Çaldıran Muharebesi, Osmanlı padişahı I. Selim ile Safevi hükümdarı Şah İsmail arasında 23 Ağustos 1514'te, günümüzde İran sınırları içinde yer alan Maku şehri yakınlarındaki Çaldıran Ovası'nda yapılan meydan muharebesidir. Muharebe, Osmanlı imparatorluğu'nin kesin zaferiyle sonuçlanmıştır.

Arka plan
Savaşın nedeni, özellikle uzun süredir Osmanlı Devleti'nin ve Safevi Tarikatı'nın arasında bulunan kötü ilişkilerden kaynaklanmaktadır. Osmanlı padişahı II. Bayezid, Şah İsmail'in babası Şeyh Haydar'ın ölüm (1488) haberini duyunca: "Haydar'ın ölümünü işitmiş olmak sevincimi kat kat artırdı." demiştir. Şeyh Haydar'ın takipçileri olan Kızılbaşlar'a ise "Haydar'ın yolunu şaşırmış sürüsü, Allah onlara lânet etsin!" demiştir.

Safevî şeyhlerinin Anadolu'da çok sayıda müritleri olduğu, bu müritlerin sıkça şeyhlerini ziyaret ettikleri, beraberinde hediyeler götürdükleri ve şeyhlerinden eğitim almak için İran'a gittikleri bilinmekteydi. Osmanlı Devleti Şah İsmail'in Kızılbaş inanışına sahip olmasını, Anadolu'da büyük bir taraftar kitlesine sahip olmasını ve üstelik komşu topraklarda yükselmesini büyük bir tehdit olarak görmüştür. Bu yüzden II. Bayezid, 1501 yılında Safevi Devleti'nin kurulmasıyla Kızılbaşlar'ın İran'a gitmesini engellemeye çalışmıştır ve İran'a gittiği tespit edilen bütün Kızılbaşlar'ın idam edilmesini emretmiştir. Safevi hükümdarı Şah İsmail'in Kızılbaş inanışına sahip olması ve Anadolu'da büyük bir taraftar kitlesine sahip olması, Osmanlı Devleti tarafından bir tehlike olarak görülmüştür. Şii meşrebini sapıklık olarak görmüştür. 1502 yılında II. Bayezid bu sebepten dolayı birçok Kızılbaşı Anadolu'dan Mora'ya (Yunanistan) sürmüştür.

Şah İsmail, 1501 yılında Tebriz'i aldıktan sonra, bir ordu gönderip Erzincan'ı da ele geçirmiştir. Bu bölge Osmanlı topraklarına dahil olmadığı halde Şah İsmail'in eline geçmesi o dönemde Trabzon sancakbeyi olan Şehzade Selim'i fena kızdırmıştır. Ardından Şehzade Selim 1503 ve 1507-8 yıllarında iki defa Erzincan'ı ele geçirmeye çalışarak Safevi topraklarına saldırmıştır.

Şehzade Selim'in son saldırısında, Şah İsmail'in silahları ve hazineleri de ele geçirilmiştir. Bunun üzerine Şah, Selim'e bir elçi gönderir, ama Şehzade Selim ele geçirdiklerinin iade edilmesini reddeder. Şah İsmail bu sefer II. Bayezid'e elçi gönderir. Elçinin barış ve dostluk içeren ifadelerle, Selim'in düşmanca olan tutumunu şikayet eder ve ele geçirilen silah ve hazinelerin iadesini talep eder. Osmanlı yönetimi, elçiye hürmetle davranır, ama şikayetini görmezden gelir.

Şehzade Selim sadece Safevi topraklarına saldırmakla değil, Şah İsmail'in Anadolu'daki müritleriyle olan ilişkilerini kısıtlamaya çalışmış ve karşılaştığı Safevi Tarikatı müritleri Kızılbaşlara eziyet edip katletmiştir.

Osmanlı İmparatorluğu açısından savaşın sebepleri:

 Şah İsmail'in müridi Nur Ali Halife'nin isyan ederek sınır boylarını tahrip edip Tokat'ı yakması ve Safevî Devleti'nin Diyarbakır beylerbeyi Ustaclu Muhammed Han'ın Osmanlı'ya karşı meydan okur bir tavır takınması.
 Doğu Anadolu bölgesinde Akkoyunlu Devleti'nin yıkılması üzerine doğan siyasi boşluktan ötürü bu bölgede ve Osmanlı İmparatorluğu'nun sınır boylarında Safevî Devleti ve takipçileri Kızılbaşlar ile Osmanlılar arasında egemenlik çatışmalarının yaşanması ve buna bağlı olarak Osmanlı Devleti'nin sınır güvenliğinin ortadan kalkması.
 Şah İsmail, Safevi Tarikatı'nın şeyhi olduğundan Anadolu'da Kızılbaş Türkmenler arasında büyük bir mürit kitlesine sahip olması ve bu kitleyi safına çekmek için propaganda yürütmesi ve İran'a davet etmesi ve bundan dolayı Osmanlı İmparatorluğu'nun tedirgin ve rahatsız olması.
 Şah İsmail'in II. Bayezid'i tahkir etmesi ve ona Muhammed Şeybani Han'ın başını göndererek dolaylı olarak tehdit etmesi.
 Safevî Devleti'nin resmi mezhebi olan Şiilik'in Osmanlılar için sapıklık ve tehlike olarak görülmesi.
 Safevi Devleti'nin; Memlükler, Dulkadiroğulları ve Osmanlı Devleti'nin batıdaki düşmanlarıyla ittifak yapması.
 Safevi Devleti'nin, Yavuz'a isyan eden Şehzade Korkut ve Şehzade Ahmede destek vermesi.
 Safevi Devleti'nin, Osmanlı ülkesinden bilgi sızdırması.
 Amasya civarında, Safevi Devleti'nin kışkırtmalarıyla Şahkulu İsyanı'nın çıkması.
 Yavuz Sultan Selim'in doğuda kendisine rakip olabilecek bir düşman istememesi.

Savaş öncesi
II. Bayezid, ne kadar bazı önlemler alsa da bu soruna gerekli önemi vermemiştir ve sorun giderek büyümüştür. O dönem Trabzon'da sancakbeyi olan Şehzade Selim, babasının bu soruna önem vermemesinden dolayı isyan ederek tahtı ele geçirmek istemiş ama başarısız olmuştur. Daha sonra yeniden isyan eden Şehzade Selim, yeniçerilerin de desteğini alarak babasını tahttan indirmiş ve padişahlığını ilan etmiştir.

I. Selim, 1512 yılında tahta geçtikten sonra, Safevi Devleti ve Kızılbaşlar'la olan sorunları kökünden halletmek için kendini hazırlamıştır. İlk önce dönemin mütfülerine fetva çıkartıp, Kızılbaşlar'ın katledilmesini helâl kılmıştır. Ancak Kızılbaş tabiri Osmanlı kaynaklarında; Safevi Tarikatı müridleri ve Kızılbaş askeri, Kızılbaş tarafı, Kızılbaş üzerine sefere çıkmak gibi tabirler doğrudan Safevî Devleti için kullanılır.

Bu dönemde halk arasında Osmanlı yönetimine karşı derin bir hoşnutsuzluğun yaygın olduğunu gösteren bir belge bulunmaktadır. Şikayet biçiminde I. Selim'e verilen bu belgede, baskıyla alınan vergilere ve Osmanlı yönetimi tarafından yapılan adaletsizliklere değinilmiştir.

Anadolu'da, I. Selim'in kardeşleri, Saruhan sancakbeyi olan Şehzade Korkut ve Konya, Amasya, Malatya taraflarında bulunan Şehzade Ahmet'in tahtta gözü vardı ve her ikisi de isyana hazırlanıyordu. Ahmed'in oğlu Alaüddin'in Bursa'yı işgal etmesi üzerine sefere çıkan Yavuz, Bursa'yı geri aldı ve Konya'ya yürüdü. Şehzade Ahmed, Konya'da çekilerek önce Amasya'ya, oradan da Kahta'ya (Adıyaman) kaçtı. Kahta'da, 40.000 kişilik bir Kızılbaş ordusu da Şehzade Ahmed'in kuvvetlerini katıldı ve Şehzade Ahmed iyiden iyiye kuvvetlendi. Yavuz, Ahmed'i bir süreliğine sindirdikten sonra Saruhan'a yürüdü. Ancak Yavuz'un geldiğini önceden haber alan Şehzade Korkut ve yardımcısı Piyale Bey, Teke'ye (Antalya) kaçtılar ve buradan bir gemi ile Frenk diyarına (Avrupa) kaçmaya karar verdiler. Bir süre bir mağarada gizlenen Şehzade Korkut ve Piyale Bey, bir çobanın ihbarıyla yakalandılar ve idam edildiler.

Sadrazam Koca Mustafa Paşa, büyük bir ihanetin içindeydi ve sürekli Şehzade Ahmed'e bilgi sızdırıyordu. Koca Mustafa Paşa, Şehzade Ahmed'in isteğiyle ordunun bir kısmını terhis etti ve Amasya Valisi Mustafa Paşa'ya; I. Selim'in barış amacıyla, Amasya'yı Şehzade Ahmed'e terk ettiğini yazan sahte bir mektup gönderdi. Daha sonra Şehzade Ahmed hiç vakit kaybetmeden Amasya'yı ele geçirdi. Sadrazamın ihanetinin farkında olan I. Selim, Amasya olayında sonra Koca Mustafa Paşa'yı idam ettirdi ve yerine Hersekzade Ahmed Paşa'yı sadrazam yaptı.

Şehzade Ahmed, Amasya'yı ele geçirdi ve ordusunun komutanlığına Amasya Valisi Mustafa Paşa'yı getirdi. Elindeki büyük kuvvetle Amasya'dan hareket eden Şehzade Ahmed, batıya doğru ilerlemeye başladı. Saruhan yakınlarında I. Selim'in ordusuyla karşılaştı ve Selim'in önce kuvvetlerini yendi. Zafere çok yakınken geri çekilme emri verdi ve İstanbul'a yürüdü. Amacı başkenti ele geçirip padişahlığını ilan etmekti. Ancak I. Selim sefere çıkarken, yerine Şehzade Süleyman'ı (ileride Kanuni Sultan Süleyman) bırakmıştı ve yakın zamanda İstanbul'dan 10.000 kişilik bir yeniçeri takviyesi istemişti. Şehzade Ahmed, İstanbul'a yürürken bu yeniçeri kuvvetiyle karşılaştı ve önden yeniçeri kuvvetinin arkadan da I. Selim'in kumandasındaki esas ordunun saldırılarıyla tüm askerlerini kaybetti. Daha sonra da yakalanan Şehzade Ahmed, idam edildi.

I. Selim, kardeşlerinin isyanını bastırıp iç birliği sağladıktan sonra Safeviler'in üstüne sefer yapmayı amaçlıyordu. İsyanları bastırdıktan sonra başkente dönmeyen I. Selim, Haziran ayında İran'a doğru ilerlemeye başladı.

Şah İsmail, İstanbul'daki casusluk şebekesi vasıtasıyla I. Selim'in üzerine geldiğini öğrendi ve önlemler almaya başladı. Ordu-yi Hümâyûn'ün (Osmanlı Ordusu) karşısına çıkmadan çekilmeye ve geçtiği yerleri yakıp yıkmaya başladı. Böylece Ordu-yi Hümâyûn'de iaşe sıkıntısı baş gösterecek ve harap yerlerde ilerlemekten bıkan askerler İstanbul'a dönmek isteyecekti. Aksi takdirde de büyük bir isyan çıkabilirdi.

I. Selim, 100.000 kişilik bir orduyla İstanbul'dan hareket etmişti. Anadolu'da 40.000 kişilik bir kuvvetle Ordu-yi Hümâyûn'e katılmıştı. I. Selim, 40.000 kişilik bu kuvveti, ordunun iaşe ihtiyacını karşılaması ve gerekirse ihtiyat kuvveti olarak savaşa sokmak için için Kayseri ile Malatya arasına yerleştirdi.

Safevi hududunu geçen Osmanlı ordusu, sürekli harap yerlerden geçiyor ve iaşe sıkıntısı çekiyordu. Bu yüzden bazı hoşnutsuzluklar oluşmayı başlamıştı. Hatta bir gün, yeniçeriler isyan ettiler ve I. Selim'in çadırının (Otağ-ı Hümâyûn) etrafına sardılar. Birkaç ok da çadıra saplandı. Bunun üzerine askerlerin içine dalan I. Selim, meşhur bir nutuk çekti. Bu nutukta; isteyenlerin İstanbul'a dönebileceğini, isteyenlerinde kendisiyle gelip Şah İsmail'le savaşabileceğini söyledi. Gerekirse tek başına gideceğini de ekledi. Bu nutukla askerlerin kanında büyük bir galeyan meydana geldi ve ordu hızla ilerlemeye başladı. Nihayat Şah İsmail'in Çaldıran Ovası'na ordugah kurduğu haberi geldi ve Ordu-yi Hümâyûn'de Çaldıran Ovası'nda bir ordugah kurdu.

Savaş

İlk başta I. Selim, ovanın güneybatısındaki tepelerin ele geçirilmesini ve böylece ordunun, sırtını rahatça dağa verebilmesini emretti. Bunun üzerine Orhan Bey'in komutasındaki çarhacılar, çok geçmeden bu tepeleri ele geçirdiler.

I. Selim, merkezi kumanda edecekti ve yanında Kazasker, Sadrazam Hersekzade Ahmed Paşa, vüzeradan Dükaginoğlu Ahmed Paşa ve Mustafa Paşa olacaktı. Anadolu askerlerinden oluşan sağ cenaha Anadolu Beylerbeyi Hadım Sinan Paşa ve Karaman Beylerbeyi Zeynel Paşa kumanda edecekti. Rumeli askerlerinden oluşan sol cenaha ise Rumeli Beylerbeyi Hasan Paşa kumanda edecekti. Anadolu ve Rumeli azep askerleriyse ordunun en tehlikeli yerinde, topların önünde olacaktı. Bu topların sayısı 500 kadardı ve en hakim tepelere yerleştirilmişlerdi. Şah İsmail'in ordusu ilk bakışta gizlenmiş olan topları fark edemeyecek, topların önünde bulunan azeplere yüklenecekti. O sırada azepler usta bir manevra ile topların önünü açacaklar ve Safevi ordusunu ateş çemberine alacaklardı.

Şah İsmail ise, ordusunun sağ cenahına kendi, sol cenahına Diyarbakır valisi Ustacluoğlu Mehmet Han ve  merkeze başveziri  Mir Abdülbaki kumanda ediyordu. Şah İsmail, zırhlı süvarilerinin üstün gelmesi sonucu muhteşem bir zafer kazanmayı hesaplıyordu.

Savaş başlayınca Osmanlı askerleri, Fitilli muske ya da Gürleyen Demirler dedikleri çok ağır tüfekleri ilk kez bu savaşta kullandılar. Tüfeklerin ateşlenmesiyle Safevi ordusunda gedikler açılmaya başladı. Ordusunun bocaladığını gören Şah İsmail, kendi kumandasındaki sağ cenahla, Osmanlı sol cenahına hücum etti. Azepler, Yavuz'un planını uygulamaya fırsat bulamadılar. Vaktiyle kenara açılamadılar ve toplar ateşlenemedi. Yorgun ve bitap Rumeli askerleri, Şah İsmail'in zinde kuvvetleri karşısında yetersiz kaldı. Şah İsmail, o hız içinde Rumeli Beylerbeyi Hasan Paşa'yı öldürdü.

Yavuz Sultan Selim, durumu fark etmekte gecikmedi. Bir yandan topçularını harekete geçirirken öte yandan etrafındaki seçme yeniçerilerle Şah İsmail'in dönüş yolunu kesti. Osmanlı Ordusu'nun sol cenahı yok edilse de merkezi kumanda eden Yavuz ve sağ cenahı kumanda Hadım Sinan Paşa, ustaca manevralarla Safevi ordusunu zor durumda bırakıyorlardı.

Azepler, topların gerisine çekilmişler ve top atışı başlamıştı. Safevi ordusunun sol cenah kumandanı Ustacluoğlu Mehmet Han, askerlerini top ateşinin kucağına itti. "Vurun ha!" narasıyla kendisi de ortaya fırladı. Ancak bir Osmanlı süvarisinin kargı darbesiyle atından devrildi ve öldü.

Malkoçoğlu Ali Bey ve Malkoçoğlu Tur Ali Bey, Yavuz'dan aldıkları emirle yanlarındaki askerlerle beraber Şah İsmail'in üstüne yürüdüler. Ancak ikisi de hayatını kaybetti. Yalnız Malkoçoğlu Ali Bey, Yavuz'un kendine hediye ettiği çift namlulu piştovuyla Şah İsmail'e ateş ederek onu kolundan ve baldırından yaraladı. Bunun üzerine Şah İsmail'in seyisi Atçeken Hızır, Malkoçoğlu'nun arkasına geçerek onu öldürdü.

Savaş bir gün sürdü ve yenileceğini anlayan Şah İsmail, elinde kalan son kuvvetleri de Osmanlı ordusunun üstüne gönderdi. Daha sonra seyisi Atçeken Hızır'la kıyafetlerini ve atını değiştirerek firar etti. Atçeken Hızır, Şah İsmail'in kıyafetleri ve atıyla savaş meydanına gelerek "Şah benim." diyerek bağırmaya başladı. Osmanlılar tarafından esir alınan Hızır, firar etti.

Şah İsmail, savaşın sonunda Safevi ordusu dağılmaya başlayınca savaş alanını terk ederek Dergezin'e çekildi. Savaşta Ustaclu Muhammed Han, Pir Ömer Bey Şireci, Köse Hamza, Lala Hüseyin Bey gibi meşhur Kızılbaş reislerinin pek çoğu öldü.

Yavuz Sultan Selim ilk Safevi ordusunun geri çekilmesini hile zannetti ancak savaşın kazanıldığı anlaşılınca ordusuna yağma izni verdi ve ele geçirilen çoğu esir katledildi.

Osmanlı Ordusu, bu savaşta son teknolojiyi kullanmıştır ve büyük bir zafer elde etmiştir. Savaşı kazanan I. Selim, Osmanlı Ordusu'nun başında 6 Eylül 1514'te Safevi Devleti'nin başkenti olan Tebriz'e girdi. I. Selim kışı burada geçirmek istiyordu, ama yorgunluktan dolayı Osmanlı askerleri arasında huzursuzluk artınca I. Selim, İstanbul'a geri dönerek ele geçirilen yerlerin bir bölümünü geri bırakmak zorunda kaldı.

Safeviler, Doğu Anadolu hariç yitirdikleri toprakları savaşsız geri aldılar. Zaten bu savaşın amacı toprak almak değil, Safeviler ile Osmanlılar arasındaki güç mücadelesinin bir sonuca vardırılmasıydı. Savaşın sonunda Doğu Anadolu'daki aşiret ve beylikler Osmanlı'ya bağlandıklarını bildirdi. Gene bu savaşla beraber Safeviler'in, Mısır'daki müttefikleri olan Memlûkler ile bağlantısı kesildi. Bu da I. Selim'in Mısır seferini kolaylaştırdı. Ayrıca Osmanlı Devleti, İpek Yolu'nun Van-Tebriz hattının denetimini ele geçirdi.

Savaşın sonuçları
 Anadolu'da Alevi-Sünni çatışması başladı.
 Anadolu üzerindeki Şii sorunu geçici olarak çözüldü.
 Günümüzdeki Kars ve Van hariç Doğu Anadolu'nın tamamına yakını Osmanlı denetimine girdi.
 Safeviler'in, Mısır'daki müttefikleri olan Memlûkler ile bağlantısı kesildi.
 Doğu Anadolu'daki aşiret ve beylikler, Osmanlı'ya bağlılıklarını bildirdiler. Bu savaşla beraber içine kapanık birine dönüşen Şah İsmail, tek hezimeti olan bu büyük yenilgiden sonra, 1524 yılında ölene dek başka bir savaş yapmadı.
 Osmanlı toprak bütünlüğü korundu.
 İpek Yolu'nun Van-Tebriz hattının denetimi Osmanlılar'ın eline geçti.
 Tebriz gibi şehirlerde bulunan ünlü ilim insanları ve sanatçılar İstanbul'a getirildi.
 I. Selim, sefere çıkarken Dulkadiroğulları Beyi Alaüddevle'ye, Osmanlı ordusuna katılması için çağrı yapmıştı. Ama Safeviler ve Memlükler ile ittifak yapan Alaüddevle, bunu reddetmişti. Bu yüzden I. Selim, sefer dönüşünde Dulkadiroğulları üzerine sefer yaptı ve Turnadağ Savaşı ile bu beyliğe son verdi. Böylece Anadolu'da siyasi birlik tam olarak sağlanmış oldu.
 Çaldıran Zaferi'nden sonra, Erzincan ve Bayburt kesin olarak Osmanlı egemenliğine geçti. Kemah Kalesi alındı. 12 Haziran 1515'te kazanılan Turnadağ zaferiyle Dulkadiroğlu Beyliği'ne son verildi.Diyarbakır, Mardin ve Bitlis Osmanlı egemenliğine girdi. Böylece Anadolu'da Türk birliği sağlanmış oldu.

Kaynakça

Osmanlı İmparatorluğu'nun muharebeleri
Osmanlı-İran savaşları
Muharebe
Van tarihi
1514'te çatışmalar

Çaldıran Muharebesi


Grethe Ilsøe (21. maj 1933 i Lellinge - 4. juli 2015 på Frederiksberg) var en dansk historiker og arkivar.

Hun blev nysproglig student fra Haslev Gymnasium 1951, fik sølvmedalje for besvarelse af Københavns Universitets prisopgave i historie, 1956 og blev mag. art i historie, 1959. Grethe Ilsøe havde særlig interesse for forvaltnings-, lokal- og kvindehistorie samt arkivforhold.

Grethe Ilsøe blev ansat som arkivar i Rigsarkivet i 1959,
i øvrigt som den første, gifte kvinde. I 1965 kom hun til Landsarkivet for Sjælland, Lolland-Falster og Bornholm, hvor hun var landsarkivar fra 1985 og frem til sin pensionering i 1998. I forlængelse af sine faglige aktiviteter havde Grethe Ilsøe en række tillidshverv og bestyrelsesposter. Hun var eksempelvis formand i Arkivforeningen 1967-1970 og Dansk Historisk Fællesråd 1990-1996.

Efter pensioneringen helligede Grethe Ilsøe sig interessen for kvindehistorie, idet hun var medlem af komiteen til udgivelse af Dansk Kvindebiografisk Leksikon.

Litteratur
 "Søg - og I skal finde veje til kvinders historie i arkiver og samlinger" (sammen med Karen Hjorth, Birgitte Possing og Nanna Damsholt) 1991.
 "Underdanigst pro memoria!: indberetninger til amtmænd på Sjælland med Møn, Lolland-Falster, Bornholm, 1720-1860" (sammen med Knud Prange), 1992.
 "Bur : kan, kan ikke - vil, vil ikke : kvindeliv i perspektiv" (sammen med Karen Hjorth og Minna Kragelund), 1996.
 Grethe Ilsøe var desuden medlem af bl.a. redaktionskomiteen for tidsskriftet Archivum, 1984-88 og redaktør af det fælles-nordiske tidsskrift, Nordisk Arkivnyt 1982-87.

Henvisninger

Ekstern henvisning
 Biografi på Store Danske
 Omtale på Kvinfo

Arkivarer fra Danmark
Personer fra Køge Kommune

Grethe Ilsøe


Hvis jeg var konge (originaltitel: The Vagabond King) er en amerikansk Musicalfilm fra 1930, instrueret af Ludwig Berger med Dennis King og Jeanette MacDonald i hovedrollerne.
Manuskriptet blev skrevet af Herman J. Mankiewicz baseret på operetten The Vagabond King fra 1925, der igen var baseret på skuespillet If I Were King af Justin Huntly.

Hans Dreier blev nomineret til en Oscar for bedste scenografi for sit arbejde med filmen.

Referencer

Eksterne Henvisninger

Amerikanske film fra 1930
Engelsksprogede film
Musicalfilm fra USA
Film fra Paramount

Hvis jeg var konge


La casa de Ponce de León es un linaje leonés, que surgió por el matrimonio de Pedro Ponce de Cabrera con Aldonza Alfonso de León, hija ilegítima del rey Alfonso IX de León y de su amante Aldonza Martínez de Silva, cuyos descendientes adoptaron el apellido compuesto «de León». Dicho linaje fue el germen de la Casa de Arcos, que ostentó títulos tales como el ducado de Arcos  y el marquesado de Cádiz. Sus descendientes entroncaron con diversas casas nobiliarias como Vidaurre, Jérica, Lancia e incluyendo la Casa de Guzmán, con la que desde su llegada a Andalucía hubo luchas durante algunos años, tras arreglar sus diferencias por el entronque de Beatriz Castilla y Ponce de León en el  por línea femenina y la relación con el rey Enrique II de la que también descienden muchos otros caballeros y los duques de Benavente.

Palacios Importantes

Casa-Palacio de la Familia de León.
Casa de Ponce De León

Referencias

Casa de Cabrera
Casa de Ponce de León

Casa de Ponce de León


كفر العرب، قرية رئيسية تابعة لمركز دسوق التابع لمحافظة كفر الشيخ في جمهورية مصر العربية.

الوحدة المحلية بقرية كفر العرب

القرية الرئيسية هي قرية كفر العرب، وولا يتبعها قرى فرعية، ويتبعها 7 توابع من عزب وكفور ونجوع:

 محي بك
 عزبة الفار
 الحايس
 كامل جبلي
 القبس
 الدمرداشي
 شراقوة

السكان
حسب إحصاءات عام 2006، بلغ عدد سكان كفر العرب 8576 نسمة، منهم 4287 ذكر و4289 أنثى.

انظر أيضاً

 سنهور المدينة
 دسوق
 دسوق (مركز)

مصادر

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي لمركز ومدينة دسوق.
 التقسيم الإداري لمركز دسوق.
 كفراوي - دليل محافظة كفر الشيخ، مركز دسوق.

الوحدة المحلية لقرية كفر العرب (دسوق)

كفر العرب (دسوق)


L'ambassade d'Espagne en Guinée est la principale représentation diplomatique de la république d'Espagne en Guinée.

Histoire

Liste des ambassadeurs

Références

Guinée
Espagne

Ambassade d'Espagne en Guinée


Alessandra Scatena Gherbali conocida artísticamente como Alessandra Scatena 30 de septiembre de 1975) es una actriz brasileña y destacada  presentadora de TV notoria a partir de su trabajo como asistente de palco en el programa Domingo Legal.

Carrera
A partir de destacarse como asistente de palco del programa de auditorio Domingo Legal, Alessandra se distinguió y ganó preeminencia en los medios de comunicación. Participó de la primera edición del reality show Casa dos Artistas, e incluso protagonizó el video musical Charlie Brown Jr., titulado Proibida pra Mim. Antes de ser asistente de palco del programa Domingo Legal, Scatena también fue asistente de palco de Passa ou Repassa.

Trabajos en la televisión
 Domingo Legal
 Casa dos Artistas 1
 Programa Alessandra Scatena
 Sounds of Brazil - exhibido en Miami
 A Turma do Didi

Revistas
Dentro de las innumerables tapas de revistas, Alessandra fue estrella indiscutible de la tapa de Playboy:
 Revista Playboy - septiembre de 1997

Publicidades
 Su imagen en la publicidad de Coscarque, en YouTube

Vida privada
 Alessandra Scatena bautizó a su hijo Enrico (n. 2005, en São Paulo, y su hijo Estefano (n. 2011).

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial
 Alessandra Scatena vira Jeannie para programa de TV

Actores de Brasil
Playmates de Brasil
Presentadores de televisión de Brasil

Alessandra Scatena


Alfred Eisenstaedt () a fost un fotograf și fotoreporter american. El și-a început cariera înaintea Celui de-Al Doilea Război Mondial. Și apoi s-a mutat în SUA, unde a ajuns un important fotograf pentru Revista Life, care a inclus mai mult de 90 de poze ale acestuia pe copertă, cu peste 2.500 povestiri foto publicate.

Printre cele mai cunoscute fotografii de copertă a fost Ziua victoriei în Times Square, surprinsă în ziua capitulării Japoniei. Fotograful surprinde sărbătoarea din Orașul New York și "un exuberant marinar American care sarută o asistentă medicală.  Eisenstaedt a fost "renumit pentru capacitatea sa de a capta imagini memorabile cu oameni importanți din știri, inclusiv politicieni, vedete de cinema și de artiști", dar și pentru fotografii "sincere", făcute cu un aparat mic Leica de 35 de mm, iluminate natural.

Viața timpurie
Eisenstaedt s-a născut în Dirschau (Tczew) în Prusia de Vest, Imperial Germania în 1898. Familia lui era de origine evreiască, dar care s-a mutat la Berlin în anul 1906. Eisenstaedt a fost fascinat de fotografie din tinerețea lui și a început să facă poze de la vârsta de 14 ani când i-a fost dăruit primul său aparat de fotografiat, un Eastman Kodak Folding cu rolă de film. Mai târziu, el a servit ca soldat în armata germană de artilerie în timpul primului Război Mondial, dar a fost rănit în 1918. În timp ce lucra ca vânzător de curele și butoane în 1920 în Weimar, Germania, Eisenstaedt a început să facă fotografii ca freelancer pentru biroul din Berlin al Pacificului și Atlanticului in 1928. Biroul a fost preluat de Associated Press în 1931.

Fotograf profesionist
Eisenstaedt a devenit un fotograf full-time în anul 1929, când a fost angajat de Associated Press , în Germania, și după un an a fost descris ca un "fotograf extraordinar." De asemenea, el a lucrat pentru revista llustrierte Zeitung, publicată de Ullstein Verlag, atunci cea mai mare editură. Patru ani mai târziu, el a fotografiat celebra întâlnire între Adolf Hitler și Benito Mussolini în Italia. Alte fotografii notabile ale lui Eisenstaedt includ reprezentarea unui chelner la patinoar de la Grand Hotel din St. Moritz în 1932 și Joseph Goebbels la Liga Națiunilor din Geneva în anul 1933. Deși inițial prietenos, Goebbels s-a încruntat la Eisenstaedt când a făcut fotografia.

În 1935, Italia Fascistă a invadat Etiopia, fapt ce a condus la o explozie de interes internațional în Etiopia. În timp ce lucra pentru Berliner Illustrierte Zeitung, Alfred a făcut peste 3.500 de fotografii în Etiopia, înainte de a emigra în Statele Unite, unde s-a alăturat la revista Life, dar a revenit în anul următor în Etiopia, unde a continuat fotografia.

Deaorece familia lui Eisenstaetd era de origine evreiască opresiunea lui Hitler în Germania Nazistă i-a determinat să emigreze în SUA. Au ajuns în 1935 și s-au stabilit în New York, unde ulterior a Eisenstaetd a devenit cetățean american, și s-a alăturat colegiilor săi emigranții Leon Daniel și Celia Kutschuk la Associated Press în Pix Publishing, agenție foto, înființată în acel an. În anul următor, 1936, fondatorul Times, Henry Luce a cumparat revista Life, iar și Eisenstaedt, deja remarcat pentru fotografiile sale din Europa, a fost rugat să se alăture la noua revistă ca fiind unul dintre cei patru fotografi, care îi includeau și pe Margaret Bourke-White și Robert Capa. El a rămas fotograf aici din 1936 până în 1972, fiind remarcat pentru fotojurnalismul său de eveniment și celebrități.

El a fotografiat politicieni, filosofi, artiști, industriași, autorii și celebrități în timpul carierei sale la revista, Life. În 1972 el a fotografiat aproape 2.500 de "povești" și a avut mai mult de 90 de fotografiile sale pe copertă. Revista Life a avut un tiraj de două milioane de cititori, iar reputația lui Eisenstaedt a crescut substanțial. Potrivit unui istoric, "fotografiile sale au o putere și o rezonanță simbolică care l-au făcut unul dintre cei mai buni fotografii de la Life." În anii următori, el a lucrat, de asemenea, pentru Harper ' s Bazaar, Vogue, Town & Country și altele.

Stilul și tehnica
Din primii săi ani ca fotograf profesionist, a devenit un pasionat al camerelor mici de 35 mm, mai ales al aparatelor de fotografiat, Leica. Spre deosebire de cei mai mulți fotografi de știri de la momentul respectiv care aveau aparate foto de dimensiuni mari cu blitz atașat, Eisenstaedt a preferat aparatele mici "de mână", Leica, care i-au dat o viteză mare, dar și o mai mare flexibilitate atunci când fotografia evenimente sau captura oameni în acțiune. Fotografiile sale au fost, de asemenea, notabile ca urmare a utilizării luminii naturale, spre deosebire de iluminatul cu blitz. În 1944, revista Life l-a descris drept "decanul de azi, expert al camerelor în miniatură."

Acest stil de fotojurnalism, cu un aparat de fotografiat mai mic, dar și capacitatea sa de a folosi lumina, a ajuns apoi în faza incipientă, utilizată de mai mulți fotografi . De asemenea acest stil a ajutat la crearea unei atmosfere mai relaxate atunci când fotografiem oameni în ipostazele și expresiile lor naturale: "Oamenii nu mă iau prea în serios cu micul meu aparat de fotografiat", a declarat el. "Eu nu vin ca un fotograf. Eu vin ca un prieten." Acesta a fost un stil pe care l-a învățat în cei 35 de ani în Europa, unde el a preferat un mod de fotografiere mai informal, în special fotografiile de tip portret. Ca urmare, Life a început să folosească mai multe astfel de povești foto,revista devenind o sursă recunoscută de fotojurnalism din lume. La revista Life, fotografiile lui Eisenstaedt au fost cunoscute ca fiind "de interes uman" și mai puțin ca fiind fotografii de "știri grele", ca cele pe care le foloseau majoritatea publicațiilor ale vremii.

Succesul său la stabilirea unui cadru relaxat nu a fost lipsit de dificultăți, mai ales când a dorit să surprindă sentimentele pe care le-a dorit. Winston Churchill i-a spus unde să poziționeze camera pentru a obține o imagine bună, iar în timpul unei ședințe foto cu Ernest Hemingway în barca lui, Hemingway, într-un acces de furie, și-a sfâșiat propria cămașă în bucăți și l-a amenințat pe Eisenstaedt că o să-l arunce peste bord.

Martha ' s Vineyard
Eisenstaedt, cunoscut sub numele de "Eisie" pentru prietenii săi apropiați, s-a bucurat de vacanțele sale anuale, timp de 50 de ani de pe insula Martha ' s Vineyard. În timpul acestor veri, el va efectua experimente fotografice, cu diferite lentile, filtre si prisme în lumină naturală. Eisenstaedt a fost pasionat de Martha ' s Vineyard și de lumina fotogenică a farurilor de pe insulă. El a fost în centrul strângerilor de fonduri organizate de Vineyard Environmental Research, Institute (VERI).

Cu doi ani înainte de moartea sa, Eisenstaedt l-a fotografiat pe Președintele Bill Clinton cu soția Hillary și fiica sa Chelsea. Sesiunea foto a avut loc la Granary Galerie în West Tisbury pe Martha ' s Vineyard și a fost documentată de un fotograf de la revista People pe data de 13 septembrie 1993.

Viața personală și moartea
După primul său domiciliu în New York, din 1935, Eisenstaedt a trăit în Jackson Heights, Queens, New York, pentru tot restul vieții sale. Înainte cu puțin timp de moartea sa, el mergea zilnic pe jos de acasă, la redacția Life, de pe Avenue of the Americas și de pe 51st Street.

A murit în patul lui, la miezul nopții, în cabana, cunoscută sub numele de "Pilot House" a iubitei sale, Menemsha Inn. Acesta avea vârsta de 96 de ani. Acesta a decedat în compania cumnatei sale, Lucille Kaye (LuLu), și prietenului său, William E. Semne.

Pozele notabile ale lui Eisenstaedt

V-J zi în Times Square
Cea mai faimoasă fotografie a lui Eisenstaedt este cea a unui marinar care sărută o asistentă medicală în data de 14 august 1945 în Times Sqaure. El a capturat fotografia, folosind un aparat Leica IIIa. (Fotografia este cunoscută sub mai multe denumiri, precum: V-J Day in Times Square). Deoarece, Eisenstaedt a fotografiat rapid evenimentele de la sărbătoarea V-J Day, nu a putut să obțină identitatea celor doi sau detalii despre cei doi subiecții din poză.

Portrete de Sophia Loren
Portretele Sophiei Loren au fost descrise de amândoi, atât de Loren, cât și de Eisenstaetd ca fiind fotografii ce transmit răutate, demnitate și iubire.

Ice Skating Waiter, St Moritz
Fotografia din 1932 înfățișează un chelner pe patinoarul de la Grand Hotel.
 Eisenstaedt a scris: "Am făcut o fotografie colosală. Pentru a fi sigur că imaginea a fost buscă, am pus un scaun pe gheață și am cerut chelnerului să patineze. Am avut un aparat Miroflex și am focalizat scaunul.

Premii
 1989: National Medal of Arts. Acordat de Președintele George Bush, într-o ceremonie la Casa Albă.

Expoziție
 Alfred Eisenstaedt: 'Eisie la 88, Centrul International de Fotografie, New York, 1986. O retrospectivă.

Alfred Eisenstaedt Premii pentru revista de fotografie
Începând cu anul 1999, Alfred Eisenstaedt Premii pentru Revista de Fotografie au fost administrate de către Universitatea Columbia Absolvent de Școală de Jurnalism.

A se vedea, de asemenea,
 Notable contributors to Life
 Erich Salomon (influența)

Note de final

Link-uri externe
 JFK Notă Originală Eisenstaedt, de la Cartea de Oaspeti  Shapell Manuscris Fundația
 Eisenstaedt biografie
 Un Marinar, o Asistentă medicală, un Legendar Sărut  – prezentare de revista Life

Nașteri în 1898
Decese în 1995
Emigranți germani în Statele Unite ale Americii
Personal militar german al Primului Război Mondial

Alfred Eisenstaedt


سبخة حلق المنزل سبخة تقع جنوب مدينة هرقلة في ولاية سوسة. تبلغ مساحتها 1.000 هكتارًا، ويبلغ ارتفاعها بين 2 و 10  عن سطح البحر. تكثر بها في فصل الشتاء طيور النحام الوردي والكركي.

المراجع

حلق المنزل
مواقع رامسار في تونس
مناطق هامة لحفظ الطيور في تونس

سبخة حلق المنزل


Amerikansk Skoleskib er en spillefilm instrueret af Eduard Schnedler-Sørensen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Spillefilm fra Danmark
Danske film fra 1913

Amerikansk Skoleskib


محمد أحمد عبد الولي قاص وروائي يمني شهير ولد في 12 نوفمبر 1939م بمدينة دبرهان الإثيوبية عن أب يمني وأم إثيوبية، وكان والده من المهاجرين الذين انضموا إلى حركة الأحرار اليمنيين.

سيرته الحياتية
 أمضى طفولته في إثيوبيا، حيث درس في مدرسة الجالية اليمنية بأديس أبابا من ثم عاد من غربته سنة 1946م.
 سافر للدراسة في الأزهر بمصر سنة 1955م، وشارك في تأسيس أول رابطة للطلبة اليمنيين التي انعقد مؤتمرها التأسيسي سنة 1956م.
 طرد مع 24 طالباً من مصر سنة 1959م، بتهمة الانتماء إلى الشيوعية، وسافر بعدها إلى موسكو ودرس في معهد غوركي للآداب الشهير لمدة عامين، من ثم عاد إلى أرض الوطن بعد الثورة في شمال الوطن في سنة 1962م.
 انضم للسلك الدبلوماسي قائماً بأعمال سفارات الجمهورية العربية اليمنية في موسكو وغيرها من البلدان إلى أن تفرغ لافتتاح دار للنشر بتعز.
 سجن بعدها لمدة عام سنة 1968م، وأعيد إلى سجن القلعة مكبلاً بالقيود مرة أخرى سنة 1972م.
 له عدة أعمال طبعت منها مجموعته الأولى سنة 1966م ومجموعته الثانية سنة 1972م. وترجمت بعض أعماله إلى الفرنسية والروسية والألمانية والإنكليزية.
 أشهر روايته «يموتون غرباء» مسلسلة في صحيفة «الشرارة» عام 1971م ومن ثم طبعت في بيروت في دار العودة عام 1973م. وله رواية أخرى هي «صنعاء مدينة مفتوحة»، وقد تعرضت الأخيرة لحملة تكفير عام 2000م.
 مات محترقاً في طائرة عام 1973م.

طرده من مصر
انتماء محمد عبدالولي لليسار في مصر قد أتاح له الانفتاح على الثقافة الحديثة. فقد كان أغلب المثقفين المصريين في منتصف خمسينيات القرن العشرين، حين بدأ تفتحه السياسي وتكوينه الثقافي، من خريجي المدارس الفرنسية في مصر وعلى صلة بالثقافة العالمية، وبخاصة الفرنسية، ولهم حضور كبير في الشعر والقصة والمسرح والفن التشكيلي والنقد الأدبي والفني، وفي الصحافة، وبخاصة الصحافة الثقافية. واضطر الضباط الأحرار للاستعانة بالبارزين منهم في المؤسسات الصحفية والثقافية.

وفي هذه الفترة، برزت مجموعة من زملاء محمد عبدالولي في الدراسة في القاهرة وفي حركة اليسار، مثل محمد أنعم غالب، وعبده عثمان، وإبراهيم صادق في الشعر الجديد أيضًا، وعمر الجاوي وأبوبكر السقاف في النثر الأدبي، وهي المجموعة التي تولت قيادة "مؤتمر الطلبة اليمنيين الدائم في مصر"، وأصدرت بيانًا ما يزال يعد وثيقة تاريخية.

كان متوقعًا أن يصل هذا الخيار السياسي الذي اتبعه محمد عبدالولي وزملاؤه إلى الاصطدام بالمخابرات المصرية، وهو ما أدّى إلى طردهم من مصر وحصولهم فيما بعد على منحة للدراسة في الاتحاد السوفيتي. لكنه لم يغادر مصر إلا بعد أن كان قد اكتسب تكوينًا أدبيًّا وثقافيًّا متينًا، وكان قد قرأ في الأدب، سواء باللغة العربية أم باللغة الإنجليزية، أم ممّا تُرجم من الأدب العالمي إلى اللغة العربية. مع أنّ المنحة التي حصل عليها للدراسة في موسكو كانت في الهندسة المدنية، وجد نفسه منشدًا مرة أخرى للتحويل للدراسة في معهد مكسيم غوركي للأدب، على أمل دراسة الأدب الروسي في مصادره. لكن الإقامة في موسكو والدراسة في هذا المعهد لم تدُم طويلًا، كما أنّ لغة الأدب فوق اللغة، وليس من السهل إجادتها بسرعة. ويتضح من استعراض القصص التي كتبها خلال تلك الفترة أنّه قد ركز جهوده على إجادة لغة السرد وتصوير الشخصيات وتحسين رسم الحبكة القصصية وتطوير فنه الأدبي

قضيته
وقد اختار منذ البداية، قضيتين رئيسيتين ليركز عليهما فنه القصصي؛ الغربة التي يعيشها واقعيًّا ونفسيًّا، وقضية المرأة ومعاناتهما معًا، كما يقول د. علي محمد زيد، في كتابه الثقافة الجمهور.

رواية صنعاء مدينة مفتوحة
وفي رواية صنعاء مدينة مفتوحة  برِعَ أديبنا عبدالولي في نقل الصورة الكاملة لمجتمع ما قبل الثورة اليمنيةدون مواربة في النقل، إذ صور لنا مكابدة الناس من جور وبطش الإمامة شمال اليمن، واستعمار بريطانيا للجنوب. وقد اعتبر البعض الرواية بأنها " تعبير عن الإرهاصات الأولى لقيام الثورة اليمنية " (26 سبتمبر في الشمال، 14 أكتوبر في الجنوب) في هذه الرواية أيضًا توغل عبدالولي بجرأة إلى أغوار الإنسان اليمني، وأزاح عنه رداء الزيف الذي يُخفي به حقيقته، وكشفَ عن أفكارٍ مضمرة  تجول في ذهن الشباب اليمني، تجاه الوطن، الحب، الله، النضال، الخيانة، المرأة، من خلال بطل الرواية نعمان الذي نشعر أمامه أننا لسنا أمام رجل واحد، إنما الشعب اليمني بكله. وقد حرص أيضًا على تقديم حجم المعاناة التي كانت تكابدها المرأة الريفية، والظلم الواقع عليها، والدونية التي كانت تُمارس عليها آنذاك

مقتطفات من رواية صنعاء مدينة مفتوحة

" أننا لا نستطيع عمل شيء لأنفسنا، ولا لأرضنا، ولا حتى لهؤلاء العساكر، إذا لم نخلق من جديد. نخلق كل شيء. الناس، والأرض، والوادي، حتى أنفسنا. أننا لا نستطيع أن نعيش مع الحمير في حظيرة واحدة. ولا أن نُعامل معاملة الحمير. يجب أن نجد لأنفسنا مفهومًا، وأن نعرف حقيقتنا."

" عندما تعيش يا بني مع ناس أعمى الله بصائرهم، يعيشون في الفسق والفجور ويدّعون أنهم أتقياء، لا بد وأن تعمي بصرك، حتى لا تكشف حقيقتهم، لتستطيع أن تعيش."

" أنني أتمنى أن لا أموت، حتى أرى بلادنا هذه كتركيا، أتمنى أن أرى الطريق مرصوفة وخطوط السكك الحديدية تخترق جبلنا، كتلك التي تخترق جبال الحبشة، وأرى السدود على وادينا هذا، وغيره من أودية بلادنا الكثيرة، فلا يموت السيل ولا تضيع مياهنا في الصحراء، ولا يلتهم السيل أطفالنا وماشيتنا وأرضنا. أتمنى أن أرى بلادنا كبلاد الآخرين.. أتمنى أن لا أموت حتى أشاهد ذلك "

"وخرجت أبحث عن انتقام، لقد تحطم القيد الذي كان يقيدني، وأصبحت طليقًا، لكن بعد أن فقدت كل شيء، ولا أتصور من أين أتتني تلك القوة الرهيبة وأنا أصارع أول إنسان قابلته لانتزع منه أداة الموت، بندقيته، وبدأت أطلق النار على كل من أرى دون تمييز، كنت أريد أن أقتل وأقتل، لم أكن أنظر إلى صنعاء وهي تتألم، لأنني كنت أتألم أشد منها، ولم أنظر إلى الجمال والروعة، ولم تعد أحلامي ملكًا لي، لأنها كلها ماتت بمجرد أن أدركت الخرافة الكبيرة التي كنت أعيش فيها. "

رواية يموتون غرباء
على مدى نصف قرن، بقيت رواية "يموتون غرباء" عنوانًا صريحًا لأدب الهجرة اليمنية، أو بأحد التعبيرات "تكاد تكون المانيفستو الأدبي لموضوع الهجرة والاغتراب"، كما يضيف عبد الوارث، وهي كنص تبدأ بصوت راوٍ خارجي، يمهد للقارئ التعرف بالنصف المكمل لسيرة الشخصية المحورية "عبده سعيد" في زمنها المهجري. فكلُّ ما عرفه سكان "سدست كيلو" في أديس أبابا أنه فتح دكانه الصغير منذ عشرة أعوام، وبالمقابل عرف "عبده سعيد" كل شيء عن أهل الحي وعلى وجه التحديد نساءه، وهذا الحي "حي السادة والعبيد، حي الفيلات الصغيرة الأنيقة وحي الأكواخ، حي هادئ كحدائقه الخضراء، وصاخب كالخمر تتدفق براميلها في بطون السكارى، حي موحش كصراخ المومسات القبيحات. أما هو فلا يهمه هذا الأمر، إنه يعيش بينهم لكنه بعيد عنهم، كالبعد بين ملابسه المتسخة السوداء ووجهه الأبيض المبتسم"، كما يرد في رواية (يموتون غرباء).

مقتطفات من رواية يموتون غرباء
" هو غريب، لا يستطيع أن يقول أنه يمني، فهو لا يعرف اليمن، ولم يرها في حياته، سمع عنها الكثير، ولكنه لا يعرفها، ترى لو ذهب إليها كيف تستقبله؟ لعلها تلفظه كما تلفظه هذه الأرض التي ليست أرضه "
" إنه مثله ممزق، لا يعرف وطنًا ينتمي إليه أو ترابًا يحتويه. إنه غريبٌ وسط مجتمع أغرب، استخدم السخرية سلاحًا لتنقذه من غربته التي تمزقه، وتشعره بأنه يختلف عن الآخرين "

" والده يحلمُ بأرضه، بالمستقبل هناك في اليمن عندما "يحرروا" اليمن من الظلم. إن لديه أساسًا يقف عليه، وأحلامًا تؤيده وتسنده، إنه ليس غريبًا بالرغم من أنه مهاجر قد يعود يومًا إلى أرضه. إنه مجرد مهاجر، أما هو فمقطوع من شجرة لا جذور لها أنه لا أحد، نعم (لا أحد)"

" تقول تركوا أرضهم لماذا؟ لأنهم لم يستطيعوا أن يقفوا ببسالة ضد أوضاعهم القذرة. شعب يهاجر من أرضه؛ شعب خائن لتلك الأرض "

" أنتَ تتحدّث أربعًا وعشرين ساعة عن تحرير بلادك، لكنك لن تحررها مُطلقًا، لقد هربت، ومن هنا لن تستطيع إلا أن تصرخ بملء فمك أيها الظالم سننتقم، ولكن لن يسمع أحد صوتك سوانا، ونحن يا سيدي لا نعرفك، نستغرب عندما نرى ألمك، ونبتسم أحيانًا ونسخر عندما نراك تحاول الصراخ، ولكنك لم تقنعنا بالواقع. إن تحرير بلادك يحتاج أولًا وقبل كل شيء أن تحرّر نفسك، أن لا تخاف، وأن تحارب لا من وراء البحار، ولكن من هناك أمام العدو وجهًا لوجه "

" الظلم يجعل الخيانة شيئًا بسيطًا، لكنه لا يبرر الفرار "

الإصدارات
 صنعاء.. مدينة مفتوحة (رواية) 1977م
 الأرض يا سلمى (مجموعة قصصية) 1966م
 شيء اسمه الحنين (مجموعة قصصية) 1972
 يموتون غرباء (رواية) 1971ط1 و1971ط 2
 عمنا صالح العمراني (قصص) 1986

مراجع

خريجو معهد غوركي للآداب
دبلوماسيون يمنيون
روائيون يمنيون
كتاب يمنيون
مواليد 1358 هـ
مواليد 1939
مواليد 1940
وفيات 1393 هـ
وفيات 1973
يمنيون مغتربون في مصر
يمنيون مغتربون في ألمانيا
إثيوبيون مهاجرون إلى اليمن
يمنيون مغتربون في الاتحاد السوفيتي

محمد عبد الولي


سبخة شريطة هي سبخة تقع في ولاية المهدية من الوسط الشرقي التونسي، جنوب شرقي مدينة بوحجلة وشمال غربي مدينة الجم. موقعها الجغرافي   شمالا و   شرقا.

المراجع

بحيرات تونس
شريطة

سبخة شريطة


Thomas O'Neill est un nom pouvant désigner:

 (1821-?), homme politique américain du Wisconsin
 (1849-1919), marchand et philanthrope américain
Thomas O'Neill (1882-1965), homme politique canadien en Colombie-Britannique
 (1890-1974), directeur artistique américain
 (1904-1971), journaliste américain
Thomas O'Neill (1912-1994), homme politique américain du Massachusetts
Thomas P. O'Neill (1921-1996), historien et biographe irlandais
 (1923-1973), joueur canadien de hockey sur glace
 (1928-2018), juge américain en Pennsylvanie
 (né en 1944), homme politique américain du Massachusetts

Voir aussi
 (né en 1955), joueur écossais de football
, entraîneur américain de football
 (né en 1997), basketteur paralympique australien
 (1764-?), gouverneur colonial espagnol dans les Caraïbes

O'Neill, Thomas

Thomas O'Neill


Ana Maria Caetano de Faria  é uma médica e pesquisadora brasileira na área de imunologia. Professora da Universidade Federal de Minas Gerais, e foi presidente da Sociedade Brasileira de Imunologia no biênio 2022-2023.

Médicas do Brasil
Pesquisadores do Brasil

Ana Caetano (pesquisadora)


An Dichanthium setosum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Stanley Thatcher Blake. An Dichanthium setosum in nahilalakip ha genus nga Dichanthium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Dichanthium

Dichanthium setosum


ලෙජන්ඩ්ස් ඔෆ් පීපල්, මිත්‍යාව පිළිබඳ රාජ්‍යය රචනා කළේ බruස් කැෆරර් විසිනි.

ශ්‍රී ලංකාවේ සිවිල් යුද්ධය සහ එහි ජාතිකවාදය වාදනය කළ බවක් පෙනෙන්නට තිබීම මෙම පොත ලිවීමට 1988 දී අනුබල දුන්නේය  මෙම තර්කය කතුවරයාගේ මව්බිම වූ ඕස්ට්‍රේලියාව සමඟ ශ්‍රී ලංකාවේ පැවති ජාතිකවාදය පිළිබඳ සංසන්දනාත්මක විශ්ලේෂණයක් තුළින් වර්ධනය විය.  එකල මෙය මානව විද්‍යාව හා ජාතිකවාදය සහ එහි ශක්‍යතාවන් සැසඳීම සඳහා වූ නව ප්‍රවේශයක් විය. එය පදනම් වූයේ වෙනස්කම් මත නොව, ජාතිකත්වයන් දෙකේ දෘෂ්ටි කෝණයන් දෙපසින් බැලූ විට, යුද්ධයේ ප්‍රචණ්ඩත්වය, වර්ගවාදය සහ සමාජයෙන් බැහැර කිරීම කෙරෙහි ඒවායේ ඇඟවුම පිළිබඳ අවබෝධයක් ඉදිරිපත් කළ හැකි ආකාරය මත ය. ලංකාවේ සහ ඕස්ට්‍රේලියාවේ වැඩ කරන ඉහළ පෙළේ විද්වතුන් විසින් ලියන ලද ඇමුණුමේ පරිච්ඡේද වලින් සනාථ වන පරිදි එම පොතේ කිසිදු වැදගත්කමක් හා හදිසියක් නැති වී නැත. මෙම දායකත්වයන් නව කරුණු එකතු කරන අතර පොතේ මුල් මාතෘකා සහ විවේචනාත්මකව ගවේෂණය කරන අතර පොතේ පළමු ප්‍රකාශනයේ සිටම ජාතිකවාදී ක්‍රියාවලීන්හි විවිධ ගමන්මග වලට ඒවා අඛණ්ඩව අදාළ වේ.

කර්තෘ ගැන
බruස් කැප්ෆරර් බර්ගන් විශ්ව විද්‍යාලයේ මානව විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්යවරයෙකි. ඔහු සැම්බියාව, මැන්චෙස්ටර්, ඇඩිලේඩ්, ලන්ඩන් සහ ක්වීන්ස්ලන්ඩ් වල අධ්‍යයන තනතුරු හොබවා ඇති අතර සැම්බියාව, ශ්‍රී ලංකාව, ඉන්දියාව, ඕස්ට්‍රේලියාව සහ දකුණු අප්‍රිකාවේ පුළුල් ක්ෂේත්‍ර වැඩ කටයුතු සිදු කළේය. බruස් කැප්ෆරර් (උපත 1940 සිඩ්නි හි) ඕස්ට්‍රේලියානු මානව විද්‍යා ologist යෙකි. කැප්ෆරර් සිඩ්නි විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලැබූ අතර පසුව මැන්චෙස්ටර් විශ්ව විද්‍යාලයේ ආචාර්ය උපාධිය ලබා ගත්තේය. ඔහුගේ මුල් ක්‍ෂේත්‍ර කටයුතු සැම්බියාවේදී සිදු වූ අතර ඔහු බංග්වේලු විලෙහි බිසා සහ කබ්වේ නගරයේ මගේ සහ වාණිජ සේවකයින් අතර පර්යේෂණ කළේය. ක්ලයිඩ් මිචෙල් යටතේ වැඩ කරමින් ඔහු සමාජ ජාල විශ්ලේෂණයේ මුල් පුරෝගාමියෙකු වූ නමුත් පසුව ශ්‍රී ලංකාවේ පුළුල් ක්ෂේත්‍ර වැඩ වලින් පසුව චාරිත්‍රානුකූල කාර්ය සාධනය විශ්ලේෂණය කිරීම සඳහා සෞන්දර්ය විද්‍යාවේ සංසිද්ධි වල වැදගත්කම පෙන්නුම් කරමින් ඔහු චාරිත්‍ර කෙරෙහි අවධානය යොමු කළේය. එතැන් සිට ඔහු ජාතිකවාදය සහ එහි ප්‍රචණ්ඩත්වය පිළිබඳ අර්ථ නිරූපණය කෙරෙහි මෙම උනන්දුව දිගු කළේය.මිනිසුන්ගේ ජනප්‍රවාද, මිත්‍යාවන් පිළිබඳ රාජ්‍ය පොතේ 31 වන පිටුව
කැප්ෆරර් ඕස්ට්‍රේලියාවේ (ඇඩිලේඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ සහ ජේම්ස් කුක් විශ්ව විද්‍යාලයේ) මානව විද්‍යා අංශ දෙකක් ස්ථාපිත කළේය. කේන්ස් ආයතනය පිහිටුවීම පිටුපස තිබූ ප්‍රධාන ආභාසය ඔහු විය. කැප්ෆරර් ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාල විද්‍යාලයේ (දැන් ඔහු ගෞරවනීය මහාචාර්යවරයෙක්) සහ දැනට ඔහු එමරිටස් වන බර්ගන් විශ්ව විද්‍යාලයේ මානව විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්ය තනතුරු ද හොබවා ඇත. 1976 දී කැප්ෆරර්, කිංස්ලි ගාර්බට් සහ මයිකල් රොබර්ට්ස් සමඟ සහයෝගයෙන් සමාජ විශ්ලේෂණ සඟරාව ආරම්භ කළේය. ඔහු මානව විද්‍යා න්‍යායේ (2014 වන තෙක්) සංස්කාරකවරයෙකු වූ අතර මණ්ඩලයේ රැඳී සිටියේය.

යොමු කිරීම්

මිනිසුන්ගේ ජනප්‍රවාද, රාජ්‍ය මිථ්‍යාවන් (Legends of People, Myths of State)


Kolta este o comună slovacă, aflată în districtul Nové Zámky din regiunea Nitra, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.289 de locuitori.

Istoric
Localitatea Kolta este atestată documentar din 1337.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Kolta


Die Ermordung von Ilse Moschner durch Johann Rogatsch ereignete sich am 8. Jänner 1960 in Wien und gilt als eines der brutalsten Tötungsdelikte der österreichischen Kriminalgeschichte. Das Verbrechen machte international Schlagzeilen und führte zu einer Parlamentsdebatte über die Verschärfung des Strafvollzuges.

Der Täter erhielt eine lebenslange Freiheitsstrafe und wurde am 15. Jänner 1974 von einem Mitgefangenen, dem Ex-Polizisten und Doppelmörder Ernst Karl, getötet.

Leichenfund

Am Montagvormittag, dem 11. Jänner 1960, fand eine Rentnerin in einem Abfalleimer an der Ecke Lange Gasse/Florianigasse in der Josefstadt in Papier eingewickelte Knochen mit Fleischresten und brachte diese dem Hund einer befreundeten Altwarenhändlerin, die einen Lagerplatz in Ottakring betrieb. Die Rentnerin war dafür bekannt, Abfalleimer in der Umgebung zu durchsuchen, um mit darin gefundenen verwertbaren Gegenständen ihre Rente aufzubessern.

Den Händlern des Lagerplatzes fiel auf, dass es sich bei den Knochen um solche menschlichen Ursprungs handeln könnte, worauf sie die Polizei verständigten. Aufgrund einer gerichtsmedizinischen Untersuchung konnten die Knochen einwandfrei als Teile eines Ober- und Unterschenkels einer jungen Frau identifiziert werden. An den Bruchstellen der Knochen war zu erkennen, dass der Täter für die Zerlegung der Leiche anfangs eine Säge und später eine Axt verwendet hatte.

Noch am selben Abend begann die Polizei eine große Suchaktion nach den anderen Leichenteilen und überprüfte sämtliche Abfalleimer in der Umgebung des Fundortes im 8. Bezirk. Im Hof des Hauses Florianigasse 17 wurden schließlich weitere Leichenteile und der Kopf der Getöteten aufgefunden. In der Waschküche und den Kellerabteilen entdeckten die Ermittler Fleischreste und Blutspuren sowie eine Säge. Der Täter hatte zudem einige der Leichenteile gekocht und verbrannt.

Das Opfer war schnell identifiziert. Es handelte sich um die seit dem 8. Jänner vermisste 18-jährige Sportstudentin Ilse Moschner aus Ottakring. Diese arbeitete aushilfsweise als Inkassantin einer Versicherungsgesellschaft und kehrte von einem Inkassogang aus der Florianigasse nicht mehr zurück.

Johann Rogatsch

Sofort wurde der 26-jährige Hausmeister Johann Rogatsch als Hauptverdächtiger verhaftet. Er hatte als einziger Zugang zu den Kellerabteilen, in denen die Leichenteile und Blutspuren gefunden wurden, zudem hatte er zuvor versucht, die Polizei von den späteren Fundstellen abzulenken. Darüber hinaus kannte er das Opfer. Moschner hatte bereits zweimal die Versicherungsprämie von seiner Lebensgefährtin kassiert, die als einzige in der Florianigasse 17 diese Versicherung besaß. Die Beamten trauten ihm das Verbrechen auch zu, da er bereits mehrere Jahre wegen Notzucht, Einbruch und schwerer Körperverletzung im Gefängnis verbracht hatte. Rogatsch war in Kärnten aufgewachsen und im Jänner 1959 nach Wien gezogen, wo er mit seiner Lebensgefährtin und deren Sohn lebte.

Noch in der Nacht seiner Verhaftung gestand Rogatsch die Tötung, gab aber unterschiedliche Tatabläufe und Motive an. Die Verhöre gestalteten sich schwierig, da er nur das gestand, was ihm auch zweifelsfrei nachgewiesen werden konnte. Seine Version, sie hätte ihn beleidigt und er hätte sie daraufhin in einem Impuls der Wut mit einem Schlag versehentlich getötet, wurde durch die gerichtsmedizinische Untersuchung widerlegt. Später behauptete er, er habe sie im stark alkoholisierten Zustand misshandelt und sie sei plötzlich an Herzversagen verstorben. Zudem belastete er einen Bekannten der Mittäterschaft, der jedoch ein stichfestes Alibi vorweisen konnte. Rogatsch gestand daraufhin, diesen fälschlich beschuldigt zu haben.

Er wurde anfangs wegen meuchlerischen Raubmordes, Leichenschändung und Verleumdung angeklagt. Am 29. Jänner 1960 wurde die Polizistin Rosina Baumschlager von Polizeipräsident Josef Holaubek empfangen und ausgezeichnet. Die Beamtin vom Polizeikommissariat Ottakring hatte durch ihre Aufmerksamkeit die Identifizierung des Opfers und damit die Ausforschung des Mörders beschleunigt.

Der Mord war zudem Auslöser einer Parlamentsdebatte über die Verschärfung des Strafvollzuges. Denn genau am Tattag war auch der dreifache Mörder Oskar Wrany vorzeitig nach nur 13 Jahren Haft auf Bewährung entlassen worden. Es wurde diskutiert, ob die lebenslange Freiheitsstrafe bei solch schweren Verbrechen nicht doch lebenslang bedeuten sollte, was sich jedoch nicht durchsetzen ließ.

Verhandlung

Am 22. Juni 1961 begann der Prozess gegen Rogatsch vor dem Wiener Oberlandesgericht, wobei er auf nicht schuldig plädierte. Er behauptete, von den vernehmenden Beamten misshandelt, bestochen und zu dem Geständnis gezwungen worden zu sein, was eine Vernehmung sämtlicher Beamten und die Vereidigung eines von ihnen zur Folge hatte. Durch die Aussagen der Beamten, eines ehemaligen Mitgefangenen aus der Justizanstalt Graz-Karlau und Rogatschs Lebensgefährtin ergab sich stattdessen das Bild, dass Rogatsch den Mord schon länger geplant hatte.

Am 27. Juni sagten die drei psychiatrischen Sachverständigen aus, die den Angeklagten als voll schuldfähig einstuften. Sie beschrieben Rogatsch als geltungssüchtigen, egozentrischen Psychopathen mit starken Aggressionen, der zu sexuellen Perversionen neige. Drei Gerichtsmediziner widerlegten zudem Rogatschs Angaben zu der Tötung von Ilse Moschner und sprachen von einem klaren Lustmord. Nach ihren Darstellungen wurde Ilse Moschner gewürgt, sexuell missbraucht und starb durch Verbluten, ehe sie zerstückelt wurde.

Rogatsch lächelte oftmals während der Zeugenaussagen und musste dreimal aus dem Saal verwiesen werden, da sich Zeugen weigerten, in seiner Anwesenheit auszusagen.

Am 30. Juni 1961 wurde Johann Rogatsch von den Geschworenen einstimmig für schuldig befunden und vom vorsitzenden Richter zu lebenslangem schweren Kerker verurteilt, mit Dunkelhaft am 8. jeden Monats, dem Tag der Ermordung Ilse Moschners. Rogatsch legte gegen das Urteil erfolglos Nichtigkeitsbeschwerde und Berufung ein und wurde zur Verbüßung seiner Freiheitsstrafe in die Justizanstalt Stein überstellt.

Tötung von Rogatsch

Laut dem Gefängnisdirektor soll Rogatsch einer der gefährlichsten Unruhestifter der Haftanstalt gewesen sein, weshalb er im Sondersicherheitsblock untergebracht wurde.

Am 15. Jänner 1974 wurde Rogatsch im Freizeitraum der Justizanstalt Stein von seinem Mitgefangenen, dem verurteilten Doppelmörder Ernst Karl, erwürgt. Karl gab an, in Notwehr gehandelt zu haben, weil Rogatsch ihn zu einem Haftausbruch zwingen wollte und anschließend attackiert habe. Rogatsch wurde am 18. Jänner in Stein beerdigt.

Sonstiges

Im Wiener Kriminalmuseum sind u. a. Tatwerkzeuge des Verbrechens ausgestellt.

Weblinks

Moschner, Ilse
Kriminalfall 1960
Kriminalfall 1974
Kriminalfall (Zweite Republik Österreich)
Geschichte Wiens (20. Jahrhundert)

Mordfall Ilse Moschner


Manas may refer to:

Philosophy and mythology
Manas, the Pali and Sanskrit term for "mind"; see
Manas (early Buddhism)
Manas-vijnana, one of the eight consciousnesses taught in Yogacara Buddhism
Ramcharitmanas, a retelling of the Ramayana
Epic of Manas, a Kyrgyz epic poem with 500,000 lines

Toponymy
Manas River (Drangme Chhu) in southern Bhutan and northeastern India
Royal Manas National Park, a national park in Bhutan
Manas National Park, a national park in the state of Assam, India
Manas (urban-type settlement), an urban-type settlement in Karabudakhkentsky District of the Republic of Dagestan, Russian Federation
Manas, Drôme, a commune in Drôme département in France
Manas-Bastanous, a commune in the Gers department in southwestern France
Manas District, a district of Talas Province, Kyrgyzstan
Manas International Airport, an international airport near Bishkek in Kyrgyzstan
Transit Center at Manas, a United States Air Force base at the airport above
Manas District, Peru, in the Peruvian province of Cajatambo
Manas or Manasi River, a river in the Xinjiang Uighur Autonomous Region of China
Manas County, in the Xinjiang Uighur Autonomous Region, China
Manas Lake, a lake in the Xinjiang Uighur Autonomous Region of China
Manasarovar (Lake Manas), a lake in Tibet

Personal names

Mañas (Spanish surname)
Achero Mañas (born 1966), Spanish film director
Fernando Llorente Mañas (born 1990), Spanish footballer
José Ángel Mañas (born 1971), Spanish writer
Pilar Mañas Brugat (born 1975), Spanish military officer

Armenian surname
Manas Family, an Ottoman-Armenian family
Edgar Manas (1875–1964), Turkish-Armenian composer, conductor and musicologist

Indian given name
Manas Bhunia, Indian politician
Manas Bihari Verma, Indian aeronautical scientist (1943–2021)
Manas Shah, Indian actor
Manas Kumar Mandal, is a scientist and psychologist of Delhi, India
Manas Mukherjee, Bengali music director
Manas Das, Indian footballer
Manas Chaudhuri, Indian politician
Manas Chakraborty, Musical artist

Other uses
3349 Manas, a main-belt asteroid
Manas University, Kyrgyzstan
Manas International Public School, Jehanabad, Bihar, India
Manas Air, a defunct airline in Kyrgyzstan
MAN Türkiye A.Ş., stylized MANAŞ, MAN AG's truck and bus factory in Turkey
MANAS Journal, a weekly philosophical journal published in 1948–1988
 Manas, a crablike Bionicle (Lego toy)

See also
Mana (disambiguation)
Mansa (disambiguation)
Manasa, a Hindu goddess

Manas


Le Latil TL est un tracteur à roues français utilisable dans le milieu agricole, forestier ou colonial, sorti en 1924. Son successeur, le Latil KTL (puis KTL4), sort en 1932.

Utilisation militaire
L'Armée française le commande en dix exemplaires en 1928. Commandés en séries plus importantes, les Latil TL servent à la traction du canon de   modèle 1913. À partir de 1935, les TL sont remplacés par des KTL4 et sont utilisés par des unités de lutte-antiaérienne pendant la Seconde Guerre mondiale.

Conception
Sa vitesse moyenne ne dépasse pas .

Références

Bibliographie
 .

Latil
Tracteur agricole
Tracteur d'artillerie
Véhicule militaire français

Latil TL


Thomas Nørgaard (født 7. januar 1987) er en dansk tidligere målmandstræner og fodboldspiller, der spillede som målmand.

Karriere

Silkeborg IF (2008-2009)
Thomas Nørgaard fik sin debut i Superligaen den 31. august 2009, da han spillede alle 90 minutter i 0-0-kampen mod Odense Boldklub.

Silkeborg IF (2013-2015)
Den 26. juni 2013 skrev Thomas Nørgaard under på en toårig kontrakt med den klub, hvor han tilbragte det meste af ungdomskarriere, Silkeborg IF. Ved købet var han udset som reservekeeper for Kasper Jensen, men i løbet af efteråret 2014 skiftede han tjansen som reservekeeper ud med posten som førstemålmand.

Thomas Nørgaard blev den 8. december 2015 kåret som Årets Spiller i Silkeborg IF via en afstemning på Silkeborg IF's hjemmeside med næsten en fjerdedel af de afgivne stemmer, og ti dage senere skrev han under på en toårig forlængelse med Silkeborg IF.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Danmark
Silkeborg IF Fodbold
Personer fra Silkeborg

Thomas Nørgaard


Booneville is the name of some places in the United States:

Booneville, Arkansas
Booneville, Iowa
Booneville, Kentucky
Booneville, Mississippi
Booneville, Missouri
Booneville, Tennessee
Booneville, New York
Booneville Channel (Oregon), a Benton County, Oregon channel to the Willamette River

See also
 Boonville (disambiguation)

Booneville


Ernst Stephan ist der Name folgender Personen:

* Ernst Stephan (Pädagoge) (1846–nach 1911), auch: Ernst Heinrich Karl Stephan, deutscher Lehrer
 Ernst Stephan (Architekt), deutscher Architekt
 Ernst P. Stephan (* 1947), deutscher Mathematiker und Hochschullehrer

Siehe auch:
 Ernst Stephann (1847–1897), deutscher Rittergutsbesitzer und Politiker, MdR
 Ernst Steffan (1890–1967), österreichischer Komponist, Librettist und Dirigent
 Stephan Ernst

Ernst Stephan


NGC 5642 est une galaxie elliptique située dans la constellation du Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5642 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en 1784.

À ce jour, une mesure non basée sur le décalage vers le rouge (redshift) donne une distance d'. Cette valeur est à l'extérieur des valeurs de la distance de Hubble. Notons que c'est avec la valeur moyenne des mesures indépendantes, lorsqu'elles existent, que la base de données NASA/IPAC calcule le diamètre d'une galaxie et qu'en conséquence le diamètre de NGC 5642 pourrait être d' si on utilisait la distance de Hubble pour le calculer.

Groupe de NGC 5653
Selon A. M. Garcia, NGC 5642 fait partie du groupe de NGC 5653. Ce groupe de galaxies compte au moins 15 membres. Les autres galaxies du groupe sont NGC 5629, NGC 5635, NGC 5639, NGC 5641, NGC 5653, NGC 5657, NGC 5659, NGC 5672, NGC 5709 (= NGC 5703), NGC 5735, IC 4397, UGC 9253, UGC 9268 et UGC 9302.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5642 sur le site du professeur C. Seligman

5642
Constellation du Bouvier
Galaxie elliptique
Objet céleste découvert en 1784
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5642


යුගල පද
ණය - තුරුස්
බල - තල
වැඩක් - පලක්
ලෙහෙසි - පහසු
වඳින - පුදන
අරුම - පුදුම
වත් - පොහොසත්
අතුරු - ආන්තරා
රැකී - රක්ෂා
වග - විභාග
වෙර - වීරිය
ඇත්ත - නැත්ත
ගහක් - කොළක්
ඇප - කැප
වස් - දොස්
අග - හිඟ
කොට්ට - මෙට්ට
සැර - වැර
සුන් - බුන්
යමක් - කමක්
ඇද - කුද
බණ - දහම්
අවුල් - වියවුල්
අරුම - පුදුම
කෙළි - සෙල්ලම්
උස් - පහත්
යන - එන
ලොකු - කුඩා
දිනුම් - පැරදුම්
රළු - පරළු
ලට - පට
වදෙන් - පොරෙන්
තද - බද
පරක් - තෙරක්
නැටුම් - ගැයුම්
ඉන්න - හිටින්න
උස - මහත
හිතක් - පපුවක්
අකට - විකට
අතට - පයට
අතුරු - සිදුරු
අර - පරිස්සම්
දුර-දිග
අනේ-අපොයි
දුක-සතුට
බෙර-පදය
කන්න-බොන්න
තක්කු-මුක්කු
කෑම් - බීම්
රෙදි - පෙරෙදි
ඉඳුම් - හිටුම්
කාලා - බීලා
කවා - පොවා
යාම් - ඊම්
හාවක් - හුවක

සමාන පද
අම්මා: දිනිති, මාතෘ, මෑණි ,ජනනි, ජනිතා, මෝ, මාතා, මෑණියෝ, මෑණිතොමෝ, මව්තොමෝ, මාතාවෝ
කාන්තාව: ලිය, ලලනාව, මියුලැසිය, ලතා, අඟන, අංගනාව, මහිලාව, ස්ත්‍රිය, දිගැස, මාගම, වනිතාව, නාරී
මහී කාන්තාව: මිහිකත, මහී, භූමි
පියා: පියාණෝ, අප්පච්චි, තාත්තා, පියා, පියතුමා, පියතුමෝ
 ගස: තූර, රුක, වෘක්ෂය
කැමැත්ත:රැචිකත්වය, ප්‍රියතාවය, ඇල්ම, ඡන්දය, මනාපය, ලොල්බව, ආශාව
හිරු: ඉර, රිවි, දිනිඳු, සූර්යයා, දිවාකර, දිනකර, රවිඳු, රවි,
සඳ: සොමි, සිසි, හඳ, චන්ද්‍රයා, තරිඳු, තරුපති, සිසිරකර, තාරපති
ලස්සන: පියකරු, ප්‍රියංකර, මනහර, අලංකාර, ප්‍රසන්න, සුන්දර, විචිත්‍ර, දැකුම්කළු, මනරම්, දර්ශනීය
වතුර: ජලය, පැන්, උදක, අඹ, දිය
කුරුල්ලෝ: පක්ෂීන්, සියොතුන්, විහඟුන්, සකලයන්, සකුණයින්
උපකාරය: උදවිව, පිහිට, සරණ, රුකුල, පිටිවහල
අහස: නුබ, ආකාශය, අඹර, ගුවන, ගගන, නබෝගැබ
පාසල: විදුහල, ඉස්කෝලය, සිප්හල, විද්‍යාලය, පාඨශාලාව
සංගීතය: සත්සරය, මියැසිය,
වහල: පිය
නෙළුම්ප: ද්ම, පියුම, පංකජ, තඹර, සියපක, අරවින්දකමල සිදාදිය
සිදාදිය

උපමා/ඉඟිවැකි
 ගොලුබෙලි ගමන ' ඉතා සෙමෙන් ගමන් කිරීම
 හැටට හැටේ : ඉතා වේගයෙන් යමක් කිරීම
 වැදි බණ : තමා වැරදි කරමින් අන් අයට වැරදි නොකිරීමට කීම
 අවසන් නින්ද : මිය

තනි පද
වචන කිහිපයක් වෙනුවට යොදන තනිවචන සිංහල භාෂාවේ දක්නට ලැබේ.

 පාද හතරක් ඇති - සිවුපා
 පොත් ගබඩාකර ඇති ස්ථානය - පුස්තකාලය
 දෑසම නොපෙනෙන - අන්ධ
 ප්‍රගතියට යාමට කැමති - ප්‍රගතිශීලී
 බිය උපදුන සුළු - බියජනක
 පවුලක උපන් පළමු දරුවා - කුළුඳුල්
 සමාජයට කැමති - සමාජකාමී
 මිලකළ නොහැකි - අමිල
 දොළොස්මසකට වරක් - වාර්ෂික
 ගසක අතු බෙදෙන තැන - දෙබල
 ජනතාව අඩු - ජනහීන
ජනතාව නැති - ජනශුන්‍ය
 මෙරටට ගෙන එන - ආනයන
 මෙරටින් විදේශවලට යවන - අපනයන
 ඇඳුම් මසන්නා - සන්නාලියා
 කොණ්ඩය කපන්නා - කරණවැමියා
 කෑම උයන්නා - අරක්කැමියා
 සපත්තු මහන්නා - සපතේරුවා
 ගමෙහි වාසයකරන - ගැමියා
 රජුට ප්‍රශස්ති(පැසසුම්) ගී ගයන්නා - වන්දිභට්ටයා
 ස්වාමියා මල ස්ත්‍රිය - වැන්දඹුව
 හිසින් වෙන්වූ මළ කද - කවන්ධය

වැඩි විස්තර සඳහා සිංහල භාෂාවේ තනි වචන වෙත යන්න

විරුද්ධ පද

 කළු-සුදු
 සමාන-අසමාන
 වැරදි-නිවැරදි
 උඩ-යට
 පිරිසිදු-අපිරිසිදු
 ඉහළ-පහළ
 උසස්-පහත්
 ධාර්මික-අධාර්මික
 මතක-අමතක
 ලස්සන-අවලස්සන
 උස්-මිටි
 දිග-කොට
 කසල-නිකසල
 සරු-නිසරු
 සංයෝග - වියෝගය
 අවමාන - සම්මාන
 අන්ත - අනන්ත
 අල්ප - අනල්ප
 අභ්‍යන්තර - බාහිර
 අතිරික්ත - ඌණ
 අවම - උපරිම
 සසල - නිසල
 අනුමැතිය - විරෝධය
 ආනයන අපනයන

ස්වභාවික - කෘතිම

සිංහල වචන

සිංහල පද


كلاب الحراسة هو فيلم مصري من إنتاج عام 1984، وقصة مصطفى بركات، وإخراج سيد سيف.

تمثيل

 حسين فهمي
 أبو بكر عزت
 عادل ادهم
 شكري سرحان
 نجاح الموجي
 سهير رمزي

مصادر

وصلات خارجية

أفلام حسين فهمي
أفلام مصرية إنتاج 1984
أفلام أبو بكر عزت
أفلام شكري سرحان
أفلام صبري عبد المنعم
أفلام نعيمة الصغير
أفلام سهير رمزي
أفلام عادل أدهم
أفلام حسين الشربيني

كلاب الحراسة (فيلم)


Breviks distrikt er et folkebogføringsdistrikt i Karlsborgs kommun. Det ligger i Västergötland og Västra Götalands län i Sverige.

Distriktet ligger ved Vätterns vestbred, og det ligger nord for Grevbäcks distrikt (i Hjo kommun).

Distriktet ligger noget syd for Karlsborg, der er Karlsborg Kommunes hovedby, og det ligger lige syd for Mölltorps distrikt,

Distriktet blev oprettet den 1. januar 2016, og det består af det tidligere Breviks Sogn (Breviks socken). Geografisk har området den samme udstrækning, som Breviks Menighed (Breviks församling) havde ved årsskiftet 1999/2000.

Folkebogføringsdistrikter i Västra Götalands län

Breviks distrikt


ප්‍රමාණ ප්‍රමාණ සමික්ෂකවරයා (Quantity Surveyor) වනාහි ඉදිකිරිම් ක්ශේත්‍රයේ වෘත්තිය උපදේශක වරයෙකි.    .ඉදිකිරිම් ආර්ථික විදයාඥ  (Construction Economists), ඉදිකිරිම් මුල්‍ය  කලමනාකරු(Construction Cost Manager) හා මුල්‍ය  ඉන්ජිනේරු(Cost Engineer) යන නම් වලින්ද හදුන්වන්නේ මෙම වෘත්තිකයාමය.

උපදේශකයෙකු වශයෙන් ඉදිකිරිම් ව්‍යාපෘතියක ශක්‍යතා අධයනයේ (Feasibility study) සිට ඉදිකිරිම් නිමවෙනතුරු ඇස්තමෙන්තු(Estimates)  පිලියෙල කිරිම හා මුලය සුපරික්ශනය(Cost monitoring)  තුලින් ඔහු වයාපෘතිය සදහා දායක වෙයි.   . තවද වයාපෘතිය අවසන්විමෙන් පසුවද සමථකරණය(Mediation) , බේරුම්කරණය (Arbitration) හා රක්ෂණ ඇස්තමෙන්තු පිලියෙල කිරිමද ඔහු සිදු කරයි.

ප්‍රමාණ ප්‍රමාණ සමික්ෂකයන් ප්‍රධාන වශයෙන් කොන්ත්‍රත් ප්‍රමාණ ප්‍රමාණ සමික්ෂකයන්(Contractor Quantity Surveyor) ලෙස ඉදිකිරිම් ආයතනවල හා උපදේශක ප්‍රමාණ ප්‍රමාණ සමික්ෂකයන් (Consultant Quantity Surveyor) ලෙස ඉදිකිරිම් උපදේශක ආයතනවල රැකියාවන්හි නිරත වේ.ඉට අමතරව බැංකු, රක්ශණ සමාගම්, දේපල සංවර්ධන සමාගම්, ආරක්ෂක අංශ හා අධ්‍යාපන ආයතනද ඔහුගේ සේවය ලබාගනි.

උපදේශක  ප්‍රමාණ සමික්ශක යන්ගේ  (Consultant Quantity Surveyor) වගකිම් අතර පහත ඒවා ප්‍රධානවේ

1.      මුලික ඇස්තමෙන්තු පිලියල කිරිම (Preparation of preliminary Estimating)

2.      ශක්‍යතා අධයනයන් සිදු කිරිම.  (Undertaking feasibility studies )

3.      ප්‍රමාණ පත්‍ර පිලියෙල කිරිම        (Preparation of Bill of Quantities)

4.      මිලදි ගැනිමේ ක්‍රමවේදයන් පිලිබදව උපදේශනය සැපයිම (Advising on procurement strategy)

5.      ටෙන්ඩර් ඇස්තමෙන්තු පිලියල කිරිම(Preparation of Consultants Estimates)

6.      ටෙන්ඩර් ලියකියවිලි පිලියල කිරිම (Preparation of Tender Documents)

7.      ටෙන්ඩර් ඇගයිම ( Tender evaluation)

8.      කොන්ත්‍රත් ලියකියවිලි පිලියල කිරිම(Preparation of Contract documents)

9.      අන්තර්වාර ගෙවිම් පරික්ශා කිරිම (Evaluating Interim valuation)

10.  විචලතා පරික්ශා කිරිම (Evaluating Variations)

11.  අවසාන ගිණුම් පරික්ශා කිරිම (Evaluating Final accounts)

කොන්ත්‍රත් ප්‍රමාණ සමික්ෂකයන්ගේ (Contractor Quantity Surveyor) වගකිම් අතර පහත ඒවා ප්‍රධානවේ

1.      ටෙන්ඩර් සදහා පිරිවැය පිලියෙල කිරිම හා විශ්ලේශනය කිරිම. (Preparing and analyzing costing for tenders)

2.      අන්තර්වාර ගෙවිම් පිලියෙල කිරිම (Preparation of Interim valuation)

3.      විචලනයන් පිලියෙල කිරිම (Preparation of  variations)

4.      අවසාන ගිණුම් පිලියෙල කිරිම  (Preparation of final accounts)

5.      කොන්ත්‍රත් හිමිකම් පිලියෙල කිරිම  (Preparing contractual claims

 6     උප කොන්ත්‍රත් ගෙවිම් අනුමත කිරිම(Approve sub contractors payments)

ප්‍රමාණ පත්‍රය(Bill of Quantities) යනු ඉදිකිරිම් ව්‍යාපෘතියකට අවශ්‍ය අමුද්‍රවය අයිතමයන් ලෙස අඩංගු කර ඇති ලියවිල්ලකි. වාස්තුවිද්‍යාඥයා විසින් සැලසුම්කරලද සැලසුමට අනුව පිලියෙල කරනා මෙය ටෙන්ඩර් කටයුතු සදහා මෙන්ම ඉදිකිරිම් කොන්ත්‍රත්කරුගේ ගෙවිම් සදහා,විචලනයන්(Variations) සදහාද යොදාගනි.මෙම ලියවිල්ල පිලියල කරනු ලබන්නේ ප්‍රමාණ සමික්ෂවරයා විම ඔහුට එම නාමය ලැබිමට හේතුවයි.

සාමානයෙන් ප්‍රමාණ සමික්ෂකයන් කාර්යාල අශ්‍රිතව රැකියාව කරන අතර සේවා යෝජකයා හා අනෙකුත් ඉදිකිරිම ව්‍යාපෘතියේ සාමාජිකයින් සමග වැඩ බිම් නිරික්ශනයද සිදු කරයි.

ප්‍රමාණ සමික්ෂකවරයා යනු

ප්‍රමාණ සමික්ෂකවරයෙකු වන්නේ කෙසේද?

ප්‍රමාණ සමික්ෂකවරයා


An Eragrostis xerophila in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Karel Domin. An Eragrostis xerophila in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eragrostis

Eragrostis xerophila


El Argus As 014, denominado 109-014 por el Ministerio del Aire del Reich, es un pulsorreactor diseñado y fabricado por la compañía alemana Argus Motorengesellschaft. Su cometido principal fue motorizar el Fieseler Fi 103, un misil de crucero alemán, más conocido como V1.

Características

El As 014 resultaba un motor muy sencillo. La estructura constaba de un tubo de acero resultante de enrollar una plancha de este material. En el extremo frontal se ubicaban las válvulas que permitían la admisión de aire y cerraban la cámara de combustión, en un ciclo que se repetía unas 45 veces por segundo y producía un zumbido característico y la bujía, que junto a una fuente externa de aire comprimido iniciaban las explosiones. Inmediatamente después del inicio de las explosiones, se dejaba de meter aire comprimido al reactor y se apagaba la bujía, dado que el funcionamiento de este ya era autosuficiente. Un pulsorreactor no necesita más componentes, pero el proceso de funcionamiento desgasta rápidamente las válvulas, destruyéndolas al cabo de unos 35 min. de funcionamiento y paralizando el motor.

La primera prueba del motor se llevó a cabo en abril de 1941, con un modelo reducido instalado bajo un biplano Gotha Go 145. El modelo final del As 014, ya instalado en una V1, voló el 24 de diciembre de 1942. Por término medio, el empuje generado por un As 014 era de unos 272 kg. Era posible modificar este valor incrementando el flujo de combustible, con lo que la V1 podía alcanzar velocidades entre 650 y 750 km/h.

Referencias

Enlaces externos

  con varias pruebas estáticas de encendido.

Motores pulsorreactor
Motores aeronáuticos de Argus

Argus As 014


Watson getur átt við eftirfarandi:
 Charles Watson-Wentworth, markgreifi af Rockingham
 Emma Watson
 James D. Watson
 John Broadus Watson
 Muse Watson
 Paul Watson
 William Watson Goodwin

Ættarnöfn

Watson


Polikuška (rus. Поликушка) ruski je film redatelja Aleksandra Sanina.

Radnja
Seljak Polikuška dobroćudan je, ali slabe volje. Mnogo vremena provodi u konobi i krade novac od drugih da bi kupio votku. Odjednom ga pozovu u kuriju i dobije zadatak da ode u grad. Za njega bi ovo putovanje moglo biti početak novog života.

Uloge
 Ivan Moskvin
 Vera Pašennaja
 Varvara Massalitinova
 Sergej Ajdarov
 Varvara Bulgakova

Izvori

Vanjske poveznice
 Polikuška na Kino Poisk

Ruski filmovi 1920-ih

Polikuška