أسوان الجديدة هي مدينة مصرية جديدة من مدن الجيل الثالث، تقع في محافظة أسوان، وتتبع إدارياً لهيئة المجتمعات العمرانية الجديدة، أُنشئت بقرار رئيس جمهورية مصر العربية رقم 96 لسنة 1999، وفي 28 ديسمبر 2021، شهد افتتاحها الرئيس عبد الفتاح السيسي وتفقّد منطقة كورنيش المدينة ومنطقة الإسكان والفيلات. تقع المدينة على الضفة الغربية لنهر النيل، وتبعد عن مدينة أسوان الحالية مسافة 12 كيلومتر.

رؤساء المدينة
في 12 فبراير 2023، أصدر وزير الإسكان والمرافق والمجتمعات العمرانية، قرار بتكليف المهندس أحمد عبدالعظيم محمد، نائب رئيس جهاز تنمية مدينة أسوان الجديدة، العمل رئيساً لجهاز تنمية مدينة أسوان الجديدة ومشرفاً على مدينة توشكى الجديدة.

المخطط العام
تبلغ إجمالي مساحة المدينة حوالي 22,389 فدان، تنقسم المدينة إلى مناطق سكنية، ومناطق خدمية، مناطق ترفيهية، ورياضية، وسياحية، يُخصص 596 فدان من المساحة الكلية إلى الخدمات، والترفيه، والمساحات الخضراء. ويتكون المخطط العام للمدينة مما يلي:
 الحي الأول (مدرسة اللغات، الحديقة، مسجد بئر العبد)
 الحي الثاني (كلية البنات الإسلامية التابعة لجامعة الأزهر، بنك ناصر، مدرسة النيل، المعهد الأزهري، مبنى مجمع مصالح حكومية)
 الحي الثالث (جامعة أسوان، نادي سيتي كلوب أسوان ، مدرسة رياض الأطفال، الجامعة المصرية الكندية، كليات ومدينة جامعية تابعة لجامعة الأزهر الشريف، مبنى الموقف الإقليمي، المستشفى الجامعي)
 الحي الرابع (مدرسة تعليم أساسي، عمارات إسكان إجتماعي)
 الحي السياحي (البنك الأهلي، بنك مصر، أكوا بارك، المول التجاري، بنك التعمير والإسكان)
 كورنيش النيل (حديقة نيلية بطول 6 كم، بازرات سياحية ومحلات تجارية وكافيهات ومناطق خضراء ومراسي سياحية ومناطق ألعاب أطفال ومسارات حركة للمشاة وبرجولات خشبية وأماكن انتظار السيارات).

الخدمات
يوجد بالمدينة 43 مبنى خدمي منها عدد 6 حضانة للأطفال ومدرسة تعليم أساسي، بالإضافة إلى 4 ملاعب كرة خماسي ومركز تنمية رياضية وعدد (2) وحدة صحية ومبنى إسعاف وعدد (5) سوق تجاري ومبنى مؤقت لجهاز المدينة وبوابة المدينة ومركز صحي ومبنى للبريد ومسجد 100 مصلى ونقطة شرطة ووحدة إطفاء ومبنى وحدة مرور أسوان و (3) مدارس للتعليم الأساسي ومدرسة ثانوي تضم (19) فصل دراسياً ومركز صحي حضري وبعدد (8) مراكز تجارية نماذج مصغرة يضم كل منها (3) محلات ومبنى إداري لجهاز المدينة ونادي مدينة أسوان الجديدة ومستشفى جامعي يضم (158) سريراً ومجمع  للمعاهد الأزهرية وحديقة بالحي الأول. ومديرية أمن أسوان الجديدة على مساحة مساحة 25000 م2.

الصحة
 مستشفى مدينة أسوان الجديدة الجامعي كلٌف رئيس مجلس الوزراء بتحويلها إلى مستشفى جامعي متخصص في الكلي وجراحة المسالك البولية تابعة لجامعة أسوان بعد الانتهاء من تنفيذها بمدينة أسوان الجديدة، بطاقة 158 سريرا. والمستشفى يتم إنشاؤه بتكلفة 160 مليون جنيه وطاقة المستشفى 158 سرير وذلك على مساحة 5 أفدنة.

 مستشفى اليوم الواحد بأسوان الجديدة تضم المستشفى العديد من الأقسام وغرفة مجهزة لإجراء العمليات الجراحية الخفيفة والسريعة، ويوجد بمستشفى اليوم الواحد معمل أشعة وتحاليل وغرف إفاقة وإستضافة للمرضى عقب الجراحات الخفيفة. والمستشفى تم نقل أصوله من جهاز مدينة أسوان الجديدة إلى الجامعة ويتكون من دور أرضى وطابقين ويضم 28 غرفة ويحتوي مركزاً للأبحاث الطبية المتقدمة وعيادات لليوم الواحد في تخصصات الباطنة والأطفال والنساء والتوليد وغيرها.

التعليم
 جامعة أسوان تقع في الحي الثالث بمدينة أسوان الجديدة علي مساحة 98.5 فدان. ويضم 9 مباني تحتوي كلية الآداب والحقوق ودار العلوم والتمريض والطب والسياحة والفنادق والألسن والاثار والتجارة وطب الأسنان والمنشآت الطبية الجامعية والمراكز الطبية المتخصصة بأسوان الجديدة والتي جاري تنفيذها. كذلك مجمع المدرجات الأول والثانى حيث أقيم كل مدرج على مساحة 3 آلاف متر مسطح ويضم دور أرضى وأول ويستوعب كل منهما 700 طالب وطالبة ومجهز بأحدث الأنظمة التكنولوجية في الصوتيات والإضاءة.
 جامعة الأزهر تم تخصيص 17 فدانًا لصالح جامعة الأزهر لإقامة فرع للجامعة بالمدينة وتم البدء في بناء كليتين جديدتين وبناء مدينة جامعية طلابية بجانب تأسيس ملاعب رياضية.
 الجامعة الكندية تم تخصيص مساحة 17 فدانًا في الحي الثالث لإقامة فرع للجامعة الكندية بالمدينة.
 مدارس النيل المصرية التي تمثل نموذجاً متميزاً لتحسين مستوى وجودة التعليم بإستخدام الطرق والأساليب التكنولوجية الحديثة بهدف خلق جيل قادر على التعامل مع معطيات العصر، ويتواكب مع التطور العلمى والتكنولوجى المستقبلى.

الرياضة والترفيه
 أكوا بارك هي ملاهي للألعاب المائية على مساحة حوالي 5 أفدنة، وتضم 4 ألعاب مائية هي وتر هاوس وبحر الأمواج ولعبة ريمبو وتشمل 3 ألعاب مائية ولعبة بوم رينج، مكان لإقامة كافتيريا، و 3 أماكن لمشروعات الأكلات السريعة، فندق سياحي، ومول تجاري.

 الممشى السياحي يطل على نهر النيل، والذي يتكون من الجزء الشمالي بطول 1800 متر، والجزء الجنوبي بطول 4200 متر، ويشتمل على محال، ومطاعم، ومرسى نهري، ومشايات، ومقاعد للمواطنين، وكذا قرية نوبية تضم محال ومطاعم وكافيهات على الطراز النوبي، وجاري الإعداد للبدء في تنفيذ منطقة المارينا -إحدى مناطق الممشى- بطول 1850 متراً، وبها عدد من الشاليهات.

 المسرح المكشوف على مساحة 5.5 فدان، ويتسع لـ3 آلاف متفرج بإطلالة بانورامية على نهر النيل، ويتصل بالحديقة الشاطئية عن طريق كوبري مشاة، بجانب الكوبري الجاري تنفيذه لربط المسرح بمنطقة الفيلات.
 نادي سيتي كلوب أسوان النادي الرياضي المُقام على مساحة 14 فدانا، بتكلفة تصل إلى نحو 55 مليون جنيه ويضم نادٍ رياضي، وآخر اجتماعي، وملاعب رياضية، وحمام سباحة، وصالة ألعاب، ومسجد.

البنية التحتية

الطرق والمواصلات

 يوجد بالمدينة شبكات طرق بطول حوالي 76 كم، وجاري أعمال طرق طبقة أساس (التربة الزلطية) والطبقة الأسفلتية – بلاطات خرسانية لمنطقة (150) فدان.

مياه الشرب والصرف الصحي

 يوجد بالمدينة محطة المياه بتكلفة 120 مليون بطاقة 25 ألف م3/ يوم، والمرحلة الثانية لمحطة المياه بتكلفة 168 مليوناً بطاقة 25 ألف م3/يوم لتصبح الطاقة الكلية للمحطة 50 ألف م3 /يوم ومحطة المعالجة بطاقة 20 ألف م3/يوم كمرحلة أولى، وشبكات الصرف الصرف الصحي للحي الأول والثاني والثالث بأطوال 60 كم، وشبكات (مياه – صرف – ري) لمنطقة 350 فدان ومنطقة 600 فدان بتكلفة 560 مليون جنيه.

الكهرباء والاتصالات

 يوجد بالمدينة محولات بطاقة 50 م. ف. ا مرحلة أولى، وشبكة كهرباء الجهد المتوسط والمنخفض وشبكة تليفونات بالحي الأول والثاني بتكلفة 320 مليون جنيه وشبكة كهرباء الجهد المتوسط والمنخفض وشبكة تليفونات للشريط النهري بتكلفة 50 مليون جنيه، وشبكة كهرباء الجهد المتوسط والمنخفض وشبكة تليفونات الحي الثالث بتكلفة 30 مليون جنيه وشبكة  كهرباء الجهد المتوسط والمنخفض وشبكة تليفونات عمارات الإسكان الاجتماعي بمنطقة 600 فدان بتكلفة 150 مليون جنيه.
 يوجد بالمدينة شبكات اتصالات بطول (121) كيلومتر باستخدام أحدث التقنيات بوحدات (msan) وكوابل من الفايبر وشبكات اتصالات بطول (11) كيلو متر .

انظر أيضًا

 طيبة الجديدة.
 قنا الجديدة.

مراجع

وصلات خارجية
 صفحة المدينة على موقع هيئة المجتمعات العمرانية الجديدة

تأسيسات سنة 1999 في مصر
مدن جديدة في مصر
مدن محافظة أسوان
مدن مصرية جديدة من الجيل الثالث

أسوان الجديدة


Éva Szűcs (* 11. Januar 1934 in Szend) ist eine ungarische Badmintonspielerin.

Karriere
Éva Szűcs wurde 1963 erstmals ungarische Meisterin, wobei sie im Dameneinzel erfolgreich war. Ein weiterer Titelgewinn folgte 1964 im Doppel. Mit der Mannschaft war sie 1964 und 1965 erfolgreich. Bronze gewann sie 1963 im Doppel und 1964 im Einzel.

Sportliche Erfolge

Referenzen
Ki kicsoda a magyar sportéletben? Band 3 (S–Z). Szekszárd, Babits Kiadó, 1995. ISBN 963-495-014-0

Badmintonspieler (Ungarn)
Ungarischer Meister (Badminton)
Ungar
Geboren 1934
Frau

Éva Szűcs


Joanne Kathleen "Jo" Rowling veya bilinen adıyla J. K. Rowling (d. 31 Temmuz 1965, İngiltere), Harry Potter adlı fantastik roman serisinin İngiliz yazarı. Kathleen, kendisine verilen bir ad olmamasına rağmen, büyükannesinin onuruna bu adı almıştır.

Yaşamı
Joanne Rowling, 31 Temmuz 1965'te Chipping Sodburry, İngiltere'de doğdu. Ailesiyle birlikte Bristol'e, daha sonra da Chepstow'a taşındı. Liseyi Wyedean Comprehensive'de okuduktan sonra Exeter Üniversitesinde Fransız Dili ve Edebiyatı eğitimini tamamladı ve Londra'ya yerleşerek araştırmacı ve iki dil bilen bir sekreter olarak İnsan Hakları Örgütünde çalışmaya başladı. Harry Potter serisinin dışında dört romanı daha yayımlanan Rowling, polisiye türündeki üç eserini Robert Galbraith mahlasıyla yazmıştır. İlk eseriyse 6 yaşındayken yazdığı "Tavşan" adlı hikâyesidir.

Adını "J. K. Rowling" şeklinde kısaltmasında ilk kitabın yayımcısı Bloomsbury'nin etkisi vardır. Yayınevi, erkek okuyucuların, kadın bir yazarı okumaktan çekinebileceğini düşünerek yazarın erkek olduğu izlenimi uyandırmak için adının "J. K. Rowling" şeklinde yazılmasını tercih etmiştir.

Londra'dan sonra İngilizce öğretmenliği yapmak üzere Portekiz'e taşınan Rowling, 16 Ekim 1992'de Portekizli televizyon muhabiri Jorge Arantes'le evlendi ve 27 Temmuz 1993'te ilk çocuğu Jessica Rowling Arantes'i dünyaya getirdi. Çift 1995 yılında boşandı.

Aralık 1994'te Rowling ve kızı, kız kardeşine daha yakın olmak için Edinburgh'a taşındı. Tek geçim kaynağı işsizlik maaşı olan Rowling, ilk kitabını burada şimdi bir Çin lokantası olan Nicolson's Café'de tamamladı. Rowling yine bu dönemde Edinburgh Üniversitesi'nde yüksek lisans yaptı ve 1996 yılında mezun oldu.

Rowling'in Harry Potter serisi tüm dünyada 400 milyon kopya satarak hem kitabı hem de yazarını büyük bir üne kavuşturdu. Türkiye'de basımı Yapı Kredi Yayınları tarafından yapılmıştır. Serinin ilk kitabı olan Harry Potter ve Felsefe Taşı Ülkü Tamer tarafından, ikinci kitap Harry Potter ve Sırlar Odası, Sevin Okyay tarafından, üçüncü kitap ve sonrası ise Sevin Okyay ve Kutlukhan Kutlu çevirisiyle kazandırılmıştır. Romanlar, son derece büyük bir ilgiyle okundu ve bir anda çok satan kitapların başına yükseldi. Rowling ise kitap yazarak dolar milyarderi olan ilk yazar ve Birleşik Krallık'ın en zengin kadını unvanlarını elde etti. Servetiyle Uluslararası PEN Kulübü gibi kurumlara ve Birleşik Krallık İşçi Partisi'ne yüklü miktarda bağışlar yapmıştır.

26 Aralık 2001'de Rowling, Pertshire'daki evinde küçük bir törenle Neil Murray adında bir doktorla evlendi. Rowling, 23 Mart 2003'te David Gordon Rowling Murray adını verdiği ikinci çocuğunu dünyaya getirdi. Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı kitabını kocası Niel'la çocukları Jessica ve David'e ithaf etti. 23 Ocak 2005'te Rowling, Mackenzie Jean Rowling Murray adını verdiği üçüncü çocuğunu dünyaya getirerek üç çocuk sahibi olma hayalini gerçekleştirdi. Rowling, Harry Potter serisinin altıncı kitabı Harry Potter ve Melez Prens adlı kitabıysa kızı Mackenzie'ye ithaf etti.

Eserleri ve yayınları

Harry Potter serisi
 Harry Potter ve Felsefe Taşı (26 Haziran 1997)
 Harry Potter ve Sırlar Odası (2 Temmuz 1998)
 Harry Potter ve Azkaban Tutsağı (8 Temmuz 1999)
 Harry Potter ve Ateş Kadehi (7 Temmuz 2000)
 Harry Potter ve Zümrüdüanka Yoldaşlığı (21 Haziran 2003)
 Harry Potter ve Melez Prens (16 Temmuz 2005)
 Harry Potter ve Ölüm Yadigârları (21 Temmuz 2007)
Ekim 2015'te Rowling, sekizinci Harry Potter hikâyesi ve Harry Potter'ın en küçük oğlu Albus'u konu alan, oyun yazarları Jack Thorne ve John Tiffany ile birlikte yazdığı iki sahnelik oyun Harry Potter and the Cursed Childı Pottermore aracılığıyla duyurdu. 28 Ekim 2015 tarihinde biletler ilk kez satışa sunuldu ve birkaç saat içinde tükendi.

Seriye ek eserler
 Fantastik Canavarlar Nelerdir, Nerede Bulunurlar? (2001)
 Çağlar Boyu Quidditch (2001)
 Ozan Beedle'ın Hikâyeleri (2007)
 Harry Potter and the Cursed Child (konsept) (2016)
 Short Stories from Hogwarts of Power, Politics and Pesky Poltergeists (2016)
 Short Stories from Hogwarts of Heroism, Hardship and Dangerous Hobbies (2016)
 Hogwarts: An Incomplete and Unreliable Guide (2016)
 Fantastik Canavarlar Nelerdir, Nerede Bulunurlar? (senaryo) (2016)
 Fantastik Canavarlar: Grindelwald'ın Suçları (senaryo) (2018)
 Fantastik Canavarlar: Dumbledore'un Sırları" (Steve Kloves ile birlikte) (senaryo) (2022) (Çevrilmedi)

Diğer kitapları
 Boş Koltuk (roman) (2012)

Cormoran Strike serisi
 Guguk Kuşu (roman) (Robert Galbraith mahlasıyla) (2013)
 İpekböceği (Robert Galbraith mahlasıyla) (2014)
 Career of Evil (Robert Galbraith mahlasıyla) (2015)
Boş Koltuk, Rowling'in yetişkinler için yazmış olduğu ilk kitaptır. Doğan Kitap tarafından Dost Körpe çevirisiyle Türkçeye kazandırılmıştır.

Bundan bir yıl sonra Robert Galbraith mahlasıyla yayımlanan Guguk Kuşu adlı eserin de  aslında Rowling'e ait olduğu The Sunday Times Gazetesi tarafından ortaya çıkartılmıştır.  Cormoran Strike adlı dedektifin maceralarını konu alan ve İpekböceği romanıyla devam eden polisiye seri Pegasus Yayınları tarafından Zeynep Heyzen Ateş  çevirisiyle Türkçeye kazandırılmıştır.

Makaleler
 "The First It Girl: J.K. Rowling reviews Decca: the Letters of Jessica Mitford ed by Peter Y Sussman", The Daily Telegraph 26 Temmuz 2006
 Introduction to "Ending Child Poverty" in Moving Britain Forward. Selected Speeches 1997–2006 by Gordon Brown, Bloomsbury (2006)
 Foreword to the anthology Magic, Gil McNeil ve Sarah Brown tarafından değiştirilme, Bloomsbury (2002)
 The Fringe Benefits of Failure, and the Importance of Imagination , J.K. Rowling, Harvard Magazine, 5 Haziran 2008
 Foreword to "Harry, A History", written by Melissa Anelli, Pocket (2008)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 J. K. Rowling'in resmi internet sayfası
 Pottermore
 Harry Potter filmi resmi internet sayfası
 imdb.com'da Harry Potter filmleri serisi

1965 doğumlular
İngiliz yazarlar
İngiliz roman yazarları
İngiliz sosyalistler
İngiliz Hristiyanlar
Edinburgh Üniversitesinde öğrenim görenler
Légion d'honneur sahipleri
Hugo Ödülü alan yazarlar
Protestan yazarlar
Demokratik sosyalistler
Açlık karşıtı aktivistleri
Harry Potter
Yaşayan insanlar
Amerikalı yapımcılar
Tony Ödülü sahipleri
Britanya İmparatorluk Nişanı subayları
Order of the Companions of Honour

J. K. Rowling


مارسيل لوبورني  (9 سبتمبر 1939 في كارهو - 6 ديسمبر 2007) لاعب كرة قدم ومدرب فرنسي راحل . يجيد اللعب في مركز الوسط المدافع .

عندما كان لاعبا في صفوف فريق ليون قاده لتحقيق بطولة كأس فرنسا مرتين سنتي 1964 و1967 واحتلال المركز الثاني لنفس البطولة سنة 1963 . أول مباراة له مع فريق ليون في البطولات القارية كانت في الدور الأول من بطولة كأس الاتحاد الأوروبي في مواجهة فريق إنتر ميلان الإيطالي موسم 1958/1959 . وصل الفريق إلى الدور النصف النهائي من بطولة كأس أبطال الكؤوس الأوروبي ولكنه خسر من فريق سبورتنغ لشبونة البرتغالي التي توج لاحقا بطلا لها . بعدما أعلن اعتزاله كلاعب انتقل إلى مهنة التدريب وقام بتدريب فريق ليون لفترة وجيزة من مارس إلى يونيو 1988 وهبط الفريق إلى الدرجة الثانية . وتولى تدريب الفريق من بعده ريموند دومينيك . في سنة 2008 قرر أهل وأصدقاء لوبورني أن يكرموه بإطلاق اسم ميدان على اسمه .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو بيسانكون
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو أولمبيك ليون
مدربو كرة قدم فرنسيون
مدربو أولمبيك ليون
مواليد 1939
وفيات 2007
وفيات بعمر 68
وفيات في جيفور

مارسيل لوبورني


Pavlova Ves este o comună slovacă, aflată în districtul Liptovský Mikuláš din regiunea Žilina. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 263 de locuitori. Se învecinează cu comuna Bobrovček.

Istoric
Localitatea Pavlova Ves este atestată documentar din 1469.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Pavlova Ves


A Slave of Fashion  é um filme mudo estadunidense de 1925, do gênero comédia romântica, dirigido por Hobart Henley, e estrelado por Norma Shearer. Ainda no começo de sua carreira, uma jovem Joan Crawford teve um papel não-creditado como uma modelo.

Sinopse
Katherine Emerson (Norma Shearer), uma jovem mulher de Iowa que sonha em ter coisas melhores na vida, deixa sua pequena cidade natal e parte para Nova Iorque. No caminho, ela se envolve em um acidente de trem no qual outra mulher é morta. Katherine encontra a bolsa da moça e, entre os pertences, descobre um convite para passar 6 meses em um apartamento de luxo desocupado em Manhattan, dado por um rapaz solteiro que está viajando pela Europa. Katherine aproveita a oportunidade e se acomoda no local elegante, vivendo bem e vestindo-se com as últimas tendências da moda. Uma visita inesperada de sua família a obriga a fingir ser a esposa do dono do apartamento, que ao retornar inesperadamente, insiste para ela continuar a encenação.

Elenco
 Norma Shearer como Katherine Emerson
 Lew Cody como Nicholas Wentworth
 William Haines como Dick Wayne
 Mary Carr como Sra. Emerson
 James Corrigan como Sr. Emerson
 Vivia Ogden como Tia Sophie
 Miss DuPont como Madeline
 Estelle Clark como Mayme
 Sidney Bracey como Hobson (creditado como Sidney Bracy)
 Joan Crawford como Modelo (não-creditada)

Produção
Os direitos autorais do filme, solicitados pela Metro-Goldwyn Pictures Corp., foram registrados em 22 de julho de 1925.

O filme, gravado nos estúdios da Metro-Goldwyn-Mayer em Culver City, Califórnia, tinha "Nothing to Wear" como seu título de produção.

Preservação
Sem cópias listadas em nenhum arquivo filmográfico, o filme é considerado perdido.

Ver também
 Lista de filmes perdidos

Ligações externas

 Norma Shearer e Mary Carr em cena do filme
 Fotografias no Normashearer.com

Filmes dos Estados Unidos de 1925
Filmes de comédia romântica dos Estados Unidos
Filmes de comédia romântica da década de 1920
Filmes da Metro-Goldwyn-Mayer
Filmes ambientados em Nova Iorque
Filmes mudos
Filmes perdidos
Filmes em preto e branco
Filmes em língua inglesa

A Slave of Fashion


Auggie Rose est un film américain, sorti en 2000.

Synopsis

Fiche technique
 Titre : Auggie Rose
 Réalisation : Matthew Tabak
 Scénario : Matthew Tabak
 Pays d'origine : États-Unis
 Genre : drame
 Date de sortie : 2000

Distribution
 Jeff Goldblum : John Nolan
 Anne Heche : Lucy Brown
 Nancy Travis : Carol
 Timothy Olyphant : Roy Mason
 Joe Santos : Emanuel
 Richard T. Jones : Officer Decker
 Kim Coates : Auggie Rose
 Paige Moss : Noreen
 Casey Biggs : Carl
 Jack Kehler : Oscar Weeks
 J. E. Freeman : le propriétaire d'u magasin à gages
 Max Perlich : Landlord
 Amy Hill : Karla
 Nick Chinlund : le vendeur de voitures d'occasion
 Tony Perez : Détective Cole
 Jon Huertas

Liens externes

Film américain sorti en 2000
Film dramatique américain
Film de la 20th Century Fox

Auggie Rose


An Ornithidium niveum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Ornithidium niveum in nahilalakip ha genus nga Ornithidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ornithidium

Ornithidium niveum


Galopin steht für:

 Galopin (Einheit), französisches Volumenmaß
 Galopin (Pferd) (1872–1899), britisches Renn- und Zuchtpferd

Galopin ist der Familienname folgender Personen:

 Alexandre Galopin (1879–1944), belgischer Industrieller
 Arnould Galopin (1863/1865–1934), französischer Schriftsteller und Journalist

Siehe auch:
 Gallopin

Galopin


ابن العطار هو علاء الدين أبو الحسن بن إبراهيم بن داود بن سليمان بن العطار الدمشقي الشافعي الجهني، تلميذ النووي.ولد في دمشق يوم عيد الفطر سنة 654 هـ في اواخر الدولة العباسية قبل سقوط بغداد بعام، بدأ حياته في الدراسة باكرآ وحفظ القرآن الكريم ولم يكن يبلغ من العمر خمسة عشر عامآ وأخذ عن الإمام النووي جملة من العلوم النافعة.

حياته
مضت حياة ابن العطار في الاجتهاد وتحصيل العلم من دمشق وبين علمائها الكبار تكونت أفكاره واستفاد منهم، وارتحل في البلاد الإسلامية إلى مكة المكرمة والمدينة المنورة وبيت المقدس والقاهرة واليمن واجتمع بكبار العارفين والعلماء، عاد إلى دمشق واستقر بها وشدت رحال طالبي العلم من شتى الاصقاع إليه وكانت داره في دمشق جواهر تدريسه فسمع منه الكثير من طالبي العلم مثل كمال الدين الزملكاني وابن الفخر وأبو المجد الصيرفي والبرازالي وغيرهم.

مؤلفاته
له الكثير من المؤلفات والمراجع منها:
 تحفة الطالبين في ترجمة الإمام النووي والمنثورات
 وعيون المسائل المهمات للنووي رتب على أبواب (ابن العطار)
 ومجلس في زيارة القبور واحكام المقبول منها والمحذور
 ومختصر النصيحة لأهل الحديث،
 شرح الاربعين النووية
 واداب الخطيب
 والعدة في شرح العمدة
 والاعتقاد الخالص من الشك والانتقاد...وغيرها.

وفاته
توفي علاء الدين ابن العطار في أول ذي الحجة سنة 724 هـ وصلي عليه في الجامع الأموي الكبير ودفن بتربة خاصة على سفح جبل قاسيون في دمشق.

مراجع

انظر أيضا

جهينة
علماء مسلمون في القرن 7 هـ
علماء مسلمون في القرن 8 هـ
فقهاء
مواليد 654 هـ
وفيات 724 هـ

ابن العطار


අරන්තලාව භික්ෂු ඝාතනය ලෙසද හැඳින්වෙන අරන්තලාව සමූලඝාතනය හැඳින්වෙන්නේ දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි සංවිධානය විසින් (දෙමළ කොටි) 1987 ජූනි 2 වැනිදා අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ අරන්තලාවේදී සිදුකල සමූලඝාතනයකි. බෞද්ධ භික්ෂූන් (ඔවුන්ගෙන් බහුතරයක් කුඩා සාමණේර භික්ෂූන් විය) 33 දෙනෙකු සහ සිවිල් වැසියන් සිව්දෙනෙකු ඝාතනය කිරීමේ සිදුවීමයි. මෙම කුරිරු ඝාතනය සිවිල් යුද සමයේ කොටි සංවිධානය විසින් සිදුකළ වඩාත්ම අපකීර්තිමත්ම විනාශකාරී ක්‍රියාව
ලෙස සැලකෙන අතර ශ්‍රී ලාංකිකයන් විසින් වාර්ෂිකව මෙම සිදුවීම අනුස්මරණය කරනු ලැබේ.

මරණයට පත්වූවෝ
 උපසපන් භික්‍ෂූන් 1
 සාමනේරවරු 32
 ගිහියන් 3

සමූලඝාතනය

අරන්තලාව භික්ෂු ඝාතනය 1987 ජූනි 2 වැනිදා  සිදුවිය. අම්පාර මහාවාපී විහාරයේ සිට කැළණිය රජ මහා විහාරයට වන්දනා ගමනක් යාමේ අරමුණින් පැමිණි බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලා සහ සිවිල් වැසියන් කිහිපදෙනෙක් සිටි බස් රථයට නුවරතැන්න ගම්මානය අසලදී දෙමළ කොටි සංවිධානයේ සාමාජිකයන් 20කගෙන් යුතු පිරිසක් සැඟවී සිට පහර දුන්හ. ඔවුන් එහි රියැදුරාට බස් රථය අසල පිහිටි අරන්තලාව වනාන්තරයට ගෙන යන ලෙස අණ දුන්හ. බස් රථය අරන්තලාවේදී නැවතූ වහා ඉමහත් කෝපයෙන් පරුෂ වචනයෙන් බණිමින් කොටි සාමාජිකන් පිරිස වෙඩි තබමින් සහ කඩු පහර දෙමින් භික්ෂූන් වහන්සේලාට පහර දෙන ලදී.

ප්‍රහාරයෙන් ජීවිතක්ෂයකට පත්වූවන් අතර කුඩා සාමනේර භික්ෂූන් වහන්සේලා 30 නමක් ද, ඔවුන්ගේ ගුරු හිමියන් වූ විද්‍යානන්ද මහා පිරිවෙන් අධිපති හෑගොඩ ශ්‍රී ඉන්ද්‍රසාර හිමියන්ද විය. බස් රියේ ගමන් කළ සිවිල් වැසියන් 4 දෙනෙක්ද ප්‍රහාරයෙන් මිය ගියහ.

භික්ෂූන් වහන්සේලා 3 දෙනෙක් ප්‍රහාරයෙන් බේරී පලා ආ අතර දරුණු තුවාල හේතුවෙන් ජීවිත කාලය පුරාම ඔවුන්ට වෛද්‍ය ආධාර අවශ්‍ය වන තත්ත්වයක් පවතී. තවත් භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් ස්ථීරවම ආබාධිත තත්ත්වයට පත් විය.

චේතනාව

මෙවන් කුරිරු ප්‍රහාර රැසක් සිය ගැ‍ටුම පවත්වාගෙන යාමට සමත් වූ කාලසීමාවේදී කොටි සංවිධානය දියත් කළ අතර ඉන් ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූයේ රටේ බහුතර සිංහල ජනතාව සාමාන්‍ය දමිළ වැසියන්ට එරෙහිව කුපිත කරවා ඔවුනොවුන් අතර ගැ‍ටුම් ඇති කිරීමයි. එය දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි සංවිධානයට ලැබෙන සහය සහ ආධාර මුදල් වැඩි කරගැනීමට පාවිච්චි කිරීමට ඔවුන් සැලසුම් කරන ලදී.

සමාන පහරදීම්

සිය විනාශකාරී අරගලය ගෙනයාමට කොටි සංවිධානය සමත් වූ කාලවකවානුවේදී ඔවුන් විසින් බෞද්ධ පුදබිම් රැසකට ප්‍රහාර  එල්ල කරන ලදී. එවන් ප්‍රහාර අතර,

ශ්‍රී මහා බෝධි පරිශ්‍රයේ සිටි සිංහල වන්දනාකරුවන් 146දෙනෙකු මරා දමමින් එල්ල කළ ප්‍රහාරය,
දිඹුලාගල ආරණ්‍ය සේනාසනයේ කිතුලගම සීලාලංකාර නායක තෙරණුවන් ඝාතනය කිරීම. (අවදානම්/මායිම් ගම්මාන වල විසූ සිංහල වැසියන්ට කොටි ආක්‍රමණ වලට එරෙහිව සටන් වැදීමට සහය දීම හේතුවෙන්)
මහනුවර දළදා මාලිගාවට එල්ල වූ මරාගෙන මැරෙන් බෝම්බ ප්‍රහාරය (මින් වන්දනාකරුවන් 17 දෙනෙක් මිය ගිය අතර දළදා මාලිගාවටද තදබල හානි සිදුවිය)
වෙසක් පොහොය දින සමරමින් සිටි මඩකලපුවේ බෞද්ධ විහාරයක සිටි කුඩා දරුවන් ඇතුළු 23 දෙනෙකු මරා දමමින් එල්ල කළ මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාරය.

මේවාද බලන්න
 දෙමළ ඊලාම් විමුක්ති කොටි ත්‍රස්තවාදීන් සිවිල් වැසියන්ට එල්ල කල ප්‍රහාර ලයිස්තුව

මූලාශ්‍ර

බාහිර අඩවි
LTTE massacre site is haven for Tamil victims, BBC News
20 Years for the Aranthalawa Massacre
Editorial - LTTE's gun culture continues , Sunday Observer

සිවිල් පුද්ගලයින් සමූලඝාතන - ශ්‍රී ලංකා
ත්‍රස්තවාදය - ශ්‍රී ලංකා

අරන්තලාව සමූලඝාතනය


رولاند غونتر لينز  ، من مواليد 9 أغسطس 1981 في ليوبين في النمسا ، لاعب كرة قدم نمساوي من أصول تشيكية.

يلعب مع نادي سبورتينغ براغا البرتغالي منذ عام 2007.

بدأ باللعب مع منتخب النمسا لكرة القدم في عام 2003.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في تايلاند
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في سويسرا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم رجالية نمساويون
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون نمساويون مغتربون في البرتغال
رياضيون نمساويون مغتربون في ألمانيا
رياضيون نمساويون مغتربون في تايلاند
رياضيون نمساويون مغتربون في تركيا
رياضيون نمساويون مغتربون في سويسرا
رياضيون نمساويون مغتربون في فرنسا
لاعبو الدوري البرتغالي الممتاز
لاعبو الدوري التايلاندي الممتاز
لاعبو الدوري التركي الممتاز
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري النمساوي
لاعبو الدوري النمساوي الدرجة الأولى
لاعبو أدميرا فاكر مودلينغ
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو دوري السوبر السويسري
لاعبو سبورتينغ براغا
لاعبو شتورم غراتس
لاعبو غازي عنتاب سبور
لاعبو غراسهوبرز زيورخ
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في البرتغال
لاعبو كرة قدم رجالية نمساويون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في البرتغال
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في تايلاند
لاعبو كرة قدم مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في سويسرا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم مغتربون نمساويون
لاعبو كرة قدم من شتايرمارك
لاعبو كرة قدم نمساويون
لاعبو منتخب النمسا لكرة القدم
لاعبو ميونخ 1860
لاعبو نادي أوستريا فيينا
لاعبو نادي بوافيشتا
لاعبو نادي بيليننسش
لاعبو نادي موانغتونغ يونايتد
لاعبو نيس
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1981

رولاند لينتس


Dizaharidele sunt zaharide formate prin unirea a două molecule de monozaharide. Acestea sunt solubile în apă. Cele mai cunoscute dizaharide sunt zaharoza, lactoza și maltoza.

Dizaharidele fac parte din categoria oligozaharidelor, iar cele mai comune exemple, zaharoza, lactoza și maltoza, conțin doisprezece atomi de carbon, având formula generală C12H22O11. Diferența dintre dizaharide se datorează diferitelor aranjamente la nivel atomic în moleculă.

Referințe

Vezi și
Oligozaharide
Polizaharide

Dizaharidă


بيتر سمعان (20 ديسمبر 1973 -)، ممثل لبناني. حاز شهاده في تصميم الموضة من أكاديمية مايكل انجلو و شهاده في المسرح من الجامعة اللبنانية، كلية الفنون . بدأ مساره الفني من المسرح و من ثم التلفزيون فالسينما
عرف الجمهور من خلال دوره في المسلسل الشهير غنوجة بيا الذي حقق نجاحاً كبيراً .

أعماله
 الحرديني
 الطويبي
 إخوة التراب
 اسمها لا
 طالبين القرب
 غنوجة بيا
 ليلة عيد
 عصر الحريم
 دكتور هلا
 الحب الممنوع
 ذكرى
 أول  مرة
 باب إدريس
كيندا
ولاد البلد (2014)
عشق النساء
أمير الليل

أشخاص على قيد الحياة
ممثلون وممثلات لبنانيون
موارنة لبنانيون
مواليد 1393 هـ
مواليد 1973

بيتر سمعان


වාග් විද්‍යාව යනු භාෂාව පිළිබද විද්‍යාත්මක අධ්‍යයනයයි. සාමාන්‍ය (හෝ න්‍යායාත්මක) වාග් විද්‍යාව තුළ භාෂාවේ සංයුතිය (ව්‍යාකරණය) සහ අර්ථය (ශබ්චාර්, විද්‍යාව) වැනි උප ක්ෂේත්‍ර කිහිපයක් අන්තර්ගත ව්‍යාකරණ අධ්‍යයනය කුල රූප විද්‍යාව (වචන නිර්මාණය සහ වෙනස්විම්) සහ පද ගැලපුම (වාක්‍ය ඛණ්ඩයන් සහ වාක්‍ය ලෙස වචන එකතුවන ආකාරය නිශ්චය කරනු ලබන රීතින් ඇතුලත් වේ). මෙම ක්ෂේත්‍රයේ අනෙකුත් කොටස් වනුයේ ශබ්ද ක්‍රම සහ සාරාංශ ශබ්ද ඒකක අධ්‍යනය කරන ශබ්ද විද්‍යාව සහ කථන ශබ්ද ඒකක අධ්‍යනය කරන ශබ්ද විද්‍යාව සහ කථන ශබ්දයන්හි අඩංගු මුලික ලක්ෂණ (ඇමතුම්) භාෂා නොවන ශබ්දයන් සහ ඒවා නිපැයන්නේ සහ තේරුම් ගන්නේ කෙසේද යන්න පිලිබද අධ්‍යයනය කිරිමයි.

වාග් විද්‍යාව භාෂාවක් සංසන්දනය කරන අතර, සංසන්දනාත්මක වාග් විද්‍යාව(භාෂාවෙහි විශ්ව ගුණාංගයන් සොයා ගැනිමට සහ ඒවායේ මුලාරම්භය හා සංවර්ධනයට හේතු දැක්විම) සදහා ඒවායේ ඉතිහාසය ගවේෂණය කරයි. ව්‍යවහාරික වාග් විද්‍යාව මගින් විදේශ භාෂා ඉගැන්විම , කථන චිකිත්සාව, පරිවර්තනය සහ කථන ව්‍යාධිවේදය යනාදි අංශයන්හි වාග් විද්‍යව න්‍යයායන් භාවිතයේ යෙදවේ. මෙම විෂය අධ්‍යයනය කරන්නෙක් වාග් විද්‍යඥ‍යෙක් ලෙස හැදින්වේ.

වාග් විද්‍යාත්මක විමර්ශනය විශාල ලෙස වෙනත් විශේෂඥතාවයන් දරන්නන් විසින් සිදු කල හැකිය. රස් රයිමර් විසින් කර ඇති පහත ප්‍රකාශයෙන් දැක්වෙන පරිදි ඒ සියළු දෙන අතර එකමුතු එකතාවයක් නොතිබිය හැකිය.

"ශාස්ත්‍රිය විෂයයන් අතරින් වාග් විද්‍යාව යනු ඉතාමත් උණුසුම් ලෙස වාද විවාද කරන ලද විෂයක් වෙයි. එය භාෂා විද්‍යාඥයන්ගේ ලබාගත හැකි ඕනෑම ලේ ප්‍රමාණයක් සමග, කවීන්ගේ දේව ධර්මයන්ගේ, දර්ශනවදි‍න්ගේ, වාග් විද්‍යාඥයින්ගේ, මානසික විද්‍යායින්ගේ, ජිව විද්‍යාඥයින්ගේ, මානව විද්‍යාඥයින්ගේ සහ ස්නායු විද්‍යාඥයින්ගේ ලේ වලින් තෙත් වී ඇත.-Russ Rymer Annals of Science, " A silent Childhood The new York , April 13, 1992 P. 48

සටහන්

මිනිස් භාෂා පිළිබඳව විද්‍යාත්මක අධ්‍යයනය, වාග් විද්‍යාව ලෙස හඳුන්වනු ලබයි.

වාග් විද්‍යාව
වාග්විද්‍යාව

භාෂාව
මිනිස් වර්ගයා විසින් නිර්මාණය කරන ලද විශිෂ්ටතම උපකරණය භාෂාවයි. මිනිසා උරුම කරගත් මහඟු දායාදය ද වන භාෂාව ඔහු විසින් සිදු කරනු ලබන සමස්ත කාර්ය ක්‍ෂේත‍්‍රය කෙරෙහි බලපාන තීරණාත්මක සාධකය ද වෙයි. මිනිස් ජීවිතයේ හදවත ද භාෂාවයි. (Language is at the heat of human life)මිත‍්‍ර සන්ධාන ගොඩනැගීම, මනාව පවුල හා සම්බන්ධතා පැවැත්වීම, ආදරය කිරීම, සම්බන්ධතා ගොඩ නැගීම, ආගමික දේශපාලනික විශ්වාස, අදහස් ආදිය දැරීම වැනි සුවහසක් කාර්ය මිනිසා විසින් සිදු කරනු ලබනුයේ භාෂාව මගිනි. ඇතැම් භාෂාත්මක නොවන කාර්ය සේ සැලකෙන ආහාර පාන සකස් කිරීම, ලිංගික කාර්ය, වාදනය වැනි කාර්ය ද භාෂාත්මක පදනම මත සිදු වෙයි. මේ නිසා භාෂාවෙන් තොර පුද්ගල කි‍්‍රයාකාරීත්වයක් අපේක්ෂා කිරීම දුෂ්කර ය.

''භාෂා'' යන්න කථා කිරීම යන අර්ථය සහිත භාෂ්' ධාතුව හෙවත් කි‍්‍රයා මූලයෙන් උපන් කෘදන්ත රූපයකි. කථා කිරීම භාෂාවේ ප‍්‍රාථමික කාර්යය වන අතර ලේඛනය ද්විතීයක හා කෘති‍්‍රම වූයේ වෙයි. ලේඛනය හා භාෂණය භාෂාව ඉදිරිපත් වන ක‍්‍රම දෙකයි. ස්වභාෂකයකු (Native speaker) (සිය භාෂාව භාවිත කරනුයේ අවිඤ්ඤාණකව ය. එනම් භාෂකයා තමා භාෂාවක් දන්නා බව දන්නේ නමුදු දන්නේ කුමක් දැයි නොදනී. එනිසා භාෂාව යනු කුමක් ද? යන ප‍්‍රශ්නයට පරිපූර්ණ උත්තරයක් දීමට භාෂකයා අසමත් වෙයි. මේ හේතුව නිසා භාෂාව යනු කුමක් දැයි අධ්‍යයනය කිරීමේ කුතූහලය පෙර සිට පැවතිණි. නූතන විද්‍යාත්මක ශික්‍ෂණයන්ගේ දියුණුවත් සමග එම කුහුල කිසියම් විද්‍යාත්මක දත්ත හා ක‍්‍රමවේද ඔස්සේ අධ්‍යයනය කිරීමට පෙළඹිණි. එහි ප‍්‍රතිඵලය වාග්විද්‍යාවයි.

වාග්විද්‍යාව
වාග්විද්‍යා යනු භාෂාව පිළිබඳ විද්‍යාත්මක අධ්‍යයනය යි. (Linguistics is the Scientific study of Langauge)  19 වන සියවසේ අග භාගයේ සහ 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේ දී නූතන වාග්විද්‍යාවේ ආරම්භය සිදු විය. විද්‍යාත්මක අධ්‍යයන ක්‍ෂේත‍්‍රයක් ලෙස දුරාතීතයකට උරුමකම් නොකීවද භාෂා අධ්‍යයනය සියවස් විසි තිස් ගණනක් ඉතිහාසයකට උරුමකම් කියයි. එම සාම්ප‍්‍රදායික භාෂා අධ්‍යයනයෙන් නූතන වාග්විද්‍යාව වෙනස් වනුයේ විද්‍යාත්මක දත්ත පදනම් කර විදුහුරු හා සත්‍යේක්‍ෂණය මත පදනම් වූ අධ්‍යයන ක්‍ෂේත‍්‍රයක් වන හෙයිනි. එනම් නූතන වාග්විද්‍යාව භාෂාව අධ්‍යයනය කරනුයේ විග‍්‍රහාත්මක ස්වරූපයකට වන අතර සාම්ප‍්‍රදායික භාෂා අධ්‍යයනය උපදේශාත්මක ස්වරූපයට අනුගත වෙයි. භාෂාව මෙසේ භාවිත කළ යුතුය, යන්න සාම්ප‍්‍රදායික ව්‍යාකරණයෙන් ඉගැන්වෙන අතර භාෂාව මෙසේ භාවිත කරන්නේය, යන්න වාග්විද්‍යාවෙන් ඉගැන්වෙයි.

වාග්විද්‍යාත්මක භාෂා අධ්‍යයනය
ෆර්දිනාන්ද් දී සොසුය්යෝ නම් ස්විස් ජාතික වාග්විද්‍යාඥයා සඳහන් කළ පරිදි භාෂාවේ සංස්ථිතිය ද විද්‍යාත්මක ක‍්‍රමයකට අධ්‍යයනය කළ හැකිය. යොසුය්යෝගේ පටන් සංස්ථිතික වාග්වේදීන් භාෂාවේ සංස්ථිතිය අධ්‍යයනය කරන ලදි. වාග්විද්‍යාත්මක භාෂා අධ්‍යයනයේ දී භාෂාව ශබ්ද විද්‍යාව, ශබ්දීම විචාරය, වාක්‍ය විචාරය, අර්ථ විචාරය, ප‍්‍රකරණාර්ථ විචාරය යන ක්‍ෂේත‍්‍ර ඔස්සේ භාෂා ශබ්ද (Phonetic), අර්ථ භේදයට තුඩු දෙන ශබ්ද, ශබ්දිම (Phoneme), පදිම (Mopheme), පද (word)" වාගාලප (utterance) අර්ථ (Meaning) වශයෙන් අධ්‍යයනය කෙරෙයි. මෙසේ භාෂාව විග‍්‍රහ කිරීම විග‍්‍රහාත්මක වාග්විද්‍යා (descriptive linguistics) ලෙස හැඳින්වෙයි.

ශබ්ද විචාරයේ දී (Phonology) භාෂා ශබ්ද පිළිබඳව මූලිකවම අධ්‍යයනය කෙරෙයි. එම ශබ්ද එකතුවෙන් ගොඩනැගෙන පද පිළිබඳ පදිම විචාරයේ (Morphology) අධ්‍යයනය කෙරේ. පද එකතුව පාද (Phrases) නිපදවීම ඒ ඇසුරින් වාක්‍යාංශ  (Clauses) හා වාක්‍ය (Sentences) නිර්මාණය වාක්‍ය විචාරයේ (Syntax) අධ්‍යයන කෙරෙයි. භාෂා අර්ථය අර්ථ විචාරයේ (Semantics) අධ්‍යයන ක්‍ෂේත‍්‍රයයි. ප‍්‍රකරණ විචාරය  (Pragmatics) තුළින් භෂා පාඨය හා අවස්ථාව  අර්ථවත් වීම යන්න අධ්‍යයනය කෙරේ. විශේෂයෙන්ම සංස්ථිතික වාග්විද්‍යාවේ දී භාෂාවකට  අනන්‍ය ලක්ෂණ හෙවත් පරාමිතීන් (Parameters) හා  සමස්ත භාෂාවන්ට පොදු වූ (Universal) ලක්ෂණ අධ්‍යයනය කිරීම සිදුවෙයි.

වාග්විද්‍යාවේ විෂය ක්‍ෂේත‍්‍රය
ඉහත දැක් වූ පරිදි ප‍්‍රස්තුත භාෂාවක සංස්ථිතිය අධ්‍යයනය කිරීම පමණක් වාග්විද්‍යාව නොවෙයි. භාෂාව සමස්ත මිනිස් කි‍්‍රයාකාරීත්වය කෙරෙහි සම්බන්ධ වන හෙයින් එහි අධ්‍යයන ක්‍ෂේත‍්‍ර ද අධ්‍යාපනය, මානව විද්‍යාව. ඉතිහාසය, සමාජ විද්‍යාව, භාෂා ඉගැන්වීම, මනෝ විද්‍යාව, දර්ශනය, පරිගණක විද්‍යාව, න්‍යුරෝන විද්‍යාව, කෘති‍්‍රම බුද්ධිය ආදි විවිධ ක්‍ෂේත‍්‍ර ඔස්සේ විස්තෘතියට පත්ව ඇත. එනිසා වාග්විද්‍යාවේ අධ්‍යයන ක්‍ෂේත‍්‍රය ද වඩාත් පැතිරුණු ස්වරූපයක් දක්වන අතර වාග්විද්‍යාවේ අධ්‍යයන ක්‍ෂේත‍්‍ර දැක්වීම ද පහසු නොවේ.

ඓතිහාසික වාග්විද්‍යාව
භාෂාව ආරම්භය, වර්ධනය, භාෂා පවුල් පිළිබඳව හා කිසියම් ප‍්‍රස්තුත භාෂාවක ඉතිහාසය අධ්‍යයන කිරීම ඓතිහාසික වාග්විද්‍යාව  (historical Lingaistics) ලෙස සැලකෙන අතර භාෂා අධ්‍යයනයේ වඩාත් ප‍්‍රකට වූයේ ද එයයි.

සමාජ වාග්විද්‍යාව
භාෂාව හා සමාජය අතර පවතිනුයේ අවියෝජනීය සම්බන්ධතාවකි. මිනිසා සමාජයේ විවිධ අවස්ථා තුළ භාෂාවේ විවිධ ස්වරූප භාවිත කරයි. ඒ ඒ ප‍්‍රදේශ අනුව භාවිත කරන භාෂා ස්වරූප ද වෙනස් වෙයි. මෙසේ සමාජමය ප‍්‍රකරණය තුළ භාෂාවේ භාවිතය අධ්‍යයනය කිරීම සමාජ වාග්විද්‍යාව (sociolinguistics) ලෙස හැඳින්වෙයි.

මනෝ වාග්විද්‍යාව
භාෂා උත්පාදනය, සංජානනය, අවබෝධය යන කි‍්‍රයාවලිය පුද්ගල මනස හා සම්බන්ධ වෙයි. භාෂාවේ උක්ත කි‍්‍රයාවලියේ දී මනෝමය පදනම පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම මනෝ වාග්විද්‍යාව (Psycholinguistics) ලෙස හැඳින්වෙයි.

සංකථන විචාරය
භාෂණයේ හෝ ලේඛනයේ යෙදෙන  වාක්‍ය සාකච්ඡුා. සම්මුඛ පරීක්ෂණ, පරිච්ෙඡ්ද ආදි වශයෙන් විශාල ඒකක සකස් කිරීම පිළිබඳ කරනු ලබන අධ්‍යයනය සංකථන විචාරය (Discourse Analysis) නමින් හැඳින්වෙයි.

ව්‍යවහාරික වාග්විද්‍යාව
වාග්විද්‍යාවේ සාකච්ඡුාවට ලක් කෙරෙන ෙසෙද්ධාන්තික කරුණු ව්‍යාවහාර භාෂාව තුළ භාවිතා කිරීම ව්‍යවහාරික වාග්විද්‍යාව (Applied Linguistics) නම් වෙයි. මෙහිදී භාෂා ඉගැන්වීම, ජාතික භාෂා ප‍්‍රතිපත්තිය, භාෂා පරිවර්තනය, භාෂා සැලසුම්කරණය ආදි කාර්ය  අධ්‍යයනය කෙරෙයි.

පරිගණක වාග්විද්‍යාව
ස්වභාවික භාෂාවන් පිළිබඳ (පරිගණක භාෂාවන්ට වඩා - ජාවා* අධ්‍යයනය කිරීම පරිගණක වාග්විද්‍යාව (Computational Linguistics) නම් වෙයි. මෙහිදී මිනිසා ස්වාභාවික භාෂාවන් භාවිතා කිරීම මෙන්ම මිනිස් භාෂාව පිළිබ`ද ස්වයංකී‍්‍රය පරිවර්තනය(Automatic translation),  කෘති‍්‍රම භාෂණය (Artificial Speech) ස්වයංකී‍්‍රය හඳුනා ගැනීම (Automatic Recognition) ආදිය මෙහිදී සිදු කෙරෙයි.

රීති විචාරය
භාෂාව පිළිබඳ අධ්‍යයනය සාහිත්‍ය විචාරය හා සම්බන්ධ කෙරෙන ක්‍ෂේත‍්‍රය රීති විචාරය (Stylistics) නම් වේ. එහිදී කිසියම් සාහිත්‍යමය කෘතියක භාෂා භාවිතයේ නැගෙන විවිධ අර්ථ පිළිබඳව හා ක‍්‍රමවේද පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම සිදු කෙරෙයි. එසේම කිසියම් භාෂකයකු හෝ රචකයකු පාඨකයා හෝ ශ‍්‍රාවකයා කෙරෙහි පදනම්ව භාෂාව භාවිත කිරීම අධ්‍යයනය කෙරෙයි.

න්‍යුරෝන වාග්විද්‍යාව
භාෂාවක් භාවිත කිරීමේ දී සිදු වන මොළයේ කි‍්‍රයාකාරීත්වය පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම න්‍යුරෝන වාග්විද්‍යාව ලෙස හැඳින්වේ. මෙහිදී මිනිස් මොළයේ සංයුතිය  සන්නිවේදන, ව්‍යාකරණ කි‍්‍රයාවලීන් කෙරෙහි කි‍්‍රයාත්මක වන ආකාරය අධ්‍යයනය කෙරේ.

මීට අමතරව භාෂා ආබාධ හා සායනය පිළිබඳ කරනු ලබන සායනික වාග්විද්‍යාව(Clinical Linguistics)" පුද්ගලයා තුළ භාෂා ශක්‍යතාව පිළිබඳ අධ්‍යයනය කරන ප‍්‍රවර්ධක වාග්විද්‍යාව(Developmental Linguistics)" අධිකරණ කාර්යයන්හි දී භාෂාව භාවිත කිරීම පිළිබඳව කෙරෙන අධිකරණ විෂයක වාග්විද්‍යාව(Forensic Linguistics)" වැනි අධ්‍යයන ක්‍ෂේත‍්‍ර මෙන්ම උපභාෂා විචාරය, ශබ්දකෝෂකරණය, මානවවිෂයක වාග්විද්‍යාව වැනි ක්‍ෂේත‍්‍ර ගණනාවක් වාග්විද්‍යාවේ දී අධ්‍යයන කෙරේ. භාෂණ චිකිත්සාව  (Speech therapy) වැනි ක‍්‍රමවේදයන් ද අධ්‍යයනය කෙරේ.

මේ අනුව දශක කිහිපයක ඉතිහාසයකට උරුමකම් කියන නූතන වාග්විද්‍යාව  අද්‍යතන විද්‍යාත්මක ලෝකයේ  දියුණු විෂයක් ක්‍ෂේත‍්‍රයක් ලෙස අතිශය ව්‍යාප්තියට පත්ව ඇත.

කුරුපිට අස්සජිතිස්ස හිමි

වාග්විද්‍යා පර්ෂදය. වාග්විද්‍යා අධ්‍යයනාංශය. කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලය.

මනෝ විද්‍යාව

වාග් විද්‍යාව


Abutilon julianae ist eine Pflanzenart aus der Gattung Abutilon innerhalb der Familie der Malvengewächse (Malvaceae). Diese seltene Art kommt nur auf der Norfolkinsel und der Phillip-Insel vor. Auf der Norfolkinsel galt sie lange als ausgestorben, gegenwärtig läuft dort aber ein erfolgreiches Wiederansiedelungsprogramm.

Beschreibung

Vegetative Merkmale
Abutilon julianae wächst als Halbstrauch und erreicht Wuchshöhen von 1 Meter oder mehr. Die Rinde der jungen Stämme ist dicht mit eng anliegenden weichen Sternhaaren (Trichome) bedeckt. Die wechselständigen Laubblätter sind in Blattstiel und Blattspreite gegliedert. Der Blattstiel ist 2 bis 8 cm lang. Die einfache Blattspreite ist bei einer Länge von 3 bis 9 cm und einer Breite von 2,5 bis 7 cm breit eiförmig mit herzförmiger Spreitenbasis. Der Spreitenrand ist leicht unregelmäßig gesägt. Die Blattunterseite ist dicht mit eng anliegenden Sternhaaren bedeckt und die Blattoberseite wird mit der Zeit fast kahl.

Generative Merkmale
Die Blüten stehen einzeln in den Blattachseln. Die Blütenstiele sind 5 bis 15 mm lang. Die zwittrigen Blüten sind radiärsymmetrisch und fünfzählig. Es ist kein Nebenkelch vorhanden. Die fünf dicht mit Sternhaaren bedeckten Kelchblätter sind bei einer Gesamtlänge von 5 bis 10 mm auf etwa der Hälfte ihrer Länge verwachsen. Die gelben Kronblätter sind kürzer als die Kelchblätter. Bei der Unterfamilie Malvoideae sind die vielen Staubblätter zu einer den Stempel umgebenden Röhre verwachsen, der sogenannten Columna. Sie ist ungefähr doppelt so lang wie der Kelch und ragt weit heraus.

Die Spaltfrucht zerfällt in 20 fein behaarte, dreisamige Teilfrüchte.

Lebensraum
Abutilon julianae wächst an Steilhängen und Klippen sowie auf offenem Grasland.

Gefährdungsstatus
Abutilon julianae wird von der australischen Regierung als "vom Aussterben bedroht" bewertet. Auf der Norfolkinsel wurde diese Art zuletzt im Jahre 1913 gesichtet. Offenbar wurde sie dort durch verwilderte Kaninchen ausgerottet. Als in den 1980er-Jahren ein Kaninchen-Beseitigungsprogramm auf der Philipp-Insel durchgeführt wurde, kam es dort 1985 zur Wiederentdeckung von Abutilon julianae. Die meisten Exemplare wurden im unzugänglichen Süden der Insel gefunden. 1988 gab es drei Hauptareale, eines mit ungefähr 100 Exemplaren, ein weiteres mit 18 Individuen und ein drittes mit ungefähr 10 Exemplaren. Heute ist die Art auf der gesamten westlichen Hälfte und entlang der nördlichen und südlichen Küsten der Phillip-Insel verstreut. Gegenwärtig läuft im Norfolk Island National Park ein Wiederansiedelungsprogramm auf der Norfolkinsel mit einer steigenden Zuwachsrate.

Taxonomie
Die Erstbeschreibung von Abutilon julianae erfolgte 1833 durch Stephan Ladislaus Endlicher in Prodromus Florae Norfolkicae, S. 75. Auf dem Herbarbogen des Typusexemplars steht: .

Quellen
 Datenblatt bei Flora of Australia Online mit Daten aus P. S. Green in A. J. G. Wilson (Herausgeber) Flora of Australia, Volume 49, 1994, S. 113-114, Figur 38. (Abschnitt Beschreibung)
 Eintrag bei Australian Plant Name Index = APNI. (Abschnitt Taxonomie)

Literatur
 Director of National Parks 2010: Norfolk Island Region Threatened Species Recovery Plan. Department of the Environment, Water, Heritage and the Arts, Canberra, ISBN 978-0-646-53763-4, S. 76.

Weblinks
Australien Government – SPRAT Profile: Abutilon julianae — Norfolk Island Abutilon

Malvengewächse
Malvaceae

Abutilon julianae


Johann Philipp (25 ianuarie 1597 – 1 aprilie 1639), a fost Duce de Saxa-Altenburg.

Biografie

A fost fiul cel mare (deși al patrula în ordinea nașterii) care a supraviețuit al Ducelui Friedrich Wilhelm I deSaxa-Weimar și a contesei Anna Maria de Neuburg, cea de-a doua soție a sa.

Când tatăl său a murit (1602), Johann Philipp și frații săi mai mici Frederic, Johann Wilhelm și Friedrich Wilhelm erau minori. Unchiul lor, Johann (mai interesat de științe naturale și artă decât de politică) a preluat regența; la scurtă vreme el a luat puterea în mâinile sale.

Anul următor (1603), tânărul prinț de Saxa-Weimar a reclamat moștenirea ducatului însă unchiul său s-a opus. În cele din urmă țara a fost divizată printr-un tratat: Johann Philipp și frații săi au preluat Altenburg și câteva orașe și Johann a reținut Weimar și Jena.

În timpul minoratului prințului, regența a fost preluată de Christian al II-lea, Elector de Saxonia (1603–1611) și mai târziu de fratele său și următorul Elector, Johann Georg I (1611–1618).

Domnie
În 1618, Johann Philipp a fost declarat adult și și-a asumat guvernarea ducatului de Saxa-Altenburg. De asemenea, el a preluat tutela asupra fraților săi mai mici. Cei patru frați au co-domnit, însă doi dintre ei au murit curând, fără să aibă urmași: Frederic, care a fost ucis în bătălie în 1625, și
Johann Wilhelm, care a murit în 1632.

Johann Philipp și fratele său Friedrich Wilhelm al II-lea au continuat să conducă ducatul însă de fapt Johann Philipp a deținut controlul asupra guvernării ducatului. În 1613, Johann Philipp a fost numit decan al Universității din Leipzig. De asemenea, a fost membru al Societății Fruitbearing. În 1638 el a primit orașele Coburg, Bad Rodach, Römhild, Hildburghausen și Neustadt prin tratatul dintre el și ramura de Saxa-Weimar după decesul ducelui John Ernest de Saxa-Eisenach fără moștenitori.

Johann Philipp a fost succedat de fratele său, Friedrich Wilhelm al II-lea.

Căsătorie și copii
La Altenburg la 25 octombrie 1618 Johann Philipp s-a căsătorit cu Elisabeth de Brunswick-Wolfenbüttel. Cuplul a avut un singur copil, o fiică:
 Elisabeth Sophie (n. 10 octombrie 1619, Halle - d. 20 decembrie 1680, Gotha); s-a căsătorit la 24 octombrie 1636 cu Ernest I, Duce de Saxa-Gotha.

Referințe
 E. Pasch: Johann Philipp. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 14, Duncker & Humblot, Leipzig 1881, S. 366–368.

Nașteri în 1597
Decese în 1639
Casa de Wettin
Duci de Saxa-Altenburg

Johann Philipp, Duce de Saxa-Altenburg


Francois de Troy (Toulouse, 1645 - París, 21 de noviembre de 1730) fue un pintor y grabador francés, pintor del rey Jacobo II de Inglaterra en su exilio en Saint-Germain-en-Laye y director de la Real Academia de Pintura y Escultura.

François de Troy no se debe confundir con su hijo, el pintor de retratos Jean-François de Troy (1679-1752), que estudió con él.

Carrera

Formado en una familia de artistas, Troy nació en Toulouse, siendo hijo de Nicolás de Troy (1608 - 1684) y hermano de Jean de Troy (1638- 1691), ambos también pintores. Troy aprendió las habilidades básicas de la pintura con su padre y quizás también con Antoine Durand.

En algún momento después de 1662, Troy se fue a París para estudiar pintura con Claude Lefèbvre (1633-1675) y Nicolas Loir (1624-1679).

En 1669, Troy se casó con Jeanne Cotelle, cuñada de Nicolas Loir. En 1671 fue admitido en la Real Academia de Pintura y Escultura, y en 1674 admitido en ella como pintor de historia, presentando para su recepción una gran obra titulada Mercurio cortando la cabeza de Argos.

Sus primeros trabajos incluyen modelos para los tapices de Madame de Montespan, una de las muchas amantes de Luis XIV de Francia, y pinturas de temas religiosos y mitológicos.

En la década de 1670, se hizo amigo de Roger de Piles, quien lo introdujo a la pintura holandesa y flamenca. A la muerte de Claude Lefèbvre en 1675, Troy dio un giro a su carrera para convertirse en pintor de retratos, tratando de hacerse con los antiguos clientes de Lefèbvre. En 1679 recibió el encargo de pintar un retrato del embajador sueco Nils Bielke, y en 1680 el de María Ana de Baviera (1660-1690), poco después de su matrimonio con el heredero del trono de Francia, el Gran Delfín. Troy se convirtió en pintor de éxito muy solicitado para los retratos individuales como para los retratos de grupo. Sus clientes incluían a Madame de Montespan y a su hijo Luis Augusto de Borbón y la esposa de este, Luisa Benedicta de Borbón. Como consecuencia, Troy trabajó durante casi cincuenta años para los círculos cortesanos y la alta sociedad.

En la década de 1690 se convirtió en el pintor principal de la corte de Jacobo II de Inglaterra en su exilio en Saint-Germain-en-Laye, donde Troy fue maestro de Alexis Simon Belle. Entre 1698 y 1701, un período de paz entre Francia y Gran Bretaña, los jacobitas cruzaban el canal inglés llevando retratos del pretendiente Jacobo Francisco Eduardo Estuardo y de su hermana, la princesa Luisa María Teresa. Troy necesitó la ayuda de Belle, su mejor alumno, para producir los muchos retratos que se le encargaron.

En 1698 fue nombrado profesor de la Real Academia, y en 1708 se convirtió en su director. Troy fue también grabador. Entre sus grabados se encuentra uno realizado para el funeral en 1683 de María Teresa de Austria, esposa del rey Luis XIV.

Además de su hijo, Jean-François, fueron alumnos de Troy André Bouys, Alexis Grimou y John Closterman.

Referencias
Cailleux, Jean, Some Family and Group Portraits by Francois de Troy (1645–1730) in The Burlington Magazine, vol. 113, no. 817 (April 1971), pp. i-xviii
Brême, Dominique, François de Troy 1645-1730 (Paris, ed. Somogy, Editions d'art, 1997, 199 pages, ISBN 978-2850562785)

Enlaces externos

François de Troy en culture.gouv.fr
François de Troy en la National Portrait Gallery de Londres.

Grabadores de Francia del siglo XVII
Grabadores de Francia del siglo XVIII
Pintores de Francia del Barroco
Pintores de Francia del siglo XVII
Pintores de Francia del siglo XVIII
Nacidos en Toulouse
Fallecidos en París

François de Troy


Patricia Newton Moller, née en 1944, est une banquière d'affaires à la retraite et diplomate américaine devenue consultante en affaires.

Biographie

Études
Patricia Moller a obtenu un diplôme de premier cycle en histoire de l'université de Tampa.

Parcours professionnel

Son entreprise, Moller Global Advisory LLC, aide les entreprises qui souhaitent faire des affaires dans les pays en développement. Moller a travaillé comme banquier d'affaires chez Smith Barney Harris Upham avant de travailler pour le département d'État.

Carrière diplomatique
Moller a été ambassadeur extraordinaire et plénipotentiaire en Guinée du 26 mars 2010 au 12 septembre 2012. Elle a été ambassadrice au Burundi du 4 mars 2006 en juin 2009. Elle a également été chef de mission adjointe (DCM) en Géorgie.

Références

Articles connexes
 Liste des ambassadeurs des États-Unis en Guinée
 Ambassade des États-Unis en Guinée
 Ambassadeurs des États-Unis

Banquier américain
Diplomate américaine
Naissance en 1944

Patricia Moller


Düello, iki kişi arasında bir onur sorununu çözmek için belirli kurallara göre ölümcül silahlarla yapılan dövüştür.

İlk Çağ'da savaştan önce ya da savaş sırasında teke tek çarpışmalar yapılırdı ve Kabileler arasındaki anlaşmazlıkların çözüm yolu da bu tür dövüşlerdi. Bu uygulama Orta Çağ'da Avrupa'ya giderek biçim değiştirdi. 10.-12. yüzyıllarda yalnızca özgür insanlar düello yapabiliyordu.

Düello, açık bir biçimde hakemler önünde gerçekleşirdi. Bu dönemde Tanrı önünde haklının yenilmeyeceğine inanılıyor ve bundan dolayı düelloya bir yargı aracı olarak bakılıyordu. Örneğin suçlayan ile suçlanan arasındaki sorunu yargıçlar kanıt bulunmadığı için çözemezse, tarafların düello yapmalarını isterdi.

Düello halk önünde yapılırdı. Düelloyu kaybeden ölmemişse, bu yolla suçu kanıtlanmış sayıldığı için cezalandırılırdı. Düellonun bu biçimi Fransa'da 1547'de yasaklanırken, İngiltere'de 1819'a kadar sürdü. Düello bundan sonra soylular arasında onur sorunlarını çözmek için başvurulan bir yöntem oldu. Onurunun zedelendiğine inanan kişi, kendisine hakaret eden kişiyle düello teklif ederek onurunu kurtaracağına inanırdı.

Onurunun zedelendiğini düşünen kişi, yanına iki tanık alarak rakibini düelloya çağırırdı. Rakibi de iki tanık bulur, bu tanıklar düelloda uyulacak kurallar saptarlardı. Silah seçimini düelloyu isteyen kişi yapardı. Genelde kılıç ya da tabanca kullanılırdı. Tanıklar düellonun yapılacağı alanın enini boyunu ölçer ve silahları denetlerdi. Düellocular kılıçla dövüşüyorlarsa, bunun belirlenmiş alan içinde gerçekleşmesi gerekirdi. Düello için silah saptanmışsa, düelloya tutuşan kişiler tanıkların saptamış olduğu uzaklıktaki işaretli yerlerden ateş ederlerdi. Eğer çok ağır bir suçlama söz konusu değilse, karşılıklı birer el ateşle ya da hafif bir yaralanmayla düello sona ererdi. Ağır bir suçlamada ise, düello ölümle ya da ağır yaralanmayla sonuçlanacak biçimde gerçekleşirdi. Tanıkların da birbirleriyle dövüştüğü dönemler de olmuştur. Bilinen son düello 1967 yılında Marsilya Belediye Başkanı Gaston Defferre'nin parlemento üyesi René Ribière'e hakaret etmesi üzerine Fransa'da kılıçlarla yaşanmıştır. Hakemliğini dönemin Fransa Dışişleri Bakanı Jean de Lipkowskiin'in yaptığı karşılaşma René Ribière'in kolundan iki kez yaralanması sonucu Gaston Defferre'nin galibiyeti ile sonuçlanmıştır.

Kaynakça

Orta Çağ
Savaş sanatları
Şiddet
Kişilerarası çatışmalar

Düello


José Luís Azcona Hermoso OAR (* 28. März 1940 in Pamplona) ist ein spanischer Ordensgeistlicher emeritierter Prälat von Marajó.

Leben
José Luís Azcona Hermoso trat der Ordensgemeinschaft der Augustiner-Rekollekten bei und empfing am 21. Dezember 1963 die Priesterweihe.

Papst Johannes Paul II. ernannte ihn am 16. Februar 1987 zum Prälaten von Marajó. Der Erzbischof von Belém do Pará, Alberto Gaudêncio Ramos, spendete ihm am 5. April desselben Jahres die Bischofsweihe; Mitkonsekratoren waren Florentino Zabalza Iturri OAR, Prälat von Lábrea, und Vicente Joaquim Zico CM, Koadjutorerzbischof von Belém do Pará. Als Wahlspruch wählte er In nomine Domini ("Im Namen des Herrn").

Papst Franziskus nahm am 1. Juni 2016 seinen altersbedingten Rücktritt an.

Weblinks

Einzelnachweise

Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Bischof (20. Jahrhundert)
Augustiner-Rekollekt
Spanier
Geboren 1940
Mann

José Luis Azcona Hermoso


En matemática, la convolución de Dirichlet es una operación binaria definida para funciones aritméticas; esta es importante en teoría de números. Fue desarrollada por Johann Peter Gustav Lejeune Dirichlet, un matemático alemán.

Definición
Si ƒ y g son dos funciones aritméticas ( i.e. funciones de enteros positivos a números complejos), se puede definir una nueva función aritmética ƒ * g, la convolución de Dirichlet de ƒ y g, por medio de

donde la suma se extiende sobre todos los divisores positivos d de n, o equivalentemente, sobre todos los pares (a, b) de enteros positivos cuyo producto sea n.

Propiedades

El conjunto de funciones aritméticas forma un anillo conmutativo, el anillo de Dirichlet, bajo la adición componente a componente ( i.e. f + g se define por medio de (f + g)(n)= f(n) + g(n)) y la convolución de Dirichlet. La identidad multiplicativa es la función  definida como (n) = 1 si n = 1 y (n) = 0 si n > 1. Entonces las unidades (i.e. los elementos invertibles) de este anillo son las funciones aritméticas f con f(1) ≠ 0.

Especialmente, la convolución de Dirichlet es asociativa,

distributiva para la suma

es conmutativa,

y tiene un elemento identidad,

Más aún, para cada f para el cual f(1) ≠ 0 existe un g tal que f * g = , llamado inverso de Dirichlet de f.

La convolución de Dirichlet de dos funciones multiplicativas es siempre multiplicativa, y cada función multiplicativa tiene una inversa de Dirichlet que es también multiplicativa. El artículo sobre funciones multiplicativas expone un listado de varias relaciones de convolución sobre importantes funciones multiplicativas.

Dada una función completamente multiplicativa f entonces f (g*h) = (f g)*(f h), donde la yuxtaposición representa la multiplicación componente a componente. La convolución de dos funciones completamente multiplicativas es a a fortiori multiplicativa, pero no necesariamente completamente multiplicativa.

Ejemplos

En estas fórmulas
  es la identidad multiplicativa. ( i.e. (1) = 1, para todos los demás valores 0.)
 1 es la función constante cuyo valor es 1 para todo n. (i.e. 1(n) = 1.) Manteniendo en mente que 1 no es la identidad.
 1C, donde  es un conjunto que es la función indicatriz. (i.e. 1C(n) = 1 si n ∈ C, 0 de cualquier otra manera.)
 Id es la función identidad, cuyo valor es n. (I.e. Id(n) = n.)
 Idk es la k-ésima función potencia. (i.e. Idk(n) = nk.)

 Las otras funciones expuestas en los ejemplos son funciones aritméticas.

 1 * μ =    (La inversa de Dirichlet de la función constante 1 es la función de Möbius.) Esto implica que

 g = f * 1 if and only if f = g * μ   (la fórmula de inversión de Möbius).

 λ * |μ| =    donde λ es la función de Liouville.

 λ * 1 = 1Sq   donde Sq = {1, 4, 9, ...} es el conjunto de cuadrados

 k = Idk * 1   definición de la función σk

  = Id * 1   definición de la función σ = σ1

 d = 1 * 1   definición de la función d(n) = σ0

 Idk = k *    Inversión de Möbius de las fórmulas para σk, σ, y d.

 Id =  *

 1 = d * μ

 d 3 * 1 = (d * 1)2

  * 1 = Id   Propiedad de la función φ de Euler.

 Jk * 1 = Idk

 (IdsJr) * Js = Js + r

  =  * d   Demostración: convolucionar 1 en ambos miembros de Id =  * 1.

 Λ * 1 = log   donde Λ es la función de von Mangoldt.

Inversa de Dirichlet

Dada una función aritmética ƒ su inversa de Dirichlet g = ƒ−1 puede ser calculada recursivamente ( i.e. el valor de g(n) es en términos de g(m) para m < n) de la definición de inversa de Dirichlet.

Para n = 1:
 (ƒ * g) (1) = ƒ(1) g(1) = (1) = 1, así

 g(1) = 1/ƒ(1). Esto implica que ƒ no tiene inversa de Dirichlet siƒ(1) = 0.

Para n = 2
 (ƒ * g) (2) = ƒ(1) g(2) + ƒ(2) g(1) = (2) = 0,
 g(2) = −1/ƒ(1) (ƒ(2) g(1)),

Para n = 3
 (ƒ * g) (3) = ƒ(1) g(3) + ƒ(3) g(1) = (3) = 0,
 g(3) = −1/ƒ(1) (ƒ(3) g(1)),

Para n = 4
 (ƒ * g) (4) = ƒ(1) g(4) + ƒ(2) g(2) + ƒ(4) g(1) = (4) = 0,
 g(4) = −1/ƒ(1) (ƒ(4) g(1) + ƒ(2) g(2)),

y en general para n > 1,

Dado que la única división es por ƒ(1) se muestra que ƒ tiene una inversa de Dirichlet si y sólo si ƒ(1) ≠ 0.

Referencias

Funciones aritméticas
Álgebra abstracta
Dirichlet, convolución

ar:يوهان دركليه
de:Zahlentheoretische Funktion#Faltung

Convolución de Dirichlet


O eclipsă de Soare totală a avut loc la 30 iunie 1973.

S-a produs în urmă cu

Banda totală a început la ora 9:00 (UTC) în Guyana, Surinam, a traversat Atlanticul, apoi în Mauritania a avut maximul, la ora 11:38 (UTC), a trecut în Mali, Niger, Ciad, Sudan, Uganda și Kenya și s-a încheiat în Oceanul Indian. Ca eclipsă parțială a putut fi observată în estul Americii de Sud, în Europa de Sud, în aproape toată Africa și în Orientul Mijlociu.

Valoarea lui gamma a fost de -0,08.

O "mare eclipsă totală" din epoca noastră
A fost una dintre marile eclipse totale din epoca noastră, întrucât făcea parte din seria saros 136, care produce cele mai lungi eclipse actuale.

Cu o totalitate maximă de 7 minute și 4 secunde, aceasta a fost ultima eclipsă totală care a depășit durata de 7 minute, până în secolul al XXII-lea.

"Eclipsa Concorde"
Această eclipsă a rămas celebră prin faptul că a fost observată de pe un prototip al avionului supersonic Concorde, deasupra deșertului Sahara, timp de 74 de minute, adică de circa 10 ori durata maximă a unei eclipse totale observate de la un punct fix terestru.

Note

Legături externe
   Harta eclipsei generale și informații despre eclipsă Eclipse Predictions by Fred Espenak, NASA/GSFC

1973 în astronomie
1973 în știință
Eclipse de Soare

Eclipsa de Soare din 30 iunie 1973


Lindholm er navnet på to forhenværender øer i Slien i Sydslesvig i nærheden af Lindå og Stubbe. Øerne er i dag oversvømmet.

I 1642 nævntes to øer ved navnet Lindholm (Store og Lille Lindholm). De havde en længde på omkring hhv. 170 og 76 meter. I 1874 var der kun Store Lindholm tilbage med en længe på 114 meter. I 1935 var øens længde allerede formindsket til kun 8 til 10 meter. Senere forsvandt også denne ø. Sydvest for byen Stubbe fandtes derudover Alandsbæk.

Eksterne henvisninger
 Om øerne i Slien

Slien

Lindholm (Slien)


Peter Parler (în , în , c. 1330, Schwäbisch Gmünd – 13 iulie 1399, Praga) a fost un arhitect germano-ceh, cunoscut ca proiectant al Catedralei Sfântul Vitus și al Podului Carol din Praga, oraș în care a trăit de pe la 1356.

Biografie
Tatăl său, meșterul constructor Heinrich Parler (numele derivă din "parlerius", vorbitor și șef al zidarilor), s-a mutat la Schwäbisch Gmünd de la Köln, pentru a conduce lucrările de reconstrucție ale bisericii parohiale Sfânta Cruce. Membrii numeroasei familii Parler au lucrat în domeniul construcțiilor prin toată Europa.

Peter Parler a devenit meșter zidar al Catedralei Sfântul Vitus în 1352, după moartea arhitectului său inițial, Matthias din Arras. În afară de catedrală, el a fost arhitectul principal al Orașului Nou din Praga și a construit Podul Carol și turnurile sale. În Palatul Regal al Cetății din Praga, Parler a construit Capela Tuturor Sfinților. După incendiul din 1541 ea a fost redecorată în stil baroc. El a fost un meșter sculptor și a proiectat garguiele Catedralei Sf. Vitus. De asemenea, a fost aparent arhitectul Bisericii Maicii Domnului (Frauenkirche), construită în piața centrală a orașului Nürnberg, pentru a înlocui sinagoga dărâmată în pogromul din 1349 după izbucnirea epidemiei de ciumă. Între anii 1360-1378 Parler a construit altarul bisericii Sf. Bartolomeu din Kolín. A murit la Praga în 1399 și a fost înmormântat în Catedrala Sf. Vitus. Lucrările sale au fost continuate de fiii săi Wenzel și Johann.

Imaginea sa a fost reprezentată pe bancnota de 1000 de coroane emisă la 24 octombrie 1942 de Banca Națională pentru Boemia și Moravia și care a circulat în perioada 1942-1945 în Protectoratul Boemiei și Moraviei, teritoriu autonom al Germaniei Naziste.

Asteroidul 6550 Parléř, descoperit în 1988 de Antonín Mrkos, a fost numit în onoarea sa.

Opere arhitectonice

Referințe

Bibliografie
 Joseph Neuwirth: Peter Parler von Gmund. Dombaumeister in Prag und seine Familie, Prag, 1891.

Legături externe

 ADB-Artikel
 Peter-Parler-Preis des Deutschen Steinmetz-, Stein- und Holzbildhauerhandwerks

Nașteri în 1330
Decese în 1399
Germani din secolul al XIV-lea
Arhitecți din secolul al XIV-lea
Sculptori din secolul al XIV-lea
Arhitecți cehi
Arhitecți germani
Eponime ale asteroizilor

Peter Parler


Kapalı havzalar, sularını denizlere kadar ulaştıramayıp kuruyan, yer altına sızdıran veya göle dökülüp kalan havzalardır. Kapalı havzaların oluşmasında; yer şekillerinin oluşumu ve iklim etkilidir. Kapalı havzalar genellikle iç kesimlerde, kurak iklim bölgelerinde görülür. Açık havzalar ise kıyı kesimlerde ve nemli iklim bölgelerinde görülür.

Türkiye'deki başlıca kapalı havzalar
 Van Gölü
 Tuz Gölü
 Burdur Gölü kapalı havzası
 Konya kapalı havzası
 Akarçay kapalı havzası
 Seyfe Gölü kapalı havzası
 Develi kapalı havzası
 Afyon Suları Kapalı Havzası
 Acıgöl kapalı havzası
 Tomarza kapalı havzası

Diğer bağlantılar
 Türkiye'nin havzaları
 Açık havzalar

Kapalı havza


Ane Riel (født Ane Brahm Lauritsen, 25. september 1971 i Aarhus) er en dansk skønlitterær forfatter.

Hun har skrevet romanerne Urværk (2021), Bæst (2019), Harpiks (2015) og Slagteren i Liseleje (2013). For disse har Ane Riel vundet syv priser og været nomineret til fjorten. Senest har hun udgivet novellesamlingen Små stød (2023). Inden hun blev romanforfatter, udgav Riel en række børnebøger, herunder skolebøger om malerkunst, arkitektur og kunstneren Storm P.

Hendes fire romaner er alle skrevet og udgivet som skønlitterære værker. De to første romaner har dog det tilfælles, at de samtidig blev budt indenfor og præmieret af krimigenren.

Debutromanen Slagteren i Liseleje (2013) blev således tildelt Det danske kriminalakademis debutantpris i 2014. Herefter blev den solgt til Tyskland og Norge. Bogen udkom oprindeligt på forlaget Tiderne Skifter, og i 2019 blev den genudgivet på Lindhardt og Ringhof.

Det var med efterfølgeren Harpiks, at Riel for alvor trådte ind på den litterære scene og gjorde sig bemærket ud over landets grænser.

Harpiks (2015) er solgt til foreløbig 30 lande bl.a. Tyskland, England, Frankrig, Spanien, Polen og Kina. Romanen har vundet en række danske og udenlandske priser (se listen nedenfor) – herunder Glasnøglen, som gives for Skandinaviens bedste spændingsroman, samt Gulllkulen og Den Gyllene Kofoten. Aviser som The Telegraph, The Daily Express og The Guardian har alle haft den på deres liste over årets bedste bøger.

Ligesom forgængeren udkom Harpiks oprindeligt på forlaget Tiderne Skifter og blev genudgivet på Lindhardt og Ringhof i 2019 – og igen blev begge bøger udgivet som skønlitterære romaner.

Harpiks danner endvidere forlæg til en biograffilm med bl.a. Peter Plaugborg, Ghita Nørby og Sofie Gråbøl på rollelisten. Filmen er instrueret af Daniel Borgman og produceret af Zentropa og Adomeit Film. Den havde verdenspremiere på Toronto Film Festival i 2019.

Riels tredje roman, Bæst, udkom i efteråret 2019. Dette er en episk roman med referencer til bl.a. John Steinbecks forfatterskab. Bæst er solgt til foreløbig seks lande lande og har desuden været nomineret til to priser i henholdsvis Danmark og Holland. I 2020 var Beest (Bæst) blandt sommerens tre bedste bøger ifølge den belgiske avis De Standaard.

Urværk, Ane Riels fjerde skønlitterære roman, udkom i juni 2021 på Lindhardt og Ringhof. Den er solgt til udgivelse i flere lande og foreløbig udkommet på hollandsk, finsk og senest fransk. I Holland blev den i 2022 shortlisted til en pris.

Novellesamlingen Små stød udkom i april 2023.

Riel er datter af illustrator Mette Brahm Lauritsen og advokat Poul H. Lauritsen. Hun blev i 2002 gift med jazzmusikeren Alex Riel.

Bibliografi

NOVELLER:
 Små stød – 2023

ROMANER:
 Slagteren i Liseleje – 2013
 Harpiks – 2015
 Bæst – 2019
 Urværk – 2021

BØRNEBØGER:
 Ind i maleriet – 1995
 Arkitektur - værd at kigge efter!  – 1996
 Storm P. – Indenfor og udenfor – 1998
 Da mor og far blev skilt, sammen med Mette Brahm Lauritsen – 2000
 Ferie med gys, sammen med Mette Brahm Lauritsen – 2000
 Sylfeden - et balleteventyr, sammen med Mette Brahm Lauritsen – 2001
 Da Mikkel fik en ny familie, sammen med Mette Brahm Lauritsen – 2002
 Vild med Julie, sammen med Mette Brahm Lauritsen – 2003
 Sig ja, Julie!, sammen med Mette Brahm Lauritsen – 2005

Priser
Modtagne priser:
 2014; Det Danske Kriminalakademis debutantpris (DK) – for Slagteren i Liseleje
 2016; Niels-prisen / Tidl. kulturminister Niels Matthiassens Mindelegat (DK) – kulturpris for forfatterskabet
 2016; Harald Mogensen-prisen (DK) – for Harpiks
 2016; Glasnøglen (Skandinavien) – for Harpiks
 2017; Den Gyllene Kofoten (SE) – for Harpiks (Kåda)
 2017; Gullkulen (NO) – for Harpiks (Harpiks)
 2019; The ThrillZone Award (UK) – for Harpiks (Resin)
Nomineringer:

 2022; Shortlisted til The ThrillZone Award (NL) – med Urværk (Uurwerk)
 2020; Nomineret til The Dublin International Literary Award (Int) – med Harpiks (Resin)
 2020; Nomineret til Martha Prisen / Danskernes yndlingsforfatter (DK) – med Bæst
 2020; Nomineret til The ThrillZone Award (NL) – med Bæst (Beest)
 2019; Shortlisted til The Petrona Award (UK) – med Harpiks (Resin)
 2016; Nomineret til Læsernes Bogpris (DK) – med Harpiks
 2016; Finalist til DR Romanprisen (DK) – med Harpiks

Noter

Eksterne links
 Officielle hjemmeside
 Ane Riel på Forfatterweb.dk

 Oversigt af litteraturpriser på litteraturpriser.dk

Romanforfattere fra Danmark
Alumni fra Aarhus Universitet
Børnebogsforfattere fra Danmark
Kvindelige forfattere i det 21. århundrede

Ane Riel


109573 Mishasmirnov este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
109573 Mishasmirnov este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul de Astrofizică din Crimeea. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,63 ua, o excentricitate de 0,27 și o înclinație de 4,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 109001-110000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2001
Centura de asteroizi

109573 Mishasmirnov


Tiundaland o la tierra de los diez hundreds fue un antiguo reino vikingo de Suecia. Su nombre se refiere a la costumbre de proporcionar un leidang de 1000 guerreros y 40 naves para los reyes de Gamla Uppsala. Snorri Sturluson menciona que Tiundaland era el más rico y fértil territorio de Suecia donde se encontraba el trono de los reyes de Upsala y del cual deriva y procede el nombre Uppsala öd. Todos los lagman suecos estaban subordinados al titular de Tiundaland.

Durante la era Vikinga se extendía aproximadamente desde la costa del mar Báltico por Norrtälje hasta la bahía de lo que actualmente se conoce como el lago Mälaren. Un espacio territorial muy estratégico.

La tercera porción de Svithjod se llama Tiundaland; la cuarta Attundaland; la quinta Sialand [ Roslagen ], y todo les pertenece hacia el este a lo largo de la costa. Tiundaland es la mayor y más habitada parte de Svithjod, bajo la cual dependen el resto de reinos que la rodean. Allí está Upsala, la capital del reino y arzobispado; y  Upsala-audr [ Uppsala öd ], o el dominio de los reyes suecos, toma el nombre. Cada división tiene su propio "Lag-thing" [leidang], y sus propias leyes en muchas partes. Sobre cada una hay un "lagman", quien gobierna principalmente en todos los asuntos de los bondes.

 Véase también
Folkland
Fjärdhundraland
Attundaland
Roslagen
Piedra de Mora
Suiones

 Referencias

 Bibliografía
 Nerman, B. Det svenska rikets uppkomst. Stockholm, 1925.
 Sturluson, Snorri. Heimskringla: History of the Kings of Norway'', trad. Lee M. Hollander. Reprinted University of Texas Press, Austin, 1992. ISBN 0-292-73061-6

Tiundaland
Geografía histórica de Suecia

Tiundaland


Al treisprezecelea trib: Khazarii este o carte scrisă în anul 1976 de Arthur Koestler, în care autorul, de profesie ziarist și scriitor, a emis ipoteza că evreii așkenazi nu ar fi descendenți ai israeliților de origine semită din Antichitate, ci ai khazarilor, un popor turcic convertit la iudaism în secolul al VIII-lea, care a emigrat ulterior spre Europa de Est în secolele XII și XIII, perioadă în care Imperiul Khazar a încetat să mai existe.

Koestler a folosit ca surse la literatura sa lucrările anterioare ale lui Douglas Morton Dunlop, Raphael Patai și ale lui Abraham Poliak. Intenția sa declarată a fost aceea de a face ca antisemitismul să dispară prin dezmințirea bazei sale rasiale.

Studiile genetice nu au găsit dovezi lămuritoare asupra unei origini khazare în rândul evreilor așkenazi, dar au fost găsite dovezi că aceștia provin dintr-un amestec de populații din Orientul Apropiat, Mediterană și Europa de Sud.

Rezumat

Conținut
Koestler avansează teza conform căreia evreii așkenazi nu provin din israeliții vechi, ci din khazari, un popor turcic care a fondat un imperiu între Marea Neagră și Marea Caspică și la nord de Munții Caucaz. Ipoteza lui Koestler este aceea că poporul de origine turcică - care s-a convertit la iudaism în secolul al VIII-lea - a migrat spre vest în Europa de Est (actualele state Ucraina, Polonia, Belarus, Lituania, Ungaria, Germania etc.) în secolele XII și XII, când Imperiul Khazar s-a prăbușit.

La sfârșitul ultimului capitol al cărții, asumându-și rolul de istoric și specialist în genetica populațiilor, Koestler rezumă conținutul și intențiile sale după cum urmează: "În prima parte a acestei cărți am încercat să urmăresc istoria Imperiului Khazar pe baza surselor existente. În partea a doua, capitolele V-VII, am compilat dovezile istorice care indică faptul că cea mai mare parte a evreilor estici – și deci a evreilor din lume – este mai degrabă de origine khazar-turcică decât semită. În ultimul capitol am încercat să arăt că dovezile din antropologie concurează cu istoria pentru a respinge credința populară a descendenței evreilor din tribul biblic."

Surse
Mattias Gardell scrie că teza lui Koestler este "parțial bazată pe antropologie amatoricească", iar argumentele sale științifice provin din cartea The Myth of a Jewish Race (1975) a lui Raphael Patai și a fiicei sale, Jennifer. Se bazează, de asemenea, pe lucrările istoricilor anteriori, în special din cartea evreiască a istoricului ruso-israelian Abraham Poliak Khazaria: Toledot mamlakhah yehudit (1951), Istoria evreilor Khazari (1954) de Douglas Morton Dunlop autor pe care Koestler însuși îl descrie drept o sursă principală. Neil McInnes scrie că Dunlop a fost, cu toate acestea, "mult mai precaut" în concluziile sale, la fel ca și alți istorici ai khazarilor, inclusiv Peter Golden și Moses Shulvas. Golden a descris cartea ca fiind "controversată", afirmând că ar conține "revendicări profunde ale moștenirii și influenței khazare".

Motivul scrierii
Biograful lui Koestler, Michael Scammell, scrie că acesta într-o discuție cu biologul francez Pierre Debray-Ritzen i-a spus că "era convins că dacă ar fi putut dovedi că majoritatea evreilor din Europa de Est (strămoșii așkenazilor de astăzi) sunt descendenți din khazari, baza rasială a antisemitismului ar putea fi îndepărtată și antisemitismul însuși ar putea dispărea". Potrivit lui George Urban, dorința lui Koestler de a asocia evreii așkenazi de khazari "a fost bazată pe o convingere tacită conform căreia strălucirea intelectuală și influența internațională a maghiarilor și a evreilor, în special a evreilor maghiari sau maghiar-evreilor, s-a datorat unor afinități inexplicabile, între cele două popoare".

Recepție
În cartea The Invention of the Jewish People Shlomo Sand, profesor de istora Franței la Universitatea din Tel Aviv și activist politic de extremă stângă, scrie: "în timp ce khazarii au speriat istoricii israelieni, dintre care niciunul nu a publicat o singură lucrare pe această temă, «Al treisprezecelea trib» al lui Koestler a provocat furie și reacții negative. Cititorii evrei nu au avut acces la carte de-a lungul multor ani, aflând despre aceasta doar prin denunțurile veninoase." Scriind în The Wall Street Journal, editorul secțiunii Chronicle of Higher Education, Evan Goldstein afirmă: "Sand sugerează că cei care au atacat cartea lui Koestler nu au făcut-o pentru că nu aveau meritul, ci pentru că acești criticii erau lași și ideologi. «Nimeni nu vrea să se uite sub pietre când scorpionii veninoși ar putea fi ascunși sub ele, așteptând să atace imaginea de sine a etniilor existente și ambițiile lor teritoriale»."

Cartea lui Koestler a fost lăudată cu un egal entuziasm atât de extremiștii de stânga, cât și de cei de dreapta. Revista neo-nazistă The Thunderbolt a calificat-o drept "bomba politică a secolului" și a fost susținută cu entuziasm de adepți ai mișcării Identitatea Creștină. Potrivit lui Jeffery Kaplan, cartea a fost "sursa principală a teoriei khazare"; confirmând propriile credințe ale lui Koestler în ceea ce privește evreii". Goldstein a scris că "Koestler și teoria khazară pe care a avansat-o trăiește în mlaștinile febrile ale mișcării naționaliste albe". Michael Barkun a scris că Koestler aparent "fie nu știa, fie a ignorat utilizarea în scop antisemit a teoriei khazare de la introducerea sa la începutul secolului".

Prima ediție în limba română a apărut în anul 1987 la editura profesorului - fost fascist, apoi comunist - Iosif Constantin Drăgan "Nagard" cu sediul în Roma, sub titlul "Al treisprezecelea trib – Imperiul khazarilor și moștenirea sa", tradusă de Andrei Bantaș după originalul în limba engleză și cu un "Cuvînt înainte" semnat de propietarul editurii, pomenitul Iosif Constantin Drăgan.

Referințe

Cărți din 1976

Al treisprezecelea trib: Khazarii


Alexei Kapitonowitsch Serow (; * 1918; † 1993) war ein sowjetischer Partei- und Schachfunktionär.

Leben
Alexei Serow, geboren 1918, machte Karriere in der KPdSU und war zunächst in führender Position in der Parteiorganisation der Stadt Odessa tätig. Danach arbeitete er im Sekretariat des Ersten Sekretärs des Zentralkomitees der KPdSU Nikita Chruschtschow und im Komitee für Volkskontrolle der UdSSR. In den 1960er Jahren stand er an der Spitze des Allrussischen Schachverbandes, der damals nach offiziellen Angaben ungefähr zwei Millionen organisierte Spieler der Russischen Föderation repräsentierte. Als Leiter der sowjetischen Delegation war er bei diversen internationalen Wettbewerben anwesend, so bei den Schacholympiaden 1966 in Havanna und 1968 in Lugano.

Seit April 1968 war Serow Vorsitzender des Sowjetischen Schachverbandes, bevor er im nächsten Jahr von Dmitri Postnikow abgelöst wurde. Obwohl seine Amtszeit im Verband nur von kurzer Dauer war, wird die Bilanz seiner Tätigkeit generell als positiv bewertet. Zu seinen Verdiensten gehören die Herausgabe (seit Juli 1968) der Wochenschrift 64 sowie die neue Fernsehsendung Schachmatnaja Schkola. An den zum ersten Mal durchgeführten Wettkämpfen der Pionierfreundschaften Belaja Ladja nahmen mehr als 50.000 Mannschaften teil. In den 1980er Jahren fungierte Serow als verantwortlicher Sekretär im Zentralstab des gleichnamigen Klubs. Auf dem FIDE-Kongress 1984 in Thessaloniki wurde ihm der Titel Internationaler Schiedsrichter zuerkannt.

Serow verstarb 1993 im Alter von 74 Jahren an einem Krebsleiden.

Einzelnachweise

KPdSU-Mitglied
Sowjetbürger
Schachfunktionär
Geboren 1918
Gestorben 1993
Mann

Alexei Kapitonowitsch Serow


Algirdas Sysas (* 5. März 1954 in Vilnius, Litauische SSR) ist ein litauischer sozialdemokratischer Politiker, stellvertretender Vorsitzender des Seimas. Er war davor Gewerkschafter.

Leben

Von 1961 bis 1969 lernte Sysas an der Mittelschule Naujoji Vilnia und Antanas-Vienuolis-Mittelschule in Vilnius, von 1969 bis 1973 studierte am Politechnikum Vilnius und 1982 absolvierte die Wirtschaftswissenschaften der Vilniaus universitetas.
Von 1973 bis 1976 leistete Sysas den Sowjetarmeedienst. Von 1976 bis 1982 war er Arbeiter bei "Vilma". Später leitete er mehrere Gewerkschaften.

Seit 2005 ist Sysas Mitglied von Lietuvos socialdemokratų partija, LSDP Ratsmitglied. Ab 2015 war er stellvertretender Parteivorsitzender der LSDP, Stellvertreter von Algirdas Butkevičius.

Von 1995 bis 1997 und von 2000 bis 2001 war Sysas Mitglied im Rat der Stadtgemeinde Vilnius. 1996, 2000, und 2004 wurde er ins Parlament Seimas gewählt. Seit November 2012 ist  er stellvertretender Vorsitzender des Seimas.

Weblinks

Quelle

Seimas-Mitglied (20. Jahrhundert)
Seimas-Mitglied (21. Jahrhundert)
Stellvertretender Vorsitzender des Seimas
Mitglied des Europaausschusses (Litauen)
Mitglied des Sozialausschusses (Litauen)
Gewerkschafter (Litauen)
Stellvertretender Parteivorsitzender der LSDP
Politiker (Vilnius)
Sowjetbürger
Litauer
Geboren 1954
Mann

Algirdas Sysas


Keratitis is a condition in which the eye's cornea, the clear dome on the front surface of the eye, becomes inflamed. The condition is often marked by moderate to intense pain and usually involves any of the following symptoms: pain, impaired eyesight, photophobia (light sensitivity), red eye and a 'gritty' sensation.

Classification (by chronicity)

Acute
 Acute epithelial keratitis
 Nummular keratitis
 Interstitial keratitis
 Disciform keratitis

Chronic
 Neurotrophic keratitis
 Mucous plaque keratitis

Classification (infective)

Viral

 Herpes simplex keratitis (dendritic keratitis). Viral infection of the cornea is often caused by the herpes simplex virus (HSV) which frequently leaves what is called a 'dendritic ulcer'.
 Herpes zoster keratitis, associated with herpes zoster ophthalmicus, which is a form of shingles.

Bacterial
 Bacterial keratitis. Bacterial infection of the cornea can follow from an injury or from wearing contact lenses. The bacteria involved are Staphylococcus aureus and for contact lens wearers, Pseudomonas aeruginosa. Pseudomonas aeruginosa contains enzymes that can digest the cornea.

Fungal
 Fungal keratitis, caused by Aspergillus fumigatus and Candida albicans (cf. Fusarium, causing an outbreak of keratitis in 2005–2006 through the possible vector of Bausch & Lomb ReNu with MoistureLoc contact lens solution)

Amoebic
 Acanthamoebic keratitis

 Amoebic infection of the cornea is a serious corneal infection, often affecting contact lens wearers. It is usually caused by Acanthamoeba. On May 25, 2007, the U.S. Center for Disease Control issued a health advisory due to increased risk of Acanthamoeba keratitis associated with use of Advanced Medical Optics Complete Moisture Plus Multi-Purpose eye solution.

Parasitic
 Onchocercal keratitis, which follows Onchocerca volvulus infection by infected blackfly bite. These blackfly, Simulium, usually dwell near fast-flowing African streams, so the disease is also called "river blindness".

Classification (by stage of disease)
 Superficial punctate keratitis
 Ulcerative keratitis

Classification (by environmental aetiology)
 Exposure keratitis (also known as exposure keratopathy) — due to dryness of the cornea caused by incomplete or inadequate eyelid closure (lagophthalmos).
 Photokeratitis — keratitis due to intense ultraviolet radiation exposure (e.g. snow blindness or welder's arc eye.)
 Contact lens acute red eye (CLARE) — a non-ulcerative sterile keratitis associated with colonization of Gram-negative bacteria on contact lenses.

Treatment
Treatment depends on the cause of the keratitis. Infectious keratitis can progress rapidly, and generally requires urgent antibacterial, antifungal, or antiviral therapy to eliminate the pathogen. Antibacterial solutions include levofloxacin, gatifloxacin, moxifloxacin, ofloxacin. It is unclear if steroid eye drops are useful or not.

In addition, contact lens wearers are typically advised to discontinue contact lens wear and replace contaminated contact lenses and contact lens cases. (Contaminated lenses and cases should not be discarded as cultures from these can be used to identify the pathogen).

Aciclovir is the mainstay of treatment for HSV keratitis and steroids should be avoided at all costs in this condition. Application of steroids to a dendritic ulcer caused by HSV will result in rapid and significant worsening of the ulcer to form an 'amoeboid' or 'geographic' ulcer, so named because of the ulcer's map like shape.

Prognosis
Some infections may scar the cornea to limit vision.  Others may result in perforation of the cornea, endophthalmitis (an infection inside the eye), or even loss of the eye.  With proper medical attention, infections can usually be successfully treated without long-term visual loss.

In non-humans
 Feline eosinophilic keratitis — affecting cats and horses; possibly initiated by feline herpesvirus 1 or other viral infection.

See also
 Chronic superficial keratitis, or pannus, for the disease in dogs
 Thygeson's superficial punctate keratopathy
 Keratoendotheliitis fugax hereditaria

References

External links

 Facts About the Cornea and Corneal Disease The National Eye Institute (NEI)
 Filimentary keratitis

Inflammations
Disorders of sclera and cornea

Keratitis


وي سبورتس (بالإنجليزية: Wii Sports؛ باليابانية: Wii スポーツ) هي لعبة رياضية طورت وأنتجت من قبل شركة نينتندو Nintendo كعنوان إصدار لجهاز الألعاب المنزلي وي. أول إصدار لها كان في شمال أمريكا موجدة مع جهاز وي في 19 نوفمبر / تشرين الثاني عام 2006 وأصدرت في اليابان، أستراليا، وأوروبا في الشهر التالي. إن اللعبة توجد داخل علبة الجهاز وي في جميع الأقاليم في العالم ما عدا اليابان،  مما جعلها أول لعبة تصدر من نينتيندو تأتي مع انطلاق نظام نينتيندو الجديد منذ أن كانت لعبة ماريوز تنس Mario's Tennis تأتي مع فيرشوال بوي Virtual Boy في عام 1995. إن لعبة وي سبورتس هي جزء من سلسلة ألعاب مستمرة تسمى في بعض الأحيان ب سلسلة ألعاب وي Wii Series. كما أن لعبة وي سبورتس هي جزء من أجيال اللمس! Touch! Generations للألعاب.

إن هذه اللعبة عبارة عن مجموعة من خمسة ألعاب رياضية محاكاة، وصممت لعرض قدرة المستقبلات الحساسة للحركة للريموت وي Wii Remote للاعبين الجدد. هذه الألعاب الخمسة هي تنس، البيسبول، البولينج، الجولف، والملاكمة. يستعمل اللاعبون الريموت وي للقيام بمحاكاة حركات الألعاب الرياضية الحقيقة، مثل الضرب بمضرب التنس. كما أن قوانين اللعب تم تسهيلها لكي يتمكن اللعبون الجدد من فهمها. تقدم هذه اللعبة أنماط لتطوير اللياقة البدنية وللتدريب لكي يتحسن مستوى اللاعب في هذه الرياضات.

عموماً، هذه اللعبة قد حازت على رضى النقاد كما أنها أستلمت جوائز من الصحافة المتخصصة في الألعاب ومن مجتمعات التسلية. كانت هذه اللعبة الأكثر مبيعاً في عام 2007 في اليابان ، وفي نهاية مارس / آذار عام 2008، تم بيع 21.56 مليون نسخة في جميع أنحاء العالم (و منها حزم النسخ التي تم بيعها بالجملة). ظهرت لعبة وي سبورتس على التلفاز في إعلانات وي التجارية،  وفي التقارير الأخبارية،  وفي برامج أخرى. أصبحت هذه اللعبة أداة شعبية لتجمع الناس وإقامة المسابقات بين اللاعبين في مختلف الأعمار.

اللعب
تحتوي لعبة وي سبورتس على خمسة ألعاب رياضية منفصلة - تنس، بيسبول، بولينج، جولف، والملاكمة jay wilson القائمة الرئيسية. تستعمل هذه الألعاب المستقبلات الحساسة للحركة لريموت وي Wii Remote مع الأداة الملحقة بها المسماة بالنونتشك Nunchuk للتحكم بأفعال الشخص الموجود في اللعبة. يحرك اللاعب الريموت بنفس طريقة اللعب الحقيقية. على سبيل المثال، عليك أن تمسك وتضرب بريموت وي مثلما تلعب بعصا الجولف، أو بمضرب البيسبول أو بكرة بولينج. إلا أن بعض الميزات في هذه الألعاب تتحكم بها الحاسب. فمثلاُ في لعبة التنس، تكون حركة اللاعب تحت سيطرة جهاز وي، أما الضرب بالمضلاب فتكون تحت سيطرة اللاعب. أما في لعبة البيسبول فتكون الضرب بالمضرب والتثبيت، مع جميع الحركات كالتقاف الكرة والدوران حول الميدان، كلها مسيطرة من قبل جهاز وي.

المراجع

وصلات خارجية

 صفحة وي سبورتس الرسمية على نينتيندو.كوم
 صفحة وي سبورتس البريطانية الرسمية على وي.كوم
 دليل وي سبورتس على ستراتيجي ويكي StrategyWiki.

ألعاب حصرية على وي
ألعاب عادية
ألعاب فيديو 2006
ألعاب فيديو بولينغ
ألعاب فيديو تتميز بإمكانية اختيار الجنس
ألعاب فيديو عن التنس
ألعاب فيديو عن رياضة الغولف
ألعاب فيديو عن كرة القاعدة
ألعاب فيديو فردية وجماعية
ألعاب فيديو لرياضات المتعددة
ألعاب فيديو محزومة
ألعاب فيديو مطورة في اليابان
ألعاب فيديو ملاكمة
ألعاب نينتندو
ألعاب نينتندو إنترتينمنت أنالسيس أند دفيلوبمنت
ألعاب وي
حائزون على جائزة أكاديمية الفنون والعلوم التفاعلية
سلاسل نينتندو

وي سبورتس


ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය දිගු ඓතිහාසික කාල සීමාවක් තුළ විකාශනයට ලක් වූ දේශපාලන සංකල්පයක් වේ. ඉපැරණි ග්‍රීක නාගරික රාජ්‍ය ක්‍රමය මඟින් මෙන්ම රෝම සමූහාණ්ඩු ක්‍රමය මඟින්ද ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය පිළිගැනීමට ලක් වී තිබුණි. මධ්‍යතන යුගයේදී යුරෝපයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ඇගයුම් අභාවයට ගොස් රාජාණ්ඩු පාලන ක්‍රම ඇති වී ඒවා පරම බලවත් ආණ්ඩු බවට පත් වීමත් සමඟම ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය පිළිබඳ පිළිගැනීම්ද අභාවයට ගියේය. එහෙත් දිගු කලකට පසුව, රෝම සූහාණ්ඩු ක්‍රමයෙන් පසුව නැවත වරක් 17 වන ශතවරුශයෙන් පසු කාලයේදී පමණ  'ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය යුරෝපයේ බලවත් දේශපාලන පිළිගැනීමක් වශයෙන් ඉදිරිපත් වන්නට විය. පරම බලැති රාජාණ්ඩු වලට විරුද්ධව නැඟී සිටි එංගලන්තය ප්‍රමුඛ යුරෝපීය රටවල මධ්‍යම පංතිය ලිබරල්වාදී දේශපාලන මතවාදය යටතේ සීමාන්විත ආණ්ඩු වල (limited governments) අවශ්‍යතාව ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ මේ අවධියේදීය. එමෙන්ම ආණ්ඩුවේ බලය සීමාවට ලක් කිරීමේ ප්‍රධානතම දේශපාලන විධික්‍රමය වශයෙන් ව්‍යවස්ථානුකූල ආණ්ඩු ක්‍රම හෝ ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය හෝ පිළිගත යුතු යැයි ලිබරල්වාදීන් ප්‍රකාශ කරන්නට පටන් ගත්තේ මේ අවධියේදීය. ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය නූතන දේශපාලන පිළිගැනීමක් වශයෙන් වර්ධනය වීමට පටන් ගන්නේ ලිබරල්වාදයේම එක් දේශපාලන පිළිගැනීමක් වශයෙනි. 1688 බ්‍රිතාන්‍යයේ සිදු වූ උත්කෘෂ්ඨ විප්ලවය, 1789 ප්‍රංශ මහා විප්ලවය, 1776 ඇමරිකානු නිදහස් ප්‍රකාශනය ව්‍යවස්ථානුකූලවාදයේ වැදගත් දේශපාලන ජයග්‍රහණ වශයෙන් හැඳින්විය හැකිය.

	ව්‍යවස්ථානුකූලවාදයේ මූලික අර්ථය නම් ආණ්ඩුකරණය සිදු කළ යුත්තේ නීති වලින් හා රෙගුලාසි වලින් ඇති කරන සීමාවන් යටතේ යන්නය. වෙනත් ආකාරයකින් දැක්වුවහොත් ව්‍යවස්ථානුකූලවාදයෙන් තහවුරු කරනුයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් මඟින් නියම කොට ඇති විධි නියම වල සීමාවට යටත්ව ආණ්ඩුකරණය සිදු කළ යුතු බවය. මෙය පුද්ගලයෙකුගේ හෝ පුද්ගල කණ්ඩායමක හෝ පුද්ගලික අභිලාෂය මත ක්‍රියාත්මක වන ඒකබලවාදී ආණ්ඩුකරණය පිළිබඳ සංකල්පයට ඉඳුරාම ප්‍රතිවිරුද්ධ පිළිගැනීමක් වේ.

	ඒ අනුව ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය නීතියේ උත්තරීතරත්වය මත පදනම් වන දේශපාලන පිළිගැනීමක් වේ. ඉන් තහවුරු කෙරෙන්නේ පරම බලැති ආණ්ඩු වලට හා පාලන ක්‍රම වලට එරෙහි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආණ්ඩු ක්‍රමය හා සීමාන්විත ආණ්ඩු ක්‍රමය සම්බන්ධ මූලධර්ම සමුදායකි. ඒ නිසා ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය හඳුනා ගත යුත්තේ 'බෙදීගිය බලය සහිත ආණ්ඩු ක්‍රමයක්' වශයෙනි. අැත්ත වශයෙක්ම ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය යටතේ සිදු වන්නේ ආණ්ඩුවක බලය නීතියෙන් සංවරණයට ලක් කිරීමයි. ඒ නිසා ව්‍යවස්තානුකූලවාදය හැදෑරීමෙන් යම් දේශපාලන ක්‍රමයක ආණ්ඩු බලයට ප්‍රතිරෝධයක් ඇති වන පරිදි නීතිය ව්‍යවහාර කොට ඇත්තේ කෙසේදැයි අවබෝධ කර ගැනීමටද හැකි වේ.

	ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය ස්වාධිපති පලය ව්‍යවහාර කිරීම කිශ්චිත බවට පත් කරයි. ආණ්ඩුවේ බලයට සංවරණයක් සපයන බැවින් එය පාලිතයන්ගේ අයිතිවාසිකම් වල ආරක‍්‍ෂාව තහවුරු කරන දේශපාලන පිළිගැනීමකි.

	ආණ්ඩුක්‍රමයෙහි ලා දේශපාලන ආයතන වල ස්ථාවරභාවය, ඒවාට අදාළ කාර්යභාර සහ දේශපාලන සමාජය සංවිධානගත වී ඇති රාමුව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවකින් පෙන්නුම් කෙරේ. ඒ නිසා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් මඟින් ආණ්ඩුවක බලය හා යටත්වැසියන්ගේ අයිතිවාසිකම් අතර ඇති සම්බන්ධතාවද පැහැදිලි කෙරේ.

	පෙර කී පරිදි ව්‍යවස්ථානුකූල ආණ්ඩු ක්‍රමයක් යන්නෙන් ගම්‍ය වන්නේ නීතියේ සීමාවෙන් බැඳුණු ආණ්ඩුක්‍රමයකි. ඒ අනුව ව්‍යවස්ථානුකූල ආණ්ඩුක්‍රමයක් යනු යහපත් රවහිරතා අවකාශයක්( positive restraints universe) ඇතුළත ක්‍රියාත්මක වන ආණ්ඩුක්‍රමයකි.එයින් අදහස් වන්නේ ව්‍යවස්ථානුකූල නීතිය ආණ්ඩුවේ ක්‍රියාකාරිත්වයට අවහිර වන පරිදි පිහිටුවීම නොවේ. එහෙත් ආණ්ඩු බලය අනිසි ආකාරයෙන් භාවිතා කිරීම වලක්වාලීම එයින් සිදු කෙරේ. එය ආණ්ඩුකරණය පිළිබඳ විශ්වාසය තහවුරු කිරීමට ඉවහල් වේ.

	ආණ්ඩුවේ අධිකාරියට ව්‍යවස්ථානුකූල විධි නියම වලින් දක්වන අවහිරය දේශපාලන ක්‍රමයෙන් දේශපාලන ක්‍රමයට වෙනස් වේ. ඇතැම් දේශපාලන ක්‍රමයක ආණ්ඩුවේ බලය මත වැඩි ව්‍යවස්ථානුකූල අවහිරයක්, එනම් ප්‍රතිරෝධයක් යොදා තිබියහැකි අතර තවත් ක්‍රමයක අඩු ප්‍රතිරෝධයක් ගොඩ නංවා තිබිය හැකිය. මේ නිසා වෙනත් ඕනෑම කෘත්‍යාත්මක සංකල්පයක් (Functional concept) මෙන් ව්‍යවස්ථානුකූලවාදයද ධ්‍රැව දෙකක් අතර, එනම් අඩු අවහිරතාව හා වැඩි වැඩි අවහිරතාව යන ධ්‍රැව දෙක අතර කුමන හෝ ලක්ෂයක ස්ථානගත වී තිබිය හැකිය. ආණ්ඩුවේ බලය මත ව්‍යවස්ථානුකූලප්‍රතිරෝධය වැඩි වීම සිවිල් සමාජයේ නිදහස හා පුරවැසි අයිතිවාසිකම් වැනි අංශ වල පැවැත්මට හිතකර යඅයි පොදුවේ පිළිගැනීමට ලක් වේ.

මුලාශ්‍ර
දේශපාලන විද්‍යාව න්‍යාය, සංකල්ප, මතවාද : කීර්ති ආරියදාස

ව්‍යවස්ථානුකූලවාදය


El origen de las milicias de la CNT en la Guerra Civil Española está en los Comités de Defensa. Estos comités eran la organización militar clandestina de la CNT, financiada por los sindicatos, y su acción estaba subordinada a estos. Su antecedente son los diferentes grupos de acción, como Los Solidarios, que lucharon contra el pistolerismo de la patronal entre 1917 y 1923.

En octubre de 1934, el Comité Nacional de los Comités de Defensa abandonó la vieja táctica de los grupos de acción en favor de una seria y metódica preparación revolucionaria. Elaboró una ponencia en la que se afirmaba esto:

El grupo de defensa básico debía ser poco numeroso para facilitar su clandestinidad. Debía estar formado por seis militantes, con funciones muy específicas:

 Un secretario, encargado del contacto con otros cuadros, la creación de nuevos grupos y la elaboración de informes.
 Un segundo militante dedicado a la investigación de personas, que debía valorar la peligrosidad de los enemigos, especialmente de curas, de militares y de pistoleros del Libre.
 Un tercero para la investigación de edificios, levantar planos y elaborar estadísticas.
 Un cuarto militante estudiaría los puntos estratégicos y tácticos de la lucha callejera.
 Un quinto se dedicaría al estudio de los servicios públicos: luz, agua, gas, alcantarillado.
 Y un sexto militante encargado de investigar dónde obtener armas, dinero y abastos.

A esa cifra ideal de seis, podía sumarse algún miembro más para cubrir tareas "de sumo relieve". La clandestinidad debía ser absoluta. Eran el núcleo básico de un ejército revolucionario, capaz de movilizar a grupos secundarios más numerosos, y éstos, a su vez, a todo el pueblo.

El ámbito de acción de cada grupo de defensa era una demarcación muy precisa dentro de cada barrio, señalada sobre plano. El comité de defensa de la barriada coordinaba todos esos cuadros de defensa, y recibía un informe mensual de cada uno de los secretarios de grupo.

La organización de los comités de defensa a escala regional y nacional, encuadraba a aquellos sectores de trabajadores, como ferroviarios, conductores de autocar, trabajadores de teléfonos y telégrafos, carteros y en fin, todos los que por características de su profesión u organización abarcaban un ámbito nacional, destacando la importancia de las comunicaciones en una insurrección revolucionaria. Se dedicaba un cuidado especial al trabajo de infiltración, propaganda y captación de simpatizantes en los cuarteles.

Las funciones esenciales de los comités de defensa eran dos: armas e intendencia, en el sentido amplio de la palabra. Los comités de defensa podían considerarse como la continuidad, reorganización y extensión de los grupos de acción y autodefensa armada de los años del pistolerismo (1917-1923).

Los comités de defensa fueron sustituidos, tras los días de julio, por las Patrullas de Control que actuaban a las órdenes del Comité Central de Milicias Antifascistas de Cataluña. Los comités de defensa fueron reactivados en mayo de 1937.

Notas

Milicias de la CNT

Comités de Defensa de la CNT


Satoshi Yoshioka (født 6. juli 1987) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Yokohama FC og Thespa Kusatsu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Satoshi Yoshioka


M22 Hafif Tank Amerikan yapımı olan ve II. Dünya Savaşı sırasında İngilizler tarafından kullanılan bir tanktır. İngilizler bu tanka M22 Locust adını verdi.

Dizaynı
Mürettebat üç kişiden oluşuyordu. Komutan (aynı zamanda yükleyici) ve silahçı taret kısmında, sürücü ise gövdenin ön solunda otururdu. Taretin ve gövdenin ön kısmında 25 mm'lik arka kısmında ve diğer yerlerde 12 mm'lik zırh ile kaplıydı. Ana silahı 37 mm  M6 top ve coaxial M1919A4 .30 kalibre makinalı tüfek taret kısmında bulunurdu. İkisinin de -10°'den +30°'ye alçaklık/yükseklik açısı vardı.

Motor tankın arka kısmında yatayın tersine 6 silindiri bulunuyordu. Hava soğutmalı Lycoming 0-435-T benzinli uçak motorunu ve 4 ileri vites kutusu bulunurdu. Tank ön taraftan idare edilirdi.

Tarihi
Mayıs 1941 yılında dizayn çalışmalarına başlanan tankta istenilen en önemli özellik hava nakliyesi yapılabilmesi için en fazla 8 tonluk bir ağırlığa sahip olmasıydı. 3 firma ihaleye çağrıldı, Christie, GMC ve Marmon-Herrington. Marmon Herrington firmasının T9 modeli seçildi. 1941 yılında üretilen ilk deneme aracı çok ağır oldu. Bunun üzerine tareti, topu ve motor kısmı çıkartılabilen T9E1 modeli üretildi.

Yapılan tankın tareti uçağın içerisinde, gövde kısmı ise kanat altına takılarak sadece C-54 Skymaster uçağı ile taşınabiliyordu. İngilizlerin ise sadece Hamilcar glider uçağı bu tankı savaşa hazır bir şekilde taşımaktaydı. Sipariş edilen 1.900 Locust tankından sadece 830 tanesi teslim edildi. Amerikan askerleri bu tankı hiç sevmedi.

Bazı araçlara 37 mm'lik topa Littlejohn adında bir parça eklenerek topun namlusu uzatıldı. Böylece merminin namlu çıkış hızı yükseltilerek etkisi arttırıldı.

İngiliz 6. Hava Tümeni M22 tanklarını Mart 1945 tarihinde Ren nehrini geçmek için düzenlenen Üniversite Operasyonu adlı görevde kullandı. Savaştan sonra bazı tanklar  Mısır Ordusu'na hibe edildi. 1956 yılına kadar bu tanklar Mısır Ordusu'na hizmet etti. Bu tanklar 1948 yılındaki Arap-İsrail Savaşı sırasında da kullanıldı. İsrail tarafından ele geçirilen tanklar 1952'ye kadar serviste kaldı.

Kaynakça
 Leland Ness (2002) Janes World War II Tanks and Fighting Vehicles: A Complete Guide, Harper Collins, ISBN 0-00-711228-9

Ayrıca bakınız
 II. Dünya Savaşı Zırhlı Araç Listesi

Dış bağlantılar

 AFV database
 WWII vehicles
 OnWar
 M22 restoration and history
 Armor penetration table of US 37 mm guns

II. Dünya Savaşı'nda Amerika Birleşik Devletleri'nin tankları

M22 Locust


أبو عبد الله محمد المستنصر اللحياني (1228-1249)، هو ثاني حكام الأسرة الحفصية في إفريقية وأول من نال لقب خليفة، تولى الحكم فيما بين عامي 1249- 1277، ويعتبر عهده العصر الذهبي للدولة الحفصية. أبرم المستنصر اتفاقية سلام لإنهاء الحملة الصليبية الثامنة التي شنها لويس التاسع ملك فرنسا عام 1270، وكان تابعًا لمملكة صقلية، لكنه تخلَّ عن ولائه عندما أطاح الملك مانفريد بالملك تشارلز الأول.

نسبه
بحسب ابن الشماع فإن نسبه هو المولى أبو عبد الله محمد المنتصر ابن أبي زكرياء اللحياني من لحيان. وأمه الأميرة عطف التي بنت جامع التوفيق والمدرسة التوفيقية.

لقب الخليفة
اقتنع أبو عبد الله المستنصر في البداية بلقب أمير، ثم سمي سلطانًا وآل إليه في آخر الأمر لقب خليفة أي أمير المؤمنين، وكان ذلك عام 1253م، في ظرفية سانحة حيث كانت الخلافة العباسية تعيش سنواتها الأخيرة، وانقرضت الدولة الأيوبية عام 648هـ/1250م، وكانت الدولة الموحدية تلفظ أنفاسها الأخيرة في المغرب الأقصى. وبالفعل وصلته عام 652هـ/1254-1255م البيعة من بني مرين من فاس، وفي عام 657هـ/1259م من مكة إذ اعترف به شريفها ابن نمي خليفة للمسلمين، إلا أن السلطان بيبرس كره أن يصبح تابعًا للسلطان الحفصي، فأتى بأحد أبناء المستعصم بالله العباسي وبايعه تحت تسمية المستنصر بالله، فكادت الحرب تقع بين السلطانين لولا أن حالت بينهما الحملة الصليبية الثامنة التي قادها لويس التاسع. إلا أن بيبرس نبذ بعد ذلك الخلاف وأرسل المدد تباعًا لإخوته في تونس مما جعل المستنصر يكبر هذا الموقف ويصرف النظر عن مسألة الخلافة.

إنجازاته
تخلى أبو عبد الله المستنصر عن سياسة التواضع والبساطة التي اتبعها والده من قبله، وأظهر مظاهر العظمة من خلال القيام ببعض الإنجازات، ومن أهمها أنه:
 أتم عام 666هـ/1267-1268م الساقية التي كانت تجلب الماء من عيون زغوان إلى قرطاج في العهد الروماني فأوصله إلى مدينة تونس، وجعل جانبًا منه لجامع الزيتونة.
 أحدث بساتين غناء في ضواحي العاصمة وحديقة صيد بالقرب من بنزرت.
 قرب إليه الأدباء والشعراء والعلماء من الأندلسيين وغيرهم.

الحرب الصليبية الثامنة
وكان لويس التاسع ملك فرنسا قد قاد حملة صليبية أولى عام 1250م محاولًا غزو مصر في عهد الملك الصالح نجم الدين أيوب، لكنه فشل وأُسّر وكاد أن يقتل. فوقع افتداؤه بقناطير من الذهب كما يقول ابن الشماع،  ثم في عام 668هـ/1270م اتجه نحو إفريقية في حملةٍ صليبيةٍ جديدة، وكانت الدولة الحفصية آنذاك تتميز بتماسك حقيقي وقوة لا يستهان بها. من جهة أخرى لم تكن هناك مبررات للقيام بهذه الحملة الصليبية ضد إفريقية الحفصية التي لوحظ وجود مبعوثين من سلطانها المستنصر في القصر الملكي الفرنسي قبل أشهر فقط من انطلاق الحملة وتحديدًا في أكتوبر 1269. نزل الصليبيون بقرطاج يوم 18 يوليو 1270 وفي 25 أغسطس مات الملك الفرنسي بسهم أو بالوباء أو بالسم حسب اختلاف الروايات. وكانت ردة فعل المستنصر أنه قام بقيادة مقاومة باسلة حسب قول ابن الشماع «أرسل إلى الأقطار يستفزهم». ونظم دفاعه واستنجد بعددٍ كبيرٍ من الجنود ورجال القبائل، وقد شاركت في المقاومة قسنطينة والساحل والقيروان. ويتحدث ابن الشماع عن نجدة أهل إفريقية، وكثرة أمدادها وقوة جهادها،  وفي أخر الأمر رحل الصليبيون بعد التفاوض معهم «وصالحهم السلطان على الانضراف إلى بلادهم من غير تعرض لجهة من جهات المسلمين خشية أن يطأوا بعض البلاد فلا يقدرون على مدافعتهم على أن يدفع لهم ألف قنطار ومائة قنطار وعشرة قناطير من الفضة الخالصة».

سياسته الخارجية
 في عهد أبي عبد الله المستنصر، استمرت العلاقات الحفصية مع الدول الأوربية المتوسطية وخاصة منها الدويلات الإيطالية التالية:
 مع دولة جنوة، تم عقد اتفاقية عام 1251م لمدة عشر سنوات
 مع دولة البندقية، تم إبرام اتفاقية في عام 1251م لمدة أربعين سنة، وقد سمحت بتطوير التجارة بين الجانبين
 مع بيزا، استمرت العلاقات التجارية السابقة ووقع تجديد المعاهدة بين البلدين عام 1264م وامتد صلاحيتها ثلاثين سنة
 مع مملكة أراغون، توطدت العلاقات التي كانت قائمة،  إلا أنها تجهت إلى التوتر في ستينات القرن الثالث عشر للميلاد، وصولًا إلى قطع العلاقات عام 1263م و1268م
 في المغرب العربي: في حين أعلنت كل من طنجة وسبتة وغرناطة عن خروجها عن طاعة الدولة الحفصية بعد موت أبي زكرياء يحيى الأول، استمرت كل من تلمسان وفاس في تقديم شواهد الإخلاص إلى السلطان الحفصي

المصادر

وصلات خارجية

تونسيون في القرن 13
حفصيون
حكام القرن 13
حكام القرن 13 في إفريقيا
مسلمون عاصروا الحملة الصليبية الثامنة
ملوك الأمازيغ
مواليد 1228
هنتاتة
وفيات 1277
وفيات 675 هـ

أبو عبد الله محمد المستنصر


EMT Ingenieurgesellschaft Dipl.-Ing. Hartmut Euer mbH ist ein mittelständisches Unternehmen im oberbayerischen Penzberg. Die Firma beliefert national sowohl die Bundeswehr als auch die Bundespolizei sowie Landespolizeien mit Drohnen. Neben dem Firmensitz in Penzberg bestehen Zweigstellen in Iffeldorf (seit 2006; Fertigung und Instandsetzung LUNA), Abenberg (Glasfaserverstärkter Kunststoff) und Osterrönfeld (Service und Instandsetzung Aladin).

Geschichte
Das Unternehmen wurde 1978 von Hartmut Euer († 2016) in Gauting gegründet. EMT (Elektro-Mechanische Technologien) ist ein Systemhaus für unbemannte Luftfahrzeuge. Während des Kalten Kriegs verkaufte EMT Flugabwehrziele, aber mit dem Ende des kalten Krieges musste sich die Firma neu orientieren. Sie erhielt vom Verteidigungsministerium Mitte der 1990er Jahre den  Auftrag zur Entwicklung einer Spionagedrohne. Als die Drohnen erfolgreich von der Bundeswehr international eingesetzt wurden und mit dem Krieg gegen den Terror, wurden die Aufklärungsdrohnen der EMT auch international rege nachgefragt: Neben NATO-Staaten wie Norwegen und Niederlande kamen auch Malaysia, Pakistan und Saudi-Arabien dazu. EMT konnte 2017 mehr als vier Millionen Euro Gewinn erwirtschaften und beschäftigte 261 Mitarbeiter.

Mit der Ermordung des regierungskritischen Journalisten Jamal Khashoggi durch Saudi-Arabien im saudischen Generalkonsulat in Istanbul 2018, wurden die Exporte nach Saudi-Arabien von der deutschen Regierung verboten. Dazu kamen Verzögerungen in der Entwicklung des EMT Luna NG, wodurch das Unternehmen in finanzielle Schwierigkeiten kam. In der Folge musste EMT Ende 2019 rund 30 Mitarbeiter kündigen. Anfang 2020 versuchte EMT noch Aufträge ziviler Blaulichtorganisationen zu akquirieren, trotzdem musste der damalige Geschäftsführer Thomas Heinze Insolvenz anmelden und das Amtsgericht Anfang Dezember 2020 die vorläufige Eigenverwaltung anordnen. Das staatliche israelische Unternehmen Rafael beantragte im Frühjahr 2021 die kartellrechtliche Prüfung und Investitionsschutzprüfung einer getroffenen Vereinbarung zur Übernahme von EMT.

Im November 2021 wurde bekannt gemacht, dass EMT durch die Rheinmetall AG im Rahmen der strategischen Portfolio-Erweiterung übernommen werden soll. Die Übernahme wurde, nach Zustimmung des Gläubigerausschuss Ende Dezember, zum 1. Januar 2022 vollzogen.

Produkte

 Aladin
 Fancopter
 LUNA
 LUNA NG
 X-13
 MUSECO (ein Swiss UAV NEO S-300 Derivat)

Weblinks

 Website von EMT

Einzelnachweise

Unternehmen (Landkreis Weilheim-Schongau)
Hersteller unbemannter Luftfahrzeuge
Penzberg
Gegründet 1978

EMT Penzberg