විදුලි පද්ධතිය තුල සිදුවු අධි විදුලි කාන්දුවකින් පිපිරිම සිදු වු බව ප්‍රථමයෙන් පළමු මතයයි. මෙය පසුව විදුලි සැපයුම් කරුවන් වන Power Grad විසින් ප්‍රතික්ශේප කරන ලද්දකි. මේ පිළිබදව විචාරය කරන පුද්ගලයන්ගේ අදහස වුයේ බෝම්බය නිසා දුම්රිය මාර්ගයේ විදුලි රැහැන් වලට හානි සිදු වීමෙන් පිපිරිම ඇති වු බවයි. විචාරකයන් යෝජනා කරන්නේ මෙම අර්ථ දැක්වීමට සිදුවන්නට ඇත්තේ දුම්රිය මාර්ග වල විදුලි රැහැන් වලට හානි සිදු වී ඇති බවත් පිපිරිමෙන් සිදු වු සීග්‍ර විදුලි බල ඇණ හිටිම, පාලන මැදිරි ක්‍රියාකරුවන්ට අනුව විශාල විදුලි බල සැපයුමකින් ඇති වන නොනවතින පරිපථ බිද වැටීමකට සමානය.

නාගරික =
මෙට්‍රොපොලිටන් පොලිස් කොමසාරිස්, සර් ඉයන් බ්ලෙයාර් සදහන් කරන පරිදි පිපිරිමෙන් පැය 02ක් තුළ මෙය ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවක් බවට විශ්වාසය තහවුරු කර ගත් බවයි. ඔහු තවදුරටත් සදහන්කරන්නේ පිපිරිම් සිදුවු එක් ස්තානයකින් පුපුරණ ද්‍රව්‍යය පිළිබදව සාධක හමුවු බවයි. එහෙත් මෙම ප්‍රහාරය සිදු කරනු ලැබුවේ කවුරුන්දැයි යන වග පිළිබද අනුමාන නොකරයි. පර්යේෂණමගින්ද .ත්‍රස්තවාදී සැකකරුවන්  කවුරුන් දැයි කවුරුන් වේද යන්න පිළිබද අවධානය යොමු කරයි.
බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් පැය කිහිපයකට පසුව එවක ස්වදේශ ලේකම් චාර්ල්ස් ක්ලාර්ක් නියෝජිත මන්ත්‍රීමණ්ඩලය අමතමින් මෙම ප්‍රහාරය ත්‍රස්තක්‍රියාවක් බවට ප්‍රහාරය සිදුවු දිනයේ දීම පිටර් පවර් විසින් ජුල 07වන දින උදෑසන එල්ල වු ප්‍රහාර පිළිබදව සම්මුඛ සාකච්චා  02ක් පවත්වන ලදී.

පවර්  : 	උදෑසන 9 පසුවී පැය භාගයක් ඉක්ම වු වේලාවේදී අප විසින් ආයතනයක සේවය දහසක් කරන පමණ පිරිසක් සමග සමගාමීව සිදුවන බෝම්බ අනතුරකින් බේරි සිටින්නේ කෙසේද පිළිබදව පුහුණුවක යෙදී සිටි අතර ඒ අවස්ථාවේ දීම දුම්රියපොළ බෝම්බ සිදු වීම වාර්තා වීම මගේ හිසකේ කෙලින් සිටු වීමට සමත් විය.

පීටර් ඇලන්: 	මෙය හරියටම පැහැදිලි කරනවා නම් ඔබ විසින් බෝම්බ අනතුරක් පිළිබද පෙර පුහුණු වීමක් සිදු කරමින් ඉන්නා විට එවැනිම සිදු වීඹක් වාර්තා වීමක් ලෙස හැදින්විය හැකිද?

පවර්  :	ඇත්ත වශයෙන්ම උදැසන 9.30ට පමණ එක්තරා ආයතනයක් සදහා මා එහි නම හෙළි නොකලත් ඔවුන් මෙය අසා සිටි යැයි මා දන්නවා, අප මෙම පෙර පුහුණුව සංවිධානය කර තිබුණි. පළමු වතාවට අපත් සමග ආපදා කළමණාකාර කළමණාකරුවන් රාශියක් සිටි අතර විනාඩි 05ක්තුළ අප ඉතා ඉක්මන් තීරණයකට එළඹියෙමු. " මෙය ඇත්ත වශයෙන්ම සිදුවනනක් බවත් " ඒ අනුව නිවැරදි ආපදා කළමණාකරණ පටිපාටිය ක්‍රියාත්මක කිරිම සදහා අප විසින් ( "මන්දගාමි සිතුවිලි" වල සිට " වේගවත් සිතුවිලි" දක්වා ගමන් කිරිම අවශ්‍ය බවත් අප වටහාගත්තා)  මන්දගාමීව කටයුතු කිරිම වෙනුවට සීග්‍රයෙන් කටයුතු කිරිම සිදු කළ යුතු බව අප වටහා ගන්නා ලදී.

පවර් විසින් සදහන් කරන ලද්දේ "සමගාමීව  බෝම්බ පිපිරිමක් සිදු වු බවයි. එහෙත් මතක තබා ගත යුතු කරැණක් වන්නේ  මෙම බෝම්බ පිපිරිම  එකවර සිදුවු බව හෙළිදරවු වුයේ බෝම්බ සිද්ධිය සිදුවී දින 2කට පසු හෙවත් 2005 ජුලි 9වන දා බවයි.
පවර්ගේ ප්‍රබන්ධාත්මක සිදුවීම් පෙළ ...................................................

ලිවර්පුල් බෝම්බය-මුල් වාර්තා


Stack Overflow (englisch für Stapelüberlauf) ist eine Internetplattform für Softwareentwickler, die es Nutzern ermöglicht, Fragen zu stellen und zu beantworten. Dem Gamification-Konzept folgend, erhält ein Nutzer für gute Fragen und Antworten zusätzliche Privilegien wie die Möglichkeit, Fragen und Antworten zu bewerten oder weniger Werbung zu sehen.

Geschichte
Stack Overflow wurde 2008 von Jeff Atwood und Joel Spolsky programmiert. Ihre Intention war es, das versteckte Wissen, das in verschiedenen Foren und Büchern zu finden war, zu sammeln und auf einer Webseite bereitzustellen.
Alle Fragen und Antworten stehen auf Stack Overflow unter einer Creative-Commons-Lizenz und können daher von jedem verwendet werden.

Ein Jahr nach der Eröffnung von Stack Overflow führten die Entwickler eine Auszeitfunktion für Benutzer ein, die nicht willig sind, sich die Regeln der Community anzueignen oder aus ihren Fehlern nicht lernen wollten.

Im Mai 2010 trieben die Gründer von Stack Overflow in einer ersten Finanzierungsrunde ein Kapital von rund 6 Millionen US-Dollar zusammen; zu diesem Zeitpunkt erreichte die Seite bereits 7,1 Millionen verschiedene Nutzer pro Monat.

Seit Mitte 2010 ist es mithilfe des Stack Exchange Data Explorer möglich, Daten von Stack Overflow und anderen Seiten des Stack-Exchange-Netzwerks zu analysieren und abzufragen, seit 2016 ist das über den Google-Dienst BigQuery möglich.

Seit 2011 erstellt Stack Overflow jährlich einen sogenannten Stack Overflow Annual Developer Survey, einen jährlichen Entwicklungsbericht, in dem die Benutzer von Stack Overflow unter anderem zu ihren Programmiersprachen, ihrem Tätigkeitsfeld, ihrer Beteiligung zu Open-Source-Projekten und anderen Dingen befragt werden.

Am 20. März 2017 wurde die 10 Millionste Frage bei Stack Overflow gestellt, im Januar 2018 erreichte der Softwareentwickler Jon Skeet als erste Person eine Reputation von einer Million.

Am 2. Juni 2021 wurde bekannt, dass die Investmentfirma Prosus, eine Tochtergesellschaft von Naspers, Stack Overflow für 1,8 Milliarden US-Dollar übernehmen wird.

Verwendung
Bei Stack Overflow handelt es sich um eine Plattform, auf der angemeldete Benutzer Fragen zum Thema Softwareentwicklung stellen können, die von anderen Nutzern beantwortet werden können. Die gestellten Fragen sowie die gegebenen Antworten sind auf Stack Overflow auch ohne Anmeldung für jedermann einsehbar. Die von Nutzern eingestellten Inhalte stehen unter der Creative-Commons-Lizenz "Namensnennung-Weitergabe unter gleichen Bedingungen". Stack Overflow ist Ursprung und größte Seite des Stack-Exchange-Netzwerks, das inzwischen sehr viele verschiedene Frage-Antwort-Webseiten enthält.

Die gegebenen Antworten können von Nutzern bewertet werden. Die Antworten können nach Bewertung sortiert angezeigt werden. Zusätzlich hat der Fragensteller die Möglichkeit, eine gegebene Antwort als beste Lösung für sein Problem zu kennzeichnen. Nutzer verdienen, wenn z. B. eine gegebene Antwort als gut bewertet wird, Ansehenspunkte (reputation points).

Stack Overflow hat zehn Millionen registrierte Nutzer, über 15 Millionen gestellte Fragen und 23 Millionen Antworten. Basierend auf den Tags, die den Fragen zugewiesen werden, sind die verbreitetsten Themen JavaScript, Java, Python und C# (Stand: September 2020).

Technik
Stack Overflow ist in C# mit dem ASP.NET MVC Model View Controller Framework geschrieben und verwendet einen Microsoft SQL Server als Datenbank.

Kritik
Stack Overflow gilt bei vielen, vor allem neuen Nutzern, als toxisch oder elitär. Fragen, die nicht den hohen Anforderungen der Plattform entsprechen, erhalten meist negative Bewertungen und abfällige Kommentare. Das Problem ist der Firma bereits seit 2012 bekannt.

Hackerangriff
Am 16. Mai 2019 gab Stack Overflow bekannt, Opfer eines Hackerangriffs geworden zu sein. Laut eigenen Angaben soll der Angriff fünf Tage zuvor, am 11. Mai 2019 stattgefunden haben, allerdings soll es den Hackern nicht gelungen sein, auf Kundendaten zugreifen zu können.

Weblinks
 Stack Overflow
 Stack Exchange

Einzelnachweise

IT-Website
Webforum

Stack Overflow (Website)


Premijer liga (sponzorski HT Premijer liga) je najviši rang hrvatskog košarkaškog prvenstva za muškarce u sezoni 2019./20. u kojem nastupa dvanaest klubova.
Zbog pandemije COVID-19 u svijetu i Hrvatskoj, u ožujku 2020. je odlukom "Hrvatskog košarkaškog saveza je došlo do prekida natjecanja i privremene odgode.

1. travnja 2020. "Hrvatski košarkaški savez" je donio odluku o konačnom prekidu svih natjecanja, te se za nijednu ligu neće proglasiti prvak i konačni poredak.

U trenutku prekida, vodeća momčad lige je bio "Zadar".

Sustav natjecanja
 ligaški dio: 12 klubova igra trokružnu ligu (33 kola), a osam najuspješnijih momčadi se plasira u doigravanje
 doigravanje: u njega ulazi prvih osam klubova iz ligaškog dijela, igra se kup sustavom i to četvrtzavršnica i poluzavršnica na dvije pobjede, a završnica na tri pobjede
 doigravanjem se dobiva prvak lige, a poredak ostalih klubova se određuje prema plasmanu iz ligaškog dijela
Zbog pandemije COVID-19, odigrano je 21 kolo ligaškog dijela, te je liga prekinuta, bez proglašenja prvaka i konačnog poretka.

Sudionici

 Adria Oil Škrljevo - Škrljevo, Bakar
 Alkar - Sinj
 Cibona - Zagreb
 Dubrava Furnir - Zagreb
 Gorica - Velika Gorica
 Hermes Analitica - Zagreb
 Split - Split
 Sonik Puntamika - Zadar
 Šibenik -  Šibenik
 Vrijednosnice Osijek -  Osijek
 Zabok - Zabok
 Zadar - Zadar

Ligaški dio

Ljestvica

Liga prekinuta nakon 21. kola od predviđena 33

Rezultatska križaljka
Ažurirano: 4. lipnja. 2020. (rezultati do 21. kola - konačno)

{| class="wikitable"  style="font-size: 85%; text-align: center"
!kratica !!klub !!ADOŠ !!ALK !!CIB !!DUB !!GOR !!HEAN !!SONP !!SPL !!ŠIB !!VROS !!ZAB !!ZAD
|-
|ADOŠ ||align="left"|Adria Oil Škrljevo
|bgcolor="gainsboro"| ||87:74 ||55:114 ||80:83 ||72:91 ||77:63 || 68:60 || 69:97 || 87:90 || 96:89 || 103:97 || 72:79
|-
|ALK ||align="left"|Alkar
| 82:78 || bgcolor="gainsboro" |  ||81:98 ||93:7 || 77:84 ||  ||102:89 || 68:95 ||87:73 ||89:90 ||76:73 || 93:84
|-
|CIB ||align="left"|Cibona
| || 102:73 || bgcolor="gainsboro" |  || 107:64 || 84:89 || 122:75 ||102:58 ||96:66 ||111:77 ||101:97 ||82:87 ||90:71
|-
|DUB ||align="left"|Dubrava Furnir
| 68:84 || 88:81 ||78:113 || bgcolor="gainsboro" |  || || 91:84 ||87:70 ||74:86 || 78:88 ||78:96 ||84:106 || 76:113
|-
|GOR ||align="left"|Gorica
| 79:88 ||91:74 ||50:75 ||95:60 || bgcolor="gainsboro" |  ||85:66 || 91:74 || 81:87 || 99:80 || 102:90 ||87:63 || 74:73
|-
|HEAN ||align="left"|Hermes Analitica
| 88:84 ||76:69 ||70:111 ||71:88 || 82:117 || bgcolor="gainsboro" |  ||77:78 || 67:106 || 62:88 || 90:95 ||80:78 || 88:106
|-
|SONP ||align="left"|Sonik Puntamika
|75:60 || 64:74 || 81:85 || 86:66 ||67:74 || 78:65 || bgcolor="gainsboro" |  ||93:90 ||58:76 || 68:84 || 75:66 ||61:80
|-
|SPL ||align="left"|Split
|97:78 ||99:69 || 82:74 || 93:71 ||71:65 ||86:71 ||  ||bgcolor="gainsboro"| || 79:92 ||100:73 || 92:77 ||67:80
|-
|ŠIB ||align="left"|Šibenka
|82:70 || 93:72 || 76:96 ||95:72 ||58:82 ||75:62 || 87:80 ||71:79 || bgcolor="gainsboro" |  ||74:85 || 81:70 ||74:81
|-
|VROS ||align="left"|Vrijednosnice Osijek
|108:96 || 91:72 || 87:99 || 94:79 ||95:96 ||72:71 ||102:95 p || 99:103 ||  ||bgcolor="gainsboro"| ||89:85 || 75:87
|-
|ZAB ||align="left"|Zabok
|109:62 || 86:51 || 58:77 || 99:66 || 82:63 || 92:71 ||83:92 ||85:74 ||74:83 p || 85:78 || bgcolor="gainsboro" |  ||59:80
|-
|ZAD ||align="left"|Zadar
|104:74 ||116:93 || 79:77 ||121:82 ||67:61 ||114:69 || 85:80 || 92:74 || 103:76 ||114:72 ||  ||bgcolor="gainsboro"|
|-
!colspan="14"|
|-
|colspan="14" align="left"|<small> podebljan rezultat''' - igrano u prvom dijelu (1. – 11. kolo) i trećem dijelu lige (23. – 33. kolo)
rezultat normalne debljine - igrano u drugom dijelu lige (12. – 22. kolo)
p - rezultat nakon produžetka
|}

 Doigravanje
Zbog pandemije COVID-19 nije igrano.

 Klubovi u međunarodnim natjecanjima

 ABA liga
 Zadar, Zadar
 Cibona, Zagreb
 Druga ABA liga
 Split, Split
 Alpe Adria Cup
 Vrijednosnice Osijek, Osijek
 Adria Oil Škrljevo, Škrljevo
 Superkup ABA lige
 Cibona'', Zagreb

Povezani članci
 Prva liga 2019./20.
 Druga liga 2019./20.
 Treća liga 2019./20.
 Kup Krešimira Ćosića 2019./20.
 Superkup ABA lige 2019.

Vanjske poveznice
 hks-cbf.hr
 hks-cbf.hr, stranica lige
 hks-cbf.hr/natjecanja/ht-premijer-liga
 crosarka.com/premijer-liga
 basketball.hr
 eurobasket.com, Premijer Liga

Izvori

 ksz-zagreb.hr, Premijer liga 2019./20., pristupljeno 4. lipnja 2020.
 hks-cbf.hr/natjecanja/ht-premijer-liga, pristupljeno 4. lipnja 2020.
 hks-cbf.hr/statistika, HT Premijer liga 2019-20 - Standings, pristupljeno 4. lipnja 2020.
 hks-cbf.hr/statistika, HT Premijer liga 2019-20 - Schedules, pristupljeno 4. lipnja 2020.
 sportnet.rtl.hr, Premijer liga 2019/20 , pristupljeno 4. lipnja 2020.
 hks-cbf.hr, KOLUMNA: Cibona se približila Zadru na ljestvici, Nik Slavica ruši rekorde…, (21. kolo - završno), objavljeno 9. ožujka 2020.,
 hks-cbf.hr, Klubovi za trokružni način igranja HT Premijer lige, objavljeno 28. lipnja 2019., pristupljeno 4. lipnja 2020.
 hks-cbf.hr, HT Premijer liga: Ždrijeb za sezonu 2019/20, objavljeno 2. srpnja 2019., pristupljeno 4. lipnja 2020.
 eurobasket.com, Croatian Premijer Liga Games / Schedule (2019-2020), pristupljeno 4. lipnja 2020.

2019-20
m-1-Premijer

Premijer košarkaška liga 2019./20.


أوتو باهر هالفورسن (بالنرويجية: Otto Bahr Halvorsen) سياسي نرويجي ينتمي إلى حزب المحافظين النرويجي من مواليد 28 أيار 1872. تولّى هالفورسن منصب رئيس وزراء النرويج مرتين: المرة الأولى كانت ما بين الأعوام 1920 إلى عام 1921 والمرة الثانية كانت ما بين 23 أذار 1923 إلى 23 أيار من نفس العام حيث توفي بعد شهرين من تسلمه مهام رئاسة وزراء النرويج.

مراجع

أشخاص من أوسلو
أعضاء برلمان النرويج
خريجو جامعة أوسلو
رؤساء البرلمان النرويجي
رؤساء وزراء النرويج
سياسيون من أوسلو
محامون من أوسلو
محامون نرويجيون
مواليد 1872
وسام دانيبروغ
وفيات 1923
وزراء عدل النرويج

أوتو باهر هالفورسن


سيث روغن  هو ممثل وكوميدي كندي من مواليد 15 أبريل 1982.

أعماله

As actor

مواقع خارجية

 Hilarity for Charity Seth Rogen's Foundation for Alzheimer's

مراجع

أشخاص حصلوا على الجنسية الأمريكية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص مصابون بمتلازمة توريت
أمريكيون من أصل كندي
أمريكيون من أصل يهودي
إنسانيون كنديون
حائزو جوائز كوميديا كندية
فاعلو خير كنديون
كتاب أمريكيون في القرن 21
كتاب تلفاز
كتاب تلفاز أمريكيون
كتاب تلفاز ذكور كنديون
كتاب تلفاز كنديون
كتاب سيناريو أمريكيون
كتاب سيناريو أمريكيون في القرن 21
كتاب سيناريو كنديون
كتاب سيناريو كنديون في القرن 21
كتاب سيناريو يهود
كتاب كنديون في القرن 21
كتاب كنديون مغتربون في الولايات المتحدة
كتاب كنديون يهود
كتاب كوميدي أمريكيون يهود
كتاب كوميدي يهود
كتاب من فانكوفر
كتاب وكاتبات سيناريو كنديون
كنديون من أصل أمريكي
كنديون من أصل يهودي
كنديون من أصل يهودي أوكراني
كنديون من أصل يهودي بولندي
كنديون من أصل يهودي روسي
كنديون من أصل يهودي نمساوي
كوميديون أمريكيون
كوميديون أمريكيون في القرن 20
كوميديون أمريكيون في القرن 21
كوميديون ستاند أب كنديون
كوميديون كنديون
كوميديون كنديون في القرن 20
كوميديون كنديون في القرن 21
كوميديون من فانكوفر
كوميديون يهود
كوميديون يهود أمريكيون
مخرجو أفلام أمريكيون
مخرجو أفلام كنديون مغتربون في الولايات المتحدة
مخرجو أفلام من فانكوفر
مسجلو بث صوتي كنديون
ممثلو أداء صوتي رجال أمريكيون
ممثلو أداء صوتي كنديون
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو أفلام كنديون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلو تلفزيون كنديون
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون ذكور من أصل أوكراني
ممثلون ذكور يهود أمريكيون
ممثلون كنديون في القرن 20
ممثلون كنديون في القرن 21
ممثلون كنديون مغتربون في الولايات المتحدة
ممثلون من أصل روسي
ممثلون من فانكوفر
منتجو أفلام أمريكيون
منتجو أفلام كنديون
منتجو أفلام من كولومبيا البريطانية
مواليد 1982
مواليد في فانكوفر
ناشطو صحة أمريكيون
ناشطو صحة كنديون
ناشطو ماريغوانا كنديون
ناشطو مريجوانا أمريكيون
نقاد الأديان
يهود علمانيون
يهود كنديون

سيث روغن


This is a list of rivers in the state of South Dakota in the United States.

By tributary

Minnesota River watershed
Little Minnesota River
Jorgenson River
Whetstone River
North Fork Yellow Bank River
South Fork Yellow Bank River
West Branch Lac qui Parle River

Missouri River
Little Missouri River
Grand River
Black Horse Butte Creek
Cedar Boy Creek
Cottonwood Creek
Cottonwood Creek
Cyclone Creek
Dirt Lodge Creek
Little Soldier Creek
Firesteel Creek
Flat Creek
East Flat Creek
High Bank Creek
Hump Creek
Lodgepole Creek
Louse Creek
Meadow Creek
North Fork Grand River
Billy Young Creek
Buffalo Creek
Crooked Creek
Petes Creek
Deer Creek
Horse Creek
Lone Tree Creek
Slick Creek
Plum Creek
Rock Creek
Soldier Creek
Stink Creek
Iron Dog Creek
South Fork Grand River
Bar H Creek
Bog Creek
Boxelder Creek
Box Spring Creek
Brush Creek
Bull Creek
Butcher Creek
Clarks Fork Creek
Coal Creek
Defenball Creek
Duck Creek
Eggland Creek
Fisher Creek
Graves Creek
Hay Creek
Horse Creek
Jerry Creek
Jones Creek
Little Grand River
Little Nasty Creek
Middle Creek
Olson Creek
Pine Spring Creek
Prairie Dog Creek
Rush Creek
Sand Creek
Sheep Creek
Slick Creek
Skull Creek
Snake Creek
Timber Draw Creek
White Hill Creek
Thunder Hawk Creek
East Thunder Hawk Creek
White Shirt Creek
Moreau River
Little Moreau River
North Fork Moreau River
South Fork Moreau River
Cheyenne River
Battle Creek
Iron Creek
Toll Gate Creek
French Creek
Fall River
Rapid Creek
Castle Creek
Belle Fourche River
Owl Creek
Redwater River
Spearfish Creek
Cherry Creek
Bad River
American Creek
White River
Wounded Knee Creek
Little White River
Niobrara River (Nebraska)
Keya Paha River
James River
Elm River
Maple River
Vermillion River
Baptist Creek
Little Vermillion River
Spirit Mound Creek
Ponca Creek
Big Sioux River
Indian River
Skunk Creek
Split Rock Creek

Red River of the North watershed
Bois de Sioux River

Alphabetically

American Creek
Bad River
Baptist Creek
Belle Fourche River
Big Sioux River
Bois de Sioux River
Castle Creek
Cherry Creek
Cheyenne River
Elm River
Fall River
French Creek
Grand River
Indian River
James River
Jorgenson River
Keya Paha River
Lac qui Parle River, West Branch
Laundreaux Creek
Little Minnesota River
Little Missouri River
Little Moreau River
Little Vermillion River
Little White River
Maple River
Missouri River
Moreau River
North Fork Grand River
Owl Creek
Ponca Creek
Rapid Creek
Redwater River
Skunk Creek
South Fork Grand River
Spearfish Creek
Spirit Mound Creek
Split Rock Creek
Vermillion River
Whetstone River
White River
Wounded Knee Creek
Yellow Bank River, North Fork and South Fork

See also

 List of rivers in the United States

South Dakota rivers

Rivers

List of rivers of South Dakota


Pet Shop Boys, modern dans müziğiyle pop müziği karıştırarak, ritmik bir sentez yaratan İngiliz grup.

1981 yılının Ağustos ayında Londra'da kuruldu. Solist Neil Tennant ve bir zamanlar mimarlık okuyan keyboardcu Chris Lowe ile bir elektronik eşya dükkânında tanışıp, müzik zevklerinin aynı olduğunun farkına vararak, bir grup kurmaya karar verdi. Gruba, evcil hayvan dükkânlarında çalışan arkadaşlarının anısına Pet Shop Boys adını verdiler.

Grubun ilk çalışması 1980'lerin başında çıktı. 1984 yılında piyasaya sunulan West End Girls hem İngiltere'de hem de ABD'de 1 numara oldu. 80'lerin ortasında ünlenen grubun bu 1 numarasının ardından "Love Comes Quickly" adlı 45'lik geldi. Her ne kadar parça İngiliz listelerinde 19 numaraya çıkabilse de grubun en iyi parçalarından biri olarak kabul edilmektedir.

Grubun bu iki hiti taşıyan ilk albümü Please piyasaya sürüldü ve hem ABD'de hem İngiltere'de ilk 10'a girerek tüm dünyada 5 milyon civarında sattı. Albümden çıkan diğer single'lar Let's Make Lots of Money, Amerika'da 10, İngiltere'de 11 numaraya ulaştı. Son single "Suburbia" İngiltere'de 8 numara olurken, Almanlar tarafından pek sevildi ve uzun süre Almanya'da 2 numarada kaldı.

Sekiz ay boyunca sessizliğini koruyan ikili, Temmuz 1987'de muhteşem "It's A Sin"le süpergrup sıfatına doğru bir adım attı. Parça, 4 numaradan girdiği İngiliz listelerinde ikinci haftasında bir numaraya yerleşti ve 4 hafta boyunca yerini korudu. Parça ilerleyen haftalarda ABD'de piyasaya sürüldü ve 9 numaraya çıkarak PSB'nin üçüncü Top Ten Hiti unvanını kazandı.

1987 tarihli Always on My Mind ile 1988 tarihli "Heart" İngiliz listelerinde 1 numara olurken, It's A Sin Amerika listelerinde 9, Elvis Presley cover'ı Always On My Mind 4 numaraya çıktı.

Grubun, İngilizlerin efsane sesi Dusty Springfield'la seslendirdikleri What Have I Done to Deserve This? Atlantik'in iki yakasında da 2 numaraya oturdu ve Dusty Springfield'ın kariyerinde yeni bir sayfa açıldı..

Grubun 1988 yılında çıkardığı latin esintiler taşıyan Domino Dancing single'ı, amerika'da 1 numaraya ulaştı. 1993 yılında çıkan Very, grubun o güne kadarki en iyi albümü olarak nitelendiriliyor.

Pet Shop Boys, latin ezgileri içeren Bilingual albümüyle müzik dünyasına dönüş yaptı ve 1999'da da Nightlife albümünü çıkardı. Bu albümdeki New York City Boy parçası büyük ilgi gördü.

Albümleri

Dış bağlantılar

 Pet Shop Boys resmi sitesi
 EMI Germany/Capitol Records - Pet Shop Boys
 Pet Shop Boys O N L I N E
 Absolutely Pet Shop Boys
 Pet Shop Boys komunitesi
 Pet Shop Boys Forumu
 PSB At Dead Of Night
 PSB Fotografları

1980'lerin müzik grupları
1990'ların müzik grupları
2000'lerin müzik grupları
İngiliz house müzik grupları
BRIT Ödülü sahipleri
LGBT müzik grupları
Parlophone sanatçıları
1981'de kurulan müzik grupları
Synthpop grupları
Elektronik müzik ikilileri

Pet Shop Boys


Daily Maverick est un quotidien sud-africain en ligne, pure player, fondé en 2009. Il est géré par une société privée indépendante.

Historique
Le site web Daily Maverick est lancé publiquement fin octobre 2009. Son nom et ses valeurs sont dérivés de ceux de Maverick, un ex-magazine d'affaires sud-africain publié et édité par Branko Brkic de 2005 à 2008, et dont l'équipe de rédaction n'entendait pas renoncer. Reconnu pour son indépendance, il est  influencé par les sites d'information américains tels que Slate, The Daily Beast ou encore The Huffington Post.

, indique ainsi Tanya Pampalone du Mail & Guardian, en parlant de ce nouveau média. The Huffington Post a été fondé en 2005, The Daily Beast en 2008, ou, autres exemples, en France cette fois, Rue89 a été fondé en 2007 et Mediapart en 2008. La deuxième moitié des années 2000 est ainsi marqué par l'émergence de sites d'information pure players pionniers, au delà de Slate créé aux Etats-Unis dès 1996 par . Le porteur initial du projet, Branko Brkic, est persuadé que les lecteurs sud-africains vont progressivement passer du support papier au web, comme aux États-Unis. Ce site n'est pas conçu pour agréger une liste d'articles d'une sélection de médias, mais pour proposer un contenu et des analyses qui lui sont spécifiques.

C'est un entrepreneur passionné de technologie  qui est le premier investisseur convaincu par ce projet de nouveau média sud-africain.

Pour le journaliste et commentateur sud-africain du monde des médias, Gill Moodie , ce . En août 2012, l'équipe du site annonce atteindre le chiffre de , poursuivant la tendance à la hausse constante observée depuis le lancement.

En parallèlle, en février 2011, l'équipe du Daily Maverick lance un journal en ligne pour le continent africain Free African Media et, en juin 2011, elle lance le journal iMaverick, sur abonnement, pour iPad dans un premier temps, puis pour Android l'année suivante. Elle lance  également un service d'agence de presse, Newsfire, constituée en entité commerciale distincte, lors de la conférence nationale de l'ANC à Mangaung en décembre 2012. En 2018, Ferial Haffajee devient rédactrice en chef adjoint du site d'information. En août 2020, au plus fort de la pandémie de Covid-19 en Afrique du Sud, l'équipe  du Daily Maverick lance encore un journal imprimé, Daily Maverick 168 ou DM 168.

Modèle économique
Une des difficultés des pure players est de mettre en place un modèle économique rentable, surtout lorsque le choix est fait d'un contenu   accessible gratuitement aux internautes, sans Paywall. Ce site d'information, Daily Maverick, veut se financer par la publicité. Son modèle de publicité en ligne se caractérise par un affichage publicitaire axé sur une seule grande bannière par page. Elle est clairement séparée du contenu éditorial, doit être visible sans être irritante pour le lecteur.

Références

Site web sud-africain
Presse en ligne en anglais
Titre de presse créé en 2009

Daily Maverick


A competição dos 200 metros feminino no Campeonato Mundial de Atletismo de 2022 foi realizada no estádio Hayward Field, em Eugene, nos Estados Unidos, entre os dias 18 a 21 de julho de 2022.

Recordes
Antes da competição, os recordes eram os seguintes:

Os seguintes recordes mundiais ou olímpicos foram estabelecidos durante esta competição:

Medalhistas

Tempo de qualificação

Calendário

Resultados

Eliminatórias
Qualificação: Os três primeiros de cada bateria (Q) e os seis melhores tempos (q) das eliminatórias.

Vento:
Bateria 1: +2.5 m/s, Bateria 2: -0.2 m/s, Bateria 3: +1.1 m/s, Bateria 4: +0.4 m/s, Bateria 5: +0.9 m/s, Bateria 6: +1.9 m/s

Semifinais
Qualificação: Os dois primeiros de cada bateria (Q) e os dois melhores tempos (q) das semifinais.

Vento:
Bateria 1: +2.0 m/s, Bateria 2: +1.4 m/s, Bateria 3: -0.1 m/s

Final
A final ocorreu dia 21 de julho às 19:35.

Vento: +0.6 m/s

Ligações externas

 Site da World Athletics

Campeonato Mundial de Atletismo de 2022

Campeonato Mundial de Atletismo de 2022 - 200 m feminino


Yerleşim yerleri
 Boztepe - Kırşehir ili ilçesi
 Boztepe, Sarıçam - Adana ili Sarıçam ilçesine bağlı mahalle
 Boztepe, Adıyaman - Adıyaman ili merkez ilçesine bağlı köy
 Boztepe, Manavgat - Antalya ili Manavgat ilçesine bağlı mahalle
 Boztepe, Aksu - Antalya ili Aksu ilçesine bağlı mahalle
 Boztepe, Sungurlu - Çorum ili Sungurlu ilçesine bağlı köy
 Boztepe, Uğurludağ - Çorum ili Uğurludağ ilçesine bağlı köy
 Boztepe, Keşan - Edirne ili Keşan ilçesine bağlı köy
 Boztepe, Yazıhan - Malatya ili Yazıhan ilçesine bağlı mahalle
 Boztepe, Artuklu - Mardin ili Artuklu ilçesine bağlı mahalle
 Boztepe, Tarsus - Mersin ili Tarsus ilçesine bağlı mahalle
 Boztepe, Altınordu - Ordu ili Altınordu ilçesine bağlı mahalle
 Boztepe, Akyazı - Sakarya ili Akyazı ilçesine bağlı mahalle
 Boztepe, Birecik - Şanlıurfa ili Birecik ilçesine bağlı mahalle
 Boztepe, Bozova - Şanlıurfa ili Bozova ilçesine bağlı mahalle
 Boztepe, Suruç - Şanlıurfa ili Suruç ilçesine bağlı mahalle

Boztepe (anlam ayrımı)


Fen (), im Japanischen als bun (jap. , kana ) bzw. im Koreanischen als pun (kor., Hanja ) ausgesprochen, früher im Englischen als hoon und im Deutschen als Huhn geschrieben, ist ein chinesisches Längen- und Gewichtsmaß. In Kanton war es ein Gold- und Silbergewicht bzw. wurde in dieser Nutzung allgemein auch als Candarin (engl. candareen) bezeichnet.

Gewicht
 1 Fen/Huhn/Hoon/Fivan = 0,375832 Gramm
 1 Tehl/Tael = 100 Fèn/Huhn = 37,5832 Gramm (Das Tael war gleichzeitig die Bezeichnung für eine nicht mehr gebräuchliche chinesische Währungseinheit.)

Länge
 1 Fen/Huhn = 0,32 Zentimeter (0,365 Zentimeter)
 10 Fen = 1 Taluche
 100 Fen = 1 Tschioh
Die Maßkette war
 1 Töng/Tong = 2 Gotschioh/Peuntöng = 10 Tschioh = 100 Taluche/Tschuhe = 1000 Fèn/Huhn = 3,65753 Meter

Einzelnachweise

Altes Maß oder Gewicht (China)
Längeneinheit
Masseneinheit

Fen (Einheit)


.tt ist die länderspezifische Top-Level-Domain (ccTLD) des Staates Trinidad und Tobago. Sie wurde am 3. September 1999 eingeführt und wird vom Trinidad and Tobago Network Information Centre (TTNIC) verwaltet.

Eigenschaften
Domains werden sowohl auf zweiter, als auch dritter Ebene vergeben. Neben .tt stehen die Second-Level-Domains .co.tt und .com.tt für kommerzielle Unternehmen, .edu.tt für staatliche Schulen, gov.tt für staatliche Behörden, Organisationen und Firmen, .mil.tt für Einheiten und Organisationen innerhalb der Trinidad and Tobago Defence Force, .net.tt für Internet Service Provider und .org.tt für andere Organisationen zur Auswahl. Eine .tt-Domain darf insgesamt zwischen zwei und 63 Zeichen lang sein. Die Reservierung kostet für Käufer ohne Wohn- oder Firmensitz in Trinidad gut doppelt so viel wie für einheimische Käufer.

Weblinks
 Offizielle Website der Vergabestelle

Einzelnachweise

Länderspezifische Top-Level-Domain
Trinidad und Tobago

.tt


481 (CDLXXXI) perşembe günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 Frank Krallığı kuruldu (dağılışı 843).

Doğumlar

Ölümler
 I. Childeric, Salian kralı
 Sabinianus Magnus, Romalı general

481


ඩෙන්මාක් බසින් හාන්ස් ක්‍රිස්ටියන් ඇන්ඩර්සන් හෝ සරළව H.C.ඇන්ඩර්සන් (1805 අප්‍රේල් 02 – 1875 අගෝස්තු 04) ඩෙන්මාර්ක් ජාතික කවියෙක් වු අතර ඔහුගේ සුරංගනා කතා සදහා ඔහු වඩාත් ප්‍රසිද්ධියක් උසුලයි. ඔහුගේ වඩාත් ජනප්‍රිය වු කතා අතර The Snow queen , The Little Mermaid, The Emperor's New Clothes හා The Ugly Duckling වෙයි. ඇන්ඩර්සන්ගේ ජීවිත කාලය තුළදී රාජකීයත්වයෙන් පිදුම් ලැබු අතර යුරෝපය පුරා වු ළමයින්ට සතුට ගෙන ආ පුද්ගලයෙකු ලෙස සැලකිනි. ඔහුගේ සුරංගනා කතා භාෂා 150 කට වැඩි ගණනකට පරිවර්තනය කර ඇති අතර ලෝකය පුරා පිටපත් මිලියන ගණන් වලින් ප්‍රකාශනයට පත්විය. ඇන්ඩර්සන් විසින් ඔහුගේ මුලකුරු දරා සිටි හොරයිසන් ක්‍රිස්ටියන් ඇකඩමියට ඔහුගේ ක්‍රියාකාරී දායකත්වය සැපයීය.

මුල් අවධිය
හෑන්ස් ක්‍රිස්ටියන් ඇන්ඩර්සන් 1805 අප්‍රේල් 2 දින ඩෙන්මාර්කයේ ඔඩෙන්ස් නම් නගරයේ දී උපත ලැබුවේ ය. ඔහු පවුලේ එක ම දරුවා විය. හෑන්ස් ම නම් වූ ඇන්ඩර්සන්ගේ පියා තමන් වංශවත් පෙළපතකට අයත් ලෙස සැලකුවේය. ඔහුගේ පිය පාර්ශ්වයේ මිත්තණිය විසින් ඔවුන්ගේ පවුළ අතීතයේ දී ඉහළ සමාජ කණ්ඩායමකට අයත් ව සිටි බැව් පවසා තිබුණ මුත් මෙය අසත්‍යයක් බව ගවේෂණවලින් තහවුරු වේ. පැතිර ඇති මතයකට අනුව ඇන්ඩර්සන් යනු 8වැනි ක්‍රිස්ටියන් රජුගේ විවාහයෙන් පරිබාහිර පුත්‍රයෙකි. නමුත් මේ කථාන්දරය අන්‍යයන් විසින් විවේචනය කරති.

මූලික අධ්‍යාපනයක් පමණක් ලබා තිබුණු ඇන්ඩර්සන්ගේ පියා ඔහුට අරාබි නිසොල්ලාසය කියා දෙමින් කුඩා හෑන්ස්  ව සාහිත්‍යය වෙත යොමු කළේ ය. ඈන් මේරි ඇන්ඩස්ඩැටර් නම් නූගත් තැනැත්තියක වූ ඇන්ඩර්සන්ගේ මව, 1816දී සිදු වූ ඇන්ඩර්සන්ගේ පියාගේ මරණින් පසු රෙදි අපුල්ලන්නියක ලෙසින් කටයුතු කළ අතර 1818දී ඕ දෙවන වරටත් විවාහ වූවා ය. දුප්පත් දරුවන් සඳහා වූ ග්‍රාමීය පාසැලකට යැවුණු ඇන්ඩර්සන්ට ඉන් මූලික අධ්‍යාපනය ලබා ගැනීමෙන් අනතුරු ව මුලින් ම  රෙදි වියන්නකු ළඟත් පසු ව සන්නාලියෙකු ළඟත් අත්උදව්කරුවකු ලෙස උගනිමින් සිය ජීවනෝපාය සාදාගන්නට සිදු විය. නලුවකු ලෙස වෘත්තීය අවස්ථාවක් සපයා  ගනු පිණිස වයස අවුරුදු 14දී කෝපන්හේගන් බලා යන ඔහු ව උත්කෘෂ්ඨ සොප්රානෝ කටහඬක් තිබීම හේතුවෙන් රාජකීය ඩැනිෂ් රඟහළ විසින් තෝරාගැණුනි. එහෙත් ඔහුට ඉක්මනින් ම කටහඬින් ඉවත් වන්නට සිදුවිය. තමන් ඇන්ඩර්සන් ව කවියකු ලෙසින් සලකන බැව් රඟහළේ සගයෙකු පැවසූ අතර මිතුරාගේ කීම දැඩි ව සිතට ගනිමින් ඔහු ලේඛනය කෙරෙහි යොමු විය.

රාජකීය ඩැනිෂ් රඟහළේ අධ්‍යක්ෂක වූ ජොනාස් කොලින් ඇන්ඩර්සන් කෙරෙහි ඉමහත් සෙනෙහසක් දැක්වු අතර යෞවනයාගේ අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් වියදම් කිරීමට 8වැනි ෆ්‍රෙඩ්රික් රජු ව එකඟ කරවා ගනිමින් ඔහු ව ස්ලැගෙල්ස් හි ව්‍යාකරණ පාසැලට ඇතුළත් කරවූයේ ය.  "The Ghost at Palnatoke's Grave" (1822) නමින් ඇන්ඩර්සන් සිය පළමු කථා පොත ඒ වන විටත් පළ කර තිබුණි. එතරම් උනන්දුවෙන් අධ්‍යාපන කටයුතුවල නොයෙදුණත් ඔහු 1827 දක්වා එල්සිනෝර් පාසැලට ද ඇතුළත් විය.

සිය දිවියේ අඳුරු ම සහ අමිහිරි ම යුගය තමන් පාසැල් අධ්‍යපනය ලැබූ වසරවල් බව ඇන්ඩර්සන් පසු කලෙක පැවසී ය. එක් විදුහලක දී ඔහු සිය විදුහල්පතිවරයාගේ නිවසේ වාසය කළ අකර එහි දී ඔහු ව අපයෝජනයට ලක් ව තිබූ අතර ඔහුගේ චරිතවත් බව වැඩිකිරීමේ අදහසින් ඒ සිදු කළ බව ඔහුට පවසන ලදී.පසු කලෙක ඔහු පැවසූ පරිදි පාසල ඔහු ව ලේඛනයෙන් ඈත් කිරීමට උත්සාහ කළ අතර ඔහු ව විශාදීය තත්ත්වයකට පත්වීමට එය හේතු විය.

සාහිත්‍ය සේවාව

මුල්කාලීන කෘති
The Tallow Candle නමින් ලියා තිබුණු ඇන්ඩර්සන්ගේ බෙහෙවින් ම මුල්කාලීන සුරංගනා කතාවක් 2012 ඔක්තොබර් මස ඩැනීෂියානු ලේඛනාගාරයක තිබී සොයා ගන්නා ලදී. ඇගයීමකට ලක් නොවුණු ඉටිපන්දමක් ගැන කියැවෙන එම කථාන්දරය 1820දී පමණ ලියැවුණකි. එය ලියා තිවුණේ ඔහු පාසල් අධ්‍යාපනය ලබන සමයේ දී ම ය. භාරකරුවකුට කැපකරන ලදු ව ඔහුගේ පවුලේ දේපළක් බවට පත් ව තිබූ එය  එතෙක් කල් පවුලේ ලියකියවිලි සමූහයක් අතර සැඟවී ගොස් තිබුණි.

1829 දී A Journey on Foot from Holmen's Canal to the East Point of Amager නම් කෙටිකතාව රචනා කිරීමත් සමග ඇන්ඩර්සන් සැළකිය යුතු කීර්තියක් අත්කර ගත්තේ ය. මෙහි වීරවරයාට සාන්ත පීතරගේ පටන් කථාකරන බළලකු දක්වා වූ විවිධාකාර චරිත සමූහයක් මුණගැසෙති. Love on Sent Nicholas Church Tower නම් නාට්‍ය තුළ මෙන් ම කෙටි කාව්‍ය සංග්‍රහයක් තුළ ද මෙම සාර්ථකත්වය තවදුරටත් පවත්වාගැනීමට හෙතෙම සමත් විය. ඔහු ලේඛකයෙකු ලෙස විශාල ප්‍රගතියක් ඒ වනවිට අත්කරගෙන නොතිබුණත් 1833දී ඔහුට කෙටි චාරිකා අවස්ථාවක් රජුගෙන් හිමි විය. ස්විට්සර්ලන්තයේ ලෙ ලොක්ලේ ආසන්නයේ පිහිටි ජූරාහි දී ඔහු Agnet and the Merman නම් කථාන්දරය රචනා කළේය. ඉතාලියානු වෙරළ ගම්මානයක් වන සෙස්ට්‍රි ලෙවන්ටේ හි ඔහු එම වසරේ ම දිනක සන්ධ්‍යාවක් ගත කළ අතර The Bay of Fables  යන නාමය එයට ලැබීමට එය හේතු විය. 1834 ඔක්තෝබරයේ දී ඔහු රෝමයට පැමිණියේ ය. 1835 දී පළ වූ ඇන්ඩර්සන්ගේ ප්‍රථම නවකතාව වන  The Improvisatore (Improvisatoren) නම් ස්වයංචරිතාපදානමය කෘතියේ ඔහුගේ ඉතාලි සංචාරයන් පිළිබිඹු වන බව පැවසේ.

කවි සහ සුරංගනා කථා
ඔහුගේ මුල්කාලීන සුරංගනා කථා රචනයන් සිය ළමාකාලයේ දී අසන්නට ලැබුණු කථාන්දර ප්‍රතිරචනයට ගත් ප්‍රයත්නයක් විය. නමුත් අපූරු සහ නවීන වූ නිර්මාණයන් තුළින් එකී ශානරය නවමානයක් කරා ගෙනයාමට පසු ව ඇන්ඩර්සන් සමත් විය. පරිවර්තනය කිරීම දුෂ්කර වීම හේතුවෙන් දෝ ඒවා මුල දී ප්‍රචලිත නොවී ය.
ඇන්ඩර්සන් සිය Fairy Tales කෘතියේ මුල් කාණ්ඩ දෙක පළකළේ 1835 දී ය. 1837දී පළමු වෙළුම සම්පූර්ණ කරමින් කථාන්දර රැසක් ම පළ කෙරුණි. එම සංග්‍රහය The Tinderbox, The Princess and the Pea, Thumbelina, The little Memaide සහ The Empire's New Clothes ඇතුළු කථාන්දර නමයකින් සමන්විත විය.  මුල දී මෙම කථාන්දරවල වටිනාකම නිවැරදි ව හදුනා නොගත් අතර අලෙවි වූයේ ද සෙමිනි. මෙම කාලයේ දී ම ඇන්ඩර්සන් O.T. සහ Only a Fiddler නම් නවකතා දෙක රචනා කරමින් විශාල කීර්තියක් අත්කර ගැනීමට සමත් විය. දෙවනු කී කෘතිය තරුණ සොරන් කියකගාර්ඩ් විසින් විචාරයට ලක් කෙරිණ.

1837 දී ස්වීඩනයට කළ සංචාරයකින් අනතුරු ව ඇන්ඩර්සන් ස්කැන්ඩිනේවියානුවාදය වෙත ආකර්ෂණය වූ අතර ස්විඩීෂියානුවන්, ඩේන්ස්වරුන් සහ නෝර්වීජියානුවන්ගේ සහෝදරත්වය තේමාකරගත් කාව්‍යයක් රචනා කිරීමට යොමු විය. 1839 දී Funen වෙත කළ සංචාරයක් අතරතුර දී Jeg er en Skandinav (මම ස්කැන්ඩිනේවියානුවෙක් වෙමි) නමින් ඔහු සිය කාව්‍යයේ මුල් පද රචනා කළේ ය. ඇන්ඩර්සන් නොර්විජියානු ආධ්‍යාත්මයේ සුන්දරත්වය සහ සහෝදර ජාතීන් ත්‍රිත්වය අත්වැල් බැද ගනිමින් නැගී ආ අයුරු විදහා දක්වමින් එය රචනා කරන ලද්දේ ස්කැන්ඩිනේවියානු ජාතික ගීතයේ කොටසක් වශයෙනි. සංගීතඥ ඔටෝ ලින්ඩ්බ්ලැඩ් ඊට සංගීතය සැපයූ අතර 1840 ජනවාරියේ දී ප්‍රසිද්ධ කෙරුණි. එය කළාතුරකින් ගැයුණු 1845 සමයේ දී ජනප්‍රියත්වය හිනිපෙත්තට ම නැග තිබුණි. 1844 ගිම්හානයේ දී ඇන්ඩර්සන් ඔගස්ටන්බර්ග් මාළිගාවේ දෙසතියක් ගත කළේ ය.

ඇන්ඩර්සන් 1848 දී "The Daisy", "The Steadfast Tin Soldier" සහ "The Wild Swans" යන කථාන්දර ඇතුළත් Fairy Tales Told for Children. New Collection. First Booklet (Eventyr, fortalte for Børn. Ny Samling) නම් තවත් සංග්‍රහයක් සමගින් නැවතත් සුරංගනා කථා කලාවට ගොඩවැදුණි.

1845 වසරේ ඔහුගේ සුරංගනා කථාන්දරයන්හි පරිවර්තන භාෂා හතරකින් එළිදැකීම ඔහුගේ නිර්මාණ දිවියේ දැවැන්ත කඩඉමක් සනිටුහන් කළේය. Bentley's Miscellany නම් සඟරාවේ The Little Mermaide පළවුණු අතර Wonderful Stories for Children නමින් ඔහුගේ සුරංගනා කථාවල දෙවෙනි වෙළුමක්ද පළකෙරුණි. අනතුරු ව  A Danish Story Book සහ Danish Fairy Tales and Legends නමින් තවත් වෙලුම් දෙකක් ද පළකෙරුණි. Wonderful Stories කෘතිය සම්බන්ධයෙන් The Athenæum නම් ලන්ඩනයේ පළ වූ සගරාවක මෙවැනි විචාරයක් ද පළ වී තිබුණි.

මෙම කෘතිය සුරංගනා ලෝකයේත් සැබෑ ලෝකයේත් සංකලනයකි. එය කෙළිලොල් බාලයන්ට මෙන් ම වැඩි මහලු අයටත් එකසේ රස විදිය හැක්කකි. මෙය කියවූ කිසිවකුගේ මතකයෙන් මෙහි එකදු වදනක් ඉවත් නොවනු නො අනුමාන ය.

ඇන්ඩර්සන් ඉන් අනතුරු ව ද  1872 දක්වා ම සුරංගනා කථා රචනයෙහි යෙදුණු අතර ඒවා කොටස් වශයෙන් පළ කෙරුණි.

සංචාරාඛ්‍යාන

පෞද්ගලික ජීවිතය

ඩිකන්ස් සමග ඇසුර
1847 ජුනි මස ඇන්ඩර්සන් සිය පළමු සවාරිය එංගලන්තය උදෙසා යොදාගත් අතර එහිදී ඔහුට ලේඛකයෙකු වශයෙන් සිය සමාජ ජීවිතයේ ජයග්‍රහණයන් රැසක් ම ලබාගැනීමට ද හැකි විය. බ්ලෙසිංග්ටන්හි අදිපාදවරිය සිය සාදවලට ඔහුට ද ඇරයුම් කළ අතර ඔහු මුල්වරට චාල්ස් ඩිකන්ස් ව මුණ ගැසෙන්නේ එවක සමාජයේ විද්වතුන්, කළාකරුවන් වැනි අය නිතර මුණගැසුණු එවැනි සාදයක දී ය. ඩිකන්ස් සමග අතට අත දී ඔහු සමග වැරැන්ඩාවේ ගමන් කිරීමට ලැබීම ගැන ඇන්ඩර්සන් සිය දිනපොතෙහි මෙසේ සටහන් කර තිබිණි. අපි වැරැන්ඩාව දිගේ එකට ගමන් කළෙමු. මා එදින මහත් ප්‍රීතියට පත් ව සිටියෙමි. මක්නිසාද යත් මා වඩාත් ම අගය කළ ලේඛකයා සැබවින් ම හමු වී කථාබහ කිරීමට මා වාසනා ලද බැවිනි.

ඩිකන්ස් සහ ඇන්ඩර්සන් එකිනෙකාගේ නිර්මාණ අගය කළ අතර නිර්මාණකරුවන් වශයෙන් තම සිතුවිලිද බෙදාහදා ගත්හ. ඔවුන් දෙදෙනා ම කාර්මික විප්ලවයත් අන්ත දරිද්‍රතාවයත් හේතුවෙන් බෙහෙවින් කම්කටොලු  විද  තිබුණු බැවින් අසරණ දිළිදු ජනතාව පිළිබද සාහිත්‍යමය දැක්ම දෙදෙනාට ම පොදු වූවක් විය. එමෙන් ම වික්ටෝරියානු සමය තුළ වූ දරුවන් පිළිබද සානුකම්පිත දයාව මෙන් ම ළමාවියේ නිර්මල අවිහිංසක බව පරමාදර්ශගත කිරීමද ඔවුන්ට බලපෑවේ ය.

ප්‍රේම සබදතා

මරණය
1872 සිට අක්මාවේ පිළිකාවක ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරමින් සිටි ඔහු 1875 අගෝස්තු 4 කෝපන්හේගන් ආසන්නයේ සිය මිතුරකු වූ මොරිස් මෙල්ශියර්ගේ නිවසේ දී අවසන් හුස්ම හෙළී ය. සිය අභාවයට කෙටි කලකට පෙර සංගීතඥයකුට සිය අවමංගල සංගීතය නිර්මාණය කිරීමට පවරමින් ඇන්ඩර්සන් මෙසේ පවසා තිබුණි. කුඩා ළමුන්  හුඟ දෙනෙක් මා එක්ක පසු ගමන් යන්න ඒවි. ඒ අයට අඩි තියන්න ලේසි වෙන රිද්මයක් යොදාගන්න.  කෝපන්හේගන්හි Nørrebro පෙදෙසේ Assistens Kirkegård හි ඔහුගේ දේහය තැන්පත් කෙරිණි.

සිය ජීවිතය නිමා කරන විට ඇන්ඩර්සන් ජාත්‍යන්තර වශයෙන් සම්භාවනාවට පත් ලේඛකයෙක් ව සිටියේ ය.

හාන්ස් ක්‍රිස්ටියන් ඇන්ඩර්සන්
ලෝක සාහිත්‍යය
ලේඛකයෝ
ලේඛකයන්

හාන්ස් ක්‍රිස්ටියන් ඇන්ඩර්සන්


Vejen til søen er en dokumentarfilm fra 1950 instrueret af Robert Saaskin efter manuskript af Johannes Allen.

Handling
En skildring af unge sømænds uddannelse. Man følger dem på sømandsskolerne og ser den teoretiske uddannelse i navigation, motorlære, rigning osv., ligesom man følger dem på skolernes øvelsesbåde. Endelig viser filmen, hvorledes de unge mennesker gennem forhyringskontoret får hyre og fortsætter den videre uddannelse i handelsflåden.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1950

Vejen til søen


La route régionale 476 () est une route régionale allant de Pohjoislahti à Heinävesi jusqu'à Ylämylly à  Liperi en Finlande.

Présentation
La seututie 476 est une route régionale de Carélie du Nord.
Elle relie la route nationale 23 à Pohjoislahti et les routes nationales 9 et 23 à Ylämylly.

Au village central de Liperi elle croise la seututie 482.

Références

Annexes

Liens externes

Cartes

Articles connexes
 Seututie

476
Transport à Liperi
Transport à Heinävesi

Seututie 476


er en by i Japan og hovedstaden i Niigata-præfekturet. Det er også den største by i præfekturet. Niigata har  indbyggere og er den største by ved Det Japanske Hav.

Historie

Forhistorisk tid
Folk har boet i Niigata siden Jōmon-perioden (fra 10.000 f.Kr. til 300 f.Kr.).

Ældre historisk tid
Ifølge Nihonshoki (japanske krøniker) blev et fort bygget i år 647. Området blev dog først vigtigt efter at en havn blev bygget på stedet i det 16. århundrede. Niigata trivedes som en havneby og var en af de fem havne, der blev åbnet for international handel i henhold til venskabs- og handelstraktaten mellem Japan og USA i 1858.

20. århundrede
I 1886 blev Bandai-broen over Shinano-gawa bygget (første gang). Denne forbandt Niigata på østbredden og Nuttari på vestbredden. Området omkring Bandai-broen blev byens centrum. Nuttari blev indlemmet i Niigata i 1914.

Under 2. verdenskrig var byens havn vigtig for skibstrafikken til fastlandet, herunder med kolonister til Manchukuo. Niigata var en af de fem byer ved siden af Kyoto, Hiroshima, Kokura og Nagasaki, der blev overvejet som muligt mål for angrebet med en atombombe i slutningen af 2. verdenskrig for at tvinge Japan til kapitulation.

Den 16. juni 1964 klokken 13:23 blev Niigata ramt af et jordskælv med en styrke på 7,5 på Richterskalaen. Ved jordskælvet blev 29 mennesker dræbt, 1.960 bygninger blev fuldstændig ødelagt, 6.640 bygninger blev delvist ødelagt og over 15.000 bygninger blev beskadiget eller oversvømmet.

I 1965 blev floden Agano-gawa, som løber gennem Niigata, forurenet med metylkviksølv via spildevandet fra Showa Denkos kemiske anlæg. Mere end 690 mennesker viste symptomer på minamatasyge, en neurologisk lidelse som følge af kviksølvforgiftning.

21. århundrede
Niigata voksede mellem 2001 og 2005 på grund af en række kommunale omfordelinger. Den 1. april 2007 blev det den første by ved Det Japanske Hav med status som dekret-udpeget by (Seirei shitei toshi, engelsk: government-appointed major cities).

Den 16. juli 2007 kl. 10:13 lokal tid blev Niigata ramt af et jordskælv med en størrelsesorden på 6,8 på Richter-skalaen, hvis epicenter lå ud for byens kyst. Jordskælv ramte primært byen Kashiwazaki og kernekraftværket Kashiwazaki-Kariwa, hvor der indtraf en brand og hvor lækage af radioaktivt materiale blev rapporteret.

Geografi
Niigata ligger i en frugtbar kystnære på Det Japanske Hav, modsat øen Sado. To floder løber gennem byen, Shinano-gawa og Agano-gawa. Byen kaldes "vandby" (水の都 Mizu-no-miyako) på grund af denne placering.

Et andet tilnavn for Niigata er pileby (柳の都 Yanagi-no-miyako eller 柳都 Ryuto). Denne tilnavn skylder byen pile langs byens kanaler.

Bydele (ku)
Byen er inddelt i 8 administrative bydele, såkaldte "ku":

Transport
Shinkansen går gennem byen.

Klima
Om vinteren har byen ofte en høj luftfugtighed på grund af den nordøstlige vind over Det Japanske Hav. Andre dele af Niigata-præfekturet har meget sne. Dette er i mindre grad tilfældet for byen Niigata på grund af dens lavere beliggenhed. Om sommeren bringer sydvind ofte høje temperaturer. Tyfoner forårsager generelt en fønvind, så denne del af Japan har højere temperaturer end resten af landet.

Interessante steder
 Nordlige Kulturmuseum - et traditionelt japansk landsted med 65 værelser, i dag et museum
 Toki Messe Observationspunkt - øverste etage i Toki Messe med 360° udsigt over Niigata
 Niigata Historiske Museum "Minatopia" - historie og kultur
 Gamle toldhus - national arv fra 1869
 Niigata Akvarium "Marinepia Nihonkai" - 450 arter af marinedyr
 Hakusanpark og Hakusan-skrin - første bypark (1873) med tempel
 Den tidligere præfekturale administration bygning af Niigata - træbygning i blandet japansk og vestlig stil; kulturarv
 Enkikan - rekonstrueret herregård fra perioden 1868-1912 med kulturelle demonstrationer (japansk teceremoni, Ikebana, haiku).
 Fukushima lagune - stort naturreservat med mange, mest beskyttede fugle
 Shirone glente og Historiske Museum - 800 drager
 Denka Biggu Suwan Sutajiamu - stadion mødested for 2002 VM i fodbold-kampe
 Sakyu-kan - traditionelt japansk landsted fra 1933
 Minato Inari-skrin - et helligdage fra Edo-perioden
 Gammelt Sasakawa landsted - landsted fra 1826
 Niigata Museum for Moderne Kunst - Bonnard, Picasso, Redon, Yayoi Kusama og Tetsuzo Sato
 Bandaijima Museum for Moderne Kunst - postkrigskunst
 Nakano landsted - landsted af en japansk oliebaron, i dag et museum, bedst kendt for smukke natur i efteråret

Galleri

Eksterne henvisninger
 Officielt websted,

Noter

Byer i Japan

Niigata


Cocineros al límite fue un reality show de cocina transmitido por el canal de cable Utilísima y producido por Fox Telecolombia. Su primera temporada se emitió desde el 14 de noviembre del 2010 hasta el 6 de febrero del 2011, con un total de 13 episodios, arrojando como ganador a Luciano Riotti, de Argentina, participante perteneciente al Equipo Rojo.
Los trece participantes se dividen en dos grupos de siete, el Equipo Azul y el Equipo Rojo, teniendo como mentores a Jorge Rausch y Mark Rausch, respectivamente, cocineros con una larga trayectoria reconocida a nivel internacional. Del mismo modo, son evaluados de manera general por Silvia Gast, una especialista con una trayectoria que incluye experiencia en hotelería, restaurantes y servicios de cáterin.
La presentación del programa, durante la primera temporada, estuvo a cargo de Elodia Porras, quien no fue llamada para presentar la segunda temporada debido a sus excentricidades, así que de este modo el papel de presentadora de la segunda temporada recayó en las manos de la colombiana Johana Moreno.

La segunda temporada de Cocineros al límite, tuvo su primera emisión el 18 de septiembre del 2011.

La tercera temporada también contó con 13 episodios, comenzando sus transmisiones el 18 de noviembre de 2012, finalizando el 10 de febrero de 2013.

Argumento
Cocineros al límite es un reality show, cuyos participantes son cocineros de toda América Latina, quienes compiten por hacerse acreedor de un Master de Cocina en la prestigiosa escuela Le Cordon Blue, en Perú. A lo largo de 13 episodios, cada participante se jugarán su puesto en el programa. En cada emisión se les presenta un reto a ambos equipos, el Equipo Azul y el Equipo Rojo (liderados por Jorge y Mark Rausch, respectivamente), en donde cada equipo debe dar lo mejor de sí para hacerse vencedores y, por lo tanto, evitar que uno de sus miembros sea eliminado.
El jurado está compuesto por Silvia Gast, de manera general y permanente, y con dos personas más con reconocida trayectoria en el mundo gastronómico, estando entre ellos, en la segunda temporada, Aquiles Chávez, Aarón Sánchez, entre otros.

Mentores

Jorge Rausch
Economista de la Universidad de los Andes y de la Universidad de Bar-llan, en Israel. Mientras estudiaba dicha carrera, descubrió su pasión por la cocina, entró, entonces, en la Tante Marie School of Cookery, en Inglaterra. Ha trabajado con los mejores chefs del mundo, como el inglés Raymond Blanc, y ha estado en los mejores restaurantes. En el año 2006, el crítico gastronómico Kendon McDonald lo nombró como el mejor chef del año.
Como mentor es disciplinado y no le gusta perder.

Mark Rausch
Estudió Administración Hotelera en el Externado de Colombia y cocina en The Pacific Institute of Culinary Arts, en Canadá, en donde trabajo en los mejores restaurantes de Vancouver. Allí descubrió su pasión por la pastelería, trabajando durante tres años con el reconocido chef Jean Pierre Sánchez, en el Hotel Delta Pinnacle. Actualmente maneja su propio negocio, Rausch Patissierie y es administrador hotelero de la Universidad Externado de Colombia.
Como mentor no tolera errores y exige velocidad y precisión.

Jurado
El jurado en Cocineros al límite está compuesto por reconocidos chefs. Tiene como jurado estable a Silvia Gast y, en la segunda temporada, cuenta con la participación en el jurado de cocineros reconocidos internacionalmente.

Silvia Gast
Silvia Gast es asesora gastronómica. Su especialización es la gastronomía en organización de hoteles y restaurantes. Habla cuatro idiomas y enseña cocina, seguridad alimentaria y normas de servicio a la mesa. En ambas temporadas ha sido asesora gastronómica y jurado estable y, debido a su experiencia y capacidad, es la encargada de preparar y supervisar todos los desafíos.

Jurado invitado
La segunda temporada de Cocineros al límite cuenta con los siguientes jurados invitados:

Alejandro Trepiana
El chef alejandro Trepiana nacido en Santiago de Chile , estudio cocina internacional en Inacap, escuela de hostelería egresando en el año 1990 y desde allí una ascendente carrera en Chile y en el extranjero argentina, Perú y Colombia

Claudia Saldarriaga
Claudia Saldarriaga, originaria de Bogotá, Colombia. Cocinera y pastelera, egresada del instituto Cordon Bleu, en París. Ha trabajado en restaurantes franceses, españoles y colombianos. Participó como especialista en el show Puro chef, para canal por cable Utilísima. Además, se ha entrenado como docente especial en la escuela de cocineros Gato Dumas.

Flavio Solórzano
Reconocido chef propulsor de las gastronomía de su país, Perú. Su experiencia, más que todo, se inició de modo natural y por herencia familiar. Su madre y abuela fueron las que más lo influyeron en su vocación culinaria. Flavio ha representado al Perú en variadas ocasiones y en diferentes festivales gastronómicos alrededor del mundo dejando su huella en diferentes institutos de gastronomía. En Utilísima, es uno de los conductores del programa Perú Fusión, donde prepara platos de la cocina peruana tradicional y de vanguardia.

Hiroshi Morimitsu
Oriundo de Colombia, se formó en Australia y se ha especializado en gastronomía mediterránea, oriental, peruana y cocina fusión. Esta experiencia la adquirió en tours gastronómicos por países como China, Corea, Japón, Perú, España, Colombia y Estados Unidos.

Margarita Bernal
Margarita Bernal es amante de la cocina y el mercadeo. Se diplomó en montaje y operación de restaurantes y ha trabajado como docente de gerencia de restaurantes y de marketing gastronómico en diferentes institutos de su país, Colombia. Ha participado en programas del canal por cable Utilísima, como Puro chef y Sabores de Familia, y, en el año 2010, tuvo su espacio radial con el programa El condimentario de Margarita.

Mario Pagán
Creció viendo a su madre preparar comida en la ciudad de San Juan. Ese pasado, enraizado en la cocina caribeña, creó en él una fuerte afinidad con la buena comida. Desde 1998 ha recibido varios premios Silver and Bronze Fork, en Puerto Rico. Actualmente es dueño de uno de los restaurantes más importantes de Puerto Rico, y, en televisión, llegó a la pantalla de Utilísima como chef del show Sabores de ensueño.

Santiago Giraldo
Santiago Giraldo es antropólogo de la Universidad de Chicago. Ha trabajado con la Global Heritage Foundation, en California. Siguió de cerca el patrimonio inmaterial de la cultura indígena a nivel nacional e internacional y se convirtió en uno de los abanderados de la conservación de las costumbres autóctonas.

Primera temporada
La primera temporada comenzó  transmitirse el 14 de noviembre del 2010 hasta el 6 de febrero del año siguiente, teniendo como ganador del Master en Cocina en la escuela Le Cordon Blue, en Perú a Luciano Riotti, de Argentina.

Lista de episodios

Participantes

Equipo Azul

Equipo Rojo

Intercambios
 En el episodio 6 los mentores se enfrentan en una partida de póquer, apostando a uno de sus muchachos. Gana el mentor del Equipo Azul, Jorge Rausch, y trae al equipo azul a Luis Mussot.
 En el episodio 10, para nivelar a los equipos, Jorge y Mark Rausch se enfrentan en un duelo de aromas: si Mark gana tendrá derecho a escoger al participante que quiera del equipo Azul. En caso contrario, Jorge dispondrá quién se va de su equipo. Finalmente la prueba la gana Mark y Joaquín Gómez pasa a ser del Equipo Rojo.

Segunda temporada
La transmisión de la segunda temporada comenzó a transmitirse el 18 de septiembre del 2011. Hasta el momento, seis personas han sido eliminadas.

Lista de episodios

Participantes

Equipo Azul

Equipo Rojo

Referencias

Enlaces externos
 Cocineros al límite, página oficial (Primera temporada)
 Cocineros al límite, página oficial (Segunda temporada)

Reality shows de Colombia

Cocineros al límite


Giovanni Battista Moroni (– 5 February 1578) was an Italian painter of the Mannerism. He also is called Giambattista Moroni. Best known for his elegantly realistic portraits of the local nobility and clergy, he is considered one of the great portrait painters of the Cinquecento.

Biography

Moroni was the son of architect Andrea Moroni. He trained under Alessandro Bonvicino in Brescia, where he was the main studio assistant during the 1540s, and worked in Trento, Bergamo and his home town of Albino, near Bergamo, where he was born and died. His two short periods in Trento coincided with the first two sessions of the Council of Trent, 1546–48 and 1551–53. On both occasions Moroni painted a number of religious works (including the altarpiece of the Doctors of the Church for the church of Santa Maria Maggiore, Bergamo) as well as the series of portraits for which he is remembered.

During his stay in Trento he also made contact with Titian and the Count-Bishop, Cristoforo Madruzzo, whose own portrait is by Titian, but for whom Moroni painted portraits of Madruzzo's sons. There were nineteenth-century claims that he was trained by Titian at Trento, however, it is improbable that he ever ventured to the Venetian's studio for long, if at all. Moroni's period as the fashionable portraitist of Bergamo, nowhere documented but in the inscribed dates of his portraits, is unexpectedly condensed, spanning only the years ca. 1557–62, after which Bergamo was convulsed in internecine strife and Moroni retired permanently to Albino, (Rossi, Gregori et al.) where, in his provincial isolation, he was entirely overlooked by Giorgio Vasari. His output at Bergamo, influenced in part by study of the realism of Savoldo, produced in the few years a long series of portraits that, while not quite heroic, are full of dignified humanity and grounded in everyday life. The subjects are not drawn exclusively from the Bergamasque aristocracy, but from the newly self-aware class of scholars, professionals, and exemplary government bureaucrats, with a few soldiers, presented in detached and wary attitudes with Moroni's meticulous passages of still life and closer attention to textiles and clothing than to psychological penetration.

His output of religious paintings, destined for a less sophisticated audience in the local sub-Alpine valleys, was smaller and less successful than his portraits: "the exact truth of parts nowhere added up, in his altar pictures, even to the semblance of credibility", S. J. Freedberg has observed of their diagrammatic schemes borrowed from Moretto, Savoldo, and others. for example, he painted a Last Supper for the parish at Romano in Lombardy; Coronation of the Virgin in Sant'Alessandro della Croce, Bergamo; also for the cathedral of Verona, SS Peter and Paul, and in the Brera of Milan, the Assumption of the Virgin. Moroni was engaged upon a Last Judgment in the church of Gorlago, when he died. Overall, his style in these paintings shows influences of his master, Lorenzo Lotto, and Girolamo Savoldo. Giovanni Paolo Cavagna was an undistinguished pupil of Moroni, however, it is said that in following generations, his insightful portraiture influenced Fra' Galgario and Pietro Longhi.

Freedberg notes that while his religious canvases are "archaic", recalling the additive compositions of the late Quattrocento and show stilted unemotive saints, his portraits are remarkable for their sophisticated psychological insight, dignified air, fluent control, and exquisite silvery tonality. Patrons for religious art were not interested in an individualized, expressive "Madonna", they desired numinous archetypal saints. On the other hand, patrons were interested in the animated portraiture.

Public collections with works by Moroni
The National Gallery (London) has one of the best collections of his work, including the celebrated portrait known as Il sarto (The Tailor). Other portraits are found in the Uffizi (the Nobleman Pointing to Flame inscribed, "Et quid volo nisi ut ardeat?"), Berlin Gallery, the Canon Ludovico de' Terzi and Moroni's self-portrait; and in the National Gallery, Washington, D.C., A Gentleman in Adoration Before the Madonna, the full-length portrait of Gian Federico Madruzzo, and the seated half-figure of the Jesuit Ercole Tasso, traditionally called, "Titian's Schoolmaster", although there is no real connection with Titian.

Among the public collections holding works by Giovanni Battista Moroni are, the Accademia Carrara (Bergamo) (Portrait of an old man), Ashmolean Museum (University of Oxford), Brooks Museum of Art (Memphis, Tennessee), Detroit Institute of Arts, the Fine Arts Museums of San Francisco, the Hermitage Museum, the Honolulu Museum of Art, Kunsthistorisches Museum (Vienna), the Liechtenstein Museum (Vienna), the Musée du Louvre, Musée Condé Chantilly (Chantilly, France), Museo Poldi Pezzoli (Milan), the Museum of Fine Arts, Boston, National Galleries of Scotland, the National Gallery of Art (Washington, D.C.), The Metropolitan Museum of Art (New York), the Art Gallery of New South Wales, the National Gallery of Canada (Portrait of a Man), the National Gallery, London, the Norton Simon Museum (Pasadena, California), Pinacoteca Ambrosiana (Milan), Pinacoteca di Brera (Milan), Rijksmuseum, the John and Mable Ringling Museum of Art (Sarasota, Florida), Studio Esseci (Padua, Italy), University of Arizona Museum of Art, Virginia Museum of Fine Arts, National Gallery of Ireland (Portrait of a Gentleman and his two Children), the Uffizi (Portrait of Giovanni Antonio Pantera),the Prado (A Soldier),  and the Worcester Art Museum (Portrait of a Man).

In 2016,"Portrait of a Man", attributed to the workshop of Giovanni Battista Moroni, was restituted to the heirs of Dr. August Liebmann Mayer. The painting had been looted by the Nazis, returned to France and in storage at the Louvre Museum in Paris since 1951.

Gallery

References and sources

References

Sources

Gregori, Mina. Giovan Battista Moroni—tutte le opere. Bergamo: Poligrafiche Bolis, 1979.
Ng, Aimee, Simone Facchinetti and Arturo Galansino. Moroni: The Riches of Renaissance Portraiture. Exh. cat. Feb. 29–June 2, 2019. New York: The Frick Collection, 2019. (review with excerpts and images, Delancy Place, July 12, 2019)

Tiraboschi, Giampiero. Giovan Battista Moroni: l'uomo e l'artista. Bergamo: Tera mata, 2016.

External links

Guardian article on Moroni
Paintings by Moroni

Painters of reality: the legacy of Leonardo and Caravaggio in Lombardy, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Moroni (see index)
Exhibition at the Frick Collection, New York, in 2019.

1520s births
1578 deaths
People from Albino, Lombardy
16th-century Italian painters
Italian male painters
Painters from Bergamo
Italian Renaissance painters
Mannerist painters
Italian portrait painters

Giovanni Battista Moroni


සංඛ්‍යාවක සංඛ්‍යාංක මූලය (පුනරාවර්ත සංඛ්‍යාංක ඓක්‍යය ලෙසද දැක්වේ) යනු සියලු සංඛ්‍යාංක (ඉලක්කම්) එකතු කිරීමෙන් සංඛ්‍යාවක් ලබා ගෙන, ඉන්පසු එම සංඛ්‍යාවෙහි සියලු සංඛ්‍යාංක එකතු කොට, ආදි වශයෙන් තනි-සංඛ්‍යාංක (ඉලක්කම්) සංඛ්‍යාවක් ලැබෙන තුරු මෙය දිගටම කිරීමෙන් ලැබෙන සංඛ්‍යාව වේ.

නිදසුනක් ලෙස, 65,536 හි සංඛ්‍යාංක මූලය 7 වන්නේ,  හා වන බැවිනි.

සියලු සංඛ්‍යාංක එකතු කරනු වෙනුවට, විශාල සංඛ්‍යා වලදී කාලය ඉතිරි කිරීම ලබා දෙන පටිපාටියක් වන අංගසමතාවයන් තුලින්ද සංඛ්‍යාංක මූලයන් ගණනය කල හැක.

යම් අයුරක අවේක්ෂා ඓක්‍යයක් ලෙසින්ද සංඛ්‍යාංක මූලය භාවිතා කල හැක. නිදසුනක් ලෙසින්, ඓක්‍යය ක සංඛ්‍යාංක මූලය සැමවිටම සමාකලයෙහි සංඛ්‍යාංක මූලයන්හී ඓක්‍යයෙහි සංඛ්‍යාංක මූලයට සමාන බැවිනි. විශාල සංඛයාවන් ඉතා දිගු තීරුවක් එකතු කරන පුද්ගලයෙකු ගේ සහනයට දායක වන්නේ ඔහුගේ හෝ ඇයගේ අවසන් ප්‍රතිඵලයට —මෙම ශිල්පක්‍රමය මගින් දෝෂයන් බහුතරයක් අනාවරණය කරන බව දන්නා බැවින්— නවයේ ඒවා ඉවත් කිරීම යෙදීමට හැකි වීමයි.

බටහිර සංඛ්‍යාවේදයෙහිද සංඛ්‍යාංක මූලයන් භාවිත වන මුත්, සැඟවුනු සුවිශේෂතාවක් සහිත යැයි සැලකෙන සමහරක් සංඛ්‍යාවන් (11 සහ 22 වැනි) සැමවිටම තනි ඉලක්කමකට ඌනනය කෙරුම සිදු නොකෙරෙයි.

සංඛ්‍යාංක මූලයෙහි සුවිශේෂතාව හා එයට සූත්‍රය
ඕනෑම  ධන නිඛිල සංඛ්‍යාවක සංඛ්‍යාංක මූලය යනු  ට වමෙන් ඇති අවසාන නවයේ ගුණාකාරයට සාපේක්ෂව  හි ස්ථානය බව වටහා ගැනුම ප්‍රයෝජනවත්ය. නිදසුනක් ලෙසින්, 11 හි සංඛ්‍යාංක මූලය 2 වන අතර, එයින් අදහස් වන්නේ 11 යනු 9 න් පසුව දෙවන සංඛ්‍යාව බවය. 23 හි සංඛ්‍යාංක මූලය 5 වන අතර, එයින් ගම්‍ය වන්නේ 23 යනු 23 ට වමෙන් වූ නවයේ ගුණාකාරය; මේ අවස්ථාවෙහිදී 18; ට පසු පස් වන සංඛ්‍යාව බවය. 2035 හි සංඛ්‍යාංක මූලය 1 වන බැවින් ගම්‍ය වන්නේ 2035-1, එනම් 2034, යන්න නවයේ ගුණාකාරයක් බවය.

එම සංඛ්‍යාවන්ම වන {1,2,3,4,5,6,7,8} හි සංඛ්‍යාංක මූලයන්, පෙන්නුම් කරනුයේ 0 ට සාපේක්ෂව එම සංඛ්‍යාවන්ගේ ස්ථානයයි. නවය හා එහි සියළු ගුණාකාරයන්ගේ සංඛ්‍යාංක මූලය නවය වන අතර, 1 සිට 8 දක්වා නිඛිලයන් අරභයා ශුන්‍යයෙහි කාර්ය භාරයම, ඒවා සියල්ල විසින් ඉටු කරනු ලබයි. නවය සංඛ්‍යාව සහ එහි ගුණාකාරයන් ශුන්‍යයන් අතුරින් ශුන්‍යයන් වගයක් ලෙසින් දැකුමට මෙය ඉවහල් වන අතර, මේවාට සාපේක්ෂව ඒවායේ ස්ථානය හෝ ඒවායේ සංඛ්‍යාංක මූලයන් හෝ නිරාවරණය කෙරුමට මෙනිසා අනෙකුත් නිඛිලයන්ට අවස්ථාව සැලසේ. එක් අතෙකින් බලන කල මෙය දශාංශ ක්‍රමයෙහි ලාක්ෂණික ගුණංගයකි.

මෙය සිත්හී දරා ගෙන,  ධන නිඛිලයක සංඛ්‍යාංක මූලය , මෙලෙස අර්ථ දැක්විය හැක:

යන්න විශේෂිත ලෙසින් දක්වතොත්,

මෙම සූත්‍රය විසින්  හි සංඛ්‍යාංක මූලය ලබා දෙන අතර නවයේ ගුණාකාර වන සියලු  සඳහා 0 අගය පනවනු ලැබේ.

සංඛ්‍යාංක මූලයන්හී අමූර්ත ගුණ කිරීම
දශාංශික ක්‍රමයෙහි හුරුපුරුදු ගුණ කිරීමේ වගුව මගින් නිපැයෙන සංඛ්‍යාංක මූලයන් මෙම වගුවෙන් දැක්වේ. මෙම වගුවේ පළමු තීරුව හා පේළිය හුදෙක් මෙම වගුවෙහි ගුණ කල යුතු අවයවයන් වෙති. 2x5=1 නිදසුන සඳහා ඔබ හට මෙය දිස් වේ; ඒ එසේ වන්නේ 10 හි සංඛ්‍යාංක මූලය 1 නිසා හෝ
 නිසා වේ.

මෙම වගුව සිත් ගන්නා රටාවන් සහ සමමිතීන් ගණනනාවක් පෙන්නුම් කරන අතර වෛදික කොටුව නමින් හැඳින්වේ.

විධිමත් අර්ථදැක්වීම
 වෙතින්  සංඛ්‍යාංක (ඉලක්කම්) හි ඓක්‍යය නිරූපණය වන්නේ යැයි සිතමු. අත්‍යන්තයෙහිදී  යන අනුක්‍රමය නියතයක් බවට පත් වෙයි.  ( හි සංඛ්‍යාංක ඓක්‍යය) විසින් මෙම නියත අගය නිරූපණය කරයි.

නිදසුන
 හි සංඛ්‍යාංක ඓක්‍යය සොයමු.

එබැවින්,

සරල කරනය අරභයා සරල ලෙසින් පහත නිරූපණයට එකඟ වෙමු

නියත අගයක් ඇති බවට සාධනය
 යන අනුක්‍රමය අත්‍යන්තයෙහිදී නියතයක් වන බව අප දන්නේ කෙසේද? මෙන්න සාධනය:

 සහිතව (සියළු  සඳහා,  යනු  ට වඩා වැඩි හෝ සමාන සහ  ට අඩු නිඛිල සංඛ්‍යාව කි )  යැයි සිතමු. එවිට, . මෙයින් ගම්‍ය වන්නේ  නොවන විට පමණක්,  බවත්, පෙර ලෙස වන විට  යනු තනි -සංඛ්‍යාංක සංඛ්‍යාවක් වන බවත්ය. මේ අනුව,  ශ්‍රිතය පුනරාවර්ත ලෙස යෙදීමෙන්  අඩුම වශයෙන් 1 කින් හෝ අඩු වීමට හේතු වෙමින්, අවසානයේදී තනි-සංඛ්‍යාංක සංඛ්‍යාවක් බවට පත් කරන අතර, එම අවස්ථාවෙහිදී එය නියතයක් බවට පත් වෙමින්,  අගය දරයි.

අංගසමතා සූත්‍රය
මෙම සූත්‍රය නම්:

හෝ,

අනෙකුත් පාදයන් b සඳහා සංඛ්‍යාංක මූල සංකල්පය සාධාරීකරණය කරනු වස්, යමෙකු විසින් සූත්‍රයෙහි කල යුතු සුළු වනස වන්නේ 9 යන්න b – 1 බවට වෙනස් කිරීම පමණි.

සංඛ්‍යාංක මූලයන් හී සමහරක් ලක්ෂණ
 සතරැස් සංඛ්‍යාව ක සංඛ්‍යාංක මූලය 1, 4, 7, හෝ 9 වෙයි.
 පරිපූර්ණ ඝනය ක සංඛ්‍යාංක මූලය 1, 8 හෝ 9 වෙයි.
 මූල සංඛ්‍යාව (3 හැර) ක සංඛ්‍යාංක මූලය 1, 2, 4, 5, 7, හෝ 8 වේ.
 2 හි බලය ක සංඛ්‍යාංක මූලය of 1, 2, 4, 5, 7, හෝ 8 වේ.
 ඉරට්ටේ පරිපූර්ණ සංඛ්‍යාව (6 හැර) ක සංඛ්‍යාංක මූලය1 වේ.
 අරීය සංඛ්‍යාව ක සංඛ්‍යාංක මූලය 1 හො 4 වේ.
 ශුන්‍ය නොවන 9 යේ ගුණාකාරය ක සංඛ්‍යාංක මූලය 9 වේ.
 ශුන්‍ය නොවන 3 නේ ගුණාකාරය ක සංඛ්‍යාංක මූලය 3, 6 හෝ 9 වේ.
 ත්‍රිකෝණ සංඛ්‍යාව ක සංඛ්‍යාංක මූලය 1, 3, 6 හෝ 9 වේ.
 ක්‍රමාරෝපිතය ≥ 6! ක සංඛ්‍යාංක මූලය 9 වේ.
 ෆිබොනාච්චි ශ්‍රේණිය ක සංඛ්‍යාංක මූලය 1, 1, 2, 3, 5, 8, 4, 3, 7, 1, 8, 9, 8, 8, 7, 6, 4, 1, 5, 6, 2, 8, 1, 9 හි පුනරාවර්ත රටාව වේ.
 3 සහ 5 හැර, යුගල මූල සංඛ්‍යාවන් හි සංඛ්‍යාංක මූලය 8 වෙයි. 3 සහ 5 (යුගල මූල සංඛ්‍යා) හි ගුණිතයෙහි සංඛ්‍යාංක මූලය 6 වෙයි.

මෙයද බලන්න
 සංඛ්‍යාංක ඓක්‍යය
 සංඛයාවක ප්‍රස්ථිතිය
 වෛදික කොටුව

බාහිර සබැඳි
 MS එක්සෙල් භාවිතයෙන් සංඛ්‍යාංක මූලය රටාව

වීජ ගණිතය
සංඛ්‍යා වාදය

de:Quersumme#Einstellige (oder iterierte) Quersumme

සංඛ්‍යාංක මූලය


ISABELLAS er et dansk livsstilsmagasin, som udkommer 12 gange årligt og udgives af mediekoncernen Aller Media.

Kernestoffet i ISABELLAS er primært artikler, inspiration og gode råd til haven, boligen og madlavningen. Magasinet lægger vægt på æstetik og bringer i hver udgivelse reportager fra boliger og haver fra både ind- og udland. Magasinet havde i 2. halvår af 2014 et oplagstal på 35.228 ifølge Dansk Oplagskontrol.

Chefredaktør på ISABELLAS er Line Marie Laursen.

Referencer

Kilder og eksterne henvisninger
ISABELLAS' hjemmeside

Tidsskrifter fra Danmark
Aller Media

Isabellas


Livio Fiorentin (1954. – Ližnjan, 18. ožujka 2019.), hrvatski reprezentativac i izbornik u podvodnom ribolovu, iz Pule.

Životopis
Ribolovom počeo baviti od malih nogu. Budući da je stanovao iznad Arene, more mu nije bilo daleko. Podvodnim ribolovom se bavio od 15. godine života (od 1969.).

Državni reprezentativac od 1982. do 1986. godine. Četverostruki državni prvak u podvodnom ribolovu, od čega 1982. (Neum, s Brankom Ikićem ekipno, kao članovi Uljanika iz Pule), 1985. i 1987. Jugoslavije, a 1993. Hrvatske. 1987. je na svjetskom prvenstvu u Istanbulu 1987. bio doprvak skupa s Franom Zanchijem i Franom Halbertom. 1992., 1993. i 1994. su Fiorentin i Ikić bili pobjednici Kupa gradova Europe. Kup gradova Europe kao natjecanje postojalo je trideset godina i dotad nitko nije ostvario nešto takvo u 30 godina tog natjecanja. Grad Pula nagradio je Fiorentina i Ikića kao najbolju momčad za 1993. i 1994., i istodobno i kao najbolje pojedince.

Poslije je bio uspješan i kao hrvatski izbornik. Najbolji izbornički rezultat je zlato u pojedinačnoj konkurenciji Danijela Gospića i srebro ekipno na euroafričkom prvenstvu u Španjolskoj 2007. godine, te Gospićeva titula svjetskog prvaka i ekipno zlato na Svjetskom prvenstvu u Malom Lošinju 2010. godine.

Izvori

Životopisi, Pula
Podvodni ribolov
Športski ribolov u Hrvatskoj
Hrvatski športaši

Livio Fiorentin


1797 වසර (MDCCXCVII) යනු, ග්‍රෙගෝරියානු දින දසුන ප්‍රකාර  ඉරිදා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් (බැඳිය විසින් මුළු දින දසුන දක්වනු ඇත)  වන අතර, දින-11ක් මන්දගාමී ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර  බ්‍රහස්පතින්දා දිනයකින් ඇරඹෙන සාමාන්‍ය අවුරුද්දක් වෙයි.

1797


İstanbul Modern Sanat Müzesi veya kısaca İstanbul Modern, İstanbul'un Karaköy semtinde 2004 yılında kurulmuş modern sanat müzesi.

Türkiye'nin ilk modern ve çağdaş sanat müzesidir. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi ile Tophane-i Amire Kültür ve Sanat Merkezi arasında yer alır. Eczacıbaşı ailesinin öncülüğünde, İstanbul Kültür Sanat Vakfı (İKSV) tarafından kurulan müze, 11 Aralık 2004'te 4 numaralı Antrepo'da ziyarete açıldı. 2018'de bina yeniden yapılması nedeniyle Beyoğlu'nda bir binaya taşındı. 2022'de Beyoğlu'daki lokasyon kapandı ve yeni Müze binası 04 Mayıs 2023 tarihinde eski yerinde inşa edilerek tekrar ziyarete açıldı. Müzenin koleksiyonunda modern sanat yapıtları, resim, heykel, fotoğraf sanatı, tasarım, mimari ve yeni medya alanlarındaki üretimler yer alır.

Geçmişi
Müze, Karaköy limanında  Türkiye Denizcilik İşletmeleri için kuru yük deposu olarak inşa edilen 8bin metrekarelik  4 numaralı antreponun müzeye dönüştürülmesi ile hizmete girmiştir. Antrepo 4,  müze olarak hizmete girmeden önce 2003 yılında gerçekleşen 8. Uluslararası İstanbul Bienali'ne de ev sahipliği yapmıştı.  Bienalden sonra başbakanlık yapıyı müze olarak tahsis etti ve  Türkiye'ye AB üyeliği için müzakere tarihi verilecek olan 17 Aralık tarihinden önce yapımının tamamlanmasını talep etti. İstanbul Modern, Tabanlıoğlu Mimarlık tarafından müzeye dönüştürülen yapıda 11 Aralık 2004'te ziyarete açıldı.

Bina, 2018-2022 arasından Galataport projesi kapsamında yeniden inşa edildi. Müze bu süreçte  faaliyetlerine Beyoğlu Meşrutiyet Caddesi'ndeki eski Union Française binasında devam etti.

Eski binanın yerine inşa edilen yeni müze binası, mimar Renzo Piano'nun kurucusu olduğu Renzo Piano Building Workshop (RPBW)  adlı mimarlık firması tarafından üçü yer üstünde ve ikisi aşağıda olmak toplam 5 katlı bir yapı olarak  yeniden tasarlandı. Müze, 2022 yılında yeni binasına taşındı. Yeni Müze binası eski yerinde inşa edilerek 04 Mayıs 2023 tarihinde tekrar ziyarete açıldı.

Ödüller

2009 yılında Bursa'da düzenlenen Avrupa Müzeler Forumu (EMF) kapsamında yapılan değerlendirmede İstanbul Modern Sanat Müzesi, müzeciliği kavrayışındaki uzmanlık, kullandığı yenilikçi bakış açışı ve ziyaretçilerine verdiği önem nedeniyle özel ödülün sahibi oldu.

İstanbul Modern,  kültür sanat kurumu kategorisinde 2010 Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü'ne değer görüldü.

2011'de İstanbul Modern Yönetim Kurulu Başkanı Oya Eczacıbaşı; sanata ve sanatsal eyleme, evrensel kültür ve sanatın yaygınlaşmasına yılmadan hizmet etmesi ve İstanbul Modern'de bir buluşma noktası yaratması nedeniyle  Fransa Cumhuriyeti tarafından Legion d'Honneur nişanına layık görüldü.

Galeri
Yeni Bina

Eski bina

Ayrıca bakınız
 Galataport
 Galata Rıhtımı
 Galata Yolcu Salonu
 İstanbul Limanı
 Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi
 Paket Postanesi

Dış bağlantılar

 RPBW Istanbul Modern proje sayfası

Kaynakça

İstanbul'daki modern sanat müzeleri
Beyoğlu'ndaki müzeler
Tabanlıoğlu Mimarlık'ın eserleri
Galataport
2004'te kurulan sanat müzeleri
2004'te Türkiye'de kurulan oluşumlar

İstanbul Modern


Proterozoyik (), günümüzden 2500 milyon yıl öncesinden 538,8 milyon yıl öncesine kadarlık süreyi kapsayan bir jeolojik üst zamandır. Prekambriyen "süper üst zamanının" en son bölümüdür. Yerkürenin jeolojik zaman ölçeğinin en uzun üst zamanıdır ve (en eskiden en yeniye doğru)  Paleoproterozoyik, Mezoproterozoyik ve Neoproterozoyik olarak üç jeolojik zamana bölünmüştür.

Proterozoyik, Dünya atmosferinde oksijenin ilk kez ortaya çıkışından, Dünya üzerinde kompleks yaşamın (trilobitler veya korallar gibi) çoğalmasından hemen öncesine kadar geçen zamanı kapsar. Proterozoyik adı, tamamen Grekçe kökenli iki sözcüğün birleşiminden oluşur: Protero- "eski, daha önceki" ve -zoyik eki de "yaşamın" anlamına gelir.

Paleoproterozoyik sırasında oksijenli bir atmosferin oluşumu; ökaryotların evrimi; Geç Neoproterozoyik Zaman'daki Kriyojeniyen Dönemi'nde Kartopu Dünya'ya sebep olan birkaç buzullaşma ve bol miktarda yumuşak gövdeli, çok hücreli canlıların evrimi ile karakterize edilen ve Dünya'daki yaşamın ilk bariz fosil kanıtını sağlayan Ediyakaran Dönemi (635-538.8 myö) bu üst zamanın iyi tanımlanmış olaylarıdır.

Proterozoyik kayıtlar
Proterozoyik Üst Zaman'ın jeolojik kaydı, bir öncesinde gelen Arkeen Üst Zaman'dan daha eksiksizdir. Arkeen'ın derin su birikintilerinin aksine, Proterozoyik, geniş ve sığ epikontinental denizlerde saklı birçok tabakaya sahiptir. Ayrıca bu kayaçların birçoğu Arkeen kayaçlarından daha az başkalaşıma uğramış ve birçoğu değişmemiştir. Bu kayaçlar üzerinde yapılan araştırmalar, geç Arkeen Üst Zaman'da başlamış olan devasa kıtasal yığılmanın, Proterozoyik'te de sürdüğünü göstermiştir. Proterozoyik'te aynı zamanda ilk kesin süperkıta döngüleri ve modern dağ oluşum faaliyetleri (orojenez) vardı.

Bilinen ilk buzullaşmaların Proterozoyik sırasında meydana geldiğine dair kanıtlar bulunmaktadır. İlki, Proterozoyik'in başlangıcından kısa bir süre sonra başladı. Proterozoyik'in son alt bölümü olan Neoproterozoyik'te en az dört kez buzullaşma olduğuna dair kanıtlar vardır ve bunlar tahminen Sturtiyen ve Marinoan buzullaşmalarının meydana getirdiği varsayımsal Kartopu Dünya ile doruk noktasına ulaştı.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Palaeos.com: Proterozoic eon
 Proterozoic (chronostratigraphy scale)

Paleosen
Neojen
.3

Proterozoyik


Sydenham, named after Lord Sydenham, is a community in Frontenac County, located in the municipality of South Frontenac. It is situated at the west end of Sydenham Lake and located north of Kingston, Ontario, Canada.

The former Canadian Northern Railway runs through the north end of town, which when the local section was completed, formed the first rail link between Toronto and Ottawa.  The abandoned railway right of way is now part of the Trans Canada Trail.

Sydenham once held the township offices for Loughborough Township, but after the neighbouring townships amalgamated, it is now the seat for the Township of South Frontenac.

Although located in a farming community, many of the area residents work in Kingston. Sydenham has more amenities than many of the smaller surrounding towns making it a hub for the region.

Geography
Geologically, Sydenham straddles the boundary of the St. Lawrence Lowlands (limestone) and the Canadian Shield (granite). Frontenac Provincial Park is found just north of Sydenham in the shield rock and sits atop the Frontenac Axis, a part of the shield that extends south and eventually crosses the St. Lawrence River. Mica mining was common in the 19th century and there are many abandoned mines in the area. One area where mica mines can be found is nearby Gould Lake situated between Sydenham and Frontenac Provincial Park.

An annual canoe/kayak regatta is held on Sydenham Lake next to The Point, a popular local public beach, which was purchased by a local women's group in the mid-late 19th century and given back to the community so that there was always a public gathering point. Sydenham Lake drains westward into Millhaven Creek (originating from Gould Lake), which empties into Lake Ontario at Millhaven.

Culture, recreation, and economy
The residents of Sydenham maintain a beach that is located in the east end of the town, on Sydenham Lake. Locals call it "The Point" because the beach and associated park is actually a man-made peninsula on the lake, created by clean landfill. In the summer of 2017, a ribbon cutting ceremony was held at The Point beach to commemorate the renovations that had recently taken place. New additions to the park included renovated washroom/change room facilities, a new climber for children, park benches, and a paved pathway leading down to the beach. All of these renovations created a new and improved accessible park for all visitors.

Those who are not employed at the local schools or who are not running a local farm, are usually employed in Kingston. The two Christian churches within Sydenham are St. Paul's Anglican Church and Sydenham Holiness Church. St. Patrick's Roman Catholic church in located in the nearby hamlet of Railton, and Grace United Church in the village was recently deconsecrated to become The Grace Centre for the community.

Many cottages and summer homes are located in the area, and tourism increases during the summer months. Visitor use at Gould Lake Conservation Area and Frontenac Provincial Park also increases during the summer. The increase in visitors provides revenue to Sydenham.

Trousdale's General Store, which is Canada's oldest, continuously open, same-family-run general store since 1836, is located in Sydenham.

Education
Loughborough Public school (K-8)
Sydenham High School (9-12)

Notable people
Actor Dan Aykroyd and his wife Donna Dixon reside on the land originally settled by his great-grandfather Samuel-Cuthbert Aykroyd in the mid-19th century.
National Hockey League players Doug Gilmour and Kirk Muller both reside outside of the village of Sydenham.  Former Boston Bruins goaltender George Abbott was born in Sydenham on August 3, 1911.
A number of musicians and artists who are well known in the area have come from, or have lived in the village of Sydenham. These include folk singing group, Night Sun, the bluegrass band The Abrams Brothers, Jason Silver  and Celtic music group The Shores of Newfoundland . Visual artists Daniel Hughes and Shayne Dark also live in the Sydenham area.
John Babcock, Canada's last WWI veteran, was born on a farm near the village

External links
Township of South Frontenac
Trousdale's General Store

Communities in Frontenac County

Sydenham, Frontenac County, Ontario


Campanula rapunculoides er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá Evrópu til vestur Síberíu. Hún hefur villst úr ræktun í N-Ameríku og er talin verulegt illgresi þar vegna þess hve skriðul hún er.

Ræturnar eru næringarríkar og hefur hún því fyrrum verið ræktuð.

Myndir

Ytri tenglar
 Den virtuella floran
  Carl Lindman, Bilder ur Nordens flora (andra upplagan, Wahlström och Widstrand, Stockholm 1917–1926)
 Biolib
 Plants.usda
 Wildflowers of Ontario
 Ontario Weeds: Creeping bellflower , Ontario Ministry of Agriculture
 Missouri Plants
 Kew Plant List

Tilvísanir

Bláklukkur

Skriðklukka


There are several ports of Belize through which boats enter.

Commercial ports
Port of Big Creek, is a deep water sea port facility in southern Belize. It is situated in Big Creek, Stann Creek District and is primarily used for banana exports.  Other products that pass through the port includes shrimp, fertilizer, citrus pellets, and of recently sugar.  Some services offered by the port includes tug and barge, stevedoring, property rental, shipping agency, and storage. It is also the port of departure for the oil fields in Spanish Lookout.  Belize Natural Energy has an oil storage facility onsite.
The Commerce Bight Port, about 1.5 miles south of Dangriga, Stann Creek District, is primarily used for citrus exports. , it is not operational.
The Port of Belize is located in Belize City, and is the largest Port in the country where the majority of Belize's commercial imports and exports are processed.

The Commerce Bight Port and Belize City Port are owned and operated by the Port of Belize Ltd.  Cruise ships anchor just off shore, and local tenders ferry people from the ships to the city.

Other ports

Sailors can enter from ports at:

 Belize City
 Caye Caulker
 Punta Gorda
 San Pedro Town  (on Ambergris Caye)

Entering these ports will require officials to put travelers through customs and other clearances.

Tourism

Tourism is one of the major industries in Belize and government statistics say one in four Belizeans work in this sector. In 2004, over 800,000 tourists visited Belize; projections for 2005 exceed 1,000,000.  Carnival Cruise Lines signed an agreement in July 2005 with Belize Ports Ltd. for the construction of a US $50 million cruise terminal next to the Port of Belize Ltd. This project serves as a catalyst for the development of the new Commercial Free Zone and the new Export Processing Zone to be built next to the Cruise Terminal between 2005-2007.

See also
 Transport in Belize

References

External links
Port of Big Creek
Port of Belize
Belize Ports Ltd

Ports of Belize


Det Kongelige Teaters Balletskole er en balletskole, der siden 1771 har uddannet dansere for Den Kongelige Ballet. Ligesom balletkompagniet er skolen en af de ældste af sin slags i Europa. Balletskolen er beliggende i Det Kongelige Teater, hvilket er det eneste sted i verden, hvor det nationale balletkompagni, balletskolen, og læseskolen er placeret under samme tag.

Historie

I 1771 blev balletskolen grundlagt af den kongelig Hofdansemester Pierre Laurent, og havde til huse i Hofteatret på Christiansborg. Balletskolen blev kørt på et temmelig ydmyg skala med Laurent, der underviste seks til otte elever i to timer hver dag.
I 1775 blev den italienske danser, koreograf og underviser, Vincenzo Galeotti, ansat som balletmester. Vincenzo Galeotti, følte et behov for at etablere sin egen balletskole, og i nogen tid eksisterede de to skoler side om side.

I dag har Balletskolen afdelinger placeret i København, Holstebro og Odense samt talentcentre i Aarhus, Aalborg og Esbjerg.

Læseskolen
I 1856 ansatte teatret to lærere til at lære børnene at læse og Læseskolen var således en realitet, i dag har læseskolen 100 til 110 elever fordelt på 9 klassetrin, og i 1996 indgik Det Kongelige Teater en aftale med N. Zahles Gymnasieskole, som dermed fik ansvaret for balletelevernes boglige uddannelse, elevernes skolegang, danseskole såvel som læseskole foregår et og samme sted, nemlig ved Det Kongelige Teater på Kongens Nytorv. Hvis en elev ikke består sin balleteksamen og derfor ikke kan fortsætte sin skolegang på Balletskolen, er denne efter 3. klasse, altså fra og med fjerde klassetrin , sikret skolegang på NZG på Nr. Vold. Den 1. august 2011 åbnede Balletskolen en 0. klasse som er tilknyttet en SFO-ordning.

Kompagni B
Kompagni B. er verdens første professionelle balletkompagni for, med og af børn. Når man går i 7. 8. eller 9. klasse på balletskolen, er man en del af kompagniet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Uddannelsesinstitutioner i København
Etableret i 1771
Balletskoler
Balletskole

Det Kongelige Teaters Balletskole


Şehitkamil, Gaziantep ilinin bir ilçesidir. Şahinbey ile birlikte şehrin 2 merkez ilçesinden biri ve kuzeyde olanıdır. Şahinbey'den sonra şehrin en büyük 2. merkez ilçesidir. Akdeniz Ve Güneydoğu Anadolu Bölgesinin kesişmesinde yer alan ilçede Akdeniz İklimi hüküm sürer.

Etimoloji

İlçe, adını; 21 Ocak 1920'de, Antep Savunması sırasında, 14 yaşındayken annesinin yüzündeki peçeyi indirmek isteyen sarhoş Fransız askerlerine karşı çıkan ve bu yüzden süngü darbesi ile öldürülen Mehmet Kâmil'den almaktadır. Antep Savunması'nın ilk kaybı olarak nitelendirilen Mehmet Kâmil, olaydan sonra Şehit Kâmil ismini almıştır.

Nüfus

İklim
Akdeniz ile Güneydoğu Anadolu bölgelerinin geçişinde bulunan ve orta fırat bölümünde yer alan ilçede Akdeniz iklimi hüküm sürmektedir. Zeytin ve antep fıstığı yetiştiriciliği yaygındır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Şehitkâmil Kaymakamlığı
 Şehitkâmil Belediyesi

Şehitkamil'in mahalleleri

Şehitkamil


بوسيلوفو (Босилово) هي مدينة في مقاطعة ستروميكا في جمهورية مقدونيا.

مراجع

قرى في بلدية بوسيلوفو
مدن مقدونيا

بوسيلوفو


هنا قائمة بالبطولات الأسترالاسية لكرة المضرب, المعروفة الآن باسم أستراليا المفتوحة لسنة 1926:

الكبار

فردي رجال

 جون هاوكيز هزم  جيم ويلارد 6-1 6-3 6-1

فردي سيدات

 دافني أكوروست هزم  إيسنا وبيد 6-1, 6-3

مراجع

البطولات الأسترالاسية 1926 (كرة مضرب)
أحداث فبراير 1926 الرياضية
أحداث يناير 1926 الرياضية
البطولات الأسترالاسية حسب السنة
كرة المضرب في 1926
كرة مضرب أسترالية في 1926

البطولات الأسترالاسية 1926 (كرة مضرب)


The Duh-Vinci Code es el quinto episodio de la sexta temporada de la serie de animación Futurama. Fue emitido originalmente por Comedy Central el 12 de agosto de 2012. En este episodio se parodia claramente el famoso libro de Dan Brown "El Código Da Vinci". También se trata el tema de la discriminación por discapacidad intelectual.

Sinopsis
El protagonista Philip J. Fry es considerado lento de mente por sus compañeros de trabajo. En una demostración de ese desprecio el profesor le enseña a Fry su colección de bustos de pensadores famosos, y hablando de Leonardo Da Vinci le enseña entre otras cosas su supuesta barba. Fry por error la destroza y descubren que en su interior se hallaban ocultos los planos de un invento desconocido del propio Leonardo.
Para interpretar el plano deciden buscar pistas en las obras de Leonardo descubriendo que en el cuadro de la La Última Cena, Santiago Apóstol era un robot. Viajan hasta la Ciudad del Vaticano para exhumar los restos del apóstol y desentrañar el secreto del invento desconocido. Encuentran al robot en el ataúd y este se reactiva revelándoles la historia. Resulta que no es el apóstol sino un artefacto creado por el inventor como modelo de artista, quién al hallar por fin un lugar donde descansar tras tanto tiempo activo, sacó a Santiago de su tumba, según él "con mucho cuidado", aunque se hace evidente que simplemente lo arrojó a un rincón de la catacumba. El robot habla mencionando sociedades intelectuales ocultas creyendo que sus descubridores pertenecían a ellas, pero al darse cuenta de su error se empieza a retractar hasta que parece que va a hablar y muere. Conjeturando de modo más que dudoso el profesor Farnsworth decide que el secreto está en la famosa Fontana de Trevi. Mientras un enigmático personaje les sigue en las sombras, quien resulta ser Animatronio, el robot de Da Vinci. Cuando el profesor ordena a Fry, Leela y Bender entrar a la fuente en busca de pistas, Bender, quien inicialmente se negaba ya que ahora un pulpo alienígena gigante vivía allí, y entra en busca de las monedas que la gente arroja al fondo, luego de matar al pulpo gigante, al arrancar lo que él creía que era la última (que era la tapadera de la fuente con un hombre de Vitruvio grabado, aunque más tarde se descubre que era una moneda gigante) provoca que la fuente empiece a vaciarse, a lo que el profesor, Leela y Fry saltan también. La corriente los lleva hasta una cámara secreta, que es parte de un panteón subterráneo de Da Vinci, en dónde encuentran una réplica gigante del hombre de Vitruvio, montada sobre una base que tenía una gigantesca ranura, en la que el profesor deduce que se inserta la moneda gigante que hacía de tapadera de la fuente, al hacer lo cual el piso se abre revelando un sótano subterráneo en el que Da Vinci almacenaba todas sus máquinas, y por otro fallo de Animatronio descubren que encajan entre sí, y pueden ensamblar una nave espacial que les lleva al planeta Vinci, en el que les recibe el propio Leonardo, quien les confiesa que fue un visitante extraterrestre en la Tierra. El planeta Vinci es un centro intelectual de tal calibre que Leonardo es el tonto del pueblo, y ese fue el motivo por el que nos visitó, aunque volvió por no soportar tampoco el vivir rodeado de idiotas. En una situación semejante, Fry y Leonardo congenian y construyen juntos el invento secreto de Leonardo mientras el profesor Farnsworth asiste a clases demasiado elevadas para su capacidad. El invento resulta ser una máquina del juicio final con la que Leonardo pretende vengarse por las humillaciones recibidas. Fry sin embargo les enseña que siempre habrá alguien más listo que ellos y deben aprender de eso en vez de odiar, estúpidamente detiene la máquina con su propio cuerpo. Finaliza el episodio con el regreso a la Tierra por parte de los protagonistas.

Referencias culturales
Comienza con una parodia del programa ¿Quieres ser millonario? con Morbo como presentador y Philiph J. Fry como protagonista cambiando el título del mismo por ¿Quién se atreve a ser millonario?

El propio nombre del episodio hace referencia al famoso libro el Código Da Vinci. El profesor utiliza el libro como texto antiguo de referencia para avanzar en la investigación. Y parte de la trama está relacionada o hace guiños al texto original.

Curiosidades
 En este capítulo, los protagonistas van a Roma donde supuestamente están los restos de Santiago, sin embargo, la situación oficial de los restos del apóstol es Santiago de Compostela.
 Como es habitual en los capítulos de esta serie se tratan temas científicos relativamente avanzados de un modo despreocupado.
 En este episodio cabe destacar la presencia de la Sucesión de Fibonacci contemporáneo de Leonardo, y del Bosón de Higgs.
 Fry confunde en varias ocasiones a Leonardo da Vinci con Leonardo DiCaprio provocando diversas reacciones.
 En la Fontana de Trevi, Bender destapa una alcantarilla, y guarda la tapa dentro de su cuerpo. A continuación es succionado por la alcantarilla. Esto no es posible, ya que si la tapa cubría la totalidad de la alcantarilla, su diámetro debería ser ligeramente superior al de ésta (con la finalidad de que no caiga por ella, y la cubra). Por tanto es IMPOSIBLE que la tapa cuele por ella. Ya sin tener en cuenta que, al estar dentro de Bender, la superficie será aún mayor.

Episodios de Futurama
Representaciones culturales de Leonardo da Vinci

The Duh-Vinci Code


Guararapes es un municipio brasileño del estado de São Paulo. Se localiza a una latitud 21º15'39" sur y a una longitud 50º38'34" oeste, estando a una altitud de 415 metros. Su población estimada en 2008 era de 29.589 habitantes. Posee un área de 956,5 km².

Clima
El clima de Guararapes puede ser clasificado como clima tropical de sabana (Aw), de acuerdo con la clasificación climática de Köppen.

Demografía

Datos del Censo - 2010

Población total: 30.600
 Urbana: 28.326
 Rural: 2.274
 Hombres: 15.092
 Mujeres: 15.508

Densidad demográfica (hab./km²): 31,99

Mortalidad infantil hasta 1 año (por mil): 10,20

Expectativa de vida (años): 74,58

Tasa de fertilidad (hijos por mujer): 1,79

Tasa de alfabetización: 90,60%

Índice de Desarrollo Humano (IDH-M): 0,802
 IDH-M Salario: 0,711
 IDH-M Longevidad: 0,826
 IDH-M Educación: 0,870

(Fuente: IPEADATA)

Referencias

Enlaces externos

 Página de la prefectura

Localidades de São Paulo

Guararapes


Peter Charles Snape, Baron Snape (born 12 February 1942) is a Labour Party politician in the United Kingdom.   He served as Member of Parliament (MP) for West Bromwich East from February 1974 until he stood down in the 2001 election. He is the former Chairman of his hometown football club, Stockport County, as well as being a major shareholder in the club at the time. Lord Snape became Vice-Chairman of the All-Party Parliamentary Group on Speedway Racing in July 2015.

Career
He once lived at Greenwood Gardens, Bredbury and was a railwayman and Bredbury and Romiley Urban District councillor representing Bredbury South ward. He was elected as Labour Member of Parliament for West Bromwich East in 1974, after which he moved to live in Buglawton. He retained links with the Bredbury area, serving for a time as a director of Stockport County Football Club, which he is now once again as of 2010. He held a number of government posts.

He was the member who formally proposed Michael Martin to be the new Speaker in 2000. He stood down in the 2001 election and was created a life peer as Baron Snape, of Wednesbury in the County of West Midlands on 9 June 2004.

Orange juice incident
During the 1992 General Election campaign, Conservative MP Edwina Currie poured a glass of orange juice over Snape shortly after an edition of the Midlands-based debate show Central Weekend had finished airing. Speaking about the incident later, Currie said, "I just looked at my orange juice, and looked at this man from which this stream of abuse was emanating, and thought 'I know how to shut you up.'"

Controversy

In late January 2009  The Sunday Times alleged that Lord Snape was one of four Labour Lords who had agreed to support legislative changes that were favourable to large businesses in exchange for cash. Two of its reporters, posing as lobbyists for a foreign company looking to set up a chain of shops in the UK, approached a range of peers to see if they could be bribed to help the company to obtain an exemption from the Business Rates Supplements Bill. The paper stated Snape agreed to do so in exchange for a fee of £24,000.

The House of Lords Sub-committee on Lords' Interests was asked to report on the matter.  Although the sub-committee found that Lord Snape "expressed a clear willingness to breach the Code of Conduct", the Privileges Committee considered the matter and took further evidence, concluding that he did not "express clear willingness to [act] in return for financial inducement,".

They found no reason to doubt Snape's "assertion that his intention to consult the Registrar before taking any steps was genuine, the meeting with the journalists was on Thursday, and they telephoned him within 24 hours to reveal the sting."
However, they felt his conversation with the journalists "demonstrated an inappropriate attitude to the rules governing the conduct of Members" and they therefore invited him to make a personal statement of apology to the House.

The Sunday Times agreed to publish the findings of the Privileges Committee and agreed to pay a 'substantial sum' towards Lord Snape's legal costs.

Arms

References

External links

1942 births
Living people
Labour Party (UK) MPs for English constituencies
Labour Party (UK) life peers
National Union of Railwaymen-sponsored MPs
UK MPs 1974
UK MPs 1974–1979
UK MPs 1979–1983
UK MPs 1983–1987
UK MPs 1987–1992
UK MPs 1992–1997
UK MPs 1997–2001
Life peers created by Elizabeth II

Peter Snape


Austrey es una parroquia civil y un pueblo del distrito de North Warwickshire, en el condado de Warwickshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Austrey tiene una superficie de 8,59 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Austrey tenía 993 habitantes (51,66% varones, 48,34% mujeres) y una densidad de población de 115,6 hab/km². El 20,75% eran menores de 16 años, el 74,42% tenían entre 16 y 74 y el 4,83% eran mayores de 74. La media de edad era de 39,33 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 18,04% estaban solteros, el 67,85% casados y el 14,1% divorciados o viudos.

El 98,39% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 0,81% de la población, mientras que el 0,81% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 99,7% eran blancos y el 0,3% negros. El cristianismo era profesado por el 84,19%, mientras que el 11,58% no eran religiosos y el 4,23% no marcaron ninguna opción en el censo.

3929 habitantes eran económicamente activos, 526 de ellos (97,77%) empleados y 12 (2,23%) desempleados. Había 391 hogares con residentes y 4 vacíos.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Warwickshire
Parroquias civiles de Warwickshire

Austrey


Cryptocoryneae, tribus  kozlačevki, dio je potporodice Aroideae. Sastoji se od dva roda u tropskoj i suptropskoj Aziji

Rodovi
 Cryptocoryne Fisch. ex Wydler,  (70 spp.); Indija, Šri Lanka, Kina, Indokina, Malezija
 Lagenandra Dalzell, (18 spp.); Indija, Šri Lanka, Bangladeš

Izvori

Aroideae

Cryptocoryneae


Star for Life er et svensk non-profit skoleprogram grundlagt i det sydlige Afrika for at mindske spredningen af HIV og AIDS blandt børn og unge. Grundlægger er den svenske entreprenør Dan Olofsson og dennes hustru Christin.

Den første skole blev indviet i efteråret 2005 i den sydafrikanske provins KwaZulu-Natal.

Trivia
Grevinde Alexandra udgav i november 2018 sin første sang. Singlen "Wash Me Away" var til støtte for Star of Life.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Star for Life

Almennyttige organisationer
Hiv/aids
Etableret i 2005

Star for Life


මිථ්‍යා විද්‍යාවෙහි,   ජනශ‍්‍රැතියෙහි සහ  මානසවිචාරි ප්‍රබන්ධයෙහි, හැඩරුව-සීරුමාරුකිරීම යනු,  සත්ත්වයෙකු හෝ ජීවියෙකුට හෝ උගේ භෞතික ස්වභාවය හෝ හැඩය හෝ සම්පූර්ණ වශයෙන් රූපාන්තර කිරීමෙහි හැකියාව වෙයි.

හැඩරුව-සීරුමාරුකිරීම


Ivar Gustaf Albert Sjöberg (født 23. marts 1913, død 3. oktober 2003) var en svensk fodboldspiller (målmand).

Sjöberg spillede på klubplan hele sin karriere, fra 1932 til 1950, for AIK i fødebyen Stockholm. Han vandt to svenske mesterskaber og to pokaltitler med klubben.

Sjöberg spillede desuden 21 kampe for Sveriges landshold. Han repræsenterede sit land ved OL 1936 i Berlin, samt ved VM 1938 i Frankrig.

Titler

Allsvenskan
 1932 og 1937 med AIK Stockholm

Svenska Cupen
 1949 og 1950 med AIK Stockholm

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Sverige
Fodboldspillere fra AIK Fotboll
Personer fra Stockholm

Gustav Sjöberg


Space (occasionally Didier Marouani & Space), are a French music band active from 1977 through 1980 and returning with on-stage remake performances since 1982. Their work is associated with the short-lived space disco genre and is a precursor of electronica.

History

Instant success and breakup
Space was founded in 1977 by Didier Marouani (also known as Ecama). The band consisted of Didier Marouani, arrangers Roland Romanelli and Jannick Top, and singer Madeline Bell. Marouani by that time had some fame as a solo pop singer, but soon focused on his band, whose name was suggested by the song "Magic Fly", originally written in 1976 for a television program dedicated to astrology.

Didier Marouani: "Given the words of people who constantly told me that the melody resembles the sounds coming from space, I chose "Space" as the name".

In the early period, musicians strongly emphasized the sci-fi orientation of their group, often performing in stage costumes like spacesuits. Another reason for appearing in public in the form of "astronauts" was the current contract of Didier Marouani with the company "Polydor".

D. Marouani: "The producer and I invited my record company to release "Magic Fly" under my name, but the label decided that the composition was not good enough to do this ... My producer found another company, but I could not "light up" under in my own name, since the contract with my company remained in force... The suits appeared also because no one could recognize me in it. I had to come up with a creative pseudonym, and I settled on "Ecama".

The first three albums — Magic Fly (1977), Deliverance (1977) and Just Blue (1978) — sold over 12 million records globally. After the recording of Magic Fly, American drummer Joe Hammer joined the band.

However, after "Just Blue" was released, a critical moment occurred in the group's history related to the increasing desire of its leader to perform concerts (previously impossible due to the imperfection of available synthesizer models), which led to a conflict with producer Jean-Philippe Iliesco.

D. Marouani: "... Everything was going well, but at that time, when I met with my producer, I told him about my desire to perform on stage. At that time, we did not have a single "live" performance, only television. I managed to get permission for a concert under the Eiffel Tower, with the support of (radio station) "Europe 1", and the press too, but in the end, my producer decided to cancel everything. And then I said: "I'm leaving," because - a group that does not give concerts will die sooner or later".

Didier Marouani left the band in 1979, and Joe Hammer went on to do other projects, Romanelli and Jannick Top continued and released the album Deeper Zone in 1980. The band split up in 1981.

From 1982 Marouani and Joe Hammer performed and recorded as "Didier Marouani & Space" with Janny Loseth of Titanic as lead vocalist. The band was later renamed Paris-France-Transit in response to legal action. Hammer left in 1992.

The return of "spAce" and beyond
The name "spAce" was legally re-acquired after copyright disputes around 1990, allowing Didier Marouani to re-release classic albums and give a European live cover tour in 1993. Symphonic Space Dream was produced with collaboration from the Russian State Symphony Orchestra. In the same year, the S Club Juniors made a remix to their single "New Direction" featuring the backing track of Magic Fly. The band's hit "Magic Fly" as well as many other songs from the self-named album were remixed in 2003 by the Belgian dance music project Minimalistix. In 2004, their hit "Deliverance" was sampled in De La Soul's single Rock Co.Kane Flow featuring MF Doom. In 2007, it was retaken to feature in its entirety in Talib Kweli's two-piece composition Hostile Gospel (Deliver Us). 2011 saw the release of Space's most recent album, From Earth To Mars. The last track of this album, Message of Peace From Earth To Mars, features recorded samples of Yuri Gagarin's journey into space in 1961 and is a tribute to fifty years of space exploration.

Members

Current
Didier Marouani: keyboards, synthesizers (1977-1980, 1982–present)
Jeff Parent (keyboards)
Manu Chambo (keyboards)
Serge Munuera (keyboards)
Marc Hazon (percussions)
Dominque Greffier (vocals, bass)
Jean-françois Bourassin (guitar)
Michel Aymé (guitar)
Julius Tessarech (sound)
Bertin Meynard (sound)
Patrice Richard (lighting, manager)
Richard Ominetti (lighting)
Jean-Louis Lechevallier (lighting)

Past
Roland Romanelli: keyboards, synthesizers (1977-1980)
Jannick Top: keyboards, synthesizers (1977-1980)
Joe Hammer: drums, percussion (1977-1979, 1982-1992)
Janny Loseth: lead vocals (1982-1991)
Madeline Bell: lead vocals (1977-1978)
Cissy Stone: lead vocals (1978-1980)
Patrice Tison: guitar (1979-1982)
Yann Benoist: guitar (1983-2007)
Roy Robinson: lead vocals (1991-1992)
Dennis Cottard: keyboards, synthesizers (1982-1985)

Discography

Albums

Singles

Notes

References

External links
 Official Space site
 Space discography
 Interview from 2004

Eurodisco groups
French electronic music groups
Musical groups established in 1977
Musical groups disestablished in 1980
Musical groups reestablished in 1982
Musical groups from Provence-Alpes-Côte d'Azur

Space (French band)