Burdur Gölü, Göller Bölgesi göllerinden Burdur ve Isparta illeri arasında yer alan bir tektonik göldür. Göl büyüklüğü açısından Türkiye'de yedinci sıraya sahiptir. Burdur şehir merkezine çok yakındır. Ortalama göl alanı 153 km², rakımı ise 842,87 metredir. Güneybatısına doğru Burdur'un diğer göllerinden Salda Gölü ile Yarışlı Gölü vardır.

Burdur Gölü'nün suyu tuzludur. Son yıllarda gölü besleyen akarsuların göle ulaşmaması ve gölün buharlaşma ile su kaybetmesi tuzluluk oranını artırmıştır. Göl denizden 2 kat daha fazla tuzludur. Bu tuzluluk oranına rağmen gölde yaşamaya adapte olmuş Burdur dişli sazancığı (Aphanius sureyanus) dünyada sadece Burdur Gölü'nde yaşamakta ve gölün yok olmasıyla birlikte nesli tehlike altına girmiştir. Bununla birlikte nesli küresel ölçekte tehlike altında olan dikkuyruk ördeğinin (Oxyura leucocephala) dünya popülasyonunun büyük bir bölümü kışlamak için gölü kullanmaktadır. 1959 tarihinde yapılan olup ilk ölçümde göl su seviyesi 851,32 metre iken 2015 yılında 841,82 metredir. 1970 yılında göl su seviyesi 857,62 metre ile en yüksek seviyesine ulaşmış ancak bu tarihten sonra günümüze kadar su seviyesinde azalma olmuştur. Bunun en önemli nedenleri olarak; tarımsal sulama amacıyla gölü besleyen akarsular üzerine inşa edilen baraj ve göletler ile yer altı sularının sondajlarla aşırı derecede çekilmesi olarak gösterilmektedir.

Havzadaki meteoroloji istasyonlarının ölçümlerine göre uzun yıllar yağış ortalaması 447 mm'dir. 1995'ten bu yana havzada yağışlı bir döneme geçilmiş olmasına rağmen havzaya düşen yağışın neredeyse tamamı baraj ve göletlerde tutulduğu göl seviyesindeki düşüş yağış artışına rağmen devam etmektedir. 1980-1995 döneminde havzada 500 mm üzeri yağış görülmezken; 1995-2010 döneminde havzada 500 mm üzeri yağışlar 6 defa kayıtlara geçmiştir.(Meteoroloji Genel Müdürlüğü)

1970 yılında göle fiili su girişi 243 hektometreküp iken 2000 yılında su girişi 34 hektometreküpe düşmüştür. 2009 yılında Karaçal Barajı'nın su tutmasıyla birlikte göle su girişi yok denecek kadar azalmıştır.

Gölü korumak için yerel sulak alan komisyonu üyesi kuruluşların katkılarıyla 2008 yılında hazırlanan Burdur Gölü Yönetim Planı'nın amaçları arasında "gölün hidrolojik seviyesinin dengelenmesi" yer almasına rağmen bu güne kadar bu yönde bir faaliyet gerçekleştirilmemiştir. 2012 yılında süresi dolacak yönetim planın revizyonu sürecinde göle buharlaşma miktarından daha fazla su girmesini sağlayacak faaliyetler belirlenmeli ve bu faaliyetler uygulanmalıdır.

Öncelikle barajlarda tarımsal sulama için gerekli olan sudan daha fazlası tutulmakta ve bu suların bir an önce göle bırakılması gerekmektedir. Orta vadede havzada sulu tarım alanlarında devam eden salma sulama yöntemi yerine kapalı taşıma basınçlı sulama yöntemlerine dönüş için ilgili kurumların gerekli yatırımları yapması gerekmektedir. Tasarruf edilecek su göle bırakılmalıdır.

Coğrafi konum
Burdur Gölü'nün koordinatları 37 derece 45 dakika kuzey, 30 derece 12 dakika doğudur. Burdur şehir merkezinin çok yakınındadır. Su Kuşları Yaban Hayatı Koruma Sahası'nın kuzeydoğusunda yer alır.

Temel bilgiler
Bu göl Söğüt Dağ'ı ve Suludere Yayla dağ kütleleri arasında bulunur. Burdur Gölünün kapladığı ortalama alan şu anda153 km² ancak 35 yıl öncesinde 228 km²'ydi. Rakımı 842.87 metredir. Türkiye'nin en büyük yedinci gölüdür. Uzunluğu 34 km ve en genişliği de 9 km'dir. Bu göl suyu binde 24 oranında tuzludur. Bu göl bir prehistorik yerleşim yeri olan Kuruçay Höyük'üne 7 km uzaklıktadır. Ortalama derinliği 44 metre olan gölün en derin yeri ise 80 metre civarındadır.

Gölün oluşumu
Bu göl oluk şeklindeki tektonik bir çöküntünün suyla dolmasıyla oluşmuştur. Yani bir tektonik göldür. Bu türdeki göller tektonik bir sarsıntı sonucu oluşan çukurları suyla dolmasıyla oluşur. Bundan batı kısmında bir fay olduğu için göl burada bir anda derinleşir ve daralır.

Turizme etkisi
Burdur Gölü kuş gözlemciliğine, yelken sporlarına, plaj kurulmasına ve sağlık turizmine uygundur.

Doğal yaşam
Burdur Gölü 100'e yakın kuş türü ve 300.000'e yakın su kuşuna (özellikle soyu tükenmekte olan Dikkuyruk ördeklerinin %70'ine) ev sahipliği yapmaktadır. Tuzluluk oranı yüzünden balık yaşayamamaktadır. Son 35 yılda suyunun yaklaşık üçte birini kaybetmiştir. Göl çevresinde bulunan mermer ocakları yüzünden kesilen su rezervleri gölü beslemediği için göl küçülmektedir. Eskiden 144 farklı kuş türü olan bu gölde şimdi 25 tane kalmıştır.

Ayrıca bakınız
 Oluşumlarına göre Türkiye'nin gölleri listesi
 Türkiye'deki göller

Kaynakça

Dış bağlantılar
 www.burdur.gov.tr

 Uzaydan Burdur Gölü

Göller Yöresi
Türkiye'deki havzalar
Türkiye'deki Ramsar alanları
Kapalı havzalar
Burdur'daki göller
Isparta'daki göller
Türkiye'deki Önemli Kuş Alanları
Türkiye'deki göller

Burdur Gölü


සතිපට්ඨාන සූත්‍රය

කොළඹ මහානාම විද්‍යාලයේ
ආචාර්ය
ශාස්ත්‍රපති
සියඹලාගොඩ ධම්මින්දහිමි

"සති" යනු සිහියට නමකි. පට්ඨාන යන්නෙන් පිහිටීම පිහිටුවීම ගම්‍යවේ. නිවන් මගෙහි නිවැරැදි සිහිය හඳුන්වා දෙනු ලබන සූත්‍ර දේශනාව සතිපට්ඨාන සූත්‍රයයි. මජ්ක්‍ධිම නිකායට අයත් මෙම දේශනාව සතර සතිපට්ඨාන ය. එනම් කායානුපස්සනාව, වේදනානුපස්සනාව, චිත්තානුපස්සනාව, ධම්මානුපස්සනාව මැනවින් විස්තර කරනු ලබන අවස්ථාවකි. සත්තිස් බෝධිපාක්ෂික ධර්මතාවයන් ගේ පළමු කරුණු හතර වනුයේද මෙම සතර සතිපට්ඨානයයි. මෙම දේශනාව ආරම්භයේදීම මෙහි ඇති වැදගත්කම පිළිබඳ බුදුරදුන් තම ශ්‍රී මුඛයෙන් මෙසේ වදාළහ. "ඒකායනෝ අයං භික්ඛවේ මග්ගෝ සත්තා නං විසුද්ධියා..." "සත්වයන්ගේ පිරිසුදු බව පිණිස දුක් දොම්නස් දුරුවීම පිණිස ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයට පැමිණීම පිණිස නිවන් සාක්ෂාත් කරගැනීම පිණිස ඒකායන මාර්ගයක් වේ එය සතර සතිපට්ඨානයයි"

ඉහත අරුතින් ගත්කළ සතර සතිපට්ඨානය නිවන සඳහා කෙරෙන අනුබලය කෙතරම්ද යන්න අවබෝධ කරගැනීම පහසුය. රූපය නිත්‍ය සුබ නොවෙනස් දෙයක් ලෙස නොසලකා ආශ්වාස ප්‍රශ්වාසාදී ලෙස අනිත්‍යාකාරයෙන් බැලීම ඒ සඳහා ඇතිවන ප්‍රඥාව කායානුපස්සනා සතිපට්ඨානයයි. විටින්විට ඇතිවන්නා වූ වේදනා නිත්‍ය සුඛ නොවෙනස් දෙයක් ලෙස නොදැක එය අනිත්‍යාදී වශයෙන් ග්‍රහණය කරගැනීම වේදනානුපස්සනා සතිපට්ඨානය වේ. පහළවන සිතිවිලි ආත්මය ලෙස වරදවා තේරුම් නොගෙන වෙනස් වන අරමුණු ලෙස දැකීම චිත්තානු පස්සනාවයි. පංච නීවරණ ධර්ම ආත්ම වශයෙන් නොගෙන කැඩෙන බිඳෙන වෙනස්වන සුළු ස්වභාවයෙන් ප්‍රඥාව මූලිකකොට දැකීම ධම්මානුපස්සනා සතිපට්ඨානයයි.

කායානුපස්සනා සතිපට්ඨානය

හුස්ම ගැනීම පහත හෙළීම, දීර්ඝ හුස්ම කෙටි හුස්ම යමෙකු සිහියෙන් දනීද ඒ මත හික්මීම ඇති කර ගනී. "කය ආත්මකොට නොසලකයි. හුස්ම පිළිබඳ සිහිය පිහිටුවා ඒ මත කය සන්හිඳුවයිද? කය පිළිබඳ යථාවත් අවබෝධය ලබයිද? අනෙකා පිළිබඳවද එම ඥානය ලබාගනී. ඒ තුළ රූපාදී කිසිවක් ආත්ම වශයෙන් බලන තෘෂ්ණා දැකීම සන්සිඳේ. එය කායානුපස්සනා සතිපට්ඨානයයි. කයෙහි චලනය ක්‍රියාකාරිත්වය දැනගැනීම එය අනෙකාටද පොදු වූවක් බව හඳුනාගැනීම මෙන්ම හටගැනීම , විනාශය දැනගැනීම නුවණින් සිදුවෙයි. ඒ තුළ මමය, මගේය ලෙස නොගනී. කෙස්, දත්, නිය ආදී සියලු දෑ එලෙස දකීද එහි ක්‍රියාකාරිත්වය යථාර්ථවත් හඳුනාගනීද ශරීර කෘත්‍යයේ සිට කෑම්.බීම් ඉදුම් හිටුම්, නිදාගැනීම පිබිදීම දැන ගනීද එය කායානුපස්සනාවයි.

කායානුපස්සනාව පැහැදිළි කිරීම සඳහා සූත්‍රයෙහි මෙසේ දක්වා ඇත. එනම් මුව බැඳ ඇති මල්ලක් ලිහන බුද්ධිමත් පුද්ගලයා එහි ඇති මුං', මෑ, තල, සහල් යන දෑ වෙන වෙනම නිවැරැදිව හඳුනගන්නා සේ දෙතිස් කුණුප මනාව හඳුනාගෙන කටයුතු කිරීම කය පිළිබඳ සිහියයි. එමෙන්ම තමාගේ මෙන්ම අනෙකාගේ කයෙහි ධාතුකොටස් එකතුව මනාව හැඳිනගැනීමත් සත්වයා යනු , පඨවි, ආපෝ, තේජෝ වායෝ යන්නෙහි එකතුවක් බව දැනීම කායානුපස්සනා සතිපට්ඨානයයි.

මියයාමෙන් දවස දෙකගත වීමේදී ශරීරයේ ස්වභාවය වෙනස්වීම දනීද? සතුන් විසින් කා දමන මිණිය, මස් නැති ඇටසැකිල්ල හදුනාගනීද? විසුරුණු අස්ථී කොටස් දනීද? සෑම කෙනෙකුගේම ශරීරය මේසා බව හැදින නුවණින් දැනගැනීම කය පිළිබඳ මනා සිහියයි. වෙනස්වන කයෙහි ස්වභාවය තමාටද පොදු වූවක්ය. එය ලෝකයෙහි යථාර්ථය බව හඳුනාගැනීම ඒ මත සිහිය පිහිටුවීම කායානුපස්සනාසති පට්ඨානයයි.

වේදනානුපස්සනා සතිපට්ඨානය

සැප දුක හෝ අතරමැදි ස්වභාවයේ වේදනාවන් හෙවත් දැනීම නුවණින් දැන ගැනීම ඒ මත ප්‍රඥාව ඇතිවීම වේදනානුපස්සනා සතිපට්ඨානයයි. ආමිස සාමිස දුක, ප්‍රඥාවෙන් හැඳිනීම අතරමැදි ස්වභාවයේ තත්වයන් යථාර්ථස්වභාවයෙන් දැනගත යුතුය.

සත්වයා මෙම වේදනාවන් විඳීම සඳහා බොහෝ පාපකර්ම සිදුකරති. එය ඥානාන්විත නොවේ. වේදනාව වේදනාවක් මිස පුද්ගලයෙක් හෝ ආත්මයක් ලෙස නොසැලකිය යුතුය. වේදනාව යනු? හේතූන්ගේ සම්භවයකි. එයට ස්ථීර පදනමක් නැත. ඇති වූ වහ වහා බිදීයයි. පැවතීමට ශක්තියක් නැත. වේදනාව හුදු වේදනාවක්ම පමණක් බව දැනීම, එය අනිත්‍යය ස්වභාවකොට ඇති බව හැඳින ගැනීම වේදනානුපස්සනාවයි.

මෙසේ අනුන් පිළිබඳව සොයා අවබෝධ කරගැනීමේ හැකියාව ඇතිකරගත යුතුය. වේදනාවන්ගේ හටගැනීම පැවතීම විනාශය හඳුනාගනිමින් ඒ මත සිහිය පිහිටුවා ගත යුතුය. මමය මාගේය, ලෙස ගැනීමේ තෘෂ්ණාධික භවෙන් ඉවත්ව කිසිවක් නිත්‍ය නොමැති තැන වේදනාවද එසේම බව සිතීම වැදගත්ය. එවිට තම සිත තම නුවණින් බැලීම වන්නේය.

චිත්තානුපස්සනා සතිපට්ඨානය

රාග සහිත සිත රාග සහිත ලෙසද මෝහ සහිත සිත මෝහ සහිත සිත ලෙසද මෝහ රහිත සිත එසේ දනීද? අනෙක් ක්ලේෂයන් සිතිවිලිද එසේම අවබෝධ වීම මනා සිහියයි. පඤ්චනීවරණ ධර්මයන්ගෙන් යුතු සිත එහි බලපෑම නුවණින් දැනීම ප්‍රඥාවෙන් බැලීම එයින් මිදුන ස්වභාවය අවබෝධ වීම සිතිවිලිවල යථාස්වභාවය නුවණින් දැනීම චිත්තානුපස්සනා සතිපට්ඨානයයි.

ධම්මානුපස්සනා සතිපට්ඨානය

පඤ්චනීවරතා ධර්ම නුවණින් බලා වාසය කරන ස්වභාවය ධම්මානුපස්සනාවයි. තමා තුළ පවතින කාමච්ඡන්ද ආදි ධර්ම "ඇත" හෝ "නැත" යන බව ප්‍රඥාවෙන් අවබෝධ කරගන්නා ස්වභාවය නිවන්මග සඳහා අත්‍යවශ්‍යය. අනෙක් නීවරණතා ධර්මයන්ගේ ස්වභාවයද ඒ හා සමානය. ව්‍යාපාදය ඉපදේද, එය ප්‍රහාණයවන්නේද ප්‍රහාණය වු ව්‍යාපාදය නැවත මතු නොවන්නේද එම ස්වභාවය නුවණින් දනීද? එය යහපත්ය.

පඤ්ච උපාදානස්කන්ධය යමෙකු නුවණින් දනීද? යහපත් සිහියයි. රූපය මෙසේය . එහි ස්වභාවය මෙසේය වේදනාව මෙසේය සඤ්ඤා, සංඛාර යන මෙවැනි ස්වරූපයෙන් යුතුය. හටගැන්ම පැවැතීම පිළිබඳ ඇති අවබෝධය ඇත්තේද තමා මෙන්ම අනෙකාටද මෙය පොදු වූවේද යනු බව නුවණින් දැනීම ධම්මානුපස්සනා සතිපට්ඨානයයි. ආධ්‍යාත්මික ෂඩායතන මෙන්ම බාහිර ෂඩායතන පිළිබඳ දැනීමද එසේමය. සප්ත බොජ්ඣංග ධර්මතාවයන් පිළිබඳ නුවණින් දැනීම මනා සිහියයි. මෙලෙස තමා තුළ පවතින සියලු ධර්මතාවයන් පිළිබඳ ඇතිවන නිරවුල් අවබෝධය ඒ මත සිහිය පිහිටුවා ප්‍රඥාව ඇති කරගැනීම ධම්මානුපස්සනා සතිපට්ඨානයයි. කෙටියෙන් ම පවසන්නේ නම් චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය පිළිබඳ ධර්මානුපස්සී වීමද අයත් වන්නේ ඉහත ගුණයටය.

වේදනාව පිළිබඳ වැරදි හැඟීම් දුරුවීමෙන් වේදනානු- පස්සනා සතිපට්ඨානය ඇතිවේ. චිත්තය සම්බන්ධ වැරැදි හැඟීම් දුරුවීම තුළ චිත්තානුපස්සනා සතිපට්ඨානය ඇතිවේ. අනෙක් කාරණාවෝද එසේමය. බුදු සසුන බොහෝ කාලයක් පැවැතීමට හේතු ලෙසද බුදුරදුන් සතිපට්ඨානය දක්වනුයේද මෙම ගුණ ලොකෝත්තර සුඛය සඳහා හේතුවන බැවිනි. එහෙයින් තම විමුක්තිය මෙන්ම සමාජ සුබසිද්ධි විෂයෙහි සතිපට්ඨානය වැඩීම යහපත්ය.

සූත්‍රයෙහි අවසානයේදි පවා මෙහි වටිනාකම අවධාරණය වී ඇත. එනම් යමෙකු සත් දවසේ සිට වසර හතක් දක්වා කාලයක් මෙය වඩන්නේ නම් ක්‍රමිකව සංයෝජන නැති කරගනිමින් ඊළඟ භවයකදී නිවන ලද හැකි බවයි. සත්වයන්ගේ පිරිසුදු බව සඳහා දුක් දෝමනස්සයන් ගෙන් අත්මිදීම පිණිස නිවැරැදි මග ආර්යමාර්ගයේ අවබෝධය සඳහා මෙන්ම නිවන් ලැබීම පිණිස ඒකායන මාර්ගය සතිපට්ඨානයයි. මෙය මෙසේ වඩන්න යැයි බුදුරදුන් දේශනා කර ඇත්තේ නිවන සඳහා නොවරදින මග නිසා බව තමන් වහන්සේ දැක පසක් කොට ඇති බැවින් බව උන්වහන්සේ දේශනා කළහ. සසර උපදන වාරගණන අඩු කරමින් භව නිරෝධය ලැබීමට සත්වයා මෙම කරුණු හතර එක්කර ගැනීම දෙලොව සැපතට මහඟු පිටිවහලකි.

සතර සතිපට්ඨාන සූත්‍රයෙහි


Alfred Kastler (Guebwiller, 3. svibnja 1902. – Bandol, 7. siječnja 1984.), francuski fizičar. Bio je profesor na École normale supérieure u Parizu od 1941., član Francuske akademije znanosti od 1964. Proučavao je pojave spektroskopije. Usavršio metodu takozvanog optičkoga pumpanja, koje omogućuje inverziju populacije elektrona u atomu. Taj je postupak široko primijenjen u konstrukciji masera, lasera, vrlo osjetljivih magnetometara i atomskoga sata. Kastler je 1966. dobio Nobelovu nagradu za fiziku. Poznat je i kao borac protiv nuklearnoga naoružanja i kolonijalnih ratova.

Optičko pumpanje

Optičko pumpanje je prevođenje elektrona na višu energetsku razinu obasjavanjem atoma ili molekula u plinovitom, tekućem ili čvrstome stanju fotonima određene energije. Primjenjuje se i bitno je za rad lasera i masera, kod kojih se unutar sustava održava stalna popunjenost viših energetskih razina (takozvana inverzija populacije) s kojih se elektroni spontano vraćaju u osnovno stanje emisijom monokromatskoga koherentnog zračenja.

Energijske razine

Energijske razine su bliske diskretne razine (nivoi) energije u nekom izoliranom sustavu (atom, molekula) ili u nekome sustavu čestica. U fizici čvrstoga stanja (Fermijev plinski model slobodnih elektrona, teorija elektronskih vrpci u kristalima), gustoća atoma i gustoća energijskih razina golema je, oko 1026 atoma/kg ili oko 1028 atoma/m³. Kada se atomi počinju približavati i stvarati kristalnu rešetku, energijske razine pojedinačnih atoma cijepaju se i spajaju u vrpce ili pojase dopuštenih energija. Energijska razina u metalu ili poluvodiču opisana je glavnim kvantnim brojem n i dvjema orijentacijama spina ("spin-gore" i "spin-dolje"), pri čemu je svaka orijentacija zasebno stanje zbog Paulijeva načela. Prema tome, N elektrona u metalu (N je paran) rasporedit će se na:

energijskih razina, jer će u svakoj razini biti po dva elektrona. Dakle, broj stanja (elektrona) N dvostruko je veći od broja razina n:

Čestice se u sustavu naseljavaju (razmještaju) po razinama kao razlučive (klasična Maxwell-Boltzmannova statistika) ili kao nerazlučive čestice u skladu s načelima kvantnih statistika: Fermi-Diracovoj i Bose-Einsteinovoj.

Izvori

Francuski fizičari
Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku

Alfred Kastler


الخان (في بعض الأقطار) أو الكاروانِسرايُ (في غيرها، فارسية ترجمتها سرايُ القافلة) بيت للمسافرين والقوافل على الطرقات البعيدة، مبني من الحصى والجص والصاروج، سقفه محدب، وله باب واحد مع كوى في جوانبها.

تأثيل
قد يهمز آخر الكلمة كما يييا كذلك، فهي كلمة تركية-عثمانية فارسية الأصل، مركبة من «كاروان» قافلة و«سراي». الكلمة العربية (والعبرية) المقابلة هي الخان (חאן) أو الرباط (ج ربط).

معرض الصور

مراجع

أنماط فندقية
خانات
طريق الحرير
عمارة إسلامية
عمارة إيرانية
كلمات وجمل فارسية

خان


The first USS Estero (CVE-42) (previously AVG-42 then later ACV-42) was an escort aircraft carrier launched 22 March 1943 by the Seattle-Tacoma Shipbuilding Corporation, Seattle, Washington, and sponsored by Mrs. C. N. Ingraham.  She was reclassified CVE-42 on 15 July 1943.  Completed in October 1943, she was transferred to the Royal Navy on 3 November 1943 and commissioned the same day as HMS Premier.

She served in World War II as an ASW escort carrier in European waters and additionally as a ferry carrier.  She was returned to United States custody 2 April 1946, she was stricken on 21 May 1946 and was sold into merchant service as the Rhodesia Star (later renamed Hong Kong Knight) in 1947.  She was scrapped in Taiwan in 1974.

Design and description
These ships were all larger and had a greater aircraft capacity than all the preceding American built escort carriers. They were also all laid down as escort carriers and not converted merchant ships. All the ships had a complement of 646 men and an overall length of , a beam of  and a draught of . Propulsion was provided a steam turbine, two boilers connected to one shaft giving 9,350 brake horsepower (SHP), which could propel the ship at .

Aircraft facilities were a small combined bridge–flight control on the starboard side, two aircraft lifts  by , one aircraft catapult and nine arrestor wires. Aircraft could be housed in the  by  hangar below the flight deck. Armament comprised: two 4"/50, 5"/38 or 5"/51 Dual Purpose guns in single mounts, sixteen 40 mm Bofors anti-aircraft guns in twin mounts and twenty 20 mm Oerlikon anti-aircraft cannons in single mounts. They had a maximum aircraft capacity of twenty-four aircraft which could be a mixture of Grumman Martlet, Vought F4U Corsair or Hawker Sea Hurricane fighter aircraft and Fairey Swordfish or Grumman Avenger anti-submarine aircraft.

Notes

References

Ships built in Seattle
1943 ships
Ruler-class escort carriers

HMS Premier (D23)


Falske nyhedsmedier er hjemmesider og konti på sociale medier, der bevidst udspreder falske nyheder, dvs. usande oplysninger, propaganda og disinformation for at opnå politisk eller økonomisk gevinst. Man har registreret politisk betingede fupnyhedshistorier i lande som Tyskland, Indonesien og Malaysia, samt Sverige, Myanmar og USA.
Mange af siderne stammer fra Rusland, Makedonien og Rumænien.

Dansk debat om falske nyheder

Der har i 2017 været en debat om falske nyheder.

Se også
 Clickbait

Referencer

Eksterne henvisninger
 Informationsordbogen. Opslagsord: Fake news
 TjekDet.dk
 Sådan spotter du Fake News - Danmarks bilioteker

Hoax
Internetaktivisme

Falske nyhedsmedier


Burkhard Wilhelm Pauge (* 6. Dezember 1949 in Bad Rothenfelde) ist ein deutscher Jurist und war von 2001 bis März 2015 Richter am Bundesgerichtshof.

Leben
Von 1968 bis 1973 studierte Pauge Rechtswissenschaft an den Universitäten Köln und Münster. Nach dem Referendariat und der Zweiten Juristischen Staatsprüfung trat er 1976 in den höheren Justizdienst des Landes Nordrhein-Westfalen ein. Er war als Richter auf Probe beim Landgericht Münster sowie den Amtsgerichten Gronau, Ibbenbüren, Lüdinghausen, Recklinghausen und Rheine tätig, bevor er im Jahre 1980 zum Richter am Landgericht beim Landgericht Münster ernannt wurde. 1988 folgte seine Ernennung zum Richter am Oberlandesgericht beim Oberlandesgericht Hamm. Zwischen 1996 und 1999 war er von dort als wissenschaftlicher Mitarbeiter an den Bundesgerichtshof abgeordnet und dort dem V. Zivilsenat des Bundesgerichtshofes zugeteilt.

Am 2. April 2001 wurde Pauge zum Richter am Bundesgerichtshof ernannt und dem für das Deliktsrecht, das Arzthaftungsrecht und das Verkehrsrecht zuständigen VI. Zivilsenat zugewiesen, in welchem er bis zum Eintritt in den Ruhestand am 31. März 2015 tätig war.

Pauge doziert an der Universität Münster. Er ist Mitautor des im Jahr 2010 im RWS-Verlag in 11. Auflage erschienenen Buchs Steffen/Pauge, Arzthaftungsrecht sowie seit 2002 Mitherausgeber der im Erich-Schmidt-Verlag erschienenen Entscheidungssammlung AHRS (Arzthaftpflichtrechtsprechung).

Burkhard Pauge ist verheiratet und hat drei Kinder.

Weblinks

Einzelnachweise

Richter (Bundesgerichtshof)
Richter (Oberlandesgericht Hamm)
Richter (Landgericht Münster)
Deutscher
Geboren 1949
Mann

Burkhard Pauge


An Oligostachyum lubricum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Tai Hui Wen, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Keng f.. An Oligostachyum lubricum in nahilalakip ha genus nga Oligostachyum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oligostachyum

Oligostachyum lubricum


Romário De Souza Faria, (d. 29 Ocak 1966 - Río de Janeiro, Brezilya), Brezilyalı eski millî futbolcudur. Adı, babasının çok sevdiği iki şehir olan Roma ve Rio'nun birleşiminden gelmektedir.

Kırk yaşına bastığı 28 Ocak 2006 günü FIFA resmi kayıtlarına göre profesyonel futbol yaşantısındaki 950. golünü atarak futbol tarihinin en golcü oyuncularından birisi oldu.

1987-2005 yılları arasında 70 kez Brezilya millî futbol takımı formasını giydi. Bu maçlarda 55 gol attı. 1994 FIFA Dünya Kupası'nı ülkesinin almasında büyük rol oynadı.

2006 yılında Miami FC'ye transfer olan ve burada 22 gol kaydeden Romario, daha sonra Avustralya'nın Adelaide United takımı ile 4 maçlık sözleşme imzaladı. Bu forma altında 1 gole imza atan Romario tekrar eski takımı Vasco De Gama'ya döndü. 1000 gol barajını aşan Romario dünyanın en çok gol atan 2. futbolcusudur.

Brezilya 1. Lig takımlarından Vasco da Gama'da teknik direktörlük yapan oyuncu 7 Şubat 2008'de istifa etmiştir.

Başarıları

 7 kez gol krallığı, 4 kez şampiyonluk
 KNVB beker (1988-1991) - 3 kez şampiyonluk
 Hollanda Ligi (Eredivisie) - 3 kez gol krallığı
 1988 Yaz Olimpiyat Oyunları (1988) - gümüş madalya, gol kralı
 Copa América (1989-1997) - 2 kez şampiyonluk ve gol krallığı
 La Liga (1994) - şampiyonluk ve gol krallığı
 1994 FIFA Dünya Kupası - şampiyonluk ve en değerli oyuncu ödülü
 FIFA Konfederasyonlar Kupası (1997) - şampiyonluk ve gol krallığı
 Brezilya Ligi (2000) - şampiyonluk
  2007 - 1000. gol
  2008 Freekick Masters yarışması

İstatistikleri

Millî takım golleri
Brezilya ev sahibi olarak baz alınmıştır.

İstatistikleri

1966 doğumlular
Brezilyalı futbolcular
FIFA 100
Yaşayan insanlar
Brezilya millî futbol takımı futbolcuları
CR Vasco da Gama futbolcuları
PSV futbolcuları
FC Barcelona futbolcuları
CR Flamengo futbolcuları
Valencia CF futbolcuları
Fluminense FC futbolcuları
1987 Copa América futbolcuları
1988 Yaz Olimpiyatları futbolcuları
1989 Copa América futbolcuları
1990 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1994 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1997 Copa América futbolcuları
1997 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
1998 CONCACAF Altın Kupa futbolcuları
FIFA Dünya Kupası kazanan futbolcular
Miami FC futbolcuları
Forvet futbolcular
CR Vasco da Gama teknik direktörleri
A-League futbolcuları
Adelaide United FC futbolcuları
CF America (RJ) futbolcuları
Brezilyalı gurbetçi futbolcular
İspanya'daki Brezilyalı gurbetçiler
Brezilyalı teknik direktörler
Série A (Brezilya) futbolcuları
Copa América kazanan futbolcular
Eredivisie futbolcuları
Katar'daki gurbetçi futbolcular
İspanya'daki gurbetçi futbolcular
Hollanda'daki gurbetçi futbolcular
Avustralya'daki gurbetçi futbolcular
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki gurbetçi futbolcular
FIFA Konfederasyonlar Kupası kazanan futbolcular
La Liga futbolcuları
Brezilyalı Olimpiyat futbolcuları
Gümüş Olimpiyat madalyalı Brezilyalı sporcular
Pichichi Ödülü sahipleri
Güney Amerika'da Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
USL First Division futbolcuları
1988 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
Rio de Janeiro doğumlu sporcular
FIFA Dünyada Yılın Futbolcusu Ödülü sahipleri
Gümüş Olimpiyat madalyalı futbolcular
Brezilya 20 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Brezilyalı milliyetçiler
Afro-Brezilyalı siyasetçiler
Rio de Janeiro doğumlu futbolcular
Liberal Parti (Brezilya, 2006) mensubu siyasetçiler
Olimpiyat madalyalı futbolcular
Podemos (Brezilya) mensubu siyasetçiler

Romário


Furðublöðkuætt (fræðiheiti: Welwitschiaceae) er´ ætt plantna með eina núlifandi tegund: furðublöðku. Steingervingar þriggja tegunda hafa fundist í myndunum síðan frá sið-Krítartímabilinu í Brasilíu (Crato Formation) og ein einnig í Marokkó (Akrabou Formation)

Heimild

Furðublöðkuætt


Gaskispor, 1984-2011 yılları arası Gaziantep'te faaliyet gösteren Belediye destekli bir spor kulübüdür.

Tarihçe
1984 yılında İtfaiyespor adıyla kurulup daha sonra Gaziantep Belediyespor ismini alan takım, 1994-95 sezonunda ilk kez 3. Futbol Liginde mücadele etmeye başladı.

1996 yılında Büyükşehir Belediyesi Gaskispor adını aldı. 2000 yılında ismini, şuanki ismi olan GASKİspor olarak değiştirdi. Gaziantep Büyükşehir Belediyespor ile birlikte her iki takımda Belediye tarafından finanse edilmekte olup kardeş takımdırlar. Gaskispor Onur kurulunda kardeş ve renkdaş takım Gaziantep Büyükşehir Belediyespor kulübü eski başkanlarından Mehmet Erol Maraş ve Saip Konukoğlu ile eski başkanlar bulunmaktadırlar. Maçlarını Gaski Stadyumunda yapmakta olup renkleri birçok belediye takımında oldugu gibi mavi beyazdır.

Gaskispor, 2005/2006 sezonunda lig ikincisi olarak 3. Lig' den Türkiye 2. Lig B Kategorisine yükselmiştir.

Finansal yönden GASKİ idaresi ve Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığının desteklediği ve Gaziantep'in amatör futbolcularına şans verip Gaziantepspor ve Gaziantep Büyükşehir Belediyespor için altyapı görevi yapan kulüp, 2008-09 sezonunda 2. Ligden 3. Lige düşmüş, fakat 3. Lige katılmayacağını açıklamıştır.

2011 yılında da ekonomik nedenlerden dolayı kulübün tüm sportif faaliyetlerine son verildi.

Lig mücadeleleri

 2. Lig : 10 sezon

1994-2001, 2006-2009

 3. Lig : 5 sezon

2001-2006

 Amatör Lig : 10 sezon

1984-1994

Geçmiş Sezonlardaki Performansı

Kaynakça

GASKİ SK


Prințesa Leopoldine de Baden (Leopoldine Wilhelmine Amalie Pauline Maximiliane; 22 februarie 1837, Karlsruhe - 23 decembrie 1903, Strasbourg), a fost Prințesă de Baden prin naștere și Prințesă de Hohenlohe-Langenburg prin căsătorie.

Biografie

Leopoldine a fost a patra și cea mai mică fiică a Prințului Wilhelm de Baden (1792-1859) și a Ducesei Elisabeta Alexandrine de Württemberg (1802-1864), fiica Ducelui Louis de Württemberg. Bunicii paterni erau Karl Frederic de Baden, primul Mare Duce de Baden și cea de-a doua soție a sa, baroneasa Louise Caroline Geyer de Geyersberg, Contesă de Hochberg. Leopoldine a crescut în Karlsruhe, împreună cu cele două surori mai mari, Sofia (1834-1904) și Elisabeta (1835-1891).

Prințesa Leopoldine s-a căsătorit la 24 septembrie 1862 la Karlsruhe cu Hermann, Prinț de Hohenlohe-Langenburg (1832-1913), al doilea fiu al Prințului Ernst I de Hohenlohe-Langenburg și a Prințesei Feodora de Leiningen. Ei au avut trei copii:
Prințul Ernest William Frederick Maximilian Charles de Hohenlohe-Langenburg (1863-1950); a succedat tatălui său ca Ernst al II-lea, s-a căsătorit în 1896 cu Prințesa Alexandra de Saxa-Coburg și Gotha (1878-1942), au avut copii.
Prințesa Elise Victoria Feodora Sophie Adelheid de Hohenlohe-Langenburg (1864-1929); s-a căsătorit în 1884 cu Heinrich al XXVII-lea, Prinț Reuss (1858-1928), au avut copii.
Prințesa Feodora de Hohenlohe-Langenburg (1866-1932);  s-a căsătorit în 1894 cu Emich, al 5-lea Prinț de Leiningen (1866-1939), au avut copii.

Prințesa Leopoldine a fondat Asociația Leopoldine. La Strasbourg, unde soțul ei a fost numit Guvernator al Alsacei-Lorena ea a îndeplinit îndatoriri ceremoniale. A murit cu o zi înainte de ajunul Crăciunului 1903, după o boală îndelungată.

Nașteri în 1837
Decese în 1903
Prințese de Baden

Leopoldine de Baden


مسييه 4 (M4) هو عبارة عن عنقود نجمي كروي (مغلق)يقع في كوكبة العقرب. أكتشفه العالم الشهير الفرنسي تشارلز مسييه وهو يقع على مسافة 7.2 سنة ضوئية من الأرض وهذا يجعل مسييه 4 واحداً من أقرب العناقيد الكروية وتبتعد عن الأرض بنسبة 65 كلم/ثانية، وبما ان مقدار لمعانه 5.6+ قدر ظاهري، فإن هذا العنقود يمكن رصده بشكل سهل.

إمكانية رؤيته
مسييه 4 واضح حتى في أصغر التلسكوبات يظهر ككرة ضبابية من الضوء حيث يبدو بنفس حجم القمر في السماء ويعتبر مسييه 4 واحد من أسهل العناقيد الكروية التي يمكن رصدها، حيث تقع على بعد 1.3 درجة فقط غرب أسطع نجم في كوكبة العقرب (نجم قلب العقرب)، حيث يمكن رؤية كلا الجرمين في تلسكوب واسع المجال. ومن خلال التلسكوبات متوسطة الحجم يمكن التعرف على النجوم الفردية وتميز ألمعها في M4 بقدر ظاهري 5.6+.

خصائصه
مسييه 4 (M4) عبارة عن عنقود نجمي مركز بشكل فضفاض من الفئة IX ويبلغ عرضه 75 سنة ضوئية. ويتميز بـ بنية «شريطية» مميزة عبر قلبه وهي مرئية للتلسكوبات متوسطة الحجم. يبلغ طول العنقود 2.5 سنة تقريباً وقد لاحظه ويليام هيرشل لأول مرة في عام 1783. وقد لوحظ ما لا يقل عن 43 نجماً متغيراً داخل M4 , يبعد العنقود M4 عن الأرض 7.2 سنة ضوئية، مما يجعله أقرب عنقود كروي للنظام الشمسي. يقدر عمره بـ 12.2 مليار سنة.

في علم الفلك: تسمى وفرة العناصر لغير الهيدروجين والهيليوم بالمعدنية، وعادة ما يُشار إليها بنسبة وفرة الحديد على حساب الهيدروجين مقارنة بالشمس.و بالنسبة لهذا العنقود فإن وفرة الحديد المقاسة تساوي:

هذه القيمة هي لوغاريتم نسبة الحديد إلى الهيدروجين بالنسبة إلى نفس النسبة في الشمس. وبالتالي فإن الكتلة لديها وفرة من الحديد تساوي 8.5٪ من وفرة الحديد في الشمس.و هذا يشير بقوة إلى أن هذه العنقود يستضيف مجموعتين متميزتين من النجوم، تختلف حسب العمر. وبهكذا نتيجة لربما شهد العنقود دورتين أو مرحلتين رئيسيتين من حياته في تكوين النجوم.
و هذا يؤكد وجود مدار حول مجرة درب التبانة على يمتد لـ 116 مليون سنة ± (3 مليون سنة) خلال فترة ما حول درب التبانة، يأتي على بعد 0.6 فرسخ فلكي ± (0.1 فرسخ) من قلب المجرة، بينما في منطقة القبا ينتقل إلى الخارج إلى 5.9 فرسخ فلكي ± (0.3) فرسخ فلكي. الميل عند (زاوية) 23 ° ± 6 ° من مستوى المجرة، وبالتالي يصل إلى 1.5 فسرخ فلكي ± (0.4فرسخ فلكي) فوق مركز المجرة. ويتعرض العنقود لصدمة مديّة خلال كل ممر، مما قد يتسبب في تساقط النجوم المتكرروبالتالي قد يكون العنقود أكبر بكثير من حجمه الحالي.

نجوم مميزة
وجدت الصور التي التقطها تلسكوب هابل الفضائي في عام 1995 نجوماً قزمة بيضاء في مسييه M4) تعد من أقدم النجوم المعروفة في مجرتنا. ويبلغ عمر النجم 13 مليار سنة. تم العثور على أحدهما ليكونا نجماً ثنائياً له رفيق بنجم نابض، PSR B1620−26 B1620−26 وكوكب يدور حوله بكتلة تبلغ 2.5 ضعف كتلة كوكب المشتري (MJ).  كما وجد أن نجمة واحدة في مسييه 4 ؤيحتوي على عنصر ضوء نادر من الليثيوم أكثر مما كان متوقعاً. يقع في M4. يُعرف باسم النجم النابض/CX-1 والنجم النيوتروني المحتمل. يدور حول نفسه في 6.31 ساعة.

تشبيه
شبَّه عالم القلك الأمريكي روبرت بورنهام جونيور (توفي عام 1993) منظر مسييه 4 من خلال تلسكوبه بأنها عبارة عن جسيمات ألفا ىضوئية شديدة الحركة التي تُرى في المنظارالشوكي

صور

اقرأ أيض
 نجم
 مجرة
 قزم أبيض
 عملاق أحمر
 الانفجار العظيم
 خط زمني للانفجار العظيم
 نجم نيوتروني
 ثقب أسود

مراجع

أجرام الفهرس العام الجديد
أجرام فلكية اكتشفت في 1745
أجرام فلكية اكتشفت في 1746
عناقيد مغلقة
فهرس مسييه
كوكبة العقرب

مسييه 4


تقوم الرابطة الإسلامية في الصين بتمثيل المسلمين في جميع أنحاء الصين. حضر اجتماعها الافتتاحي في 11 مايو 1953 في بكين، ممثلون من 10 قوميات صينية.

أهدافها وواجباتها المعلنة هي: مساعدة الحكومة في تطبيق سياسات الحريات الدينية، المضي قدما في تنفيذ تعاليم الإسلام، الاعتزاز بالوطن الأم، توحيد المسلمين في المشاركة في البناء الاشتراكى للوطن الأم، العمل على بناء علاقات ودية مع المسلمين في الدول الأخرى، الحفاظ على السلام في العالم، جمع وحفظ معلومات تاريخية عن الإسلام، وما إلى ذلك. مجلس إدارتها هو المؤتمر الوطني. مقرها في بكين.

مراجع

تأسيسات سنة 1953 في الصين
منظمات إسلامية أسست في 1953
منظمات إسلامية في الصين
منظمات مرتبطة بالحزب الشيوعي في الصين

الرابطة الإسلامية في الصين


Mısır: Gerçek Indiana Joneslar gerçek adı Egypt olan BBC televizyon drama serisinin adıdır. Serilerde çeşitli arkeolojik buluşların nasıl bulunduğu, ara sıra olan geri dönüş sahneleriyle aktörlerin antik Mısırlıların o anki hallerini de canlandırdığı bir seridir. Serinin orijinali BBC2 kanalında Pazar akşamları 21.00'da, Türkiye'de ise Temmuz 2006 tarihinde Pazartesi günleri 21.00 ve tekrarı Pazar günleri 21.05'de NTV'de gösterilmiştir.

İlk iki bölüm Howard Carter'ın çalışmalarını ve 20. yüzyılın başlarında Mısır'da yaptığı arkeolojik görevini anlatmıştır. Sonraki iki bölümü, Matthew Kelly tarafından canlandırılan ilginç kâşif Büyük Belzoni'ye odaklanmıştır. Son iki bölüm, Elliot Cowan tarafından canlandırılan Jean-François Champollion tarafından Rosetta Taşı'nın bulunuşunu ve deşifre edilmesinin dramatize etmiştir.

Oynayanlar
 Howard Carter - Stuart Graham
 Lord Carnarvon - Julian Wadham
 Lady Carnarvon - Caroline Langrishe
 Evelyn Carnarvon - Alex Weaver
 Pierre Lacau - Valentine Pelka
 Theodore Davis - William Hope
 Leonard - Laurence Fox
 Belzoni - Matthew Kelly
 Sarah Belzoni - Lindsay Baxter
 James Curtin - Nevan Finnigan
 Henry Salt - Robert Portal
 John Lewis Bukhardt - Thomas Lockyer
 Bernardino Drovetti - Joseph Long
 Jean-François Champollion - Elliot Cowan
 Jacques-Joseph Champollion - Stuart Bunce

BBC tarihî televizyon dizileri
BBC televizyon dramaları
Yarı belgesel filmler
Gerçek Indiana Joneslar

Mısır: Gerçek Indiana Joneslar


Nathaniel Schachner (January 16, 1895 – October 2, 1955), who published under the names Nat Schachner and Nathan Schachner, was an American writer, historian, and attorney, as well as an early advocate of the development of rockets for space travel. A prominent author of historical works on figures from America's Revolutionary Era, Schachner also was a regular contributor to the genre leading up to and during the early years of what came to be referred to as the Golden Age of Science Fiction (c. 1938–1946).

Best known for his biographies of American historical figures such as Thomas Jefferson and Alexander Hamilton, Schachner began his writing career contributing short stories to leading "pulp magazines" that specialized in science fiction, horror, mystery, and adventure genres. During the heart of the Great Depression, he contributed more than fifty stories to magazines such as Astounding Stories, Terror Tales, Horror Stories, Dime Mystery Magazine, and Fantastic Adventures. He then turned to writing historical non-fiction and fiction, gaining recognition for his prodigious research.

Schachner, a practicing attorney, was a founder and officer of the American Interplanetary Society, which pioneered liquid fuel rocketry in the United States in the early 1930s. Later known as the American Rocket Society, the organization eventually became part of the American Institute of Aeronautics and Astronautics, a professional society in the field of aerospace engineering that today has nearly 30,000 members world-wide.

Bibliography

Historical works

Short stories and novelettes
Following is a listing of Schachner's short fiction as published in magazines during the 1930s and 1940s. The links provide access to either the stories or information on them from the Internet Speculative Fiction Database.

 "The Tower of Evil, Wonder Stories Quarterly, 1930 Summer

 "In 20,000 A.D.!, Wonder Stories, September 1930, co-author: Arthur L. Zagat

 "The Song of the Cakes", Oriental Stories, Autumn 1930, co-author: Arthur L. Zagat, Information

 "Back to 20,000 A.D., Wonder Stories, March 1931, co-author: Arthur L. Zagat

 "The Emperor of the Stars, Wonder Stories, April 1931

 "The Dead-Alive", Weird Tales, April-May 1931, co-author: Arthur L. Zagat

 "The Menace from Andromeda", Amazing Stories, April 1931, co-author: Arthur L. Zagat

 "The Death-Cloud, Astounding Stories of Super-Science, May 1931, co-author: Arthur L. Zagat

 "The Revolt of the Machines, Astounding Stories of Super-Science, July 1931, co-author: Arthur L. Zagat

 "Venus Mines, Incorporated", Wonder Stories, August 1931, co-author: Arthur L. Zagat

 "Exiles of the Moon", Part 1, Wonder Stories, September 1931, co-author: Arthur L. Zagat

 "Exiles of the Moon", Part 2,Wonder Stories, October 1931, co-author: Arthur L. Zagat

 "Exiles of the Moon", Part 3, Wonder Stories, November 1931, co-author: Arthur L. Zagat

 "Pirates of the Gorm", Astounding Stories, May 1932

 "Slaves of Mercury", Astounding Stories, September 1932

 "Emissaries of Space", Wonder Stories Quarterly, Fall 1932

 "The Time Express", Wonder Stories, December 1932

 "The Memory of the Atoms", Wonder Stories, January 1933, co-author: R. Lacher

 "The Eternal Dictator", Wonder Stories, February 1933

 "The Robot Technocrat", Wonder Stories, March 1933

 "The Revolt of the Scientists", Wonder Stories, April 1933

 "The Revolt of the Scientists-II The Great Oil War", Wonder Stories, May 1933

 "The Revolt of the Scientists-III The Final Triumph", Wonder Stories, June 1933

 "Fire Imps of Vesuvius", Astounding Stories, October 1933

 "The Orange God", Astounding Stories, October 1933, pseudonym: Walter Glamis

 "Ancestral Voices", Astounding Stories, December 1933

 "Redmask of the Outlands", Astounding Stories, January 1934

 "The Time Imposter", Astounding Stories, March 1934

 "He from Procyon", Astounding Stories, April 1934

 "The Dragon of Iskander", Fantastic Stories of Imagination, April 1934, Information

 "The 100th Generation", Astounding Stories, May 1934

 "Marble Murderer", Dime Mystery Magazine, July 1934, Information

 "Stratosphere Towers", Astounding Stories, August 1934

 "The Living Equation", Astounding Stories, September 1934

 "Monsters of the Pit", Terror Tales, November 1934, Information

 "The Great Thirst", Astounding Stories, November 1934

 "They Dare Not Die", Terror Tales, January 1935, Information

 "The Ultimate Metal", Astounding Stories, February 1935

 "Thirst of the Ancients", Terror Tales, February 1935, Information

 "Death Takes a Bride", Terror Tales, March 1935, Information

 "Mind of the World, Astounding Stories, March 1935

 "When the Sun Dies", Astounding Stories, March 1935, pseudonym: Chan Corbett

 "Death Teaches School, Terror Tales, April 1935, Information

 "Satan's Antechamber", Thrilling Mysteries, April 1935, Information

 "The Devil's Brewers", Terror Tales, May 1935, Information

 "Hospital of the Damned", Horror Stories, June 1935, Information

 "Railroad to Hell", Terror Tales, June 1935, Information

 "The Orb of Probability", Astounding Stories, June 1935

 "Creatures of the Dusk", Terror Tales, July 1935, Information

 "The Son of Redmask", Astounding Stories, August 1935

 "Intra-Planetary", Astounding Stories, October 1935, pseudonym: Chan Corbett

 "I Am Not God", Part 1 of 2, Astounding Stories, October 1935

 "I Am Not God", Part 2 of 2, Astounding Stories, November 1935

 "The Isotope Men", Astounding Stories, January 1936

 "Entropy", Astounding Stories, March 1936

 "A Feast for Hell's Angels", Terror Tales, May 1936, Information

 "Reverse Universe", Astounding Stories, June 1936

 "Ecce Homo", Astounding Stories, June 1936, pseudonym: Chan Corbett

 "The Devil's Night Club", Dime Mystery Magazine, June 1936, Information

 "Death Unmasks at Midnight", Horror Stories, June-July 1936, Information

 "Pacifica", Astounding Stories, July 1936

 "The Return of the Murians", Astounding Stories, August 1936

 "The Saprophyte Men of Venus", Astounding Stories, October 1936

 "The Eternal Wanderer", Astounding Stories, November 1936

 "Wedding Night of the Damned", Terror Tales, November-December 1936, Information

 "The Thought Web of Minipar", Astounding Stories, November 1936, pseudonym: Chan Corbett

 "Cauldrons of the Damned", Horror Stories, December 1936-January 1937, Information

 "Infra-Universe", Part 1 of 2, Astounding Stories, December 1936

 "Infra-Universe", Part 2 of 2, Astounding Stories, January 1937

 "Beyond Infinity", Astounding Stories, January 1937, pseudonym: Chan Corbett

 "Beyond Which Limits", Astounding Stories, February 1937

 "The Shining One", Astounding Stories, May 1937

 "Satan's Children Are Hungry", Terror Tales, March-April 1937

 "The Shining One", Astounding Stories, May 1937

 "Earthspin", Astounding Stories, June 1937

 "The Plague of Evil Love", Terror Tales, June 1937, Information

 "Sterile Planet", Astounding Stories, July 1937

 "Crystallized Thought", Astounding Stories, August 1937

 "Past, Present and Future", Astounding Stories, September 1937

 "Children of Murder", Dime Mystery Magazine, October 1937, Information

 "Lost in the Dimensions", Astounding Stories, November 1937

 "City of the Rocket Horde", Astounding Stories, December 1937

 "Governess for the Mad", Terror Tales, January-February 1938, Information

 "Negative Space", Astounding Science Fiction, April 1938

 "Island of the Individualists", Astounding Science Fiction, May 1938

 "Factory for Death", Dime Mystery Magazine, September 1938, Information

 "The Sun-World of Soldus", Astounding Science Fiction, October 1938

 "The Flowering Corpses", Dime Mystery Magazine, October 1938, Information

 "Simultaneous Worlds", Part 1 of 2, Astounding Science Fiction, November 1938

 "Simultaneous Worlds", Part 2 of 2, Astounding Science Fiction, December 1938

 "The Corpses' Christmas Party, Horror Stories, December 1938-January 1939, Information

 "Parade of the Tiny Killers", Terror Tales, January 1939, Information

 "Welcome Mr. Death, Strange Detective Mysteries, January-February 1939, pseudonym: Chan Corbett, Information

 "Merchant of Screaming Death, Strange Detective Mysteries, January-February 1939, Information

 "Palooka from Jupiter", Astounding Science Fiction, February 1939

 "Terror of the Corpse Balloons", Strange Detective Mysteries, March-April 1939, Information

 "Worlds Don't Care", Astounding Science Fiction, April 1939

 "The Corpse Clinic", Strange Detective Mysteries, May 1939, Information

 "The Great Grey Hounds of Death", Strange Detective Mysteries, May-June 1939, pseudonym: Chan Corbett, Information

 "When the Future Dies", Astounding Science Fiction, June 1939

 "City of the Cosmic Rays", Astounding Science Fiction, July 1939

 "City Under the Sea", Fantastic Adventures, September 1939, Information

 "City of the Corporate Mind", Astounding Science Fiction, December 1939

 "Cold", Astounding Science Fiction, March 1940

 "Space Double", Astounding Science Fiction, May 1940

 "Master Gerald of Cambray", Unknown Fantasy Fiction, June 1940, Information

 "Runaway Cargo", Astounding Science Fiction, October 1940

 "Old Fireball", Astounding Science Fiction, June 1941

 "Jurisdiction", Astounding Science Fiction, August 1941

 "The Return of the Circe", Fantastic Adventures, August 1941

 "Beyond All Weapons", Astounding Science Fiction, November 1941

 "Eight Who Came Back", Fantastic Adventures, November 1941

 "The Strange Story of Two American Boys", Crack Detective Stories, September 1945

 "Frontier Sam", Speed Western Stories, September 1946

Notes

References

External links

1895 births
1955 deaths
20th-century American novelists
American male novelists
American science fiction writers
American male short story writers
20th-century American short story writers
20th-century American male writers
American military personnel of World War I

Nat Schachner


La Copa Ciudad de Asti (oficialmente: Coppa Citta di Asti) fue una carrera ciclista italiana de un día, limitada a corredores sub-23, que se disputaba en la ciudad de Asti y sus alrededores, un martes (habitualmente el primero) del mes de mayo.

Se creó en 2003 como carrera amateur y en 2004 ascendió a la categoría 1.7.1 (máxima categoría amateur para corredores sub-23). Desde la creación de los Circuitos Continentales UCI en 2005 formó parte del UCI Europe Tour, dentro de la categoría 1.2 (última categoría del profesionalismo) y finalmente en la categoría específica creada en el 2007 para corredores sub-23, dentro de la última categoría del profesionalismo: 1.2U.

Su recorrido tuvo cerca de 140 km hasta que subió a profesionales que se incrementó en unos 20 km más.

Palmarés
En amarillo: edición amateur.

Palmarés por países

Referencias

Enlaces externos
 Copa Ciudad de Asti (sitiodeciclismo.net)
 Copa Ciudad de Asti (cqranking.com)

Ciudad de Asti
Ciudad de Asti
Ciudad de Asti
Ciudad de Asti
Asti
Deporte en Italia en 2003
Deporte en Piamonte

Copa Ciudad de Asti


Saruhan Sancağı, Manisa merkezli Osmanlı sancağının adıdır.Osmanlı'da veliaht şehzadeler burada görev yapardı. Aydın ve İzmir merkezli Aydın Eyaleti'nin bir sancağı idi. Manisa ve çevresi tarihi devirlerde; Hititler, Akalar, Frigler, Lidyalılar, Persler, Makedonyalılar, Bergamalılar, Romalılar ve Bizanslılar tarafından yönetilmiştir.

Saruhan Sancağı'nda görev yapan Osmanlı şehzadeleri

Kazâları
 1313 yılında Saruhan bey, Manisa'yı Bizanslılardan aldıktan sonra bu şehri beyliğine merkez yapmıştır. Bu tarihten sonra buraya Saruhan Beyliği adı verilmiştir.
 1410 yılında Saruhan Beyliği, Osmanlı İmparatorluğunun sınırları içine alındıktan sonra Manisa Şehzade sancağı yapıldı.
 1437-1595 yıllarında Manisa şehzadeler tarafından yönetildi. Fatih Sultan Mehmet ve Kanuni Sultan Süleyman burada yöneticilik yapmıştır.
 1595 yılında III. Mehmet padişah olunca padişah çocuklarının vali olma geleneği kaldırıldı. Bu tarihten sonra Manisa'nın yönetimi Anadolu beylerbeyine bağlı sancak beylerine bırakıldı. Osmanlı İmparatorluğu yönetim bakımından Rumeli ve Anadolu olmak üzere iki eyalete bölünmüştü. Eyaletler Sancaklara, Sancaklar kazalara ayrılmıştı.
 1595-1836 tarihleri arasında bu yönetim içinde Manisa, merkezi Kütahya olan Anadolu eyaletine bağlı olarak Saruhan sancağı idi. Sancağın merkezi Manisa, kazaları ise 1628 yılında Foçalar, Güzelce Hisar, Gördük, Akhisar, Marmara, Ilıca, Adala, Mendehorya (Menemen), Salihli, Kasaba (Turgutlu), Borlu, Demirci, Gördes ve Kayacık idi.
 1836 yılında yapılan idari değişiklikte Saruhan sancağı Anadolu eyaletinden alınıp. İzmir ve Menteş sancakları ile birlikte Aydın eyaletine bağlandı.
 1845 yılında Saruhan sancağı Aydın eyaletinden ayrılarak Saruhan Eyaleti oldu.
 1847 yılında ise yeniden Aydın eyaletine bağlandı.
 1867 yılında eyalet sistemi kaldırılarak vilayet şeklini almıştır bu tarihte Saruhan sancağı Aydın'ın ilinin sınırları içerisinde idi. Türk Kurtuluş Savaşı'ndan sonra Aydın'dan ayrılarak bağımsız bir sancak haline getirildi.
 1924 yılında bütün Mutasarrıflıkların vilayet sayılması nedeni ile Saruhan Sancağı da Vilayet oldu. 24 Ekim 1926 Tarih ve 4248 Sayılı kararname ile haberleşme ve işlemlerde kolaylık sağlanması amacı ile Saruhan ilinin adı Manisa olarak değiştirilmiştir.
 Manisa'ya bağlı Saruhanlı adında bir ilçe vardır.

Osmanlı İmparatorluğu'nun sancakları
Osmanlı döneminde Manisa
Anadolu Eyaleti

Saruhan Sancağı


فوزي بن السعيدي مخرج مغربي من مواليد 14 مارس 1967 في مكناس، من بين أفلامه ألف شهر، عمل مخرجاً وممثلاً مسرحياً قبل أن يصور فيلمه القصير الأول «الصخرة» (1997)، الذي حصد 23 جائزة دولية. وفي 1999 شارك في كتابة سيناريو فيلم «بعيداً» لأندريه تيشيني. وفي العام 2000 أخرج فيلمين قصيرين هما «الحائط» الذي حاز على جائزة في مهرجان كان، و«خط المطر» الذي حاز على جائزة في مهرجان البندقية. فيلمه الطويل الأول «ألف شهر» فاز بجائزتين في مهرجان كان، وتبعه عام 2006 فيلم «يا له من عالم رائع». أما فيلمه «موت للبيع» فحصل على منحة من صندوق «سند» عام 2010.

أعماله

مخرجا
 1999 : الهاوية
 2000 : الحائط
 2003 : ألف شهر
 2006 : يا له من عالم رائع
 2011 : موت للبيع
 2017 : وليلي

كاتب سيناريو
فوزي بن السعيدي هو كاتب السيناريو في جميع أعماله باستثناء فيلمه القصير الهاوية.
 2001 : بعيدا لأندريه تيشيني

ممثل
 1997 : مكتوب لنبيل عيوش: كمال الراوي
 2000 : ضفائر لالجيلالي فرحاتي
 2001 : حصان الريح لداوود اولاد السيد: إدريس
 2001 : بعيدا لأندريه تيشيني
 2003 : ألف شهر : سمير
 2006 : يا له منة عالم رائع : كمال
 2011 : موت للبيع : المفتش دباز
 2011 : وداعا المغرب لنادر موكنيش: علي
 2014 : سان لوران لبرتران بونيلو
 2015 : ديبان لجاك اوديار: السيد حبيب
 2017 : لولا باتر لنادر موكنيش: الشيخ
 2017 : وليلي : سي محمد
 2017 : السعداء لصوفيا جاما: أمين
 2018 : صوفيا : فوزي

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
كتاب سيناريو مغاربة
مخرجو أفلام مغاربة
ممثلو أفلام مغاربة
مواليد 1386 هـ
مواليد 1967
مواليد في مكناس

فوزي بنسعيدي


Fiume crno - crveno Rijeka (F.C.C.R.) hrvatska je dokumentarna serija iz 2020. godine.

Povijest
Scenarist i redatelj serije je Vanja Vinković. Snimljena je u produkciji Istra filma i HRT-a. Kroz šest nastavaka istražuje riječku i hrvatsku povijest od 19. do 21. stoljeća, s naglaskom na različite totalitarne poretke koji su obilježili dvadeseto stoljeće. Serija donosi svjedočanstva izravnih sudionika povijesnih zbivanja u Rijeci, kao i interpretacije povijesnih događanja iz perspektive hrvatskih, talijanskih, austrijskih i engleskih istraživača različitih društvenih područja. Dva nastavka premijerno su bila prikazana na 4. History Film Festivalu 2020. u Rijeci. Serija je prikazana na Hrvatskoj radioteleviziji 2021. godine.

Sadržaj
Mediteransko sunce srednjoeuropskog grada
Prvi nastavak opisuje ubrzani gospodarski napredak Rijeke za vrijeme habsburške uprave tijekom 19. stoljeća. Govori o geopoltičkim utjecajima u drugoj polovini 19. stoljeća i nastanku različitih etničkih identiteta i nacionalizama, te jačanju riječke autonomaške samobitnosti čije korijene pronalazi u srednjovjekovnom patricijskom poretku.

Prvi Vođa - lučonoša diktatora
U drugom nastavku serija govori o totalitarizmu kao političkom pojmu dvadesetog stoljeća i njegovom simboličnom začetniku Gabrieleu D'Annunziju. Opisuje njegov pompozni pohod na Rijeku 1919., koji je bio potaknut i financiran od dijela talijanskih nacionalističkih vojnih i političkih krugova, dok ga je riječko protalijansko izaslanstvo pozvalo da zauzme grad.

Pobjednička štafeta zločinačke vlasti
U trećem nastavku opisuje se Rijeka u vrijeme fašizma, Drugoga svjetskog rata i dolaska jugoslavenske komunističke vlasti, ratne i poratne strahote i izmjena totalitarizama, te sukob riječkih autonomaša s komunistima.

Jugoslavensko vježbanje komunističkog života
U četvrtom nastavku opisuje se veliko »pražnjenje« Rijeke od njenih stanovnika, što je tijekom trideset godina trajno izmijenilo povijesnu i kulturološku narav habsburške Rijeke. Opisuje i ubrzano urušavanje jugoslavenskog socijalističkog sustava tijekom sedamdesetih godina, te pojavu potkulturne glazbene i novinarske skupine mladih.

Riječko krepat, ma ne molat
Peti nastavak opisuje Rijeku, koja je uspjela izbjeći razaranje u Domovinskom ratu, te brojne Riječane koji su na svim bojišnicama branili i oslobađali hrvatsku državu.

Demoni totalitarizma virtualnog globalizma
Šesti i posljednji nastavak opisuje suvremenu Rijeku obilježenu društvenim i gospodarskim propadanjem i udaljavanjem od suvremenih tehnologija 21. stoljeća. Također, ističe opasnosti primjene umjetne inteligencije u državama koje spajaju jednopartijski i korporativni sustav, koji nadzire i planski usmjerava život svakog čovjeka, što može dovesti do globalnog »matrixovskog« totalitarnog poretka u kojemu je čovjek sveden na depersonaliziranu radnu jedinicu.

Izvori

 Marko Medved o seriji 'Fiume – crno i crveno': Od selektivnog čitanja prošlosti grada do falsificiranja povijesti, www.rijekadanas.com, objavljeno 3. rujna 2021., pristupljeno 9. rujna 2021.</ref>
 Oglasio se i redatelj serijala "Fiume crno-crveno Rijeka (F.C.C.R)": Moja predviđanja o mogućim reakcijama gledateljstva bila su točna, www.teklic.hr, objavljeno 4. rujna 2021., pristupljeno 9. rujna 2021.
 Autor dokumentarca FCCR: Ne ulazim u rasprave sa zadrtim osobama!, www.rijekadanas.com, objavljeno 15. rujna 2021., pristupljeno 17. rujna 2021.
 Fiume crno-crveno Rijeka, www.hkv.hr, objavljeno 23. rujna 2021., pristupljeno 15. listopada 2021.

Vanjske poveznice
Mrežna mjesta
 Fiume crno - crveno Rijeka, serija u videoteci HRT-a
 F.C.C.R. Fiume crno - crveno Rijeka, filmfreeway.com

Hrvatski dokumentarni filmovi
Rijeka

Fiume crno – crveno Rijeka


Keith Parker Williams was a  Republican member of the North Carolina General Assembly representing the state's fourteenth House district, including constituents in Onslow county.  A real estate broker and developer from Hubert, North Carolina, Williams served one term (2003-2004 session) in the state House.

References

External links

Republican Party members of the North Carolina House of Representatives
Living people
Year of birth missing (living people)
21st-century American politicians

Keith P. Williams


La línea 1 de ALESA es una línea de autobús urbano de la ciudad de León (España), que recorre la ciudad desde el sur hasta el norte, entre la localidad de Armunia y el Complejo Hospitalario. Durante el recorrido la línea pasa por el barrio de San Claudio, el centro de la ciudad y el barrio de San Mamés. Esta línea dispone de servicio para personas con discapacidad.

Características
La línea 1 es una de las líneas transversales de León siendo una de las líneas más usadas. Recorre las calles San Juan Bosco, Facultad de Veterinaria, Padre Isla, Mariano Andrés y Ramón y Cajal en su totalidad. Recientemente se han ampliado algunos servicios hasta Trobajo del Cerecedo.

Frecuencias

 De lunes a viernes, regulación horaria en Sto. Domingo (Padre Isla,2 y Gran Vía de San Marcos,2) veinte minutos después de cada salida.
 Sábados, domingos y festivos, regulación horaria en Sto. Domingo (Padre Isla,2 y Gran Vía de San Marcos,2) quince minutos después de cada salida.

Material Asignado
-Mercedes Benz New Citaro: 4160, 4161 y 4172.

-Mercedes Benz Citaro 2: 4180.

Recorrido
Esta línea va desde el corazón del barrio de Armunia al Hospital Universitario de León atravesando la Plaza de Toros la Glorieta de Guzmán, la Plaza de Santo Domingo y la Avenida de Mariano Andrés y accede al Hospital desde la C/San Antonio. Hacia Armunia va por la Av. Mariano Andrés, atraviesa Ramón y Cajal para ir a Sto. Domingo, luego va por Guzmán, Facultad de Veterinaria, Michaisa y Obispo Inocencio Rodríguez. En Trobajo del Cerecedo recorre Av. Antibióticos, luego por Bandonilla (y así dar servicio al Colegio Peñacorada) y finalmente a Armunia.

Referencias

Enlaces externos

 ALESA

Autobuses urbanos de León

Línea 1 (ALESA)


Boerler (), 17, 18 ve 19. yüzyıllarda Güney Afrika'daki doğu Cape Kolonisi sınırındaki proto-Afrikaanca konuşan Free Burghers soyundan gelenleri tanımlamak için kullanılır.

Dış bağlantılar

Kaynakça

Güney Afrika Cumhuriyeti'nde toplum
Felemenkçe deyişler
Beyaz Güney Afrikalılar
Afrikaans kelimeler ve deyimler

Boerler


أخيم فاجنر Achim Wagner (ولد في كوبورج في 17 يوليو 1967) هو أديب ألماني.

حياته

درس فاجنر في فورتسبورج, وعمل بين عامي 1992 و1996 مراجعا علميا مستقلا ومصححا، وتعاون مع العديد من المصورين والرسامين والملحنين. وفي عام 1996 انتقل للإقامة في كولونيا. عمل مشرفا فنيا في العديد من المسارح، وكان ينظم العديد من الملتقيات الأدبية ولقاءات القراءة، كما عمل في مجلات عدة مثل زوروجات ومجلة الفن والأدب السرياليين، كما كان عضوا في العديد من الجماعات الأدبية.

كتب أخيم فاجنر العديد من القصائد والقصص والروايات كما كتب الحوار لبعض الأوبرات.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
كتاب ألمان في القرن 20
مواليد 1967
مواليد في كوبورغ
كتاب ألمان في القرن 21

أخيم فاجنر


Monte Grande ist eine vormals eigenständige Ortschaft in Uruguay, die seit dem 25. Oktober 2006 zur neugeschaffenen Stadt Ciudad del Plata gehört, deren Barrio sie nun ist.

Geographie
Monte Grande befindet sich auf dem Gebiet des Departamento San José in dessen Sektor 6. Der Ort liegt nördlich angrenzend an Safici (Parque Postel) im Hinterland der vorgelagerten Río-de-la-Plata-Küstenstadt Delta del Tigre y Villas. Westlich ist Santa Mónica gelegen, im Norden fließt in wenigen Kilometern Entfernung der Río Santa Lucía.

Einwohner
Die Einwohnerzahl von Monte Grande beträgt 1.287 (Stand: 2011), davon 628 männliche und 659 weibliche.

Quelle: Instituto Nacional de Estadística de Uruguay

Weblinks
 Stadtplan von Monte Grande (PDF; 206 kB)

Einzelnachweise

Ort im Departamento San José

Monte Grande (Uruguay)


Francisco Javier Velázquez López (Castilblanco de los Arroyos, provincia de Sevilla, 3 de junio de 1951) es un alto funcionario y político español.

Biografía

Nacido en Castilblanco de los Arroyos, en el seno de una familia adinerada -la cual es actualmente propietaria de la mayoría del extenso terreno de la zona-, desciende de los fundadores de la primera  lechería sevillana, situada en la Calle Calatrava 42, Sevilla.

Tras licenciarse en Ciencias Políticas y Económicas, accedió a la condición de funcionario tras aprobar las oposiciones al Cuerpo Superior de Administradores Civiles del Estado.

A lo largo de su carrera en la Administración General del Estado, fue nombrado, en diciembre de 1982, Director del Gabinete del Secretario de Estado para la Administración Pública, a la sazón, Francisco Ramos Fernández-Torrecilla. Cinco años después, el entonces ministro para las Administraciones Públicas Joaquín Almunia lo nombra Director General de Cooperación Territorial, cargo en el que permanece durante un año para pasar, en 1988, a la Delegación del Gobierno en las Sociedades Concesionarias de Autopistas Nacionales de Peaje. Entre 1991 y 1995, fue además, Director General de Servicios del Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación.

Durante los Gobiernos de José María Aznar, entre 1996 y 2004, ocupó el puesto de Subdirector General Adjunto de Selección de Recursos Humanos en la Dirección General de la Función Pública, regresando a la primera línea de la carrera administrativa tras la victoria del PSOE en las elecciones generales de 2004. El 19 de abril de 2004 fue designado por el Consejo de Ministros Secretario General para la Administración Pública.

Dos años más tarde pasa al Ministerio del Interior como Director General de Protección Civil y Emergencias y el 21 de abril de 2008 es nombrado Director General de la Policía y de la Guardia Civil, cargo que ejerce hasta diciembre de 2011.

Premios
 Gran Cruz de la Orden del Mérito Civil (2008).
 Orden de la Legión de Honor francesa (2012)

Referencias
 Biografía en La-Moncloa.es

Políticos de España del siglo XX
Políticos de la provincia de Sevilla
Políticos de España del siglo XXI
Políticos del Partido Socialista Obrero Español
Administradores Civiles del Estado
Directores Generales del Cuerpo Nacional de Policía de España
Directores generales de la Guardia Civil
Secretarios Generales de España
Grandes cruces de la Orden del Mérito Civil
Nacidos en Castilblanco de los Arroyos

Francisco Javier Velázquez López


() a fost un scriitor, profesor, regizor de film, dramaturg și pictor austriac și britanic.

Biografie și carieră
Jakov Lind s-a născut la 10 februarie 1927, în Viena, Republica Austriacă.

Ca fiu provenind din părinți evrei din Europa de Est, Jakov Lind a crescut în Viena, unde și-a petrecut primii ani de școală. Când părinții lui au emigrat în Palestina în 1938, el a fost evacuat în Olanda cu un transport pentru copii. Apoi a trăit acolo ascuns când Germania nazistă a invadat Țările de Jos la 10 mai 1940. În ultimii ani ai războiului, 1943-1945, a lucrat sub numele Jan Gerrit Overbeek pe un tractor Rin și la scurt timp înainte de război ca un curier pentru o agenție a Ministerului Aerului.

După ce războiul s-a încheiat în 1945, Jakov Lind a emigrat în Palestina, unde a avut diferite lucruri ocazionale (pescar, muncitor în construcții, vânzător, fotograf, detectiv, jurnalist, traducător, regizor secund). În 1950, Lind s-a întors la Viena prin Amsterdam și a petrecut doi ani studiind la seminarul Max Reinhardt. În 1954 s-a mutat la Londra și a trăit de atunci temporar, în New York și în Deià din Mallorca.

Adeseori, Lind a  călătorit în Israel, Scandinavia, Franța și Italia, și a fost profesor invitat de scriere creativă la universitățile americane. În 1962 a citit pentru prima dată în timpul unei întâlniri a Grupului 47, la întâlnirile căruia a fost invitat mai târziu de mai multe ori. De la începutul anilor 1970 s-a dedicat intens picturii de acuarelă și a avut numeroase expoziții și misiuni de predare. A decedat la 16 februarie 2007, în Londra, Regatul Unit.

Lucrări scrise
În Israel, Jakov Lind a început să scrie și să publice primele sale povestiri și narațiuni autobiografice. Prima sa publicare de carte în țările vorbitoare de limbă germană a fost în 1962, cu volumul narativ Eine Seele aus Holz. Printre altele, cele șapte povestiri ale lui Lind se ocupă de experiențele sale legate de emigrare. Lucrarea sa a fost primită mai ales pozitiv.

Cea de-a doua publicație majoră a sa, din 1963, a fost romanul Landschaft in Beton. Cu acest roman Lind a reușit să atragă din nou publicul intelectual, dar recunoașterea generală a fost limitată.

Povestirile sale au fost traduse în limbile engleză, germană, daneză, suedeză, olandeză, franceză, italiană, norvegiană, finlandeză, spaniolă, maghiară și cehă. Opera sa a fost adaptată în piese de teatru, opere și filme. A fost publicată și o colecție de eseuri despre viața și scrierile sale, Writing After Hitler: the Work of Jakov Lind, cu sensul de Scriind după Hitler: Opera lui Jakov Lind (2001).

A scris și literatură științifico-fantastică ca Travels to the Enu: Story of a Shipwreck (1982) publicat în limba germană ca Reisen zu den Enu: die Geschichte eines Schiffbruchs (1983)  sau povestirea scurtă Reise durch die Nacht (1962)  tradusă în engleză în 2003 ca Journey Through the Night.

Proză
 Das Tagebuch des Hanan Edgar Malinek (cu sensul de Jurnalul lui Hanan Edgar Malinek), publicat în Ashmoret 1949
 Eine Seele aus Holz  1962
 Landschaft in Beton, Roman,   1963
 Eine bessere Welt. In fünfzehn Kapiteln, Roman,  1966
 Counting My Steps (1969)
 Muttersprache.   1970
 Selbstporträt  1970
 Israel. Rückkehr für 28 Tage 1972
 Nahaufnahme  1973
 Der Ofen. Eine Erzählung und sieben Legenden  1973
 Reisen zu den Enu. Die Geschichte eines Schiffbruchs 1983, ISBN 3-85446-085-6
 Der Erfinder. Ein Roman in Briefen, 1988, ISBN 3-423-12396-6
 Im Gegenwind 1997, ISBN 3-85452-410-2

Teatru radiofonic
 Anna Laub, SDR și  NDR 1964
 Das Sterben der Silberfüchse, NDR 1965; publicat în: Die Heiden – Das Sterben der Silberfüchse, Hermann Luchterhand Verlag, Neuwied und Berlin 1965
 Hunger, HR, BR, SWF 1967; Angst, BR, SWF 1968; publicat în: Angst und Hunger – Zwei Hörspiele, Verlag Klaus Wagenbach, Berlin 1968
 Stimmen, BR 1970
 Safe, HR 1974
 Die Nachricht, ORF-Burgenland 1975
 Auferstehung, SFB 1985
 Perfekte Partner, ORF 1997

Piese de teatru
 Die Heiden Uraufführung 1964
 Ergo 1997 (în engleză, 1968)

Filme
 Die Öse, 1964
 Thema und Variationen, 1977

Note

Legături externe

 Jakov Lind website
 Journey Through the Night – a short film adapted from Lind's story, by Joram ten Brink
 The Guardian obituary
 Jakov Lind at Open Letter Books
 Jakov Lind at New York Review Books Classics
 Jakov Lind at The Quarterly Conversation
 "Third Life" from Tablet Magazine

Vezi și
 Listă de scriitori de literatură științifico-fantastică
 Listă de scriitori de limbă germană
 Științifico-fantasticul în Austria

Nașteri în 1927
Decese în 2007
Scriitori de limbă germană
Scriitori austrieci de literatură științifico-fantastică
Scriitori britanici de literatură științifico-fantastică

Jakov Lind


L'Islande est l'un des quarante pays participant au Concours Eurovision de la chanson 2022, qui se déroule à Turin en Italie. Le pays est représenté par le trio Systur et leur chanson , sélectionnées par le biais de l'émission Söngvakeppnin 2022, sélection que le pays utilise annuellement depuis ses débuts au Concours en 1986. Le pays se classe  avec  lors de la finale.

Sélection
Le pays confirme sa participation le , annonçant par la même occasion que le Söngvakeppnin sera reconduit.

Format
Comme les années précédentes, la sélection est composée de deux demi-finales et d'une finale. Cinq artistes concourent dans chaque demi-finale et deux accèdent à la finale. Un cinquième participant pourra bénéficier d'une "wild card" accordée par le diffuseur, et ainsi participer à la finale. Là, deux artistes seront sélectionnés par le jury et le public pour prendre part à une superfinale au terme de laquelle la chanson représentante sera déterminée.

Les trois shows seront présentés par Björg Magnúsdóttir, Jón Jónsson et Ragnhildur Steinunn Jónsdóttir.

À l'origine prévues les ,  et , les dates des shows sont toutes repoussées d'une semaine, en raison de la pandémie de Covid-19. En conséquence, les deux demi-finales auront lieu respectivement le  et le , et la finale aura lieu le .

Chansons
Les dix chansons en lice pour cette édition du concours sont révélées le . Ces chansons ont été sélectionnées parmi 158 chansons. Conformément à la règle, toutes ces chansons seront interprétées en islandais lors des demi-finales, avant d'éventuellement être interprétées dans la langue du choix de l'artiste lors de la finale.

Shows

Demi-finales
Les deux demi-finales ont été diffusées le  et le . Dans chacune d'entre elles, cinq chansons ont été interprétées, parmi lesquelles deux ont été qualifiées pour la finale. Une cinquième chanson sera par la suite repêchée parmi les six non-qualifiées. Toutes les chansons doivent être interprétées en islandais.

Les entractes ont été réalisés lors de la première demi-finale par le groupe de musique électronique GusGus et par Margrét Rán, qui ont interprété une reprise de Is It True?, qui a représenté l'Islande au Concours Eurovision de la chanson 2009. Dans la deuxième demi-finale, l'entracte a été assuré par la chanteuse GDRN, qui a interprété la chanson Open Your Heart, qui a représenté l'Islande au Concours Eurovision de la chanson 2003.

Finale
La finale a été diffusée le . Dans ce show, les candidats pouvaient interpréter leur chanson dans la langue de leur choix, telle qu'elle sera présentée à l'Eurovision en cas de victoire. Ainsi, Katla et Stefán Óli, à l'origine supposés chanter en anglais, ont décidé de garder leurs chansons respectives en islandais. Le fonctionnement était, du reste, le même que les années précédentes : les deux chansons les plus plébiscitées par le public islandais et le jury de sept personnes étaient qualifiées pour une superfinale. Le public a ensuite désigné seul la chanson gagnante.

L'entracte était censé être assuré par le groupe ukrainien Go_A, qui a terminé à la cinquième place au Concours Eurovision de la chanson 2021. Mais, du fait de la guerre en Ukraine, le groupe n'a pas pu se déplacer en Islande pour l'occasion. Par conséquent, c'est Tusse, qui a représenté la Suède la même année et terminé quatorzième, qui les remplace en interprétant sa chanson Voices. Daði Freyr, représentant islandais en 2020 et 2021, assure également l'entracte. Les deux artistes font également partie du jury.

Les deux chansons qualifiées pour la superfinale sont donc Turn This Around de Reykjavíkurdætur, et Með hækkandi sól de Sigga, Beta & Elín. Lors de cette superfinale, ces deux chansons ont donc été interprétées en direct une nouvelle fois, et le public a pu voter pour les départager:

C'est donc le groupe Sigga, Beta and Elín qui représentera l'Islande au Concours Eurovision de la chanson 2022 avec leur chanson . Le trio se renomme pour l'occasion en , ce qui signifie  en islandais.

À l'Eurovision
L'Islande participe à la première demi-finale, le . Elle s'y classe  avec , se qualifiant donc pour la finale. Lors de celle-ci, elle termine à la  avec .

Références

Islande au Concours Eurovision de la chanson
Islande


Victoria Marinova (în ; ) a fost o jurnalistă de investigație bulgară.

Biografie
Marinova a fost directorul administrativ al postului de televiziune TVN din Ruse. La 30 septembrie 2018 a lansat o nouă emisiune de tip talk show, intitulată Detector. Conducea, printre altele, o investigație referitoare la unele firme de consulting din Bulgaria, care ar fi obținut ilegal foloase financiare de pe urma unor proiecte europene în valoare de milioane de leva.

Asasinare
Marinova a fost violată și strangulată în octombrie 2018. Este victima celui de-al treilea caz din 2018 de asasinare a jurnaliștilor în Uniunea Europeană.

Note

Nașteri în 1988
Decese în 2018
Jurnaliști bulgari
Jurnaliști uciși în Bulgaria

Victoria Marinova


Kifissia or Kifisia (also Kephisia or Cephissia; , ) is a municipality and one of the most affluent northern suburbs in the Athens agglomeration, Attica, Greece, mainly accessed via Kifissias Avenue, running all the way from central Athens up to Theseos Avenue in the suburb of Nea Erythraia. It has traditionally been home to rich Greek families and major Greek political families.

Municipality
The municipality Kifisia was formed during the 2011 local government reform by the merger of the following 3 former municipalities, that became municipal units:
Ekali
Kifisia
Nea Erythraia

The municipality has an area of 35.100 km2, the municipal unit 25.937 km2.

Geography

Kifisia is situated in central Attica, at the western end of the forested Penteli mountain range. The small river Kifisos forms the western border of the municipality. Kifisia is situated 12 km northeast of Athens city centre. The built-up area of Kifisia is continuous with those of the neighbouring suburbs Lykovrysi, Nea Erythraia, Marousi and Pefki. Kifisia consists of the following neighbourhoods: Adames, Ano Kifisia, Kato Kifisia, Kefalari, Nea Kifisia and Politeia (or Politia). It is a green suburb with many parks and tree-lined streets.

The main thoroughfare is Kifisias Avenue, which connects Kifisia with central Athens and the northern beltway Motorway 6. The Kifisia station is the north terminus of Athens Metro Line 1.

Climate
Kifisia has a hot-summer Mediterranean climate (Csa) with hot, dry summers and cool, rainy winters. Owing to its higher elevation, Kifisia, like most of the northern part of Athens, has a significantly lower mean annual temperature than the center and the coastal parts of the city (16.1 °C) according to the 1956-2010 annual average of the adjacent weather station of Tatoi, though this has slightly increased in recent years.

Yearly precipitation totals around 450 mm, one of the highest values for the whole Athens basin, mostly due to the higher amounts of precipitation received caused by lake-effect rain or snow from the Aegean sea to the north-east in the winter months and the somewhat more frequent occasional summer thunderstorms, when compared to the rest of the city. Snow in particular, though not excessively common, can cause heavy disruption to daily life as it occasionally falls in large amounts during short periods. Notably, snow accumulation had reached 80 cm during a severe snowstorm on 4-6 January 2002.

History

Antiquity

Cephisia was a deme of ancient Athens. It was the home of the famous dramatist Menander (circa 342-291 BC).
Cephisia had become a famous retreat of philosophers during the reign of the Roman emperor Hadrian, when the wealthy Herodes Atticus of Marathon, Greece built the Villa Cephisia. In his Attic Nights, Aulus Gellius describes the unique ambiance of intellectual ferment and aristocratic leisure in an idyllic setting which he created there. It was also the practice of Herodes to provide free instruction in philosophy for selected youths from Athens.
The remains of some of his family funeral monuments lie at the centre of the town in Platonas Square. He also beautified a sanctuary to the Nymphs in the ravine of Kokkinara, in the nearby district of Kefalari.

Medieval period

The history of Kifisia during the medieval period is obscure, but the remains of a monastery church dedicated to the Virgin of the Swallow (Panagia Chelidonas) is associated with a story about a battle fought there between local people and unspecified "invaders". This chapel is a rare example of a monastery church originally provided with a fireplace, for the chimney remains.

Ottoman Era

During Ottoman period, in 1667, Kifisia was visited by the Turkish traveler Evliya Çelebi. He described a small country town set in a fertile plain of paradisaic beauty, with three hundred tile-roofed houses. Half the inhabitants of the town were Muslims and half were Christians. He records that there was a single mosque, without a minaret, and many small Christian chapels - some of which survive today.

Post Greek Independence

The temperature in Kifisia tends to be significantly lower than that of the city,  so following the independence of Greece, it quickly became a summer resort of the ruling class of the new state.

The village was home to an Arvanitika speaking community, however due to its proximity to Athens, it has undergone a language shift. The popularity of Kifissia faded somewhat during the middle of the nineteenth century when the danger of raids by brigands who infested the nearby mountains was very real. However, the suppression of brigandage, and the arrival of the railway in 1885, led to the dramatic development of the area.

It became the fashion for wealthy Athenian families to build summer houses in Kifisia, and keen social competition led to the creation of a unique architectural ambiance, as villas in ever more exotic styles proliferated. For those unable to afford a summer house, many hotels were built, where the slightly less affluent could spend the holiday months rubbing shoulders with their social betters.

The heyday of Kifisia was probably during the inter-war period, when the leaders of the two main rival political parties frequented different hotels in the town together with their most important supporters.

World War II and Civil War

Following the liberation of Greece from German occupation in 1944, the British Royal Air Force ill-advisedly made its headquarters in Kefalari, taking over several hotels. With the outbreak of the Greek Civil War, the RAF personnel were first besieged, then forced to surrender, and marched across the mountains into northern Greece; being released in Trikala only after a truce had been arranged.

Museums
The Goulandris Museum of Natural History is situated in the heart of Kifissia and has collections from the natural wildlife of the Greek territory.

Economy
Accenture, Aegean Airlines, Barcleys, BP, Eurobank Ergasias, Eltrak, Ellaktor, Kioleides, Ferrari Metaxa, Metro S.A., Volvo and others have their head office in Kifisia.

Sports

Kifissia has several sport clubs in different sports. From them, most notable are ZAON, club with many Panhellenic titles in Greek women volleyball, Kifissia AC that plays almost constantly in men volleyball first division (A1 Ethniki) and Nea Kifissia B.C. that plays in basketball first division (Greek Basket League). The football team of Kifissia is Kifissia F.C., and plays in Football League 2 (third division). Kifissia also is the seat of Athina 90 (most times winner in Futsal League), AOH Hymettus (most times winner in Field Hockey League), and Iraklis Kifissias Presence in A1 Womans Category, with more than 200 athletes in Iraklis Kifissias Volleyball Academy.

Historical population
The population grew fast between 1991-2001 by 18,3% while in 2001-2011 the percentage was lower, 7.13%

Notable people
Menander (circa 342-291 BC), dramatist, born in Kifisia
Emmanuel Benakis, merchant and politician, died in Kifisia
Andreas Empeirikos (1901 in Romania - August 3, 1975), poet, died in Kifisia
Penelope Delta (1874 Alexandria – 27 April 1941)
Theodoros Pangalos (1878–1952), general, died in Kifisia
Themistoklis Sophoulis (1860–1949), politician, died in Kifisia
Ioannis Metaxas (12 April 1871 – 29 January 1941), politician and major general of the Hellenic Army, died in Kifisia
Evgenios Spatharis (1924–2009), shadow theatre artist, born in Kifisia
Antonis Samaras (born 1951), politician and grandson of Penelope Delta

References

External links
Official website

Municipalities of Attica
Populated places in North Athens (regional unit)

Shopping districts and streets in Greece
Acropolis Rally
Arvanite settlements

Kifissia


Sierra Nevada (Snæfjöll) er fjallgarður í Vestur-Bandaríkjunum, milli Miðdals Kaliforníu og Lægðarinnar miklu. Lengd er um 640 kílómetrar. Fjöllin eru að mestu i Kaliforníu en að litlu leyti í Nevada (Carson Range). Gullæðið í Kaliforníu var í hlíðum fjallanna.

Áhugaverðir staðir:
Mount Whitney: Hæsta fjall Bandaríkjanna í 48 neðri fylkjunum.
Þjóðgarðarnir: Yosemite National Park, Sequoia National Park og Kings Canyon National Park: Þar eru skógar með stærstu trjám í heimi risarauðvið, jökulsorfnir þverhníptir granítklettar og háir fossar.
Lake Tahoe: Stærsta fjallavatn í N-Ameríku. Í 1.900 metra hæð og er vinsæll sumarleyfisstaður.

Fjöll í Bandaríkjunum
Fjöll í Kaliforníu
Fjöll í Nevada

Sierra Nevada (Bandaríkin)


Biserica romano-catolică din Galați este un monument istoric și de arhitectură situat pe Strada Domnească din Galați, la nr. 88. Patronul bisericii este sfântul Ioan Botezătorul.

Istoric
În anul 1838 consulul Regatului Sardiniei (ulterior al Italiei) la Galați a hotărât construirea unei noi biserici catolice în oraș.

Galerie de imagini

Note

Galați
Biserici din județul Galați
Monumente istorice din județul Galați
Biserici romano-catolice din România
Biserici cu hramul Sfântul Ioan Botezătorul

Biserica romano-catolică din Galați


جون زيجلر سوسري خبير في التغذية والغذاء وأزمات الغذاء، يوصف بأنه من أكثر الخبراء في العالم دراية بأزمة الغذاء والجوع والفقر التي تجتاح العالم، البروفسور

نشأته
ولد جون زيجلر في مدينة برن السويسرية عام 1934

دراسته والتدريس الأكاديمي
 درس القانون وعلم الاجتماع والاقتصاد والعلوم السياسية في جامعة برن وجامعة باريس وجامعة كولومبيا في ولاية نيويورك في الولايات المتحدة
 حصل على درجة الدكتوراه في القانون ودرجة الدكتوراه في علم الاجتماع
 عمل أستاذا في الجامعات التالية
 جامعة باريس
 جامعة السوربون
 جامعة جنيف
 جامعة برنوبل
 حصل على وسام فارس من فرنسا في القانون والآداب
 وحصل أيضا على الوسام الذهبي من إيطاليا
 نال الدكتوراه الفخرية من جامعة مون في بلجيكا

وظائفه في الأمم المتحدة
 عمل بمنصب مفوض الأمم المتحدة الخاص بالغذاء
 عضو المجلس الاستشاري للجنة حقوق الإنسان في الأمم المتحدة
 أستاذ علم الاجتماع في جامعة السوربون وباريس في جنيف.
 كان نائبا في البرلمان السويسري حتى العام 1999
 شغل منصب المفوض السامي لبرنامج الأمم المتحدة للحق في الغذاء في عام 2008.

اللغات التي يجيدها
يتحدث جون زيجلر ويكتب بالغات التالية :
 اللغة الفرنسية
 اللغة الألمانية
 اللغة الإنجليزية
 اللغة الإسبانية
 اللغة البرتغالية

كتبه
كتب العديد من الكتب والتي بمجملها تتحدث عن دول العالم الثالث والظلم الذي تلقاه خاصه الغذاء وما يتم القاءه في حاويات القمامة في بعض الدول في حين ان ما يجده افراد الشعب في بعض الدول يقل كمية عنما يتم القاءه في دول أخرى، ومقد اثارت كتبه شهية النقاد في أوروبا ودول العالم المختلفة

من كتبه :

 أسياد الجريمة
 المافيا الجديدة
 ضد الديمقراطية
 الجوع كما أرويه لابني
 حق الغذاء
 حكام العالم الجدد
 العولمة
 النهابون
 المرتزقة الفجّر
 أما آخر كتبه التي نشرت فهو «إمبراطورية العار».
 ويحض الآن لكتابة كتاب جديد واسمه (كراهية الغرب).

انظر أيضاً
 الأمم المتحدة
 سويسرا

المصادر
 قناة الجزيرة - برنامج بلا حدود
 موقع المسلم

وصلات خارجية
 الفضائية - برامج القناة - بلا حدود - أزمة الغذاء والغلاء في العالم
 خبير أممي يرى إنتاج الغرب للوقود من الغذاء مسلكًا إجراميًا موقع المسلم
 صرخة اممية : الملايين سيموتون جوعاً خلال أشهر

سويسريون في القرن 20
مواليد 1934
أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
خريجو جامعة برن
خريجو جامعة السوربون
خريجو جامعة السوربون من سويسرا
خريجو جامعة كولومبيا
سويسريون في القرن 21

جون زيجلر


Udslidt er et maleri fra 1889 malet af H.A. Brendekilde. Maleriet befinder sig på Brandts i Odense.

Værkets titel
Værkets titel er "Udslidt" og viser den tragiske hændelse, at en gammel mand er segnet om på marken. En yngre kvinde sidder ved hans side og råber på hjælp. Titlen og fortolkningen af værket bærer i retningen af, at der er tale om en uafhjælpelig og kort proces.

Tilblivelsestidspunkt

Maleriet er dateret 1889, i 1834 og 1863 skildrede Honoré Daumier og Edouard Manet i henholdsvis Rue Transnonain og Den døde Toreador en død mand liggende i samme position.

Kunstner
H.A. Brendekilde er født i landsbyen Brændekilde og fik her og via sine ophold på Rågelund hos gårdejer Lars Ebbesen i efteråret 1882 og somrene 1883 til 1885 kendskab til livet på landet efter .

Motiv
Motivet er en stor mark, med et par gårde i baggrunden, marken er jordet og stenet. Maleriet har en forholdsvis høj horisont, næsten som i mange af Rings malerier. Nøjagtig samme motiv brugte Brendekilde også i Stensamlere, udateret, men her står "manden" op og et par kvinder ses bag ham.

Modtagelse
Udslidt fik et præg af politisk debatindlæg i avisartikler. Der var dog forskellige opfattelser af billedet, nogle så det som en kunstnerisk triumf, andre som et mislykket forsøg på at skildre en tragisk hændelse og andre igen det som propaganda mod kapitalismen.

Komposition
Diagonalerne i billedet skærer gennem kvindens bryst i billedets midte. Diagonalerne og de lodrette og vandrette midterlinjer skærer kvindens hoved, mund, arme og hænder og mandes mund, arme og den ene træsko.

Udstillinger
 1889 Verdensudstillingen i Paris
 1890 Kunstudstillingen ved Charlottenborg
 1891 Münchener Jahreausstellung
 1893 Verdensudstillingen i Chicago

Kilde
Gertud Hvidberg-Hansen, Brendekildes billedverden- stemning og skæbne,

Malerier fra 1889
Malerier af H.A. Brendekilde

Udslidt


An Vriesea interrogatoria in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lyman Bradford Smith. An Vriesea interrogatoria in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vriesea

Vriesea interrogatoria


හි  වන මාත‍්‍රයේ බහුපද ශ්‍රිතය
     ලෙස අර්ථ දැක්වේ.

මෙහි   ,  ,  ,  ,   තාත්වික නියත වන අතර  වේ.
 නිදසුන්

හි පළමු මාත්‍රයේ බහුපද ශ්‍රිතය

හි දෙවන මාත්‍රයේ බහුපද ශ්‍රිතය

හි තෙවන මාත්‍රයේ බහුපද ශ්‍රිතය

 ශේෂ ප්‍රමේයය
 බහුපදය  වලින් බෙදූ විට ශේ්ෂය  වේ.

මෙහි ලබ්ධිය  වන අතර ශේෂය  වේ.

බහුපද ශ්‍රිත


කතෝලික සම්ප්‍රදාය

මෙයද බලන්න: පාප්තුමාගේ මූලධර්මයේ development තිහාසික සංවර්ධනය

ක්‍රි.ව. 1 වන සියවසේදී ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් අපෝස්තුළුවරුන් විසින් ආරම්භ කරන ලද මුල් සභාව මෙය බව කතෝලික සභාව සිය ධර්මයෙන් උගන්වයි. පාප්තුමාගේ විශ්වකෝෂය වන මිස්ටික් කෝපෝරිස් (XII වන පියුස් පාප්තුමා) කතෝලික පල්ලියේ ප්‍රබන්ධ කථාව මෙසේ ප්‍රකාශ කරයි: "අපි යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ මෙම සැබෑ සභාව නිර්වචනය කර විස්තර කරන්නේ නම්, එය ශුද්ධ, කතෝලික, අපෝස්තලික, රෝම පල්ලියයි. 'ජේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ අද්භූත ශරීරය' ලෙස හඳුන්වන වාක්‍ය ඛණ්ඩයට වඩා උතුම්, උත්කෘෂ්ට හෝ දිව්‍යමය ප්‍රකාශනයක් අපට සොයාගත නොහැකි වනු ඇත. දෙවන වතිකානු කවුන්සිලයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ව්‍යවස්ථාව වන ලුමෙන් ජෙන්ටියම් (1964) තවදුරටත් ප්‍රකාශ කරන්නේ, "ඇදහිල්ල තුළ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ එකම පල්ලිය ශුද්ධ, කතෝලික හා අපෝස්තලික යැයි ප්‍රකාශ කරනු ලැබේ ... සමාජයක් ලෙස ලෝකය තුළ පිහිටුවන ලද සහ සංවිධානය වූ, කතෝලික පල්ලියේ ජීවත් වන අතර එය පාලනය කරනු ලබන්නේ පීටර්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයා සහ බිෂොප්වරු ඔහු සමඟ හවුලේය. "[44] [45] ඒ හා සමානව, නවවන පියුස් පාප්තුමාගේ විශ්වකෝෂය වන සිංගුලාරි ක්විඩම්, "අපෝස්තලික රෝම පල්ලිය වන එකම සැබෑ, ශුද්ධ වූ, කතෝලික පල්ලියක් ඇත. පේතෘස්ගේ වචනයෙන් ආරම්භ කරන ලද එක් දර්ශනයක් පමණක් ඇත. ස්වාමීනි ... පල්ලියෙන් පිටත, තම පාලනයෙන් ඔබ්බට නොදැනුවත්කමින් සමාව නොගතහොත් කිසිවෙකුට ජීවිතය හෝ ගැලවීම බලාපොරොත්තු විය නොහැක. " එය කතෝලික භක්තිමත් හා කතෝලික සාහිත්‍යයේ පොදු තේමාවක් වේ: "ශුද්ධ වූ කතෝලික හා අපෝස්තලික පල්ලිය යනු දෙවියන් වහන්සේගේ පුත් යේසුස් ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ එකම එ pher ේරා වන එකම රැළයි." (කතෝලික යාච් yer ා පොත, පිටුව 236, "එක රැළක්, එක් එ pher ේරෙක්") [46]

ඇදහිල්ලේ මූලධර්මය සඳහා වූ 2007 ප්‍රකාශනය [47] පැහැදිලි කළේ, මෙම ඡේදයේ "යැපීම" යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ මෙම විචක්ෂණශීලී, historical තිහාසික අඛණ්ඩතාව සහ කතෝලික පල්ලියේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේ විසින් ස්ථාපිත කරන ලද සියලුම අංගවල ස්ථීර භාවයයි. ක්රිස්තුස්ගේ පල්ලිය මේ පොළොව මත ස්ථිරව දක්නට ලැබේ ", සහ කතෝලික පල්ලියෙන් වෙන් වූ ආගමික ප්රජාවන් තුළ කරුණාව ක්රියාත්මක විය හැකි බව පිළිගෙන ඇති අතර, ඔවුන් තුළ ඇති" විශුද්ධ කිරීමේ හා සත්‍යයේ සමහර අංග "නිසා, නමුත්" කෙසේ වෙතත්, 'ජීවත්වේ' යන වචනය එකතු විය. කතෝලික පල්ලියට පමණක් ආරෝපණය කළ හැක්කේ හරියටම ඇදහිල්ලේ සංකේතවල අප ප්‍රකාශ කරන එක්සත්කමේ සලකුණට (මම විශ්වාස කරමි ... 'එක' පල්ලියේ); මෙම 'එක' පල්ලිය පවතින්නේ කතෝලික පල්ලිය."

කතෝලික පල්ලිය උගන්වන්නේ වලංගු ශුද්ධ නියෝග ඇති බිෂොප්වරුන්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් කිතුනුවන්ගේ ආයතනික ආයතන පමණක් නිසි අර්ථයෙන් "පල්ලි" ලෙස හඳුනාගත හැකි බවයි. කතෝලික ලේඛනවල, එවැනි බිෂොප්වරුන් නොමැති ප්‍රජාවන් විධිමත් ලෙස පල්ලියේ ප්‍රජාවන් ලෙස හැඳින්වේ.ඕතඩොක්ස් සම්ප්රදාය

සාම්ප්‍රදායිකව මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය ලෙස හඳුන්වනු ලබන එකඟ නොවන වෙනත් මූලධර්මයන්ගෙන් "සැබෑ පල්ලියේ" ඇදහිල්ල හෝ විශ්වාසයන් වෙන්කර හඳුනා ගැනීම සඳහා ඕතඩොක්ස් යන වචනය සාමාන්‍යයෙන් භාවිතා වේ.

නැගෙනහිර ඕතඩොක්ස් පල්ලිය සහ පෙරදිග ඕතඩොක්ස් පල්ලි සෑම එකක්ම මුල් ක්‍රිස්තියානි පල්ලිය යැයි කියා ගනී. නැඟෙනහිර ඕතඩොක්ස් පල්ලිය සිය ප්‍රකාශය පදනම් කරගන්නේ මූලික වශයෙන් එය මුල් ක්‍රිස්තියානි පල්ලියේ සම්ප්‍රදායන් හා විශ්වාසයන්ට අනුකූල බව ප්‍රකාශ කිරීම මත ය. පෙන්ටාර්කි (රෝමය හැර) දර්ශන පහෙන් හතරක් තවමත් එහි කොටසක් බව ද එහි සඳහන් වේ. පෙරදිග ඕතඩොක්ස් පල්ලිවල ප්‍රකාශ නැගෙනහිර ඕතඩොක්ස් පල්ලියේ ප්‍රකාශයන්ට සමානය. ඔවුන් කිසි විටෙකත් දෙවියන්ගේ ස්වභාවය පිළිබඳ න්‍යාය අනුගමනය නොකළ අතර එය චාල්සඩන් කවුන්සිලයෙන් පසුව ඇති වූ විවේකයට පසුව සකස් කරන ලදී.

ක්‍රිස්තියානි ධර්මය සක්‍රියව ප්‍රවර්ධනය කළ පළමු රෝමානු අධිරාජ්‍යයා වන කොන්ස්ටන්ටයින් I ගේ පාලන සමයේදී මෙම "සාම්ප්‍රදායික" සංකල්පය විශේෂ වැදගත්කමක් ලබා ගැනීමට පටන් ගත්තේය. කොන්ස්ටන්ටයින් විසින් පළමු කිතුනු සභාව වන නයිසියා කවුන්සිලය කැඳවන ලද අතර එය ක්‍රිස්තියානි ඇදහිල්ලේ පළමු විශ්වීය ඇදහීම සැපයීමට උත්සාහ කළේය.

4 වන ශතවර්ෂයේ මේ හා අනෙකුත් කවුන්සිලවල ප්‍රධාන ගැටළුව වූයේ ඒරියානුවාදය සහ ත්‍රිත්වවාදය අතර ක්‍රිස්තියානි විවාදයයි. ත්‍රිත්වවාදය යනු කතෝලික පල්ලියේ නිල මූලධර්මය වන අතර සමහර නූතන ත්‍රිත්ව නොවන පල්ලි මෙම භාවිතය පිළිබඳව විවාද කළද "ඕතඩොක්ස්" යන යෙදුම සමඟ දැඩි ලෙස සම්බන්ධ වේ.

රෝමානු කතෝලික ආගමික නිකායන්


Neoregelia lilliputiana é uma espécie de  planta do gênero Neoregelia e da família Bromeliaceae.
Difere das demais espécies principalmente devido ao seu diminuto tamanho, podendo ter com cerca de 5 cm quando adulta.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1974 por Edmundo Pereira.

Forma de vida
É uma espécie epífita e herbácea.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é endêmica do Brasil e encontrada no estado brasileiro de Espírito Santo.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Kessous, I.M.; Almeida, M.M. 2020. Neoregelia  in Flora do Brasil 2020.

Ligações externas
 Neoregelia lilliputiana no projeto Flora e Funga do Brasil

Neoregelia
Plantas descritas em 1974
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Neoregelia lilliputiana


Türkiye Köylü Partisi, Demokrat Parti'den ayrılan bir grup tarafından sınıf temeline dayanmadan köylüyü savunmak için 19 Mayıs 1952'de kuruldu. Genel başkanı Remzi Oğuz Arık'tı. Türkiye Köylü Partisi ile yaptığı görüşmeler sonrası Liberal Köylü Partisi kendini feshederek bu partiye katıldı. Ayrıca Toprak, Emlak ve Serbest Teşebbüs Partisi ve Müstakiller Birliği ile de birleşme sağlandı.

Parti tüzüğünü 16 Mayıs 1952'de İçişleri Bakanlığı'na veren Türkiye Köylü Partisi, 19 Mayıs'ta resmen kuruldu. Adana, Eskişehir, Konya, Kastamonu, Çanakkale ve İstanbul'dan gelen 77 kurucu üyenin katılımıyla yapılan ilk toplantıda parti tüzüğü ve programı görüşülerek onaylandı. Genel başkanlığa Remzi Oğuz Arık seçilirken yönetim kurulu, Ethem Menemencioğlu, Tahsin Demiray, Hakkı Kamil Beşe, Süreyya Endik, Cezmi Türk, Yusuf Ziya Eker, Cemil Kandemir, Asaf İlbay, Asım Günç gibi tanınmış Türkçülerden oluşmaktaydı.

Programında partinin bir sınıf savaşı yapmak ve bundan sınıfsal çıkarlar sağlamak amacıyla kurulmuş bir siyasal örgüt olmamasıyla Türk toplum yapısının temelini oluşturan köy ve köylünün bütün sosyal sorunların odak noktası olması vurgulanmaktaydı.

Remzi Oğuz Arık'ın 3 Nisan 1954'te Adana–Ankara seferini yapan uçağın havada infilak etmesiyle hayatını kaybetmesi üzerine genel başkanlığa Tahsin Demiray getirildi.

Türk siyasi hayatında fazla bir varlık gösteremeyen Türkiye Köylü Partisi, 1954 seçimlerinde başarısız oldu. Ekim 1957 erken seçimleri sonrasında Osman Bölükbaşı'nın Cumhuriyetçi Millet Partisi ile birleşerek partinin adını 1958'de Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi olarak değiştirdi.

Türkiye Köylü Partisi ve seçimler

Kaynakça

Türkiye'deki eski siyasi partiler
1952'de kurulan siyasi partiler
1958'de kapatılan siyasi partiler
1952'de Türkiye'de kurulan oluşumlar

Türkiye Köylü Partisi


Alexander White Gregg (* 31. Januar 1855 in Centerville, Texas; † 30. April 1919 in Palestine, Texas) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1903 und 1919 vertrat er den Bundesstaat Texas im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Alexander Gregg besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat und danach bis 1874 das King College in Bristol (Tennessee). Nach einem anschließenden Jurastudium an der University of Virginia in Charlottesville und seiner 1878 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Palestine in diesem Beruf zu arbeiten. Gleichzeitig schlug er als Mitglied der Demokratischen Partei eine politische Laufbahn ein. Zwischen 1886 und 1888 gehörte er dem Senat von Texas an.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1902 wurde Gregg im siebten Wahlbezirk von Texas in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1903 die Nachfolge von Robert Lee Henry antrat, der in den elften Distrikt wechselte. Nach sieben Wiederwahlen konnte er bis zum 3. März 1919 acht Legislaturperioden im Kongress absolvieren. In diese Zeit fiel der Erste Weltkrieg. Außerdem wurden im Jahr 1913 der 16. und der 17. Verfassungszusatz ratifiziert.

1918 verzichtete Alexander Gregg auf eine weitere Kandidatur. Er starb nur wenige Wochen nach seinem Ausscheiden aus dem US-Repräsentantenhaus am 30. April 1919 in Palestine.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Texas
Mitglied des Senats von Texas
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1855
Gestorben 1919
Mann

Alexander W. Gregg


Jean-Pierre Staelens (* 2. Dezember 1955 in Gent) ist ein belgischer Volleyball-Trainer und ehemaliger Nationalspieler. Seine Töchter Kim und Chaïne Staelens sind ebenfalls professionelle Volleyballspielerinnen.

Karriere
Staelens war als Spieler in seiner Heimatstadt bei White Star Amandsberg sowie bei Ibis Kortrijk aktiv. Dabei gewann er sieben Mal die belgische Meisterschaft und acht Mal den nationalen Pokal. Außerdem spielte er beim südafrikanischen Verein Witwatersrand. Mit der belgischen Nationalmannschaft nahm er an Welt- und Europameisterschaften teil; insgesamt absolvierte er 152 Länderspiele.

Seine ersten Stationen als Trainer waren Ibis Bio Sport, Mardavo, Saturnus Uden und der VC Weert. Staelens betreute auch die niederländische Junioren-Nationalmannschaft. 2009 ging er in die deutsche Bundesliga zum VfB 91 Suhl. Dort erreichte er in seiner ersten Saison das Finale im DVV-Pokal. Anschließend wechselte er zum Ligakonkurrenten VT Aurubis Hamburg. 2011/12 folgte ihm seine Tochter Kim Staelens für eine Saison nach Hamburg. Im Januar 2013 wurde Staelens beim VT Aurubis entlassen.

Weblinks
Profil bei VT Aurubis Hamburg

Einzelnachweise

Volleyballnationalspieler (Belgien)
Volleyballtrainer (Belgien)
Volleyballtrainer (VfB 91 Suhl)
Belgier
Geboren 1955
Mann

Jean-Pierre Staelens


Chalo Chatu este un proiect de enciclopedie pe Internet în limba engleză, care documentează întreaga Zambia. Acoperă doar evenimente istorice și evenimente curente, personalități notabile, companii, organizații, site-uri web, monumente naționale și alte caracteristici notabile ale Zambiei. Site-ul web este gratuit: utilizatorii nu plătesc, dar pot alege să doneze pentru Fundația Chalo Chatu. Este "conținut deschis", aceasta înseamnă că oricine o poate copia. Este, de asemenea, cea mai mare și singura enciclopedie online din Zambia. Numele Chalo Chatu a fost tradus ca lumea noastră în limba zambiană. Chalo Chatu a fost demarat la 1 iunie 2016 de Jason Mulikita. Chalo Chatu este deținută de o organizație din Zambia, Fundația Chalo Chatu, care este în Lusaka.

Istorie
Chalo Chatu a fost lansat pe 1 iunie 2016. A fost lansat ca un limbaj englez la www.chalochatu.org și a fost activ de atunci. Chalo Chatu a fost lansat sub o politică bine scrisă, echilibrată, neutră și enciclopedică.

Folosind Chalo Chatu
Chalo Chatu este un site gratuit, la fel ca Wikipedia, astfel că oricine poate începe sau edita o pagină, dar pentru a putea edita pe Chalo Chatu trebuie să fii un utilizator înregistrat și verificat cu un site web.

Note

Legături externe

 Website
 Official Facebook Page
 Official YouTube Channel
 Official Twitter Account

Enciclopedii libere online
Wikiuri
Fondări în 2016
Proiecte pe software MediaWiki
Enciclopedii din secolul al XXI-lea

Enciclopedii în limba engleză

Chalo Chatu


Aveiro es un municipio brasileño del estado de Pará. Se encuentra en la mesorregión Sudoeste del Pará. El municipio ocupa una superficie de 17158 km² y tiene una población cercana a los 15 mil habitantes.

Historia
Su origen se remonta a una aldea de indios Mundurucus (tapajós-tapera) que fue elevada a parroquia de Nuestra Señora de la Concepción de Aveiro en 1781.
Esa aldea obtuvo la denominación portuguesa de lugar de Aveiro, por acto del gobernador y capitán general, José de Nápoles Tello de Menezes, el 23 de agosto de 1781, que nombró, en la misma ocasión al morador Francisco Alves Noble para administrarla.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Pará

Aveiro (Pará)


Lacul Prespa sau Marele Lac Prespa pentru a-l distinge de Micul Lac Prespa, în , în , iar în , transliterat în Prespansko Ezero, este un lac împărțit între Albania (38,8 km2), Grecia (84,8 km 2) și Republica Macedonia (190 km 2). Este situat la altitudinea de 853 de metri.

Geografie
Partea situată în Grecia este clasată în parcurile naționale ale Greciei.

Acest lac alimentează Lacul Ohrid care este situat cu 150 de metri mai jos și la zece kilometri spre Vest. Apele trec subteran prin roci permeabile înainte de a ieși la nivelul extremității sudice a lacului Ohrid, la nivelul Mănăstirii Sfântul Naum.

Orașul cel mai important al regiunii este Resen, în Republica Macedonia.

Note

Bibliografie
 Prespa, Lake. Encyclopædia Britannica, 2005.
 Prespa, Lake. The Columbia Encyclopedia, 2004.

Legături externe

 Parcul transfrontalier Prespa
 Society for the Protection of Prespa

Vezi și
 Golem Grad
 Micul Lac Prespa
 Lacul Ohrid

Lacuri în Albania
Lacuri din Grecia
Lacuri din Macedonia de Nord
Lacuri transfrontaliere
Lacuri tectonice

Prespa (lac)


An Quekettia papillosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Leslie Andrew Garay. An Quekettia papillosa in nahilalakip ha genus nga Quekettia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Quekettia

Quekettia papillosa


Olaylar
 Konstantinopolis Kuşatması, Bizans zaferi ile sona erdi.

Doğumlar

Ölümler
 11 Nisan - Donus, papa
 12 Temmuz - Ayşe, İslam peygamberi Muhammed'in üçüncü eşi
 tarihi bilinmeyen
 Ebu Hureyre, Yemen asıllı sahabe

678


Alice Sophia Eve (Londres, 6 de febrero de 1982)  es una actriz británica de cine y televisión. Es conocida por su participación en la película She's Out of My League, así como en Sex and the City 2. En la saga de ciencia ficción Star Trek interpretó el papel de Carol Marcus en la película Star Trek: En la oscuridad (2013).

Biografía
Eve nació en Londres, hija de los actores Trevor Eve y Sharon Maughan. Tiene dos hermanos menores, Jack y George.

De origen galés e irlandés, asistió a la Bedales School y a la Westminster School en Londres.

Durante un año sabático estudió en el Beverly Hills Playhouse y estudió Inglés en el St Catherine's College de la Universidad de Oxford. Durante su estadía en Oxford participó en numerosas obras teatrales, una de las cuales la llevó hasta Edimburgo.

Carrera
En el año 2004 debutó en el cine con dirección de Richard Eyre en la película Stage Beauty. En este período formó parte del reparto de varias películas televisivas, como Hawking (2004) y The Rotter's Club (2005).

Otros títulos de su filmografía son Starter for 10 (2006), comedia coprotagonizada por James McAvoy y dirigida por Tom Vaughan, o Big Nothing (2006), comedia criminal en la que compartía créditos con Simon Pegg, David Schwimmer y Natascha McElhone.

En 2010 protagonizó la película She's Out of My League, junto a Jay Baruchel; sus padres también actuaron en esta cinta interpretando a los padres de su personaje.

En 2013 apareció en la película Star Trek: En la oscuridad, en el papel de Carol Marcus.

Vida privada
Vive en Londres y Los Ángeles. Con anterioridad fue pareja de los actores Rufus Sewell y Rafe Spall, y del compositor Ben Adams. Estuvo casada con Alex Cowper-Smith entre 2014 y 2017.

Tiene los ojos de distinto color, condición conocida como heterocromía. El izquierdo es azul y el derecho es verde.

Filmografía

Cine y televisión

Referencias

Enlaces externos

Actrices de cine de Inglaterra
Actrices de televisión de Inglaterra
Actrices de Inglaterra
Nacidos en Londres
Actrices de Londres
Actrices de teatro de Inglaterra
Emigrantes ingleses hacia Estados Unidos
Nacionalizados de Estados Unidos
Actrices de televisión de Estados Unidos
Actrices de teatro de Estados Unidos
Actrices de cine de Estados Unidos
Actrices de Estados Unidos del siglo XXI

Alice Eve


fue un filósofo japonés perteneciente al Período Tokugawa.

Su corriente de pensamiento fue crítico y distante con todas las escuelas religiosas imperantes en su época. Además de filósofo, ejercía de mercader en la ciudad portuaria de Osaka. Fue especialmente crítico con el sintoísmo, al cual le atribuía un excesivo oscurantismo. Al respecto de él en cierta ocasión afirmó que ese tipo de instrucción secreta que se daba en el sintoísmo era completamente errónea puesto que "la ocultación es el inicio del hábito de la mentira y el robo".

Referencias

Filósofos de Japón del siglo XVIII

Tominaga Nakamoto


Delta Rugby Club, es un equipo de rugby union y hockey sobre césped de Argentina, ubicado en el partido de Tigre, Buenos Aires. El equipo de rugby juega en el Torneo de la URBA Grupo II, la segunda división de la Unión de Rugby de Buenos Aires.

El 19 de octubre de 2013 logra su ascenso a Torneo de la URBA Grupo I al vencer a San Albano en el último partido de la reubicación del Grupo I.

En el año 2015 obtuvo el título de reubicación grupo II, este título fue alcanzado por todas las divisiones del plantel superior ( Preintermedia, Intermedia y Primera )

Historia
Fundado en 2009, Delta es el club más reciente de todos los que forman parte en los torneos de la URBA. El equipo jugó sus partidos como local en 2010 y 2011 en las canchas del Club San Patricio y en los anexos del Club Atlético de San Isidro y del San Isidro Club. El 23 de noviembre de 2011, Delta inauguró sus instalaciones propias en Rincón de Milberg, en el distrito de partido de Tigre, Gran Buenos Aires, que cuentan con vestuarios, una cancha de rugby, dos quinchos y pileta.

Véase también
 Torneo de la URBA
 Rugby en Argentina

Referencias

Enlaces externos
Página oficial

Organizaciones fundadas en 2009
Clubes de rugby de la provincia de Buenos Aires
Clubes de hockey sobre hierba de Argentina
Partido de Tigre

Delta Rugby Club