Pembe Nihal Munsif ya da bilinen sahne adıyla Nil Burak (d. 27 Nisan 1948; Lefke), Kıbrıs Türkü şarkıcı.

Biyografi
Babası Kıbrıs'ın en eski sinema işletmecisi ve narenciyecisi, annesi ise ev hanımı olan Pembe Nihal Munsif, üç kardeşin en küçüğü olarak Kıbrıs'ın Lefke kasabasında dünyaya gelmiştir.

Müziğe olan ilgisi ilkokul yıllarına uzanan Nihal Munsif'in müzik kariyeri, Kıbrıs Güzel Sanatlar Derneği'nin korosunda şarkı söyleyerek başlamıştır.

Kıbrıs Amerikan Kız Koleji'nden mezun olduktan sonra dil eğitimi almak üzere İngiltere'ye giden Nihal Munsif, amatör olarak ilk defa Londra Gallipoli Restaurant'ta sahneye çıkmıştır.

1975 yılında tatil amacıyla Türkiye'ye gelen Nihal Munsif, arkadaşlarıyla birlikte gittiği İstanbul'un o dönemdeki en önemli gece kulübü olan Playboy'da, gelen davet üzerine sahneye çıkarak şarkı söylemiştir. Herkesin dikkatini çeken ve çok beğenilen Nihal Munsif'in sahne ismi o gece, Zeki Müren tarafından Nil Burak olarak değiştirilmiştir.

Profesyonel ilk sahne deneyimini Playboy'da yapan Nil Burak, daha sonra Maksim Gazinoları'nda çalışmaya başlamıştır.

[[Dosya:Nil Burak-haber.jpg|upright=0.68|sağ|küçükresim|Nil Burak'''ın bir 45'liğinin Hey Dergisi'nde yer alan reklamı.]]

 Boş Vere Boş Vere... Güneş Bir Kere Doğdu... (1979-1988)
Türk pop müziğinin 45'lik plak dönemi, Nil Burak için "Gözünüz Aydın/Yalnızım Ben" 45'liği ile kapanmıştır. 80'li yıllara gelindiğinde artık LP'ler müzik piyasasında hakim olmaya başlamışlardır. Yaşar Güvenir bestesi "Yalnızım Ben", Nil Burak'ın ikinci albümü "Benim Adım Şarkıcı"da da yer almış ve listelerin bir numarasına kadar yükselmiştir.

Müzik kariyerinin her döneminde olduğu gibi 80'li yıllarda da Türk pop müziğinin çok önemli bestecileri ve söz yazarlarıyla çalışan Nil Burak, bu dönemde Selami Şahin bestesi "Boşvere Boşvere", Armağan Çamlı besteleri "Bağışladın" ve "Bir Garip Olur İçim" ve Orhan Gencebay bestesi "Bulamadık Ki" ile listelerin bir numarasında yer almıştır.

Nil burak, 1982 yılında Şili'de yapılan müzik festivaline Selmi Andak bestesi "Oryantal" ile Türkiye'yi temsil etmiş ve özel ödülün sahibi olmuştur. Şili dönüşünde sanatçının anıları yerli basında geniş yer bulmuş ve bu şarkı aynı yıl Kervan Plakçılıktan yayınlanan "Bizim Diyar" adlı albümde yer almıştır. Nil Burak 1984 yılında Yaşar Kekeva Plakçılıktan yayınlanan "Benim Sevdam" isimli albümünde iki Selmi Andak bestesi ("O Şarkıyı Henüz Yazmadım" ve "Çal Yine Aynı Plağı Çal") daha yorumlamıştır. Bu albüm sanatçının plak formatında basılan son çalışması olmuştur. Nil Burak, aynı yıl Hey Dergisi okurlarına göre yılın yedinci kadın şarkıcısı seçilmiştir.

1985 Eurovision Şarkı Yarışması Türkiye Finali'nde Aysel Gürel'in sözünü yazdığı ve Selmi Andak'ın bestelediği "Güneş Bir Kere Doğdu" ile üçüncü olan Nil Burak, aynı şarkı ile 21 Aralık 1985 tarihinde düzenlenen Palermo Müzik Festivali'nde Türkiye'ye birincilik getirmiştir. "Güneş Bir Kere Doğdu" daha sonra Nil Burak'ın "Oldu Olacak" albümünde yine Uğur Dikmen tarafından yapılan ama bu kez farklı bir düzenleme ile yer almıştır.

Nil Burak, daha sonra 1986 İrlanda Cavan Müzik Festivali'nde "En iyi yorumcu", "En iyi aranjman" ve İkincilik ödülleri olmak üzere toplam üç ödül birden almıştır.

1986 Eurovision Şarkı Yarışması Türkiye Finali'ne bu kez İbo ile birlikte katılan Nil Burak, Selmi Andak bestesi "Yaşa Yaşa" ile üçüncü olmuştur. Nil Burak, 1986 yazında Altuğ Yücel, Suavi Karaibrahimgil ve Yalçın Menteş ile birlikte Çeşme'de "Şakabare"yi sahnelemiştir.

Nil Burak'ın, Şamil Tokses ile olan beraberliğinden 1987 yılında Cemre Yaz Tokses adında oğlu dünyaya gelmiştir.

 Sen de Başını Alıp Gitme... Akdeniz Rüzgarı... (1989-1995)
Yurt içi ve yurt dışında aralarında dünyaca ünlü Paris Olympia ve Londra The Talk of the Town gibi müzikhollerinin de bulunduğu yerlerde özel orkestralar eşliğinde sayısız konserler veren Nil Burak, Türkiye'yi temsil etmek üzere Dışişleri Bakanlığı görevlisi olarak tüm Avrupa ülkeleri, Rusya, Türki Cumhuriyetler, Çin, Arjantin, Venezuela, Brezilya ve ABD'de çeşitli konserler vermiştir.

Nil Burak, 1989 yılında yayınlanan "oldu olacak" albümünde yer alan kendisinin bestelediği ve sözlerini Cem Karaca'nın yazdığı "sen de başını alıp gitme" ile, müzik kariyerindeki en çok ses getiren şarkıya imza atmıştır.

"sen de başını alıp gitme" ile milyonların gönlünde taht kuran Nil Burak, 1990 yılında D. Erkal Işıksal ile evlenmiştir.

1992'de "işte banko", 1995'te ise "Nil Burak'95 Akdeniz rüzgarı" isimli albümleri yayınlanan Nil Burak, Türk pop müziğine olan katkılarından dolayı Popsav tarafından "25. yıl hizmet ödülü"ne Ajda Pekkan, Esin Afşar, Esmeray, Nilüfer, Nükhet Duru, Sezen Aksu ve Tülay Özer ile birlikte layık görülmüştür.

 Olmaz Olmaz Deme... Bir Numaramsın... (2008-...)

KKTC'de faaliyet gösteren siyasi partilerden Özgürlük ve Reform Partisi'nin yönetim kurulu üyeleri arasında yer alan eşi D. Erkal Işıksal ve oğlu Cemre Yaz Tokses ile birlikte 1996 yılında Kıbrıs'a dönerek Türkiye'deki müzik kariyerine ara veren Nil Burak, eşiyle birlikte kurdukları butik otel ile turizm sektörüne atılmıştır.

Kıbrıs'ta önemli gecelerde sahneye çıkan Nil Burak, 32. sanat yılı olan 2008'de Türkiye'ye dönmüş ve toplam 32 şarkıdan oluşan yeni albümü "Bir Numaramsın & En İyileriyle Nil Burak''" ile müzik kariyerine geri dönmüştür.

Diskografi

45'likleri
 Sus / Tatlı Tatlı (Atlas-1975)
 Ben Anlamam / Seni İyi Tanırım (Atlas-1975)
 Bir Eski Şarkı / Birisine Birisine (Atlas-1975)
 Canıma Değsin / Ya Mustafa (Atlas-1975)
 Dünyamı Yıktı Geçti / Kırk Yılda Bir (Yavuz-1977)
 Gözünüz Aydın / Yalnızım Ben (Yavuz-1978)

EP'leri
 Mavi 2012 (Ossi-10 Mayıs 2012)

Albümleri (LP,MC,CD)
 Nil Burak (1977) (Atlas-1977)
 Benim Adım Şarkıcı (Yavuz-1979)
 İki Elim Yakanda, Boş Vere Boş Vere (Kervan-1980)
 Bizim Diyar (Kervan-1982)
 Benim Sevdam (Yaşar-1984)
 Zurna Kazım (Göksoy-1988)
 Oldu Olacak (Bayar&Foneks-24 Kasım 1989)
 İşte Banko (Raks-Temmuz 1992)
 Nil Burak'95 Akdeniz Rüzgarı (Göksoy-Ocak 1995)
 En İyileriyle Nil Burak (1975-1985) (Ossi-16 Ocak 2008)
 Bir Numaramsın (Ossi-16 Ocak 2008)

Tekrar Basılan Albümleri
 Benim Sevdam (Yaşar-1992, 6 Ağustos 2012)

Yurtdışı Çalışmaları
 Nil Burak 3 (Uzelli-1977/Almanya)
 Benim Adım Şarkıcı - Aranjmanlar (Türküola-1979/Almanya)
 İki Elim Yakanda - Aranjmanlar (Türküola-1980/Almanya)
 Bizim Diyar - Aranjmanlar (Türküola-1982/Almanya)
 Benim Sevdam - Aranjmanlar (Minareci/Almanya)
 Benim Sevdam (Quality Variety/Singapur)

Diğer Çalışmaları
 En Yeni Hits Aranjmanlar (Türküola/Almanya)
(Nil Burak bu albümde, "Senin Olmaya Geldim" ve "Boşvere Boşvere" isimli şarkıları ile yer almaktadır)
 Türk Pop Müziğinde 35 Yıl 35 Besteci (POPSAV-1991)
(Nil Burak bu albümde, "Güneş Bir Kere Doğdu" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Sev Dünyayı (Raks-1992)
(Nil Burak bu albümde, "Tatlı Tatlı" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Pop Tango (Koyutürk-1999)
(Nil Burak bu albümde, "Dinle Sevgili" isimli şarkı ile yer almaktadır)
 35 Yılın Şarkıları (Universal-2002)
(Nil Burak bu albümde, "Boş Vere Boş Vere" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Eurovision Şarkı Yarışması Türkiye Finallerinde Selmi Andak Besteleri 1975 - 1995  (TRT-2003)
(Nil Burak, bu albümde "Güneş Bir Kere Doğdu" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Bir Zamanlar 2 (Ossi-2006)
(Nil Burak bu albümde, "Birisine Birisine" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Bir Zamanlar 3 (Ossi-2007)
(Nil Burak bu albümde, "Gözünüzaydın" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Cahide Sayfiye (Ossi Müzik-2008)
(Nil Burak bu albümde, "Olmaz Olmaz Deme 80's Remiks" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Issız Adam (Most Müzik-2008)
(Nil Burak bu albümde, "Yalnızım Ben" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Bir Zamanlar Özel Keşfedilecek Plaklar (Ossi-2008)
(Nil Burak bu albümde, "Ağla Halime" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Bir Zamanlar Remix Murat Uncuoğlu & Emre HC (Ossi-2009)
(Nil Burak bu albümde, "Birisine Birisine" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Women & Kadınlar (Sony BMG-2009)
(Nil Burak bu albümde, "Dünyamı Yıktı Geçti" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Pop Mix 2009 (DMC-2009)
(Nil Burak bu albümde, "Ağla Halime" isimli şarkısı ile yer almaktadır)
 Müzik: Selmi Andak Bal Gibi Olur (Ossi-2009)
(Nil Burak bu albümde, "Olmaz Olmaz Deme" isimli şarkısı ile yer almaktadır)

Filmografi

Filmleri
 Gülşah (Gülşah Film-1975)
 Eksik Etek (Film-iş-1976)
 Merhaba Tatlım (Barış Film-1976)

Dizileri
 Doğru Yoldan Ayrılanlar (?)
 Çalıkuşu (TRT - 1986)
 Kaldırım Çiçeği (Ulusal TV & Erler Film - 1996)
 Avrupa Yakası (atv - 2008) (Nil Burak, Avrupa Yakası'nın 5. sezon - 146. bölümü'ne konuk oyuncu olarak katılmıştır.)

Videoları
 Birisine Birisine
 Boş Vere Boş Vere
 Boş Vere Boş Vere
 Bizim Diyar
 Bir Kadın
 Canım Kıbrısım
 Güneş Bir Kere Doğdu (Nil Burak & Selmi Andak)
 Güneş Bir Kere Doğdu
 Sen de Başını Alıp Gitme
 Sen de Başını Alıp Gitme (Nil Burak & Cem Karaca)
 Üçe Çeyrek Var

Dış bağlantılar
 Nil Burak MySpace
 Nil Burak Diskografisi
 Sinema Türk'te Nil Burak
 Kıbrıs Magazin'de Nil Burak
 Cemre Yaz Tokses MySpace
 http://www.aksam.com.tr/haber.asp?a=106356,105

Yaşayan insanlar

1948 doğumlular
Lefke doğumlular
1970'lerin şarkıcıları
1980'lerin şarkıcıları
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
Kıbrıs Türkü kadın şarkıcılar
Kıbrıs Türkü pop şarkıcıları
Kıbrıs Türkü sinema oyuncuları
2020'lerin şarkıcıları

Nil Burak


Delko Lesev (d. 6 Ocak 1967), emekli Bulgar sırıkçıdır.

Başarıları

1967 doğumlular
Bulgar sırıkla atlayıcılar
Yaşayan insanlar

Delko Lesev


Os Sagredos foram uma família patrícia veneziana, contada entre as chamadas Case Nuove. Na segunda metade do século XVII deram à República um doge, Nicolò Sagredo.

História
Segundo a lenda, os Sagredos eram originários da Roma Antiga e depois passaram para a Dalmácia onde estiveram envolvidos na administração local. O sobrenome deriva de secretum, dos segredos que compartilhavam com os imperadores sobre o governo da região. Em 840 teriam saído de Šibenik para chegar a Veneza, sendo agregados ao Grande Conselho de Veneza em 1110.

Lendas à parte, os primeiros atestados da família aparecem em escrituras públicas por volta do ano 1000 e em escrituras particulares em 1012 , com o nome de Secreti e Segredi.

Eles estiveram entre as famílias aristocráticas mais influentes, ricas e poderosas de Veneza durante quase toda a duração da Sereníssima República, atingindo o ápice de seu poder durante o século XVII. Foi o berço não só do já mencionado doge, mas também de comandantes militares, políticos e eclesiásticos (entre estes, um patriarca de Veneza).

Após a queda da Sereníssima, o governo imperial de Viena confirmou a nobreza dos vários ramos desta família com as Resoluções Soberanas de 1 de dezembro e 18 de dezembro de 1817, 2 de dezembro de 1819 e 10 de novembro de 1820. Giovanni Gerardo di Francesco Sagredo também obteve para si e para seus descendentes o título de conde do Império Austríaco.

Sagredo de Santa Ternita
Em meados do século XVII , o rei Luís XIV permitiu à família colocar os três lírios da França no brasão, graças aos méritos de Giovanni di Agostino, embaixador nos Alpes.

Sagredo de Santa Sofia

É a linha que descende de Bernardo di Giovan Francesco, ainda que o primeiro a se mudar para o palácio de Santa Sofia tenha sido Nicolò di Zaccaria — o único doge que deu a casa. Anteriormente viviam no Palácio Trevisan Cappello, local onde Galileu Galilei estabeleceu o Diálogo sobre os Dois Principais Sistemas do Mundo, colocando Giovan Francesco di Nicolò entre os interlocutores.

Os Sagredos de Santa Sofia foram extintos em 1738, com a morte sem herdeiros masculinos de Gerardo di Stefano.

Na época, os bens da família estavam organizados em dois trusts. A primeira, instituída pelo Patriarca Alvise di Zaccaria, foi cedida ao Senado com um acordo assinado pela viúva Cecilia Grimani Calergi e por suas filhas Caterina e Marina. A outra, instituída pelo próprio Gerardo, destinava-se apenas aos sobrinhos homens, mas todos morreram prematuramente; foi então herdado de um parente distante, Francesco Sagredo do ramo "Santa Ternita".

Bibliografia
Cristiana Mazza, I Sagredo. Committenti e collezionisti d'arte nella Venezia del Sei e Settecento, Venezia, Istituto veneto di scienze, lettere ed arti, 2004.

Famílias da República de Veneza

Sagredo


An Peristylus spiralis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Achille Richard. An Peristylus spiralis in nahilalakip ha genus nga Peristylus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Peristylus

Peristylus spiralis


Ann Grete "AG" Nørgaard Østerballe (n. 15 septembrie 1983, în Viborg) este o fostă handbalistă daneză care a jucat pe postul de extremă stânga. Ultima oară a evoluat pentru clubul danez Silkeborg-Voel KFUM. Din august 2019 până în decembrie 2020, ea a evoluat pentru românesc SCM Râmnicu Vâlcea. În trecut, Nørgaard a fost și componentă a echipei naționale a Danemarcei. După retragerea din activitate Ann Grete Nørgaard lucrează ca profesoară la Hald Ege Efterskole din Viborg și comentator sportiv.

Palmares
Cu echipe de club
Liga Campionilor EHF:
 Câștigătoare: 2006, 2009
 Finalistă: 2001
Semifinalistă: 2003
Sfertfinalistă: 2020

Cupa Cupelor:
Sfertfinalistă: 2016

Cupa EHF:
 Câștigătoare: 2004, 2013, 2015
 Finalistă: 2011
Semifinalistă: 2018, 2019

Trofeul Campionilor:
 Câștigătoare: 2001

Campionatul Norvegiei:
 Medalie de argint: 2021

Cupa României:
 Câștigătoare: 2020

Supercupa României:
 Câștigătoare: 2020
 Finalistă: 2019

Campionatul Danemarcei:
 Câștigătoare: 2001, 2002, 2004, 2006, 2009
 Medalie de argint: 2013
 Medalie de bronz: 2005, 2015, 2018

Cupa Danemarcei:
 Câștigătoare: 2003, 2006
 Medalie de argint: 2001, 2005, 2010, 2014, 2015
 Medalie de bronz: 2016
Semifinalistă: 2012

Supercupa Danemarcei:
 Medalie de argint: 2013

Cu echipa națională
Campionatul Mondial:
 Medalie de bronz: 2013

Premii individuale
 Cea mai bună extremă stânga din campionatul danez: 2008, 2011, 2013, 2015, 2017;
 Cea mai bună marcatoare din campionatul danez: 2018;
 Cea mai bună marcatoare din Cupa EHF: 2011, 2013;

Viața personală
Ann Grete Nørgaard a absolvit VIA University College din Skive în 2010, cu diplomă de profesor, specialitățile matematică, studii sociale, istorie și științe.

Referințe

Legături externe
  Federația Europeană de Handbal: Profil Ann Grete Nørgaard
  Handbalvolei: Profil Ann Grete Nørgaard
  Comitetul Internațional Olimpic: Profil Ann Grete Nørgaard
  Handball Bundesliga Frauen: Profil Ann Grete Nørgaard (arhivat)

Nașteri în 1983
Sportivi danezi în viață
Jucătoare de handbal din Danemarca
Handbaliste ale Viborg HK
Handbaliste ale SCM Râmnicu Vâlcea
Handbaliști la Jocurile Olimpice de Vară 2012
Handbaliști olimpici danezi
Handbaliști expatriați
Danezi expatriați în România

Ann Grete Nørgaard


John AW Bird (6 de Fevereiro de 1926 - 18 de Novembro de 1997) foi um político britânico que serviu como membro do Parlamento Europeu (MEP).

Bird foi eleito para o Parlamento Europeu numa eleição suplementar de 1987, representando a região de Midlands West.

Mortos em 1997
Nascidos em 1926
Políticos do Reino Unido
Deputados do Reino Unido no Parlamento Europeu

John Bird (político)


Marie Holst (født 5. december 1866 i Seest ved Kolding, død 18. februar 1917) var en dansk missionær, som virkede i Indien i Den danske Pathanmission.

Liv og gerning

Hun blev kaldet til at gå ud som missionær kort tid efter sin omvendelse. Hun blev uddannet dels på Diakonissestiftelsen og dels på den kvindelige lægeskole i London, i 1896 fik hun den medicinske doktorgrad i Bruxelles, hvor efter hun rejste til Sydindien (Bangalore) i et engelsk missionsselskabs tjeneste. I 1898 overtog hun ledelsen af et hospital i Peshawar, som hun forestod indtil 1902. Under hendes ophold her modnedes tankerne om at drive lægemission i distriktets landsbyer med to telte, der kunne tjene hende til bolig, operationsstue og poliklinik (heraf fik virksomheden navnet "Teltmissionen"). Bag ved alt dette lå som hendes livs store drøm at kunne få lov til at drage ind i det lukkede Afghanistan som lægemissionær.

1902—03 var Frk. Holst i Danmark, hvor en del havde fået interesse for hendes arbejde, og det lykkedes at nå til en foreløbig ordning med det engelske selskab, således at hun blev underholdt af venner i Danmark gennem Dansk Missions Selskab. Da hun rejste ud igen, havde hun lærerinden frk. Malthe med sig (arbejdede i Teltmissionen til 1909). I årene 1904—1907 var byen Hoti ved Mardan udgangspunktet for arbejdet, indtil et nyt, moderne indrettet hospital med missionærbolig i 1908 blev indviet i sidstnævnte by.

Under frk Holsts 2. hjemmeophold 1909 fik hjemmearbejdet fastere former, idet der blev dannet en særlig komité med professor Saugman som formand. I 1915 blev rektor H. Edv. Hass formand.

Frk. Holst døde som følge af et ulykkestilfælde 18. februar 1917. Dette i forbindelse med forholdene under 1. verdenskrig medførte, at arbejdet lå stille i nogle år. Nye kræfter meldte sig imidlertid, og 1921 kunne hospitalet i Mardan officielt genåbnes under dr. Anna Bramsen's ledelse. Den danske Mission fik et særligt område omkring Mardan, af størrelse som Fyn og Falster tilsammen med 1/2 million indbyggere, med ret til at danne en selvstændig kirke. De forandrede forhold har medført, at man mere og mere gik bort fra navnet "Teltmissionen" til det mere betegnende "Den danske Pathanmission".

Noter

Litteratur
 Eduard Geismar: Ved Afghanistans Grænse; København 1917
 Fra Teltmissionen (Selskabets officielle nyhedsorgan)
 "Teltmissionen" (Salmonsens Konversationsleksikon, 2. udgave, bind XXIII, s. 216-217)

Missionærer fra Danmark

Marie Holst


تغلث فلاسر الثالث أو توكولتي- اپلي- إشارا الثالث ويعني بالأكادية (توكلي على ابن العشيرة) كتب اسمه بنقوش برراكب:  𐤕𐤂𐤋𐤕 𐤐𐤋𐤉𐤎𐤓 تگلت فليسر. وفي التناخ: תִּגְלַת פִּלְאֶסֶר تگلت فلاسر، من ملوك آشور، حكم الدولة الآشورية من 745 – 727ق.م.

حياته
ليس من الواضح إن كان «توكولتي- اپلي- إشارا» الثالث قد اعتلى عرش آشور عن طريق شرعي وراثي أم أنه استولى على الحكم بساعده.
لكن ما يلاحظ أن ثورة كالخو كانت نقطة انطلاق له، وأن «بعل- دان» حاكم كالخو كان أول الموظفين في حكومة «توكولتي- ابلي- إشارا» الثالث. لهذا السبب وأيضاً كون«توكولتي- ابلي- إشارا» الثالث قام بتجريد «شمشي إيلو» حاكم آرام نهرين من سلطاته، يمكن التفكير بضلوع «توكولتي- ابلي- إشارا» الثالث بثورة عام 745 ق.م.

يصف «توكولتي- ابلي- إشارا» الثالث نفسه بإبن «ادد- نيراري» الثالث، والذي حكم قبله بـ 38 سنة، لكن قوائم ملوك آشور تجعله ابن «اشور- نيراري» الخامس، وتضعه كوريث له.

بنا «توكولتي- اپلي- إشارا» الثالث قصراً له في كالخو لكن «سين- أههئ- إريبا» (سنحاريب في التناخ) أزاله، ونعلم ذلك من مجموعة كبيرة من النصوص التي سجلت أعمال«توكولتي- ابلي- إشارا» الثالث، كما نعلم عن زوجته الملكة «يابا» التي وجد مدفنها مع الملكة «اتاليا» زوجة «شرو- كين» الثاني (سرجون في التناخ) في كالخو

سياسته

تمكن «توكولتي- اپلي- إشارا» الثالث من جعل آشور قوة دولية، بعد أن كانت قوة محلية حين اعتلا عرشها، وقام بإصلاح نظام المملكة، وفرض الضرائب لتقوية الدولة وجيشها الآخذ بالتضخم في عهده.
كان الهم الأول لـ «توكولتي- اپلي- إشارا» الثالث الحفاظ على الجزء الغربي من الهلال الخصيب المنفذ البحري الأهم للدولة الآشورية وكذلك الحفاظ على المراكز التجارية في هذا الجزء.

وقد تمكن من ذلك عبر سلسلة من المعارك أهمها المعركة التي أنها بها القوة الأكبر في المنطقة، مملكة دمشق، عام 733 ق.م وتوجه بعدها لترسيخ الحكم في الدولة الممتدة من الخليج العربي حتى سيناء، كما كانت عليه سابقاً في زمن «الاشور- ناسير- اپلي» الثاني و«شولمانو- اشارئد» الثالث قبل ذلك بحدود المائة عام والتي لم يحافظ عليها، وهذا ما أراد «توكولتي- ابلي- إشارا» الثالث عدم تكراره

قام بتقسيم الدولة إلى ولايات – إدارات تحكم من قبل ولاة يعينهم بنفسه، وعمل على تطبيق سياسة التوطين الإجباري (نقل السكان) لمجموعات كبيرة طالت المئات من المدن والقرى في المنطقة بما في ذلك الآشوريين أنفسهم، الذين وطنوا بالآلاف أحياناً في المناطق الحدودية والأقاليم الزراعية البعيدة، وعكساً بعض المدن التي تم ترحيل سكانها إلى العاصمة الآشورية والمدن المحيطة بها، وحسب النصوص يمكن الحديث عن نقل 100000 إنسان، فقط في زمن «توكولتي- اپلي- إشارا» الثالث، مما سهل عملية السيطرة على أرجاء الدولة، بقطع الروابط الدموية – العشائرية المفترضة، بين المهجرين وجماعاتهم السابقة وجعلهم معتمدين بأماكنهم الجديدة على الدولة في تدبير أمورهم مما ساهم في عملية مزج للبشر في المنطقة وساهم أيضاً في إضعاف اللهجات- اللغات المحلية لتحل محلها لغة جامعة.

بالإضافة لذلك كله كانت عقوبات «توكولتي- اپلي- إشارا» الثالث للجماعات المتمردة على الدولة تصل درجة الوحشية وهي مسجلة في حولياته بتفاصيل لتكون عبرة لمن يراها

بابل وآشور
قام «توكولتي- ابلي- إشارا» الثالث بتتويج نفسه في بابل بعد قلاقل حدثت هناك، وبذلك يتوحد التاج الملكي لبابل وآشور لأول مرة في التاريخ وبعد موته عام 727 ق.م ترك لابنه شولمانو-اشاريد الخامس  دولة قوية حسنة التنظيم

انظر أيضاً
ملوك آشور

مصادر
 هنري ساكز: قوة آشور، ترجمة: عامر سليمان
 فراس السواح: آرام دمشق ومملكة أسرائيل
 محمد فرزت، عيد مرعي: دول وحضارات الشرق العربي القديم

مراجع

آسيويون في القرن 8 ق م
إمبراطورية آشورية حديثة
حكام القرن 8 ق م
غاصبون
ملوك آشوريون
ملوك الكتاب العبري
ملوك بابل
ملوك فضاء كوني
وفيات 727 ق م
مواليد عقد 790 ق م

تغلث فلاسر الثالث


|}
Monster Rancher, cunoscut în Japonia ca , este o serie anime de de episoade bazată pe franciza de jocuri video Monster Rancher a celor de la Tecmo.În Italia, Hattiva a fost lansat pe DVD (primele 18 episoade) din 2016, dar apoi este intercalat

Difuzare
 TBS
 Rai 2
 Fox Kids Franța
 Clan
 Toon Disney
 Fox Kids
 Fox Kids
 Fox Kids, Disney Channel

Note

Fox Kids
Disney Channel
Jetix
Seriale de televiziune din 1999

Monster Rancher


Guido Salvini, né le  à Florence et mort le  à Florence, est un scénariste et réalisateur italien.

Filmographie partielle
 1937 : Regina della Scala
 1941 :
 1945 : Quartetto pazzo
 1951 : Clandestino a Trieste
 1955 : Il conte Aquila
 1955 : Adriana Lecouvreur
 1956 : Questa sera si recita a soggetto  (téléfilm)

Liens externes

Réalisateur italien
Scénariste italien
Naissance en mai 1893
Naissance à Florence
Décès en mai 1965
Décès à 71 ans
Décès à Florence

Guido Salvini


ක්‍රිපූ 459 යනු, පූර්ව-ජූලියානු රෝමානු දින දසුනෙහි වසරකි. එකල එය හැඳින්වුනේ, විබුලානුස්ගේ සහ උරිටිනුස්ගේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික වසර (හෝ, එතරම් ප්‍රචලිත නොවන අයුරින්, අබ් ඌර්බෙ කෝන්ඩිටා 295 වසර) ලෙසිනි. මෙම වසර සඳහා ක්‍රිපූ 459 යන නාමය භාවිත වීම ඇරඹුනේ මුල්  මධ්‍යතන යුගයේදී, වසර නම් කිරීම සඳහා යුරෝපයේ ප්‍රචලිත භාවයට පත් ක්‍රමය ලෙසින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ දින දසුන් යුගය ඇරඹීම හා සමගය.

ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ අවුරුදු
පූර්ව-ජූලියානු රෝමානු දින දසුනෙහි අවුරුදු

ක්‍රිපූ 459


Munkebjerg Hotel er et dansk hotel, beliggende i Munkebjerg ved Vejle Fjord. Hotellet har flere restauranter, bl.a. restauranten "Treetop".

Historie
Den 1. juni 1879 åbnede gårdejer Ole Nielsen et traktørsted, som var en lille forfriskningspavillion, som fik navnet Schweitzerpavillion. I forhold til placeringen af det nuværende hotel, var Schweitzerpavillionen placeret lidt længere ud mod fjorden men udsigt over Vejle Fjord.

I 1880 påbegyndte man højere oppe i skoven opførelsen af et hotel i 2 etager, som med navnet Munkebjerg Badehotel åbnede senere i 1880. Badehotellet bestod af 10 værelser og en spisesal. Der var en trappe med 218 trin til fjorden. Badehotellet var et så yndet tilholdssted for malere, at der blev dannet en kunstnerkoloni. Der var tilgang fra fjorden ved dampbåden "Munkebjerg", som lagde til ved anløbsbroen. Gæsternes tunge bagage blev bragt op ad "Bjerget" til badehotellet – enten fra anløbsbroen eller fra det senere anlagte trinbræt af æslet Moses.

I 1884 blev der af det Jydsk/Fynske Jernbaneselskab anlagt et trinbræt for toget ved Munkebjerg. Ole Nielsen anlagde selv vogterhus og ventesal. I 1933 blev Danmarks første udendørs rulletrappe etableret i stedet for den gamle trappe med de 218 trin. Trappen eksisterede lige til de gamle hotelbygninger forsvandt, da planen om et nyt Munkebjerg Hotel forelå. I oktober 1964 lå det gamle Munkebjerg Badehotel mennesketomt hen.

I 1967 bygges det nuværende Munkebjerg Hotel af murermester S.A. Geschwendtner. Hotellet havde 65 værelser, restaurant, terrasse, festsal, eget charcuteri, røgeri, bageri og konditori. Den 7. juli 1967 stod hotellet færdigt. Der blev anlagt en 3 km lang serpentinevej fra Vejlefjord til hotellet.

Historiske årstal
 1879 Gårdejer Ole Nielsen åbner et traktørsted, som fik navnet Schweitzerpavillion
 1880 Munkebjerg Badehotel åbner
 1884 De Jydsk/Fynske Jernbaneselskab åbner et trinbræt for toget ved Munkebjerg
 1967 Murermester S.A. Geschwendtner opfører det nuværende Munkebjerg Hotel med 65 værelser
 1984/85 Hotellet udvides med den såkaldte "Tree-Top" etage og restaurent, nu med 148 værelser.
 1990 Åbning af Casino Munkebjerg Vejle.
 2012 En del af hotellet brænder, genopbygges igen og er klart til brug i 2013.

Eksterne henvisninger

 Munkebjerg Hotel
 Casino Munkebjerg

Hoteller i Danmark
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Vejle Kommune
Etableret i 1880

Munkebjerg Hotel


Crkva sv. Martina u Dubravi, rimokatolička crkva u mjestu i općini Dubrava, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Crkva je dio nekadašnje gotičke župne crkve spomenute 1315. godine od koje je sačuvano jedino svetište. Crkva je razorena od Turaka, obnovljena sredinom 17. stoljeća, a 1819. godine dijelom porušena, nakon čega je formirana postojeća kapela. Manjih je dimenzija i pravokutnog tlocrta s poligonalnom apsidom. Iako trenutno ima strop, izvorno je bila svođena gotičkim križno-rebrastim svodom, o čemu svjedoče elementi poput dijelova rebara i peta svodova. Sačuvani su i ostali arhitektonski elementi poput trijumfalnog luka i srednjovjekovnih šiljatolučnih prozorskih niša s otvorima. Na zidu začelnog dijela svetišta, kao i unutar prozorskih niša otkriven je vrijedan gotički oslik s prikazom figura svetaca.

Zaštita
Pod oznakom Z-2301 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj

Crkva sv. Martina (Dubrava)


Masalların Masalı (Rusça: Сказка сказок), Yuri Norşteyn'in 1979 yılında çektiği, adını Nâzım Hikmet'in aynı adlı şiirinden alan canlandırma.

Dış bağlantılar
Şiirin farklı dillerde çevirisi, çizgi filmi ve detaylı bilgiler içeren bir site

1979'da animasyon filmler
Sovyet animasyon filmleri
Animasyon kısa filmler
Şiirlerden uyarlanan filmler
Stop-motion animasyon filmler
Kurtlar ile ilgili animasyon filmler
Bellek ile ilgili filmler
Yuriy Norşteyn'in yönettiği filmler
Sovyet avangart ve deneysel filmleri
Soyuzmultfilm
1970'lerde Rusça filmler

Masalların Masalı (çizgi film)


An Chusquea oligophylla in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Franz Josef Ivanovich Ruprecht. An Chusquea oligophylla in nahilalakip ha genus nga Chusquea, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Chusquea

Chusquea oligophylla


Akçaalan, Kütahya'nın Gediz ilçesine bağlı bir beldedir.

Kesin kuruluş zamanı bilinmemekle birlikte, kasabanın köklü bir tarihe sahip olduğu, Bizans döneminde var olduğu ve Osmanlı Devleti'nin kuruluş yıllarına uzanmakta olduğu tarihsel kalıntılardan anlaşılmıştır.

Kasabanın içinde Bizans kalıntılarına rastlanmaktadır. Tekstil fabrikasının Kuzeydoğu kısmındaki derede kırılmış ve sağlam halde bulunan Bizans sütunları bulunmaktadır.

Kasaba 1970 yılında Gediz ilçesinde meydana gelen depremde 280 kişi hayatını kaybetmiştir. Yeniden imar edilerek bugünkü halini almıştır.

Gediz ilçesine göre daha serindir.

Dış bağlantılar
 https://web.archive.org/web/20130521163715/http://akcaalan.bel.tr/

Kütahya'nın mahalleleri

Akçaalan, Gediz


Vesnicka kann auf folgende tschechische Ortschaften mit ähnlicher Schreibweise verweisen:

 Vesnička (deutsch Füllerdörfel), ein Ortsteil der Gemeinde Prysk (Preschkau) im Okres Česká Lípa (Bezirk Böhmisch Leipa) der Tschechischen Region Liberecký kraj
 Věžnička (deutsch Klein Wiesnitz), eine Gemeinde im Okres Jihlava (Bezirk Iglau) der Tschechischen Region Vysočina (Hochland)

Vesnicka


Bal în Poiana Zimbrilor este un film românesc din 1979 regizat de Dan Necșulea. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Mircea Șeptilici, Ileana Stana Ionescu, Aimée Iacobescu.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 1979 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1979

Bal în Poiana Zimbrilor


Die Gartenstadt ist ein Stadtteil von Bayreuth an der Westflanke des Grünen Hügels. Die Bezeichnung "Gartenstadt" ist insofern irreführend, als die Anlage dem Konzept der garden city nicht entspricht.

Lage

Zur Innenstadt hin grenzt der Stadtteil in Höhe der Feustelstraße an den früher als "Neuer Weg" bezeichneten Bereich. Zur Linken liegt das weiträumige Gelände des Bezirkskrankenhauses für Psychiatrie und Neurologie. Die nördliche Grenze ist zugleich Bebauungsgrenze des Innenstadtgebiets am Fuß des Höhenzugs Hohe Warte. Im Osten liegt der Festspielpark mit dem Straßenzug Bürgerreuther Straße/Siegfried-Wagner-Allee. Durch einen breiten Grünstreifen parallel zur Dr.-Hans-Richter-Straße ist die Gartenstadt in einen nördlichen und einen südlichen Bereich geteilt.

Geschichte

Im Rahmen ihrer im August 1935 gegründeten Allgemeinen Fördergesellschaft Bayerische Ostmark beschloss die Ostmark-Selbsthilfe GmbH, ein gemeinnütziges Unternehmen des Gaus Bayerische Ostmark mit Verwaltungssitz in Bayreuth, im Dezember jenes Jahres unterhalb des Richard-Wagner-Festspielhauses ein neues Siedlungsgebiet auszuweisen. Nach der Genehmigung durch den damaligen Oberbürgermeister Karl Schlumprecht wurde bereits Anfang 1936 mit dem Bau von Häusern begonnen. Der neue Stadtteil entstand weitgehend auf den vormals landwirtschaftlich genutzten Flächen des Strangshofs an der Cottenbacher Straße in Wendelhöfen.

Der ursprüngliche Name des Viertels war Hans-Schemm-Gartenstadt. Der im März 1935 tödlich verunglückte Namenspatron Hans Schemm war bayerischer Kultusminister, Gauleiter der NSDAP und Mitbegründer der Ostmark-Selbsthilfe gewesen. Geplant war ein einheitliches Straßenbild, das die damalige "Volksgesinnung und Bescheidenheit" widerspiegeln, zugleich aber Platz für individuelle Gestaltung und Entfaltung lassen sollte. Die Architekten Emil Lehmann und Christian Ritter von Popp entwarfen zwei Grundtypen von im Grundriss sehr ähnlichen Häusern, die sich hauptsächlich durch ihre Größe voneinander unterschieden.

Angesichts der hohen Arbeitslosigkeit in den frühen 1930er Jahren war die Errichtung der Gartenstadt unter der Bayreuther Bevölkerung willkommen.  Gebaut wurden Einzelhäuser mit Gärten auf 600 bis 900 Quadratmeter Grundfläche. Das Quartier wurde für wohlhabendere Schichten, insbesondere loyale Parteigenossen, konzipiert. Architektonisch entstand es – unter der Leitung von Ludwig Ruckdeschel – einheitlich gemäß den Vorgaben des Bauträgers Ostmark-Selbsthilfe.

Bei den Bombenangriffen im April 1945 wurde der südliche Bereich der Gartenstadt erheblich zerstört. Nach dem Zweiten Weltkrieg wurden viele Häuser in der Gartenstadt für die Familien von US-Militärangehörigen beschlagnahmt. So herrschte in Teilen des Viertels, bis weit in die 1980er Jahre hinein, eine "amerikanische Atmosphäre".

Im November 1991 beschloss der Bauausschuss des Stadtrats, die Villa Bürgerreuther Straße 37 zu erhalten. Mit der Begründung, Aspekte einer möglichst hohen finanziellen Verwertung dürften für Baumaßnahmen im Bereich der Gartenstadt nicht an erster Stelle stehen, untersagte er den Abriss des bestehenden Gebäudes aus dem Jahr 1904 zugunsten eines Neubaus.

Gebäude und erste Bewohner

Bezüglich des Standardgebäudes vermutet Reinhold P. Kuhnert, dass der Gebäudetyp an Goethes Weimarer Gartenhaus orientiert war. Charakteristische Merkmale des dominierenden Bautyps waren die Bauweise in zwei Vollgeschossen mit genormten Formaten der Fenster und mit Biberschwänzen gedeckte Walmdächer mit kleinen Gauben. Standardmäßig wurde ein Wintergarten mit einer darunterliegenden Garage hinzugefügt. Beim Bau musste verpflichtend ein Luftschutzkeller angelegt werden. Der Garten hatte überwiegend Zierfunktion, Kleinviehhaltung war nicht vorgesehen. Die Wohnfläche betrug etwa das Dreifache der Häuser anderer Kleinsiedlungsanlagen wie zum Beispiel der Siedlung Laineck.

Der Preis für ein Haus mit Grundstück übertraf mit 15.000 bis 22.000 Reichsmark jenen für Kleinsiedlungsstellen in anderen Stadtteilen deutlich und war für "Normalverdiener" kaum erschwinglich. Verglichen mit anderen Bayreuther Vierteln war die Gartenstadt mit weitem Abstand die teuerste Siedlung und blieb von vornherein einer wohlhabenden Schicht vorbehalten. Bewohner des Kernbereichs waren überwiegend Funktionäre der SA und der SS sowie des Nationalsozialistischen Lehrerbunds (NSLB), der in der Innenstadt im Haus der Deutschen Erziehung seinen Sitz hatte. In der Öffentlichkeit wurde die Hans-Schemm-Gartenstadt daher als "Parteisiedlung" wahrgenommen.

Für den stadtseitigen Abschnitt des Stadtteils südlich des Grünstreifens galten dieselben baulichen Vorgaben und Fluchtlinienpläne. Daher unterschied er sich, obwohl durch private Initiativen errichtet, nur unwesentlich von der Kernsiedlung. Der Bau von Garagen war in diesem Bereich nicht vorgesehen.

Wächtlervilla
Die exklusive Lage am Grünen Hügel, unweit des Richard-Wagner-Festspielhauses, sorgte für eine "gehobene" Bebauung. Auffälligstes Beispiel war das Haus Parsifalstraße 2. Der damalige Leiter der Bayreuther Festspiele, Richard Wagners Sohn Siegfried, hatte das Grundstück, das einen Teil des heutigen Festspielparks umfasste, in einer finanziellen Zwangslage verkaufen müssen. Am 18. Januar 1921 wurde der Kaufvertrag mit dem Kohlenhändler Anton Küffner geschlossen, der Kaufpreis betrug 100.000 Mark. Küffner ließ eine prächtige Villa errichten, die der Architekt Karl Kummer entwarf. 1931 geriet er selbst in finanzielle Schwierigkeiten; das Haus wurde versteigert, und im Einvernehmen mit dem neuen Eigentümer gestaltete es Küffner als Mieter zu einem exquisiten "Theatercafé und Restaurant" mit Wintergarten um. Winifred Wagner klagte gegen die unliebsame Konkurrenz des Festspielrestaurants und hatte in zweiter Instanz Erfolg: 1934 musste das Theatercafé wieder schließen.

Vorübergehend wurde das Haus von den Eigentümern selbst bewohnt, ehe es der Nationalsozialistische Lehrerbund am 4. Januar 1936 für Fritz Wächtler erwarb. Als Nachfolger des verunglückten Hans Schemm war der in der Stadt verhasste Wächtler, der das Gebäude bis 1938 repräsentativ herrichten ließ, 1935 zum Gauleiter des Gaus Bayerische Ostmark und "Reichswalter" des NSLB ernannt worden. Der Kaufpreis belief sich auf 94.000 Reichsmark; Wächtler ließ seine private Residenz standesgemäß auf rund 700 Quadratmeter Wohnfläche ausbauen und kaufte 1938 von Winifred Wagner weitere 1700 Quadratmeter Grund hinzu. In der Nacht nach dem letzten großen Bombenangriff am 11. April 1945 soll Wächtler, angesichts der brennenden Stadt, auf seinem Balkon ausgerufen haben: "Ich komme mir vor wie Nero vor dem brennenden Rom".

Nach der Einnahme der Stadt wurde die Wächtlervilla von den US-Truppen beschlagnahmt und diente ab 1947 dem amerikanischen Gouverneur als Amtssitz. Später residierte dort jahrzehntelang der Officer Club. Anfang der 1990er Jahre ging sie in den Besitz des Freistaats Bayern über, der sie an die Finanzverwaltung veräußerte. 1997 erwarb ein Privatmann das Gebäude, im Jahr 1999 wurde es abgebrochen.

Aktuelle Situation
Die "durchgrünte" Gartenstadt am Fuß des Festspielhügels gilt heute als Prominentensiedlung und hat den Ruf einer "gewissen Exklusivität" behalten.

Anmerkungen

Literatur

Einzelnachweise

Ort in der kreisfreien Stadt Bayreuth

Gartenstadt (Bayreuth)


Hrvatski hapkido savez, krovna ustanova borilačke vještine hapkida u Hrvatskoj. Sjedište je u Martićeva 62, Zagreb.

Osnovan je 2006. godine na inicijativu Mladena Kužnika, poslije predsjednika HHS-a. Namjera osnivača bila je promicati i širiti hapkido, tad još nepoznat u Hrvatskoj. U HHS-u je 5 klubova članica iz Zagreba, Slavonskog Broda i Dubrovnika te još sedam sekcija hapkidoa bez glasačkih i drugih prava u Savezu. Savez je član Europske hapkido unije i Korejske hapkido federacije. HHS-ovi članovi natječu se po natjecateljskim pravilima Europske hapkido unije, u 13 disciplina, dok program polaganja sprovode prema programu polaganja Europske hapkido unije.

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice
Facebook

Hrvatski športski savezi

Hrvatski hapkido savez


Tenten'in Maceraları (Fransızca: Les Aventures de Tintin), Belçikalı çizer Hergé tarafından 1929 yılında yaratılmış olan çizgi roman dizisidir. 20. yüzyıl Avrupa çizgi romanlarının en ünlülerindendir. Diziden 200 milyondan fazla kitap basılmış ve dizi 50'den fazla dile çevrilmiştir.

Serinin kahramanı, genç bir gazeteci ve gezgin olan Tenten'dir. Maceralarında ona köpeği Milu, arkadaşı Kaptan Haddock ve başka pek çok renkli karakter eşlik eder.

Bu çizgi roman serisi temiz fakat manalı çizimi (Hergé'in kendi geliştirdiği bu tarza ligne claire denir), sürükleyici öyküleri ve sonraki hikâyelerdeki titiz araştırmalar ile uzun süreden beri büyük takdir toplamıştır. Öyküler pek çok tarzı kapsar; fantezi, polisiye ve bilimkurgu elementlerini başarıyla bir araya getirir. Bunun yanında tüm Tenten öyküleri mizah içermektedir, ayrıca tüm öykülerde zeki bir hiciv anlayışı ve politik/kültürel eleştiri bulunmaktadır.

Tenten Belçika'nın başkenti ve Hergé'in doğum yeri olan Brüksel'de yaşamaktadır. Bu, metinde Tenten'in macerasından sonra Brüksel'e döndüğünü söylediği Tenten Sovyetler'de kitabında; ve arkadaşı Çang'ın Tenten'e yolladığı mektubu Brüksel'e yolladığı Tenten Tibet'te kitabında görülebilir. Diğer kitaplarda başka gizli ipuçları da bulunmaktadır (tanınabilir yerler, plaka numaraları vb.). Ancak, Kızıl Korsanın Hazinesi kitabında Mulensar Şatosu'na taşınır ki buranın gerçekten nerede olduğu tartışmalıdır.

Karakterler

Tenten

Tenten karakteri 10 Ocak 1929'da yaratılmıştır ve 75. yaşı 2004'te bütün tanındığı yerlerde kutlanmıştır. Tenten, büyük ölçüde Hergé'nin daha önceki karakteri olan ve Tenten'le büyük benzerlikler taşıyan izci Totor esas alınarak yaratılmıştır. Totor'un kahramanı olduğu çizgi roman Les aventures de Totor, chef de patrouille des Hannetons (Mayısböcekleri'nin İzci Lideri Totor'un Maceraları), 1926 ila 1929 arasında Le Boy-Scout Belge dergisinde yayımlandı. Daha sonraki çizgi roman serilerinde, Tenten Belçikalı bir gazeteci (Petit Vingteme gazetesi için muhabir olmaya çalışmaktadır), aynı zamanda güçlü bir savaşçı ve pilottur, her macerasında kahramanca tehlikeli serüvenlere atılır. Neredeyse her macerasında Tenten araştırmacı gazeteci olarak harıl harıl çalışırken görülür, fakat pek nadir bir makale teslim edebilmiştir. Tarafsız görüşleri olan bir delikanlı olan Tenten, bu konuda etrafındaki yan karakterlerden renkli sayılmaz. Kastafiore'nin Mücevherleri ile başlayarak Tenten'in karakteri son birkaç albümde değişime uğramıştır. Tenten artık macera aramamakta, aksine etrafında olanlara bir şekilde kapılmaktadır, bu Sidney'e 714 Sefer Sayılı Uçuş ve Tenten ve Pikarolarda görülebilir. Bazı hayranları bu son tamamlanmış albümü, Tenten imajına olan bir ihanet olarak kabul etmektedirler.

Ölümünden kısa süre önce, eski Belçikalı Nazi işbirlikçisi Léon Degrelle Tenten'in aslında kendisinden ilham alınarak yaratıldığını beyan ederek spekülasyon yaratmıştı. Degrelle gerçekten de Hergé'i eskiden gazeteciyken tanımaktaydı, fakat bu genel olarak kendini beğenmişliğiyle tanınan Degrelle'in bir fabrikasyonu olarak düşünülmektedir. Tenten'in ilk hallerine kısmen de olsa Hergé'in en küçük kardeşi ilham vermiştir. Hergé daha sonra bu kardeşiyle kopmuştur ve onu Turnösol Olayındaki kötü adam Albay Sponz olarak çizmiştir. Tenten ve Sponz fiziksel olarak oldukça farklı olsalar da aynı dikenli saç stiline sahiptirler.

 Kaptan Haddok (Capitaine Archibald Haddock)
Kaptan Haddok Tenten'in en iyi arkadaşıdır, ilk olarak Altın Kıskaçlı Yengeç kitabında görünmüştür. Haddok ilk başta zayıf ve alkolik bir karakter olarak resmedilmiştir, fakat daha sonraki albümlerde daha saygıdeğer ve gerçekten cesur bir karaktere dönüşmüştür (özellikle başarılı hikâye Tenten Tibet'te albümünde arkadaşının hayatını kurtarmak için ayık kafayla kendisini feda etmiştir). Kaptan'ın kaba kişiliği ve alaycılığı Tenten'in inanılmaz kahramanlığına tezat oluşturmaktadır; Tenten ne zaman idealist davransa Kaptan alaycı bir yorum yapmakta gecikmez.

Haddok hislerini ifade etmek için her türlü kelimeyi hakaret ve küfür olarak kullanır, "Gagalımemeli", "Ostorogot", "Başıbozuk", "Turta kalıbı", "Ölü Gömücü" veya "Halı Tüccarı" gibi, fakat bunlardan hiçbiri aslında küfür değildir. Haddok sıkı bir içicidir, özellikle Loch Lomond marka viski içer, fakat sarhoşluğu genellikle komedi için kullanılmaktadır.

Haddok'un soyadı Hergé'nin eşiyle olan bir sohbetinden çıkmıştır, bu sohbette karısı Haddock'un (mezgit) "acınası bir İngiliz balığı" olduğunu söylemiştir. Hergé ismi böylece seçer. Haddok'un en son tamamlanmış hikâye olan Tenten ve Pikarolar kitabına kadar (1976) ilk ismi yoktur, bu kitapta ilk ismi Archibald konur. Kızıl Korsanın Hazinesi kitabının sonunda, Haddok atalarına ait bir yer olan Mulensar şatosunu alır, burada o, Tenten ve Turnösol hep birlikte yaşarlar.

Ayrıca Leiji Matsumoto'nun animesi Kaptan Harlockun Fransız uyarlamasında ana karakter (Harlock) ve animenin ismi Kaptan Haddok ve Kaptan Harlock'un isimleri arasındaki benzerlik nedeniyle Albator olarak değiştirilmiştir.

 Profesör Turnösol (Professeur Tryphon Tournesol)
Profesör Turnösol şaşkın, duyma güçlüğü çeken bir profesördür ve seri boyunca kullanılan pek çok şeyi o tasarlamıştır, mesela tek kişilik köpek balığı şeklindeki denizaltı, Ay roketi ve ultrasonik silah gibi. Turnösol insanlığa buluşlarıyla yardım etmek ister; mesela alkolikliği tedavi etmenin yolunu alkolün tadını hastaya iğrenç yapmakta bulmuştur. Bu buluşlar genellikle Haddock'un hoşuna gitmez, oysaki Turnösol bunu genellikle tam tersi olarak görür: sağırlığı genellikle onun Haddock'un gerçek görüşünü duymasını engeller. Ama eğer Kaptan'ın (veya herhangi birinin) ona "soytarı" dediğini duyarsa öfkelenir ve "Ben mi soytarıyım?Soytarı ha!" gibi serzenişlerde bulunur.

Turnösol'un sağırlığı sık sık başvurulan bir mizah kaynağıdır, çünkü duyduğu sandığı şeyi tekrarlamak gibi bir huyu vardır ve genellikle en saçma şekillerde duyar: "attachez votre ceinture" (kemerlerinizi bağlayın) cümlesini "une tache de peinture?" (boya lekesi) olarak tekrarlar. En ufak bir duyma bozukluğu olduğunu kabul etmez ve sadece bir kulağının iyi işitmediğinde ısrar eder. "Ay" kitaplarında bir işitme cihazı takmaktadır, böylece albüm boyunca her şeyi neredeyse mükemmel duyar: bu onu daha ciddi bir karakter haline getirmiştir (insanlar onun yüzüne "soytarı" demediği sürece). Ancak, daha sonraki kitaplarda Turnösol işitme cihazını kaybeder ve tekrar eski sağır kişiliğine döner. Turnösol "su cadılığı" olarak tabir edilen ilkel su veya maden arayışının sadık bir takipçisidir, bu nedenle yanında her zaman bir sarkaç bulundurur. Bu özelliği, Turnösol'ün sağırlığıyla beraber Fransız fizikçi Yves Rocard'dan esinlenilmiş olabilir. Kendisi Fransız boksu savate bilmektedir.

Turnösol ilk olarak Kızıl Korsan'ın Hazinesi albümünde görünür ve Hergé'nin uzun süredir devam ettirdiği klasik bir "çılgın unutkan profesör" arayışının sonucudur: örneğin Firavunun Puroları kitabındaki Dr. Sarcophagus ve Ottokar'ın Asası kitabındaki Prof. Alembick, Turnösol'den önce yaratılmış olan denemeler sayılabilir.

Turnösol karakterinin İsviçreli bilim adamı Auguste Piccard esin alınarak yaratılmış olması ihtimali çok yüksektir. Kastafiore'nin Mücevherlerinde Bianca Castafiore Turnösol'ü Piccard ile karıştırır ve Turnösol'ün "balonda yükselmeleri ile ünlü" olduğunu söyler.

 Milu (Milou)
Beyaz bir tilki teriyeri olan Milu (eski tercümelerde Fındık veya Boncuk, İngilizce ismi Snowy) Tenten'in ona nereye gitse yarenlik eden dört ayaklı yoldaşıdır. Tenten ve köpeği arasındaki bağ çok derindir ve birbirlerini tehlikeli durumlardan pek çok defa kurtarmışlardır.

Birkaç istisna dışında (Tenten Sovyetler'de gibi) Milu bir köpek olduğundan asla konuşmaz (fakat insan kelimeleri ile düşündüğü sık sık görülür). Ancak, buna rağmen Tenten'le iyi anlaşmayı başarır. Milu hikâyeye pek çok ilginç şekilde katkıda bulunur. Mesela, Sidney'e 714 Sefer Sayılı Uçuş kitabında uzaylılar tarafından kaçırıldığını hatırlayan tek karakter odur.

Kaptan Haddock gibi, Milu da Loch Lomond marka viski sever ve arada sırada aşırı sarhoş olması onu daha fena belaya sokar, aynı araknofobisi gibi.

Miluın orijinal ismi olan Milou Hergé'nin ilk kız arkadaşının adı olan Marie-Louise kısaltılarak konulmuştur; yine de bu karaktere kitaplar süresince erkek olarak hitap edilir.

Milu Tenten Rusyada Kitabında Sonic adında mavi bir kirpi görmüştür

 Dupont ve Dupond (Dupont et Dupond)
Dupont ve Dupond akraba olmamalarına rağmen ikizmiş gibi görünen iki sakar dedektiftir; ikisinin arasındaki tek fark bıyıklarının şeklidir. Burulmuş bıyıkları olan Dupont, düz bıyıkları olan Dupond'dur. Seri boyunca en çok komik durumu yaratan iki kişidir, çünkü aynı cümleleri devamlı farklı şekillerde söylerler. Tamamen beceriksizdirler ve sonunda hep yanlış karakteri tutuklarlar, fakat buna rağmen her seferinde mesela Sildavya'nın uzay projesinin güvenliğini sağlamak gibi önemli görevler onlara verilir.

Dedektifler yurt dışında olmadıkları zamanlarda genellikle melon şapkalı ve bastonludurlar; görevleri sırasında yerel nüfusa karışabilmek için ülkenin millî kıyafetini giymekte ısrar ederler, fakat genellikle onların kalabalıkta göze batmalarını sağlayan saçma folklor giysileri bulurlar. Dupont ve Dupond başta sadece yan karakterdiler, fakat daha sonra önemli hale geldiler. Eski albümlerin yeniden çizimlerinde, özellikle Kara Adada, dedektifler artık geleneksel olan karakterlerini kazanmışlardır.

Hergé, dedektifler gibi devamlı aynı tip melon şapka takan babası ve kardeşinden ilham almıştır.

Serinin çevirmenleri bu çift için devamlı benzer veya aynı şekilde telaffuzları olan isimler seçmişlerdir. Dupond ve Dupont böylece İngilizce'de Thomson ve Thompson, Almanca'da Schultze and Schulze, Hollanda'da Jansen ve Janssen, İspanyolca'da Hernández ve Fernández, Çince'de Dùben ve Dùpéng), Bengalce'de Johnson ve Ronson, İzlandaca'da Skapti ve Skafti olmuşlardır. Diğer versiyonlarda orijinal isimler veya en azından benzer isimler konulur, Türkçe çevirisinde isimler aynı şekilde koyulmuştur.

Bu karakterlerin İngilizce isimleri 1980'lerin pop grubu Thompson Twins'e esin kaynağı olmuştur.

 Mulinsar Şatosu

İlerleyen maceralarda Kaptan Hadok tarafından satın alınan ve pek çok maceraya kısmen veya tamamen ev sahipiliği yapan Mulensar Şatosu da adeta bir karakter halini almıştır, bazı eski tercümelerde Marlenspike Şatosu olarak da anılan şatonun Fransızca metinlerdeki adı "Chateau de Moulinsart" ve İngilzce metinlerdeki adı ise "Marlinspike Hall" dur.

 Yan karakterler
Tenten'de çok sayıda yan karakter vardır. En çok öne çıkanlardan biri olan İtalyan opera sanatçısı Bianka Kastafiore, ilk olarak Ottokar'ın Asası kitabında ortaya çıkmıştır. Milano Bülbülü olarak tanınsa da Kaptan Haddock onu ve sesini sevmez. Kastafiore'nin Mücevherleri kitabında Kaptan Haddock'la evleneceği yazılmıştır. Rastapopulos ise Tenten'in Düşmanıdır. İlk olarak Firavunun Puroları kitabında görülmüştür. Ambardaki Kömür, Sidney'e 714 sefer sayılı Uçuş ve Mavi Lotus ciltlerinde Tenten'e düşmandır.

Kumandan Şut (ya da Zut), ilk olarak Ambardaki Kömür kitabında ortaya çıkmıştır. O ciltte Khemed'den kaçan Tenten ve Haddock'un sambuğunu bombalayan uçağın pilotudur. Sonradan Tenten ile dost olmuştur.

 Hayalî Ülkeler
Hergé, serinin ileriki albümlerinde kurguya dayalı hayalî ülkeler tasarlamıştır. Özellikle Sildavya, detaylı olarak açıklanmıştır (tarihi, gelenekleri, dili vs.).
 Balkanlar'daki Sildavya, Hergé tarafından Arnavutluk esas alınarak tasarlanmıştır. Komşu ülkesi Bordurya tarafından tehdit edilmektedir —bir ilhak girişimi Ottokar'ın Asası'nda gözükür— bu olay II. Dünya Savaşı öncesinde sırasıyla Çekoslovakya veya Avusturya ile genişlemeci Nazi Almanyası arasındaki Anschluss olayına (Avusturya'nın ilhâkı) paralel ele alınmıştır. Turnösol Olayında, Bordurya bir komünist ülkesi örneği olarak kullanılmıştır. Sildavya; Hedef Ay albümünde de Ay'a gidecek roketin tasarlanıp yapıldığı, Tenten ve arkadaşlarının Ay'a gitmek üzere yola çıktıkları ülkedir.
 Arabistan'daki Khemed ise Ürdün esas alınarak tasarlanmıştır. Ambardaki Kömür macerasında bugün Ürdün sınırları içinde yer alan Petra antik kenti açık bir şekilde görülür.
 Güney Amerika'daki San Theodoros, Amerika temelli şirketler ve Bordurya'nın (Sovyetler Birliği'ne bir gönderme olarak) güç için rekabet ettiği, yerel generaller yerine "danışmanlar" bulundurduğu prototip bir "muz cumhuriyeti"dir.
 Güney Amerika'daki São Rico,
 San Theodoros ile sınırları olan Nuevo Rico: İki ülke Kırık Kulakta petrol yüzünden savaşa giderler, bu da Paraguay ve Bolivya arasında 1930'lardaki Chaco Savaşı'na paraleldir. Nuevo Rico ayrıca Esrarengiz Yıldız'''ın sonraki versiyonlarında referans olarak eklenmiştir. Orijinal versiyonundaki baş kötü adamlar, basmakalıp Amerikalı Musevîlerdir; sonraki versiyonlarda renkleri koyulaşır ve Nuevo Rico referans olarak koyulur.
 Güney Amerika'daki Chaco bölgesi esas alınarak El Chapo: Kırık Kulak albümünde geçen "El Chapo" savaşı, 1932-1935 yılları arasında Paraguay ve Bolivya arasındaki Chaco Savaşı'na gönderme yapılmaktadır.
 Güneybatı Asya'daki Sondonezya ülkesi: Asi kiralanmaktadır ve iç savaş olduğu söylentisi sürmektedir. Rastapopulos'un adamı, Allan, Sondonezyalıları Sidney'e 714 Sefer Sayılı Uçuşta kiralar. Khmer Rouge esas alınarak yaratılmışlardır ve Hergé'in o sürede iç savaşta olduğunu ısrar edişi Kamboçya'da o dönemde olan olaylara inanılmaz bir netlik kazandırmaktadır. Sondonezya ismi Sunda ve Endonezya'nın bir karışımıdır.
 Pilchardania ve Poldavia ülkelerinin ikisinin de bahsi Mavi Lotusta geçer. Pilchardania; Tenten polisten kaçarken sinemada saklandığının gösterildiği bir haberde geçer. Poldavya konsolosu, Mavi Lotus afyon kahvehanesinde sakal ve peruk takmış Tenten zannedilir.
 Gaipajama, İngiliz Raj sırasında var olan Hint prenslikleri esas alınarak yaratılmıştır ve Firavunun Purolarında bahsi geçer.

 Irkçılık ve Sömürgecilik Tenten'in Maceralarının ilk hikâyeleri, özellikle Avrupalı olmayanların karikatürize betimlemeleri gibi faktörlerden dolayı ırkçı ve sömürgeci eğilim taşıdığı yönünde eleştirilmiştir. Ancak, Hergé görüşlerini ilk eserlerinden 1936'daki Mavi Lotusa kadar geçen zamanda değiştirmiştir. Mavi Lotus, o sırada devam etmekte olan Çin-Japon Savaşı (1937-1945) sırasında Çin'de geçer. Hergé bu eseri çizmeden önce Çin ve savaş hakkında geniş araştırma yapmıştır. Japonya'nın ve Batı'nın Çin'de sömürge işlerine burunlarını sokmalarını eleştirmiş ve Çinliler hakkındaki yaygın önyargıların giderilmesine yardımcı olmuştur. Bundan sonra, titiz çalışma Hergé'in alamet-i farikalarından biri olacaktır.

Bazı albümler müteakip baskılarında Hergé tarafından yayımcıların istekleri doğrultusunda değiştirilmiştir. Örneğin, Amerikalı yayımcıların talepleri sonucu Tenten Amerika'daki zenci karakterlerin tümü ırkları beyaz ya da belirsiz olacak şekilde yeniden renklendirilmiştir. Esrarengiz Yıldızdaki kötü karakter Yahudi isimli bir Amerikalıyken ileriki baskılarda etnik kökeni daha belirsiz bir Amerikalıya, daha sonra da kurgusal bir ülkedeki bir Güney Amerikalıya çevrilmiştir.

 Sahne Uyarlamaları Yedi Kristal Küre ve Güneş Mabedi esas alınarak yapılan bir müzikalin galası 15 Eylül 2001'de Anvers, Belçika'daki Stadsschouwburg'da (şehir tiyatrosu) yapılmıştır. Kuifje - De Zonnetempel (De Musical) olan müzikal ilk önce Canal Plus'a, daha sonra 2002'de Tintin - Le Temple du Soleil olarak Charleroi'a transfer edilmiştir.

Young Vic tiyatro grubu Aralık 2005 itibarıyla Londra Barbican Arts Centre'da Tenten Tibet'tenin bir müzikal versiyonunu sahnelemektedirler.

 Hatıralar
Belçika Postası 1979'da Gençlik Pul Koleksiyonculuğu Günü'nü kutlamak için bir Tenten pulu bastırdı. Bunun, ileriki senelerde basılacak olan bir dizi Belçikalı çizgi roman karakterinin ilki olmasının yanı sıra aynı zamanda bir çizgi roman karakteri olan ilk pul olma özelliğini de taşımaktadır. Hollanda Krallık Postası 8 Ekim 1999'da bir dizi Tenten pulu bastırdı; birkaç saat içinde tüm pullar tükenecekti. Ocak 2004'te Tenten'in 75. yaşgünü sebebiyle Belçika 50,000 tane limitli 10-Euroluk hatıralık madeni para bastırdı.

 Ticari Eşya

Universal Studios Kuzey Amerika'daki Tenten'in Maceraları ticari mallarının haklarının lisansını almıştır.

 Gelecek yapımlar
 The Many Adventures of Tintin adlı bir bilgisayar oyunu Vivendi Universal tarafından yapılmaktadır ve 2006 içerisinde Kuzey Amerika ve Avrupa'da Nintendo Revolution, Sony PlayStation 3 ve Microsoft Xbox 360 için piyasaya sürülecektir.
 Yirmi bir tane orijinal hikâyelerden yola çıkılarak yapılan Tenten'in Maceraları boyama kitapları ABD'de Dalmation Yayıncılık tarafından 2006 içinde piyasaya sürülecektir.
 Universal Orlando Resort'ta Tintin's Many Adventures, aynı zamanda CityWalk binasındaki The Tintin Shop ve Captain's Kitchen 2006 içinde açılacaktır.
 2006 içinde kısıtlı sayıda Ellipse-Nelvana's The Adventures of Tintin çizgi filmleri 2006 içerisinde Amerika'da DVD olarak piyasaya sunulacaktır.
 Amerikalı yönetmen Steven Spielberg'ün uzun süredir Tom Hanks'in Haddock John Rhys-Davies'in Senior Oliveira de Figueira'yı oynayacağı bir film çekmeyi düşündüğü söylentileri ortalıkta dolanmaktadır.

 Popüler Kültür
 Charles de Gaulle bir keresinde "Tek uluslararası rakibim Tenten'dir. İkimiz de büyük insanlardan korkmayan ufak insanlarız" demişti.
 1979 filmi Kramer vs. Kramerda, Ted Kramer (Dustin Hoffman) oğluna Kızıl Korsanın Hazinesi kitabında Tenten'in okyanusa indiği bölümü okumaktadır.
 Hint film yönetmeni Satyajit Ray bir Tenten hayranıydı ve bazı filmlerinde Tenten çizgi romanları filmlerinde görünmüştü.
 Amerika'daki çizgi roman Get Fuzzy birkaç kez Tenten'e referans yapmıştır.
 Dupont ve Dupond Asterix Belçika'da çizgi romanında gözükürler.
 1980'lerin İngiliz teknopop grubu The Thompson Twins'e, ünlü Tenten karakterlerinin İngilizce versiyonları isim babalığı yapmıştır.
 Duran Duran'ın eski üyelerinden Stephen Duffy hit sayılabilecek single'ı "Kiss Me"yi "Tintin" adıyla, The Thompson Twins'in başarılı döneminde söyledi, fakat ismi telif hakları yüzünden açılan bir dava nedeniyle bırakmak zorunda kaldı.
 Avustralyalı psychedelic rock grubu Tin Tin adı Tenten'den gelmektedir.

 Tenten'in özgün yayın kronolojisi
Tenten maceralarının istisnasız tamamı albüm haline gelmeden önce üç adet süreli yayında bölümler halinde tefrika edilmiş, daha sonra albüm halinde yayımlanmıştı. Bu süreli yayınlardan ikisi gazete eki biri de çizgi roman dergisiydi. 1929 ilâ 1939 yılları arasında, Tenten'in ilk sekiz macerası ile 1939-1940 yıllarında 15. macerası Belçika'da çıkan Le Vingtième Siècle (Yirminci Yüzyıl) gazetesinin haftalık çocuk eki olan Le Petit Vingtièmede siyah-beyaz olarak tefrika edildikten sonra albüm haline gelmişti. Bunların neredeyse tamamı sonradan renklendirilerek yeniden yayımlanmıştır. Bunun tek istisnası ilk çıkan albüm olan Tenten Sovyetler'de'dir. Bu albüm hiçbir zaman sonradan renklendirilmemiştir (Birçok gayriresmî tenten albümünde olduğu gibi bu albümün de piyasada bazı renklendirilmiş versiyonlarına rastlanmaktadır, ama resmi olarak ilk çizildiği haliyle yeni baskıları yapılmaktadır). II. Dünya Savaşı yıllarında, yani 1940'la 1944 yılları arasında, Tenten maceraları başka bir Belçika gazetesi Le Soirda tefrika edildikten sonra kitaplaştırıldı. 1946'dan itibaren de maceralar yine Tenten'in adını taşıyan haftalık dergi Le Journal de Tintinde tefrika edildiler, daha sonra albüm haline getirildiler. 1941'den sonra çıkan albümlerin tamamı baştan renkli çizilmişti.

 Tenten kitapları
 Resmi Tenten albümleri
 Standart albümler

(Türkçe isimler için "Yapı Kredi Yayınları" nın Tenten serisi baz alınmıştır.)

''Tenten Sovyetler'deden Altın Kıskaçlı Yengeçe kadar olan 9 albümlük seri önce siyah beyaz olarak basıldı. Bunlardan ilki hariç diğer 8'i sonraki baskılarında renklendirildi. 1941'den sonraki albümler baştan renkli olarak çizildiler. İstisna olarak ilk albüm Tenten Sovyetler'de hâlâ bütün dillerde orijinal siyah beyaz hâli ile basılmaktadır. Renklendirilmiş baskılar en fazla 21, en az 3 yıl sonraki yeni baskılarında gerçekleşti.Tenten Sovyetler'de en uzun albümdür ve 138 sayfadır. Diğer tüm albümler 62 sayfadır.

 Tenten filmlerinden oluşturulan albümler

Bunlardan Tenten ve Altın Post filminin konusu İstanbul ve Yunanistan'da geçer. 1961 yapımı filmin fotoromana yakın bir üslupla "film kitabı" da hazırlanmıştır.
Filmi Jean-Jacques Vierne yönetmiş, başrollerde Jean-Pierre Talbot (Tenten) ve Georges Wilson (Kaptan Haddok) oynamışlardır. Tenten ve Mavi Portakallar filminin de kitabı hazırlanmıştır. Tenten ve Köpekbalıklı Göl ise çizgi film olup, daha sonra "sinema kitabı" haline getirilmiştir.

Bunlardan başka Steven Spielberg'le Yüzüklerin Efendisi filmlerinin Yeni Zelandalı yönetmeni Peter Jackson'ın bir dizi Tenten filminin sinemaya aktarılması için anlaşmaya vardıkları bildirilmiştir. İlkinin 2010 yılında tamamlanması beklenen filmlerin gerçek aktörlerin oynadığı animasyonlar biçiminde çekileceği belirtilmiştir.

 Gayriresmî Tenten albümleri
Bunlardan başka gayriresmî Tenten kitapları da vardır. Bunların en ünlüsü Tenten Tayland'da'' adlı siyah beyaz çizilmiş pornografik kitaptır. El altından 1,000 ilâ 1,300 Belçika Frangına (£15-20) satılıyordu. Ara sıra polis baskınları ile nüshalarına el konulan bu kaçak yayına bazen internette de rastlanmaktadır. Söz konusu kitapta Tenten ve köpeği Boncuk Tayland'ın başkenti Bangkok'ta bir seks tatiline çıkarlar. Gerçekte bir idol karakter olan Tenten, Bangkok barlarında eşcinsel davranışlarda bulunur. Tenten'in köpeği Boncuk (Milu) da bir Siyam kedisi'yle benzer ilişkilere girer. Tenten'in arkadaşları Kaptan Haddock ve Profesör Turnösol, seks endüstrisinin kalbinin attığı Bangkok'un kötü şöhretli Pat Pong mahallesinde eğlenceye dalarlar.
 Pornografik

 Politik

 Türkiye'de çizilen Tentenler
1960'lı yıllarda Türk çizerler tarafından üretilmiş literatür dışı (özgün olmayan) Tenten maceraları şunlardır (Çıkış sırası ile);
 Tenten İstanbul'da
 Marmara Canavarı
 Tenten Afrika'da
 Merih'e Gidiyoruz
 Uğursuz Film
 Esrarlı Sirk
 Asilere Karşı
 Perili Dağ
 Yamyamlar Arasında

 Tenten filmleri
 Sinema filmleri
Tenten karakterlerine dayandırılan "sinema filmleri" şunlardır:

 Tenten Çizgi TV Dizisi
1991 yılında Hergé'in Tenten kitaplarına dayandırılarak Les Aventures de Tintin adı ile televizyon için bir çizgi film dizisi yapıldı. 21 adet Tenten macerası 30'ar dakikalık 39 bölüm halinde 3 sezon boyunca yayınlanmıştı. Maceraların büyük kısmı iki bölüm halinde yayınlanmıştı. Bu seride kronolojik sıra gözetilmemiştir. Seri 1941 tarihli Le Crabe aux pinces d'or (Altın Kıskaçlı Yengeç) macerası ile başlar 1932 tarihli Tintin en Amérique (Tenten Amerika'da) macerası ile sona erer. 24 Tenten macerasından 3 tanesi bilerek serinin dışında bırakılmışlardır. Bunlar ilk çıkan iki macera olan Tintin au pays des Soviets ve Tintin au Congo ile son albüm olan Tintin et l'Alph-Art'tır.:en:The Adventures of Tintin (TV series) Bu anime TV dizisi sonradan DVD olarak da piyasaya verildi. Bunlar hem tek tek DVD'ler şeklinde veya topluca DVD Box şeklinde olmuştur. DVD Box'larda 10 DVD bulunmaktadır. Bir DVD'de 3 macera, diğerlerinde ikişer macera yer alır.

Çizgi dizi Türkiye'de Kanal D, TV8, Karamel TV ve Kidz TV'de (Test Yayınında) gibi kanallarda yayınlanmıştır. 2017 yılından itibaren Planet Çocuk'ta yayınlanmaya başlamıştır.

 Tenten Türkiye'de
Tenten'in yarım asırlık Türkiye macerasının kilometre taşları şunlardır;[*][**]

 1950 İlk kez Doğan Kardeş dergisinde özgün adıyla tefrika olarak yayınlandı. Derginin yayın politikası o zaman çizgi roman karşıtı olduğu için bolca metin eklenerek hikâye formatına yaklaştırılmıştı.Yan karakterler Tenten'in yakın akrabaları olarak gösterilmişti. Dizi kısa sürdü.
 1950 Aynı yıl Armağan dergisinde de "Tenten" adıyla yayınlandı. İlk kez orijinal çizgilerle ve renkli idi. Bir yıl sürdü.
 1958 Resimli Hikayeler dergisinde tefrika halinde kopya çizgilerle ve siyah beyaz yayınlandı.
 1958 İlk kez kendi adıyla dergi halinde çıktı. Yılmaz Bora Erdoğan Bozok Kopya çizimleri ile.
 1959 Bilgi Yayınları'nda kısa bir süre.
 1959 Tenten'in Türkiye macerasına ara verildi.
 1961-1969 İkinci furya. Ferit Öngören'in kopya çizimleri ile. Bu yıllarda Arkadaş dergisinde de görüldü.
 1961-1969 Burhan Yayınları'nda Burhaneddin Şener'in kendi ürettiği Tenten Maceraları da görüldü. En ünlü yerli malı Tentenler "Tenten İstanbul'da" ve "Marmara Canavarı" dır.
 1970'li yıllar. Milliyet Çocuk dergisinde yine orijinal çizgilerle çıktı.
 1980 Alfa Yayınları, Tekrar kopya çizimler başladı. Ali Recan'ın çizimleri ile.
 1989 Milliyet Gazetesi çizgi roman eklerinde maceralar kısaltılarak yayınlandı. Aralarında kopya öyküler de vardı.
 1994 Yapı Kredi Yayınları Tenten'i Türkiye'de ilk kez Avrupa baskısı kalitesinde orijinal boyutlarda ve sadık bir tercümeyle yayınladı.
 2004 İnkılap Yayınevi diziyi renkli ve orijinal çizgileriyle yayınladı.
 2008''' Mandolin Yayınevi diziyi sürdürüyor.

İlgili makaleler

 Ligne claire
 Tenten albümünün yapım aşamaları
 Tenten ve Altın Post
 Tenten ve Altın Post (film)
 Çizgili Hayat Kılavuzu, Levent Cantek. 2002 İletişim Yayınları.s.232-235 [*]
 Türkiye'de Çizgi Roman, Levent Cantek. 1996 İletişim Yayınları.s.147-148 [**]
 Le Monde'un Yüzyılın 100 Kitabı listesi (Mavi Lotus)

Dış bağlantılar
 Tenten resmi sitesi
 Tenten hakkında bilgi
 Uluslararası Tenten - Farklı ülkelerde Tenten yayınları
 Objectif Tintin
 Tintinologist
 Posta pullarında Tenten , 18 Mayıs 2010 tarihinde erişilmiştir
 Bellier.org'da "Tenten" örnekleri

Kaynakça

 Çizgili Hayat Kılavuzu, Levent Cantek.2002 İletişim Yayınları.s.232-235 [*]
 Türkiye'de Çizgi Roman, Levent Cantek.1996 İletişim Yayınları.s.147-148 [**]

Kurguda Belçika
Belçikalı çizgi romanlar
Mizahi çizgi romanlar
Macera çizgi romanları
Belçika'da kültür

Tenten'in Maceraları


إزومو  كانت مقاطعة يابانية التي تقابل اليوم الجزء الجنوبي من محافظة شيمانه في منطقة تشوغوكو. كانت إزومو من أهم المناطق في اليابان القديمة التي ظهر فيها القوى السياسية. ظهرت قوة إزمو السياسية خلال القرن الرابع قبل الميلاد، ولكنها اضمحلت مع توسع قوة مقاطعة ياماتو التي اعتمدت على الكهنوت.

لا زال معبد إزومو حتى اليوم يشكل أحد أهم الأماكن المقدسة في الشنتو، حيث يعتقد أن الإلهة إزانامي أم اليابان مدفونة في جبل هيبا على حدود مقاطعة إزومو القديمة.

فقدت إزومو الكثير من أهميتها مع حلول فترة المقاطعات المتحاربة حيث احتلت قبل معركة سيكاغاهارا من قبل أسرة موري وبعد المعركة أصبحت إقطاعية مستقلة بقلعة تقع في ميتسويه.

يحكى في التراث الياباني أن مدخل يومي (أرض الموت، أو الجحيم) كان يقع في مقاطعة إزومو، وتم إغلاقه من قبل الإله إزاناغي بوضع جلمود صخر كبير على المدخل.

مراجع

إزومو
مقاطعات اليابان القديمة

إزومو (مقاطعة)


Anul Dragonului este un film românesc din 2013 regizat de Iulian Emanuel Ghervas, Adina Popescu.

Prezentare

Distribuție

Note

Legături externe

Vezi și
 2013 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2013
Filme documentare românești

Anul Dragonului (film din 2013)


Charles Wade Barkley (d. 20 Şubat 1963; Alabama), TNT ve CBS Sports kanallarında televizyon analistliği yapan Amerikalı eski profesyonel basketbolcu. "Sir Charles" ve "Chuck" lakaplı Barkley, NBA'de üç farklı takımda toplamda 16 sezon oynadı. Tipik bir uzun forvetten daha kısa olmasına rağmen, gücünü ve agresifliğini kullanarak NBA'in en baskın ribaundçularından biri haline geldi. Sayı atabilen, oyun kurabilen ve savunma yapabilen çok yönlü bir oyuncuydu. Barkley, 11 kez NBA All-Star, 11 kez NBA En İyi Beşlerine seçildi ve 1993 NBA En Değerli Oyuncu (MVP) seçildi. NBA'in 50. ve 75. yıldönümü takımlarına seçildi.

Kolej kariyerine Auburn Üniversitesi'nde başlayan Barkley, 1984 NBA Seçmeleri'nde Philadelphia 76ers tarafından beşinci sıradan seçildi. Çaylak sezonunda Barkley, 1985 yılında NBA En İyi Çaylak Beşi'ne seçildi. Barkley, 1986-87 sezonunda ligin en yüksek ribaund ortalamasına sahip oyuncusu oldu ve ilk kez NBA ribaund kralı oldu. 1991'de NBA All-Star Maçı MVP'si seçildi ve 1993'te Phoenix Suns ile ligin MVP'si seçildi. 1992 ve 1996 Olimpiyat Oyunları'nda yarıştı ve ABD millî takımının bir üyesi olarak iki altın madalya kazandı. 2000 yılında, NBA tarihinde 20.000 sayı, 10.000 ribaund ve 4.000 asiste ulaşan dördüncü oyuncu olarak emekli oldu. Emekliliğinden bu yana Tim Duncan, Kevin Garnett ve LeBron James, 20K/10K/4K Kulübüne katıldı. Barkley, 2006 yılında bireysel kariyeri için ve 2010 yılında "Rüya Takım"ın bir üyesi olarak Naismith Memorial Basketball Hall of Fame'ye iki kez kabul edildi.

Barkley, taraftarlar ve medya arasında da çok popülerdir ve NBA'deki son 13 sezonda En İyi Röportajcılar Listesi'nde arasında yer aldı. Sık sık saha içi ve saha dışı kavgalara karıştı. Mart 1991'de kendisine laf atan birine tükürmeye çalışırken, yanlışlıkla genç bir kıza tükürmesi ve 1993'te spor figürlerinin rol model olarak kabul edilmemesi gerektiğini açıklaması gibi davranışlarıyla ulusal tartışmalara konu oldu. Barkley oyuncu olarak emekli olduktan sonra NBA analisti olarak başarılı bir kariyer yaptı. TNT için Inside the NBA programında Shaquille O'Neal, Kenny Smith ve Ernie Johnson ile birlikte NBA maçlarını stüdyoda yorumlamaktadır. Aynı zamanda bu programla dört kez Spor Emmy Ödülü kazandı. Barkley ayrıca birkaç kitap yazdı ve siyasete ilgi duydu.

İlk yılları
Barkley, Birmingham'ın 17 mil doğusundaki Leeds, Alabama'da doğdu ve büyüdü. Tamamen beyazların yaşadığı bir kasaba hastanesinde doğan ilk siyah bebekti ve ilkokulundaki ilk siyahi öğrenci grubundaydı. Barkley küçükken, babasının küçük kardeşi Darryl Barkley'in de içinde bulunduğu aileyi terk etmesinin ardından anne ve babası boşandı. Annesi yeniden evlendi ve John Glenn adında bir oğulları oldu. Diğer erkek kardeşi Rennie bebekken öldü. Charles 11 yaşındayken üvey babası bir kazada öldü.

Leeds Lisesi'ne devam etti. Barkley üçüncü sınıftayken, 1.78 metre boyunda ve 100 kg. ağırlığındaydı. Üniversite takımına giremedi ve yedek olarak seçildi. Ancak yaz aylarında Barkley 1.93 m'ye (1 ft 4 in) kadar uzadı ve son sınıf öğrencisi olarak as takımda ilk beşte yer almaya hak kazandı. Maç başına 19,1 sayı ve 17,9 ribaund ortalamaları tutturdu ve takımını 26-3'lük bir dereceyle eyalet yarı finallerine taşıdı. Barkley gelişimine rağmen, Alabama'nın en çok seçilen oyuncusu Bobby Lee Hurt'e karşı 26 sayı attığı eyalet lise yarı finallerine kadar kolej gözlemcilerinin dikkatini çekmedi. Auburn Üniversitesi'nin baş antrenörü Sonny Smith'in bir asistanı maçtaydı ve "rüzgar gibi oynayabilen şişman bir adam" gördüğünü söyledi. Barkley kısa süre sonra Smith tarafından takıma alındı ve Auburn Üniversitesi'ne devam ederken işletme yönetimi okudu.

Kolej kariyeri
Barkley üç sezon boyunca Auburn'de kolej basketbolu oynadı. Kilosunu kontrol etmekte zorlanmasına rağmen, bir oyuncu olarak sivrildi ve her yıl ribaundlarda SEC'in lideri oldu. Boyunun kısalığına ve kilolu yapısına rağmen yaptığı smaçlar ve blokladığı şutlarla taraftarları heyecanlandıran popüler bir oyuncu oldu. İri cüssesine rağmen, ribaund alıp pas vermek yerine, sahayı boydan boya dripling yaparak geçebiliyordu. Fiziksel boyutu ve becerileri ona "Ribaundun Yuvarlak Höyüğü" ve "Crisco Kid" lakaplarını kazandırdı.

Barkley, kolej kariyeri boyunca ortalama bir pivottan daha kısa olmasına rağmen pivot pozisyonunda oynadı. Resmi olarak 6 ft 6 in (1.98 m) olarak listelenen boyu, I May Be Wrong but I Doubt It adlı kitabında 6 ft 4 in (1.93 m) olarak belirtilmiştir. Auburn Tigers'ın Yüzyılın Takımı kadrosuna seçildi ve halen %62,6 saha içi isabet yüzdesiyle, Auburn rekorunu elinde tutmaktadır. 1984'de Güneydoğu Konferansı (SEC) Yılın Oyuncusu seçildi ve üç kez SEC Yılın En İyi Beşi dahil olmak üzere çok sayıda ödül aldı. Daha sonra Barkley, Birmingham Post-Herald tarafından 1980'ler için On Yılın SEC Oyuncusu seçildi.

Barkley üç yıllık kolej kariyerinde maç başına %62,6 saha içi isabetiyle 14,1 sayı, 9,6 ribaund, 1,6 asist ve 1,7 blok ortalamaları yakaladı. 1984'te Tigers'ı okul tarihindeki ilk NCAA turnuvasına taşıdı ve turnuvayı %80 saha içi isabetiyle 23 sayı, 17 ribaund, dört asist, iki top çalma ve iki blokla tamamladı. Auburn, Barkley'nin 34 numaralı formasını 3 Mart 2001'de emekli etti.

Bob Knight'ın koçluğunu yaptığı 1984 ABD Olimpiyat takımının yaz seçmelerine davet edilen 74 kolej oyuncusundan biriydi. Barkley, Nisan ayında ilk elemeyi geçerek son 20'ye kaldı, ve Mayıs ayında John Stockton, Terry Porter ve Maurice Martin ile birlikte seçilen dört oyuncudan biri oldu.

2010 yılında Barkley, Auburn'deki kariyeri sırasında spor menajerlerinden para istediğini ve kendisine para verildiğini itiraf etti. Barkley, menajerlerden talep ettiği meblağları "bozuk para" olarak nitelendirdi ve şöyle devam etti: "Neden bir menajer bana biraz borç veremiyor ve ben de mezun olduğumda ona geri ödeyemiyorum?" Barkley'e göre, ilk NBA sözleşmesini imzaladıktan sonra borç aldığı paranın tamamını geri ödedi.

Profesyonel kariyeri

Philadelphia 76ers (1984-1992)
Barkley, Auburn'deki son yılından önce ayrıldı ve 1984 NBA Seçmeleri'ne katıldı. Chicago Bulls'un Michael Jordan'ı seçmesinden iki sıra sonra Philadelphia 76ers tarafından birinci tur beşinci sıradan seçildi. Philadelphia'yı 1983 NBA şampiyonluğuna taşıyan Julius Erving, Moses Malone ve Maurice Cheeks'in de aralarında bulunduğu tecrübeli bir takıma katıldı. Malone'un vesayeti altında Barkley kilosunu kontrol edebildi ve bir maç için uygun şekilde hazırlanmayı ve kondisyon kontrolünü öğrendi; Barkley, Malone'u kariyerinin en etkili oyuncusu olarak gösterdi ve ondan sık sık "Baba" olarak bahsetti. Normal sezonda maç başına 14.0 sayı ve 8.6 ribaund ortalamaları yakaladı ve NBA En İyi Çaylak Beşi'ne girmeye hak kazandı.

İkinci yılında Barkley, Moses Malone'un liderliğinde sezon dışında yaptığı antrenmanlarla oyununu geliştirdi ve bu süreçte maç başına 20.0 sayı ve 12.8 ribaund ortalamalarıyla takımın en çok ribaund alan oyuncusu ve iki numaralı skoreri oldu. Sixers'ın ana forveti oldu ve takımını playofflara taşıdı, saha içinden %57,8 şut isabetiyle 25.0 sayı ve maç başına 15.8 ribaund ortalamaları yakaladı. Çabalarına rağmen Philadelphia, Doğu Konferansı Yarı Finallerinde Milwaukee Bucks'a 4-3 mağlup oldu. Sezon sonunda NBA Yılın En İyi Beşi İkinci Takımı'na seçildi.

1986-87 sezonundan önce Moses Malone, Washington Bullets'a takas edildi ve Barkley takımın lideri olarak kontrolü ele almaya başladı. Barkley, 4 Kasım 1986'da Indiana Pacers'a 125-121 yenildikleri maçta 34 sayı, 10 ribaund ve kariyer rekoru olan 14 asist kaydetti. Barkley, 20 Mart 1987'de Denver Nuggets'a karşı 116-106 kazandıkları maçta 26 sayı, 25 ribaund (kariyer rekoru olan 16 hücum ribaundu) ve dokuz asist kaydetti. Maç başına 14.6 ribaund ortalamasıyla ilk ve tek ribaund şampiyonluğunu kazandı ve ayrıca maç başına 5.7 ile hücum ribaundlarında da lig lideri oldu. %59,4 şut isabetiyle 23.0 sayı ortalaması tutturdu, ilk kez bir NBA All-Star maçına katıldı ve üst üste ikinci kez NBA Yılın En İyi Beşi İkinci Takımı'na seçildi. Playofflarda Barkley, beş maçlık ilk tur playoff serisinde Bucks'a üst üste ikinci kez kaybettikleri maçta 24.6 sayı ve 12.6 ribaund ortalamaları tutturdu.

Ertesi sezon Julius Erving emekliliğini açıkladı ve Barkley, Sixers'ın ana yıldız oyuncusu oldu. Barkley, 30 Kasım 1988'de Blazers karşısında alınan 114-106'lık galibiyette 41 sayı, 22 ribaund, 5 asist ve 6 top çalma kaydetti. 80 maçta oynayan ve en yakın takım arkadaşından 300 dakika daha fazla süre alan Barkley, maç başına %58,7 şut isabetiyle 28.3 sayı ve 11.9 ribaund ortalamalarıyla en verimli sezonunu geçirdi. İkinci All-Star Maçı'na çıktı ve kariyerinde ilk kez NBA Yılın En İyi Beşi'ne seçildi. Sixers'ın yıldız oyuncusu olarak kazandığı şöhret, Sports Illustrated'ın kapağında ilk kez yer almasını sağladı. Ancak 76ers, 1974-75 sezonundan bu yana ilk kez playofflara kalamadı. 1988-89 sezonunda Barkley iyi oynamaya devam etti ve maç başına %57,9 şut isabetiyle 25.8 sayı ve 12.5 ribaund ortalamaları yakaladı. Üst üste üçüncü kez All-Star maçına çıkmaya hak kazandı ve üst üste ikinci kez NBA Yılın En İyi Beşi'ne seçildi. Barkley, maç başına %64,4 şut isabetiyle 27.0 sayı, 11.7 ribaund ve 5.3 asist ortalamalarıyla oynamasına rağmen 76ers, playoffların ilk turunda New York Knicks tarafından süpürüldü.

1989-90 sezonunda, daha fazla birincilik oyu almasına rağmen Barkley, MVP oylamasını Los Angeles Lakers'tan Magic Johnson'ın ardından ikinci sırada tamamladı. The Sporting News ve Basketball Weekly tarafından Yılın Oyuncusu seçildi. Maç başına 25.2 sayı ve 11.5 ribaund ortalamaları tutturdu ve kariyer zirvesi %60 şut isabetini yakaladı. Üst üste üçüncü kez NBA Yılın En İyi Beşi'ne seçildi ve dördüncü kez All-Star seçildi. Philadelphia'nın 53 normal sezon maçını kazanmasına yardım etti, ancak beş maçlık Doğu Konferansı Yarı Final serisinde Chicago Bulls'a kaybetti. Barkley bir başka play-off mağlubiyetinde 24.7 sayı ve 15.5 ribaund ortalamaları yakaladı. Olağanüstü oyunu yedinci sezonunda da devam etti ve maç başına %57 şut isabetiyle 27.6 sayı ve 10.1 ribaund ortalamaları yakaladı. Beşinci kez üst üste All-Star Maçına çıkması onun en iyi performansı olduğunu kanıtladı. Doğu'nun Batı'yı 116-114 yendiği maçta 17 sayı ve 22 ribaund ile oynayarak 1967'de Wilt Chamberlain'in kaydettiği 22 ribaund sonrası, bir All-Star Maçında en çok ribaund alan oyuncu oldu. Barkley, All-Star Maçının En Değerli Oyuncu ödülünü aldı ve sezon sonunda üst üste dördüncü kez NBA Yılın En İyi Beşi'ne seçildi. O yıl New York Times, San Antonio Spurs pivotu David Robinson'a varsayımsal bir ikili maçta kendi tarafı için Barkley'i mi yoksa Jordan'ı mı seçeceğini sorduğunda Robinson, "Barkley'i seçerdim. Kendi oyununda olduğunda, bence gelmiş geçmiş en büyük etkiye sahip." dedi. Playofflarda Philadelphia, Doğu Konferansı Yarı Finallerinde Jordan'ın Chicago Bulls'una tekrar kaybetti ve Barkley maç başına 24.9 sayı ve 10.5 ribaund ile katkıda bulundu.

1991-92 sezonu Barkley'nin Philadelphia'daki son yılı oldu. Son sezonunda, sezon başlamadan önce HIV-pozitif olduğunu açıklayan Magic Johnson'ı onurlandırmak için 34 yerine 32 numarayı giydi. 76ers başlangıçta 32 numarayı Billy Cunningham'ın onuruna emekli etmiş olsa da, Cunningham'ın onayıyla Barkley'nin giymesi için emekli edilmedi. Johnson'ın açıklamasının ardından Barkley de durumunu hafife aldığı için özür diledi. Oyuncuların Johnson'la temas ederek HIV virüsü kapabilecekleri endişelerine yanıt veren Barkley, "Biz sadece basketbol oynuyoruz. Magic ile korunmasız seks yapmak için dışarı çıkmıyoruz." dedi.

Sixers'taki son sezonunda maç başına %55,2 şut isabetiyle 23.1 sayı ve 11.1 ribaund ortalamaları yakalayan Barkley, Barkley, üst üste altıncı kez All-Star seçildi ve NBA Yılın En İyi Beşi İkinci Takımı'na seçilerek üst üste yedinci kez birinci ya da ikinci takımda yer aldı. 76ers kariyerini takım tarihinde toplam sayılarda dördüncü (14,184), sayı ortalamasında üçüncü (23.3 mbs), ribaundlarda üçüncü (7,079), asistlerde sekizinci (2,276) ve saha içi isabet yüzdesinde ikinci (.576) sırada tamamladı. Philadelphia'da üst üste yedi sezon ribaund ve saha içi isabet yüzdesinde, altı yıl da sayı krallığında liderlik yaptı. Ancak Barkley'nin, Sixers'ın 35-47'lik derecesiyle sezon sonrasına kalamamasının ardından Philadelphia'dan takas edilmeyi talep ettiği söylendi. Bu daha sonra Charles Barkley'nin kendisi tarafından takas talep etmediği ama mutlu olmadığı ve ayrılmak istediği şeklinde yalanlandı. Kontratının bitmesini beklemek ve süper yıldızlarını bir hiç uğruna kaybetmektense onu takas ettiler. Barkley ilk olarak sezon bitmeden Los Angeles Lakers'a takas edildi, ancak 76ers birkaç saat sonra anlaşmayı geri çekti. 17 Temmuz 1992'de Jeff Hornacek, Tim Perry ve Andrew Lang karşılığında Phoenix Suns'a resmen takas edildi.

Barkley Philadelphia'da geçirdiği sekiz sezon boyunca her yerde tanınan bir isim haline geldi ve Kenner'ın Starting Lineup oyuncak serisi tarafından üretilen bir aksiyon figürüne sahip birkaç NBA oyuncusundan biri oldu. Ayrıca Nike ile kendi imzalı ayakkabı serisine de sahipti. Ancak açık sözlü ve agresif oyunu, 1990'da Detroit Pistons pivotu Bill Laimbeer ile yaptığı ve toplam 162.500 dolarlık rekor para cezasına neden olan kavga gibi bazı saha içi olaylara neden oldu.

Millî takım
Charles Barkley, 1992 Barcelona Olimpiyatları'nda altın madalya kazanan Dream Team yani Rüya Takımında en önemli oyuncularındandır. Ayrıca 1996 Atlanta Olimpiyatları'nda da altın madalya kazanan takımda yer aldı.

NBA istatistikleri

Normal sezon

|-
| style="text-align:left;"| 1984-85
| style="text-align:left;"| Philadelphia
| 82 || 60 || 28.6 || .545 || .167 || .733 || 8.6 || 1.9 || 1.2 || 1.0 || 14.0
|-
| style="text-align:left;"| 1985-86
| style="text-align:left;"| Philadelphia
| 80 || 80 || 36.9 || .572 || .227 || .685 || 12.8 || 3.9 || 2.2 || 1.6 || 20.0
|-
| style="text-align:left;"| 1986-87
| style="text-align:left;"| Philadelphia
| 68 || 62 || 40.3 || .594 || .202 || .761 || 14.6 || 4.9 || 1.8 || 1.5 ||23.0
|-
| style="text-align:left;"| 1987-88
| style="text-align:left;"| Philadelphia
| 80 || 80 || 39.6 || .587 || .280 || .751 || 11.9 || 3.2 || 1.3 || 1.3 || 28.3
|-
| style="text-align:left;"| 1988-89
| style="text-align:left;"| Philadelphia
| 79 || 79 || 39.1 || .579 || .216 || .753 || 12.5 || 4.1 || 1.6 || 0.9 || 25.8
|-
| style="text-align:left;"| 1989-90
| style="text-align:left;"| Philadelphia
| 79 || 79 || 39.1 || .600 || .217 || .749 || 11.5 || 3.9 || 1.9 || 0.6 || 25.2
|-
| style="text-align:left;"| 1990-91
| style="text-align:left;"| Philadelphia
| 67 || 67 || 37.3 || .570 || .284 || .722 || 10.1 || 4.2 || 1.6 || 0.5 || 27.6
|-
| style="text-align:left;"| 1991-92
| style="text-align:left;"| Philadelphia
| 75 || 75 || 38.4 || .552 || .234 || .695 || 11.1 || 4.1 || 1.8 || 0.6 || 23.1
|-
| style="text-align:left;"| 1992-93
| style="text-align:left;"| Phoenix
| 76 || 76 || 37.6 || .520 || .305 || .765 || 12.2 || 5.1 || 1.6 || 1.0 || 25.6
|-
| style="text-align:left;"| 1993-94
| style="text-align:left;"| Phoenix
| 65 || 65 || 35.4 || .495 || .270 || .704 || 11.2 || 4.6 || 1.6 || 0.6 || 21.6
|-
| style="text-align:left;"| 1994-95
| style="text-align:left;"| Phoenix
| 68 || 68 || 35.0 || .486 || .338 || .748 || 11.1 || 4.1 || 1.6 || 0.7 || 23.0
|-
| style="text-align:left;"| 1995-96
| style="text-align:left;"| Phoenix
| 71 || 71 || 37.1 || .500 || .280 || .777 || 11.6 || 3.7 || 1.6 || 0.8 || 23.2
|-
| style="text-align:left;"| 1996-97
| style="text-align:left;"| Houston
| 53 || 53 || 37.9 || .484 || .283 || .694 || 13.5 || 4.7 || 1.3 || 0.5 || 19.2
|-
| style="text-align:left;"| 1997-98
| style="text-align:left;"| Houston
| 68 || 41 || 33.0 || .485 || .214 || .746 || 11.7 || 3.2 || 1.0 || 0.4 || 15.2
|-
| style="text-align:left;"| 1998-99
| style="text-align:left;"| Houston
| 42 || 40 || 36.3 || .478 || .160 || .719 || 12.3 || 4.6 || 1.0 || 0.3 || 16.1
|-
| style="text-align:left;"| 1999-00
| style="text-align:left;"| Houston
| 20 || 18 || 31.0 || .477 || .231 || .645 || 10.5 || 3.2 || 0.7 || 0.2 || 14.5
|- class="unsortable"
| style="text-align:left;" colspan="2"| Kariyer
| 1,073 || 1,012 || 36.7 || .541 || .266 || .735 || 11.7 || 3.9 || 1.5 || 0.8 || 22.1
|- class="unsortable"
| style="text-align:left;" colspan="2"| Playofflar
| 123 || || 39.4 || .513 || .255 || .717 || 12.9 || 3.9 || 1.6 || 0.9 || 23.0
|- class="unsortable"
| style="text-align:left;" colspan="2"| All-Star
| 9 || 7 || 23.2 || .495 || .250 || .625 || 6.7 || 1.8 || 1.3 || 0.4 || 12.6

İstatistikleri
 Sayı 23,757 (ort. 22.1 sayı)
 Ribaund 12,546 (ort. 11.7 ribaund)
 Asist 4,215 (ort. 3.9 asist)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Charles Barkley: Official Website
 basketball-reference.com profili
 Charles Barkley: NBA.com Historical Biography
 hoophall.com profili

 Charles Barkley article, Encyclopedia of Alabama

1963 doğumlular
Jefferson County, Alabama doğumlular
Alabama doğumlu basketbolcular
Altın Olimpiyat madalyalı Amerikalı sporcular
Uzun forvet basketbolcular
Houston Rockets basketbolcuları
Phoenix Suns basketbolcuları
Philadelphia 76ers basketbolcuları
Forması emekli edilmiş NBA basketbolcuları
Philadelphia 76ers seçimleri
Yaşayan insanlar
1996 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
1992 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
Amerika Birleşik Devletleri millî basketbol takımı basketbolcuları
NBA All-Star'ları
Altın Olimpiyat madalyalı Amerikalı basketbolcular
Basketball Hall of Fame basketbolcuları
Afrikalı Amerikalı erkek basketbolcular

Charles Barkley


Richard Leslie Vranch (born 29 June 1959) is an English actor, improviser, comedian, writer and musician. He is known for providing the music for the British TV series Whose Line Is It Anyway?

Early life
Vranch graduated from Cambridge University with a PhD in physics. While a first-year doctoral student, he joined the Footlights in 1981 and was a contemporary of Stephen Fry, Hugh Laurie, Morwenna Banks, Tony Slattery and Neil Mullarkey. He was a researcher at the Cavendish Laboratory and a research fellow at St John's College, Oxford for nine months before going into comedy full-time.

Career
Richard Vranch improvises comedy on stage with the Comedy Store Players every Sunday at The Comedy Store in London. He performs as a stand-up comedian, and with Pippa the Ripper he is half of the hula-hoop/science double act Dr Hula. He has voiced TV and radio commercials for companies including British Airways, Lidl and Saab and he narrates TV documentaries, including the first series of Hotel Inspector. He has performed since 1979, and formed a comedy double-act with Tony Slattery in 1981. The duo hosted the Channel 4 quiz The Music Game and over 100 episodes of Cue The Music on ITV. He was the improvising pianist and guitarist on the original British television show Whose Line Is It Anyway? in 1988, but only a small proportion of his work is musical. Vranch co-wrote and performed in The Paul Merton Show at the London Palladium in 1994.

Acting work includes Dogman, The Dead Set, and sketch shows touring the world from Mexico to the Palestinian Territories. He appeared as Gilmanuk in the audio Doctor Who story "Theatre of War" (Big Finish Productions). He has improvised comedy in the Middle East, Far East and India – 40 countries in all. He has written for stage, radio and TV, and made several animated films with artist Lucy Allen. They have had their cartoons published in Maxim, Punch and The Spectator.

He presented the children's shows Let's Pretend on ITV and Jackanory on BBC One, and was a contestant on a charity special of The Weakest Link in 2005. He guested on BBC Radio 4's long-running panel game Just a Minute in 1999. In 2002 he was commissioned by Tamasha Theatre (East is East) as a writer for their show Ryman and the Sheik and worked for a few years as an Artistic Associate of the company.

Vranch had a previous career as a research physicist, and has appeared on the panel shows Puzzle Panel and The Infinite Monkey Cage on Radio 4 and Mind Games on BBC TV.

Vranch hosted his own science series, Beat That Einstein, on Channel 4 in 1994, and has published papers in scientific journals. He discussed the switch-on of the Large Hadron Collider in September 2008 with Jeremy Vine and Simon Singh on BBC Radio 2.

In 2006, he appeared at the Ars Nova theatre, New York and co-founded the improv storytelling group The YarnBards. In 2012, with others he co-wrote and appeared in the UK tour and West End run of the stage show Paul Merton Out of My Head.

References

External links

 Weakest Link Doctors' special

 Academic publication
 The YarnBards

1959 births
Living people
People from Frome
English male comedians
English male guitarists
English pianists
English television personalities
Alumni of the University of Cambridge
British male pianists
21st-century British pianists
21st-century British male musicians
English comedy musicians
Comedians from Somerset

Richard Vranch


Los Montes o Colinas Taita, a veces también deletreados como Montes Teita, son una cadena montañosa precámbrica, en el sur-oeste del país africano de Kenia en el condado de Taita-Taveta. Las colinas constan de tres partes, a saber: Dabida, los macizos de Sagalla en el lado sur del municipio y Voi Kasigau en el sur cerca de la frontera con Tanzania. El macizo Dawida es el más grande y el más alto de los tres, con una altitud de 2.228 metros sobre el nivel del mar en su pico más alto, Vuria. Dabida tiene tres picos principales: Iyale, Wesu, y Susu.

Véase también
Geografía de Kenia
Geografía de África

Referencias

Cordilleras de Kenia
Condado de Taita-Taveta

Montes Taita


Les iséthionates, également appelés acyliséthionates, sont des esters d'acides carboxyliques aliphatiques à longue chaîne , où n est compris entre , avec l'acide iséthionique  ou ses sels, tels que l'iséthionate de sodium  et l'iséthionate d'ammonium .

Comme les taurates, les iséthionates sont une classe de tensioactifs particulièrement doux qui, contrairement aux autres savons, conservent leurs propriétés lavantes même en eau dure. On les obtient en quantités industrielles en faisant réagir des mélanges d'acides gras avec des sels d'acide iséthionique sous catalyse acide, par exemple en présence d'acide méthylsulfonique . Les mélanges d'acides gras sont produits par hydrolyse de graisses animales (suif) ou d'huiles végétales, notamment l'huile de coco, mais aussi l'huile de palme, l'huile de soja ou l'huile de ricin.

Les iséthionates sont des solides souvent mélangés à des acides gras (jusqu'à 30 % massique) pour abaisser leur point de fusion. Malgré sa faible solubilité dans l'eau ( à ), le cocoyliséthionate de sodium, meilleur marché, a trouvé une utilisation plus répandue que son sel d'ammonium, bien davantage soluble dans l'eau (> 25 % en poids à ). Pour solubiliser les iséthionates et les taurates peu solubles, on propose la formation de mélanges avec des tensioactifs amphotères tels que la bétaïne de cocamidopropyle. De tels mélanges permettent de préparer des concentrés aqueux transparents qui sont liquides à température ambiante.

Les iséthionates se caractérisent par une excellente compatibilité cutanée, par le fait qu'ils moussent beaucoup même en eau dure, par de bonnes propriétés nettoyantes et une sensation agréable sur la peau. Ils ne sont pas toxiques et sont facilement biodégradables. Cependant, contrairement aux taurates, les iséthionates ne sont pas stables à long terme en dehors d'une plage de pH de 5 à 8. Les iséthionates sont utilisés dans les savons solides et dans d'autres produits de soins personnels tels que les lotions, les gels douches, les shampooings, les savons liquides, les crèmes à raser et d'autres préparations cosmétiques et dermatologiques.

Notes et références

Acide sulfonique
Ester carboxylique
Tensioactif

Iséthionate


Wohltorf er en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Hohe Elbgeest under Kreis Herzogtum Lauenburg. Kreis Herzogtum Lauenburg ligger i delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Wohltorf ligger omkring 20 kilometer øst for Hamborg ved Sachsenwald, det største skovområde i Slesvig-Holsten, der også er rekreativt område for Metropolregion Hamburg.

Grænsen til nabokommunen Reinbek mod vest, dannes af floden Bille og den er også grænsen mellem Kreis Herzogtum Lauenburg og Kreis Stormarn.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Herzogtum Lauenburg

Wohltorf


El Nuevo túnel ferroviario bajo el Tiergarten (Nord-Süd-Fernbahn en alemán), también llamado Conexión norte-sur (Nord-Süd-Verbindung en alemán) es una línea ferroviaria en Berlín que fue abierta al tráfico comercial en 2006.

Se trata de una línea electrificada que es una parte importante del llamado "concepto de hongo" (Pilzkonzept en alemán) adoptado para los servicios ferroviarios regionales y de larga distancia a través de la ciudad.

Las partes norte y sur de la línea son en superficie pero el corazón es un túnel de aproximadamente 3,5 km de largo que se desarrolla bajo el Tiergarten. El túnel incluye el nivel subterráneo de la Estación Central de Berlín y la estación regional de Potsdamer Platz. La sección a nivel del suelo de la línea incluye la estación de Berlín Südkreuz.

Ruta

General
La línea es una conexión ferroviaria de cuatro vías entre el Ringbahn (Línea Circular) en el norte, a través de la Estación Central de Berlín (Hauptbahnhof) hasta Südkreuz y el ferrocarril "Anhalt" en el sur. Al norte de la Estación Central la línea se divide en dos líneas de dos vías, una hacia el este y la otra hacia el oeste, ambas conectan con la Línea Circular.

El túnel y la línea hacia el noreste son completamente nuevos, en cambio la conexión hacia el noroeste sigue el curso del ferrocarril "Lehrter. La sección sur discurre a través del ex patio del ferrocarril "Anhalt".

Sección norte
La línea comienza en la interconxión "Wedding" en un cruce a desnivel hacia el sudeste desde las vías de la Línea Circular. Luego cruza a través de un viaducto llamado "Überflieger" sobre el canal de navegación Berlin-Spandau, la calle Perleberger, las vías del antiguo ferrocarril "Lehrter" y vías ferroviarias de mercancías. Finalmente una de las vías cruza también sobre la nueva línea ferroviaria "Lehrter".

Las cuatro vías (las dos de la nueva línea de "Lehrter" y las dos procedentes de la interconexión "Wedding") descienden con dirección sur por una rampa con pendiente 2,5 por ciento hacia el túnel.

Túnel
No mucho más allá de la entrada norte del túnel se encuentra el nivel inferior de la Estación Central con sus ocho plataformas. Inmediatamente al sur de la estación la línea pasa bajo el Río Spree. Posteriormente el túnel gira hacia el sudeste hacia la Estación de Potsdamer Platz y luego nuevamente hacia el sur.

A continuación la línea pasa por debajo del canal Landwehr y retorna a la superficie nuevamente a través de una rampa con una pendiente del 3,0 por ciento cerca de la estación Gleisdreieck del U-Bahn .

Sección sur
Al este de la salida sur del túnel se encuentra el patio de mercancías Anhalter (actualmente fuera de uso). Más al sur la línea discurre paralela al S-Bahn sobre la ruta que anteriormente perteneció al Ferrocarril de Anhalter. Posteriormente cruza el Ringbahn a distinto nivel (Estación Südkreuz) y luego las amplias instalaciones del ex patio de clasificación de Tempelhof.

La línea finaliza en el extremo sur de la interconexión Südkreuz (más de un kilómetro al sur de la Estación Südkreuz) continuando hacia el sur como el Ferrocarril de Anhalter.

Servicios ferroviarios
La línea solo está habilitada para trenes de pasajeros, los de mercancías no están permitidos. Asimismo para acceder a la misma, los trenes deben tener sistema de retención de líquidos de inodoros y no está permitido el uso de frenos magnéticos.

Los trenes diesel sólo pueden utilizar la línea en caso de emergencia (como, por ejemplo, el remolque de un tren descarrilado).

Véase también
 Estación Central de Berlín
 Remodelación de Berlín
 Túnel Norte-Sur del S-Bahn de Berlín

Ferrocarril en Alemania
Transporte de Berlín
Túneles ferroviarios del siglo XXI
Túneles de Alemania
Infraestructuras de Alemania del siglo XXI
Arquitectura de Alemania de 2006

Nuevo túnel ferroviario bajo el Tiergarten (Berlín)


Salamanca Üniversitesi (İspanyolca: Universidad de Salamanca), Madrid'in kuzeybatısının, batı yakasındaki Salamanca kasabasında kurulmuştur. İspanya'nın en eski ikinci üniversitesi olup (İspanya'nın en eski üniversitesi Palencia Üniversitesi'dir, ancak yokolmuştur.), Avrupa'nın en eski üniversitelerinden biridir. IX. Alfonso tarafından 1218'de kurulmuştur.

İspanya'daki üniversiteler
Üniversite
Coimbra Grubu
12. yüzyılda León Krallığı'nda kurulan oluşumlar
1134'te Avrupa'da kurulan oluşumlar
12. yüzyılda kurulan eğitim kurumları
1218'de kurulan oluşumlar
13. yüzyılda kurulan üniversiteler

Salamanca Üniversitesi


1988 Yaz Olimpiyatları (Korece: 서울 하계 올림픽 Seoul Hagye Ollimpik ) ya da resmî adıyla XXIV. Olimpiyat Oyunları, resmi olarak 1988 yılında Güney Kore'nin başkenti Seul'de düzenlenen 24. Olimpiyat Oyunları'dır. 29 Eylül 1981 tarihli oylamayı Japon kenti Nagoya'nın 1981 oy önünde kazanarak organizasyonu düzenleme hakkını elde etmiştir. Böylece Güney Kore Olimpiyatları düzenleyen ikinci Asya ülkesi olmuştur.

Güney Kore ile savaş halinde bulunan Kuzey Kore ve onu destekleyen Küba, Etiyopya ve Nikaragua da Oyunları boykot etmiştir.

Sporlar

 Okçuluk
 Atletizm
 Basketbol
 Boks
 Kano
 Bisiklet
 Atlama
 Binicilik
 Eskrim
 Futbol
 Cimnastik
 Hentbol
 Çim hokeyi
 Judo
 Modern pentatlon
 Kürek
 Yelken
 Atıcılık
 Yüzme
 Senkronize yüzme
 Masa tenisi
 Tenis
 Voleybol
 Sutopu
 Halter
 Güreş

Madalya Durumu

Ayrıca bakınız
 1988 Yaz Olimpiyatları'nda Türkiye

1988 Yaz Olimpiyatları


Nacionalna oslobodilačka fronta (eng. National Liberation Front, arapski:  الجبهة القوميّة) ili NLF bila je marksistička paravojna organizacija i politička stranka koja je djelovala u Južnoarabijskoj Federaciji, današnjem južnom Jemenu tijekom Adenske krize. Tijekom građanskog rata u Sjevernom Jemenu 1962. - 1970. borbe su se prelile u Južni Jemen kad su Britanci pokušali uspostaviti autonomnu koloniju Federacija Južne Arabije.

Po odlasku britanskih oružanih snaga nakon 128 godina, NLF je preuzeo vlast od svog takmaca, arapske nacionalističke Fronte za oslobođenje okupiranog Južnog Jemena (FLOSY). 1967. je NLF nadzirao većinu teritorija

Nakon Adenske krize (1963. – 1967.) NLF se preorganizirao u Jemensku socijalističku stranku i uspostavio jednostranački (jedina stranka bila je Nacionalna oslobodilačka fronta) komunistički režim. 30. studenoga 1967. proglasili su Narodnu Republiku Južni Jemen. Sproveli su društvene reforme poput ukidanja ropstva na otoku Sokotri, djelomična nacionalizacija i dr. God. 1978. napravljen je vojni udar u Južnome Jemenu u kojem je ubijen Salim Ali Rubaji, a vlast su preuzeli Ali al-Nasir Muhamad i Abd al-Fatah Ismail. 1978. godine NLF je preimenovan u Jemensku socijalističku stranku.

Izvori

Povijest Jemena
Komunističke političke stranke

Nacionalna oslobodilačka fronta (Južni Jemen)


ශාන්ත පිලිප් යනු ජේසුස් වහන්සේගේ ධර්ම දූතයින් දොළොස් දෙනාගෙන් එක් අයෙකි. ක්‍රිස්තියානි සම්ප්‍රදායේ , පිලිප්ව හඳුන්වනු ලබන්නේ ග්‍රීසියේ හා සිරියාවේ අන්‍යාගමකට හැරවූ දූතයා ලෙසයි. හයිරොපොලිස් නගරයේදී කුරුසයේ ඇණ ගැසීම නිසා ඔහු ආගම වෙනුවෙන් දිවි පිදූ කෙනෙකි. රෝමානු කතෝලික පල්ලියේ ශාන්ත පිලිප්ගේ මංගල්‍ය දිනය මැයි 1වෙනිදාය. මෙදිනට සාම්ප්‍රදායිකව ශාන්ත පිලිප්ව සමරනු ලැබ ඇත. නමුත් පසුව එම මංගල්‍ය දිනය මැයි 11  දිනට ගෙනයන ලදී. 1970 දී දින දර්ශනය සංස්කරණය කිරීමේදී බොහෝ මංගල්‍ය මර්දනය කිරීමත් සමඟ එම සැමරුම් දිනය  නැවත මැයි 3 ට ගෙන එන ලදී. නැගෙනහිර ඕතොඩොක්ස් පල්ලියේ සාමාජිකයන් ශාන්ත පිලිප්ගේ මංගල්‍ය සමරනුයේ නොවැම්බර් 14 දින වේ. බොහෝ පල්ලිවල මෙය මැයි 1වැනි දින සැමරීම නොකඩවා සිදු කරයි. ඊට අමතරව සාම්ප්‍රදායික රෝමානු කතෝලිකයන් ශාන්ත පිලිප් හා ශාන්ත ජේම්ස් යන දෙදෙනා සඳහාම මංගල්‍ය දිනය ලෙස මැයි 1 දින සමරනු ලැබේ.
ක්‍රිස්තියානි දර්ශනවාදී සමූහයක සාමාජිකයින් පිලිප්ගේ ධර්ම දූත සේවාවේ බලය ඉල්ලා සිටි  ඒ එම ක්‍රම ක්‍රිස්තියානි දර්ශනයන්හි සාමාජික පාඨග්‍රන්ථ ඔහුට පවරමිනි.

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
 Theology.lk කතෝලික දේවධර්ම ලිපි

ක්‍රිස්තියානි ආගම
අපෝස්තුළුවරුන් දොළොස් දෙනා

පිලිප් ධර්ම දූතයා


بحر الجبل أو السُّدّ (بضم السين) جزء من نهر النيل في جنوب السودان بطول 1,280 كم. يبدأ النهر مسيره من بحيرة ألبرت على الحدود بين (أوغندا وجمهورية الكونغو الديمقراطية) حيث يكون اسمه نيل ألبرت. يدخل جنوب السودان في ولاية وسط الاستوائية. وهو مستنقع متباعد الأطراف.

يمر النهر بمرحلة الشباب حتى منجلا ثم تظهر عليه علامات الشيخوخة، وتوجد في حوضه الأدني السدود النباتية التي تكونت بسبب بطء جريان المياه فيه واتساع المجرى النهري فألقت الرياح بهذه النباتات وتجمعت مشكلة سدودًا طبيعية حجزت المياه ففاضت على الجانبين مكونة مستنقعات واسعة، وهذه السدود النباتية تهدر 15 مليار متر مكعب من إيراد بحر الجبل سنويًا، ينتهي النهر عند مدينة ملكال حيث يبدأ يتحد مع بحر الغزال مشكلين النيل الأبيض مخترقاً ولاية النيل الأبيض بالسودان شمالاً لمسافة 720 كم (445 ميل).

مراجع

أراض عشبية في جنوب السودان
الإقليم الإفريقي الاستوائي
النيل
مستنقعات في إفريقيا
مناطق بيئية في جنوب السودان
مناطق رطبة في جنوب السودان
مواقع رامسار في جنوب السودان

بحر الجبل


Gökçeada Barajı Çanakkale'de, Gökçeada'da Büyükdere Çayı üzerinde, sulama, içme suyu temini amacı ile 1977-1983 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 561.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 51,00 m, normal su kotunda göl hacmi 14,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,35 km²'dir. Baraj 700 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermekte, yılda 1 hm³ içme-kullanma suyu sağlamaktadır.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki barajlar listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Çanakkale ilindeki barajlar
Baraj

Gökçeada Barajı


Plutonier este un grad militar de subofițer superior sergentului-major și inferior plutonierului major.

Ca însemn al epoleților, în Armata Română, este reprezentat prin două galoane de 16 mm.

Referințe

Legături externe
  Însemnul de plutonier la MAPN.ro

Armata României
Grade militare

Plutonier


Wanamassa may refer to:

People
Wanamassa (Native American), a Native American leader of the 17th century

Places
Wanamassa, New Jersey, a census-designated place and unincorporated area within Ocean Township, in Monmouth County

Ships
USS Wanamassa (YTB-820), a United States Navy large harbor tug in commission since 1973

Wanamassa


29345 Ivandanilov este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
29345 Ivandanilov este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Zelenchukskaya Station de Timur V. Kryachko. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,66 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 5,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 29001-30000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

29345 Ivandanilov


Orchid, Opeth'in ilk stüdyo albümüdür. Avrupa'da Candlelight Records tarafından 1995'te çıkarılmış, ABD'de ise iki yıl sonra Century Media Records tarafından çıkarılmıştır. Candlelight Records tarafından 2000'in yılında tekrar piyasaya sürülmüştür. Bu yeni sürümde albüme "Into the Frost of Winter" isimli bir bonus track eklenmişti.

Her ne kadar Opeth'in ilk çıkardığı albüm olsa da, ağır death metal melodilerinin yanı sıra daha yumuşak progresif unsurları birleştiren Opeth ile özdeşleşmiş tarzın izleri daha sonra çıkan albümlerde de görülmüştür.

Şarkı listesi
 "In Mist She Was Standing" (Mikael Åkerfeldt, Peter Lindgren) - 14:09
 "Under the Weeping Moon" (Åkerfeldt) - 9:52
 "Silhouette" (Anders Nordin) - 3:07
 "Forest of October" (Åkerfeldt, Lindgren) - 13:04
 "The Twilight Is My Robe" (Åkerfeldt, Lindgren) - 11:03
 "Requiem" (Åkerfeldt, Nordin) - 1:11
 "The Apostle In Triumph" (Åkerfeldt, Lindgren) - 13:01
 "Into the Frost of Winter" - 6:20 (bonus track)

Kadro
 Mikael Åkerfeldt - Vokal, Gitar
 Peter Lindgren - Gitar
 Johan DeFarfalla - Bass
 Anders Nordin - Davul, Klavye

Dış bağlantılar
 Opeth - Orchid albümü şarkı sözleri

Opeth albümleri

Orchid