În tabel sunt enumerate prințesele consoarte ale Transilvaniei.

Prințese ale Transilvaniei

Marele Principat al Transilvaniei
Principatul Transilvaniei a fost ridicat la rangul de Mare Principat, la 2 noiembrie 1765.

Mari Prințese ale Transilvaniei

Liste de români
Conducători ai Transilvaniei
Transilvania

Lista prințeselor de Transilvania


فابريس سانتورو  هو لاعب كرة مضرب فرنسي.

روابط إضافية

 Santoro Recent Match Results
 Santoro World Ranking History

مراجع

أبطال الجراند سلام (كرة مضرب) في الزوجي المختلط
أبطال الجراند سلام في زوجي كرة المضرب
أبطال بطولة أستراليا المفتوحة
أبطال بطولة فرنسا المفتوحة
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من تاهيتي
رياضيون فرنسيون مغتربون في سويسرا
رياضيون من جنيف
فرنسيون من أصل إيطالي
لاعبو كرة مضرب أولمبيون من فرنسا
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2004
لاعبو كرة مضرب فرنسيون
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 1992
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 2000
مدربو كرة مضرب فرنسيون
مواليد 1972
مواليد في تاهيتي
لاعبو كرة مضرب من جنيف

فابريس سانتورو


Defiler ist eine im Jahr 2010 gegründete US-amerikanische Deathcore-Band aus dem nordkalifornischen Castro Valley. Nach einer zwischenzeitlichen Trennung im Jahr 2015 fand die Gruppe Ende 2019 wieder zusammen.

Geschichte
Defiler wurde im Jahr 2010 gegründet und besteht aus Jake Pelzl (Gesang), die Gitarristen Ethan Lewis und Tony Bigley, Ian Poole (Schlagzeug), sowie aus Jesse Dhaliwal (Bassgitarre). Bereits im Gründungsjahr erschien die EP Plasmodium und eine Demo The Knee Capper, ehe die Gruppe am 21. Dezember 2010 bereits das Debütalbum Pangaea jeweils in Eigenregie veröffentlichte. Zunächst folgte die Veröffentlichung des Albums digital. Von den Einnahmen finanzierte sich die Band eine Videoproduktion für den Song Cryomancer, welcher einen großen Erfolg feiern konnte. Durch diesen Erfolg wurden das Label Stillborn Records und Jamey Jasta auf Defiler aufmerksam, die das Debütalbum erneut veröffentlichen, dieses Mal als CD. Das Album wurde von Chris "Zeuss" Harris, welcher schon mit Hatebreed, Shadows Fall, Emmure und Chimaira arbeitete, gemastert und gemixt.

Im Mai 2012 gab das US-amerikanische Label Razor & Tie (u. a. All That Remains und Chelsea Grin) bekannt, Defiler unter Vertrag genommen zu haben. Das Nachfolger-Album Nematocera wurde im Herbst 2012 veröffentlicht.

Im Januar und Februar 2012 tourte Defiler als Support von Wayne Static und Polkadot Cadaver durch die Vereinigten Staaten. Dies war nur möglich, da die Gruppe The Agonist als Support ausstieg. Im Mai und Juni 2013 tourte die Gruppe erstmals außerhalb der Vereinigten Staaten. Die I Wanna See You Mosh Tour führte die Band durch die Ukraine, Russland und Belarus. Beim Tourfinale in Minsk war die Gruppe im Vorprogramm von Parkway Drive zu sehen. Ende Juni folgten zwei Konzerte als Vorband für Born of Osiris und Emmure.

Danach blieb es lange Zeit ruhig um die Band. Die Gruppe startete im Oktober 2013 eine Crowdfunding-Kampagne, um die Studioarbeiten für ihr drittes Album finanzieren zu können. Als Ziel gaben die Musiker 4000 Dollar an. Die Kampagne endete am im November 2013. In diesem Zeitraum konnten lediglich 46 Prozent des angestrebten Ziels erreicht werden. Im Oktober des Jahres 2015 ließ Jake Pelzl verlauten, dass Defiler nicht mehr als Band existiere und sich die Mitglieder auf andere Projekte konzentrierten. Am 6. Mai 2021 erschien mit A Deity Depraved eine neue EP in Eigenregie, nachdem sich die Band im Jahr 2019 neu formierte.

Diskografie
 2010: Plasmodium (EP)
 2010: The Knee Capper (Demo)
 2011: Pangaea (Album, Stillborn Records)
 2012: Nematocera (Album, Razor & Tie)
 2021: A Deity Depraved (EP)

Weblinks

Einzelnachweise

Deathcore-Band
US-amerikanische Band

Defiler


Garadna é um município da Hungria, situado no condado de Borsod-Abaúj-Zemplén. Tem  de área e sua população em 2015 foi estimada em 385 habitantes.

Localidades de Borsod-Abaúj-Zemplén

Garadna


Cooper je bila britanska momčad Formule 1.

Tvrtku Cooper Car Company osnovali su 1947. Charles Cooper i njegovog sin John Cooper. Zajedno s Johnovim prijateljem, Ericom Brandonom, počeli su proizvoditi trkaće automobile u maloj garaži u Surbitonu u Engleskoj 1946.
Tijekom 50-ih i 60-ih natjecali su se u raznim automobilističkim kategorijama, među kojima su najpoznatiji Formula 1 i reli. Nastupali su i na utrci 500 milja Indianapolisa. Tvrtka i danas proizvodi osobne automobile, ali je u vlasništvu BMW-a.

Povijest

Cooperovi vozači u Formuli 1

Pobjede u Formuli 1

Izvori

Cooper - oldcarsracing.com

Vanjske poveznice
Cooper na oldcarsracing.com
Cooper na motosport espn.co.uk

Momčadi Formule 1
Formula 1 u Ujedinjenom Kraljevstvu

Cooper


Teoman (Çince: 頭曼單于 Touman; taht MÖ 220 - MÖ 209), Asya Hun İmparatorluğu'nun kurucusu ve ilk hükümdarı olan Hun devlet adamı Tuvu Tanhu'nun (Tuvu Bey) oğlu  ve Mete Han'nin babası. MÖ 3. yüzyıl dolaylarında yaşayan Teoman, bilinen ilk Hun (Hiung-nu) hükümdarıdır. Oğuz Han'ın babası Kara Han ile aynı kişi olduğu düşünülmektedir.

Hayatı
Teoman Türk boyları dahil olmak üzere çeşitli gruplar arasında birliği sağlayarak, merkezi bir yönetim kurmuş ve böylece MÖ 220 yılında ilk Tanhu olarak iş başına geçmiştir.

Teoman zamanında Kuzey Çin bölgesinde bir çok göçebe devleti vardı. Bunlardan Donghu denilen Doğu Barbarları ve Yueçiler başı çekiyordu. Kısacası Kuzey Çin'de güvensiz bir ortam vardı. Qin Hanedanı'nın kurucusu Qin Shi Huang ,Meng Tian komutasında 300.000 kişilik bir orduyu kuzeye gönderdi ve bu bölgedeki göçebe devletlerinin çoğunu yaklaşık 400 km kuzeye sürdü.Teoman da güçlü bir göçebe lideri olmasına Çin ordusuna direnemedi.Meng Tian'ın ölümünden sonra Teoman halkıyla tekrardan Sarı Nehir kıyılarına geldi.

Türk boyları o zamana kadar en yakınlarındaki Çin İmparatorluğuna birçok akın gerçekleştirmişti. Her ne kadar bu akınlar Çinliler için tehdit oluştursa da, göçebe boyları hiçbir zaman birlikte hareket etmedikleri için büyük bir Hun akını olmamıştı. Teoman, boyları birleştirince en başta Çin olmak üzere o dönemde Orta Asya'daki birçok farklı grubu ve topluluğu korkuttu.

Teoman'ın büyük oğlu olan Mete, veliahtı sayılıyordu. Yine de Teoman, başka bir karısına olan bağlılığı yüzünden Mete yerine, bu karısından olan oğlunu veliaht yapmak istedi. Efsaneye göre Mete'yi Yueçilere rehin olarak verdi. Sonra Yueçilere saldırdı. Bu saldırı üzerine Yueçilerin Mete'yi öldüreceğini biliyordu.ANcak Mete kaçıp kurtuldu. Tüm bunlar Mete'nin ondan nefret etmesine neden oldu ve Mete tahtı babasından almak ve babası ile eşinden öç almak için bir ordu topladı. Mete 10.000 kişilik ordusu ile babasının üstüne yürüdü, Teoman'ı, Teoman'ın eşini ve bu eşinden olan veliahtı yapmak istediği oğlunu öldürdü (MÖ 209).

Ayrıca bakınız
 Mete
 Orta Asya Hunları
 Hiung-nu
 Ön Türkler
 Oğuz Han
 Kara Han

Kaynakça
Dipnotlar

Kitaplar
 Rehber Ansiklopedisi
 Watson, Burton. (1993). Records of the Grand Historian by Sima Qian. Translated by Burton Watson. Revised Edition. Columbia University Press. ISBN 0-231-08167-7.
 Beckwith, Christopher I. (2009): Empires of the Silk Road: A History of Central Eurasia from the Bronze Age to the Present. Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-13589-2.
 Yap, Joseph P. (2009). Wars With The Xiongnu, A Translation from Zizhi tongjian. AuthorHouse, Bloomington, Indiana, U.S.A. ISBN 978-1-4490-0604-4. Introduction and Chapter 2.

Dış bağlantılar
 All Empires: The Xiongnu Empire

Doğum tarihi bilinmeyenler
MÖ 209 yılında ölenler
Hiung-nu şanyuları
Orta Asya tarihi
Hiung-nu
MÖ 3. yüzyıl kişileri
Kurucu hükümdarlar

Teoman


An Carex ekmanii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Georg Kükenthal. An Carex ekmanii in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Haiti. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex ekmanii


Diekhusen-Fahrstedt er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Marne-Nordsee i den sydvestlige del af Kreis Dithmarschen. Kreis Dithmarschen ligger i den sydvestlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Diekhusen-Fahrstedt er en marskkommune der beliggende i den sydlige del af Dithmarschen ved Bundesstraße 5, der mod nord grænser lige op til byen Marne. I kommunen ligger landsbyerne og bebyggelserne Diekhusen, Fahrstedt, Diekhusenerwesterdeich, Fahrstedterwesterdeich og Vettenbüttel.

Nabokommuner
Nabokommuner er (med uret fra nord), byen Marne og kommunerne Volsemenhusen, Ramhusen, Schmedeswurth samt Neufeld (alle i Kreis Dithmarschen).

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013  (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Dithmarschen

Diekhusen-Fahrstedt


Spaniens Grand Prix 2014 (officielle navn: Formula 1 Gran Premio de España Pirelli 2014) var et Formel 1-løb som blev arrangeret 11. maj 2014 på Circuit de Catalunya i Montmeló, Spanien. Det var den femte runde i Formel 1-sæsonen 2014, det 56. Spaniens Grand Prix og den 24. gang at løbet bliver holdt på Circuit de Catalunya. Løbet blev vundet af Mercedes-køreren Lewis Hamilton, som tog sin fjerde sejr i træk. Hans teamkollega Nico Rosberg tog andenpladsen, mens tredjepladsen blev taget af Red Bulls Daniel Ricciardo.

Resultater

Kvalifikation

Løbet

Noter til tabellerne:
  - Sebastian Vettel fik en gridstraf på fem placeringer for at have foretaget en ikke-planlagt udskiftning af gearkasse efter kvalifikationen.
  - Jean-Éric Vergne fik en gridstraf på ti placeringer fordi han mistede et hjul under anden træningsomgang, og det blev anset at bilen blev sluppet ud fra pit i en usikker tilstand.
  - Pastor Maldonado formåede ikke at sætte en tid som var indenfor 107% af den hurtigste tid i Q1. Han fik senere tilladelse af løbsledelsen til at starte alligevel.

Stillingen i mesterskaberne efter løbet

Kørermesterskabet

Konstruktørmesterskabet

Referencer

Eksterne henvisninger

Formel 1 2014
Spaniens Grand Prix

Spaniens Grand Prix 2014


Şeker veya sakkaroz, çoğu yiyecek ve içecekte kullanılan tatlı ve çözünür karbonhidratların genel adıdır. Çoğu bitkide bulunur ama, şeker kamışı ve şeker pancarı olmak üzere bünyesinde bundan yeterince elde edilebilecek kadar bulunduran iki bitki vardır. Dünya'daki şekerin %70'i şeker kamışından üretilir.

Anavatanı Hindistan ve Arap ülkeleri olan şeker kamışı dünyada tropikal ve yarı tropikal bölgelerde yetiştirilmektedir. Türkiye'de şeker kamışı tarımı yapılmamaktadır. Bunun yerine iklim şartlarının uygunluğundan ve ekonomik olmasından dolayı sadece Şeker pancarından şeker üretimi yapılmaktadır. Şeker kamışının bünyesinde yaklaşık olarak %12-16 şeker bulunur.

Tarihçe

Asya
İlk Çağlardan beri Hindistan yarımadasında şeker üretilmektedir ve ekim alanı Khyber Geçidi vasıtasıyla Afganistan'a kadar yayılmıştı. Erken zamanlarda bol ve ucuz değildi bu yüzden dünyanın pek çok yerinde bal tatlandırıcı olarak kullanılıyordu. Başlangıçta, insanlar tatlılığını çıkarmak için çiğ şeker kamışı çiğnedi. Tropikal Hint yarımadası ve Güneydoğu Asya şeker kamışının ana vatanıdır.
Şeker kamışı ile ilgili en eski tarihsel referanslardan biri, şeker kamışı kullanımının Hindistan kökenli olduğunu belirten MÖ 8. yüzyıla tarihlenen Çin el yazmalarıdır.

Hintler şeker kamışı suyunu depolanması ve taşınması daha kolay olan granül kristallere dönüştürmenin yöntemlerini keşfedene kadar şeker nispeten önemsiz kaldı. Kristalize şeker, İmparatorluk Güptas zamanında, MS 5. yüzyıl civarında keşfedildi. Yerel Hint dilinde bu kristallere handa denir. (Devanagari: खण्ड, Khaṇḍa), İngilizce candy yani şeker kelimesinin kaynağı budur. Arıtılmış tereyağı ve şekeri tedarik olarak taşıyan Hint denizciler, seyahat ettikleri çeşitli ticaret yolları boyunca şekeri tanıttılar. Budist rahipler şeker kristalleştirme yöntemlerini Çin'e taşıdılar.
Kuzey Hindistan'daki Harsha (d.606-647) döneminde, Tang Çin'deki Hint elçiler Tang İmparatoru Taizong'dan sonra şeker kamışı yetiştirme yöntemlerini öğrettiler. Tang İmparatoru Taizong'un (d.626-649) şekere olan ilgisi meşhurdu. Çin'de 7. yüzyılda ilk şeker kamışı tarlaları kuruldu.  Çin belgelerinde 647 tarihinde bir heyetin Çin'den şeker rafine etme teknolojisini almaya gittiği belirtilir. Şeker kısa sürede Hint Yarımadası, Orta Doğu ve Çin'de yemeklerin ve tatlıların ana maddesi haline geldi.

Avrupa
Büyük İskender'in amirallerinden Nearchos İskenderin Hindistan seferine eşlik ettiğinden beri Avrupalılar şekeri biliyordu.
MS 1. yüzyılda Yunan hekim Dioscorides Pedanius eseri De Materia Medica'da  şekerin tıbbi kullanımından bahsetti. Yaşlı Plinus 1. yy Roma'sında yazmış olduğu doğa Tarihinde şekeri şöyle tanımlıyordu: "Şeker Arabistan'da da üretilir ancak Hint şekeri daha iyidir. Kamışın içinde sakız gibi beyaz olan bir tür bal vardır ve dişler arasında ezilerek fındık büyüklüğünde topaklar haline gelir. Şeker sadece tıbbi amaçlar için kullanılır. Haçlılar, "tatlı tuz" dedikleri şeker kervanlarıyla Kutsal Topraklarda karşılaştılar ve şekeri Avrupa'ya geri getirdiler. 12. yüzyılın başlarında, Venedik Sur yakınlarındaki bazı köyleri satın aldı ve Avrupa'ya ihraç edilmek üzere şeker üretim mülkleri kurdu. Daha önce mevcut olan tek tatlandırıcı olan balın kullanımını destekledi.  Haçlı kronikçisi Surlu William 12. yüzyılın sonlarında yazdığı eserinde, şekeri "insanlığın kullanımı ve sağlığı için çok gerekli" olarak nitelendirdi.  15. yüzyılda Venedik, Avrupa'nın başlıca şeker rafine ve dağıtım merkeziydi.

Üretim

Şeker kamışı

Şeker, yüzyıllardan beri insanların önemli gıda maddelerinden birisi olmuş ve 18. yüzyılın sonuna kadar sadece şeker kamışından üretilmiştir. Şeker pancarı tarımı ve şeker pancarından şeker üretimi ise 19. yüzyılda başlamıştır. Dünyada üretilen şekerin yaklaşık %74,4'ü şeker kamışından, %25,6'sı ise şeker pancarından elde edilmektedir.

Şeker kamışı tropik ve subtropik bölgelerde, şeker pancarı ise daha ılıman bölgelerde yetişmektedir. Şeker pancarından şeker üretimi, şeker kamışından yapılan üretime göre daha pahalı olmasına karşın, birçok ülkede hem şeker sanayine ekonomik katkıları, hem de tarımsal ve sosyal nedenlerden dolayı, çeşitli önlemler alınarak devamlılığı sağlanmaktadır.

Şeker pancarı

Şekerin soframızdaki şeklini alıncaya kadar birden fazla aşamadan geçmesi gerekmektedir.

1 kg şekerin üretilmesi için yaklaşık olarak 900 gram ağırlığında 9 şeker pancarı gerekmektedir. Şeker üretimi baharda ekim ile başlar ve sonbaharda ekinin toplanmasıyla şeker pancarından şeker üretme safhasına geçilir. Sonbaharda toplanan mahsul daha toplanma evresinde mekanik biçerlerin yardımıyla taç ve yaprakları kesilir. Daha sonra yükleyiciler sayesinde şeker pancarı soğanı kamyonlara yüklenir ve silolara aktarılır. Bu aşama sırasında yükleyicide bulunan eleğin yardımıyla bitkinin yüzeyinde bulunan toprağın yaklaşık 3 te 1 temizlenmiş olur. Bundan sonraki aşamada şeker pancarı taşıma kayışı yardımıyla silolardan temizleme istasyonlarına aktarılır. Pancarlar kayışlarla taşınırken ilk olarak dönen bir silindirin içine geçerler. Burada basınçlı suyun etkisiyle mahsul topraktan temizlenir ve bunun yanında sudan ağır olan taş ve kum gibi maddeler bu işlem esnasında mahsulden ayıklanır.

Temizlenmiş olan şeker pancarları işlenmek üzere bantların yardımıyla fabrikaya taşınır. Bundan sonraki ilk aşama makinelerin yardımıyla 4–8 mm kalınlığında ve 10 cm uzunluğunda küçük dilimlere bölünmeleridir. Kıyım işleminden sonra buradan difüzyon tanklarına sevk edilir. Burada pancar kıyımları sıcak suya maruz bırakılarak hücrelerin açılması ve böylelikle pancarda bulunan şeker bir miktar yabancı maddeyle birlikte suya geçilmesi sağlanmış olunur. Bundan sonra  içinde bol miktarda şeker barındıran kıyımlar ham şerbet olarak işleme alınırken şekerce fakirleşmiş olan kıyımlar ise suyu pancar posası olarak çıkartılır. Bu yan madde Küspe içine preslenerek hayvan yemi olarak satılır. Şeker pancarı kıyımlarından şeker alınması, doğru bir ifadeye Sakkaroz extraktionu esnasında suyun sıcaklığı 70 °C  olup bu işlem bir saat kadar sürmektedir.

Ekstraksiyon sonrasında elde edilmiş ham şerbet bir takım yabancı maddelerde içerdiğinden dolayı arınma işlemine geçilmektedir. Arıtma işlemi için şerbet halk dilinde kireç sütü olarak adlandırılan Kalsiyum hidroksit (Ca(OH)2) ve karbondioksit gazıyla bir dizi işleme tabi tutulur. Bu işlemlerin sonucunda %12-15 Şeker ihtiva eden ince su ya da diğer bir ifadeyle sarı şeker solüsyonu elde edilir.  İnce suyun kıvamını artırmak için altı aşamalık bir buharlaşma işleminden geçirilir ve böylelikle içerisinde %60 şeker bulunduran koyu kıvamlı bir şerbet elde edilmiş olunur.

Bundan sonra kristalizasyon evresine geçilir. Bu evrede koyu kıvamlı şerbet çeşitli işlemlerden geçirerek kristalleşmiş şeker ve içerisinde şeker dışı maddeler ihtiva eden bir ara ürün elde edilmiş olunur. Bu ara ürün vakum kazanlarında pişirilir ve buna üretimde Lapa  denilir. Daha sonra Lapa Santrifüjleme işleminden geçirilerek kristalleşmiş şeker, şeker şurubundan ayrılır. Bu işlemle hafif nemli şeker kristalleri elde edilmiş olunur. Bu şeker kurutulur ve daha sonra temizlenmek üzere eleklerden geçtikten sonra ambalajlanma işlemine geçirilir. Bu sırada bir kısmı toz şeker olarak ambalajlanırken bir kısmı da küp şeker haline getirilerek ambalajlanır.

Nişasta bazlı
Nişasta bazlı şekerler; şeker pancarı ve şeker kamışından üretilen şekerlerin (sakaroz) dışında, mısır, buğday, patates gibi hammaddelerden nişastanın ayrıştırılması ve çeşitli enzimatik yollarla yapıtaşı olan glikoz, izoglikoz, fruktoz ve türevlerinin eldesiyle oluşur. Nişasta bazlı şekerler doğrudan tüketilmemekte, daha çok şekerli ürünler sanayiinde girdi olarak kullanılmaktadır. Bu tatlandırıcıların başlıca kullanım alanları; şekerlemeler, şekerli ve unlu ürünler, dondurma, helva, reçel, marmelat, alkollü ve alkolsüz içeceklerdir.

Şeker çeşitleri

Santrifüjleme ve pişirme işlemi sonrasında koyu kahve rengli pekmez kıvamında tatlı bir madde elde edilir. Bu maddeye Melas denilir. Melas zengin içeriğinden dolayı hayvan yemi olarak tercih edilen şeker üretimi esnasında elde edilen bir yan üründür. Bunun yanında Küspe ve Melas belirli oranlarda karıştırılarak Melaslı kuru Küspe adı verilen diğer bir değerli hayvan yemi üretilmektedir.

Besin değeri ve kimyasal özellikleri
Şekerin 1 gramının fiziksel olarak yanması sonucunda açığa çıkan enerji 16,8 kJ ya da 4,0 kcal'dir. Şekerin besin değerlerini diğer besinlerin değerleriyle karşılaştıracak olursak: örneğin 1 gram alkolun yanması sonucunda 29,8 kJ, katı yağların yanmasıyla yaklaşık olarak gram başına 39 kJ enerji açığa çıkmaktadır. Bunun yanında şekerin özgül ağırlığı 1,6 g/cm³ olup suyun özgül ağırlığından (1 g/cm³) daha büyüktür. 20 °C sıcaklığındaki 100 mL suyun içinde sadece yaklaşık 203,9 g şeker çözülürken, 100 °C sıcaklığındaki ve aynı miktardaki suda çözünebilen şeker miktarı 487,2 g dir.

Ayrıca bakınız

 Türkiye'de şeker üretimi

Notlar

Farsçadan Türkçeye geçen sözcükler

Şeker


Furesø Gölü (Fureso) Danimarka'ya bağlı Zealand'ın kuzeydoğusunda yer alan bir göl. Yüzölçümü 941 hektar olan gölün deniz seviyesinden yüksekliği 23,50 metredir.

Danimarka'daki göller

Furesø Gölü


السيرة الشعبية: هي قصص مستقاة من التراث العربي. تمجد فيها الأخلاق العربية الأصيلة كقوة العربي وعزته وشهامته وتنكر فيها الأخلاق السيئة كالخيانة والغدر. وقد درجت العادة على أن يروي الحكواتي في مكان عام يسمى القهوة هذه السير بما اتصف به من حسن الإلقاء واستثارة المشاعر. و يسمى الحكواتي أيضا بالمحدث.

التغريبة

أمثلة على السيرة الشعبية
اشتهرت في السير الشعبية:

 سيرة عنترة بن شداد.
 السيرة الهلالية أو سيرة بنو هلال.
 سيرة الملك سيف بن ذي يزن.
 سيرة الظاهر بيبرس.
 سيرة الأمير حمزة البهلوان.
 سيرة الأميرة ذات الهمة.

المصادر

أدب
تراث بلاد الشام الشعبي
تراث شعبي مصري

سيرة شعبية


Domino a fost o formație românească de muzică rock, înființată în anul 1980 la București de către Sorin Chifiriuc. Domino a apărut în peisajul rock bucureștean după ce Sorin Chifiriuc și Mihai Marty Popescu au părăsit formația Iris în iarna 1979/1980 pentru a forma un nou grup. Pe lângă Sorin Chifiriuc (solist vocal, chitară, compozitor, lider) și Marty Popescu (bas), prima formulă Domino a fost completată de Mihai Radu Răducanu (baterie, percuție) și de Bogdan Stănescu (chitară), după ce prin trupă a avut o trecere fulgerătoare și chitaristul Adrian Ilie (ex-Ficus, ex-Marfar).

La Festivalul "Club A" din anul 1981, ținut la Sala Palatului, formația a primit premiul pentru concepție rock pentru piesa "Prefață", pe versurile lui Tudor Arghezi. Piesa figurează pe LP-ul din concert Club A, editat de casa de discuri Electrecord. Ulterior și tot la Electrecord, apare un disc single cu două piese, acesta fiind singurul material discografic Domino.

Printre soliștii formației s-a numărat și Dan Bittman. Acesta este sesizat de Radu Răducanu la un concert al formației Blitz și îl cooptează în Domino. La acea vreme, din Domino mai făceau parte Anton Hașiaș (chitară bas) și Eugen Mihăescu (chitară). Această formulă nu a durat decât un an, în care s-au interpretat doar cover-uri, în diverse restaurante, în proporție de 70% numai preluări după Beatles.

În prezent, se găsesc doar câteva piese înregistrate de formație: "Prefață", "La drum", "Totu-i numai pentru noi" (editate pe discurile Electrecord), "În primăvară", "Circul" (în arhiva Radio București).

Discografie
 Club A (LP din concert), Electrecord, 1981 — conține piesa "Prefață"
 La drum/Totu-i numai pentru noi (single), Electrecord, 1982

Referințe

Bibliografie
 Plămădeală, Mihai. Recenzia albumului La drum/Totu-i numai pentru noi, articol publicat pe site-ul Muzici și faze  (25 martie 2005)
 Ghiu-Caia, Miron. Iris. Spectacolul abia începe, Editura Humanitas, București, 2003. ISBN 973-50-0477-1

Formații rock românești
Formații rock din București
Fondări în 1980
Desființări în 1983

Domino (formație)


Club Sportiv Dinamo București este o echipă profesionistă de handbal feminin din București, România, ce activează în Divizia A.
Echipa a fost înființată în vara anului 2016.

Lotul de jucătoare 2018/19

Portari
  Andreea Agiu
  Daniela Ghenovici
  Andra Grosu
Extreme
  Anca Birton
  Narcisa Verde
  Andreea Petruneac
  Mădălina Tincu
  Ștefania Udrea
Pivoți
  Ana Maria Popescu
  Andra Rovența

Centri
  Ana Maria Gîjulete
Intermediari
  Diana Manole
  Alondra Mihai

Banca tehnică

Note

Vezi și
CS Dinamo București
CS Dinamo (echipa de handbal masculin)

Handbal în București
Cluburi românești de handbal
Fondări în 2016

CS Dinamo București (handbal feminin)


was a town located in Iishi District, Shimane Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 3,372 and a density of 28.58 persons per km². The total area was 117.98 km².

On January 1, 2005, Akagi, along with the town of Tonbara (also from Iishi District), was merged to create the town of Iinan.

External links
Official website of Iinan

Dissolved municipalities of Shimane Prefecture
Populated places established in 1957
Populated places disestablished in 2005
1957 establishments in Japan
2005 disestablishments in Japan

Akagi, Shimane


නෙෆර්නෙෆරුආටෙන් නෙෆර්ටිටි () (ක්‍රි.පූ. 1370 – 1330 පමණ) ඊජිප්තු පාරාවෝ වරයකු වූ අක්නාටෙන්ගේ මහා රාජකීය භාර්යාව(අග බිසව) වූවා ය. නෙෆර්ටිටි සහ ඇගේ ස්වාමියා තනි දෙවියෙකු, එනම් ආටෙන් හෙවත් හිරුමඩල වෙනුවෙන් වන්දනාමාන කිරීම ඇරඹූ අතර මෙය ආගමික විප්ලවයක් ලෙස සැලකේ. ඊජිප්තුව තුළ ආගමික සම්ප්‍රදායයන් වෙනස් මගකට හැර වූ මෙම නව ආගම හදුන්වා දීමට මූලික වූයේ අක්නාටෙන් සහ නෙෆර්ටිටි ය. ඇය සිය සැමියා සමග රාජ්‍ය කළ යුගය ඊජිප්තු ඉතිහාසයේ ධනවත්ම යුගය ලෙස සැලකෙයි. සමහර විද්වතුන් විශ්වාසකරන්නේ නෙෆර්ටිටි සිය සැමියාගේ මරණින් පසුව, ස්මෙන්ඛාරේ රාජප්‍රාප්තියට ප්‍රථම නෙෆර්නෙෆරුආටෙන් යන නාමයෙන් රාජ්‍යය පාලනය කළ බවයි.එසේවුවත් මෙම මතය විවාදයට තුඩු දී ඇත.

නෙෆර්ටිටි සදහා විවිධ අන්වර්ථ නාමයන් පැවතිණි. ඒ අතර පාරම්පරික කුමරිය (iryt-p`t); මහා අභිනන්දණිය (wrt-hzwt); කරුණාවේ ආර්යාව (nbt-im3t), ආදරයේ ප්‍රියාවිය (bnrt-mrwt); භූමි ද්විත්වයේ ආර්යාව (nbt-t3wy); ප්‍රධාන රජුගේ බිසව, ඔහුගේ ප්‍රියාවිය (hmt-niswt-'3t meryt.f); මහා රජුගේ භාර්යාව, ඔහුගේ ප්‍රියාවිය (hmt-niswt-wrt meryt.f), සියලු කාන්තාවන්ගේ ආර්යාව (hnwt-hmwt-nbwt); ඉහළ සහ පහළ ඊජිප්තුවේ උත්තමාවිය (hnwt-Shm'w-mhw) යන නාමයන් ප්‍රධාන වේ.

ඇය ප්‍රසිද්ධියට පත් වූයේඇගේ උඩුකය මූර්තිය නිසාවෙනි. වර්තමානයේ එය  බර්ලින්හි නියුස් කෞතුකාගාරයේ ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇත. මෙම ප්‍රතිමාව පැරණි ඊජිප්තුවේ නිර්මාණ අතරින් වඩාත්ම අනුකරණයට ලක් වූ නිර්මාණය වේ. මෙය මූර්ති ශිල්පී තුත්මොස් ගේ නිර්මාණයක් ලෙස සැලකෙන අතර මෙය ඔහු‍ගේ වැඩබිමෙන් හමුවූවකි. මෙම ප්‍රතිමාව පැරණි ඊජිප්තුවන් මුහුණේ ස්වභාවයන් ස්වාභාවික අයුරින් නිරූපණයට දැක් වූ දක්ෂතාව සදහා කදිම නිදසුනකි.

පවුල
මෙයත් නරඹන්න : ඊජිප්තුවේ දහඅටවන රාජවංශයේ පවුල් ගස

නෙෆර්ටිටි, ඊජිප්තු  Nfr.t-jy.tj, යන්නෙහි සැබෑ උච්චාරණය නැෆ්ටෙටා, ("රූමතිය පැමිණ ඇත") යන්නයි. ඇගේ දෙමව්පියන් පිළිබද එතරම් පැහැදිලිව සදහන් නොවේ. නමුත් එක් ප්‍රධාන මතයක් වන්නේ ඇය පසුව පාරාවෝවරයකු බවට පත් වූ ආයි ගේ දියණිය බවයි. නමුත් මෙම මතය බොහෝ විට අසත්‍ය විය හැකි අතර ආයි සහ ඔහුගේ බිරිද ටෙයි හට කිසිදින නෙෆර්ටිටිගේ මව සහ පියා ලෙස ඇමතූ බවක් සදහන් නොවේ. ඇය සහ ටෙයි අතර පැවති එකම සම්බන්ධය, ටෙයි 'මහා රැජින නෙෆර්ටිටිගේ හෙදිය' ලෙස කටයුතු කිරීමයි. අමර්ණා හි වංශාධිපතීන්ගේ සොහොන්ගැබකින් හමු වූ නෙෆර්ටිටි නිරූපිත දර්ශනයක රැජිණගේ සොයුරිය මුට්බෙන්රෙට්  (කලින් කියැවූයේ මුට්නෝද්ජෙමෙට් ලෙසයි) බව සදහන්වේ.

වෙනත් මතයකට අනුව නෙෆර්ටිටි සහ මිටානි හි ටඩුක්හිපා කුමරිය අතර පැවති සම්බන්ධය පැහැදිළි කරයි.  කියවේ. කෙසේනමුත් ටඩුක්හිපා අක්නාටෙන්ගේ පියාට විවාහ කර දී ඇති අතර නමුත් මෙම තැනැත්තිය අක්නාටෙන් සමග යෝජිත විවාහයක් සදහා සිය නම වෙනස් කළ බවට හෝ නෙෆර්ටිටිහට ඊජිප්තු-නොවන විදේශීය පසුබිමක් තිබූ බවට හෝ කිසිදු සාධකයක් හෝ හේතුවක් හමු නොවේ. .

නෙෆර්ටිටි සහ අක්නාටෙන් විවාහ වූ කාලවකවානු හා ඇය රැජිනක් බවට පත්වූ නිශ්චිත කාල වකවානු පැහැදිළි නැත. කෙසේ වෙතත් මෙම යුවලට සිටි බවට හදුනාගෙන ඇති දියණියන් සය දෙනා (ඔවුන්ගේ අනුමාන කළ උපන් වර්ෂ සමග):

මෙරිටාටෙන්: 1වන වර්ෂයට පසුව විය නොහැක, පසුව පාරාවෝ නෙෆර්නෙෆරුආටෙන් බවට පත් වූයේ මැය විය හැකියි.
මෙකෙටාටෙන්: 4වන වර්ෂය.
අන‍්ඛෙසෙන්පාතෙන්, අන්ඛෙසෙනමෙන් ලෙස ද හදුන්වයි. පසුව තුතන්ඛාමන්ගේ රැජින බවට පත් විය.
නෙෆර්නෙෆරුආටෙන් ටැෂෙරිට්: 8වන වර්ෂය, පසුව නෙෆර්නෙෆරුආටෙන් පාරාවෝ බවට පත් වූයේ මැය විය හැක.
නෙෆර්නෙෆරුරේ: 9වන වර්ෂය.
සෙටෙපෙන්රේ: 11වන වර්ෂය.

දිවිය

නෙෆර්ටිටි පිළිබදව පළමුවරට හමුවන්නේ තීබ්ස් හි දර්ශනවලිනි. ඒ රාජකීය පානාගාර සේවකයකු වූ පැරෙනෙෆර්ගේ ගේ හානි වූ සොහොන්ගැබෙනි (TT188). මෙහි සදහන් වන්නේ නව රජු වූ IVවන අමෙන්හොටෙප් රාජකීය ස්ත්‍රියක් සමග සිටින දර්ශනයකි. මෙය නෙෆර්ටිටිගේ පැරණිම නිරූපණයක් ලෙස සැලකේ. මෙහි රජු හා රැජිණිය ආටෙන් දෙවිදු හට වන්දනාමාන කරමින් සිටිති. රාමෝස් නම් අමාත්‍යවරයාගේ සොහොන්ගැබෙහි නෙෆර්ටිටි ව නිරූපණය වන්නේ IVවන අමෙන්හොටෙප්  පිටුපස සිටගෙන රාමොස්ගේ තනතුරු ප්‍රදානෝත්සවය දෙස බලා සිටින අයුරිනි..

මුල් කාලයේ තීබ්ස් හි අක්නාටෙන් (මෙකල මොහු IVවන අමෙන්හොටෙප් ලෙස හැදින්විණි.) විසින් කාර්නැක්වල දේවස්ථාන කිහිපයක් ඉදිකරන ලදී. ඉන් එක් නිර්මාණයක් වන බෙන්බෙන් ප්‍රාසාදය (හ්ව්ට්-බෙන්-බෙන්) නෙෆර්ටිටි වෙනුවෙන් පුදකර ඇත. මෙහි ඇය ඇගේ දියණිය වූ මෙරිටාටෙන් සහ සමහර දර්ශනවල දී මෙකෙටාටෙන් කුමරිය සමග සහභාගී වන අවස්ථා දැකගත හැක. ටලටට් වලින් හමු වූ දර්ශනවල ඇගේ සැමියාව කිහිප වරක් නිරූපණය කරන අවස්ථාවන්හි නෙෆර්ටිටිව දෙවරක් නිරූපණය කර ඇත. එහි ඇය පාරාවෝ පසුපස හිද ඔහුගේ ප්‍රදානෝත්සව සදහා ආධාර කරන අයුරු දැක්වේ. එසේම රජුගේ පරමාධිපත්‍යය නිරූපිත දර්ශනවල ද ඇය සිටිනු දැකගත හැක. එහි ඇය සතුරන්ට පහර දෙන අයුරුත්, අල්ලාගත් සතුරන් ඇගේ සිහසුන අලංකාර කරන අයුරුත් දිස් වේ..

IVවන අමෙන්හොටෙප් සිය හතරවන රාජවර්ෂයේදී, අගනගරය අක්ටාටෙන් (වර්තමාන අමර්ණා) වෙත ගෙනයාමට තීරණය කළේ ය. පස්වන වර්ෂයේ දී ඔහු සිය නාමය අක්නාටෙන් ලෙස වෙනස් කරගත්තේය. එතැන් සිට නෙෆර්ටිටි, නෙෆර්නෙෆරුආටෙන්-නෙෆර්ටිටි ලෙස වෙනස් කර ගත්තා ය. මෙම නාමය වෙනස් වීම 'ආටෙන්' පිදීමේ සංස්කෘතිය පිබිදීමේ  සංකේතයක් විය.  මෙහිදී  බහුදේවවාදී ආගම, ඒකදේවවාදී සංකල්පය (එක් දෙවියකු පිදීම) හෝ සමේශ්වරවාදය (එක් දෙවියකු සිටිය ද ඔහු සිටින එකම දෙවියා නොවී ය) සහිත ආගමක්  බවට පත් විය.

4 සහ 5 වර්ෂ ඇතුළත අක්ටාටෙන් නම් නගරය පිහිටුවීමට අදාලව සීමා ලකුණු කිරීමට සුවිසල් ශිලා ස්තම්භ පිහිටුවන ලදී. ආටෙන් දෙවියන් වෙනුවෙන් පිදූ විවෘත දේවස්ථාන සමුහයකින් නව නගරය සමන්විත විය. නෙෆර්ටිටි සහ ඇගේ පවුලේ උදවිය නව නගරය මධ්‍යයේ ඉදිවූ සුවිසල් රජ මාළිගයක (උතුරුදිග මාළිගයේ )පදිංචි වීම සිදුවිය.නෙෆර්ටිටි සහ ඇගේ පවුලේ සමාජිකයන් නගර මධ්‍යයෙහි වූ මහා රාජ මාලිගයේ සහ උතුරු මාලිගයේ වාසය කැන්නට ඇතැයි සැලකේ. නෙෆර්ටිටි සහ පවුලේ ඉතිරි සාමාජිකයින්ගේ රාජමාලිග දර්ශන ප්‍රධාන වශයෙන්ම මාලිගාවල සහ  වංශාධිපති සොහොන්ගැබ්වලින් හමු වේ. මෙකල නෙෆර්ටිටිගේ  ආරක්ෂක නිලධාරියා IIවන මෙරිරේ නම් වූ අතර ඔහු විසින් ඇගේ මාළිගාවේ අභ්‍යයන්තර කටයුතු මෙහෙයවන ලදී.

හුයා සහ IIවන මෙරිරේගේ සොහොන් ගැබ්වලින් හමුවන ශිලා ලේඛනයක 12වන වර්ෂයේ, පෙරෙට්ගේ 2වන මාසයේ, 8වන දිනයේසිදු වූ විශාල විදේශීය ත්‍යාග ප්‍රදානයක්  පිළිබදව සදහන් වේ. ඛරු (උතුරු)  සහ කුෂ් (දකුණු) ප්‍රදේශ වල ජනතාව රත්තරන් ඇතුළු අනෙකුත් වටිනා ත්‍යාග අක්නාටෙන් රජුට හා නෙෆර්ටිටි රැජිනියට පිරිනමන අයුරු එයින් දැක්වේ. නෙෆර්ටිටිගේ සේවකයා වූ IIවන මෙරිරේගේ සෙහොන්ගැබෙහි රාජකීය යුවළ සහ ඔවුන්ගේ දියණියන් සය දෙනා කුටියක අසුන්ගෙන සිටින අයුරු මෙයින් නිරූපිත ය. මෙකෙ‍ටාටෙන් කුමරිය සජීවීව නිරූපිත අවසන් අවස්ථා අතරින් එකකි මෙය.

ෆ්ලින්ඩර්ස් පෙට්‍රී විසින් සොයාගන්නා ලද නෙෆර්ටිටි නිරූපිත ඵලක ද්විත්වයක අක්නාටෙන් රජුගේ පාලන සමයේ මැද සහ අවසාන භාගය අතර කාලයක නෙෆර්ටිටි නිරූපණය කර ඇත.  ඉන් එකක් හුනුගල් පුවරුවක් වන අතර එමගින් නෙෆර්ටිටි සිට විශේෂ උස් වූ කිරුළ පැළද සිටින අයුරු නිරූපිත ආරම්භක කටු සටහනකි. එහි ඇගේ මුඛය, නිකට, කන සහ කිරුළේ තීරුව කැටයම් කොට ඇත. අනෙක රතු-දුඹුරු පැහැ ක්වාට්සයිට් පාෂාණයෙන් නෙළන ලද සවි කිරීම සදහා තනන ලද හිසකි. (පෙට්‍රී කෞතුකාගාරය අංක UC103) එය විශාල ව්‍යුහයට සවි කිරීමට සකස් කොට තිබූ බව පැහැදිළි ය.

මෙකෙටාටෙන් කුමරිය වර්ෂ 13 හෝ 14දී මියයන්නට ඇතැයි සැළකේ. නෙෆර්ටිටි, අක්නාටෙන්, සහ කුමරියන් තිදෙනෙක් මෙකෙටාටෙන් කුමරිය වෙනුවෙන් වැළපෙන අවස්ථාවක් නිරූපණය කොට ඇත. ඉන් පසු නෙෆර්ටිටි දක්නට නොලැබේ.

මරණය

පැරණි මතවාද
2012ට පෙර පැවති ඊජිප්තුවේදී මතවාද අනුව විශ්වාස කෙරුණේ  අක්නාටෙන්ගේ වර්ෂ 12න් පසුව නෙෆර්ටිටි පිළිබද වචනයක් හෝ සදහන් නොවූ නිසා ඇය පිළිබදව ඓතිහාසික වාර්තා වල සදහන් නොවන බවයි. උපකල්පන අනුව ඇගේ මරණය නගරය පුරා පැතිරුණු වසංගතයකින් හෝ ස්වභාවික ආපදාවකින් සිදු ළුූ හදිසි මරණයක් යැයි පැවසිනි. මෙම මතය ගොඩනැගුණේ නෙෆර්ටිටි නිරූපිත ඵලක කොටස් කිහිපයක් ඇසුරෙනි. (දැනට ලූවර් සහ බෲක්ලින් කෞතුකාගාරවල තබා ඇති)

ඇය නින්දාවට ලක්වූ බවට වූ පැරණි මතය, ඕනෑකමින්ම අක්නාටෙන්ගේ බිසවකගේ විනාශ කර ඇති ස්මාරක මත පදනම්ව ඇති බවට පැවසුණ ද එම ස්මාරක කියා රැජිනට අයත් බව සොයාගෙන ඇත.

අක්නාටෙන්ගේ රාජ්‍ය සමයේදී (සහ සමහරවිට ඊටත් පසුව)නෙෆර්ටිටි අසීමිත බලයකට උරුමකම් කීවා ය. ඔහුගේ දොලොස්වන වර්ෂයෙන් පසු ඇය සිය සැමියා සමග හවුලේ රාජ්‍යය පාලනය කළ බවට සාක්ෂි ඇත. ඇය පාරොවෝගේ තත්ත්වයට සම තත්ත්වයක සිට රාජ්‍යය පාලනය කරන්නට ඇත. — මෙය සමහරවිට සම-රාජ්‍යාධිකාරී ශිලාස්තම්භයේ නිරූපණය වනවා වන්නට ඇත.

සමහර විට නෙෆර්නෙෆරුආටෙන් නමැති පාලකයා නෙෆර්ටිටි වන්නට ඇත. සමහර අදහස් වලට අනුව ඇය ලාබල රාජකීයයන්ට බලපෑම් කල බව කියැවේ. එම මතය අනුව නෙෆර්ටිටිගේ ජීවිතය තුතන්ඛාටෙන්ගේ 3වන වර්ෂයේ දී (ක්‍රි.පූ.1331) අවසන්වූ බව කියවේ. එම වර්ෂයේ දී තූතන්ඛාටෙන් විසින් සිය නම තූතන්ඛාමන් ලෙස වෙනස්කර ගන්නා ලදී. ඔහුගේ සම්ප්‍රාප්තිය නැවත අමුන් දෙවියන් ඇදහීමට දොරටු විවර විය. එසේම ඔහු අමර්ණා වල තිබූ අගනගරය තීබ්ස් වලට ගෙනගියේ ය..

නව මතවාද
2012දී සොයාගත් ආකාරයට, රාජ්‍ය වර්ෂ 16, 3 වන අඛෙට්ගේ මාසය, 15 වන දින අක්නාටෙන්ගේ රාජ්‍ය සමයට අයත් සෙල්ලිපියේ "මහා රාජකීය බිරිද, ඔහුගේ ප්‍රේමණීය, භූමි ද්විත්වයක උත්තමාවිය, නෙෆර්නෙෆරුආටෙන් නෙෆර්ටිටි" පිළිබද සදහන් වේ. අපහසුවෙන් කියවා ගත් පේළි පහකින් යුත් පාඨයන්හි "අමර්ණහි ගොඩනැගිලි ඉදිකිරීමේ ව්‍යාපෘතියක්" (අක්නාටෙන් යටතේ ඊජිප්තුවේ අගනුවර) පිළිබද සදහන් වේ. මෙම ශිලා ලෙඛනය හමු වූයේ උතුරු අමර්ණාහි, ඩේර් අල්-බර්ෂාට උතුරින් පිහිටි ඩේර් අබූ හිනිස් පෙදෙසෙහි හුනුගල් වැඩපලකිනි. මෙම ශිලාලිපිය පිළිබද 2014 ජර්නලයකට ලිපියක් ලියමින් ඇතීනා වැන් ඩර් පෙරී පවසන්නේ මෙම පේළි පහකින් යුත් ගොඩැනැගිලි ශිලාලේඛනය ඩයිර් අබූ හිනිස් හි හුනුගල් වැඩපලකින් හමු වූ බවයි. වැන් ඩර් පෙරී පවසන්නේ ඩේර් අබු හිනිස් පිහිටා ඇත්තේ "අමර්ණ සිට කිලෝමීටර දහයක් පමණ උතුරට වන්නට නයිල් නදියේ නැගෙනහිර පැත්තේ බවයි" එසේම වාර්තාකරන පරිදි ගොඩනැගිලි ඉදිකිරීම පිළිබද ශිලා ලේඛනයෙහි රාජ්‍ය පාලනය කළ අක්නාටෙන් රජු සහ නෙෆර්ටිටි රැජින පිළිබද රජුගේ ලියන්නා වූ පෙන්තු සමානත්වයෙන් දක්වා ඇති බවයි. පෙන්තු, අමර්ණ සොහොන්ගැබ 5හි අයිතිකරු ලෙස සැලකෙයි—එහි ඔහුගේ තනතුර "අක්ටාටෙන්හි ආටෙන් මැදුරේ ආටෙන්ගේ ප්‍රථම සේවකයා" ලෙස දැක්වේ. ඔහුගේ නමේ අසාමාන්‍යතාව නිසා සහ ප්‍රධාන පූජකවරයා ලෙස ඔහුගේ තනතුර නිසා—වැන් ඩර් පෙරී ලියන්නේ—එම පෙන්තුම ආටෙන් දෙවොලේ ගල්වැඩපල භාරව සිටි බව පවසයි. කෙසේනමුත් වැන් ඩර් පෙරී පවසන්නේ:
 "...ඩේර් අබු හිනිස්වලින් හමු වූ සෙල්ලිපියෙහි වැදගත්කම එම පාඨයෙහි පළමු කොටසින් පැහැදිළි වේ. මෙම සෙල්ලිපිය ඔහුගේ (අක්නාටෙන්ගේ) 16වන වර්ෂයේදීත් අක්නාටෙන් සහ නෙෆර්ටිටි ජීවත්ව සිටි බවට සාක්ෂියකි. එසේම ඔවුන්ගේ සමයේ ආරම්භයේ ඔවුන් දෙදෙනාම සමාන තනතුරු ඉසිලු බව පැහැදළි වේ. මේ නිසා අමර්ණ යුගයේ අවසන් වර්ෂ කිහිපය පිළිබද නැවත සිතා බැලීම අත්‍යාවශය වේ."

මෙමගින් පැහැදිළි වන්නේ අක්නාටෙන්ගේ රාජ්‍ය සමයේ අවසානයේදී ත් (පාරාවෝගේ අවසන් වර්ෂය වූයේ ඔහුගේ 17වන වර්ෂයයි) නෙෆර්ටිටි ජීවත්ව සිටි බවයි. එසේම අක්නාටෙන් රාජ්‍ය පාලනය කළත්, නෙෆර්ටිටි බිරිද ලෙස ඔහුට උපකාර කළ බව පැහැදිළි වේ. මේ නිසා අමර්ණ පාරාවෝවරියක වූ නෙෆර්නෙෆරුආටෙන්ගේ රාජ්‍ය සමය අක්නාටෙන්ගේ මරණය සහ තුතන්ඛාමුන්ගේ බලයට පත්වීඹත් අතර කාලයට අයත් විය යුතු ය. මේ නිසා පාරාවෝවරිය සිය මුදුවලින් එකක 'ඇගේ සැමියා සදහා ක්‍රියාත්මක' යන විරුදය සටහන් කර තබන්නට ඇත. මෙමගින් ඇය නෙෆර්ටිටි හෝ ඇගේ දියණිය මෙරිටාටෙන් (ස්මෙන්ඛරේ රජු සමග විවාහ වූ) නිරූපණය වේ යැයි සිතිය හැක.

භූමදානය
ඇගේ මරණය සහ භූමදානය පිළිබද විවිධ මත ඉදිරිපත් වී ඇතත්, මෙම ප්‍රකට රැජිනගේ මමිය, ඇගේ දෙමව්පියන්ගේ හෝ ඇගේ දරුවන්ගේ මමී නිල වශයෙන් හදුනාගෙන නොමැත. 1898දී පුරාවිද්‍යාඥයකු වූ වික්ටර් ලොරෙට් රජුන්ගේ නිම්නයේ KV35හි IIවන අමෙන්හොටෙප්ගේ සොහොන්ගැබෙන් කාන්තා මමී යුගලක් සොයා ගත්තේ ය. මෙම මමී ද්විත්වය 'වැඩිමහල් ස්ත්‍රිය' සහ 'ලාබාල යුවතිය' ලෙස නම් කරන ලදී.

2001දී KMT පුවත්පත යෝජනා කළේ වැඩිහිටි ස්ත්‍රියගේ මමිය නෙෆර්ටිටිගේ සිරුර විය හැකි බවයි. මෙම මමිය අයත් ස්ත්‍රියගෙ වයස තිස්පහක්, හතලිහක් පමණ වන අතර නෙෆර්ටිටිගේ මියයන විට අනුමාන කළ වයසට එය  සමාන බව ඔවුහු පවසති. එයට සාක්ෂි ලෙස මෙම මමියේ දත් අවුරුදු 29ත් 38ත් අතර අයෙකුගේ දත්වලට සමාන වීම ඉදිරිපත් විණි. ය. නෙෆර්ටිටි මියගියේ මෙම වයසේ දී යැයි සැලකේ. නෙෆර්ටිටිගේ නිමනොකළ උඩුකය මූර්තිවල මුහුණට මෙම මමියේ මුහුණේ ස්වරූපය බොහෝදුරට සමාන බව පැවසේ. මෙය අන්ඛෙසෙනමුන්ගේ බවට ද මත පළ විය.

මෙම මමියේ දත්වලින් ලබාගත් DNA නූතනම පරික්ෂාවකට ලක්කළ විට හෙළි වූයේ 'වැඩිහිටි ස්ත්‍රියගේ මමිය' සැබවින්ම අක්නාටෙන්ගේ මව වූ ටියේ රැජිනගේ බවයි. මෙම මමියේ DNA සෘජුවම නොවන මුත් ආසන්න වශයෙන් තුතන්ඛාමුන්ගේ සොහොන්ගැබෙන් හමු වූ කෙස්රොදට ගැළපෙන බව පැහැදිළි විය. මෙම කෙස්රොද සහිත මිනී පෙට්ටියේ ටියේ රැජින පිළිබද සෙල්ලිපියක් අන්තර්ගත විය. ඔවුන්ගේ ප්‍රතිළඵල අනුව ඇය ටියේ රැජිනගේ දෙමව්පියන් වූ යුයා සහ තුයාගේ දියණිය බවයි. මෙලෙසින් ඇය නෙෆර්ටිටි නොවන බව තහවුරු විය.

2015දී ඉංග්‍රීසි ජාතික පුරාවිද්‍යාඥ නිකොලස් රීවස් නිවේදනය කළේ තුතන්ඛාමුන්ගේ සොහොන්ගැබෙහි අධික විභේදනයෙන් යුත් පරිලෝකන වලින් "පෙර හදුනානොගත් දොරටු ද්විත්වයක් හදුනාගත් බවත්, ඉන් එකක් විශාල බෙත්මක් සහිත බිත්තියකින් මායිම්වන බවත් ය. එම ස්ථානවල පුරාවස්තු තවමත් අතනොගැසූ ඒවා බව ද ප්‍රකාශ විය...'එහි උතුරට වන්නට KV62 සොහොන්ගැබට සම්බන්ධ වීමක් ඇති බවට සංකේත ඇති අතර , ඒ අතර පැරණි රාජකීය භූමදානයක් – නෙෆර්ටිටි සදහා විය හැකි ඇති බවයි."

"ළාබාල යුවතිය"

2003 වසරේ ජූනි 09 වන දා එංගලන්තයේ යෝක් විශ්වවිද්‍යාලයේ පැරණි හිසකෙස් පිළිබද විශේෂඥවරියක් වූ ජොඈන් ෆ්ලෙචර් විසින් නිවේදනය කළේ ලාබාල යුවතිය මමිය නෙෆර්ටිටිගේ මමිය විය හැකි බවයි. ෆ්ලෙචර් යෝජනා කළේ පාරාවෝ ස්මෙන්ඛරේ යනු නෙෆර්ටිටි විය හැකි බවයි. සමහර ඊජිප්තුවේදීන් මෙලෙස විශ්වාස කළත්, බහුතරයක් සිතන්නේ ස්මෙන්ඛරේ යනු වෙනත් අයකු බවයි. ඩිස්කවරි නාළිකාවේ ආධාර මත එම මමිය නෙෆර්ටිටිගේ ද යන්න සොයාබැලීම සදහා ෆ්ලෙචර් ගවේෂණයක් සිදු කරන ලදී. කෙසේනමුත් KV35 ලාබාල යුවතිය මමිය නෙෆර්ටිටිගේ බවට යෝජනා කළේ නිදහස් ගවේෂකයකු වූ මේරියන් ලුබන් විසිනි. ඔහු 1999දී "අප ළග නෙෆර්ටිටිගේ මමිය තිබෙනවාද?"යන මැයෙන් අන්තර්ජාලය හරහා ලිපියක් පළ කරන ලදී.

මෙම කණ්ඩායම පවසන්නේ ඔවුන් අධ්‍යයනය කළ මමියට පුරාණයේදී හිතාමතාම ම හානිකර ඇති බවයි. එසේම මමීකරණ ක්‍රමවේද වන ශවරක්ෂණ (එම්බාම්) තරලයක් භාව්තා කිරීම, මොළයට අතගසා නොතිබීම වැනි කරුණු නිසා මෙම මමිය දහඅටවන රාජවංශයට අයත් රාජකීය-මමියක් ලෙසට සැලකිය හැකි බවයි. ඔවුන් උපයෝගී කරගත් අනෙකුත් සාධක වන්නේ සිරුරේ වයස, එම්බාම් කරන ලද ස්වරූපය,නෙෆර්ටිටි විසින් අලංකාරය සදහා භාවිතාකරන ලද ආකාරයේ දුලබ ගණයේ බොරු කොණ්ඩය ආදිය වේ. ඔවුන් සොයාගත්තේ මෙම මමියේ පූර්වගාත්‍රය මුලින් නමන ලද ඉරියව්ව පාරාවෝවරයෙකු වෙනුවෙන් කරන ලද ආකාරයේ බවත්පසුව එය ඉවත් කර සාමාන්‍ය පිහිටුමේ තබා ඇති බවත් ය..

කෙන්ට් වීක්ස් සහ පීටර් ලැකොවාරා ඇතුළු බොහෝ ඊජිප්තු අධ්‍යයනවේදීන් පවසන්නේ ෆ්ලෙචර්ගේ මෙම ඉදිරිපත් කිරීම විශ්වාස කිරීම අපහසු බවයි. ඔවුන් පවසන්නේ පැරණි ඊජිප්තු මමියක් DNA පරීක්ෂණයකින් තොරව යම් පුද්ගලයෙකුගේ යැයි කියා හදුනාගත නොහැකි බවයි. එසේම නෙෆර්ටිටිගේ දෙමව්පියන්ගේ හෝ දරුවන්ගේ යැයි සැළකෙන කිසිදු මමියක් දැනට හදුනාගෙන නොමැත. එම නිසා ඇගේ යැයි මෙම මමිය  හදුනාගැනීම සිදු කළ නොහැකි බව ඔවුන් ප්‍රකාශ කළහ. එසේම ඇගේ මෙම බාහිර ලක්ෂණ වන කොණ්ඩා මෝස්තරය, පූර්ව ගාත්‍රය පිහිටුවා ඇති ආකාරය යනාදිය පැරණි පුද්ගලයෙකු හදුනාගැනීමට ප්‍රමාණවත් නොවන බව ඔවුහු ප්‍රකාශ කරති. එසේම මෙම මමියට හානිවීම පළිගැනීමක් නිසා සිදු වූ බවට ඇති මතයේ නිරවද්‍යතාවය ඔප්පු නොකළ දෙයකි. ෆ්ලෙචර්ගේ නමන ලද පූර්ව ගාත්‍රය පිළිබද කරුණ පාරාවෝ වරුන්ටම පමණක් අදාල නොවී ය. මෙම ක්‍රමය අනෙකුත් රජ පවුලේ සාමාජිකයන්ට ද යොදා ගෙන තිබේ. එසේම මමිය අසලින් සොයාගත් බොරු කොණ්ඩයේ සම්භවය හෙළී වී නැත. එම නිසා එය මෙම මමියටම අයත්යැයි තහවුරුකළ නොහැක. අවසාන ව‍ශයෙන් 18 වන රාජ වංශය පැරණි ඊජිප්තුවේ විශාලතම සහ සමෘද්ධිමත්ම රාජවංශ වලින් එකක් වූ නිසා මෙම කාන්තා රාජකීය මමිය අවුරුදු 200කටත් වඩා සිහසුන හෙබ ළුූ 18වන රාජවංශයේ විසූ සියගණනක් වූ රාජකීය බිරින්දෑවරුන්ගෙන් කෙනෙකු හෝ රාජකීය දියණියන්ගෙන් කෙනෙකුගේ හෝ විය හැක.

මීට අමතරව මමියේ වයස සහ ස්ත්‍රී පුරුෂ භාවය පිළිබදව ද  විවිධ මතභේද පවතී. 2003 ජූනි 12 වනදා ඊජිප්තුවේ කෞතුක භාණ්ඩ පිළිබඳ උත්තරීතර මණ්ඩලයේ ප්‍රධානියා වූ ආචාර්ය සාහි හවාස් ද මෙම මතය ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. ඔහු 2003 අගෝස්තු 30වන දින රොයිටර්ස් සගරාවට  පැවසූයේ "මට විශ්වාසයි මෙම මමිය ස්ත්‍රියකගේ නොවන බව" , සහ "මහචාර්යය ෆ්ලෙචර් විසින් නීති බිදදමනු ලැබුවා, අප හා ඇගේ විශ්වවිද්‍යාලය විසින් ඇයව විමර්ශනයට ලක්කරන තෙක් ඇයව ඊජිප්තුවේ සේවය කිරීමෙන් ඉවත් කළ යුතුයි "කියා ය. නමුත් විවිධ අවස්ථවලදී හවාස් විසින් මෙම මමිය ස්ත්‍රියකගේ හා පුරුෂයෙකුගේ බව ප්‍රකාශ කර ඇත.

මෑතකදී සිදුකරන ලද අධ්‍යයනයකදී හවාස් විසින් මෙම මමිය CT ස්කෑන් පරීක්ෂණයකට භාජනය කරන ලදී. ඔවුන්ගේ නිගමනය වූයේ මෙම මමිය නෙෆර්ටිටිගේ නොවන බවත්, එය තූතන්කාමුන් රජුගේ සැබෑ මව හා අක්නාටන් රජුගේ නම නොදන්නා බිසවකගේ හා IIIවන අමෙන්හොටෙප් රජුගේ නම නොදන්නා දියණියකගේ හෝ ටියේ රැජිනගේ විය හැකි බවයි. අස්ථි කුහරය තුළ බිදී ගිය අස්ථියක කොටස් දක්නට ලැබුණු අතර කැටිගැසුණු රුධිරය ද විය. මේ නිසා මමීකරණයේ දී බාහුවට හානි වූ කථාව ප්‍රතික්ෂේප වේ. මෙය මිනීමැරුම් සිද්ධියක් විය හැකි බව පැවසිණි. එසේම මමිය අසල තිබී හමු වූ බිදුණු බාහුව ලාබාල යුවතිය මමියට අයත් නොවන බව හෙළි විය. විද්‍යාර්ථීන් පවසන්නේ ඊජිප්තුවට තූතන්කාමන් විසින් පෙරතිබූ ආගමික සම්ප්‍රදායය හදුන්වා දුන් බවත් ඔහු  නැවත ඔහුගේ සමීපතමයන්ගේ, සැබෑ මවගේ සහ පියාණන්ගේ,මිත්තනියගේ සිරුරු රජුන්ගේ මිටියාවත වෙත ගෙනගොස්  භූමදාන කළ බවත් ය. (ඔහුගේ සොහොන්ගැබෙහි දක්නට ලැබෙන රූප සහ සිතුවම් වලට අනුව)

හිටයිට් ලිපි
පෞරාණික හිටයිට් අගනගරයක් වූ හැටුසා වලින් අමර්ණ යුගයට අයත් ලේඛනයක් හමු විය. මෙය Iවන සුපිලුලියුමාගේ "ඔප්පුව" ලෙස හදුන්වයි. හිටයිට් පාලකයා කර්කෙමිෂ්හි බලකොටුව වටලන විට ඔහුට ඊජිප්තු රැජිනකගෙන් ලිපියක් ලැබෙයි. එම ලිපියෙහි මෙසේ සදහන් වේ:

"මාගේ සැමියා මියගොසිනි. මට පුතුන් නොමැත. ඔබට පුතුන් රැසක් සිටින බව ඔවුහු පවසති. මාගේ සැමියා වීමට ඔබගෙන් පුතකු මට ලබා දෙන්න. මම පතන්නේ නැහැ මගේ යටත්වැසියකුව මාගේ සැමියා කර ගැනීමට... මා සිටින්නේ බියට පත්වයි."

මෙම ලිපිය සුවිශේෂී එකක් ලෙස සැලකේ. සාමාන්‍යයෙන් ඊජිප්තුවරුන් සම්ප්‍රදායිකව විදේශිකයන්ට සැලකූයේ පහත් ලෙසයි. Iවන සුපිලුලයිමා පුදුමයට පත් වී සිය අමාත්‍යයෙකුට මෙසේ පවසන ලදී:

"මගේ මුළු ජීවිත කාලය පුරාම මෙවැන්නක් සිදුව නැත!"

පරීක්ෂාකාරී පියවරක් ලෙස ඔහු සිය දූතයකු මේ පිළිබද සෙවීමට පිටත් කර හැරියේ ය. නමුත් එසේ සිදු කිරීමෙන් ඔහුට ඊජිප්තුව සිය අධිරාජ්‍යයට ඈදාගැනීමේ අවස්ථාව නැති විණි. ඔහු සිය පුතකු වූ සනන්සා පිටත් කර හැරියමුත් ගමනේ දී කුමරු මියගියේ ය. සමහර විට මරා දැමෙන්නට ඇත.

මෙම ලිපිය ලියූ රැජිනගේ අනන්‍යතාවය පැහැදිළි නැත. හිටයිට් වාර්තාවල ඇයව දඛමුන්සු ලෙස හදුන්වා ඇත. මෙය ඊජිප්තු වදනක් වූ ටහෙමෙට්නෙසු (රජුගේ භාර්යාව) යන වදනෙහි විකරණයක් වන්නට ඇත. මෙම ලිපිය ලියූ බවට සැක කළ හැක්කේ නෙෆර්ටිටි, මෙරිටාටෙන් හෝ අන්ඛෙසෙනමුන් යන තිදෙනාගෙන් අයෙකි. මෙයට බොහෝ සෙයින්ම අන්ඛෙසෙනමුන් ගැ‍ළපෙන බව පැවසෙන්නේ ඇගේ සැමියා වූ තුතන්ඛාමුන්ගේ මරණින් පසු සිහසුනට උරුමකරුවකු නොවීමයි. අක්නාටෙන්ට අඩුම වශයෙන් නීත්‍යානුකූල උරුමකරුවන් දෙදෙනකුවත සිටින්නට ඇත. නමුත් මෙය පදනම්ව ඇත්තේ 18වන රාජවංශයේ අවසන් පාරාවෝවරයා වූ වර්ෂ 27ක් රාජ්‍ය කළ හොරෙම්හෙබ් අනුවයි. නමුත් හොරෙම්හෙබ් රාජ්‍ය කළේ වසර 14ක් වැනි කෙටි කාලයක් බව අද පිළිගැනේ. මේ අනුව තවත් මියගිය ඊජිප්තු රජ කෙනකු තුතන්ඛාමුන්ට පෙර අක්නාටෙන් වෙනුවෙන් රජකම් කළ බව පැහැදිළි වේ. මීට අමතරව, විවාහය පිළිබද සදහන් කරන 'මගේ යටත්වැසියන්ගෙන් කෙනෙක්' (මෙය 'සේවකයෙක්' ලෙස පරිවර්තනය වූ අවස්ථා ද ඇත) යන වදන මගින් ඊජිප්තු රාජකීය පවුලේ ද්විතීයික සාමාජිකයකු වූ ප්‍රධාන අමාත්‍ය ආයි නිරූපණය වේ යැයි සිතිය හැක. නිකොලස් රීවස් විශ්වාස කරන්නේ සතුරන්ට දඩුවම් නෙ අවස්ථා නිරූපිත ස්මාරකවල සිය සැමියා මෙන්ම බලවත් ලෙස නිරූපණය කර ඇති නෙෆර්ටිටි  දඛමුන්සු විය හැකි බවයි.

ප්‍රතිමාවල නිරූපණ

ක්ලියෝපැට්‍රා රැජින මෙන්ම ඇය ද බටහිර ලොව තළ පතළ ඊජිප්තු "රැජිනකි".

කලාවන් තුළ

චිත්‍රපට
The Egyptian (1954), නෙෆර්ටිටි නිරූපණය කරන්නේ ඇනිට්‍රා ස්ටීවන්ස් විසිනි.
Nefertiti (1961), නෙෆර්ටිටි නිරූපණය කරන්නේ ජීන් ක්‍රේන් විසිනි.
Nefertiti (1994), නෙෆර්ටිටි නිරූපණය කරන්නේ මිචෙලා රොකෝ දි ටොරෙපැඩුලා විසිනි.
සංගීතමය කෙටි-චිත්‍රපටයක් වන Remember the Time (1992), නෙෆර්ටිටි නිරූපණය කරන්නේ ඉමාන් විසිනි.

ක්‍රීඩා
 Halo නැමැති වී‍ඩියෝ ක්‍රීඩා මාලාව තුළ, නෙෆර්ටිටි මෙහි ප්‍රධාන චරිතය වන කෝටානා හට මග පෙන්වයි.

සාහිත්‍යය
(ලේඛකයාගේ අවසන් නාමය අකාරාදි පිළිවෙලට දක්වා ඇත)
A God Against the Gods (1976) සහ Return to Thebes (1977) – ඇලන් ඩෘරි විසිනි. අක්නාටෙන් සහ නෙෆර්ටිටි පිළිබද පුරාවෘත්තයයි.

Akhenaten (1985) – නගුයිබ් මහ්ෆුස් විසිනි, මෙහි නෙෆර්ටිටිගේ චරිතය නිරූපණය කර ඇත්තේ අක්නාටෙන් සහ අමර්ණ යුගය පිළිබද ආවර්ජනය කරන අයුරෙනි.
Nefertiti: A Novel (2008) – මිචෙල් මොරාන් විසිනි.
ජේම්ස් රොලින්ස්ගේ හයවන සිග්මා ෆෝර්ස් නවකථාවේ හතරවන කාණ්ඩය වූ The Doomsday Key (2009), නම්කොට ඇත්තේ ද ඩාක් මැඩෝනා යන නමිනි. මෙම ග්‍රන්ථය පුරා ඊජිප්තු, ක්‍රිස්තියානි මිත්‍යාවන්, දේවවාදය, සම්බන්ධ කරමින් ලෝකවිනාශ යතුර (Doomsday Key) සහ ශාන්ත මැලචිගේ මුල් සම්පූර්ණ ග්‍රන්ථය වූ Doomsday Prophecies| සොයා යාම නිරූපණය වේ. එහිදී ඔවුහු යතුර වීදුරු කරඩුවක් තුළ බහා තිබූ සිරුරක් අසල තිබූ අවමංගල බදුනකින් සොයාගන්නා අතර එම ස්ථානයේ සෙල්ලිපියක මෙලෙස සදහන් වේ.: "මෙහි වැතිරී සිටින්නේ අක්නාටෙන් රජුගේ සහ නෙෆර්ටිටි රැජිනියගෙල් දියණිය වන මෙරිටාටෙන් ය. ඇය සයුරු තරණට කොට හිරු දෙවිදුන් වූ රා මෙම සීතල භූමිය වෙත රැගෙන ආවා ය".
 The Egyptian (1945) යනු මිකා වෝලටරි විසින් ලියන ලද ඓතිහාසිකප්‍රබන්ධයකි.

සංගීතය
 Nefertiti (1967) යනු ඇමරිකන් ජෑස් සංගීතඥයකු ළුූ මයිල්ස් ඩේවිඩ්ගේ ඇල්බමයකි.
 Nefertiti (2014) යනු ඇමරිකන් රචකයකු වූ ජෝන් ක්‍රේටන්විසින් නිර්මාණය කළ සම්භාව්‍ය බැලේ නාට්‍යයකි.
 "Nefertiti, Sun Goddess" (1998) යන්නෙහි පද රචනය ලියෝ-නෙෆරුආටෙන් විසින් සහ සංගීතය සොව්රා විල්සන්-ඩික්සන් විසින් නිර්මාණය කළ අතර එය ඇල්බම සුසංහිත තැටියක් වූ ලියෝ-නෙෆරුආටෙන් බොයිල් විසින් නිමැවූ The Aten Shines Again (2002)හි අන්තර්ගත වන්නකි. එයට පසුව 2012 නොවැම්බර් මස යූටියුබ් වීඩියෝවක් ද නිර්මාණය විය.
 African Queens (රිචී පවුල, 1978 ඩිස්කෝ ඇල්බමයකි) හි නෙෆර්ටිටි සදහන්ව ඇත්තේ ප්‍රකට අප්‍රිකානු රැජිනියන් තිදෙනකු වූ: නෙෆර්ටිටි, ක්ලියෝපැට්‍රා සහ ෂීබා රැජින පිළිබද සදහනෙහි ය. සෑම රැජිනක්ම සිය කථාව මිනිත්තු 18ක සංගීතයකින් යුතුව කාව්‍යානුසාරයෙන් ඉදිරිපත් කරනු ලබයි.

රූපවාහිනිය
Doctor Whoහි, "Dinosaurs on a Spaceship" (2012) – නෙෆර්ටිටි නිරූපණය කරනු ලබන්නේ රියෑන් ස්ටීල්
The Loretta Young Showහි, "Queen Nefertiti" (1957 ජනවාරි 6, විකල්ප නාමය "Letter to Loretta") - නෙෆර්ටිටි නිරූපණය කරනු ලබන්නේ ලොරෙටා යන්ග් විසිනි.
"City of the Dead"හි Hercules: The Legendary Journeys - නෙෆර්ටිටි නිරූපණය කරන්නේ ගේබ්‍රියෙලා ලාර්කින් විසිනි.

ගැලරිය

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැදි

ස්ටාට්ලිච් මියුසීන් සු බර්ලින්: ඊජිප්තු කෞතුකාගාරය සහ පැපිරස් එකතුව
C. නිකොලස් රීවස්: නෙෆර්ටිටිගේ භූමදානය?
හැබිච්ට් එම්. සහ පිරිස: පාරාවෝ තුතන්ඛාමුන්ගේ සොහොනෙහි (KV 62, ක්‍රි. පූ.1325 පමණ) වෙනත් සිටින්නට ඇත්තේ කවුරුන්ද?
නෙෆර්ටිටි උඩුකයෙහි ත්‍රිමාන ආකෘතියක්

නෙෆර්ටිටි
ඊජිප්තුවේ දහඅටවන රාජවංශයේ අගබිසෝවරු
අක්‍නාටෙන්
අමර්ණ යුගය
ආයි

නෙෆර්ටිටි


Karacadağ, Kırklareli ilinin Demirköy ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı, 1901 yılı kayıtlarında  Çırnahor olarak geçmektedir. 1909 kayıtlarında ise Çiknigori olup, Bulgarca  "çerna góra", "karadağ" anlamına gelmektedir. Köy, 1928'den beri bugünkü adını taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Kırklareli il merkezine 98 km, Demirköy ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Köy, Demirköy'ün kuzeyinde ve Bulgaristan sınırı kenarındadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Demirköy belde ve köyleri

Karacadağ, Demirköy


Adventure Construction Set (ACS) is a game creation system written by Stuart Smith that is used to construct tile-based graphical adventure games. ACS was  published by Electronic Arts in 1984 for the Commodore 64, then for the Apple II, Amiga, and MS-DOS. Smith previously developed several commercial adventure games of a similar style, such as Ali Baba and the Forty Thieves (1981).

ACS provides a graphical editor for the construction of maps, placement of creatures and items, and menu-based scripting to control game logic. A constructed game is stored on its own disk which can be copied and shared with friends; games exported from the Amiga version still require ACS to play.  A complete game is included: Rivers of Light, based on the Epic of Gilgamesh. The Amiga version has an additional pre-made adventure called "Galactic Agent" by Ken St. Andre.

Todd Howard revealed that when Bethesda started making Morrowind, he was excited about making a tool like  Stuart Smith's Adventure Construction Set for the Apple II.

Gameplay
Gameplay features of Adventure Construction Set include:
 Turn-based system.
 Up to four players may play.
 A player character can be imported from another adventure, but the character might not retain the same graphic tile if the new adventure uses a different tile set.
 Music and sound.
 Random encounters.
 Spells.
 Range and melee combat.
 Along with graphic tiles, text screens are also available for conveying information.
 Creatures which behave as player-mimics, copying various traits and equipment of the player.
 Shops.

Construction system

Adventure Construction Set was designed to make tile-based graphical adventure games similar to author Stuart Smith's earlier games The Return of Heracles and Ali Baba and the Forty Thieves.

The framework of an adventure built within ACS is organized into the following main categories:
 "World map": This is the top-level map from which characters begin their adventure. The world map differs from other playable areas of the game in that it has no fixed creature encounters, no stacked tiles, quicker movement, it is scrollable, and it optionally may wrap around (have no borders). Random encounters may occur on the world map, during which the game switches to a special view similar to a "room" to handle the encounter.
 "Regions": A region is a collection of rooms. A region is a construction concept and does not present itself to the player, except by indirect means such as disk access when traveling between regions.
 "Rooms": A room is a rectangular, tiled area of a size which must fit within the game's viewport. Tiles may be used to make a room look like shapes other than rectangular.
 "Things": A thing is a background tile, obstacle, or collectible item.
 "Creatures"
 "Pictures": These are art assets used by the tiles. For some platforms, four colors are available for images. For the Amiga platform, 32 colors are available, each of which can be assigned to be any of 4096 available colors.

Tiles may be stacked. Only the top tile of a stack may be directly interacted with by the player, but special tiles allow for game-logic to be implemented via the stack. For example, a tile may be set to "Activate All Things at This Place". Tiles may also allow or disallow interaction based on the contents of the player's inventory, or activate if a specific object is dropped on top of the stack.

Spell-effects may be attached to Things.

The game allows for somewhat varied monster AI behavior. A creature may be specified to behave solely as a "fighter" or "slinker", or adjust its temperament based on its condition. In addition, it may be specified as either an "enemy", "friend", "neutral", or "thief", with a total of 8 possible behavioral patterns expressed.

There are maximum quotas applied to most categories in the game (including the total number of unique things, text messages, pictures, regions, creatures per region, things per region, and rooms per region). These limits restrict the size of adventures. For example, each adventure can contain up to 15 regions and each region can contain up to 16 rooms.

ACS included a framework for fantasy adventures, as well as starter toolkits for fantasy, futurist, and "spy" game genres.

Auto-Construct Feature
Along with user-constructed adventures, the software can also auto-construct a random adventure. This feature can optionally be used to auto-complete a partially built adventure. The user may specify numerous parameters for auto-generation, including difficulty level.

Development

Stuart stated that the concept was based on his experience writing accounting software, during which he developed a report generator that would create a standalone COBOL program, and that Electronic Arts suggested the name Adventure Construction Set. ACS was produced by Don Daglow in parallel with the development of Racing Destruction Set.

Release
Shortly after Adventure Construction Sets release, announcements were included in the packaging for players to submit their adventures for a contest to be judged by Electronic Arts and their playtesters. Approximately 50 games were submitted and winners chosen for three categories:

 Fantasy: Festival by R.C. Purrenhage
 Science fiction: Cosmos by Albert Jerng
 Contemporary: Panama by Will Bryant and Codename: Viper by Peter Schroeder

The supplementary manual included with the Amiga port mentions, "If you're an ACS fanatic you can join the Adventure Construction Set Club. Club members receive access to a library of adventures created with ACS". The supplementary manual also mentions that the club is not affiliated with Electronic Arts.

Reception
Orson Scott Card criticized Adventure Construction Sets user interface, stating that it "was designed by the Kludge Monster from the Nethermost Hell". He praised the game's flexibility, however, reporting that his son was able to create a spell called "Summon Duck". Computer Gaming Worlds Scorpia described ACS as an "easy-to-use, albeit time-consuming, means of creating a graphic adventure".

Reviews
 Casus Belli #35 (Dec 1986)
Games #70

See also
 Music Construction Set
 Pinball Construction Set
 Racing Destruction Set
 The Quill (software)

References

External links

 Adventure Construction Set at AmigaMemo.com - Amiga Game Museum
 Review of C64 version from 1985
 Adventure Creation Kit - remake of Adventure Construction Set

1984 video games
Adventure games
Amiga games
Apple II games
Ariolasoft games
Commodore 64 games
DOS games
Electronic Arts games
Multiplayer and single-player video games
Video games with tile-based graphics
Video game development software

Adventure Construction Set


Giacomo Bonaventura (San Severino Marche, Provincia Macerata, Italia, 22 August 1989) este un fotbalist Italian. Joacă ca mijlocaș la ACF Fiorentina din Serie A din Italia.

Cluburi

Palmares

Campionatele naționale

Referințe

Fotbaliști ai lui AC Milan
Nașteri în 1989

Giacomo Bonaventura


Agnes Wurmb (* 14. Januar 1876 in Gelting; † 13. Januar 1947 in Hannover) war eine deutsche Lehrerin und Oberschulrätin.

Leben

Agnes Wurmb kam als Tochter eines Arztes in Gelting zur Welt. Ihre Bildung erhielt sie durch Privatunterricht. 1894 legte sie in Schleswig ihr Examen als Lehrerin ab und war dann anfangs in ihrer Familie als Hauslehrerin tätig sowie in einem Mädchenpensionat in Plön. Nach der Jahrhundertwende besuchte Agnes Wurmb in Göttingen neu eingerichtete Oberlehrerinnen-Kurse. Währenddessen wurde sie ab Ostern 1904 in der Sophienschule in Hannover tätig, unterbrochen 1909 durch weitere Studien in Göttingen sowie 1911 durch ihre Promotion.

Nach dem Ersten Weltkrieg wurde sie in der Weimarer Republik 1921 als Oberschulrätin in das Provinzialschulkollegium berufen – als erste Frau überhaupt. 1925 hielt Wurmb einen Vortrag zum Thema Hat die bisherige jugendpsychologische Forschung zu Ergebnissen für eine Psychologie des weiblichen Geschlechts geführt?

Kurz nach der Machtergreifung durch die Nationalsozialisten wurde sie am 31. März 1933 zunächst beurlaubt und vorzeitig pensioniert. Unmittelbar nach dem Ende des Zweiten Weltkrieges arbeitete Agnes Wurmb unter dem Kulturpolitiker Adolf Grimme mit am Wiederaufbau des Schulwesens in Niedersachsen. Sie starb Anfang 1947. Adolf Grimme bezeichnete sie als "eine der bedeutendsten Frauen Hannovers der ersten Jahrhunderthälfte".

Schriften
 Agnes Wurmb: Hat die bisherige jugendpsychologische Forschung zu Ergebnissen für eine Psychologie des weiblichen Geschlechts geführt? (= Pädagogisch-psychologische Schriftenreihe des Allgemeinen Deutschen Lehrerinnenvereins, Heft 1). F. A. Herbig, Berlin 1925 (40 Seiten)

Ehrungen
 Nachdem der Rat der Stadt Hannover 1999 beschlossen hatte, neue Straßen überwiegend nach Frauen zu benennen, die eine bedeutende Rolle gespielt haben, wurde im August 2011 eine Broschüre herausgegeben, die Angaben über bisherige Straßenbenennungen nach weiblichen Persönlichkeiten gibt und eine Reihe von Personen listet, nach denen zukünftig Straßenbenennungen erfolgen sollten. Unter letzteren ist auch eine Kurzbiographie zu Agnes Wurmb enthalten.

Literatur
 Else Alpers: Agnes Wurmb 1876–1947. In: Niedersächsische Lebensbilder, hrsg. von Otto Heinrich May im Auftrag der Historischen Kommission für Niedersachsen und Bremen, Hildesheim: Lax, Bd. 5, 1962, S. 341–359
 Hiltrud Schroeder (Hrsg.): Sophie & Co. Bedeutende Frauen Hannovers. Biographische Portraits, Hannover: Fackelträger-Verlag, 1991, ISBN 3-7716-1521-6, S. 262f.
 Christine Kannenberg, Sabine Poppe (Redaktion), Petra Utgenannt (Gestaltung): Bedeutende Frauen in Hannover. Eine Hilfe für künftige Benennungen von Straßen, Wegen, Plätzen und Brücken nach weiblichen Persönlichkeiten, Broschüre, hrsg. vom Referat für Frauengleichstellung sowie vom Fachverband Planen und Stadtentwicklung, Landeshauptstadt Hannover, Juni 2013 (Online, PDF, 736 kB).
 Klaus Mlynek: WURMB, Agnes. In: Dirk Böttcher, Klaus Mlynek, Waldemar R. Röhrbein, Hugo Thielen: Hannoversches Biographisches Lexikon. Von den Anfängen bis in die Gegenwart. Schlütersche, Hannover 2002, ISBN 3-87706-706-9, S. 397.
 Klaus Mlynek: Wurmb, Agnes. In: Klaus Mlynek, Waldemar R. Röhrbein (Hrsg.) u. a.: Stadtlexikon Hannover. Von den Anfängen bis in die Gegenwart. Schlütersche, Hannover 2009, ISBN 978-3-89993-662-9, S. 687.

Weblinks

Einzelnachweise

Schullehrer
Person (Hannover)
Geboren 1876
Gestorben 1947
Frau

Agnes Wurmb


Margaret Avery (født 20. januar 1944) er en amerikansk teater-, tv- og filmskuespiller. Hun begyndte sin karriere, ved at optræde på teater og senere har haft hovedroller i film, bl.a. Cool Breeze (1972),  Hele vejen op (1977), Scott Joplin (1977) og Fisk, fart og rytmekugler (1979).

Avery er bedst kendt for sin præstation som Shug Avery i 1985 i periode dramafilmen Farven Lilla, som hun blev nomineret til en Oscar for bedste kvindelige birolle. Hun fortsatte med at optræde i film, bl.a. Blueberry Hill (1988),  Hvid mands byrde (1995), Welcome Home Roscoe Jenkins (2008) og Meet the Browns (2008). I 2013 spillede Avery rollen som Helen Patterson, hovedpersonens mor i BET-drama serien Being Mary Jane.

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Oklahoma
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet
Oscar-nominerede skuespillere

Margaret Avery


An Triodia microstachya in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Brown. An Triodia microstachya in nahilalakip ha genus nga Triodia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Triodia (Poaceae)

Triodia microstachya


PaK 36(r) (7,62 cm Panzerabwehrkanone 36(russisch)) Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan bir tanksavar silahıydı. Silah aslında Sovyet yapımı 76-mm tümen topu M1936 (F-22)'nin değiştirilmiş modeliydi.

Tanımı
F-22 de olduğu gibi, PaK 36(r) da süspansiyonlu çatal ayaklara sahip sehpası ve lastik geçirilmiş çelik tekerlekleri bulunuyordu. Topun yarı otomatik ateşleme sistemi ve hidrolikli geri tepme sistemi vardı. Ancak topun atlar tarafından çekilebilmesi için ön koşum takımı bulunmuyordu.

Üretim tarihi

1941 yılında Wehrmacht Barbarossa Harekatı sırasında yeni Sovyet yapımı orta sınıf T-34 ve ağır sınıf KV tankları ile karşılaştı. Kalın eğimli zırha sahip bu tanklar Alman tanksavar silahlarına karşı dayanıklıydı. Bu sebepte sözü geçen tanklara karşı uzun menzilli ve daha etkili tanksavar silahlarına ihtiyaç duyuldu. Aslında Almanların elinde tam bu işe uygun 7.5 cm PaK 40 topu vardı ve Kasım 1941 de servise girmişti. Ancak bu silah yeterli kadar üretilemiyordu ve acilen kullanıma girecek bir çözüm gerekiyordu.

Harekâtın ilk zamanlarında Almanlar çok sayıda (1,300 adete yakın) Sovyet 76-mm 1936 (F-22) model topu ele geçirmişti. Uçaksavar silahı olarak üretilen bu silahın balistik yapısı çok iyiydi ve çok güçlü mermileri atmak içinde uygundu. Ancak silahın dizaynı tanksavar topu olması için pek de elverişli değildi. 1941 yılında Alman mühendisler silahın üzerinde bazı değişikliklere gitti:
 İlk olarak çapı büyütüldü. Almanların kullandığı top mermileri Sovyet mermilerinin neredeyse iki katı büyüklükteydi. (Alman yapımı mermi boyu 715 mm, Sovyet yapımı 385.3 mm) (Alman mermi eni 100 mm, Sovyet yapımı 90 mm) Bu işlem ile 2.4 daha büyük mermiler atması sağlandı.
 Topun yükselme kontrolü sağ tarafa yani nişangah tarafına alındı.
 Geri tepme sistemi geliştirildi.
 Yükselme açısı 18 derece oldu.
 Topa daha alçak bir zırh takıldı.
 Çoğunun namlusuna alev gizler takıldı. Bu sayede namludan çıkan gazların namluyu hareket ettirmesi azaldı ve geri tepme gücü de düşürüldü.

Üretimi
İlk silah Nisan 1942'de servise girdi. Almanlar 1942 yılında 358 adet, 1943'te 169 ve 1944'te ise 33 tane silahı dönüştürdü. 894 adet namlu ise kundağı motorlu silaha çevrildi. 300 adete yakın PaK 39(r) ise 76-mm M1939 modeline benzer şekilde dönüştürüldü.

Görevleri
PaK 36(r) Doğu Avrupa ve Kuzey Afrika harekâtları sırasında kullanıldı. Top hem tanksavar hem de sahra topu olarak savaşın sonuna kadar kullanıldı. Mart 1945 tarihinde Wehrmacht 165 PaK 36(r) ve PaK 39(r) dönüştürüyordu. Silahın harcadığı mühimmat miktarı ise şöyleydi: 1942 yılında 49,000 AP ve 8,170 küçük kalibreli AP mermisi, ve 1943'te 151,390 adet. Kıyaslamak gerekirse, 1942 de PaK 40 topu 42,430 AP ve 13,380 HEAT mermisi; 1943'te büyük bir artışla 401,100 AP ve 374,000 HEAT mermisi harcandı.

Modernize edilip üzerinde kullanıldığı kundağı motorlu araçlar:
 7,62 cm Pak 36(r) auf Pz.IID Marder II (Sd.Kfz.132) - Panzer II hafif tank şaseli hafif zırhlı tank imha edici
 7,62 cm Pak 36(r) auf Pz.38(t) Marder III (Sd.Kfz.139) - Panzer 38(t) hafif tank şaseli hafif zırhlı tank imha edici

PaK 36(r) silahları bir kısmı Kızıl Ordu tarafından ganimet alınıp (Stalingrad Savaşı sırasında), daha sonra Almanlara karşı tanksavar silahı olarak kullanıldı.

Sonuç
PaK 36(r) savaş alanlarında her tür tankı etkili menzili içerisinde rahatlıkla etkisiz hale getirebiliyordu. Bununla beraber top ağırdı ve PaK 40 silahına göre zırh delme etkisi azdı. Bu olumsuz taraflarına rağmen F-22 topundan dönüştürülen bu top Wehrmacht için ufak bir çalışma ile elde edilebilecek çok büyük bir başarı idi.

Mühimmatı

HEAT mermisi 90° açı ile 100–115 mm'lik zırhı geçebilir.

Kaynakça

 Shirokorad A. B. - The God of War of the Third Reich - M. AST, 2002 (Широкорад А. Б. - Бог войны Третьего рейха. — М.,ООО Издательство АСТ, 2002., ISBN 5-17-015302-3)
 Ivanov A. - Artillery of Germany in Second World War - SPb Neva, 2003 (Иванов А. - Артиллерия Германии во Второй Мировой войне. — СПб., Издательский дом «Нева», 2003., ISBN 5-7654-2634-4)
 Klyuev A. etc. - German Artillery Ammunition Reference Book - M., 1943 (А.Клюев и др - Справочник по комплектации боеприпасов германской артиллерии. — М., 1943)

Ayrıca bakınız
 II. Dünya Savaşı Alman silah üretim adetleri

SSCB'nin topları
Almanya'nın tanksavar topları

7,62 cm PaK 36(r)


Avram Imbroane () a fost un preot ortodox, om de afaceri și om politic român. Născut în jumătatea de vest a Banatului, el a fost activ în agitația naționalistă în comunitatea românească a acestei regiuni, iar mai târziu și în Transilvania. În timpul primului război mondial, el a susținut secesiunea și unirea necondiționată a Transilvaniei și a Banatului cu Regatul României. Imbroane a fugit din Austria-Ungaria și s-a implicat în activități de propagandă - mai întâi în România, apoi printre prizonierii transilvăneni din Republica Rusă. La sfârșitul anului 1918, s-a întors în Banat și a devenit un participant activ la lupta unionistă, participând la adunările "Marii Uniri".

Imbroane și-a încheiat activitatea în politică în calitate de secretar al Ministerului Culturii și Cultelor, și este renumit pentru disputele sale cu romano-catolicii români. În ultimii ani, a fost implicat în conducerea industriilor și băncilor din Banat și, de asemenea, a lucrat la dezvoltarea standardelor regionale în educație și cultură. El a militat și pentru drepturile românilor din Iugoslavia și s-a considerat nedreptățit de separarea Banatului.

Biografie

Începutul carierei
Imbroane sa născut la 9 decembrie 1880 în localitatea Kushtilj (Coștei), un sat locuit, în România, care este în prezent parte a Voivodinei, Serbia, dar a fost apoi inclus în sectoarele conduse de maghiară din Austria-Ungaria, și, istoric, în zona Banatului. Părinții lui erau țărani, aparținând straturilor inferioare ale comunității bananești românești.

Avram și-a terminat educația primară la școala de la Kuštilj, apoi a absolvit gimnaziul din Bela Crkva (Biserica Albă). El și-a petrecut anii de liceu în orașul transilvănean Brașov, absolvind liceul românesc Șaguna, Imbroane a fost ulterior înscris de Honvéd regal maghiar, a fost în serviciul militar în Regimentul 7 infanterie la Versec și apoi a absolvit școala militară din Szeged. Mai târziu a început să studieze legea la Universitatea din Budapesta, unde s-a implicat în mișcarea naționalistă românească, alături de Vasile Lucaciu și Octavian Goga , Florin Bengean, "Preotul Avram Imbroane, un cleric luptător pentru unitatea națională a poporului român", in Cuvântul Liber, 26 iunie 2015.

Primul Război Mondial
Cariera politică a lui Imbroane a luat amploare în timpul alegerilor din 1910, când a fost supraveghetor din partea candidatului Caius Brediceanu la Temesmóra (Moravița). Grupul "Drapelul" s-a despărțit de Partidul Național Român (PNR), sprijinind încorporarea Transilvaniei și a Banatului în România, mai degrabă decât autonomia culturală și politică în Austria. Această poziție a devenit o provocare pentru autoritățile maghiare după izbucnirea războiului cu Serbia, când Imbroane a ajuns să fie considerat un "agitator periculos". În toamna anului 1914, Imbroane a fugit în regatul încă neutru al României. El a devenit profesor de școală, dar i s-a oferit și un post în Ministerul Domeniilor Regale. Familia lui a reușit să i se alăture înainte de sfarșitul anului.

PNL

Pe 15 octombrie 1922, Imbroane a devenit membru al PNL, foștii rivali, noua sa afiliere fiind ridiculizată de ziarul de stângaAdevărul ca fiind "un caz extraordinar de transformare"  Flaviu, "Un caz extraordinar de transformism", înAdevărul Octombrie 22, 1922, p. 1. Argetoianu, acuzat public de Averescu de ilegalități financiare, a părăsit Partidul Popular în decembrie 1923. Imbroane și întreaga sa secție din Banat, care s-au reîntors cu PP, l-au urmat pe fostul lider disident; alți transilvăneni, inclusiv Goga, au rămas loiali lui Averescu. Nicolae Imbroane a rămas, de asemenea, loial PP, și a candidat cu succes pe lista județului Caraș în timpul alegerilor din mai-iunie 1926. El a prezidat apoi "Blocul Deputaților Banățeni" din cadrul PP.

Ultimii ani

Imbroane a murit la București după o boală prelungită, la 23 septembrie 1938. Elogiului său de înmormântare, ținut de Sever Bocu, Imbroane a fost întristat întotdeauna de pierderea permanentă a satului său natal în favoarea Iugoslaviei, visând încă la o " fantastică viziune "a granițelor naturale asupra Tisei. Cariera lui Imbroane a fost revizitată de decenii mai târziu de Nicolae Corneanu, Metropola din Banat, care a atras atenția asupra lui Imbroane ca "model pentru oricine dorește să intre în politică" și s-a referit la combinația sa de principii și idei creștine național, Alin Ciupală, "Câmpineni și rudele lor ilustre. Urmașii Brătienilor stabiliți la Câmpina", in Oglinda de Azi, 7 iunie 2016. Cu toate acestea, în conformitate cu o piesă din 2014 în Renașterea de Lugoj, el rămâne o figură "puțin cunoscută" în regiunea sa natală, deși ar fi greu să găsim un reprezentant mai impresionant al orașului Lugoj.

Note
 ^ [1], Florin Bengean, "Preotul Avram Imbroane, un cleric luptător pentru unitatea națională a poporului român", in Cuvântul Liber, 26 iunie 2015
 ^ [2] Flaviu, "Un caz extraordinar de transformism", în Adevărul Octombrie 22, 1922, p. 1
 ^ [abc],Alin Ciupală, "Câmpineni și rudele lor ilustre. Urmașii Brătienilor stabiliți la Câmpina", in Oglinda de Azi, 7 iunie 2016

Referințe
 Dan N. Buruleanu, Liana N. Păun, Moravița. Album monografic. Timișoara: Editura Solness, 2011.
 Radu Păiușan, "Lupta socială și națională a românilor bănățeni împotriva dualismului austro-ungar în anii primul război mondial", in Revista de Istorie, Nr. 1/1982, pp. 35–54.
 Marin Pop, "Activitatea organizației Partidului Național Român din județul Timiș în primii ani după Marea Unire (1919–1920)", in Arheovest I. Interdisciplinaritate în Arheologie și Istorie. Szeged: JATEPress Kiadó, 2013, pp. 921–939.ISBN 978-963-315-153-2

Nașteri în 1880
Nașteri pe 9 decembrie
Decese în 1938
Decese pe 23 septembrie
Bănățeni
Decese în București
Oameni de afaceri români
Politicieni români
Preoți ortodocși români
Ofițeri ai Forțelor Terestre Române
Secretari de ministere români

Avram Imbroane


La Traversée  es una película del año 2008.

Sinopsis
Amine, un niño de ocho años, vive en un barrio popular en las colinas de Túnez. Baja al centro para entregar su colección de cromos con la que espera ganar una bici. Pero el recorrido es más complicado de lo previsto…

Referencias

La Traversée


Sutaylar, 1312-1350 tarihleri arasında Diyarbakır merkez olmak üzere Musul dahil bölgede emirlik yapan Moğol ailesi. Sünni, Hanefi mezhebinden olup Türkçe konuşurlardı. İlhanlılar ve Celayirlilere tabi olmuştular. Sutay Noyan (1312-1332), Sutay oğlu Barımtay Bey(1332-1339) ve Barımtay Bey oğlu İbrahim Şah Bey (1339-1350) tarafından yönetildi.

Sutaylar


Prava klasa je pojam iz teorije skupova. Svaku se kolekciju naziva klasom. Kolekciju { x : φ (x) } nazivamo klasom ako je φ neko svojstvo. Sve klase nisu skupovi, nego tek dio njih. Ako nisu skupovi to su prave klase. Njih je otkrio Bertrand Russell u svom paradoksu. Prave klase nisu ograničene nivoima za razliku od skupova.

Izvori

Teorija skupova

Prava klasa


Hamgyong de Sud este o provincie a R.P.D. Coreea. Reședința se găsește la Hamhung, al doilea oraș ca mărime din Coreea de Nord.

Provinciile Coreei de Nord

Provincia Hamgyong de Sud


Opinion leadership is leadership by an active media user who interprets the meaning of media messages or content for lower-end media users. Typically opinion leaders are held in high esteem by those who accept their opinions. Opinion leadership comes from the theory of two-step flow of communication propounded by Paul Lazarsfeld and Elihu Katz. Significant developers of the opinion leader concept have been Robert K. Merton, C. Wright Mills and Bernard Berelson. This theory is one of several models that try to explain the diffusion of innovations, ideas, or commercial products.

Opinion leaders play an important role in information flow, because we tend to seek advice from others in the social environment.  Information from the mass media does not directly flow to the target audiences, but through a mediation process, in which influential people digest the information and spread it to the public.  Opinion leaders have certain characteristics that make them influential in the decision-making process and the behavior of the public.  Through knowledge sharing, opinion leaders may help others do jobs better, facilitate personal development and improve personal recognition.

According to Yufu Kuwashima, an opinion leader's power and influence come from the network their followers create.  Dedicated supporters reinforce the leader's messaging to other media consumers, strengthening their influence.  If one were to remove the opinion leader there would still be a network of connected users that could share ideas with one another.  An opinion leader has constructed this network, but the ability to influence others lies in the network itself.  In order to effectively influence the opinion of followers, they must find the leader to be above them.

Types
Merton distinguishes two types of opinion leadership: monomorphic and polymorphic. Typically, opinion leadership is viewed as a monomorphic, domain-specific measure of individual differences, that is, a person that is an opinion leader in one field may be a follower in another field. An example of a monomorphic opinion leader in the field of computer technology, might be a neighborhood computer service technician. The technician has access to far more information on this topic than the average consumer and has the requisite background to understand the information, though the same person might be a follower at another field (for example sports) and ask others for advice. In contrast, polymorphic opinion leaders are able to influence others in a broad range of domains. Variants of polymorphic opinion leadership include market mavenism, personality strength and generalized opinion leadership. So far, there is little consensus as to the degree these concepts operationalize the same or simply related constructs.

Characteristics
In his article "The Two Step Flow of Communication", Elihu Katz, found opinion leaders to have more influence on people's opinions, actions, and behaviors than the media.  Opinion leaders are seen to have more influence than the media for a number of reasons. Opinion leaders are seen as trustworthy and non-purposive.  People do not feel they are being tricked into thinking a certain way about something if they get information from someone they know.  However, the media can be seen as forcing a concept on the public and therefore will be less influential. While the media can act as a reinforcing agent, opinion leaders have a more changing or determining role in an individual's opinion or action.

This does not mean that opinion leaders can be always easily used by external agents to promote what they want to promote. Influential individuals might not be willing to change their behavior and may even lose their opinion leader status, if they do.

Factors for leadership
In his article, Elihu Katz answers the question, "Who is an opinion leader?" One or more of these factors make noteworthy opinion leaders:
 expression of values;
 professional competence;
 nature of their social network.

There are personal characteristics that make up an opinion leader. Opinion leaders are individuals who obtain more media coverage than others and are especially educated on a certain issue. Opinion leaders that utilize social media are more likely to be introverted. Introverts don't receive as much interpersonal interaction offline. They can compensate by creating a controllable network of followers to interact with and gain recognition from in a social context. Opinion leaders seek the acceptance of others and are especially motivated to enhance their social status. Public individualism is the idea that an individual will act different from others because they are different. Kenny K. Chan and Shekhar Misra found opinion leaders possess this trait. "The individuation process and this personal-influence process both involve a reciprocal interchange which involve a willingness to stand out in a group situation." An opinion leader's willingness to stand out is what sets them apart from their followers. In the jargon of public relations, they are called thought leaders. Research has also found that opinion leaders tend to be boundary spanners.

In relation to their followers, opinion leaders maintain a particular degree of separation in terms of socio-economic status. According to Gershon Feder and Sara Savastano, it is not effective for leaders to be a part of the same socio-economic status as followers. "opinion leaders who are superior to followers, but not excessively so, are more effective in transmitting knowledge." Meanwhile the leader must be close enough in standing to relate to the followers they want to influence.

Examples
In a strategic attempt to engage the public in environmental issues and his nonprofit, The Climate Project, Al Gore used the concept of opinion leaders.  Gore found opinion leaders by recruiting individuals who were educated on environmental issues and saw themselves as influential in their community and amongst their friends and family.  From there, he trained the opinion leaders on the information he wanted them to spread and enabled them to influence their communities.  By using opinion leaders, Gore was able to educate and influence many Americans to take notice of climate change and change their actions.

Matthew Nisbet describes the use of opinion leaders as intermediaries between scientists and the public as a way to reach the public via trained individuals who are more closely engaged with their communities, such as "teachers, business leaders, attorneys, policymakers, neighborhood leaders, students, and media professionals." Examples of initiatives that take this approach include Science & Engineering Ambassadors, sponsored by the National Academy of Sciences, and Science Booster Clubs, coordinated by the National Center for Science Education.

See also
Consumer behaviour
Influencer marketing
Marketing
Public opinion

References

Further reading
Keller E. B., Berry J. (2003). The Influentials, New York, Free Press.

 Simulates the development of opinion-leadership in communities of nurses, e.g. with regard to adaptation of new healthcare technologies. Based on normative models such as Bayesian epistemology and Organization of Cognitive Labor.
Karim Grissa (2016), "What Makes Opinion Leaders Sharing Brand Content on Networking Sites (LinkedIn, Viadeo, Xing…)", in Proceedings of the 1st International Conference on Digital Economy, Carthage < doi:10.1109/ICDEC.2016.7563139]

External links
Developing Win-Win Key Opinion Leader Relationships, Pharma Marketing News, Vol. 2, #10; Reprint #210-01.
Bodendorf, F., Kaiser, C. (2009). "Detecting opinion leaders and trends in online social networks". 2nd ACM workshop on Social web search and mining.

Memetics
Consumer behaviour
Mass media theories
Social influence
Public opinion
Attitude change

Opinion leadership


Canta Nyboma (nom de scène) de son vrai nom Danos David Laurent, est un chantre auteur-compositeur congolais, né le  au Congo belge (actuellement République démocratique du Congo).

Biographie

1952-1970 : Premières années et premiers groupes : Baby National et Negro Succès
Nyboma, naît à Nioki le 24 décembre 1952 au Congo belge. Dès son enfance, il a appris à chanter dans une chorale de l'église, ensuite il a chanté dans une chorale de l'école lorsque sa famille a déménagé à Kinshasa alors qu'il était encore à l'école primaire.

Une fois installé à Kinshasa, Nyboma entre en contact avec des musiciens puis en 1969 il rejoint le groupe Baby National de Freddy Mulongo. Il passe également dans le Super Monsinzo avant de rejoindre cette fois-ci l'orchestre Negro Succès peu de temps avant la disparution du célèbre guitariste Bavon Marie-Marie en 1970.

Années 1970 : Collaboration avec Verckys : Bella Bella, Lipua Lipua, Orchestre Kamale, Les Kamale
Après Negro Succès, il a signé avec l'écurie Veve de Verckys Kiamuangana Mateta où il rejoint les frères Soki de l'Orchestre Bella Bella. Nyboma se fait remarquer par de compositions telles que Lili, Pete tosi tolata et Mbuta. La chanson Mbuta est considérée comme la chanson de l'année.

En 1973 avec d'autres musiciens de Bella Bella dont Pepe Kalle, Nyboma forme l'Orchestre Lipua Lipua avec lequel il chante jusqu'en 1975. Sa préstation au sein de ce groupe, il a value de rafler deux ans de suite en 1973 et 1974 le prix de meilleur chanteur de la musique zaroïse.

Il a chanté sur la première parution de l'orchestre Lipua Lipua en avril 1973, le coup Kamale a été considérée la chanson de l'année. En 1975, Nyboma quitte Lipua Lipua avec d'autres membres du groupe pour former l'Orchestre Kamalé, mais Lipua Lipua continue à se produire et à enregistrer sous la direction du guitariste Professor Vata Mombassa qui avait rejoint le groupe en 1974.

Nyboma devient leader de l'orchestre Kamalé en 1975 sous le label éditions Veve. Le groupe se dessout en 1978 lorsque Assossa et Mulembu quittent le bateau pour créer Fuka-Fuka.

Evaluation

Discographie

Notes et références

Liens externes

Chanteur congolais (RDC)
Compositeur congolais (RDC)
Naissance au Congo belge
Naissance en décembre 1952
Naissance en 1952

Nyboma


කලාගුරු ටුක්කා වඩු ගුණදාස ගුරුන්නාන්සේ .1903 අගෝස්තු 11 වැනිදා අම්බලන්ගොඩ මහඅම්බලන්ගොඩ ප්‍ර දේශයේ තුඩුවෙගෙදර වත්ත (වත්මන් තුඩුවමුල්ල ග්‍රාමයේ ටුක්කා වඩු ගෙදර යනුවෙන් ප්‍රදේශවාසීන් විසින් එවකටත් හදුන්වා ලැබූ නිවසෙහි උපත ලැබීය.  ජාතිය සිංහල ආගම බුද්ධාගමය පියා එවකට මහඅම්බලන්ගොඩ ප්‍ර දේශයේ අති සුප්‍රරසිද්ධව සිටි කෝලම් නාට්‍ය ශිල්පියාවන ටුක්කා වඩු පෑලිස් ද සිල්වා ය. මව කරුණාකලගේ ලොකුහාමි නම් වූවාය. මිය යන විට කලාගුරු ගුණදාස ගුරුන්නාන්සේගේ වයස අවුරුදු 73කි.  එතුමා මියගියේ 1977 අප්‍රියෙල්  04 දාය.

1829 දී ජෝන් කැලවේ පියතුමා විසින් රචිත "යකුන් නටනවා සහ කෝලම් නටනවා"10 යනුවෙන් ඉංග‍්‍රීසියට පෙරළා රචිත කෘතිය කෝලම් නාටකයේ මුල් ස්වරූපය වටහා ගැනීමට ඇති විශ්වාස කටයුතු සාක්‍ෂියකි. මෙම ග‍්‍රන්ථයේ කෝලම් පිටපතට අනුව මුලින්ම ඇතුලත් කර ඇති ප‍්‍රාරම්භ ශ්ලෝක කවි කලාගුරු ගුණදාස ගුරුන්නාන්සේගේ අත්පිටපතේ එලෙසම ස`දහන් වී තිබේ.  එපමණක් නොව කැලවේ ගේ ග‍්‍රන්ථයේ මෙන් කලාගුරු ගුණදාස ගුරුන්නාන්සේගේ අත්පිටපතේ ද අණබෙරකරු පැමිණෙන්නේ හේවා කෝලමට පසුවයි.11 ජෝන් කැලවේ පියතුමා 19 වන සියවස මුල්භාගයේ ගාල්ල, මාතර යන ප‍්‍රදේශවල ආගමික කටයුතුවල යෙදුණු වෙස්ලියානු මීසමේ පූජකයෙකි

කලාගුරු ගුණදාස ගුරුන්නාන්සේ වෙළදාම ස`දහා වෙස්මුහුණු නිර්මාණය නොකිරීම ඔහු සතු විශේෂ ගුණය විය.  ඔහු කිසිවිටෙක තම කලාව විකුණුවේ නැත.  රුපියල් ශත වල ග්‍රහණයට හසුව අපෙA සංස්කෘතික ලක‍ෂණයන් ද ජාතික සිතුම් පැතුම් ද ක්‍රමයෙන් බි`ද වැටෙමින් පැවති යුගයෙක තම ස්ථාවරයන් ආරක‍ෂා කර ගනිමින් අභීතවත් අදීනවත් ජීවත් වූ මෙතුමාගේ පරමාර්ථය වූයේ සම්ප්‍රදායික වෙස්මුහුණු කලාව පවත්වා ගැනීමය.  පැරණි භාරතීය ප`ඩිවරුන් පරිසමාප්ත කලාවේදියකු සතු ගුණාංග හැටියට සැලකූ ප්‍රතිභාව ව්‍යුත්පත්ති මෙන්ම සතතාභ්‍යාසය ද ඔහුගේ වෙස්මුහුණු නාටක කලාව තුළ විද්‍යාමාන විය.

වෙස්මුහුණක හැඩය, භුනඥනයේ ප‍්‍රභවය, අතිමානුෂ බලවේග හා සම`ග සංනිවේදනය කර ගැනීමේ ශක්තිය සහ මායා වී ස්වභාවයේ බලපු`ඵවන්කාරකම ධාරණය කර ගැනීමේ දැනුම් සම්භාරය ගුණදාස ගුරුන්නාන්සේ සතුව තිබිණ. වෙස්මුහුණු කැපීම පිළිබ`දවත්  වෙස්මුහුණු පැළැ`ද අලංකාර ලෙස චරිත නිර්මාණය සහ භූමිකා නිරූපණය පිළිබ`දවත් ඔවුන්ගේ දස්කම් දැක බලා ගැනීමට පමණක් නොව නැටුමේ ස්වරූපය තාල පද්ධතිය හා ගායනා විලාසවල විවිධත්වය තේරුම් ගැනීමේ රිසියෙන් දිවයිනට පැමිණි රසිකයෝ විවිධය. රංගා විවේකානන්දන් නැමැති භාරතීය කලාකාරියන් ජර්මන් ජාතික වර්නර් හැංසෙන් ඇමරිකානු ජාතික ටෙරී රූනී ගුණදාස ගුරුන්නාන්සේගෙන් ගුරුහරුකම් ලබාගත් කිහිපදෙනෙකු පමණි.

1955 දී සිය පියා වූ ටුක්කා වඩු පෑලිස් සිල්වාගේ මරණයෙන් පසු මෙම පරම්පරාගත කෝලම් නැටුම් කණ්ඩායම රැකගෙන ඉදිරියටයාමේ භාරදූර වගකීම කරටගත් ගුණදාස ගුරුන්නාන්සේ විසින් මහඅම්බලන්ගොඩ ප්‍රදේශයේ දී කෝලම් මඩු කීපයක් පවත්වන ලදී. එකල විශේෂයෙන් සිංහල අවුරුදු උත්සවය වෙනුවෙන් කෝලම් මඩුවක් පැවැත්වීම අනිවාර්ය ලක‍ෂණයක් විය. ඇදුරු කරුණාව පිතු සෙනෙහසින් ෙක‍ෂ්ත්‍රයේ දුහුනනට ම`ග පෙන්වීම සහ ඔවුන්ගේ දස්කම් අව්‍යාජව ඇගයීමේ මාහැගි ගුණාංගය  එතුමා තුළ විය.  අතිවිශාල ශිෂ්‍ය පිරිසක් බිහිකර ගැනීමට එතුමාට හැකිවූයේ එ නිසාය.

රුහුණු නැටුම් කලායතනයේ අධ්‍යක‍ෂවරයෙකු ලෙසද රජයේ කලා උපදේශකයෙකු ලෙසද නැටුම් උපදේශකයෙකු ලෙසද අසීමිත සේවයක් කල මොහුගේ වෙස්මුහුණු 64ක්  අද ජාතික කෞතුකාගාරයේ ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ කෝලම් නාටක පිළිබ`ද විසූ ප්‍රාමාණික විද්වතකු වූ මහාචාර්ය එම්. එච්. ගුණතිලක මහතා විසින් 1966 දී විද්‍යෝද්‍ය විශ්ව විද්‍යාලයේ (වත්මන් ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්ව විද්‍යාලය) දින කීපයක් තිස්සේ කෝලම් (වෙස්) මුහුණු ප්‍රදර්ශනයක් පවත්වා ඉන් පසු කෝලම් නැටුම් සහ කෝලම් කතාන්දර පැරණි ජන රං`ග ක්‍රම පිළිබ`දව අවබෝධයක් ලබා දීමේ අරමුණින් ර`ග දක්වන්නට යෙදුණි.

ඒ ස`දහා දිරිගැන් වූ අය අතුරින් මහ අම්බලන්ගොඩ ටුක්කා වඩු ගුණදාස ගුරුන්නාන්සේගේ නම පළමුවෙන්ම ස`දහන් වේ.2  එපමණක් නොව කෝලම් නාටක සාහිත්‍ය පිළිබ`ද මහාචාර්ය ගුණතිලක සිංහලෙන් පළ කොට ඇති කෝලම් නාටක සාහිත්‍ය ග්‍රන්ථයේ පෙන්වා ඇති අන්දමට එම ග්‍රන්ථ රචනයේ දී පළමු වන සාකච්ඡාව පවත්වා ඇත්තේ ටී. ඩබ්ලිව්. ගුණදාස ගුරුන්නාන්සේ සම`ගය.  ඒ 1965 ජනවාරි මස 22 වන දින දීය.

කලාගුරු ටුක්කා වඩු ගුණදාස


راشد الفارس  مغني سعودي (7 يونيو 1971 -).

عن حياته
ولد في منطقة الشرقية ونشأ في نجد درس في قسم القانون بـجامعة الملك سعود قدم ألبومة الغنائي الأول باسم البداية وكانت بالفعل بداية الانطلاق له في عالم الغناء وكان ذلك في أواخر عام1997 وفي نفس العام 1997 شارك في مهرجان الغيثاره الذهبية الثاني للأغنية العربية في بيروت كممثل للأغنية الشابة في الخليج وهذا كان المهرجان الذي شارك فيه نجوم الأغنية العربية وكانت مشاركته في تلك الليلة مع الفنانة وردة الجزائرية والفنان جورج وسوف، وكانت منعطفاً هاماً في مسيرته الفنية وانطلاقته نحو النجومية

الألبومات

ألبوم البداية 1997

إنتاج الاوتار الذهبية للإنتاج والتوزيع الفني

ألبوم راس مالي 1998

إشراف الموسيقار ناصر الصالح

إنتاج الاوتار الذهبية للإنتاج والتوزيع الفني

ألبوم شموخ 2000

إشراف الموسيقار ناصر الصالح

إنتاج الاوتار الذهبية للإنتاج والتوزيع الفني

ألبوم احلى واحلى 2003
إشراف خالد البراك

إنتاج مؤسسة تاله للإنتاج والتوزيع الفني

ألبوم حبايب 2005

إنتاج وتوزيع روتانا للصوتيات والمرئيات

ألبوم الجديد 2007
إشراف الموسيقار صالح الشهري  و العبقري سهم

إنتاج وتوزيع روتانا للصوتيات والمرئيات

ألبوم شي ثاني 2010
إشراف سهم

إنتاج وتوزيع روتانا للصوتيات والمرئيات

ألبوم ناوي 2016
إشراف ياسر بوعلي

إنتاج وتوزيع روتانا للصوتيات والمرئيات

ألبوم كحل وزمام 2022

فيديو كليبات

أغاني منفردة
 عزاه

 هذا الحب

 سوا العجب

 عمري ما تمنيت شي

 الخطأ

 عاشت بلادي

 '''فيه امور

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الرياض
مغنون ومغنيات سعوديون
مواليد 1391 هـ
مواليد 1971
نجديون

راشد الفارس


An Stegolepis pungens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Allan Gleason. An Stegolepis pungens in nahilalakip ha genus nga Stegolepis, ngan familia nga Rapateaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stegolepis

Stegolepis pungens


Rookie Cops () é uma série de televisão via streaming sul-coreana escrita por Lee Ha-na, dirigida por Kim Byung-soo e estrelada por Kang Daniel, Chae Soo-bin, Lee Shin-young e Park Yoo-na. A série é uma história de amadurecimento que gira em torno de estudantes da academia de polícia da Universidade Nacional da Polícia Coreana. Foi lançado dois episódios todas as quartas-feiras às 17:00 (KST) no Disney+ via Star em regiões selecionadas como o primeiro drama coreano Star Originals do OTT de 26 de janeiro de 2022 a 16 de março de 2022.

Sinopse
Rookie Cops segue as histórias de calouros recrutas na elite Korean National Police University (KNPU), que se diz ser um dos campi mais conservadores e exclusivos da Coréia. Wi Seung-hyeon (Kang Daniel) é um calouro de honra que quer seguir o pai. Tudo está indo conforme o planejado até que ele encontra Go Eun-gang (Chae Soo-bin). O drama de investigação da juventude retrata os sonhos, amor, desafios e ambições dos alunos.

Elenco

Principal
 Kang Daniel como Wi Seung-hyeon, um jovem apaixonado que não suporta ver injustiça, ele pretende seguir os passos de seu pai, que é o chefe da Agência de Polícia de Gyeonggi Dongbu. Ele fica em primeiro lugar no vestibular em sua segunda tentativa.
 Chae Soo-bin como Go Eun-gang, ativa e corajosa, ela é uma caloura problemática que entra na polícia para perseguir um amor não correspondido e consegue entrar na universidade de polícia diante da rejeição.
 Oh Ah-rin como jovem Go Eun-gang.
 Lee Shin-young como Kim Tak, um calouro da equipe nacional júnior de judô que incorpora o espírito e a paixão da juventude, ele está acostumado a ficar sozinho, mas Wi Seung-hyeon se torna seu único amigo verdadeiro.
 Park Yoo-na como Ki Han-na, uma caloura que é autoconfiante e realista com um charme único e orgulhoso, ela não perde o primeiro lugar no departamento. Sua tendência individualista cria tensão com outros alunos que valorizam a vida em grupo.

Coadjuvante

Estudantes
 Park Sung-joon como Yoo Dae-il, um calouro "puro macho", ele se considera um fã de drama policial de sucesso porque decidiu se tornar um oficial depois de assistir Signal e passa no exame de admissão após três tentativas.
 Min Do-hee como Woo Joo-young, uma caloura de uma escola de ciências que sonha em se tornar uma investigadora forense.
 Kim Woo-seok como Seo Beom-joo, um calouro sincero e correto que às vezes tem pensamentos e preocupações excessivos que revelam um lado tímido, ele é meticuloso com o planejamento e tem habilidades de dança inesperadas.
 Cheon Young-min como Shin Ah-ri, uma caloura ulzzang interessada em moda e aparência, ela tem uma imagem sombria, mas na verdade tem uma personalidade suave e gradualmente se aproxima de seus colegas de classe.
 Park Yeon-woo como Kang Joo-chan, um estudante do quarto ano, presidente do conselho estudantil e o primeiro amor de Go Eun-gang.
 Jung Soo-bin como Baek Seon-yoo, chefe do dormitório estudantil feminino que também atua nas atividades escolares, como treinamento e conselho estudantil.
 Kim Seung-ho como Pyo Hyun-seok, o chefe de relações públicas da academia de polícia, é amigável e compra comida para os juniores.
 Lee Joon-woo como Uhm Hyuk, um veterano de princípios rígidos e chefe da equipe de educação da academia de polícia responsável pelo treinamento de novos alunos.

Faculdade
 Kim Sang-ho como Cha Yoo-gon, um professor espirituoso de ciência policial que, como policial, tinha corrido à solta no passado sem medo do mundo antes de um incidente mudar sua visão da vida.
 Seo Yi-sook como Kim Soon-young, a decana da universidade.
 Choi Woo-ri como Bang Hee-sun, o carismático professor de psicologia criminal.
 Kang Ae-shim como zelador do dormitório.

Família
 Son Chang-min como Wi Ki-yong, pai respeitado de Wi Seung-hyeon, que é um policial de alto escalão.
 Ji Soo-won como Oh Sook-ja, a mãe de Wi Seung-hyeon com uma afeição extraordinária por seu filho.
 Lee Moon-sik como Go Yang-cheol, o pai caloroso e bem-humorado de Go Eun-gang.
 Jung Young-joo como Lee Hee-sook, mãe contundente, mas carinhosa de Go Eun-gang e dona de um restaurante de frango.
 Son So-mang como Go Mi-gang, a irmã mais velha de Go Eun-gang e uma estudante de artes com um charme puro e honesto.
 Sa Kang como a mãe de Ki Han-na.

Outros
 Kim Yool-ho como Choo Yi-sa, um personagem hediondo que comete atos malignos.
 Hyun Woo-sung como Kang Nam-gi, um detetive apaixonado lutando para encontrar a verdade do caso.
 Park Ji-hoon como um dos valentões na sala de bilhar.
 Lee Woo-je como um dos valentões no salão de bilhar.
 Ahn Do Kyu como Hong Yoon-ki, o funcionário de meio período sendo intimidado no salão de bilhar.
 Kim Kwon como Jo Han-sol, jovem líder da Ásia e CEO de investimentos criativos em startups.
 Jung Yeo-Jun como Shin Ui-seok, o funcionário-chefe que segue a terrível vida pessoal do CEO coreano-americano Jo Han-sol.
 Choi Jae-hyun como Min-yong, amigo de Wi Seung-hyun.
 Park Sang-hoon como Lee Se-hyun, o fraudador que foi vítima de um esquema maior.
 Lee Se-mi como Min Hae-ji, a mulher perturbada na boate.

Aparições especiais
 Kwak Si-yang como Kim Hyun-soo, anteriormente um estudante do quarto ano da KNPU e irmão mais velho de Kim Tak.
 Shin Ye-eun como Jang So-yeon, uma caloura que desistiu no meio do programa de orientação.
 Choi Jae-hyun como Min-yong, amigo de Wi Seung-hyeon.
 Park Sang-nam como o encontro às cegas de Go Eun-gang.

Episódios

Produção

Desenvolvimento
Em 22 de dezembro de 2020, o Studio&NEW divulgou que usaria fundos investidos e garantiria direitos autorais secundários para produzir trabalhos futuros, incluindo Rookie Cops. Foi relatado pela primeira vez em 1º de fevereiro de 2021 que Rookie Cops é uma série original que iria ao ar no Disney+. Em 30 de abril de 2021, a parceria de conteúdo de cinco anos da NEW e da The Walt Disney Company Korea foi formalizada com Rookie Cops sendo nomeado como um dos dois trabalhos imediatos que fazem parte desse acordo.

Seleção de elenco
Em 1 de fevereiro e 9 de março de 2021, Kang Daniel e Chae Soo-bin estavam revisando as ofertas, respectivamente. Seus papéis principais não foram oficialmente confirmados até suas aparições no Disney+ APAC Content Showcase em 14 de outubro. Em maio, houve notícias de Min Do-hee, Lee Shin-young, Kim Woo-seok e Shin Ye-eun sendo escalados. No mês seguinte, Kim Sang-ho e Park Yoo-na confirmaram sua escalação, seguidos por Sa Kang em julho. A aparição especial de Kwak Si-yang foi confirmada em outubro, enquanto o elenco principal foi revelado em novembro.

Filmagens
Foi relatado em 26 de maio de 2021 que as filmagens começaram no início de maio após a leitura do roteiro e foram concluídas em novembro. Em 25 de janeiro de 2022, as imagens da leitura oficial da mesa foram publicadas.

Lançamento
Além da Coreia do Sul, outros mercados Disney+ Star com Rookie Cops programados para 26 de janeiro de 2022 incluíam Cingapura, Taiwan, Hong Kong, Japão, Austrália e Nova Zelândia. A série foi ao ar na mesma data para Malásia, Indonésia e Tailândia via Disney+ Hotstar. Dois episódios foram lançados na data de estreia.

Referências

Ligações externas

Programas de televisão em língua coreana
Programas de televisão da Coreia do Sul que estrearam em 2022
Programas de televisão da Coreia do Sul encerrados em 2022
Séries de televisão policiais da década de 2020
Séries de televisão de ação da Coreia do Sul
Séries de televisão policiais da Coreia do Sul
Séries de televisão de mistério da Coreia do Sul
Séries de televisão de romance da Coreia do Sul
Programação original do Star (Disney+)

Rookie Cops


Rissani (; ; offiziell Moulay Ali Chérif) ist eine Wüstenstadt mit teilweise urbanem Charakter und etwa 25.000 Einwohnern in der Provinz Errachidia in der Region Drâa-Tafilalet im Süden Marokkos.

Lage
Rissani liegt in der Oasenlandschaft des Tafilalet am – hier nur noch selten wasserführenden – Oued Ziz in einer Höhe von ca.  etwa 22 km südlich von Erfoud an der N 13, die weiter nach Merzouga und zu den Sanddünen des Erg Chebbi führt. Gleichzeitig bildet Rissani den östlichen Endpunkt der aus dem Draâ-Tal (Zagora) kommenden N 12 bzw. R 108.

Geschichte
Rissani liegt unweit der Ruinen der ehemaligen Karawanenstadt Sidschilmasa, die im Mittelalter für Marokko von großer Bedeutung war. Der Ursprung von Rissani ist eng verbunden mit der Dynastie der Alawiden, die seit dem 17. Jahrhundert über Marokko regiert. Die Alawiden zeigen sich auch heute noch sehr heimatverbunden, denn immer wieder werden die Stadt und ihre Umgebung mit einem neuen Bauwerk (Monumentaltor) geschmückt, oder aber ältere Bauten werden instand gehalten (Mausoleum) oder restauriert (Ksar Abouam).

Ortsbild

Häuser

Das heutige Ortsbild ist geprägt von einem großen Platz im Zentrum und von breiten, weitgehend geradlinigen Straßenzügen mit hellrot angestrichenen neuen Häusern mit Wänden aus Hohlblocksteinen, Decken und Treppen aus Gussbeton, großen Fenstern und Satellitenschüsseln. Das Erdgeschoss der meisten Wohnhäuser wird als Geschäft, Handwerksbetrieb, Werkstatt oder Büro genutzt. Eine Altstadt (Medina) gibt es nicht.

Markt
Zum Ortsbild gehört der täglich stattfindende Markt (suq). In einfachen Bretterbuden und auf Tischen findet man lebende und tote Tiere, Küchengeräte, Werkzeug, Fossilien, Gemüse, Körbe, Hocker, Fahrräder, Kleidung aus zweiter oder dritter Hand, Schmuck, Keramik, Naturheilmittel u. v. m. Beeindruckend ist auch der weiträumige Eselparkplatz der Marktteilnehmer.

Ksar Abouam

Unweit des Ortszentrums liegt der aus Stampflehm errichtete Ksar Abouam, einer von mehreren königlichen Ksur in der Umgebung von Rissani. Die rechtwinklig verlaufenden, engen und an vielen Stellen überbauten Gassen machten lange Zeit einen verfallenen und sehr armseligen Eindruck, bis im Jahr 2005 mit umfangreichen Sicherungs- und Instandhaltungsarbeiten begonnen wurde. Hier leben immer noch mehrere dunkelhäutige Familien, allesamt Nachfahren ehemaliger Sklaven aus Schwarzafrika (Haratin).

Umgebung

Ksur
In der näheren und weiteren Umgebung von Rissani gibt es noch etwa 50 weitere Ksur mit einem geometrischen Grundriss: Ksar Ouled Abd-el-Halim, Ksar Abbar u. v. a. (siehe Weblink). Diese wurden zumeist erst vor ca. 100 bis 200 Jahren erbaut und dienten teilweise als Rückzugs- oder Verbannungsort für Witwen oder andere unliebsame Mitglieder der Königsfamilie. Alle Bauten sind arg verfallen und dienen heute als heruntergekommene Unterkünfte für die Wächterfamilien und andere Personen aus ärmeren Bevölkerungsschichten. Lediglich die Reste von Bauornamentik an den Toren oder Türmen der Ksur zeigen an, dass sie einst bessere Zeiten gesehen haben.

Mausoleum Moulay Ali Cherif
Unweit des Ksar Abbar liegt das Mausoleum für Moulay Ali Cherif, des im Jahr 1659 in Rissani verstorbenen Begründers der Alawiden-Dynastie. Große Teile der Anlage wurden erst in den 1960er Jahren erbaut und werden von der marokkanischen Königsfamilie bestens ausgestattet und gepflegt. Die Bezeichnung 'Cherif' deutet darauf hin, dass man den Gründer der Dynastie und somit auch alle seine männlichen Nachkommen – also auch den jetzigen marokkanischen König – als direkte Nachfahren des Propheten Mohammed ansieht und entsprechend respektiert. Nur die gepflegte Gartenanlage des Mausoleums – für Muslime eine Anspielung auf das im Koran prophezeite Paradies – ist für Touristen zugänglich, der eigentliche Grabbau kann dagegen nur von außen betrachtet werden.

Persönlichkeiten
 Muhammad al-Hilali (1893–1987), Religionsgelehrter und Koranübersetzer

Literatur
 Arnold Betten: Marokko. Antike, Berbertraditionen und Islam – Geschichte, Kunst und Kultur im Maghreb. DuMont-Verlag, Ostfildern 2012, ISBN 978-3-7701-3935-4, S. 309f.
 Ingeborg Lehmann, Rita Henss u. a.: Marokko. Baedeker-Verlag, Ostfildern 2010, ISBN 978-3-8297-1251-4, S. 466ff.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Marokko
Oase (Marokko)
Ort in Afrika

Rissani


O terremoto Riobamba de 1797 ocorreu às 12h30 UTC de 4 de fevereiro. Ele devastou a cidade de Riobamba e muitas outras cidades no vale interandino, causando entre 6 000 a 40 000 vítimas. Estima-se que as intensidades sísmicas na área epicentral atingiram pelo menos XI na escala de intensidade de Mercalli, e que o terremoto teve uma magnitude de 7,6–8,3, o evento histórico mais poderoso conhecido no Equador. O terremoto foi estudado pelo geógrafo prussiano Alexander von Humboldt, quando ele visitou a área em 1801-1802.

Desastres

Terremoto de Riobamba


Deathwatch es una película estrenada en 2002, dirigida por Michael J. Bassett y protagonizada por Jamie Bell.

Sinopsis
La historia se centra en 1917 en la Primera Guerra Mundial. Soldados aliados y tropas alemanes se enfrentan en las llanuras del norte de Europa. La muerte los rodea, allí hay cadáveres. Al llegar a una trinchera alemana se encuentran con un soldado alemán, que se encontraba dentro de la misma, sentado. Los soldados no dudan en tomarlo como prisionero. Luego de eso comenzarán a vivir sucesivas situaciones extrañas dentro de la misma trinchera. Algunos mueren misteriosamente y desaparecen, mientras que los que están a salvo se vuelven locos y empiezan a matarse unos a otros. El único que parece mantener la cordura es Charlie Shakespeare (Jamie Bell), quien es el más joven y menos violento del grupo. Al final, logra salvar de que maten al soldado alemán y le dice que escape mientras que se abre un gran agujero en la tierra que se lleva consigo a Shakespeare. Este despierta en una cueva y ve que hay un grupo de personas juntas en una fogata, su equipo. Shakespeare, al pensar que ese era el infierno, busca una salida hasta encontrarla. Cuando sale, encuentra al mismo soldado alemán al que dejó escapar apuntándole con un arma. Shakespeare le pregunta por qué lo quiere matar, si este lo ayudó. A lo que el soldado le responde que sí, que por eso él puede salir. De pronto, Shakespeare ve una escalera para salir de la trinchera y desaparece en un muro de niebla.

Reparto
Jamie Bell como Soldado raso Charlie Shakespeare.
Ruaidhri Conroy como Soldado raso Colin Chevasse.
Mike Downey como Capitán Martin Plummer.
Laurence Fox como Capitán Bramwell Jennings.
Roman Horak como soldado alemán.
Dean Lennox Kelly como Soldado raso Willie McNess.
Torben Liebrecht como Friedrich.
Kris Marshall como Soldado raso Barry Starinski.
Hans Matheson como Soldado raso Jack Hawkstone.
Hugh O'Conor como Soldado raso Anthony Bradford.
Matthew Rhys como "Doc" Fairweather.
Andy Serkis como Soldado raso Thomas Quinn.
Hugo Speer como Sargento David Tate.
Pavel Tesar como "hombre lodo".

Realización
La película fue filmada en República Checa (Benešov y Praga) y Reino Unido.

Referencias

Enlaces externos
 Deathwatch (IMDb)
 Tráiler

Películas de suspenso
Películas de guerra
Películas de terror
Películas sobre la Primera Guerra Mundial

Deathwatch