yaşında öldü. Tuğrul Bey, devletini sağlam temeller üzerine oturtarak, sınırlarını Ceyhun'dan Fırat'a kadar genişletti. Anadolu üzerine yaptırdığı akınlarla, Bizans idaresinde bulunan bölgenin Türk yurdu olması için ilk harcı koydu.

Tuğrul Bey'in oğlu olmadığından, Çağrı Bey'in oğlu Alp Arslan Selçuklu Devleti sultânı oldu. Başa geçer geçmez amcasının veziri Amîd-ül-mülk'ü görevden alarak, yerine Nizâm-ül-mülk'ü tâyin etti. Sultan Alp Arslan, tahta geçmek iddiasında bulunan diğer rakiplerini bertaraf ettikten sonra, batıya yönelerek fetihlere başladı. Kafkaslardan dolaşıp mahallî küçük krallıkları itaati altına aldı. Doğu Anadolu'nun Kuzeydoğu ucundaki meşhûr Ani kalesini 1064'te feth ederek, 16 Ağustos 1064'te Kars'a girdi. Ani, Hristiyan âleminin kutsal yerlerinden biri idi. Bu fetihler İslâm âleminde büyük sevinç kaynağı oldu ve Halîfe Kâim bil-Emrillah, Sultan'a, fetihler babası yâni çok feth eden mânâsına gelen Ebü'l-Feth lakabını verdi. Sultan, 1065 senesi sonlarında doğuya yönelerek Üstyurd ve Mangışlak taraflarına yürüdü. Başarı ile biten seferin sonunda; ticâret yollarını vuran Kıpçak ve Türkmenler itaat altına alındı.

Alp Arslan, 1067 senesinde Kirman melîki olan kardeşi Kavurd'un isyanı ile karşılaştı. Bu isyanı kısa sürede bastırdı (Bkz. Kirman Selçukluları). Öncelikle Müslümanlar arasında birliğin te'minini arzu eden Sultan Alp Arslan, Bahreyn taraflarındaki Karmatî sapıkları ve Önasya'daki Şiî-Fâtımî kalıntılarını temizlemek için harekete geçti. Şiî-Fâtımî sultanının İslâm ülkeleri üzerinden kalkmakta olduğunu gören Mekke şerîfi, Alp Arslan'a itaatini arz ederek, hutbeyi Abbasî halîfesi ve Sultan Alp Arslan adına okumaya başladı. Doğu ve Batıda sistemli bir şekilde yapılan fetih hareketleri; 1067 senesinde Anadolu'da başlatılan yıpratma ve yıldırma akınları, 26 Ağustos 1071'deki Malazgirt muharebesine kadar devam etti. Malazgirt zaferiyle Büyük Selçuklulara kapıları açılan Anadolu, Türkiye Türklerinin istikbâldeki yurdu durumuna girdi. Malazgirt Zaferi sonrasında, Bizans imparatoru Diogenes ile yapılan andlaşma, tahttan indirildiği için tatbik edilemedi. Sultan Alp Arslan, andlaşmanın silah zoruyla tatbikini kumandan ve beylerine emrederek, bütün Anadolu'nun fethini istedi. Selçuklu emrindeki Türkmen boyları, Orta Asya'dan batıya sevk edilerek, Doğu Anadolu'daki Bizans hududuna gönderildi. Selçukluların gaza akınlarına mukavemet edemeyen Bizans kale ve garnizonları Türklerin eline geçti. Türk akınları Marmara Denizi sahillerine kadar uzandı ve fethedilen Anadolu, iskân edildi. Anadolu'nun Türkleşip, İslâmlaşması için gerekli bütün tedbirler alındı. Sultan Alp Arslan, çıktığı Mâverâünnehr seferinde, esir alınan bir kale kumandanı tarafından şehîd edildi. Türk târihinin büyük sultanlarından olan Alp Arslan, enerjisi, disiplini, yiğitliği ve adaleti ile temayüz etmişti.

Sultan Alp Arslan öldüğünde, devlet toprakları, doğuda Yaşgar'dan, batıda Ege kıyıları ve İstanbul boğazına, kuzeyde Hazar-Aral arasından, güneyde Yemen'e kadar olan bir bölgeye yayılmıştı.

Alp Arslan'ın yerine oğlu ve veliahdı Melikşâh, Büyük Selçuklu Devleti sultânı oldu. Sultanlığını tanımayan amcası Kavurd ile Kerez'de yapılan savaşı kazanan Melikşâh birkaç gün sonra Kavurd'un ölümü ile devlet içinde asayişi kısa sürede sağladı. İçişlerini hâlleden Melikşâh, taht mücâdelesinden faydalanarak Selçuklu hududlarına hücûm eden Gazneliler ile Karahanlılara karşı sefere çıktı. Bu sırada Karahanlı Şemsülmülk Nâsır'ın mektubunu aldı ve elçisini kabul etti ise de, hareketinden vazgeçmedi. Tirmiz'i muhasaraya başladı. Emir Savtiğin'in ikmâl yollarını kesmesi, şehrin düşerek Sultan'ın başarıya ulaşmasına ve Şemsülmülk'ün sulhu kabul etmesine sebep oldu. Gaznelilere karşı, Emîr Gümüştiğin ve Anuştiğin'i gönderdi. Gazneli hükümdarı İbrahim bin Mes'ûd, Melikşâh'ın başarılarının artması üzerine itaate mecbur oldu. Gönderdiği elçilik heyeti ve hediyelerle iyi münâsebetler te'sis edildi. Sultan'ın kızı Gevher Hâtun'un, Gazneli veliahdı Mes'ûd bin İbrahim ile evlendirilmesi, iki devlet arasında çıkması muhtemel anlaşmazlığı önledi.

Doğu sınırlarını garantiye alan Sultan Melikşâh, babasının vezîri ve kendisinin de hocası olan sapık ve bâtınî akımlara karşı Sünnîliğin müdâfaası için  Nizâmiyye medreselerini kuran Nizâm-ül-mülk'den vezîrliğe devam etmesini istedi. Bu sayede Selçuklu Devletine ve İslâm dînine çok hizmet etmesine sebep oldu. Sultan Melikşâh çok hâlim-selîm, affedici, fakat devlet ve millet işlerinde ciddî, müstesna bir şahsiyetti. Devrinde bozkırlardaki Türk boylarını, bütün İran'ı, Arabistan'ı, Suriye ve Filistin'i, idaresi altına aldı. Anadolu'nun fethi üzerinde hassasiyetle durup, babasının vazifelendirdiği amcazadesi Kutalmışoğlu Süleyman Şah ve Türkmen beylerinden Alb İlig, Artuk Bey, Mansur, Dolat gibi komutanlarla fütuhatı sürdürdü. Selçuklu kumandanları, Bizans'ın Türklere karşı kurduğu ölmezler adlı askerî birlikleri mağlûb etti. Artuk Bey, Bizans kuvvetlerini 1074'te Sapanca çevresinde mağlûb ederek, yüz binden fazla Türk, İzmit'ten Üsküdar'a kadar olan sahaya yerleşti. Kutalmışoğlu Süleyman Şah, güneydoğu harekâtıyla, Adana dolaylarını feth etmekle meşguldü. Fırat'ı geçerek Çukurova, Maraş, Tarsus, Antep ve Urfa'ya dağılan Ermeni ve ücretli frank askerlerini Antakya'da, Gümüştiğin de Nizip, Âmid ve Urfa civarında Bizans kuvvetlerini mağlûb ettiler. Artuk Bey, Sultan Melikşâh'ın emriyle Doğu harekâtını idare etti. 1074-1077 seneleri arasında Sivas, Tokat, Çorum havalisini, Yeşilırmak ve Kelkit havzalarını ele geçirdi. Artuk Bey'den sonra yerine Danişmend Gazi geçerek, Amasya ve civarını Karadeniz'e kadar aldı. Mengücük Gazi, Şarkî Karahisar, Erzincan ve Divriği havalisini; Ebü'l-Kâsım da, Erzurum ve Çoruh bölgesini fethetti. Orta, Kuzeybatı ve Batı harekâtını Süleyman Şah idare edip, Bizanslılar ile mücâdele ve onların âsî kumandanları ile ittifak yaptı. Bizanslılar, Balkanlar'daki iktidar mücâdelesi ve iç hâdiseler üzerine Selçuklulardan yardım istediler. Yardım talebleri Selçukluların menfaatleri doğrultusunda karşılandı. Süleyman Şah, İznik'e yerleşerek, bu şehri Türkiye Selçukluları Devleti'nin merkezi yaptı. Selçuklular, Anadolu'da sahil şehirleri dışında Toroslar ve Çukurova'dan Üsküdar'a kadar bütün bölgeye yerleştiler. Bu durum karşısında Avrupalılar Çin'e elçilik hey'eti göndererek, Selçukluların doğudan tazyik edilmesini istediler. Ancak müracaatları netîcesiz kaldı. Süleyman Şah, 1082-1083 senelerinde Bizanslıların elinde olan Adana ile Tarsus, Misis, Anazarba ve bölgedeki diğer yerleri zabtetti. 1085'te Suriye'nin kilit şehri Antakya'yı bir baskınla fethetti. Antakya'nın en büyük kilisesini camiye çevirip, fetih şükrânesi olarak yüz yirmi müezzinin okuduğu ezandan sonra Cum'a namazını burada kıldı. Diyarbekir bölgesinin fethi için Selçuklu seferleri, Fahrüddevle Cüheyr'in İsfehân'a gelmesiyle başladı. Fahrüddevle, buradaki şiî îtikâdlı Karmatîlerin yola sokulması için hareket eden Artuk Bey ve bağlı kuvvetlerle beraber Diyarbekir'e doğru yola çıktı. Şehrin muhasarası sırasında Selçuklu ordusundaki Arab unsurların şehrin müdâfilerinin içindeki Arablarla savaşmaya yanaşmamaları, ordudaki Türkmen beylerini güç durumda bıraktı ise de, Arablardan müteşekkil kısım, bölgede bulunan diğer şehirlerin fethine me'mûr edildi. Fahrüddevle'nin kumandanlığındaki birlikler, çevredeki Mardin, Hasankeyf, Cizre ve daha otuz kadar kaleyi ele geçirdi. Diyarbekir, Fahrüddevle'nin oğlu Zaimüddevle ve emrindeki kuvvetlerin 4 Mayıs 1085'te şehre girmesiyle düştü ve Mervânîler Devleti ortadan kalktı.

Musul'un fethine me'mûr edilen Aksungur ve diğer Türkmen emirleri şehre harpsiz girdiler. Fethi müteakip Musul'a gelen Melikşâh, büyük bir merasimle karşılandı. Musul emîrliğine Şerefüddevle'yi tâyin etti.

Sultan Alp Arslan zamanından beri Suriye ve daha güneye yürüyen Selçuklu kumandanlarından Atsız, seferlerini Melikşâh zamanında da sürdürdü. Uzun süre muhasara ettiği Dımaşk'ı 1076 Mart'ında Selçuklu topraklarına kattı. Dımaşk'ın alınmasından sonra camilerde okunan Şiî-Fâtımî ezanını yasaklayarak Cum'a hutbesini Halîfe Muktedî ve Sultan Melikşâh adına okuttu. Daha sonra Selçuklu Devleti'nin "Fatımî Devleti'nin ortadan kaldırılması" politikasına uygun olarak, Mısır'a doğru sefere devam etti. Fakat muvaffak olamadı ve başarısızlığı Suriye emirliğinden alınmasına sebep oldu. Yerine Melikşâh'ın kardeşi Tâcüddevle Tutuş getirildi.

Sultan Melikşâh, Kutalmışoğlu Süleyman Şah ile kardeşi Tutuş'un Suriye'deki mücâdelesi üzerine 1086'da İsfehan'dan bölgeye hareket ederek bölgede asayişi yeniden te'sis etti. Haleb valiliğini Aksungur'a, Urfa'yı Bozan'a, Antakya'yı da Yağısıyan'a verdi. 1087 senesinde Sultan Melikşâh, Süveydiye kıyılarından Akdeniz'e ulaştı. Böylece Uzakdoğudan Ortadoğuya kadar hâkimiyet kurdu. Dönüşte hilâfet merkezi olan Bağdâd'ı ziyaret etti. Halîfe Müktedî tarafından iki kılıç kuşatıldı ve 25 Nisan 1087'de "Dünyâ hükümdarı" îlân edildi.

Selçukluların İslâm'a ve insanlığa hizmeti sayesinde kısa zamanda genişlemesi, düşmanlarını hızlı bir faaliyet içine soktu. Bizanslılar ve sapık fırkalara karşı mücâdele eden âlim ve kumandanlar suikastla öldürülüyordu. 1092 senesinde, önce Selçukluların meşhûr vezîri Nizâm-ül-mülk, Hasen Sabbah'ın fedailerinden bir bâtınî tarafından; arkasından Sultan Melikşâh Bağdâd'da zehirlenerek şehîd edildiler.

Melikşâh'ın ölümü ile başlayan saltanat mücâdelesinde Şam Meliki Tutuş, derhal sultanlığını îlân etti. Bu arada Melikşâh'ın hanımı Terken Hâtûnda küçük oğlu Mahmûd'u sultan ve torunu Ca'fer'i halîfenin veliahdı yapmak için bütün kuvvetiyle uğraştı ve 1092'de Mahmûd'un saltanatını îlân ederek, nâmına hutbe okutmaya muvaffak oldu. Yine bu arada tarafdârlarıyla Rey'e çekilen Berkyaruk da sultanlığını îlân etti ve Terken Hâtun'un üzerine gönderdiği orduyu Burucerd'de bozguna uğrattı. Terken Hâtun'un Gence meliki İsmail'i tarafına çekmesi de bir fayda sağlamadı.

Terken Hâtun'un bir suikast neticesinde öldürülmesiyle saltanat mücâdelesi Tutuş'la Berkyaruk arasında kaldı. Tutuş, Rey üzerine yürüdü ise de 1093 yılında vuku bulan uzun mücâdeleler esnasında birçok emir Berkyaruk tarafına geçti. Bu sayede Berkyaruk karşısındaki orduyu bozguna uğrattı. Ayrıca Tutuş'un ölümü ile bütün rakiplerini bertaraf ederek adına Bağdâd'da hutbe okundu.

Sultan Berkyaruk zamanında Selçuklu Devleti; a-Irak ve Horasan, b-Sûriye, c-Kirman, d-Türkiye Selçukluları olmak üzere dörde bölündü. Ayrıca Doğu Anadolu'nun çeşitli yerlerinde Türkmen beylikleri ve Atabeglikler ortaya çıktı. Berkyaruk, parçalanan Selçuklu İmparatorluğu'nu toplamaya başladığı bir sırada haçlı orduları da Suriye'ye geldiler. Berkyaruk, haçlılara ve onların Antakya muhasarasına karşı Kürboğa'yı ve Artuklu beylerini sefere me'mûr etti. Anadolu'dan geçen haçlılar, Suriye'ye vardıkları zaman sayıları oldukça azalmıştı. Ancak İslâm dâvasına ihanet eden Şiî-Fâtımîlerin, sünnî müslümanlara karşı haçlılarla ittifak etmeleri, ayrıca Suriye emirleri arasındaki emniyetsizlik ve rekabetler, Tutuş'un oğlu Dukak ile birlikte Suriye kuvvetlerinin haber vermeden çekilmesi, Frenklerin taarruza geçerek, Türkleri bozguna uğratmalarına sebep oldu. Netîcede ilerlemeye devam eden haçlılar, Antakya'dan bir sene sonra da Kudüs'ü işgal edip şehirde meskun olan yetmiş bin müslüman ve yahûdiyi hunharca katlettiler.

Bu arada Gence meliki ve kardeşi Muhammed Tapar, Berkyaruk'a saltanat iddiasıyla isyan etti. Berkyaruk, 1100 senesinde Sefîdrûd'da mağlûb olmasına rağmen, Muhammed Tapar'ı arka arkaya dört defa bozguna uğrattı. Ahlat'a sığınan Muhammed Tapar, buranın hükümdarı Sülemen'i ve Ani emîri Menuçehr'i hizmetine alarak yeniden savaşa hazırlandı ise de, Sultan Berkyaruk çok kan aktığını, memleketin harap, emir ve askerlerin yorgun olduğunu, hazînenin boş kaldığını, vergilerin tahsil edilemez bir hâle geldiğini ve nihayet İslâm düşmanlarına fırsat verildiğini beyân ederek, gönderdiği bir elçi ile, kardeşini barışa ikna etti. Böylece 1104'te Azerbaycan'da Sefîdrûd hudud olmak üzere Kafkasya'dan Suriye'ye kadar bütün vilâyetlerde Muhammed Tapar sultan tanındı. Bağdâd, Rey, Cibâl, Taberistan, Fars, Huzistan, Azerbaycan, Mekke ve Medîne'nin idaresi de Berkyaruk'da kaldı.

Selçuklu İmparatorluğu iki devlete ayrılmak suretiyle Türkiye ile birlikte üç Selçuklu sultânı ortaya çıktı. Lâkin bu durum çok sürmedi. Çünkü, Berkyaruk hastalıklı olduğu için 1104 senesinde yirmi altı yaşında iken öldüi. Sultan Berkyaruk, ülkesini düşünen ve milletinin refahı için çalışan bir kimse idi. Ancak kardeş kavgalarının, memleketin birlik ve beraberliğe en muhtaç olduğu bir döneme rastlaması Berkyaruk'u çok üzdü. Buna rağmen fırsat buldukça haçlı kuvvetleri üzerine asker sevk etmekten ve darbeler vurmaktan geri kalmadı.

Berkyaruk'un vefatıyla oğlu Melikşâh ile Muhammed Tapar saltanat mücâdelesine başladılar. Muhammed Tapar, Bağdat üzerine yürüyerek fazla zorluk çekmeden 1105'te tek başına sultan oldu. Önce kendisine karşı isyan eden amcasının oğlu Mengübars hâdisesini bastırdı. Daha sonra ülkede uzun zamandır karışıklık çıkaran, anarşiyi tahrik eden bâtınîlere karşı mücâdele etti. 1107'de bâtınîlerin merkezi olan Alamut kalesi kuşatıldı ve çok sayıda bâtınî öldürüldü. Selçuklular arasındaki karışıklıklardan istifade eden haçlılar, Birinci Haçlı Seferi sonunda Suriye'de haçlı devletleri kurmaya başladılar. Sultan Muhammed Tapar, bunların üzerine ordular gönderdi ise de, kumandanlar arasında tam anlaşma sağlanamadığından kesin sonuca gidilemedi. Sefer kumandanı Emir Mevdud, Şam Emevî Camii'nde bir bâtınî tarafından öldürüldü. Sultan, haçlılara karşı Aksungur'u kumandanlığa getirdi. Bu arada kardeşi Sencer'i Suriye ve Horasan'daki bâtınîlere karşı mücâdele etmekle vazifelendirdi. Alamut üzerine de bir ordu gönderdi. Sultan Muhammed Tapar'ın 1118'de vefatı sebebiyle bu fesad ocağı ortadan kaldırılamadı. Sultan Muhammed Tapar, ilim ve imar işleri ile de uğraşma fırsatı buldu. İsfahan'da yaptırdığı medresenin bahçesine defnedildi. İleri gelen devlet adamları, Muhammed Tapar'ın henüz küçük yaştaki oğlu Mahmud'u tahta geçirdilerse de, Melikşah'ın oğlu ve Horasan meliki olan Sencer, yeğeni Mahmûd'un sultanlığını kabul etmeyerek, saltanat iddiasında bulundu. 14 Ağustos 1119 tarihinde yapılan Save savaşını kazanarak sultanlığını ilan eden Sencer, yeğenine evlat muamelesi yaptı ve kendi hâkimiyetini tanımak şartı ile Rey hâriç, batı ülkelerinin hâkimiyetini ona bıraktı (Bkz. Irak Selçukluları). Sultan Sencer, batı işlerinden çok doğu ile uğraştı. Gaznelilerle savaştı. Karahanlıları kendisine bağladı. Zamanı, Selçukluların son parlak devri idi. Bu arada Selçuklu Devleti'ni iki büyük tehlike tehdid ediyordu. Bunlardan birisi batıdan Anadolu ve Suriye'ye saldırmakta olan haçlılar, diğeri doğudan gelen ve devletin doğu sınırlarını zorlayan Karahitaylar idi. Sultan yalnız bu ikinci tehlike ile uğraştı. Doğu Karahanlılar Devleti'ni yıkarak Seyhun boylarını zorlayan Karahitaylarla çarpışan Sencer, onlarla 10 Eylül 1141 senesinde yaptığı Katvan meydan muharebesini kaybetti. Bu muharebeden sonra Seyhun nehrine kadar olan topraklar Karahitayların eline geçti. Katvan meydan muharebesiyle Büyük Selçuklu Devleti tarihinde yeni bir devir başladı ve Selçuklu ülkesi müslüman olmayan Türk ve Moğol birliklerinin istilâsına uğradı.

Sultan Sencer'in bu mağlûbiyetinden istifade etmek isteyen Gûr hükümdarı Alâeddîn Hüseyin, yıllık vergiyi vermemek, sultanlık peşinde koşmak gibi davranışlarla Sencer'e olan tâbiliğinden kurtulmaya çalışıyordu. Zaten sınırlarını fazla genişletmesi, bölgenin kuvvet dengesini bozmakta ve bu durum Sultan Sencer'i endişeye düşürmekte idi. Büyük kuvvetlere sahib olan Gûrlular üzerine yürüyen Sultan Sencer, Haziran 1152'de yaptığı muharebede Gûr ordusunu mağlup ederek Katvan'da kaybedilen itibârı yeniden sağladı.

Gerileme ve Dağılma Dönemi
Melikşah'tan sonra sırasıyla başa geçen I. Mahmud (1092-1094), Berkyaruk (1094-1105), Müizzeddin Melikşah (1105-1105) ve Mehmed Tapar (1105-1118) dönemlerinde Büyük Selçuklu Devleti gücünü ve eyaletlerdeki merkezi denetimini giderek yitirdi. 1118'de tahta çıkan Ahmed Sencer'in ülke topraklarını yeniden birleştirme çabası da başarılı olduysa da devlet hiçbir zaman Melikşah dönemindeki sınırlarına ve otoritesine kavuşamadı. 1128 yılında Doğudaki Doğu ve Batı Karahanlı Devletine boyun eğdiren Karahitaylar Büyük Selçuklu Devleti ile komşu oldular ve Selçuklulara baskı yaratmaya başladılar. 1141 yılında Karahitay ve Selçuklu orduları arasındaki Katvan Savaşı'nda yenilgiye uğrayan Büyük Selçuklu Devleti hızlı bir dağılma sürecine girdi. Karahitayların devletin en verimli toprakları olan Maveraünnehir'i işgal etmeleri Büyük Selçuklu Devleti'nin ekonomisini ve ordusunu iyice sıkıntıya soktu. Sultan Sencer, giderek artan ekonomik buhran nedeniyle ayaklanan göçebe Oğuzlara 1153'te tutsak düştü. İki yıl sonra kaçarak kurtulduysa da ülkede iktidarını yeniden sağlayamadan 1157'de öldü. Büyük Selçuklu Devleti böylece sona erdi. Bu tarihten sonra Büyük Selçukluların toprakları büyük ölçüde Harzemşahların denetimi altına girdi.

Hanedan üyeleri yönettikleri bölgelerde bağımsız davranmaya başladılar. Daha önce bağımsızlıklarını ilan etmiş olan Selçuklu hanedanın kurduğu devletlerden yalnızca Anadolu Selçuklu Devleti, yüz yılı aşkın bir süre daha ayakta kalabildi. Ayrıca devletin gerilemesinin sebepleri arasında Haçlı Seferleri, Fâtımîler ile olan çatışmalar, Hasan Sabbah'ın Bâtınîlik propagandaları ve Oğuz boylarının ayaklanmaları sayılabilir. Bunun sonucunda ise Abbâsî halifeleri Selçuklu egemenliğinden kurtulmak için bir takım çalışmalar yürütmüştür. Bunlar Selçuklu Devleti'nin yıkılmasına neden olan etkenler ve nedenlerdir.

Devlet Yapısı ve Yönetimi
Büyük Selçuklu Devleti'nin örgütlenme biçimi, kendisinden önceki İslam devletlerine benziyordu. Hint-İran devlet anlayışını yansıtan bu örgütlenmede, eski Türk devlet geleneğinin de belirgin etkisi vardı. Eski Türk devlet geleneğinde olduğu gibi, Büyük Selçuklu Devleti'nde de ülke toprakları hanedanın ortak malı sayılıyordu. Bundan dolayı Büyük Selçuklu toprakları eyaletlere bölünmüştü. Eyaletlerin yönetimi de Melik olarak adlandırılan hanedanın erkek üyelerine bırakılmıştı. Tuğrul Bey'den önce boy başkanına Oğuz geleneğine göre Yabgu deniyordu. İslam dininin benimsenmesinden sonra, hükümdarlar İslam devletlerindeki geleneğe uyarak "sultan" unvanı ile anıldılar. Suriye Selçukluları ile Kirman Selçukluları'na Irak Selçukluları da katıldı. Büyük Selçuklu topraklarına göçen yeni Oğuz boyları da iç düzeni büyük ölçüde sarstılar. Bu karışıklık döneminde Harzemşahlar, Büyük Selçuklu toprakların büyük bölümünü ele geçirdiler. Bir süre daha direnen Kirman Selçukluları 1175'te, Irak Selçukluları da 1194'te Oğuzlar ve Harzemşahlar tarafından yıkıldı.

Başkentte oturan sultan, devletin mutlak egemeniydi. Bütün atamalar ve toprak dağıtımı sultanın buyruğuyla yapılıyordu. Ayrıca sultan yüksek yargı kurullarına da başkanlık ediyordu. Hükümdarların "danışman"ı konumundaki kişiler yönetimde önemli rol oynuyorlardı. Alp Arslan döneminde bu göreve getirilen Nizamülmülk, İslam geleneği uyarınca vezir unvanı aldı ve devlet yönetiminde köklü değişiklikler yaptı. Nizamülmülk, devlet yönetimine ilişkin anlayışını Siyasetname adlı kitabında da anlatmıştır. Büyük Selçuklu Devleti'nde devlet işleri "Divan-ı Âlâ" adı verilen bir kurulda görüşülür ve karara bağlanırdı. Ayrıca maliye, askerlik ve adalet işleriyle uğraşan başka divanlar da vardı. Meliklerin yönetimindeki eyaletlerde de büyük ölçüde merkezdeki örgütlenme örnek alınmıştı.

Selçuklularda Önemli Divan Teşkilatları

1. Divan-ı Âli/ Divan-ı Saltanat: Devlet işlerinin görüşüldüğü divandır. Sultandan sonra en yetkili kişi olan 'Vezir' tarafından yönetilir.

2. Divan-ı İstifa: Maliye işlerinden sorumludur. Yöneticisi 'Müstevfi'dir.

3. Divan-ı Arz: Ordunun ikmal ve lojistik desteğini veren divandır. Ayrıca hassa askerlerinin maaşlarını da bu divan öder. Yöneticisi 'Arız'dır.

4. Divan-ı İnşa: İç ve dış yazışmalardan sorumludur. Yöneticisi Tuğrai'dir.

5. Divan-ı İşraf: Devletin idari ve mali işlerini denetlerdi. Yöneticisi 'Müşrif'tir.

6. Niyabet-i Saltanat: Hükümdar başkentte yokken devleti idare eden divandır. Başında 'Naib' bulunur.

Toprak Yönetimi ve Ordu

Büyük Selçuklu ülkesinde tarım yapılan topraklar ikta denen bölümlere ayrılmıştı ve iktalar hizmet karşılığında belirli süre için ileri gelenlere veriliyordu. Bu usulle verilen topraklar has, ikta ve haraci olarak üçe ayrılıyordu. Has toprakların geliri doğrudan sultan ailesine veriliyordu. İkta sahipleri ise, toprakları işleme karşılığında belli sayıda asker besliyor ve savaş zamanlarında orduya katılıyorlardı. Haraci olarak adlandırılan toprakların geliri de doğrudan devlet hazinesine aktarılıyordu.

Alp Arslan dönemine kadar beylere bağlı göçebe Türkmenlerden oluşan ordu Nizamülmülk tarafından yeniden yapılandırıldı. Nizamülmülk, aylıklı askerlerden oluşan sürekli bir ordu kurdu. Bu aylıklı askerlere "gulam" deniyordu ve bunlar temel olarak başkentte iktidarı korumakla görevliydi. Savaş sırasında asıl ordu ise ikta sahiplerinin yönetimindeki atlı askerlerden oluşurdu. Ayrıca bağlı devletler de savaş zamanlarında sultanın ordusuna asker gönderiyorlardı. Melikşah döneminde orduda 50 bin kadar atlı asker olduğu bilinmektedir.

Toplumsal ve Ekonomik Yaşam
Büyük Selçuklu Devleti'ndeki Oğuz boyları ve başka bazı topluluklar göçebeydiler. Oğuz boylarının başında bir bey bulunuyordu. Bu göçebe topluluklar geçimlerini hayvancılıkla sağlıyorlardı ve otlak bulmak için de mevsimlere göre yer değiştiriyorlardı. Devlet göçebe topluluklardan otlak vergisi alıyordu. Yerleşik nüfus ise çiftçilik, zanaatçılık ve ticaretle uğraşıyordu. Kentlerdeki tüccar ve esnaf, işkollarına göre loncalar biçiminde örgütlenmişti. Merkezi devlette görevli memurlar ile sürekli ordudaki askerler maaş alıyorlardı.

Eğitim, Bilim ve Sanat

Büyük Selçuklular, kendilerinden önce var olan medreselerde öğretimi sürdürdüler, ama bununla yetinmediler. Vezir Nizamülmülk'ün öncülüğünde ve onun adını taşıyan yeni medreseler kurdular. Nizamiye medreselerinin ilki 1067'de Bağdat'ta açıldı. Daha sonra İsfahan, Rey, Merv (selçukluların başkenti), Belh, Herat, Basra, Musul gibi kentlerde yeni Nizamiye medreseleri kuruldu. Medrese sisteminde programlı ve belli bir yönteme dayanan eğitim ilk kez bu medreselerde verildi. Medreselerde din konularının yanı sıra matematik, felsefe, dil ve edebiyat gibi dersler de okutuluyordu ve medreselerde zengin kitaplıklar vardı. Medreselerin dışında da ülkenin çeşitli yerlerinde kurulmuş kitaplıklar bulunuyordu. Melikşah döneminde önce İsfahan'da, sonra Bağdat'ta birer gözlemevi kuruldu. Büyük Selçuklular Arapçayı din ve bilim dili, Farsça'yı edebiyat ve devlet dili, Türkçeyi ise saray ve orduda günlük konuşma dili olarak kullanıyorlardı.

Büyük Selçuklular, var olan kentleri bayındır hale getirirken yeni kentler de kurdular. Ülkenin pek çok yerinde yeni kurumlar ve yapılar inşa ettiler. Bunlar cami, medrese, kervansaray, hastane, köprü, çeşme, imaret, han, hamam, türbe ve kümbet gibi yapılardı.

Büyük Selçuklular, ince ve uzun minarelerle cami mimarisine yeni bir anlayış getirdiler. İsfahan'daki Mescid-i Cuma bu anlayışla yapılmış en eski örnektir. Büyük Selçuklu anıtmezarları olan kümbetler de yaygın mimari yapılardır. Kümbetler içten kubbe, dıştan ise piramit ya da konik bir çatıyla örtülüyordu. Dört köşeli, çok köşeli ya da yuvarlak formdaki Büyük Selçuklu kümbetleri genellikle iki katlı olarak yapılıyordu. Bu kümbetlerin alt kat mezar, üst kat ise mescit olarak kullanılıyordu.

Büyük Selçuklu sanatında hat (yazı), minyatür, ahşap ve taş oymacılığı, çinicilik, maden işleme, cilt ve çeşitli süsleme sanatları da gelişmişti. Zamanla yayıldığı bölgelerdeki Farsi kültürü benimsediği yönünde görüşler de vardır.

Ayrıca bakınız
 Oğuz Yabguluğu
 Büyük Selçuklu sultanları listesi
 Anadolu Selçuklu Devleti
 Suriye Selçuklu Devleti
 Irak Selçuklu Devleti
 Kirman Selçuklu Devleti
 Horasan Selçuklu Devleti
 Atabeylikler
 Zengiler
 Böriler
 İldenizliler
 Salgurlular
 Beyteginliler
 Gürcistan Kıpçakları

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Byzantium and the Turks in the Thirteenth Century, Dimitri Korobeĭnikov (Oxford University Press)
 Turkish Myth and Muslim Symbol: The Battle of Manzikert By Carole Hillenbrand (Edinburgh)
 Köymen, Mehmet Altay, (2004), Selçuklu Devri Türk Tarihi, Ankara:Türk Tarih Kurumu Yayınları ISBN 9789751601193.
 Köymen, Mehmet Altay, (2011)  Büyük Selçuklu İmparatorluğu Tarihi. 2. Cilt. İkinci İmparatorluk Devri, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları ISBN 9789751603555.
 Köymen, Mehmet Altay, (2001), Büyük Selçuklu İmparatorluğu Tarihi. Cilt 3. Alp Arslan ve Zamanı, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları ISBN 9799751604797.
 Koymen, Mehmet Altay, (1963), Selçuklu Devri Türk Tarihi, İstanbul: Ayyıldız Matbaası
 Kafesoğlu, İbrahim (1972), Selçuklu Tarihi, İstanbul: Millî Eğitim Basımevi
 Demir, Mustafa (2004), Büyük Selçuklular tarihi, Ankara: Sakarya Kitabevi
 Ankara Millî Kütüphane Genel Müdürlüğü (1971), Selçuklu Tarihi, Alparslan ve Malazgirt Bibliyografyası, İstanbul: Millî Eğitim Basımevi.
 Sevim, Ali ve Erdoğan Merçil (1995), Selçuklu Devletleri Tarihi: Siyaset, Teşkilât ve Kültür, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları No.19 ISBN 9789751606907.
 Bosworth, Clifford, "The Political and Dynastic History of the Iranian World (1000-1217),"  ed. John A. Boyle, (1968) Cambridge History of Iran V, Cambridge:Cambridge University Press, s.1-202.
 Peacock, Andrew.C.S. (2015) The Great Seljuk Empire (Edinburgh History of the Islamic Empires Eup), Edinburgh: Edinburgh University Press  ISBN:(Ciltli: 9780748638253; Karton kapakli: 9780748638260; EBook (PDF): 9780748638277, EBook (ePub): 9780748698073)
 Lastivertli Aristakes'in Tarihi - Bizans ve Türkler Arasında Ermeniler, çev: Engin ÖZTÜRK, İstanbul: Urzen, 2020.

VikiProje Tarih kaynak bekleyen maddeler
Tarihteki Türk devletleri
Asya tarihindeki devletler
Orta Asya tarihi
Orta Çağ'da Azerbaycan
Orta Çağ'da Ermenistan
Orta Çağ'da Suriye
Orta Çağ'da Irak

Büyük Selçuklu İmparatorluğu


Viktoriagade er en gade på Vesterbro i København, der går fra Vesterbrogade til Halmtorvet.

I 1620'erne anlagde kong Christian 4. er ydre fæstningslinje på stedet ved navn Retrenchementet. Foran volden løb en grav, der var kendt som Rosenåen.

Området blev genstand for byudvikling i 1850'erne. To store grunde ud mod den planlagte Gasværksvej blev solgt til tømrer og byggematador Jochum Jensen. Han solgte dem til Handelshuset Larsen og Co. i 1854. Firmaet ønskede en direkte vej til Vesterbrogade, og stadsingeniøren ville have gjort noget ved Rosenåen, der efterhånden fremstod som en åben kloak. Viktoriagade blev derfor etableret ovenpå den tidligere grav. Området langs med gaden blev solgt fra som byggegrunde i 1856. Gaden blev navngivet omkring 1861, men hvem der har lagt navn til vides ikke.

Viktoriagade nr. 8 (1860), nr. 10 (1862) og nr. 12 er fredede.

Noter

Eksterne henvisninger

Gader på Vesterbro

Viktoriagade


Hobyo (en italiano Obbia) es un puerto de Somalia, en la región de Mudug de unos 5000 habitantes.

Su nombre quiere decir "aquí hay agua". Esto lo benefició como puerto desde el . A partir del  fue el puerto utilizado por los sultanes Ajuuraan de Qalafo para sus exportaciones a través del valle del Shabelle.

Fue también un puerto de salida por los peregrinos que iban a la Meca. Su abundancia de agua también la favoreció en el comercio con la costa del Benadir. El  el clan hiraab de los hawiye se sublevaron y establecieron el sultanato de Hiraab, regido por imanes, que incluyó Hobyo, que estaba bajo un superficial protectorado omanita, y más tarde de los otomanos. La carencia de este puerto trajo la ruina al sultanato de Qalafo que finalmente fue absorbido por Abisinia en el .

"Según la tradición oral local, el imamato de Hiraab era una poderosa alianza de grupos estrechamente relacionados que compartían un linaje común bajo las divisiones del clan Gorgaarte. Se rebeló con éxito contra el Sultanato de Ajuran y estableció un gobierno independiente durante al menos dos siglos a partir del siglo diecisiete. y en adelante.[3]

La alianza involucró a los líderes del ejército y asesores de Habar Gidir y Duduble, un Fiqhi/Qadi de Sheekhaal, y el Imam estaba reservado para la rama Mudulood, que se cree que fue el primogénito. Una vez establecido, el Imamate gobernó los territorios desde el valle de Shabeelle, las provincias de Benaadir, las áreas de Mareeg hasta las áridas tierras de Mudug[3].

Los centros agrícolas de Eldher y Harardhere incluían la producción de sorgo y frijoles, complementados con rebaños de camellos, vacas, cabras y ovejas. Ganadería, cueros y pieles, mientras que las maderas aromáticas y las pasas eran las principales exportaciones ya que se importaba arroz, otros alimentos y ropa. Los comerciantes que buscaban productos exóticos llegaban a Hobyo para comprar textiles, metales preciosos y perlas. Los bienes comerciales cosechados a lo largo del río Shabelle se llevaron a Hobyo para el comercio. Además, la creciente importancia y el rápido asentamiento de ciudades más al sur, como Mogadishu, impulsaron aún más la prosperidad de Hobyo, ya que más y más barcos se abrieron paso por la costa somalí y se detuvieron en Hobyo para comerciar y reponer sus suministros.[3]

El último sultán de Hobyo fue el sultán Ducaale Kahiye, quien logró enviar al exilio a Kenadiid, que estaba trabajando con los italianos.

Localidades de Somalia

Hobyo


O ITF Junior Masters é um torneio individual de final de ano para os melhores tenistas até 18 anos no ITF Junior Circuit (ITF Junior World Ranking). É o segundo evento anual júnior de maior prestígio em termos de pontos atribuídos no ranking, depois dos quatro grand slams júnior. A cada ano, oito meninos e oito meninas participam de eventos separados. O torneio é projetado para emular a ATP Finals e a WTA Finals. Cada evento apresenta dois grupos round-robin disputando vagas nas rodadas eliminatórias que determinam o campeão.

É jogado ao ar livre em superfície dura desde a primeira edição.

Histórico
O ITF Junior Masters foi criado em 2015 e é realizado anualmente em Chengdu, na China. As duas primeiras edições foram realizadas como exibições. A edição de 2017 da competição foi a primeira a ser realizada no final do ano. A ITF começou a atribuir pontos de classificação aos participantes em 2017, e o sistema de pontos atual começou em 2018.

Formato
Em 2015 e 2016 foi um torneio eliminatório (QF-SF-F). Os perdedores jogaram partidas de classificação: play-off do 3º lugar e play-off do 5º ao 8º.

Em 2017, o formato foi alterado. Os eventos masculinos e femininos consistem, cada um, em dois grupos round-robin de quatro jogadores. Os dois primeiros colocados de cada grupo se classificam para a chave eliminatória do campeonato. Os dois últimos colocados se classificam para a chave eliminatória do 5º ao 8º lugar. Em cada chave, um dos finalistas de classificação mais alta do estágio round-robin joga com o finalista de classificação mais baixa do grupo oposto. Os vencedores das primeiras partidas eliminatórias na chave do campeonato jogam pelo título, enquanto os vencedores das primeiras partidas eliminatórias na chave do 5º ao 8º lugar jogam pelo 5º lugar. Também há disputas de 3º e 7º lugares para os perdedores das primeiras eliminatórias. Todas essas partidas finais concedem pontos de classificação júnior da ITF aos vencedores da seguinte forma:

Qualificação
Os sete primeiros meninos e meninas no ranking júnior da ITF se qualificam automaticamente para o torneio. A vaga final em cada evento é reservada ao júnior chinês melhor classificado, desde que esteja classificado entre os 25 primeiros. Se não houver tal jogador ou se já houver um jogador chinês que se classificou em uma das sete primeiras posições, a vaga vai para o oitavo colocado. A data para os rankings utilizados é imediatamente após a conclusão do US Open em setembro. Assim, esses rankings incorporam os resultados de todos os torneios desde então, mas não incluindo o US Open do ano anterior. Além disso, os jogadores não devem completar 19 anos até janeiro seguinte ao torneio para serem elegíveis (ou seja, o evento de 2018 é para jogadores nascidos em 2000 ou depois).

Prêmio em dinheiro
Não há premiação em dinheiro para os jogadores, visto que ainda são juniores. No entanto, existem bolsas de viagem para participação no torneio que são concedidas com base no desempenho do jogador no evento. Eles variam de US$ 7.000 a US$ 15.000.

Lista de finais e participantes

Masculino

Feminino

Ligações externas

 2018 ITF Junior Masters
 2019 ITF World Tennis Tour Junior Finals

Competições de ténis
Desportos de categorias de base
Federação Internacional de Tênis

ITF Junior Masters


Joseph Fred Hueglin (né le  et mort le ) est un homme politique canadien de l'Ontario. Il a été député fédéral libéral de la circonscription ontarienne de Niagara Falls de 1972 à 1974 et fondateur du Parti progressiste canadien.

Biographie
Né à Stratford en Ontario, Hueglin est élu en 1972. Il n'effectue qu'un seul mandat, car il est défait en 1974.

Alors membre du Parti progressiste-conservateur, il est, avec David Orchard, l'un des opposants les plus virulents à la fusion avec l'Alliance canadienne pour former le Parti conservateur du Canada. Il exprime son inconfort face à la promesse brisée du chef Peter MacKay qui garantissait ne pas militer pour la fusion lors de son élection au poste de chef. Huelgin exprime aussi son inconfort face à la politique néo-conservatiste de l'Alliance et qui deviendrait dominante au sein du nouveau parti.

En 2004, Hueglin devient chef du Parti progressiste canadien, décrit comme un parti centriste.

Résultats électoraux

Références

Liens externes

Naissance en février 1937
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario
Député du Parti progressiste-conservateur du Canada
Décès en juillet 2022
Décès à Burlington (Ontario)
Décès à 85 ans

Joe Hueglin


නුතන විද්‍යාත්මක උෂ්ණත්වය සහ )උෂ්නත්වය පරිමාන යොදා ගනිමින් උෂ්ණත්වය මැනිම අඩුම වශයෙන් 18 වන සියවස කාලය දක්වා පැතිරේ. එම වකවානුවේ ප්‍රොබියෙල් පරන්හයිඩ් උෂ්නත්වය මනය (රසදිය භාවිතයෙන්) සහ පිානය සකස් කල අතර එය ඔලේ ක්‍රිස්ටියන රෝටර් විසින් වඩි දියුණු කරන ලදි. පැරනයිට් පරිමාණය දැනට භාවිතකා කරන අතර පැනකින් සෙල්සියස් පරිථානය යන කෙල්ටින් පරිමාණය භාවිතා කරයි.* උෂ්ණත්වය මැනීම

තාක්ෂණික ක්‍රමවේද
උෂ්ණත්වය මැනීම සඳහා බොහෝ ක්‍රම ප්‍රවර්ධනය කොට ඇත. මෙම ක්‍රම අතුරින් බොහෝමයක් රඳාපවතින්නේ කාරක ද්‍රව්‍යයක උෂ්ණත්වය සමග වෙනස් වන්නාවූ කිසියම් භෞතික ගුණාංගයක් මැනීම මතය. උෂ්ණත්වය මැනීමට බොහෝ ලෙසින් බහුලව භාවිතා වන්නාවූ මෙවලම් අතුරින් එකක් වන්නේ වීදුරු උෂ්ණත්වමානයයි.

උෂ්ණත්වය ඒකකය

අන්තර්ජාතික ඒකක පද්ධතියට (SI) අනුව කෙල්වින් (සංකේතය: K) උෂ්ණත්වය (සංකේතය:T ) සදහ වු මුලික් එක්කය වේ. අන්තර් ජාතික සම්මුතියට අනුව කෙලිව්න සහ සෙල්සියාන් (සේනිඩිග්‍රේඩ්)  පරිමාණ මගින් ලක්ෂ කෙක් අර්ථ දක්වනු ලැබේ. ඒවා නම් නිරපේක්ෂ ශුන්‍ය සහ වියනා සම්මත මධ්‍යන සාගරය ජලය (හයිඩ්‍රජන් සහ ඔක්සිජන් සමස්ථානික විශේධිතව ඇඩරිමෙන් සකස් කල ජලය ) වේ. නිරපේක්ෂ ශුන්‍ය සහ වියානා සම්මත මධ්‍යන සාගරය ජලය (හයිඩ්‍රජන් සහ ඔක්සිජන් සමස්ථනික විශේෂිතව ඇඩරිමෙන් සකස්කල ජලය වේ) නිරපෙක්ෂ් ශුන්‍ය හරියටම OK   සහ -273.150C   ලෙස අර්ථ දක්වනු ලැබේ. පදාර්ථයේ අඩංගු අංශුවල සියලුම චාලක චලනය අඩු වි ඒවා සම්බව වශයන් සම්පුර්ණයෙන් නිදහස් වි අත අවස්ථා නිරපෙක්ෂ ශුන්‍ය ලෙස හදුන්වයි. නිර‍පේක්ෂ ශුන්‍යයේදි පදාර්ථයේ තාප ශක්තිය අඩංගු නොවේ. තවද ජලයේ ත්‍රිතික ලක්ෂය ලෙස 273.16 K  සහ  0.01 0C ලෙස හරියටම අර්ථ දක්වනු ලැබේ.
මෙම අර්ථ දැක්විම මගින් කරැණු තුනක් පැහැදිලි වේ.

1.කෙල්විය ඒකකයේ විශලත්වය හරියට 1273.6 කොටස් සහ නිරපෙක්ෂ ශුනය සහ ජලයේ ත්‍රික ලක්ෂයේ වෙනස් ස්ථන වේ.

2.එක කෙල්විනයක සෙල්සියස් පරිමානයේ එක අංශයක වැඩිවිමකය විශාල්වය වශයෙන් සමන වේ.

3.පරිමාන දෙකෙහි ශුන්‍ය ලක්ෂ වල වෙනස හරියට 273.15 kewina වේ.  (ot=-273.15සහ 0C    273.16 K= 0.01 0C) එක පරිමාණටක ඇති උෂ්නත්වටය 273.15 kelvins වේ. (Ok= -273.150C සහ 273.16 K= 0.01 0C) උෂ්නත්වයේ ඒකකඅ තින් ඒකක බවට පරිවර්කවට කිරිම වන සුත්‍ර  උෂ්නත්වය පිවර්තනය සුත්‍ර මගින් සොයාගත හැක.

ප්ලාස්මා භෞතික විද්‍යා කේෂ්ත්‍රයේ ඉහල උෂ්නතවය හමුවිම සහ විද්ත් චුම්භක සංසිද්ධිය වදි සමබන්ධයන නිස උෂ්නත්වය බොහෝ විට ඉලේක්ට්‍රෝන වෝල්ට (ev) හෝ කිලෝ ඉලෙක්ට්‍රෝන ටෝල්ඩින් (kov) මගින් ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ. 1ev= 11,604 k OCD  ද්‍රව්‍ය පිළිබද අධ්‍යාපන වලදි උෂ්නත්වය සමාන්‍යයෙන් Mev වල සියසේ බලයන් වන අතර ඒවා ආසන්න ලෙස   1012 Kසමාන වේ.

එදිනෙදා යෙදිම් වලදි බොහෝ විට සෙල්සියදස පරිමාණය භාවිතා පහදු වන අතර     උෂ්නත්වය ජලය අයිස් බවට පත්වන උෂ්නත්වය සහ 100 0C   මුහුදු මට්ටමේ ජලයේ තපාංකය වේ. මෙම පරිමාණයේ අනුව අංශක 1 ක උෂ්නත්වය වෙනසම් කෙල්වින් අංශක 273.15 K උෂ්නත්වය වෙනසට සමාන වේ. එම නිසා පරිමාණය අක්‍යාවශයෙන්ම කෙල්වින් පරිමාණයට සමාන වේ. ජලය  මිදෙන උෂ්නත්වය   වේ. තවද පහත සමීකරණය සෙල්සියස් අංශක කෙල්වින් වලට පරිවර්තනය කිරිම සදහා යොදා ගනී.

K = [0C] 1k10c+ 273.15 K

එක්සත් ජනපදයේ පැරන්හයිඩ් පරිමාණය පුලුල් ලෙස බාවිතා කරයි. මෙම පරිමාණයට අනුව ජලය මිදිමේ උෂ්නත්වය 32 0F අනුරෑප වන අතර කාපාංකය 212 0F පහත මීකරණය පැරන්හයිඩ් සෙල්සියස් වලට පරිවර්තනය කිරිමට භාවිතා කල හැක.

0C=50C90F (0F-320)
බොහෝ උෂණත්ව පරිමාණ සචහා උෂණ්තව පරිවර්තන සුත්‍ර බලන්න.

ඝෘණ උෂ්ණත්වය

සමහර පද්ධිති සහ උෂ්නත්වයේ විශේෂිත අර්ථ දැක්විම සෘණ උෂ්ණත්ව මගින් ලබා ගැනිමට පුලුවන. සෘණ උෂ්ණත්වය සහිත පදිධති නිරපේක්ෂ ශුන්‍යයට වඩා සිසිල් නොවන අතර දැනිමෙන් අවිනිශ්චිත උෂ්නත්වයට වඩා රස්නයෙන් වැඩිවේ.

විද්‍යාව
උෂ්ණත්වය

උෂ්ණත්වය මැනීම


47494 Gerhardangl este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
47494 Gerhardangl este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Gnosca de Stefano Sposetti. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,59 ua, o excentricitate de 0,14 și o înclinație de 1,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 47001-48000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

47494 Gerhardangl


Polemón puede referirse a:

 Polemón, conocido como El Escolarca, cuarto director de la Academia Platónica;
 Polemón de Atenas, geógrafo y filósofo estoico del ;
 Polemón de Laodicea, sofista griego del ;
 Polemón I, rey del Ponto y del Bósforo del siglo I a. C.;
 Polemón II, rey del Ponto y del Bósforo del .
 Polemon, género de serpientes.
 Polemón, portal de noticias.

Polemón


Burghéttu steht für:
 den ligurischen Namen der Gemeinde Borghetto Santo Spirito in der italienischen Provinz Imperia
 den ligurischen Namen der Gemeinde Borghetto d'Arroscia in der italienischen Provinz Imperia

Burghéttu


Uçak mühendisliği, hava ile etkileşimde bulunan taşıt, hareketsiz nesne ve cihazların tasarlanması, geliştirilmesi, üretilmesi, test edilmesi, bakım/onarım işlemlerinin yapılması ve tüm bu süreçlerin yönetilmesiyle ilgilenen mühendislik dalıdır.

Bu mühendislik dalının ilgi alanına,
 uçaklar: uçak, helikopter, savaş uçağı, yolcu uçağı, uzaktan kumandalı (U/K) uçaklar, U/K helikopterler vb.
 deniz ve rüzgâr taşıtları/araçları: gemi, denizaltı, torpido, yelkenli, paraşüt, rüzgâr gülü, rüzgâr türbini vb.
 balistik cisimler: top, mermi, gülle, cirit, golf topu, fırlatmalı diğer spor dalları, göktaşı vb.
 kontrollü uçan cisimler: roket, füze, uzay mekiği vb.
 etrafından kuvvetli hava akımı geçen binalar: gökdelen, asma köprü gibi ürünlerin ve bu ürünlerle ilgili aerodinamik, yapı, motor, kontrol dizgelerinin tasarım, geliştirme ve inceleme (analiz) çalışmaları girer.

Ayrıca bakınız
 Havacılık ve uzay mühendisliği
 Türkiye'de havacılık ve uzay mühendisliği eğitimi

Uçak mühendisliği


Sasheer Zamata Moore, née le  à Okinawa (Japon), est une actrice américaine.

Biographie

Née à Okinawa d'un père militaire alors en poste au Japon, Sasheer Zamata étudie notamment à l'Université de Virginie (dont elle sort bachelière en 2008) et joue au théâtre, à partir de 2009, à New York.

Au cinéma, elle débute en 2005 dans une série de courts métrages. Son premier long métrage est le film à sketches Intimate Semaphores (2014). Suivent notamment Yoga Hosers (2016, avec Lily-Rose Depp et Harley Quinn Smith) et I Feel Pretty (2018, avec Amy Schumer et Michelle Williams).

À la télévision américaines, outre de nombreuses prestations comme elle-même, elle contribue à des séries depuis 2010, dont l'émission Saturday Night Live (74 épisodes, 2014-2017), Transparent (un épisode, 2016) et Woke  (épisodes en cours, à partir de 2020).

Elle prête également sa voix aux séries d'animation BoJack Horseman (un épisode, 2017) et Les Fungies (trois épisodes, 2020-2021), au téléfilm d'animation Albert (2016) et au film d'animation Les Mitchell contre les machines (2021), entre autres.

Depuis 2015, Sasheer Zamata est ambassadrice de l'Union américaine pour les libertés civiles (ACLU).

Filmographie partielle

Cinéma
 2016 : Sleight de J. D. Dillard : Georgi
 2016 : Yoga Hosers de Kevin Smith : Principle Invincible
 2018 : I Feel Pretty d'Abby Kohn et Marc Silverstein : Tasha
 2021 : Les Mitchell contre les machines (The Mitchells vs. the Machines) de Mike Rianda (animation) : Jade (voix)

Télévision

Séries
 2013-2014 : Inside Amy Schumer
 Saison 1, épisode 1, Mauvaises Décisions (Bad Decisions, 2013) : la vendeuse
 Saison 2, épisode 10, La Campagne d'humiliation (Slut-Shaming, 2014) : Tess
 2014-2017 : Saturday Night Live, émission de divertissement, 74 épisodes : rôles divers
 2016 : Transparent, saison 3, épisode 1 Eliza (Elizah) de Joey Soloway : Asra
 2016 : People of Earth, saison 1, épisode 6 Significant Other : Marcy
 2017 : BoJack Horseman, saison 4, épisode 9 Ruthie (animation) : la vendeuse de bijoux (voix)
 2020-2021 : Les Fungies (The Fungies!) (animation)
 Saison 1, épisode 33 What About Cool James? (2020 : Cool Mom) et épisode 34 Dino Club (2020 : Mama Lemon) (voix)
 Saison 2, épisode 2 Bug Buds (20201) : Mama Lemon / Fungie 21 (voix)
 2020-2022 (en cours) : Woke, divers épisodes : Ayana
 2021 : Tuca and Bertie, saison 2, 4 épisodes (animation) : Kara (voix)

Téléfilms
 2016 : Albert de Max Lang (animation) : Maisie (voix)
 2018 : So Close de Gail Mancuso : Riley

Liens externes

Actrice américaine de cinéma
Actrice américaine de télévision
Actrice américaine de théâtre
Étudiant de l'université de Virginie
Naissance en mai 1986
Naissance à Okinawa

Sasheer Zamata


Le Parti progrès social démocratique ( abrégé PPSD ou PSD) est un parti politique centriste du Costa Rica. Il est fondé en .

Le parti a été créé par Luz Mary Alpízar Loaiza, appartenant à l'origine au .

Lors de l'élection présidentielle de 2022, Rodrigo Chaves Robles est candidat pour le parti et remporte finalement celle-ci. Cet économiste reconnu ayant travaillé pour la Banque mondiale a été ministre des Finances de 2019 à 2020 sous la présidence de Carlos Alvarado Quesada.

Résultats électoraux

Élections présidentielles

Élections législatives

Notes et références

Parti politique au Costa Rica
Parti politique fondé en 2018
Parti politique social-démocrate en Amérique

Parti progrès social démocratique


Mansfield is a small town
in the foothills of the Victorian Alps in the Australian state of Victoria. It is approximately  north-east of Melbourne by road.  The population around Mansfield was  as at the 2016 census. The town itself has 3410 persons.

Mansfield is the seat of the Mansfield local government area. Mansfield was formerly heavily dependent on farming and logging but is now a tourist centre. It is the support town for the large Australia ski resort Mount Buller. It is associated with the high-country tradition of alpine grazing, celebrated in the film made around Mansfield, near the now famous Craigs Hut, called The Man from Snowy River (based on a poem by Banjo Paterson).

History

The traditional owners of the Mansfield region are the Yowengillum clan of the Taungurung people. They also inhabited Alexandra and the Upper Goulburn River.

British colonisers began to enter the region in 1839 when Andrew Ewing (sometimes referred to as Andrew Ewan), a stockman representing the Scottish livestock company Watson & Hunter, scouted the area for a new sheep station. Ewing encountered Yowengillum people along a waterway he named Devils River, as he considered these people to be "black devils". The best land was to be found east of this river, adjacent to Mount Battery (known as Bayerlite to the Yowengillum), and Ewing established the Mount Battery sheep station there in 1840. The overseer's hut was built near where the town of Mansfield now stands. Aboriginal encampments were also located near Mount Battery and were noted for their large stone ovens. Bitteruc, a Yowengillum elder at this time, stated that the land around Bayerlite was "good country, my country."

Mansfield, originally known as Mount Battery, became a township that was surveyed in 1851 and named after Mansfield in Nottinghamshire, England. Settlement came after the discovery of gold nearby and the Post Office opened on 1 January 1858.

On the 11 November 1863, a triple hanging occurred in Melbourne Gaol;  Elizabeth Scott, along with Julian Cross and David Gedge, were executed for the murder of Elizabeth's husband in the Wappan district (near Mansfield).

Mansfield is famous as part of the Ned Kelly Trail. Significant memorials include the Memorial to Police erected in the centre of the town's roundabout. Mansfield Cemetery is the burial ground for police officers slain by Ned Kelly and his gang at Stringybark Creek.

Dr. John Pearson Rowe (1810–1878) was a physician and squatter who owned the 'Loyola Run' (also known as Mount Battery) near Mansfield. Reputed as the first Roman Catholic resident of the district, it is recorded that nearby Rochester was named after J. P. Rowe, as he owned land on the Campaspe River. Rowe was a principal founder of the University of Melbourne. He fired a shot at a 14-year-old Ned Kelly accompanied by bushranger Harry Power in 1869. Rowe stood for the Upper House seat of the Murray District in 1859 and was defeated. In October 1878 Rowe supplied information to police Sergeant Kennedy on the whereabouts of Ned Kelly. Acting on Rowe's verified advice, Kennedy and his police party rode into the Wombat Ranges, where three of them were killed; and the Kelly Gang legend was born.

By 1878, the town had half a dozen general stores, several butchers, and blacksmiths. Public buildings included the shire hall and library, a hospital, three churches, and Victoria Hall (where concerts were held).

The railway to Mansfield arrived in the town from Tallarook in 1891, being closed on 18 November 1978. The last passenger service was on 28 May 1977.

Around 9:15am on 22 September 2021, Geoscience Australia detected a magnitude-5.9 earthquake centred at Licola, around 130km from Mansfield at a depth of 10km.

Literature

The area round Mansfield named as Banbury was also the location of the novel The Far Country by Nevil Shute which featured logging on Mount Buller and previous forest fires, which having swept through Howqua obliterated almost all traces of a former settlement.

Recreation
Mansfield is very close to two large lakes, Lake Eildon and Lake Nillahcootie.  During the summer these sites are popular waterskiing destinations.

The nearby Mount Buller and Mount Stirling offer attractions all year round. During winter they are visited for skiing, lifted and back country respectively. In the summer hiking and mountain biking are popular.  Ski lifts operate year-round at Mount Buller allowing bikers to easily get to the top of downhill mountain biking runs.

The bushland around Mansfield is used for horse riding, trail biking and four wheel driving on extensive tracks throughout the region.

In past years, the "Mansfield Balloon Festival" celebrated hot air balloons, and drew crowds and enthusiasts from across the state. The balloon Festival hasn't been to Mansfield for several years.

Mansfield is also the home to the Mansfield Eagles football club, an Australian Rules team competing in the Goulburn Valley Football League.

Mansfield has a horse racing club, the Mansfield District Racing Club, which schedules two race meetings a year, including the Mansfield Cup meeting on 27 December).

Golfers play at the Mansfield golf course on Kidston Parade.

Mansfield is at one end of the Great Victorian Rail Trail, which officially opened in 2012. The rail trail is the second longest in Australia, and is used by push bike riders, horse riders, and walkers.

Climate

Notable residents
Michelle Beecham - ex-Australian World Cup team trap shooter
 Elizabeth Vivienne Conabere - botanical artist, writer and conservationist
 James Cousins - current football player in the Australian Football League
 Josh Fraser – ex-Collingwood and Gold Coast Suns football player in the AFL
 Max Fricke – Motorcycle speedway rider. 2013, 2014, 2015 and 2017 Australian Under-21 Champion and 2016 World Under-21 Champion
 Simon Gerrans – road bicycle racer
 Jack Hutchins- ex-Gold Coast Suns football player in the Australian Football League
 Lex Lasry - lawyer and a retired judge of the Supreme Court of Victoria
 David Mensch – former football player at the Geelong Football Club
 Victoria Mitchell – long-distance runner
 Catherine Skinner – shooter (women's trap)
 Cyril Henry Thomas Towers – rugby union player
 Alex "Chumpy" Pullin – 2011 and 2013 border cross (snowboard) world champion
Thomas Top - Victorian State Orienteering Medallist - 2005 Bronze Medallist in the Victorian Orienteering Championships
 Hayley Wilson - skateboarder at the 2020 Summer Olympics

References

External links

Goulburn River High Country Rail Trail

Towns in Victoria (state)
Shire of Mansfield
Mining towns in Victoria (state)

Mansfield, Victoria


Ruinele bisericii reformate din Suseni sunt un monument istoric aflat pe teritoriul satului Suseni, comuna Suseni, județul Mureș.

Istoric
Prezbiteriul bisericii a fost construit în a doua jumătate a secolului al XII-lea pe malul drept al unui braț al râului Mureș, pe vremea regelui Géza al II-lea al Ungariei (1141-1161), iar nava a fost construită în timpul domniei regelui Béla al IV-lea (1235-1270).

Până la Reforma Protestantă a fost biserică romano-catolică, după aceea a devenit lutherană, deoarece în satul din apropierea Reghinului erau și sași, iar din 1567 a devenit biserică reformat-calvină folosită de comunitatea reformată maghiară până în 1912. Biserica se află în grădina parohială de un hectar jumătate în stare avansată de degradare.

La începutul secolului al XIX-lea obștea reformată a decis să construiască o nouă biserică, mai reprezentativă, lângă strada principală. Au vrut să folosească materialul vechii biserici ca material de construcție pentru a construi biserica nouă. Înainte de demolare, Comitetul Național pentru Monumente din Ungaria (MOB) a trimis în 1908 un membru al comitetului, László Éber, să examineze detaliile bisericii. Acesta a constatat că biserica, care este și de interes arhitectural, conține fresce valoroase, motiv pentru care a cerut pastorului să suspende demolarea vechii biserici și construcția noii biserici până la acțiuni ulterioare. MOB l-a însărcinat pe pictorul Lajos Jámbor să analizeze și să copieze picturile murale. Picturile murale au fost excavate și copiate. Conform acordului, comunitatea reformată ar fi trebuit să continue să aibă grijă și să folosească vechea biserică în timpul marilor sărbători.

După Primul Război Mondial, când jurisdicția MOB a încetat să mai existe, biserica a fost lăsată în paragină, astfel încât până la sfârșitul anilor 1970 o parte din bolta romanică se prăbușise. Planul de conservare inițiat la acea vreme a fost întocmit de arhitectul Gyula Keresztes din Târgu Mureș. Partea prăbușită a bolții a fost zidită în spate, interiorul bisericii a fost eliberat de plantele crescute și clădirea a putut fi încuiată cu două uși cu zăbrele. Pe baza fotografiilor realizate în 1908 și a acuarelelor realizate de Lajos Jámbor, este cert că altarul a fost cândva complet pictat.

Urmele de pictură
Azi se mai văd numai zidurile ruinate, iar în altar urme palide de fresce din secolul al XV-lea ale sfântului Laurențiu, ale sfintei Ecaterina de Alexandria și sfintei Barbara.

Note

Bibliografie
Béla Zsolt Szakács, Még egyszer a marosfelfalui falképekről [Din nou despre pictura murală din Fălfalău], în: Középkori művészet a Szamos mentén, vol. II, Kolozsvár [Cluj] 2021, pag. 225-253.

Monumente istorice din județul Mureș
Biserici reformate din România
Biserici din județul Mureș
Biserici din secolul al XII-lea din România
Biserici cu hramul Sfântul Mihail
Ruine din România

Ruinele bisericii reformate din Suseni


Macromolecules es una revista científica revisada por pares publicada desde 1968 por la American Chemical Society. La frecuencia de publicación es bimensual y publica artículos de investigación originales en el campo de la química de polímeros.

De acuerdo con Journal Citation Reports, el factor de impacto de esta revista fue 4,539 en 2009. Según SCI Journal su factor de impacto para 2022 es de 5,985.

Actualmente el editor de esta publicación es Timothy P. Lodge, de la Universidad de Minnesota, en EE.UU.

Macromolecules está indexada actualmente en las bases de datos Scopus, EBSCOhost, PubMed, Ovid, Web of Science, y SwetsWise.

Referencias

Revistas publicadas por la American Chemical Society
Revistas científicas quincenales
Publicaciones fundadas en 1968
Química de los polímeros
Revistas de química
Revistas científicas de Estados Unidos
Revistas científicas en inglés

Macromolecules


Justin David Hawkins (born 17 March 1975) is an English musician, Internet personality, singer and songwriter best known as the founder, lead singer, and lead guitarist of the Darkness. He is also the lead singer and guitarist for the band Hot Leg, formed in 2008 and now on hiatus. As of 2021, Hawkins has been active on his YouTube channel entitled 'Justin Hawkins Rides Again', often giving his comedic analysis on particular songs or artists in addition to covering news in the musical community.

Early life
Hawkins was born on 17 March 1975 in Chertsey, Surrey to Sandra and Harold Hawkins. His brother Dan Hawkins was born on 12 December 1976. The brothers grew up in Lowestoft, Suffolk; Hawkins recalled that he and Dan shared a friendly sibling rivalry which prompted both brothers to learn guitar at a young age. Hawkins and his brother both attended East Point Academy. He later found interest as a vocalist, citing Freddie Mercury and Bon Scott as his two biggest influences.

Music career
Hawkins enrolled at Huddersfield Technical College in 1997 to study Music Technology. He later managed a position writing advertisement jingles for Ikea and Yahoo! through the late 1990s and early 2000s. Hawkins' brother Dan recalled that Justin had developed a flamboyant stage image as he often performed with numerous local bands wearing spandex or sparkled outfits while utilizing his distinct vocal range to captivate audiences. Hawkins later claimed he used his earnings from a popular commercial he wrote and sang for Ikea in 2000 to fund the Darkness' debut album. Hawkins has been praised for his musical abilities, particularly his voice which spans five octaves.

The Darkness

Hawkins and his brother Dan had performed together in numerous bands whilst they were both attending university; though Justin recalls his brother was the original singer of a progressive rock project the two took part in. Eventually the two met drummer Ed Graham and sought to create a new project., the two began playing clubs and pubs before they were later signed by record label Atlantic Records. Their debut album, Permission to Land, went straight to number two in the UK charts upon its release on 7 July 2003, before going to number one and staying there for four weeks, eventually going on to sell 1.5 million copies in the UK. 3.5m copies over all. The success of this album led to heavy touring for the band, including European portions of Metallica's Summer Sanitarium Tour 2003. They went on to headline the Carling Festival in 2004. The band won three BRIT Awards in 2004 in response to the album, Best Group, Best Rock Group and Best Album. They also won two Kerrang! awards in 2004 for Best Live Act and Best British Band. The third single from the album, "I Believe in a Thing Called Love", was a substantial hit in the UK, as was their tilt at the Christmas 2003 number 1, "Christmas Time (Don't Let the Bells End)", which only just fell short, both singles reaching No. 2 in 2003.  The band also appeared in the video for Band Aid 20, with Hawkins singing a number of lines.

By late 2004 the band's constant media coverage had started to lead to a general public backlash, and Hawkins and the band themselves seemed to show signs that they were disillusioned with their constant media appearances, infamously walking off of an episode of the U.S.-nationally syndicated radio talk show Loveline on 19 April 2004.

In October 2005, a month before the album One Way Ticket to Hell... And Back was to be officially released, Hawkins won an eBay auction for a copy of One Way Ticket to Hell... and Back for £350 under the username 'turbogunhawk'. He claimed he did this so that he could track down whoever sold the digitally-marked advance copy of the album and try to prevent it from happening again.

"One Way Ticket", the first single from their second album, was released on 14 November 2005, debuting and peaking at number 8 on the UK Singles chart. The album itself was released on 28 November 2005, to somewhat mixed reviews. The album was produced by rock producer Roy Thomas Baker, best known for his work with Queen. Early sales figures in the UK showed the album had not sold as well its predecessor, Permission to Land. The album debuted at no. 11, and fell to number 34 in the second week of its release. Although it went on to achieve platinum status, this was in stark contrast with their debut's five times platinum status.

The second single taken from their second album was "Is It Just Me?", released on 20 February 2006. The single gained a preliminary position of No. 6 all that week, but finally charted at number 8. Hawkins announced when on stage that their third single to be released from the album was "Girlfriend". Released 22 May, "Girlfriend" charted at number 39.

The band followed up their second album with a tour of the UK and Ireland, consisting of 12 dates in the major cities. The tour opened in Dublin's Point Depot on 4 February and closed in the Nottingham Arena on 20 February. Few of the venues sold out, their appeal seemingly having become more selective. Their world tour, which followed, arrived in Australia and Japan after touring Scandinavia and Continental Europe in March.

In October 2006, Hawkins left the Darkness. Although drug and alcohol problems were initially cited as the main reason, later on national television, Hawkins would claim that he had grown tired of the constant routine of the band, recording and promoting an album, going on tours for months, back in the studio, etc. which he considered "monotonous and boring" and "could not understand how bands like the Rolling Stones could sustain it". For his time with the Darkness, Hawkins placed at number 35 on Spin list of the greatest frontmen of all time.

In 2011 the band reunited and toured Europe, Asia and North America throughout 2011 and 2012 in support of their new album Hot Cakes. They then released Last Of Our Kind in 2015.

The band returned in 2017 with Pinewood Smile, their first album to come through Cooking Vinyl. Ahead of the album's announcement, The Darkness toured Europe in support of Guns N' Roses and played a number of festivals in the UK and Europe during the summer. In 2018, they released their Live At Hammersmith album.

2019 saw the Darkness release the album Easter Is Cancelled on 4 October; the album charted in the top 10 in the UK.

In January 2020, The Darkness released a new video for "In Another Life", which featured model Abbey Clancy. The track then made the BBC Radio 2 B-List.

Other projects
In 2005, Hawkins set up a solo project, called British Whale. His debut single, "This Town Ain't Big Enough for Both of Us", a cover of the 1974 hit by Sparks, was released on 15 August, reached No. 6 on the UK Singles Chart. The music video depicts Hawkins competing in a game show against World Darts Champion Phil Taylor, and features Sparks's Ron and Russell Mael as the show's hosts.

In 2006 Hawkins released a second single, available only to download, an unofficial World Cup anthem called "England".

Hawkins sang backing vocals on the Sweet's song "Hell Raiser" for Def Leppard's 2006 covers album Yeah!

In early 2007, he became half of one of six acts competing to represent the UK in the Eurovision Song Contest competition in Helsinki in a duet with singer Beverlei Brown. He entered Making Your Mind Up with Beverlei Brown singing a song entitled "They Don't Make 'Em Like They Used To" but did not win the competition.

On 16 March 2007, he appeared on the Comic Relief evening during the half-hour Top Gear of the Pops programme.  This saw him performing Billy Ocean's "Red Light Spells Danger" with the three Top Gear presenters.

Later that month, on 29 March, Hawkins created a new Myspace profile featuring songs that were planned to be included on his upcoming solo album entitled Panther. The songs are titled "You Can't Hurt Me Anymore", "I've Met Jesus" and "Whichever". On 12 May, Hawkins added a further song to his profile, "Gay in the 80's". The songs appeared on the Hot Leg album Red Light Fever.

There is a wax model of Hawkins at Madame Tussaud's in London.

Hawkins supplied the singing and guitar playing for Kurtz, the lead singer of the "bad guy band" Mantyz in the BBC's animated series Freefonix, which debuted on 4 January 2008.

In the film Telstar about Joe Meek's life and career, released on 19 June 2009, Hawkins played the role of Screaming Lord Sutch.

With Hot Leg in November 2008, he toured the UK supporting Alter Bridge (4–13 November) and Extreme (14–24 November).

Hawkins has also worked with British pop-rock band Saving Aimee, producing their debut album. He also lent his "truth larynx" to the track "Party All Day (Fuck All Night)" guesting on the 2009 Steel Panther release, Feel the Steel. Hawkins recently worked with Adam Lambert on the track "Music Again" off his debut album.

Justin played the role of Josh, a burned out rockstar in the 2010 movie Psychosis. The movie also featured three Hot Leg songs.

Hawkins also appeared on the Meat Loaf album Hang Cool Teddy Bear, where he co-wrote two songs ("Love Is Not Real" and "California Isn't Big Enough"). He also provided guitar on "California Isn't Big Enough" and backing vocals on "Love Is Not Real" and "Los Angeloser".

In 2012, Hawkins appeared in a Samsung commercial for their Galaxy Note smartphone during Super Bowl XLVI. In the same year, Hawkins and brother Dan appeared in the ZingZillas episode Electric Guitar.

In 2016, Hawkins appeared on the De La Soul album and the Anonymous Nobody... providing vocals on the track "Lord Intended".

In 2020, Hawkins participated in the UK version of The Masked Singer, appearing as Chameleon. His identity was revealed in the third episode when he was voted out. During his time on the show he performed renditions of "Creep" by Radiohead, "Feel It Still" by Portugal. The Man, and "True Colors" by Cyndi Lauper.

On 3 September 2022, Hawkins participated in the Taylor Hawkins Tribute Concert, where he joined John Lousteau and the Coattail Riders to perform "Louise", "Range Rover Bitch" and "It's Over". He then joined Wolfgang Van Halen, Dave Grohl and Josh Freese to perform "On Fire" and "Hot for Teacher" by Van Halen. He also made an appearance with Brian Johnson to perform "Back in Black". Later, he joined the surviving members of Queen to perform "Under Pressure".

Youtube career
In 2021, Hawkins launched his YouTube channel, "Justin Hawkins Rides Again", where he reviews music, commentates on the music industry and answers fan questions. As of July 2023, the channel has 440,000 subscribers. Hawkins has received praise from viewers for his comedic delivery and remarkable guitar abilities as he frequently dissects song structures; his videos have amassed nearly 60 million views cumulatively. Hawkins has reviewed numerous songs and artists such as Greta Van Fleet, Maroon 5, My Chemical Romance, Disturbed, Metallica, Korn, Limp Bizkit and Slipknot among others.

Personal life
Hawkins was previously engaged to Sue Whitehouse, the Darkness' former manager. The two split in 2003 after Hawkins claimed his drug use influenced him to sleep with numerous other women.

He currently resides in Switzerland with his daughter.

Hawkins states that he is vegan.

Hawkins is a football fan, having supported Manchester United growing up, but he is now primarily a supporter of Norwich City.

Equipment

Hawkins is seen playing Gibson Les Paul Customs almost exclusively. He is most commonly seen playing an alpine white model which he used with the Darkness (as seen in the "I Believe in a Thing Called Love" and "Love Is Only a Feeling" music videos), and with Hot Leg. It is rare to see him use another guitar, although he can be seen playing a custom Ibanez Jem for the song "Bald". He has also been seen using an ebony Gibson Les Paul Custom, a one-off Gibson "Less Paul" custom sculpted to resemble a shell, and a custom finished blue Les Paul standard airbrushed with the mythical dog Black Shuck and Blythburgh church. In 2004 Gibson issued a limited run of Justin Hawkins signature Les Paul Customs based on the '68 RI with abalone and mother of pearl "flame" inlays on the fretboard, a sparkle finish in either Silverburst or Pinkburst (a Blueburst and Redburst have also been pictured, as well as a one-off Gold Mirror finish produced by SimS Custom Guitars). These have become highly valuable because of their scarcity and unique features.

Hawkins used Mesa Boogie dual and triple rectifier amplifiers rather than Marshall Amplification when performing with the Darkness. The stacks he was using had custom-made speaker cabs coated in red leather. During his time in Hot Leg he was exclusively seen using Cornford MK50H II's in white vinyl with two Cornford, 16-ohm, 4x12 cabinets loaded with Celestion "Vintage 30s". Since the Darkness reformation he has been seen using multiple modified Marshall 1959 MKII Plexi Reissue guitar amps with a boosted gain stage run through Marshall 1960B cabinets. Between 2016 and 2021, Hawkins used EVH and Wizard amplifiers. From December 2021, Hawkins has used Laney JH3000 heads and GS 4x12 cabinets.

In a 2012 edition of Guitarist magazine's video series "On the Road with..." Hawkins's pedal setup consisted of a Boss Analog Delay, a Pro Co RAT, a Diamond Pedals Compressor, a Boss TU-3 Tuner, and a Dunlop Cry Baby DCR-2SR rack module which allows him to have three separate wah-wah pedals strategically placed around the stage. As of 2016, Hawkins does not use any pedals.

References

External links
 Justin Hawkins Rides Again, YouTube channel
 Official Website of British Whale
 They Don't Make 'Em Like They Used To MP3 – Justin Hawkins and Beverlei Brown's entry into Making Your Mind Up
 JustinHawkinsRocks.co.uk, UK-based fan site for Justin Hawkins and his projects

1975 births
Living people
21st-century English male singers
21st-century English singers
English rock singers
English male singer-songwriters
English singer-songwriters
People from Lowestoft
English rock guitarists
English tenors
Countertenors
Sopranists
Lead guitarists
People from Chertsey
The Darkness (band) members
People educated at East Point Academy
Ivor Novello Award winners
English male guitarists
English YouTubers
Music YouTubers

Justin Hawkins


الكلية الحرس السلطاني العماني التقنية هي كلية  في ولاية السيب من محافظة مسقط في سلطنة عمان، التي يملكها الحرس السلطاني العماني والتي أسسها السلطان قابوس بن سعيد سلطان عمان من اجل تحسين التعليم التقني في عمان.

أُسست الكلية في عام 1976 باسم مدرسة الحرس المهنية للبنين وفي عام 1988 تم تغير اسمها لكلية الحرس السلطاني العماني التقنية بسبب ارتفاع المستوى التعليمي فيها.

تسعى الكلية لنقل النشئ إلى مستوى تعليمي أكبر بعد الانتقال إلى المبنى الجديد لها حيث من المخطط له ان يرتفع المستوى التعليمي وتتنوع التخصصات فيها. للأنتساب للكلية يأخذ الطلاب امتحاني قبول في اللغة العربية والرياضيات حين يكملون صَفَّهم الرابع.

يتخرج الطالب في الكلية بشهادة دبلوم،والعديد من الشهادات المتركزة حول اللغة الإنجليزية بشكل خاص، وذلك نظر لحاجة السوق.
من الشهادات التقنية التي يتخرج بها طلبة هذه الكلية شهادة BTEC National Diploma في الهندسة وتؤهل حامليها العمل كتقنيين في مجاليّ الميكانيكا والإلكترونيات.
يسود المؤسسة الجو التعليمي التربوي الممزوج بالعسكرية في وصفة تعتبر فريدة من نوعها، حيث ينشأ الطلاب على المبادئ العسكرية والأنشطة العسكرية الضبط والرماية مثلا. والمواد المدرجة في المق، والبرمجة، والإلكترونيات، وأسس الكهرباء والعديد من المواد المندرجة تحت الطابع التقني والتي يتم تلقينها باللغة الإنجليزية، هذا بالإضافة إلى المواد الأساسية كالرياضيات واللغة الإنجليزية والعربية والتربية الإسلامية.

انظر أيضًا
 قائمة الجامعات والكليات في سلطنة عمان

أكاديميات عسكرية
السيب
تأسيسات سنة 1973 في سلطنة عمان
تأسيسات سنة 1976 في سلطنة عمان
جامعات سلطنة عمان
جامعات عربية
كليات في سلطنة عمان
مدارس في عمان
هيئات تعليمية أسست في 1973
هيئات تعليمية أسست في 1976

كلية الحرس السلطاني العماني التقنية


America: A Tribute to Heroes was a benefit concert created by the heads of the four major American broadcast networks; Fox, ABC, NBC and CBS. Joel Gallen was selected by them to produce and run the show. Actor George Clooney organized celebrities to perform and to staff the telephone bank.

It was broadcast live by the four major American television networks and all of the cable networks in the aftermath of the September 11 attacks on the World Trade Center and the Pentagon in 2001. Done in the style of a telethon, it featured a number of national and international entertainers performing to raise money for the victims and their families, particularly the New York City firefighters and New York City police officers. It aired September 21, 2001, uninterrupted and commercial-free, for which it won a Peabody Award. It was released on December 4, 2001, on compact disc and DVD.

On a dark stage illuminated by hundreds of candles, twenty-one artists performed songs of mourning and hope, while various actors and other celebrities delivered short spoken messages. The musical performances took place at three studios in Los Angeles (CBS Television City), New York, and London, while the celebrity messages took place in Los Angeles. Some of the musicians, including Neil Young and Eddie Vedder, were heard working the phone banks taking pledges. Over $200 million was raised and given to the United Way's September 11 Telethon Fund.

In 2004, Rolling Stone magazine selected this concert, along with the Concert for New York City, as one of the 50 moments that changed rock and roll. The show was also simulcast in Canada.

Performers
 Bruce Springsteen: "My City of Ruins", a song he had performed at only a few New Jersey shows. Written before the September 11 attacks, it is actually about his home town Asbury Park, New Jersey; with a few phrases slightly modified, and introduced as "a prayer for our fallen brothers and sisters." It appeared on his The Rising album the following year.
 Stevie Wonder with Take 6: "Love's in Need of Love Today", from his 1976 album Songs in the Key of Life.
 U2 with Dave Stewart, Natalie Imbruglia and Morleigh Steinberg: "Peace on Earth" (intro)/"Walk On", both from their 2000 album All That You Can't Leave Behind. This performance was beamed via satellite from London.
 Faith Hill: "There Will Come a Day", from her 1999 album Breathe. For this performance, Hill was joined by a gospel choir and special guest Paul Shaffer on keyboards.
 Tom Petty and the Heartbreakers: "I Won't Back Down", from Petty's 1989 solo album Full Moon Fever.
 Enrique Iglesias: "Hero", which had just been released as his new single.
 Neil Young: John Lennon's "Imagine", which Young never recorded previously.
 Alicia Keys: Donny Hathaway's "Someday We'll All Be Free", which Keys never recorded previously.
 Goo Goo Dolls' John Rzeznik and Limp Bizkit's Fred Durst and Wes Borland: Pink Floyd's "Wish You Were Here", with some new lyrics written for the occasion. Neither the Goo Goo Dolls nor Limp Bizkit recorded the song previously.
 Billy Joel: "New York State of Mind", from his 1976 album Turnstiles.
 Dixie Chicks:  "I Believe In Love", a new song which appeared on their Home album the following year.
 Dave Matthews: Solo performance of "Everyday", from the Dave Matthews Band 2001 album Everyday.
 Wyclef Jean: Bob Marley and The Wailers' "Redemption Song", which Jean never recorded previously.
 Mariah Carey: "Hero", from her 1993 album Music Box.
 Jon Bon Jovi and Richie Sambora of Bon Jovi: "Livin' on a Prayer", from their 1986 album Slippery When Wet. It was performed as an acoustic version, with two guitars, percussion and a violin.
 Sheryl Crow: "Safe and Sound", a new song which appeared on her C'mon, C'mon album the following year.
 Sting: "Fragile", from his 1987 album ...Nothing Like the Sun.
 Pearl Jam's Eddie Vedder and Mike McCready with Neil Young: "Long Road", a song originally appearing on Pearl Jam's Merkin Ball EP in 1995.
 Paul Simon: "Bridge Over Troubled Water", from the 1970 Simon & Garfunkel album Bridge Over Troubled Water.
 Céline Dion: "God Bless America" (as arranged by David Foster).
 Willie Nelson accompanied by the entire Los Angeles-based ensemble: "America the Beautiful".

Speakers
Tom Hanks
George Clooney
Will Smith
Muhammad Ali
Kelsey Grammer
Jim Carrey
Cameron Diaz
Robin Williams
Dennis Franz
Jimmy Smits
Calista Flockhart
Amy Brenneman
Conan O'Brien
Sarah Jessica Parker
Tom Cruise
Ray Romano
Lucy Liu
Sela Ward
Jane Kaczmarek
Julia Roberts
Chris Rock
Robert De Niro
Clint Eastwood

Broadcasters
Over 35 network and cable outlets simultaneously broadcast America: A Tribute to Heroes, including: ABC, CBS, Fox, NBC, A&E, BET, Country Music Television, Comedy Central, Court TV, Discovery Channel, E!, ESPN, Fox Family, Fox Sports Net, FX, Galavision, Hallmark Channel, HBO, Lifetime, MTV, Oxygen, PAX, PBS, Sci-Fi, Showtime, Sundance Channel, Telemundo, TLC, TNN, TNT, The WB, Turner South, Univision, UPN, USA Network and VH1.

America: A Tribute to Heroes was simulcast on the Internet at www.tributetoheroes.org and at America Online, as well as on more than 8,000 radio outlets around the country, including Westwood One, Clear Channel Communications and ABC Radio affiliates in major markets.

Internationally, America: A Tribute to Heroes was distributed to broadcasters in more than 210 countries around the world including BBC One in the United Kingdom. Further, the American Forces Network carried the program live on radio and television to American soldiers, sailors, airmen and marines in over 175 countries around the world.

Charts

Weekly charts

Year-end charts

See also
The Concert for New York City
United We Stand: What More Can I Give
Hope for Haiti Now: A Global Benefit for Earthquake Relief

References

External links

 Jammin' with Neil How and why Neil Young chose Imagine

Benefit concerts in the United States
Peabody Award-winning broadcasts
American telethons
Aftermath of the September 11 attacks
2001 video albums
2001 live albums
Live video albums
Simulcasts
2001 in American television
2001 television specials

America: A Tribute to Heroes


Tralles ist ein Einschlagkrater auf der nordöstlichen Mondvorderseite, nördlich des Mare Crisium, nordwestlich des großen Kraters Cleomedes, dessen Rand er teilweise überlagert.
Der Kraterrand weist Auskehlungen und das Innere Spuren von Rutschungen auf.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem deutschen Physiker Johann Georg Tralles offiziell benannt.

Weblinks

 Tralles auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Tralles (Mondkrater)


Virgilio Marchi (n. 21 de enero de 1895 - m. 1960) fue un escenógrafo y arquitecto italiano.

Era un miembro del segundo futurismo y uno de los diseñadores más importantes de Italia. En su edad temprana en el movimiento futurista, con Filippo Tommaso Marinetti se hicieron amigos, para quien diseñó villa de Capri en 1927. Sus dibujos son la síntesis extrema entre la cultura de la arquitectura de vanguardia y el urbanismo como Antonio Sant'Elia y Mario Chiattone. Como arquitecto en 1925 reestructuró el Teatro Odescalchi, dotándolo de un moderno sistema eléctrico, la Casa d'Arte Bragaglia (Casa de Arte Bragaglia) y el Teatro degli Indipendenti (Teatro de los Independientes), y desarrolló el proyecto de restauración del spa de Via de Avignonesi en Roma.

En 1929, diseñó decorados y el vestuario de la obra italiana L'Italiana in Algeri y La Cenerentola de Rossini. En 1930 comenzó su colaboración con la Sociedad de Lamberto Picasso. Al año siguiente se publicó en 1934 "Italia nuova", fue uno de los participantes de la conferencia de Volta organizada por la Academia de Italia.

Entre 1948 y 1952 construyó el Cine Odeon en Livorno, fue uno de los más grandes en Italia y pero fue demolido en 2006.

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Livorno
Fallecidos en Roma
Escenógrafos de Italia
Arquitectos de Italia del siglo XX

Virgilio Marchi


Izabella Anna Mikołajczak (), mai bine cunoscută sub numele Izabella Miko, este o actriță, dansatoare, producătoare și activistă poloneză. La 15 ani, în timp ce era studentă la dans în Polonia, Miko a fost aleasă pentru a studia la New York City Ballet, și mai târziu a studiat actoria la Lee Strasberg Institute. Ea a debutat ca actriță în filmul american Coyote Ugly (2000), urmat de rolul unui vampir din thrillerul The Forsaken (2001).

Viața timpurie
Miko s-a născut ca Izabella Anna Mikołajczak în Łódź, Polonia, fiica actorilor Grażyna Dyląg și Aleksander Mikołajczak. Ea a crescut în Varșovia, unde a urmat cursurile de balet ale Școlii de Muzică Chopin. Un coregraf american a invitat-o să studieze în New York cu o bursă la Școala de Balet American, Izabella înscriidu-se și la Institutul Lee Strasberg pentru a studia actoria. Din cauza unei accidentări la spate, Miko a plecat din New York și s-a întors în Polonia.

Cariera
La sfârșitul anilor 1990, Miko a revenit în Statele Unite, și a primit un rol în filmul Coyote Ugly în anul 2000. Aceasta a fost urmată cu un rol principal în 2001 filmul de groază The Forsaken, jucând o femeie tânără infectată cu un virus vampiric. În 2005, Miko a apărut în  serialul Deadwood difuzat de HBO În același an, ea a apărut în videoclipul "Mr. Brightside" de Criminali (ea va colabora din nou cu trupa pentru video din 2012 single-ul "Miss Atomic Bomb", rupându-și piciorul în timpul filmărilor). În 2006, ea a avut un rol principal în filmul În ritm de hip hop 2, preluân rolul Juliei Stiles din primul film.

Miko a mai apărut în mai multe filme independente la sfârșitul anilor 2000, printre care Park (2007) alături de Melanie Lynskey, și comedia Flakes (2007), alături de Aaron Stanford și Zooey Deschanel, acesta din urmă având premiera la Festivalul de Film South by Southwest. În anul următor, ea a jucat rolul unei cântărețe seducătoare dintr-un club de noapte cântăreț în Dark Streets (2008), o adaptare a piesei cu același nume de Glenn M. Stewart. De asemenea, ea a jucat în rol principal în thrillerul Identitate dublă (2009), alături de Val Kilmer, și în Înfruntarea titanilor (2010), ca Atena.

În 2012, ea a jucat alături de Danny Huston și Sienna Miller în drama Two Jacks, regizată de Bernard Rose, urmat în 2013 de filmul sud-coreean Make Your Move, primind un rol secundar și în Step Up: All In în 2014. În 2015, Miko a co-produs filmul biografic Desert Dancer, care relatează povestea coregrafului iranian Afshin Ghaffarian.

Viața personală
Miko sprijină ecologiștii și are un video blog intitulat Eko Miko în care își exprimă îngrijorarea față de degradarea mediului. Ea a sprijinit Global Green USA, un grup de ecologiști care face parte din Americană a Green Cross International.

În 2008, Miko a avut o relație cu actorul polonez Maciej Zakościelny.

Note

Legături externe

Nașteri în 1981
Actrițe de film poloneze
The Killers
Oameni în viață
Oameni din Łódź

Izabella Miko