Erdemli, Mersin ilinin bir ilçesidir. İlçenin giriş ve çıkışları çam ağaçlarıyla kaplıdır.

Yüzölçümü 207.800 hektar olan ilçenin, tarım alanı 53.491 hektar, orman ve fundalık alanlar 56.406 hektar, tarım dışı arazi 97.903 hektardır. İlçe nüfusu 2022 sayımına göre yaklaşık 152.000'dir.

Erdemli İsmi
"Erdemli" isminin nereden olduğu kesin olarak belli değildir. 15 yüzyılda İç Anadolu Bölgesi'nden geldiği sanılan "Erdemoğulları" isimdeki bir Türkmen Aşireti'nin ismini aldığı sanılmaktadır. "Erdem"in sözlük anlamı iyilik, doğruluk demektir. Türkmen Beyi Erdem, bu güzel anlamlı sözcüğü beğendiği için aşiretinin adına ve devamlı kalmak istedikleri bu yere Erdemli ismi verilmiştir.

Tarihçe
Türkiye Cumhuriyeti'nin ilanından sonra, küçük bir yerleşim iken, 1 Haziran 1954 tarihinde ilçe olmuştur. Turizmi, tarihi zenginlikleri ve doğal güzellikleri açısından önemli bir gelişme potansiyeline sahiptir. Erdemlinin ilk belediye başkanı Abdurrahman Şevk (Kocareis)dir.

Coğrafi yapı
Doğuda Mersin, batıda Silifke, kuzeyde Karaman ili ve güneyde Akdeniz ile çevrilidir. Mersin - Antalya Karayolu üzerinde ve Mersin'e 35 km uzaklıktadır. İlçenin merkezinin Mersin - Antalya yolu üzerinde bulunması taşımacılığı ve ulaşımı kolaylaştırır. İlçeden Elvanlı ve Güzeloluk mahallelerine giden yol asfalttır. İlçenin bütün köyleri birbirine veya anayollara, her çeşit taşıtların işleyebileceği yollarla bağlanmıştır.

İlçe merkezinin Mersin'e uzaklığı 35 km Silifke'ye 47 km, Tömük'e 13 km, Güzeloluk'a 40 km, Sorgun Yaylası'na 52 km, Toros Köyü'ne 60  kmdir. İlçede başlıca gölet Karakız Göletidir.

Yüzölçümü 2863 km²'dir.

İklim
İlçenin ova kısmı sıcak ve ılıman Astropikal iklim'in etkisi altındadır. Yazları sıcak ve aşırı nemli, kışları oldukça ılık ve yağışlı geçer. Yüksek dağlık bölgesi ise yazın serin ve bol yağışlı, kışın kar yağışlı ve soğuk olur.

İlçenin en sıcak ayları Temmuz ve Ağustos (ortalama 28 derece dolaylarında), en soğuk ayları ise Ocak ve Şubat'tır (ortalama 15,5 derece), yıllık sıcaklık ortalaması ise 20-23 derece civarındadır. Yağışlar daha çok kış ve ilkbahar mevsimlerinde olur. (ortalama yağış 1480 mm)

Nüfus

Ören yerleri

Tırtar-Akkale
Akkale Mersin - Silifke Karayolu'nun 49. km'sinde, Tırtar mahallesinin deniz kıyısı tarafındadır. Geç Roma Dönemi'nde kurulmuştur. Kalıntılar arasında saray olabilecek bir yapı, hamam, sarnıç vs. bulunmaktadır. 15.000 ton zeytinyağı alabilecek kapasitedeki yapı hâlen ayaktadır.

İmirzeli Örenyeri
Emirzeli Mersin ili, Erdemli ilçesi, Ayaş mahallesinin 11 km kuzeybatısındadır. Karaahmetli mahallesine bağlıdır. Antik kentte Helenistik, Roma, Geç Roma, Erken Bizans dönemi yerleşim izlerine rastlanmaktadır. Oldukça sağlam durumdaki kilise, kule, sarnıç, peristilli ev kalıntılardan birkaçıdır.

Çatıören Örenyeri
Mersin ili, Erdemli ilçesi, Ayaş mahallesinin 8 km kuzeybatısındadır. Helenistik Dönemde tapınak, yerleşim alanı ve nekropol alanı olarak kullanılmıştır. Poligonal duvar tekniğinde yapılmış Hermes Tapınağı bulunmaktadır. Roma Dönemi'nde de iskân görmüştür.

Sinap Kalesi
Erdemliye 20 km mesafede olup ismini tam ortasında bulunduğu Sinap mahallesinde almaktadır. Büyük bir kısmı yıkılmış olan taş yapının Ermenilerden kaldığı bilinmektedir. Tömük - Elvanlı - Arpaç - Karayakup - Sinap güzergahı takip edilerek tarihi yapının bulunduğu yere kadar asfalt yol mevcuttur.

Öküzlü Örenyeri
Mersin ili, Erdemli ilçesi, Ayaş mahallesine olan uzaklığı 15 km kadardır. Kanlıdivane - Çanakçı yol ayrımından stabilize bir yolla gidilmektedir. Ayrıca Limonlu mahallesine 8 km mesafede olan Batısandal yolu ile de ulaşılabilmektedir. Örenyeri Geç Helenistik, Roma, Erken Bizans dönemlerinde yerleşim görmüştür. Antik kentin taş döşeli altyapısı hâlen sağlam durumdadır. Zamana karşı koyan burç ve giriş kapısı kalıntıları ziyaretçilere eskiden burada kurulmuş olan şehrin ana hatlarını anımsatır durumdadır. Bazilikası, sarnıçları hâlen ayaktadır. Lahitler kente girişi sağlayan stabilize yolun kenarında bulunmaktadır.

Korykos-Kızkalesi Örenyeri
Mersin-Silifke kara yolunun 63 km sinde, Kızkalesi Mahallesindedir. Roma ve Bizans dönemlerinde yoğun olmak üzere İslâmî devirlerde de iskân görmüştür. Nekropol alanından çıkarılan eserlerden burada ilk yerleşimin MÖ 4. yüzyıla ait olduğu anlaşılmıştır. MÖ 1. yüzyılda kendi adına para bastırmıştır. MS 12. yüzyılda kıyıya yakın adacık üzerinde beldenin adını aldığı kale yaptırılmıştır. Zeytinyağı ihraç merkezi olan örenyerinde iç ve dış kale, kiliseler, sarnıçlar, su kemerleri, kaya mezarları, lahitler ve taş döşemeli Roma yolları sağlam ve ayaktadır.

Elaiussa-Sebaste (Ayaş) Örenyeri
Mersin-Silifke kara yolunun 55. km'sindedir. Ayaş Mahallesi sınırları içerisinde yer alan Ayaş Elaiussa-Sebaste örenyeri MÖ 2. yüzyılın sonlarında kurulmuştur. Özellikle Roma ve Bizans dönemlerinde iskân görmüştür. Sit alanı içerisinde nekropol, antik tiyatro, sarnıçlar, su kemerleri vs. yer almaktadır. İtalyan bir heyet tarafından 1995 yılında bilimsel kazı çalışmaları başlatılmıştır.

Arpaçbahşiş
Erdemli'ye 5 km uzaklıktadır.

Tömük Höyük
Mersin-Erdemli kara yolunun 28 km'sinde bulunan Tömük Mahallesinde yolun solundadır.

Kanytelleis-Kanlıdivane Örenyeri
Mersin-Silifke kara yolunun 50. km'sinde, Ayaş Mevkii'nin 3 km kuzeyinde yer alır. Eski adı Kanytelleis olan örenyerinde ilk iskân MÖ 3. yüzyıl sonlarına rastlamaktadır. Helenistik Döneme ait bir kulenin bulunduğu şehir 11. yüzyıla kadar varlığını korumuştur. Çanakçı kaya mezarları da örenyeri sit alanı içerisindedir. Şehrin içerisindeki obruk da, eskiden suçluların vahşi hayvanlara parçalatıldığı inancından halk arasında "Kanlı Divane" diye anılmaktadır. Obruğun kuzey tarafında zırhlı ve kılıçlı bir asker, güneyinde beş kişilik bir aile kabartması bulunmaktadır. Helenistik kulenin batı duvarındaki kitabede, kulenin rahip krallardan Olbalı Tarkyaris'in oğlu Teukros tarafından Zeus için yaptırıldığı belirtilmektedir. Şehrin kuzeyindeki hiç bozulmadan gelebilmiş anıt mezarda Kanytelleis'in önde gelenlerinden Aba, kocası ve iki oğlu için yaptırmıştır. Geniş bir obruğun etrafında II. Teodosius (408 - 450) tarafından kurulan bu şehirde bazilikalar, sarnıçlar, lahitler, anıt mezarlar bulunmaktadır. Obruğun batısında Çanakçı Kaya Mezarları adıyla  bilinen bir grup mezar yer alır.

Kocahasanlı
Erdemli ilçesi, Kocahasanlı sınırları içerisinde Yapısıgüzel, Hayrat, Köşkerli, Üçtepeler mevkilerinde Roma ve Bizans Devrinden kalma çok sağlam durumda antik kalıntılar mevcuttur.

Yanıkhan

Erdemli Çamlığı
Çamlık Erdemli'nin Kocahasanlı çıkışında bulunmaktadır. Yazın piknik yapmak  isteyen Erdemliler ve  çevre şehirlerden gelen  vatandaşlar denize de  girebilmekteler. Erdemli'nin Geleneksel Türkmen Şöleni'ne her yıl Mayıs ayında ev sahipliği  yapmaktadır.

Ekonomi
İlçede limonculuk muz ve seracılık Karahıdırlı ve diğer yaylalarında da kivi yetiştiriciliği gelişmiştir. Turfanda yetiştiriciliğinin de hatırı sayılır bir yeri vardır. İlçe hızla gelişmekte olup dışarıdan göç almaktadır. İlçede tüm tropikal ürünler yetiştirilebilir.

İlçe halkının çoğunluğu yörük kökenli olduğu için yazın yaylalara çıkma geleneği hâlen devam etmektedir. Yayla döneminde yaylalarda ihracatlık domates, salatalık ve fasulye yetiştilmekte ve pazarlanmaktadır.

Mersin ilinde turfanda sebzelerin ve turunçgillerin en çok üretildiği ilçe Erdemli'dir. Önemli sanayi kuruluşlarının bulunmadığı ilçede geçim kaynağı tarıma dayalıdır. Çeşitli sebze ve meyveler özellikle narenciye, muz tropik meyveler ve seracılık ile el sanatlarından dokumacılık ilçe ekonomisinde önemli bir rol oynar. Alata Bahçe Kültürleri Araştırma ve Eğitim Merkezi bu konuda öncülük yapmaktadır, ilçede turfanda sebzecilik sera tekniğiyle yapılmaktadır. Özellikle Kocahasanlı, Tırtar, Lamas, Kargıpınarı, Koyuncu, Toros ve Çeşmeli'de bulunan geniş sera alanlarında domates, salatalık, biber ve kabak turfanda olarak yetiştirilir.

Dağlık ve yaylalık alanlarda buğday, arpa, nohut, kaynak sularının etrafında şeftali, elma, kiraz; dalgalı arazide üzüm, zeytin ve incir üretilir. Bağların ve bahçelerin kenarlarında armut, erik, kayısı, vişne, ayva, badem, dut ağaçlarından da belirli oranda gelir elde edilir. Ayrıca ilçede birçok tropikal ve egzotik meyveler önemli ek kazanç sağlar bunların başında ağaç kavunu ve papaya gelir ayrıca ananas ve muz tarımı da oldukça yaygın ve büyük miktarladır.

Resim galerisi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Erdemli Belediyesi
  Erdemli Kaymakamlığı

Erdemli


جاكوب بلاك  هو شخصية خيالية وبطل من سلسلة الغسق لستيفاني ماير. هو من الهنود الحمر وخصيصا من قبيلة الكوليوت في لوس انجلس، واشنطن. في الكتاب الثاني من السلسلة، قمر جديد، يخضع لسلسلة من التحولات التي تسمح له بالتحول إلى هيئة ذئب. في أفلام الغسق وقمر جديد يقوم بدوره الممثل تايلور لوتنر.

قصة إحداث الشخصية

وفقا لستيفاني ماير، وجدت شخصية جاكوب في الأصل فقط لتستعملها بيلا لتكتشف حقيقة إدوارد كولن وعائلته. بعد ذلك، قررت ماير أن تعطيه دورا أكبر في الكتاب التالي، قمر جديد. و تقول ماير حول هذه الشخصية : "إنه الهدية المفضلة التي قدمتها رواية قمر جديد لي."

مراجع

شخصيات أدبية عرضت في 2005
شخصيات ذكور في الأدب
شخصيات ذكور في الأفلام
أمريكيون أصليون خياليون
شخصيات خيالية تتحرك بسرعة خارقة
شخصيات خيالية ذات قدرة شفاء سريع
شخصيات خيالية ذات قوة خارقة
شخصيات خيالية ظهرت في 2005
شخصيات خيالية من ولاية واشنطن
شخصيات سلسلة الشفق
صيادو مصاصي دماء خياليون
ميكانيكيون خياليون
المستذئبين كتبت الخيال

جاكوب بلاك


Glas Hrvata je tjedna informativna emisija na hrvatskom jeziku. Emitirao ju je Radio Sombor, a potom somborski Radio Fortuna.

Radio Sombor na frekvenciji 97,5 MHz pokriva područje u promjeru od 40 kilometara, do Male Bosne, do Plavne i u Hrvatskoj. U području koje pokriva živi više od 15.000 Hrvata, od čega oko 8.000 u Somboru i okolici prema popisu 1991. godine. Osnivači su zaključili da toliko Hrvata treba imati barem svoju emisiju. Premda na tom području postoje druge postaje, niti jedna ne emitira program na hrvatskom, pa su pokretači emisije zaključili da je dobro da se pokrene na Radio Somboru, postaji s dugom tradicijom, jednim od brendova Sombora, a posebno zato što Radio Sombor ima regionalnu frekvenciju, za razliku od Radio Subotice koja ima lokalnu frekvenciju.

Prva je emisija emitirana na Radio Somboru 26. travnja 2009. pod nazivom Kronika tjedna. Urednik i voditelj bio je somborski dopisnik subotičke Hrvatske riječi Zlatko Gorjanac. Trajala je jedan sat, nedjeljom od 17 do 18 sati. Emitirala je vijesti, aktualnosti koje su obilježile tjedan, najave, bilježila je sve važnije događaje u hrvatskoj zajednici, ali i druge važnije događaje ponajprije u Somboru i okolici (Sonte, Monoštora, Berega, Lemeša i iz svih mjesta do kojih dopiru valovi Radio Sombora), emitirani su zanimljivi prilozi, vjerski prilog, razgovori s gostima, obrazovni dio emisije "Govorimo hrvatski" preuzet je s Hrvatskog radija, glazbeni dio činile su hrvatske pjesme i hrvatski izvođača s naši prostora, pjesme s raznih festivala, kao što su Festival bunjevački pisama i HosanaFest. U prvoj povijesnoj emisiji gost je bio predsjednik somborske podružnice DSHV-a Mata Matarić, a u vjerskom prilogu govorio je preč. Josip Pekanović, župnik župe Presvetog Trojstva u Somboru. Do te emisije hrvatski mediji u Vojvodini davali su premalo prostora Somboru i okolici, jer bi potpuno pokrivanje zahtijevalo veću minutažu ili broj stranica što bi znatno mijenjalo programsku i financijsku koncepciju tih medija. Emisiju je producirala Novinsko-izdavačka ustanova Hrvatska riječ. Nakon pola godine emisija je promijenila ime u Hrvatska riječ, a od veljače 2010. emitira se pod nazivom Glas Hrvata i od tada ju producira Hrvatsko kulturno društvo Vladimir Nazor iz Stanišića.  Emisija je trajala jedan sat.

Vremenom se pojavio se problem daljeg realiziranja emisije na hrvatskom jeziku, pa su novi ljudi odlučili pokušati ju pripremati. Godine 2012. formirano je novo uredništvo, koje nije imalo iskustva u tim poslovima, pa je list Hrvatska riječ iz Subotice organizirala obuku za uredništvo. Dobili su tehniku i krenuli. Prvu su emisiju radili dva-tri tjedna, a poslije sve lakše. Urednik emisije je Savo Tadić, voditeljica Ana Crnković, suradnik zadužen za snimanje priloga na terenu i intervjue Ivan Karan, a Marko Gundić je glazbeni urednik i montažer. Novo uredništvo nastoji obraditi sve teme koje su o Hrvatima i koje interesiraju Hrvate u Vojvodini, u bloku vijesti obrađuju zbivanja iz prethodnog tjedna, u rubrici 'Razgovor s povodom' razgovaraju s nekom značajnom osobom ili emitiraju prilog s nekog značajnog predavanja, redovno najavljuju sva zbivanja iz manjinske zajednice, najavljuju natječaje koji se tiču njihovih slušatelja, u svakoj emisiji ukratko predstavljaju novi broj 'Hrvatske riječi', s obzirom na to da Hrvati u Vojvodini malo znaju o sebi, imaju i rubriku 'Hrvati kroz povijest i brojke' i rubriku 'O znamenitim Hrvatima'. Emisiji su najveći problem financije. Dok ju je producirala NIU Hrvatska riječ ona ju je i financirala. Otkad ju producira HKD Vladimir Nazor, Hrvatsko nacionalno vijeće odlučilo je financijski pomoći realiziranju, i uredništvo se javlja na natječaje Ministarstva kulture i informiranja Srbije. Uredništvo 2013. nije imalo profesionalni studio. Dom HKD Vladimir Nazor 2011. je tražio zgradu bivšeg mjesnog društva koje je djelovalo do 1991. godine. Namjeravao je da u jednoj prostoriji bude dalmatinska soba, a u drugoj radijski studio. Zgrada nije dodijeljena društvu zbog nerazumijevanja lokalne zajednice pa emisije priprema u privatnoj kući Ivana Karana iz NIU Hrvatska riječ, pa taj nedostatak nadomiještali su kvalitetnom tehnikom.
Planirali su izgradnju svog studija. Nesrazmjer i financijsku slabost ilustrira što je režimski protežirana bunjevačka zajednica nehrvatske opcije dobila mjesečno 110.000 dinara od Grada Subotice, dok je HKUD Vladimir Nazor za ovu dvosatnu emisiju na Radio Somboru za cijelu godinu dobila manje, 100.000 dinara, i to od HNV-a te 50.000 za troškove dostave emisije. Ipak, iz HKD-a su najavili da će ustrajati s emisijom ako ostane bez financijske potpore.
Početkom 2010-ih iznošene su zakašnjele zamisli da se program na hrvatskom jeziku realizira u okviru uredništva na hrvatskom koje bi bilo okviru Radio Sombora. Zakašnjele su jer su iznesene prekasno i za tadašnje prilike neostvarivo, kada se Radio Sombor borio za opstanak, jer nije imao nikakvu pomoć od lokalne samouprave. Pravo vrijeme za takve zamisli bilo je desetak godina prije kad je isto napravljeno u Radio Subotici, kada je bilo i sredstava i drugih mogućnosti da se u okviru jednog radija koji funkcionira kao javno poduzeće formira i takvo uredništvo. Takve su ideje došle i od Gradskog vijeća Sombora da program na hrvatskom jeziku priprema uredništvo Radio Sombora, na što su im je predsjednik HKD-a »Vladimir Nazor« i član uredništva »Glasa Hrvata« Ivan Karan rekao da s obzirom na to da Radio Sombor mora biti privatiziran, privatni vlasnik neće imati komercijalni interes za takav program, a pri tome i Radio Sombor nema niti kadrova za realiziranje takvog programa. Karan je napomenuo da čak i da Radio Sombor počne emitirati program na hrvatskom, da emisija Glas Hrvata mora imati svoje mjesto u programu Radio Sombora.

Od siječnja 2012. godine traje sat i pol, a od rujna 2012. godine 2 sata. Od siječnja 2016. emisija traje opet sat vremena i emitira se na valovima Radio Fortune. Emisiju uređuje Savo Tadić. Uredništvo, koncepcija i trajanje emisije mijenjalo se kroz postojanje, ali emisija je uvijek bila o Hrvatima, za Hrvate i na hrvatskom jeziku.
Na medijskom natječaju na razini AP Vojvodine emisija je ušla u krug somborskih medija (TV K-54, RTV Sreće, Somborske novine...) koji su dobili sredstva iz pokrajinskog proračuna.

Izvori

Vanjske poveznice
 Hrvatska riječ H.R. Sedam godina Glasa Hrvata, broj 724, 3. ožujka 2017., str. 5
(srp.) SOinfo.org savamajstor: Sombor 24/7 - Vesti: Glas Hrvata

Sombor
Radio u Srbiji
Radijske emisije

Glas Hrvata (Radio Fortuna)


Masaaki Yanagishita (født 1. januar 1960) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Yamaha Motors.

Han har tidligere trænet Júbilo Iwata, Consadole Sapporo, Albirex Niigata og Zweigen Kanazawa.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Masaaki Yanagishita


Darius Dumitru Olaru ()

Referințe

Legături externe
 DARIUS OLARU. Dinamovist în copilărie, jucătorul pe care Becali îl vede Verratti are alte planuri, gsp.ro
 Dariu Olaru la romaniansoccer.ro

Nașteri în 1998
Mijlocași
Fotbaliști ai CS Gaz Metan Mediaș
Oameni în viață
Medieșeni
Cioturi Fotbaliști români
Fotbaliști români

Darius Olaru


La basilique paléochrétienne de Goricë (), aujourd'hui en état de ruines, est un monument culturel d'Albanie, situé à proximité de Gjirokastër.

Notes et références

Références

Monument culturel en Albanie
Gjirokastër
Église en Albanie

Basilique paléochrétienne de Goricë


Leon Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Leon Township (Clearwater County, Minnesota)
 Leon Township (Goodhue County, Minnesota)

Leon Township


Carmenza González Gutiérrez, (nacida en Medellín 16 de julio de 1961 y criada en Bogotá) es una actriz colombiana, conocida por su papel de Dulcinea en la telenovela Los Reyes en 2005, Quintina en Pasión de Gavilanes y Graciela en Garzón.

Filmografía

Televisión
Entre sombras (2022) —
1977 (2021)
Cafe con aroma de mujer (2021) — Rosalba Mejía
De brutas, nada (2020-2023) — Doña Martha "Martita"
Enfermeras (2019-2021) — Hilda Moreno de Mayorga
Los Briceño (2019) — Lucía Calvache
Relatos Retorcidos: La Agonía de Rafael Uribe Uribe (2019) —  Tulia
Pasajeros la serie (2018) — Carmen
Garzón (2018) — Graciela Forero de Garzón
Las Vega's (2016-2017) — Teresa Correa
La niña (2016) — María Inés de Villamizar
¿Quién mato a Patricia Soler? (2015) — Carlota La Duquesa
Muñeca brava (2013)
La prepago (2013)
Corazones blindados (2012) — como Rosmary
El secretario (2011) — Madre de Mario
Confidencial (2011) — Aparición
Amor en custodia (2009-2010) — Nora
Vecinos (2008-2009) — Maruja
Novia para dos (2008) — Perla
Los protegidos (2008) — Aparición
La sucursal del cielo (2007) — María de Lizcano
Mujeres asesinas (2007) — Aparición
Zona rosa (2007) —  Señora Bautista
Los Reyes (2005-2006) — Libia Dulcinea Del Toboso Gonzales
Punto de giro (2003) — Aparición
Amor a la plancha (2003) — Aparición
Pasión de gavilanes (2003-2004; 2022) — Quintina Canosa
Pobre Pablo (2002) — Aparición
Así es la vida (2002)
Amor a Mil (2001) — Lucy de McKenzie
La Caponera (1999) — Doña Asunción de Pinzón (madre de los Pinzón)
Francisco el Matemático (2001) — Doña Carmela
Perro Amor (1998) — Beatriz Caparroso
Prisioneros del amor (1996) — Monja
Fuego verde (1996)
Guajira (1996)
Padres e hijos (1995)
Detrás de un ángel (1993)
Fronteras del regreso (1992)
Los motivos de Lola (1992)
La 40, la calle del amor (1992)
Puerto amor (1990)
Garzas al amanecer (1989)

Cine

Un tal Alonso Quijano (2020) — Gloria
Alias María (2015) — Esposa médico
Paraíso Travel (2008) — Aparición
El Alma de Maíz (1995) — Recurrente

Teatro

Hienas, chacales y otros animales carnívoros (1997-1998)
Como nacieron las telenovelas (1996)
Los mecanógrafos (1994)
Doña Flor y sus dos maridos (1990-1991)
Los gigantes de la montaña (1989)
La zorra y las uvas (1988)

Referencias

Enlaces externos

  Ficha en Actuemos
  Ficha en RCN Televisión

Actrices de Medellín
Actrices de televisión de Colombia
Actrices de teatro de Colombia
Actrices de cine de Colombia

Carmenza González


Herpo the Foulov bazilisk je sporedan lik iz romana J.K. Rowling o Harryju Potteru. Ne pojavljuje se osobno, već je usput spomenut.

Biografija

To je prvi stvoreni bazilisk u povijesti. Herpo the Foul stavio je kokošje jaje ispod žabe kao dio svojih magijskih eksperimenata.  Iz njega se izlegao mali bazilisk, koji kasnije postaje divovska zmija. Herpo ga je kontrolirao na parselskom. Nije poznato što se s njim dogodilo, je li umro ili je još živ, a nisu poznate ni druge pojedinosti o njemu.

Pojavljivanja

Čudesne zvijeri i gdje ih naći

Igrice

Izvori

Likovi iz Harryja Pottera

Herpo the Foulov bazilisk


Tritoniopsis, biljni rod iz porodice perukikovki smješten u vlastiti tribus Tritoniopsideae, dio potporodice Crocoideae. Pripada mu 25 priznatih vrsta rasprostranjenih po južnoafričkoj provinciji Cape.

Ove vrste rastu u fynbosu (posebna vrsta vegetacije niskog grmlja, tipična za područje Cape) na pješčanim tlima, a cvate ljeti, kad uvenu listovi. Cvjetovi su obično ružičasti do ljubičasti ili crveni, ali postoje neke vrste s bijelim, žutim, smeđim ili kremastim cvjetovima.

Vrste

 Tritoniopsis antholyza (Poir.) Goldblatt
 Tritoniopsis bicolor J.C.Manning & Goldblatt
 Tritoniopsis burchellii (N.E.Br.) Goldblatt
 Tritoniopsis caffra (N.E.Br.) Goldblatt & J.C.Manning
 Tritoniopsis caledonensis (R.C.Foster) G.J.Lewis
 Tritoniopsis cinnamomea J.C.Manning & Goldblatt
 Tritoniopsis dodii (G.J.Lewis) G.J.Lewis
 Tritoniopsis elongata (L.Bolus) G.J.Lewis
 Tritoniopsis flava J.C.Manning & Goldblatt
 Tritoniopsis flexuosa (L.f.) G.J.Lewis
 Tritoniopsis intermedia (Baker) Goldblatt
 Tritoniopsis lata (L.Bolus) G.J.Lewis
 Tritoniopsis latifolia G.J.Lewis
 Tritoniopsis lesliei L.Bolus
 Tritoniopsis nemorosa (E.Mey. ex Klatt) G.J.Lewis
 Tritoniopsis nervosa (Baker) G.J.Lewis
 Tritoniopsis parviflora (Jacq.) G.J.Lewis
 Tritoniopsis pulchella G.J.Lewis
 Tritoniopsis pulchra (Baker) Goldblatt
 Tritoniopsis ramosa (Klatt) G.J.Lewis
 Tritoniopsis revoluta (Burm.f.) Goldblatt
 Tritoniopsis toximontana J.C.Manning & Goldblatt
 Tritoniopsis triticea (Burm.f.) Goldblatt
 Tritoniopsis unguicularis (Lam.) G.J.Lewis
 Tritoniopsis williamsiana Goldblatt

Sinonimi
 Anapalina N.E.Br.
 Exohebea R.C.Foster
 Schweiggera E.Mey. ex Baker
 Tanaosolen N.E.Br.

Izvori

Crocoideae

Tritoniopsis (Plantae)


Tiberio Morariu ( - ) est un espérantiste roumain.

Biographie

Jeunesse
Tiberio Morariu nait le  à Kassa, en Autriche-Hongrie.

Œuvres

Références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Espérantiste roumain
Espérantisation en 1921
Naissance en septembre 1901
Décès en juillet 1987
Décès à 85 ans

Tiberio Morariu


Hightown bezeichnet mehrere

Orte in den Vereinigten Staaten:
 Hightown (Arizona)
 Hightown (Mississippi)
 Hightown (Virginia)

im Vereinigten Königreich:
 Hightown (Hampshire)
 Hightown (Merseyside)
 Hightown (West Yorkshire)
 Hightown (Belfast), Nordirland
 Hightown (County Antrim), Nordirland
 Hightown (Wrexham), Wales

Hightown steht für:
 Hightown (Fernsehserie), US-amerikanische Krimiserie (2020–)

Hightown


María del Rosario Ibarra de la Garza (née le  à Saltillo et morte le  à Monterrey), également connue sous son nom de femme mariée Rosario Ibarra de Piedra, est une militante mexicaine et une figure éminente de la politique de ce pays.

Elle a été candidate à la présidence et présidente du , une organisation de mères et de proches de disparus à la suite de la persécution et de la détention illégale de militants de mouvements politiques, armés et sociaux qui s'opposaient au gouvernement mexicain dans les années 1970 et 1980.

Liens externes

Naissance en février 1927
Naissance à Saltillo
Décès en avril 2022
Décès à Monterrey
Militant mexicain
Féministe mexicaine
Candidat à une élection présidentielle au Mexique
Sénateur mexicain
Décès à 95 ans

Rosario Ibarra


There are three main types of phonograph turntable drives being manufactured today: the belt-drive, idler-wheel and direct-drive systems; the names are based upon the type of coupling used between the platter of the turntable and the motor.
In a belt-drive turntable the motor is located off-center from the platter, either underneath it or entirely outside of it, and is connected to the platter or counter-platter by a drive belt made from elastomeric material.

The design of the belt-drive turntable allows the use of a less expensive motor than the direct-drive turntable.  Also, the elastomeric belt absorbs motor vibrations which would otherwise be picked up by the stylus.

Rotational stability
Rotational stability is a key goal for turntable design that produces quality output.

Many belt-drive turntables with multiple speeds have mechanical devices or rely on manual effort to move the belt between different-sized pulleys on the motor shaft. Due to difficulties in designing multiple-speed synchronous motors whose speed can be controlled electronically, such turntables frequently have DC servomotors. The disadvantage of DC servomotors is that they rotate in steps rather than continuously – the resulting "cogging" can add noise during playback. Helical armature motors can be used to overcome this. Problems with belt instability and deterioration in the past have largely been solved by use of modern elastic polymers.

Since the 1970s, DC motors have declined in popularity; high end audiophile turntable designs use the synchronous motor, which are smoother running and lower noise. Due to the existence of instabilities of mains electricity, manufacturers might try to ensure pitch stability by generating its own sinusoidal waveform to power their AC motor. Other methods at achieving stability include using optical sensors on the platter which feed back to the electronics; or use of fly wheel assemblies. Some manufacturers use mass to deal with the problem. Heavy platters, which have higher inertia, are thus less susceptible to minute speed variations. However, mass stores energy that may be difficult to control. Heavier platter also increases wear on the bearing.

Belt-drive types
Some turntables, such as the newer versions of the Rega Planar series, use a fixed plinth with a low vibration motor and bearing attached to the same flat surface, usually constructed of wood, metal or acrylic, without suspension. Others, such as the Linn Sondek LP12, have a suspension.

Suspended-sub-chassis
The three-point "suspended sub-chassis" was a design by renowned audio pioneer Edgar Villchur. It became the basis upon which his company created the Acoustic Research XA turntable that was launched in 1961. The principle behind it is that the turntable is an inert platform that allows the stylus to track the surface of the record accurately whilst being protected from external vibrations. The platter, sub-chassis, armboard and tonearm mechanically form a closed loop, and sit on top of dampers (usually three springs) which isolate the sub-assembly from its motor and its base. The motor, mounted (directly or indirectly) on the top plate, drives the turntable platter via a belt. The compression spring system of the XA was much improved upon, and popularised in the Linn Sondek LP12. A variation can be found in the Oracle Delphi, where the spring is extended; another variant is the Roksan Xerxes, whose top plate is isolated from the motor bearing assembly by compliant rubber dampers.

The main platter bearing may be upright or inverted, it is mounted on the sub-chassis along with the arm fixture. Bearings generally use an oil film to lubricate between a metal ball-bearing and the thrust-plate of the bearing's housing. More esoteric designs use an air bearing, where the spindle is supported by a high pressure flow of air.

The tonearm is usually sold separately, allowing for buyer choice and upgrades.

Disadvantages
The main disadvantage of Belt-drive turn tables is the fact that they "ramp" to tempo; they do not instantly play the record at 33 1/3 revolutions per minute, but rather build up to this speed over the course of about one second.  This creates an undesirable slurring of the record.

Furthermore, over time the drive belt can wear or lose elasticity, and begin to slip, causing variations in the platter speed. In addition, belt-drive turntables have much lower torque; the belt can also slip off the motor and/or platter spindle, and are thus not suitable for turntablism. DJs who scratch or mix generally prefer to use direct-drive turntables.

References

Thomas Edison
Turntables

Belt-drive turntable


Liga Națională de handbal feminin 2009-2010 a fost a 52-a ediție a primului eșalon valoric al campionatului național de handbal feminin românesc, respectiv a 13-a ediție în sistemul Ligii Naționale. Competiția a fost organizată de Federația Română de Handbal (FRH) și a fost câștigată de Oltchim Râmnicu Vâlcea, acesta fiind al 16-lea titlu de acest fel al echipei vâlcene. La finalul turneului, CS Rapid CFR București și CS Știința Bacău au retrogradat în Divizia A.

Sezonul 2009-2010 al Ligii Naționale de handbal feminin s-a desfășurat în sistem fiecare cu fiecare, cu tur și retur.

Echipe participante
În sezonul 2009-2010 au promovat în Liga Națională echipele CS Știința Bacău și Universitatea Reșița, acestea două câștigând seriile A și B din Divizia A. Ele au luat locul celor două retrogradate la finalul sezonului 2008-2009, CSM Ploiești și KZN Slatina.

În total, în sezonul 2009-2010 al Ligii Naționale de handbal feminin au luat parte 14 echipe:

 CS Oltchim Râmnicu Vâlcea
 CS Rulmentul Urban Brașov
 HC Dunărea Brăila
 HCM Știința Baia Mare
 HC Oțelul Galați
 CS Tomis Constanța
 CS Rapid CFR București

 HCM Roman
 HC Zalău
 CS HCM Hidroconcas Buzău
 Universitatea Jolidon Cluj
 CSM Cetate Devatrans Deva
 CS Știința Bacău
 Universitatea Reșița

Clasament
Clasamentul final la data de 12 mai 2010.

Note

1) Partida contra "U" Jolidon Cluj a fost prima dintr-o serie de cinci în care Rulmentul Brașov a folosit jucătoare care nu respectau cerințele de vârstă. Din acest motiv, echipa brașoveană a fost inițial penalizată de Comisia de Competiții a Federației Române de Handbal (FRH) cu pierderea tuturor celor cinci meciuri la "masa verde" (scor 0−10) și cu scăderea câte unui punct din clasament pentru fiecare din cele cinci. Această decizie a situat temporar Rulmentul pe locul 13, cu doar 1 punct, iar echipa din Brașov a făcut recurs. Pe 15 decembrie 2009, Consiliul de Administrație al FRH a admis parțial memoriul depus de Rulmentul, Întrucât Comisia de Competiții nu a atenționat după primul joc nerespectarea condițiilor de vârstă privind participarea în Liga Națională, și a omologat celelalte patru partide cu rezultatele înscrise în raportul de joc, menținând însă rezultatul de 0−10 de la "masa verde" și scăderea unui punct din clasament pentru partida din etapa a IV-a contra "U" Jolidon Cluj, deși Rulmentul câștigase pe teren cu scorul de 31−25 (11-12).

2) Echipă penalizată cu 1 punct pentru nerespectarea cerințelor de vârstă;

Partide
Meciurile ediției 2009-10 a Ligii Naționale de handbal feminin s-au jucat în sistem fiecare cu fiecare, cu tur și retur, iar programul acestora a fost alcătuit după Tabela Berger. Calendarul competițional s-a stabilit prin tragere la sorți.

Rezultate în tur
Date oficiale publicate de Federația Română de Handbal

Etapa I

Etapa a II-a

Etapa a III-a

Etapa a IV-a

Etapa a V-a

Etapa a VI-a

Etapa a VII-a

Etapa a VIII-a

Etapa a IX-a

Etapa a X-a

Echipa gazdă, Cetate Deva, a fost penalizată de FRH cu pierderea jocului cu 0-10 la "masa verde" din cauza lipsei de la sală a unei ambulanțe și a unui medic de ambulanță, condiție obligatorie în timpul partidelor.

Etapa a XI-a

Etapa a XII-a

Etapa a XIII-a

Rezultate în retur
Date oficiale publicate de Federația Română de Handbal

Etapa a XIV-a

Etapa a XV-a

Etapa a XVI-a

Etapa a XVII-a

Etapa a XVIII-a

Etapa a XIX-a

Etapa a XX-a

Etapa a XXI-a

În urma meciului din această etapă, CS Oltchim Râmnicu Vâlcea a câștigat matematic campionatul, nemaiputând fi ajunsă la puncte de nici una din celelalte echipe.

Etapa a XXII-a

Etapa a XXIII-a

Etapa a XXIV-a

Etapa a XXV-a

Etapa a XXVI-a

Clasamentul marcatoarelor
Actualizat pe 12 mai 2010

Referințe

Legături externe
 Federația Română de Handbal: Liga Națională

Sezoanele Ligii Naționale de handbal feminin
2009 în handbal
2010 în handbal


Todd Jay Weinstein (born 1951) is a photographer and artist, born in Detroit, Michigan, and who now lives in New York City. Todd's first started photography back in high school in the mid 1960s. After graduating high school he studied at the Center for Creative Studies under his teacher George Phillips. Worked as 3rd assistant to the photographer Dick James studio in Detroit Michigan, after moving to New York City in 1970 Todd started working at the Gaslight folk music club which move to upstairs at Max's Kansas City. Was also part of the theater troop The Banana Company. With the luck of meeting the photographer Burt Stern's assistant Dwight Carter who introduce Todd to the photographer Mel Dixon who give Todd his first job as his assistant. Todd started to work for other photographers. Harvey LLoyd working in audio visual with images and sounds and assisted and taught with his mentor and teacher Ernst Haas from 1972 to 1986, (Todd still consults to the Ernst Haas Estate). Working as a freelance photographer team up with the photographer Bob Day in 1973 to  start Dove Studio, producing Audio/Visual presentation for museums, and corporations. In 1975 started Todd Weinstein Production working as a freelance photographer, and a producers of special projects for many clients. While always spending time keeping his personal work in tandem started using a Leica range finder camera with 35mm 400 high speed color negative film which was now available to work more spontaneously. Todd has lectured and taught in the US and abroad, published many articles, and won several awards and honors, including Artist-in-Residence, Germany for his project "Darkness into light: Re-emergence of Jewish Life in Germany".

One goal of "Darkness into Light" was to "add insight into the Jewish culture that is moving forward in post-Holocaust Germany." Mr. Weinstein's work on that project led to the more abstract "The Thirty-Six Unknown" (cf. Lamed vov-niks). In 1994, Todd Weinstein was invited by the German government to be an artist in residence in Germany. After the photographs from that period were developed, he picked up the many threads of his past experiences and began using the photographs toward a project on the re-emergence of Jewish culture in Germany. Most recently he produced a documentary  titled Making Their Mark for the German Consulate General of New York.  Focuses on German American heritage celebrating 400 years of Germans coming to America. He is the co founder of http://www.onclicknyc.com and PROSPEKT. Todd 30 year retrospective at the Detroit Holocaust Memorial Center in Detroit showed, his work on Jewish themes titled "Light Is My Voice" Images, Legends and Abstractions.

Todd Was was also one of the founders and became the director of the Union Square Gallery 1980- 1990. Todd changed the gallery the name to The Union Square Gallery Ernst Haas viewing Room after Ernst death in 1986. The Gallery showed many different artists: Louis Stettner, Sid Kaplan, Maggie Steber, Eugene Richards, Ed Grazda, Barry Kornbluh, Tore Johnson, Tom Braun, Arlene Gottfried, Carlos Rena Perez, Sid Kaplan, to name a few, and artists from Detroit MI.Europe as well an outside curator Greg Master. The gallery showed emerging and famous artists with a community spirit. Todd working as a street photography which he published titled "Personal journalism a Decade of Color Photography" 1980–1990 to celebrate 10 years of the Union Square gallery Ernst Haas viewing Room.
Other books "The 36 Unknown" 2001 published by the founder Enrico Dagnino of pix4notes, Paris, France, "September 11th" 2002 published by pix4notes, Paris, France. Since the creation of the digital image making process, Todd is shooting with the a digital Canon and the newest IPhone. Todd  is now working on a 50 retrospective "Stories Of Influence" In Search of One's own Voice, some dummy books, "The Prophets" and "Ice Angels", and continues his teaching of workshops in the inspiration of his mentor and teacher the late Ernst Haas.

External links
http://www.hometownlife.com/story/news/local/farmington-hills/2014/09/05/holocaust-memorial-center-photography-exhibit-farmington-hills-jewish-life/15112169/
http://www.deadlinedetroit.com/articles/10444/native_detroiter_todd_weinstein_opens_photo_exhibit_at_holocaust_museum#.VCG2Ped9kVs
Todd Weinstein's web site
Spirits find refuge. Art and architecture illuminate the past at Detroit's new Holocaust Memorial Center by Roberta Cruger (3/24/2004)
Jewish Standard: Art and 'The Righteous': A Puffin Forum exhibit. By Josh Lipowsky

1951 births
Living people
American photographers

Todd Jay Weinstein


نادي إثنيكوس بيرو لكرة القدم  نادي كرة قدم يوناني يلعب في دوري الدرجة الثانية . تم تأسيس النادي في سنة 1923 .

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1923
أندية كرة قدم في اليونان
أندية كرة قدم في بيرايوس
تأسيسات سنة 1923 في اليونان

إثنيكوس


Rebecca Chambers je izmišljeni lik iz japanskog horor serijala videoigara Resident Evil. Protagonist je u Resident Evil 0.

Životopis

Rebecca Chambers je nova pripadnica Bravo ekipe S.T.A.R.S.-a. Poslana je u gorje Arklay istražiti bizarna ubojstva. Nakon što im helikopter prisilno sleti, nailazi na vlak napadnut virusom (Resident Evil 0). Udružuje snage s Billyom Coenom, krivo osuđenim ratnim veteranom, kako bi došli na sigurno. Nakon što vlak izleti s tračnica, zavše u velikoj kući (koja je ustvari Umbrellin Trening Centar). Riješiviši zagonetke, uspiju pobjeći i uništiti centar. Nakon toga, Billy odlazi na slobodu, a Rebecca u obližnji ljetnikovac.
Nakon što pomogne Chrisu Redfieldu u RE 1, odlazi raditi za BSAA, te tako sudjeluje u još 2 incidenta s virusom.

Likovi iz računalnih igara
Filmski likovi

Rebecca Chambers


Jean Clouet, auch bekannt als Janet, (* 1480; † 1541 in Paris) war ein französischer Maler der Renaissance. Er war der Vater von François Clouet.

Leben
Clouet stammte möglicherweise aus Brüssel (und hieß ursprünglich möglicherweise Cloet). Sein Wirken am Hof des französischen Königs Franz I. ist erstmals 1516 belegt (in diesem Jahr taucht er in der Liste der Hofmaler auf). Aus einer Schenkung des Königs an François Clouet (Clouets Erbe war an die Krone gefallen) geht hervor, dass Clouet kein französischer Staatsbürger war. Er lebte mehrere Jahre in Tours (ein Aufenthalt 1522 ist belegt), wo er seine Frau traf, die Tochter eines Juweliers war. Er war seit 1533 Kammerdiener und Maler am Hof von Franz I. und lebte spätestens seit 1529 in Paris.

Neben seinem Sohn François, der 1540 seine Nachfolge als königlicher Hofmaler antrat, hatte er eine Tochter Catharine (⚭ Abel Foullon). Sein Bruder Clouet de Navarre war Maler im Dienst von Margarete von Navarra, der Schwester von Franz I. Jean Clouet malte auch ihr Porträt (Walker Art Gallery, Liverpool, um 1530).

Er lag auf dem heute nicht mehr vorhandenen Cimetière des Innocents begraben und wohnte möglicherweise nahe der zugehörigen Kirche St. Innocents.

Jean Clouet war sowohl Porträtmaler als auch Miniaturist. Zu seinen Gemälden gehört ein  im Louvre aufbewahrtes Porträt von Franz I. (wobei üblicherweise angenommen wird, das François Clouet daran mitwirkte), ein Porträt von Franz II. als Dauphin in Antwerpen, ein Porträt von Guillaume Budé (um 1536, Metropolitan Museum), ein Porträt von Claude de Lorraine, duc de Guise (Museum Pitti), Franz I. zu Pferd (Uffizien), von Charlotte (Tochter von Franz I., Privatbesitz), von Louis de Nevers (Museum Bergamo) und das Bild eines Unbekannten (Der Mann mit dem Petrarca-Band, Königliche Sammlung Hampton Court). Ein Porträt von Oronce Fine von 1530 ist nur durch Drucke überliefert. Es sind aber eine Reihe von Porträtzeichnungen erhalten aus der Sammlung von Katharina von Medici (Schloss Chantilly, Musée Condé). Über diese Zeichnungen konnten viele Gemälde Jean Clouet zugeordnet werden.

Häufig wird ein direkter Einfluss des Porträts von Karl VII. (um 1445, Louvre) von Jean Fouquet auf Jean Clouet und dessen Porträt von Franz I. angenommen.

Verschiedene seiner Miniaturporträts sind in einem Kommentar zum Gallischen Krieg aus der Zeit um 1520 erhalten.

Literatur
 Peter Mellen Jean Clouet, London, New York, Phaidon Press, 1971
 Peter Mellen Jean Clouet, Catalogue raisonné des dessins, miniatures et peintures, Éditions Flammarion, Paris 1971
 Étienne Moreau-Nélaton Les Clouet et leurs émules. Laurens, Paris 1924
 Louis Dimier Histoire de la peinture de portrait en France au XVIe siècle, accompagnée d'un catalogue de tous les ouvrages subsistant en ce genre, de crayon, de peinture à l'huile, de miniature, d'émail, de tapisserie et de cire en médaillons, Paris/Bruxelles, Van Oest, 1924–1926 (und verschiedene andere Werke von Dimier wie French painting in the sixteenth century, London 1904)
Alphonse Germain Les Clouet, Paris, H. Laurens 1907
Etienne Jollet Jean et François Clouet, Paris 1997
Henri Bouchot Les Clouet et Corneille de Lyon, Paris, Librairie de l' Art 1896
Armand Fourreau Les Clouets, Paris 1929
Les Clouet & la Cour des rois de France : de François Ier à Henri IV, Bibliothèque nationale, Paris 1970
 Encyclopedia Britannica von 1911 (nach dem Artikel dort stammen die Informationen von Louis Dimier)
Alexandra Zvereva, Nicole Garnier-Pelle Le cabinet des Clouet au Chateau de Chantilly: Renaissance et portrait de cour en France, Paris, Edition Nicolas Chaudun 2011

Weblinks
 Jean Clouet bei Wikimedia Commons

Einzelnachweise

Maler der Renaissance
Hofmaler (Frankreich)
Franzose
Geboren 1480
Gestorben 1541
Mann

Jean Clouet


Leonhart Fuchs (født 17. januar 1501 i Wemding i Bayern, død 10. maj 1566 i Tübingen) var en tysk botaniker.

Fuchs var først skolelærer i sin fødeby, studerede 1519 klassikerne i Ingolstadt under Reuchlin og blev 1524 dr.med., hvorpå han gik over til protestantismen. I 1535 blev han professor i Tübingen. Samtidig med Brunfels, Gesner og Bock hører han ligesom disse til botanikkens "fædre"; som de andre af disse den senere botaniske videnskabs forløbere var han også forfatter af en Kräuterbuch, en fremstilling af de ham bekendte planter samt deres medicinske egenskaber. Han var ikke uden sans for litterær kritik, han beskriver i sin Historia stirpium fra 1542 omkring 500 alfabetisk ordnede arter og afbilder dem, og den store fortjeneste herved består især deri, at studiet er foregået direkte efter naturen således, at alle disse gamle billeder let kan identificeres med vore nu kendte planter. Påfaldende er den ringe opmærksomhed, der hos ham (som hos de andre) skænkes blomster og frugter. Sammenlignende morfologiske betragtninger lå naturligvis ganske fjernt, og det af ham benyttede, terminologiske sprog var hverken ordnet eller begrebsmæssigt; dog bør det nævnes, at man hos ham finder det første forsøg på at fastslå en botanisk nomenklatur, idet ikke mindre end 4 sider er helligede denne opgave. Det, som senere kaldes bladhjørner eller bladaksler, hedder hos ham alæ; racemus er en drueklaselignende frugtstand, og han anvender internodium, ligesom senere botanikere, om et stængelstykke. Påfaldende er det, at der i hans liste slet ikke forekommer ordene blomst og rod, men han kender dog meget godt støvdragerne, som han, ligesom senere botanikere, kalder stamina. Hans billeder er, hvad den tekniske udførelse angår, alle udmærkede og bedre end de, der skyldes tiden nærmest efter ham.

Kilder

Botanikere fra Tyskland
Tyskere i 1500-tallet

Leonhart Fuchs


Die katholische Kirche Notre-Dame in Saint-Clair-sur-Epte, einer Gemeinde im Département Val-d'Oise in der französischen Region Île-de-France, geht auf das 11. Jahrhundert zurück. Seit 1938 steht die Kirche als Monument historique auf der Liste der Baudenkmäler in Frankreich.

Geschichte und Beschreibung
Die der Muttergottes geweihte Kirche geht auf die Kirche eines Benediktinerpriorats zurück. Von diesem romanischen Bau aus dem 11. Jahrhundert sind noch Teile des nördlichen Seitenschiffs und der Chor erhalten. Da die Kirche Reliquien des hl. Clair du Beauvaisis aufbewahrt, wird die Kirche auch als St. Clair bezeichnet. Seit dem Mittelalter finden Wallfahrten zu Ehren des Heiligen statt.

Die Kirche wurde im 15. Jahrhundert um ein südliches Seitenschiff erweitert, das im Flamboyantstil ausgeführt wurde.

Bei Ausgrabungen im 20. Jahrhundert wurden merowingische Sarkophage in der Kirche gefunden.

Literatur
 Le Patrimoine des Communes du Val-d'Oise. Flohic Éditions, Band 2, Paris 1999, ISBN 2-84234-056-6, S. 588–589.

Weblinks

Kirchengebäude im Département Val-d'Oise
Kirchengebäude im Bistum Pontoise
Liebfrauenkirche
Monument historique (Kirche)
NotreDame
NotreDame
Monument historique seit 1938

Notre-Dame (Saint-Clair-sur-Epte)


İlgili minör, belli bir Majör gam ile aynı donanımı paylaşan natürel minör gama verilen isimdir. Herhangi bir Majör gamın ilgili minörünü bulmak için, o Majör gamın altıncı derecesini bulmak veya gama ismini veren notanın üç yarım ses gerisindeki notayı bulmak yeterlidir.

Örnekler:
Do Majör gamın ilgili minörü: La minör gam. Her iki gam da donanımda hiçbir arıza almaz.
Fa Majör gamın ilgili minörü: Re minör gam. Her iki gam da donanımda bir bemol alır.
Sol Majör gamın ilgili minörü: Mi minör gam. Her iki gam da donanımda bir diyez alır.

Müzik terimleri

İlgili minör


Afrika pençeli kurbağası (Xenopus laevis), Pipidae familyasından Güney Afrika'da yaşayan bir kurbağa türü.

Yassı bir kafaya sahip olan bu türün büyüklüğü 12 cm'ye kadar olabilir. İsmini, arka ayaklarında bulunan üç kısa tırnak-pençe görünümlü yapıdan almaktadır. Bu tırnakları büyük olasılıkla, avcı diğer canlılardan saklanmak için kendisini toprağa gömmek için kullanmaktadır.

Her ne kadar X. laevis, model organizmalarda olması istenen özelliklerden biri olan kısa nesil süresine (generation time) ve basit genetik yapıya sahip olmasa da, gelişim biyolojisi için önemli bir model organizmadır. X. laevisin cinsel erginliğe ulaşması 1-2 yıl sürer ve aynı cinsten diğer türlerin birçoğu gibi tetraploittir. Xenopus'un tetraploid olması, knock-out (gen susturumu, gen şutlaması) gibi genetik bir takım tekniklerin bu canlı üzerinde uygulanmasını güç ya da imkânsız kılmaktadır. Yine de tüm dezavantajlarına rağmen, bu kadar yaygın kullanılmasına sebep olan bir takım avantajları da vardır. Örneğin, büyük ve işlemesi kolay yumurta ve embryoları vardır. Bu işleme kolaylığı, Amfibi (İki yaşayışlı) embriyolarına gelişim biyolojisi tarihi boyunca olduğu kadar günümüzde de önemli bir yer sağlamaktadır. Roger Wolcott Sperry X. laevisi, görme sisteminin gelişimini açıklayan ünlü deneylerinde kullanmıştır.

Aşağıda, 4 günlük bir kurbağa embriyosunun, hematoksilin ve eosin boyaması sonucu renklendirilmiş histolojik bir kesiti görülüyor.

Dış bağlantılar
 Xenbase Hücre ve gelişim biyolojisi kapsamında Xenopus laevis ve X. tropicalis ile ilgili bir veritabanı web sitesi.

Asgari endişe altındaki hayvanlar
Tırnaklı kurbağalar

Afrika pençeli kurbağası


1 වසර (I) යනු,  ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර (මූලාශ්‍ර විවිධ ස්වරූප ගනියි, වැඩිපුර විස්තර සඳහා  අධික අවුරුදු දෝෂය බලන්න) සෙනසුරාදා දිනයකින් හෝ  ඉරිදා දිනයකින් හෝ ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දක්   (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වයි) වූ අතර  ප්‍රලම්බිත ජූලියන් දින දර්ශනය ප්‍රකාර සෙනසුරාදා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් විය. ප්‍රලම්බිත ග්‍රෙගෝරියානු දින දසුන් ක්‍රමයෙහි,  එය  සඳුදා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් විය. එකල එය හැඳින්වුනේ, සීසර්ගේ සහ  පවුලුස්ගේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික  ධූර වර්ෂය   (හෝ, එතරම් ප්‍රචලිත නොවන අයුරින්,  අබ් ඌර්බෙ කෝන්ඩිටා 754 වසර ) ලෙසිනි. මෙම වසර සඳහා 1 යන නාමය භාවිත වීම ඇරඹුනේ මුල් මධ්‍යතන යුගයේදී, වසර නම් කිරීම සඳහා යුරෝපයේ ප්‍රචලිත භාවයට පත් ක්‍රමය ලෙසින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ දින දසුන් යුගය ඇරඹීම හා සමගය. ක්‍රිස්තියානි/පොදු යුගයේ පළමු වසර එය විය. පුළුල් ලෙස භාවිතා වූ ජූලියානු දින දසුනෙහි එයට පෙර වසර ක්‍රිපූ 1 වූයේ, එහි  "ශුන්‍යය වසරක්" නොතිබූ බැවිනි.

සිද්ධි
<onlyinclude>

ස්ථානය අනුව

රෝමානු අධිරාජ්‍යය
  ඔගස්ටස්ගේ අණ පරිදී, ටයිබේරියස් විසින්, ජර්මේනියාවේ  කැරළි මැඩ පැවැත්විණි(1–5).
 ගයියුස් සීසර් සහ ලුසියස් ඈමිලියස් පවුලුස් යන දෙදෙන කොන්සල්වරු ලෙසින් පත් කරනු ලැබිණි.
  කනිෂ්ඨ ඇන්ටෝනියා සහ නීරෝ ක්ලෝඩියස් ඩරූසස් යන්නන්ගේ දුවණියවූ ලීවියා හා ගයියුස් සීසර් විවාහ වූයේ ගරුත්වය ලඟා කර ගැනුමේ ප්‍රයත්නයක් වශයෙනි.

1
ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ අවුරුදු

1


Palau has a bicameral legislature, the Palau National Congress (), consisting of the House of Delegates and the Senate of Palau, which both sit at the capitol complex in Ngerulmud, Melekeok State. The House of Delegates has 16 members, each serving four-year terms in single-seat constituencies. The Senate has 13 members, also serving four-year terms in multi-seat constituencies. In the last elections, held in 2020, only non-partisans were elected; no political parties exist.

The congress is called Olbiil Era Kelulau (OEK) in Palauan or "House of Whispered Decisions". When it was founded, there were 18 senators. That number of them was changed in 1984 to 14. The number of senators changed again in 2000, when it was reduced drastically to 9. In 2008, it was raised once again, to 13.

In 2018, the Senate President was Hokkons Baules, and Speaker was Sabino Anastacio.

List of elections
 1980 Palauan general election
1984 Palauan general election
1988 Palauan general election
1992 Palauan general election
1996 Palauan general election
2000 Palauan general election
2004 Palauan general election
2008 Palauan general election
2012 Palauan general election
2016 Palauan general election
2020 Palauan general election

Palau Congressional Library
Housed at the Palau National Congress, the Palau Congressional Library was founded on August 18, 1981. Headed as of 1996 by Congressional Librarian Harry Besebes, it has a 3000 item collection, with annual accessions of 350. The library employs 2 staff members, both professional librarians.

See also
 Politics of Palau
Congress of the Trust Territory of the Pacific Islands
 List of legislatures by country

References

External links
Palau National Congress

Palau
Politics of Palau
Political organizations based in Palau
Palau
1980 establishments in Palau

Palau National Congress


Rueil-la-Gadelière ist eine französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) im Département Eure-et-Loir in der Region Centre-Val de Loire; sie gehört zum Arrondissement Dreux und zum Kanton Saint-Lubin-des-Joncherets.

Rueil-la-Gadelière wurde 1858 durch die Zusammenlegung der Orte Rueil und La Gadelière gebildet.

Hydrologie
Durch das Gemeindegebiet verläuft der Fluss Buternay, der an der nördlichen Grenze in die Avre mündet. Entlang des Buternay und seines Zuflusses Lamblore werden mehrere Quellen gefasst und im Avre-Aquädukt zur Trinkwasserversorgung nach Paris abgeleitet.

Bevölkerungsentwicklung

Persönlichkeiten
 Maurice de Vlaminck (1876–1958), Maler, starb in Rueil-la-Gadelière

Weblinks

Ort in Centre-Val de Loire

Rueil-la-Gadelière


බුලවායෝ යනු සිම්බාබ්වේ හි දෙවන විශාලතම නගරය වන අතර රටේ මැටබෙල්ලන්ඩ් කලාපයේ විශාලතම නගරය වේ. නගරයේ ජනගහනය මතභේදාත්මක ය; 2022 සංගණනය එය 665,940 ලෙස ලැයිස්තුගත කර ඇති අතර, බුලවායෝ නගර සභාව එය මිලියන 1.2 ක් පමණ යැයි කියා සිටියේය. බුලවායෝ රටේ බටහිර කොටසේ, මැට්ෂුම්හ්ලෝප් ගඟ දිගේ වර්ග කිලෝමීටර 546 ක ප්‍රදේශයක් ආවරණය කරයි. අගනුවර වන හරාරේ සමඟින්, බුලවායෝ යනු සිම්බාබ්වේ පළාතක් වන නගර දෙකෙන් එකකි.

ඓතිහාසික වශයෙන්, බුලවායෝ සිම්බාබ්වේහි ප්‍රධාන කාර්මික මධ්‍යස්ථානය විය; එහි කර්මාන්තශාලා කාර් සහ මෝටර් රථ නිෂ්පාදන, ගොඩනැගිලි ද්‍රව්‍ය, ඉලෙක්ට්‍රොනික නිෂ්පාදන, රෙදිපිළි, ගෘහ භාණ්ඩ සහ ආහාර නිෂ්පාදන නිෂ්පාදනය කරයි. බුලවායෝ සිම්බාබ්වේ දුම්රිය ජාලයේ කේන්ද්‍රස්ථානය සහ සිම්බාබ්වේ ජාතික දුම්රිය මූලස්ථානය ද වේ.

යොමු කිරීම්

CS1 German-language sources (de)
Coordinates on Wikidata

බුලවායෝ


مجتمع الميم هو اصطلاح يشير إلى مثليي الجنس ومزدوجي التوجه الجنسي وللمتحولين جنسيًا. وسبب اختيار هذا الاسم هو لأن المصطلحات «مثلي، مزدوج، متحول ومتحير» كلها تبدأ بحرف الميم. وفي اللغات اللاتينية يشار إليه LGBT أو GLBT هي لفظ اوائلي للكلمات التالية: «Lesbian، Gay، Bisexual ، وTransgender» بدأ استخدام المصطلح في التسعينيات، بينما استخدم مصطلح "LGB" قبله بدلاً من مصطلح «مجتمع المثليين» في النصف الثاني من الثمانينيات، لكن هذا أدى إلى شعور العديد من داخل المجتمع بعدم تمثيل هذا المصطلح لهم. أصبح اللفظ تياراً للتعبير عن النفس، واعتنقته غالبية المجتمعات المبنية على الهوية الجنسية في الولايات المتحدة والبلدان الناطقة باللغة الإنكليزية.

يستخدم الكثيرون المصطلح «أحرار الجنس» (كُوير) للتعبير عن أنفسهم كغير مغايرين جنسياً بدلاً من جعل التسمية حصرية على المثليين، مزدوجي الميول، أوالمتحولين جنسياً. ولهذا السبب، يضيف العديد الحرف "Q" اختصاراً، لتدل على الغير مغايرين جنسياً الذين لا يريدون وضع تسمية معينة لتوجههم الجنسي ليصبح المصطلح "LGBTQ"، واستخدم المصطلح لأول مرة في 1996.

كما يضيف بعض ثنائيي الجنس حرف "I" اختصاراً ل"Intersex" ليحسوا بانتمائهم إلى المجتمع نفسه فيصبح اللفظ "LGBTI" (استخدم لأول مرة في 1997). لكن يجد بعض الأفراد في مجموعة ما نفسها منفصلة عن باقي المجموعات، بل وتجد أنه من المسيء لها مقارنتها بتلك المجموعات. يرى البعض أن قضية المتحولين جنسياً تختلف عن قضية المثليين ومزدوجي الميول. يتمثل هذا تيار «انفصال المثليين والسحاقيات»، حيث يرى أتباعه أن المثليين والسحاقيات يمثلون مجتمع مختلف ومنفصل عن باقي المجموعات في التي يشير إليها المصطلح. ينظر آخرون إلى المصطلح نظرة سلبية لاعتقادهم أن الأحرف صائبة سياسياً، فيرونها محاولة لتصنيف فئات مختلفة من الناس في منطقة رمادية.

تاريخ
قبل الثورة الجنسية في الستينيات، لم يكن هناك أي مفردة للدلالة على غير المغايرين، اُستخدم مصطلح «جنس ثالث» أحياناً، لكن لم يلق قبولاً في الولايات المتحدة.

يعتبر مصطلح Homosexual (مثلي الجنس) أول مصطلح يستخدم على نطاق واسع، لكن وصله الناس بمعان سلبية، مما أدى إلى محاولة استبداله بمصطلح Homophile في الخمسينات والستينات، ومصطلح Gay في السبعينات. عندما بدأت المثليات بتكوين هويتهن الخاصة، انتشر المصطلحان "Gay" و"Lesbian" انتشاراً كبيراً.

متغيرات المصطلح

الانتقاد

المصادر

ازدواجية الجنس
ازدواجية الميول الجنسية
الجندر غير الثنائي
أحرار الجنس
أسماء مختصرة
ألفاظ وضعت في عقد 1990
تحول جنسي
تعدد علاقات الحب
جنس ثالث
سحاق
مصطلحات المثليين

مجتمع الميم (مصطلح)


Charles Wordsworth ( - )  est évêque de St Andrews, Dunkeld et Dunblane en Écosse. Il est un érudit classique et enseigne dans des écoles publiques en Angleterre et en Écosse. Il est rameur, joueur de cricket et athlète et il lance à la fois le match de cricket universitaire en 1826 et la course d'aviron entre Oxford et Cambridge en 1829.

Jeunesse et éducation
Wordsworth est né à Lambeth, fils du révérend Christopher Wordsworth et un neveu du poète William Wordsworth. Son père est théologien anglican et érudit. Il fait ses études à Harrow School où il a pour amis Charles Merivale et Richard Chenevix Trench. Il est dans le onze de cricket de Harrow pour les premiers matchs réguliers avec Eton (1822) et Winchester (1825). Il va ensuite à Christ Church, Oxford où il remporte le verset latin du chancelier à Oxford en 1827, et l'essai latin en 1831, et obtient une première classe de lettres classiques. Grâce à son contact continu avec Merivale à l'Université de Cambridge, il est crédité d'avoir provoqué le premier match d'Oxford et de Cambridge en 1827  dans lequel il est capitaine d'Oxford et prend sept guichets. Encore une fois avec Merivale et ses contacts de Cambridge, il lance la première course de bateaux universitaire en 1829. Il joue au cricket dans le match universitaire en 1829 et rame dans l'équipage gagnant d'Oxford lors de la course de bateaux.

Carrière d'enseignant
De 1830 à 1833, Wordsworth enseigne et a comme élèves un certain nombre d'hommes connus, dont William Gladstone et le cardinal Manning. Il voyage ensuite à l'étranger au cours de 1833-1834, et après un an comme tuteur à Christ Church (1834-1835) est nommé deuxième maître au Winchester College. Il a auparavant pris les ordres sacrés, bien qu'il ne soit devenu prêtre qu'en 1840, et il a une forte influence religieuse auprès des garçons.

En 1839, il publie sa Grammaire grecque, qui a un grand succès. En 1846, cependant, il démissionne; et accepte ensuite la direction du Trinity College, Glenalmond, la nouvelle école publique épiscopale écossaise et le collège de théologie, où il reste de 1847 à 1854, ayant un grand succès éducatif à tous égards; bien que ses opinions sur les questions de l'Église écossaise l'aient amené à s'opposer à Gladstone sur certains points importants .

Carrière ecclésiastique
En 1852, Wordsworth est élu évêque de St Andrews, Dunkeld et Dunblane, et est consacré à Aberdeen au début de l'année suivante. Il est un fervent partisan de l'establishment, mais conciliant envers les églises libres, ce qui l'amène dans de nombreuses controverses. Il est un écrivain productif et fait partie de la compagnie des réviseurs du Nouveau Testament (1870-1881), parmi lesquels il affiche une tendance conservatrice .

En 1864, son livre On Shakspeare's Knowledge and Use of the Bible est publié à Londres .

Wordsworth est mort à St Andrews et est enterré dans le cimetière oriental contre le mur nord (qui est adossé au terrain de la cathédrale).

Famille
Wordsworth se marie deux fois, d'abord en 1835 avec Charlotte Day (décédée en 1839) et ensuite en 1846 avec Katherine Mary Barter (décédée en 1897). Il a treize enfants en tout . Il est le frère aîné de Christopher Wordsworth, évêque de Lincoln et l'oncle de John Wordsworth, évêque de Salisbury .

Références

Liens externes

Joueur de l'Oxford University Cricket Club
Joueur anglais de cricket
Étudiant de Christ Church (Oxford)
Élève de Harrow School
Évêque anglican du XIXe siècle
Décès en décembre 1892
Naissance en août 1806
Décès à 86 ans

Charles Wordsworth


Ritratto di Alessandro Manzoni é um retrato a óleo sobre tela de 1841 de Alessandro Manzoni de autoria de Francesco Hayez. Pertence ao acervo da Pinacoteca di Brera.

História
A obra foi encomendado em 1840 pela segunda esposa de Manzoni, a condessa Teresa Borri Stampa e seu filho Stefano. Após quinze sessões, o pintor concluiu o trabalho em 26 de junho de 1841. Oito anos depois, Teresa encomendou um retrato de si mesma ao mesmo artista.

Bibliografia
  F. Mazzocca, I. Marelli, S. Bandera, Hayez nella Milano di Manzoni e Verdi, Skira, 2011, p. 62, ISBN 9788857210704.
 Giorgio Cricco, Francesco Di Teodoro, Il Cricco Di Teodoro, Itinerario nell'arte, Dal Barocco al Postimpressionismo, Versione gialla, Bologna, Zanichelli, 2012, p. 1515.

Ligações externas

Pinturas de Francesco Hayez
Pinturas de 1841

Ritratto di Alessandro Manzoni


Gunn er en dansk musikfilm fra 2011, der er instrueret af Malthe Merrild.

Handling
Det nystartede odenseanske band Gunn har i sin korte levetid ikke oplevet andet end stor fremgang og succes. Deres tilmelding til konkurrencen 'Tak Rock' medførte også flere live-jobs, men selve udvælgelsen af bandet, som vinder 50.000 kr. samt æren af at varme op for Kashmir tre gange, trækker i langdrag. Ventetiden medfører nervøsitet og rastløshed. Bliver de hurtigt kendte, hvis de vinder? Hvordan skal de 50.000 kr. bruges? Og hvad hvis de ikke vinder? Kan de uden hjælp kæmpe sig vej frem i den hårde danske musikbranche?

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2011
Musikfilm fra Danmark

Gunn


Grimmia trichophylla (Haarblatt-Kissenmoos) ist eine Laubmoos-Art aus der Familie Grimmiaceae.

Merkmale
Grimmia trichophylla bildet lockere, leicht zerfallende, gelbgrüne bis dunkelgrüne, durch die Glashaare grauschimmernde Rasen. Die bogig aufsteigenden bis aufrechten Stämmchen sind bis 3 Zentimeter hoch. Der Stämmchenquerschnitt zeigt einen kleinen Zentralstrang. Die trocken locker anliegenden und etwas gedrehten, feucht abstehenden Blätter sind 2 bis 3,5 Millimeter lang, 0,3 bis 0,4 Millimeter breit, aus breiterer Basis allmählich in eine lange Spitze ausgezogen und tragen ein oft langes, schwach gezähntes bis fast glattes Glashaar. Der Blattrand ist vielfach an nur einer Seite nach außen umgebogen, die obere Blatthälfte ist deutlich gekielt und im Querschnitt V-förmig. Die gut entwickelte Blattrippe ist ziemlich gleich breit, unten verflacht, sonst auf der Rückseite abgerundet. Der Rippen-Querschnitt weist im untersten Teil drei bis vier, im mittleren Teil zwei basale (an der Oberseite gelegene) Deuterzellen auf.

Die Lamina ist großteils einzellschichtig, ausgenommen die bis über die Mitte herab zwei- bis vierschichtigen Blattränder und einzelne kleinere zweizellschichtige Stellen der Lamina in der oberen Blatthälfte. Die Laminazellen am Blattgrund sind in Rippennähe verlängert rechteckig und gleichmäßig verdickt, gegen die Ränder zu kürzer und am äußersten Rand oft wieder verlängert; im oberen Blattteil sind die Zellen kurz rechteckig bis meist rundlich-quadratisch, mit mäßig dickwandigen und etwas buchtigen Zellwänden.

Das diözische Moos fruchtet recht selten. Die anfangs herabgebogene, später mehr aufgerichtete Seta ist bis 5 Millimeter lang, die länglich-eiförmige, bleichbraune Sporenkapsel hat 8 deutliche Längsrippen. Der Kapseldeckel ist gerade geschnäbelt, die Kalyptra mützenförmig gelappt. Gelegentlich werden Brutkörper gebildet, sie sind mehrzellig und befinden sich zahlreich an kurzen Trägern auf der Blattrückseite nahe der Blattbasis.

Synonyme
Synonyme sind:
 Dryptodon trichophyllus (Grev.) Brid.
 Grimmia austrofunalis auct. eur. non Müll.Hal.
 Grimmia britannica A.J.E.Sm.
 Grimmia stirtonii Schimp.
 Grimmia subsquarrosa Wilson
 Grimmia trichophylla var. subsquarrosa (Wilson) A.J.E.Smith
 Grimmia trichophylla var. tenuis (Wahlenb.) Wijk & Margad.

Verbreitung und Standortansprüche
Grimmia trichophylla wächst auf kalkfreiem oder kalkarmem Silikatgestein an sonnigen, trockenen Standorten, gerne auf kleineren Blöcken und in Blockhalden.

Weltweit gibt es Vorkommen in Europa (der Norden ausgenommen), Teilen von Asien, in Nordafrika, Amerika, Australien, Neuseeland und Hawaii.

Quellen
 Jan-Peter Frahm, Wolfgang Frey: Moosflora (= UTB. 1250). 4., neubearbeitete und erweiterte Auflage. Ulmer, Stuttgart 2004, ISBN 3-8252-1250-5.
 Martin Nebel, Georg Philippi (Hrsg.): Die Moose Baden-Württembergs. Band 1: Allgemeiner Teil, spezieller Teil (Bryophytina I, Andreaeales bis Funariales). Ulmer, Stuttgart 2000, ISBN 3-8001-3527-2.

Weblinks

 Grimmia trichophylla in Moosflora der Schweiz

Grimmia (Gattung)
trichophylla

Grimmia trichophylla


El topónimo Oroville puede hacer referencia a dos ciudades de Estados Unidos:

 Oroville, en el estado de California;
 Oroville, en el estado de Washington.

O bien a:
 la presa de Oroville, sobre el río de las Plumas en California;
 el lago Oroville, formado por la presa anterior.

Oroville


ساجدة حميد حسن الموسوي(1950) شاعرة عراقية مقيمة في الإمارات العربية المتحدة. ولدت في بغداد. ودرست فيها وتخرّجت بجامعتها بشهادة الإجازة في الآداب عام 1975. عملت موظّفة في المركز الثقافي العراقي في لندن عام 1989 لمدّة أربع سنوات. انتخبت لأكثر من دورة لعضوية المجلس المركزي للاتحاد العام للأدباء والكتاب في العراق، ولعضوية مجلس إدارة نقابة الصحفيين العراقيين. وكانت عضواً في المكتب التنفيذي للاتحاد العام لنساء العراق، كما تولّت منصب مديرة تحرير مجلّة المرأة عدة سنوات. عيّنت في وزارة الثقافة والإعلام.

أعمالها
 طفلة النخل، صدر بطبعتين الأولى، بغداد 1979، والثانية، بيروت 1981.
 هوى النخل، بغداد، 1983.
 الطلع، بغداد، 1986.
 عند نبع القمر، بغداد، 1987.
 البابليات، بغداد، 1989.
 قمر فوق جسر المعلق، عمان، 1992.
 شهقات، بغداد، 1996.
 السرى لسهيل، بغداد، 2000.
 رسائل إلى سكان الأرض، مختارات مترجمة إلى الإنكليزية، صدرت بطبعتين الأولى نيويورك 2000، والثانية، بغداد 2002.
 هديل اليمام، مختارات شعرية، دمشق 2004.
 تباريح سومرية، دمشق 2004.
 ويبقى العراق، دمشق 2006.

مراجع

كتاب من بغداد
أعضاء الاتحاد العام للأدباء والكتاب في العراق
أعضاء نقابة الصحفيين العراقيين
شاعرات عراقيات
شعراء بغداديون
شعراء عراقيون في القرن 20
شعراء عراقيون في القرن 21
مغتربون عراقيون في الإمارات العربية المتحدة
مواليد 1950
أشخاص على قيد الحياة
شعراء بالعربية في القرن 20
شعراء بالعربية في القرن 21

ساجدة الموسوي


تطوير الويب  هو مصطلح واسع للاعمال المشاركة في تطوير المواقع الالكترونية للشبكة العنكبوتية العالمية للانترنت أو للإنترانت (الشبكة الخاصة), تطوير الويب يتراوح ما بين تطوير صفحة ثابتة بسيطة بنص عادي إلى تطبيقات الإنترنت المعقدة والأعمال التجارية الإلكترونية وخدمات الشبكة الاجتماعية.
توجد قائمة طويلة بما يمكن ان يعنيه مصطلح تطوير ويب من ضمنها هندسة الإنترنت وتصميم مواقع الويب وتطوير محتوى الوب وبرمجة لطرف جهاز المستخدم (client-side) وبرمجة لطرف جهاز الخادم (server-side scripting) وخادوم الويب (web server) وأمن الشبكات (network security) والتجارة الإلكترونية (e-commerce), مصطلح تطوير الويب بالنسبة للمحترفين لا يشمل جوانب التصميم لبناء موقع الكتروني (له مصطلح خاص وهو تصميم الويب Web Design) بمعنى الكتابة بلغة الترميز والبرمجة.
مؤخرا معظم معاني تطوير الويب اصبحة تشير إلى نظام إدارة المحتوى (CMS), هذه النظم لادارة المحتوى يمكن ان تنشئ من الصفر وتكون مصادرر مفتوحة أو امتلاكية، مصطلح نظم إدارة المحتوى بمعناه العام الواسع يمكن ان يعني الوسيطة ما بين قاعدة البيانات والمستخدم من خلال المتصفح، الفوائد العظيمة من نظم إدارة المحتوى (Content Managment Systems) انها تسمح للاشخاص الغير تقنين أو المتخصصين بتطوير المواقع بعمل تغيرات في مواقعهم بدون الحاجة بمعرفة تقنية أو برمجية.
من أهم المواقع التي يجب ان يلجا لها أي مطور ويب منظمة ورابطة الشبكة العالمية (W3C).

ما ينتجه مطور الويب

مواقع ذات محتوى ينفذ عند المستخدم
هذا النوع ظهر أولاً. على يد السير تيم بيرزلي مخترع الأنترنت. حيث عمل على إنشاء لغة HTML ليبني بذلك أول موقع ثابت. والمقصود بالثابت أي أن المحتوى لا يتغير تبعا للزائر بل الوحيد الذي يغيره هو صاحب الموقع أو مدير الشبكة. يستخدم هذا النوع للغات تتعلق بوصف الصفحة وشكلها الظاهري مثل:
 HTML
 CSS
 XHTML
بعد تطور الأنترنت ظهرت لغات وتقنيات أخرى ذات طبيعة تنفيذية تمكنك من إنشاء برامج أو عمليات حسابية أو إنشاء واجهات مستخدم وغيرها مثل:
 جافا سكربت
 في.بي سكربت
 أدوبى فلاش
 سيلفر لايت

مواقع ذات محتوى ينفذ في الخادم
هذا النوع ظهر نتيجة الحاجة إلى توسيع مهام الأنترنت. من مجرد كتابات مقروءة إلى تطبيقات ذكية تلبي حاجات المستخدم وتطوع قدراتها له حيث تمت التجربة الأولى بصنع موقع تفاعلي بلغة Perl. ثم تبعتها اختراع لغة PHP المخصصة للتنفيذ على خوادم الأنترنت وقد أضيف لهذا المجال لغات وتقنيات أشهرها:
 PHP
 Perl
 Python
 ASP
 JSP
 اندماج بارد

الشكل النهائي لمواقع الأنترنت
حالياً لا تستطيع أن تفصل بين هذين النوعين من المواقع لاشتراك جميع هذه التقنيات معاً في تكوين موقع واحد ألا وهو موقع الأنترنت التفاعلي حيث ظهرت نتيجة هذا التزاوج تقنية AJAX.

تطوير الويب كصناعة
منذ منتصف التسعينيات غدت صناعة الويب كواحدة من أسرع الصناعات نمواً على المستوى العالمي، ففي العام 1995 كان هنالك في الولايات المتحدة الأمريكية أقل من ألف شركة مختصة بتطوير المواقع الإلكترونية، ولكن بحلول عام 2005 كان هنالك أكثر من ثلاثين ألف شركة مختصة بهذا المجال في الولايات المتحدة وحدها.
إضافة إلى ذلك إن كلفة تطوير المواقع الإلكترونية واستضافتها قد تقصلت على نحو سريع، فقد كان سابقاً يكلف إنشاء موقع إلكتروني ألافاً من الدولارات في حين أن المستخدم الآن يستطيع أن يطور موقعه الخاص مجاناً باستخدام واحدة من أدوات بناء المواقع كالتي توفرها شركة جوجل وغيرها، أصبحت الآن أصغر شركات تطوير المواقع على الإنترنت قادرة على دخول السوق وتقديم خدماتها للشركات الصغيرة والأفراد، مما يشكل دافعاً لنمو هذه الصناعة بشكل حثيث.
بقدر ما هنالك أداوت ومنصات معتبرة لصناعة الويب والتي قد تشكل عبئاً مالياً على المستخدم فإنه بالمقابل هنالك الكثير من الخيارات المجانية والمفتوحة المصدر بنفس الوقت، إحدى هذه الأمثلة الشائعة هو الخادم المحلي لامب وهو عبارة عن حزمة تتضمن خادوم إتش تي تي بي أباتشي، بي إتش بي، ماي إس كيو إل وقابلة للعمل في بيئة جنو/لينكس التشغيلية، وقد ساهم هذا في تطور صناعة الويب وانخراط أناس عديدين فيها.
وإن أحد العوامل المؤثرة التي أثرت بشكل كبير في نمو الصناعة هي حزمة ما تراه هو ما تحصل عليه لبناء المواقع، وكان من أبرز البرمجيات المستخدمة لبناء الويب أدوبي دريمويفر,Microsoft Expression وWebDev. باستخدام هذه البرامج يمكن تقريباً لأي مستخدم أن يقوم بشكل سريع بإنشاء صفحة ويب وبقدر قليل من المعرفة، لكن مع ذلك تبقى الحاجة قائمة لمعرفة قواعد لغة الترميز لغة ترميز النص الفائق أو لغات البرمجة الأخرى في هذا المجال، ويمكن التغلب على الأمر وتعلمه بطريقة سريعة عن طريق الموارد والكتب والدروس المتاحة على الإنترنت.
إن الجيل القادم من التطبيقات في الويب يستغل النمو الكبير لـ LAMP ومنصة JAVA والتقنيات المتقدمة الأخرى بالإضافة إلى التكنولوجيا المعتمدة على إطار عمل NET الخاص بمايكروسوفت لإنتاج تطبيقات مفيدة تعمل على الإنترنت، في حين أن هنالك اتجاه حالي بين مطوري الويب لبرمجة معظم وظائف تطبيق الويب على شكل Web Services مما يمكن المطورين من إعادة استغلالها واستخدامها في تطبيقاتهم الخاصة.
كان من المعتاد أن يقوم المطور بتنفيذ أسطر برمجية في جهازه لإنجاز مهمة معينة بينما أسلوب Web Services يتيح له الاستفادة منها بشكل مباشر بدلاً من إعادة كتابتها محلياً مما يثري صناعة الإنترنت والمحتوى على حد سواء، هذا الأسلوب أحدث ثورة في طرق التواصل وتبادل المعلومات بين الأنظمة والمستخدمين وجعلها أسهل بكثير بدلاً من المركزية القاتمة التي كانت تتجلى في التخاطب مع الجهاز أو محطة العمل نفسها بشكل محدد.
إن التقدم الذي حدث في التجارة الإلكترونية هو مثال واضح يبين مدى التطور الذي طال مجال تطوير الويب مؤخراً والتغير الذي حدث في مواقع الإنترنت كموقع إيباي الخاص بالمزايدة في أُسلوب الشراء والبيع خير برهان، كما أن بعض المخازن على الإنترنت حصدت كمية كبيرة من المستهلكين وحصدت تجربة كبيرة في ذلك من بينها أمازون و Buy.com، ولعل ما يسمى بالتدوين ممثلاً في المدونات يعتبر مثالا آخرا للتطور الذي أحدثه الويب في أُسلوب التواصل وخير مثال عليها منصتي ووردبريس و Movable. وأدى ذلك إلى ظهور ما يسمى بنظم إدارة المحتوى المفتوحة المصدر مثل Drupal و Joomla و XOOPS و TYPO3 والذي أضاف الجديد لصناعة الويب وطوّر أُسلوب التواصل بشكل أكبر.
لقد تطور الويب ولم تعد المواقع الإلكترونية للتجارة والعمل فقط بل أضحت وسيلة تواصل لا غنى عنها ومواقع مثل فيس بوك وتويتر أضحت منصة يتواصل بها ملايين المستخدمين بحرية، هذا النوع من التواصل غيّر مفاهيم التسويق في التجارة الإلكترونية وأحدث ثورة في مجال الإعلان وعدد مرات النقر على الإعلان.

حقول الويب

برمجة جهة العميل
 حسنت Ajax من تجربة المستخدم في صفحات الويب وجعلتها أكثر تفاعلية.
 مشغل Flash Adobe Flash يعتبر إضافة أساسية لمتصفحات الإنترنت كواحدة من الأدوات التي تغني تطبيقات الويب والإنترنت. ويشكل إضافة تقنية Flex بإصدارتها الثانية للمشغل في نسخته التاسعة خطوة مهمة.
 JavaScript تعتبر مرافق أساسي لمتصفحات الإنترنت وتعد تجربة ثرية لتطبيقات الويب. الجدير بالذكر أن هذه اللغة هي اشتقاق من ECMAScript.
 مكتبة JQuery المكتوبة بلغة JavaScript والداعمة للمتصفحات تعمل على تبسيط وتسريع العمل والتعامل مع عناصر HTML.
 Microsoft Silverlight هذه الإضافة تسمح بعرض المقاطع المتحركة والفيديو العالي الجودة والجرافيك المصمم بتقنية المتجهات وهي مكتوبة بلغات إطار.NET و XAML.
 إن HTML5 و CSS3 بميزاتها الجديدة أصبحت بديلا وتقوم بكثير من وظائف تقنيتي Flash و Silverlight على مستوى تطوير واجهات الويب.

بالنظر لهذه الأشياء من منطلق ما يسمى بـ «أسلوب المظلة» فإن المتصفح يقوم بتنفيذ كل الأسطر البرمجية الخاصة بجهة العميل وتخزينها على العميل المحلي (متصفح الويب) بينما يقوم الخادم بتنفيذ مهمته مع الأسطر البرمجية الخاصة بجهة المضيف ثم يقوم بتحويل تلك النتائج إلى HTML وبالتالي تحديث النسخة المخزنة على المتصفح. علما بأن استقبال البيانات من جهة العميل بصورتها النهائية وإرسالها للخادم يعتبر خطر من الناحية الأمنية.

برمجة جهة المضيف
 ASP وتملكها Micorosft .
 CSP, Server-Side ANSI C .
 ColdFusion وتملكها حاليا Adobe وسابقا Macromedia والذي يسبقها Allaire .
 CGI
 Groovy وهي لغة برمجة وإطارها المعروف Grails .
 Java وعلى وجه الخصوص Java EE الخاصة بتطوير ملحقات الويب.
 Lotus Domino
 Node.js
 لغة Perl وإطارات عملها CatalystH Dancer ,Mojolicious (جميعها مفتوحة المصدر).
 لغة PHP وهي مفتوحة المصدر.
 Python وإطار عملها Django المفتوح المصدر.
 Real Studio Web Edition
 لغة Ruby وإطار عملها Ruby on Rails المفتوح المصدر.
 لغة Smalltalk وإطارات عملها Seaside و AIDA/Web .
 SSJS Server-Side JavaScript ومن أمثلة مخادم الويب التي تعمل عليها Aptana Jaxer و Mozilla Rhino .
 WebDNA وتملكها WSC .
 Websphere وتملكها شركة IBM .

الجدول الزمني

انظر أيضاً
 مطور ويب
 تصميم مواقع الويب
 المظهر الامامي ( تطوير ويب )
 تطبيق الصفحة الواحدة (ويب)

مراجع

تطوير الويب

تطوير ويب


Modern Electrics a fost o revistă tehnică dedicată experimentelor radioamatorilor, considerată prima revistă de electronică din lume. Revista a apărut în perioada 1908 - 1914.

Istorie
Modern Electrics a fost creată de Hugo Gernsback și a început să apară din aprilie 1908.  Inițial revista a fost tipărită cu scopul de furniza informații de comandă prin poștă a unor piese de radio și să promoveze radioamatorismul ca hobby, dar mai târziu a devenit un suport pentru povești de ficțiune bazate pe tehnologie. Prima ficțiune a apărut în ediția din aprilie 1911, iar foiletonul cu 12 episoade scris de  Hugo Gernsback a fost ulterior publicat ca romanul Ralph 124C 41+.

Tirajul revistei a crescut rapid, de la 2000 de reviste la început la 52000 în 1911. În 1908, revista a anunțat așa-zisul "registru fără fir" ("wireless registry"), o listă de proprietari de aparate de radio,  tipul de echipament deținut și modul în care acesta  era operat.  Sub auspiciile ei, în ianuarie 1909 a fost fondată Wireless Association of America, care a adunat 10.000 de membri într-un an. În 1912, Gernsback a estimat că 400.000 de oameni în Statele Unite erau implicați în radioamatorism.

Revista a fost vândută în 1913 și a încetat să fie publicată în 1914. A fost unită cu Electrician and Mechanic pentru a forma revista Modern Electrics and Mechanics. Experiența pe care Gernsback a câștigat-o cu Modern Electrics l-a determinat să creeze revista Electrical Experimenter  în 1913 și revista pulp dedicată exclusiv domeniului științifico-fantastic Amazing Stories în 1926.

Note

Vezi și
Cronologia științifico-fantasticului
Listă de reviste din Statele Unite ale Americii

Hugo Gernsback
Foste reviste din Statele Unite ale Americii
Fondări în 1908
Reviste din Statele Unite ale Americii
Reviste tehnice
Publicații science-fiction
Radioamatorism

Modern Electrics


තරල ගති විද්‍යාව (), තරල යාන්ත්‍රික විද්‍යාවේ (fluid mechanics) තරල ප්‍රවාහයන් සම්බන්ධයෙන් වූ උප විෂය ධාරාවේ එන තරල (ද්‍රව හා වායු) චලිතය හා සම්බන්ධ වෙයි. එහිද වායු ගතිවිද්‍යාව(වායු චලිතය පිළිබඳ අධ්‍යයනය) හා ද්‍රව ගති විද්‍යාව(ද්‍රව චලිතය පිළිබඳ අධ්‍යයනය) ද ඇතුළත්ව තවත් විවිධ උප විෂයයන් පවතී. තරල ගති විද්‍යාවේ යෙදීම්වලට ගුවන් යානාමත ක්‍රියාකරන බලයන් හා ඝූර්ණයන් ගණනය කිරීම, නළ හරහා පෙට්‍රෝලියම් හි ස්කන්ධය ගලායාමේ ශීඝ්‍රතාවය නිර්ණය කිරීම, කාලගුණ රටා පිළිබඳ අනාවැකි පළ කිරීම, තාරකා අතර පවත්නා අවකාශයේ(interstellar space) පිහිටන කුඩා වලාකුළු(nebulae) පිළිබඳව අධ්‍යයනය හා විඛණ්ඩන අවි පිපිරවීම ආදර්ශනය කිරීම ඇතුලු ඉතා පුළුල් පරාසයක යෙදීම් ඇතුළත් වේ. මෙහි අඩංගු මූලධර්මයන් රථවාහන ඉංජිනේරු විද්‍යාවේ(traffic engineering) ද භාවිතා වන අතර මෙහිදී, ගමන් කරන රථවාහන සන්තතික තරලයක් ලෙස සැළකේ. තරල ගතිවිද්‍යාව, මෙවැනි ප්‍රායෝගික විෂය ක්ෂේත්‍රයන්ට ආධාර වන ලෙස හා ප්‍රායෝගික ගැටළු විසඳීමේ දී ප්‍රවාහයන් මැනීමෙන් උකහා ගන්නා ලද ආනුභවික හා අර්ධ ආනුභවික නීති සඳහා වන ක්‍රමවත් ව්‍යුහයක් ඉදිරිපත් කරයි. තරල ගතිවිද්‍යාවේ ගැටලුවලට විසඳුම් සෙවීමේ දී බොහෝ විට තරලයෙහි ප්‍රවේගය, පීඩනය, ඝනත්වය හා උෂ්ණත්වය වැනි ගුණයන් අවකාශය හා කාලයෙහි ශ්‍රිතයක් ලෙස ගණනය කිරීමද ඇතුළත් වේ.

සාමන්‍ය වායුගති විද්‍යාත්මක කඳුළු බින්දුවක හැඩයෙහි පවතින, පීඩන ව්‍යාප්තිය කළු පැහැති ඉරෙහි ඝනකම මගින් සහ සීමාස්තරයෙහි ප්‍රවේගය දම් පැහැ ත්‍රිකෝණ වලින් ද දැක්වේ. ආකූල ප්‍රවාහයක් ඉක්මනින් සෑදීමට කොල පැහැති සළා උත්පාදක උපකාරී වන අතර එමගින් ආපසු ගලා යාමද වලකයි. ඉහළ පීඩන කලාපයෙන් ප්‍රවාහය වෙන්කිරීම ලෙසද මෙය හැඳින් වේ. ඉදිරියෙන් ඇති පෘෂ්ඨය මත ආකූල ප්‍රවාහයන් ඇති වීම මගින් ප්‍රවාහයේ ශක්ති හානියක් සිදුවන බැවින් එය ඉතා සුමට වන අතර මෝරෙකුගේ වැනි හමක්ද ඇතැම් විට භාවිතා වේ. Kammback මඟින් පිටුපස ඇති ඉහළ පීඩන කලාපයේ සිට ස්පොයිලර්ස් (spoilers) හරහා අභිසාරී කොටසට ප්‍රවාහය ආපසු ගලා ඒම වළක්වාලයි. විවිධ ද්‍රව්‍ය ඇතුලත සිට පිටතට යාමේදී බටයක් නිර්මාණය වන අතර අභිසාරී කොටසේ දී ප්‍රවාහ වෙන්වීම හෙවත් විසරකය නිර්මාණය වීම වැනි ගැටළු වලටද මුහුණ පෑමට සිදුවේ. මෙම හැඩය කොටස් දෙකකට කපා වෙන් කිරීම මගින් ඉහළින් අඩු පීඩන කලාපයක් නිර්මාණය වී මෙන් ඉහළට(බලයක් ඇතිවීමෙන්) එසවීම සිදුවී වාපතක් නිමාණය වේ.
තරල ගති විද්‍යාව(fluid dynamics), තරල යාන්ත්‍රික විද්‍යාවේ(fluid mechanics) තරල ප්‍රවාහයන් සම්බන්ධයෙන් වූ උප විෂය ධාරාව වේ:තරල(ද්‍රව හා වායු )චලිතය හා සම්බන්ධ. එහිද වායු ගතිවිද්‍යාව(වායු චලිතය පිලිබඳ අධ්‍යයනය) හා ද්‍රව ගති විද්‍යාව(ද්‍රව චලිතය පිලිබඳ අධ්‍යයනය) ද ඇතුලත්ව තවත් විවිධ උප විෂයයන් පවතී. තරල ගති විද්‍යාවේ යෙදීම් වලට ගුවන් යානා මත බලයන් හා ඝූර්ණයන් ගණනය කිරීම, නළ හරහා පෙට්‍රෝලියම් හි ස්කන්ධය ගලායාමේ සීඝ්‍රතාවය නිර්ණය කිරීම, කාලගුණ රටා පිළිබඳ අනාවැකි පල කිරීම, තාරකා අතර පවත්නා අවකාශයේ(interstellar space) ඇති කුඩා වලාකුළු(nebulae) අධ්‍යයනය හා විඛණ්ඩන අවි පිපිරවීම ආදර්ශනය කිරීම ඇතුළු ඉතා පුළුල් පරාසයක යෙදීම් ඇතුලත් වේ. මෙහි අඩංගු මූලධර්මයන් රථවාහන ඉංජිනේරු විද්‍යාවේ(traffic engineering) ද භාවිතා වන අතර මෙහිදී, ගමන් කරන රථවාහන සන්තතික තරලයක් ලෙස සැලකේ.
තරල ගතිවිද්‍යාව, මෙවැනි ප්‍රායෝගික විෂය ක්ෂේත්‍රයන්ට ආධාර වන ලෙස හා  ප්‍රායෝගික ගැටළු විසඳීමේ දී ප්‍රවාහයන් මැනීමෙන් උකහා ගන්නා ලද ආනුභවික හා අර්ධ ආනුභවික නීති සඳහා වන ක්‍රමවත් ව්‍යුහයක් ඉදිරිපත් කරයි. තරල ගතිවිද්‍යාවේ ගැටළු වල විසඳුම් සෙවීමේ දී බොහෝ විට තරලයෙහි ප්‍රවේගය, පීඩනය, ඝනත්වය හා උෂ්ණත්වය වැනි ගුණයන් අවකාශය හා කාලයෙහි ශ්‍රිතයක් ලෙස ගණනය කිරීම ඇතුලත් වේ.

හැඳින්වීම
නියම වශයෙන් වායුගති විද්‍යාවේ කදු හැඩ කළු රේඛවේ ඝනකම මගින් පිඩනය ව්‍යාප්තිය පෙන්වනු ලැබේ. මායිම් ස්තරයේ ප්‍රයෝගය දම්පාට ත්‍රිකෝණ මගින් පෙන්වයි. කොළ පැහැ සලාවජනක ඇකුල ප්‍රවාහය සංක්‍රමණය කිරිමට රුකුල් දෙන අතර එය ආපසු ගැලිම බලගන්වනු ලබයි. මෙවට පසු පස ඇති ඉහල පිඩන ප්‍රදේශයේ ප්‍රවාහන වෙන්කිරිම ලෙසද හදුන්වනු ලැබේ. ඉදිරිපස මතුපිට ඉතාමත් මෘදු වන අතර මොරාගේ හම වැනිය. මෙහිදි ඇතිවන ඕනෑම කාලබිමක් මගින් වායු ප්‍රාණයේ ශක්තිය අඩු කරනු ලැබේ.

තරල ගතිකය තරල යන්ත්‍රණයේ උප තාක්ෂණයක් වන අතර එහිදි ගලායන තරල පිලිබද සාකඡ්චා කෙරේ. තරල ද්‍රව්‍ය සහ වායු චලනය වේ. එයට විවිධ උපක්ෂේත්‍ර ඇති අතර වායු ගති විද්‍යාව වායුන්ගේ චලනය පිලිබද හැදැරිම සහ (චලනය වන ද්‍රව පිලිබද හැදෑරිම ) තරල ගණිතයවට පුළුල් පරාසයක වු සෙදිම් ඇත. ඒවා ගුවන් යානයන් මත යොදන බලය ඝුර්ණය ගනනය කිරිමට පයිප්පයක් තුල ගලා යන ප්‍රොටෝලියම් ඉන්ධනයේ ස්කන්ධ ගැලිම් වේගය නිර්නය කිරිම, කාලගුණ රටා පිලිබද අනාවැකි පලකිරිම අන්තර් කාරිය අවශ්‍යයේ ඇති නිහාරිකාව අවබෝධකර ගැනිම සහ විලයන අවි ප්‍රස්චෝනයක ආකෘතියක් සිදුවේ. සමහර ඒවායේ මුල ධර්ම, රථ ගමනාගමනය ඉංජිනේරු විද්‍යාවේදී, වාහන තදබදයක ඇති රථ  තරලයක් ලෙස සලකයි. මෙහිදී රථ වලට තරල ගතික ආකෘතියක් ආදේශ කරයි. එමගින් අනුගමික සහ අර්ථ අනුගාමික නිතියන් ලැබෙන අතර ඒවා ප්‍රවාහන මිනුම් මගින් ව්‍යුත්පන්න කරනු ලැබේ. මේවා ප්‍රායෝගික ගැටලු විසදුම් වලට අවාකාශය, කාලයේ ශ්‍රිතයන් වන තරල වල විවිධ ගුණ වන ප්‍රවේගය, පිඩනය, ඝනත්වය යන උෂ්ණත්වය සම්බන්ධ ගණනය කිරිමේ නියම විෂයන්ට අයත් වේ.

සමීකරණය
තරල ගති විද්‍යාවේ මුලික සිද්ධාන්ත සංස්තිථික නියමයන් වන විශේෂයෙන් ස්කන්ධ සංස්තිථි නියමය, රේඛිය ගම්‍යතා සංස්ථිති (මෙය නිව්ටන්ගේ චලිතය පිළිබද දෙවන නියමය ලෙස ද හැදින්වේ) සහ ශක්ති සංස්ථිති නියමය (තාප ගති විද්‍යාවේ පළමු නියමය) යනාදිය වේ. මේවා සම්භාව්‍ය යාන්ත‍්‍රණය සහ කොන්ටම් යාන්ත‍්‍රණය සහ සාමාන්‍ය සාපේක්ෂතාවය මත පදනම් වී ඇත. මේවා රෙනෙල්ඞ් ප‍්‍රවාහන ප‍්‍රමේයය භාවිතයෙන් ඉදිරිපත් කර ඇත.

ඉහත සදහන් දේවල් වලට අමතරව තරල සන්තතික යැයි උපකල්පනය කරනු ලැබේ. තරලවල අඩංගු අණු එකිනෙක සමග ගැටෙන අතර ඝන අංශූ සමඟ ද ගැටේ. කෙසේ නමුත් සන්තතික බව යන උපකල්පනය අනුව තරල විවික්ත ස්වභාවයට වඩා සන්තත ස්වරූපයක් ගනි. එහි ප‍්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ගනත්වය, පීඩනය, උෂ්ණත්වය යන ප‍්‍රවේගය ඉතා කුඩා වු ස්ථානවලෙ හාදින් අර්ථ දක්වා ඇති අතර, ඒවා එක් ලක්ෂයක සිට අනිකට යාමේ දී සන්තතික ලෙස වෙනස් වේ. එම හේතුව නිසා තරල විවක්ත අනුවලින් සැදි ඇතැයි යන්න නොසලකා හරිනු ලැබේ.

ප‍්‍රමාණවත් ලෙස සන්තතික කල හැකි තරල වල අයනිකෘත වර්ග අඩංගු නොවන අතර ආලෝකය වේගයට සාපේක්ෂව අඩු ප‍්‍රවේග ඇත. නිවුටෝනයක් තරල සදහා වන ගම්‍යතා සමිකරණය කේවියර් ස්ටෝක්ස් සමිකරණය ලෙස හැඳින්වේ. මෙය රේඛිය නොවන අවතල සමිකරණ සමුහයකින් යුක්ත වන අතර එමගින් තරලයක ආතතිය ප‍්‍රවේගය අනුගමනය සහ පිඩනය මත රදා පවතින තරලයක ගලායැම විස්තර කරයි. සුළු කල නොහැකි සමිකරණ වලට පොදු සංවෘත ආකාරයේ විසදුම් නොමැත. එම නිසා ඒවා ගණනය කරන තරල ගති විද්‍යාවේ හෝ ඒවා සුදු කල හැකි විම ද පමණක් භාවිතා කරනු ලබයි. මෙම සමිකරණය විසදිම පහසු කරන ආකාරයට සුළු කිරිම් ආකාරයට සිදු කල හැක. සුදුසු තරල ගතික ගැටලූ කිහිපයක් සංවෘත ආකාරයෙන් විසදිය හැක.

ස්කන්ධ, ගම්‍යතාවය යන ශක්ති සංස්තතික සමිකරණ වලට අමතර අවස්ථාවේ තාප ගතික සමිකරණය මගින් පිඩනය අනිකුත් තාපගති විචලන වල ශ‍්‍රීතයක් ලෙස සලකා තරලයට අදාලව ගැටලූව පැහැදිලි කරනු ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙස පරිපුර්ණ වායු සදහා අවස්ථා සමිකරණය

මෙහි p යනු පීඩනය, ρ යනු ඝණත්වය, Ru යනු වායු නියතය, M යනු මවුලික ස්කන්ධය සහ T යනු උෂ්ණත්වය වෙයි.

තරල ගතිකය  පිළිබද නාමාවලිය

පිඩනය යන සංකල්පය තරල ස්ෂිත්කිය සහ තරල ගතිකය  යන අධ්‍යයන් දෙකටම කේන්ද්‍රිය වේ. තරලය චලනය විම හෝ නොවිම සැලකිල්ලට නොගෙන තරලයක සෑම අංශුවක පීඩනය හදුනාගත හැක. පීඩනය වායුගෝලිය පිඩන මානය, බෝර්ඩොන් තලය, රසදිය කුළුන හෝ  අනිකුත් විවිධ ක්‍රම මගින් මැනිය හැක තරල ගතිකය අධ්‍යයනය කිරිමට අවශ්‍ය සමහර නාමාවලි අනිකුත් සමහර ප්‍රදේශ අධ්‍යනයේදි හමු නොවේ. විශේෂිත වශයෙන් තරල ගනිකයෙහි භාවිතා වන නාමාවලින් තරල ස්ථිකයෙ භාවිතයට ගනු නොලැබේ.

සම්පීඩනය නොවන තරල ගනයේ නාමාවලිය මුලු පිඩනය (නිෂ්චලන පිඩනය ලෙසද හදුන්වයි) ගතික පීඩනය යන සංකල්පය බර්නුලි සමීකරනය මගින් ඇති වු අතර ඒවා සියලු තරල වල ගලායාම සදහා වැදගත් වේ. (මෙම පිඩන දෙකම සාමන්‍ය ආකාරය වේ. මේවා වායුගෝලීය පිඩන මානය බෝර්ඩෝන් තලය හො රසදිය කුළුන) මගින් මැනිය නොහැක. විභවය තුල නාවෙන් මිදීම සදහා තරල ගතිකයේදි බොහෝ කෘතිය ස්ථිතික පිඩනය ලෙස හදුන්වන ලදි. මෙගින් ස්ථිතික පිඩනය අනිකුත් මුලු පිඩනය සහ ගතික පිඩනය වෙන් කර හදුනාගත හැක. ස්ථිතික පීඩනය ආවේණික වන අතර එය තරල ලෙස ගලන කේෂ්ත්‍රයේ සැම ස්ථානයකදිම හදුනා ගත හැක. වායු ගති විද්‍යවදි එල්.ජේ ක්ලැසික් පහත අදහස් ලිය තබා ගෙන ඇත. මුලු හා ගතික පිඩනය වෙන්කර හදුනා ගනිමේදි තරලයක නියම පිඩනය එහි චලනය සමග සම්බන්ධ නොවන අතර එහි අවස්ථාව මත දෙපාර්ණික ප්‍රවේගය ලෙස හදුන්වන නිවුන් පිඩ්නය යන වචන වෙනම පාවිච්චි කරයි. නම් එය ස්ථිතික පිඩනය වේ.

තරලයක් ගලයාමේදී නිදහස් වන ස්ථානය යම් වස්තුවක් තරලය ගමන් කරන මාර්ගයේ ගිල්වු විට එය ආසන්නයේ වේගය ශුන්‍ය වේ. විශේෂ වැදගත්කමක් ගත් එම වැදගත ස්ථානය සදහා විශේෂ වු වහන ඇත එය අනාකූල පිඩනය ලෙස හදුන්වයි.

සම්පිඩය තරල ගතියේ නාමාවලිය වායු වැනි සම්පිඩන  අවස්ථාව නිර්නය කිරිමේදි උෂ්නත්වය සහ ඝනත්වටය අත්‍යාවශ්‍ය වේ. මුලු පිඩනය (අනාකුල පිඩනය) සංකල්පයට අමතරව සම්පිඩන තරලයක ගැලිම් පිළිබද අධ්‍යනයේදි මුලු උෂ්නත්වය සහ මුලු පිඩිනය පිලිබද සංකල්පය අත්‍යාවශ්‍ය වේ. විභව අර්ථ විය්‍යාකුලත්වය මග හැරිම සදහා උෂණ්තවය සහ ඝනත්වය සදහන් කිරිමේදි බොහෝ කතෘන් විසින් ස්ථිතික උෂණත්වය සහ ස්ථිතික ඝණත්වය යන පද භාවිතා කරයි. ස්ථිතික උෂ්නත්වය  උෂ්නත්වයට් ආවේනික වන අතර ස්ථිතික ඝනත්වය ඝනත්වයට ආවේනික වේ. මෙම වර්ග දෙක තරල ප්‍රධාන ක්ෂේත්‍රයට සැම ලක්ෂයකදිම හදුනා ගත හැක. අනාකුල ලක්ෂයකදි උෂ්නතවය සහ ඝනත්වය අනාකුල උෂ්ණත්වය සහ අනාකුල ඝනත්වය ලෙස හදුන්වයි.

කියන්නන් ගතික උෂ්ණතවය හෝ ගතික ඝනත්වය වැනි සංකල්පය අතැයි සිතිය හැක. නමුත් ඒවා එසේ නොවේ.

මෙවැනිම ප්‍රවේශයක් සම්පිඩනය තරල වල තාපගතික ලක්ෂණ සදහා යොදාගත හැක.  බොහෝ තීරකවරුන් මුලු (හෝ අනුකුල) එන්තැල්පි හ මුලු (හෝ අනාකුල) එනට්‍රොපිය යන පද බහුලව භාවිතා නොවේ. නමුත් ඒවා භවිතා වන අවස්ථාවන්හිදි එන්තැල්පි සහ එන්ට්‍රෝපිය යන තේරුම ගම්‍ය වේ. මෙහිදි ස්ථික යන උපසර්ගය මුලු හෝ අනාකුල යන අර්ථ, වල ව්‍යකුලතාවය මග හැරිම සදහා යොදා  ගනු ලැබේ.

භෞතික විද්‍යාව

තරල ගති විද්‍යාව


Trajković ist der Familienname folgender Personen:

 Branislav Trajković (* 1989), serbischer Fußballspieler
 Milan Traikovitz (* 1992), zyprischer Hürdensprinter serbischer Herkunft
 Nikola Trajković (* 1981), serbischer Fußballspieler

Trajković


Warner Lewis Underwood (* 7. August 1808 im Goochland County, Virginia; † 12. März 1872 bei Bowling Green, Kentucky) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1855 und 1859 vertrat er den Bundesstaat Kentucky im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Warner Underwood war der jüngere Bruder von Joseph R. Underwood (1791–1876), der zwischen 1835 und 1853 den Staat Kentucky in beiden Kammern des Kongresses vertrat. Er besuchte die öffentlichen Schulen in seiner Heimat. Im Jahr 1825 kam er nach Kentucky. Danach studierte er bis 1829 an der University of Virginia in Charlottesville. Nach einem anschließenden Jurastudium und seiner 1830 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Bowling Green in diesem Beruf zu arbeiten.

Im Jahr 1834 zog Warner Underwood in das damals noch mexikanische Texas. Dort wurde er nach der texanischen Unabhängigkeit Generalstaatsanwalt für den östlichen Teil dieses Staates. Im Jahr 1840 kehrte er nach Bowling Green zurück, wo er auch eine politische Laufbahn begann und sich zunächst der American Party anschloss. Im Jahr 1848 wurde er in das Repräsentantenhaus von Kentucky gewählt; zwischen 1849 und 1853 saß er im Staatssenat. Bei den Kongresswahlen des Jahres 1854 wurde Underwood im dritten Wahlbezirk von Kentucky in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1855 die Nachfolge von Francis Bristow antrat. Nach seiner Wiederwahl im Jahr 1856 konnte er bis zum 3. März 1859 zwei Legislaturperioden im Kongress absolvieren. Diese waren von den Spannungen im Vorfeld des Bürgerkrieges geprägt.

Im Jahr 1858 verzichtete Underwood auf eine erneute Kandidatur. Zwischen 1862 und 1864 war er amerikanischer Konsul im schottischen Glasgow. Nach seiner Rückkehr in die Vereinigten Staaten praktizierte er zunächst als Anwalt in San Francisco. Im Jahr 1866 kehrte er nach Kentucky zurück, wo er ebenfalls als Jurist tätig war. Warner Underwood starb am 12. März 1872 nahe Bowling Green; dort wurde er auch beigesetzt.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Kentucky
Mitglied des Senats von Kentucky
Mitglied des Repräsentantenhauses von Kentucky
Mitglied der Know-Nothing Party
Diplomat der Vereinigten Staaten
Staatsanwalt (Vereinigte Staaten)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1808
Gestorben 1872
Mann

Warner Underwood


Daneøksen eller den danske økse er en stridsøkse, der blev brugt i vikingetiden og i den tidlige middelalder. Navnet indikerer, at den var særlig populær blandt danske vikinger.

Et andet navn er den engelsk langøkse. Øksen har et stort blad og et skaft på op til en meter.

Historie

I 900- og 1000-tallet var daneøksen populær uden for Skandinavien i områder, hvor indflydelsen fra vikingerne var stærk som i England, Irland og i Normandiet. Historiske beretninger fortæller om daneøksen som et våben for krigereliten som huskarlene i det angelsaksiske England. På Bayeux-tapetet, der viser hvordan Vilhelm Erobreren vandt Englands trone, bliver daneøksen næsten udelukkende brugt af huskarle. Det var Harold Godvinsons nærmeste soldater under Slaget ved Hastings. Bayeux-tapetet viser også en normanner, der kløver et hestehoved med ét hug. Daneøksen blev også brugt af Væringerne kendt som pelekyphoros phroura (πελεκυφόρος φρουρά), den "øksebærende vagt". Billedmateriale fra Konstantinopel] viser en vagt fra væringerne, der holder en høj økse.

Selv om den stammer fra Skandinavien, blev daneøksen brugt i store dele af Europa i 1100-tallet, hvor økser blev anset for et ridderligt våben, selv om det ikke helt nåede samme status som sværdet. De begyndte også at blive brugt som et stagevåben til infanteri med et længere skaft på omkring 1,8 m. I 1200- og 1300-tallet blev formen også ændret ved at gøre den nederste del af bladet længere, så det berørte skaftet. Denne type våben blev i England kaldt en sparth-økse. Nogle mener, at den er forløberen for hellebarden.

Brugen af daneøksen fortsatte ind i 1300-tallet, men økser med spydspidser og spidser bag på bladet som en stridshammer, blev mere populære, da de nemmere kunne ødelægge rustninger. De udviklede sig til den såkaldte poleaxe i 1400-tallet. Den simple daneøkse blev fortsat brugt i Skotland og Irland op i 1500-tallet. I Irland blev den særlig associeret med Gallóglaigh-lejesoldater.

Berømtheder med øksen
Under Slaget ved Stiklestad i 1030 blev kong Olav dræbt med  en daneøkse, der i dag indgår i Norges rigsvåben.

Stefan af Blois - konge af England - brugte efter sigende en daneøkse under slaget ved Lincoln i 1141. En beretning siger, at hans sværd knækkede, mens en anden siger at han først brugte sit sværd, efter at hans økse var gået i stykker.

Robert 1. af Skotland dræbte Henry de Bohun i slaget ved Bannockburn i 1314 med et hug af sin økse. Det skulle have været så kraftigt at både Bohuns hjelm og kranium blev kløvet, og økseskaftet knækkede.

Se også
 Middelaldervåben

Referencer

Eksterne henvisninger
A Warrior with a 'Danish axe' in a Byzantine Ivory Panel  Article by Peter Beatson in Gouden Hoorn: Tijdschrift over Byzantium / Golden Horn: Journal of Byzantium 8(1) (2000)
Hurstwic Viking Axe article
Viking Axe Reproductions

Økser
Vikingernes krigsførelse
Stagevåben

Daneøkse


Lutetium(III)-oxid ist eine chemische Verbindung aus der Gruppe der Oxide.

Vorkommen
Lutetium(III)-oxid kommt natürlich in sehr geringem Umfang (0,003 %) im Mineral Monazit vor.

Gewinnung und Darstellung
Lutetium(III)-oxid kann durch Verbrennung von Lutetium mit Sauerstoff (Luft) oder am einfachsten durch Thermische Zersetzung von Lutetiumoxalat gewonnen werden.

Die Weltproduktion von Lutetium in Form von Lutetium(III)-oxid beträgt etwa 10 Tonnen pro Jahr.

Lutetium(III)-oxid-Nanokristalle können durch Reaktion von Lutetiumnitrat mit Harnstoff gewonnen werden.

Eigenschaften
Lutetium(III)-oxid ist ein weißes Pulver, das unlöslich in Wasser ist. Es ist hygroskopisch und absorbiert auch Kohlendioxid. Es reagiert mit Säuren unter Kationenbildung, welche ihrerseits in Wasser schwach sauer reagieren. Wie die anderen dreiwertigen Oxide der schwereren Lanthanoide kristallisiert es in der kubischen Lanthanoid-C-Struktur mit a = 1039 pm und Z = 16. Es besitzt einen hohen Absorptionskoeffizienten für Röntgenstrahlen, was es als Szintillationsmaterial für medizinische Detektoren interessant macht.

Verwendung
Lutetium(III)-oxid wird zur Herstellung von Spezialgläsern und auch als Katalysator beim Cracken, zur Alkylierung, Hydrierung und Polymerisation verwendet. Es dient auch als Ausgangsstoff zur Herstellung von Lasermaterialien. Eine Verbindung aus Lutetium(III)-oxid und Palladium(II)-oxid (erzeugt bei hohem Druck und Temperatur in Gegenwart von Kaliumchlorat) besitzt Eigenschaften die für supraleitende Materialien interessant sind.

Einzelnachweise

Lutetiumverbindung
Oxid

Lutetium(III)-oxid


Willehad, oprindelig Vilhaed, latiniseret Vilhadus (født omkring 740 i Northumbria, død 8. november 789 i Blexen ved Weser) virkede fra omkring 770 som missionær i Frisland og i det sachsiske område og blev den første biskop i Bremen. Hans navn betyder "den viljestærke kæmper".

Liv og gerning

Willehad opererede fra 772 i Frisland i Dokkum-området. Fra 780 missionerede han på vegne af Karl den Store ved den nederste Weser i Wigmodi gau, men måtte flygte som følge af det saksiske oprør i 782. Han tog på en pilgrimsrejse til Rom, hvorefter han tilbragte derefter to år i klosteret Echternach.

Efter den saksiske leder Widukinds dåb i 785 vendte Willehad straks tilbage til sit tidligere missionområde. Den 13. juli 787 blev Willehad ordineret i Worms i nærvær af Karl den Store som biskop af Wigmodi, Laras, Riustri, Asterga, Nordendi og Wanga (ved det nederste Weser og mellem udmundingen af Weser og Ems). Den 14. juli 788 oprettede Karl den Store ved den romerske lokalitet Speyer bispedømmet Bremen omfattende den nordlige del af Sachsen og overdrog på vegne af pave Hadrian I dette nye stift og på råd af ærkebiskop Lullus af Mainz og biskopperne til Willehad. Denne gjorde Bremen til sit sæde. Efter forbillede fra det nordumbriske kirkesystem opfyldte Willehad saksernes pastorale behov i Wigmodi Gau ved at bruge omrejsende præster. Kirkeopførelser i Elben-Weser-området var derfor oprindeligt sjældne.

På Allehelgensdag (1. november) 789 indviede han den første katedral i Bremen, som stadig var en træbygning. En uge senere døde han i Blexen af en voldsom feber. Han blev først begravet i et begravelseskapel ved katedralen. Senere blev Wilhadikapellet bygget til for at huse resterne af Willehad. Den 8. november 860 lod ærkebiskop Ansgar rester efter Willehad, som i stigende grad blev tilbedt som en helgen, overføre fra kapellet til katedralen. Denne dag blev bestemt af Ansgar som en festdag for helgener og var i 1230 i katedralen blandt de seks højest rangerende helligdage og bliver stadig betragtet som en kirkelig mindedag, som markeres i den romersk-katolske, protestantiske og den ortodokse kirke. Mellem Nordjylland og Wittenburg nær Hildesheim blev i alt atten kirker og kapeller dedikeret til denne helgen. Hans knogler blev til reformationen æret som relikvier, men gik tabt.

Willehad blev også en del af det profane bygrundlæggelseslegende for Bremen.

Kilder
Vores viden om Willehads livet er hovedsagelig baseret på de to tekster fra den tidlige middelalder, der overlevede i latinske manuskripter fra det 12. århundrede.

Vita Sancti Willehadi

Beskrivelsen af hans liv blev til 838, men sandsynligvis ikke før midten af det 9. århundrede sandsynligvis i Echternach klosteret, hvor biskoppen opholdt sig 783/784. Forfatteren er ukendt. En oprindelse i Bremen kan udelukkes, fordi ærkebiskop Ansgar, forfatteren af mirakelrapporterne, ikke kendte dem. Forfatteren fremstiller Willehad som et forbillede, og det menes, at fremhævelsen af asketiske træk var rettet specifikt mud monkene i Echternach kloster. På trods af alle de sædvanlige idealiseringer, der var typiske for tiden, indeholder skildringen konkrete oplysninger baseret på ovennævnte livsdata.

Derudover indeholder den to vigtige udsagn. Den første er en beskrivelse og vurdering af den kejserlige kroning af Karl den Store. For det andet er Vita af særlig betydning som kilde til Bremens historie, som her blev nævnt første gang, herunder byens ophøjelse til centrum for bispedømmet og missionsvirksomhed, hvordan Bremen Stift opstod, og til det første katedralbyggeri.

Miracula Willehadi
Ærkebiskop Ansgar skrev om miraklerne i tilknytning til Sankt Willehad mellem 860 og sin død i 865. Han beskriver 36 konkrete sager om hvorledes ved hans grav blinde, lamme og forkrøblede, døve og stumme blev helbredte. Nøjagtige oplysninger om oprindelsen af de syges hjemsteder er den første omtale af et antal stednavne fra Bremen-området.

Noter

Litteratur

 Willehad. Das Leben des hl. Willehad, Bischof von Bremen, und die Beschreibung der Wunder an seinem Grabe. Eingeleitet, übersetzt und neu bearbeitet von Andreas Röpke. Schünemann, Bremen 1982, .
 Gerlinde Niemeyer: Die Vita des ersten Bremer Bischofs Willehad und seine kirchliche Verehrung, Auszug aus der Diss. Münster 1953, in: Deutsches Archiv für die Erforschung des Mittelalters, 12. Jg., 1956, S. 17–35.

 Johannes Göhler: Der Angelsachse Willehad und der Missionsauftrag Karls des Großen für Wigmodien. In: Wege des Glaubens, Beiträge zu einer Kirchengeschichte des Landes zwischen Elbe und Weser. S. 2–6, Stade 2006, .

Biskopper af Bremen

Willehad


Il s'agit d'une liste des engagements militaires pendant l'invasion de l'Ukraine par la Russie depuis 2022 englobant les engagements terrestres, navals et aériens ainsi que les campagnes, les opérations, les lignes défensives et les sièges. Les campagnes désignent généralement des opérations stratégiques plus larges menées sur un vaste territoire et sur une longue période. Les batailles font généralement référence à de courtes périodes de combats intenses localisés dans une zone spécifique et sur une période spécifique. Cependant, l'utilisation des termes pour nommer ces événements n'est pas cohérente.

Batailles

Attaques de bases aériennes

Occupations russes en Ukraine

Voir aussi
 Contrôle des villes pendant la guerre russo-ukrainienne
 Chronologie de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022
 Ordre de bataille de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022

Notes

Références

Guerre russo-ukrainienne
Invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022

Liste des engagements militaires lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie


An Scaphyglottis corallorrhiza in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Oakes Ames, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ames, F.T.Hubb. och Charles Schweinfurth. An Scaphyglottis corallorrhiza in nahilalakip ha genus nga Scaphyglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Scaphyglottis

Scaphyglottis corallorrhiza


Martin Pouliot (né à Québec en ) est un poète et dramaturge québécois.

Biographie
Martin Pouliot a fondé les éditions Docteur Sax. Il travaille comme coordonnateur d'une maison des jeunes.

Son recueil Poèmes de famille a été finaliste pour le Prix Émile-Nelligan en 1997. Ce recueil raconte de l'intérieur la terreur dans laquelle un père a maintenu sa famille de six enfants.

En avril 1998, sa pièce De flammes et d'acier est présentée au pavillon Alphonse-Desjardins de l'Université Laval par la troupe de théâtre les Treize, avec une mise en scène de Véronika Makdissi-Warren.

En 2001, Martin Pouliot représente le Québec en poésie dans le cadre des Jeux de la Francophonie présentés à Ottawa-Hull.

En 2003, sa pièce Le bruit des camions dans la nuit est présentée au Théâtre d'Aujourd'hui dans une mise en scène de Michel Bérubé. La pièce met en scène trois jeunes adolescents qui tentent de composer avec un père alcoolique et une mère apathique.

En 2004, il présente la pièce Open house, un hommage aux années 80, mise en scène par Fabien Cloutier, qui met de l'avant les aléas de l'adolescence.

Martin Pouliot participe à la revue de poésie Exit. Il publie également certains de ses poèmes dans la revue Moebius.

Il est membre de l'Union des écrivaines et des écrivains québécois.

Œuvres

Poésie
 Dans la morsure de l'aube - poésie, Québec, Éditions Docteur Sax, 1995
 Les circonférences d'un cri, Québec, Éditions Docteur Sax, 1997, 24 p.
 Poèmes de famille, Trois-Rivières, Écrits des Forges, 1997, 71 p.
 Capoune! - anecdotes : deuxième partie de Poèmes de famille, Québec, Éditions Docteur Sax, 2000, 74 p
 Capoune! - anecdotes, illustrations de Charlélie et Frédérique Blais-Pouliot,  Notre-Dame-des-Neiges, Éditions Trois-Pistoles, 2001, 83 p.
 Cuire ce qu'il nous reste, Trois-Rivières, Écrits des Forges, 2001, 59 p.
 Commentaires sur le troupeau par un des membres - anecdotes, Notre-Dame-des-Neiges, Éditions Trois-Pistoles, 2002, 92 p.
 Mémorial funèbre - poésie, Québec, Éditions Docteur Sax, 2003
 Open House - poésie, Trois-Pistoles, Éditions Trois-Pistoles, 2004
 Portrait de groupe : trois contes urbains, Trois-Pistoles, Éditions Trois-Pistoles, 2006, 57 p.
 Rien n'est pur et cela me satisfait, Notre-Dame-des-Neiges, Éditions Trois-Pistoles, 2008, 53 p.

Théâtre
 Le Bruit des camions dans la nuit - tragédie naïve en un cri précédée d'un préambule,  Notre-Dame-des-Neiges, Éditions Trois-Pistoles, 2003, 123 p.

Spectacle littérairs
 Open house, mise en scène de Fabien Cloutier, Québec, Premier acte, 28 au 30 octobre 2004

Prix et honneurs
1997 : finaliste au prix Émile-Nelligan pour son recueil Poèmes de famille
2021 : Bourse du Conseil des arts et des lettres du Québec pour l'écriture d'un recueil de poésie

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Écrits des forges
 Éditions Trois-Pistoles
 Fabien Cloutier
 Prix Émile-Nelligan

Liens externes

 Fiche de l'auteur aux éditions Planète rebelle
 Fiche de l'auteur aux éditions Écrits des Forges
 Fiche du spectacle Open House

Écrivain québécois
Poète québécois
Dramaturge québécois
Naissance en 1968
Naissance à Québec
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Martin Pouliot


Roadless er en film instrueret af Mark Andersen.

Handling
En lyrisk billed illustrerende poesivideo med udgangspunkt i vejløsheden alle konfronteres med i livet. Der tegnes/vises også situationer om, hvorfor denne vejløshed opstår. Et dystert deprimerende billede af vores verden, men samtidig også realistisk.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1994

Eksperimentalfilm fra Danmark

Roadless


Edern ist der Name folgender Orte:

 Edern, Gemeinde im Département Finistère, Bretagne
 Edern (Gemeinde Steuerberg), Ortschaft von Steuerberg, Bezirk Feldkirchen, Kärnten
 Edern (Gemeinde St. Aegidi), Ortschaft von St. Aegidi, Bezirk Schärding, Oberösterreich

Edern (Begriffsklärung)