හයේ සති 'ටුවර් ඉතිහාසය, ප්රංශය, ස්විට්සර්ලන්තය, ජර්මනිය, ඕලන්දය කොටසක් හරහා; එය රුවල් වටය ලිපි විස්තරාත්මක සමග ජිනීවා සහ Chamouni ඇති ග්ලැසියර ලේක් ඉංගී්රසි රොමාන්තික කතුවරුන් මේරි ෂෙලී හා පර්සි Bysshe ෂෙලී විසින් ගමන් ආඛ්යානය වේ. වර්ෂ 1817 දී ප්රකාශයට පත්, එය මරියා, පර්සි, සහ මරියා stepsister විසින් ගන්නා සංචාර දෙකක්, ක්ලෙයාර් Clairmont විස්තර: යුරෝපය පුරා එක් 1814 දී, සහ කොටස් තුනකට බෙදේ 1816. එක් ලේක් ජිනීවා, පෙළ සඟරාවක් සමන්විත වේ, අක්ෂර හතර, හා පර්සි ෂෙලී ගේ "යැ මොන්ට් බ්ලාන්ක්". මීට අමතරව එම කවිය සිට, පෙළ මූලික වශයෙන් මේරි ෂෙලී විසින් රචිත සහ සංවිධානය කරන ලදී. වර්ෂ 1840 දී ඇය පර්සි ෂෙලී ලේඛන එකතුවක් ඔවුන් යලි, එම සඟරාව හා ලිපි සංශෝධනය.හයේ සති 'ටුවර් ඉතිහාසය, ප්රංශය, ස්විට්සර්ලන්තය, ජර්මනිය, ඕලන්දය කොටසක් හරහා; එය රුවල් වටය ලිපි විස්තරාත්මක සමග ජිනීවා සහ Chamouni ඇති ග්ලැසියර ලේක් ඉංගී්රසි රොමාන්තික කතුවරුන් මේරි ෂෙලී හා පර්සි Bysshe ෂෙලී විසින් ගමන් ආඛ්යානය වේ. වර්ෂ 1817 දී ප්රකාශයට පත්, එය මරියා, පර්සි, සහ මරියා stepsister විසින් ගන්නා සංචාර දෙකක්, ක්ලෙයාර් Clairmont විස්තර: යුරෝපය පුරා එක් 1814 දී, සහ කොටස් තුනකට බෙදේ 1816. එක් ලේක් ජිනීවා, පෙළ සඟරාවක් සමන්විත වේ, අක්ෂර හතර, හා පර්සි ෂෙලී ගේ "යැ මොන්ට් බ්ලාන්ක්". මීට අමතරව එම කවිය සිට, පෙළ මූලික වශයෙන් මේරි ෂෙලී විසින් රචිත සහ සංවිධානය කරන ලදී. වර්ෂ 1840 දී ඇය පර්සි ෂෙලී ලේඛන එකතුවක් ඔවුන් යලි, එම සඟරාව හා ලිපි සංශෝධනය.

Bibliography
 Bennett, Betty T. Mary Wollstonecraft Shelley: An Introduction. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1998. ISBN 0-8018-5976-X.
 Colbert, Benjamin. "Contemporary Notice of the Shelleys' History of a Six Weeks' Tour: Two New Early Reviews". Keats-Shelley Journal 48 (1999): 22–29.
 Fisch, Audrey A,  Anne K. Mellor,  and Esther H. Schor. "Introduction". The Other Mary Shelley: Beyond Frankenstein. Eds. Audrey A. Fisch, Anne K. Mellor, and Esther H. Schor. New York: Oxford University Press, 1993. ISBN 0-19-507740-7.
 Jones, Angela D. "Lying Near the Truth: Mary Shelley Performs the Private". Iconoclastic Departures: Mary Shelley after Frankenstein. Eds. Syndy M. Conger, Frederick S. Frank, and Gregory O'Dea. Teaneck, NJ: Fairleigh Dickinson University Press, 1994. ISBN 0-8386-3684-5.
 Labbe, Jacqueline M. "A Family Romance: Mary Wollstonecraft, Mary Godwin, and Travel". Genre 25 (1992): 211–28.
 Moskal, Jeanne. "'To speak in Sanchean phrase': Cervantes and the Politics of Mary Shelley's History of a Six Weeks' Tour". Mary Shelley in Her Times. Ed. Betty T. Bennett and Stuart Curran. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2000. ISBN 0-8018-7733-4.
 Moskal, Jeanne. "Introductory note". The Novels and Selected Works of Mary Shelley. Vol. 8. London: William Pickering, 1996. ISBN 1-85196-076-7.
 Moskal, Jeanne. "Travel writing". The Cambridge Companion to Mary Shelley. Ed. Esther Schor. Cambridge: Cambridge University Press, 2003. ISBN 0-521-00770-4.
 Nitchie, Elizabeth. "Mary Shelley, Traveller". Keats-Shelley Journal 10 (1961): 22–42.
 Rieder, John. "Shelley's 'Mont Blanc': Landscape and the Ideology of the Sacred Text". ELH 48.4 (1981): 778–798.
 Seymour, Miranda. Mary Shelley. London: John Murray, 2000. ISBN 0-7195-5711-9.
 [Shelley, Mary and Percy Shelley]. History of a Six Weeks' Tour through a part of France, Switzerland, Germany, and Holland; with Letters Descriptive of a Sail Round the Lake of Geneva and of the Glaciers of Chamouni. London: T. Hookham, Jr. and C. and J. Ollier, 1817. Google Books. Retrieved 31 July 2008.
 Shelley, Percy Bysshe. The Prose Works of Percy Bysshe Shelley. Ed. E. B. Murray. Vol. I. Oxford: Clarendon Press, 1993. ISBN 0-19-812748-0.
 Smith, Johanna M. Mary Shelley. New York: Twayne, 1996. ISBN 0-8057-7045-3.
 St Clair, William. The Godwins and the Shelleys: The Biography of a Family. London: Faber & Faber, 1989. ISBN 0-571-15422-0.
 Sunstein, Emily W. Mary Shelley: Romance and Reality. 1989. Baltimore: Johns Hopkins University Press,  1991. ISBN 0-8018-4218-2.

History of a Six Weeks' Tour


Franz steht für:

 Franz, männlicher Vorname
 Franz (Comiczeichner) (1948–2003), belgischer Comiczeichner
 Franz, Spitzname für Navigator im Flugzeug
 Franz (Familienname), Namensträger siehe dort
 Franz (Mondkrater), benannt nach dem Astronomen Julius Franz
 Franz (Ontario), Gemeinde in Kanada
 Franz Lisp, Dialekt der Programmiersprache LISP

franz. ist
 die Abkürzung für französisch

Siehe auch:

 Franziskus
 Franziskus (Papst)
 Roter Franz
 France
 Franc (Begriffsklärung)
 Frans
 Frantz
 Franz-Franz

FRANZ

Franz (Begriffsklärung)


Pokrajina Bayburt (tur.: Bayburt ili) je pokrajina u sjeveroistočnom dijelu Turske. Prema podacima s kraja 2010. godine, pokrajina ima 74.412 stanovnika i površinu od 3.652 km2.

Glavni grad pokrajine je Bayburt.

Okruzi i gradovi
Pokrajina je podijeljena na tri okruga:
 Aydıntepe
 Bayburt i
 Demirözü.

U okrugu se nalaze sljedeći gradovi (s brojem stanovnika):
 Bayburt (32.141)
 Aydıntepe (2.663)
 Gökçedere (2.389)
 Demirözü (2.137)
 Arpalı (1.934) i
 Konursu (1.569).

Klima
Prema Köppenovoj klasifikaciji klime, u pokrajini vlada vlažna kontinentalna klima.
Prosječna godišnja temperatura iznosi oko 6,7 °C. Najtopliji mjesec u godini je srpanj s prosječnom temperaturom od 17,8 °C dok je najhladniji siječanj kada prosječna temperatura iznosi oko -6,1 °C.

Izvori

Vanjskr poveznice

 službena web stranica guvernera Bayburta
 Bayburt, informacije o vremenskoj situaciji

Turske pokrajine

Bayburt (pokrajina)


Glen Falls ist der Name folgender geografischen Objekte in den Vereinigten Staaten:

Orte:
 Glen Falls (Maryland)
 Glen Falls (New York)
 Glen Falls (West Virginia)

Wasserfälle:
 Glen Falls (Wasserfall in New York) bei Williamsville
 Glen Falls (North Carolina) im Nantahala National Forest

Glen Falls


Cette page répertorie les représentations diplomatiques accréditées à Jersey. Jersey est une dépendance de la Couronne britannique et n'a pas d'ambassades en son sein, mais des consulats généraux ou honoraires.

Government House

La maison du Gouvernement, ou Governement House est le lieu de résidence du Lieutenant-gouverneur de Jersey, représentant direct du Royaume-Uni auprès de Jersey. Le bâtiment actuel date de 1822 et est la cinquième construite depuis le début de la relation entre le Royaume-Uni et Jersey.

Consulats honoraires

Résidant à Saint-Hélier, sauf indication contraire.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Représentations diplomatiques au Royaume-Uni
 Représentations diplomatiques du Royaume-Uni
 Dépendances de la Couronne

Liens externes

Liste en rapport avec Jersey
Politique à Jersey
Jersey

Représentations diplomatiques à Jersey


Miss Panamá 2012 la 46ª edición del concurso Miss Panamá tuvo lugar en el Hotel Riu Plaza Panamá, Panamá el viernes 30 de marzo de 2012.

Miss Panamá 2012 ha sido la segunda edición del certamen de belleza nacional más importante de Panamá, bajo una nueva dirección, en la cual Sheldry Sáez Miss Panamá para Miss Universo 2011 de Herrera, e Irene Núñez Miss Panamá para Miss Mundo 2011 de Veraguas haciendo reina del certamen a  Stephanie Vander Werf de Panamá Centro y a Maricely González de Bocas del Toro como sus sucesoras respectivamente. Nuevamente bajo la producción de Marisela Moreno ex-Miss Panamá para Miss Mundo y la OMP (Organización Miss Panamá) escogieron dentro de 12 participantes a la ganadora.

También es importante mencionar que Keity Mendieta Miss Panamá que obtuvo el Miss Internacional  2011 de Panamá Centro, coronó a su sucesora. Al mismo tiempo Marelissa Him Miss Panamá para Miss Tierra 2011 de Panamá Centro coronó a su sucesora la misma noche del evento.

Vander Werf compitió en la edición número 61 del Miss Universo 2012 que se realizó el 19 de diciembre de 2012, en el PH Live del Planet Hollywood Resort and Casino de Las Vegas, Estados Unidos.

González ganadora del título de Miss Panamá Mundo, representó al país en el Miss Mundo 2012 concurso que se llevó a cabo en la Ciudad de Ordos, Mongolia Interior, China; Jordán ganadora del título Miss Panamá Internacional, representó al país en el Miss Internacional 2012 concurso que se llevó a cabo en Okinawa, Japón el 21 de octubre de 2012; de igual manera Ibáñez ganadora del título Miss Panamá Tierra, representó al país en el Miss Tierra 2012 que se llevó a cabo en Filipinas.

Ganadoras

Show de Presentación
Esta concurso también llamado Show Preliminar y Consejo de las Misses se celebró el 6 de febrero de 2012, esa  noche las doce finalistas oficiales fueron seleccionadas para la final del Miss Panamá 2012. Un jurado, acompañado con el asesoramiento de las mises, once de los finalistas son seleccionadas sobre la base de los resultados de las chicas durante el evento en traje de baño y las categorías de vestido elegante. La candidata número 12, serán seleccionada a través de los votos de los asistentes a la Gala, una vez que el espectáculo.

Introducción
El Open fue con la versión en inglés de la canción "We found love"  de Rihanna, donde las 12 candidatas hicieron su primera aparición de la noche.

Premios especiales

Competencia de Trajes nacionales
El 5 de marzo de 2012, se celebró el concurso Nacional de Trajes de Fantasía llamado Descubre Tu Interior. El traje ganador representara a Panamá en Miss Universo 2012. En esta prueba las concursantes no son evaluadas, solo el traje que llevan puesto. Es una competencia que muestra la riqueza del país plasmado en los trajes coloridos y fascinantes hechos por diseñadores panameños que combinan el pasado y el presente de Panamá. El traje ganador representar a Panamá en Miss Universo 2012.

 Bocas del Toro - "Diosa da Bahide" (Competirá en Miss Universo 2012)
 Chiriquí Occidente - "El Altar de Oro"
 Chiriquí - "Panamá la Vieja"
 Panamá Oeste - "El Chamán"
 Panamá Este - "El espitíru del Darién"
 Colón - "Las Joyas de la Pollera "El Joyero"

 Coclé - "Un Tesoro por Descubrir"
 Darién - "Atelopus Zeteki"
 Herrera - "Panamá Precolombina"
 Panamá Centro - "La Guacamaya"
 Veraguas - "Awena Protectora de Los Mares"
 Los Santos - "Las Voces de Cubita"

Entrevista preliminar
El día jueves 29 de marzo se celebró la entrevista de las candidatas al Miss Panamá donde fueron calificadas en traje de baño y entrevista personal.

Jueces
 Gustavo Álvarez: Gerente General de Peugeot Panamá.
 Anabel Quintero: Ecuatoriana, diseñadora de modas.
 Reina Royo Rivera: Miss Panamá para Miss Universo 1995.
 Carlos Mastellari, Director de Grupo Pompa.
 Oscar Borda Colombia. Gerente General de Claro Panamá.
 Tania Hyman: Cheerleader, actriz y dueña de la academia Tania Models.
 Marcel Andrew Chang: Director de ventas, RIU Plaza Panamá
 Alejandro Rada Cassab: Colombiano. Doctor Médico, fundador de Rada Cassab estética médica.
 Ximena Navarrete Rosete: Mexicana Miss Universo 2010
 Katty Pulido: Venezolana.  Directora de Katty Pulido International Academy reconocida empresa de modelaje.
 Gabriel Ramos: Venezolano. Entrenador con experiencia en concursos de belleza.

Candidatas oficiales (12 finalistas)
Estas son las candidatas seleccionadas para esta edición.

Significado histórico
 Panamá Centro gana Miss Panamá, última vez en el 2008 con Carolina Dementiev.
 Panamá Centro, Veraguas, Bocas del Toro & Herrera vuelven a clasificar en el top final por consecutivo año.
 Chiriquí retorna a las finales después de dos años 2010.
 Coclé gana el título Miss Earth Panamá por primera vez.
 Chiriquí gana el título Miss International Panamá por segunda ocasión, última vez en el 2009.

Candidatas (Top 20)
Chicas escogidas para la preliminar celebrada el lunes 6 de febrero de 2012 para seleccionar el top 12 de finalistas. En color las finalistas eliminadas en la preliminar.

Calendario de elección
 Lunes 6 de febrero Show de presentación y preliminar.
 Lunes 5 de marzo competencia de trajes nacionales.
 Viernes 30 de marzo noche final, coronación de Miss Panamá 2012.

Datos sobre las candidatas
 Maricely González Pomares fue Miss Turismo Internacional Panamá 2010 y participó en el Miss Turismo Internacional 2010 en Malasia. Donde clasificó en el grupo de semi-finalistas (Top 20).
 Yinela Yero fue reina del carnaval de la Ciudad de Panamá en el 2011 y representó a Panamá en el Miss Teenager Universe en donde se colocó en el top 5 quedando de tercera finalista.
 Natalia Tamayo Dominici participó en Elite Model Look Panamá, Chico y Chica Modelo, Reina Costa Maya Internacional, Miss World Business en Colombia y Reina Internacional del Carnaval en el Ecuador.
 Nabil González fue Miss Atlántico Panamá 2009 y participó en el Miss Atlántico Internacional 2009 en Montevideo, Uruguay.
 Elisa Estrada participó en el Miss Teen América 2007 Panamá, donde fue primera finalista y en el Ford Super Model of the World en Sao Paulo, Brasil, donde ganó.
 Karen Jordan participó en el certamen nacional Miss Mundo Panamá 2010, Reina Internacional del Café en Manizales, Colombia, Chica Avon 2010, la señorita Modelo del Mundo Panamá 2011 y Miss Asia Pacific 2011 en Corea.
 Astrid Caballero participó en el Miss Teen América Panamá 2009 (segunda finalista), y más tarde en el Miss Mundo Panamá 2010.
 Heidy Choy fue Reina China Panamá y participó en el Miss Turismo Internacional Panamá donde fue una de las ganadoras con el título de World Miss University Panamá. En la competencia internacional se colocó en el top 10.

Participación Internacional
 Maricely González Pomares fue cuartofinalista (Top 30) en Miss Mundo 2012 y Top 5 en la prueba de Miss Mundo Talento. También fue al Miss Continente Americano 2012 donde ocupó la posición de Virreina.

 Karen Jordán no logró clasificar en el Miss Internacional 2012, aunque se figuró como gran favorita durante todo el certamen.

 Elissa Estrada no logró clasificar en la final del Miss Panamá, pero fue asignada al Miss Supranacional 2012 en donde alcanzó el Top 10 y fue consagrada como Reina de América en dicho concurso.

 Stephanie Vander Werf no paso al top 16 del concurso Miss Universo 2012 aunque era una de las latinas mayor preparada. En la competencia de traje típico ocupó el puesto 8 de 89 candidatas.

 Ana Lorena Ibáñez no logró clasificar en el Miss Tierra 2012, sin embargo participó en Reina Hispanoamericana 2012 en el cual llegó a la ronda de preguntas y respuestas.

 Astrid Caballero participó en el Miss Intercontinental 2012 no logró clasificar aunque fue considerada por muchos como una gran favorita a la corona.

Referencias

Enlaces externos
 Panamá 2012 Sitio Oficial
 Miss Panamá
 Miss Panamá Facebook

Concursos de belleza en 2012
Concursos de belleza de Panamá

Miss Panamá 2012


هيرسكي (Гірське) هي مدينة في محافظة لوهانسك في أوكرانيا.

مراجع

مدن مقاطعة لوهانسك
مدن وبلدات بنيت في حقبة الإمبراطورية الروسية
مدن وبلدات في أوكرانيا شيدت إبان الإمبراطورية الروسية

هيرسكي


أحمدُّ ولد عبد القادر شاعر وروائي وباحث موريتاني (مولود عام 1941) ينحدر من بادية مدينة بوتلميت الواقعة على بُعد 150 كلم شرق العاصمة نواكشوط، بولاية الترارزة في الجنوب الغربي الموريتاني، وقد نشأ في بيئة تشتهر بالشعر وعلوم اللغة العربية والشريعة الإسلامية.

درس في محاضرها والتحق متأخرا بالتعليم النظامي ثم زاول التدريس في المدارس الحكومية بالتعليم الابتدائي من عام 1965 إلى 1971. ويعد من أبرز رواد الشعر الحديث في موريتانيا، وأحد الأدباء الذين جمعوا بين الإبداع الشعري والرواية. نالت قضايا الوطن العربي والفلسطيني بشكل خاص حيزا كبيرا في شعره.

التاريخ
درس في الكتاب ما بين 1946 إلي 1954، تعلم القرآن ودرس بعض الدواوين الجاهلية، درس في معهد الدراسات الإسلامية في بوتلميت في الفترة 1962-1965. عمل باحثًا بالمعهد الموريتاني للبحث العلمي في الآثار والمخطوطات من عام 1976 إلى عام 1984. وأصبح مستشاراً للرئيس ما بين عام 1985 – 1986. من مؤسسي حركة القوميين العرب في موريتانيا في ستينيات القرن المنصرم قبل أن يتحول إلي التيار اليساري مع جورج حبش إثر هزيمة 1967. شارك في تحرير جريدة موريتانيا الفتاة وهي أول جريدة للقوميين العرب بموريتانيا. كما عمل محرراً في نشرية صحيفة المظلوم السرية التي كانت تصدرها الحركة الوطنية الديمقراطية في بدايات السبعينيات. وهو عضو لجنة القيادة المحلية لحركة القوميين العرب عام 1966. دخل السجن السياسي ثلاث مرات في الستينيات والسبعينيات.

عضو اتحاد المؤرخين العرب وله حضور بارز في المشاهد الثقافية العربية في العراق والشام والخليج. ترأس منتدى المعرفة، وكان أمين عام اتحاد الأدباء الموريتانيين بين أواخر السبعينيات وأوائل الثمانينيات.

أعماله

روايات
 الأسماء المتغيرة، 1981
 القبر المجهول، 1984
 العيون الشاخصة، 1999

دواوين
 أصداء الرمال (ديوان شعر)، بيروت، 1981
 كوابيس  (ديوان شعر)، المغرب، 2000
 المجموعة الشعرية (ديوان شعري)، لبنان، 2014

مراجع

أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
شعراء موريتانيون
مواليد 1941
أعضاء اتحاد المؤرخين العرب
أشخاص من بوتلميت
كتاب بالعربية في القرن 20
كتاب بالعربية في القرن 21

أحمد ولد عبد القادر


Kepler-62c jest egzoplanet koji orbitira zvijezdu Kepler-62 na udaljenosti od 990 svjetlosnih godina u zviježđu Lira. Otkriven je 18. travnja 2013., a otkrio ju je Svemirski teleskop Kepler. Najmanji je planet u sustavu, i jedan od manjih poznatih.

Izvori

Vanjske poveznice

c

Kepler-62c


Ben is Back er en dramafilm, instrueret af Peter Hedges og med Lucas Hedges, Julia Roberts, og Courtney B. Vance i hovedrollerne.

Medvirkende
 Julia Roberts som Holly Burns
 Lucas Hedges som Ben Burns
 Courtney B. Vance som Neal Beeby
 Kathryn Newton som Ivy Burns
 Rachel Bay Jones som Beth Conyers
 David Zaldivar som Spencer 'Spider' Webbs
 Alexandra Park som Cara K
 Michael Esper som Clayton
 Tim Guinee som Phil
 Myra Lucretia Taylor som Sally

Eksterne henvisninger

Julefilm fra USA
Amerikanske film fra 2018
Dramafilm fra USA
Engelsksprogede film

Ben is Back


This is a list of trans-Neptunian objects (TNOs), which are minor planets in the Solar System that orbit the Sun at a greater distance on average than Neptune, that is, their orbit has a semi-major axis greater than 30.1 astronomical units (AU). The Kuiper belt, scattered disk, and Oort cloud are three conventional divisions of this volume of space. , the catalog of minor planets contains 901 numbered TNOs. In addition, there are more than 3,000 unnumbered TNOs, which have been observed since 1993.

This list consists of all types of TNO subgroups: classical Kuiper belt objects, also known as "cubewanos", the resonant trans-Neptunian objects with their main and higher-order resonant subgroups, the scattered disc objects (SDOs), and the extreme trans-Neptunian objects including the ESDOs, EDDOs, and sednoids, which have a semi-major axis of at least 150 AU and a perihelion (closest approach to the Sun) greater than that of Neptune. The list also contains several centaurs, if the object's orbit has a sufficiently large semi-major axis (a). Centaurs have unstable orbits in which the perihelion (q) is well inside of Neptune's orbit but the farthest point (aphelion, Q) is very distant.

The first TNO to be discovered was Pluto in 1930. It became the namesake of a larger group of resonant objects called plutinos (another such resonant subgroup are the twotinos). It took more than 60 years to discover a second TNO, Albion (provisionally known as ), in 1992. The largest known trans-Neptunian objects are Pluto and , followed by  and , all of them being officially recognized as dwarf planets by the IAU. There are also several dwarf planet candidates such as , , , and .  Most TNOs have low albedos typically around 0.09. Their color varies from blue-grey to very red (classes BB, BR, IR and RR). The following list also gives an object's full designation, mean-diameter (D), and discovery circumstances (date, discoverer and discovery site), as well as its orbital inclination (i) and eccentricity (e).

List

This list includes all numbered trans-Neptunian objects with a semi-major axis greater than 30.1 astronomical units (AU), Neptune's average orbital distance from the Sun. The data is sourced from MPC's "List of Trans Neptunian Objects" and "List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects", completed with remarks and information from Johnston's Archive (diameter, class, binary, albedo, spectral taxonomy and B–R color index).

Unnumbered TNOs

There are more than 3,000 unnumbered trans-Neptunian objects, defined here as minor planets with a semi-major axis larger than 30.1 AU (Neptune's average orbital distance from the Sun). The data is sourced from MPC's "List of Trans Neptunian Objects" and "List Of Centaurs and Scattered-Disk Objects", completed with information from Johnston's Archive (diameter, class, binary status, etc.). For the list of numbered TNOs, see .

Trans-Neptunian satellites

A growing number of TNOs are revealed to be binary systems with a minor-planet moon orbiting its primary. There are also several multiple systems with more than one satellite.

Diagram: orbital classes

Trans-Neptunian objects colorized by their orbital subclass and plotted in the orbital parameter space (eccentricity and inclination versus semi-major axis). The plot for the entire region contains 1418 objects including plutinos (#185), twotinos (#36), other resonant objects (#124), cubewanos (#420), inner (#40) and outer classical objects (#6), SDOs (#289), sednoids (#11), centaurs (#101) and other TNOs (#206).

See also
 Lists of astronomical objects
 List of centaurs (small Solar System bodies)
 List of minor planets
 List of the brightest Kuiper belt objects
 List of Solar System objects by greatest aphelion
 List of Solar System objects most distant from the Sun
 Planet Nine

Notes

References

External links
 How many dwarf planets are there in the outer solar system?, Michael Brown, Caltech
 OSSOS TNODB by the Outer Solar System Origins Survey
 Minor Planet Center: List of Transneptunian Objects
 Minor Planet Center: List of Centaurs and Scattered-Disk Objects
 Johnston's Archive: List of Known trans-Neptunian Objects
 Johnston's Archive: Trans-Neptunian Objects
 Known extreme outer solar system objects, Scott Sheppard, Carnegie Science Center

Lists of trans-Neptunian objects

Neptunian, trans

List of trans-Neptunian objects


سفيان يونس، من مواليد 25 نوفمبر 1982، لاعب كرة قدم جزائري.

مراجع

وصلات خارجية

جزائريون في القرن 21
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الأبيار (الجزائر العاصمة)
قبائليون
لاعبو اتحاد الحراش
لاعبو الرابطة الجزائرية المحترفة الأولى لكرة القدم
لاعبو شباب بلوزداد
لاعبو شبيبة القبائل
لاعبو كرة قدم جزائريون
لاعبو كرة قدم من الجزائر
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم تحت 23 سنة
لاعبو مولودية الجزائر
لاعبو وفاق سطيف
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1403 هـ
مواليد 1982
مواليد في مدينة الجزائر
لاعبو كرة قدم رجال جزائريون

سفيان يونس


Framsden est un village et une paroisse civile située à environ  au nord d'Ipswich dans le Suffolk.

Sa population était de  en 2011.

Notes et références

Liens externes

Village dans le Suffolk

Framsden


Chapters Inc. is a Canadian big box bookstore banner owned by Indigo Books and Music. Formerly a separate company competing with Indigo, the combined company has continued to operate both banners since their merger in 2001. As of July 2017, it operated 89 superstores under the banners Chapters and Indigo, and 122 small format stores under the banners Coles, Indigospirit, SmithBooks and The Book Company.

History

Chapters Inc. was created in 1994 when founder and CEO, Lawrence Stevenson led the buyout and merger of Canada's two largest book chains at the time: Coles and SmithBooks (formerly the Canadian division of U.K. book chain W. H. Smith). SmithBooks was acquired from Federal Industries and Coles was acquired from Southam Inc. Canadian General Capital and Pathfinder Capital bought these two chains to build large-format book superstores comparable to those of the American bookstore chains Barnes & Noble and Borders.

The new company was created in April 1995 and the first two book superstores were opened in November 1995. The original superstores were in Burlington, Ontario and Burnaby, British Columbia.

Chapters quickly changed the face of Canada's book selling industry. Previously, companies like Coles and Smithbooks had many small stores. Chapters built large box stores with a much larger product selection. Chapters provided chairs and couches for their customers, as well as Starbucks coffee shops, and did not discourage reading inside the store. The company became Canada's largest book retailer, with 77 superstores branded as Chapters and more than 280 mall-based stores under the names Coles, SmithBooks (formerly the Canadian branch of W H Smith), Classic Bookshops, the Book Company, and Active Minds. However, the SmithBooks, the Book Company, and Classic Bookshops names have been gradually phased and locations rebranded as Coles stores in recent years. Canada's first book superstore, Toronto's World's Biggest Bookstore, once part of the Coles chain, was also owned by Chapters and had continued to operate under its original name.

Chapters grew quickly. It was criticized, however, for several reasons. It was blamed for the demise of several independent bookstores across Canada, especially alternative stores carrying obscure or controversial titles. Although it was said that Chapters also built its business around moving massive numbers of a few bestsellers, the majority of its sales came from backlist titles. As the company's market share grew it represented the lion's share of many publishers' sales.

Chapters did not keep the box book store market to itself, however, with the opening of Indigo. Headed by Heather Reisman, Indigo began to compete with Chapters in select markets and opened 14 stores. Chapters aggressively expanded into online bookselling with chapters.ca to compete with Amazon and also was a majority investor in Pegasus, a book wholesaler. Pegasus was needed to be able to serve the online sales but the business was resisted by Canadian publishers and was not successful. In the autumn of 2000 Indigo launched a hostile takeover. Indigo was able to convince the Competition Bureau that Indigo was not a viable standalone business given the enormous losses that it was sustaining and thus had to be able to merge with the profitable Chapters retail chain. By early 2001, Indigo had been successful in purchasing Chapters, but kept both the Chapters and Indigo brands; subsequently a number of Chapters stores near Indigo locations were closed. In some cases, Coles and SmithBooks stores were shut down if they were too close to a Chapters site.

Although there are still some aesthetic differences between the store designs of the Chapters and Indigo banners, they now share many common elements. Moreover, aside from Indigo's larger focus on music, product selection and special offers are not generally distinguishable from one to the other. Indigo has adopted the Starbucks cafes that were in Chapters stores and has reduced the seating areas in Chapters stores and introduced a very wide range of non-book products which had been carried at Indigo.

In 2014, the company began a move away from books, stocking everything from dishware to bathrobes prominently at the front of its stores, with the remaining book sections at the rear of the stores.

On January 1, 2018, the Chapters location in Bayview Village Shopping Centre was closed 18 years after its opening. The Starbucks café that appeared in all Chapters and Indigo locations was relocated and reopened in the mall. As a result of changes proposed by the owner to develop the site, the LCBO store moved into the former Chapters location in 2019.

Criticism and controversies

Since its takeover by Indigo, Chapters has been involved in several controversies, often tied to censorship concerns, or the strong support for Israel by the owner Heather Reisman and her husband Gerry Schwartz. Reisman and Schwartz head the HESEG Foundation, which provides scholarships for discharged lone-soldiers who served in the Israel Defense Forces.

The book "Mein Kampf" by Adolf Hitler was removed from the shelves of Chapters. There was controversy in the fact that the book is sometimes used in a historical context and some university or high school courses have the book on their syllabus.

References

External links

 Chapters Inc
 The Canadian Encyclopedia: Chapters Bid
 The Canadian Encyclopedia: Chapters Struggles to Survive
 Donney's Cafe:  Hot sip
 Publishers Weekly: Heather Reisman: "Cautiously, Respectfully Adore"

Book selling websites
Retail companies established in 1995
1995 establishments in Ontario
Bookstores established in the 20th century
Indigo Books and Music
2001 mergers and acquisitions

Chapters (bookstore)


Santa Fe ist eine philippinische Stadtgemeinde in der Provinz Romblon, in der Verwaltungsregion IV-B, Mimaropa. Sie hat  Einwohner (Zensus ). Sie wird als Gemeinde der fünften Einkommensklasse auf den Philippinen und als teilweise urbanisiert eingestuft.

Santa Fe liegt im Süden der Insel Tablas und die Topographie wird durch ein flachwelliges Terrain gekennzeichnet. Im Nordwesten liegt die Nachbargemeinde Looc, im Norden Alcantara und im Südwesten San Jose auf der Insel Carabao.

In der Gemeinde ist die School of Fisheries Technology der Romblon State University angesiedelt.

Baranggays
Die Gemeinde setzte sich 2011 aus elf Barangays zusammen:

Weblink

Ort auf den Philippinen
Provinz Romblon

Santa Fe (Romblon)


කටාන ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය යනු,  ශ්‍රී ලංකාවේ, බස්නාහිර පළාතේ,   ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ, පිහිටි ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයකි.
බහුතර සිංහල ජනතාවක් වෙසෙන ප්‍රදේශයකි.සුළු වශයෙන් දෙමළ,මුස්ලිම් ජාතින් වාසය කරයි. 2021 අප්‍රේල් 21 පාස්කු ප්‍රහාරය සිදු වූයේ කටාන කටුවපිටිය දෙවස්ථානයේය. සංවර්ධනය වෙමින් පවතින ප්‍රදේශයකි.

ග්‍රාම නිළධාරි වසම්

ආර්ථිකය

ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරුන්

ආශ්‍රිත ලිපි
ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස
ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත්
ශ්‍රී ලංකාවේ පරිපාලන දිස්ත්‍රික්ක

මූලාශ්‍ර
 Divisional Secretariats Portal

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස
ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කය

කටාන ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය


دورين ماتيوت ، من مواليد 5 أغسطس 1965 في بوغاتا كورتيوس في رومانيا، لاعب كرة قدم روماني سابق.

حاز على جائزة الحذاء الذهبي الأوروبي في عام 1989 برصيد 43 هدف.

لعب مع منتخب رومانيا لكرة القدم منذ عام 1984 وحتى عام 1991، وشارك معهم في 56 مباراة وسجل 10 أهداف.

مسيرته الكروية
لعب دورين ماتيوت خلال مسيرته الاحترافية مع 6 أندية في تسعة عشر موسمًا وسجل خلالها 137 هدف ضمن 368 مباراة. حيث فاز في موسم واحد بالكأس وفي موسم واحد بالدوري.

خاض دورين ماتيوت مسيرته مع  في موسم 1981–82 ليلعب معه ستة مواسم، مشاركًا في 132 مباراة سجل خلالها 36 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي دينامو بوخارست في موسم 1986–87 في المرة الأولى ليلعب معه خمسة مواسم ثم في موسم 1994–95 ولمدة موسمين، حيث شارك طوالها في 146 مباراة سجل خلالها 88 هدفًا. لينتقل بعدها إلى نادي ريال سرقسطة في موسم 1990–91 ولمدة موسمين، مشاركًا في 58 مباراة سجل خلالها 10 أهداف. ثم انتقل إلى نادي بريشيا في موسم 1992–93 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 4 مباريات ولم يسجل أي هدف. هذا وانتقل لاحقًا إلى نادي ريجيانا 1919 في موسم 1993–94 ولمدة موسمين، مشاركًا في 25 مباراة سجل خلالها 3 أهداف. ثم انتقل بعدها إلى نادي ستيودينتيسك بوخارست في موسم 1995–96 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 3 مباريات ولم يسجل أي هدف.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية رومانيون
لاعبو كرة قدم رجالية رومانيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مقاطعة كلوج
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو بريشيا
لاعبو دوري الدرجة الأولى الروماني
لاعبو ريال سرقسطة
لاعبو ستيودينتيسك بوخارست
لاعبو كأس العالم 1990
لاعبو كرة قدم رومانيون
لاعبو كرة قدم رومانيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو منتخب رومانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب رومانيا لكرة القدم
لاعبو نادي دينامو بوخارست
لاعبو نادي ريجينا 1919
مغتربون رومانيون في إسبانيا
مواليد 1965
رياضيون من مقاطعة كلوج
لاعبو كرة قدم من مقاطعة كلوج

دورين ماتيوت


Josef Klíma (* 16. November 1909 in Wien; † 30. November 1989 in Prag) war ein tschechischer Rechtshistoriker und Assyriologe, der sich besonders mit der Erforschung der Keilschriftrechte beschäftigte.

Leben

Klíma wurde in Wien geboren, wo sein Vater eine wichtige Position im Handelsministerium innehatte und besuchte dort eine tschechische Privatschule.

Nach Ende des Ersten Weltkrieges zog seine Familie nach Prag. An der dortigen Karls-Universität studierte er von 1928 bis 1932 vor allem bei Bedřich Hrozný, der eng mit dem zu dieser Zeit an der Karl-Ferdinands-Universität lehrenden Mariano San Nicolò, der auf den zuvor von Paul Koschaker bekleideten Lehrstuhl berufen wurde, zusammenarbeitete. Bis zum Beginn des Zweiten Weltkrieges studierte er außerdem klassische Philologie und Alte Geschichte mit Forschungsaufenthalten in Deutschland, Frankreich und Italien.

Ab 1935 arbeitete er als Jurist. Seine schon deutlich früher abgeschlossene Dissertation über altbabylonisches Erbrecht wurde erst 1947 angenommen. Auch nach dem Krieg hatte er teils mit erheblichen politischen Einschränkungen zu kämpfen.

Schriften
 Untersuchungen zum altbabylonischen Erbrecht. In: Monographien des Archiv orientální. Band 8. Prag, 1940.
 Zur Entziehung des Erbrechtes im altbabylonischen Recht. In: Festschrift Paul Koschaker. Band 3. Weimar 1939, S. 80–93.
 Einige Bemerkungen zur Bedeutung der "nicht-juristischen" Bestandteile der altbabylonischen Gesetzeswerke. In: Journal of Juristic Papyrology. 5, 1951, S. 161–186.

Literatur

Rechtshistoriker (20. Jahrhundert)
Keilschriftrechtler
Person (Wien)
Tschechoslowake
Geboren 1909
Gestorben 1989
Mann

Josef Klíma (Rechtswissenschaftler)


Harburg er en bydel i Bezirk Harburg i den tyske delstat Hamborg. Bydelen har 21.193 indbyggere (31.12.2006), et areal på 3,9 km² og en befolkningstæthed på 5.409 indbyggere pr. km².

Historie
Der er fundet tegn på, at der har været beboelse i området helt tilbage til yngre stenalder. Omkring 1257 kom området i fyrsteslægten Welfs besiddelse under hertugdømmet Braunschweig-Lüneburg. I 1297 opnåede byen købstadslignende rettigheder. Under Napoleonskrigene oplevede byen at blive indtaget af forskellige magter, indtil den i 1810 blev annekteret af Frankrig. Allerede i 1813 kom byen imidlertid ind under Kongeriget Hannover og under Preussen i 1866. I 1938 blev byen underlagt Hansestadt Hamburg og mistede dermed sin selvstændighed. Under 2. verdenskrig blev distriktet bombarderet ligesom resten af Hamborg.

Den 27. marts 2006 blev byen ramt af en tornado, der forårsagede store skader på især havnearealet, og to kranførere døde.

Bydele i Bezirk Harburg

Hamburg-Harburg


මගධ යනු මහා ජනපද 16ක් අතුරින් එකක් හෙවත් පුරාණ ඉන්දියාවේ කලාප වලින් එකකි. රාජධානියේ හර ප්‍රදේශය ගංගා නදියට දකුණින් පිහිටි බිහාරයයි. එහි අග නගරය රජගහ වේ. (වර්තමානයේ රාජ්ගීර්) පිලිවෙලින් ලිච්චවී සහ අග යන රජ දරුවන් ජය ගැනීමත් සමග ජනපදය නැගෙනහිර උත්තර ප්‍රදේශය, බිහාරයේ වැඩි ප්‍රදේශයක් (ගංගා නදිය) සහ බෙන්ගෝල් යන ප්‍රදේශද ඇතුලත් වන පරිදි ව්‍යාප්ත විය. එය පුරාණ මගධ රාජධානිය පිළිබද විස්තර රාමායනය, මහා භාරත, පුරාන යන ග්‍රාන්තයන්හි ඇතුලත් වේ. එසේම බෞද්ධ හා ජෛන ප්රිකාශන වල රාජධානිය පිළිබදව බොහෝ තැන් වල සදහන් කර ඇත. මගධ ජනයා සම්බන්ධයෙන් මුල්ම සදහනක් කෙරෙනුයේ අතර්වා-වේදයෙහි වන අතර ඔවුන් ඇන්ගා, ගාන්ධාරි, සහ මුජාවත් ජනයා සමග පහත් කොට සලකන ලද පිරිසක් ලෙස පෙන්වා තිබේ.

ඉන්දියාවේ ප්‍රධාන ආගම් දෙකක් ආරම්භ වූයේ මගධ ප්‍රදේශයෙනි. ඉන්දියාවේ බලවත් රාජ්‍ය දෙකක් වූ මෞර්ය අධිරාජ්‍ය සහ ගුප්ත අධිරාජ්‍ය ආරම්භ වූයේ මගධයෙනි. මෙම අධිරාජ්‍යන් පුරාණ ඉන්දියාවේ විද්‍යාව, ගණිතය, තාරකා විද්‍යාව ආගම සහ දර්ශන යන අංශයන්හි දියුණූව ගැන සලකා බලන ලද අතර එම කාල සීමාව ඉන්දියාවේ ස්වර්ණමය යුගය වශයෙන් සලකන ලදී. මගධ රාජධානියට රාජකුමාර වැනි සමූහාණ්ඩු ප්‍රජාව ඇතුලත් විය. ග්‍රාම වාසීන් ඔවුන්ගේ ප්‍රාදේශීය ප්‍රධානීන් වූ ග්‍රාමක වරුන් යටතේ රැස් වූහ.ඔවුන් පරිපාදනය විධායක, නෛතික සහ හමුදා කාණ්ඩ වලට බෙදා තිබින.

පිහිටිම
අලුත් දිස්ත්‍රික්ක වන දකුණු බිහාරියේ පිහිටා ඇති පට්නා සහ ගයා යන දිස්ත්‍රික්ක සහ නැගෙනහිර පිහිටි බෙංගාලයේ කොටසක් ද බිහිවීම කෙරෙහි මගධ රාජධානියේ පිහිටීම  ප්‍රබල ලෙස බලපෑවේය.  එම රාජධානිය උතුරින්  ගංගා නදියෙන් ද, නැගෙනහිරින් චම්පා නදියෙන් ද, දකුණු දෙසින් විදන්‍යා කදු වැටියෙන් ද, බටහිරින් සෝන් නදියෙන් ද වටවී ඇත. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේ සිට මේ දක්වා එහි සීමාවන් තුළට අන්ගා ඇතුළත් විය.

ඉතිහාසය

මගධ රාජ්‍යයේ මුල් පාලකයින් සම්බන්ධයෙන් ඇති තොරතුරු අල්පය. ඉතා වැදගත් මූලාශ්‍ර වන්නේ පුරාණ ශ්‍රී ලංකාවේ බෞද්ධ වංශ කථා, සහ පාලි රීතිය වැනි අනෙකුත් ජෛන හා බෞද්ධ ග්‍රන්ථයන්ය. මෙම මූලාශ්ර  වලට අනුව ක්‍රි.පූ. 684-424 දක්වා අවූ:200ක පමණ කාලයක් මගධ රාජ්‍ය ශ්‍රී නාග රාජපෙළපත විසින් පාලනය කල බව පෙනේ.

සිද්ධාර්ථ ගෞතමයාණන් වහන්සේ ක්‍රි.පූ. 563දී පමණ කෝසල නුවර කපිලවස්තු කුමාරයකු ලෙස උප්පත්තිය ලැබුවේ සීඝ්‍රනාග  රාජපෙලපත පාලනය කරන සමයේය. බුද්ධත්වයට පත් වීම ඇතුළුව උන්වහන්සේගේ ජීවිතයේ බොහෝ අවස්ථා සිදු වීම නිසා මගධ දේශය ආශිර්වාද ලත් ප්‍රදේශයක් ලෙස සැලකේ. සීඝුනාග පෙළපතෙහි බිම්බිසාර රාජතුමා වර්තමානයේ බටහිර බෙංගාලය නමින් හදුන්වන අංග ප්‍රදේශයද ජය ගනිමින් රාජ්‍ය ව්‍යාප්ත කිරීම සදහා ක්‍රියා කරන ලදී.

බිම්බිසාර රජතුමාගේ මරණය ඔහුගේ පුත්‍රයා වූ ආජාසත්ත කුමරු නිසා සිදුවිය. අසල්වැසි කෝසල රාජ්‍යයේ රජ වූ බිම්බිසාර රජගේ මාමණ්ඩිය වූ පසේනදී රජු විසින් තෑගි කරන ලද කාසි ප්‍රදේශය ආපසු රැගෙන කොසල හා මගධ රාජ්‍යයන් අතර යුද්ධයක් දියත් කරන ලදී. සැගවී සිට පහර දුන් සේනාව විසින් අජාසත්ත රජු සහ ඔහුගේ සේනාව අල්ලාගත් නමුත් පසේනදී රජු විසින් අජාසත්ත හා ඔහුගේ සේනාවට ආපසු මගධ දේශයට යාමට අවසර දුනි. පසුව කාසි ප්‍රදේශය යථා තත්ත්වයට පත් කර කරුණු රජකු හට සිය දූ කුමරියද සරණපාවා දෙන ලදී.

ගන්ජි (ගංගා නදිය) ගංගාවට උතුරින් පිහිටි ලිච්චවි රාජධානිය සමග අජාසත්ත රජු යුද වැදීම හේතුව තරමක් වෙනස් වේ. අජාසත්ත රජු සිය අමාත්ය වරයෙකු ලිච්චවි රාජ්‍යයට යවා ලිච්චවි රජ දරුවන්ගේ එක්සත් භාවයට හානි කිරීමට ක්රිජයා කරන ලද බව පෙනේ. සිය ප්‍රහාරය ගංගා නදිය හරහා දියත් කිරීම සදහා අජාසත්ත රජු විසින් පාටලීපුත්රත නගරයේ බලකොටුවක් ඉදි කරවන ලදී. එකිනෙකා හා එකග නොවූ එක්සත්කම බිදී ගිය ලිච්චවි රජදරුවන් බලකොටුව ඉදි කිරීමෙන් පසු පරාජයට පත් විය. අජාසත්ත රජු විසින් නව පන්නයේ ගිනි අවි දෙවර්ගයක් එනම් කැටපොලය හා නවීන යුදටැංකියක් හා සමානව පැද්දෙන යගදාවක් සහිතව වසන ලද අශ්ව කරත්තයක් භාවිතා කළ අයුරු ජෛන පොත්පත් වල සදහන් වේ. පාටලීපුත්ර  නගරය වෙළද මධ්යකස්තානයක් ලෙද සකස් වීමට පටන් ගත් අතර අජාසත්ත රජුගේ මරණයෙන් පසු එය මගධ රාජ්‍යයේ අගනුවර බවට පත් විය.

ක්‍රි.පූ 424දී සීඝුනාග රජවංශය නන්දරජවරුන් නම දෙනා යැයි කියනු ලබන මහා පද්ම නන්ද (මහා පද්ම රජු හා පුතුන් අටදෙනා) රජපෙළපත විසින් යටත් කරගන්නා ලදී. නන්ද රජ පෙළපතේ පාලනය අවුරුදු 100ක් පමණ විය.

ක්‍රි.පූ. 326දී මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් රජුගේ සේනාව විසින් මගධ රාජ්‍යයේ දේශසීමා ආක්‍රමණය කරන ලදී. ගංගා නදියේදී මෙම සේනාව තවත් ශක්තිමත් ඉන්දියානු හමුදාවකට මුහුණදීම‍ට බිය වී නැගෙණ බලා ඉදිරියට යාම ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.

මගධ රජ පෙළපත
රජ පෙළපත් : බිහාර්ද්‍රත පෙළපත, ප්‍රද් යෝත පෙළපත, සිසුනාග පෙළපත (684 – 424 BC), නන්ද පෙළපත, මෞර්යය පෙළපත, ශුංග පෙළපත, කණ්ව පෙළපත, ගුප්ත පෙළ පත

මහා ජනපද 16 අතර මගධය ඉන්දියාවේ බිහිවු වඩා ජනප්‍රිය හා ශ්‍රේෂ්ඨ පාලකයෙකු අශෝක මෞර්යගේ රාජ්‍ය කාලයත් සමග ආරම්භ වු පෙළපත් ගණනක් යටතේ ඉතා වැදගත් ස්ථානයක් හිමි කරගන්නා ලදී.

බිහාද්‍රත රජ පෙළපත

පුරාණයට අනුව මගධ අධිරාජ්‍යය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද්දේ බිහාද්‍ර රජ පෙළපත මගිනි. ඔහු භාරත රජ පෙළපතෙහි කුරු අධිරාජ්‍යයාගේ වැඩි මහල් පුත් ශුදානුස් හරහා පේළියට 6 වැනියා විය. භාරතයේ මගධ කොටසේ මුල් ප්‍රධාන අධිරාජ්‍යයා වුයේ බිහාද්‍රත අධිරාජ්‍යයාය. ඔහුගේ පුත් ජයශන් ද ජනප්‍රිය පුරාවෘත්තවල ඇතුළත් වන අතර මහා භාරතයේ භීම විසින් ඔහුව මරා දමන ලදී. වැයු පුරාණ සදහන් කරන්නේ බිහාද්‍රත වරුන් වසර 1000 ක් පුරා තම පාලනය සිදු කළ බවයි.

ප්‍රදේයෝත පෙළපත

බිහාද්‍රත වරුන්ට පසුව ප්‍රද් යෝතවරු පැමිණි අතර වැයු පුරාණයට අනුව ඔවුන් වසර 138 ක් පුරාවට තම පාලනය ගෙන ගියේ එක් ප්‍රද්යෝත සම්ප්‍රදායක් වුයේ රජකම ලබාගැනීම සඳහා කුමරා විසින් තම පියා මරා දැමීමයි. එම කාලය තුළදී මගධයේ දරුණු අපරාධ සිදු වු බවට වාර්තා ඇත. මිනිසුන් නැගී සිට නව රජතුමා බවට පත්වීමට ශිෂුනාග තෝරාගත් අතර එමගින් ප්‍රදේ යෝත වරුන්ගේ බලය බිදවැටී ශිෂුනාග පෙළපත ඇති විය.

ශිෂුනාග පෙළපත

සාම්ප්‍රදායට අනුව ශිෂුනාග පෙළපත මගධ රාජධානියට උරුමකම් කීවේ 684 BCE හිදිය. ඔවුන්ගේ අගනුවර රාජ්‍ය බිහිවු අතර පසුව වර්තමාන පට්න අසල පාටලී පුත්‍ර අගනුවර ලෙස තෝරා ගැනිණි. මෙම පෙළපත 424 BC දක්වා පැවති අතර ඉන්පසු එය නන්දා පෙළපත විසින් යටත් කර ගන්නා ලදී. මෙම වකවානුවේදී මගධයෙන් ආරම්භ වු ඉන්දියාවේ ප්‍රධාන ආගම් දෙකක දියුණූ වීම සිදු විය. ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ BC 6 වන හෝ 5 වන සියවසේදී බුද්ධාගම සොයා ගත් අතර පසුව එය නැගෙනහිර ආසියාවට හා ගිනිකොණ දිග ආසියාවට ව්‍යාප්ත විය. ඒ අතරතුර මහාවීරතුමා පෞරාණික ජෛන ආගම නැවත පුනර්ජීවනයට ලක්කර නැවත නඟා සිටුවන ලදී.

නන්ද රාජ වංශය

මෞර්යයන්ගේ පාලනය යටතේ නොතිබු එකම ප්‍රදේශය වුයේ වර්තමානයේ තමිල්නාඩුව හා කේරලය ලෙස හඳුන්වන ප්‍රදේශයයි. (එවකට එය දෙමළ රාජධානිය විය) ඉපැරණි දෙමළ සංගම් සාහිත්‍ය කෘති වලින් එකක් වන පුරනානුරු ග්‍රන්ථයේ සඳහන් වන්නේ මෞර්යන්ගේ හමුදාව ඉලන්චෙට් චෙන්නි නමින් හැඳින්වු චෝල රජවරයෙකුගේ නායකත්වය යටතේ වු දෙමළ හමුදාවක් විසින් පලවා හැරි බවයි. කලිඟු පාලකයෙකු වු කරවෙල රජතුමා විසින් මෙම දෙමළ හමුදාව විසුරුවා හැරි බවට ඔහුගේ සෙල් ලිපියක සඳහන් වෙයි.

ඔහුගේ පුත් වූ අශෝක අධිරාජ්‍යයා විසින් එම රාජධානිය උරුම කර ගත් අතර ඔහු මෙම ක්‍රමය ඔහුගේ රාජධානිය ව්‍යාප්ත කිරීමට පටන් ගත්තේ ය. කාලිංග රාජ්‍යය ආක්‍රමණයේ දී සිදු වු අති සුවිසල් විනාශයෙන් පසු බුදුදහම වැළඳ ගැනීමෙන් ඔහු නැවත ලේ වැගිරවීම් නැවැත් වු අතර අවිහිංසාකාමී මාර්ගයකට යොමු විය. අශෝක අධිරාජ්‍යයාගේ රාජාඥා දැනට ඉන්දියාවේ ඉතිරිව ඇති පැරණි තම ඓතිහාසික ලිපි ලේඛන වන අතර එමගින් අශො‍්ක අධිරාජ්‍යයාගේ කාලයේ සිට ඉදිරියට පැවති රජ පෙළපත්වල දළ නියම කිරීමක් සිදු කිරීමට හැකි විය. අශෝක අධිරාජ්‍යයා යටතේ වු මයුරන් රජ පෙළපත මුළු නැගෙනහිර ආසියාව හා ගිනි කොණ දිග ආසියාව පුරා බුදු දහම පැතිර වීමට හේතු වු අතර එමගින් සමස්ථයක් ලෙස ආසියාවේ ඉතිහාසය හා දියුණු වීම වේගවත් කරන ලදී. අශෝක අධිරාජ්‍යයා ලෝකයේ දැනට පහල වු ශ්‍රේෂ්ඨතම පාලකයෙක් ලෙස සැලකෙයි.

මෞර්ය කාලයේදි ගොඩනගන ලද සාංචියෙහි පිහිටි බෞද්ධ ස්ථුපයක්

ශුංග රාජ පරම්පරාව
මෙම රාජ වංශය ආරම්භ වුයේ ක්‍රි.පු. 185 දී වන අතර ඒ වන විට අශෝක රජුගේ මරණයෙන් වසර 50 ක් පමණ ගත වී තිබුනි. මෙම රාජ වංශය ආරම්භ කරන ලද්දේ එවකට මෞර්ය හමුදාවේ නායකයාව සිටි පුෂ්‍ය මිත්‍ර ශුංග විසිනි. පාලන බලය ලබා ගැනීම සදහා ඔහු විසින් එවකට රජුව සිටි බෘහද්‍රථ රජු හමුදා ආචාර දැක්වුම් අවස්ථාවකදී මරාදමන ලදී. මෙම රජු මෞර්ය රාජ වංශයට අයත් අවසාන රජුවේ. ඔහුගේ මරණයත් සමග පුෂ්‍ය මිත්‍ර ශුංග රජු බවට පත්විය.

කන්වා රාජ වංශය

කන්වා රාජවංශය සුංගා රාජ වංශය ප්‍රතිස්ථාපනය කළ අතර ඒ යට‍තේ නැගෙනහිර ඉන්දියාව ක්‍රි.පු. 71 – 26 යන කාලය අතරතුර පාලනය විය. සුංගා රාජ වංශයට අයත් අවසාන පාලකයා කන්වා රාජ වංශයට අයත් වාසුදේව විසින් ක්‍රි.පු. 75 දී සිහසුනෙන් පහ කරන ලදී. මේ අතරම කන්වා පාලකයන් සුංගා රාජ වංශයට අයත් රජවරුන්හට ඔවුන්ගේ මුල් බලප්‍රදේශයෙන් ඉතා සුළු කොටසක් පාලනය කිරීමට ද ඉඩ සලසන ලදී. මගද රාජ්‍යය කන්වා පාලකයින් සිවුදෙනෙක් විසින් පාලනය කරන ලදී. ක්‍රි.පු. 30 දී දකුණු ප්‍රදේශය පාලනය කළ පාලකයින් කන්වා සහ සුංගා රාජ වංශ වලට අයත් ප්‍රදේශ අල්ලා ගන්නා ලද අතර නැගෙනහිර මල්වා ප්‍රාන්තය තම පාලනයට නතු කරගන්නා ලදී. කන්වා රාජ වංශයේ ඇද වැටීමත් සමග අන්ද්‍රා රාජධානියේ සතවහන රාජ පරම්පරාව ඉන්දියාවේ වඩාත් ප්‍රබලම රාජ්‍යය බවට පත්විය. ඒ වන තෙක් එම විරුදාවලිය ලබාසිටියේ මගධ රාජධානියයි.

මූලාශ්‍ර
 http://en.wikipedia.org/wiki/Magadha
ඉන්දියාව

මගධ


The voiced  bilabial nasal is a type of consonantal sound which has been observed to occur in about 96% of spoken languages. The symbol in the International Phonetic Alphabet that represents this sound is , and the equivalent X-SAMPA symbol is m. The bilabial nasal occurs in English, and it is the sound represented by "m" in map and rum. Very few languages (e.g. Wyandot) are known to lack this sound. A small number of languages have been observed to lack independent nasal phonemes altogether, such as Quileute, Makah, and Central Rotokas.

Features

Features of the voiced bilabial nasal:

Varieties

Occurrence

Palatalized

Velarized

See also
 List of phonetics topics

Notes

References

External links

Bilabial consonants
Pulmonic consonants
Nasal consonants
Labial–coronal consonants
Voiced consonants

Voiced bilabial nasal


Un composé chimique de métal de transition ou du groupe principal est dit homoleptique lorsqu'il ne contient qu'un seul type de ligand. Dans le cas contraire, on dit que le composé est hétéroleptique.

Certains composés homoleptiques deviennent hétéroleptiques en solution en se coordonnant avec des molécules de solvant. C'est par exemple le cas des dialkylmagnésium qui se forment à l'équilibre dans une solution de réactif de Grignard dans un éther (comme le bromure de méthylmagnésium dans le dioxane ci-dessous), qui portent deux ligands éther liés à chaque centre magnésium :
2  + dioxane   + (dioxane)↓.

Certains ligands tels que le diméthylsulfoxyde (DMSO) peuvent se coordonner aux atomes métalliques de plusieurs manières ; on considère comme homoleptiques les composés qui contiennent un seul type de ligand même si celui-ci est lié à l'atome métallique selon des modes de coordination différents. C'est par exemple le cas du cis-dichlorotétrakis(diméthylsulfoxyde)ruthénium() , dont l'une des quatre unités DMSO est liée au ruthénium par l'oxygène tandis que les trois autres le sont par le soufre.

Notes et références

Chimie de coordination
Chimie organométallique

Homoleptique


Nicolai Munch-Hansen (født 11. maj 1977, død 20. februar 2017) var en en dansk bassist, komponist og producer.

Nicolai Munch-Hansen var i løbet af sin karriere både centrum for egne orkestre og udgivelser, og særdeles aktiv som både studie- og livemusiker.
Han var, i det danske musikmiljø, kendt som en meget alsidig musiker, der både mestrede rock og jazz.

Privat dannede Munch-Hansen par med sangerinde og sangskriver Kira Skov. Sammen har de sønnen Morgan.
Siden Nicolai kom med i hedengangne Kira & The Kindred Spirits, har parret spillet sammen i samtlige af Kiras bands.

Udover hustruen Kira Skov har Nicolai i både rock og pop sammenhæng indspillet og turneret med navne som: Caroline Henderson, Jens Unmack, Tim Christensen, Steffen Brandt og Nikolaj Nørlund.
Han var fast en bestanddel af Tim Christensens orkester i de første år af Christensens solokarriere.

I jazzverdenen har han selv udgivet fire albums i eget navn. På sine egne plader medvirker musikere som Jakob Høyer, Jakob Bro, Søren Kjærgaard, Mads Hyhne, Ned Ferm og RJ Miller.
Det sidste album han udgav i eget navn er det eksperimenterende spoken-word album "Det Flimrende Lys Over Brabrand Sø" som er et samarbejde med digteren Peter Laugesen.

Som bassist på jazzscenen har han indspillet og turneret med navne som: Hans Ulrich, John Tchicai, Jakob Bro, Nolween Leroy og Rokia Traoré.

Nicolai Munch-Hansen døde d. 20. februar 2017 i København. Dødsårsagen er ikke officielt bekræftet, men den skyldes ifølge Politiken formentlig en utilsigtet dødelig kombination af euforiserende stoffer og alkohol.

Galleri

Kilder

Komponister fra Danmark
Musikere fra Danmark

Nicolai Munch-Hansen


4000 (four thousand) is the natural number following 3999 and preceding 4001. It is a decagonal number.

Selected numbers in the range 4001–4999

4001 to 4099
 4005 – triangular number
 4007 – safe prime
 4010 – magic constant of n × n normal magic square and n-queens problem for n = 20.
 4013 – balanced prime
 4019 – Sophie Germain prime
 4027 – super-prime
 4028 – sum of the first 45 primes
 4030 – third weird number
 4031 – sum of the cubes of the first six primes
 4032 – pronic number
 4033 – sixth super-Poulet number; strong pseudoprime in base 2
 4060 – tetrahedral number
 4073 – Sophie Germain prime
 4079 – safe prime
 4091 – super-prime
 4092 – an occasional glitch in the game The Legend of Zelda: Ocarina of Time causes the Gossip Stones to say this number
 4095 – triangular number and odd abundant number; number of divisors in the sum of the fifth and largest known unitary perfect number, largest Ramanujan–Nagell number of the form .
 4096 = 642 = 163 = 84 = 46 = 212, the smallest number with exactly 13 divisors, a superperfect number

4100 to 4199
 4104 = 23 + 163 = 93 + 153
 4127 – safe prime
 4133 – super-prime
 4139 – safe prime
 4140 – Bell number
 4141 – centered square number
 4147 – smallest cyclic number in duodecimal represented in base-12 notation as 249712.2×4147dez = 4972123×4147dez = 7249124×4147dez = 972412
 4153 – super-prime
 4160 – pronic number
 4166 – centered heptagonal number,
 4167 = 7! − 6! − 5! − 4! − 3! − 2! − 1!, number of planar partitions of 14
 4169 – a number of points of norm n </= n in cubic lattice
 4177 – prime of the form 2p-1
 4181 – Fibonacci number, Markov number
 4186 – triangular number
 4187 – factor of R13, also the record number of wickets taken in first-class cricket by Wilfred Rhodes.
 4199 – highly cototient number, product of three consecutive primes

4200 to 4299
 4200 – nonagonal number, pentagonal pyramidal number,
 4210 – 11th semi-meandric number
 4211 – Sophie Germain prime
 4213 – Riordan number
 4217 – super-prime, happy number
 4219 – cuban prime of the form x = y + 1, centered hexagonal number
 4225 = 652, centered octagonal number
 4227 – sum of the first 46 primes
 4240 – Leyland number
 4257 – decagonal number
 4259 – safe prime
 4261 – prime of the form 2p-1
 4271 – Sophie Germain prime
 4273 – super-prime, number of non-isomorphic set-systems of weight 11
 4278 – triangular number
 4279 – little Schroeder number
 4283 – safe prime
 4289 – highly cototient number
 4290 – pronic number

4300 to 4399
 4324 – 23rd square pyramidal number
 4325 – centered square number
 4339 – super-prime, twin prime
 4349 – Sophie Germain prime
 4356 = 662, sum of the cubes of the first eleven integers
 4357 – prime of the form 2p-1
 4359 – perfect totient number
 4369 – seventh super-Poulet number
 4371 – triangular number
 4373 – Sophie Germain prime
 4374 – The largest number such that both it and the next number (4375) are 7-smooth
 4375 – perfect totient number (the smallest not divisible by 3)
 4391 – Sophie Germain prime
 4397 – Year of Comet Hale–Bopp's return, super-prime

4400 to 4499
 4400 – the number of missing persons in the sci-fi show The 4400
 4409 – Sophie Germain prime, highly cototient number, balanced prime, 600th prime number
 4410 – member of the Padovan sequence
 4411 – centered heptagonal number
 4421 – super-prime, alternating factorial
 4422 – pronic number
 4425 = 15 + 25 + 35 + 45 + 55
 4438 – sum of the first 47 primes
 4446 – nonagonal number
 4447 – cuban prime of the form x = y + 1
 4457 – balanced prime
 4463 – super-prime
 4465 – triangular number
 4481 – Sophie Germain prime
 4489 = 672, centered octagonal number
 4495 – tetrahedral number

4500 to 4599
 4503 – largest number not the sum of four or fewer squares of composites
 4505 – fifth Zeisel number
 4513 – centered square number
 4516 – centered pentagonal number
 4517 – super-prime, happy number
 4522 – decagonal number
 4547 – safe prime
 4549 – super-prime
 4556 – pronic number
 4560 – triangular number
 4567 – super-prime
 4579 – octahedral number
 4597 – balanced prime

4600 to 4699
 4607 – Woodall number
 4608 – 3-smooth number (29×32)
 4619 – highly cototient number
 4621 – prime of the form 2p-1
 4624 = 682
 4641 – magic constant of n × n normal magic square and n-queens problem for n = 21.
 4655 – number of free decominoes
 4656 – triangular number
 4657 – balanced prime
 4661 – sum of the first 48 primes
 4663 – super-prime, centered heptagonal number
 4679 – safe prime
 4681 – eighth super-Poulet number
 4688 – 2-automorphic number
 4689 – sum of divisors and number of divisors are both triangular numbers
 4691 – balanced prime
 4692 – pronic number
 4699 – nonagonal number

4700 to 4799
 4703 – safe prime
 4705 = 482 + 492 = 172 + 182 + ... + 262, centered square number
 4727 – sum of the squares of the first twelve primes
 4731 – centered pentagonal number
 4733 – Sophie Germain prime
 4753 – triangular number
 4759 – super-prime
 4761 = 692, centered octagonal number
 4769 = number of square (0,1)-matrices without zero rows and with exactly 5 entries equal to 1.
 4787 – safe prime, super-prime
 4788 – 14th Keith number
 4793 – Sophie Germain prime
 4795 – decagonal number
 4799 – safe prime

4800 to 4899
 4801 – super-prime, cuban prime of the form x = y + 2, smallest prime with a composite sum of digits in base 7
 4830 – pronic number
 4840 - square yards in an acre
 4851 – triangular number, pentagonal pyramidal number
 4862 – Catalan number
 4871 – Sophie Germain prime
 4877 – super-prime
 4879 – 11th Kaprekar number
 4888 – sum of the first 49 primes

4900 to 4999
 4900 = 702, the only square-pyramidal square other than 1 ()
 4901 – centered square number
 4913 = 173
 4919 – Sophie Germain prime, safe prime
 4922 – centered heptagonal number
 4933 – super-prime
 4941 – centered cube number
 4943 – Sophie Germain prime, super-prime
 4950 – triangular number, 12th Kaprekar number
 4951 – centered pentagonal number
 4957 – sum of three and five consecutive primes (1637 + 1657 + 1663, 977 + 983 + 991 + 997 + 1009)
 4959 – nonagonal number
 4960 – tetrahedral number; greater of fourth pair of Smith brothers
 4970 – pronic number
 4973 – the 666th prime
 4991 – Lucas–Carmichael number
 4993 – balanced prime
 4999 – prime of the form

Prime numbers
There are 119 prime numbers between 4000 and 5000:
4001, 4003, 4007, 4013, 4019, 4021, 4027, 4049, 4051, 4057, 4073, 4079, 4091, 4093, 4099, 4111, 4127, 4129, 4133, 4139, 4153, 4157, 4159, 4177, 4201, 4211, 4217, 4219, 4229, 4231, 4241, 4243, 4253, 4259, 4261, 4271, 4273, 4283, 4289, 4297, 4327, 4337, 4339, 4349, 4357, 4363, 4373, 4391, 4397, 4409, 4421, 4423, 4441, 4447, 4451, 4457, 4463, 4481, 4483, 4493, 4507, 4513, 4517, 4519, 4523, 4547, 4549, 4561, 4567, 4583, 4591, 4597, 4603, 4621, 4637, 4639, 4643, 4649, 4651, 4657, 4663, 4673, 4679, 4691, 4703, 4721, 4723, 4729, 4733, 4751, 4759, 4783, 4787, 4789, 4793, 4799, 4801, 4813, 4817, 4831, 4861, 4871, 4877, 4889, 4903, 4909, 4919, 4931, 4933, 4937, 4943, 4951, 4957, 4967, 4969, 4973, 4987, 4993, 4999

References

Integers

4000 (number)


Kóranismi (arabíska: القرآنية; al-Qur'āniyya, einnig þekkt sem kóranísk ritningarstefna) samanstendur af þeim viðhorfum að íslömsk lög og leiðsögn eigi að vera byggð á Kóraninum og eiga því að vera algerlega eða að hluta til andstæð trúarlegu valdi, áreiðanleika og sanngildi hadíðubókmennta. Kóranistar trúa því að skilaboð Guðs innan Kóransins séu skýr og fullkomin eins og þau eru, vegna þess að Kóraninn segir það og því er hægt að skilja hann að fullu án þess að sækja í skýringar hadíða, sem kóranistar telja að séu fölsun.

Þegar kemur að trú, lögfræði og löggjöf hafa kóranistar aðra skoðun en þeir sem aðhyllast ahl al-Hadith þar sem þeir síðarnefndu telja að hadíðuskýringar séu viðbót við Kóraninn sem íslamskt kennivald þegar kemur að lögum og trúarjátningu. Hver sá flokkur sem styðst við hadíðuskýringar innan Íslam hefur sína eigin sér útgáfu af þeim skýringum sem þeir styðjast við, en þeim er svo hafnað af öðrum flokkum sem styðjast við aðrar hadíðuskýringar. Kóranistar hafna öllum hadíðuskýringum og boða engar slíkar.

Kóranistum svipar til hreyfinga innan annara abrahamískra trúarbragða, líkt og Karaite-hreyfingarinnar innan gyðingdóms og Sola scriptura-viðhorfsins meðal mótmælenda innan kristindóms.

Hugtök
Fylgjendur Kóranísks Íslams eru kallaðir "Kóranistar" (arabíska: قرآنيّون eða Qurāniyyūn), en eru einnig "umbótasinnar" eða "framsæknir múslimar" í samanburði við aðra múslima, en þeir hafna þó þessum skilgreiningum. Ekki má rugla Kóranistum við Ahle-e-Quran  ("Fólk Kóransins") sem eru samtök stofnuð af Abdullah Chakralawi. Kóranistar kalla sig einfaldlega "múslima" eða "hina undirgefnu".

Kennisetning
Kóranistar trúa því að Kóraninn sé höfuðuppspretta trúarlegra laga og leiðsagnar innan Íslam og hafna öllu því valdi sem stendur utan Kóransins eins og hadíðum og súnna. Þeir vísa í vers 6:38,45:6 og 6:112-116 innan Kóransins sér til stuðnings og trúa því að Kóraninn sé fullmótaður og skýr og að hann sé hægt að skilja fullkomlega án þess að styðjast við hadíður eða súnna. Þess vegna nota þeir Kóraninn sjálfan til að túlka Kóraninn:

"...bókstafleg og heildræn greining textans út frá samtímalegu sjónarhorni með því að styðjast við gagnrýna trúarlega nálgun á tafsir al-qur'an bi al-qur'an (útskýring á Kóraninum með notkun Kóransins) og á lögfræðilegum undirstöðuatriðum al-asl fi al-kalam al-haqiqah (undirstaða bókstaflegrar orðræðu) án þess að brjóta innihald Kóransins í gegnum linsu sagnfræðinnar og hefðarinnar."

Þessi túlkunaraðferð á Kóraninum er að mestu ólík þeirri túlkunaraðferð sem súnní- og sjíamúslimar styðjast við, en hún er kölluð tafsir bi-al-ma'thur. Ólíkt Kóranistum trúa Sunnimúslimar því að Kóraninn sé ekki fullmótaður, heldur þurfi Kóraninn á skýringum súnna að halda, meira en skýringar súnna þurfa á Kóraninum að halda (inna l-Quran ahwaju ila l-sunna mina l-sunna ila l-Quran). Þessi aðferðafræðilegi munur hefur leitt til töluverðs klofnings meðal Kóranista og súnní- og sjíamúslima þegar kemur að túlkun á guðfræði og lögum.

Sem dæmi má nefna að skömmu eftir dauða Múhameðs trúðu þeir múslimar sem höfnuðu hadíðum ekki á Naskh. Höfnun fræðimannsins Dirar ibn Amr's á hadíðum leiddi hann að því að hafna trú sinni á Al-Masih ad-Dajjal, refsingu grafarinnar og Shafa'ah á 8. öldinni. Egypski fræðimaðurinn Mohammed Abu Zaid al-Damanhury hafnaði ummælum byggðum á hadíðum sem varð til þess að hann hafnaði einnig trú sinni á Isra og Mi'raj (næturför Múhameðs árið 621) snemma á 20. öldinni. Í ummælum hans sem birt voru 1930, Al-hidaya wa-l-'Irfan fi tafsir al-Qur'an bi-l-Qur'an (Íslenska: Leiðarvísir og kennsla á túlkun Kóransins með Kóraninum) þar sem notast er við Kóraninn sjálfan til að túlka Kóraninn, heldur hann fram að vers 17:1 sé skírskotun í Hegira (för Múhameðs frá Mekku til Medínu) en ekki Isra og Mi'raj.

Syed Ahmad Khan færði rök fyrir því að þó að Kóraninn væri ennþá félagslega viðurkenndur þá setti traustið á hadíður ákveðin takmörk á þá fjölmörgu eiginleika Kóransins þegar kemur að menningarlegum og sagnfræðilegum aðstæðum.

Hversu mikið kóranistar hafna því valdi sem skýringar hadíða og súnna búa yfir er misjafnt, en þeir hópar sem eru hvað mest áberandi hafa gagnrýnt valdkenningar hadíða rækilega og hafna þeim af mörgum ástæðum. Algengasta viðhorf kóranista er þó að þeir segja að hadóður séu hvergi nefndar í Kóraninum sem uppspretta af íslamskri guðfræði og iðkun, en það viðhorf var ekki skjalfest fyrr en eftir að öld leið frá dauða Múhameðs og inniheldur nokkrar villur og þversagnir.

Fyrir súnnímúslima er "súnna" (vegurinn/leiðin) skilgreint sem vegur/leið spámannsins og er því ein höfuðuppspretta af íslömskum lögum á meðan Kóraninn býr yfir versum sem sameina múslima til að hlýða spámanninum, en í  Kóraninum er ekkert að finna um "súnna" í tengslum við Múhameð eða aðra spámenn. Hugtakið súnna birtist þó nokkrum sinnum, meðal annars í setningunni "sunnat Allah" (vegur/leið Guðs)  en ekki innan "sunnat al-nabi" (vegur/leið spámannsins) – en sú setning er oft notuð af andstæðingum hadíða.

Sagan

Upphafsdagar íslams

Kóranistar rekja trú sína aftur til tíma Múhameðs, sem lagði bann við skrifum á hadíðum til að koma í veg fyrir að hadíðum yrði ruglað saman við Kóraninn. Einn af samverkamönnum Múhameðs og arftaki Ómar bannaði einnig skrif hadíða og eyðilagði þau söfn hadíðurita þegar hann ríkti sem kalífi. Þegar Umar skipaði ríkisstjóra yfir borginni Kufa sagði hann við hann: "Þú munt koma í bæ og hitta fólk þar sem suðið í Kóraninum hljómar eins og suð býflugna. Til að vekja áhuga þeirra, ekki afvegaleiða þá með hadíðum. Sýndu þeim kóraninn og sparaðu orðræðuna frá sendiboða Guðs (friður og blessum sé með honum)!"

Hraðar breytingar áttu sér stað samkvæmt lýsingum Ómars hvað varðar þungamiðju kóransins í trúarlegu lífi íbúa Kufa. Fáeinum áratugum síðar var bréf sent til Abd al-Malik ibn Marwan, kalífa Úmajadaveldisins, sem varðaði íbúa Kufa: "Þeir afneituðu dómi Drottins síns og gerðu hadíður að trúarbrögðum sínum; og segjast hafa öðlast þekkingu utan kóransins ... Þeir trúðu á bók sem var ekki frá Guði, skrifuð af mönnum; þeir tileinkuðu hana svo sendiboða Guðs."

Árin þar á eftir, hafði tabúið sem fylgdi skrifum og fylgni hadíða minnkað svo mikið að Úmajadakalífinn Ómar 2. skipaði svo fyrir að gert yrði hið fyrsta opinbera safn hadíða Abu Bakr ibn Muhammad ibn Hazm og Ibn Shihab al-Zuhri voru meðal þeirra fyrstu sem skrifuðu hadíður að beiðni Ómars 2.

Þrátt fyrir þá nýju stefnu sem fylgdi hadóðum, hélt áfram sú gagnrýni á valdi þeirra í valdatíð Abbasídaveldisins og varði fram að tíma Al-Shafi'i, þegar hópur sem kallaði sig "Ahl al-Kalam" hélt því fram að spámannslegt dæmi Múhameðs "væri eingöngu að finna innan Kóransins" frekar en innan hadíða. Seinna kom fram svipaður hópur, "Ahl al-Tawḥīd wa l-ʿAdl" (fólk eingyðistrúar og réttlætis) sem var kallaður Mu'tazilitar af andstæðingum þeirra, en sá hópur taldi að innihald flestra hadíða væri ekki nægilega áreiðanlegt. Samkvæmt þeim væri meirihluti hadíða ágiskanir, getgátur og bidah (villutrú), á meðan bók Guðs væri heildstæð og fullkomin og þurfti ekki á hadíðum að halda til sem viðbót.

Áberandi fræðimenn á borð við Dirar ibn Amr höfnuðu einnig hadíðum. Dirar ibn Amr skrifaði bók sem kallaðist Þversögnin innan hadíða. En á þeim tíma höfðu orðið það miklar breytingar að sagt er að Dirar ibn Amr á hafa orðið fyrir barsmíðum af hálfu ashab al-hadit og neyddist hann til að vera í felum þar til hann dó. Líkt og Dirar ibn Amr þá sá fræðimaðurinn Abu Bakr al-Asamm lítið notagildi fyrir hadíður.

Á tíma Abbasídaveldisins hafnaði skáldið, guðfræðingurinn og lögfræðingurinn Ibrahim an-Nazzam hadíðum sem byggðar voru á frásögnum Abu Hurayra. Frægur nemandi hans, Al-Jahiz, var einnig gagnrýninn á þá sem fylgdu hadíðum og kallaði þá al-nabita (íslenska: hinir fyrirlitlegu). Samtímamaður An-Nazzam, Al-Shafi'i, reyndi að hrekja rök þeirra sem höfnuðu hadíðum í bók sinni Kitab Jima'a l-'Ilm. Ibn Qutaybah reyndi einnig að hrekja rök An-Nazzam gegn hadíðum Abu Hurayra bók sinni Ta'wil Mukhtalif al-Hadith.

19. öldin
Í Suður-Asíu á 19. öldinni myndaðist Ahle Quran-hreyfingin sem mótvægi gegn Ahle Hadith-hreyfingunni, en þeir töldu að sú síðarnefnda væri að leggja of miklar áherslur á hadíður. Margir meðlimir Ahle Quran í Suður-Asíu eru fyrverandi meðlimir Ahle Hadith en þeir gátu ekki sætt sig við ákveðnar hadíður. Khwaja Ahmad Din Amritsari, Chiragh Ali, og Aslam Jairajpuri eru nokkrir þeirra sem komu með trú Kóranista til Indlands á þessum tíma.

20. öldin
Í Egyptalandi snemma á 20. öldinni uxu hugmyndir Kóranista á borð við Muhammad Tawfiq Sidqi út frá hugmyndum umbótasinnans Muhammad Abduh, þá sérstaklega þegar kom að því að hafna taqlid (ísl. "blindri eftiröpun") en einnig að leggja ætti áherslu á kóraninn. Egyptinn Muhammad Tawfiq Sidqi vildi meina að "ekkert innan hadíða hefði verið skrifað þar til nógu langur tími hafði liðið svo að fjölmargar fáránlegar og spillandi hefðir hefðu myndast."  Muhammad Tawfiq Sidqi skrifaði grein sem kallaðist Al-Islam Huwa ul-Qur'an Wahdahu (íslenska: Íslam er aðeins Kóraninn) sem birtist í egypska tímaritinu Al-Manar, þar sem hann hélt því fram að Kóraninn væri nægur til leiðsagnar:  "skyldur manna ná ekki út fyrir bók Guðs. Ef eitthvað annað en Kóraninn væri nauðsynlegt fyrir trúarbrögð," segir Sidqi, "hefði spámaðurinn skipað svo fyrir í skrifum sínum og Guð tryggt varðveislu þess."

Líkt og aðrir fræðimenn í Egyptalandi eins og Abu Zayd og Ahmed Subhy Mansour, hafa sumir fræðimenn og umbótasinnar í Íran tileinkað sér Kóranisma, komið frá hefðbundnum æðri menntastofnunum. Shaykh Hadi Najmabadi, Mirza Rida Quli Shari'at-Sanglaji, Mohammad Sadeqi Tehrani, og Ayatollah Borqei lærðu innan hefðbundinna sjía-íslamskra háskóla í Najaf og Qom. Það var þeirra trú að sum trú og iðkun þeirra sem kenndar voru innan þessara háskóla, eins og t.d. dýrkun Imamzadeh og trúin á Raj'a væru óskynsamlegar og fullar af hjátrú og ættu engan grunn í Kóraninum. Í stað þess að túlka Kóraninn út frá hadíðum, þá túlkuðu þeir Kóraninn út frá Kóraninum (tafsir al-qur'an bi al-qur'an). Trú þessara umbótasinna hefur kallað fram gagnrýni frá hefðbundum sjía-fræðimönnum á borð við Ayatollah Khomeini, sem reyndi að hrekja þá gagnrýni frá Sanglaji og öðrum umbótasinnum sem kom fram í bókinni Kashf al-Asrar. Kóranmiðuð trú hefur einnig breiðst út meðal leikmanna múslima eins og hins íransk-bandaríska Ali Behzadnia, sem varð staðgengill heilbrigðis- og velferðarráðherra og starfandi menntamálaráðherra skömmu eftir írönsku byltinguna. Hann hefur einmitt gagnrýnt stjórnvöld Írans fyrir að vera ólýðræðisleg og ekki í tengslum við "Íslam Kóransins".

Samtíminn

Á 21. öldinni hefur Kóranismi breiðst út til ýmissa landa. En í löndum sem hafa tileinkað sér ákveðna þætti Súnní laga hefur verið spornað gegn útbreiðslu hans. Til dæmis má nefna sádi-arabíska fræðimanninn Hassan Farhan al-Maliki, sem var handtekinn í mörg skipti fyrir að mæla með pólitískri umbót og að snúa aftur til Kóransins. Sádi-Arabía hóf málsókn gegn honum innan hins Sérhæfða sakamáladómstóls í Ríad, en sú stofnun var sett á laggirnar í janúar 2009, sérstaklega til að takast á við "hryðjuverk og þjóðaröryggi". Árið 2019 fór fram opinber málsókn, sem tengdist konungnum beint, þar sem ákærur á hendur Maliki byggðust eingöngu á trúarlegu viðhorfi hans og var mælt með því að hann yrði fundinn sekur fyrir "öfgafulla túlkun" á Íslam. Aðrir Sádí menntamenn, eins og Abdul Rahman al-Ahdal, halda áfram að tala fyrir því að yfirgefa hadíður og að snúa sér að Kóraninum. Einnig hafa Kóranistar verið handteknir í Egyptalandi og Súdan fyrir trú sína.

Sýrlenski menntamaðurinn Muhammad Shahrur, sem lést 2019, vildi meina að hadíður hefðu engin trúarleg gildi og að Kóraninn væri hin eina trúarlega uppspretta fyrir múslima.

Útbreiðsla Kóranisma í Rússlandi hefur valdið reiði á meðal súnnískra stofnanna. Hið Rússneska múftaráð skipaði fatwa gegn Kóranisma og leiðtogum  hans. Einn meintur leiðtogi Kóranista sem nefndur er í því fatwa er rússneski heimspekingurinn Taufik Ibragim, hann benti á að hans trú ætti meira sameiginlegt við Jadid-hefðina,  en þessir tveir hópar skarast í Rússlandi.

Í Tyrklandi hafa Kóranistar brugðist við gagnrýni tyrkneska trúarmálaráðuneytisins á samfélagsmiðlum.

Í Suður-Afríku hefur íslamskur fræðimaður, menntaður við Oxford, Taj Hargey, sett á laggirnar opna Mosku. Eins og nafnið gefur til kynna er tilgangur hennar að hún sé opin fyrir þeim múslimum sem hafa verið útskúfaðir úr súnní- og sjíamoskum, þá helst konur. Hargey lýsir tilgangi moskunnar svo: "Hún er kóranmiðuð, stuðlar að jafnrétti kynja, sé utan-trúarbragða, sam-menningarleg og sjálfstæð".

Áberandi samtök

Ahle Quran
Ahle Quran eru samtök stofnuð af Abdullah Chakralawi, en hann lýsir Kóraninum sem "ahsan Hadith" sem þýðir hin fullkomna hadíða og heldur því fram að hann þurfi engar viðbætur. Hreyfing hans reiðir sig helst á kafla og vers innan Kóransins. Afstaða Chakralawi er sú að Kóraninn sjálfur væri fullkomnasta uppspretta hefða og því ætti einungis að fylgja honum. Sakvæmt Chakralawi hafði Múhameð aðeins hlotið eina tegund opinberunnar (wahy) og væri það Kóraninn. Hann heldur því fram að Kóraninn sé eina skrásetning guðdómlegrar visku, eina uppsprettan af kenningum Múhameðs og því sé hann æðri öllu safni hadíða sem urðu til síðar.

Izgi Amal
Þessi kóranistasamtök eru staðsett í Kasakstan en kyrillískt nafn þeirra "Ізгі амал" má þýða á latneskt letur sem İzgi amal. Meðlimir eru áætlaðir um 70 til 80 þúsund manns. Leiðtogi þeirra er Aslbek Musin, sonur fyrrverandi þingmannsins Aslan Musin.

Kala Kato
Kala Kato er kóranísk hreyfing þar sem fylgjendur eru að mestu búsettir í Norður-Nígeríu, en sumir hafa einnig búsetu í Níger. Kala Kato þýðir "maðurinn segir" samkvæmt tungumáli Hása sem tengist frásögnum eða hadíðum Múhameðs sem voru tileinkuð honum eftir dauða hans. Kala Kato viðurkenna eingöngu vald Kóransins og trúa því að allt sem ekki er Kala Allah, sem þýðir "Guð segir" innan tungumáls Hausa, sé Kala Kato.

Kóranistasamfélag Malasíu
Kóranistasamfélag Malasíu var stofnað af Kassim Ahmad. Hreyfingin aðgreinir sig frá súnní- og sjíahefðum meðal annars með því að hafna því að að hárið sé hluti af awrah (líkamshlutum sem beri að hylja) og þar af leiðandi eru hugmyndir þeirra gagnvart hijab mun umburðalyndari, en samkvæmt Kóranistum er hugmyndin um hijab ekki að finna innan Kóransins.

Sunnat Kóran-samfélagið
Sunnat Kóran-samfélagið er kóranísk hreyfing á Indlandi. Hreyfingin stóð fyrir fyrstu kynblönduðu safnaðartilbeiðslu (Jumu'ah) sögunnar sem stjórnuð var af konu sem fór fram á Indlandi. Skrifstofur þeirra og höfuðstöðvar eru innan Kerala. Samfélag kóranista er stórt innan Kerala. Einn leiðtogi þeirra, Jamida Beevi, hefur einnig talað gegn þreföldum talaq-lögum á Indlandi, en þau eru aðallega byggð á túlkun súnníta á persónlegum lögum múslima (Shariat) frá 1937. Mest áberandi forveri Sunnat Kóran-samfélagsins á Indlandi er Ahmed Khan frá 19. öld.

Hinir undirgefnu
Hinir undirgefnu er hreyfing sem á uppruna sinn að reka til Bandaríkjanna og var stofnuð af hinum egypsk-bandaríska Rashad Khalifa. Hreyfingin gerði slagorðið: "Kóraninn, allur Kóraninn og ekkert nema Kóraninn" (e. The Quran, the whole Quran, and nothing but the Quran) vinsælt. Hreyfingin trúir að Kóraninn sé stærðfræðilega uppbyggður af tölunni nítján. Sumir mótmæltu þeirri trú og árið 1990 var Khalifa ráðinn af dögum af aðila tengdum súnníska hópnum Jamaat ul-Fuqra. Meðal þeirra sem hafa orðið fyrir áhrifum hugmynda Khalifa eru; Edip Yuksel, Ahmad Rashad og nígeríski hæstaréttardómarinn Isa Othman.

Tolu-e-Islam
Þessari hreyfingu var hrint af stað af Ghulam Ahmed Pervez. Ghulan Ahmed Pervez hafnaði þó ekki öllum hadíðum, hann samþykkti aðeins hadíður sem "eru í samræmi við Kóraninn og setja ekki svartan blett á persónu spámannsins og hans samverkamanna". Samtökin gefa út og dreifa bókum, bæklingum og upptökum af kenningum Perevez. Tolu-e-Islam tilheyrir engum stjórnmálahópi, né kenna þau sig ekki við neinn trúarlegan hóp eða söfnuð.

Süleymaniye Vakfi
Hreyfingin var stofnuð af Abdülaziz Bayındır, tyrkneskum guðfræðiprófessor. Samtökin gagnrýndu opinberlega tyrkneska trúarráðið (Diyanet). Viðhorf þeirra eru ólík tyrkneskum súnnímúslimum, þar sem þeir hafna nánast öllum hadíðum því þeir telja að þær séu ekki ósviknar og hafi því ekkert trúarlegt vald. Stefnuskrá Süleymaniye Vakfı er: "Gegn lygum hefðarinnar, munum við fyrirskipa fatwa eingöngu byggt á Kóraninum".

Áberandi Kóranistar
 Caner Taslaman (1968), tyrkneskur fræðimaður, sérfræðingur um Kóraninn og rithöfundur. Þekktur fyrir verk sín á kenningunni um Miklahvell og vísindalegri uppbyggingu Kóransins.
 Kassim Ahmad (1933-2017) varmenntamaður frá Malasíu, rithöfundur, skáld og kennari, þekktur fyrir að hafna valdi hadíða. Hann var stofnandi Kóranistasamfélags Malasíu. Hann var handtekinn fyrir að hafa "kommúnískar hugmyndir" árið 1976 og sleppt úr haldi 1981. Rétt fyrir andlát hans var hann að þýða Kóraninn á malajísku.
 Gamal al-Banna (1920-2013) var egypskur rithöfundur og verkalýðssinni. Hann var yngri bróðir Hassans al-Banna, sem stofnaði Bræðralag Múslima.
 Mustafa İslamoğlu (fæddur 1960), tyrkneskur guðfræðingur, skáld og rithöfundur. Hann var gagnrýndur í Tyrklandi og fékk líflátshótanir fyrir hugmyndir sínar sem byggðu á rökfræði ofar hefð og höfnun á valdi ákveðinna hadíða, sem hann áleit sem fölsun.
 Rashad Khalifa (1935-1990), egypsk-bandarískur lífefnafræðingur og íslamskur umbótasinni. Í bók hans Kóraninn, hadíður og íslam (Quran, Hadith and Islam) og ensk þýðing hans á Kóraninum hélt Khalifa því fram að Kóraninn einn væri höfuðuppspretta Íslam, þá bæði hvað varðar trúna og iðkun hennar. Hann var ráðinn af dögum af hefðarsinnum þann 31. janúar 1990.
 Hassan al-Maliki (1970) frá Sádí-Arabíu er rithöfundur, rannsakandi, íslamskur sagnfræðingur og íslamskur fræðimaður sem færður var fyrir rétt af sádi-arabískum stjórnvöldum fyrir að boða skoðanir sem stjórnvöld töldu að stönguðust á við hugmyndir um íslam. Skoðunum Al Maliki hefur verið lýst sem kóranískum, hófsömum, umburðarlyndum og andstæðar þeirri ofbeldisfullu og ströngu hugmyndafræði sem Wahhabismi boðar.
 Irshad Manji (1968) kanadískur kennari og rithöfundur.
 Ahmed Subhy Mansour (1949) er egypsk-bandarískur íslamskur fræðimaður. Hann stofnaði lítinn hóp kóranista, en var gerður brottrækur frá Egyptaland og býr nú í Bandaríkjunum sem pólitískur flóttamaður. He was exiled from Egypt for his views and is now living in the United States as a political refugee.
 Chekannur Maulavi (1936; hvarf 29. júlí 1993) framsækinn íslamskur klerkur sem bjó í Edappal í Malappuram-hverfinu í Kerala á Indlandi. Hann var þekktur fyrir sínar umdeildu og óhefðbundu túlkanir á íslam sem hann byggði eingöngu á Kóraninum. Hann hvarf þann 29. júlí 1993 undir dularfullum kringumstæðum og talið er að hann sé látinn.
 Yaşar Nuri Öztürk (1951-2016) var tyrkneskur guðfræðiprófessor, lögfræðingur, dálkahöfundur og fyrverandi meðlimur tyrkneska þingsins. Hann hefur haldið margar ráðstefnur um íslamska heimspeki sem og mannréttindi í Tyrklandi, Bandaríkjunum, Evrópu, Mið-austurlöndum og á Balkanskaganum. Árið 1990 játuðu meðlimir öfgasamtakanna Hinnar miklu austur-íslömsku árásarfylkingar, skamstafað İBDA-C á tyrknesku, að þeir hefðu ætlað að ráða hann af dögum. Öztürk lést 2016 af völdum magakrabbameins.
 Ahmad Rashad (1949), er bandarískur íþróttalýsandi (starfar mest fyrir NBC Sports) og fyrrverandi atvinnmaður í knattspyrnu. Ahmad Rashad lærði arabísku og lestur á Kóraninum hjá leiðbeinanda sínum Rashad Khalifa.,
 Mohamed Talbi (1921-2017) var sagnfræðingur og prófessor frá Túnis. Hann var stofnandi Association Internationale des Musulmans Coraniques (AIMC) eða Alþjóðlega samtök kóranískra múslima.
 Edip Yüksel (1957) er kúrdísk-bandarískur heimspekingur, lögfræðingur, talsmaður kóranista og rithöfundur, en hann hefur skrifað bækur á borð við Nineteen: God's Signature in Nature and Scripture, Manifesto for Islamic Reform og er meðhöfundur Quran: A Reformist Translation. Hann kenndi heimspeki og rökfræði í  Pima Community College sem og læknisfræðilega siðfræði og hegningarlög við Brown Mackie College.

Tengt efni
 Liberalism and progressivism within Islam
 Non-denominational Muslim
 Karaites
 Sola Scriptura

Punktar

Heimildir

Viðbótarlestur
 Aisha Y. Musa, Hadith as Scripture: Discussions on the Authority of Prophetic Traditions in Islam, New York: Palgrave, 2008. ISBN 0-230-60535-4.
 Ali Usman Qasmi, Questioning the Authority of the Past: The Ahl al-Qur'an Movements in the Punjab, Oxford University Press, 2012. ISBN 0-195-47348-5.
 Daniel Brown, Rethinking Tradition in Modern Islamic Thought, Cambridge University Press, 1996. ISBN 0-521-65394-0.

Íslam

Kóranismi


New Relic é uma empresa de tecnologia da informação que desenvolve uma ferramenta de monitoramento para serviços baseados em nuvem.

História

A New Relic foi fundada em 2008 por Lew Cirne, o nome da empresa sendo um anagrama do seu. Ainda em 2008, a New Relic recebeu destaque pela revista NetworkWorld Magazine, e em 2010 pela revista CRN.

Em 2012, a CA Technologies iniciou um processo judicial contra a New Relic por uma suposta violação de uma patente sua.

Em 2013, a New Relic captou 80 milhões de dólares com investidores privados, sendo avaliada em 750 milhões de dólares. A empresa usou os recursos para desenvolver sua plataforma para o sistema operacional Android. Em 2013, a empresa anunciou que estava convertendo seu produto, oferecendo-o como um serviço (mode SaaS).

Tanto em 2012 como em 2013, foi eleita pelo San Francisco Business Times como o melhor lugar para trabalhar na Bay Area.

Em 2014, a New Relic captou mais 100 milhões de dólares, em uma rodada liderada pela BlackRock. A empresa abriu capital no mesmo ano.

Em 2020, Bill Staples se tornou chefe de produto. No mesmo ano, moveu seus escritórios para o centro de Atlanta. Ainda em 2020, realizou demissões. Em julho do mesmo ano, unificou seus produtos em uma plataforma chamada New Relic One. Adquiriu ainda em 2020 a Pixie Labs, que oferecia um serviço para monitorar aplicações Kubernetes.

Em 2021, realizou demissões (layoffs). Em maio do mesmo ano, Bill Staples foi promovido a CEO, e Cirne tornou-se membro do conselho. Em outubro de 2021, adquiriu a CodeStream, que fornece uma plataforma de desenvolvimento colaborativo.

Em 2022, lançou ferramentas para monitoria voltadas para times de SRE, além de uma ferramenta para detecção de vulnerabilidades.

Infraestrutura em nuvem
Startups de 2008

New Relic


Djembe er en tromme, et musikinstrument indenfor slagtøjsfamilien.

Kroppen er lavet af træ og skindet er gerne af ged, hvor hårene er skrabet af. Kroppen består af to hovedformer, hvor den øverste del er større end den nederste. Den stammer oprindeligt fra Vestafrika.

Instrumentet kan spilles siddende på en stol eller lignende, eller ved at sidde overskrævs med trommen liggende på jorden og skindet pegende forover.
Man spiller kun med hænderne og benytter hovedsageligt tre forskellige slag:
 Med flad hånd på midten af skinnet (udtales "gung").
 Med de to yderste led på fingrene med fingrene samlet mod den yderste del af skindet (håndfladen træffer kanten på trommen hvor trommen er nærmest den som spiller) (udtales "gå"/"då").
 Med ringe- og langefinger som slåes/"kastes" sidevejs mod kanten af trommen på højre eller venstre side (åbne fingre bortset fra ringe- og langefinger som holdes sammen, slaget træffer trommen med den siden af ringefingeren som vender mod lillefingeren) (udtales "pa"/"ta").

Percussion

Djembe


Zygmunt Bauman (Poznanj, 19. studenoga 1925. – Leeds, 9. siječnja 2017.) svjetski je poznati poljski sociolog, filozof i teoretičar kulture, sveučilišni profesor. Predavao je na najuglednijim svjetskim sveučilištima, a autor je golemog broja djela, prevedenih na brojne svjetske jezike. Prva djela, objavljena u Poljskoj, posvećena su sociologiji, s osloncem na takozvani zapadni marksizam, a kasnije pozornost sve više posvećuje analizi kulture u epohi postmodernizma. Na hrvatski su mu prevedena djela O Bogu i čovjeku, Postmoderna etika.

Citat iz Postmoderna mudrost, postmoderna nemoć: Moralna je odgovornost najosobnije i neotuđivo ljudsko vlasništvo te najdragocjenije ljudsko pravo. Ne može se oduzeti, podijeliti, ustupiti, založiti ili pohraniti na sigurno. Moralna odgovornost je bezuvjetna i beskrajna, a očituje se u neprestanoj strepnji da se nije dovoljno očitovala. Moralna odgovornost ne traži potvrdu za svoje pravo da bude ili za svoje pravo da ne bude. Tu je prije svake utjehe ili dokaza i nakon svake isprike i razrješenja grijeha.

Izvori

Vanjske poveznice
(eng.) WorldCat

Sociolozi
Poljski filozofi
Životopisi, Poznanj

Zygmunt Bauman


Carl Schlüns (* 12. Mai 1870 in Hagenow; † 2. Januar 1936 in Zella-Mehlis; vollständiger Name Carl August Christian Schlüns) war ein deutscher Ingenieur und Maschinenbauer. Er ist der Konstrukteur der erfolgreichen elektrischen Schreibmaschine Mercedes Elektra.

Leben
Carl Schlüns war der Sohn eines Baumeisters. Nach einer Lehre in der Maschinenfabrik Stock & Kärger absolvierte er ein Studium am Technikum in Neustadt. Danach fuhr er als Maschinistenassistent beim Norddeutschen Lloyd. Danach arbeitete er als Ingenieur im Spezialmaschinenbau in der Knopfindustrie in Schmölln, als Assistent für Spezialmaschinenbau in Gotha und als Chefkonstrukteur der Firma Albert Hirth in Stuttgart und in der Hamburg-Amerikanischen Uhrenfabrik in Schramberg im Schwarzwald, bevor er als Werkstattorganisator bei der AEG in Berlin tätig war. 1907 wurde er als Konstrukteur und Leiter der neu gegründeten Berliner Mercedes Büromaschinen-Werke eingestellt. 1908 wurde die Firma nach Mehlis, dem späteren Zella-Mehlis, in Thüringen verlegt. Der Grund dafür waren die durch die in Thüringen vorhandene Waffenproduktion schnelle Verfügbarkeit guter Metall-Facharbeiter und Feinmechaniker und niedrigere Löhne.

Nach dem 1907 auf den Markt gekommenen Modell 1 der Mercedes-Schreibmaschine von Karl Schüler wurde 1908 das Modell 2 von Carl Schlüns hergestellt. Die Mitarbeiterzahl stieg von anfangs 120 auf über 2500 an. 1914 konstruierte Schüler die erste fabrikmäßig hergestellte elektrisch angetriebene Typenhebel-Schreibmaschine Mercedes Elektra. Wegen des Ersten Weltkriegs wurde die Herstellung zurückgestellt und so kam sie erst 1921 auf den Markt. Das Funktionsprinzip ist eine durch einen elektrischen Motor angetriebene ständig rotierende Walze. Bei Berührung der Tasten werden die Typenhebel auf die Walze geschleudert, wobei die Stärke des Typenabdrucks unabhängig von der Kraft der Finger ist, der Anschlag bleibt so immer gleich. Die Bedienung und das Schreiben wurden dadurch erleichtert. 1924 folgte die Konstruktion der elektrisch rechnenden Schreib- und Buchungsmaschine Mercedes Addelektra.

Für die Firma J. P. Sauer & Sohn in Suhl, die hauptsächlich Jagd- und Sportwaffen herstellten, konstruierte Carl Schlüns die Standardschreibmaschine Stolzenberg-Fortuna, die ab 1923 verkauft wurde. 1923 baute Carl Schlüns mit der Iris-Type GmbH eine Spezialfabrik für Schreibmaschinen- und Rechenmaschinen-Typen und -Tasten auf.

Ende 1927 wurde die Firma als Tochterunternehmen des New Yorker Konzerns Underwood-Elliott-Fisher neu gegründet. Wegen der Weltwirtschaftskrise wurde ab 1929 die Zahl der Beschäftigten stark reduziert, expandierte aber ab 1933 wegen des durch die Aufrüstung einsetzenden Wirtschaftsaufschwungs wieder. 1935 gab Carl Schlüns die Leitung der Fabriken ab und ging in den Ruhestand.

Literatur

Einzelnachweise

Mann
Deutscher
Geboren 1870
Gestorben 1936
Ingenieur, Erfinder, Konstrukteur
Person (Thüringen)

Carl Schlüns


Osman Karabegović (Banja Luka, 7. rujna 1911. — Beograd, 24. lipnja 1996.), bosanskohercegovački je sudionik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički djelatnik i narodni heroj Jugoslavije bošnjačkog podrijetla.

Životopis
Osman Karabegović rođen je 7. rujna 1911. godine u Banjoj Luci. Pohađao je gimnaziju i bio aktivist udruge "Mlada Jugoslavija". U KPJ je primljen 1932. godine a iste godine istjeran iz škole zbog sudioništvaa u đačkom štrajku. Posljednji razred gimnazije završio je u Sarajevu 1933. godine.

Zbog aktivnosti u SKOJ-u i Partiji bio je uhićen. Na saslušanju su ga tukli korbačem. Pušten je iz zatvora pod pritiskom demokratske javnosti.  Karabegović je 1933. godine upisao veterinu u Zagrebu. Uključio se u rad SKOJ-a i Partije. Zbog te aktivnosti bio je više puta uhićivan od zagrebačke policije. 1935. godine protjeran je u Banju Luku. Školske 1936./37. upisao se na medicinu u Beogradu i postao jednim od najaktivnih studenata i komunista, pa je izabran za člana Univerzitetskog komiteta SKOJ-a i člana Akcionog odbora u Beogradu. Sudionik je svih demonstracija protiv režima, pa je više puta uhićivan i premlaćivan.

Kada je počeo Drugi svjetski rat, Karabegović se vraća u Banju Luku. Izabran je za člana Oblasnog komiteta KPJ za Bosansku krajinu. Jedan je od organizatora savjetovanja koje je održano početkom lipnja 1941. godine na Šehitlucima, iznad Banjaluke. To je bio posljednji dogovor komunista u pripremi ustanka u Bosanskoj krajini. U drugoj polovici lipnja 1941. godine on obilazi Prijedor, Bosanski Novi, Krupu i Bihać, održava sastanke s vojnim povjerenicima i stranačkim komitetima i prenosi usvojene odluke rukovodstva KPJ u svezi s pripremama ustanka. Početkom srpnja 1941. godine zajedno s Josipom Mažarom Šošom obišao je Bosanski Petrovac i Dvor i formirao vojne komitete za pripreme oružane borbe.

Uoči samog ustanka, 25. srpnja 1941. godine prisustvovao je savjetovanju u Orlovcima kod Prijedora, gdje je izvršen raspored. Karabegović je, zajedno s dr. Mladenom Stojanovićem, upućen na Kozaru organizirati ustanak. S dr. Mladenom Stojanovićem, Josipom Mažarom Šošom i drugim prijedorskim, novskim i dubičkim komunistima organizirao je oružane skupine i akcije. Već u kolovozu 1941. godine, kada je formiran Drugi krajiški NOP odred, postao je njegovim prvim političkim komesarom. Početkom listopada 1941. godine sudjelovao je na vojnom savjetovanju koje je održano u glavnom stožeru za Bosnu i Hercegovinu na Romaniji.

Jedan je od organizatora oblasnog Partijskog savjetovanja za Bosansku krajinu, održanom 22. veljače 1942. godine u Kneževu. Tada je Karabegović postavljen za političkog komesara Operativnog štaba za Bosansku krajinu, a krajem 1942. godine, kada je formiran Prvi bosanski korpus, postavljen je za njegovog političkog komesara. Do kraja rata, između ostaloga, bio je tajnik Oblasnog komiteta KPJ za Bosansku krajinu, član Pokrajinskog komiteta KPJ i član Glavnog štaba NOV i PO za Bosnu i Hercegovinu. Sudjelovao je kao vijećnik na I i II zasjedanju AVNOJ-a i na oba dva zasjedanja ZAVNOBiH-a.

Nakon oslobođenja Jugoslavije, vršio je niz odgovornih političkih dužnosti, kao što su: poslanik Skupštine FNRJ od 1946. do 1974. godine,
član Savezne vlade od 1947. do 1956. godine i predsjednik Izvršnog vijeća Narodne skupštine NR BiH od 1956. do 1963. godine. Istodobno bio je i član CK SKJ, od 1948. godine, a jedno vrijeme i član Predsjedništva CK SKJ.

Godine 1974. isključen je iz Partije, zbog "suprotstavljanja politici SKJ". Umro je 24. lipnja 1996. godine u Beogradu. Pokopan je u Aleji narodnih heroja na beogradskom Novom groblju.

Odličja
Nositelj je Partizanske spomenice 1941. i i drugih jugoslavenskih odličja. Ordenom narodnog heroja Jugoslavije odlikovan je 23. jula 1952. godine.

Izvori

Vanjske poveznice

 Vojna enciklopedija (knjiga četvrta), Beograd, 1972.
 Narodni heroji Jugoslavije, "Mladost" Beograd, 1975.

Bosanskohercegovački komunisti
Bosanskohercegovački komunisti u drugoj Jugoslaviji
Jugoslavenski političari
Partizani
Narodni heroji Jugoslavije
Životopisi, Banja Luka

Osman Karabegović


John Nelson (* 21. Juli 1953 in Detroit, Michigan) ist ein US-amerikanischer Filmtechniker, der sich auf visuelle Effekte spezialisiert hat.

Leben
Nach seinem Abschluss an der University of Michigan im Jahr 1976 mit einem Bachelor in General Studies machte er mehrere Filme, die einige Auszeichnungen bei Filmfestivals erhielten. 1979 zog er nach Kalifornien, um für Robert Abel and Associates zuerst als Kameramann, dann als Technischer Direktor und schließlich als Regisseur zu arbeiten. Im Jahr 1987 zog er nach Deutschland, um für mental images GmbH zu arbeiten. Nach seiner Rückkehr in die USA fing Nelson an, für Industrial Light & Magic zu arbeiten, wo er einige wichtige Szenen für Terminator 2 – Tag der Abrechnung animierte. Nach einigen weiteren Filmen für die Firmen Rhythm & Hues Studios und Sony Pictures Imageworks verließ Nelson 1998 die Sony-Firma zu Senior VFX und lieferte die visuellen Effekte für Gladiator, für den er einen Oscar erhielt. Weitere Filme wie I, Robot und Iron Man, für die er beide erneut eine Oscarnominierung erhielt, folgten.

John Nelson ist Mitglied der Academy of Motion Picture Arts and Sciences, der Visual Effects Society, dem Cinematographers Guild und der Directors Guild of America.

Filmografie (Auswahl)
 1991: Terminator 2 – Tag der Abrechnung (Terminator 2: Judgment Day)
 1992: Stay Tuned
 1993: In the Line of Fire – Die zweite Chance (In the Line of Fire)
 1993: Liebling, hältst Du mal die Axt? (So I Married an Axe Murderer)
 1993: Mein Leben für dich (My Life)
 1993: Die Akte (The Pelican Brief)
 1994: Wolf – Das Tier im Manne (Wolf)
 1995: Vernetzt – Johnny Mnemonic (Johnny Mnemonic)
 1995: Judge Dredd
 1996: Cable Guy – Die Nervensäge (The Cable Guy)
 1997: Anaconda
 1998: Stadt der Engel (City of Angels)
 2000: Gladiator
 2001: Evolution
 2001: Ali
 2002: K-19 – Showdown in der Tiefe (K-19: The Widowmaker)
 2003: Matrix Reloaded (The Matrix Reloaded)
 2003: Matrix Revolutions (The Matrix Revolutions)
 2004: I, Robot
 2008: Iron Man
 2010: Duell der Magier (The Sorcerer's Apprentice)
 2013: World War Z
 2015: Blackhat
 2015: Point Break
 2017: Blade Runner 2049

Auszeichnungen
 2001: BAFTA Award: Nominierung in der Kategorie Beste visuelle Effekte für Gladiator
 2001: Oscar: Auszeichnung in der Kategorie Beste visuelle Effekte für Gladiator
 2005: Oscar: Nominierung in der Kategorie Beste visuelle Effekte für I, Robot
 2009: BAFTA Award: Nominierung in der Kategorie Beste visuelle Effekte für Iron Man
 2009: Oscar: Nominierung in der Kategorie Beste visuelle Effekte für Iron Man
 2018: BAFTA Award: Auszeichnung in der Kategorie Beste visuelle Effekte für Blade Runner 2049
 2018: Oscar: Auszeichnung in der Kategorie Beste visuelle Effekte für Blade Runner 2049

Weblinks

Spezialeffektkünstler
Oscarpreisträger
US-Amerikaner
Geboren 1953
Mann

John Nelson (Spezialeffektkünstler)