වේදිකා නාට්‍ය නිර්මාණයේ ආනුෂාංගික අංග

වේදිකා නාට්‍ය යනු සාමුහික කලා මාධ්‍යක් යන්න බෝහෝදෙනා අවිවාදයෙන් පිළිගනු ලබන කරුණකි. වේදිකාව මත නාම්‍යක් රගඳැක්වුවද එහි පිටුපස නොපෙනෙන්නාවු ශිල්පීය කණ්ඩායමකගේ සාමුහික ක්‍රියාකාරකමෙහි ප්‍රතිඑලයක් ගැබ්ව පවතී. නාට්‍යයයේ සාර්ථකත්වය කෙරෙහි මෙම ක්‍රියාකාරකම සෘජුවම බලපානු ලබයි. වේදිකා නාට්‍ය නිර්මාණයේදී විවිධ අයුරින් සහය වන්නාවු කලාවන් ආනුෂාංගික කලාවන්ට අයත්වනු ලබයි.

ආනුෂාංගික යන පදය ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ Ancillary theatre යන පද‍යෙන් හදුන්වනු ලබයි. මෙම පදය සිංහල භාෂාවෙන් සහයෝගය, උපකාරය යන තේරුම් ලබාදේ. සුමංගල ශබ්දකෝශයේ මෙම පදය 'තවදුරටත් ලබාදෙන සහය' ලෙස දක්වනු ලැබෙයි. නාට්‍ය මගින් අභිනයන් නිරූපණය වුවද එම අභිනයන් වඩාත් සාර්ථකව ඉදිරිපත් කිරීම  සදහා ආනුෂාංගික කලාවන් මගින් ලබාදෙනු ලබන මෙහෙය අතිමහත්ය. ආනුෂාංගික අංගයන්ට අයත් විෂයන් ලෙස පහත විෂයන් දක්විය හැකිය

·        වේදිකා පසුතල නිර්මාණය

·        අංග රචනය

·        රංග වස්ත්‍රාභරණ නිර්මාණය

·        සංගීතය

·        රංගාලෝකය

·        වේස්මෝස්තර රචනය

යන කරුණු ආනුෂාංගික කලාවන් යන ගණයට අයත් වනු ලබයි මෙම කරුණු සියල්ලෙහිම සාර්ථක ප්‍රතිළුලයක් වශයෙන් අවසානයේදි සාර්ථක නාට්‍යයක් නිර්මාණය වේ.

වේදිකා පසුතල නිර්මාණය

නාට්‍යක් නැරඹීමට යන ප්‍රේක්ෂකයාට මුලින්ම නෙතු ගැටෙනු ලබන්නේ වේදිකාව තුළ නිර්මාණය වී පවතින වේදිකා පසුතලයයි. නාට්‍යයේ සම්පූර්ණම ක්‍රියා විකාශනය වේදිකා පසුතල නිර්මාණය මගින් නිරුපණය වනු ලබයි. නාට්‍ය නරඹන්නාවූ ප්‍රේක්ෂකයින් නාට්‍යයේ වේදිකා පසුතල නිර්මාණය දුටු සැනින් වේදිකාව මත රඟ දැක්වෙනු ලබන ක්‍රියා පටිපාටිය පිළිබඳව විස්වසනීයත්වයක් ඇතිකරගනු ලබයි. මෙහිදී නාට්‍ය නිර්මාණය වී ක්‍රියාත්මක වන යුගය කාලය රට ආර්ථික රටාව වැනි බෝහෝ කරුණු පිළිබඳව මනා විවරණයක් සිදු කරනු ලබන අතර සංකේතාත්මකව ඉදිරිපත් කරයුතු සිදුවීම්ද මෙමගින් නිරූපණය වේ.

නාට්‍යතුළ පසුබිම් කතනය කිරීමට වෙනම කාලාකරුවන් රාශියක් සිටිනු ලබයි. පසුබිම් කථනය තුළින් නාට්‍යයේ ශෛලිය නාට්‍ය පවත්වන වටපිටාව නිරූපණය වේ. මෙයට අමතරව පසුබිම වෙනස් කිරීම් මගින් ස්ථාන මාරුවීම් හා නව ජවනිකා සදහා ආරම්භය ලැබීම අදිය සිදුවේ. පසු බිමිකථනය  ප්‍රසිද්ධ වේදිකා නාට්‍ය කීපයක සිදුව ඇති ආකාරය නිදසුන් මගින් පෙන්වාදිය හැකිය.

ආර් . ආර් සමරකෝන්ගේ  කැලණි පාලම වේදිකා නාට්‍යතුළ' කැළණි පාලම' අවට පවතින මුඩුක්කු වාසින් පිළිබඳව මනා සිතුවමක් මවයි. රංඡනි ඹබේසේකරගේ 'බර්නාඩිගේ සිපිරි ගෙදර' නාට්‍යතුළ පවතින කුඩා ජනේලයන් මගින් නිවසේ පවතින සිරකාරි බව නිරූපණය වේ. වේදිකා පසුතල නිර්මාණය සිදු කිරීමේදී එහි පවතින ශෛලිය පිළිබඳව අවධානය යොමුකර යුතුය. එහදී,

·        පරිවර්තන නාට්‍යය

·        අනුවර්තන නාට්‍යය

·        ළමා නාට්‍යය

·        අසම්මත නාට්‍යය

යන විවිධාකාර නාට්‍යවලදී එහි පසුබිම් කථනය සිදු කිරීමේදී වෙන වෙනම අවධාණය යොමු කර යුතුය. පරිවර්තනයකදී නාට්‍ය නිර්මාණය කරන පරිසරය පිළිබඳව අවබෝධයක් තිබිය යුතුය. මන්ද, එය ලංකාවේ පවතින පරිසරයට වෙනස් ආකාරයන් නිරූපණය වීම බලපාන ලද බැවිනි. අනුවර්තනයකදී නාට්‍යයේ හරය දේශීය ජන සමාජයට ගැළපෙන ආකාරයෙන් නිරූපණය කරයුතුය. ළමා නාට්‍යකදී ළමයින්ගේ මනසට ගැළපෙන ආකාරයට පසුතල නිර්මාණය සිදුකර යුතුය. අසම්මත නාට්‍ය තුළ නාට්‍යය අවශ්‍ය වන පරිදි වේදිකා පසුතල නිර්මාණය සිදු කරයුතුවේ.

අංග රචනය

ඉංග්‍රිසි  භාෂාවේ make up යන පදයෙන් හදුන්වනු ලබන අංග රචනය වේදිකා නාට්‍ය තුළ අතිශයින්ම වැදගත්වනු ලබන ආනුෂාංගික කලාඅංශයකි. මුහුණ ප්‍රධාන කරගනිමින් මුලු  ශරීරයම නාට්‍යයට උචිත පරිදි නිර්මාණය කරමින් නළුවාගේ හෝ නිළියගේ අභිනයන් වඩාත් තීව්‍ර කිරීමට යොදා ගනු ලබන්නාවූ කලා අංගය අංග රචනය ලෙස සරලව පෙන්වාදිය හැකිය. එළිය අදුර උපයෝගිකරගනිමින් වර්ණ මගින් නළුවා ප්‍රකාශනය කරන හැගිම් මනාව නිරූපණයට අංග රචනය උපකාරි වේ.

ප්‍රොසිනියම් වේදිකාවේ අංග රචනය නාට්‍ය‍යේ විකාශනයට ඉතා වැදගත් වේ. අංග රචනය එක්තරා භාෂාවකි. නළු නිළියන් හඳුනාගැනීම පහසු කිරීම සිදුකරනු ලබන්නේ අංග රචනයයි.  නළුවා හෝ නිළිය වේදිකාවේ ආලෝකය තුළ සිටගත් විට අඳුරු ස්වභාවයක් ගනු ලබයි. මෙය මග අරවා ගැනීමට අංග රචනය උපකාරී වේ. අංග රචනයේදි මූලික වශයෙන් මුල් අවස්ථාවේදි යොදාගනු ලබන්නේ පදනම් ආලේපයයි. මෙහිදී මුහුණ ප්‍රධාන කලාප කිපයකට බෙදා වෙන්කරනු ලබයි. එනමි,

·        නළල කලාපය.

·        නාසය කලාපය.

·        අක්ෂි කලාපය.

·        කම්මුල කලාපය.

·        මුඛය කලාපය.

 මෙහිදී  පදනම් ආලේපය තුළ නිර්මාණය වන පැතලි බව වෙනස් කරමින් මුහුණේ හැඩතලයන් මතු කර ඉදිරිපත් කිරීමට යොදාගනු ලබන වර්ණයන් ප්‍රධාන කොටස් දෙකක් වේ. එනම්,

·        දීපන - යම්කිසි හැඩතලයක් මතු කිරීමට යොදා ගන්නා ලබන වර්ණයන් මෙලෙස හඳුන්වනු ලබයි.

·        ජායත - යම්කිසි හැඩතලයක අඳුර හා ගැඹුරු බව පෙන්වීමට යොදාගනු ලබන වර්ණයන්ය.

අංග රචනයේදි පදනම් ආලේපනයන් තුළදී යොදා ගන්නා ලබන පදනම් ආලේපන කීපයක් වේ. එනමි,

·        පදනම් ආලේපන කැට

·        ආවාස කූරු

·        මෘදු පදනම් ආලේපන

·        දියර පදනම් ආලේපන

·        රබර් ආරක්ෂිත ආවාස කූරුය

නුතනයේදී  බොහෝවිට භාවිතා කරනු ලබන්නේ පදනම් ආලේපන කැට වන අතර එය භාවිතා කරනු ලබන්නේ ජලය තෙත් කරමින්ය. pan cake ලෙස මෙය හදුන්වනු ලබයි. මෙයට අමතරව පින්සල්, පාරහාසක පුයර, කොණ්ඩා සුදු කිරීමට ගන්නා පුයර, ස්ට්‍රික් ගම්, කෘතීම ලේ, කෘතීම කොණ්ඩා, සියල්ලම  අංග රචනයට අයත් වේ.

වෙස් මෝස්තර රචනය

නාට්‍ය පෙළෙහි එන චරිතය ප්‍රතිනිර්මාණය කර ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නේ වෙස් මෝස්තර ශිල්පය මගිනි. වේදිකාව මත දිගහැරෙන චරිතය පිළිබදව නරඹන්නා තුළ යමිකිසි මතයක් ගොඩනැගීමට වෙස් මෝස්තර ශිල්පය උපකාරී වේ. නළුවන් ලෙස වෙස් වලා ගැනීම සිදු කරනු ලබන්නේ වෙස් මෝස්තර ශිල්පය මගිනි. රංග වස්ත්‍ර නිර්මාණය ලෙසින්ද හැදින්වෙන මෙහිදී රංග ආකාර තුනකට වෙස් මෝස්තර රචනය සිදුකරනු ලබයි. එනම්,

·        ඓතිහාසික සිදුවීම් පදනම් කරගනිමින් නිර්මාණය වන නාට්‍ය

·        තාත්වික නාට්‍ය හෙවත් නූතන පසුබිමක් සහිත නාට්‍ය

·        සිතින් මවාගන්නා ලද පසුබිමක් තුළ නිර්මාණය වන නාට්‍ය

මෙයට අමතරව වෙස් මෝස්තර රචනයේ දී නාට්‍ය ශෛලිය පිළිබදවද  සැලකිළිමත් විය යුතුය. මෙහිදී නාට්‍ය ධර්මි, ලෝක ධර්මි ,අසම්මත රංගනය, ළමා නාට්‍ය යන ශෛලියන් පිළිබඳව අවධානය යොමුකර යුතුය. වෙස් මෝස්තර නිර්මාණයෙන් නළුවාට තමන් රංගනයේ යෙදෙනු ලබන චරිතයට වඩාත් සමීප වීමට අවැසි වට පිටාව සකසා දෙයි.

සංගීතය

බොහෝ වේදිකා නාට්‍ය තුළ සංගීතය යොදාගෙන ඇති ආකාරය දැකිය හැකිය. නාට්‍ය නිෂ්පාදකයාගේ මෙන්ම නාට්‍ය පෙළ රචනා කරන ලද රචකයාට අවැසි පරිදි සංගීතය නිර්මාණය විය යුතුය. නාට්‍යයේ පවතින නාට්‍යමය රසය වර්ධනයට සංගීතය පිටුවහලක් වේ. එමෙන්ම නාට්‍යයේ මතු කිරිමට උත්සාහ දරනු ලබන හැඟීම් මතු කිරිමටද සංගීතය වැදගත් වේ. මෙයට අමතරව බාහිර අංලකාරය පෙන්වීමටද වචනයෙන් කිව නොහැකි බොහෝ දේ පිළිබද චිත්‍තරූප නිර්මාණයට සංගීතය උපකාරීවේ.

රංග භාණ්ඩ නිර්මාණය

නළුවා හෝ නිළියගේ රංග කාර්‍යයට උපකාර වන්නාවු නිර්මාණයන් රංග භාණ්ඩ වේ. මෙහිදී රංග භාණ්ඩ නිර්මාණයේදි අවධානය යොමුකර යුතු කරුණු කිපයකි. එනම්,

·        කල් පැවත්ම - වේදිකා නාට්‍ය නිර්මාණයක් විවිධ අවස්ථාවලදී විවිධ ස්ථාන වල පෙන්විය යුතු අතර එහිදී දීර්ඝ කාලයකට සරිලන පරිදි රංග භාණ්ඩ නිර්මාණය විය යුතුය.

·        ප්‍රේක්ෂකාගාරයට හා විදුලි ආලෝකයට සරිලන පරිදි රංග භාණ්ඩ නිර්මාණය වීම -  මෙහිදී ප්‍රේක්ෂකයන්ට පැහැදිළිව පෙනෙන ආකාරයටද විදුලි ආලෝකය වැදුණු පසු දිළිසීමක් වැනි ක්‍රීයාවන් සිදු නොවන ආකාරයට රංග භාණ්ඩ නිර්මාණය කර යුතුය. නැතහොත් නාට්‍ය නිර්මාණයට එය බාදාවක් විය හැකිය

·        රංග භාණ්ඩ සැහැල්ලු විම - නාට්‍ය නිර්මාණයකදී යොදා ගන්නා ලබන රංග භාණ්ඩයන් සැහැල්ලු විය යුතුය. ජවනිකාවෙන් ජවනිකාවට රංග භාණ්ඩ බොහෝ අවස්ථා වල වෙනස්වේ. මෙහිදී ඉක්මනින් පහසුවෙන් එහා මෙහා ගෙන යා හැකි ලෙස රංග භාණ්ඩ නිර්මාණ වීම වැඳගත් වේ.

වේදිකා නාට්‍යයක් තුළ රංග භාණ්ඩ යොදා ගැනීම මගින් නාට්‍යය කාර්‍යය වඩාත් සාර්ථකව ඉදිරිපත් කිරීමට බලපාන ආකාරය පිළිබඳව විමසීමේදී නාට්‍ය කාලාවේදි රංග භාණ්ඩ යොදා ගනුලබන ආකාර කීපයක් වේ. එනම්,

·        අදාල පරිසරය නිරූපණය කිරීමට

·        පරිහරණ අවශ්‍යතා මත හසුරුවන රංග භාණ්ඩ

·        නාට්‍යයේ ශෛලිය අනුව යොදා ගන්නා රංග භාණ්ඩ

·        සංකේත ලෙස යොදා ගන්නා රංග භාණ්ඩ

රංග භාණ්ඩ නිර්මාණයේදී වැදගත් වන කරුණු කීපයක් මෙසේ දක්වාලිය හැකිය.

·        නාට්‍ය‍යේ ශෛලිය අවබෝධකර ගනිමින් රංග භාණ්ඩ නිර්මාණය කර යුතුය.

·        නිර්මාණය කරනු ලබන රංග භාණ්ඩයේ නියම ස්වරූපය අධ්‍යයනය කර රංග භාණ්ඩය නිර්මාණය කිරීම.

·        කල් පවතින පහසුවෙන් හැසිර විය හැකි අඩු මුදලකින් රංග භාණ්ඩ නිර්මාණය කිරීම.

·        නිර්මාණය කරන ලද රංග භාණ්ඩය පහසුවෙන් ප්‍රේක්ෂකයාට හඳුනාගත හැකි ස්වරූපයෙන් නිර්මාණය කිරීම.

·        නළුවා අභිබවා රංග භාණ්ඩය ඉස්මතු නොවන ආකාරයට නිර්මාණය කිරීම.

·        වේදිකාවේ ආලෝකයට සරිලන ආකාරයෙන් රංග භාණ්ඩ වර්ණ ගැන්වීම.

වේදිකා නාට්‍යක රංග භාණ්ඩ නිර්මාණය පිළිබදව මෙසේ දක්වාලිය හැකිය.

වේදිකා නාට්‍ය නිර්මාණයක රංගාලෝකය

නාට්‍ය නිර්මාණයක් වඩාත් සාර්තකව ඉදිරිපත් කිරීමේදි බලපානු ලබන්නාවු ප්‍රධාන සාධකයක් ලෙස රංග අලෝකය වැදගත් වනු ලබයි. නුතනයේදි වේදිකා නාට්‍ය තුළ කෘතීම රංග ආලෝකයක් භාවිතා කරනු ලබයි. නාට්‍යය නිර්මාණයේදී එහි මුල, මැද, අග මනා සම්බන්ධතාවයක් ගොඩනැංවීම කෙරෙහි වේදිකා ආලෝකකරණය වැදගත් වේ. වේදිකාවේ අනිකුත් සියලුම ආනුෂාංගික අංගයන් මෙන්ම නාට්‍ය පිටපත, ජවනිකා සම්බන්ධය වැනි බොහෝ කරුණු පිළිබඳව අවධානයෙන් යුතුව සිදුකරයුතු ආනුෂාංගික අංගයක් ලෙස වේදිකා ආලෝකය නිර්මාණය කිරිම දක්වාලිය හැකිය.

වර්තමාන වේදිකාවක ආලෝකය යොදා ගැනීම මගින් බලාපොරත්තු වන අරමුණු රාශික් වේ. එහිදි,

·        රංගය මනාලෙස ප්‍රේක්ෂකයාට දැකගත හැකිවීමට.

·        වේදිකාවේ හිස් බව මකාදැමීමට.

·        නළුවාගේ රංගනය වඩාත් නිර්මාණශිලීව තීව්‍රව ඉදිරිපත් කිරීමට.

·        ජවනිකා වෙන්කර පෙන්වීටම.

·        චිත්තවේග මානසික ස්වභාවයන් පෙන්වීම සඳහා.

·        ප්‍රේක්ෂකයාගේ අවධානය මනා රදවා ගැනීමට.

·        කාලය නිරූපණය කිරීමට.

වැනි ක්‍රියාවන් සදහා වේදිකාව තුළ ආලෝකය භාවිතා කරනු ලබයි ආලෝකය හා වේදිකාව තුළ නිවැරදි වර්ණ සංයෝජනයක් තිබිය යුතුය ආලෝකය හා වර්ණ පිළිබදව අවධානය යොමු කිරීමේදි මුලික වර්ණයන් ප්‍රධාන වේ එම වර්ණයන් වනුයේ.

·        රතු

·        කොළ

·        නිල්

යන වර්ණයන් ප්‍රධාන වේ මෙම වර්ණයන් එකතු වීමෙන් ද්විතීයික වර්ණයන් නිර්මාණය වේ. මෙලෙස වර්ණ අඩු වැඩි වශයෙන් එක් කිරීමෙන් විවිධ වර්ණයන් සකසාගත හැකිය. එමෙන්ම වර්ණ සමග බැදුණු භාවමය ගුණයන්ද වේ. එහිදී,

·        රතු - මිනිමැරුම, කෝපය, විනාශය, සිත කැළබෙන සුළු බව දක්වාලිය හැකිය.

·        නිල් - රාත්‍රිය, මූසලබව , හුදෙකලාව

·        කොළ - ගහකොළ, පරිසරය, ඊර්ෂියාව

·        රෝස - ආදරය

·        සුදු - පවිත්‍රබව, අහිංසක භාවය, සාමය, යටත් බව.

වැනි භාවයන් නිරූපණය කර හැකිය

නුතනයේදි වවිධ වු ආලෝක ලාම්පු භාවිතා කරනු ලබයි. මෙහිදී භාවිතා කරනු ලබන ලාම්පු විවිධ අයුරින් හැදින්විය හැකිය. මුලික වශයෙන් 'SPOT LIGHTS' යොදා ගන්නා අතර මෙමගින් වේදිකාවට සුදු ආලෝකය ලබාදීම බලාපොරත්තු වේ.

නුතන තාක්ෂණය මගින් විවිධ වර්ගයේ ලාම්පු නිෂ්පාදනය කර ඇති අතර එමගින් විවිධ ක්‍රියාකාරකම් වේදිකා නාට්‍ය තුළ සිදුකරනු ලබයි. එම ලාම්පු වර්ග පිළිබදව කරුණු මෙසේ දැක්විය හැකිය. තවද විවද ආලෝක උපකරණයන්ද නුතන ලෝකයේ වේදිකා නාට්‍ය සදහා යොදා ගනු ලබයි. එහිදී,

·        COLOUR FILTER SHEETS - වර්ණ 80 පමණ මෙම ලාම්පුව තුළ පවති දිගුකල් පැවත්මකින් යුතු අතර වර්ණ විහිදී යයි.

·        COLOUR WHEEL - දුරස්ථ පාලකයක් මගින් ක්‍රියා කරවිය හැකි බල්බයකි. මෙහි රතු, කොළ, නිල්, තැබිලි, ඇමිබර්, යන වර්ණයන්ගෙන් සමන්විත වේ.

·        SEMATHONE PHONE - මෙම බල්බය යොදාගැනීමේදි පාට SLIDE භාවිතා කරනු ලබයි. කෙටි කාලයක් ඇතුළත වර්ණ කීපයක් ලබාගත හැකි බල්බයකි.

·        HAZE MACHINNE - වතුර සමග මිශ්‍රකර මෙම බල්බය මගින් තුනී දුමාරයක් පිටකර හැකිය.

·        COLOUR SCROLLER - ඉතා වේගයෙන් වර්ණ වෙනස් කිරීම මෙම උපකරණය මගින් සිදු කරනු ලබයි.

·        EFFECT PROJECTORS - හිම වැටීම, ගිනිදැල්, වැස්ස, වලාකුළු, වතුර යනාදිය නිර්මාණය කිරීමට මෙම උපකරණය යොදා ගනු ලබයි.

·        RIPPLE EFFECTS - විවිධ සෙලවීම් පෙන්වීම සදහා මෙම බල්බය යොදාගනු ලබයි.

·        C Y M INTERLIJEN LIGHT - මෙහි තාපය විහිම අඩුය. ඹිනෑම වර්ණයක් නිර්මානය කරගත හැකිය.

·        STODE LIGHT - අකුණු ගැසීම නිරූපණය කිරීම සදහා මෙම බල්බය යොදාගත හැකිය

·        SMOKE MACHINE - ඝන දුම් වලාවක් පිට කිරීමට මෙම උපකරණය යොදා ගනු ලබයි.

වේදිකා නාට්‍ය තුළ විවිධ අවස්ථාවලදී මෙම උපකරණ භාවිතා කරනු ලබයි.

වේදිකා නාට්‍ය නිර්මාණය තුළ දි පිටපත අධ්‍යක්ෂණය නළුවාගේ හෝ නිළියගේ සමාරෝපනය මත පමණක් දෝලනය වන්නාවු ක්‍රියාදාමයක් නොවන අතර එහි දී වේදිකාව පිටුපස කෙරෙන්නාවූ විශාල කාර්‍යය භාරයක් පවති එම කාර්‍යය මගින් වේදිකාව තුළ සිදුවන්නාවු ක්‍රියා පටිපාටිය වඩාත් සාර්ථක වේ. මෙම ක්‍රියාදාමය ආනුෂාංගික කලාව ලෙස දක්වාලිය හැකිවේ.

වේදිකා නාට්‍ය නිර්මාණයේ ආනුෂාංගික අංග


O rio Capivari é um curso de água perene brasileiro que banha o estado da Bahia, afluente direto do Paraguaçu, um dos rios com este nome no estado e na bacia desse rio. Com nascente na cidade de Castro Alves e foz em São Félix, no seu curso banha ainda os município de Sapeaçu, Cabaceiras do Paraguaçu, Cruz das Almas, Muritiba e Governador Mangabeira.

Forma uma sub-bacia, que é assim descrita: "situada à margem direita é uma sub-bacia do baixo Paraguaçu, localizada na região do Recôncavo no Estado da Bahia, ocupando uma área de 316,8 km2 . Delimitada pelas coordenadas -12°35' e -12°45' de latitude sul e -39°15' e -39° de longitude oeste". sendo afluente do Paraguaçu na sua margem direita.

Dentre os principais problemas do curso d'água estão o assoreamento de seu leito, o desmatamento das matas ciliares, a contaminação por produtos químicos oriundos da ferrovia que passa por ele, além da falta de políticas públicas conservacionistas.

Capivari Castro Alves

Rio Capivari (Castro Alves)


McClary est un patronyme pouvant désigner:

Patronyme
Andrew McClary (1730-1775), militaire américain de l'Armée continentale
Charles McClary (1833-1904), homme politique canadien au Québec
Susan McClary (née en 1946), musicologue et essayiste américaine

 (né en 1978), acteur américain

Voir aussi

Homonymie de patronyme

McClary


An Oncidium chasei in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni David Edward Bennett ngan Eric Alston Christenson, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mark W. Chase och Norris Hagan Williams. An Oncidium chasei in nahilalakip ha genus nga Oncidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oncidium

Oncidium chasei


James Churchward (d. 27 Şubat 1851 - ö. 4 Ocak 1936), Britanyalı asker, araştırmacı, kâşif, balık uzmanı, maden bilimcisi, tarihçi.

Londra'nın Devon kasabasında doğmuş, yükseköğrenimini Oxford'da tamamlamış maceraperest bir Britanyalıydı. Araştırmacı, sorgulayıcı ve çok meraklı bir yapıya sahipti. Çok genç yaşlarından itibaren farklı disiplinlerle uğraşmaya başlamıştı. Churchward; askerlik, eğitimcilik, ressamlık, mühendislik, balık uzmanlığı, maden bilimciliği, kâşiflik ve tarihçilik gibi niteliklere sahipti. Fakat onun en sevdiği ve en fazla öne çıkan niteliği kâşiflikti.

1930'lu yıllarda yazdığı kayıp kıta Mu ile ilgili Naacal Tabletlerini çözmüş; The Children of Mu (1931), The Lost Continent Mu (1933) ve The Sacred Symbols of Mu (1935) adlı kitapları ile gündeme gelmiştir. Bilinen en ünlü esrarengiz Britanyalı yazarıdır. Aynı zamanda uzman bir balıkçı ve mühendistir.

Churchward'a göre, Mu'nun yerini "kuzeyde Hawaii, güneyinde ise Fiji ve Paskalya Adası olarak verdi." O, Mu kıtasının 64.000.000 nüfusa sahip olduğunu iddia etti. Churchward günümüzden 50.000 yıl önce, Mu kıtasının teknolojik olarak çok gelişmiş olduğunu iddia etti. Bu uygarlığın kolonileri arasında Hindistan, Babil, Pers, Mısır ve Maya uygarlıklarının olduğunu araştırmaları ile tespit etti.

Yazarın bu üç kitabı Türkiye Cumhuriyeti Devleti kurucusu Mustafa Kemal Atatürk'ün okuduğu kitaplar arşivinde de yer almaktadır. Atatürk 1930'lu yıllarda Tahsin Mayakon (Mayatepek) Bey'i araştırma görevlisi olarak Amerika'ya yollamıştır. Tahsin Bey, Mu kavmi hakkında bilgi edinmesi için birçok rapor düzenlemiştir. Bu raporların en ünlüsü 14. rapordur. Ön Türkler ile Mu kavmi arasındaki bağı sorgulamak babında yapılan araştırmalar sonucu, Mu ile Meksika'daki kavimler ve Naacal Tabletleri arasında bir bağ bulunmuştur.

Kayıp uygarlığın izinde
Albay James Churchward, macera ve merak tutkusuyla çok genç yaşlarında, 1883 yıllarında Hindistan'a gitti. Bu gidişin hayatının akışını değiştireceğini ise tahmin bile edemiyordu.

Churchward, hayatını değiştiren o Hindistan günlerini sonradan şöyle anlatacaktı;

"O sıralar bir eğitim mabedinin baş rahibine çalışmalarında yardımcı oluyordum. Önceleri bilmemekle beraber, bir süre sonra onun arkeoloji ve eski kayıtlarla yakından ilgilendiğini, bu konular hakkında tanıdığım herkesten çok daha bilgili olduğunu gördüm.

Bir gün değişik bir kabartmayı çözmeye çabalarken bana gösterdiği yakınlık, en hakiki dostluklarından birinin başlangıcı oldu. Bana bu özgün yazıları nasıl çözümleyebileceğimi gösterdi ve eğer istersem önüme çıkabilecek daha zorları için özel ders verebileceğini söyledi."

Altı Ay sonra
Albay J. Churchward, gecesini gündüzüne katarak aylarca tabletleri deşifre etmeye çalıştı ve pek çok tableti de deşifre etmeyi başardı. Ortaya çıkan sonuç gerçekten şaşırtıcı ve heyecan vericiydi. Tabletlerdeki yazılar dünyanın ve insanın nasıl yaratıldığını ve onun ilk olarak ortaya çıktığı yeri ayrıntılı olarak tanımlıyordu. Tabletlerin çözülen dili adeta "Mu" diye haykırıyordu.

Albay Churchward öğrendikleri karşısında büyülenmiş gibiydi. Eğer bu tabletlerde yazılanlar doğruysa dünya tarihi yeni baştan yazılabilirdi. Gerçeğe ulaşmanın tek bir yolu vardı: Yeni kanıtlar toplamak. Churchward da öyle yaptı. Mabedin dışındaki diğer kayıp tabletlerin peşine düştü, fakat herhangi bir kanıt bulamadı.

Churchward araştırmalarını daha da derinleştirdiğinde elde ettiği bulguları, erken dönem Grek, Kaldea, Babil, Sümer, Pers, Mısır ve Hindu medeniyetlerinin Mu uygarlığının uzantıları olduğu biçiminde yorumladı.

Kitapları
  St.Lawrence'ın 1000 Adası arasında Balıkçılık (1894)
  Büyük Oyun ve Kuzeydoğu Maine Balıkçılık Rehberi (1897)
  Kayıp Kıta MU İnsanın Anavatanı (1926)
  Mexico City yakınlarındaki Santiago Ahuizoctla'da William Niven tarafından bulunan Taş tabletlerin kopyaları (1927)
  Altın Çağın Kitapları (1927)
  MU'nun Çocukları (1931)
  Kayıp Kıta MU (1931)
  MU'nun Kutsal Sembolleri (1933)
  MU'nun Kozmik Güçleri (1934)
  MU'nun Kozmik Güçleri İkinci Kitabı (1935)

Ayrıca bakınız
 Mu

Kaynakça

1851 doğumlular
1936 yılında ölenler
İngiliz yazarlar

James Churchward


(12833) Kamenný Újezd, denumire internațională (12833) Kamenny Ujezd, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
12833 Kamenný Újezd este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Kleť de Jana Tichá și Miloš Tichý. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,13 ua, o excentricitate de 0,16 și o înclinație de 2,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 12001-13000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

12833 Kamenný Újezd


Vreme zla (hr.: Vrijeme zla) je trilogija srpskog književnika Dobrice Ćosića, sačinjena od romana Grešnik (1985.), Otpadnik (1986.) i Vernik (1990.). Kronološki, ono je nastavak Ćosićeve tetralogije Vreme smrti, s radnjom koja se odvija od kraja dvadesetih godina 20. stoljeća, do sloma Užičke republike. Ovo djelo nagrađeno je Njegoševom nagradom za 1990. godinu, a 2021. godine po romanu je snimljena televizijska serija.

O djelu

Trilogija obuhvata period od kraja dvadesetih godina 20. stoljeća, do sloma Užičke republike. Likovi ovog romana prvi put su predstavljeni u Korenima, a osim u Vremenu smrti javljaju se i u romanima Deobe i Vreme vlasti.

Trilogija Vreme zla iznosi drugačije promišljanje prijelomnih događaja koji su sredinom 20 stoljeća doveli do građanskog rata i rađanja socijalističke Jugoslavije. Kada je u sto tisuća primjeraka 1985. objavljen njen prvi deo, Grešnik, tadašnja kritika ocijenila ga je kao "antikomunistički pamflet". Romanima Otpadnik 1986. godine i Vernik 1990. godine nastavlja se saga Ćosićeva obitelji Katić s povijesnim ličnostima onoga vremena i uz otvorenu reviziju službene historiografije.

Izvori

Vanjske poveznice
 Grešnik
 Otpadnik

Dobrica Ćosić

Vreme zla


Rafael Urióstegui Soto es un productor de telenovelas que ha trabajado para las cadenas televisivas Televisa, Telemundo y TV Azteca.

Biografía
Rafael Urióstegui comenzó su carrera como gerente de producción en las telenovelas de Carlos Sotomayor. Después como productor asociado realizó muchas telenovelas en los años noventa. Entre ellas se encuentran: Cadenas de amargura en 1991, Valeria y Maximiliano en 1992, Imperio de cristal en 1994 y La mentira en 1998.

Junto con Carlos Sotomayor salió de Televisa en 2001 y fue hasta 2004 cuando es creado como productor ejecutivo en varias telenovelas de Argos Comunicación producidas para Telemundo.

En 2009 comienza a trabajar en Azteca, donde sus primeras producciones en la empresa fueron Mujer comprada, Prófugas del destino y Cielo rojo.

Trayectoria

Productor ejecutivo
Azteca

Unitarios
 1000 formas de amar (2017)
 Mujeres Rompiendo el Silencio (2017)
 Están entre nosotros (2016)

Telenovelas
 Prohibido amar (2013/14)
 Quererte así (2012)
 Cielo rojo (2011)
 Prófugas del destino (2010/11)
 Mujer comprada (2009/10)

Telemundo
 Juego de mentiras (2023)
 Primera parte de Más sabe el diablo (2009/10)
 El juramento (2008)
 Marina (2006/07)
 Gitanas (2004/05)

Productor asociado
Televisa
 El derecho de nacer (2001)
 Infierno en el paraíso (1999)
 La mentira (1998)
 Amada enemiga  (1997)
 No tengo madre (Ya tengo madre, Ya valió madre) (1997)
 The guilt (1996/97) (versión estadounidense de La culpa)
 Forever (1996) (versión estadounidense de Para toda la vida)
 Shadow (1996) (versión estadounidense de La sombra del otro)
 Acapulco bay (1995) (versión estadounidense de Acapulco, cuerpo y alma)
 Empire (1995) (versión estadounidense de Imperio de cristal)
 Imperio de cristal (1994/95)
 Primera parte de El vuelo del águila (1994)
 Capricho (1993)
 Valeria y Maximiliano (1991/92)
 Vida robada (1991)

Gerente de producción
 Cadenas de amargura (1991)
 Ángeles blancos (1990)
 Destino (1990)
 Las grandes aguas (1989)
 Pasión y poder (1988)

Referencias

Enlaces externos

Productores de México
Productores de telenovelas
Nacidos en Málaga

Rafael Urióstegui


ألعاب المتصفح هي ألعاب إلكترونية تمارس عن طريق الحاسوب أو الموبايل من خلال شبكة الإنترنت عبر المتصفحات. تتميز ألعاب المتصفح عن ألعاب الفيديو وألعاب الحاسوب في أنها لا تطلب تنزيل برامج على جهاز العميل المستخدم. بعض هذه الألعاب تعتمد على ملحقات يتم تثبيتها على جهاز المستخدم مثل الفلاش والجافا.

الانتشار
تلقى ألعاب الفلاش انتشارًا واسعًا على صفحات الإنترنت، وتتميز بخفتها وسهولة اللعب فيها وبساطتها وهناك مئات آلاف ألعاب الفلاش المنتشرة على الإنترنت، وتلقي ألعاب الفلاش رواجًا كبيرًا في الأسواق في الفترة الحالية باعتبارها ألعاب للأطفال.
من ناحية أخرى فأن ألعاب المتصفح تمكن المستخدم من لعبها منفردًا أو مع لاعبين آخرين من نفس البلد أو من بلدان أخرى. يمكن للاعبين تشكيل الأحلاف أو العصابات وخوض الحروب أو التعاون مع المجموعة للحصول على نقاط. ألعاب المتصفح لا تحتاج إلى تحميل أو شراء أي تستطيع اللعب بها مباشرة عبر متصفح الويب.
ألعاب المتصفح سريعة الانتشار في الوطن العربي. تعتبر ألمانيا من الدول السباقة في إنتاج ألعاب المتصفح والتي تضم العديد من الشركات المنتجة لألعاب المتصفح.
اللاعبون لألعاب المتصفح يمكنهم متابعة الأخبار الجديدة عن ألعابهم عبر المواقع الرسمية لمنتجي الألعاب والشركات التسويقية الضخمة. لكن يستطيع اللاعبون توفير هذا الجهد عبر مجلات الألعاب الإلكترونية ومجلات أخبار الألعاب التي تكتب عن آخر الألعاب أو تحديثاتها أو تختص بتقديم المعلومات والشروحات عن كيفية اللعب والاختصارات التي تؤدي إلى الربح أو تجميع النقاط.

أماكن تواجد ألعاب المتصفح
في الغالب تتواجد ألعاب المتصفح في ما يسمى موقع ألعاب أو مجلات الألعاب التي تنشر على الإنترنت. مجلة الألعاب غالبًا ما تكون مجانية أي أن القراء ليس عليهم دفع اشتراك شهري أو ما شابه. أي انهم يستطيعون قراءة التحديثات والأخبار عن ألعابهم المفضلة مباشرة ودون تحميل المجلة. هذا النوع من المجلات يستطيع تمويل نفسه عبر الإعلانات أو التعاون مع مطوري الألعاب عبر القيام بالإحصاءات وتقييم الألعاب الأكثر لعبًا وانتشارًا بين قرائها أو عبر الحصول على أجر في حال تسجيل اللاعبين الجدد.

انظر أيضًا
 لعبة إنترنت

المراجع

ألعاب المتصفح
ألعاب فيديو فردية وجماعية
أنواع ألعاب الفيديو
مصطلحات ألعاب فيديو

لعبة متصفح


Keith Ian Giffen (November 30, 1952 – October 9, 2023) was an American comics artist and writer. He was known for his work for DC Comics on their Legion of Super-Heroes and Justice League titles as well as for being the co-creator of Lobo, Rocket Raccoon, and Jaime Reyes.

Biography
Keith Giffen was born in Queens, New York, on November 30, 1952.

His first published work was "The Sword and The Star", a black-and-white text story featured in Marvel Preview #4 (Jan. 1976), with writer Bill Mantlo. Giffen and Mantlo created Rocket Raccoon in Marvel Preview #7 (Summer 1976). Giffen is best known for his long runs illustrating and later writing the Legion of Super-Heroes title in the 1980s and 1990s. Giffen and writer Paul Levitz crafted "The Great Darkness Saga" in Legion of Super-Heroes vol. 2, #290–294 in 1982. In August 1984, a third volume of the Legion of Super-Heroes series was launched by Levitz and Giffen. Giffen plotted and pencilled the fourth volume of the Legion which began in November 1989.

After successfully experimenting with his unorthodox brand of humor in the 1985 Legion of Substitute Heroes Special, Giffen began employing this style in many of his works. He co-created the humorous Justice League International series in 1987 with J. M. DeMatteis and Kevin Maguire. The success of that series led to a spinoff in 1989 titled Justice League Europe also co-written with DeMatteis, and later with Gerard Jones, and featuring art by Bart Sears. The Giffen/DeMatteis team worked on Justice League for five years and closed out their run with the "Breakdowns" storyline in 1991 and 1992.  The two writers and Maguire reunited in 2003 for the Formerly Known as the Justice League miniseries and its 2005 sequel, "I Can't Believe It's Not the Justice League", published in JLA Classified.

Giffen created the alien mercenary character Lobo (with Roger Slifer) as well as the irreverent "want-to-be" hero Ambush Bug. A Doctor Fate series of back-up stories, written by Martin Pasko and drawn by Giffen appeared in The Flash #306 (Feb. 1982) to #313 (Sept. 1982). DC later collected Pasko and Giffen's stories into a three-issue limited series titled The Immortal Dr. Fate (Jan. 1985 – March 1985). He was one of several artists on Wonder Woman #300 (Feb. 1983) and was one of the contributors to the DC Challenge limited series in 1986. Giffen plotted and was breakdown artist for an Aquaman limited series and one-shot special in 1989 with writer Robert Loren Fleming and artist Curt Swan for DC Comics.

Giffen worked on titles owned by several different companies including Woodgod, All Star Comics, Drax the Destroyer, Heckler, Nick Fury's Howling Commandos, Reign of the Zodiac, Suicide Squad, Trencher, T.H.U.N.D.E.R. Agents, and Vext. He was responsible for the English adaptation of the Battle Royale and Ikki Tousen manga, as well as creating "I Luv Halloween" for Tokyopop. He worked for Dark Horse from 1994 to 1995 on their Comics Greatest World/Dark Horse Heroes line, as the writer of two short lived series, Division 13 and co-author, with Lovern Kindzierski, of Agents of Law. For Valiant Comics, Giffen wrote X-O Manowar, Magnus, Robot Fighter, Punx and the final issue of Solar, Man of the Atom.

Giffen took a break from the comic industry for several years, working on storyboards for television and film, including shows such as The Real Ghostbusters and Ed, Edd 'n' Eddy.

Giffen and his Justice League colleagues, J.M. DeMatteis and Kevin Maguire, have applied their humorous brand of storytelling to a title that he had drawn in the 1970s, Marvel Comics' The Defenders. Giffen later confessed concerning his 1970s run, "Back then, I was the kind of moron that I now warn new guys against becoming. ... When I think of Defenders, I think of what could have been if I'd had an ounce of professionalism in my body at that time." The Giffen/DeMatteis/Maguire trio also produced the Metal Men backup feature which appeared in Doom Patrol.

Giffen and DeMatteis  collaborated with artist Joe Abraham on the creator-owned title Hero Squared for Boom! Studios. The two-issue mini-series Planetary Brigade chronicled the adventures of characters originating from this series.

Giffen was the breakdown artist on the DC Comics title 52, a weekly series following in the wake of the Infinite Crisis crossover, written by Geoff Johns, Greg Rucka, Mark Waid and Grant Morrison. He continued in that role with the follow-up weekly series Countdown to Final Crisis. He was the lead writer for Marvel Comics's "Annihilation" event, having written the one-shot prologue, the lead-in stories in Thanos and Drax, the Silver Surfer as well as the main six issue mini-series. He wrote the Star-Lord mini-series for the follow-up story Annihilation: Conquest.

Between 2005 and 2007 he co-created and often authored or co-authored independent comics such as 10, Tag and Hero Squared for Boom! Studios, Zapt! and I Luv Halloween for Tokyopop, Common Foe and Tabula Rasa for Desperado Publishing/Image Comics and Grunts for Arcana. Many of these were co-authored with Shannon Denton.

Giffen co-wrote OMAC with Dan DiDio as part of The New 52 company-wide relaunch until its cancellation with issue #8. In October 2011, he became writer of Green Arrow from issues #4–6. Giffen and Paul Levitz collaborated on the Legion of Super-Heroes for issues #17 and 18 in 2013. Giffen reunited with J. M. DeMatteis on the Justice League 3000 series launched in October 2013. In 2014, he and Jeff Lemire, Dan Jurgens, and Brian Azzarello co-wrote The New 52: Futures End. That same year, Giffen and Dan DiDio reunited on Infinity Man and the Forever People. In 2016, Giffen wrote the scripts for a series about young adult versions of Sugar and Spike, drawn by artist Bilquis Evely and published as one of the series in DC's Legends of Tomorrow anthology. In 2019, he worked with artist Jeff Lemire on an Inferior Five series, one that shared nothing with the original 1960s superhero humor other than the title.

Giffen died from a stroke in Tampa, Florida, on October 9, 2023, at the age of 70.

Artwork
Giffen's art took on many styles over the years. His early work tended towards a heavy influence from Jack Kirby. After an early stint at Marvel, he began doing layouts for artist Wally Wood during the 1976 revival of the Justice Society of America in  All Star Comics.

When he returned to comics after a hiatus, his style was more precise and reminiscent of George Pérez and Jim Starlin, and helped make Legion of Super-Heroes DC's second most popular comic after Pérez's New Teen Titans. It was his work on the Legion that rocketed him to comic book artist fame. He peppered his artwork with in-jokes such as upside down Superman logos, hidden Marvel characters, eyeball creatures, and scrawled humorous messages on signs in the background of his panels in the alternate futuristic alphabet Interlac.

As Giffen's style loosened up, he found himself drawn to the work of José Muñoz (see Controversy). Soon thereafter he developed a scratchier, more impressionistic style, using a highly stylized method of drawing directly with ink, on titles such as Trencher, Lobo Infanticide and Images Of Shadowhawk.

After his lengthy sabbatical from comics work, Giffen returned with a style influenced by his Justice League artist Kevin Maguire that was midway between the tight, controlled pencils of his early Legion days and the freer but less anatomically realistic style he had later adopted.

Writing
For many years, Giffen plotted and did the panel-to-panel break-downs for stories he drew, but did not write the final script. He relied on others such as Robert Loren Fleming and Tom and Mary Bierbaum to supply captions and dialogue, even when he was the main creative force behind the book.  He co-wrote the Freak Force series with Erik Larsen and co-wrote two SuperPatriot mini-series. Beginning with Trencher, Giffen started writing comics fully by himself, although he still collaborates when the project calls for it.

Giffen was known for having an unorthodox writing style, often using characters in ways not seen before . His dialogue is usually characterized by a biting wit that is seen as much less zany than dialogue provided by longtime collaborators DeMatteis and Robert Loren Fleming .  He is known for his humorous takes on existing characters, often focusing on their personality clashes . He  has a tendency to poke fun at trends in comic books or character archetypes. His Ambush Bug miniseries is especially noted  for its in-jokes such as  the Villain, Cheeks the Toy Wonder, and the use of DC editor Julius Schwartz as a character.

Giffen was also known for sudden plot twists and abrupt often tragic turns of fate. During his late 1980s-early 1990s run on the Legion of Super-Heroes, light comical issues were often followed by darker ones where popular characters were maimed or killed.

Work from 2007 included writing The Programme #3, Dreamwar a DC/Wildstorm crossover and Reign in Hell, an eight-issue limited series, with artists Tom Derenick and Bill Sienkiewicz, about various DC Comics magical characters in Hell. On February 7, 2009, it was announced at the New York Comic Con that he would be spearheading a revival of Doom Patrol, a title which he has long said he wanted to write. He finished Grant Morrison's run on The Authority and writing a Magog ongoing series. Giffen co-wrote the 26-issue biweekly Justice League: Generation Lost with Judd Winick, which saw the return of Justice League International, and wrote an arc of Booster Gold with DeMatteis and artist Chris Batista. In 2011 and 2012, he co-wrote and drew OMAC with Dan DiDio for eight issues before its cancellation. DC announced in October 2011 that Giffen would be co-writing Superman vol. 3 with Dan Jurgens and their first issue was #7 (cover dated May 2012).

Controversy
In February 1986 writer Mark Burbey published "The Trouble with Keith Giffen" in The Comics Journal, an examination of then-recent dramatic changes in Giffen's drawing style. The article pointed out that Giffen had changed from a slick, clean Jim Starlin-esque  style to an avant garde, heavily inked one. The article displayed several panels side by side to illustrate the magazine's allegation that Giffen was copying, or "swiping" the work of Argentinian cartoonist José Antonio Muñoz.

Giffen alluded to the controversy by drawing Ambush Bug with the Peanuts character Snoopy in Son of Ambush Bug #5 (Nov. 1986). Giffen's frequent collaborator Robert Loren Fleming wrote the dialogue for the scene. The controversy continued, however, when Giffen was accused of swiping Muñoz again in a 1988 story in the anthology Taboo.

At that point in his career, Giffen was one of the most popular comic book artists in the industry. The ensuing controversy hurt Giffen's reputation. Giffen returned to drawing full-time two years later while continuing to plot the Justice League and its numerous spin-offs. This period also marked Ambush Bug's demise as a popular major character at DC. According to Giffen, however, this change had more to do with editorial discomfort with the series' humorous approach to the DC Universe: "DC was just too uncomfortable with the (admittedly nicely selling) bully pulpit they'd provided the loose cannons on the creative team".

Giffen acknowledged Muñoz's influence, and in 2000 referred to the controversy this way:

Awards
Keith Giffen received an Inkpot Award in 1991.

Bibliography
As artist unless otherwise noted.

Dark Horse Comics
 Agents of Law #1–6 (plotter) (1995)

DC Comics

 52 #1–52 (layout artist) (2006–2007)
 52 Aftermath: The Four Horsemen #1–6 (writer) (2007–2008)
 9-11: The World's Finest Comic Book Writers & Artists Tell Stories to Remember, Volume Two (writer) (2002)
 Action Comics #560, 563, 565, 577, 579, 646 (plotter/penciller) (1984–1989)
 All Star Comics #60–63 (1976)
 All-Star Squadron Annual #3 (1984)
 Ambush Bug #1–4 (plotter/penciller) (1985)
 Ambush Bug Nothing Special #1 (plotter/penciller) (1992)
 Ambush Bug Stocking Stuffer #1 (plotter/penciller) (1986)
 Ambush Bug: Year None #1–5, #7 (plotter/penciller) (2008–2009)
 Amethyst vol. 2 #13–16 (plotter) (1986)
 Amethyst vol. 3 #1–4 (plotter) (1987–1988)
 Amethyst Special #1 (plotter) (1986)
 Aquaman vol. 3 #1–5 (plotter) (1989)
 Aquaman Special #1 (plotter) (1989)
 Atari Force #12, 20 (writer/penciller); #13 (1984–1985)
 The Authority/Lobo: Jingle Hell #1 (plotter) (2004)
 The Authority/Lobo: Spring Break Massacre #1 (plotter) (2005)
 Batman Black and White vol. 2 #5 (writer) (2014)
 Batman: Legends of the Dark Knight Annual #1 (1991)
 Blue Beetle vol. 2 #1–10, 19 (writer) (2006–2007)
 Blue Beetle vol. 3 #0 (plotter) (2012)
 Blue Devil #8 (1985)
 Book of Fate #1–8, 11 (writer); #9–10, 12 (plotter/penciller) (1997–1998)
 Booster Gold vol. 2 #20, 32–43 (writer) (2009–2011)
 Challengers of the Unknown #83–87 (1977–1978)
 Claw the Unconquered #8–12 (1976–1978)
 Convergence Justice League International #2 (plotter) (2015)
 Convergence Supergirl: Matrix #1–2 (writer) (2015)
 Countdown/Countdown to Final Crisis #1–51 (layout artist) (2007–2008)
 Cosmic Boy #1–4 (1986–1987)
 DC Challenge #11 (1986)
 DC Comics Presents #52, 59, 81 (plotter/penciller); 88 (1982–1985)
 DC Comics Presents: Superman #1 (plotter/penciller) (2004)
 DC First: Superman/Lobo #1 (writer) (2002)
 DC Retroactive: JLA – The '90s #1 (writer) (2011)
 DC Science Fiction Graphic Novel #1 (1985)
 DC Universe: Legacies #6 (2010)
 DC Universe Presents #0 (2012)
 DC Universe Vs. Masters of the Universe''' #1–6 (writer) (2013–2014)
 DC/Wildstorm: DreamWar #1–6 (writer) (2008)
 Demon vol. 3 #25 (plotter) (1992)
 Doctor Fate #1–4 (1987)
 Doom Patrol vol. 4 #1–22 (writer) (2009–2011)
 Eclipso #1–7 (plotter) (1992–1993)
 Eclipso: The Darkness Within #1 (plotter) (1992)
 The Flash #306–313 (1982)
 Formerly Known as the Justice League #1–6 (writer) (2003–2004)
 The Fury of Firestorm Annual #4 (1986)
 Ghosts #104, 106, 111 (1981–1982)
 G.I. Combat #267 (1984)
 Green Arrow vol. 4 #4–6 (writer) (2012)
 Green Lantern Annual #8 (writer) (1999)
 Green Lantern New Guardians Annual #1 (writer) (2013)
 Green Lantern: Emerald Dawn #1–6 (plotter) (1989–1990)
 Green Lantern: Emerald Dawn II #1–6 (plotter) (1991)
 He-Man and the Masters of the Universe #1–6 (writer) (2012–2013)
 He-Man and the Masters of the Universe vol. 2 #1–6 (writer) (2013)
 Heckler #1–6 (plotter/penciller) (1992–1993)
 Heroes Against Hunger #1 (1986)
 Hex #15–18 (1986–1987)
 House of Mystery #284, 301 (1980–1982)
 Infinity-Man and the Forever People #1, 4, 9 (writer/penciller); #2–3, 5–7 (writer) (2014–2015)
 Infinity Man and the Forever People: Futures End #1 (writer) (2014)
 Invasion #1–3 (plotter/penciller) (1988–1989)
 JLA 80-Page Giant #1 (writer) (1998)
 JLA: Classified #4–9 (writer) (2005)
 Joker's Asylum II: Mad Hatter #1 (2010)
 JSA #33 (2002)
 Justice League/Justice League International/Justice League America #1–60, Annual #1–5 (plotter) (1987–1992)
 Justice League 3000 #1–15 (plotter) (2014–2015)
 Justice League 3001 #2 (plotter) (2015)
 Justice League Adventures #32 (writer) (2004)
 Justice League Europe #1–35, Annual #1–2 (plotter) (1989–1992)
 Justice League Quarterly #1–3 (plotter) (1990–1991)
 Justice League Special #1 (plotter) (1990)
 Justice League Unlimited #43 (writer) (2008)
 Justice League: Generation Lost #1–6 (plotter/layout artist) (2010)
 Justice Society of America Annual #2 (writer) (2010)
 Kamandi, the Last Boy on Earth #44–47 (1976)
 Kobra #3 (1976)
 L.E.G.I.O.N. '89/L.E.G.I.O.N. '90/L.E.G.I.O.N. '91 #1–12 (plotter); #28 (plotter/penciller) (1989–1991)
 Larfleeze #1–12 (plotter) (2013–2014)
 Legion #31 (2004)
 Legion of Substitute Heroes Special #1 (1985)
 Legion of Super-Heroes vol. 2 #285–293, 296, Annual #1; #294–295, #297–313, Annual #2–3 (plotter) (1982–1984)
 Legion of Super-Heroes vol. 3 #1–2, 50–55, 57–63 (plotter/penciller); #3–5 (plotter); #11, 20, 45, Annual #1–2 (1984–1989)
 Legion of Super-Heroes vol. 4 #1–24 (plotter/penciller); #26–27, 29–32, 34–36, 38 (plotter); #39, #1,000,000 (1989–1998)
 Legion of Super-Heroes vol. 6 #17–18, Annual #1 (2013)
 Legionnaires Three #1–4 (plotter) (1986)
 Lobo #1–4 (plotter) (1990–1991)
 Lobo vol. 2 #58 (plotter/penciller) (1999)
 Lobo Convention Special #1 (plotter) (1993)
 Lobo Paramilitary Christmas Special #1 (plotter) (1992)
 Lobo Unbound #1–6 (plotter) (2003–2004)
 Lobo's Back #1–4 (plotter) (1992)
 Lobo: Blazing Chain of Love #1 (plotter) (1992)
 Lobo: Death and Taxes #1–4 (plotter) (1996)
 Lobo: Infanticide #1–4 (plotter/artist) (1992–1993)
 Looney Tunes #83 (writer) (2001)
 Lovecraft GN (writer) (2004)
 Magog #1–10 (writer) (2009–2010)
 Masters of the Universe: Origin of Hordak #1 (writer/penciller) (2013)
 Mister Miracle vol. 2 #6, 20 (plotter) (1989–1990)
 The New 52: Futures End #0, 1–48 (writer) (2014–2015)
 The New Adventures of Superboy #50 (1984)
 New Gods vol. 4 #9 (1996)
 O.M.A.C. #1–8 (2011–2012)
 Omega Men #1–6, 37, Annual #2 (1983–1986)
 Outsiders vol. 4 #34, 38–39 (plotter/penciller) (2011)
 Power Company Josiah Power #1 (2002)
 Ragman vol. 2 #1–8 (plotter) (1991–1992)
 Reign in Hell #1–8 (writer) (2008–2009)
 Reign of the Zodiac #1–8 (writer) (2003–2004)
 Secret Origins vol. 2 #18, 48 (plotter/penciller); #32, 34–35 (plotter); #44 (1987–1990)
 Showcase '93 #12 (plotter) (1993)
 Son of Ambush Bug #1–6 (plotter/penciller) (1986)
 Starcraft #1 (plotter) (2009)
 Starman #35 (plotter) (1991)
 Suicide Squad vol. 2 #1–12 (writer) (2001–2002)
 Suicide Squad Annual #1 (1988)
 Superman vol. 3 #6–9 (writer) (2012)
 Superman: The Man of Steel #15 (1992)
 Tales of the Legion of Super-Heroes #314–317 (plotter) (1984)
 Tattered Banners #1–2 (writer) (1998)
 The Unexpected #219, 222 (1982)
 Vext #1–6 (writer) (1999)
 Weird War Tales #124 (1983)
 Who's Who in the Legion of Super-Heroes #3, 5 (1988)
 Wonder Woman #300 (1983)
 World's Finest Comics #322 (1985)

DC Comics and Marvel Comics
 Thorion of the New Asgods #1 (writer) (1997)

WildStorm
 The Authority: The Lost Year #3 -12 (writer) (2010)
 Midnighter #10–20 (writer) (2007–2008)
 Threshold #1–8 (writer) (2013)
 Wetworks vol. 2 #13–15 (writer) (2007–2008)
 Worldstorm #2 (writer) (2007)

First Comics
 Nexus #23 (1986)

Image Comics
 Badrock & Company #1 (writer) (1994)
 Bloodstrike #4–7 (plotter) (1993–1994)
 Freak Force #1–5 (plotter) (1993–1994)
 Phantom Force #2 (1994)
 SuperPatriot #1–4 (plotter) (1993)
 Trencher #1–4 (writer/artist) (1993)

Marvel Comics

 Amazing Adventures #35, 38 (1976)
 Annihilation #1–6 (writer) (2006–2007)
 Annihilation Prologue #1 (writer) (2006)
 Annihilation: Conquest –Star-Lord #1–4 (writer) (2007)
 Annihilation: Heralds of Galactus #2  (writer) (2007)
 Annihilation: Silver Surfer #1–4 (writer) (2006)
 Beast #1–3 (writer) (1997)
 Captain Marvel vol. 5 #25 (2004)
 Daredevil #247 (1987)
 Deadly Hands of Kung Fu #22, 23 (1976)
 The Defenders #42–54 (1976–1977)
 Defenders vol. 3 #1–5 (plotter) (2005–2006)
 Drax the Destroyer #1–4 (writer) (2005–2006)
 Excalibur #105 (writer) (1997)
 Fantastic Four: The World's Greatest Comics Magazine #1–6 (2001)
 Gladiator/Supreme #1 (writer) (1997)
 Iron Man #114 (1978)
 Justice #9–11 (1987)
 King-Size Spider-Man Summer Special #1 (writer) (2008)
 Marvel Comics Presents #172–175 (1995)
 Marvel Monsters: Where Monsters Dwell #1 (writer/penciller) (2005)
 Marvel Premiere #31, 44 (1976–1978)
 Marvel Preview #7 (1976)
 Marvel Romance Redux: But I Thought He Loved Me #1 (writer) (2006)
 Marvel Romance Redux: Love Is a Four-Letter Word #1 (writer) (2006)
 Marvel Westerns: Two-Gun Kid #1 (writer) (2006)
 Micronauts #36–37 (1981–1982)
 Nick Fury's Howling Commandos #1–6 (writer) (2005–2006)
 Nightmask #8 (1987)
 Prime vol. 2 #11–13 (writer) (1996)
 Shadows & Light #3 (writer/penciller) (1998)
 The Spectacular Spider-Man #120 (1986)
 Star Brand #9 (1987)
 Super-Villain Team-Up #8, 13 (1976–1977)
 Thanos #7–12 (writer) (2004)
 Webspinners: Tales of Spider-Man #4–5 (1999)

Epic Comics
 Video Jack #1–6 (1987–1988)

Valiant Comics
 Magnus, Robot Fighter #55–64 (writer) (1995–1996)
 Punx #1–3 (writer/penciller) (1995–1996)
 Solar, Man of the Atom #60 (writer) (1996)
 X-O Manowar #60–65 (writer) (1996)

Screenwriting
 The Real Ghostbusters (1987)
 Ed, Edd n Eddy (2005–2006)
 Hi Hi Puffy AmiYumi (2006)

References

External links

 Keith Giffen: Articles  on Ouroboros World (Spanish)
 Keith Giffen at the Lambiek Comiclopedia
 Keith Giffen at Mike's Amazing World of Comics
 Keith Giffen at the Unofficial Handbook of Marvel Comics Creators

"Over Fifty Comic Book Creators, Sharing Memories Of Keith Giffen" from Bleeding Cool''

1952 births
2023 deaths
American comics artists
American comics writers
American storyboard artists
Inkpot Award winners
DC Comics people
Marvel Comics writers
Writers from Queens, New York
Artists from New York City
20th-century American artists
20th-century American male writers
21st-century American artists
21st-century American male writers
Lobo (DC Comics)

Keith Giffen


Atopochara, monotipski rod parožina nekada klasificiran u vlastitu porodicu Atopocharaceae, danas potporodica (Atopocharoideae) porodice Clavatoraceae, dio reda Charales. Jedina vrsta je fosil Atopochara trivolvis pronađen u Mađarskoj.

Pod nekim izvorima Atopochara pripada u zelene alge

Izvori

Charophyceae

Atopochara


Husnesfjorden er en del af Hardangerfjorden i Vestland fylke i Norge. Fjorden ligger øst for øen Stord, nord for Halsnøya og Husnes i Kvinnherad og syd for Huglo og Tysnes. Fjorden er en fortsættelse af Halsnøyfjorden og går videre 18 kilometer  mod nordøst  som Kvinnheradsfjorden.

Husnesfjorden har indløb mellem Hysstadøerne ved Leirvik på Stord i vest og Halsnøy Kloster i øst. Herifra følger den kommunegrænsen mellem Stord og Kvinnherad mod nordøst på sydsiden af Huglo. På vestsiden går Langenuen mod nord til Selbjørnsfjorden mellem Stord og Tysnes. Nord for Halsnøya ligger landsbyen Sunde på fastlandet. Her går der færge over til Ranavik på Halsnøy og videre til Skjersholmane på Stord. Nord for Sunde ligger landsbyen Husnes, som fjorden har fået navn efter. Fjorden fortsætter mod nord til Herøysund hvor Kvinnheradsfjorden starter.

Nordøst for Huglo, som hører til Stord kommune, ligger Skorpo i Tysnes kommune. Fra Skorpo og mod nordøst ligger der flere øer. Først kommer Flornes, som er en del af Tysnesøya, så Seløya, Midtøya og Ånuglo, som er den østlige grænse for indløbet til Kvinnheradsfjorden.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Vestland
Stord
Kvinnherad
Tysnes

Husnesfjorden


Nicolas Dulac (né le  à Roanne) est un coureur cycliste français, ancien professionnel au sein de l'équipe RAGT Semences.

Biographie

Palmarès
 2000
  du Tour de la Vallée de la Trambouze
 2002
 a étape du Tour des Alpes de Haute-Provence
  du Tour du Béarn
  du Tour des Alpes de Haute-Provence
 2003
  du Tour de Savoie
  du Tour de Savoie
 2004
 Grand Prix de Cours-la-Ville
  du Tour des Pays de Savoie
  des Boucles du Sud Ardèche
 2006
  du Grand Prix de Saint-Symphorien-sur-Coise

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Coureur cycliste français
Naissance en mai 1982
Naissance à Roanne

Nicolas Dulac


Patrick Hart Cash (born 27 May 1965) is an Australian former professional tennis player and coach. He reached a career-high ATP singles ranking of world No. 4 in May 1988 and a career-high ATP doubles ranking of world No. 6 in August 1988. Upon winning the 1987 singles title at Wimbledon, Cash climbed into the stands to celebrate, starting a tradition that has continued ever since.

Early life
Cash is the son of Pat Cash Sr., who played for the Hawthorn Football Club in the 1950s.

Career

Junior years
Cash came to the tennis world's attention as a prominent and promising junior player in the early 1980s. He was awarded a scholarship at the Australian Institute of Sport. He was ranked the No. 1 junior player in the world in 1981.

In June 1982, Cash won the junior doubles title at the French Open partnering John Frawley. In July he won the junior singles title at Wimbledon, and while partnering Frawley, he also won the junior doubles title at the same tournament. In September, he won the junior singles title at the US Open, and while partnering Frawley, he was also the runner-up of the junior doubles at the same tournament.

Professional years
Cash turned professional in late 1982 and won his first top-level singles title that year in Melbourne.

In 1983, Cash became the youngest player to play in a Davis Cup final. He won the decisive singles rubber against Joakim Nyström as Australia defeated Sweden 3–2 to claim the cup.

In 1984, Cash reached the singles semifinals at both Wimbledon and the US Open. He lost in three sets in the Wimbledon semifinals to John McEnroe and was defeated in the semifinals at the US Open by Ivan Lendl, who won their match in a fifth-set tiebreaker. This day is regarded as one of the greatest days in US Open history because it featured the three set thriller women's final Chris Evert vs Martina Navratilova and a John McEnroe vs Jimmy Connors five set marathon semifinal – creating the day now known as 'Super Saturday'. Cash finished the year in top 10 for the first time.

Cash was the runner-up in the doubles competition at Wimbledon in both 1984 with Paul McNamee and 1985 with John Fitzgerald.

In 1986, he helped Australia regain the Davis Cup with a 3–2 victory over Sweden. Cash again won the decisive singles rubber, recovering from two sets down against Mikael Pernfors. Just prior to Wimbledon in 1986, Cash had an emergency appendix operation. He reached the quarterfinals of the competition, and during the championship he started the now common tradition of throwing wristbands and headbands into the crowd.

1987 was a particularly strong year for Cash. He reached five singles finals, of which two were Grand Slam finals. Cash reached his first Grand Slam singles final at the Australian Open, where he lost in five sets to Stefan Edberg. This was the last Australian Open played at Kooyong on a grass court.
The crowning moment of Cash's career came in 1987 at Wimbledon. Having already beaten Marcel Freeman, Paul McNamee, Michiel Schapers, Guy Forget, Mats Wilander in the quarterfinals and Jimmy Connors in the semifinals, Cash defeated the world No. 1, Ivan Lendl, in the final in straight sets. Cash sealed the victory by climbing into the stands and up to the player's box at Centre Court, where he celebrated with his family, girlfriend, and coach, Ian Barclay. He thus started a Wimbledon tradition that has been followed by many other champions at Wimbledon and other Grand Slam tournaments since. He only dropped one set during the entire tournament. He finished the year ranked at No. 7.

In 1988, Cash reached the Australian Open final for the second consecutive year and faced another Swede, Mats Wilander. It was the first men's singles final played at the new Melbourne Park venue on hard court, and Wilander won in a four-and-a-half-hour encounter, taking the fifth set 8–6. It was the first Grand Slam final in history to be played indoors after rain delays forced the closing of the roof midway through the match. Cash also reached his career-high ranking of world No. 4 in May.

Coming in as the defending champion in 1988 at Wimbledon, Cash was seeded fourth and only dropped two sets (both during the second round) en route to quarterfinal, but his run came to an end when he lost to sixth seed and eventual runner-up Boris Becker. It was the last time he reached the quarterfinals at a Grand Slam tournament in singles. 1988 was the last time Cash ended the year in the top 20, finishing the year ranked 20th, after having been ranked inside the top 10 from the start of the year until 21 November.

In April 1989, Cash ruptured his Achilles tendon at the Japan Open and was out of action until March 1990.

Cash played in his third Davis Cup final in 1990. This time, Australia lost 2–3 to the United States.

Cash continued to play on the circuit on-and-off through the mid-1990s. A series of back to back injuries to his Achilles tendon, knees, and back prevented him from recapturing his best form after winning Wimbledon in 1987. He won his last top-level singles title in April 1990 at the Hong Kong Open. His last doubles title came in 1996 at the U.S. Men's Clay Court Championships with Pat Rafter.

Cash established a reputation on the tour as a hard-fighting serve-and-volleyer and for wearing his trademark black-and-white checked headband and his cross earring. For most of his career, Cash was coached by Melbourne-born tennis coach Ian Barclay.

Post-retirement

Since his retirement from the tour in 1997, Cash has resided mainly in London. He is the host of CNN's tennis-focused magazine show Open Court, and has also worked as a TV co-commentator, primarily for the BBC. Cash continues to be a draw card on both the ATP and Champions Cup legends tours. He won the Hall of Fame event in Newport Rhode Island in 2008 and 2009. He has coached top players including Greg Rusedski and Mark Philippoussis.

Cash opened a tennis academy on the Gold Coast of Australia and is also opening academies in Ko Samui, Thailand and in the Caribbean St Vincent, St Lucia and Dominican Republic.

Cash was inducted into the Sport Australia Hall of Fame in 2005.

Cash won the over-45s Wimbledon doubles title with fellow Australian Mark Woodforde in 2010, 2011, 2012 and 2013. In November 2014, he played in the inaugural Champions Tennis League in India.

In 2022, Cash appeared on the third British series of The Masked Singer masked as "Bagpipes". He was fourth to be unmasked.

Personal life
In his early twenties, Cash had two children with his then-girlfriend, Norwegian model Anne-Britt Kristiansen. They have a son and a daughter. From 1990 through 2002 Cash was married to Brazilian Emily Bendit. They have twin boys.  In 2010, Cash became a grandfather at age 44 when his daughter gave birth to a daughter.

Cash was criticised for stating in an August 2021 interview with The Conservative Woman, broadcast online, that he had been taking Ivermectin for more than 15 months, claiming that "I'm living proof that I have been in the worst areas everywhere around the world and I haven't come close to getting COVID", despite the lack of evidence for the safety or efficacy of the drug for such measures. Cash and former American surfer Kelly Slater were labelled "cookers" (conspiracy theorists) after they exchanged views on Twitter about the concept of the 15-minute city in February 2023.

Grand Slam finals

Singles: 3 (1 title, 2 runner-ups)

Doubles (2 runner-ups)

ATP career finals

Singles: 11 (6 titles, 5 runner-ups)

Doubles (11 titles, 6 runner-ups)

Junior Grand Slam finals

Boys' singles: 3 (2–1)

Performance timelines

Singles
Walkovers are neither official wins nor official losses.

Top 10 wins

Senior Tour titles
 2000 – London Masters, U.K. (Blackrock Tour of Champions)
 2001 – Graz, Austria (Blackrock Tour of Champions)

References

External links

 Official Pat Cash website

 Pat Cash at the ATP Champions Tour

1965 births
Living people
Australian expatriate sportspeople in England
Australian male tennis players
Australian people of American descent
Australian people of Irish descent
British sports broadcasters
French Open junior champions
Hopman Cup competitors
Olympic tennis players for Australia
Tennis players from Melbourne
Australian tennis commentators
Tennis players at the 1984 Summer Olympics
US Open (tennis) junior champions
Wimbledon champions
Wimbledon junior champions
Australian Institute of Sport tennis players
Grand Slam (tennis) champions in men's singles
Sport Australia Hall of Fame inductees
Grand Slam (tennis) champions in boys' singles
Grand Slam (tennis) champions in boys' doubles
People educated at Marcellin College, Bulleen
Australian tennis coaches
Sportsmen from Victoria (state)

Pat Cash


Yuji Yokoyama (født 6. juli 1969) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kashiwa Reysol, Avispa Fukuoka og Omiya Ardija.

Han har tidligere trænet Blaublitz Akita, Tochigi SC og AC Nagano Parceiro.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Yuji Yokoyama


The Pulitzer Prizes for 2004 were announced on April 5, 2004.

The Los Angeles Times won five journalism awards, the most that the newspaper has ever won in a single year and second only to The New York Times in 2002 for the most won in a year by any paper.

Journalism awards

 Beat Reporting:
Daniel Golden, The Wall Street Journal, for his compelling and meticulously documented stories on admission preferences given to the children of alumni and donors at American universities.
 Breaking News Reporting:
Staff of the Los Angeles Times, for its compelling and comprehensive coverage of the massive wildfires that imperiled a populated region of southern California.
 Breaking News Photography:
David Leeson and Cheryl Diaz Meyer, The Dallas Morning News, for their eloquent photographs depicting both the violence and poignancy of the war with Iraq.
 Commentary:
Leonard Pitts Jr., The Miami Herald, for his fresh, vibrant columns that spoke, with both passion and compassion, to ordinary people on often divisive issues.
 Criticism:
Dan Neil, Los Angeles Times, for his one-of-a-kind reviews of automobiles, blending technical expertise with offbeat humor and astute cultural observations.
 Editorial Cartooning:
Matt Davies, Journal News, for his piercing cartoons on an array of topics, drawn with a fresh, original style.
 Editorial Writing:
William Stall, Los Angeles Times, for his incisive editorials that analyzed California's troubled state government, prescribed remedies and served as a model for addressing complex state issues.
 Explanatory Reporting:
Kevin Helliker and Thomas M. Burton, The Wall Street Journal, for their groundbreaking examination of aneurysms, an often overlooked medical condition that kills thousands of Americans each year.
 Feature Photography:
Carolyn Cole, Los Angeles Times, for her cohesive, behind-the-scenes look at the effects of civil war in Liberia, with special attention to innocent citizens caught in the conflict.
 Feature Writing:
not awarded
 International Reporting:
Anthony Shadid, The Washington Post, for his extraordinary ability to capture, at personal peril, the voices and emotions of Iraqis as their country was invaded, their leader toppled and their way of life upended.
 Investigative Reporting:
Michael D. Sallah, Mitch Weiss and Joe Mahr of The Blade, for their powerful series on atrocities by Tiger Force, an elite U.S. Army platoon, during the Vietnam War.
 National Reporting:
Staff of the Los Angeles Times, for its engrossing examination of the tactics that have made Wal-Mart the largest company in the world with cascading effects across American towns and developing countries.
 Public Service:
The New York Times, for the work of David Barstow and Lowell Bergman that relentlessly examined death and injury among American workers and exposed employers who break basic safety rules. (This was moved by the board from the Investigative Reporting category, where it was also entered.)

Letters awards
 Biography or Autobiography:
Khrushchev: The Man and His Era by William Taubman (W.W. Norton)
 Fiction:
 The Known World by Edward P. Jones (Amistad/HarperCollins)
 General Non-Fiction:
Gulag: A History by Anne Applebaum (Doubleday)
 History:
A Nation Under Our Feet by Steven Hahn (The Belknap Press of Harvard University Press)
 Poetry:
Walking to Martha's Vineyard by Franz Wright (Alfred A. Knopf)

Arts awards
 Drama: I Am My Own Wife by Doug Wright (Faber and Faber)
 Music: Tempest Fantasy by Paul Moravec (Subito Music)

References

External links

 "Sketches of the Winners". The New York Times. April 6, 2004.

Pulitzer Prize
Pulitzer Prize
Pulitzer Prize
Pulitzer Prizes by year

2004 Pulitzer Prize


Cuptoare se poate referi la:

 Cuptoare (Cornea), Caraș-Severin
 Cuptoare (Reșița), Caraș-Severin

Cuptoare


An Navia barbellata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lyman Bradford Smith. An Navia barbellata in nahilalakip ha genus nga Navia, ngan familia nga Bromeliaceae.

Mabibilngan ini ha Guyana. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Navia

Navia barbellata


Turčianky este o comună slovacă, aflată în districtul Partizánske din regiunea Trenčín. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 148 de locuitori.

Istoric
Localitatea Turčianky este atestată documentar din 1293.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Turčianky


Öncelikle bir insanın öldüğünü gösteren patolojik belirtiler şunlardır:
 Vücut sıcaklığının düşmesi (algor mortis),
 Ölü morluğu (livor mortis) ve
 Ölü sertliği (rigor mortis)dir.

Ayrıca bakınız
 Ölüm belirtileri

Ölüm

Patolojik ölüm


Yazılım, değişik ve çeşitli görevler yapma amaçlı tasarlanmış elektronik aygıtların birbirleriyle haberleşebilmesini ve uyumunu sağlayarak görevlerini ya da kullanılabilirliklerini geliştirmeye yarayan makine komutlarıdır.

Yazılım, elektronik aygıtların belirli bir işi yapmasını sağlayan programların tümüne verilen isimdir. Bir başka deyişle, var olan bir problemi çözmek amacıyla bilgisayar dili kullanılarak oluşturulmuş anlamlı anlatımlar bütünüdür. Yazılım için çeşitli diller mevcuttur. Bunlardan bazıları Pascal, C++ ve Java'dır.

Bilgisayar yazılım türleri
Bilgisayar yazılımları genel olarak üç ana grupta incelenebilir.

Sistem yazılımları
Bilgisayarın kendisinin işletilmesini sağlayan, işletim sistemi, derleyiciler (compilers) (Yazılım programında, yazılan programı makine diline çeviren program), çeşitli donatılar (facility) gibi yazılımlardır.

Çekirdek(kernel) işletim sisteminin en temel parçasıdır. Burada çekirdek ile ilgili farklı yaklaşımlar olduğunu yani yazılım karar verme ve Programlama paradigması mevcut olsa da bir işletim sistemi çekirdeğinin esas görevi Bilgisayar Donanımı ile kullanıcıya ve kullanıcıya yazılım veya donanım üreten üreticilere Arayüz oluşturmak ve kaynakların yönetilmesi ile ilgili birimleri idare etmektir.

Uygulama yazılımları

Bu kullanıcıların işlerine çözüm sağlayan örneğin çek, senet, stok kontrol, bordro, kütüphane kayıtlarını tutan programlar, bankalardaki müşterilerin para hesaplarını tutan programlar gibi yazılımlardır.

Bütün sistem programları içinde en temel yazılım işletim sistemidir ki, bilgisayarın bütün donanım ve yazılım kaynaklarını kontrol ettiği gibi, kullanıcılara ait uygulama yazılımlarının da çalıştırılmalarını ve denetlenmelerini sağlar.

Çevirici yazılımlar
Herhangi bir dilde yazılan programı makine diline çeviren yazılımlardır.

Yazılım çeşitleri

Sistem yazılımları
Sistem yazılımları bilgisayar kullanımı için gerekli ana fonksiyonları sağlar ve bilgisayar donanımına ve sistemin yürütülmesine yardımcı olur. Şu kombinasyonları içerir:

 Aygıt sürücüleri
 İşletim sistemleri
 Sunucular
 Hizmet programları
 Pencere sistemleri

Sistem yazılımı çeşitli bağımsız donanım bileşenlerinin uyum içinde çalışmalarından sorumludur.

Sistem yazılımı bilgisayar donanımının işletilmesi ve uygulama yazılımının çalıştırılması için bir platform sağlamak için tasarlanmış bir bilgisayar yazılımıdır.

En temel sistem yazılımı türleri şunlardır:

 Bilgisayar BIOS'u ve aygıt yazılımı: Bilgisayara bağlı veya bilgisayar içindeki donanımı çalıştırmak ve kontrol etmek için gereken temel işlevselliği sağlar.
 İşletim sistemi (önde gelen örnekler; Microsoft Windows, Mac OS X ve Linux olmak üzere): Bilgisayar parçalarının; hafıza ile diskler arasında veri alışverişi veya monitöre görüntü sağlamak gibi görevleri uygulayarak birlikte çalışmasına olanak sağlar. Ayrıca üst düzey sistem yazılımı ve uygulama yazılımlarının çalıştırılması için bir platform oluşturur.
 Yardımcı yazılım: Bilgisayarın analiz edilmesine, yapılandırılmasına, yönetilmesine ve optimize edilmesine yardımcı olur.

Ayrıca sistem yazılımı terimi, bazı yayınlarda yazılım geliştirme araçlarını tanımlamak için de kullanılır.
Bilgisayar alıcıları nadiren sahip olduğu işletim sistemini öncelikli olarak dikkate alarak bir bilgisayar alırlar. Fakat cep telefonu gibi aygıtları satın alan kişiler için bu durumun tersi geçerli olabilir. Çünkü iPhone örneğinde olduğu gibi bu tür aygıtların sistem yazılımlarının, son kullanıcı tarafından değiştirilmesi oldukça zordur. Ayrıca sistem yazılımı genellikle dahili ya da önceden yüklenmiş şekilde, yararlı ve hatta gerekli bir altyapı kodu olarak görev yapar.
Sistem yazılımının dışında, kullanıcıların dokümanlar oluşturmasına, oyun oynamasına, müzik dinlemesine ya da İnternet'te gezinmesine olanak sağlayan yazılımlara uygulama yazılımı denir.

Kaynakça

Yazılım


بحيرة غار الملح بحيرة ساحلية تقع شمال البلاد التونسية، وتبلغ مساحتها 10168 هكتارا وهي تتبع إداريا ولايتي بنزرت وأريانة. ويحاذي قسمها الأكبر البحر الأبيض المتوسط. وهي من السباخ القليلة المرتبطة مباشرة بالبحر. ترتادها أنواع عديدة من الطيور المائية فضلا عن الأسماك.

مراجع

غار الملح
بحيرات شاطئة
مواقع رامسار في تونس

بحيرة غار الملح


Del Hebreo Gêja5î, significa "valle de la visión (vista)".

Giezi o Guejazi es un Personaje bíblico del Antiguo Testamento, servidor del Profeta Eliseo.
Se constituye en un ejemplo del castigo a la avaricia y la mentira al llegar a padecer la lepra de la que fue curado el general sirio Naamán (2º libro de Reyes 5.27)
Inicialmente este personaje era mostrado con un cariz positivo cuando mostró simpatía por la mujer sunamita que no tenía hijos (2 R. 4:14), y cuando se mostró celoso por el honor del profeta, al considerar que no se le mostraba suficiente respeto (v 27)
Aunque en el segundo libro de reyes vuelve a aparecer en un capítulo posterior (Reyes 2, cap. 8, 4-6), según algunos comentaristas es probable que el episodio acontecido tras la hambruna de siete años, en el que Giezi interviene ante el rey de Israel describiendo las maravillas realizadas por su amo Eliseo, se produjeron antes que su contagio de la lepra.

Referencias

Personajes del Antiguo Testamento
Personajes del Tanaj

Giezi


Slovenya millî futbol takımı, Slovenya'yı uluslararası organizasyonlarda temsil eden futbol takımıdır. Slovenya millî futbol takımı, 2010 FIFA Dünya Kupası'nda da yer almıştır.

2000 Avrupa Futbol Şampiyonası'na ilk kez katılan ve 2 beraberlikle grupta elenen Slovenya, 2002'deyse tarihinde ilk kez Dünya Kupası'na katıldı ancak, 3 maçta da sahadan yenik ayrıldı.

2010 Dünya Kupası elemelerinde grubunda oynadığı ilk 6 maçta 8 puan toplayabilen Slovenya, 2009 yılının Ağustos, Eylül ve Ekim aylarında oynadığı kalan 4 maçının hepsini farklı neticelerle kazandı. Bu maçlarda rakip filelere 13 gol gönderen Slovenya, kalesinde tek bir gol dahi görmedi. Bu arada ilk maçta evinde 2-1 mağlup ettiği grubun bir diğer iddialı takımı Slovakya'yı deplasmanda 2-0'lık skorla geçen Slovenya, bu sonuca rağmen, Slovakya'nın son karşılaşmasında grupta artık bir iddiası kalmayan komşu ülke Polonya'yı deplasmanda yenmesiyle, grubu Slovakya'nın ardından ikinci sırada tamamlayabildi ve baraj maçı oynamaya hak kazandı. Slovenya'nın baraj maçlarındaki rakibi son Avrupa Şampiyonası'nda yarı final oynayan, Hollandalı teknik direktör Guus Hiddink'in çalıştırdığı Rusya'ydı. Kasım 2009'da oynanan baraj maçlarının ilkinde Slovenya, 2-1 mağlup olmasına rağmen, 88. dakikada Pečnik'in kaydettiği golle deplasmanda avantajlı bir sonuç elde etti. Slovenya'da oynanan ikinci maçta Dedič'in 44. dakikadaki golüyle elde edilen 1-0'lık galibiyet Slovenya'nın Dünya Kupası vizesini almasını sağladı. 2010 FIFA Dünya Kupası'nda 1 galibiyet, 1 beraberlik ve 1 mağlubiyet elde eden Slovenya, grubu 1 puan farkla 3. olarak tamamlayarak kupaya bir kez daha ilk turda veda etti.

Turnuva tarihi

FIFA Dünya Kupası tarihi

Avrupa Futbol Şampiyonası tarihi

UEFA Uluslar Ligi tarihi

Güncel kadro
Aşağıdaki oyuncular, sırasıyla 16 ve 19 Haziran 2023 tarihlerinde Finlandiya ve Danimarka ile oynanan UEFA Euro 2024 eleme maçları için çağrıldı.

Kaynakça

Slovenya millî futbol takımı


Samuel George Gottlieb Gmelin (4 July 1744 – 27 July 1774) was a German physician, botanist, and explorer.

Background
Gmelin was born at Tübingen as part of a well-known family of naturalists. His father was Johann Conrad Gmelin, an apothecary and surgeon. His uncle was Johann Georg Gmelin, who was also uncle to Johann Friedrich Gmelin (the naturalist publisher of the Systema Naturae of Carolus Linnaeus). Samuel earned his medical degree in 1763 from the University of Leiden at the young age of 18. While living in the Dutch Republic, Gmelin developed a keen interest in marine algae. In 1766 he was appointed professor of botany at St Petersburg. In the following year he was sent on an expedition to study the natural history of the Russian Empire. He explored the rivers Don and Volga, and the western and eastern coasts of the Caspian Sea. Whilst travelling in the Caucasus he was taken hostage by Usmey Khan of Khaïtakes and died of ill treatment in captivity in Akhmedkent, Dagestan. He was only 30 years of age. His death led to a Russian punitive expedition which briefly conquered Derbent.

Gmelin was the author of  (1768), the first work dedicated to marine biology dealing exclusively with algae and the first using the binomial system of nomenclature. It includes elaborate illustrations of seaweed and marine algae on folded leaves. However, algal specimens used by Gmelin in the Historia fucorum are thought to no longer exist (Dixon & Irvine, 1970). The results of his travels were published in  ("Trip Through Russia To Study the Three Natural Provinces") (1770–1784, 4 vols.). The final volume was to be completed by Güldenstädt, but was ultimately edited by Peter Simon Pallas after Güldenstädt's death.

Biography
In 1772, he married Anna von Chappuzeau, granddaughter of the famous naval captain Jacob Chappuzeau (Iakov Shapizo), hero of the battle of Osel Island in 1719, when he commanded the Raphail.

References

18th-century German botanists
Phycologists
Pteridologists
German ornithologists
Full members of the Saint Petersburg Academy of Sciences
1744 births
1774 deaths
Scientists from Tübingen

Samuel Gottlieb Gmelin


Ludvig Filip af Portugal (; 21. marts 1887 – 1. februar 1908) var en portugisisk prins, der var tronfølger i Portugal fra 1889 til 1908.

Han var den ældste søn af kong Karl 1. af Portugal i hans ægteskab med prinsesse Amélie af Orléans. Han blev tronfølger ved faderens tronbestigelse i 1889. Under et republikansk attentat på kongefamilien i 1908 blev Ludvig Filip og faderen skudt og dræbt på Terreiro do Paço. Ludvig Filips lillebror, Emanuel, blev såret i armen, overlevede og efterfulgte deres far på tronen.

Se også

 Portugals historie

Kongelige fra Portugal
Huset Sachsen-Coburg og Gotha-Koháry

Ludvig Filip af Portugal


The Joe Rogan Experience est un podcast américain présenté par l'humoriste et commentateur de l'UFC Joe Rogan. Lancé le 24 décembre 2009 sur YouTube par Rogan et l'humoriste Brian Redban, qui coprésente l'émission et la produit jusqu'en 2012, il est peu à peu devenu l'un des podcasts les plus populaires au monde, attirant régulièrement plusieurs millions de vues par épisode. Le podcast est connu pour avoir accueilli un large éventail d'invités très médiatisés, parmi lesquels l'entrepreneur Elon Musk, le lanceur d'alerte Edward Snowden, le sénateur Bernie Sanders ou encore l'astrophysicien Neil deGrasse Tyson. Depuis décembre 2020, le podcast est exclusivement disponible sur Spotify, bien que des extraits soient aussi publiés sur la chaîne YouTube de l'émission. D'abord enregistré au domicile de Rogan en Californie, le podcast a ensuite été transféré dans un studio privé à Los Angeles, dans le quartier de Woodland Hills.

Le podcast, objet de controverses, a été décrit comme une plateforme pour le dark web intellectuel. Joe Rogan a notamment été critiqué pour avoir invité des personnalités d'extrême droite ainsi que d'autres ayant exprimé, lors de la pandémie de Covid-19, des opinions qui allaient à l'encontre du consensus médical. Les partisans du podcast, quant à eux, ont félicité son présentateur pour sa défense de la liberté d'expression.

Histoire

Origines et lancement
L'idée d'un podcast vient à Joe Rogan en 2003, lorsqu'il embauche Brian Redban, monteur vidéo autodidacte et employé du magasin d'informatique Gateway 2000 dans l'Ohio, pour travailler avec lui à temps plein et l'invite à le filmer, lui et son groupe, lors d'une tournée de stand-up. Redban accepte et déménage en Californie. La popularité croissante du contenu et l'augmentation du nombre de fans incitent les deux associés à chercher de nouvelles façons de rendre leur site web plus interactif avec le public. Ils mettent alors en place des flux en direct sur Justin.tv pour diffuser divers stand-up de Rogan.

Après un certain temps sur Justin.tv, Rogan décide d'héberger le flux vidéo en direct depuis leur domicile et d'interagir avec les fans dans un "salon de discussion" sur Twitter. La partie audio est quant à elle publiée sous forme de podcast téléchargeable.

Influencé par d'autres émissions comme Opie et Anthony ou encore Live from the Compound . Ils diffusent en direct leurs premier épisode le 24 décembre 2009, sous la forme d'une émission humoristique hebdomadaire. L'émission se développe rapidement grâce aux réseaux de Rogan. Il a ainsi ses amis comme invités, son projet tournant autour de longues conversations avec eux (talk-show) ; le comédien  est ainsi le premier des invités apparu dans l'épisode n° 3, le 6 janvier 2010.

Pour Rogan, un calendrier régulier était très important pour booster l'intérêt du public. Quelques mois plus tard, en mai 2010, le podcast acquiert son premier sponsor, la société de production de sex-toys, Fleshlight. En août 2010, le podcast, officiellement nommé The Joe Rogan Experience en hommage à The Jimi Hendrix Experience, est diffusé en direct plusieurs fois par semaine. Dès mai 2011, un accord est conclu avec SiriusXM, un service de radio par abonnement, pour que le podcast soit diffusé sur The Virus, une chaîne de discussion non censurée.

L'ère YouTube
En janvier 2013, les épisodes du podcast sont publiés sur YouTube, sur la chaîne PowerfulJRE. Ils obtiennent régulièrement plusieurs millions de vues.

Plus tard dans l'année, la cadence de diffusion augmentant, Jamie Vernon est embauché comme second producteur, initialement pour remplacer l'assistant de Redban, laissant ce dernier produire environ la moitié des épisodes. Vernon prend progressivement le relai et finit par remplacer Redban.

L'ère Spotify

Le 19 mai 2020, Rogan annonce qu'à partir du mois de septembre, The Joe Rogan Experience sera disponible uniquement sur Spotify. Il assure que le podcast conservera le même format, la plateforme de streaming n'ayant aucun contrôle créatif. Le lendemain de l'annonce, les actions de Spotify augmentent de 7 %. Le 8 septembre, le podcast fait ses débuts en studio avec l'épisode n° 1533, à l'occasion duquel est invité Adam Curry. Les épisodes continueront d'être publiés intégralement sur YouTube jusqu'en décembre, avant d'être remplacés par des extraits.

Après le transfert du podcast sur Spotify, des internautes signalent sur les réseaux sociaux l'absence de certains épisodes mettant en vedette des invités controversés, de droite ou d'extrême droite, notamment Alex Jones, Milo Yiannopoulos, Gavin McInnes et . Les épisodes avec Tommy Chong,  et Mikhaila Peterson (fille de Jordan Peterson) n'étaient également plus disponibles. Le média VICE rapporte cependant que le PDG de Spotify, Daniel Ek, s'est prononcé en faveur de la publication de l'épisode n° 1509 sur la plateforme. Dans cet épisode, Rogan et son invitée Abigail Shrier, autrice du livre Irreversible Damage: The Transgender Craze Seducing Our Daughters, avaient tenu des propos jugés transphobes, amenant certains employés de Spotify à faire part de leurs préoccupations à la direction. Un porte-parole du groupe Spotify a ensuite déclaré que l'épisode était conforme aux directives d'admissibilité de contenu. Rogan a plus tard précisé que la société ne lui avait jamais parlé de censure ou d'éditorialisation du podcast. En réaction à la controverse, il a souligné l'abondance de chansons déjà hébergées sur Spotify dont les paroles sont considérées comme offensantes.

Format

Il existe au moins trois types d'épisodes pour ce podcast :

 la catégorie principale, dite générale, où sont invitées diverses personnalités publiques, telles que le psychologue Jordan Peterson, l'entrepreneur Elon Musk ou encore le rappeur Kanye West ;
 la catégorie MMA Show, où sont invités divers compétiteurs de MMA actifs, comme Francis Ngannou ou Dustin Poirier ;
 ainsi que la catégorie Fight Companion, où sont invités d'anciens compétiteurs de sports de combat, comme Georges Saint-Pierre ou Mike Tyson.

L'ensemble de ces podcasts sont diffusés en direct sur Spotify depuis décembre 2020 et préalablement annoncés sur le compte Twitter de Joe Rogan.

Impact

En janvier 2015, le podcast est écouté par plus de 11 millions d'auditeurs. En octobre 2015, il atteint 16 millions de téléchargements par mois, puis, en avril 2019, 190 millions selon Joe Rogan. En 2021, il devient numéro 1 sur Spotify dans la catégorie Podcast, devant le géant des Conférences TED.

Le mois d'octobre sans alcool, dit "Octobre Sobre", est inspiré du podcast de Joe Rogan. Lancée en 2017, cette initiative a permis à certains auditeurs de réduire leur dépendance à l'alcool en participant au défi.

En septembre 2018, l'épisode n° 1169, dans lequel apparaît Elon Musk, fait polémique. Rogan, consommateur régulier de cannabis, y propose à Musk d'essayer un joint, ce qui attire l'attention de la presse à l'internationale et va jusqu'à faire chuter l'action Tesla de 9 %. Rogan répond à la polémique dans un épisode ultérieur, dénonçant l'hypocrisie de la presse, choquée par le cannabis mais pas par le whisky également consommé par Elon Musk lors de l'émission.

Joe Rogan a défendu à plusieurs reprises le professeur et psychologue clinicien Jordan Peterson face aux accusations d'antiféminisme et de transphobie dont il est la cible. Il a notamment déclaré que Peterson était l'homme le plus incompris sur Terre.

Politique et élection présidentielle de 2020
Bien que la plupart des épisodes donnent la parole à des artistes, universitaires, humoristes, combattants de l'UFC et autres personnalités non politiques, le New York Times a considéré que le podcast avait joué le rôle d'un "influenceur politique improbable" lors de l'élection présidentielle américaine de 2020. En effet, les candidats Andrew Yang et Tulsi Gabbard, après être apparus dans l'émission, ont tous deux bénéficié d'un gain significatif de popularité et vu leur collecte de fonds s'améliorer. La couverture médiatique du candidat Bernie Sanders a également explosé à la suite de la diffusion d'un extrait de l'émission, qui montre Rogan parlant favorablement de Sanders et déclarant à l'antenne : .

Le podcast fait partie intégrante du programme médiatique pour le candidat Andrew Yang ; au cours des 30 jours précédant l'entretien, Yang avait fait en moyenne 62 dons par jour ; dans les 30 jours qui ont suivi, ils étaient environ 2 150. Les médias ont répondu à l'appel en évoquant le podcast et le programme du candidat, en particulier à travers les discussions de Yang avec Rogan sur le revenu de base universel (RBU). Ce podcast a donc eu un impact considérable sur l'importance du RBU dans les débats publics, et  potentiellement sur le COVID-19 et le principe des factures de secours (comprenant des aides uniques aux États-Unis, similaires au RBU).

Le 20 juin 2019, l'ancien scientifique de la Zone 51, Bob Lazar, fait une apparition dans l'émission où Rogan débat de la possibilité de vie extraterrestre. Cet épisode est cité comme source d'inspiration pour l'événement Facebook prévu et connu sous le nom de "Storm Area 51, They Can't Stop All of Us " (« Prenons d'assaut la Zone 51, ils ne peuvent pas tous nous arrêter »), créé une semaine plus tard.

Une étude menée par Coleman Insights, en 2019, auprès de 1 000 auditeurs mensuels de podcasts âgés de 18 à 64 ans révèle que The Joe Rogan Experience se classe au premier rang dans la catégorie "conscience spontanée", le double de tout autre podcast.

Le 8 septembre 2020, le président Donald Trump tweete un extrait de l'interview de Rogan avec Mike Tyson, dans lequel le boxeur dit que blesser les gens peut être "orgasmique". Plus tard dans la journée, Trump tweete un clip dans lequel Rogan plaisante, " Biden, pour moi, c'est comme avoir une lampe de poche avec une batterie en train de mourir et faire une longue randonnée dans les bois. Ça ne marchera pas. Il n'y arrivera pas.".

Le 13 septembre, Tim Kennedy, compétiteur d'UFC, tweete que, dans le podcast tourné avec Rogan deux jours plus tôt, l'animateur avait . L'idée était  Le lendemain, le président Donald Trump tweete en réponse : . Sans réponse du camp de Joe Biden.

Dans l'épisode n° 1554, le rappeur Kanye West profite de l'émission pour clarifier ses raisons de se présenter à la présidence des États-Unis en 2020.

Pandémie de Covid-19
Le 27 avril 2021, Rogan tient des propos erronés sur le vaccin contre la Covid-19, affirmant notamment, contre le consensus médical, que les personnes jeunes et en bonne santé n'auraient pas à se soucier de la maladie . Ce point de vue est ensuite critiqué par l'immunologiste Anthony Fauci et la directrice de de la communication de la Maison Blanche Kate Bedingfield, ainsi que par divers médias. Une partie de ces critiques rappellent alors l'occurrence de cas notables de Covid-19 chez des jeunes en bonne santé. Rogan reconnaît plus tard l'existence d'"un certain fondement scientifique" derrière les arguments de Fauci.

Le 13 octobre 2021, lors d'une conversation avec le neurochirurgien Sanjay Gupta, spécialiste médical pour CNN, Rogan défend la prise d'ivermectine pour le traitement du Covid-19. Gupta, venu pour discuter de "l'importance des masques" et de "l'utilité des vaccins", échoue à convaincre Rogan qui, une fois de plus, réitère son point de vue selon lequel les gens devraient pouvoir choisir de se faire vacciner, en accord avec le principe de liberté individuelle.

En décembre, son podcast avec le biologiste Robert W. Malone est censuré par YouTube. Celui-ci y comparait la gestion de la pandémie aux politiques de l'Allemagne nazie et affirmait que les gens étaient en proie à une "psychose de masse".

En janvier 2022, une lettre ouverte signée par 270 scientifiques et professionnels de santé appellent Spotify à développer une politique de lutte contre la désinformation sur la plateforme. Les spécialistes ont notamment critiqué l'épisode mettant en vedette le biologiste Robert Malone, qui avait diffusé de fausses informations sur les vaccins lors de la pandémie et déclaré (avec l'approbation de Rogan) qu'il pensait que les jeunes en bonne santé n'avaient pas besoin d'un vaccin contre le Covid-19.

Accueil
Le podcast, décrit comme  du dark web intellectuel, a présenté un mélange diversifié d'invités politiques, des candidats démocrates à la présidentielle comme des personnalités conservatrices. Dans un article plus critique dans National Review, l'écrivain Theodore Kupfer écrit que le podcast était animé par un  de DMT, fumant de l'herbe, et devenu malgré lui  , faisant ici écho aux nombreux mouvements de cancel culture bloquant tout débat sur les campus américains.

Notes et références

Podcast américain
Pages avec des traductions non relues

The Joe Rogan Experience


Paul Drude ili punim imenom Paul Karl Ludwig Drude (Braunschweig, 12. srpnja 1863. – Berlin, 5. srpnja 1906.), njemački fizičar. Bio je profesor fizike na sveučilištima Leipzigu i Giessenu, ravnatelj Instituta za fiziku Sveučilišta u Berlinu (od 1905. do 1906.), urednik časopisa Annalen der Physik (od 1900. do 1906.), član Pruske akademije znanosti (od 1906.). Proslavio se pionirskim radom na optici apsorbirajućeg sredstva. Povezao je optička s električnim i toplinskim (termičkim) svojstvima čvrste tvari. Optička i transportna svojstva takvih tvari opisana su takozvanom Drudeovom jednadžbom. Njegov Udžbenik optike (njem. Lehrbuch der Optik, 1906.) imao je više ponovljenih izdanja i prijevoda. Po njemu su nazvani Paul Drude institut za elektroniku čvrste tvari u Berlinu i krater na Mjesecu (Drude (krater)).

Električna vodljivost

Jedno od najvažnijih svojstava metala je sposobnost da vode električnu struju. Po Ohmovu zakonu jakost struje razmjerna (proporcionalna) je električnom naponu između krajeva žice, kroz koju teče struja. Ohmov zakon možemo još izraziti u obliku da je gustoća električne struje j razmjerna (proporcionalna) električnom polju E, koja djeluje u metalu:

Konstanta sukladnosti σ zove se specifičnom vodljivošću metala, a obrnuta vrijednost r specifičnim otporom.

Po P. Drudeu i H. A. Lorentzu možemo specifičnu vodljivost proračunati iz slobodnog puta elektrona u metalu. Kao slobodni put određena je u kinetičkoj teoriji prosječna duljina puta između dva sraza. Isto tako ovdje je slobodni put s određen duljinom, na kojoj elektron, prolazeći kroz metal, promijeni potpuno smjer svojeg gibanja. Zamislimo da na metal djeluje neko električno polje. Promjena impulsa sile u jedinici vremena jednaka je sili:

Impuls elektrona raste u smjeru električnog polja tako dugo dok elektron prevali otprilike slobodni put s. Nakon toga, zbog sraza s rešetkom, elektron rasprši dobiveni impuls. U smjeru polja raste impuls za vrijeme jednako s/v, gdje je v prosječna brzina elektrona. Električno polje daje elektronu u svojem smjeru prosječno impuls:

Tom prirastu impulsa odgovara prosječno gibanje elektrona u smjeru električnog polja s brzinom:

Elektroni jure s velikom brzinom u svim smjerovima. Ako nema polja, prosječna komponenta brzine u bilo kojem smjeru iščezava. No zbog djelovanja električnog polja, pretežu nešto brzine u smjeru polja. Prosječna vrijednost brzine u smjeru polja određuje električnu struju. Gustoća struje jednaka je električnom naboju u cm3, pomnoženom brzinom kretanja:

Dakle, izveli smo Ohmov zakon. Vidimo da je specifična vodljivost metala jednaka:

Prema predodžbama Drudea i Lorentza, slobodni put bio bi određen srazovima elektrona s ionima kristalne rešetke. Očito je da bi tad slobodni put bio u bitnom nezavisan od temperature. Mjerenja, međutim, pokazuju da električna vodljivost jako zavisi od temperature. Ona postaje, stoviše, za čiste metale, na apsolutnoj nuli beskonačno velika. To znači da se i slobodni put jako povećava kad temperatura pada. To se nikako ne da dovesti u sklad s mehaničkom slikom o srazovima između elektrona i iona.

Za neke metale iščezava električni otpor i prije postignuća apsolutne nule. Ta pojava je nazvana supravodljivost. Metali u stanju supravodljivosti pokazuju se još apsolutno dijamagnetičnim; magnetsko polje ne prodire u njihovu unutrašnjost.

Prema kvantnoj mehanici elektroni se kreću nesmetano kroz periodično poradane kristalne ione. Iščezavanje električnog otpora prema gibanju struje kod apsolutne nule izravna je posljedica valne prirode elektrona. Djelujemo li na metal električnim vanjskim naponom, odmah se elektroni pokrenu u smjeru djelovanja električnog napona. Kada bi brzine elektrona neprestano rasle u smjeru vanjskog polja, tada bi u metalu tekla sve jača električna struja. Ohmov zakon uistinu pokazuje da pod djelovanjem električnog polja kod konačne temperature ne rastu neprestano brzine elektrona u smjeru vanjskog polja. Postojanje električnog otpora kod različitih temperatura od T''' = 0 dokazuje da u kristalima postoji mehanizam koji sprečava da brzine elektrona rastu preko određene granice. Taj mehanizam su titranja kristalne mreže. Ulogu titranja kristalne mreže spoznali su među prvima s razvojem valne mehanike Frenkel i Brillouin. Titranjem kristalne mreže nastaju u kristalu izmjenično gušća i rjeđa mjesta. Elastični se val širi kristalom. U svakom trenutku nalikuje kristal na sredstvo s periodično razmaknutim gušćim i rjeđim mjestima. U takvom nehomogenom sredstvu (različite gustoće) šire se elektronski valovi. No po zakonima valnog gibanja u nehomogenom sredstvu ravni se valovi raspršuju, na mjestima nehomogenosti val se djelomično lomi i reflektira (odbija). Ravni val prolazi nesmetano samo tako dugo dok prolazi apsolutno homogenim sredstvima. Raspršenje elektronskih valova pod djelovanjem titranja kristalne rešetke znači da elektroni mijenjaju brzinu i smjer gibanja. Djelovanjem električnog polja na metal ne može stalno rasti brzina elektrona, jer elektroni zbog titranja kristalne mreže mijenjaju svoje brzine i smjerove. Električni otpor iščezava samo kod apsolutne nule, jer tada prestaju titranja kristalne mreže.

Strogu teoriju električne vodljivosti razvio je F. Bloch od 1928. do 1930. Bloch je promatrao izravno promjene koje pretrpe brzine elektrona u električnom polju pod djelovanjem dvaju suprotnih učinaka: električne sile i raspršivanja titranjem kristalne mreže. Električno polje nastoji elektronske brzine upraviti u svojem smjeru, a titranja mreže raspršuju brzine nepravilno na sve strane. Kao stanje ravnoteže između tih dviju sila stvara se stanje kod kojeg pretežu brzine elektrona u smjeru električnog polja, ali ne rastu više. Pošto je učinio mnogo posebnih pretpostavki o građi kristala, Bloch je mogao izračunati električnu vodljivost za vrlo niske i vrlo visoke temperature. Prema apsolutnoj nuli iščezao je električni otpor kao T5, a kod vrlo visokih rastao je kao T''. Što jače titra kristalna mreža, to je električni otpor veći. Kod visokih temperatura titranje kristalne mreže je jače, pa je zato i električni otpor veći. U potpunom suglasju s iskustvom, Bloch je proračunao da električni otpor raste upravo razmjerno s temperaturom (kod visokih temperatura). Pri vrlo niskim temperaturama postaje bitna struktura kristala, i Blochova integralna jednadžba treba da se zamijeni diferencijalnom jednadžbom na Fermijevoj plohi.

Izvori

Njemački fizičari

Paul Drude


Wałbrzych (tysk Waldenburg, tjekkisk Valdenburk) er en by i det sydvestlige Polen ved floden Pełcznica. Den ligger i Województwo dolnośląskie og har en befolkning på  (2006). Schlesiens største slot, Książ, befinder sig indenfor bygrænsen til Wałbrzych.

Noter

Byer i Polen

Wałbrzych


Mirko Ellis (eigentlich Mirko Korcinski; * 4. September 1923 in Locarno, Kanton Tessin; † 11. September 2014 in Alghero, Italien) war ein Schweizer Schauspieler.

Leben
Mirko Korcinskis Familie ist litauischer Herkunft, er selbst wurde 1923 in der Schweiz geboren. Als Schauspieler debütierte er nach dem Zweiten Weltkrieg unter seinem Geburtsnamen in Aldo Verganos Film Il sole sorge ancora und spielte auf der Bühne neben Maria Melato. 1949 änderte er seinen Namen und trat von nun an unter seinem Künstlernamen Ellis in zahlreichen italienischen Filmen auf; mit der Zeit wurde der blonde Darsteller zu einem vielbeschäftigten Charakterschauspieler in meist durchschnittlicher, kommerzialisierter Genreware. Daneben spielte er in verschiedenen Theatergruppen, so in der von Elena Zareschi, Maria Letizia Celli und Mario Pisu. Unter Adolfo Geri spielte er 1956 in Anastasia und debütierte im Jahr darauf für das Fernsehen. Bis 1980 umfasst seine Mitwirkungsliste etwa 80 Produktionen.

Auf der Bühne spielte Ellis ab 1947 neben Maria Melato, später am "Teatro dei Satiri" (1951). Neben Elena Zareschi, Maria Letizia Celli und Mario Pisu wirkte er 1956 in einer gut aufgenommenen Inszenierung von Anastasia mit. Im Jahr darauf erfolgte in La cucina degli angeli unter Alessandro Brissoni sein Fernsehdebüt. Nach einer Die-Schatzinsel-Inszenierung 1959 unter Giulio Antonio Majano war er erst 1977 in einer Hemingway-Verfilmung wieder auf dem Bildschirm zu sehen.

Ellis war mit der Schauspielkollegin Esther Maring verheiratet. Er lebte in Alghero auf Sardinien. Am 11. September 2014 stürzte er vom Balkon seiner Wohnung im vierten Stockwerk und verstarb noch an der Unfallstelle.

Filmografie (Auswahl)
 1946: Die Sonne geht wieder auf (Il sole sorge ancora)
 1952: Warum hast du mich betrogen? (Inganno)
 1954: Die Bettlerin von Notre Dame (Le due orfanelle)
 1954: Liebe, Frauen und Soldaten (Destinées)
 1954: Rot und Schwarz (Le Rouge et le Noir)
 1956: Weiße Margeriten (Elena et les Hommes)
 1959: Abenteuer in der Stadt (Avvenure in città)
 1959: Hannibal (Annibale)
 1959: Die Musketiere des Teufels (I cavalieri del diavolo)
 1961: Meuterei (L'ammutinamento)
 1962: Der Gladiator von Rom (Il gladiatore di Roma)
 1962: Die Kosaken kommen (Taras Bulba il Cosacco)
 1962: Die Rache des schwarzen Rebellen (La notte dell'innominato)
 1962: Die schwarzen Reiter von Tula (I lancieri neri)
 1963: Der Löwe von San Marco (Il leone di San Marco)
 1963: Die Revolte der Gladiatoren (I dieci gladiatori)
 1963: Der Tiger von Sardes (Goliath e la schiava ribelle)
 1964: Der Aufstand der Prätorianer (La rivolta dei pretoriani)
 1964: Das war Buffalo Bill (Buffalo Bill, l'eroe del Far West)
 1964: Kaiser der Gladiatoren (I due gladiatori)
 1964: Old Shatterhand
 1964: Die sechs Unbesiegbaren (La vendetta dei gladiatori)
 1964: Die Vernichtung des Dschingis Khan (Maciste nell'inferno di Gengis Khan)
 1965: Jack Clifton: Mission Bloody Mary (Agente 077 missione Bloody Mary)
 1965: Die Unversöhnlichen (Rebeldes en Canadá)
 1966: Arizona Colt (Arizona Colt)
 1966: El Rocho – der Töter (El Rojo)
 1966: Für 1000 Dollar pro Tag (Per mille dollari al giorno)
 1967: Blutspur (Persecusión hasta Valencia)
 1967: Der Colt aus Gringo's Hand (Un hombre y un colt)
 1967: Die gnadenlosen Zwei (Odio per odio)
 1967: Rocco – Ich leg' dich um (L'ultimo killer)
 1967: Stirb oder töte (Killer calibro 32)
 1968: Der Boß stirbt noch vor 12 (Rapporto Fuller, base Stoccolma)
 1968: Lady Hamilton – Zwischen Schmach und Liebe
 1968: Mein Leben hängt an einem Dollar (Dai nemici mi guardo io!)
 1969: Die Nackte und der Kardinal (Beatrice Cenci)
 1969: Panzerschlacht an der Marne (L'urlo dei giganti)
 1971: Zwei wilde Companeros (Viva la muerte… tua!)
 1973: Fuzzy, halt die Ohren steif! (Tequila!)
 1973: Little Kid und seine kesse Bande (Kid, il monello del West)
 1978: Die große Offensive (Il grande attacco)
 1979: Orientexpress (Orient express) (TV-Miniserie)
 1980: Il medium

Weblinks

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
Pseudonym
Schweizer
Geboren 1923
Gestorben 2014
Mann

Mirko Ellis


Tuz ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:

Kimya
 Tuz (kimya), bir asit ve bazın reaksiyonuyla oluşur
 Tuz köprüsü
 Tuz ruhu

Coğrafya
 Tuzköy, Gülşehir
 Tuz Gölü

Diğer
 Yemek tuzu
 Tuzluluk

Tuz (anlam ayrımı)


Brammer Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 13,66 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 3 Temmuz 2006 itibarıyla yaklaşık 416 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hans Kaack tarafından yürütülmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 www.amt-nortorfer-land.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri
Schleswig-Holstein'deki belediyeler

Brammer


Tinitus este termenul medical ce denumește auzirea unui sunet atunci când nicio sursă externă nu este prezentă. Cel mai des este descris ca un țiuit, dar se mai poate manifesta drept un sunet ca un click, șuierat sau răcnet. O altă, dar rară, versiune o reprezintă vocile sau muzica estompate .

Sunetul poate fi ușor sau tare, grav sau ascuțit, și poate să pară că provine de la o ureche sau ambele.  La unii oameni, sunetul provoacă depresie sau anxietate, și poate interfera cu concentrarea.

Tinitus nu este o boală, ci un simptom care poate rezulta din numeroase cauze. Una dintre cele mai comune cauze este zgomotul indus de pierderea auzului. Alte cauze includ infecții ale urechii, boli ale inimii sau vaselor de sânge, sindromul Ménière, tumori cerebrale, stresul, anumite medicamente, o rană la cap și dopuri de ceară (cerumen).

Referințe

Simptome

Tinitus


Gilan Eyaleti (Farsça: استان گیلان, Ostān-e Gīlān), İran'ın 31 eyaletinden birisidir.

Eyalet kuzeyinden Azerbaycan ve Erdebil, doğusundan Hazar Denizi ve Mazenderan, güneyinden Kazvin ile Zencan ve batısından yine Erdebil eyaletiyle çevrelenmiştir. Eyaletin güneyi Talişler'in İran'da yoğun olarak bulunduğu bir bölgedir. Yönetim merkezi Reşt olan eyaletin yüzölçümü 14.106 km² ve nüfusu 2.404.861'tir. Hazar Denizi'ne kıyısı vardır ki en önemli limanı Bandar Anzali'dir.

Nüfusunu çoğunluğu Gilanlılar olmak üzere, Mazenderanlılar, Talişler, İran Azerileri, Farslar ve Tatiler'den ibarettir.

Yönetim Yapısı
Gilan Eyaleti, 16 şehristan ve 33 bahşa ayrılmıştır. Aşağıda bu alt bölümler ve haritada yerleri gösterilmiştir.

Kaynakça

Gilan (eyalet)


São Martinho do Vale Portekiz'de Vila Nova de Famalicão belediyesine bağlı olan, 4,05 km² yüzölçümüne sahip, 1.943 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vila Nova de Famalicão

São Martinho do Vale