බුදු දහමේ උගන්වන භාවනා බෞද්ධ භාවනා නම් වේ.

අරමුණු
සමාධිය වැඩීම.
 විමුක්තිය

භාවනා වර්ග
 සමථ භාවනාව හෙවත් කර්මස්ථාන භාවනාව
 විදර්ශනා භාවනාව හෙවත් ත්‍රිලක්ෂණා භාවනාව
 යුගනද්ද භාවනාව හෙවත් සමථ විදර්ශනා එකවර වැඩීම

සමථ භාවනාව හෙවත් කර්මස්ථාන භාවනාව

කර්මස්ථාන

දස කසින
කසින භාවනාවන් 10 කි. ඒවා මෙසේය.
1. පඨවී කසිණ භාවනාව,
2. ආපෝ කසිණ භාවනාව,
3. වායෝ කසිණ භාවනාව,
4. තේජෝ කසිණ භාවනාව,
5.නීල කසිණ භාවනාව,
6. පීත කසිණ භාවනාව,
7. ලෝහිත කසිණ භාවනාව,
8. ඕදාත කසිණ භාවනාව,
9. ආකාස කසිණ භාවනාව,
10. ආලෝක කසිණ භාවනාව යනුවෙනි.

දහ අසුබ
www.bawanawa.wordpress.com බලන්න.

එම දස අසුබ නම්

1. උද්ධුමාතකය (ඉදිමී ගිය මළ සිරුර)
2. විනීලික (නිල් වූ මළ සිරුර)
3. විපුබ්බත (සැරව වැගිරෙන මළ සිරුර)
4. විචිජිද්දක (සිදුරු වී සුන් වී ගිය මළ සිරුර)
5. වික්ඛායිතක (සතුන් විසින් එහා මෙහා අදිමින් මස් කඩා කනු ලබන මළ සිරුර)
6. වික්ඛිත්තක (සතුන් විසින් කඩා තැන් තැන් වල විසුරුවා ඇති මළ සිරුර)
7. හත වික්ඛිත්තක ( ඒ ඒ තැන විසුරුවන ලද කොටස් ඇති මළ සිරුර)
8. ලොහිතක ( ලේ වැගිරෙන මළ සිරුර)
9. පුලවක (පණුවන්ගෙන් ගැවසීගත් මළ සිරුර)
10. අට්ඨික (ඇට සැකිලි බවට පත් වූ මළ සිරුර)

අසුභ භාවනාව

අසුභ භාවනාව තිබෙන්නේ මහා සතිපට්ඨාන සූත්ර දේශනාව තුළ යි. මේ භාවනාව අපිට බොහෝ ම පිහිට පිණිස, පිළිසරණ පිණිස, සැපය පිණිස උපකාරවන භාවනාවක්. එතකොට මූලික වශයෙන් ඒ භාවනාව තුළ කොටස් දෙකක් තිබෙන බව තේරුම්ගන්ට ඕන. එක කොටසකදි අපි තමන්ගේ ශරීරයේ කුණප කොටස් තිස්දෙක ගැන සිහිකරනව. කෙස්, ලොම්, නිය, දත්, සම්, මස්, නහර වැල්, ඇට, ඇට මිඳූළු, වකුගඩු, හදවත, අක්මාව, පිත්තාශය, බඩදිව, පෙනහළු, කුඩා බඩවැල්, මහ බඩවැල්, ආමාංශය, අසූචි, මොළය, පිත, සෙම, සැරව, ලේ, ඩහදිය, තෙල් මන්ද, කඳූළු, වුරුණ තෙල්, කෙළ, සොටු, සඳමිඳූළු, මූත්ර.. මේ විදිහට ඊලඟට අපි තමන්ගෙ ශරීරයත්, අනුන්ගේ ශරීර ගැනත් අපි කල්පණා කරනව. ඒ ශරීර හටගන්නා ආකාරයත් නැතිවෙලා යන ආකාරයත් අපි මෙනෙහි කරනව. එතකොට ඒ පළවෙනි කොටසෙදි අපි සමථ භාවනාව පුරුදුවෙනව. දෙවෙනි කොටසෙදි පුරුදුවෙන්නේ විදර්ශනා භාවනාව යි.

සමථ භාවනාව පුරුදුවීමෙන් අපේ හිතේ තිබෙන රාගය දුරුවෙන්ට පටන් ගන්නව. රාගය දුරුවීමෙන් සිත නිදහස් වෙනව. රාගය දුරු වීම නිසා සිතේ උපදින නිදහස්වීමට කියනව "චේතෝවිමුක්තිය" කියල. එතකොට අපිට "චේතෝවිමුක්තිය" උපදවගැනීම පිණිස ඒ ශරීරයේ කොටස් සිහිකරමින් කරන භාවනාව උපකාර වෙනව.

ඊලඟට මේ භාවනාවේදී ශරීරය හටගන්නා ආකාරයත්, නැතිවෙලා යන ආකාරයත් ගැනත් මෙනෙහි කරනව. එතෙන්දි කෙරෙන්නෙ විදර්ශනා භාවනාව යි. ඒ විදර්ශනා භාවනාව පුරුදුකිරීමෙන් අපි තුළ අවිද්යාව දුරු වෙලා යනව. අවිද්යාව කියල කියන්නෙ ආර්ය සත්යය පිළිබඳ තිබෙන නොදන්නාකම. අවිද්යාව දුරුවීමෙන් විද්යාව පහළවෙනව. එතකොට අවිද්යාව දුරුවුනහම සිත අවිද්යාවෙන් නිදහස් වෙනව. එතකොට අවිද්යාව දුරුවීමෙන් සිත නිදහස්වීමට කියනව "ප්රඥා විමුක්තිය" කියල. එතකොට මේ භාවනාව මඟින් සමථය පුරුදුවෙනව, විදර්ශනාව පුරුදුවෙනව. සමථය පුරුදුවීමෙන් රාගය දුරුවෙන්ට උදව්වෙනව. රාගය සම්පූර්ණයෙන් යම් කලෙක දුරුවෙලා ගියාම සිත නිදහස්වෙනව. ඒ නිදහස්වීමට මොකක්ද කියන්නෙ? "චේතෝවිමුක්තිය" යි. විදර්ශනාව පුරුදුවීමෙන් මොකක්ද වෙන්නෙ? අවිද්යාව දුරුවෙන්ට පටන්ගන්නව. අවිද්යාව සම්පුර්ණයෙන් දුරුවෙලා ගියාම සිත එයින් නිදහස්වෙනව. එතකොට ඒ නිදහස්වීමට මොකක්ද කියන්නෙ? "ප්රඥා විමුක්තිය" යි.

එතකොට මේ භාවනාව අපිට සමථය දියුණුකරගන්ටත් විදර්ශනාව දියුණුකරගන්ටත් උපකාරවෙනව වගේ ම චේතෝ විමුක්තිය ඇතිකරගන්ටත්, ප්රඥා විමුක්තිය ඇතිකරගන්ටත් උපකාර වෙනව. ඒ වගේම සතිපට්ඨානය සම්පුර්ණ කරගන්ට උදව්වෙනව. සමාධිය පරිපූර්ණ කරගන්ට මේ භාවනාව උදව්වෙනව. යම් කලෙක බොජ්ඣංග ධර්මයන් හතම උපදවගන්ට මේ භාවනාව උදව් වෙනව. එතකොට මෙබඳූ බොහෝ ප්රතිලාභ අත්කරගන්ට පුළුවන් භාවනාවක් තමයි අසුභ භාවනාව කියන්නෙ.

දස අනුස්සති
1. බුද්ධානුස්සති,
2. ධම්මානුස්සති,
3. සංඝානුස්සති,
4. සීලානුස්සති,
5. චාගානුස්සති,
6. කායානුස්සති,
7. දේවානුස්සති,
8. මරණානුස්සති,
9. ආනාපානසති,
10.උපසමානුස්සති යනුවෙනි.

බ්‍රහ්ම විහාර/ සතර බ්‍රහ්ම විහරණ
1. මෙත්තා, 2. කරුණා, 3. මුදිතා, 4. උපෙක්ඛා යනුවෙනි.

ආරුප‍්ප

චතුදාන වවත්ථාන

ධාතු යනු සත්ත්ව පුද්ගල නොවන හේතූන් නිසා හටගත් මූලද්‍රව්‍ය කියන අර්ථයයි. ධාතු මනසිකාරය වැඩිමෙන් අනත්ත හෙවත් තමාගේයයි කිසිවක් ගත නොහැකි බව අවබෝධ වේ. අනත්තානුපස්සනාව වැඩේ. පඨවි ආපෝ තේජෝ වායෝ ආකාශ විඤ්ඤාණ කියා ධාතු සයක් ඇත. පඨවි යනු තද ගතියට ය. ආපෝ යනු ඇලෙන වැගිරෙන ස්වභාවයට ය. තේජෝ යනු උෂ්ණත්වයට ය. වායෝ යනු සෙලවෙන ස්වභාවයට ය. සෑම වස්තුවකම ධාතු සතරම ඇත. ඒ ඒ ධාතූන්ගේ අඩු වැඩි බව අනුව විවිධාකාර වස්තූන් ඇති වී ඇත.

පඨවි ගතිය වැඩි වුනොත් ඒ වස්තුව සම් මස් නහර ඇට ගස් ගල් ලෝහ වර්ග වැනි තද දෙයක් බවට පත් වේ. ආපෝ ධාතුව යමක අධික වුනොත් සෙම සොටු ලේ සැරව ජලය වැනි ඇලෙන වැගිරෙන දෙයක් බවට පත් වේ. තේජෝ ධාතුව අධික වෙන්න වෙන්න රස්නය වැඩි වේ. ගින්නෙහි තේජෝ ධාතුව අධිකය. සුළගෙහි වායෝ ධාතුව අධිකය. එබැවින් වේගයෙන් චලනය වේ. අප කායික චලනයන් කරන්නේ ඒ ක්‍රියාව කිරීමට අවශ්‍ය සිතෙහි බලයෙන් ඒ අවශ්‍ය අවයවයේ උපන් වායෝ ධාතුවේ ක්‍රියාකාරිත්වයෙනි.

අයිස් කැටයක් ගැන සිතන්න. එය ඝණ වී ඇත්තේ පඨවි ගතිය අධික නිසා ය. අනෙක් ධාතු තුනත් එහි ඇත. රස්නය හෙවත් තේජෝ ගතිය වැඩි කලොත් ඒ අයිස් කැටය දිය වෙන්න පටන් ගනියි. එවිට ආපෝ ධාතුව ප්‍රකට වෙනවා. තව දුරටත් රත් කළ විට වාශ්ප වේ. එතවිට වායෝ ධාතුව ප්‍රකට වේ. මෙහි ධාතු ටිකක් හැර අයිස් කැටයක් කියා දෙයක් සත්‍ය වශයෙන් ම තිබෙනවා ද කියා සිතා බලන්න. ධාතු සතරට අයිස් කැටයක් කියා නමක් දී ඇත. මේ ධාතු සතර නිසා වර්ණය දිග පළල ආදී සටහන් මනසින් ඇති වී, ධාතු ගොඩකට ගැහැණියක්ය පිරිමියෙක්ය ලමයෙක් ය ගෙයක් ය ආදී වශයෙන් මුළාවට පත් වෙමු. ආකාශ ධාතුව යනු හිස් අවකාශය යි. විඤ්ඤාණය යනු රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්ඵර්ශ සහ මනසින් නොයෙක් අරමුණු දැනගැනීමට ය.

ධාතු මනසිකාර භාවනාවෙන් අරූප ධ්‍යාන ලබන ආකාරය ආනෙඤ්ජ සප්පාය, චූල සුචඤ්ඤත වැනි සූත්‍ර වළ තථාගතයන් වහන්සේ වදාළ සේක. එසේ නමුත් විශුද්ධි මාර්ගය, අභිධර්මාර්ථ සංග්‍රහය වැනි ටීකා සහ පොත්පත් වල ධාතු මනසිකාරයෙන් ධ්‍යානයක් හෝ ලබන්නට බැරි බව කියා ඇත. එය ඔවුන්ගේම මතයක් මිස බුද්ධ දේශනාවක් නොවන බව පැහැදිළි කරගත යුතුය. බෞද්ධයින් වශයෙන් අප ඒ ඒ පුද්ගලයින්ගේ මත නොව බුද්ධ දේශනාව පිළිගත යුතුය. මිසදුටු අදහස් දුරු කළ යුතුය.

 පියවර 1 - භාවනා කර පලපුරුද්දක් නැති කෙනෙකුට තමන් කළ දානමය පින්කම් (භික්ෂූන් වහන්සේලාට දුන් දානය හෝ තමන් දානයකට සහභාගි වූ අවස්තාවක්, දුගී මගී යාචකයින්ට දන් දුන් අවස්තාවන්, කඨින පින්කම් පිරිත් පින්කම්, සත්වයෙක්ව මරණයෙන් නිදහස් කරගැනීම ආදිය) සිහිපත් කරගෙන සිත එකග කරගන්න පුලුවන්. දන්දෙන්න අමාරුම දේ මොකක් දේ තණ්හාවයි. තණ්හාව තමයි දුක්ඛ සමුය කියන්නේ. තමන්ගේ ඡාග ගුනය සිහි කරගන්න. දෙයක් අත්හැරීමේ හැකියාව තමන්ටත් තියෙනවා කියලා සිතන්න. එවිට ප්‍රීතිය ප්‍රමෝදය ඇති වෙලා සිත සමාධි වෙනවා.

 පියවර 2 - දැන් ධාතු මනසිකාරය වැඩිය යුතුය

අසූචි කියන්නේත් පඨවි ධාතුව. බාහිර අසූචි, අපි මම මගේ කියලා ගන්නේ නැහැනේ. බාහිර අසූචි පිළිකුලයි පඨවි ධාතුව මම නොවේ මගේ නොවේ, මේ කයේ කෙස් පිළිකුලයි පඨවි ධාතුව මම නොවේ, මගේ නොවේ යනුවෙන් මෙනෙහි කරන්න. මේ වගේ ලොම් නිය දත් සම් මස් නහර ඇට ඇට මිදුළු වකුගඩු හෘදය වස්තුව අක්මාව ආදී අනෙක් කොටස් ගැනත් මෙනෙහි කරගෙන යන්න. ඊලගට ආපේ ධාතුව. ඇලෙන වැගිරෙන ගතිය. බාහිර මුත්රාප වගේ දෙයක් ගැන හිතනවා. බාහිර මුත්රාබ පිළිකුලයි ආපෝ ධතුව මම නොවේ, මගේ නොවේ. මේ කයේ පිත පිලිකුලයි ආපේ ධාතුව මම නොවේ, මගේ නොවේ. මේ විදිහට සෙම සැරව ලේ දහඩිය වගේ ආපෝ ධාතු කොටස් භාවනා කරන්න.

ඊලගට තේජෝ ධාතුව - රස්නය හෝ සීතලට තේජෝ ධාතුව කියනවා. කුණු බක්කියකත් කුණු නිසා රස්නයක් ඇති වෙනවා. ඒ වගේම අපේ ශරීරයෙත් බැක්ටීරියා ආදිය නිසා රස්නයක් ඇති වෙනවා. කුණු බක්කියක ඇති රස්නය තේජෝ ධාතුව මම නොවේ, මගේ නොවේ. මේ කයේ රස්නය තේජෝ ධාතුව මම නොවේ, මගේ නොවේ යනුවෙන් මෙනෙහි කර අවබෝධ කරගන්න.

ඊලගට වායෝ ධාතුව - අපට ගන්ධය දැනෙන්නේ වායෝ ධාතුව හරහා. කුණු ගොඩක හෝ අසූචි ගොඩක දුර්ඝන්ධය පිළිකුළයි වායෝ ධාතුව මම නොවේ මගේ නොවේ. මේ කයේ හුස්ම පිළිකුලයි වායෝ ධාතුව මම නොවේ, මගේ නොවේ යනුවෙන් මෙනෙහි කරන්න.

බාහිර ලෝකයේ කඳු හෙල් සාගර ආදී සියල්ලම ධාතු වශයෙන් සලකා පහ කරන්න. මෙහෙම මෙනෙහි කළාම සිත ධාතු සතරෙන්ම මිදෙනවා. මෙතරම් කාලයක් මමය මගේය කියලා අල්ලාගෙන සිටි කුණු ජරාවන්ගෙන් සිත නිදහස් වෙනවා.

 පියවර 3 - අශුභ දේ සුභයි, අනිත්යි දේ නිත්යුයි, දුක් දේම සුඛයි කියන වැරදි සංඥා නිසා මගේය යන මුසාව ඇති වෙලා අනන්ත සසර අප මහත් පීඩාවට දුකට පත් වුණා. ඒ වැරදි සංඥා සහ ඉන් ඇති වූ මුසාවාද පරැසාවාච පිසුණාවාච ආදී දස අකුසලයට ලැජ්ජා වෙන්න පිළිකුල් කරන්න. එයට ඇති තණ්හාව දන් දෙන්න.

 පියවර 4 - දැන් සිතන්න, නිවන විතරයි සකස් කල දෙයක් නොවන්නේ, නොකැඩෙන්නේ නොබිඳෙන්නේ. සියලු දේ කැඩෙන බිදෙන බැවින් මුසාවන්. 'තණ්හාව ක්ෂය වීම නිවනයි' යනුවෙන් මෙනෙහි කරන්න. මෙසේ ඉන්ද්‍රියයන් සංවරව සිටිම හොඳ යයි නුවන ඇති කරගන්න. සියලු සත්වයෝ සිටින්නේ දුකේ බව සිතා සිංහල දෙමළ හිතවත් අහිතවත් ආදී සියලු කුළ පහ කරන්න. සියලු සත්වයෝ සුවපත් වෙත්වා දුකින් මිදෙත්වායි, බාහිරව මෙත්තාව පතුරුවන්න.

සාරාංශය

තමන් කළ දානමය පුණ්‍යක්‍රියා මෙනෙහි කරන්න. ඊලගට, ධාතු මනසිකාරය වඩන්න. කයේ පඨවි ආපෝ තේජෝ වායෝ යන ධාතූන් බාහිර අසූචි වැනි පිළිකුල් දෙයක් සමග සංසංන්දනාත්මකව මෙනෙහි කර තමා නොවන බව අවබෝධ කරගන්න. සුභයි සුඛයි මගේ කියා ගැනීම නිසා ඇති වෙන මුසාවට ලැජ්ජා වෙනවා පිළිකුල් කරනවා යයි එය පහ කරන්න. නිවන පමණයි සත්යක යනුවෙන් සච්චාදිට්ඨානය මෙනෙහි කරන්න. කිසිවක් මමය මගේයය් නොගෙන තමාට නොව බාහිරව අප්‍රමාණ වශයෙන් මෙත්තාව පතුරවන්න. චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ වේ.

විදර්ශනා භාවනාව

විදර්ශනාව යනු පංච උපාදානස්කන්ධය අනිත්‍ය දුක්ඛ අනත්ත වශයෙන් සිහි නුවණින් මෙනෙහි කිරීමයි. බෞද්ධ භාවනා යනු ධර්මය ඉගෙනගෙන මෙනෙහි කිරිමකි. තමා තුළින් ධර්මය දැකීමකි.

1. දුක්ඛානුපස්සනාව

දුක්ඛාර්ය සත්‍ය පිලිබද අවබෝධයක් ඇති වීමට, සිතේ සමාධියක් ඇති වීමට, ජාති ජරා ව්‍යාධි මරණ දුක්ඛය කෙටියෙන් හෝ මෙනෙහි කරන්න. අපායේ ඉපදීම දුකක්. තමන් අපායේ ඉපිද ඇති බව ඇති පිළිගෙන තියුණු හුල් වලින් ඇනීම, අත්පා කැපීම, මස් ගැලවීම, ලෝදිය පෙවීම වැනි දුක් වලට තමා පත් වී ඇති බව මෙනෙහි කරන්න. ප්‍රේත ලෝකයේ ඉපිද ගින්නෙන් පිච්චෙමින් අසූචි මළමුත්රා  ආදිය අනුභව කරමින් අවුරුදු දහස් ගනන් දුක් වින්ද බව මෙනෙහි කරන්න. තිරිසන් අපායේ ඉපිද ගවයින් වැනි සතුන් වෙලා ජීවිත කාලයම බර වැඩ අරගෙන මැරූ අවස්තා වල ගලා ගිය ලේ මහා සාගරයේ ජලයට වඩා වැඩි බව මෙනෙහි කරන්න. මිනිසෙකු වශයෙන් ඉපිද කුඩා කල හෙලවෙන්නට වත් කථා කරන්නටවත් බැරිව දුක් වින්ද හැටි, ඉගෙනගන්න, රැකියාවල් කරන්න දුක් වින්ද හැටි මෙනෙහි කරන්න. අකීකරු දරුවන් ස්වාමි භාර්යාවන් නිසා දුක් වින්ද හැටි මෙනෙහි කරන්න. නොයෙක් රෝග වැළදී දුක් වින්ද හැටි මෙනෙහි කරන්න. පිළිකා අපස්මාර මොලේ ගෙඩි වකුගඩු රෝග වැනි දරැණු ලෙඩ තමාටත් ඕනෑම වෙලාවක හැදෙන්න පුළුවන් බව සිතන්න. වයසට ගිහින් ඉන්ද්‍රියයන් දුබලව එක්තැන්ව අවුරුදු ගණන් දුක් විදින්නට සිදු විය හැකි බව සිතන්න. දෙවියන්ට බොහෝ කල් ආයුෂ ඇති නමුත් දෙව්ලොව ද දුක් ඇත. දෙවියන් ද රාග ද්වේෂ මෝහ ගිණි වලින් දැවේ. දෙවියන්ට ද නොයෙක් රාජකාරීන් පැවරේ ඒවායින් වෙහෙසට පත් වූ විට දෙවියන් සුවදක් ආඝාණය කර මත් වේ. මත් වෙන්නේ දුක නිසාය. බඹලොව ද දුකකි. බ්රිහ්මයින්ට ද සෑම විටම ධ්යාසනයෙන් සිටීමට බැරි නිසා දෝමනස්සය ඇති වේ. බ්‍රහ්මයන් ද චුත වී අපායට තිරිසන් ලෝකයට වැටේ. මෙසේ කෙටියෙන් දුක්ඛය මෙනෙහි කරන්න. (සතර අපායෙන් මිදීමට නම් චතුරාර්ය සත්යෙ අවබෝධ කර සෝවාන් ඵලයකට හෝ පත් විය යුතුය.)

දැන් මරණසතිය වඩන්න. මරණය දුකකි. උපන් හැම සත්වයාම මරණයට පත් වේ. බුදු පසේබුදු මහරහතන් වහන්සේලාට පවා මරණයට යටත් වීමට සිදු විය. එසේ නම් තමා ද ඕනෑම මොහොතක මරණයට පත් විය හැකි බව සිතන්න. තමන් දැක ඇති මළ සිරැරක් ආසන්නයේ තමන්ගේ සිරුර තබන්න. දැන් තමා මරණයට පත් වී ඇති බව සිතට කාවද්දන්න. මළ සිරුර ඉදිමී නිල්වී ඕජස් ගලන හැටි පණුවන් ගහන හැටි මස් දියවෙවී යන හැටි මෙනෙහි කරන්න. සිත සමාධි වෙන තෙක් මෙසේ මෙනෙහි කරන්න. මේ කය මෙසේ අනිච්ච නම් දුක්ඛ නම් විපරිණාමයට පත් වෙනවා නම් මගේය කියන්න වටිනවා දැයි තමාගෙන් විමසන්න. මෙසේ භාවනා කරන විට සමහරෙකුට තමා පෙර භවයක මියගොස් මනෝමය කයින් සිට මළ සිරුර දකිමින් සිට අවස්ථාවක් පෙනිය හැක. එසේ පෙනීමටම අවශ්‍යම නොවේ. සිත එකග වූ පසු සමුදය අස්ථංගමය මෙනෙහි කරන්න.

2. අනිච්චානුපස්සනාව

බුදු දහමේ ඉගැන්වෙන අනිත්‍ය යනු සමුදය වය(අස්ථංගමය) දැකීමයි. මළක් පරවුණා, පහණක් නිවුණා, වයසට ගියා ආදී වශයෙන් දැකීම විපරිණාමයක් දැකීමක් පමණක් වන අතර ඒ තුළින් නිවන් ලබාගැනීමට අපහසුය. තථාගතයන් වහන්සේ මහා සතිපට්ඨාන සූත්‍රයේ සමුදුය වය මෙනෙහි කරන ලෙස 21 වතාවක්ම උපදෙස් දී වදාළේ ඒ තුළින් චතුරාර්ය සත්‍යය ධර්මය අවබෝධ කළ හැකි නිසාය. සමුදය වය මෙසේ දැකිය යුතුය,

දැන් සමුදය හෙවත් කුණු කය හටගත්ත හැටි මෙනෙහි කරන්න.

මනවඩනා ආහාරයන් වැනි දෑ පතයි. සිතින් හෝ මැනවයි කියයි. නැවත නැවත ඒවායේ බැසගෙන සිටියි. ඒ නිසා ඒ රෑපයන්ගෙන් ලැබෙන සතුට උපාදාන වේ. උපාදානය නිසා ඒ මනවඩනා රෑපය, භවය හෙවත් තණ්හාව පවතියි. භවය නිසා ජාතිය ඇති වී මේ කුණු කය හටගෙන ජරා මරණ දුක් රැස හටගනියි.
ආහාර වෙනුවට, මනවඩනා රූප ඇඳුම් පැළදුම් රෑපවාහිනී වැඩසටහන්, කැමති පුද්ගලයින් වැනි දෑ ආදේශ කර සමුදය මෙනෙහි කරන්න.

අස්ථංගමය හෙවත් කුණු කය නිරෝධ වෙන හැටි (මතු නූපදින හැටි) මෙනෙහි කරන්න.

මනවඩනා ආහාරයන් නොපතයි. ඒවා මැනවයි නොකියයි. නැවත නැවත ඒවායේ බැසගෙන නොසිටියි. ඒ නිසා ඒ රෑපයන්ගෙන් සතුටක් නොලැබෙන නිසා උපාදානය නැති වේ. උපාදානය නැති වීම නිසා භවය හෙවත් ඒ ආහාරයන්ට තණ්හාවේ පැවැත්මක් නැති වේ. භවය නැති වීම නිසා ජාතිය නැති වේ. මේ කුණු කය හට නොගන්නා බැවින් ජරා මරණ දුක් රැස නිරෝධ වේ.
ආහාරයන් වෙනුවට, ඇඳුම් පැළදුම් රෑපවාහිනී වැඩසටහන්, තමා කැමති පුද්ගලයින් වැනි මනවඩනා රෑපයන් ආදේශ කර අස්ථංගමය මෙනෙහි කළ හැක.

මේ කුණු කය කෙසේ හටගත්තේ දැයි තමාගෙන්ම විමසන්න. තණ්හාව, භවය වැනි පිළිතුරු ලැබේ. එය තමාගේම අවබෝධයකි. චතුරාර්යසත්ය ය අවබෝධ වන්නේ මේ ආකාරයට ය. නචකිඤ්චි ලෝකේ උපාදියතී. භාවනාවෙන් ලැබුණු ඒ අවබෝධය සහිතව කිසිවක නොඇලී වාසය කරන්න.

ඉහත සමුදය අස්ථංගමය බලන ආකාරය මතක තබාගෙන හෝ කලක් මෙනෙහි කරනවිට අවබෝධ වේ. මලක් පරවෙනවා, බාහිර දෙයක් වේගයෙන් ඇති වෙනවා නැති වෙනවා වැනි දෙයක් දැකීමෙන් චතුරාර්ය සත්යා අවබෝධය ලැබිය නොහැක. සමුදය අස්ථංගමය දැකීම ගැඹුරින් අනිත්යල දැකීමයි. එසේ දැකීම යනු උදයව්යගය වැනි විදර්ශනා ඥාණයන් ඇති වීමයි. රූපය පමණක් ගෙන සමුදය අස්ථංගමය පළමුව අවබෝධ වූ පසුව ඒ රෑපයන්ගෙන් ලැබෙන වේදනාව, සංඥාව ආදිය පැතීම මැනවයි කීම බැසගැනීම නිසා සතුට උපාදාන වී භවය නිසා ජාතිය හටගන්නා හැටි ද එසේ නොකිරීමෙන් උපාදානය භවය ජාතිය නැති වී දුක නැති වෙන හැටි ද වැඩිදුරටත් මෙනෙහි කළ හැක.

සාරාංශය

ජාති ජරා ව්‍යාධි දුක්ඛය කෙටියෙන් මෙනෙහි කරන්න. මරණ සතිය වඩන්න. සමුදය හෙවත් මනවඩනා රූපයන්ගේ සතුට සෙවීම නිසා මළ මිණියක් වැනි කුණු කයක් හටගන්නා හැටි මෙනෙහි කරන්න. අස්ථංගමය හෙවත් මනවඩනා රෑපයන්ගේ සතුට නොසෙවීම නිසා කුණ කය කවදා හෝ නිරෝධ වෙන හැටි මෙනෙහි කරන්න. අවසානයේ දී මේ දුක්ඛය කෙසේ හටගත්තේ දැයි තමාගෙන්ම විමසූ විට තණ්හාව භවය වැනි පිළිතුරු ලැබේ. චතුරාර්ය සත්යණසය අවබෝධ වේ.

3. අනත්තානුපස්සනාව

අනත්ත යනු තමා හෝ තමාට අයත් දෙයක් නොවන යන්නයි. ධාතු වශයෙන් දැකීම තුළින් අනත්ත ලක්ෂණය පහසුවෙන් අවබෝධ කළ හැක. එය චතුධාතු ව්‍යවත්ථාන භාවනාව යටතේ විස්තර කර ඇත.

යුගනද්ද භාවනාව

යුගනද්ද කියන්නේ පියවර දෙකකින් සම්පුර්ණ වන භාවනාවක්.

පියවර 1  සමතය: දුකක්, කලකිරීමක් හෝ ඒ වගේ වේදනාවක් එනකොට එම වේගය ඇදුනාගෙන අරිය මෛත්‍රිය වඩා ඒක සමතයකට පත් කිරීම.

පියවර 2 විපස්සනා: දෙවනුව, මේ වගේ සිතුවිලි වලට යම් කිසි රටාවක් තියෙනවා. මේක අදුන ගන්න. මේ වගේ සිතුවිලි වලට තමන් බැදෙන්නේ කැමැත්තෙන්මයි. තමන්ට උවමනාවක් තියෙනවානම් නොබැදි සිටිය හැකියි. නොබැදි සිටින්න ලොකු හේතුවක් තියෙනවා. මේ සිතුවිලි තමන්ට ඔනෑ විදියට පවත්වන්න නවත්වන්න බැහැ විපරිණාමය නිසා. ඒ කියන්නේ මේවා ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් පටන් ගත්ත මොහොතේ සිට සීග්‍රයෙන් නැති වෙලා යනවා. එමනිසා මේවට බැදීල හිත හිත ඉන්න වැඩක් නැහැ.

අනිච්ච -> මගේ සිතට මේ එන වේගය මට ඔනෑ විදියට පවත්තන්න, නවත්වන්න බැහැ

අනත්ත -> මේ දුක, එක වගේ තියෙන්නේ නැහැ, ඒක අවසාන වෙන්ව, විපරිණාමයට ලක් වෙන්ව

දුක්ක -> මේක ඇතුලට ගත්තොත් හිත කිලිටි වෙන්ව. එමනිසා අයෙමත් මේ දුකට මුහුණ දෙන්න වෙන්ව. එම නිසා මම මේ සිතුවිල්ල බදා ගන්නේ නැහැ. එකට නොබැදි මම නිදහස් වෙන්ව.

මේ සමත විපස්සනා පියවර දෙකෙන් මොහොතෙන්, මොහොතට එන දෙව්ෂ සිත් පලමුව ස්මතයට පත්කර, දෙවනුව උදුරා ඉවත් කිරීම.

ආශ්‍රිත ලිපි
 සමාධි
 බුද්ධඝෝෂ හිමි
 විදර්ශනා භාවනා ක්‍රමය-රේරුකානේ චන්දවිමල හිමි
 බුද්ධ දේශණාවේ පෙන්වා වදාළ භාවනාව යනු කුමක්ද? https://panhinda.sirisaddharmaya.net/category/21/
 යුගනද්ද භාවනාව Please Search in YOU TUBE

ප්‍රසිද්ධ බෞද්ධ භාවනා ගුරුවරු

ශ්‍රී ලංකාව

පූජ්‍ය කිරිබත්ගොඩ ඤාණානන්ද හිමි
පූජ්‍ය   කොට්ටාවේ සුමන හිමි
 පූජ්‍ය මාතර ඥානාරාම හිමි
 පූජ්‍ය   මීතිරිගල ධම්මාවාස හිමි
 පූජ්‍ය  කටුකුරුන්දේ ඤාණනන්ද හිමි
 පූජ්‍ය උඩඊරියගම ධම්මජීව හිමි
 පූජ්‍ය එල්ලාවල විජිතනන්ද හිමි
 මහා ප්‍රාඥ මීවනපලානේ සිරි ධම්මාලංකාර අරිහතුන් වහන්සේ https://panhinda.sirisaddharmaya.net/about/

ඉන්දියාව
 දීපා මා
 එස්. එන්. ගොයෙන්කා තුමා

තායි ලන්තය
 අජාන් මන්
 අජාන් චා
 අජාන් ලී ධම්මධරෝ
 අජාන් ජම්නියන්

බුරුමය
 මහාසී සයාඩෝ
 පණ්ඩිත සයාඩෝ

බෞද්ධ භාවනා


Šišanje (eng. clipping), promjena zvuka koja se događa kad je preglasan. Kad valni oblik izgleda kao da su mu vrhovi odrezani, ošišani, a da nisu glatki valovi, to je često pokazatelj šišanja.

Izvori

Obrada zvuka

Šišanje (obrada zvuka)


Behind the Screen este un film american de comedie din 1916 produs de Henry P. Caulfield și scris și regizat de Charlie Chaplin. În alte roluri interpretează actorii Eric Campbell și Edna Purviance.

Prezentare

Distribuție
 Charlie Chaplin - David (Goliath's assistant)
 Edna Purviance - The Girl
 Eric Campbell - Goliath (a stagehand)

Note

Legături externe

Vezi și
 Listă de filme de comedie din anii 1910
 Listă de filme americane de comedie
 Listă de filme americane din 1916
1916 în film
 Mutual Film

Filme din 1916
Filme regizate de Charlie Chaplin
Filme de comedie din anii 1910
Filme Mutual Film
Filme americane
Filme alb-negru
Filme mute
Filme de scurt metraj

Behind the Screen


قلعة الرحبة - الميادين (دير الزور)

 خان الرحبة - منطقة اثرية وقرية صغيرة في محافظة النجف بالعراق.

في اليمن

رحبة (توضيح)


was a village located in Satsuma District, Kagoshima Prefecture, Japan.

As of 2003, the village had an estimated population of 2,750 and the density of 47.72 persons per km2. The total area was 57.63 km2.

On October 12, 2004, Shimokoshiki, along with the city of Sendai, the towns of Hiwaki, Iriki, Kedōin and Tōgō, and the villages of Kamikoshiki, Kashima and Sato (all from Satsuma District), was merged to create the city of Satsumasendai.

Dissolved municipalities of Kagoshima Prefecture

Shimokoshiki, Kagoshima


Henry Pratt McKean Jr (né le  à Wenham, Massachusetts) est un mathématicien américain spécialisé dans les systèmes intégrables, les équations aux dérivées partielles, la physique mathématique et la théorie des probabilités.

Carrière
McKean étudie au Dartmouth College (Bachelor en 1952), en 1952/53 à l'Université de Cambridge en Angleterre et à l'Université de Princeton, où obtient son doctorat en 1955 avec William Feller (Sample functions and stable processes). De 1955 à 1957, il est instructeur à Princeton, en 1957/58 professeur invité à l'université de Kyoto et à partir de 1958 au Massachusetts Institute of Technology (MIT), où il devient professeur. En 1963/64, il est professeur invité à l'université Rockefeller, de 1964 à 1966 professeur au MIT, de 1966 à 1970 à l'Université Rockefeller et à partir de 1970 au Courant Institute of Mathematical Sciences de New York, où il est directeur adjoint et président  du département de mathématiques de 1984 à 1988 et directeur de 1988 à 1992. En 1979/80, il  est professeur invité au Balliol College de l'université d'Oxford.

Recherche
McKean travaille entre autres sur les processus stochastiques (mouvement brownien, processus de Markov, en partie avec Kiyoshi Itō), qu'il applique aussi très tôt aux stock-options, sur les modèles de la mécanique statistique (par exemple, il montre que la dualité du modèle bidimensionnel d'Ising est le résultat de la formule de sommation de Poisson) ; il publie des travaux sur l'équation de Boltzmann, et les systèmes intégrables comme l'équation de Hill (avec Pierre van Moerbeke, Eugene Trubowitz ), l'équation de Schrödinger non linéaire ou l'équation de Korteweg-de Vries et leur lien avec la géométrie algébrique. Avec Isadore M. Singer, il a également étudié la relation entre le spectre de l'opérateur de Laplace aux variétés et  leur courbure. Ce travail a eu une influence importante  en relation avec théorème de l'indice d'Atiyah-Singer.

Distinctions

McKean est membre de l'Académie nationale des sciences et de l'Académie américaine des arts et des sciences (1964). En 2007, il a reçu le prix Leroy P. Steele pour l'ensemble de son œuvre. Ses manuels ont également été mis en valeur lors de la remise du prix. En 1978, il est conférencier invité au Congrès international des mathématiciens d'Helsinki (Algebraic curves of infinite genus arising in the theory of nonlinear waves). Il est membre de l' American Mathematical Society .

Parmi ses cinquante doctorants il y a Michael Arbib, Harry Dym, Daniel W. Stroock, Eugene Trubowitz, , Pierre van Moerbeke et Victor Moll.

Publications (sélection)

Livres

 .
 .
 .
 .
 .
 .
Certains de ces livres ont aussi fait l'objet de rééditions.

Articles

Notes et références

Liens externes

Naissance en décembre 1930
Membre de l'American Mathematical Society
Membre de l'Académie américaine des arts et des sciences
Membre de l'Académie nationale des sciences
Lauréat du prix Leroy P. Steele
Professeur à l'université de New York
Professeur à l'université Rockefeller
Professeur au Massachusetts Institute of Technology
Mathématicien américain du XXe siècle

Henry McKean


Vossia, monotipski biljni rod čiji je jedini predstavnik V. cuspidata, trajnica iz porodice trava raširena po tropskoj Africi i u Aziji od Assama do Indokine. Dio je podtribusa Rhytachninae

Po životnom obliku može biti helofit i hemikriptofit.

Sinonimi
 Ischaemum cuspidatum Roxb.
 Ischaemum ensiforme Buch.-Ham. ex Wall.
 Vossia procera Wall. & Griff.

Izvori

 Rhytachninae
Flora Angole
Flora Burkine Faso
Flora Burundija
Flora Čada
Flora DR Konga
Flora Gane
Flora Kameruna
Flora Mauritanije
Flora Mjanmara
Flora Namibije
Flora Nigera
Flora Nigerije
Flora Republike Kongo
Flora Ruande
Flora Senegala
Flora Sijera Leonea
Flora Srednjoafričke Republike
Flora Tajlanda
Flora Vijetnama

Vossia


Romantic Comedy es una obra de teatro de Bernard Slade, que data de 1979. En España, fue estrenada en 1983 bajo el nombre de La chica del asiento de atrás.

Argumento
Paul, es un excelente y prestigioso autor de teatro que el mismo día que va a casarse con su novia Lonik, recibe la visita de Penelope, una bella joven que le expone sus deseos de escribir teatro. Con el paso del tiempo, y gracias a la ayuda de Paul, Penelope se convertirá también en una aclamada autora teatral. Paul, que se ha enamorado locamente de ella, se divorciará de su mujer para poder permanecer a su lado, pero lo que no sabe es que Penelope también dispone de una relación con un joven e inconformista periodista llamado Leo.

Representaciones destacadas
Ethel Barrymore Theatre, Broadway, 8 de noviembre de 1979. Estreno mundial
 Dirección: Joseph Hardy.
 Intérpretes: Mia Farrow (Phoebe Craddock), Anthony Perkins (Jason Carmichael), Carole Cook (Blanche Dailey), Holly Palance (Allison St. James), Greg Mullavey (Leo Janowitz), Deborah May (Kate Mallory)
 Teatro Infanta Isabel , Madrid, 29 de septiembre de 1983.
 Dirección: Arturo Fernández.
 Escenografía: Fernando Viñas.
 Intérpretes: Arturo Fernández, Victoria Vera sustituida por Lola Muñoz, Paula Martel, Trini Alonso.

Referencias

Obras de teatro de Estados Unidos
Obras de teatro del siglo XX
Obras de teatro en inglés
Obras de teatro de 1979

Romantic Comedy


Brookland es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Folkestone and Hythe, en el condado de Kent (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Brookland tiene una superficie de 9,72 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Brookland tenía 453 habitantes (49,89% varones, 50,11% mujeres) y una densidad de población de 46,6 hab/km². El 19,21% eran menores de 16 años, el 71,74% tenían entre 16 y 74 y el 9,05% eran mayores de 74. La media de edad era de 44,18 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 22,13% estaban solteros, el 62,57% casados y el 15,3% divorciados o viudos.

El 95,58% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 2,43% de la población, mientras que el 1,99% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 99,33% eran blancos y el 0,67% mestizos. El cristianismo era profesado por el 81,32% y cualquier otra religión, salvo el budismo, el hinduismo, el judaísmo, el islam y el sijismo, por el 0,66%. El 10,77% no eran religiosos y el 7,25% no marcaron ninguna opción en el censo.

197 habitantes eran económicamente activos, 189 de ellos (95,94%) empleados y 8 (4,06%) desempleados. Había 187 hogares con residentes, 4 vacíos y 4 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Kent
Parroquias civiles de Kent

Brookland (Kent)


Nowo-Doroschny (, ) ist ein Ort in der russischen Oblast Kaliningrad. Er gehört zur kommunalen Selbstverwaltungseinheit Stadtkreis Gurjewsk im Rajon Gurjewsk.

Geographische Lage
Nowo-Doroschny liegt sechs Kilometer südlich des Stadtzentrums von Kaliningrad (Königsberg) unmittelbar an der Grenze zwischen dem Rajon Gurjewsk und dem Moskauer Rajon der Stadt Kaliningrad in der Nähe der Regionalstraße 27A-008. Eine Bahnanbindung besteht nicht.

Geschichte
Das vor 1837 Karschau, dann bis 1946  – mit Namenszusatz – Hoch Karschau (zur Unterscheidung der Nachbarorte Groß Karschau und Klein Karschau, heute nicht mehr existent) genannte Gutsdorf wurde 1874 in den Amtsbezirk Ponarth (russisch: Dimitrowo, heute Stadtteil von Kaliningrad) eingegliedert und gehörte somit zum Landkreis Königsberg (Preußen) (1939 bis 1945 Landkreis Samland) im Regierungsbezirk Königsberg der preußischen Provinz Ostpreußen.

Der Amtsbezirk Ponarth wurde 1906 aufgelöst, und der Gutsbezirk Hoch Karschau wurde in den Amtsbezirk Groß Karschau eingegliedert. Im Jahre 1910 lebten in Hoch Karschau 78 Menschen.

Am 15. November 1928 verlor Hoch Karschau seine Eigenständigkeit und wurde mit dem Nachbargutsdorf Groß Karschau in die Landgemeinde Godrienen (heute russisch: Laskino) eingemeindet. Der Amtsbezirk Groß Karschau wurde 1931 in "Amtsbezirk Godrienen" umbenannt.

Infolge des Zweiten Weltkrieges kam Hoch Karschau mit dem nördlichen Ostpreußen zur Sowjetunion. Der verfallene Ort wurde später neu besiedelt und erhielt den russischen Namen Nowo-Doroschny. Er gehörte zunächst zum Dorfsowjet Nowomoskowski selski Sowet und von 2008 bis 2013 zur Landgemeinde Nowomoskowskoje selskoje posselenije. Seither gehört Nowo-Doroschny zum Stadtkreis Gurjewsk.

Kirche
In Hoch Karschau lebte vor 1945 eine überwiegend evangelische Bevölkerung. Das Dorf war in das Kirchspiel Haffstrom eingepfarrt, das zum Kirchenkreis Königsberg-Land I innerhalb der Kirchenprovinz Ostpreußen der Kirche der Altpreußischen Union gehörte. Heute liegt Nowo-Doroschny im Einzugsbereich der Auferstehungskirche in Kaliningrad (Königsberg) innerhalb der Propstei Kaliningrad der Evangelisch-lutherischen Kirche Europäisches Russland (ELKER).

Weblinks
 Nowo-Doroschny bei bankgorodov.ru

Einzelnachweise

Ort im Rajon Gurjewsk (Kaliningrad)

Nowo-Doroschny


Andris Vecumnieks (né le 7 juin 1964) est un compositeur, chef d'orchestre et conférencier letton à l'Académie de musique lettone Jāzeps Vītols, à l'école de musique , au lycée de musique PIKC NMV Emīls Dārziņš et à l'Académie lettone de la culture.

Biographie
Andris Vecumnieks est né le 7 juin 1964 à Riga. Il est diplômé de la classe de composition du Conservatoire d'État de Lettonie (1987), puis de l'Académie de musique de Lettonie Jāzeps Vītols avec Pēteris Plakidis - maîtrise en composition (1992) et études de maîtrise au Royal College of Music de Stockholm avec Sven-David Sandström (1993). Diplômé de la classe de direction d'orchestre de l'Opéra et de l'Orchestre symphonique de Viesturs Gailis (2001), il  participe à plusieurs classes de maîtres internationales de direction d'orchestre. Il obtient un doctorat en sciences de l'art à l'Académie lettone de la culture (dans la sous-branche Théorie culturelle) (2015).

Ces dernières années, le travail du chef d'orchestre de l'Orchestre Andris Vecumnieks devient de plus en plus important, jusqu'en 2017/2018. Pour la saison 2012-2014, il est chef d'orchestre de l'Orchestre symphonique JVLMA, directeur artistique de l'orchestre de chambre Sinfonia Concertante et conseiller artistique du LNSO (2012-2014). Il dirige l'EDMS Symphony Orchestra (depuis 1997), avec le ballet Silfida LNO (2001) d'Herman Severin Levenscheld. Chef d'orchestre accompagnant le concours international Unga Artisten (Suède) (2000, 2001), il  collabore également avec l'Orchestre symphonique de Liepāja, l'Orchestre à vent professionnel de Riga, l'Orchestre à vent des jeunes de Lettonie, l'Orchestre philharmonique de chambre, l'Orchestre de chambre New Riga, l'Orchestre symphonique du théâtre académique d'opéra et de ballet de Novossibirsk, l'Orchestre de chambre d'État de Bakou, l'Orchestre d'Omsk. Il donne des concerts en Lettonie, Lituanie, Russie, Allemagne, Azerbaïdjan, Géorgie, Ouzbékistan, Suède, etc.

Il participe à des concours internationaux de composition, remportant des prix dans des concours lettons de chœur et de musique de chambre. Il est diplômé du Concours international de direction d'orchestre Sergei Prokofiev IV (Saint-Pétersbourg, 2003). JVLMA a reçu la bourse Mara Dole (2009). Ses œuvres sont jouées en Lettonie, en Russie, en Allemagne, en Ouzbékistan, aux États-Unis, en France, au Luxembourg, etc.

Il donne des rapports et des conférences lors de cours de perfectionnement professionnel et de conférences scientifiques dans les universités lettones, participe à des conférences internationales sur l'enseignement supérieur en Lettonie et en Europe, participe à des commissions de jury de concours d'art en Lettonie et à l'étranger, et est un expert de diverses institutions culturelles lettones. Il est membre de l'Union des compositeurs lettons (LKS) depuis 1998. - Président du Conseil de LKS. Depuis 2011, il est président du conseil d'administration de l'association Jāzeps Vītols (JVB).

Activité pédagogique
Il est professeur de longue date à l'école de musique Emils Darzins, y occupe d'importantes fonctions administratives, notamment comme chef du département pédagogique et du département théorique (1991-1999), et directeur par intérim de l'école (1998-1999). Depuis 1997, il est maître de conférences à JVLMA (depuis 2005 - professeur associé), doyen de JVLMA (1999-2002) et vice-recteur pour les travaux académiques (2002-2008). Depuis 1994, il travaille à l'école de musique Pāvuls Jurjānis, où il enseigne la littérature musicale, la composition et la direction d'orchestre.

Sinfonia C
La troisième et plus grande symphonie d'Andris Vecumnieks, Sinfonia C, est créée le 27 janvier 2017. Elle est dédiée au Liepāja Bell Ensemble Campanella et à l'Orchestre symphonique de Liepāja, dirigé par Atvars Lakstīgala. Cette symphonie est instrumentale pour orchestre à cordes, 4 flûtes, 4 clarinettes et un ensemble de cloches.

Il s'agit de la troisième symphonie de l'œuvre de Vecumnieks, mais au lieu de nombres consécutifs, il les numérote avec des lettres qui dénotent en même temps la tonalité de la symphonie. , affirme-t-il. Dans une interview avec Latvijas Radio 3 Klasika, il déclare qu'il aime vraiment se citer lui-même et les autres, mais chaque fois qu'il cite, il raccourcit le contenu donné.

La symphonie en une pièce est basée sur la toute première composition d'Andris Vecumnieks - une mélodie qu'il a composée à l'âge de sept ans.

Publications scientifiques publiées
 Vecumnieks, A. Sid dans Juris Carlson's Music // In the History of Theatre and Drama, comp. S. Radzobe - Riga : LU Academic Publishing House, 2011, 243–251
 Vecumnieks, A. Juris Carlson's Symphonic Vision Evening in the Context of Regional Identity // Collection Art and Music in Cultural Discourse. 1. Matériaux de la conférence scientifique et pratique internationale. - Rēzekne : Maison d'édition du Collège universitaire de Rēzekne, 2012, 129-138
 Vecumnieks, A. Aspects de la théâtralité dans l'analyse musicale. Music Science Today: Constant and Changing // Dans la collection d'articles scientifiques V. - Daugavpils: Academic Publishing House of the University of Daugavpils Saule, 2013, 265-279
 Vecumnieks, A. Kurpniece, B. Totalitarisme et musique dans le contexte du 20e siècle // Collection Art et musique dans le discours culturel. 2. Matériaux de la conférence scientifique et pratique internationale. - Rēzekne : Rēzekne University Press, 2013, 104-116
 Vecumnieks, A. Personnification des images dans la musique pour enfants dans le contexte des œuvres de S. Prokofiev, P. Plakida, J. Carlson // Collection Art et musique dans le discours culturel. 3. Matériaux de la conférence scientifique et pratique internationale. - Rēzekne : Maison d'édition de l'établissement d'enseignement supérieur de Rēzekne, 2014, 157-166
 Vecumnieks, A. Diversity of Drama in Juris Carlson's Instrumental Concerts // Dans la collection Music Science Today: Constant and Changing. Recueil d'articles scientifiques VI. - Daugavpils : Maison d'édition académique de l'Université Daugavpils Saule, 2014, 149-162
 Vecumnieks, A. Theatricality of Jurassic Carlson's Sacred Music // Dans la collection Music Science Today: Constant and Changing. Recueil d'articles scientifiques VII. - Daugavpils : Maison d'édition académique de l'Université Daugavpils Saule, 2015, 312-329
 Vecumnieks, A. Juris Carlson Théâtre instrumental, vocal et choral // Collection Art et musique dans le discours culturel. 4. Matériaux de la conférence scientifique et pratique internationale. - Rēzekne : Maison d'édition de l'établissement d'enseignement supérieur de Rēzekne, 2015, 58-69

Discographie
 Prélude et Fugue pour orchestre symphonique / Orchestre symphonique national de Lettonie, direction Ainārs Rubiķis - 5 min 28 s [extrait] // Nouvelle Musique de Lettonie 2009 - 2009, LMIC 020
 Cadenza pour saxophone et piano / Oskars Petrauskis, Raimonds Petrauskis - 6 min 40 s // Mia - Greenriver Music, 2010
 Quasi Carmen pour piano / Diana Baibus-Zandberg - 4 min 40 s // Dreams of Spain - 2011, Diana Zandberg, [sn ].

Liens externes

Compositeur letton
Naissance à Riga
Naissance en juin 1964

Andris Vecumnieks


Sian Mary Williams (; born 28 November 1964) is a Welsh journalist, current affairs presenter, and psychologist.

From 2001 until 2012, Williams regularly presented weekday editions of BBC Breakfast as well as all main news bulletins on BBC One. She presented two series of BBC One's discussion programme Sunday Morning Live from 2014 until 2015.

Since January 2016, she has been the main presenter of 5 News at 5. In March 2022 ITN announced Williams was to leave her daily presenting role. Williams said in the announcement she planned to continue with some broadcasting projects, but also devote more time to "delivering psychological support". Williams is a registered counselling psychologist with the Health and Care Professionals Council.

Early life
Williams was born in Paddington, London, to Welsh parents and was brought up in Eastbourne, East Sussex. Her mother, Katherine Rees, was from Llanelli and had moved to London to become a nurse. Williams' father was from Swansea, and his family had been farmers in Glamorgan. He was a journalist, working first in print and later in radio. Williams has two younger twin brothers. She gained a BA degree in English and History from Oxford Polytechnic (now Oxford Brookes University), and studied critical journalistic writing at the University of Rhode Island. In 2012, Williams began training in psychology, gaining an MSc degree from the University of Westminster, and was awarded a doctorate in counselling psychology in 2021 from City, University of London after working in the NHS and elsewhere.

Career
Williams joined the BBC in 1985 and began working as a reporter and producer for BBC Local Radio stations in Liverpool, Sheffield, Leeds and Manchester. From 1990 to 1997, she was editor for BBC Radio 4's The World at One and PM programmes. Williams was also a programme editor for a number of news and election specials across Radio 4 and BBC Radio 5 Live.

Prior to the channel's launch in 1997, Williams joined BBC News 24 as an output editor. During screen tests for potential presenters, one applicant became unwell and Williams was asked to step into the role. Producers were impressed with her performance and they offered her the prime presenting slot of 4:00 pm to 7:00 pm alongside Gavin Esler. She remained with the channel for nearly two years before joining BBC One's Six O'Clock News in 1999 as Special Correspondent. She became a relief presenter of the bulletin and in 2001 she became its main Friday presenter during Fiona Bruce's maternity leave. Williams also became a main presenter of the BBC One weekend news bulletins.

Williams joined BBC Breakfast on 12 January 2001 as a relief presenter, initially presenting on Friday–Sunday alongside Darren Jordon, to cover for main presenter, Sarah Montague, and then later with Jeremy Bowen, to cover for Sophie Raworth. She also regularly deputised on both the Six O'Clock News and the One O'Clock News during this period. In 2004, Williams covered for Raworth on the Six O'Clock News during her maternity leave, co-presenting with George Alagiah, and the following year, reported from Sri Lanka and Thailand on the 2004 Indian Ocean earthquake and from Pakistan on the Kashmir earthquake.

In May 2005 she was confirmed as the main female presenter of BBC Breakfast, presenting initially with Dermot Murnaghan and then Bill Turnbull from 2008. Williams left BBC Breakfast on 15 March 2012 after the programme's production team was relocated to Salford. In 2012 she rejoined BBC Radio 4 to co-present Saturday Live.

Williams has presented programmes outside of news and current affairs including The One Show, Big Welsh Challenge, Now You're Talking and City Hospital. In 2010, Williams was a reporter for Watchdog. In 2013, she hosted Your Money, Their Tricks with Nicky Campbell and Rebecca Wilcox. Williams also presented a three-part interview series for BBC One Wales titled The Sian Williams Interview featuring Tanni Grey-Thompson, Suzanne Packer and Siân Phillips.

In June 2014, Williams became the new presenter of Sunday Morning Live, BBC One's religious and ethical debating programme. She presented the programme for two series before stepping down and being replaced by Naga Munchetty in June 2016.

On 5 November 2015, Williams announced she would be leaving the BBC to become the new main presenter of 5 News. She presented her first 5 News bulletin on 4 January 2016. From 2017 to 2021 she co-presented Save Money: Good Health alongside Ranj Singh on ITV. and 'Secrets of your Supermarket Food on C5. Since 2021 Williams has presented a dedicated weekly mental health slot on 5 News called "Mind Matters with Dr Sian", bringing positive awareness to issues like autism, ADHD, anxiety and depression. In March 2022 ITN announced Williams was to leave her daily presenting role at 5 News but would continue to front "Mind Matters". Williams said in the announcement she planned to continue with some broadcasting projects, but also devote more time to "delivering psychological support".

In 2022, it was announced that she would be the new presenter of BBC Radio 4's Life Changing programme;
 this series began in October.

Other work
Williams was president of TRIC (Television and Radio Industries Club) for 2008–09 and won the title of Best Presenter in 2012 and 2013. She became an Honorary Fellow of the University of Cardiff in July 2012. and was awarded the title of Doctor of Arts of Oxford Brookes University in 2017 in recognition of her outstanding contribution to the pursuit of academic excellence.

In 2016, Williams wrote a book on dealing with adversity; Rise: Surviving and Thriving after Trauma.

Personal life
In February 1991, Williams married Neale Hunt, a former director of advertising firm McCann Erickson, with whom she has two sons. Following the couple's divorce, Williams married Paul Woolwich in 2006, with whom she has a son and a daughter and also a stepdaughter. After giving birth to her third son in October 2006 she later disclosed in an interview that she received two litres of blood following complications.

Williams ran the 2001 New York City Marathon and spent several days recovering in hospital from hyponatraemia. After several years not participating in running, she completed the Virgin London Marathon in 2013 and 2018.

During filming for the BBC's Coming Home in November 2010, Williams discovered she was the first member of her family to have been born outside Wales in 350 years of her known family tree.

Health
In May 2016, Williams revealed she had undergone a double mastectomy after being diagnosed with breast cancer. She told Woman and Home magazine that she was diagnosed in 2014, a week after her 50th birthday. She said she had always thought she was healthy as she "did all the right things – I was a green tea drinker, a salmon eater, a runner". She said her main fear was not seeing her two youngest children grow up.

Filmography
City Hospital
BBC Breakfast (2001–2012) – Co-presenter
Watchdog (2010) – Reporter
Crimewatch (2012, 2015) – Stand-in presenter
Your Money Their Tricks (2013) – Co-presenter
The Sian Williams Interview – Presenter
Sunday Morning Live (2014–2015) – Presenter
5 News at 5 (2016–2022) – Anchor
Save Money: Lose Weight (2017) – Co-presenter
Save Money: Good Health (2017–present) – Co-presenter
Secrets of Your Supermarket Food (2018–present) - Presenter

References

External links
 Official website

Sian Williams at BBC News Online

1964 births
5 News presenters and reporters
Alumni of Liverpool John Moores University
Alumni of Oxford Brookes University
BBC newsreaders and journalists
Living people
People from Paddington
People from Southwark
Welsh journalists
Welsh women journalists
Welsh-speaking journalists
Psychotherapists
British psychologists

Sian Williams


An Arisaema rubrirhizomatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hen Li ngan Jin Murata. An Arisaema rubrirhizomatum in nahilalakip ha genus nga Arisaema, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arisaema

Arisaema rubrirhizomatum


චැසිය (), යනු මෝටර් රථ වල අභ්‍යන්තර කොටසකි.

මෝටර් රථ තාක්ෂණය

චැසිය


Weston es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Stafford, en el condado de Staffordshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Weston tiene una superficie de 3,64 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Weston tenía 849 habitantes (49,12% varones, 50,88% mujeres) y una densidad de población de 233,24 hab/km². El 18,49% eran menores de 16 años, el 76,33% tenían entre 16 y 74, y el 5,18% eran mayores de 74. La media de edad era de 41,4 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 16,76% estaban solteros, el 66,62% casados, y el 16,62% divorciados o viudos.

Según su grupo étnico, el 98,24% de los habitantes eran blancos, el 1,06% mestizos, el 0,35% negros, y el 0,35% de cualquier otro salvo asiáticos o chinos. La mayor parte (96,11%) eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 1,42% de la población, mientras que el 2,48% había nacido en cualquier otro lugar. El cristianismo era profesado por el 82,63%, el budismo por el 0,35%, y cualquier otra religión, salvo el hinduismo, el judaísmo, el islam y el sijismo, por el 0,35%. El 10,8% no eran religiosos y el 5,87% no marcaron ninguna opción en el censo.

Había 347 hogares con residentes, 13 vacíos, y 3 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Staffordshire
Parroquias civiles de Staffordshire

Weston (Staffordshire)


Pázmánd é um município da Hungria, situado no condado de Fejér. Tem  de área e sua população em 2015 foi estimada em 2.157 habitantes.

Localidades de Fejér

Pázmánd


STS-41-D (formerly STS-14) was the 12th flight of NASA's Space Shuttle program, and the first mission of Space Shuttle Discovery. It was launched from Kennedy Space Center, Florida, on August 30, 1984, and landed at Edwards Air Force Base, California, on September 5, 1984. Three commercial communications satellites were deployed into orbit during the six-day mission, and a number of scientific experiments were conducted, including a prototype extendable solar array that would eventually form the basis of the main solar arrays on the International Space Station (ISS).

The mission was delayed by more than two months from its original planned launch date, having experienced the Space Shuttle program's first launch abort at T-6 seconds on June 26, 1984.

Crew

Crew seat assignments

Mission background
The launch was originally planned for June 25, 1984, but because of a variety of technical problems, including rollback to the Vehicle Assembly Building (VAB) to replace a faulty Space Shuttle Main Engine (SSME), the launch was delayed by over two months. The June 26, 1984, launch attempt marked the first time since Gemini 6A that a crewed spacecraft had experienced a shutdown of its engines just prior to launch.

June 1984 launch attempt
During the June 26, 1984, launch attempt, there was a launch abort at T–6 seconds, followed by a pad fire about ten minutes later. Because the center engine had not started when the abort was triggered, confusion ensued as the flight controllers were unable to verify its state:

Commentary: "We have a cut off".
"NTD [NASA Test Director] we have a RSLS [Redundant Set Launch Sequencer] abort".

Commentary: "We have an abort by the onboard computers of the orbiter Discovery".
"Break break, break break, GLS [Ground Launch Sequencer] shows engine one not shut down".
"OK, PLT [pilot]?"
"CSME [Space Shuttle Main Engines] verify engine one".
"You want me to shut down engine one?"
"We do not show engine start on one".
"OTC [Orbiter test conductor] I can verify shutdown on verify on engine one, we haven't start prepped engine one".
"All engines shut down I can verify that".

Commentary: "We can now verify all three engines have been shut down".
"We have red lights on engines two and three in the cockpit, not on one".
"All right, CSME verify engine one safe for APU [auxiliary power unit] shutdown".
"If I can verify that?"
"OTC GPC [General Purpose Computer] go for APU shutdown".

Mission Specialist Steve Hawley was reported as saying following the abort: "Gee, I thought we'd be a lot higher at MECO (Main Engine Cut-Off)!". About ten minutes later, the following was heard on live TV coverage:

"We have indication two of our fire detectors on the zero level; no response. They're side by side right next to the engine area. The engineer requested that we turn on the heat shield fire water which is what could be seen spraying up in the vicinity of the engine bells of Discoverys three main engines".

While evacuating the shuttle 20 minutes later, the crew was doused with water from the pad deluge system, which was activated due to a hydrogen fire on the launch pad caused by the free hydrogen (fuel) that had collected around the engine nozzles following the shutdown and engine anomaly. Because the fire was invisible to humans, had the astronauts used the normal emergency escape procedure across the service arm to the slidewire escape baskets, they would have run into the fire.

Changes to procedures resulting from the abort included more practicing of "safing" the orbiter following aborts at various points, the use of the fire suppression system in all pad aborts, and the testing of the slidewire escape system with a real person (Charles F. Bolden Jr.). It emerged that launch controllers were reluctant to order the crew to evacuate during the STS-41-D abort, as the slidewire had not been ridden by a human.

Examination of telemetry data indicated that the engine malfunction had been caused by a stuck valve that prevented proper flow of LOX into the combustion chamber.

Mission summary
STS-41-D launched on 08:41:50 a.m. EDT on August 30, 1984, after a six-minute, fifty-second delay when a private aircraft flew into the restricted airspace near the launch pad. It was the fourth launch attempt for Discovery. Because of the two-month delay, the STS-41-F mission was canceled (STS-41-E had already been canceled), and its primary payloads were included on the STS-41-D flight. The combined cargo weighed over , a record for a Space Shuttle payload up to that time.

The six-person flight crew consisted of Henry W. Hartsfield Jr., commander, making his second shuttle mission; pilot Michael L. Coats; three mission specialists – Judith A. Resnik, Richard M. Mullane and Steven A. Hawley; and a payload specialist, Charles D. Walker, an employee of McDonnell Douglas. Walker was the first commercially sponsored payload specialist to fly aboard the Space Shuttle. Resnik became the second American woman to fly any NASA space mission, after Sally K. Ride.

Primary cargo of Discovery consisted of three commercial communications satellites: SBS-4 for Satellite Business Systems, Telstar 302 for Telesat of Canada, and Syncom IV-2, or Leasat-2, a Hughes-built satellite leased to the U.S. Navy; all three were Hughes-built satellites. Leasat-2 was the first large communications satellite designed specifically to be deployed from the Space Shuttle. All three satellites were deployed successfully and became operational.

Another payload was the OAST-1 solar array, a device  wide and  high, which folded into a package  deep. The array carried a number of different types of experimental solar cells and was extended to its full height several times during the mission. At the time, it was the largest structure ever extended from a crewed spacecraft, and it demonstrated the feasibility of large lightweight solar arrays for use on future orbital installations, such as the International Space Station (ISS).

The McDonnell Douglas-sponsored Continuous Flow Electrophoresis System (CFES) experiment, using living cells, was more elaborate than the one flown on previous missions, and payload specialist Walker operated it for more than 100 hours during the flight. A student experiment to study crystal growth in microgravity was also carried out. The highlights of the mission were filmed using an IMAX motion picture camera, and later appeared in the 1985 documentary film The Dream is Alive. On September 3, 1984, concern arose over the formation of ice on the waste dump nozzle of the shuttle. The cause was an obstruction in the shuttle's external wastewater dumping system that caused a  "pee-sicle" to form during the mission; Hartsfield removed it with the Remote Manipulator System (Canadarm) the following day.

The mission lasted 6 days, 0 hour, 56 minutes, and 4 seconds, with landing taking place on Runway 17 at Edwards Air Force Base at 06:37:54 a.m. PDT on September 5, 1984. During STS-41-D, Discovery traveled a total of  and made 97 orbits. The orbiter was transported back to KSC on September 10, 1984. Ominously, STS-41-D was the first Shuttle mission in which blow-by damage to the SRB O-rings was discovered, with a small amount of soot found beyond the primary O-ring. Following the Challenger disaster, Morton Thiokol engineer Brian Russell called this finding the first "big red flag" on SRB Joint and O-ring safety.

Launch attempts

Mission insignia
The 12 stars within the blue field indicate the flight's original numerical designation as STS-12 in the Space Transportation System's mission sequence. A representation of Discovery's namesake is manifested in a sailing ship, which is linked to the Shuttle (with the OAST solar array in the payload bay) via a red, white, and blue path, signifying its maiden voyage.

Wake-up calls
NASA began a tradition of playing music to astronauts during the Project Gemini, and first used music to wake up a flight crew during Apollo 15. Each track is specially chosen, often by the astronauts' families, and usually has a special meaning to an individual member of the crew, or is applicable to their daily activities.

Gallery

See also

 List of human spaceflights
 List of Space Shuttle missions

References

External links
 STS-41-D mission summary NASA
 STS-41-D National Space Transportation Systems Program Mission Report NASA
 STS-41-D video highlights
 The Dream is Alive (1985) IMDb
 https://www.nasa.gov/mission_pages/shuttle/shuttlemissions/archives/sts-41B.html

1984 in spaceflight
1984 in the United States
Space Shuttle missions
Edwards Air Force Base
1984 in science
Spacecraft launched in 1984
Spacecraft which reentered in 1984
August 1984 events
September 1984 events

STS-41-D


Stjepan Vladimir Letinić (Savar, Dugi otok, 19. rujna 1935.  23. travnja 2018.), hrvatski agronom, književnik (pjesnik) i novinar.

Životopis
Rodio se u Savru na Dugom otoku 19. rujna 1935. g.

Od 1944. do 1946. godine bio je sudionikom zbjega u El Shattu. Nakon toga s roditeljima seli u Vinkovce. Završio je studij agronomije u Osijeku. Kao člana Matice hrvatske i sudionika Hrvatskoga proljeća progonio ga je jugokomunistički režim, što je potrajalo sve do 90-ih godina prošloga stoljeća. Godine 1991. postaje dragovoljcem Domovinskoga rata. Nekoliko puta ranjen.

.

Djela
Objavio je zbirke poezije:
 Mirte i maestrali (1967.)
 Zaljubljeni vidici (1968.)
 Čempresi u rodnom selu (1968.)
 Naga snoviđenja (1969.)
 Gravitacije (1974.)
 Peludi (1975.)
 Rastrožbe (1982.)
 Bojovnički psalmi (1995.)

Nagrade i priznanja
Dobio je 1997. Plaketu sv. Kvirina za inicijativu pokretanja Kvirinovih poetskih susretâ.
Zastupljen u antologiji hrvatske ratne lirike U ovom strašnom času.

Izvori

Dugi otok
Hrvatski pjesnici
Hrvatski novinari
Hrvatski agronomi

Stjepan Vladimir Letinić


Les lignes de bus ETUSA de 600 à 699 constituent une série de lignes que l'Entreprise de transport urbain et suburbain d'Alger exploite à Alger et dans sa banlieue.

Lignes 600 à 699

Lignes 600 à 609

Lignes 610 à 619

Lignes 620 à 629

Lignes 630 à 639

Lignes 640 à 649

Lignes 650 à 659

Lignes 670 à 679

Lignes 680 à 689

Lignes 690 à 699

Provenance des données
Les données sur les numéros de lignes et les trajets de celles-ci proviennent des plans de lignes de l'ETUSA et de l'AOTU-A.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Transport à Alger

Lien externe
 Site web de l'ETUSA

Alger

Lignes de bus ETUSA de 600 à 699


Mark Barr McClellan (born June 26, 1963) is the director of the Robert J Margolis Center for Health Policy and the Margolis Professor of Business, Medicine and Health Policy at Duke University. Formerly, he was a senior fellow and director of the Health Care Innovation and Value Initiative at the Engelberg Center for Health Care Reform at The Brookings Institution, in Washington, D.C. McClellan served as commissioner of the United States Food and Drug Administration under President George W. Bush from 2002 through 2004, and subsequently as administrator of the Centers for Medicare and Medicaid Services from 2004 through 2006.

Education

After graduating from the University of Texas in 1985 majoring in English, Biology, and Plan II, he earned his M.D. degree from the Harvard-MIT Division of Health Sciences and Technology in 1992 and his Ph.D. in economics from MIT in 1993. He also earned a Master of Public Administration degree from Harvard Kennedy School in 1991.  He completed his residency training in internal medicine at Brigham and Women's Hospital, and he is board-certified in internal medicine. McClellan's research studies have addressed measuring and improving the quality of health care, the economic and policy factors influencing medical treatment decisions and health outcomes, estimating the effects of medical treatments, technological change in health care and its consequences for health and medical expenditures, and the relationship between health and economic well-being. He has twice received the Arrow Award for Outstanding Research in Health Economics.

Career

In government
From 1998 to 1999, McClellan served as deputy assistant secretary of the Treasury for Economic Policy, where he supervised economic analysis and policy development on a wide range of domestic policy issues.

During 2001 and 2002, McClellan served in the White House. He was a member of the president's Council of Economic Advisers, where he advised on domestic economic issues. He also served during this time as a senior policy director for health care and related economic issues for the White House.

McClellan served as commissioner for the Food and Drug Administration (FDA) beginning November 14, 2002, becoming the first economist to hold that position. Originally from Austin, Texas, he is the brother of former White House Press Secretary Scott McClellan and the son of Texas comptroller Carole Keeton Strayhorn and attorney Barr McClellan.

He was administrator for the Centers for Medicare and Medicaid Services in the United States Department of Health and Human Services from 2004 to 2006. In this position, he was responsible for administering the Medicare and Medicaid programs, including Medicare Part D, the prescription drug benefit program engendered by the Medicare Prescription Drug, Improvement, and Modernization Act.

Following the resignation of Health & Human Services Secretary Tommy Thompson in 2004, McClellan was mentioned as a possible replacement, but President Bush ultimately nominated former Utah governor Mike Leavitt. On September 5, 2006, McClellan announced his resignation from his post in the department. He told The Associated Press he would be leaving the agency in about five weeks and would probably work for a think tank where he could write about improving health care in the United States.

In 2007, he was appointed as the chair of the Reagan-Udall Foundation, a public-private partnership between the U.S. Food and Drug Administration and industry.

In academia

Previously, McClellan was associate professor of economics at Stanford University, associate professor of medicine at the Stanford University School of Medicine, a practicing internist, and director of the Program on Health Outcomes Research at Stanford University. He was also a research associate of the National Bureau of Economic Research and a visiting scholar at the American Enterprise Institute. Additionally, he was a member of the National Cancer Policy Board of the National Academy of Sciences, associate editor of the Journal of Health Economics, and co-principal investigator of the Health and Retirement Study (HRS), a longitudinal study of the health and economic well-being of older Americans.

Publications

Hospital Reimbursement Incentives:  An Empirical Analysis
Published in 1997 in the Journal of Economics and Management Strategy, McClellan's paper serves as a review and analysis of provider payment incentives resulting from the Medicare prospective payment system (PPS). Implemented in the 1980s, PPS was intended to incentivize hospitals to drive down costs by limiting the use of costly technologies that added little benefit.  The hallmark of the program is the use of fixed payments via diagnosis-related groups (DRGs) in a prospective manner based on diagnosis at the time of admission. McClellan suggests that PPS may not optimally incentivize cost sharing among insurers and health providers due to the income effect by which hospitals may seek out particular diagnoses with higher reimbursement rates, akin to skimming in the insurance arena. Conversely, retrospective cost sharing allows for possible supply induced demand, minimizing the hospital's incentive to decrease resource utilization and costs in more complicated cases.

This paper presents an econometric model to summarize these reimbursement incentives, present information on cost sharing and generosity in the PPS model, and discuss the implications of these findings.  McClellan points out repeatedly that the PPS has increasingly permitted more retrospective adjustments to the payments.  This has been primarily driven through outliers and treatment-driven DRG's developed during the admission, rather than diagnosis-driven DRG's identified at the time of admission.  Outlier payments allow for supplemental payments for unusually lengthy or expensive admissions and make up no more than 5% of all hospital admissions. The author considers the increase in case mix index, a measure of the intensity of care delivered, to have the most important influence on overall PPS payments.  He adds that these retrospective adjustments may be hampering the program's effectiveness in implementing cost sharing.  McClellan's model allows individual aspects of PPS to be evaluated for their contribution to cost sharing rates and reimbursement variance.  He used linear regression to approximate how the cost sharing reimbursement is derived, using fixed and variable components.  Lower costs equaled lower reimbursement; however, higher costs led to higher reimbursements only if the costs were driven by a procedure.  This was most true for men aged 65 to 69 with surgery requiring ICU care and an increased length of stay.  Generosity estimates indicate that virtually all hospitals do some cost sharing. Higher generosity is usually associated with greater retrospective limits on cost sharing.  In the 1990s, high-tech hospitals saw more generous reimbursements and were more likely to survive, whereas for-profit hospitals were more likely to exit the market.

In summary, the Medicare "Prospective" Payment System has multiple retrospective factors that limited cost sharing in 1990.  McClellan's review serves as a harbinger of current attempts to model a health care reimbursement program focused on pay for performance criteria such as penalties for readmissions and incentives for value-based purchasing. The Patient Protection and Affordable Care Act continues to drive home the message of cost sharing by reducing reimbursements in the Inpatient Prospective Payment System.

Role in Center for Reproductive Rights lawsuit
During McClellan's tenure as Commissioner of the Food and Drug Administration  (FDA), the makers of Plan B emergency contraception applied for over-the-counter status.

In May 2004, FDA commissioner Steven Galson rejected over-the-counter status for Plan B. The Center for Reproductive Rights then filed a lawsuit, and deposed Dr John Jenkins, director of the FDA's Office of New Drugs. Jenkins alleges that he learned in early 2004 that McClellan, then Commissioner of the FDA, had decided against approval even before the staff could complete their analysis. "I think many of us were very concerned that there were policy or political issues that came to play in the decision," Jenkins stated. He later said he did not know if anyone outside FDA influenced the decision.

McClellan said in his deposition that he was not involved in the decision to reject the initial Plan B application for non-prescription sales; he left the FDA in February 2004 to head the agency that runs Medicare and Medicaid. He also said that he was never told by anyone higher up in the Bush administration what to do about the application, although he did say that he "briefed" two White House domestic-policy advisors. The litigation is ongoing; no finding has been made for either side.

References

Selected publications

External links

 Search PubMed for McClellan's publications
 FDA's economist in chief, Mark McClellan's views on healthcare make him popular with the drug industry, by Christopher Rowland, Boston Globe, January 18, 2004.
 Press Gaggle with Scott McClellan and Dr. Mark McClellan Aboard Air Force One
 The States Step In As Medicare Falters; Seniors Being Turned Away, Overcharged Under New Prescription Drug Program, by Ceci Connolly, Washington Post, Saturday, January 14, 2006.
 Troubles with Medicare Prescription Drug Program , PBS NewsHour with Jim Lehrer, January 16, 2006.

|-

1963 births
Brookings Institution people
Commissioners of the Food and Drug Administration
Health economists
Harvard Kennedy School alumni
Living people
MIT School of Humanities, Arts, and Social Sciences alumni
Medicare and Medicaid (United States)
People from Austin, Texas
Physicians of Brigham and Women's Hospital
United States Council of Economic Advisers
United States Department of Health and Human Services officials
University of Texas at Austin College of Liberal Arts alumni
George W. Bush administration personnel
Members of the National Academy of Medicine

Mark McClellan


15 Year Killing Spree je prvi kompilacijski album američkog death metal-sastava Cannibal Corpse objavljen 4. studenoga 2003. godine, a objavila ga je diskografska kuća Metal Blade Records.

Popis pjesama

Disc 1 (CD)

 "Shredded Humans" – 5:11
 "Put Them to Death" – 1:48
 "Born in a Casket" – 3:19
 "A Skull Full of Maggots" – 2:06
 "Gutted" – 3:15
 "Covered with Sores" – 3:17
 "Vomit the Soul" – 4:30
 "Hammer Smashed Face" – 4:04
 "Addicted to Vaginal Skin" – 3:32
 "The Cryptic Stench" – 3:58
 "Staring Through the Eyes of the Dead" – 3:30
 "Stripped, Raped and Strangled" – 3:27
 "The Pick-Axe Murders" – 3:03
 "The Bleeding" – 4:20
 "Zero the Hero" (obrada Black Sabbatha) – 6:35

Disc 2 (CD)
 "Devoured by Vermin" – 3:12
 "Disfigured" – 3:49
 "Monolith" – 4:25
 "I Will Kill You" – 2:48
 "Sentenced to Burn" – 3:07
 "Gallery of Suicide" – 3:56
 "Dead Human Collection" – 2:30
 "The Spine Splitter" – 3:10
 "Pounded into Dust" – 2:17
 "I Cum Blood" (live) – 4:06
 "Fucked with a Knife" (live) – 2:27
 "Unleashing the Bloodthirsty" (live) – 4:15
 "Meathook Sodomy" (live) – 5:16
 "Savage Butchery" – 1:51
 "Pit of Zombies" – 3:59
 "Sanded Faceless" – 3:52
 "Systematic Elimination" – 2:52

Disc 3 (CD)
 "A Skull Full of Maggota" (Demo) – 2:25
 "The Undead Will Feast" (Demo) – 3:01
 "Scattered Remains, Splattered Brains" (Demo) – 2:41
 "Put Them to Death" (Demo) – 1:53
 "Bloody Chunks" (Demo) – 2:26
 "Unburied Horror" – 3:28
 "Mummified in Barbed Wire" (Demo) – 3:07
 "Gallery of the Obscene" – 3:37
 "To Kill Myself" – 3:41
 "Bloodlands" (Demo) – 4:29
 "Puncture Wound Massacre" (Demo) – 1:43
 "Devoured by Vermin" (Demo) – 3:11
 "Chambers of Blood" (Demo) – 4:10
 "Disembered and Molested" (Demo) – 1:57
 "Gallery of Suicide" (Demo) – 3:58
 "Unite the Dead" (Demo) – 3:04
 "Crushing the Despised" (Demo) – 1:50
 "Headless" (Demo) – 2:26
 "Bethany Home (A Place to Die)" (obrada The Acccused) – 3:19
 "Endless Pain" (obrada Kreatora) – 3:10
 "Behind Bars" (obrada Razora) – 2:19

Disc 4 (DVD)
 "Scattered Remains, Splattered Brains" (live)
 "The Undead Will Feast" (live)
 "Escape the Torment" (live)
 "Bloody Chunks" (live)
 "Enter at Your Own Risk" (live)
 "Put Them to Death" (live)
 "A Skull Full of Maggots" (live)
 "Drum Sessions & Bass Guitar Overdub"
 "Shredded Humans" (live)
 "The Cryptic Stench" (live)
 "Meathook Sodomy" (live)
 "Edible Autopsy" (live)
 "I Cum Blood" (live)
 "Gutted" (live)
 "Entrails Ripped from a Virgin's Cunt" (live)
 "Beyond the Cemetery" (live)
 "A Skull Full of Maggots" (live)
 "From Skin to Liquid" (live)
 "Savage Butchery" (live)
 "Devoured by Vermin" (live)
 "Stripped, Raped and Strangled" (live)
 "Disposal of the Body" (live)
 "Pounded into Dust" (live)
 "Addicted to Vaginal Skin" (live)
 "Meathook Sosomy" (live)
 "Pit of Zombies" (live)
 "Hammer Smaahed Face" (live)

Članovi sastava
George "Corpsegrinder" Fisher – vokali
Chris Barnes – vokali
Jack Owen – gitara
Bob Rusay – gitara
Rob Barrett – gitara
Pat O'Brien – gitara
Alex Webster – bas-gitara
Paul Mazurkiewicz – bubnjevi

Izvori

Albumi sastava Cannibal Corpse
Albumi iz 2003.

15 Year Killing Spree


Berylliumoxid (BeO), også kendt som beryllia, er en uorganisk forbindelse med den kemiske formel BeO. Dette farveløse, faste stof er en bemærkelsesværdig elektrisk isolator med en højere termisk ledningsevne end noget andet ikke-metal med undtagelse af diamant, og som ligefrem er bedre end de fleste metaller. Som et amorft faststof er berylliumoxid hvidt. Dets høje smeltepunkt har ført til dets brug som ildfast materiale. Det forekommer i naturen som mineralet bromellit. Historisk er berylliumoxid blevet kaldt glucina eller gluciniumoxid.

Fodnoter

Berylliumforbindelser

Berylliumoxid


نهر كوجالنيك هو نهر يجري في مولدوفا جنوب غرب أوكرانيا يبلغ طوله 183 كم. ينبع النهر من مرتفعات مقاطعة نيسبوريني في إقليم كودري غرب العاصمة كيشيناو. يعبر النهر مدن هينسشتاو وسيميشليا وباسارابيساكا، ثم إلى بودياك مجتازا أرتسيز، ثم إلى منخفضات بريشرنومورسكوي في مقاطعة أوديسا في أوكرانيا. يتدفق مع نهر ساراتا إلى بحيرة ساسيك الضحلة ومنها يصب في البحر الأسود.

مراجع

أحواض تصريف في البحر الأسود
أنهار مقاطعة أوديسا
أنهار دولية في أوروبا
أنهار مولدوفا

كوجالنيك


Crucișătorul Potemkin se poate referi la:

Crucișătorul Potemkin (film)
Cuirasatul rusesc Potiomkin

Crucișătorul Potemkin


Dinglebærrene er en dansk undergrunds-satiregruppe, der i årene 1999-2001 blev sendt i Uland på P3. I 2017 fandt de sammen igen og udgiver løbende nye udsendelser via YouTube og podcasts (kaldet "Pot Carsten") via iTunes. Satiren er ofte præget af absurd, bizar og meget perverteret humor.

Gruppen har deres egen fiktive radiostation kaldet Radio Mælordi, hvis slogan er "Danmarks nummer 2". Et af deres kendetegn er den til tider sære udtale af visse ord, f.eks. hjellemside (hjemmeside), gallem (gammel) og konguranvets (konkurrencen).

Indslag
Af mere eller mindre faste indslag kan nævnes:
 Rapshow Pæde, Fjette og Kræmens' eget program. Indholdet spænder fra musik og interviews til en wrestling-udflugt.
 3-i-1 og 4-i-1 Udsendelser med flere mindre programmer.
 Power-Erik Erik Gerts gentagne forsøg på at råbe "OKAY!" meget højt og meget langt.
 Top 5000 En fiktiv hitliste hvor diverse egenproduceret absurd musik blev præsenteret:

Figurer
En ukomplet liste over fiktive figurer på radiostationen:
 Erik Gert er radiostationens hurtigsnakkende og højtråbende DJ
 Pæde
 Fjette
 Kræmens
 Urnis
 Krani Umbrud taler ukransk og kommer fra Ukranie, har efter eget udsagn bl.a. hæklet Skagen og foldet Jesus. Må dog allerede efter få uger trække dette tilbage, da en "sur, gammel kælling" har ringet ind og bestridt udsagnene. Har en bror ved navn Krani Umbrusk.
 Farfar og Morfmor
 Ørl Knorting
 Gallem Narius
 Johanna Løstikødet

Komplet liste over radioudsendelser

Kilder/Noter

Eksterne henvisninger
 Deres officielle hjemmeside
 Radio Mælordi på YouTube
 Deres officielle facebookside
 Download af alle udsendelser

Satirikere fra Danmark

Dinglebærrene


Santa Giusta (sardinski: Santa Jùsta) je grad i općina (comune) u pokrajini Oristanu u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 10 metara i ima 4 818 stanovnika. Prostire se na 69,22 km². Gustoća naseljenosti je 70 st/km².Susjedne općine su: Ales, Arborea, Marrubiu, Morgongiori, Oristano, Palmas Arborea i Pau.

Izvori

Općine u pokrajini Oristano

Santa Giusta


Le  fédéral du Parti socialiste ouvrier espagnol () est un congrès du Parti socialiste ouvrier espagnol (PSOE), organisé du  au  afin d'élire la commission exécutive et d'adopter la motion d'orientation politique et les nouveaux statuts.

Felipe González, secrétaire général du PSOE depuis , est réélu pour un quatrième mandat.

Contexte

Candidat au secrétariat général

Déroulement
Le congrès est convoqué les , ,  et .

Résultats
Le , Felipe González est réélu secrétaire général : il reçoit 100 % des suffrages exprimés, tandis que le vice-secrétaire général Alfonso Guerra obtient 99 % et que tous les membres qu'il propose sont élus. Le seul candidat dissident, Rafael Escuredo, échoue avec 23 % des suffrages.

Composition de la commission exécutive
Avec moins de 70 % des voix, Carmen García Bloise et Enrique Múgica sont réélus, victimes d'un vote sanction de la part de certaines délégations mécontentes des négociations pour la constitution de la commission exécutive. Les sièges sont majoritairement occupés par des militants andalous, catalans, et de l'Union générale des travailleurs.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Élections générales espagnoles de 1979
 Congrès

Lien externe

29

29e congrès fédéral du Parti socialiste ouvrier espagnol


Der Aztekische Kahlkopf (Psilocybe aztecorum) ist eine Pilzart der Gattung Psilocybe, aus der Familie der Träuschlingsverwandten (Strophariaceae). Innerhalb der Art kommen mindestens zwei Varietäten, Psilocybe aztecorum var. aztecorum und Psilocybe aztecorum var bonetii, vor.

Merkmale

Makroskopische Merkmale

Der Pilz bildet kleine, feuchte Fruchtkörper. Der Hut ist jung goldgelb oder karamellbraun, im Alter verblasst die Farbe zu einem bräunlichen Grau oder gar Mattweiß. Er ist hygrophan und wellt sich teilweise. Dadurch sind starke Variationen der Tönung möglich. Diese reicht, je nach Flüssigkeitszufuhr, von dunklem Kastanienbraun bis ins Strohgelbe oder Weißliche, bei Trockenheit. Die Form ist glockig oder halbkugelig gewölbt, mit der Zeit findet eine schirmförmige Abflachung statt, das Erscheinungsbild ist dann stumpf-gebuckelt. Die Oberfläche ist klebrig-schleimig und weist eine gewisse Transparenz auf. Die Lamellen scheinen bei Feuchtigkeit, entlang des Hutrandes, streifenförmig durch. Sie liegen eng beieinander und sind hochlaufend angewachsen. Ihre Farbe ist nahe der Hut-Innenseite dunkel-violett, weiter außen blass-braun oder grau, mit weißlichen Rändern. Es können bis zu drei Lamelletten untermischt sein. Der hohle Stiel ist 0,2 bis 0,5 cm dick und 3,0 bis 7,5 cm lang. Er ist entweder gerade oder deutlich gewunden. Seine Farbe liegt im Weißlich-Grauen bis Cremefarbenen, teils ist er blau gefleckt. Die Textur ist glatt, faserig und seidig behaart, manchmal weiß-geschuppt. Das im Jungstadium vorhandene Velum partiale vergeht schnell, hinterlässt am oberen Teil des Stiels jedoch einen vergänglichen Ringrest. Nach oben hin setzt eine geringe Verdickung ein. An der leicht knolligen Stielbasis befinden sich weiße Rhizomorphe. Anders als bei anderen (blauenden) Kahlköpfen, färbt sich der Stiel bei Druck oder Verletzung eher grünlich-blau. Das Fleisch ist weiß, gelblich oder gelb-rötlich. Im Hut überwiegt farblich ein gelbhaltiges Rostrot, im Stiel ein Matt-Creme. Der Geruch ist mild. Geschmacklich ist der Pilz etwas mehlig und bitter.

Mikroskopische Merkmale
Die dickwandigen Sporen messen (10.4)12 bis 14.0(17) × (6)6.6 bis 7.7(8.8) μm, die Wandstärke beträgt etwa 1 bis 1,5 μm, jene der Varietät bonetii sind mit (9)10 bis 13.0(14) × 6.0 bis 7.5(8.0) μm etwas kleiner. Sie besitzen jeweils eine breite Keimpore. Die Form ist länglich-elliptisch, in der Regel an beiden Enden spitz-zulaufend. Es kommen hin und wieder Sporen vor, die besonders lang sind. Der Sporenabdruck ist braun-violett oder schwärzlich-violett. Die 24 bis 33 × 6,6 bis 8,8 μm großen Basidien können 1- bis 4-sporig sein, am häufigsten sind 4-sporige.
Sie sind hyalin, z. T. mit gelblichem Ton und in der Form grob zylindrisch. Einige sind mittig leicht verengt.

Die reichlich vorhandenen Cheilozystiden bilden ein steriles Band am Rande der Lamellen, ihre Abmessungen ergeben 20 bis 45 × 5 bis 8,2 μm. Ihr fadenförmiger Hals ist ca. 6 bis 11 × 1,6 bis 2,5 μm groß. Die Pleurozystiden sind teilweise gegabelt-verzweigt.
Das Subhymenium besteht aus kugelförmigen Zellen, welche mit den Hyphen verwoben sind. Die sich ergebende Schicht ist hyalin bis gelb- oder bräunlich.

Taxonomie und Nomenklatur
Die Art wurde erstmals im Jahr 1956 durch den französischen Mykologen Roger Heim erwähnt, nachdem ihm der Ethnomykologe R. Gordon Wasson eine Wildsammlung der Art aus Paso de Cortés zukommen ließ. Da für die Analyse nur getrocknete Exemplare vorlagen, beschränkte sich Heim auf die Untersuchung der Sporen, er nannte diese im Vergleich zum Mexikanischen Kahlkopf (Psilocybe mexicana) "länger und dünner". Erst ein Jahr später erfolgte durch ihn die Umbenennung (zuvor Psilocybe mexicana var. longispora) und offizielle Beschreibung der Art.

Im Jahr 1978 wurden durch Gaston Guzmán und mitwirkende mexikanische Mykologen weitere Emendationen vorgenommen. So ergaben sich klare Unterscheidungen in der Farbe des Hutes, seiner starken Hygrophanität, den Rhizoiden an der Basis der Stammzellen und der Größe der Sporen. Außerdem wurde festgestellt, dass die Art im Gegensatz zu Psilocybe mexicana lignicol lebt.
In der gleichen Publikation erschien auch die Beschreibung der Variante Psilocybe aztecorum var. bonetii, die deutlich kleinere Sporen besitzt. Ursprünglich hatte Guzmán diese um 1970 als eine eigenständige Spezies, Psilocybe bonetii, beschrieben.

Das Artepitheton aztecorum bezieht sich auf die zentralmexikanischen Populationen und impliziert die Vorkommen im ehemals aztekischen Raum. Die Namensgebung resultierte aus dem nachweislich zeremoniellen Gebrauch, der bereits lange vor dem Eintreffen der ersten spanischen Konquistadoren praktiziert wurde. Die Varietät bonetii ist nach Federico Bonet, der zu Lebzeiten an der mexikanischen Escuela Nacional de Ciencias Biológicas wirkte, benannt.

Artabgrenzung
Verwechslungsmöglichkeit besteht vor allem durch den indischen "Doppelgänger" Psilocybe pseudoaztecorum (nach Guzmán), welcher nur durch Ungleichheiten der Pleuro- und Cheilozystiden identifizierbar ist, so etwa dem Fehlen eines filamentösen Zystidenhalses.

Als habituell ähnliche Gattungen sind die Schwefelköpfe (Hypholoma), Helmlinge (Mycena) und Häublinge (Galerina) zu nennen.

Der gattungsverwandte Psilocybe pelliculosa ist zwar ausschließlich im Pazifischen Nordwesten der USA und Kanada beheimatet, die frischen Fruchtkörper können jedoch aufgrund oberflächlicher Übereinstimmungen verwechselt werden. Ihr Hut ist mehr kegelig-glockenförmig als kugelig-halbkugelig, die Huthaut lässt sich leicht abziehen. Eine andere sehr ähnlich aussehende Art, Psilocybe baeocystis, ist im Nordwesten von Nordamerika, von British Columbia bis Washington und Oregon heimisch, sie hat dünnere Cheilozystiden (exemplarisch 20–32 × 4,4–6 Mikrometer) als Psilocybe aztecorum und die selteneren Pleurozystiden kommen nur in der Nähe des Lamellenrandes vor. Die Art Psilocybe quebecensis ist nur aus der Region Québec bekannt und somit nach derzeitigem Kenntnisstand in Kanada endemisch. Obwohl die Stammesgeschichte der amerikanischen Arten nicht geklärt ist, nimmt Guzmán an, dass Psilocybe aztecorum der Vorfahre von Psilocybe baeocystis im Nordwesten von Nordamerika und von Psilocybe quebecensis im Nordosten Nordamerikas sein könnte.
Die Tatsache, dass der Aztekische Kahlkopf bis jetzt nur aus wenigen zentralmexikanischen Staaten bekannt ist, schließt Verwechslungen mit anderen Psilocybe-Arten größtenteils aus. Anderes gilt für die in ganz Mexiko verbreiteten, engen Verwandten Psilocybe mexicana und Psilocybe caerulescens, welche sich hin und wieder Standorte teilen und unter ähnlichen Wachstumsbedingungen vorkommen.

Ferner kann der in Europa beheimatete Spitzkegelige Kahlkopf (Psilocybe semilanceata) bei oberflächlicher Betrachtung der Art Psilocybe aztecorum ähnlich sehen, da sich die Hüte der beiden Pilze im Jungstadium farblich kaum unterscheiden und der des Psilocybe aztecorum in der Form ebenso kegelig ist.
Der südafrikanische Psilocybe natalensis teilt die Eigenschaft, beim Trocknen auszubleichen, obwohl er auch frisch eine fast reinweiße Hutoberfläche hat. Die Art ähnelt zudem habituell eher Psilocybe cubensis.

Erst durch vergleichende mikroskopische Betrachtung sind deutlichere Unterschiede vieler Kahlköpfe untereinander festzustellen.

Volkstümliche Namen
Die Synonyme der Art decken sich in der Bedeutung mit denen des Mexikanischen Kahlkopfs.

Aztekisch (Nahuatl):
Apipiltzín, Nahua apipiltzin, teu-nanacatl, tejuinti, teyhuinti nanacatl, Xochinanacatl (»Blumen-Fleisch«)

Spanisch:
dormilon »Langschläfer«; niños, »Jungs«, niño de las aguas (»Kind der Wasser«)

Ökologie

Psilocybe aztecorum lebt als saprobiont von abgestorbenem Pflanzenmaterial, etwa
morschem, verrottendem Holz, Laub und seltener Pinienzapfen. Die Art ernährt sich von Koniferen jedoch auch parasitär (lignicol) und bewächst vereinzelt deren lebende Äste. Geeignete Habitate bieten Wiesen oder lichte (offene), grasige Wälder, wo Psilocybe aztecorum in Symbiose mit Gräsern wie Festuca tolucensis und Muhlenbergia quadridentata, sowie einer Frauenmantel-Art, Alchemilla procumbens, vorkommt. Ansammlungen der Pilze, etwa 5 bis 20 Fruchtkörper umfassend, treten häufig in alpinen Kiefernwäldern (vgl. Pinus hartwegii) auf. Das Wachstum ist zum Teil büschelig. Beide Varietäten scheinen in Mexiko endemisch zu sein. Geeignete Wachstumsbedingungen werden nur in Bergregionen, bei Höhen von 3.200 bis 4.000 m erreicht.
Die Varietät bonetii unterscheidet sich in ihrem Habitat nur darin, dass sie Humus als Substrat bevorzugt und bisher nur in Nadelwäldern der Montezuma-Kiefer (Pinus montezumae) und der Heiligen Tanne (Abies religiosa) gefunden wurde. Es sind ausschließlich zentralmexikanische Vorkommen bekannt.

Die Wachstumszeit erstreckt sich von August bis Oktober.
Von Vorkommen wird zum Beispiel in der Umgebung von Paso de Cortes und den zentralmexikanischen Bundesstaaten Puebla und Tlaxcala berichtet. Weitere Populationen sind aus anderen, sehr hohen Bergen in Zentral-Mexiko, so z. B. Sierra Nevada, La Malinche, Nevado de Toluca, Popocatépetl, dem Paso de Cortés und dem Nationalpark Desierto de los Leones bekannt. Die Varietät bonetii wächst an den Hängen des Iztacihuatl bis über die Baumgrenze, in Höhen von etwa 3000 bis 3500 Metern.

Es wird vermutet, dass bisher unentdeckte Populationen in den Bergregionen der Bundesstaaten Nuevo Leon, Veracruz, Colima und Chiapas vorkommen könnten. Die Ökologie ähnelt dort jener der bereits entdeckten Habitate.

Wirkstoffe
Psilocybe aztecorum enthält primär die Indolalkaloide Psilocybin und Psilocin. Im getrockneten Pilz wurde 0,2 % Psilocybin und Spuren von Psilocin nachgewiesen, dessen Konzentration in frischen Proben gewöhnlich höher ist. Der recht instabile Stoff zersetzt sich jedoch zu großen Teilen im Trocknungsvorgang. Das Psilocybin wird im Körper schnell zu Psilocin metabolisiert, der eigentlich psychoaktiven Verbindung. In der Varietät bonetii weist nichts auf das Vorhandensein des Hydrolyse-Produkts Psilocin hin.
Die Entdeckung des psychedelisch wirksamen Halluzinogens Psilocybin geht auf den Schweizer Pharmakologen Albert Hofmann zurück, die Substanz wurde 1958 erstmals durch ihn, aus dem Mexikanischen Kahlkopf (Psilocybe mexicana), isoliert.

Psychoaktive Wirkung
Das Psilocybin wird oral eingenommen, um so im Verdauungstrakt resorbiert werden zu können. Durch Verbrennung, etwa dem Rauchen, zerfällt es. Die Wirkung setzt in der Regel nach 20 bis 30 Minuten ein. Bei geringen Mengen können stimulierende oder entspannende Effekte beobachtet werden, in höheren Dosen treten Veränderungen des Seh-, Hör- und Tastsinns auf. Farben werden kontrastierter wahrgenommen, das Zeitempfinden kann variieren, gelegentlich wird von Synästhesien berichtet. Die Wirkung ähnelt der des LSDs, der Rausch hält allerdings nur 3 bis 8 Stunden an.

Ferner sind leichter Schwindel, erweiterte Pupillen, Übelkeit und Erbrechen, seltener Kopfschmerzen und Herzrasen angegeben. Letale Dosen können durch den Verzehr frischen Pilzmaterials kaum erreicht werden.

Bedeutung

Xochipilli ist der aztekische Gott der Blumen. Seine Aspekte stellen die Liebe und Schönheit dar. Als seine Künste galten den Ureinwohnern Gesang, Spiel und Tanz. Der aztekische Name des Pilzes, Xochinanacatl (»Blumen-Fleisch«), verdeutlicht den sakralen Bezug zur Gottheit. Die steinerne Statue (siehe Abbildung), ein Artefakt, das auf Mitte des 16. Jahrhunderts datiert ist, wurde bei Ausgrabungen am Fuße des Popocatepetl in der Nähe von Tlamanalco gefunden. Sie zeigt Xochipilli im Schneidersitz auf einer ornamentalen, tempelartigen Basis. Haltung und Ausdruck des Körpers, die gekreuzten Beine, der nach oben gerichtete Kopf, die weit geöffneten Augen und der angespannte Kiefer, deuten auf einen ekstatischen Bewusstseinszustand der Gottheit hin. Die Figur ist mit Reliefs verschiedener Blüten bedeckt. Sie zeigen einige den Ureinwohnern rituell bedeutsame Gewächse, es konnten Tabak (Nicotiana tabacum), Ololiuqui (Turbina corimbosa), Sinicuichi (Heimia salicifolia) und Cacahuaxochitl (Quararibea funebris) identifiziert werden. Erstmals durch G. Wasson wurden die stilisierten, mandalaförmigen Pilzreliefs, die an allen vier Seiten der Basis, auf Knien, rechtem Unterarm und Kopfschmuck integriert sind, als quergeschnittene Fruchtkörper von Psilocybe aztecorum gedeutet. Die konvexe Form der eingekrümmten Pilzhüte soll dieselben kurz vor der Reife zeigen.
An der kubischen Basis befinden sich viele kleinere Reliefs, die in Form eines Doppelkreises, den Hut und den charakteristischen "Hutknopf" des Pilzes ergeben und in Draufsicht dargestellt sind.

Im 16. Jhd. wurde die wissenschaftlich noch unbenannte Art, neben Psilocybe caerulescens und Psilocybe mexicana, durch den Spanier Bernardino de Sahagún als "Teonanácatl" (Fleisch der Götter, Heiliges Fleisch) identifiziert, was die Annahme der frühzeitlichen Nutzung als Entheogen unterstreicht. Der Missionar und Ethnologe Sahagún war zudem der erste Europäer überhaupt, der über den Gebrauch von Kahlköpfen in der aztekischen Kultur schrieb. Sein im Auftrag des Frays Francisco Toral verfasster, zwölfbändiger Codex Florentinus, einer Ausgabe der Historia General de las Cosas de la Nueva España, sollte der Kirche Informationen über die "Götzenverehrung der Menschen und Natur Neuspaniens" liefern. Die Schriften führten nicht zuletzt zum kolonialzeitlichen Verbot des "Pilzkultes". Dazu sendete Sahagún im Jahr 1570 eine Denkschrift über die aztekischen Riten an Papst Pius V. nach Rom, was u. a. zu weiteren inquisitorischen Maßnahmen im damaligen Neuspanien führte. Der Florentinische Kodex ist auch aus heutiger Sicht die umfangreichste Quelle in Bezug auf die Kultur der Azteken. Folgender Abschnitt des Großwerkes bezieht sich insbesondere auf den Pilz:

Der Pilz ist in Zentralmexiko noch heute gut bekannt und wird besonders in Oaxaca rituell gebraucht. Zur indigenen Bevölkerung zählen dort die Mixteken, Zapoteken und Mazatek-Indianer. Die Aussagen der heute populären, mazatekischen Schamanin Maria Sabina in Bezug auf die Wirksamkeit der Pilze (vgl. Psilocybe caerulescens, Psilocybe mexicana) führten erst zur Entdeckung des Psilocybins und der darauf folgenden pharmakologischen Erforschung der Kahlköpfe weltweit.
Vielen Nahuatl-sprachigen Mexikanern, in der Region des Popocatépetl, sind die Wirkungen der dort verbreiteten Arten geläufig. Die unter dem Einfluss des Pilzes praktizierten Veladas werden im Zuge der weitreichenden Modernisierung des Landes jedoch immer seltener. Die traditionellen mexikanischen Heiler (Curanderos) nutzen die bewusstseinsverändernde Wirkung der heimischen Kahlköpfe nach wie vor zu Heilzwecken. Die Pilze werden dabei oft vom Heiler alleine zur Diagnose eingenommen, oder auch dem Patienten verabreicht. Es wird damit sowohl auf psychische als auch soziale Konfliktsituationen des zu Behandelnden eingegangen, der Pilz nimmt eine "psycholytische" Rolle ein. Die tiefenpsychologische Wirkung durch Psilocybin wurde auch in jüngerer Zeit untersucht. Angstgefühlen und Depressionen im Rahmen von  Krebserkrankungen und posttraumatischen Belastungsstörungen konnte besser vorgebeugt oder diese verhindert werden. Vergleichbare Methoden zum Kurieren von psychischen Erkrankungen sind im indigenen Rahmen auch von anderen Gewächsen bekannt (vgl. Ololiuqui).

Quellen
 J. Ott: Hallucinogenic plants of North America. (= Psycho-mycological studies. Band 1). Wingbow Press, Berkeley 1976, ISBN 0-914728-16-4.
 A. Hofmann, R. Heim, A. Brack, H. Kobel., A. Frey, H. Ott, T. Petrzilka, F. Troxler: Psilocybin und Psilocin, zwei psychotrope Wirkstoffe aus mexikanischen Rauschpilzen. In: Helvetica Chimica Acta. XLII (1959), S. 1557–1572.
 MycoBank - Psilocybe aztecorum

Einzelnachweise

Weblinks

Träuschlingsverwandte
Pilz mit psychotropem Wirkstoff
Entheogen

Aztekischer Kahlkopf


بلغ عدد سكان البلاد التونسية حسب آخر تقدير نشره المعهد الوطني للإحصاء في أكتوبر 2014 10 ملايين و982 ألفا و754 نسمة موزعين على 24 ولاية فيما يقدر عدد التونسيين بالخارج ب 1.223.213 نسمة حسب أرقام تعود إلى 2012. شهد عدد سكان البلاد تطورا كبيرا منذ الاستقلال بفضل تحسن مستوى المعيشة وانخفاض نسبة وفيات الرضع إلا نسبة النمو السكاني شهدت انخفاضا متواصلا في السنوات الأخيرة من 2,66 % عام 1975، ثم 2,58 عام 1984، ثم 1,7 عام 1994 لتبلغ 0.989% سنة 2008. يمثل المسلمون الأغلبية الساحقة من السكان مع وجود أقليات مسيحية ويهودية صغيرة.

أصل السكان

تعتبر تونس من أكثر الدول العربية والمتوسطية تجانسا إذ يمثل المسلمون السنة 98% من السكان مما ولد انتماء وطنيا قويا لدى التونسيين في غياب النزعات العرقية والطائفية. وتركيبة السكان حاليا هي مزيج من العرب والأمازيغ والفينيقيين والأوروبيين وبدرجة أقل من الأتراك والأفارقة.

يعتبر الأمازيغ هم أول من سكن البلاد لكن المحطة الأبرز في تاريخ تونس القديم تتمثل في وفود الفينيقيين الذي قاموا بتأسيس قرطاج في القرن التاسع قبل الميلادي. شهدت البلاد بعدها توافد كل من الرومان والوندال عليها. وفي القرن الثامن فتح العرب المسلمون البلاد عقبها مجيئ عدد كبير من العائلات والقبائل العربية (كبني هلال وبني سليم واليمنيين والقيسيين والأشراف) التي مالبثت أن إنصهرت بشكل كبير مع باقي السكان لتأخذ تركيبة البلاد منئذ شكلها الحالي. شهدت البلاد أيضا وفود آلاف الأندلسيين الذين إلتجئوا إليها بعد طردهم من قبل المسيحيين كما عرفت إبتدءا من القرن السادس عشر إستيطان عدد كبير من العائلات التركية.

تطور عدد السكان

معطيات عامة حول السكان

التوزّع النسبي للسكان حسب الفئة العمرية

(الوحدة : بالمائة)

توزّع السكان حسب الولاية

(الوحدة : بالألف)

مؤشرات ديموغرافية

أمل الحياة عند الولادة حسب الجنس

مراجع

التركيبة السكانية في تونس

سكان تونس


Lukas Meijer (født 21. august 1988) er en svensk rockmusiker, guitarist, sanger og sangskriver, som repræsenterede Polen ved Eurovision Song Contest 2018 sammen med Gromee med sangen "Light Me Up". De opnåede en 14. plads i anden semifinale, og derfor kvalificerede de sig ikke til finalen.

Eksterne henvisninger

Sangere fra Sverige
Polens Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2018

Lukas Meijer


القبرة الصحراوية ، وتسمى أيضا قنبرة الصحراء،  ، هو طائر ينتمي إلى قبرة . وهو يكون في الصحراء وشبه الصحراء وشبه الجزيرة العربية ومنطقة إيران وأفغانستان وباكستان وهو يبحث عن الحشرات والديدان الملتحفة بثنايا الحجارة البازلتية السوداء المتوقدة تحت الشمس ويكون طوله بين ال15 و16 سنتيمتر وعند وضع البيض يضع ما بين 3 إلى اربع بيضات في المرة الواحدة ويكون لونه ما فوق الرمادي والوردي شاحب اللون ويكون لون الذكر مثل الانثى وهي من الطيور الهادئة.

انظر أيضا
 قائمة طيور مصر
 تطور الطيور

أنواع القائمة الحمراء غير المهددة
طيور آسيا
طيور الشرق الأوسط
طيور الهند
طيور باكستان
طيور برية
طيور شبه الجزيرة العربية
طيور شمال إفريقيا
طيور مصر
طيور وصفت في 1823
قبرات
يرمل

قبرة صحراوية


Uluköy, Hocalar - Afyonkarahisar ili Hocalar ilçesine bağlı köy
 Uluköy, Nallıhan - Ankara ili Nallıhan ilçesine bağlı mahalle
 Uluköy, Bartın - Bartın ili merkez ilçesine bağlı köy
 Uluköy, Ulus - Bartın ili Ulus ilçesine bağlı köy
 Uluköy, Ezine - Çanakkale ili Ezine ilçesine bağlı köy
 Uluköy, Çerkeş - Çankırı ili Çerkeş ilçesine bağlı köy
 Uluköy, Bozkurt - Kastamonu ili Bozkurt ilçesine bağlı köy
 Uluköy, İnebolu - Kastamonu ili İnebolu ilçesine bağlı köy
 Uluköy, Kütahya - Kütahya ili merkez ilçesine bağlı köy
 Uluköy, Battalgazi - Malatya ili Battalgazi ilçesine bağlı mahalle
 Uluköy, Kızıltepe - Mardin ili Kızıltepe ilçesine bağlı mahalle
 Uluköy, Asarcık - Samsun ili Asarcık ilçesine bağlı mahalle
 Uluköy, Çarşamba - Samsun ili Çarşamba ilçesine bağlı mahalle
 Uluköy, Kurtalan - Siirt ili Kurtalan ilçesine bağlı köy
 Uluköy, Saraydüzü - Sinop ili Saraydüzü ilçesine bağlı köy
 Uluköy, Eyyübiye - Şanlıurfa ili Eyyübiye ilçesine bağlı mahalle
 Uluköy, Reşadiye - Tokat ili Reşadiye ilçesine bağlı köy
 Uluköy, Çaycuma - Zonguldak ili Çaycuma ilçesine bağlı köy

Uluköy


Gerard Ryle (né en 1965) est un journaliste d'investigation irlando-australien qui a écrit sur des sujets tels que la politique, les scandales financiers et médicaux et la corruption policière. Depuis 2011, il est directeur du Consortium international des journalistes d'investigation, qui a publié des recherches sur l'évasion fiscale internationale et le blanchiment d'argent, citant les fuites des Panama Papers, Paradise Papers et Pandora Papers.

Biographie
Gerard Ryle est né à Londres de parents irlandais. De Tralee, en Irlande, il travaille pour la presse irlandaise au début de sa carrière. Son arrière-grand-père, Maurice P Ryle, était également journaliste : il a été rédacteur en chef du Kerry People, puis a travaillé comme rédacteur en chef du Evening Herald et rédacteur en chef adjoint de l'Irish Independent.

Carrière
Ryle a émigré de son Irlande natale vers l'Australie en 1988 et a travaillé pour les journaux possédé par le groupe Fairfax The Age et le Sydney Morning Herald. En 2007-2009, il a révélé les actions de Tim Johnston, qui avait trompé les gouvernements d'Australie, de Grande-Bretagne, de Russie et d'autres pays dans le cadre du scandale de la Firepower Pill.

En septembre 2011, il a été nommé directeur du Consortium international des journalistes d'investigation, un projet du Center for Public Integrity à Washington, DC, aux États-Unis.

En avril 2013, l'ICIJ a publié les Offshoreleaks, comprenant des dizaines de milliers de comptes bancaires offshore, dans lesquelles de nombreuses personnalités internationales de premier plan étaient impliquées, dont l'ex-épouse de Marc Rich, la famille régnante d'Azerbaïdjan, la fille d'Imelda Marcos., et le baron Elie de Rothschild. La fuite était la plus importante jamais enregistrée, faisant 160 fois la taille en gigaoctets du Cablegate de WikiLeaks en 2010. « Pour analyser les documents, l'ICIJ a collaboré avec des journalistes de The Guardian et de la BBC au Royaume-Uni, du Monde en France, du Süddeutsche Zeitung et du Norddeutscher Rundfunk en Allemagne, du Washington Post, de la Canadian Broadcasting Corporation (CBC) et de 31 autres partenaires médiatiques du monde entier. ». L'enquête de 15 mois a commencé lorsque Ryle a apporté à l'ICIJ un disque dur qu'il a reçu par courrier d'un informateur anonyme.

En 2014, il est nommé par Reporters sans frontières parmi les 100 héros de l'information dans le monde.

Publications sélectionnées

 Firepower: The most spectacular fraud in Australian history Allen & Unwin, Sydney 2009.

Références

Liens externes

 What does it take to create one of the country's most spectacular frauds? (audio) Interview avec Gerard Ryle, Australian ABC Radio National, 30 avril 2009
 Gerard Ryle talking about the Panama Papers

Journaliste irlandais du XXe siècle
Journaliste irlandais du XXIe siècle
Journaliste australien du XXe siècle
Journaliste australien du XXIe siècle
Journaliste d'investigation
Naissance en 1965
Naissance dans le comté de Kerry

Gerard Ryle


Cayuga (cayuga: guyohkohnyo eller gayogohó:no', oversat: "folket fra sumpen") er et folk af Amerikas oprindelige folk og en af de fem stammer, der dannede Irokeserføderationen. Cayuga-folkets oprindelige hjemsted er området omkring Finger Lakes, specielt ved Cayuga Lake, i New York. Der boede de med deres irokeserfæller onondaga som naboer mod øst og seneca mod vest. I dag bor cayugaerne dels i Six Nations of the Grand River-reservatet i Ontario, Canada, dels i New York, hvor de er i gang med at opkøbe land i deres oprindelige område ved Cayuga Lake, dels i Oklahoma som en del af en cayuga-seneca stamme. De to USA-grupperinger omfatter 4.699 personer (2011)

Referencer

Litteratur

Oprindelige amerikanere i USA

Cayuga


Im schwarzen Rößl ist ein österreichischer Schlagerfilm von Franz Antel aus dem Jahr 1961. Im Fernsehen lief er auch unter dem Titel Im schwarzen Rößl am Wolfgangsee.

Handlung

Tänzerin und Nummerngirl Eva Lantz hat von ihrem Onkel das Palace Hotel am Wolfgangsee geerbt. Sie kündigt ihre schlechtbezahlte Stelle und fährt mit ihrer Freundin Maxie Sperling, die ebenfalls ihre Arbeit kündigt, zum Hotel. Das erweist sich als heruntergekommenes Haus, in dem schon lange keine Gäste mehr eingekehrt sind. Hausdiener Zacherl hat in seiner Not sogar ein paar Frauen um die Werbetexterin Lotte das Zelten vor dem Hotel erlaubt, das eine wunderbare Aussicht auf den Wolfgangsee erlaubt. Eva kann die Aussicht kaum genießen, erfährt sie doch, dass das Hotel hochverschuldet ist. Selbst bei Ankauf durch die Bank müsste Eva noch über 10.000 Mark Schulden bezahlen.

Auf der Fahrt nach St. Wolfgang hatten Eva und Maxie den Sänger Gustl und seine Band kennengelernt, die im Weißen Rößl abgestiegen sind. Gustl hat sich in Eva verliebt und will sie am nächsten Tag im Palace Hotel besuchen. Dort haben sich gerade die Gläubiger aus dem Dorf eingefunden und wollen auf der Stelle von Eva ihr Geld, die jedoch keines hat. Gustl stellt sich der Gruppe als Architekt vor, der die Pläne zum Umbau vorbeibringen will. Lotte und ihre Freundinnen spielen das Spiel sofort mit und geben sich als Dekorateurinnen u. a. zu erkennen. Die Schuldner ziehen zufrieden ab und Eva und ihre Freunde beschließen, das Hotel wieder herzurichten, um bei der Bank einen guten Preis zu erzielen. Sie beschließen zudem, das Hotel Das schwarze Rößl zu nennen und damit in direkte Konkurrenz mit dem Weißen Rößl zu treten.

Nach einiger Anstrengung ist das Hotel fertig renoviert, die Gäste bleiben jedoch aus. Mit einem Trick lotst Zacherl die Gäste des Weißen Rößl ins Schwarze Rößl. Dort ist der Komfort zwar nicht so hoch, doch überspielen die jungen Damen um Lotte dies mit ihrem Charme. Eva hat unterdessen den Arzt und Mitbesitzer des Weißen Rößl Dr. Martin Behrend kennengelernt, den sie zunächst für einen Verkäufer hält und von dem sie gar nicht angetan ist – er von ihr jedoch umso mehr. Als das Pferd des Schwarzen Rößl ihm einige Geldscheine aus der Hosentasche stiehlt und frisst, gibt er vor, sein ganzes Geld verloren zu haben, und wird nun von Maxie als Gast im Schwarzen Rößl einquartiert. Martin hat sich in Eva verliebt und will ihr nun unbemerkt mit dem Hotel helfen. Als die Gäste nach einigen Tagen wegen des fehlenden Komforts gehen wollen, behauptet er, das Hotel sei eine moderne Kureinrichtung und der fehlende Luxus in Wirklichkeit eine Maßnahme der Krankenbehandlung, so sei hartes Stroh im Bett z. B. gegen Wirbelsäulenprobleme gut. Die Gäste bleiben und es kommen sogar noch welche dazu. Das Hotel floriert und die Steuerfahndung will plötzlich ihre ausstehenden Gelder eintreiben. Keiner hat jedoch Geld und Martin kann kein Geld vorschießen, da Eva glaubt, er sei wie sie mittellos. Er organisiert stattdessen ein Fest im Schwarzen Rößl, das eigentlich im Weißen Rößl geplant war. Es treten unter anderem Gus Backus und Lill-Babs auf und nach einigen Intrigen von Mitarbeitern des Weißen Rößl wird das Fest ein voller Erfolg.

Durch ein Missverständnis glaubt Eva, Martin wolle dem Schwarzen Rößl schaden, und will nun überstürzt das Hotel an die Bank verkaufen. Martin jedoch kann das Missverständnis klären und den Hotelverkauf verhindern. Am Ende werden Martin und Eva ein Paar und das Hotel floriert, da viele Gäste auch im nächsten Jahr wiederkommen wollen.

Produktion
Im schwarzen Rößl ist ein Remake von Franz Antels Film Eva erbt das Paradies aus dem Jahr 1951. Es entstand unmittelbar nach dem Erfolg der Operetten-Neuverfilmung Im weißen Rößl, die 1960 mit Peter Alexander in der Hauptrolle in die Kinos gekommen war. Antel versuchte mit dem Film "am Erfolg des 'Weißen Rößls' zu partizipieren, obwohl keinerlei inhaltlicher Zusammenhang besteht. Es handelte sich vielmehr um eine weitere Variation seiner üblichen Sommerlustspiele". Lediglich das Lied "Die ganze Welt ist himmelblau" entstammt ursprünglich dem Stück Im weißen Rössl.

Als Herstellungsleiter engagierte Antel Carl Szokoll, woraus eine langjährige Zusammenarbeit entstand. Gedreht wurde in und um St. Wolfgang im Salzkammergut. Im schwarzen Rößl erlebte am 22. Dezember 1961 in Wien seine Premiere. Der Film wurde ein großer Erfolg und markiert Antels erfolgreichen Umstieg vom Heimatfilm zum Schlagerfilm.

Regisseur Antel drehte mit Im singenden Rößl am Königssee bereits 1963 einen weiteren Rößl-Film. Den Stoff von Eva erbt das Paradies verfilmte er 1972 in Außer Rand und Band am Wolfgangsee ein drittes Mal.

Im schwarzen Rößl enthält zahlreiche Schlager:
 Peter Kraus: Schwarze Rose, Rosemarie
 Peter Kraus: Evelyn
 Peter Kraus: Lang, lang ist's her
 Trude Herr: Ich hab was im Blick
 Lolita: Ein Strauß Vergißmeinicht
 Lill-Babs: Amore, Amore
 Gus Backus: Der Mann im Mond
 Robertino Loreti: Mamma
 Diverse: Die ganze Welt ist himmelblau

Kritik
Der film-dienst nannte Im schwarzen Rößl ein "schwungloses Traumfabrik-Musiklustspiel".

Cinema schrieb: "Selbst der bubenhafte Hüftenschwinger Kraus rettet den lahmen Abkömmling vom 'Weißen Rößl' nicht. Fazit: Dieses Rößl gehört in die Bratwurst".

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 1961
Österreichischer Film
Musikfilm
Hotel im Film
Franz Antel

Im schwarzen Rößl