CNC upravljanje, računalno numeričko upravljanje ili računalom podržano numeričko upravljanje (eng. Computer Numerical Control) je upravljanje alatnim strojevima pomoću posebnih kodiranih naredbi (instrukcija) programskog jezika G naredbe koje se učitavaju u upravljačkom računalu. U CNC sustavu mikroprocesor omogućuje izmjenu  računalnog programa na samom stroju, a također je moguće provesti izmjene i tijekom strojne obrade predmeta. To svojstvo omogućuje veliku prilagodljivost u radu (fleksibilnost), uštedu u vremenu te je uvelike pridonijelo raširenosti upotrebe CNC strojeva.

Numeričko upravljanje ili NC upravljanje (eng. Numerical Control) je upravljanje alatnim strojevima pomoću posebnih kodiranih naredbi koje se učitavaju u upravljačku jedinicu stroja. U NC sustavu program se učitava u upravljačku jedinicu pomoću bušene trake, kartice ili diskete, a zatim se provodi obrada predmeta pri čemu operator na stroju nema mogućnost mijenjanja programa. Sve potrebne izmjene moraju se obaviti izvan stroja pa ponovno učitati program u upravljačku jedinicu stroja. Kratica NC koristi se za izvorno numeričko upravljanje.

Povijest
Iako je razvoj numeričkog upravljanja alatnih strojeva vezan za mnoga inženjerska otkrića počevši od konstruiranja tokarilice s navojnim vretenom, primjene bušene trake za automatizaciju rada tkalačkih strojeva, razvoj servomotora, razvoj strojeva s mogućnošću ponavljanja obrade postupkom kopiranja, razvoj koordinatnih bušilica i drugog, u literaturi se navodi da je osnove numeričkog upravljanja postavio 1947. John T. Parsons (1913. – 2007.). Upotrebom bušene trake upravljao je pozicijom alata pri izradi lopatica helikopterskog propelera. Godine 1949. američka vojska sklopila je ugovor sa sveučilištem MIT za razvoj programirane glodalice. Troosna glodalica Cincinati Hydrotel predstavljena je 1952., a imala je elektromehaničko upravljanje (upravljačka jedinica) i koristila je bušenu traku. Iste godine počinje se koristiti naziv numeričko upravljanje (NC). Tadašnja upravljačka jedinica je bila veća od samog stroja.

U civilnoj industriji numeričko upravljanje započinje 1960-tih godina, a široka primjena u obliku računalnog numeričkog upravljanja (CNC) počinje 1972., odnosno desetak godina kasnije razvojem mikroprocesora. 1968. izrađen je prvi obradni centar (Kearney & Tracker). To je značilo veliki razvojni iskorak u numeričkom upravljanju alatnih strojeva jer mikroprocesor ugrađen u upravljačku jedinicu preuzima čitav niz posebnih zadataka kao što su viša razina interpolacije, ispravak (korekcija) geometrijskih odstupanja i tako dalje. Razvoj numerički upravljanih alatnih strojeva posebno je snažan u zadnjih dvadesetak godina zahvaljujući brzom razvoju mikroelektronike. U odnosu na klasične (konvencionalne) alatne strojeve značajna je promjena bila uvođenje zasebnih istosmjernih motora (servomotora) za pogon glavnog vretena i posmaka (suporta).

Automatizacija alatnih strojeva započela je ustvari vrlo rano, i to uglavnom u upravljanju brzinom rezanja, posmakom i izmjenjivanjem različitih vrsta alata. U početku su rješenja bila mehanička, ali nakon 1950., osobito od 1960., razvijali su se takozvani NC alatni strojevi (engl. Numerical Control), to jest numerički upravljani strojevi, dakle upravljani bušenim vrpcama, karticama ili magnetskim vrpcama, koje prema utvrđenom kodu aktiviraju sustav releja i servomehanizama, tako da su pojedini dijelovi procesa automatizirani. Međutim, ti su strojevi bili slabije prilagodljivosti (fleksibilnosti). Od 1970. u upravljanju alatnim strojevima upotrebljavaju se miniračunala ili mikroračunala. To su takozvani CNC alatni strojevi (engl. Computer Numerical Control). Ti se strojevi mogu vrlo lako prilagoditi za različite radnje jednostavnijom promjenom programa. Upravljački je dio jednostavniji, jeftiniji, održavanje je lakše pa je izradak točniji i gospodarski isplativiji. Sustav DNC (engl. Direct Numerical Control) obuhvaća nekoliko spregnutih CNC alatnih strojeva, vođenih većim središnjim računalom. Suvremeni CNC alatni strojevi imaju adaptivno upravljanje (povratnu vezu), kojim se štite stroj i alat od mogućeg oštećenja i postiže veća proizvodnost. Tako se, na primjer, zakretni moment glavne osovine (vratila) posebnim servouređajem održava unutar zadanih veličina (parametara).

U Hrvatskoj tvornica Prvomajska iz Zagreba je prva nabavila numerički upravljanu konzolnu glodalicu 1969. (Sharmann FB100 s upravljačkom jedinicom Dekamat), a sama je počela serijski proizvoditi numerički upravljane strojeve od 1978. (kao na primjer glodalica G 301 NC).

Razlike između klasičnih i CNC alatnih strojeva
Razlike između klasičnih i CNC alatnih strojeva su sljedeće:
 Pogon stroja – kod klasičnih strojeva radi se o skupnom pogonu, to jest jedan elektromotor pogoni i glavno vreteno i ostala gibanja radnog stola, dok kod CNC strojeva postoji jedan glavni elektromotor (obično asinkroni elektromotor) za pogon glavnog vretena a gibanje po osima ostvaruju posebni istosmjerni motori (3 servomotora).
 Upravljanje stroja – izvodi se kod klasičnih strojeva ručno ili strojno preko ručica za upravljanje dok CNC strojevi imaju upravljačku jedinicu (tipkovnicu i zaslon) i rade automatski preko računalnog programa.
 Mjerni sustav stroja – sastoji se od skale s noniusom (klasični stroj) ili preciznijeg linearnog sustava mjerenja (CNC stroj).
 Pomak radnog stola – ostvaruje se trapeznim navojnim vreteno (klasični stroj) ili kugličnim navojnim vretenom (CNC stroj).

Programiranje CNC stroja
CNC stroj se programira programskim jezikom G naredbe ili G-kod (en) prema standardu DIN 66025. Kod CNC programiranja uvijek se kombinira riječ koja ima slovo (adresu) i brojčani izraz (primjer CNC riječi: G90). Više riječi tvori programsku rečenicu ili blok. Primjer CNC bloka:
N10 G01 X123 Y55 Z-2
Kodna slova (adrese) nam kazuju način kodiranja i dijele se u:
 glavne naredbe:
 G naredbe određuje putanju alata,
 M naredbe su strojne naredbe,
 dopunske naredbe:
 F naredbe određuju brzina kretanja alata - pomak, posmak,
 N je redni broj naredbe,
 T je broj alata,
X gibanje po osi X,
Y gibanje po osi Y,
Z gibanje po osi Z i tako dalje.
Nakon izabrane glavne naredbe slijede, po potrebi, riječi dopunskih parametara upravljanja, jedna iza druge, uvijek odvojene najmanje jednim praznim mjestom. Dozvoljeno je pisanje komentara koji se odvajaju znakom ; (točka-zarez).

Struktura programa (Sinumerik 840D)
Osim navedenih dozvoljeno je pisanje sljedećih znakova:
 %0 - %9999 glavni programi
 L1 – L999 potprogrami
 N0 – N9999 redni brojevi blokova.

Struktura program se sastoji od :
 broja programa
 uvodnih naredbi
 programskih cjelina ovisno o programskim koracima
 završetka programa.

Broj programa
Glavni program može imati broj na primjer %101. Svrha je da se jednaki programi, koji se često koriste, mogu pohraniti kao podrutine (potprogrami). Kao takvi mogu biti pozivani i izvršavani koliko je potrebno. Ovim se pojednostavljuje programiranje.

Uvodne naredbe
To su naredbe koje vrijede za cijelo vrijeme izvršavanja programa. Najčešće su to naredbe:
 G70 mjerni sustav u inčima ili
 G71 mjerni sustav u milimetrima
 G90 apsolutni mjerni sustav ili
 G91 inkrementni mjerni sustav
 G54 – G57 određene nul točke.
Sistemski je određeno da su postavne vrijednosti naredbi G90 i G71.

Programske cjeline
Programske cjeline smatraju se naredbe pojedinih dijelova programa koje su potrebne da se s nekim alatom obradi predviđeni dio obratka. Na primjer:
N10 G01 X123 Y55 Z-2

Završetak programa
Naredba M30 označava završetak glavnog programa.

Upravljačka jedinica
Svaki CNC stroj upravlja se pomoću upravljačke jedinice i posebnog računalnog programa (softvera). Najčešće se, a također i u našim srednjim školama, koristi upravljačka jedinica SINUMERIK 840 D, a postoje i mnoge druge upravljačke jedinice kao što su: Allen Bradley, Cincinnati, Fanuc, Heidenhain, Fadal, Fagor, Mazak, Mitsubishi, Okuma, Sharnoa, Yasnac i tako dalje. Uglavnom računalni program WinNC, SINUMERIK 840D i upravljačka jedinica čine jednu jedinstvenu cjelinu kojom se provodi upravljanje CNC strojem.

Tipkovnica CNC stroja podijeljena je u više radnih (funkcionalnih) cjelina, a osnovna podjela je na:
 adresno-numeričku tipkovnicu,
 strojno-upravljačku tipkovnicu i
 i na okomite (na adresno-numeričkoj tipkovnici) i vodoravne (na strojno-upravljačkoj tipkovnici) funkcijske tipke koje mogu uključiti (aktivirati) trenutno ponuđeni zadatak s ekrana.

Adresno-numerička tipkovnica i vodoravna funkcijska tipkovnica se mogu mijenjati i ovise o upravljačkoj jedinici CNC stroja (na primjer Emco, Siemens, Fanuc ili Heidenhann).

Adresno-numerička tipkovnica
Adresno-numerička tipkovnica se sastoji od alfa numeričkih znakova. Veći znakovi na tipki se unose direktno, dok se manji unose koristeći tipku SHIFT. Često upotrebljavane tipke su:
 tipka za unos (eng. Input) preuzima novu vrijednost, otvara i zatvara direktorij, otvara datoteku;
 tipka za uređivanje (eng. Edit);
 skok na kraj reda ili liste (eng. End);
 tipka izbora (aktiviraj – deaktiviraj) koja vrši izbor vrijednosti u tablicama ili poljima koji su već unaprijed određeni;
 brisanje unatrag (eng. Backcpace);
 list naprijed i list natrag;
 izbor prozora (kada je više radnih prozora na ekranu);
 prikaz informacija o trenutnom načinu rada (i);
 potvrda alarma – kada se pojavi poruka alarma u liniji alarma na osnovnom prozoru;
 okomito pomicanje kursora ili vodoravno pomicanje kursora.

Strojno-upravljačka tipkovnica
Strojno-upravljačka tipkovnica se sastoji od više podgrupa upravljačkih funkcija:
 preskočeni blok se neće izvršiti (eng. SKIP);
 ispitivanje programa ili test (eng. DRY RUN);
 zaustavljanje programa kod naredbe M01 (eng. OPT STOP);
 ponovo namjestiti (eng. RESET);
 rad stroja blok po blok;
 zaustavljanje i izvršavanje programa (eng. STOP – crvena tipka / START – zelena tipka);
 ručno pokretanje alata po osima (strelice);
 zaustavljanje i pokretanje posmaka (eng. FEED STOP – crvena tipka / FEED START – zelena tipka);
 vrtnja (rotacija) glavnog radnog vretena  (smanjivanje / 100% / povećavanje);
 zaustavljanje i pokretanje glavnog radnog vretena (eng. SPINDEL STOP – crvena tipka / SPINDEL START – zelena tipka);
 tipke koje su aktivne s napravama koje se mogu pridodati CNC stroju:
 tipka za pomak revolverske glave suporta tokarilice za jedno mjesto;
 tipka za uključivanje / isključivanje rashladne tekućine;
 preklopnik načina rada
 regulator brzine posmaka od 0 do 120 %.

Vodoravna funkcijska tipkovnica
Često upotrebljavane tipke su:
 direktni skok u radno područje stroja;
 povratak u izbornik (meni);
 proširenje funkcijskih tipki;
 poziv glavnog izbornika (menija).

PC tipkovnica CNC stroja
Osim tipkovnica CNC stroja moguće je korištenje standardne tipkovnice za osobno računalo. Za vrijeme rada računalnog programa moguće je i korištenje računalnog miša. Po pozicioniranju miša jednostrukim ili dvostrukim "klikom" lijeve tipke pozove se potrebna naredba.

Jednostruki klik lijevom tipkom znači:
 prozor u izborniku je aktivan;
 postavljane kursora na odabrano polje;
 promjena direktorija;
 pritisak na vodoravne ili okomite funkcijske tipke;
 otvaranje odabrane liste;
 aktiviranje ili deaktiviranje prekidača.

Dvostrukim klik lijevom tipkom znači:
 otvaranje direktorija;
 izbor lista;
 unos vrijednosti.

Klik desnom tipkom računalnog miša znači:
 prikaz radnih područja.

Strojne funkcije na brojčanoj tipkovnici aktivne su samo ako nije uključena tipka Num Lock. Resetiranje nakon dojave pogreške izvede se tipkom Shift + Reset.

Pokretanje programa
Pokretanje računalnog programa za CNC stroj moguće je preko odgovarajuće ikone na zaslonu ili uporabom Start izbornika te Programs – CNC program (na primjer EMCO - WinNC32). Time se otvara izbornik koji omogućuje odabir među programima za glodanje (na primjer Sinumerik 840D Mill) ili tokarenje (na primjer Sinumerik 840D Turn). Pokretanjem programa (na primjer Sinumerik 840D Mill) otvara se osnovni izbornik za rad s CNC strojem. Napomena: pri tokarenju nema prikazane koordinatne osi Y.

Osnovni izbornik ima sljedeća područja na zaslonu:
 prikaz aktivnoga radnog područja (na primjer Machine);
 prikaz aktivnoga kanala (na primjer Channel 1);
 prikaz načina rada (na primjer JOG);
 naziv i mapa odabranog programa (na primjer (\SYF.DIR\OSTORE 1.SYF);
 status kanala (Channel reset);
 poruke kanala;
 status programa (na primjer Program aborted);
 prikaz statusa kanala (na primjer ROV);
 alarm s kodom poruke;
 radni prozori (koordinate pozicije alata, brzina okretanja vretena, posmak, naredbe programa);
 okomite funkcijske tipke;
 vodoravne funkcijske tipke.

Rad na Sinumerik 810D/840D organiziran je preko pet podizbornika osnovnog izbornika koji se nazivaju radna područja:

Radno područje Machine
To područje prikazuje sve funkcije i utjecajne čimbenike koji djeluju na alatni stroj i njegovo stanje. Postoje tri radna područja: JOG, MDA, AUTO.

JOG način rada
Upotrebljava se za ručno pomicanje suporta po osima X, Y i Z. Pri tome se preklopnik načina rada postavi u položaj za JOG način rada. Pomicanje se provodi sve dok je pritisnuta neka od tipki za pomicanje po osima (strelica). Brzina pomicanja suporta može se odrediti regulatorom brzine posmaka od 0 do 120%. U JOG modu stroj se dovodi u referentnu točku. Postupak je sljedeći: odabrati REF mod na preklopniku, zatim kratko pritisnuti tipke za pomicanje po osima X, Y i Z na strojno-upravljačkoj tipkovnici (strelice). Pri tome nije bitno jesmo li pritisnuli + ili - smjer pojedine osi (tipkom REF ALL na PC tipkovnici može se automatski doći u referentnu točku). Po dolasku alata u referentnu točku koordinate trenutne pozicije bit će prikazane u osnovnom prozoru.

Pomicanje suporta za točno određeni pomak
Za precizno pozicioniranje alata, veličina pomaka se zadaje postavljanjem preklopnika načina rada u položaj od 1 do 10 000. Pomak je izražen u 1/1 000 mm. Na primjer, ako je preklopnik postavljen na broj 10, svaki pritisak na tipku +X pomaknut će suport u smjeru osi +X za 10/1 000 = 1/100 mm = 0,01 mm.

Popis izbornika Machine JOG
lzbornici su vezani za vodoravne i okomite funkcijske tipke. Okomite funkcijske tipke su:
 Transformation / G function ili F1 - G naredbe;
 Auxiliary function ili F2	- pomoćne funkcije;
 Spindles ili F3 - broj okretaja radnog vretena;
 Axis feedrate ili F4 - brzina posmaka;
 Zoom actual value ili F5 - povećanje prikaza;
 Actual value MCS ili F6 - trenutačna vrijednost u MCS sustavu;
 WCS ili F7 - trenutačna vrijednost u WCS sustavu.

Vodoravne funkcijske tipke:
 Increment ili F6 - korak (od 0,001 do 10 mm);
 Abort ili F7 - izlazak;
 OK ili F8 - u redu.

MDA način rada (eng. Manual Data Automatic)
Namjena mu je pisanje programa i provjera programa blok po blok. Kontrolna jedinica obrađuje blok nakon pritiska na tipku Pokretanje programa. Za pokretanje programa u MDA načinu rada potrebni su jednaki preduvjeti kao i za automatski način rada.

Popis izbornika Machine MDA
lzbornici su vezani za vodoravne i okomite funkcijske tipke. Okomite funkcijske tipke su:
 Transformation / G function ili F1 - G naredbe;
 Auxiliary function ili F2 - pomoćne funkcije;
 Spindles ili F3 - broj okretaja radnog vretena;
 Axis feedrate ili F4 - brzina posmaka;
 Zoom actual value ili F5 - povećanje prikaza;
 Actual value MCS ili F6 - trenutačna vrijednost u MCS sustavu;
 WCS ili F7 - trenutačna vrijednost u WCS sustavu;
 Delete MDI Program ili F8	- brisanje programa.

Vodoravne funkcijske tipke:
 Save MDI Program ili F6 - spremanje programa;
 Abort ili F7 - napuštanje;
 OK ili F8 - u redu;
 Program Control ili F4 - kontrola programa;
 OK ili F8 - u redu.

AUTO način rada
U njemu se programi izvršavaju potpuno automatski. Prije pokretanja izvršavanja programa treba:
 dovesti alat u referentnu točku;
 izmjeriti alate;
 učitati program u kontrolnu jedinicu;
 postaviti sigurnosne mjere (na primjer zatvoriti vrata).

Popis izbornika Machine AUTO
lzbornici su vezani za vodoravne i okomite funkcijske tipke. Okomite funkcijske tipke su:
 Transformation / G function ili F1 - G naredbe;
 Auxiliary function ili F2 - pomoćne funkcije;
 Spindles ili F3 - broj okretaja radnog vretena;
 Axis feedrate ili F4 - brzina posmaka;
 Program sequence / program block ili F5;
 Zoom actual value ili F6 - trenutačna vrijednost u MCS sustavu;
 Act. val. Mach. (MCS) ili F7 - trenutačna vrijednost u MCS sustavu;
 Program level / Actual block ili F8.

Vodoravne funkcijske tipke:
 Program Control ili F4 - kontrola programa;
 OK ili F8;
 Block search ili F5 - traženje bloka;
 Calculate contour ili F1;
 Calculate blk endpt ili F2;
 Program level + ili F6;
 Program level - ili F7;
 Without calculat. ili F8;
 Correct program ili F7 - ispravljanje programa;
 Program overview ili F8 - pregled programa;
 Execution from ext ili F5;
 Alter enable ili F6;
 Program selection ili F7.

Vodoravne funkcijske tipke:
 Workpieces ili F1;
 Part programs ili F2;
 Sub programs ili F3;
 Standard cycles ili F4;
 User cycles ili F5;
 Clipboard ili F6.

Radno područje Parameter
Prije izvršenja programa obvezno treba provjeriti upisane podatke u području Parameter. Bilo koja pogrešno upisana vrijednost može dovesti do loma alata ili oštećivanja izratka. Četiri vodoravne funkcijske tipke vezane za podizbornik Parameter jesu:
 Podatci o alatu (eng. Tool offset) ili F1;
 R variables ili F2;
 Setting data ili F3;
 Work offset ili F4.

Podatci o alatu (eng. Tool offset)
Određivanje novog alata obavlja se pritiskom na okomitu funkcijsku tipku F8 (eng. New). U izborniku se pojavljuju dvije mogućnosti:
 Nova oštrica alata (eng. New tool edge) ili F3;
 Novi alat (eng. New tool) ili F4.

lzborom jedne od mogućnosti otvara se dijaloški okvir koji traži upis:
 Broj pozicije alata u magazinu alata (eng. T number);
 Tip alata prema listi (eng. Tool type):
 Alati za glodanje (eng. Milling tools) – lxx;
 Alati za bušenje (eng. Drilling tools) - 2xx;
 Alati za brušenje (eng. Grinding tools) - 4xx;
 Alati za tokarenje (eng. Turning tools) - 5xx;
 Specijalni alati (eng. Special tools) - 7xx.

Odabirom alata za glodanje (eng. Tool type 1xx) otvara se tablica iz koje se odabiru ostale dvije znamenke za tip glodala (eng. Milling tools):
100 - alat za glodanje CLDATA (eng. Milling tool to CLDATA);
110 - glodalo s okruglom glavom (eng. Ballhead cutter);
120 - utorno glodalo za poravnavanje (eng. End mill w/o corner rdg);
121 - utorno glodalo s kutnim zaobljenjem (eng. End mill with corner rounding);
130 - kutno glodalo bez kutnog zaobljenja (eng. Angle mill w/o corner rounding);
131 - kutno glodalo s kutnim zaobljenjem (eng. Angle mill with corner rounding);
140 - čeono glodalo (eng. Face mill);
145 - navojno (narezno) glodalo (eng. Thread cutter);
150 - obodno glodalo (eng. Side mill).

Po odabiru glodala (na primjer Tooltype 120 - utorno glodalo) otvara se dijaloški okvir u kojemu su dani svi parametri alata:
 broj pozicije alata u koju će biti smješten alat u magazinu alata (eng. T number);
 broj korekcije alata (eng. D number);
 broj reznih površina  (eng. No. of c. edges);
 tip alata (eng. Tool type);
 naziv alata (eng. Tool name);
 kompenzacija duljine alata (eng. Tool length comp.);
 dimenzije radnog dijela alata (eng. Geometry);
 odstupanje od nazivne vrijednosti zbog trošenja alata (eng. Wear);
 dimenzije držala alata (eng. Base).  Zbroj vrijednosti Geometry, Wear i Base jest ukupna vrijednost korekcije;
 kompenzacija polumjera alata (eng. Radius compensation);
 polumjer alata (eng. Radius).

Upisivanjem broja 5xx otvara se izbornik s popisom alata za tokarenje (eng. Turning tools):
 500 - alati za grubo tokarenje (eng. Roughing tool);
 510 - alati za završne obradbe (eng. Finishing tool);
 520 - alati za unutarnje tokarenje (eng. Recessing tool);
 530 - alati za odrezivanje (eng. Parting tool);
 540 - alati za izradbu navoja (eng. Threading tool).

Po odabiru alata (na primjer T1 tip 500 - tokarski nož za grubu obradbu) otvara se novi izbornik s prikazanim parametrima alata:
 broj pozicije alata u koju će biti smješten alat u magazinu alata (eng. T number);
 broj korekcije alata (eng. D number);
 broj oštrica alata  (eng. No. of c. edges);
 tip alata (eng. Tool type);
 naziv alata (eng. Tool name);
 orijentacija (položaj) oštrice noža od 1 do 9 prema skici (eng. C. edge pos.);
 kompenzacija duljine alata (eng. Tool length comp.);
 dimenzije radnog dijela alata (eng. Geometry);
 odstupanje od nazivne vrijednosti zbog trošenja alata (eng. Wear);
 dimenzije držala alata (eng. Base).  Zbroj vrijednosti Geometry, Wear i Base jest ukupna vrijednost korekcije.
 kompenzaciia polumjera alata (eng. Radius compensation);
 polumjer alata (eng. Radius).

Okomite funkcijske tipke izbornika Podatci o alatu (eng. Tool offset) jesu:
 T no.+ (F1) - prikaz podataka sljedećega alata;
 T no.- (F2) - prikaz podataka prethodnog alata;
 D no. + (F3) i D no. - prikaz podataka sljedeće korekcije alata;
 D no. - (F4) - prikaz podataka prethodne korekcije alata;
 Delete (F5) - brisanje alata ili korekcije alata;
 Go to (F6) - pozicioniranje na alat broj;
 Overview (F7) - lista zauzetih pozicija alata;
 New (F8)- upis novog alata.

Po upisu novog alata moguće je odmah odrediti korekciju alata na stroju uključivanjem okomite funkcijske tipke Determine compensa (F8). Time se otvara dijaloški okvir u koji se upisuje referentna vrijednost korekcije za os X, Y ili Z.

Alat može imati nekoliko korektivnih brojeva D jer se isti alat može koristiti za različite obradbe (gruba, fina, po vanjskoj ili unutarnjoj konturi i tako dalje). Korekcija se u programu poziva s na primjer T1 D1, T1 D2, T1 D3 i tako dalje. Naredba T. D. poziva korekciju alata iz registra alata (duljina alata, polumjer alata,...).

Korekcija duljine alata je okomita na radnu površinu (G17 površina XY, G18 površina XZ, G19 površina YZ). Glavna primjena korekcije duljine alata kod okomitih glodalica je u ravnini XY odnosno korekcija po osi Z. Čelo alata ja od referentne točke držača alata N udaljeno za duljinu Lenght 1. Korekcija duljine alata "pomiče" nultočku N na vrh alata. Time se koordinate u programskom bloku odnose na vrh alata. Za glodalo se mora upisati duljina alata u polje Length 1 i polumjer alata u polje Radius. U polja Length 2 i Length 3 upisuje se 0.

Potrebne korekcije na alatu za glodanje i bušenje
Za svrdlo u polje Radius se upisuje 0 jer se na svrdlo ne primjenjuje kompenzacija polumjera alata. Također se mora upisati 0 u polja Length 2 i Length 3.

Kod tokarenja korekcija duljine alata je po osi X Length 1 i po osi Z Length 2.

R-parametri ili aritmetički parametri
R-parametri su konstante koje se mogu upotrijebiti kao proračunski parametri u programima. U tablicu se upisuju ručno. Na raspolaganju je 100 parametra. Parametri od 0 do 89 predviđeni su za korisnika, a od 90 do 99 određeni su za odgovarajući stroj.

Parametri R90 i R91 namijenjeni su brojenju izradaka:
 R90 – stvarni (aktualni) broj izradaka;
 R91 – zadani ili nominalni broj izradaka.
Treba na primjer izraditi 150 komada nekog izratka. Postavlja se zadani broj izradaka R91 = 150. Brojač odbrojava od 150 do 0 i tada daje poruku: "Zadani broj izradaka je dosegnut" (eng. Nominal workpiece number reached). Ako se zadani broj izradaka postavi 0 i R90 = 0, brojač odbrojava od 0 prema gore i ne daje nikakvu poruku pri postizanju zadane vrijednosti. Način programiranja: pozivanje brojača u programu se provodi prije naredbe M30 (kraj programa) s L700 P1 (L - poziv potprograma, P – ponovi program).

Parametri R98 i R99 služe za proračun vremena izradbe:
 R98 – aktualno vrijeme strojne obrade (ukupno vrijeme);
 R99 – mjerenje vremena trajanja jedne operacije;
 M73 – početak mjerenja operacije;
 M74 – kraj mjerenja trajanja operacije.
Izmjereno vrijeme bit će u parametru R99 u obliku 5248.123, što znači 52 minute 48 sekundi i 123 milisekunde.

Postavljanje podataka (eng. Setting data)
U izborniku Postavljanje podataka (eng. Setting data) aktivne su samo okomite funkcijske tipke. Postaviti se mogu granice radnog prostora, posmak u JOG modu, granična brzina okretanja radnog vretena, posmak u praznom hodu i početni kut kod rezanja navoja.

Ograničenje radnog prostora
Ograničenje radnog prostora (eng. Working area limitation) ili F1 omogućuje postavljanje granica unutar kojih će se kretati alat. Po upisivanju vrijednosti u predviđena polja aktiviranje se obavlja tipkom izbora (aktiviraj – deaktiviraj). Napomena: u MDA i AUTO načinu rada u CNC programu ograničenje radnog prostora postaje aktivno tek nakon komande WALIMON (Working area limitation ON).

Posmak u JOG modu
Posmak u JOG modu (eng. JOG data) ili F2 omogućuje postavljanje vrijednost posmaka pri upravljanju u JOG načinu rada (mm/min).

Podaci o brzini vrtnje glavnog vretena
Podaci o brzini vrtnje glavnog vretena (eng. Spindle data) ili F3 omogućuje ograničavanje brzine okretanja glavnog vretena unutar odabranih vrijednosti. Ograničenje brzine okretanja vretena pomoću naredbe G95 omogućuje konstantnu brzinu rezanja.

Posmak u praznom hodu
Posmak u praznom hodu (eng. Feedrate DRY) ili F4 omogućuje podešavanje posmaka u modu za testiranje izratka.

Početni kut kod rezanja navoja
Početni kut kod rezanja navoja (eng. Starting angle) ili F5 omogućuje da se pri rezanju navoja početna pozicija vretena daje kao početni kut.

Postavljanje nultočaka stroja
Postavljanje nultočaka stroja (eng. Work offset ili Zero offset) obavlja se naredbama od G54 do G57 .

Grubo podešavanje
Na većini alatnih strojeva ta je veličina osigurana protiv neautoriziranih promjena s ključem.

Fino podešavanje
Upotrebljava se za fine korekcije (na primjer pri korekciji zbog trošenja alata) i nije posebno osigurano protiv promjena. Ulazna veličina finog podešavanja je ograničena s +/- 1 mm. Krajnje podešavanje nultočke je suma gruboga i finog podešavanja:
 SP_UIFR je sistemska varijabla - postavni oblik za naredbe G54.

Okomite funkcijske tipke imaju sljedeće značenje:
 WO+ ili F1 odabire traženu nultočku od G54 do G57 (izradak može imati nekoliko nultočaka);
 WO- ili F2 odabire traženu nultočku od G54 do G57;
 Selected WO ili F3 aktivira odabranu nultočku u MDA ili AUTO načinu rada;
 Accept position ili F5 omogućuje upisivanje pozicije po osi u polju za unos;
 Reject ili F7 poništava i
 Save ili F8 memorira nove vrijednosti;
 Determine WO ili F7 određuje nultočke,to jest otvara izbornik za os koja je označena.

Dijaloški okvir za određivanje nultočke daje podatke o korištenom alatu je:
 T no. je broj alata, to jest pozicije alata;
 D no. je broj korekcije alata;
 T type je tip alata;
 Length je duljina alata;
 Radius 1 je polumjer alata;
 Offset je postavljanje.

Korištenjem tipke izbora (aktiviraj – deaktiviraj) ili korištenjem miša i tipke "U" odabiru se:
 relevantni parametri duljine alata (1, 2, 3) i smjer (+, -, none)
 uključenje i smjer polumjera alata (+, -, none)
 uključenje i smjer slobodno definiranog postavljanja nultočke (+, -, none).
Potvrditi upisane podatke s OK.

Overview ili F4 otvara novi izbornik s novim funkcijama.

Osnovni izbornik daje pregled naredbi G54 - G57:
 Postavljanje nultočke (eng. Settable WO) ili F1 vraća program u prethodni izbornik;
 Aktivna nultočka koja se postavlja (eng. Active sett.WO) ili F2 - daje podatke o trenutačno aktivnoj nultočki. Prikazuje se prozor s aktualnim podatcima. $P_IFRAME je sistemska varijabla - postavni oblik za aktivnu nultočku koja se postavlja;
 Aktivna nultočka koja se programira (eng. Active progr. WO) ili F3 - daje podatke o trenutačno aktivnoj nultočki. Prikazuje se prozor s aktualnim podatcima. SP_PFRAME je sistemska varijabla - postavni oblik za aktivnu nultočku koja se programira;
 zbroj aktivnih nultočaka (eng. Sum active WO) ili F4 daje podatke o trenutačno aktivnoj nultočki. Prikazuje se izbornik s aktualnim podatcima. SP_ACTFRAME je sistemska varijabla - postavni oblik za zbroj aktivnih nultočaka;
 External WO ili F5 prikazuje koordinate vanjske nultočke;
 Base WO ili F6 otvara dijaloški okvir u kojemu je moguće podešavanje osnovne nultočke.

Radno područje PROGRAM
U radnom području Program pišu se programi, ispravljaju se i njima se upravlja. Aktiviranjem vodoravne funkcijske tipke Program ili F3 otvara se izbornik sa sljedećim mogućnostima:
 mapa izratka (eng. Workpieces) ili F1 - u ovom se kontekstu smatra mapom koja sadržava programe ili podatke;
 glavni program (eng. Partprograms) ili F2 je slijed naredbi za obradbu izratka;
 potprogram (eng. Subprograms) ili F3 je slijed naredbi koji može biti više puta pozvan iz glavnog programa s različitim ulaznim parametrima. Ciklusi su vrsta potprograma;
 standardni ciklusi (eng. Standard cycles) ili F4 su potprogrami koji se ne mogu mijenjati.
 korisnički ciklusi (eng. User cycles) ili F5 su potprogrami koje korisnik stvara prema svojim potrebama;
 međuspremnik (eng. Clipboard) ili F6.

Tipovi datoteka i mapa jesu:
 ime.MPF – glavni program;
 ime.SPF – potprogram;
 ime.TOA - podatci o alatu;
 ime.UFR - postavljanje nultočke (okviri);
 ime.lNl - datotka za inicijalizaciju;
 ime.COM – komentar;
 ime.DEF – definicija korisničkih podataka i makroi;
 ime.DlR - zajednička mapa koja sadržava programe;
 ime.WPD - mapa izratka koja sadržava programe i podatke koji pripadaju izratku;
 ime.CLP - CLIPBOARD mapa može sadržavati sve tipove spisa i mapa.

Mapa izratka
Mapa izratka (eng. Workpieces) ili F1 otvara izbornik koji omogućuje:
 otvaranje nove mape (eng. New) ili F1 otvara izbornik u kom treba upisati ime nove mape i potvrditi <F8> ili odustati <F7>. Automatski mu se pridružuje ekstenzija WPD.
 kopiranje mape (eng. Copy) ili F2 pojavljuje se poruka: Copied data can be inserted with SK,,Poste" (Kopirani podatci mogu se umetnuti pomoću funkcijske tipke Paste).
 umetanje mape (eng. Paste) ili F3 pojavljuje se izbornik u kojemu treba upisati ime nove mape i potvrditi <F8> ili odustati <F7>.
 brisanje mape (eng. Delete) ili F4 - pojavljuje se izbornik u kojemu treba potvrditi brisanje odabrane mape <FB> ili odustati <F7>.
 preimenovanje mape (eng. Rename) ili F5 - pojavljuje se izbornik u kojemu treba upisati novo ime mape i potvrditi <F8> ili odustati <F7>.
 Alter enable ili F6 - program se može izvršavati i mijenjati samo ako je oznaka X u stupcu Enable. Postavljanje i uklanjanje oznake X obavlja se tipkom ALTER ENABLE.
 Workpeace selection ili F7 će omogućiti izbor mape izratka. U mapi će biti prikazani svi postojeći izradci (mape). Dvostrukim klikom otvaramo željenu mapu u kojoj će biti prikazani svi postojeći programi koji se odnose na odabrani izradak.

Korištenjem okomitih funkcijskih tipki moguće je:
 pisati novi program (eng. New) ili F1,
 kopirati (eng. Copy) ili F2,
 umetati (eng. Paste) ili F3,
 brisati (eng. Delete) ili F4,
 preimenovati (eng. Rename) ili F5,
 dopustiti ili zabraniti mijenjanje (eng. Alter enable) ili F6,
 birati programe (eng. Program selection) ili F7,
 ili se vratiti u prijašnji izbornik (eng. Back) ili F8.

Po otvaranju novog programa (eng. New) ili F1 - upisuje se njegovo ime.MPF i otvara se novi izbornik. Pisanje naredbi novog programa moguće je u označenom retku. Okomitim funkcijskim tipkama moguće je:
 umetati (eng. Paste) ili F1,
 označivati blok (eng. Mark block) ili F2,
 umetati blok (eng. lnsert block) ili F4,
 promijeniti broj (eng. Renumber) ili F6,
 zatvoriti (eng. Close) ili F8,

dok vodoravne funkcijske tipke omogućuju:
 uređivanje (eng. Edit) ili F1,
 skok na (eng. Go to) ili F2,
 nađi i zamijeni (eng. Find/Replace) ili F3,
 podrška (eng. Support) ili F4,
 te 3D simulaciju programa (eng. 3D View) ili F5,
 te 2D simulaciju izvršavanja programa (eng. Simulation) ili F6.

Pozicioniranje pomoću računalnog miša nije moguće. Kretanje unutar programa obavlja se pomoću strelica ili prikazane datoteke.

Glavni program
Glavni program (eng. Part programs) ili F2 je izbornik za pisanje pojedinih programa. Sve naredbe koje vrijede u modu Mapa izratka  (eng. Workpieces) vrijede i u ovom modu.

Potprogram
Potprogram (eng. Subprograms) ili F3 je izbornik za korištenje postojećih potprograma te za pisanje novih potprograma. Sve naredbe koje vrijede u modu Mapa izratka (eng. Workpieces) vrijede i u ovom modu.

Standardni ciklusi
Standardni ciklusi (eng. Standard cycles) ili F4 je izbornik za korištenje i pisanje standardnih ciklusa. Sve naredbe koje vrijede u modu Mapa izratka (eng. Workpieces) vrijede i u ovom modu.

Korisnički ciklusi
Korisnički ciklusi (eng. User cycles) ili F5 je izbornik za korištenje i pisanje specijalnih osobnih ciklusa često potrebnih u radu. Sve naredbe koje vrijede u modu Mapa izratka  (eng. Workpieces) vrijede i u ovom modu.

Međuspremnik
Međuspremnik (eng. Clipboard) ili F6 je izbornik za privremeno spremanje pojedinih programa. Sve naredbe koje vrijede u modu Mapa izratka (eng. Workpieces) vrijede i u ovom modu.

Radno područje SERVICES
To se radno područje upotrebljava za učitavanje podataka (programa) i slanje podataka preko sučelja (eng. Interface) COM1 - COM4 kao i za ispis podataka (tipka PRINT) i prijenos podataka na disk (s diska) preko tipke DRIVE. Za prenošenje podataka postavke (eng. Settings) pošiljatelja (eng. Sender) i primatelja (eng. Reciever) moraju biti jednake, inače prijenos neće raditi (na primjer programom EMCO WinNC mogu se poslati podatci samo preko sučelja RS 232 C Usera.

Učitavanje podataka (eng. Read-in data):
 pritisnuti tipku DRIVE i izabrati na primjer disketu (eng. floppy);
 izabrati izvorne podatke s tipkom RS232C User u DRIVE;
 pritisnuti tipku DATA IN;
 postaviti pokazivač na željenu mapu s liste;
 tipkom "strelica gore" može se vratiti u glavnu mapu;
 pritisnuti tipku START (počinje učitavanje) i svi će se podatci učitati u prethodno određenu mapu;
 tipka STOP prekida učitavanje;
 samo podatci s valjanim nastavkom (na primjer .MPF) mogu se učitati.

Slanje podataka (eng. Send data):
 izabrati podatke tipkom RS 232 C User u DRIVE;
 pritisnuti tipku DATA OUT;
 mogu se poslati sljedeći tipovi podataka:
 data (podatci o alatima, R-parametri, nultočke);
 mapa izratka (eng. Workpieces);
 glavni programi (eng. Part programs);
 potprogrami (eng. Subprograms);
 korisnički ciklusi (eng. User cycles);
 standardni ciklusi (eng. Standard cycles);
 izabrati podatke koje želite poslati (postaviti pokazivač na željeni podatak);
 na primjer pokazivač je postavljen na Workpieces; pokretanjem TRANSMISSION poslat će se svi podatci iz datoteke Workpieces;
 pritisnuti INPUT i lista Workpiecea pojavit će se na zaslonu i može se izabrati određeni program;
 pritisnuti tipku START;
 pritisnuti tipku STOP.

Kopiranje i lijepljenje podataka iz međuspremnika: u međuspremniku (eng. CLIPBOARD) mogu biti pohranjeni svi tipovi podataka i mogu se sortirati u odgovarajuće mape (MPF, DlR, SPF i druge):
 pritisnuti tipku Clipboard;
 postaviti pokazivač na file u izborniku Clipboarda (donji izbornik);
 postaviti pokazivač u gornji izbornik (eng. Target window);
 postaviti pokazivač na željenu mapu (u tu mapu će se upisati datoteka iz međuspremnika);
 pritisnuti tipku COPY i PASTE;
 zadržati staro ime ili unijeti novo;
 potvrditi s OK (datoteka se kopira u ciljnu mapu).

Radno područje DIAGNOSIS
To područje prikazuje alarme i poruke u punom obliku, i to:
 broj alarma (eng. Alarm number);
 datum kad se alarm dogodio (eng. Date);
 brisanje alarma (eng. Delete criteria);
 opis alarma (eng. Text).

Izvori

Vanjske poveznice

Strojevi
Metaloprerađivačka industrija
Industrijska automatika

CNC upravljanje


An Eragrostis sabinae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Georg Oskar Edmund Launert. An Eragrostis sabinae in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Namibia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis sabinae


Cabral es una parroquia del municipio de Vigo, en la provincia de Pontevedra en la comunidad autónoma de Galicia, España.

Datos básicos
Según datos del padrón de 2010, contaba con una población de 6.786 habitantes, repartidos en 23 entidades de población.
En Cabral se sitúa el Aeropuerto de Vigo y el IFEVI.

Geografía

Ocupa toda la orla nororiental del municipio de Vigo, bajando desde las altas mesetas de Cotogrande y Peinador al profundo valle del río Lagares, en un fértil territorio de suaves desniveles antaño cubierto de cultivos y que hoy ostenta una elevada densidad poblacional fruto de un crecimiento demográfico explosivo.

Véase también
 Aeropuerto de Vigo
 Instituto Ferial de Vigo

Referencias

Parroquias de Vigo

Cabral (Vigo)


Victor Machín Pérez (Las Palmas de Gran Canaria, Spania, n. 2 noiembrie 1989), cunoscut sub numele de Vitolo, este un fotbalist spaniol care joacă pentru FC Sevilla, în Prima Divizie din Spania, pe postul de mijlocaș ofensiv sau extremă, de obicei, pe partea stângă.

Palmares

Club
Sevilla
 UEFA Europa League: 2013–14, 2014–15, 2015–16
 Copa del Rey: Runner-up 2015–16
 Supercopa de España: Runner-up 2016
 UEFA Super Cup: Runner-up 2014, 2015, 2016

Individual
 La Liga Player of the Month: March 2015

Nașteri în 1989
Fotbaliști spanioli
Fotbaliști ai RC Celta de Vigo

Vitolo Machín


Wilson Choperena (Plato, Magdalena, 25 de diciembre de 1923-Bogotá, 6 de diciembre de 2011) fue un compositor y cantante colombiano de música costeña, autor de la letra de la famosa cumbia La pollera colorá.

Desde joven incursionó en el canto y la composición. En 1956 se unió al director de orquesta Pedro Salcedo como cantante de planta, alcanzando éxitos en diferentes ciudades del país.

En 1961 se traslada a Barranquilla con la orquesta de Salcedo y graba con Discos Tropical el famoso éxito La pollera colorá, del cual fue autor de la letra (la música es del clarinetista Juan Madera), tema que le dio la vuelta al mundo y que también grabaron agrupaciones como el Cuarteto Imperial, Los Melódicos, El Mariachi de Román Palomar, la Sonora Ponceña, Pacheco y Fajardo, entre otras.

En mayo de 2010, la justicia colombiana resolvió en su contra una demanda donde Juan Madera, compositor de la música de la La pollera colorá reclamaba la autoría de la canción.

Choperena sufría del mal de Parkinson y murió de muerte natural en el hospital de Las Corpas de Bogotá el 6 de diciembre de 2011.

Referencias

Nacidos en Plato (Colombia)
Fallecidos en Bogotá
Cantantes masculinos de Colombia
Compositores de Colombia
Cantantes de cumbia de Colombia
Cantantes de folclore de Colombia

Wilson Choperena


Nevin Selen (d. 1925, Antalya - ö. Haziran 2005, İstanbul), Türk yazar.

Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Yabancı Diller Eğitimi Bölümü Bölüm Başkanı (1984-1990).

Kariyeri
Ankara Kız Lisesini 1944'te "pekiyi" derece ile bitirdi ve Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı Bölümü'ne 3. dönemden başlayıp 1946-1947 öğretim yılında "iyi" derece ile bitirdi. 1947 yılında aynı bölüme "fahri asistan", 1951 yılında da "asli asistan" oldu.

1953-54 öğretim yılında Bonn Üniversitesi Fonetik Enstitüsünde Prof. Dr. Menzerath yanında 9 ay kalarak doktora çalışmalarında bulundu; 1956 yılında "Alman ve Türk dillerindeki sesler ve bu seslerin kelime anlamı ve yapısındaki rolü üzerine mukayeseli bir araştırma" başlıklı doktora tezini tamamlamış; 1958 Haziran ayında başarı ile verdiği doktora sınavını ile doktor olmuştur.

Nevin Selen, doçentlik tezini hazırlamak amacıyla 1959 yazında bir aylık süreyle Tübingen Üniversitesi'nde Fonetik kurslarına katıldı; 1962 yılında da 10 ay süreyle Köln Üniversitesi Karşılaştırmalı Dilbilim Enstitüsünde (Institut für Vergleichende Sprachwissenschaft); 1963 yılında 3 ay süreyle Hamburg Üniversitesi Fonetik Enstitüsü'nde inceleme ve araştırma çalışmalarında bulundu. "Die Phoneme und Phonemkombinationen in An- und Auslaut der deutschen Einsilbler" başlıklı doçentlik tezi 23 Ekim 1967'de jüri tarafından kabul edildi; 20 Kasım 1967'de doçentlik sözlü sınavını; 24 Kasım 1967 günü de "Über die Bedeutung und Auswertung der Satzmelodie" konulu doçentlik dersini başarıyla verdikten sonra kendisine doçentlik unvanı verildi. 23 Ocak 1968'de ise Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı kürsüsüne doçent (o dönemde "eylemli doçet") olarak atandı.

1975 yılında DTCF Alman Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalına profesörlüğe yükseltilerek ataması yapıldı. Ankara Üniversitesi DTCF'ndeki görevi yanında Konya Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı kürsüsünün kuruluşunda görev aldı ve 5 yıl süreyle başkanlığını yaparak bu bölümün gelişmesine katkıda bulundu.

1983-1984 yılında 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 40b maddesi uyarınca Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Alman Dili Eğitimi Anabilim Dalı'nda görev yaptı. 1985 yılından emekli olduğu 1991 yılına kadar Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yabancı Diller Eğitimi Bölümü Bölüm Başkanlığı görevinde bulundu.

2005 yılında İstanbul'da ölen Prof. Dr. Selen, Türkiye'de "Alman Dilbilimi", "Karşılaştırmalı Dilbilgisi", "Uygulamalı Dilbilim" alanlarında yaptığı özgün çalışmalarla değerli katkılar sağlarken; derleme ve ders kitabı niteliğindeki eserleriyle de Üniversitelerimizdeki öğretim elemanlarının ve öğrencilerin son derece yararlandığı temel kaynakları ortaya koymuş; özellikle genç araştırmacılara öncülük etmiştir.

Akademik yaşamı boyunca çok sayıdaki lisans, yükseklisans ve doktora tezlerinin yöneticiliğini yaparak başarı ile sonuçlandırılmasını sağlamıştır. Tezini yönettiği Ankara Üniversitesi, Selçuk Üniversitesi, Uludağ Üniversitesi ve Anadolu Üniversitesi'ndeki öğrencilerine, bilimsel özelliklerinin yanı sıra yönetici ve geliştirici özelliklerini de aktarmasıyla bu öğrencilerinin alanlarında öğretim üyesi olarak görev almalarına öncülük etmiştir.

Yükseklisans veya doktora tez danışmanlığını yaptığı öğrencilerden bazıları Prof. Dr. İclal Ergenç (DTCF-Doktora), Prof.Dr. İbrahim İlkhan (Konya Selçuk Universitesi-Doktora), Prof.Dr. Tahir Balcı (Çukurova Üniversitesi- YL), Prof. Dr. Mustafa Çakır (Anadolu Üniversitesi-YL), Prof. Dr. Asuman Ağaçsapan(Anadolu Üniversitesi-YL), Prof. Dr. Kadriye Öztürk(Anadolu Üniversitesi-YL), Prof.Dr. Mustafa Kınsız (Akdeniz Üniversitesi-YL), Doç.Dr. Ayhan Bayrak (Anadolu Üniversitesi-YL).

Yayımlarından bir kısmı

Kitapları

 Nevin Selen: Phonologie Morphologie Syntax der Deutschen Sprache. Ankara: DTCF Yayınları, 1993.
 Nevin Selen: Entonasyon Analizleri. Ankara: DTCF Yayınları No: 231, 1973.
 Nevin Selen: Linguistik und Methodik [Dil Bilimi ve Dil Öğretimi]. (Editör: Mustafa Çakır), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yay. No: 602 - Açıköğretim Fakültesi Yay. No: 296, 1992. ss. V-187. (ISBN 975-492-316-7).
 Nevin Selen: Söyleyiş Sesbilimi, Akustik Sesbilim ve Türkiye Türkçesi, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları: 454, 1979.
 Nevin Selen: Alman Dilinin Fonolojisi. Ankara: 1975
 Nevin Selen: Alman dilinin fonetik ve entonasyon kuralları – [3. bs.]. – Eskişehir : Anadolu Üniversitesi, 1985. – (Anadolu Üniversitesi yayınları ; no. 115. Eğitim Fakültesi yayınları ; no. 2)
 Nevin Selen: Eine Einführung in die deutsche Sprachwissenschaft für Türken mit Fehleranalysen Eskişehir : Anadolu Üniversitesi, 1984. 166 s. – (Anadolu Üniversitesi Eğitim, Sağlık ve Bilimsel Araştırma Çalışmaları Vakfı yayınları ; no. 9)
 Selen, Nevin: Toplumsal Dilbilime Giriş: Uygulamalı Çalışma Örnekleriyle. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 2001. – (T.C. Anadolu Üniversitesi yayınları ; no. 1280. Eğitim Fakültesi Yayınları ; no. 77)

Makaleleri

 Nevin Selen: Alman ve Türk dilinde ezgi (intonation) türleri karşılaştırmalı (kontrastiv) bir inceleme: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Şubat 1986, Cilt: 1, Sayı: 2, Sayfa: 1-14.
 Nevin Selen: Yabancı dil öğreniminde yapılan sesel yanlışlar. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Şubat 1986, Cilt: 1, Sayı: 2, Sayfa: 15-23.
 Nevin Selen: Dilde çift anlamlılık olayı. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Ekim 1984, Cilt: 1, Sayı: 1, Sayfa: 1-8.
 Nevin Selen: Nesnelerle, onlara verilen isimler arasında, o nesnenin özelliğine uygun bir ses uyuşumu var mıdır? Ankara Üniversitesi D.T.C.F. Dergisi XXV (1967), Nr.3-4, s. 115-120.
 Nevin Selen: Fonolojik Statistik. Ankara Üniversitesi D.T.C.F. Dergisi. C.26, S.1-2, 1968 (1970), s. 39-80.
 Nevin Selen: Ses Dili. Ankara Üniversitesi D.T.C.F. Dergisi C. 28. S.1-2, 1970 (1974), s. 67-73.
 Nevin Selen: Lautmalerei (Orhan Oğuz ile beraber) Ankara Üniversitesi Yıllığı, C. 13, (tarihsiz), s. 19-46.
 Nevin Selen: Söz Söyleme Sanatının Tarihsel Gelişimi. Ankara Üniversitesi D.T.C.F. Dergisi. C. 29, S.1, 1971-78 (1979), s. 1-23.
 Nevin Selen: Konuşma Eğitimi. Ankara Üniversitesi D.T.C.F. Tiyatro Araştırmaları Enstitüsü Dergisi. (1978), s. 97-101.

Çevirileri

 Nevin Selen: Alman Halk Efsaneleri Gustav Schwab, [Çeviren: Dr. Nevin Selen], 1968, 496 S., MEB Dünya Edebiyatından Tercümeler, Alman Klasikleri: 105.
 Nevin Selen: Alman Halk Efsaneleri Gustav Schwab, [Çeviren: Dr. Nevin Selen], 1991 (2. Baskı), Milli Eğitim Bakanlığı: 2026-9476, Bilim ve Kültür Eserleri Dizisi: 337, Batı Klasikleri: 65.

Dış bağlantılar

 Konuşma Eğitimi (Ankara Üniversitesi)
 Alman ve Türk Dillerinde Ezgi (Intonasyon) Türleri: Karşılaştırmalı Bir İnceleme (Anadolu Üniversitesi)
 Yabancı dil öğreniminde yapılan sesel yanlışlar (Anadolu Üniversitesi)
 Dilde Çift Anlamlılık Olayı (Anadolu Üniversitesi)

1925 doğumlular
Antalya doğumlular
2005 yılında ölenler
Türk profesörler
Selçuk Üniversitesi öğretim üyeleri
İstanbul'da ölenler
Ankara Lisesinde öğrenim görenler

Nevin Selen


تازركة، مدينة ساحلية بالوطن القبلي بالجمهورية التونسية.
 الأمل الرياضي بتازركة، جمعية رياضية بمدينة تازركة.
 سبخة تازركة، سبخة ساحلية قرب مدينة تازركة.

تازركة (توضيح)


الحرم الجامعي  أو كما يُعرف باسم جامعة المشاغبين في العالم العربي، هو مسلسل تلفزيوني ودراما تركي عُرض على قناة كانال دي بين عامي 2003 و 2004 . وهو من إخراج اولوش بيراقدار. انتهى المسلسل الذي تألف من موسم واحد بحلقته الرابعة والأربعين.

تم دبلجة المسلسل من اللغة التركية إلى العربية باللهجة السورية بواسطة شركة سامة للإنتاج والتوزيع الفني السورية وعُرض على قناة إم بي سي 4.، وقد أدى الدبلجة مجموعة من الممثلين السوريين.

مراجع

دراما تركية
مسلسلات تلفزيونية تركية دبلجت للعربية

جامعة المشاغبين (مسلسل)


Flataskóli, áður nefndur Barnaskóli Garðahrepps, er grunnskóli í Garðabæ.

Grunnskólar á höfuðborgarsvæðinu

Flataskóli


Die Schwertwespen (Xiphydriidae) sind eine Familie der Pflanzenwespen, deren Larven in Holz leben.

Merkmale
Die Schwertwespen ähneln den Holzwespen (Siricidae), mit denen sie früher in einer Überfamilie zusammengefasst worden waren. Im Unterschied zu diesen ist die Hals-(Cervical-)Region auffallend langgestreckt mit langen Cervicalskleriten, der Kopf also deutlich und weit vom Rumpf abgesetzt. Durch dieses Merkmal sind sie am leichtesten von anderen Pflanzenwespen unterscheidbar. Die Körperlänge beträgt zwischen 4 und 25 Millimeter (ohne Legebohrer). Der Körper wirkt meist gedrungen, nicht so schmal und langgestreckt wie bei den anderen holzbewohnenden Pflanzenwespen. Die Antennen sind langgestreckt und bestehen aus 13 bis 25 Gliedern, das erste Fühlerglied ist oft verlängert und etwas gekrümmt. Die charakteristische Spitze, in die der Hinterleib der Holzwespen am Ende ausgezogen ist, fehlt bei dieser Familie. Der Hinterleib ist langgestreckt walzenförmig und an den Seiten gekielt. Im Flügelgeäder fehlt eine Ader, die Subcosta, vollständig. Wie bei den verwandten Familien fällt beim Weibchen ein langer Legebohrer auf, der in Ruhe gerade ausgestreckt in Verlängerung des Hinterleibs getragen wird. Die eigentlichen Stechborsten (erste und zweite Valven) sind weicher und flexibler als bei den anderen holzbewohnenden Pflanzenwespen. Die umhüllenden dritten Valven sind deutlich breiter, worauf die Namensgebung Bezug nimmt.

Die meisten Arten sind schwarz gefärbt, oft mit gelber, roter oder weißer Zeichnung. Die Flügel sind klar oder rauchgrau getönt.

Larven
Die Larven erreichen, je nach Art, Längen zwischen 4 und 25 mm. Der Körperbau ist durch die Lebensweise im Inneren von Holz geprägt. Die Larve ist weiß gefärbt und mit Ausnahme der Kopfkapsel weichhäutig, von den Mundwerkzeugen sind vor allem die Mandibeln stark ausgebildet. Am Kopf sitzen eingliedrige Antennen, die Larvalaugen sind rückgebildet. Die drei Thorakalbeinpaare sind kurz und teilweise rückgebildet, Abdominalbeine am Hinterleib fehlen vollständig. Von den Larven der Holzwespen sind sie durch das Labrum unterscheidbar, das symmetrisch aufgebaut ist (bei den Siricidae auffallend asymmetrisch).

Lebensweise
Die Larven der Schwertwespen leben im Inneren von Holz. Das Weibchen legt in das Holz des Wirtsbaums mit seinem auffallend langen und geraden ("schwertförmigen") Legebohrer meist in geringer Tiefe, direkt unter der Rinde, Eier ab, wobei bei jeder Bohrung mehrere Eier, jeweils durch einen kleinen Zwischenraum getrennt, appliziert werden. Anders als bei den Holzwespen krümmt das Weibchen bei der Eiablage den Hinterleib zum Holz hin ein, spreizt also nicht nur den Legebohrer bauchseitig ab. Die ausschlüpfende Larve gräbt mit ihren Mundwerkzeugen einen Gang in das Holz, den sie später zu einer kleinen Kammer erweitert. Der Gang hinter der Larve ist in der Regel dicht mit Fraßmehl verstopft. Ähnlich wie die Holzwespen, kann die Larve von Holz als Nahrung nur dann leben, wenn dieses zuvor von holzbewohnenden Pilzen teilweise zersetzt worden ist. Jede Schwertwespenart lebt deshalb in Symbiose mit einer Pilzart, deren Sporen das Weibchen in spezialisierten Zellen (sog. Mycangien oder Mycetangien) mitführt und bei der Eiablage zusammen mit dem Ei ins Holz abgibt. Die Mycangia liegen an der Basis des Legebohrers, unter der Subgenitalplatte. Die Pilzarten sind andere als die bei den Holzwespen nachgewiesenen, durch DNA-Analysen wurden bisher zwei Arten gefunden Daldinia decipiens und Entonaema cinnabarina (Schlauchpilze, Familie Holzkeulenverwandte) bei einer Art (Xiphydria longicollis) beide. Die Schwertwespenlarve nagt vor der Puppenruhe einen Gang bis zur Holzoberfläche, aber unterhalb der Rinde, wo sie sich in einer kleinen Kammer verpuppt. Die Verpuppung erfolgt bei der Familie nicht in einem Kokon. Die Imago schlüpft aus dem Holz aus, bei den mitteleuropäischen Arten im Spätsommer oder Frühherbst.

Schwertwespen befallen nur ausnahmsweise Baumstämme. Häufiger findet man die Larven in Ästen mit verhältnismäßig dünnem Querschnitt oder in sehr jungen Stämmchen. Es werden beinahe ausnahmslos tote oder kränkelnde Äste befallen. Die Arten sind oft wirtsspezifisch in einer oder wenigen verwandten Baumarten, wobei aber von sehr vielen Arten die Biologie und die Wirtsart unbekannt sind. Befallen werden weit überwiegend Laubbaumarten, Nachweise aus Nadelhölzern sind meist unsicher und zweifelhaft (inzwischen wurde in Südamerika eine Art Derecyrta auraucariae in der Brasilianischen Araukarie gefunden).

Systematik
Die Familie Xiphydriidae wird in zwei Unterfamilien gegliedert:

 Derecyrtinae
 Xiphydriinae

Die Verwandtschaftsverhältnisse der Schwertwespen innerhalb der Pflanzenwespen sind nicht mit Sicherheit geklärt. Traditionell wurden sie gemeinsam mit den anderen in Holz lebenden Familien in der Überfamilie der Holzwespenartigen (Siricoidea) geführt. Diese Platzierung ist aber nach neueren Untersuchungen nicht gerechtfertigt, sie beruht auf konvergent durch die Lebensweise entstandenen Merkmalen. Heute wird die Familie meist isoliert in der monotypischen Überfamilie Xiphydrioidea eingeordnet. Die Xiphydrioidea bilden gemeinsam mit den Halmwespen (Cephidae, Cephoidea), den Siricoidea, den Orussidae (Orussoidea) und den Taillenwespen (Apocrita) eine Verwandtschaftsgruppe, deren genaue Phylogenie noch unsicher ist. Die Gruppierung wird manchmal als "Unicalcarida" bezeichnet.

Verbreitung

Die Derecyrtinae leben in Südamerika (eine Gattung Australocyrta mit zwei Arten in Australien). Die Xiphydriinae kommen fast weltweit vor, sie fehlen aber in Afrika.

In Deutschland sind fünf Arten der Familie nachgewiesen:
 Xiphydria betulae (, 1911). Nachgewiesen in Birke. Möglicherweise nur ein Synonym von megapolitana
 Xiphydria camelus (, 1758). In absterbenden Laubhölzern zahlreicher Arten, besonders häufig Erlen (Alnus) und Birken (Betula).
 Xiphydria longicollis (, 1785). In absterbenden Laubbäumen, besonders in Eichen (Quercus).
 Xiphydria megapolitana (, 1884). Nachgewiesen in Birken und Erlen. Außerdem angegeben wird Himbeere (Rubus idaeus).
 Xiphydria prolongata (, 1785). Nachgewiesen in Pappeln-, Weiden- und Ulmenholz.

Außerdem lebt in Mittel- und Nordeuropa noch folgende Art:
 Xiphydria picta , 1897. Gebirge Zentral- und Nordeuropas vom Kaukasus bis Spanien, überall selten. Erstbeschrieben aus der Schweiz, auch in Österreich nachgewiesen.

Wirtschaftliche Bedeutung
Schwertwespen zählen im Allgemeinen nicht zu den bedeutsamen Forstschädlingen. Da sie fast nur Holz von toten und absterbenden Bäumen befallen und dabei Äste oder Stämme geringen Durchmessers bevorzugen, ist der durch sie verursachte Schaden in der Regel gering. In einigen Fällen soll der Befall von Schwertwespen, insbesondere Xiphydria camelus an Erle und Xiphydria longicollis an Eiche, geschädigte Jungbäume bereits herabgesetzter Vitalität abgetötet haben. In einigen Fällen kommt es auch zur Entwertung von Holz als Nutz- und Bauholz durch die Larvenbohrgänge. Die Bedeutung der Schwertwespen reicht aber nie an diejenige der echten Holzwespen heran. Eiablage an trockenem und entrindetem Holz, z. B. Bauholz, tritt nie auf. In der Regel werden noch stehende Bäume belegt.

Die Larven werden häufig mit Holz (vor allem Brennholz) in menschliche Wohnungen eingetragen, wo die später ausschlüpfenden Imagines dann auffallen können.

Feinde
Die Schwertwespen werden von einer Vielzahl parasitoider Hautflügler befallen. Zahlreiche Schlupfwespen der Familie Aulacidae (Überfamilie Evanioidae) sind auf Schwertwespen spezialisiert und können den Bestand lokal stark begrenzen. Parasitierungsraten von 50 % und darüber sind nicht ungewöhnlich. Aulacus striatus lokalisiert die Schwertwespenlarve anhand der Bohrung, die das Wirtsweibchen hinterlassen hat. Sie bohrt durch das Holz bis in das Wirtsei, in welches sie ihr eigenes Ei ablegt. Die Parasitoidenlarve wächst innerhalb der Wirtslarve heran, die sie abtötet und verlässt, wenn diese sich zur Puppe häuten will. Weitere parasitische Schlupfwespen gehören z. B. zu den echten Schlupfwespen (Ichneumonidae, Tribus Rhyssini, z. B. Gattung Rhysella) und Xiphydriophagus (Familie Pteromalidae). Über die Parasitoide von Xiphydria camelus existiert ein wissenschaftlicher Film der an Universitäten und Lehreinrichtungen sehr oft gezeigt wird.

Schwertwespenlarven sind gemeinsam mit denjenigen der Holzwespen und holzbewohnender Käfer die wichtigste Nahrung zahlreicher Spechtarten.

Quellen
 Wolfgang Schedl: Hymenoptera, Unterordnung Symphyta: Pflanzenwespen, Handbuch der Zoologie: Arthropoda: Insecta. Band 4. Verlag Walter de Gruyter, 1991, ISBN 3-11-012739-3.
 Andreas Taeger, Ewald Altenhofer, Stephan M. Blank, Ewald Jansen, Manfred Kraus, Hubert Pschorn-Walcher, Carsten Ritzau (1998): Kommentare zur Biologie, Verbreitung und Gefährdung der Pflanzenwespen Deutschlands (Hymenoptera, Symphyta). In: Taeger, A. & Blank, S. M. 1998 (Hrsg.): Pflanzenwespen Deutschlands (Hymenoptera, Symphyta). Kommentierte Bestandsaufnahme. - Goecke & Evers, Keltern, 364 + 3 S.

Einzelnachweise

Hautflügler

Schwertwespen


The first Progressive Conservative Party of Canada leadership election was held in 1927, when the party was called the Conservative Party. Prior to then the party's leader was chosen by the caucus or in several cases by the Governor General of Canada designating a Conservative MP or Senator to form a government after the retirement or death of an incumbent Conservative Prime Minister.

There have been two permanent leaders since 1927 who were not chosen by a leadership convention. Arthur Meighen agreed to serve a second term as leader in 1941 on condition that he would not have to contest the position. The party agreed since the party was desperate for a leader of Meighen's stature. Jean Charest was one of only two Progressive Conservative Members of Parliament returned in the 1993 election and was appointed leader by the party's executive with the decision later being affirmed at a regular party convention two years later. The Conservative Party became the Progressive Conservative Party in 1942.

All leadership conventions were delegated conventions, except in 1998 when a one member, one vote process was used in which each riding was allocated 100 points which were distributed among candidates by proportionally. For the 2003 leadership election, the party reverted to use of a delegated convention, ostensibly because of the cost of using a one member, one vote process (though it has been argued that the party feared that use of one member, one vote would make an outside takeover of the party easier due to a decline in membership). In 2003, the party merged with the Canadian Alliance to form a new Conservative Party of Canada. This party adopted the one member, one vote process the Tories had used in 1998.

Note on tables: Green box indicates winner. Pink box indicates candidate eliminated from ballot for receiving the fewest votes. Blue box indicates candidate withdrew from balloting.

1927 Conservative leadership convention

Held in Winnipeg, Manitoba on October 11, 1927.

George Halsey Perley, H. H. Stevens, John Allister Currie, John Baxter, Howard Ferguson, Edgar Nelson Rhodes, and outgoing leader Arthur Meighen were all nominated but declined to run.

1938 Conservative leadership convention

Held in Ottawa, Ontario on July 7, 1938.

Manion lost his seat in the 1940 federal election and R.B. Hanson became interim leader. In November 1941 a national conference of the party voted against having a leadership convention and instead appointed Arthur Meighen as the party's wartime leader. Meighen was defeated in a 1942 by-election and resigned.

1942 Progressive Conservative leadership convention

Held in Winnipeg, Manitoba on December 11, 1942.

1948 Progressive Conservative leadership convention

Held in Ottawa, Ontario on October 2, 1948.

Wilfrid Garfield Case announced his candidacy but withdrew before the convention to support Drew.

1956 Progressive Conservative leadership convention

Held in Ottawa, Ontario on December 14, 1956.

1967 Progressive Conservative leadership convention

The 1967 leadership convention was held in Toronto, Ontario on September 9, 1967.

1976 Progressive Conservative leadership convention

The 1976 leadership convention was held in Ottawa, Ontario on February 22, 1976.

Richard Quittenton withdrew from the race before the convention began.

1983 Progressive Conservative leadership convention

The 1983 leadership convention was held in Ottawa, Ontario on June 11, 1983.

1993 leadership convention results

The 1993 leadership convention was held in Ottawa, Ontario on June 13, 1993.

1995 Progressive Conservative leadership convention
The 1995 leadership convention was held at the Palais des congrès de Gatineau in Hull, Quebec on April 29, 1995, to ratify Jean Charest as leader. Charest had been named interim leader following the 1993 federal election (and Kim Campbell's resignation as party leader), which reduced the Progressive Conservatives to only two seats, with Charest being the only cabinet minister to win re-election.

1998 Progressive Conservative leadership election

First ballot was conducted October 24, 1998; second ballot was conducted November 14, 1998.

The 1998 election used a point system that allocated 100 points to each riding, regardless of the number of votes cast in the riding. The candidate who won a majority of points (not necessarily a majority of voters) would win the leadership. All party members were eligible to cast a vote. The 100-point-per-riding system was again used by the Conservative Party of Canada in its 2004 leadership race.

2003 Progressive Conservative leadership convention

The 2003 leadership convention was held in Toronto, Ontario on May 31, 2003.

Two other candidates had participated in the race. Quebec MP André Bachand withdrew his candidacy from the race due to financial concerns and backed Peter MacKay. Former Cabinet Minister and Quebec MP Heward Grafftey also withdrew his candidacy from the race due to health concerns.

See also
Conservative Party of Canada leadership elections

References

Parliament of Canada website

Progressive Conservative Party of Canada leadership elections


Die Bockenemer Klärteiche sind ein Naturschutzgebiet in der niedersächsischen Stadt Bockenem im Landkreis Hildesheim.

Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG HA 061 ist 4,2 Hektar groß. Es liegt direkt westlich von Bockenem am Rande der Niederung der Nette und stellt ehemalige Absetzbecken einer Zuckerfabrik unter Schutz. Die ehemaligen Absetzbecken sind mit etwa drei Meter hohen Dämmen umgeben, die mit Büschen bewachsen sind. Die Becken selber weisen ausgedehnte Röhrichtflächen aus. Sie sind überwiegend von intensiv genutzten landwirtschaftlichen Nutzflächen umgeben.

Das Gebiet steht seit dem 30. Juni 1981 unter Naturschutz. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist der Landkreis Hildesheim.

Weblinks

Naturschutzgebiet im Landkreis Hildesheim
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa
Geographie (Bockenem)

Bockenemer Klärteiche


Frank Fahey (born 6 June 1951) is an Irish property developer and former  Fianna Fáil politician who served as Minister for the Marine and Natural Resources from 2000 to 2002 and as a Minister of State in various roles. He served as a Teachta Dála (TD) for the Galway West constituency from 1982 to 1992 and 1997 to 2011. He was a Senator for the Labour Panel from 1993 to 1997.

Life before politics
Frank Fahey was born in June 1951 in Galway. He was educated at St Mary's College, Our Lady's College and University College Galway. He was a schoolteacher before he entered politics.

Ministerial career
Fahey was first elected to Dáil Éireann at the February 1982 general election. In 1987, he was appointed by the government of Charles Haughey to the post of Minister of State at the Department of Education with responsibility for Youth and Sport. He was re-appointed in July 1989, with additional responsibility as Minister of State at the Department of Tourism and Transport from September 1989. He was not retained as a minister when Albert Reynolds came to office in February 1992.

He lost his Dáil seat at the 1992 general election and was appointed to Seanad Éireann, serving in the 20th Seanad until 1997. He returned to the Dáil at the 1997 general election and in the new government of Bertie Ahern, he was appointed Minister of State at the Department of Health and Children with responsibility as Minister of State for Children. The role was expanded in 1998 with additional appointments as Minister of State at the Department of Education and Science and at the Department of Justice, Equality and Law Reform. In January 2000, he was appointed to cabinet as Minister for the Marine and Natural Resources.

Following the re-election of the incumbent government at the 2002 general election, Fahey was demoted to the post of Minister of State at the Department of Enterprise, Trade and Employment with responsibility for Labour Affairs. In a reshuffle in 2004, he was appointed as Minister of State at the Department of Justice, Equality and Law Reform with responsibility for Equality.

He was re-elected at the 2007 general election but not appointed to any ministerial office. He was, however, appointed to head the joint Oireachtas committee on Transport.

Controversies

Lost at Sea scheme
While Minister for the Marine and Natural Resources in 2000, Fahey launched the Lost at Sea scheme to compensate fishermen whose vessels had been lost at sea. In 2004, following a complaint from a late applicant (who had been turned down), the Ombudsman Emily O'Reilly recommended to the department that latecomers should be considered, saying that the schemes had a "serious defect" in having contacted some fishing families and not others. Via a freedom of information request, The Sunday Business Post found that Fahey had discussed the scheme with two constituents, who later received three quarters (around €2m) of the overall compensation, prior to the announcement - and had written to them about their successful applications prior to the closing date. In 2007, the Standards in Public Office Commission found no problems with Fahey's conduct. In 2009, the Ombudsman published a full report into the scheme, again recommending that late applicants receive compensation, but it was blocked from discussion in the Oireachtas by the government.

Corrib gas project
In 2000, one of Fahey's last acts as Minister of State for the Marine and Natural Resources was to approve the foreshore licence for the controversial Corrib gas project. In 2002, in connection with this project, he approved the sale of a large area of Irish national forestry at Bellanaboy to Shell Oil for the building of a gas processing site, which caused much controversy.

Investments and property
The Irish Times reported in 2006 that in 1994, when Fahey was a senator, he became involved in establishing a hair and beauty salon business in Moscow, involving an investment of over £200,000 (€254,000). Fahey did not officially declare the interest and at first denied involvement with the salon. Later, he admitted a connection, saying he had travelled to Moscow "as an ordinary citizen to support the investors including my wife who were attempting to set up a hair salon there...the whole thing was part of a regional political campaign by a number of individuals to do damage to my integrity, character and good name".

Fahey has invested in properties in countries including Ireland, France, the US, Dubai and Belgium. He also declared an interest in a construction company and a share portfolio in the Dáil Register of Members Interests.

In June 2009, Green Party leader Trevor Sargent accused Fahey in the Dáil of tax avoidance and making inappropriate decisions as a minister, and called on the Taoiseach to sack him.

Loss of seat
The 2011 general election was disastrous for Fianna Fáil and Fahey lost his seat, his first preference vote declining to 5.7%. He had said in November 2010: "I have no illusions that I will lose my seat". During a public meeting in the run up to the election he and government advisor Alan Aherne were booed and heckled.

References

1951 births
Living people
Alumni of the University of Galway
Fianna Fáil TDs
Members of the 23rd Dáil
Members of the 24th Dáil
Members of the 25th Dáil
Members of the 26th Dáil
Members of the 20th Seanad
Members of the 28th Dáil
Members of the 29th Dáil
Members of the 30th Dáil
Ministers of State of the 25th Dáil
Ministers of State of the 26th Dáil
Ministers of State of the 28th Dáil
Ministers of State of the 29th Dáil
Members of Galway County Council
Politicians from County Galway
Fianna Fáil senators
Labour Panel senators

Frank Fahey (politician)


İç hastalıkları, tıbbın bir ana bilim dalıdır; Dahiliye olarak da bilinir.

İnsanın sindirim sistemi, böbrek, kalp, akciğer, kan hastalıkları, kanserin dahili tanı ve tedavisi, romatizmal, hormonal ve alerjik hastalıklar, yaşlı hasta grubunun sağlığı ve hastalıkları ile ilgilenir.

İç hastalıkları yan dalları
 Alerji, İmmünoloji
 Endokrinoloji ve Metabolizma
 Gastroenteroloji
 Hematoloji
 Nefroloji
 Romatoloji
 Geriatri
 Tıbbi Onkoloji
 İş ve Meslek Hastalıkları
 Yoğun Bakım Uzmanlığı

Kaynakça

Tıp bilimleri

İç hastalıkları


est un film américain réalisé par Matty Rich, sorti en 1994.

Synopsis

Fiche technique

Distribution
Larenz Tate as Drew Tate
Joe Morton as Kenny Tate
Suzzanne Douglass as Brenda Tate
Glynn Turman as Spencer Phillips
Vanessa Bell Calloway as Francis Phillips
Adrienne-Joi Johnson as Heather Lee
Morris Chestnut as Harold Lee
Jada Pinkett as Lauren Kelly
Duane Martin as Junior Phillips
Mary Alice as Evelyn
Phyllis Yvonne Stickney as Dr. Wade
Markus Redmond as Darryl
Perry Moore as Moe
Akia Victor as Charlene
Special appearance by the R&B group Jade

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 1994
Comédie dramatique américaine
Film se déroulant à New York
Film de Touchstone Pictures

The Inkwell


නමිනාථ යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ වත්මන් අර්ධ කාල චක්‍රය වන අව්සර්පිනිහි විසිඑක්වන තීර්ථංකරවරයායි. ඔහු උපත ලැබූයේ ඉක්ෂ්වාකු රාජවංශයේ විජය රජුට දාව විප්‍රා රැජිනට ය. විජය රජු එකල මිථිලාවේ පාලකයා විය. නමිනාථ සිය මවගේ කුසෙහි සිටින විට මිථිලාව බලවත් රජුන් රැසකගේ ආක්‍රමණවලට නතු විය. නමිනාථගේ බල මහිමයෙන් සියලු රජවරුන් විජය රජුට යටත් විය.

චරිතාපදානය
නමිනාථ උපත ලැබූයේ චන්ද්‍රසූර්ය ජෛන දින දසුනේ 8වන ශ්‍රාවන් ක්‍රිෂ්ණ දිනයේ ය. බකුල වෘක්ෂයක් යටදී ඔහු කේවල ඥාන උපදවා ගත්තේ ය. ඔහුට ගනධරයින් 17 දෙනකු වූ අතර සුප්‍රභා එහි නායකයා විය. ජෛන සම්ප්‍රදාය අනුව ඔහු තම සියලු කර්මයන් බිඳදමා සිය ආත්මය නිදහස් කරගත් අතර, නේමිනාථයන්ට වසර 50,000කට පමණ පෙර සම්මේද් ශිඛර් වෙතින් මෝක්ෂය ලබාගෙන ඇත.

මේවාත් බලන්න

ජෛන ආගම තුළ දෙවියන්
අරිහන්ත් (ජෛන ආගම)
ජෛන ආගම

ආශ්‍රේයයන්

සටහන්

ප්‍රභව

බාහිර සබැඳි

තීර්ථංකරවරු
මිථිලාවේ ජෛන ආගම

නමිනාථ


Gorobnica plesača ili Grobnica plesačica (talijanski: Tomba delle Danzatrici) je Peucetska grobnica u Ruvo di Puglia, u Italiji. Otkrivena je u nekropoli Corso Cotugno u studenom 1833. Datum njene izgradnje nije siguran, a predloženi su datumi se kreću od kraja petog stoljeća prije Krista do sredine četvrtog stoljeća prije Krista . U svakom slučaju, freske grobnice najstariji su primjer figurativnog slikarstva u Apuliji, zajedno s drugom grobnicom u Gravini di Puglia. Peuceti su praksu slikanja grobnica posudili od Etruraca, koji su imali važan utjecaj na njihovu kulturu. Grobnica je dobila ime po plesačicama koje se pojavljuju na freskama u grobnici. Paneli s freskama sada su izloženi u napuljskom Nacionalnom arheološkom muzeju, inv. 9353.

Opis
Grobnica ima polukomorni dizajn. Na njegovih šest oslikanih ploča prikazano je trideset ili više plesačica koje se kreću slijeva udesno s rukama u rukama kao da plešu u krugu oko unutrašnjosti grobnice. Odjeveni su u hitone i ogrtače, a na glavi imaju velove jarkih boja. U grupi su tri muškarca koja se razlikuju po bijeloj odjeći. Jedan od njih drži liru.

Kosturni ostaci pokojnika u grobnici očito su pripadali uglednom muškom ratniku. Bio je odjeven u kacigu, štitnike za noge i štit. Pokraj njegove desne ruke bila su koplja i bodeži. Grobna dobra bila su različite vrste keramičke keramike. Sastojali su se od kratera, amfora, kantharoa i nekih uljanica. Bili su raspoređeni na zemlji i obješeni o donje dijelove zidova. Keramika je imala simbolično i pogrebno značenje.

Povezani članci
 Etrurska umjetnost
 Italici

Izvori

Literatura

Vanjske poveznice

Arheološki lokaliteti u Italiji

Grobnica plesača


المَعلم أو الوسيط (البارامتر)  هو عنصر أو قيمة ثابتة في معادلة، حيث يتم تغيير قيم الأوسطة في دالة، لمعرفة سلوك المنحنى أوالسطح الناتج عن هذه الدالة . لذا فهذا النوع من الثابتات يسهم في اتخاذ القرار.

في دوال الرياضيات

الهندسة التحليلية
انظر إلى معادلة وسيطية.

في الهندسة التحليلية، عادة ما يُعبر عن المنحنيات على شكل صور بعض الدوال. على سبيل المثال، يمكن أن يُعبر عن دائرة شعاعها يساوي الواحد ومركزها هو مركز المَعلم بأكثر من طريقة.
 الصيغة الضمنية

 باستعمال الوسيط

حيث t وسيط.

في برمجة الحاسوب

انظر أيضًا
 معامل

مراجع

جبر
مصطلحات رياضياتية

وسيط (رياضيات)


An Bulbostylis nesiotica in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ivan Murray Johnston, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Merritt Lyndon Fernald. An Bulbostylis nesiotica in nahilalakip ha genus nga Bulbostylis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bulbostylis

Bulbostylis nesiotica


La Coupe du Portugal de football 1988-1989 est la  de la Coupe du Portugal de football, considéré comme le deuxième trophée national le plus important derrière le championnat.

La finale est jouée le 28 mai 1989, à l'Estádio Nacional do Jamor, entre le CF Belenenses et le Benfica Lisbonne. Le CF Belenenses remporte son troisième trophée en battant le Benfica 2 à 1, et se qualifie pour la Coupe d'Europe des vainqueurs de coupe de football 1989-1990.

Finale

Voir aussi
 Championnat du Portugal de football 1988-1989

1988-1989
Portugal
Sport au Portugal en 1988
Sport au Portugal en 1989

Coupe du Portugal de football 1988-1989


Başçiftlik, Tokat ilinin en az nüfuslu ilçesi. Tokat il merkezine 82 km uzaklıktadır. 2020 yılı nüfus sonuçlarına göre ilçenin nüfusu 5.530 kişidir.

Başçiftlik İlçesi coğrafi konum olarak Kelkit Çayı bir eşkenar üçgenin tabanı kabul edilirse, Reşadiye-Niksar tabana bitişik köşeleri, Başçiftlik'te taban karşısındaki köşede yer alır. Diğer bir ifadeyle Başçiftlik, kuzeyinde Ordu iline bağlı Aybastı ilçesi, doğusunda Reşadiye ilçesi, güneyinde Niksar İlçesiyle çevrilmiş olup, toplam yaklaşık 130 km²'lik mülki sınıra sahiptir. Yaklaşık olarak 37 derece, 17 dakika doğu meridyenleri ile 40 derece, 28 dakika kuzey enlemleri arasında yer alır. Başçiftlik Canik Dağları üzerindeki havzanın batı kısmında yer alır. Bu havza doğuya gidildikçe genişler. Yörede İskevsür Ovası olarak adlandırılan bu havzada yaklaşık 15'e yakın köy ve kasaba yer alır. Bu havzanın kuzey ve güney kısımları Canik Dağlarının yüksek tepeleri ile kaplıdır. Denizden yüksekliği 1425 metre olan Başçiftlik'in batısında büyük Çal Tepesi, kuzeyinde Çartıl, Sivrilce güneyi ise Karaçam Ormanları'nın bulunduğu yüksek tepelerle çevrilidir. Doğusu düzlük alanlarla kaplıdır. Bu düzlük Bereketli ve Bozcalı Kasabalarına kadar devam eder.

Tarihçe
İlçenin İlkçağ ve kuruluş tarihi ile ilgili yeterli ve kesin bilgi bulunmamaktadır. Yörede arkeoloji kazıları ve yüzey araştırması yapılmamıştır. İlçenin kuruluşu ile ilgili bazı söylentiler bulunmaktadır. Ancak bunlar da belgelere dayanmamaktadır. Bir söylentiye göre ilçe, Fatih Sultan Mehmet'in 1461 yılında  Trabzon İmparatorluğu'na açtığı seferden sonra kurulmuştur. Bir diğer söylentiye göre de Niksar ilçesinin doğusundaki Ayvazönü Mevkiine yakın bir yerde kurulmuştur. Nitekim o zamanki Başçiftlik mezarlığı da aynı isimle anılmaktadır.

Niksar çevresindeki bataklıklardan ve sivrisineklerden rahatsız olan halk doğuya doğru giderek ormanlık ve akarsuların bulunduğu bugünkü Başçiftlik ilçesinin olduğu yere yerleşmişlerdir. Bunlar geri döndüklerinde "Öyle bir yer bulduk ki, otu sümbül, kuşu bülbül" diye methetmişlerdir. Bunun üzerine köy halkından öncelikle beş hane, ardından da diğerleri buraya gelmiştir. Bu beş haneden ötürü de Beşçiftlik ismi bu yerleşime yakıştırılmış, zamanla bu isim Başçiftlik'e dönüşmüştür.

İdari durum
1952 öncesi Reşadiye'ye bağlı bir köy iken, bu tarihten itibaren Niksar'a bağlı bir köy olarak kalan Başçiftlik'te 1968 yılında belediye teşkilatı kurulmuştur. 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3644 sayılı kanunla ilçe merkezi haline dönüştürülmüştür. Yine aynı yasa ile Alan, Asar, Aydoğmuş, Dağüstü, Erikbelen, Sarıağıl, Karacaören, Şahnalan ve Yeşilçam köyleri daha önce bağlı oldukları Niksar'dan ayrılarak Başçiftlik ilçesine bağlanmıştır.

İlçede bir adet merkez belediyesi, 3 mahalle ve bağlı 8 köy 2 kasaba bulunmakta iken Karacaören kasabası 2009 yılı içinde Başçiftliğe mahalle orak bağlanmış bulunmaktadır. Bunlar sırasıyla Alanköy, Asar, Aydoğmuş, Dağüstü, Erikbelen, Sarıağıl, Şahnalan ve Yeşilçam köyleridir. Kasabası ise Hatipli Kasabasıdır.

İlçenin kurulmasından bu yana İlçede; henüz teşkilatı bulunmayan daireler Askerlik Şubesi olup Adliye kurulup dosya sayısının fazla olmamasından dolayı kapatılmıştır. 2008 yılı içinde emniyet teşkilatı ve jandarma hale hazırda mevcuttur. İlçenin kuruluşu ile beraber "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı" ve "Başçiftlik İlçesi Köylere Hizmet Götürme Birliği" kurularak faaliyete geçirilmiştir.

Nüfus

Sosyal durum
İlçe kırsal bir bölge olduğundan sürekli göç veren bölge konumundadır. Ancak yapılan nüfus sayımları sırasında ilçe nüfusuna kayıtlı olup, başka bölgelerde oturan insanların ilçeye gelerek, nüfus artış hızına pozitif yönde etki ettikleri görülmektedir. İlçede sanayi sektörü olmadığından genç nüfus büyük kentlere göç etmekte ve ilçede yaşayan nüfus her geçen gün azalmaktadır. Kalan nüfus genelde yaşlı ve kadın nüfustur. Önümüzdeki yıllarda istihdama yönelik çalışmalar yapılamayıp aynı hız ile göç devam ederse on yıla kadar bu gün yaşayan nüfusun yarısına düşeceği tahmin edilmektedir.

İlçe kırsal bir bölge olduğundan sürekli göç veren bölge konumundadır. Ancak yapılan nüfus sayımları sırasında ilçe nüfusuna kayıtlı olup, başka bölgelerde oturan insanların ilçemize gelerek, nüfus artış hızına pozitif yönde etki ettikleri görülmektedir. İlçede sanayi sektörü olmadığından genç nüfus büyük kentlere göç etmekte ve ilçede yaşayan nüfus her geçen gün azalmaktadır. Kalan nüfus genelde yaşlı ve kadın nüfustur. Önümüzdeki yıllarda istihdama yönelik çalışmalar yapılamayıp aynı hız ile göç devam ederse on yıla kadar bu gün yaşayan nüfusun yarısına düşeceği tahmin edilmektedir. Türkiye için ve Başçiftlik'e has olarak, hayvancılığın geliştirilmesi ve eski seviyesine getirilmesi ülke ekonomisine büyük katkılar sağlayacaktır. Mera hayvancılığı için eşsiz bir alanı vardır. İlçe çevresi için de bu söylenebilir. Koyun ve sığır sayısı bugün için çok az olmakla beraber geliştirici çalışmalara önem verilmektedir.

Başçiftlik merkezinde, Karacaören, Alan ve Dağüstü köylerinde 20.000'e yakın koyun ve 8000'e kadar da sığır mevcuttur. Bu arada et tavukçuluğu "Koy-Tür" tipi denemelerde yapılır. Arıcılık, ilkbahar ve yaz ayları için, Başçiftlik ve yaylaları, özel bala müsaittir.

Çayır ve otlaklar Başçiftlik ve Karacaören için Türkiye'de örnek gösterilecek durumdadır. Ayrıca buralarda sulu tarım da oldukça yaygındır. Meyvecilik azdır, daha çok güneydeki köy gruplarında oldukça yaygındır. Armut ve elma yetiştiriciliğinden söz edilebilir.

Ortalama rakımı 1.400 m olan Başçiftlik, bu yüksekliğe rağmen oldukça bereketli topraklara sahiptir. "Katırbeli" nin bir yanı, "Kümbet Kırı"na kadar uzanır. Burası hayvancılığa çok müsait, kekik karışımı çimenlerin işgalindedir. Bu geniş alan, hayvancılık ve arıcılık için bulunmaz bir hazinedir.  Patates yetiştiriciliği Baçşiftlik içinde söylenir.

Sebze olarak herkes kendi ihtiyacının bir kısmını karşılamakta ve bunun yanında fasulye ve lahana ekimi de yapılmaktadır. İlçe ve bağlı köylerinde mevcut (50.000) dekar arazinin yaklaşık 33.185 dekarda buğday, 4.867 dekarda arpa, 5.241 dekarda patates, 5.494 dekarda fiğ, 882 dekarda mısır, 353 dekarda nohut, 278 dekarda yeşil fasulye tarımı yapılmaktadır. İlçemizde bitkisel üretimin sınırlı yapılmasından dolayı hayvancılık ön plana çıkmıştır. Bu gün itibarıyla ilçede 7500 adet büyükbaş 8.000 adet küçükbaş hayvan varlığı mevcuttur.

Başçiftlik ekonomisi %30 nispetinde halıcılığa dayanmaktadır. 1971 yılında gerçekleştirilen halıcılık çalışmaları büyük bir ivme kazanarak çevreye dağılmış, hatta ilçemize yakın vilayetlere ve bölgelere dağılmış büyük bir iktisadi potansiyel oluşturmuştur. İlçe halıcığının hızı 1990 Körfez Krizinden sonra gerilemiştir. İlçe de daha önceki yıllarda ekonomi %75 halıcılığa dayalı iken bu gün %30 seviyelerine gerilemiş, buna paralel olarak da ilçe ekonomisi zayıflamıştır. Önceki yıllarda ilçe merkezinde 1200 olan tezgâh sayısı bu gün 300 civarlarına inmiştir. Dolayısıyla halı üretimi de gerilemiştir. Halıcılığın gerilemesinde 3 ana unsur etkisini hâlâ devam ettirmekte olup, bunlar malzemede bozulma imalatta bozulma ve ihracatta tıkanma şeklinde kendini göstermektedir. Buna rağmen ilçe halıcığın merkezi olma hüviyetini korumaktadır. Üretilen halıların %95"i ihraç malıdır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Başçiftlik Kaymakamlığı Resmi Sitesi
 Başçiftlik Belediyesi Resmi Sitesi

Başçiftlik


Bettany Hughes (Londres, 14 de maio de 1967) é uma historiadora, autora e locutora britânica, especializada em história clássica. Seus livros têm abarcado boa parte da antiguidade clássica e o mito, bem como a história, de Estambul e Bizancio. Participa ativamente nos esforços para fomentar o ensino dos clássicos nas escolas públicas do Reino Unido. Em 2019, foi nomeada Oficial da Ordem do Império Britânico.

Infância, educação e carreira
Bettany Hughes foi criada no oeste de Londres, capital da Inglaterra. Ela foi educada em Notting Hill e em Ealing. Foi ao Ealing High School e, mais tarde, à Universidade de Oxford, indo ao St. Hilda's College, onde se graduou em história antiga e moderna.

Bettany é investigadora visitante no King's College de Londres, membro honorario da Universidade de Cardiff e possui um doutorado honorário pela Universidade de Iorque.

Bettany Hughes tem escrito e apresentado muitos documentários e séries sobre temas de história antiga e moderna, tanto internacional como do Reino Unido. Em 2009, recebeu o Prêmio Especial Naomi Sargant por excelência na radiodifusão educativa, e em 2012, o Prêmio Norton Medlicott por serviços à história da Historical Association, da qual é membro honorária.

Bettany Hughes também tem ministrado muitas conferências e palestras didáticas. Em 2010, ela ministrou a conferência "Ta Erotika: The Things of Love" no Instituto Helênico do Royal Holloway (colégio da Universidade de Londres) e, em 2011, participou na conferência do Huw Wheldon Memorial organizada pela Royal Television Society, na que afirmou que a história da televisão está prosperando e desfrutando de uma nova era dourada. Em 2011, presidiu o Prêmio de Ficção Feminina, o único prêmio anual de livros de ficção escrito por mulheres no Reino Unido.

Bettany Hughes é patrocinadora do The Íris Project, uma organização beneficente que promove o ensino do latim e do grego nas escolas públicas do Reino Unido, bem como patrocinadora honorária do Classics For All, uma campanha nacional para que as línguas clássicas e o estudo das civilizações antigas regressem à educação pública. Bettany é assessora da Fundação para a Ciência, a Tecnologia e a Civilização, que tem como objetivo fomentar projetos de colaboração de grande escala entre Oriente e Ocidente.

Em 2014, Bettany foi nomeada Amiga Distinta da Universidade de Oxford. Em 2016, Bettany Hughes pronunciou a Conferência Voltaire anual da Associação Humanista Britânica. Foi eleita membro da Sociedade de Anticuários de Londres, em 3 de março de 2017. Assim mesmo, foi nomeada Oficial da Ordem do Império Britânico (OBE) nas Honras de aniversários de 2019 da rainha Isabel II da Inglaterra por seus serviços à história.

Como divulgadora científica, Bettany tem realizado diversas reportagens e documentários históricos para canais como BBC One, BBC Two, BBC Four, Channel 5, History ou ITV.

Vida pessoal
Bettany Hughes é filha do ator Peter Hughes e irmã do jogador de críquet e jornalista Simon Hughes. Bettany Hughes está casada com Adrian Evans e o casal tem dois filhos. Bettany é vegetariana.

Livros
Até a data, Bettany Hughes escreveu quatro livros:

 Helen of Troy: Goddess, Princess, Whore (2005).
 The Hemlock Cup: Socrates, Athens and the Search for the Good Life (2010). O livro incluiu-se na lista de superventas de The New York Times. Foi eleito como Livro do ano pelo The Daily Telegraph, bem como Livro da semana pela BBC Rádio 4. Foi pré-selecionado para um prêmio do grêmio de escritores.
 Istanbul: A Devaste of Three Cities (2017). Foi resenhado pelo The New York Review of Books.
 Vénus and Aphrodite (2019).

Veja também

 100 Mulheres (BBC)
 Mulheres na categoria BBC 100 Mulheres

Apresentadores de televisão do Reino Unido
Oficiais da Ordem do Império Britânico
Naturais de Londres
Historiadores da Inglaterra
Historiadores da Roma Antiga
Historiadores da Grécia Antiga
Historiadores da antiguidade
Alunos da Universidade de Oxford
Pessoas na lista BBC 100 Mulheres de 2013

Bettany Hughes


Die Dorpskerk () ist ein Kirchengebäude der Protestantischen Kirche in den Niederlanden  in Biggekerke auf Walcheren in der Gemeinde Veere. Der Turm der Kirche sowie das Kirchenschiff sind als Rijksmonumente eingestuft.

Geschichte
Biggekerke wurde vor 1231 vom Westmünster in Middelburg abgepfarrt. Bis zur Einführung der Reformation war die Kirche möglicherweise zu Ehren der heiligen Begga geweiht. Der Turm und der dreiseitig geschlossene Chor der gotischen Kirche wurden um 1400 errichtet, das Langhaus ist wahrscheinlich noch älter. Im Zuge des Achtzigjährigen Krieges wurde die Kirche zwischen 1572 und 1574 beschädigt und im 17. Jahrhundert wieder hergestellt. Bei einer Restaurierung 1957 wurde die Sakristei angebaut. Die Kirchengemeinde gehört heute zur unierten Protestantse Kerk in Nederland. Die Kirchengemeinde hat sich außerdem 1998 mit Meliskerke zu einer gemeinsamen Gemeinde zusammengeschlossen.

Orgel
Die Orgel wurde 1971 von der Firma Fama & Raadgever (Maarssen) erbaut. Es handelt sich dabei um ein reines Orgelpositiv mit 6 Manualregistern (C–f3: Holpijp 8′, Prestant 4′, Roerfluit 4′, Octaaf 2′, Mixtuur, Sesquialter II) und angehängtem Pedal (C–d1). Die Trakturen sind mechanisch.

Literatur
 Peter Don, Kunstreisboek Zeeland, hrsg. vom Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist 1985.
 Carel van Gestel: Van kerk naar kerk. Band 3, Verlag Aprilis, Zaltbommel 2007, ISBN 978-90-5994-143-4.
 H. Janse: Kerken en torens in Zeeland. Europese Bibliotheek, Zaltbommel 1969.

Weblinks

 Dorpskerk in Biggekerke: Website des Fremdenverkehrsvereins VVV Zeeland (niederländisch, deutsch, englisch)

Einzelnachweise

Gotisches Bauwerk in den Niederlanden
Kirchengebäude der Protestantischen Kirche in den Niederlanden
Beggakirche
Gotische Kirche
Disposition einer Orgel
Kirchengebäude in Veere
Dorfkirche Biggekerke
Kirchengebäude in Europa

Dorfkirche Biggekerke