Quebec Konferansı, İtalya'da Mussolini'nin birdenbire düşmesiyle ortaya çıkan yeni durum karşısında, ikinci cephe meselesini yeni bir açıdan ele almak amacı ile, 14-24 Ağustos 1943'te Churchill ve İngiliz Genelkurmayı ile Amerikan Genelkurmayı arasında Québec'de yapılmıştır.

Bu konferansta Churchill, İtalya'da ortaya çıkan yeni durum dolayısıyla, ikinci cephenin Fransa yerine, Türkiye'nin de savaşa katılmasıyla Balkanlarda açılmasında çok ısrar etmiş, fakat görüşünü kabul ettirememiştir.  İsmet İnönü'nün savaşta tarafsız kalma, savaşa katılmama yönündeki azminin, İngiltere ile birlikte hareket eden ABD baskısıyla kırılmasında ısrar etmiştir. Churchill, I. Dünya Savaşı yıllarında gündeme gelen, Balkanların Almanya'nın "yumuşak karnı" olduğu yaklaşımını, Balkan Cephesi'ni kendi hükûmetine empoze ederken de sürdürmüştü. Aynı fikri yeniden ortaya atmaktaydı. Yunanistan'da ikinci bir Dankörk Olayı'nın bu girişimle yaşanmasından kıl payı kurtulunmuştur.

İkinci cephenin Fransa'da Normandiya kıyılarında açılmasına karar verilmiş ve bunun hazırlanması sorumluluğu da Amerikalılara bırakılmıştır.

Almanya'nın bombalanmasına devam edilmesi ve İtalya'nın işgal edilmesine de karar verilmiştir. Ayrıca nükleer silah geliştirilmesi amacıyla bilgi paylaşımını öngören gizli bir anlaşma da imzalanmıştır.

Ayrıca bakınız
 II. Dünya Savaşı konferansları

II. Dünya Savaşı konferansları
1943'te Kanada
1943 konferansları
1940'larda uluslararası ilişkiler
Kanada'daki diplomatik konferanslar

Quebec Konferansı (1943)


Andreas Haaning Christiansen (f. 24. december 1968) er en dansk filmskaber og dokumentarist, der har specialiseret sig i at portrættere bands og musikere og skildre de kreative og menneskelige processer bag musikken.

Han debuterede som filminstruktør i 2004 med filmen 22-Pistepirkko – Sleep Good Rock Well om det finske kultband 22-Pistepirkko. De kaster sig ud i en europaturné med 50 koncerter på 50 dage, og Andreas Haaning Christiansen følger dem hele vejen. Gruppen er en eksperimenterende trio bestående af brødrene Asko Keränen og Hannu (PK) Keränen samt Esa (Espe) Haverinen. Filmen er en fortælling om konflikt og inspiration mellem de to brødre, og den viser gruppens specielle musikalske udtryk, der har givet dem en dedikeret fanskare i hele verden.

I 2010 havde filmen Magtens Korridorer – Strikkeklub på alufælge premiere. Filmen skildrer den danske rockgruppe Magtens Korridorer, da de bryder igennem på den danske musikscene i 2006 og de følgende fire år. Gruppen starter som et fritidsband uden de store ambitioner, og pludselig rider de på en bølge af succes, der kulminerer på Orange Scene på Roskilde Festival. Undervejs indspiller de albummet Milan Allé, der er udfordret af gruppemedlemmernes parallelle lønarbejde, bl.a. er forsanger Johan Olsen forsker ved Københavns Universitet. Filmen følger også gruppens optrædener ved en demonstration foran Christiansborg, på Mændenes Hjem og på spillestedet Vega.

I 2014 kom filmen No God – Shadow House Burn om det københavnske eksperimentalband No God, som udgøres af Jacob Leth, Carl Christian Tofte og Jens Valo. Sidstnævnte var medlem af den hedengangne århusianske rockgruppe Kliché, der udgav to ikoniske album i starten af 1980'erne. Filmen giver et indblik i newyorker No Wave i københavnsk bearbejdning, fugletælling ved daggry og alternative indspilninger af en række Kliché-klassikere, som Jens Valo var med til at skrive i årene omkring 1980. Øvrige medvirkende i filmen er Lars H.U.G og Lars Kjelfred.

I 2016 kom filmen Hugland, et nærgående portræt af den danske musiker Lars H.U.G. Filmen skildrer tilblivelsen af albummet 10 sekunders stilhed, Lars H.U.G.'s første danske plade i 22 år, samt den opslidende kreative proces, der foregår i tæt parløb med arrangør og producer Povl Kristian. Det er en fortælling om en perfektionistisk musiker og hans kamp for et comeback og om det konfliktfyldte samarbejde mellem musiker og producer. Øvrige medvirkende er Peter Peter, Peter Bastian og Jean Riel. Andreas Haaning Christiansen instruerede desuden musikvideoen til 10 sekunders stilhed fra albummet af samme navn.

I 2018 har hans femte dokumentarfilm premiere. Den handler om en af dansk popmusiks største stjerner igennem tiden, Nanna Lüders Jensen, kendt for sange som "Buster" og "Afrika". Filmen følger sangerinden i 18 måneder med både op- og nedture og går tæt på mennesket og musikeren Nanna.

Filmografi
 22-Pistepirkko – Sleep Good Rock Well (2004)
 Magtens Korridorer – Strikkeklub på alufælge (2010)
 No God – Shadow House Burn (2014)
 Hugland (2016)

Referencer

Eksterne henvisninger

Personer fra Frederiksberg
Filminstruktører fra Danmark

Andreas Haaning Christiansen


Der Gerichtsbezirk Haag am Hausruck war ein dem Bezirksgericht Haag am Hausruck unterstehender Gerichtsbezirk im politischen Bezirk Grieskirchen (Bundesland Oberösterreich). Der Gerichtsbezirk wurde per 1. Jänner 2003 aufgelöst und das Gebiet dem Gerichtsbezirk Grieskirchen zugewiesen.

Geschichte
Der Gerichtsbezirk Haag am Hausruck wurde durch einen Erlass des k.k. Oberlandesgerichtes Linz am 4. Juli 1850 geschaffen und umfasste ursprünglich die 24 Steuergemeinden Aflang, Aistersheim, Altenhof, Dirisam, Fading, Feldegg, Gaspoltshofen, Geboltskirchen, Geyersberg, Gries, Großwaldenberg, Höft, Hörbach, Innernsee, Jeding, Niederentern, Niedernhaag, Obernhaag, Pram, Rottenbach, Schwarzgrub, Weibern, Wendling und Zupfing.

Der Gerichtsbezirk bildete im Zuge der Trennung der politischen von der judikativen Verwaltung
ab 1868 gemeinsam mit den Gerichtsbezirken Ried und Obernberg den Bezirk Ried im Innkreis.

Per 1. Juli 1911 wurde aus den Gerichtsbezirken Haag am Hausruck, Grieskirchen und Peuerbach der neue politische Bezirk Grieskirchen gebildet.

Durch Gemeindezusammenlegungen reduzierte sich die Anzahl der Gemeinden nach und nach auf zuletzt acht Gemeinden. Mit der Bezirksgerichts-Verordnung der Österreichischen Bundesregierung wurde am 12. November 2002 die Auflösung des Gerichtsbezirks Haag am Hausruck und die Zuweisung des Gebietes zum Gerichtsbezirk Grieskirchen beschlossen. Mit dem 1. Jänner 2003 trat die Verordnung in Kraft.

Gerichtssprengel
Der Gerichtssprengel umfasst bis Ende 2002 mit den acht Gemeinden Aistersheim, Gaspoltshofen, Geboltskirchen, Haag am Hausruck, Pram, Rottenbach, Weibern und Wendling den südlichen Teil des politischen Bezirks Grieskirchen.

Literatur

Einzelnachweise

Bezirk Wels-Land
Haag am Hausruck
Haag am Hausruck
Gegründet 1850
Aufgelöst 2003

Gerichtsbezirk Haag am Hausruck


Vojni muftiluk, muftijstvo Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini koje djeluje na području Bosne i Hercegovine. Sjedište muftijstva je u Sarajevu. Trenutačni muftija je Hadis ef. Pašalić (od 2014.).

Povijest
Protokol o organiziranju i funkcioniranju vjerske službe muslimana u Federalnom ministarstvu odbrane i Vojsci Federacije Bosne i Hercegovine, potpisan 25. rujna 1999. godine. Danas je Vojni muftiluk integriran u sve sfere obrane, uspostavljen u skladu sa standardima vjerskih službi modernih vojski, spreman za nove izazove u multireligijskom i multinacionalnom kolektivu, te je postao nezaobilazna cjelina u sustavu obrane Bosne i Hercegovine.

Imamska služba u Vojnom muftiluku brine o vjerskom životu muslimana angažiranih u organizacionim jedinicama Ministarstva obrane BiH i Oružanih snaga Bosne i Hercegovine. Poslovi vojnih imama čuvaju tradiciju imamskog poziva prema organizacionoj strukturi Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini i standardima vojne vjerske službe NATO-a.

Muftije

Organizacija
Vojni muftiluk je organiziran kao: Ured vojnog muftije, ured glavnog imama, ured brigadnog imama i ured bataljonskog imama.

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice Vojnog muftiluka

Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini
Sarajevo

Vojni muftiluk u Bosni i Hercegovini


Cisneros es un apeadero ferroviario situado en el municipio español de Cisneros en la provincia de Palencia, comunidad autónoma de Castilla y León. Dispone de servicios de Media Distancia operados por Renfe.

Situación ferroviaria
La estación se encuentra en el punto kilométrico 34,353 de la línea férrea de ancho ibérico entre Venta de Baños y Gijón a 782 metros de altitud, entre las estación de Villada y de Paredes de Nava. El tramo es de vía doble y está electrificado. Históricamente la estación pertenecía a la línea Palencia-La Coruña.

Historia
La estación fue abierta al tráfico el 8 de noviembre de 1863 con la puesta en marcha del tramo León-Palencia de la línea que pretendía unir Palencia con La Coruña. La Compañía de los Ferrocarriles del Noroeste de España constituía en 1862 fue la encargada de la construcción y explotación del trazado. En 1878, apremiada por el Estado para que concluyera sus proyectos en marcha Noroeste se declaró en quiebra tras un intento de fusión con MZOV que no prosperó. Fue entonces cuando la estación pasó a manos de la Compañía de los Ferrocarriles de Asturias, Galicia y León creada para continuar con las obras iniciadas por Noroeste y gestionar sus líneas. Sin embargo la situación financiera de esta última también se volvió rápidamente delicada siendo absorbida por Norte en 1885. En 1941, la nacionalización del ferrocarril en España supone la desaparación de esta última y su integración en la recién creada RENFE.

Desde el 31 de diciembre de 2004 Renfe Operadora explota la línea mientras que Adif es la titular de las instalaciones ferroviarias.

Servicios ferroviarios

Media Distancia
Los servicios de Media Distancia de Renfe que tienen parada en la estación enlazan Cisneros con las ciudades de León y Valladolid pasando por Palencia.

Referencias

Enlaces externos

 Media Distancia Castilla y León en la web de Renfe.

Cisneros
Cisneros
Cisneros
Estaciones de ferrocarril de España inauguradas en 1863
Estaciones de ferrocarril de Castilla y León inauguradas en el siglo XIX

Estación de Cisneros


Europska mreža za edukaciju konzervatora restauratora ENCoRE, organizacija je koja okuplja vodeće europske institucije za obrazovanje konzervatora restauratora. Utemeljena je 1997. godine u Dresdenu. Inicijativu za utemeljenje pokrenule su Hochschule für Bildende Künste iz Dresdena, Akademie der Bildenden Künste iz Beča i The Royal Danish Academy of Fine Arts, School of Conservation, iz Kopenhagena. ENCoRE teži promociji edukacije konzervatora restauratora na akademskoj razini u Europi,sukladno dokumentu Professional Guidelines of E.C.C..O. 1993./94. (1) te dokumentu iz Pavije iz 1997. (2).

Ciljevi
Stvaranje i promocija prilika za suradnju između europskih akademskih institucija koje educiraju konzervatore restauratore.
Potiče ,utemeljuje i promovira nova partnerstva između institucija koje provode konzervatorsko restauratorske radove na visokoj kvalitativnoj razini

ENCoRE će ove ciljeve ostvariti kroz:
poticanje stvaranja prilika za razmjenu studenata konzervacije
poticanje razmjene predavača između institucija za obrazovanje konzervatora restauratora
poboljšanje prilika za   efikasnu suradnju na polju istraživanja
utemeljenje svima dostupne i trajno dopunjavane baze podataka o strukturi i aktivnosti pojedinih institucija koje obrazuju konzervatore restauratore
definiranje i razvoj potencijalnih kolaborativnih projekata unutar članica mreže
definiranje i razvoj kolaborativnih projekata s odabranim vanjskim partnerima
istraživanje potencijala za razmjenu sukladno European Credit Transfer System ECTS sustavu
istraživanje i razvoj metodologija edukacije konzervacije restauracije
pregled i artikulacija jednakog nivoa edukacije unutar mreže,te širenje saznanja o rezlutatima   aktivnosti ENCoRE mreže
širenje znanja o rezultatima istraživačkih projekata mreže
Promocija i potpora izdavanju publikacija o studentskim istraživačkim projektima

ENCORE i hrvatske institucije za obrazovanje konzervatora restauratora
Republika Hrvatska nije član ENCORE mreže. Naše se institucije sukladno tome ne nalaze na njihovim listama europskih obrazovnih institucija koje obrazuju konzervatore restauratore. Treba istaknuti i da je nekada Republika Hrvatska imala status pridruženog člana, predstavnik je bila Dr.Sc. Šefka Horvat Kurbegović.

Dodatna literatura
 On Practice in Conservation-Restoration Education

Izvori

Vanjske poveznice
 službena stranica

Konzervacija


Parasiopelus, es un  género de coleópteros adéfagos perteneciente a la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Parasiopelus ornatus (Peringuey, 1892)
 Parasiopelus somalicus (Basilewsky, 1957)

Referencias

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus

Harpalina

Parasiopelus


Das Außenlager Hamburg-Langenhorn war ein von September 1944 bis Anfang Mai 1945 bestehendes Außenlager des KZ Neuengamme für zunächst 500 weibliche Häftlinge im Norden Hamburgs an der Grenze zu Schleswig-Holstein. Es befand sich in Hamburg-Langenhorn am Weg 4 (seit 1952 Essener Straße). Das Barackenlager war in unmittelbarer Nähe zu Standorten der Rüstungsindustrie.

Vorgeschichte
Im Sommer 1944 wurde von einem seit 1942 am Ort bestehenden Ostarbeiterlager ein Lagerabschnitt separiert zur Einrichtung eines KZ-Außenlagers für weibliche Häftlinge. Nach einem Ausbau befanden sich in diesem Lagerteil zwei Baracken mit Schlafräumen für Häftlinge, eine Küchenbaracke  und einem kleinen Häftlingskrankenbau. Unmittelbar neben dem Eingang Außenlager wurden die Unterkünfte des Lagerpersonals eingerichtet.

Funktion des Lagers, Häftlinge und Lagerführung
Mitte September 1944 trafen in dem Außenlager Hamburg-Langenhorn 500 zumeist litauische, aber auch estnische, ungarische, polnische, tschechische und deutsche Jüdinnen aus dem KZ Stutthof ein. Anfang März 1945 wurden 250 weibliche Sinti und Roma sowie im NS-Jargon als "kriminell" bezeichnete Häftlingsfrauen aus dem KZ Ravensbrück in das Außenlager Hamburg-Langenhorn überstellt.

In abwechselnden Zwölf-Stunden-Schichten mussten die weiblichen Häftlinge Zwangsarbeit in der Rüstungsproduktion für die Hanseatischen Kettenwerke sowie die Deutsche Messapparate GmbH leisten. An Maschinen fertigten die Frauen bei diesen Unternehmen Waffen und Munition, wie Panzerfäuste und Flakgeschosse. Sie arbeiteten an ihren Einsatzorten gemeinsam mit Kriegsgefangenen und deutschen Arbeitern, durften jedoch keinen Kontakt miteinander aufnehmen. Zu der Arbeitseinsatzstelle einer Zweigstelle der Deutschen Messapparate GmbH in der Schanzenstraße wurden die Frauen mit der S-Bahn gefahren. Einige weibliche Häftlinge mussten in der Kriegsendphase beim Plattenhausbau Ausschachtungsarbeiten leisten.

Im Lager wurden die weiblichen Häftlinge von Aufseherinnen überwacht und außerhalb durch eine teils aus Zollbeamten bestehende männliche Wachmannschaft. Leiter des Frauenaußenlagers Langenhorn war Walter Lau, ein SS-Mann aus Ostpreußen.

Am 3. oder 4. April 1945 wurde das Außenlager aufgelöst und die meisten weiblichen Häftlinge in das KZ Bergen-Belsen und einige in das KZ-Außenlager Hamburg-Sasel gebracht.

Im Zuge der Räumung der Außenlager des KZ Neuengamme startete am 10. April ein Zug mit 50 Waggons weiblicher und männlicher Häftlinge vom KZ-Außenlager Helmstedt-Beendorf und fuhr über Magdeburg, Stendal und Wittenberge bis nach Sülstorf, wo der Zug vom 13. bis 15. April stehen blieb, weil ein Gleis blockiert war. In jedem Waggon befanden sich 150 bis 170 Häftlinge. Hunderte Gefangene starben bei dem Transport fast ohne Wasser und Verpflegung. Am 15. fuhr der Zug endlich los und erreichte das KZ Wöbbelin bei Ludwigslust, wo die männlichen Häftlinge aussteigen mussten. Von dort ging die Odyssee für die Frauen weiter. Sie mussten weitere sechs Tage in den Waggons zubringen und wurden bei der Ankunft in Hamburg dann aufgeteilt. Ein Teil traf völlig geschwächt am 20. April im Außenlager Langenhorn ein. Neun Frauen davon verstarben in Langenhorn. Am 3. Mai wurden die Frauen vom Langenhorner Lager in das KZ-Außenlager Hamburg-Eidelstedt deportiert, wo sie kurz darauf von britischen Soldaten befreit wurden.

Gedenken

Heute erinnern an den ehemaligen Lagerort ein Gedenkstein sowie eine Informationstafel, die sich seit 1988 auf Höhe der Essener Straße 54 befinden. Am 27. Juni 2018 wurden dort zudem 50 Stolpersteine (49 mit Namen) verlegt. Bei den Namen handelt es sich um zu Tode gekommene Säuglinge von Frauen aus Belgien, Frankreich, Lettland, Litauen, Polen, Russland, der Ukraine und Weißrussland, die für die Rüstungsindustrie Zwangsarbeit leisten mussten. Am 15. März 2019 wurde die dortige Holzbank durch eine Steinbank, die die Kirchengemeinde St. Jürgen-Zachäus finanzierte, ausgetauscht. In der Nähe, am Essener Bogen befand sich zudem eine 2008 aufgestellte Gedenkstele, die an die Zwangsarbeiter der Hanseatischen Kettenwerke erinnert. Juni 2020 wurde die Stele auf einer Grünfläche am Weg links neben den Busbahnhof am U-Bahnhof Ochsenzoll umgesetzt und am 9. Juni 2020 feierlich enthüllt und übergeben.
Weitere Stolpersteine, die an zwei Zwangsarbeiter des Kettenwerks erinnern, befinden sich seit dem 18. Mai 2019 an der Langenhorner Chaussee 623, unweit der Gedenkstele.

Literatur
 Wolfgang Benz, Barbara Distel (Hrsg.): Der Ort des Terrors. Geschichte der nationalsozialistischen Konzentrationslager. Band 5: Hinzert, Auschwitz, Neuengamme. C.H. Beck, München 2007, ISBN 978-3-406-52965-8, S. 410f.
 KZ-Gedenkstätte Neuengamme (Hrsg.): Die Ausstellungen. Edition Temmen, Bremen 2005, ISBN 3-86108-075-3.
 Michael Holtmann: Wohnungsbau für die Rüstungsindustrie – Siedlungen für das Hanseatische Kettenwerk und die Messap – Langenhorn und seine Bauten, Willi-Bredel-Gesellschaft Geschichtswerkstatt e.V. (Hrsg.), Hamburg 2020, ISBN 978-3-982055992

Weblinks

 Hamburg-Langenhorn bei der Internetpräsenz der KZ-Gedenkstätte Neuengamme.

Einzelnachweise

Hamburg-Langenhorn
Hamburg-Langenhorn

KZ-Außenlager Hamburg-Langenhorn


Pendant la Seconde Guerre mondiale, le décret Barbarossa (en allemand : Erlass über die Ausübung der Kriegsgerichtsbarkeit im Gebiet "Barbarossa" und über besondere Maßnahmen der Truppe, décret sur l'exercice de la juridiction martiale dans la zone "Barbarossa" et sur les mesures spéciales des troupes) est l'un des ordres criminels de la Wehrmacht donnés le 13 mai 1941, peu avant l'opération Barbarossa, l'invasion de l' Union soviétique à partir du 22 juin 1941.

Le décret a été exposé par Adolf Hitler lors d'une réunion de haut niveau avec des responsables militaires le 30 mars 1941, où il a déclaré que la guerre contre les Soviétiques serait une guerre d'extermination, dans laquelle les élites militaires, politiques et intellectuelles de Russie devraient être éradiquées par les forces allemandes, afin d'assurer une victoire allemande durable. Hitler a souligné que les exécutions ne relèveraient pas des tribunaux militaires, mais du commandement des militaires sur place.

Le décret émis par le maréchal Keitel, chef du haut commandement (l' OKW), quelques semaines avant l'opération Barbarossa, concerne la conduite militaire allemande vis-à-vis des civils soviétiques et des partisans soviétiques. Il prescrit que les attaques de civils russes contre les Allemands ne relèvent plus de la justice militaire : Les suspects doivent être amenés devant un officier qui décidera s'ils doivent être exécutés. Si des membres de la Wehrmacht maltraitent des civils russes, la justice militaire ne doit pas intervenir (son action est décrétée "non requise"), à moins qu'elle ne soit nécessaire au maintien de la discipline. Il ordonne aux troupes allemandes de "se défendre sans pitié contre toute menace de la population civile ennemie".

Vu son contenu, contraire à l'éthique militaire et aux lois de la guerre (comme les conventions de Genève), l'ordre doit rester secret absolu. Le 27 juillet 1941, Keitel ordonne que toutes les copies du décret soient détruites; le décret conservant toujours sa validité officielle.

Contenu
 Les partisans doivent être impitoyablement éliminés au combat ou lors de tentatives d'évasion, et toutes les attaques de la population civile contre les soldats de la Wehrmacht doivent être réprimées par l'armée sur-le-champ en utilisant les mesures les plus extrêmes, jusqu'à destruction des attaquants ;
 Tout officier de l'occupation allemande dans l'Est du futur aura le droit de procéder à l' exécution sans jugement, sans aucune formalité, de toute personne soupçonnée d'avoir une attitude hostile envers les Allemands. Il en va de même pour les prisonniers de guerre ;
 " Si vous n'êtes pas parvenu à identifier et à punir les auteurs d'actes anti-allemands, vous êtes autorisé à appliquer le principe de responsabilité collective . Des « mesures collectives » contre les résidents de la zone où l'attaque s'est produite peuvent alors être appliquées après approbation du commandant de bataillon ou du niveau supérieur de commandement » ;
 Les soldats allemands qui commettent des crimes de guerre ou des crimes contre l'humanité, contre l'URSS ou contre les prisonniers de guerre, doivent être exonérés de toute responsabilité pénale, même s'ils commettent des actes punissables selon la loi allemande.

Contexte
Dès la bataille d'Angleterre en septembre 1940, Hitler annonce qu'il veut la guerre d'extermination totale des ennemis du nazisme. Au Palais des Sports de Berlin, il clame dans son discours resté célèbre, qui annonce le début du Blitz : " Nous allons rayer vos villes de la carte" ("Wir werden ihre Städte ausradieren !").

Déjà avant l'opération Barbarossa, les troupes allemandes ont été exposées à un violent endoctrinement antisémite et anti-slave via des films, la radio, des conférences, des livres et des tracts. La propagande de l'armée allemande décrivait l'ennemi soviétique dans les termes les plus déshumanisés, dépeignant l'Armée rouge comme une force d'Untermenschen slaves (sous-humains) et de sauvages « asiatiques » se livrant à des « méthodes de combat asiatiques barbares » commandées par de mauvais commissaires juifs à qui les troupes allemandes ne devaient accorder aucune pitié.

À la suite de ces opinions, la majorité de l'armée allemande a travaillé avec enthousiasme avec les SS et la police pour assassiner des Juifs en Union soviétique. L'historien britannique Richard J. Evans a écrit que les officiers subalternes étaient plutôt des nationaux-socialistes particulièrement zélés, un tiers d'entre eux étant même membres du parti nazi en 1941. La Wehrmacht a obéi aux ordres criminels d'Hitler pour Barbarossa non seulement par obéissance, mais aussi par adhésion à la propagande nazie selon laquelle l'Union soviétique était dirigée par des Juifs, et qu'il fallait que l'Allemagne détruise complètement le " judéo-bolchevisme ".

Jürgen Förster a écrit que la majorité des officiers de la Wehrmacht croyaient sincèrement que la plupart des commissaires de l'Armée rouge étaient juifs et que la meilleure façon de vaincre l'Union soviétique était de tuer tous les commissaires afin de priver les soldats russes de leurs chefs juifs.

Crimes de guerre
Au Tribunal de Nuremberg, Keitel est condamné à mort pour plan concerté ou complot, crimes contre la paix, crimes de guerre et crimes contre l'humanité en raison de son rôle prépondérant dans la guerre d'extermination à l'Est. Il est pendu le 16 octobre 1946.

Voir aussi

 Ordre du commissaire
 Opération Barbarossa
 Plan général Ost
 Mythe de la Wehrmacht propre
 Crimes nazis contre les prisonniers de guerre soviétiques
 Ordre de gravité
 Crimes de guerre allemands de la Seconde Guerre mondiale en Union soviétique
 Victimes de la Seconde Guerre mondiale de l'Union soviétique
 Crimes de guerre de la Wehrmacht

Références

Crime de guerre du Troisième Reich
Opération Barbarossa
Crime de guerre du Troisième Reich en Russie
Personnes civiles dans la guerre

Décret Barbarossa


An Paspalum ceresia in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Ernst Otto Kuntze, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mary Agnes Chase. An Paspalum ceresia in nahilalakip ha genus nga Paspalum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Paspalum

Paspalum ceresia


Stanisław Żółkiewski (født 1547, død 7. oktober 1620) var en polsk hærfører.

Zolkiewski tjente først under Jan Zamoyski, blev vojvod af Kijev og udmærkede sig i krig mod de oprørske kosakker, som han underkuede i 1596, og mod svenskerne i Livland.

Hans egentlige berømmelse vandt han i krigen mod Rusland, hvor han som Kronens storhétman rykkede ind i 1610 for at sikre kong Sigismunds planer om at kontrollere Ruslands trone. Han besejrede den svensk-russiske hær ved Klusjino 1610, tvang bojarrådet til at udråbe Vladislav Vasa som zar, besatte Moskva samt flyttede siden den afsatte zar Vasilij som sin fange til Smolensk.

I 1617 var han hærfører for de polske tropper mod tatarerne på Krim og Det Osmanniske Rige, men blev samme år tvunget til at indgå en ufordelagtig fred med den osmanniske sultan. Da han i 1620 igen var i kamp med osmannerne og tatarerne, faldt han sammen med en stor del af sin hær når han skulle gå over Dnestr.

Kilder

Eksterne henvisninger

Personer knyttet til de urolige tider
Adel fra Polen
Militærfolk fra Polen
Militærfolk faldet i kamp

Stanisław Żółkiewski


Althenia orientalis es una especie de planta herbácea perteneciente a la familia Potamogetonaceae.

Descripción
Es una planta herbácea con rizomas con escamas o sin escamas internodales. Los tallos erectos de hasta 25 cm de altura. Las hojas de 20-40 x 0,15 mm, con 1 solo nervio central. Con vainas membranosas sin nervio central. Vainas membranosas sin nervios, auriculadas, libres en la parte superior. Las flores masculinas con pedicelo de 2-4 mm; periantio de 0,15-0,25 mm; antera de 0,8-1 mm, subelipsoidea. El fruto en forma de aquenios con podocarpo de 0,6-0,9 mm; cuerpo del aquenio de 1,4-1,8 x 0,6-0,8 mm, de ovado a elíptico, con 2 pequeñas alas laterales o sin alas; pico del aquenio de 1,5-2,8 mm.

Distribución y hábitat
Se encuentra en saladares de marismas y lagunas someras; a una altitud de 0-960 m. al oeste de la región Mediterránea (SW y SE de Francia, península ibérica, Norte de África, sur de Italia, Yugoslavia, Baleares, Córcega, Cerdeña y Sicilia) y región Irano-Turánica (sur de Rusia, Caspio, S de Anatolia y S de Irán).

Taxonomía
Althenia orientalis fue descrita por (Tzvelev) García-Mur. & Talavera y publicado en Lagascalia 14: 108, en el año 1986.

Variedades aceptadas
 Althenia orientalis subsp. betpakdalensis (Tzvelev) García-Mur. & Talavera

Citología
Número de cromosomas de Althenia orientalis (Fam. Zannichelliaceae) y táxones infraespecíficos: 2n=14

Sinonimia
 Althenia filiformis subsp. orientalis Tzvelev basónimo
 Althenia baetica Gand.
 Althenia filiformis subsp. betpakdalensis Tzvelev
 Althenia occidentalis Gand.
 Althenia orientalis subsp. betpakdalensis (Tzvelev) García-Mur. & Talavera
 Althenia tenuicula Gand.

Referencias

Potamogetonaceae

Althenia orientalis


An Platanthera borneensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Jeffrey James Wood. An Platanthera borneensis in nahilalakip ha genus nga Platanthera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Platanthera

Platanthera borneensis


Ciyou (en caracteres chinos tradicionales: 松山慈祐宮) es un templo dedicado a la diosa Mazu y situado en frente a la estación ferroviaria de Songshan, en Taipéi, Taiwán. El complejo se levantó durante el reinado del emperador chino Qianlong (1735-1796), siendo uno de los más antiguos de Taipéi.

Destaca la festividad de la diosa, cuya celebración es acompañada de sonidos de gong, música y fuegos artificiales que la convierten en una de las fiestas más coloridas y ruidosas de Taiwán. De la fachada cuelgan siempre lámparas que le otorgan un permanente ambiente festivo.

Bibliografía

Edificios religiosos en Taiwán
Arquitectura de China del siglo XVIII
Taoísmo en Taiwán
Taiwán en el siglo XVIII

Templo Ciyou


පරිගණක විද්‍යාවේ දී, C (, C අකුර ශබ්ද කරන අයුරින්) යනු පොදු කාර්ය පරිගණක භාෂාවක් වන අතර, මෙය ලොවට හඳුන්වාදුන්නේ 1969-1979 කාලය අතර AT&T බෙල් පර්යේෂණාගාරයේ දී ඩෙනිස් රිචී මහතා විසිනි. ALGOL සම්ප්‍රදායේ පවතින බොහෝ විධානාත්මක භාෂා වල මෙන්, C පරිගණක භාෂාවද ස්තිථික ටයිප් පද්ධති, බොහෝ අපෙක්ෂා නොකල කාරකයන් වළක්වද්දීත් ව්‍යූහාත්මක වැඩසටහන්කරණයට පහසුකම් සැළසීම සහ lexical විචල්‍ය අවකාශයකට හා සහානුයාත වලට ඉඩදීම සිදු කරයි. C භාෂාවේ ප්‍රභව කේතයන් නිදහස් ආකෘතියක් ගන්නා අතර වැකි අවසන් කිරීමට තිත් කොමාව(;) ද වැකි කාණඩගත කිරීමට සඟල වරහන ද භාවිතා කරයි. එහි පවතින සැකැස්ම නිසා කාර්යක්ෂමව වැඩසටහනක ඇති අංගයන් ඊට අදාළ යන්ත්‍ර උපදෙස් වලට ඈඳීම කල හැකි අතර එම නිසා Unix පරිගණක මෙහෙයුම් පද්ධතියේ අඩංගු පද්ධති මෘදුකාංග වැනි Assembly පරිගණක භාෂාව භාවිතයෙන් ලියන ලද වැඩසටහන් පවා දිගින් දිගටම භාවිතා කිරීමට හැකියාව ලැබී ඇත.

C යනු මෙතෙක් ලොව වැඩියෙන්ම භාවිතා කර ඇති පරිගණක භාෂාව වන අතර C භාෂාව සඳහා භාෂා පරිවර්තකයක් දක්නට නොමැත්තේ ඉතා අඩු පරිගණක ආකෘතීන් කිහිපයක පමණකි.

C#, D, Go, Java, JavaScript, Limbo, LPC, Perl, PHP, Python, සහ Unix's C shell වැනි බොහෝ පසු කාලීන පරිගණක භාෂාවන් C පරිගණක භාෂාවේ ආභාෂය සෘජුව හෝ වක්‍රව ලබා ඇත. මෙවැනි භාෂාවල (Python භාෂාවේ හැර) වැඩිපුරම දක්නට ලැබෙන C භාෂාවේ බලපෑම් වන්නේ ඒවා සරල ආකෘතීමය රීතීන් වශයෙන් පැවතීම (syntactical) සහ C භාෂාවේ පවතින හඳුනාගන්නා ලද ප්‍රකාශනයන් හා වගන්ති ආකෘතීන් (syntax of C), බොහෝ විට වෙනස් විය හැකි මූලික type පද්ධති, දත්ත ආකෘතීන් හා අර්ථවිචාර සමග සංයුක්ත කිරීමට නැඹුරු වීමයි. C++ පරිගනක භාෂාව C භාෂාවේ පෙර සැකසුම් එකතුවක් වශයෙන් ආරම්භ වූ අතර වර්තමානය වන විට එය C භාෂාවේ මව් කුලකයක් (superset) ලෙස පවතී.

C භාෂාව සඳහා නිල ප්‍රමිතියක් තිබීමට ප්‍රථම ඩෙනිස් රිචී සහ බ්‍රයන් කර්නගෙන් විසින් රචිත අවිධිමත් පිරිවිතරක් මත බොහෝ භාවිතාකරන්නන් සහ ක්‍රියාවටනංවන්නන් විශ්වසය තබා තිබින. එම පිරිවිතර "K&R" C ලෙස හඳුන්වන ලදි. 1989 දී ඇමරිකානු ජාතික ප්‍රමිති ආයතනය C භාෂාව සඳහා ප්‍රමිතියක් ප්‍රකාශයට පත් කල අතර එය "ANSI C" හෝ C89 ලෙස හැඳින්වේ. ඉනික්බිති වර්ෂයේදී එම පිරිවිතරම ප්‍රමිතිකරණය සඳහා වන ජාත්‍යන්තර ආයතනය (ISO) අන්තර්ජාතික ප්‍රමිතියක් ලෙස (ව්‍යවහාරයේදී C90) ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදි. 1995 දී ISO ව විසින් පසුව එම ප්‍රමිතියේ අන්තර්ජාතික සහයෝගීතවය උදෙසා තවත් දිගුවක් නිකුත් කරන ලදි. මෙම ප්‍රමිතිය 1999 දී සංශෝධනය කරන ලදි (ව්‍යවහාරයේදී C99). වර්ථමානයේදී භාවිතා කරන්නේ 2011 දෙසැම්බරයේ සම්මත කරන ලද C11 නම් ප්‍රමිතියයි.

සැලැස්ම
C යනු විධානත්මක (පටිපාටිගත / procedural) භාෂාවකි. එය සැළසුම් කර ඇත්තේ එහි භාෂා පරිවර්තන කාර්යය සාපේක්ෂ වශයෙන් සරලව සිදුවීමටත්, පහළ මට්ටමේ (දෘඩාංග මට්ටමේ) පරිගණක මතක භාවිතයක් ලබාදීමටත්, කාර්යක්ෂමව වැඩසටහන් අන්තර්ගතයන් යාන්ත්‍රික භාෂාවේ උපදෙස් සමඟ ඈඳීමට හැකිවන පරිදිත් සහ අඩු ධාවන කාලයකින් වැඩසටහන් ක්‍රීයාත්මක වන පරිදිත් වේ. එහෙයින් C භාෂාව, පෙරාතුව assembly භාෂාවෙන් කේතනය කරන ලද පද්ධති වැඩසටහන් වැනි වැඩසටහන් සඳහා ප්‍රයෝජනවත් වේ.

දෘඩාංග මට්ටමේ වැඩසටහන්කරණ හැකියාවන් තිබියදීත් මෙම භාෂාව cross-platform වැඩසටහන්කරණය කිරීමට හැකිවන පරිදිද නිර්මාණය කර ඇත. ප්‍රමිතීන්ට අනුකූලව හා පද්ධතියෙන් පද්ධතියට ගෙනයාමේ අදහසින් ලියන ලද C වැඩසටහන් විවිධ වෙනස්කම් සහිත මූලික තලයන් (platform) හා මෙහෙයුම් පද්ධති ඉතා ඉහළ පරාසයක් සඳහා ප්‍රභව කේතයේ සුළු වෙනස්කම් සිදුකිරීම මඟින් පරිවර්තනය කල හැක. මෙම භාෂාව පරිපත තුල එබ්බවූ ක්ෂුද්‍ර පාලක (embedded microcontrollers) සිට සුපිරි පරිගණක දක්වා වූ ඉතා ඉහළ පරාසයක මූලික තලයන් (platform) රැසක් සඳහා භාවිතා කල හැකිය.

ලක්ෂණ
ALGOL සම්ප්‍රදායට අයිති බොහෝ විධානාත්මක භාෂා වල මෙන් C භාෂාවේද ස්තිථික type පද්ධති බොහෝ අදහස් නොකරන ලද කාරකයන් වලක්වද්දීත් ව්‍යුහාතමක වැඩසටහන්කරණය සහ lexical විචල්‍යය කාණ්ඩ හා සහානුයාත (recursion) දැකිය හැක. C භාෂාවේදී සියලුම ක්‍රියාත්මක වන කේතයන් වෙන වෙනම හඳුන්වා දෙන ලද මාර්ග (subroutines) තුල පවතී. එම කොටස්  "කාර්යයන්"  (functions) ලෙස හඳුන්වන අතර ඒවා කෘත්‍යාත්මක වැඩසටහන්කරණයේ (functional programming) දැක්වෙන කාර්යයන් තරම් දැඩි අදහසක් නොදරයි. කාර්යයන් සඳහා වන පරාමිතීන් සෑමවිටම අගයන් මඟින් ලබාදීම සිදුකරයි. සමුද්දේශ භාවිතයෙන් වන පරාමිතික ලබාදීම් (passbyreference) සූචක (pointers) අගයන් භාවිතයෙන් සිදුකරයි.

C භාෂාව පහත දැක්වෙන ලක්ෂණ වලින් සමන්විත වේ.
 මූලික ගැලීම් පාලකයන් වන for, if/else, while, switch, සහ do/while යන ඒවාත් ඇතුලත්ව මුලපද (keywords) නිශ්චිත කුඩා ප්‍රමාණයක් පවතී. මූලිකව එක් නාම අවකාශයක් (namespace) පමණක් ඇති අතර භාවිතා කරන්නන් සාදන ලද නාම කිසිම අයුරකින් පවතින මුලපද වලට සමාන නොවිය යුතුය
 +, +=, ++, &, ~ වැනි ගණිතමය හා තාර්කික කාරකයන් විශාල ප්‍රමාණයක් පවතී.
 එක් වගන්තියක් තුලදී ආදේශයන් එකකට වඩා වැඩි ගණනක් සිදුකල හැක.
 කාර්යයන් මඟින් පිටතට නිකුත් කරන අගයන් අනවශ්‍යය අවස්තා වලදී නොසලකා හැරිය හැක. එනම් එම අගයන් භාවිතා කිරීම අනිවාර්යය නොවේ.
 ස්තිථික, අඩු වශයෙන් බලාත්මක වර්ගයන් (typing) පවතී. එනම් සියලුම දත්ත වලට දත්ත වර්ගයක් පවතින අතර අවශ්‍යය අවස්තා වලදී වර්ගය මාරු කොට භාවිතා කල හැක. උදාහරණයක් ලෙස අකුරක් සංඛ්‍යාවක් ලෙස භාවිතා කල හැකිය.
 ආකෘතීන් අර්ථ දැක්වීම පහසුය. එනම් අර්ථ දැක්වීමක් ඉදිරිපස "define" යනුවෙන් මුලපදයක් නොයොදයි. තවද කාර්යයක් අර්ථ දැක්වීමේදී "function" යනුවෙන් මුලපදයක් නොයොදන අතර කාර්යයන් පරාමිතීන් සමූහය දැක්වීමට භාවිතාකරන වරහන් මඟින් හඳුනාගනු ලබයි.
භාවිතා කරන්නන් මඟින් හඳුන්වා දෙනු ලබන වර්ගයන් (typedef) සහ සංයුක්ත වර්ගයන් භාවිතා කිරීමට හැකිය.
විෂමජාතීය සමූහ දත්ත වර්ග (struct) භාවිතා කල හැකි අතර එලෙස සකස් කරන ලද දත්තයන් ඒකක ලෙස භාවිතා කිරීම සිදු කරයි.
ආරාවන් අංකනය කිරීම සූචක ගණිතයේ සඳහන් වන පරිදි සිදුවන ද්විතීයක අංකනයකි. විෂම ජාතීය සමූහ දත්ත වර්ග මෙන් නොව ආරාවන් මූලික වස්තූන් (fist-class objects) ගණයට අයත් නොවේ. එනම් ඒවා භාවිතා කිරීම හෝ ඒවාට ආදේශ කිරීම තනි නිර්මිත කාරකයක් (built-in operator) භාවිතයෙන් සිදු කල නොහැක. අර්ථ දැක්වීමේදී Array යනුවෙන් මුලපදයක් භාවිතා නොකරන අතර කොටු වරහන මඟින් ආකෘතීමය වශයෙන් ආරවක් දක්වනු ලබයි. උදා. month[11]
Enumerated වර්ගයන් භාවිතා කල හැකි අතර එය enum මුලපදය මඟින් අර්ථ දක්වයි. ඒවා නිඛිල සමඟ අන්තර් පරිවර්තනය සිදුකල හැකි පරිදි නිදහස්ව පවතී.
String යනුවෙන් වෙනම දත්ත වර්ගයක් නොමැති නමුත් එය ශුන්‍යය අකුරකින් අවසන් වන අකුරු ආරාවක් මඟින් නිරූපණය කල හැක.
දෘඩාංග මට්ටමේ පරිගණය මතක භාවිතය පරිගණය මතකයේ යාන්ත්‍රික ලිපින, සූචක මඟින් පරිහරණය කල හැකි වන පරිදි පරිවර්තනය කිරීම තුලින් සිදුකරයි.
කාර්යය පටිපාටි (procedures) එනම් අගයන් භාහිරට නිකුත් නොකරන කාර්යයන් void නිකුතු වර්ගය භාවිතයෙන් අර්ථ දක්වයි. void යනු untyped නිකුතු වර්ගයකි. එනම් වර්ගයක් නොමැති නිකුතු වර්ගයකි.
කාර්යයන් වෙනත් කාර්යයන්ට අයත් lexical පරාසය  තුල අර්ථ දැක්වීම සිදුකල නොහැක.
පෙර සැකසුම් මඟින් macro අර්ථ දැක්වීම (defines), භාහිර කේත ගොනු ඈදීම (includes) සහ තාර්කික පරිවර්තනයන් (if def) සිදුකිරීම යන දෑ සිදුකරයි.
මූලික මොඩියුල භාවිත ආකාරයන්: static සහ extern ගුණාංග භාවිතයෙන් කේත ගොනු වෙනම පරිවර්තනය කර C වැඩසටහන් සමඟ ඈදිය හැකිය. එවිට ඒවායේ අන්තර්ගත කාර්යයන් සහ දත්ත වස්තූන් වැඩසටහන තුල භාවිතා කල හැකි වේ.
ආදාන / ප්‍රතිදාන, අකුරු සමූහ භාවිතය, සහ ගණිතමය ශ්‍රිත වැනි සංකීර්ණ ක්‍රියාවන් C භාෂාව තුල ඇති කලින් ලියන ලද කේතයන් හෝ භාහිරින් ලබා ගත් එවැනි කේතයන් භාවිතයෙන් සිදුකරනු ලබයි.

C භාෂාව තුල පරිගණක වැඩසටහන්කරණයට අලුතින් එක් වූ වස්තු මූලික වැඩසටහන්කරණ සංකල්පයන් (OOP Concepts) වැනි නූතන ඉහල මට්ටමේ භාෂාවන් වල ඇති ගුණාංග සමහරක් අන්තර්ගත නොවේ.

ඉතිහාසය

මුල් ප්‍රවර්ධනයන්

C භාෂාවේ ආරම්භක ප්‍රවර්ධනයන් 1969 – 1973 අතර කාලයේ දී AT&T බෙල් පර්යේෂණාගරයේදී සිදුවිය. 1975 වර්ෂය මෙම ප්‍රවර්ධනයන්ගේ වඩාත්ම නිර්මාණශීලී අවධිය ලෙස රිචී විසින් හඳුන්වයි. මෙම භාෂාව C නමින් හැඳින්වූයේ එහි ගුණාංග B නම් වූ පෙර පැවති භාෂාවකින් සම්භවය ලබා ඇති නිසාවෙනි. කෙන් තොම්සන් ට අනූව නම් C භාෂාව BCPL පරිගණක භාෂාවේ ලඝු කොට තැනූ සංස්කරණයකි.

තම සගයන් කිහිප දෙනුකුගේද අදහස් මත PDP-7 මත ක්‍රියාත්මක වූ assembly භාෂාවෙන් ලියන ලද Unix මෙහෙයුම් පද්දතියේ ප්‍රවර්ධනයන් සමඟ C භාෂාවේ සම්භවය තදින් බැඳී තිබිනි. අවස්ථානුකූලව ඔවුන් මෙහෙයුම් පද්ධතිය PDP-11 මතට ගෙන යන ලදි. මතකය බයිට් කොටස් වශයෙන් භාවිතා කිරීමට නොහැකි වීම වැනි PDP-11 හි පැවති සමහර වාසිසහගත ගුණාංග භාවිතා කිරීමට B භාෂාවට නොහැකි වූ බැවින් C භාෂාවේ මුල්ම සංස්කරණයන් ප්‍රවර්ධනය කිරීමට තීරණය කෙරින.

Unix මෙහෙයුම් පද්ධතියේ නියම PDP-11 සංස්කරණය assembly භාෂාව භාවිතයෙන් සිදු විය. 1973 දී struct වර්ගයන් C භාෂාවට එකතු වීමත් සමඟ Unix කර්නලය නැවත C භාෂාවෙන් ලිවීමට තරම් භාෂාව ප්‍රභල විය. මෙය ලොව මුල්ම assembly නොවූ පරිගණක භාෂාවක් භාවිතා කොට සකස් කරනු ලැබූ මෙහෙයුම් පද්ධති කර්නලය වේ.

K&R C
1978 දී බ්‍රයන් කර්නගාන් සහ ඩෙනිස් රිචී දෙදෙනා විසින් The C Programming Language නම් ග්‍රන්ථය මුල්ම සංස්කරණය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදි. පරිගණය වැඩසටහන්කරුවන් අතර K&R නමින් ප්‍රචලිත වූ මෙය බොහෝ කලක් යන තෙක්ම C භාෂාව සඳහා වූ අවිධිමත් පිරිවිතරක් ලෙස භාවිතා කර ඇත. මෙම ග්‍රන්ථයේ සඳහන් වන C සංස්කරණය K&R C ලෙස සාමන්‍ය ව්‍යවහාරයේ දී හැඳින්වේ. මෙහි දෙවන සංස්කරණය ANSI C ප්‍රමිතීන් ආවරණය වන පරිදි රචනා කර ඇත.

ANSI C සහ ISO C

1970 සහ 1980 අග භාගයන් වලදී mainframe පරිගණක, mini පරිගණක සහ IBM PC ද ඇතුළු ක්ෂුද්‍ර පරිගණක සඳහා වූ ඉල්ලුම ඉහල ගිය අතර ඉහල පරාසයක වෙනස්කම් සහිත එම පරිගණක සඳහා ද C භාෂාවේ සංස්කරණයක් නිර්මාණය කරන ලදි.

1983 දී C සඳහා ප්‍රමිති පිරිවිතරක් පිහිටු වීමට X3J11 නමින් කමිටුවක් ඇමරිකානු ජාතික ප්‍රමිති ආයතනය විසින් පත් කලේය. කමිටුව මඟින් Unix නිර්මිතයන් සඳහා භාවිතා කල C භාෂාව සඳහා ප්‍රමිතියක් නිර්මාණය කලේය . එසේ වුවත් Unix හි C පුස්ථකාලයේ අඩංගු විවිධ පද්ධතීන් සමඟ ඈඳිය නොහැකි කොටස 1003 IEEE සේවා කාණ්ඩයට භාර දෙන ලදි. එහි අරමුණ වූයේ 1988 POSIX ප්‍රමිතීන් නිර්මාණය කිරීමයි. 1989 දී ANSI X3.159-1989 "C පරිගණක භාෂාව" නමින් C ප්‍රමිතිය ස්ථීර කරන ලදි. C භාෂාවේ මෙම සංස්කරණය ANSI C, ප්‍රමිතිකරණය කල C හෝ සාමන්‍ය ව්‍යවහාරයේ දී C89 ලෙසත් හඳුන්වයි.

1990 දී ANSI C ප්‍රමිතිය ආකෘතිමය වෙනස්කම් සහිතව අන්තර්ජාතික ප්‍රමිති ආයතනය විසින් ප්‍රමිතිකරණය සඳහා ලබා ගන්නා ලදි. එය ISO/IEC 9899:1990 නමින් (සාමන්‍ය ව්‍යවහාරයේ දී C90) ප්‍රමිතිකරණය කරන ලදි. එහෙයින් C89 හා C90 එකම පරිගණක භෂාවක් සඳහා භාවිතා වූ ප්‍රමිතීන් වේ.

C99

ANSI/ISO ප්‍රමිතිකරණ ක්‍රියාවලියෙන් පසුව වසර ගණනාවක් C භාෂා පිරිවිතර සාපේක්ෂව ස්ථීර ලෙස පැවතුනි. 1995 දී ප්‍රමිතියේ පවතින සමහර කරුණු නිවැරදි කිරීමටත් ජාත්‍යන්තර අක්ෂර මාලාවට වැඩි දායකත්වයක් ලබා දීමටත් C90 සඳහා පළමු ප්‍රමාණික සංශෝධනය (Normative Amendment 1) සිදුවිය. එය තවදුරටත් 1990 අග භාගයේ දී සංශෝධනය වී ISO/IEC 9899:1999 ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදි. එම ප්‍රමිතිය සාමන්‍ය ව්‍යවහාරයේ දී "C99" ලෙස හැඳින්වේ. Technical Corrigenda මඟින් එය ද මේ වන විට තුන් වරක් නැවත සංශෝධනය වී ඇත.

C11

2007 දී C භාෂාවේ තවත් සංස්කරණයක් සිදුකිරීම සඳහා කටයුතු ආරම්බ කෙරින. නිල වශයෙන් 2011-12-08 වනදා ප්‍රකාශයට පත් වීමට පෙර එය "C1X" ලෙස හැඳින්විය.  මෙහිදී C ප්‍රමිති කමිටුව දැනට පවත්නා නිර්මාණයන් තුල පරීක්ෂා කර නොමැති භාෂාවේ නව අංග භාවිතය සීමා කිරීමට කටයුතු කරන ලදි.

පොදු වර්ගයේ macros (type generic macros), නිර්නාමික ආකෘතීන්, වැඩි දියුණු කල යුනිකෝඩ් භාවිතය, අණුක කාර්යයන් (atomic operations), සමාන්තරව ක්‍රියාත්මක කල හැකි ගැලීම් (multi-threading) සහ සීමා පරීක්ෂක ශ්‍රිත (bounds  checked functions) වැනි නව අංග ගණනාවක් C11 ප්‍රමිතියේදී C භාෂාවට හා එහි පුස්ථකාලයට එක් විය. තවද එය C++ පරිගණක භාෂාව සමඟ C භාෂාවේ ගැළපීමද වැඩි දියුණු කරන ලදි.

Embedded C

ඓතිහාසිකව, පරිපථ සඳහා වූ C වැඩසටහන්කරණය, ස්ථීර-ලක්ෂ්‍ය ගණිතය (fixed  point arithmetic), ප්‍රභින්න මතක ගබඩා එකකට වැඩි ගණනක් භාවිතය සහ මූලික ආදාන ප්‍රතිදාන කාර්යයන් වැනි ලක්ෂණ ලබා දීමට ප්‍රමිතිකරණය නොකල දිගු භාවිතා කරන ලදි.

2008 දී C ප්‍රමිති කමිටුව, C භාෂාව වර්ධනය කරමින් තාක්ෂණික වාර්ථාවක් පළ කල අතර එමඟින් මෙම ගැටළු වලට විසඳුම් ලෙස සියළුම නිර්මාණයන් පිළිපැදිය යුතු පොදු ප්‍රමිතියක් හඳුන්වා දෙනු ලැබුවේය. එහි ස්ථීර-ලක්ෂ්‍ය ගණිතය (fixed  point arithmetic), නාමික මතක අවකාශ සහ මූලික ආදාන ප්‍රතිදාන දෘඩංග භාවිතය වැනි සාමන්‍ය C භාෂාවේ නොමැති ලක්ෂණ ගණනාවක් අන්තර්ගත වේ.

ආකෘතීන්

සංකේත මාලාව
C භාෂාවේ කේතයන්හි භාවිතා වන අක්ෂර මාලාවට පහත අක්ෂර ඇතුළත් වේ.

අක්ෂර: a–z, A–Z, _
සංඛ්‍යාංක: 0–9
විරාම ලක්ෂණ: ~ ! @ # % ^ & * ( ) - + = : ; " ' < > , . ? | / \ { } [ ]
හිස් අවකාශ දැක්වීමට භාවිතා කරන අක්ෂර: space, horizontal tab, vertical tab, form feed, newline

නව පේළියකට යොමු කිරීමේ අක්ෂරය අක්ෂර පේළියක අවසානය දක්වයි; එය තනි අක්ෂරයක් ම වීම අවශ්‍යය නොමැති අතර එකකට වැඩි අවස්ථා වලදී ඒ සියල්ලම C භාෂාව එකක් ලෙස සළකයි.

අමතර බහු-බයිට් කේතාංකනය කරන ලද අක්ෂර භාවිතා කල හැකි වුවත් විවිධ පද්ධතීන් සමඟ භාවිතා කිරීමේදී ගැටළු මතු විය හැක. මෑතකදී ප්‍රකාශයට පති කරන ලද C11 ප්‍රමිතිය මඟින් බහු ජාතික යුනිකේත අක්ෂර භාවිතයට අවසර දී ඇති නමුත් \uDDDD  කේතාංකනය (DDDD මඟින් යුනිකේත අක්ෂර සඳහා පොදු භාවිතය දක්වයි උදා: \u4025) භාවිතයෙන් C කේතය පද්ධති අතර පහසුවෙන් භාවිතා කල හැකි පරිදි ලිවිය යුතුය. මෙම අංගය පුළුල්ව නිර්මාණය කර නැත.

මූලික C ක්‍රියාත්මක කරවීමේ අක්ෂර මාලාවේ දී alert, backspase හා carriage return සඳහා නිරූපණ අක්ෂර සමඟ C භාෂාවේ භාවිතා කල අක්ෂර ම භාවිතා වේ.

මුලපද
C89 ප්‍රමිතියේ මුලපද (වෙන්කල විශේෂිත තේරුම් සහිත වචන) 32 ඇත.

auto
break
case
char
const
continue
default
do

double
else
enum
extern
float
for
goto
if

int
long
register
return
short
signed
sizeof
static

struct
switch
typedef
union
unsigned
void
volatile
while

C99 ප්‍රමිතියේ දී තවත් මුල පද 5 එකතු විය.

_Bool
_Complex

_Imaginary
inline

restrict

C11 ප්‍රමිතියේ දී තවත් මුල පද 7 එකතු විය.

_Alignas
_Alignof

_Atomic
_Generic

_Noreturn
_Static_assert

_Thread_local

බොහෝමයක් අලුතින් එක් වූ මුලපද underscore සළකුණකට පසුව වූ ඉංග්‍රීසි කැපිටල් අක්ෂරයකින් පසුව ආරම්භ වේ. එයට හේතුව නම් එම ආකෘතීන් සහිත මුල පද කලින් භාෂාවේ නිර්මාණයන් සඳහා C ප්‍රමිති මඟින් වෙන්කර තිබීමයි. මේවා පවතින වැඩසටහනේ ප්‍රභව කේතයන්හි භාවිතා කිරීම කල නොහැකිව තිබූ නිසාම C භාෂා නිර්මාණයන් මඟින් වැඩසටහන්කරණ භාෂාවට මෙම දිගු වල සහභාගීත්වය ලබාදීම ආරම්භ කරන තුරු එමඟින් කිසිඳු බලපෑමක් නොවීය. සමහර සම්මත ශීර්ෂ (headers) මෙවැනි underscore සළකුණු සහිත පද සඳහා සුදුසු තුල්‍ය අර්ථදැක්වීම් (define) සිදුකරයි.

කාරකයන්

C භාෂාව සතුව පොහොසත් කාරකයන් සමූහයක් පවතී. ඒවා සමහරක් ප්‍රකාශනයක් ක්‍රියාත්මක වීමේදී කුමන ආකාරයෙන් සංචාලන සිදුවිය යුතුද යන්නද නියම වශයෙන් සඳහන් කරයි. C භාෂාවේ කාරකයන් පහත පරිදි වේ.

 ගණිතමය: +, -, *, /, %:
 ආදේශක: =
ආවර්ධක (augmented) ආදේශක: +=, -=, *=, /=, %=, &=, |=, ^=, <<=, >>=
 බිට් සලකා සිදුකරන තර්කන: ~, &, |, ^
 බිට් සලකා සිදුකරන තල්ලු කිරීම්: <<, >>
 බූලියන් තර්කන: !, &&, ||
 තත්වයන් ඇගයීම: ? :
සමානාත්මතාවය පරීක්ෂාකිරීම: ==, !=
 කාරයයන් ක්‍රියාත්මක කරවීම: ( )
 වැඩි කිරීම් සහ අඩු කිරීම්: ++, --
 සාමාජිකයින් තේරීම: ., ->
 වස්තු වල ප්‍රමාණය ගණනය කිරීම: sizeof
 පටිපාටිගත සම්බන්දතා: <, <=, >, >=
 සමුද්දේශ සහ (වි)සමුද්දේශ (dereference): &, *, [ ]
 අනුක්‍රමයන්: ,
 අනු ප්‍රකාශන (subexpression) කාණ්ඩ කිරීම්: ( )
 වර්ග පෙරැළීම්: (typename)

ගණිතයේ දී මෙන් නොව C භාෂාවේ දී = කාරකය සමානතාවය දැක්වීම වෙනුවට ආදේශ කිරීම සඳහා යොදා ගනී. එය Fortran සහ PL/I භාෂා වල පූර්වාදර්ශයෙන් ලබා ගෙන ඇත. සමානතාවය දැක්වීමට == භාවිතා වේ. එසේ වුවද මෙම කාරකයන් දෙක පටලවා භාවිතා කරන සමහර අවස්තා වලදී C භාෂා පරිවර්ථකය මඟින් කිසිඳු දෝෂ පණිවිඩයක් ලබා නොදෙයි. උදාහරණයක් ලෙස if(a=b+1) යන ප්‍රකාශනයේදී a හි අගය බින්දුවට වඩා විශාලව පවතින තාක් if සඳහා සත්‍යය යන අගය ලැබේ. අමතර වශයෙන් C භාෂාවේ කාරක ප්‍රමුඛතාවය සහජ ඥානය සහිත නොවූවක් වන අතර == සළකුණ & සහ | සළකුණු වලට වඩා තදින් ප්‍රකාශන වලට බැඳී පවතී. එනම් x & 1 == 0 යන්න නිවැරදිව ක්‍රියාත්මක වීමට නම් එය (x & 1) == 0 පරිදි ලිවිය යුතු වේ.

"hello, world" උදාහරණ වැඩසටහන
K&R ග්‍රන්ථයේ මුල්ම සංස්කරණයේ සඳහන් "hello, world" උදාහරණය සෑම පරිගණක භාෂාවකම පාහේ මූලික අරම්බක වැඩසටහන් ආකෘතිය ලෙස භාවිතා කෙරින. මෙහිදී වැඩසටහන මඟින් "hello, world" යන්න පරිගණක තිරය මත දිස්වීම පමණක් සිදුවේ.

මුල්ම සංස්කරණය:

main()
{
    printf("hello, world\n");
}

ප්‍රමිතිකරණය මඟින් තහවුරු කරන ලද "hello, world" වැඩසටහන:

#include <stdio.h>

int main(void)
{
    printf("hello, world\n");
}

මෙහි පළමුවෙන්ම සඳහන් වන #include පෙර සැකසුමෙන් සිදුකරන්නේ එම පේළිය stdio.h නම් ශීර්ෂ ගොනුවෙන් ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමයි. එය භාෂා පරිවර්ථකය මඟින් සිදුකරන කාර්යයකි. stdio.h ශීර්ෂ ගොනුවේ printf වැනි මූලික ආදාන ප්‍රතිදාන වලට සම්බන්ඳ කාර්යයන් අර්ථදක්වා ඇත. කෝණික වරහන් මඟින් දැක්වෙන්නේ මෙම ශීර්ෂ ගොනුව සම්මත C ශීර්ෂයන් තිබෙන ස්ථානයේ පවතිනවා යන්නයි. අපගේ වැඩසටහන් පවතින ෆෝල්ඩරයේ පවතින ශීර්ෂ ගොනුවක් මෙලෙස වැඩසටහනට ලබා ගැනීමට උදෘත පාඨ සළකුණු තුල එය ලිවිය යුතුය.

ඉන් පසුව දැක්වෙන main නම් වදනින් දැක්වෙන්නේ වැඩසටහනේ ප්‍රධාන කාර්යයේ අර්ථ දැක්වීමයි. වැඩසටහනක ප්‍රධාන කාර්යයට විශේෂ වටිනාකමක් ඇති අතර සෑම විටම වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක වීම ආරම්භ කරන්නේ මෙම  ප්‍රධාන කාර්යයෙන් වේ. එහි වරහන් මඟින් ප්‍රධාන කාර්යයට ලබා දෙන පරාමිතීන් නිරූපණය කරන අතර එම පරාමිතීන් වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක කරන අවස්ථාවේ දී ලබාදේ. මෙම වැඩසටහනේ void ලෙස දැක්වෙන්නේ එලෙස භාහිරින් පරාමිතීන් වැඩසටහන තුළට ලබා නොගන්නා බවයි.

ආරම්භක සඟල වරහන ප්‍රධාන කාර්යයේ ආරභය දක්වයි.

ඊළඟ පේළියේ දැක්වෙන්නේ printf කාර්යය ක්‍රියාත්මක කරවීමයි. එහිදී එම කාර්යයට "hello, world\n" යනුවෙන් අක්ෂරමය පරාමිතික අගයක් ලබා දී ඇති අතර \n යනු පැනයාමේ සළකුණ (escape sequence) වේ. භාෂා පරිවර්ථන කර්යයේ දී එය නව පේලීයක් ලබා ගැනීමට භාවිතා කරන සළකුණ (new line character) බවට වෙනස් කරයි. printf යනු ලබා දිය හැකි පරාමිතීන් ගණන සීමා කර නොමැති කාර්යයක් වේ. එය printk යන පද්ධති කාර්යය (system call) භාවිතයෙන් සම්මත ප්‍රතිදානය වන පරිගණක තිරය මතට උදෘත ලකුණු අතර ඇති අක්ෂර ඛණ්ඩය ලබා දේ. අවසන ඇති තිත් කොමාව මඟින් එම වගන්තියේ අවසානය දක්වයි.

අවසානයේ ඇති සඟල වරහන මඟින් ප්‍රධාන කර්යයේ අවසානය දක්වයි. මෙහිදී නම් එය මුළු වැඩසටහනේ ම අවසානය වේ. සාර්ථකව ධාවනය වී අවසන් වූ වැඩසටහනක් මඟින් මෙහෙයුම් පද්ධතියට ශුන්‍යය (0) නිකුත් කරන අතර එය වැඩසටහනේ නික්මයාමේ තත්වය (exit code) වේ.

මේවාත් බලන්න
Comparison of Pascal and C
Comparison of programming languages
International Obfuscated C Code Contest
List of C-based programming languages
List of compilers#C compilers

සටහන්

යොමුව
වැඩිදුරට කියවීම සඳහා

භාහිර සබැඳි
 ISO C Working Group official website
 comp.lang.c Frequently Asked Questions
 ISO/IEC 9899. Official C99 documents.
 ANSI C Standard (ANSI X3J11/88-090) (Published 13 May 1988), Third Public Review
 ANSI C Rationale (ANSI X3J11/88-151) (Published 18 November 1988)

ඇමෙරිකානු නව නිපැයුම්
C programming language family
C programming language
Cross-platform software
Low-level programming languages
Procedural programming languages
Programming languages created in 1972
Statically typed programming languages
Systems programming languages

C (ක්‍රමලේඛන භාෂාව)


Iubiții Domnului este un film românesc din 2000 regizat de Dan Alexe.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 2000 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2000
Filme documentare românești

Iubiții Domnului


Alija Moldagulova, sovjetska snajperistica, podrijetlom iz Kazahstana.

Iako rođena u Kazahstanu, s deset godina odlazi u Lenjingrad, gdje se njezin ujak upisuje na Vojnu akademiju. S 14 godina završava u sirotištu. Nakon mature, u jeku Drugoga svjetskoga rata, dobiva stipendiju Ribinske aviotehničke škole. U svibnju 1943. pridružuje se Crvenoj armiji i prolazi snajperističku obuku.

Nakon njemačke zasjede njezine brigade u siječnju 1944. kod Novosokolnikija, naredila je proboj u njemačke redove. Iako ju je nagazna mina ranila, nastavila se boriti do smrti. Nekoliko mjeseci kasnije posmrtno je odlikovana "Heroinom Sovjetskoga Saveza" i Lenjinovim ordenom. Ukupno je usmrtila 91 neprijateljskoga vojnika.

Kazahstan je 1995. godine o pedesetoj obljetnici završetka Drugoga svjetskoga rata izdao poštansku marku s njezinim likom. Dvije godine kasnije, podignut joj je spomenik u Almatiju na Astanskom trgu.

Izvori

Životopisi, Kazahstan
Životopisi, SSSR
SSSR u Drugom svjetskom ratu

Alija Moldagulova


Banknot ya da kâğıt para; taşıyana üzerinde yazan miktarın ödenmesi basan kurum tarafından garanti edilen, faiz taşımayan, yasal bir ödeme aracı. İngilizce'deki bank ve note yani banka ve not kavramlarının birleşiminden gelir. Banknotun, altın, gümüş, döviz gibi menkul kıymetlerden teşekkül eden bir karşılığı bulunmayabilir. Eskiyen para tedavülden çekilerek imha edilir.

Banknot, 17. yüzyıldan başlamak üzere bilhassa tarihte I. Dünya Savaşına kadar geniş bir tatbik sahası bulmuştur. Emtia (mal), arazi gibi servet unsurlarının karşılık olarak kullanıldığı görülmüşse de, altın ve gümüş gibi kıymetli madenler, en ziyade kullanım sahası bulan karşılıklar olmuştur. Banknotlar, bankalar tarafından ihraç edilebildiği gibi devlet tarafından da çıkartıldığı görülmüştür. Banknotlar, yüzde yüz bir karşılık gösterilerek ihraç edilirse, bu kâğıttan paraya temsili kâğıttan para adı verilmektedir (altın ve gümüş sertifikaları). Kısmi bir karşılığı olan kâğıttan paraya ise itimada dayanan kâğıttan para veya banknot denilmektedir. Banknotlar itibar görmeleri için döviz ve/veya kıymetli madenlere dayalı çıkartılarak hayatlarına başlamış olsalar da gönümüzde bunlar için tutulması gereken bir zorunluluk bulunmamakta ve dolayısıyla büyük kısmı itibari olarak basılmaktadır.

Banknot, para birimi yasasından sonra yetkili bankalar tarafından tedavüle çıkarılmış, tutarı para değeri birimlerinin ortalaması üzerinden belirlenen kâğıt paradır. Banknot bir ödeme aracıdır. Para birimi yasasından sonra tedavüle çıkan banknotların bedelini ödeme yükümlülüğü olmadığı için, bu para birimi mal ya da hizmet takasına ilişkin herhangi bir kanuna bağlı değildir. Banknotlar bu yüzden talep hakkı sağlamaz. Aksine tedavüle çıkaran merkez bankasına karşı bir güvene dayanan yasal bir değer ortaya koyar. Ayrıca karşılık olarak borç durumdaki şahıs veya kuruluşlar, talepleri banknotlarla karşılama (ödeme) hakkına sahiptirler. Buna karşın hisse senediyle (değerli kâğıt) borç silme (kapama/ödeme) hakkı bulunmamaktadır.

Banknotlar kâğıt olma özelliklerinden dolayı halk dilinde kâğıt para olarak da tanımlanırlar. Banknotlar ve sikkeler (metal para) nakit para kabul edilir.

Banknotun tarihi
Banknotun ortaya çıkışında ise tarihsel olarak bankalar etkin olmuştur. Değerli madenler (altın para, gümüş para) güvenlik açısından bankalara emanet edilmiş ve karşılığında bu durumu ispatlamak için bankadan bir belge alınmıştır. Alışveriş sonrasında tacir paranın kendisini karşı tarafa vermek yerine bu belgeyi vermiştir. Belgeyi elinde bulunduran kişi artık bankadaki paranın sahibi olmuştur. Ya da tacir müşterisinin paranın bir kısmını çekebilmesine olanak sağlamak üzere bankaya bir ödeme emri içeren imzalı bir kâğıt göndermiştir (günümüzdeki "Çek" benzeri bir uygulamadır, ancak çağdaş bankacılık sisteminde elbette ki aralarında belirgin farklar vardır). Böylece değerli madeni taşıma güçlüğünden ve risklerden kurtulma olanağı sağlanmıştır. İşte bankaların kendi ellerinde müşterilerinin değerli madenlerinin bulunduğuna dair verdikleri bu güvence belgesine Bank-Note (Banka Notu) adı verilmiştir.

Ticaretin ve mali işlemlerin öneminin artmasıyla sikkelere duyulan ihtiyaç gitgide artmıştır. Sahtecilikten duyulan endişe sebebiyle sikkeler istenilen kadar yüksek bir nominal değere sahip olamamıştır. Büyük miktardaki paralarda çok sayıda ihtiyaç duyulan sikkeler oldukça kullanışsızdı. Bu yüzden kullanışlı bir ödeme aracının ne kadar gerekli olduğu meydana çıkmıştır. Hem bu gereklilik hem de yönetimin finansal problemleri nedeniyle, günümüzde yerini elektronik cari hesap, bankamatik ve kredi kartlarının aldığı, yeni ödeme şekli olan kâğıt paralar hazırlanmıştır.

Paranın tarihi
Tahıl, meyve, sebze, tavuk, midye, gümüş, inek ve altın gibi geçerli mallar, takas aracı olarak kullanılarak para işlevi kazanmışlardır. Para sınırlı; fakat yeterli miktarda mevcut olan ve genel takas ve ödeme aracı olarak kullanıma giren dayanıklı doğal gereçler olarak ortaya çıkmıştır (mal şeklindeki para). Bunlar bazen doğal araç gereçler, bazen de takılardan (ziynet para) oluşmaktaydı ya da çiftlik hayvanları gibi genel olarak kullanılan yararlı mallardı. Ortaçağda özellikle metal, gümüş çubuk, takılar ve değerli sikkelerin ödeme aracı olarak kullanıldığı Slav ve İskandinav doğu denizi bölgelerinde ağırlık ve tartma üzerine kurulu ekonomi anlayışı söz konusuydu. Burada metal, özellikle de gümüş çubuklar, takı malzemeleri ve yabancı sikkeler ödeme aracı olarak belirleyici nitelikteydi. Ayrıca sikkelerde ağırlık tek başına, çift yönlü tartma yöntemiyle alıcıyı satıcıyı belirlemekteydi.

Genel
Her ulusun, ülkenin merkez bankası tarafından tedavüle çıkarılan kendi banknotları vardır. Avro banknotlarının yanı sıra Güney Karayipler bölgesinin banknotları, Batı Afrika ve Orta Afrika ülkelerinin banknotları gibi birden fazla devlet tarafından basılan ve kullanılan banknotlar da istisnai olarak bulunmaktadır. Günümüzde banknotlar sadece İskoçya, Kuzey İrlanda, Hongkong ve Makao'da özel bankalar tarafından basılmaktadır. Bir devlet bankasının özel ya da resmi olup olmadığının kesin ayrımı birçok ülkede ne eski dönemlerde ne de günümüzde yapılmıştır. Çünkü birçok devlet bankası, şahısların sahip olabileceği hisse senetleri ve bonolar çıkartmıştır. Örneğin, 1923 yılından önceki İmparatorluk Bankası.

Materyal
Banknotlar genellikle kâğıttan yapılır -bazen ham maddeden- ve birçok ülkede hala kâğıt şeklinde basılır; fakat farklı maddeler de kullanılabilir (Örn. sentetik madde, polimer). Avro banknotların kâğıtları saf pamuktan yapılmaktadır. Polimer banknotlar Avrupa'da Romanya'da tedavüle çıkmıştır. Ayrıca Kuzey İrlanda'da Northern Bankası'nda da çıkarılmaktadır. Polimer banknotlara Avrupa dışında dönence ve dönencealtı bölgelerindeki ülkelerde rastlanabilir: Avustralya, Bangladeş, Brezilya, Brunei, Şili, Birleşik Çin Cumhuriyeti, Endonezya, Kuveyt, Malezya, Meksika, Nepal, Yeni Zelanda, Papua Yeni Gine, Sambia, Samoa, Singapur, Solomon Adaları, Sri Lanka, Tayvan, Tayland ve Vietnam.

Polimerden yapılan banknotların avantajı dayanıklı olmasıdır. Üretiminde kâğıt banknotlara göre daha masraflıdır ve bazı durumlarda hâlihazırdaki banknotlar tarafından işlenememektedir. Sıcaklık bu banknotlara zarar verebilir ve kuru bir hal aldıkları için bu banknotlar kolayca yırtılabilir ve çabuk eskiyebilir.

Banknotların ve güvenlik kâğıtlarının daha önceki imalatçılarından biri, Gmund am Tegernsee'de ve Königstein (Saksonya İsviçresi)'da üretim yerleri olan, Giesecke & Devrien'in şubesi olan Louisenthal kâğıt fabrikasıdır.

Yıpranma
Kâğıt paraların eskime süreleri Türkiye'de 3, ABD'de 18, Almanya'da 55, İngiltere'de ise 10 yıldır.

Üretim maliyeti ve nominal değer ilişkisi
Kâğıt parayı nominal olarak değerli kılan şey devletin verdiği güvencedir. Yani kâğıt paranın imal edildiği maddenin (kâğıt, keten, pamuk vs.) gerçek değeri ihmal edilecek kadar azdır. Devlet otoritesi ortadan kalktığında para değersizleşir ve kağıda dönüşür. Tarihte bunun pek çok örneği vardır. (Buna karşın altının kendisinin gerçek ve süreklilik arz eden değeri vardır ve para olarak kullanıldığında üzerine yazılan değer farklı olabilse de ayrıca gerçek bir değere de sahiptir. Bu durum tarihte de örnekleri görülen yasadışı işlemlerin yapılmasına da imkân vermiştir.)

Nominal (İtibari) Değer: İktisadi bir varlığın üzerinde yazılı olan değerdir. Örneğin: para (kâğıt para, altın para, gümüş para, madeni para), çek, hisse senedi vs. üzerinde nominal değer bulunur. İktisadi varlıklar her zaman nominal değerleri ile alınıp satılmayabilir. Örneğin döviz, hisse senedi farklı değerlerden işlem görebilir. Bu durumda piyasa değeri yani gerçek değeri nominal değerden farklı olacaktır.

Güvenlik
Banknotları imal edenler, paraları kopyalamaya ve sahteciliğe karşı mümkün olduğunca güvenli yapmaya çalışmışlardır. Sahtekârlar her seferinde banknotları kopyalamayı ve piyasaya çıkarmayı denemişlerdir. Modern banknotların, taklidi zorlaştıran ve gerçek banknotların kontrol edilebilmesini sağlayan kademeli olarak düzenlenmiş güvenlik işaretleri bulunmaktadır.

İlk güvenlik kademesi, banknotun herhangi bir alet kullanmaksızın bakıldığında ya da dokunulduğunda tanınabilmesini sağlayan özelliktedir. Ayrıca bir alt katman, su işareti, damga-baskısı, şeffaf tabaka, gömülü güvenlik katmanları, gözle görülebilen baskı rengi (gözle görülür değişken mürekkep) ve renkli fotokopi materyalleri ile üretilemeyen hologram da vardır. 1988/1989 yıllarında 5000 Avusturya şilin banknotu ile banknot, basım tarihinde ilk kez, bir kâğıt para üzerinde ince kâğıt (Kinegramm) kullanılmıştır. Bu durum gözle görülebilen işaretlerin kullanımı yönünde ayar değişimine sebep olmuştur, çünkü dünya çapında bu yöntem kullanılmaya başlanmıştır (Örn. Euro).

İkinci güvenlik katmanı, kopyalanması zor olan, ama bazı basit materyallerle saptanabilen bir yöntemden oluşmaktadır. Bunun yanında mikro yazı (bir büyüteçle saptanabilen) ve ışıltılı veya fosforlu bir desen de bulunmaktadır.

Para ayırma makinesiyle yapılan makineli incelemeler için ya da para yatırma aracı için (Örn. ATM) ayrıca görünmeyen güvenlik katmanları vardır. Bunlar alt katmanın (Kâğıt ya da polimer) ya da baskı renklerinin bir parçası olarak temin edilebilirler. Bunlara, güvenlik katmanının ya da baskı renklerinin fiziksel olarak ölçülebilen özellikleri de dâhildir. En yüksek güvenlik katmanı, bileşimi ve saptama ölçütleri sadece üreticiler ve merkez bankaları tarafından bilinen materyallerin kullanıldığı banknotlardadır. İsviçre frangı dünyada güvenlik seviyesi en yüksek olan banknottur.

Banknotla ilgili kitaplar
 "Osmanlı Bankası Banknotları" - Edhem Eldem, Osmanlı Bankası Yayınları, İstanbul, 1998.
 "Osmanlı Bankası Arşivinde Tarihten İzler" - Edhem Eldem, Osmanlı Bankası Yayınları, İstanbul, 1997.
 "50 Yılın Türk Kâğıt Paraları" - Cüneyt Ölçer, İş Bankası Kültür Yayınları, 1973.
 "Cumhuriyet Dönemi Türk Kâğıt Paraları" - Cüneyt Ölçer, İş Bankası Kültür Yayınları, 1983 (Yukarıdaki kitabın genişletilmiş baskısı)

Ayrıca bakınız

 Banka
 Merkez bankası
 İtibari para
 Kripto para
 Merkez bankası dijital para birimi

Kaynakça
 İtibari Paranın Kullanımdan Kaldırılmasına Yönelik Teorik Bir Değerlendirme , Dr. Öğr. Üyesi Umut EVLİMOĞLU, Dr. Öğr. Üyesi Umut Tolga GÜMÜŞ, AÜ Sosyal Bilimler Dergisi (IX-II): 167-183, Aralık 2018
 Serbest Bankacılık ve Parasal Reform , Prof.Dr. Coşkun Can Aktan, Türkiye Bankalar Birliği, Yayın No: 333, İstanbul, 2019
 William N. Goetzmann; K. Geert Rouwenhorst (1 August 2005). The Origins of Value: The Financial Innovations that Created Modern Capital Markets. Oxford University Press

Dipnotlar

Dış bağlantılar
 Kâğıt Paranın Tarihçesi
 World Banknote Gallery
 Ən maraqlı əsginaslar / banknotlar

Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler
Ölü dış bağlantıları olan maddeler
Kâğıt ürünleri
Kâğıt

Banknot


جان جاك مارسيل ، من (و. 13 يونيو 1931-3 أكتوبر 2014)، لاعب كرة قدم فرنسي سابق.

لعب مع منتخب فرنسا لكرة القدم بين عامي 1953 و1961، وشارك معهم في 44 مباراة وسجل 3 أهداف.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
لاعبو أولمبيك مارسيليا
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو راسينغ باريس
لاعبو سوشو
لاعبو كأس أمم أوروبا 1960
لاعبو كأس العالم 1954
لاعبو كأس العالم 1958
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو منتخب فرنسا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو نادي تولون
مواليد 1931
وفيات 2014

جان جاك مارسيل


Murchison ist ein Einschlagkrater auf der Mondvorderseite am nördlichen Rand des Sinus Medii, östlich der Kraters Pallas, der seinen Wall teilweise überlagert, und westlich von Triesnecker (Mondkrater).
Der Kraterwall ist sehr stark erodiert und teilweise eingeebnet, das Innere ist, vor allem im Nordosten, relativ eben.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem britischen Paläontologen Roderick Murchison offiziell benannt.

Weblinks

 Murchison auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)
Roderick Murchison

Murchison (Mondkrater)


A disk array controller is a device that manages the physical disk drives and presents them to the computer as logical units. It almost always implements hardware RAID, thus it is sometimes referred to as RAID controller. It also often provides additional disk cache.

Disk array controller is often improperly shortened to disk controller. The two should not be confused as they provide very different functionality.

Front-end and back-end side
A disk array controller provides front-end interfaces and back-end interfaces.
 The back-end interface communicates with the controlled disks. Hence, its protocol is usually ATA (a.k.a. PATA), SATA, SCSI, FC or SAS.
 The front-end interface communicates with a computer's host adapter (HBA, Host Bus Adapter) and uses:
 one of ATA, SATA, SCSI, FC; these are popular protocols used by disks, so by using one of them a controller may transparently emulate a disk for a computer.
 somewhat less popular dedicated protocols for specific solutions: FICON/ESCON, iSCSI, HyperSCSI, ATA over Ethernet or InfiniBand.

A single controller may use different protocols for back-end and for front-end communication. Many enterprise controllers use FC on front-end and SATA on back-end.

Enterprise controllers

In a modern enterprise architecture disk array controllers (sometimes also called storage processors, or SPs) are parts of physically independent enclosures, such as disk arrays placed in a storage area network (SAN) or network-attached storage (NAS) servers.

Those external disk arrays are usually purchased as an integrated subsystem of RAID controllers, disk drives, power supplies, and management software. It is up to controllers to provide advanced functionality (various vendors name these differently):
 Automatic failover to another controller (transparent to computers transmitting data)
 Long-running operations performed without downtime
 Forming a new RAID set
 Reconstructing degraded RAID set (after a disk failure)
 Adding a disk to online RAID set
 Removing a disk from a RAID set (rare functionality)
 Partitioning a RAID set to separate volumes/LUNs
 Snapshots
 Business continuance volumes (BCV)
 Replication with a remote controller....

Simple controllers

A simple disk array controller may fit inside a computer, either as a PCI expansion card or just built onto a motherboard. Such a controller usually provides host bus adapter (HBA) functionality itself to save physical space. Hence it is sometimes called a RAID adapter.

 Intel started integrating their own Matrix RAID controller in their more upmarket motherboards, giving control over 4 devices and an additional 2 SATA connectors, and totalling 6 SATA connections (3Gbit/s each). For backward compatibility one IDE connector able to connect 2 ATA devices (100 Mbit/s) is also present.

History
While hardware RAID controllers were available for a long time, they always required expensive SCSI hard drives and aimed at the server and high-end computing market. SCSI technology advantages include allowing up to 15 devices on one bus, independent data transfers, hot-swapping, much higher MTBF.

Around 1997, with the introduction of ATAPI-4 (and thus the Ultra-DMA-Mode 0, which enabled fast data-transfers with less CPU utilization) the first ATA RAID controllers were introduced as PCI expansion cards. Those RAID systems made their way to the consumer market, where the users wanted the fault-tolerance of RAID without investing in expensive SCSI drives.

ATA drives make it possible to build RAID systems at lower cost than with SCSI, but most ATA RAID controllers lack a dedicated buffer or high-performance XOR hardware for parity calculation.   As a result, ATA RAID performs relatively poorly compared to most SCSI RAID controllers. Additionally, data safety suffers if there is no battery backup to finish writes interrupted by a power outage.

OS support
Because the hardware RAID controllers present assembled RAID volumes, operating systems aren't strictly required to implement the complete configuration and assembly for each controller.  Very often only the basic features are implemented in the open-source software driver, with extended features being provided through binary blobs directly by the hardware manufacturer.

Normally, RAID controllers can be fully configured through card BIOS before an operating system is booted, and after the operating system is booted, proprietary configuration utilities are available from the manufacturer of each controller, because the exact feature set of each controller may be specific to each manufacturer and product.
Unlike the network interface controllers for Ethernet, which can be usually be configured and serviced entirely through the common operating system paradigms like ifconfig in Unix, without a need for any third-party tools, each manufacturer of each RAID controller usually provides their own proprietary software tooling for each operating system that they deem to support, ensuring a vendor lock-in, and contributing to reliability issues.

For example, in FreeBSD, in order to access the configuration of Adaptec RAID controllers, users are required to enable Linux compatibility layer, and use the Linux tooling from Adaptec, potentially compromising the stability, reliability and security of their setup, especially when taking the long term view in mind.  However, this greatly depends on the controller, and whether appropriate hardware documentation is available in order to write a driver, and some controllers do have open-source versions of their configuration utilities, for example, mfiutil and mptutil is available for FreeBSD since FreeBSD 8.0 (2009), as well as mpsutil/mprutil since 2015, each supporting only their respective device drivers, this latter fact contributing to code bloat.

Some other operating systems have implemented their own generic frameworks for interfacing with any RAID controller, and provide tools for monitoring RAID volume status, as well as facilitation of drive identification through LED blinking, alarm management, hot spare disk designations and  from within the operating system without having to reboot into card BIOS.  For example, this was the approach taken by OpenBSD in 2005 with its bio(4) pseudo-device driver and the bioctl utility, which provide volume status, and allow LED/alarm/hotspare control, as well as the sensors (including the drive sensor) for health monitoring; this approach has subsequently been adopted and extended by NetBSD in 2007 as well.

With bioctl, the feature set is intentionally kept to a minimum, so that each controller can be supported by the tool in the same way; the initial configuration of the controller is meant to be performed through card BIOS, but after the initial configuration, all day-to-day monitoring and repair should be possible with unified and generic tools, which is what bioctl is set to accomplish.

References

Storage Basics: Choosing a RAID Controller, May 7, 2004, By Ben Freeman

Computer data storage
Computer storage devices
AT Attachment
Fault-tolerant computer systems
Integrated circuits
RAID
SCSI

Disk array controller


Le réseau Jove est un réseau de renseignement de la Résistance intérieure française pendant la Seconde Guerre mondiale.

Historique
Le réseau Jove s'est constitué dès novembre 1940 à partir de son antenne bordelaise, rattaché aux Forces Françaises Combattantes, et à l'Intelligence Service également connue sous la dénomination de MI6. Il a compté plusieurs centaines d'agents.

Son créateur fut André Giovetti (dont le pseudo était Colonel Jove ou M. Jean).

La liste des membres du réseau Jove ayant droit aux insignes des Forces Françaises Libres se trouve au ministère des armées, dans le Fort de Vincennes.

André Giovetti installe à Limoges une antenne du réseau Jove au début de l'année 1942. René Ségui l'y rejoint.

Le réseau subit de grands dommages lorsque ses dirigeants sont arrêtés en avril 1942. Les responsables arrêtés sont Robert et René Jacob, Marcel Royer, Pierre Crassat. Le démantèlement du réseau se poursuit en mai. Les principaux dirigeants sont exécutés en juillet suivant.

Les arrestations, les déportations et la mort ont touché un grand nombre des effectifs du réseau Jove.

Personnalités
Parmi les membres du réseau Jove, on compte notamment :

 L'abbé François Boursier, fusillé à Saint-Genis-Laval en août 1944, prêtre catholique, musicien et résistant français.
 Pierrette Vincelot, Juste parmi les nations.
 Marie Bartette, également membre de l'OCM, déportée à Ravensbrück, puis à Dachau.
 Jean Gouailhardou, chef militaire du Camp Didier, fusillé le 13 juin 1944.
 René Tallet
 René Jacob
 Robert Jacob
 Yves Leger
 Maurice Blanchard
 Maurice Parent
 André Fourt
 Pierre Crassat

Bibliographie

"Bulletin  de l'amicale du Réseau Jove 1946", Bulletin tiré à l'occasion de la première assemblée générale du réseau Jove qui s'est tenue le 29 juin 1946 à Bordeaux.

"Bulletin  de l'amicale du Réseau Jove 1948", Bulletin tiré à l'occasion du Congrès du Réseau Jove qui s'est tenu à Nice le 17 mai 1947.

"Nice Matin 18 mai 1947", article à l'occasion du Congrès du Réseau Jove qui s'est tenu à Nice le 17 mai 1947.

"Racontez docteur : un demi-siècle de souvenirs et d'anecdotes vécues", de Georges Rosanoff, Éditeur G. Le Prat (Paris) - édition 1977 – Page 168: « Elle était l'adjointe — je ne le sus que plus tard — du Colonel André Giovetti, héros des deux guerres(...)Tous deux venaient d'Angleterre, par l'Espagne et la mer, pour créer ce qui devait devenir le vaste « Réseau Jove » des Forces Françaises Combattantes »

"Procès Papon : le devoir de justice", de Michel Slitinsky, Éditeur Éd. de l'Aube (La Tour d'Aigues)- édition 1997 : Page 203 : «…chargé de mission au réseau Jove, il est arrêté le 9 août 1941, puis fusillé le 14 juillet 1942… »

"Libération de Bordeaux", de Pierre Bécamps, Éditeur Hachette (Paris) - édition 1974. Page 35 « en avril et mai 1942 la Gestapo démantèle le réseau Jove »

"3 filles, 20 garçons : la Résistance en Gironde", de Michel Slitinsky, Éditeur (Bordeaux), édition 1968, Page 150 « Agent du réseau Jove, Simone Savariaud était « simplement » l'une des vingt-cinq femmes et jeunes filles de la Résistance réolaise qui, deux ans durant, ont risqué leur vie pour en sauver d'autres.»

"Une modeste aventure dans la grande tourmente : autobiographie historique", de Jean Guillot, Éditeur (Beaugency)- édition  1991, Page 40 :« J'en eus confirmation beaucoup plus tard au vu des lettres de félicitations adressées par le chef du réseau Jove et même par le Général Montgomery, plus l'attribution de la médaille de la résistance à l'une de mes sœurs »

Article connexe

 Liste des réseaux et mouvements de la Résistance intérieure française

Liens externes

 Réseaux Girondins, résistance en Gironde
 Association du souvenir des fusillés de Souge

Notes et références

Réseau ou mouvement de la Résistance française

Réseau Jove


Aleochara pacifica er bjöllutegund sem er ættuð frá Mið- og Norður-Ameríku.

Tilvísanir

Jötunuxaætt
Bjöllur

Aleochara pacifica


عقد 1640 هو عقد امتد بين 1 يناير 1640 و31 ديسمبر 1649 بحسب التقويم الميلادي. سبقه عقد 1630 ولحقه عقد 1650.

أحداث

 برلمان أوكسفورد (1644)

مواليد

 جوناثان كوروين (1640)
 باربرا بالمر (1640)
 فرانسواز-أثينايس، ماركيزة مونتسبان (1641)

وفيات

 مراد رايس (1641)
 شارل الأول، دوق غيس (1640)
 صدر الدين الشيرازي (1641)
 ميغيل دي فاسكونسيلوس (1640)
 محمد بن أحمد العياشي (1641)
 غيورغ فيلهلم (1640)
 آمين (1640)
 آن من إنجلترا (1640)
 جان فرنسوا راجيس (1640)
 البهوتي (1641)
 ويليام هوارد (1640)

كتب

 موسوعة حضارة العالم (2002) لأحمد محمد عوف.

مراجع

روابط خارجية

 تصفح سنة بسنة عقد 1640 ابتداءً من

عقد 1640


NCAA Division III independent schools are four-year institutions that compete in college athletics at the NCAA Division III level, but do not belong to an established athletic conference for a particular sport. These schools may however still compete as members of an athletic conference in other sports. A school may also be fully independent, and not belong to any athletic conference for any sport at all. The reason for independent status varies among institutions, but it is frequently because the school's primary athletic conference does not sponsor a particular sport.

Full independents
Departing members are highlighted in pink.

Current members

Notes

Former members

Notes

Football
Departing members are highlighted in pink.

Field hockey

† - Women's college, therefore not competing in men's sports.

Golf

Men

Women

† - Women's college, therefore not competing in men's sports.

Ice hockey

Men

Women

Lacrosse

Men

Rowing

Swimming & diving

Men

Women

† - Women's college, therefore not competing in men's sports.

Notes

Tennis

Men

Track & field (indoor)

Men

Women

Track & field (outdoor)

Men

Notes

Volleyball (indoor)

Men

Wrestling

Emerging sports for women

Acrobatics & tumbling

Rugby

Triathlon

See also
 NCAA Division I independent schools
 NCAA Division II independent schools
 NAIA independent schools

Independents

NCAA Division III independent schools


A 'tempestade tropical sever Nalgae, conhecida nas Filipinas como 'tempestade tropical severa Paeng, foi um ciclone tropical muito grande e mortífero que causou estragos em todas as Filipinas e que mais tarde afectou Hong Kong e Macau. A 22ª tempestade tropical nomeada da temporada de tufões no Pacífico de 2022, Nalgae teve origem num invest localizado a leste das Filipinas a 26 de outubro. A perturbação, inicialmente designada por 93W, acabou por ser elevada no dia seguinte a uma depressão tropical pelo Joint Typhoon Warning Center (JTWC) e re-designada como 26W. A Agência Meteorológica do Japão (JMA), contudo, já tinha considerado a perturbação como uma depressão tropical um dia antes da JTWC; A Administração dos Serviços Atmosféricos, Geofísicos e Astronómicos das Filipinas (PAGASA) também seguiu a liderança da JMA e deu-lhe o nome de Paeng. Nesse mesmo dia, foi novamente actualizado pela JMA para o estatuto de tempestade tropical, ganhando assim o nome de Nalgae.

História da tormenta

Em 26 de outubro de 2022, o Joint Typhoon Warning Center (JTWC) informou em seu boletim TCFA que uma área de baixa pressão perto das Filipinas foi capaz de se desenvolver devido às águas quentes e ao baixo cisalhamento do vento. A agência a designou como Invest 93W. A Agência Meteorológica do Japão (JMA) e a Administração de Serviços Atmosféricos, Geofísicos e Astronômicos das Filipinas ( PAGASA ), no entanto, foram além e já classificaram a perturbação como uma depressão tropical, com esta última atribuindo o nome de Paeng ao sistema. O JTWC só atualizaria o sistema para uma depressão tropical um dia depois, às 00:00 UTC de 27 de outubro, e recebeu a designação 26W. Ao mesmo tempo, a JMA atualizou o ciclone para uma tempestade tropical e foi nomeado Nalgae. No dia seguinte, o PAGASA e o JTWC atualizaram Nalgae para um status de tempestade tropical severa em 28 de outubro. No início do dia seguinte (hora local), Nalgae fez seu primeiro desembarque em Virac, Catanduanes, que foi rapidamente seguido por outro desembarque trinta minutos depois em Caramoan, Camarines Sur. Em seguida, atravessou a região de Bicol e emergiu no Golfo de Ragay, eventualmente fazendo landfall em Buenavista, Quezon; a tempestade manteve sua força durante este período. Desafiando as previsões iniciais, Nalgae então moveu-se para o sudoeste e atingiu Mogpog na província insular de Marinduque. Depois, a tempestade moveu-se para noroeste no mar de Sibuyan e atingiu Sariaya, outro município da província de Quezon; mais tarde passou por Laguna, Rizal, Metro Manila e Bulacan durante a noite de 29 de outubro. Nalgae emergiu sobre o Mar das Filipinas Ocidental no dia seguinte e enfraqueceu abaixo do status de tempestade tropical. A tempestade mais tarde se intensificaria em uma severa tempestade tropical algumas horas depois e, eventualmente, saiu da Área de Responsabilidade das Filipinas um dia depois. Após a sua saída da jurisdição filipina, Nalgae então se intensificou em um tufão de categoria 1, segundo o JTWC; no entanto, a JMA manteve sua classificação de tempestade tropical severa para o sistema. Em seguida, aproximou-se do Delta do Rio das Pérolas, levando as autoridades em Hong Kong e Macau a levantar o sinal nº 8 – o primeiro por 17 horas – de 1 a 2 de novembro.

Preparativos e estragos causados por Paeng

Filipinas
Devido à ameaça de Paeng, a PAGASA emitiu avisos do Sinal 1 para a região de Bicol e Visayas orientais . Mais tarde, ela atualizaria os avisos para a região de Bicol e Visayas orientais para avisos do Sinal 2, e também adicionou avisos do Sinal 1 para Caraga, Visayas Centrais, Mimaropa e Calabarzon. Pelo menos 45 pessoas morreram devido a inundações e deslizamentos de terra em Mindanao, todos ocorridos um dia antes da tempestade atingir a terra firme. Inicialmente, 72 pessoas foram relatadas como mortas, mas o número de mortos foi revisado pelo Conselho Nacional de Redução e Gestão de Riscos de Desastres (NDRRMC) devido à contagem errônea por parte de autoridades locais; no entanto, o número de mortos aumentaria para 112 em 1º de novembro, à medida que mais corpos fossem recuperados. Mais de uma centena de voos foram cancelados nas Filipinas nos dias 28 e 29 de outubro, a maioria dos quais indo e vindo do Aeroporto Internacional Ninoy Aquino. A tempestade também atrasou a remoção dos destroços do voo 631 da Korean Air depois que ele invadiu a pista do Aeroporto Internacional de Mactan-Cebu. Depois que Nalgae foi atualizado para uma tempestade tropical severa, a PAGASA colocou avisos do Sinal de Vento de Ciclone Tropical Número 3 em várias áreas do sul de Luzon, incluindo a região metropolitana de Manila.

O Instituto Filipino de Vulcanologia e Sismologia (PHIVOLCS) mais tarde alertou sobre lahar do vulcão Mayon em Bicol durante a tempestade tropical.

Várias companhias aéreas com sede nas Filipinas anunciaram que seus 124 voos domésticos e internacionais foram cancelados, como medida de precaução contra os efeitos da severa tempestade tropical.

A Guarda Costeira das Filipinas (PCG) anunciou que as viagens marítimas foram suspensas nas regiões de Bicol, Calabarzon e Eastern Visayas.

Em 29 de outubro, a Philippine Basketball Association (PBA), a University Athletic Association of the Philippines (UAAP), a Premier Volleyball League (PVL), a Shakey's Super League (SSL) e a National Collegiate Athletic Association (NCAA) anunciaram que adiaria seus eventos esportivos e jogos programados para 29 e 30 de outubro como medida de precaução. A PAGASA emitiu seus últimos boletins quando Nalgae saiu da Área de Responsabilidade das Filipinas (PAR). Após sua saída, teve um número de mortos de 156 vítimas, com 37 desaparecidos.

Hong Kong (China)
À medida que a tempestade tropical Nalgae se aproximava de Hong Kong, o Observatório de Hong Kong emitiu seu terceiro maior alerta de vento forte (Sinal nº 8) em 3 de novembro. Esta é a primeira vez que o sinal de alerta foi elevado a este nível em novembro em 50 anos. A tempestade veio enquanto a cidade sediava uma reunião financeira de altos executivos de Wall Street; no entanto, apesar do referido aviso e impacto iminente, os organizadores do evento anunciaram que continuaria conforme planejado. Todos os sinais de alerta foram levantados em 4 de novembro.

Macau
O Serviço Meteorológico e Geofísico de Macau também deu o Sinal n.º 8 em resposta à tempestade tropical Nalgae. Esta é a primeira vez que a agência eleva o sinal de alerta a esse nível em novembro em 50 anos. Foi declarado estado de prontidão imediata em Macau e preparado o Centro de Operações da Protecção Civil.

Impacto

Filipinas
Em 6 de novembro, 156 pessoas foram dadas como mortas, com outras 141 feridas e 37 pessoas continuam desaparecidas. Os danos à infraestrutura são estimados em PHP 4,17 bilhões (O equivalente a USD 71,5 milhões), enquanto para a agricultura, a estimativa de danos é atualmente de PHP 113,51 milhões. (O equivalente a USD 2 milhões) Em 2 de novembro de 2022, o presidente Bongbong Marcos declarou estado de calamidade sobre Calabarção, Bicol, Visayas ocidentais e as regiões de Bangsamoro através do decreto presidencial nº 84.

Inundações e deslizamentos em Mindanao-Visayas

Na ilha de Mindanau, pelo menos 68 pessoas morreram devido a inundações contínuas e deslizamentos de terra que foram parcialmente causados por Nalgae. 14 indivíduos também foram confirmados como desaparecidos; 11 da província de Maguindanao e 3 da região de Soccsksargen. As inundações ocorreram no momento em que Nalgae se aproximava da ilha de Samar . Apesar das inundações e chuva moderada, nenhum sinal de vento foi dado a Bangsamoro . A chuva moderada ainda deve continuar na região até que Nalgae se mova mais ao norte em Luzon. Na região arquepelágica de Visayas, a chuva de Nalgae também causou inundações na região. Toda a região de Western Visayas foi configurada para o mais alto nível de resposta de emergência devido ao aumento das inundações, que já causou 4 vítimas na província de Aklan. Em 4 de novembro, 36 mortes foram registradas em Visayas Ocidentais. A maioria das mortes foram mortas em enchentes e deslizamentos de terra. Antique ainda tem o maior número de vítimas com 13, seguido pelas províncias de Capiz e Iloilo com um total de oito. Visayas centrais também sofreram inundações leves e vários deslizamentos de terra, principalmente ao redor da província de Cebu. Em Busay, Cebu City, seis casas foram destruídas por um deslizamento de terra; no entanto, nenhuma vítima foi relatada como os ocupantes evacuados antes do deslizamento de terra.

Devido ao alto número de mortos, o presidente filipino, Bongbong Marcos, criticou as autoridades locais por não forçarem os moradores a evacuar imediatamente a população de áreas de risco antes da passagem de Nalgae no país.

Hong Kong e Macau
Nenhuma vítima foi relatada em Hong Kong, embora uma mulher tenha ficado ferida e hospitalizada. Nenhum incidente foi relatado em Macau.

Ver também

 Ciclones tropicais em 2022
 Tufão Goni (2020) outro tufão poderoso que atravessou um caminho similar enquanto passou por partes do sul de Lução no final de outubro de 2020.

Ligações externas

 JMA Informações Gerais da Tempestade Tropical Nalgae (2222) do Digital Typhoon (Disponível em português)

Tufões nas Filipinas
Temporada de tufões no Pacífico de 2022
2022 nas Filipinas

Tempestade tropical Nalgae (2022)


1956 වර්ෂයේදී තමිල්නාඩුවේ මදුරයිහි උපත ලැබූ මනි රත්නම් කීර්තිමත් සිනමා නිර්මාණකරුවෙකු, තිරරචකයෙකු හා නිෂ්පාදකවරයෙකු වෙයි. ඔහුගේ ප්‍රථම අධ්‍යක්ෂණය 1983 වසරේදී අනිල් කපූර් රඟපෑ පල්ලවි අනු පල්ලවි (Pallavi Anu Pallavi) වෙයි. ඔහු විසින් අධ්‍යක්ෂණය කළ අනෙකුත් චිත්‍රපට අතර මෞන රාගම් (1986), නායගන් (1987), අන්ජලී (1990), තලපති (1991), ඉරුවාර් (1997), කන්නතිල් මුතමිට්ටල් (2002), යුවා (2004), ගුරු (2007) සහ ඔහුගේ ත්‍රස්තවාදී ත්‍රිත්වය නමින් හඳුන්වන රෝජා (1992), බොම්බේ (1995) සහ දිල් සේ (1998) යනාදී නිර්මාණ වැදගත් ස්ථානයක් ගනී.
මනි රත්නම් විසින් චෙන්නායි හි සිනමා කර්මාන්තයේ පුනර්ජීවනයක් ඇති කරවමින් ඉන්දියානු සිනමාවට නව මුහුණුවරක් එක් කළේය. මොහු දකුණු ඉන්දියානු නිර්මාණ වෙනුවෙන් ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන පහක්ද, හින්දි සිනමා නිර්මාණ වෙනුවෙන් ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන හතරක්ද දිනා ගත්තේය. සුප්‍රකට ටයිම් සඟරාව විසින් නම්කල මෙතෙක් බිහිවූ හොඳම සිනමා නිර්මාණ 100 අතරට සත්‍යජිත් රායිගේ අපුරු ත්‍රිත්වය, ගුරු දත්තගේ  ප්‍යාසා මෙන්ම මනි රත්නම්ගේ දමිල චිත්‍රපටයක් වූ නායගන් ද ඇතුලත් විය. මොහුගේ රෝජා නම් චිත්‍රපටය, මෙතෙක් බිහිවූ "හොඳම හඬපට දහය" අතරට එක්වූ එකම ඉන්දියානු සිනමා කෘතිය වේ.

පෞද්ගලික ජීවිතය හා අධ්‍යාපනය
දමිල බ්‍රාහ්මණ දෙමාපියන්ට දාව ඉන්දියාවේ තමිල්නාඩුවේ මදුරයිහි උපත ලැබූ මොහුගේ සත්‍ය නාමය ගෝපාල් රත්නම් සුබ්‍රමනියම් වෙයි. විද්‍යාමන්ධීර් ජ්‍යෙෂ්ඨ ද්විත්ව පාසලින් මූලික අධ්‍යාපනය ලැබූ ඔහු අනතුරුව මදුරාසි විශ්වවිද්‍යාලයට අයත් විවේකානන්ද විද්‍යාලයෙන් වාණිජ උපාධියක් ලබා ගත්තේය.ඉන්පසු ඔහු කළමනාකරණ අධ්‍යයනය සඳහා වූ ජම්න්ලාල් බජාජ් ආයතනයෙන් ව්‍යාපාර පරිපාලනවේදී උපාධියක් ලබා ගත්තේය. ඔහු සිනමා නිර්මාණකරනයට පෙර කළමනාකරණ උපදේශකයෙකු වශයෙන් තම ජීවන වෘත්තීය ආරම්භ කළේය.

මනිරත්නම් සිනමාවට හඳුන්වාදෙනු ලැබුවේ ඔහුගේ නැසීගිය සොහොයුරු හා චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු වූ වෙන්කෙටශ්‍රාවන් විසිනි. සුහාසිනී නම් නිළිය සමඟ විවාහ වූ මනිරත්නම් හට නන්දන් මනිරත්නම් නමින් පුතෙකු සිටී. මොවුන් දැනට චෙන්නායි හි අල්වාපට් හි වාසය කරන අතර මොහුගේ නිෂ්පාදන සමාගම වන මැඩ්‍රාස් ටෝකීස් මෙම ප්‍රදේශයේම පිහිටා ඇත.

තවද බලන්න
රෝජා

1955 උපත්

මණි රත්නම්


A sock hop or sox hop, often also called a record hop or just a hop, was an informal sponsored dance event for teenagers in mid-20th-century North America, featuring popular music.

History
Sock hops were held as early as 1944 by the American Junior Red Cross to raise funds during World War II. They then became a fad among American teenagers in 1948. Sock hops were commonly held at high schools and other educational institutions, often in the school gymnasium or cafeteria. The term came about because dancers were required to remove their hard-soled shoes to protect the varnished floor of the gymnasium. The music at a sock hop was usually played from vinyl records, sometimes presented by a disc jockey. Occasionally there were live bands.

In later years, "hops" became strongly associated with the 1950s and early rock and roll. "At the Hop", a song by Danny & the Juniors that debuted in 1957, names many popular and novelty dances and otherwise documented what occurred at a hop. In subsequent decades, with the widespread popularity of sneakers and other types of indoors-only footwear, the practice of removing shoes was dropped.  The term then came to be applied more generally to any informal dance for teenagers.

Revival
The term caught on in England in the late 1980s during a British rockabilly revival, led by groups like The Stray Cats.  "Life Begins at the Hop", a song celebrating sock hops, became the first charting single for XTC. Owl City song "Fireflies" makes reference to the sock hop in the second verse.

See also

 Sokkie - a similar idea in South Africa
 School dance - modern incarnation of sock hops, shoes typically being mandatory for safety purposes (to avoid slipping and falling, shoe theft, etc.)
 Prom - formal school dance in North American high schools, usually held for seniors (and sometimes juniors in a 'junior prom') at the end of the school year
 Social dance
Bobby soxer

References

External links

Dance culture
American culture
School dances
1950s fads and trends

Sock hop