DNS (İngilizce: Domain Name System, Türkçe: Alan Adı Sistemi), internet uzayını bölümlemeye, bölümleri adlandırmaya ve bölümler arası iletişimi organize etmeye yarayan, bilgisayar, servis, internet veya özel bir ağa bağlı herhangi bir kaynak için hiyerarşik dağıtılmış bir adlandırma sistemidir.

İnternet ağını oluşturan her birim sadece kendine ait bir IP adresine sahiptir. Bu IP adresleri kullanıcıların kullanımı için www.site_ismi.com gibi kolay hatırlanır adreslere karşılık düşürülür. DNS sunucuları, internet adreslerinin IP adresi karşılığını kayıtlı tutmaktadır.

Katılımcı kuruluşların her birine atanmış alan adları çeşitli bilgileri ilişkilendirir. En belirgin olarak, insanlar tarafından kolayca ezberlenebilen alan adlarını, dünya çapında bilgisayar servisleri ve cihazlar için gerekli sayısal IP adreslerine çevirir (dönüştürür). DNS, çoğu internet servisinin işlevselliği için temel bir bileşendir, çünkü Internetin temel yönetici servisidir.

Alan Adı Sistemi DNS her alan için yetkili ad sunucuları atayarak alan adlarını atama ve bu adların IP adreslerine haritalanması sorumluluğunu verir. Yetkili ad sunucuları desteklenen alanları için sorumlu olmakla görevlidirler ve diğer ad sunucuları yerine alt alanlara yetki (otorite) verebilirler. Bu mekanizma dağıtılmış ve arızaya toleranslı servis sağlar  ve tek bir merkezi veri tabanına ihtiyacı önlemek için tasarlanmıştır.

DNS aynı zamanda özünde (çekirdekte) bulunan veritabanı servisinin teknik işlevselliğini de belirtir. DNS protokolünü – DNS'de kullanılan veri yapılarının ve veri iletişim alışverişinin (değiş tokuş) detaylı tanımlaması- İnternet Protocol Suite'in bir parçası  olarak tanımlar. Tarihsel olarak DNS' den önceki yönetici servisleri orijinal olarak metin dosyalarına ve belirgin bir şekilde HOSTS.TXT çözücüsüne dayandığı için büyük veya küresel yöneticilere göre ölçeklenebilir değildi. DNS 1980' den bu yana yaygın olarak kullanılır olmuştur.

İnternet hiyerarşi alan adı ve İnternet Protokol (IP) adres boşluğu olmak üzere iki ana ad boşluğunu sağlar. DNS sistemi alan adı hiyerarşisi sağlar ve onunla adres boşluğu arasında çeviri servisi sağlar. İnternet adı sunucuları ve iletişim protokolü Domain Name Sistemini etkin kılar. Bir DNS ad sunucusu, alan DNS kayıtlarını alan adı için depolayan bir sunucudur; DNS ad sunucusu veri tabanına karşı sorulara cevaplarla karşılık verir.

DNS veri tabanında depolanan en yaygın kayıt türleri; DNS bölgesinin yetkisi otoritesi  (SOA), IP adresleri (A ve AAAA), SMTP posta değiştiriciler (MX), ad sunucuları (NS), ters DNS aramaları için işaretçiler (PTR) ve alan adı takma isimleridir (CNAME).

Genel amaçlı bir veri tabanı olmak için tasarlanmamasına rağmen, DNS diğer veri türleri için DNSSEC kayıtları gibi şeyler için otomatik makine aramalarını  ya da Sorumlu kişi (RP) kayıtları gibi insan sorularını da depolayabilir. DNS kayıt türlerinin tam listesi için, DNS kayıt türlerinin listesine bakın. Genel amaçlı veritabanı olarak, DNS veri tabanında saklanan gerçek zamanlı kara delik listesi kullanılarak istenmeyen e-posta (Spam) ile mücadelede kullanımında da DNS görülebilir. İnternet adlandırma için veya genel amaçlı kullanımlar için olsun, DNS veritabanı, yapılandırılmış bölge dosyasında geleneksel olarak depolanır.

Amaçları
İnternette bulunan her nesnenin, etkileşime giren her sunucu ve ucun bir internet sitesi olması gerekir. Bu adres, protokol seviyesinin IPv4 ve IPv6 olmasına göre 32 bit ya da 128 bit uzunluğundadır. Alan adı, bu 32 ya da 128 bit uzunluğundaki sayı yerine insanların anlayacağı, akılda tutacağı, kurumsal kimlik ve marka ile özdeşleştirebileceği isimlerin kullanılmasını sağlar. Örneğin tr.wikipedia.org alan adı ile 126.96.36.199 şeklindeki IP nosu arasındaki bağlantıyı Alan Adı Sistemi sağlar. Sırayla; org, wikipedia.org ve tr.wikipedia.org iç içe geçmiş İnternet alanları ya da bölmeleridir.

İnsan dostu bilgisayar sistem adlarını IP adreslerine çevirerek İnternet için telefon rehberi hizmeti sunan sitem, DNS'i tanımlamak için sıkça kullanılan bir benzetmedir. Mesela, alan adı www.example.com, 22.214.171.124 (IPv4) ve 2606:2800:220:6d:26bf:1447:1097:aa7 (IPv6) adreslerine çevrilir. Bir telefon rehberi aksine DNS aynı ana bilgisayar adını kullanmaya devam eden son kullanıcıları etkilemeden ağdaki servisin konumunun değişmesine izin vererek çabuk bir şekilde güncellenebilir. Kullanıcılar anlamlı bir Değişmeyen Kaynak Konum Belirleyici (URL) ve bilgisayarın servisleri nasıl yerleştirdiğini bilmek zorunda kalmadan e-mail adresi kullandıklarında bundan avantaj sağlarlar.

Alan Adı Sistemi'nin yarattığı ilişkiler birebir ilişki olmak zorunda değildir. Bir alan adına birden fazla IP adresi atanabilir. Bu yoğun talep olan hallerde geçerlidir. Wikipedia.org, yahoo.com, google.com gibi adreslerde bu çok olur. Ama daha yaygını, birçok alan adı tek bir IP'ye atanabilir. Buna da "Sanal Evsahipliği" (Virtual Hosting) denir.

Alan Adı Sistemi hiyerarşik bir yapı gösterir. En üste .com, .org, .net, .int, .edu, .info, .biz, .aero, .travel, .jobs, .gov, .mil gibi "jenerik" üst düzey alanlarla (gTLD) .tr, .us, .de, .uk, .jp, .az gibi ülke alanlarından (CcTLD) oluşur. Buna son olarak .eu ve .asia gibi bölgesel birkaç üst düzey alan adı daha eklenmiştir.

DNS'in Tarihçesi
Bilgisayar ağları üzerindeki isimlendirme sorunu ilk olarak internetin babası sayılan Arpanet zamanında ortaya çıkmıştır. 1970'lerde ArpaNet günümüz ağları ile karşılaştırılamayacak kadar küçük durumdaydı ve yalnızca birkaç yüz ile ifade edilebilen sisteme hizmet veriyordu. Bu tarihlerde isimlendirme için tek noktada tutulan bir dosyanın bulunması ve diğer tüm sistemlerin bu dosyayı belli aralıklarla kendi taraflarında güncellemesi isimlendirme sorununu çözmüştü.

Adres-isim tanımlamalarını içeren HOSTS.TXT dosyası SRI tarafından SRI-NIC (Stanford Research Institute – Network Information Center) adında bir bilgisayar üzerinde tutulmaktaydı. Bu dosya her adrese bir isim karşılık gelecek şekilde düzenlenmişti. Arpanet üzerindeki yeni isim tanımlamaları ve değişiklikleri SRI'ya gönderilen e-postalar arcılığı ile yapılıyor ve HOSTS.TXT'in kopyası File Transfer Protocol ile alınıyordu.

Arpanet üzerinde TCP/IP kullanımına paralel olarak ortaya çıkan bağlantı patlaması, isim çözümü için birçok sunucuda ve her bilgisayara özgün bir isim atanmasında problemler yaşanmaktaydı. Ayrıca yalnızca isim çözümlenmesi için oldukça yüksek miktarda bant genişliği harcanmaktaydı. Buna rağmen kullanılan isim veritabanlarının uyumlu olması her zaman sağlanamamaktaydı.

Bu durumun ortaya çıkmasından sonra Arpanet daha ölçeklenebilir bir isim çözümleme yapısı için araştırmalara başladı. Paul Mockapetris bu işle görevlendirildi. Mockapetris 1984 yılında Domain Name System (DNS)'i tanımlayan RFC 882 ve RFC 883'ü yayınladı. Bunlar daha sonra hâlen geçerli olan RFC 1034 ve RFC 1035 tarafından güncellendiler.

DNS'in Yapısı

DNS sistemi, isim sunucuları ve çözümleyicilerinden oluşur. İsim sunucuları olarak düzenlenen bilgisayarlar, host isimlerine karşılık gelen IP adresi bilgilerini tutarlar. Çözümleyiciler ise DNS istemcilerdir. DNS istemcilerde, DNS sunucu ya da sunucuların adresleri bulunur.

Bir DNS istemci bir bilgisayarın ismine karşılık IP adresini bulmak istediği zaman isim sunucuya başvurur. İsim sunucu, yani DNS sunucu da eğer kendi veritabanında öyle bir isim varsa, bu isme karşılık gelen IP adresini istemciye gönderir. DNS veritabanına kayıtların elle, tek tek girilmesi gerekir.

İnternet adresleri, ilk önce ülkelere göre ayrılır. Adreslerin sonundaki tr, de, uk gibi ifadeler adresin bulunduğu ülkeyi gösterir. Örneğin tr Türkiye'yi, de Almanya'yı, uk İngiltere'yi gösterir. ABD adresleri için bir ülke takısı kullanılmaz çünkü DNS ve benzeri uygulamaları oluşturan ülke ABD'dir. Öte yandan, ABD'ye özel kuruluşlar için us uzantısı oluşturulmuştur. İnternet adresleri ülkelere ayrılıdıktan sonra com, edu, gov gibi daha alt bölümlere ayrılır. Bu ifadeler DNS'te üst düzey (top-level) domain'lere karşılık gelir. Üst düzey domain'ler aşağıdaki gibidir.

Resolving (Çözümleme) - Aranılan bir kaydı bulma işlemi
 Mesela http://google.com.tr  adresine karşılık gelen IPv4 adresinin  olmasının bulunması. Çözümleme yapan yazılımlar iki çeşit işlem yaparlar; özyineli çözümleme ve özyineli olmayan çözümleme. Sorgularda gönderilen RD (recursion required - özyineli gerekli) bitlerine göre sorgunun türü belirlenir. Özyineli olmayan sorgulara cevap veren sunucular cevap olarak ardışık isim sunucuları verirler. Sonuç olarak yapılan bir sorgu özyineli değil ise http://google.com.tr  için doğrudan 22.214.171.124 IP'si ya da "makine bulunamadı" cevabı verilebilir. Fakat özyineli bir sorguda cevabı bulmak için başka bir isim sunucusunun IP'sini verebilir.

Authoritative Nameserving (Yetkili İsim Sunumu)
 Bir alan hakkında bilgi bulunduran sunucudur. Mesela yildiz.edu.tr alanının MX (Mail eXchanger), NS (Name Server), A (Address)(Bunlar - Resource Record - Özkaynak Kaydı olarak bilinir) kayıtlarının tutulduğu isim sunucusudur

DNS Çalışma Mekanizması
Genel ve Özel DNS kullanımı arasında ayrım yapmak önemlidir.

Genel DNS: IP kayıtları genellikle işletmenize İnternet servis sağlayıcınız (İSS) tarafından sağlanır. Bu kayıtlar halka açıktır ve kullandıkları cihazdan veya bağlı oldukları ağdan bağımsız olarak herkes tarafından erişilebilir .
Özel DNS: Özel bir DNS, bir şirket güvenlik duvarının arkasında yer alması ve yalnızca dahili sitelerin kayıtlarını tutması bakımından genel olandan farklıdır. Bu durumda, özel DNS'nin kapsamı, kullanılan dahili sitelerden ve hizmetlerden IP adreslerini hatırlamakla sınırlıdır ve özel ağın dışından erişilemez.
Çoğu durumda kullanıcılar, ana bilgisayar adlarını IP adreslerine dönüştürürken genel DNS'ye güvenir. İşte bu sürecin nasıl çalıştığına dair üst düzey genel bir bakış açısı şu şekildedir:
Bir kullanıcı bir tarayıcıya bir alan adı veya URL(örn. www.example.com ) girer. Bu daha sonra, genellikle yerel bir işletim sistemi veya İnternet servis sağlayıcınız tarafından sağlanan yerel bir DNS sunucusuna bir sorgu gönderir. İstemci ile DNS ad sunucusu arasındaki bu aracı, özyinelemeli çözümleyici olarak bilinir ve istemciden sorgulanan ad sunucusu bilgilerini istemek veya almak için tasarlanmıştır.
Özyinelemeli çözümleyici, aranan alan adının uzantısına bağlı olarak yönlendirilecek uygun TLD ad sunucusuyla yanıt veren kök ad sunucularına iletilen bir sorgu ister. Kök ad sunucuları, İnternet Tahsisli Sayılar ve Adlar Kurumu (ICANN) tarafından da denetlenir. TLD ad sunucusu .com, .net, .edu ve .gov gibi yaygın uzantılarla biten URL'lerin tüm bilgilerini tutar.
Düzenli olarak gerçekleştirilen DNS aramalarının kapladığı alan nedeniyle, arama isteklerini, yapılan arama sorgusuna dayalı olarak yetkili DNS'yi doğru IP adresiyle tanımlayan gruplar halinde gruplandırmak için özyinelemeli bir çözümleyici kullanılır. Yetkili ad sunucusu genellikle bir DNS aramasındaki son adımdır. Özyinelemeli çözümleyici, TLD ad sunucusundan bir yanıt aldıktan sonra, istemciye geri sunulmak üzere IP adresinin bulunduğu yetkili ad sunucusuna geçer.
DNS, İnternet'in temel işlevleri için kritik hale geldi ve kullanıcıların kaynak kayıtları yoluyla bir IP adresleri denizinde kolayca gezinmesine yardımcı oldu. Bu temel süreçler olmadan, günlük olarak kullandığımız tüm özellikleri çevrimiçi olarak desteklemek neredeyse imkansız olurdu ve posta hizmetleri, web sitesi yönlendirmeleri veya karmaşık IPv4 ve IPv6 web adreslerini tanıma söz konusu olduğunda yeteneklerimizi sınırlardı. Ancak DNS aramalarını bu kadar harika yapan şey, süreç ne kadar karmaşık olursa olsun, tüm arama sorgularının ve sunucu yönlendirmelerinin istemci tarafını etkilemeden yalnızca milisaniyeler içinde gerçekleşmesidir.

Web Uygulamalarının DNS Trafiği ile Yönlendirilmesi

Bir kullanıcı bir web tarayıcısı açar, adres çubuğuna www.example.com girer ve Enter'a basar.
www.example.com talebi, tipik olarak kullanıcının kablolu İnternet sağlayıcısı, DSL geniş bant sağlayıcısı veya kurumsal ağ gibi İnternet servis sağlayıcısı (ISP) tarafından yönetilen bir DNS çözümleyiciye yönlendirilir.
ISP için DNS çözümleyici, www.example.com isteğini bir DNS kök ad sunucusuna iletir.
ISP için DNS çözümleyici, www.example.com isteğini yeniden, bu kez .com alan adları için TLD ad sunucularından birine iletir. .com etki alanları için ad sunucusu, talebe example.com etki alanıyla ilişkili dört Amazon Route 53 adlarıyla yanıt verir.
ISP için DNS çözümleyici, bir Amazon Route 53 ad sunucusu seçer ve www.example.com isteğini bu ad sunucusuna iletir.
Amazon Route 53 ad sunucusu, www.example.com kaydı için example.com tarafından barındırılan bölgeye bakar, bir web sunucusunun IP adresi olan 192.0.2.44 gibi ilişkili değeri alır ve IP adresini DNS'ye döndürür çözücü.
ISP için DNS çözümleyici, sonunda kullanıcının ihtiyaç duyduğu IP adresine sahiptir. Çözümleyici bu değeri web tarayıcısına döndürür. DNS çözümleyici ayrıca example.com'un IP adresini belirttiğiniz süre boyunca önbelleğe alır (depolar), böylece bir dahaki sefere example.com'a göz atıldığında daha hızlı yanıt verebilir.
Web tarayıcısı, DNS çözümleyicisinden aldığı IP adresine www.example.com için bir istek gönderir. İçeriğiniz, örneğin bir Amazon EC2 bulut sunucusunda çalışan bir web sunucusu veya bir web sitesi uç noktası olarak yapılandırılmış bir Amazon S3 klasörü olduğu yerdir.
192.0.2.44 adresindeki web sunucusu veya diğer kaynak, www.example.com için web sayfasını web tarayıcısına döndürür ve web tarayıcısı sayfayı görüntüler.

DNS Mesaj Formatı
İki tür DNS mesajıyla gerçekleştirilir:

Sorgu Mesajı
Yanıt Mesajı
Format, her iki mesaj türü için de benzerdir. Bilgiler, DNS mesaj biçiminin en fazla beş farklı bölümünde tutulur. Sorgu mesajı, başlık ve soru kayıtları olmak üzere iki bölüme sahiptir.

Yanıt mesajı beş bölümden oluşur:

Başlık
Soru
Kayıtlar
Cevap Kayıtları
Yetkili Kayıtlar
Ek Kayıtlar
Sorgu mesajları iki alana ayrılmıştır, bu alanlar:

Tanımlama: Tanımlama alanı, yanıtı istemci tarafından gönderilen istek ile eşleştirmek için kullanılan 16 bitten oluşur. İstemci aygıtın sorguları sunucu tarafından alınan karşılık gelen yanıtla eşleştirebilmesi için sunucu yanıt mesajındaki 16 bitlik tanımlama değerini kopyaladığından eşleştirme bu alan tarafından gerçekleştirilir.

Bayraklar: 16 bittir ve QR (sorgu/yanıt), Opkod, AA, TC, RD, RA, SIFIR ve rKod şeklinde alanlara ayrılır.

Bayraklar alanının her bir alt alanının açıklaması şu şekildedir:

QR (sorgu/yanıt): 1 bitlik bir alt alandır. Değeri 0 ise mesaj istek tipinde, değeri 1 ise cevap tipindedir.

Opkod: Bir mesajın taşıdığı sorgu tipini tanımlayan 4 bitlik bir alt alandır. Bu alan değeri yanıtta tekrarlanır. Kısa bir açıklama ile işlem kodu değerlerinin listesi aşağıdadır:

 -İşlem kodu alt alanının değeri 0 ise standart bir sorgudur.
 -1 değeri, alan adını IP Adresinden bulmayı ima eden sorgunun tersine karşılık gelir.
 -2 değeri, sunucu durumu talebini ifade eder. 3 değeri, rezerve edilen ve dolayısıyla kullanılmayan durumu belirtir.
AA: Yetkili bir cevaptır. Değer 1 ise sunucunun yetkili olduğunu, aksi takdirde 0 değeri için yetkili olmadığını belirten 1 bitlik bir alt alandır.
TC: Kesilmedir. Bu, mesajın uzunluğunun izin verilen 512 bayt uzunluğunu aşması durumunda, UDP hizmetleri kullanılırken mesajın kesileceğini belirten 1 bitlik bir alt alandır.
RD: Özyineleme istenir. Sorgu mesajında değerin 1 olarak ayarlanıp ayarlanmadığını ve ardından sunucunun sorguyu yinelemeli olarak yanıtlaması gerektiğini belirten 1 bitlik bir alt alandır. Değeri, yanıt mesajına kopyalanır.
RA: Özyineleme mevcuttur. Yanıt mesajında değer 1 olarak ayarlandıysa, özyinelemeli yanıtın kullanılabilirliğini belirten 1 bitlik bir alt alandır.
Sıfır: 0'a ayarlanmış ve 3 bit ayrılmış bir alt alandır.
rKod: Yanıt kodu anlamına gelir. Sorgunun başarılı bir şekilde yanıtlanıp yanıtlanmadığını belirtmek için kullanılan 4 bitlik bir alt alandır. Başarılı bir şekilde yanıtlanmazsa, yanıtta hatanın durumu sağlanır. Hata durumlarıyla birlikte değerlerin listesi aşağıda gösterildiği gibidir:
 -rKod'un 0 değeri hata olmadığını gösterir.
 -1 değeri, biçim belirtimiyle ilgili bir sorun olduğunu gösterir.
 -Değer 2, sunucu arızasını gösterir.
 -Değer 3, sorgu tarafından verilen adın etki alanında bulunmadığını ima eden Ad Hatasını ifade eder.
 -4 değeri, istek türünün sunucu tarafından desteklenmediğini gösterir.
 -5 değeri, politika nedenlerinden dolayı sorguların sunucu tarafından yürütülmemesini ifade eder.
Soru Sayısı: Mesajın Soru Bölümünde soru sayısını belirtmek için 16 bitlik bir alandır. Hem sorgu hem de yanıt mesajlarında bulunur.
Bir cevap RR sayısı: Mesajın Cevap bölümünde cevap kayıtlarının sayısını belirten 16 bitlik bir alandır. Bu bölüm sorgu mesajlarında 0 değerine sahiptir. Sunucu, istemciden alınan sorguyu yanıtlar. Yalnızca yanıt mesajlarında bulunur.
Bir dizi yetki RR'si: Mesajın Yetkili bölümündeki kaynak kayıtlarının sayısını veren 16 bitlik bir alandır. Bu bölüm sorgu mesajlarında 0 değerine sahiptir. Yalnızca yanıt mesajlarında bulunur. Bir veya daha fazla yetkili sunucu hakkında alan adlarını içeren bilgileri verir.
Bir dizi ek RR: Çözümleyiciye yardımcı olacak ek bilgileri tutmak için ek kayıtları tutan 16 bitlik bir alandır. Bu bölüm sorgu mesajlarında 0 değerine sahiptir. Yalnızca yanıt mesajlarında bulunur.

Kaynak Kayıtları
DNS kaynak kayıtları, bir alan adının DNS sunucusunda depolanan ve alan adının isminin bir IP adresine çevrilmesinde kullanılan kayıtlardır. Bu kaynak kayıtları, bir alan adının doğru bir şekilde yönlendirilmesini ve düzgün bir şekilde çalışmasını sağlamak için önemlidir. DNS kaynak kayıtlarının yanlış yapılandırılması, web sitelerinin düzgün çalışmasını engelleyebilir veya e-posta gönderim sorunlarına neden olabilir.

En Yaygın DNS Kaynak Kayıtları Şunlardır
 DNS kaynak kayıtlarının toplam sayısı, zaman içinde değişebilir.

Protokol Uzantıları
Avi Vantage, sorguda ECS seçeneği yoksa bir DNS sorgusuna ECS seçeneğinin eklenmesini destekler. DNS sorgusunda halihazırda bir ECS seçeneği varsa, ECS seçeneğinin güncellenmesini destekler. Avi Vantage, sorguda ECS seçeneği yoksa bir DNS sorgusuna ECS seçeneğinin eklenmesini destekler. DNS sorgusunda halihazırda bir ECS seçeneği varsa, ECS seçeneğinin güncellenmesini destekler.

Alan Adı Sistemi ilk geliştirildiğinden beri gerekli geliştirmelere sahiptir. Temel DNS protokolünde bulunan çeşitli bayrak alanlarının, dönüş kodlarının ve etiket türlerinin boyutundaki kısıtlamalar, yeni bayraklara ve yanıt kodlarına izin vermek ve daha uzun yanıtlar için destek sağlamak için DNS'yi geriye dönük uyumlu bir şekilde genişletmeyi motive etti. 1999'dan bu yana, DNS için uzantı mekanizmaları (EDNS) bu zorluğun üstesinden gelmek için benimsenen yaklaşım olmuştur.

Dinamik Bölge Güncellemeleri
DNS dinamik bölge güncellemeleri, bir DNS sunucusundaki kayıtların otomatik olarak güncellenmesine izin verir. Bu özellik, ağdaki cihazlar (örneğin, bilgisayarlar, telefonlar, yazıcılar vb.) IP adreslerini değiştirdiğinde veya yeni cihazlar eklendiğinde, DNS kayıtlarını güncellemek için kullanılır. Bu sayede ağ yöneticileri, her bir cihazın IP adresi değiştiğinde manuel olarak DNS kayıtlarını güncellemek zorunda kalmazlar. Bu işlem otomatik olarak gerçekleştirildiği için, ağ yöneticileri zamanlarını daha verimli bir şekilde kullanabilirler.

Dinamik DNS Güncellemelerini Destekleyen İstemci Uygulamaları

Microsoft Windows'un son sürümlerinde (Me, 2000 ve sonrası), DNS kayıtlarını kendisi için otomatik olarak güncellemek üzere dinamik DNS güncellemesini kullanan "Bu bağlantının adreslerini DNS'ye kaydet" TCP/IP seçeneği bulunur.Varsayılan olarak standart dinamik güncellemeler kullanılır. TSIG kimliği doğrulanmış güncellemeler desteklenmez.
Birkaç İnternet dinamik IP adresi güncelleme istemcisi, TSIG kimliği doğrulanmış dinamik DNS güncellemelerini destekler.

Dinamik DNS Güncellemelerinin Güvenliğini Artırmak İçin Yapabileceğiniz İşlemler

IP adresi sahteciliğine karşı koruma için DNS sunucularını her zaman NGFW Motorunun arkasına yerleştirin.
Hangi ana bilgisayarların dinamik güncellemeler göndermesine izin verildiğini tanımlamanıza izin veren BIND veya eşdeğer bir DNS sunucusu kullanın.
Gelen yük dengelemede DDNS gerekli olmadığından, bunun yerine statik DNS girişlerini kullanmayı düşünün. Bu durumda, bir ISP başarısız olursa, DNS girişleri otomatik olarak DNS sunucusundan kaldırılmaz, ancak bazen bu sorunları başka yollarla çözebilirsiniz. Örneğin, bazı web tarayıcıları, bir adres yanıt vermezse diğer IP adreslerini otomatik olarak deneyebilir.

Yapılandırma Aşağıdaki Genel Adımlardan Oluşur
Yapılandırmaya devam etmeden önce DDNS güncellemelerini uygulamanın güvenlik risklerini öğrenin.
NetLink'lerinizin durumunun izlenmesini etkinleştirmek için, NetLink'lerin özelliklerine araştırma IP adresleri ekleyin.
Bir Harici DNS Sunucusu öğesi tanımlayın.
DNS sunucusunun nasıl güncellendiği hakkında bilgi eklemek için Sunucu Havuzu öğesini düzenleyin.
DDNS güncellemelerine izin vermek için Güvenlik Duvarı politikasını düzenleyin.

Taşıma Protokolleri
Bir DNS Sağlayıcısından Diğerine Geçiş Yapma Yöntemi

DNS hizmeti, web sitenize web ziyaretçileri tarafından erişilebilmesini sağlayan temel araçlardan biridir. Düzgün çalışan bir DNS hizmeti olmadan, web sitenizin internetteki varlığını bilmeden kapatma riski çok yüksektir. Ve bu endişe DNS geçişi sırasında daha da kritik hale geliyor. DNS geçişi, mevcut bir DNS bölgesini bir DNS sağlayıcısından diğerine aktarma işlemidir.

Yeni DNS sağlayıcınız için bir bölge kaydı oluşturun. Genellikle, DNS sağlayıcıları mevcut DNS kaydınızı mevcut DNS sağlayıcınızdan otomatik olarak tarar.
DNS Kayıtlarının doğru olup olmadığını kontrol edin. Geçerli DNS sağlayıcınızdan ve ayrıca dig gibi DNS sorgu araçlarını kullanarak başvurabilirsiniz. İhtiyaca bağlı olarak yeni DNS sağlayıcınızdaki bazı DNS Kayıtlarını da düzenleyebilirsiniz.
DNS Kayıtlarınızı inceledikten sonra, ad sunucularını düzenlemek için kayıt şirketinize gidin. Kayıt şirketinizin kim olduğunu bulmak için DNS sorgu aracı whois'i kullanabilirsiniz. Ad sunucularını düzenlemenin yaygın yolu, yalnızca yeni ad sunucularını eklemek ve eskilerini hemen silmektir.
Kayıt şirketi verilerinin yürürlüğe girmesini bekleyin. Genellikle yaklaşık 24 saat kadar sürer.

DNS, web sitenizin internet varlığını koruyan yapıştırıcıdır, bu nedenle büyük değişikliklerin her zaman dikkatli bir şekilde yürütülmesi gerekir. Yukarıdaki genel adımları izleyerek, DNS bölgenizi yeni DNS sağlayıcınıza başarıyla geçirebilir ve aynı zamanda kesinti sürelerini veya işinizde herhangi bir aksaklığı önleyebilirsiniz.

Not: Farklı DNS sağlayıcılarının, ad sunucularının kayıt şirketinden nasıl düzenleneceği konusunda farklı önerileri vardır. Daha sorunsuz bir geçiş için belirtilen adımlarını izlemeniz önerilir. Bunu yapmanın başka bir yolu da, NS kaydının ttl(yaşama süresi)'sini  ayarladıktan sonra veya yeni kayıt şirketi kaydının yürürlüğe girmesinden SONRA yalnızca geçerli DNS sağlayıcınızın eski ad sunucularını silerken, yeni ad sunucularını yeni DNS sağlayıcınızdan eklemektir. Bu, bazen DNS sunucularının eski ad sunucularına sahip DNS verilerini önbelleğe alabileceği, dolayısıyla istekleri eski ad sunucusuna yönlendirebileceği yaygın bir DNS hizmeti sorununu önlemek için yapılır. Eski ad sunucuları kayıt şirketinden zaten silinmişse, bölge dosyalarınız artık orada olmadığı için DNS isteği başarısız olur.

DNS Aktarım Protokolü

DNS, DNS sorgularını sunmak için 53 numaralı bağlantı noktasında Kullanıcı Datagram Protokolü'nü (UDP) kullanır. UDP, hızlı ve yükü düşük olduğu için tercih edilir. DNS sorgusu, DNS istemcisinden gelen tek bir UDP isteği ve ardından sunucudan gelen tek bir UDP yanıtıdır.

Bir DNS yanıtı 512 bayttan büyükse veya bir DNS sunucusu bölge aktarımları (DNS kayıtlarını birincilden ikincil DNS sunucusuna aktarma) gibi görevleri yönetiyorsa, veri bütünlüğü kontrollerini etkinleştirmek için UDP yerine İletim Kontrol Protokolü (TCP) kullanılır.

Güvenlik Sorunları
DNS güvenliği, hızı ve güvenilirliği korumak ve siber saldırıların feci etkilerini önlemek amacıyla DNS altyapısını siber tehditlerden korumak için oluşturulan tüm prosedürleri ifade eder.

En yaygın DNS saldırı türleri

DoS: Bir hizmet reddi (DoS) saldırısı, bir bilgisayar sistemini veya ağı çökertmeyi amaçlar, böylece hedeflenen kullanıcılar ona erişemez. DoS saldırıları, hedefe aşırı miktarda trafik veya bilgi göndererek çökmesine neden olarak bunu başarır.DoS saldırılarını kullanan kötü niyetli aktörler, sıklıkla medya, bankacılık ve ticaret gibi sektörlerdeki tanınmış şirketlerin yanı sıra devlet ve ticari kuruluşların web sunucularını hedefler.
DDoS: Dağıtılmış bir hizmet reddi (DDoS) saldırısı, birden fazla sistem bir hedefe karşı senkronize bir DoS saldırısını koordine ettiğinde gerçekleşir. Bu nedenle, DoS'tan temel farkı, hedefe aynı anda tek bir noktadan değil, birden fazla noktadan saldırı yapılmasıdır.DDoS saldırıları , müşteri deneyimi ve iş akışının yanı sıra geliri ve marka itibarını da etkileyebilir.
DNS ele geçirme: Saldırganlar, DNS isteklerini yanlış çözerek kullanıcıları kötü amaçlı web sitelerine yönlendirmek için DNS yeniden yönlendirmesi olarak da bilinen DNS ele geçirmeyi kullanır. Kötü niyetli oyuncular bir DNS sunucusunu kontrol ediyor ve trafiği sahte bir DNS sunucusuna yönlendiriyorsa, sahte DNS sunucusu geçerli bir IP adresini kötü niyetli bir sitenin IP adresine çevirecektir.
Diğer dolaylı saldırılar: Diğer siber saldırı biçimlerinin DNS'yi bir araç olarak kullanabilmesi veya bilgisayar korsanları tarafından DNS'yi tehlikeye atmak için kullanılan araçlar olabilmesi, DNS güvenliğinin kritik öneminin altını çizmektedir. Ortadaki adam saldırıları , bot ve sıfır gün saldırılarının yanı sıra bu bağlamda bahsedilmesi gereken en önemli saldırılardır.
DNS Güvenlik Uzantıları ( DNSSEC )

DNS protokol standartlarından sorumlu kuruluş olan İnternet Mühendisliği Görev Gücü'ndeki'ndeki ( IETF ) mühendisler, DNS'de daha güçlü kimlik doğrulamasının olmamasının bir sorun olduğunu uzun süredir fark ettiler. Çözüm üzerindeki çalışmalar 1990'larda başladı ve sonuç DNSSEC Güvenlik Uzantıları ( DNSSEC ) oldu.

DNSSEC, ortak anahtar şifrelemesine dayalı dijital imzalar kullanarak DNS'de kimlik doğrulamasını güçlendirir . DNSSEC ile , kriptografik olarak imzalanan DNS sorguları ve yanıtları değil , verilerin sahibi tarafından imzalanan DNS verileridir.

Her DNS bölgesinin bir genel/özel anahtar çifti vardır . Bölge sahibi, bölgedeki DNS verilerini imzalamak ve bu veriler üzerinden dijital imzalar oluşturmak için bölgenin özel anahtarını kullanır. "Özel anahtar" adından da anlaşılacağı gibi, bu anahtar materyal bölge sahibi tarafından gizli tutulur. Bununla birlikte, bölgenin genel anahtarı herkesin alması için bölgenin kendisinde yayınlanır. Bölgedeki verileri arayan herhangi bir özyinelemeli çözümleyici, DNS verilerinin gerçekliğini doğrulamak için kullandığı bölgenin ortak anahtarını da alır. Çözümleyici, aldığı DNS verileri üzerinden dijital imzanın geçerli olduğunu onaylar. Eğer öyleyse, DNS veriler yasaldır ve kullanıcıya iade edilir. İmza doğrulanmazsa, çözümleyici bir saldırı varsayar, verileri atar ve kullanıcıya bir hata döndürür.

DNSSEC, DNS protokolüne iki önemli özellik ekler
Veri kaynağı kimlik doğrulaması, bir çözümleyicinin, aldığı verilerin aslında verilerin kaynaklandığına inandığı bölgeden geldiğini kriptografik olarak doğrulamasına olanak tanır.
Veri bütünlüğü koruması, çözümleyicinin, bölgenin özel anahtarıyla bölge sahibi tarafından orijinal olarak imzalandığından, verilerin aktarım sırasında değiştirilmediğini bilmesini sağlar.

Gizlilik ve İzleme Sorunları
Etki Alanı Adı Sistemi (DNS), orijinal olarak kullanıcı gizliliği dikkate alınmadan geliştirilmiştir ve bu nedenle, belirli ağ etkinliğiyle (ör. kullanılan uygulamalar, ziyaret edilen web siteleri, iletişim kurulan kişiler vb.) ilişkilendirilebilecek DNS sorguları ve yanıtları hakkında bilgi sızdırabilir). Kapsamlı izleme, protokol geliştirmede önemli bir endişe haline geldiğinden, önemli İnternet protokollerinin gizlilik özelliklerini iyileştirmeyi amaçlayan bir dizi çaba gösterilmiştir. "DNS Gizliliği", Alan Adı Sisteminde son zamanlarda yapılan gizlilik iyileştirmelerini ifade eder.

DNS Gizliliğinin Etkileri

Trafiğinizin HTTPS üzerinden aktığı durumlarda bile, DNS sorgunuz gözlemlenebilir ve kolayca okunabilir. Saldırganlar, DNS trafiğini gözlemleyerek, ziyaret ettiğiniz web sitelerine dayalı olarak, bu web sitelerindeki eylemleriniz şifrelenmiş olsa bile, sizin hakkınızda önemli bilgiler elde edebilir. İSS'ler, DNS trafiğinizi gözlemleme yeteneğine sahiptir ve İSS'nizin DNS sunucusunu varsayılan DNS sunucunuz olarak kullanırsanız hatalı davranış riski daha da artar. Gözlemlenebilir sorgu içerikleri, hükümetin içeriği birçok nedenden dolayı sansürlemesine neden olabilir.

DNS Güvenliğini Çözme – DNSSEC Genel Bakış

Etki Alanı Adı Sistemi Güvenlik Uzantıları (DNSSEC), geriye dönük uyumluluğu korurken özgünlük ve bütünlük sağlamayı amaçlar. DNSSEC uyumlu sunucuların yanıtları her düzeyde (root, TLD vb.) dijital olarak imzalanır. Cevapları inceleyerek ve imzaları doğrulayarak bir güven zinciri kurulabilir. Kimlik doğrulama zincirini tamamlamak için, DNS dışındaki bir kaynaktan, örneğin işletim sistemi veya başka yollarla elde edilen bir güven çapası gerekir. DNSSEC'nin çalışması için çözüm yolundaki her DNS sunucusunun doğru şekilde yapılandırılması gerekir. Bu, yanıtın dijital imzasını içeren RRSIG gibi yeni DNS kayıt türlerinin kullanılmasını gerektirir. İmzaların eklenmesi, sunucuların anahtarları (Bölge İmzalama Anahtarı ve Anahtar İmzalama Anahtarı) işlemesi gerektiği anlamına gelir ve ekstra görevler, sunucunun kendisinde ek yük anlamına gelir. internetsociety.org'da birden fazla DNSSEC istatistiği mevcuttur , bunlar size DNSSEC'nin şu anda ne kadar yaygın olduğu hakkında bir fikir vermelidir.

Gizliliği Çözme – TLS Üzerinden DNS

DNS over TLS (DoT), şifrelenmiş DNS trafiğini kullanarak gizlilikle ilgili kaygıları ortadan kaldırmayı amaçlar. Bağlantı iyi bilinen bir bağlantı noktası ( RFC7858'e göre varsayılan olarak 853 bağlantı noktası) üzerinden kurulur , istemciler ve sunucular birbirlerinin bir TLS oturumu üzerinde anlaşmasını bekler ve ardından gelen trafik şifrelenir. Doğal olarak, DNS sunucusuna güven tesis edilmelidir. Sunucunun TLS sertifikası, istemci tarafından, örneğin, saklanan bir değere karşı sertifikanın hash'ini kontrol ederek doğrulanmalıdır. DoT'nin piyasaya sürülmesi kademelidir, bazı isim sunucuları henüz bunları desteklememektedir. DoT'nin ayrı bir bağlantı noktası kullandığından, belirli ortamlarda bayraklara neden olabilecek DNS sorguları için kullandığınız açık olacaktır.

Son yıllarda IETF, DNS gizliliğini iyileştirmek için şifreleme ve kimlik doğrulama için üç protokol üretti:

DoT: TLS üzerinden DNS, şifreleme yoluyla gizlilik sağlamak için DoT kullanımını belirten, RFC (yorum talebi) 7858'de tanımlanan standartları takip eden bir protokoldür.
DoD: RFC 8094'te tanımlanan deneysel bir protokol, Datagram Aktarım Katmanı Güvenliği üzerinden DNS, TLS'nin TCP trafiğini koruma yöntemine benzer şekilde, Kullanıcı Datagram Protokolü trafiğini korumak için DTLS protokolüne dayanır.
DoH: RFC 8484'te tanımlanan başka bir standart izleme protokolü olan HTTPS üzerinden DNS , TLS üzerinden HTTP trafiği gönderme protokolünü tanımlayan HTTP Güvenli protokolü üzerinden DNS sorguları ve yanıtları göndermek için bir mekanizma sağlar.

DNS Sorgulama

DNS; mail sunucuları, domain isimleri ve IP adresleri gibi bilgileri tutan hiyerarşik bir yapıdır. Bir DNS istemcisi, ad çözümlemesi yapmak için DNS sunucularını sorgular. DNS hizmetleri; kullanıcının girdiği bir DNS adını çözüp, IP adresi gibi o ad ile ilişkili bilgileri oluşturur.

DNS sorgulaması yapmadan önce yapılan bir tarama sonucunda, DNS bilgileri 'name servers(NS)' ya da 'domain servers' olarak görülür. Bu bilgilerin erişiminden sonra DNS sorgulamasıyla daha fazla bilgiye ulaşılır.

Yanlış yapılandırılmış bir DNS sunucusu sonucunda 'Bölge Transferi(Zone Transfer)' olarak bilinen atak yapılabilir. Bölge transferi ile DNS sorgusu yapılan hedefle ilgili birçok bilgiye ulaşılabilir. Bölge transferi; DNS sunucusunun çalıştığı domain ile ilgili bütün verileri içerir. Bu önemli bilgilerin içinde e-posta sunucusunun ismi, IP adresi, kullanılan işletim sistemi ile ilgili bilgiler vardır.

Bölge transferlerine karşı bir önlem olarak güvenlik duvarında(firewall) veya ağ geçitlerindeki yönlendiricilerde 53 numaralı TCP portu gelen tüm yetkisiz bağlantılara karşı kapalı tutulmalıdır.

DNS sorgulamasından bir korunma yöntemi olarak alan adı bir domain değilse, -.tr uzantısı ile sonlanmıyorsa 'private domain' haline getirmek bazı tehlikelerden korur. Private domain olan alan adlarında kişisel bilgiler 'Private' halini alır. Yani gerçek bilgiler gizlenir. Ama private domain her domain sağlayıcıda yoktur.

DNS Sorgulamalarına Karşı Alınacak Önlemler

 DNS bilgileri önemli bilgilerdir. DNS sunucuları ayarlanırken sistemle ilgili çok az bilgi verilmelidir. Sunucuya isim verilirken işletim sistemini çağrıştıracak bir isim verilmemelidir. Ayrıca kullanılan işletim sistemiyle ilgili yer boş bırakılmalıdır.
 Güvenlik duvarı kullanılmalıdır ya da yetkisiz bağlantıları önlemek için ağ geçitlerindeki yönlendiricilerdeki port durumlarına dikkat edilmelidir. DNS, UDP ile 53 numaralı portu; bölge transferi(Zone Transfer) ise TCP ile 53 numaralı portu kullandığından bunun önlemleri alınmalıdır. Bu portlar yetkisiz bağlantılara karşı kapatılmalıdır.
 İç ağ için ayrı, internet için ayrı bir DNS sunucusu kullanmak. Kullanıcı internete çıkmak isterse iç DNS sunucusu bu isteği alıp proxy sunucusu gibi davranarak isteği dış DNS sunucusuna iletir. Böylece ağ dışından olan biri sadece dış DNS'teki isimlere erişir.
 com : Ticari kuruluşları gösterir.
 edu : Eğitim kurumlarını gösterir.
 org : Ticari olmayan, hükûmete de bağlı bulunmayan kurumları gösterir.
 net : Internet omurgası işlevini üstlenen ağları gösterir.
 gov : Hükûmete bağlı kurumları gösterir.
 mil : Askeri kurumları gösterir.
 num : Telefon numaralarını bulabileceğiniz yerleri gösterir.
 arpa : Ters DNS sorgulaması yapılabilecek yerleri gösterir.

Bu isimlere yakın zaman önce biz gibi uzantılar da eklenmiştir. Alan isimleri, ağaç yapısı denilen ve belli bir kurala göre dallanan bir yapıda kullanılmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri haricinde, internete bağlı olan tüm ülkelerdeki adresler, o ülkenin ISO3166 ülkekodu ile bitmektedir. Türkiye'deki tüm alt alan adresleri, .tr ile bitmektedir. Örneğin; marine.ulakbim.gov.tr adresinde;
 tr Türkiye'yi,
 gov alt alanın devlet kurumu olduğunu
 ulakbim bu devlet kurumunu
 marine bu kurumda bulunan bir makineyi göstermektedir.

Alan Adı Kaydı
Bir alan adı kayıt kuruluşu, alan adlarının rezervasyonunu ve bu alan adları için IP adreslerinin atanmasını yöneten bir işletmedir . Alan adları, web sitelerine erişmek için kullanılan alfasayısal takma adlardır; örneğin, Cloudflare'nin alan adı 'cloudflare.com'dur ve IP adresi 192.0.2.1 gibi bir şey olabilir (yalnızca bir örnek). Alan adları, alfanümerik IP adreslerini ezberlemek ve girmek zorunda kalmadan web sitelerine erişmeyi kolaylaştırır.

Kayıt şirketlerinin alan adlarını fiilen yönetmediği ve korumadığına dikkat edilmelidir; bu kısım bir alan adı kaydı tarafından yapılır.

Kayıt Yaptırıcısı (Registrar) ve Kayıt Defteri (Registry) Arasındaki Fark

Registries, 'com' ve 'net' gibi üst düzey alan adlarının (TLD'ler) kayıtlarını, hangi bireysel alan adlarının, hangi kişilere ve kuruluşlara ait olduğunu tutarak yöneten kuruluşlardır. Bu kayıtlar, İnternet'in temel işlevlerini destekleyen çeşitli işlemler ve veritabanlarını koordine eden küresel bir organizasyon olan Internet Corporation for Assigned Names and Numbers (ICANN) bünyesinde bir departman olan Internet Assigned Numbers Authority (IANA) tarafından yönetilir.

Registries, alan adı kayıt işlemlerinin ticari satışını registrar'lara devreder. Örneğin, bir registrar bir kullanıcıya ('registrant') '.com' alan adı kaydı satarsa, registrar bu durumu 'com' alan adlarının registry'si olan VeriSign'e bildirmek zorundadır. Registrar, VeriSign'e bir ücret ödemek zorundadır ve bu ücret, registrar'ın son kullanıcıya fiyatlandırdığı fiyata dahil edilir.

Bu düzenleme, bir araba satış bayisi ile benzer şekilde çalışır. Bir araba satın almak isteyen bir müşteri, showroom'u ziyaret eder ve mevcut arabaları deneyimli bir satış temsilcisi tarafından gösterilir. Müşteri bir araba satın almayı seçerse (bu örnekte stokta olan bir araba değilse), satıcı daha sonra aracı üreticiden sipariş etmek zorundadır. Müşteri sonunda arabayı alır ve satıcıdan müşteri hizmeti alır.

Bir registrar, alan adları için bir bayi gibi davranırken, registry ise üreticiye benzer bir rol oynar. Registrar işlemleri kolaylaştırır ve destek hizmetleri sağlarken, registry mal üretmekten ve teslim etmekten sorumludur. Bir alan adı kaydetmenin bir araba satın almadan farklı olarak, arabalar tüketici tarafından sahiplenilebilirken, alan adları teknik olarak yalnızca kiralanabilir.

Kaynakça

İç bağlantılar
 Bind

İnternet terimleri
DNS

DNS


Historia

El hexagrama unicursal es un símbolo de carácter esotérico-ocultista usado por Aleister Crowley al adaptar el Hexagrama geométrico clásico. Dicha adaptación modifica notablemente la forma del hexagrama, haciéndolo un tanto irregular, con unas puntas más grandes que las otras. Este dibujo sale del hecho que para dibujarlo no se hace la clásica inversión de los dos triángulos, sino que se dibuja unicursalmente, sin levantar el lápiz del papel.

Es descrito como la Estrella Mágica de Salomón diferente a la estrella de David. La tribu de Salomón o los masones, utilizaban un símbolo similar representado por la Regla y el Compás. La estrella de Salomón es una estrella introvertida que simboliza la unión completa con la divinidad ("como es arriba es abajo"), igualmente la unión del hombre y la mujer y la reconciliación de los opuestos. El símbolo completo lleva una flor en el centro y como un todo hace once: cinco pétalos de flor y seis vértices del hexagrama. El número once representa el número de la unión divina. Los thelemitas visten el hexagrama unicursal como identificación y reconocimiento.

Usos
 Este símbolo fue diseñado para simbolizar la corriente ocultista creada por el propio Aleister Crowley nombrada Thelema, que tiene como máxima haz tu voluntad.

 El hexagrama unicursal fue parte del símbolo llamado "El Sello de Orichalcos", que fue prominente en el arco argumental "Despertar de los Dragones" del anime Yu-Gi-Oh!. Uno de sus usuarios era el personaje antagonista llamado Aleister, en honor al diseñador del símbolo. Tanto Aleister Crowley como el hexagrama unicursal volvieron a ser referenciados en el arquetipo conocido como "Shōkanjū" (aún sin nombre oficial fuera de Japón) en el OCG.

 Un hexagrama unicursal aparece recurrentemente en la serie de televisión "Supernatural" como un símbolo para apartar entidades malignas. Fue también protagonista en la temporada 8, episodio "Como el tiempo va" como el símbolo representativo de la organización secreta llamada "Hombres de Letras".

 En la duodécima serie de cómics "Siempre Vengadores", el Cristal de Siempre, un artefacto que podía alterar la realidad a través del tiempo, aparece en forma de un hexagrama unicursal.

El símbolo ha sido usado como logotipo por la banda de rock LunAzuL desde el 2007, solo que a este le añadieron una media luna que se une desde la parte superior a la inferior y el Hexagrama sustituye a la letra "A" uniendo las dos palabras.

 Este símbolo es usado también por la banda de death metal Behemoth, que tienen un álbum llamado Thelema.6, también dedicado a la corriente creada por Aleister. En la foto se puede apreciar un escenario presidido por su símbolo.
  También la banda Bring Me the Horizon, en 2014, usó ese símbolo en el sencillo "Antivist", como una bandera en representación a Thelema y su identidad de "haz lo que quieras".

 La banda de hard rock finlandesa Santa Cruz utiliza una variación de este símbolo (agregando un trébol de cinco hojas), junto a otros, en la portada del disco homónimo del 2015.

Véase también
 Thelema

Referencias
2. Logo LunAzuL

Símbolos neopaganos

Hexagrama unicursal


Continental Greece (; formerly , Chérsos Ellás), colloquially known as Roúmeli (Ρούμελη), is a traditional geographic region of Greece. In English, the area is usually called Central Greece, but the equivalent Greek term (Κεντρική Ελλάδα, Kentrikí Elláda) is more rarely used.

It includes the southern part of the Greek mainland (sans the Peloponnese), as well as the offshore island of Euboea. Since 1987, its territory has been divided among the administrative regions of Central Greece and Attica, and the regional unit (former prefecture) of Aetolia-Acarnania in the administrative region of Western Greece.

Etymology

The region has traditionally been known as Roúmeli (Ρούμελη), a name deriving from the Turkish word Rūm-eli, meaning "the land of the Rūm [the Romans, i.e. the Byzantine Greeks]" and originally encompassing all of the Ottoman Empire's European possessions. The official name Stereá Elláda ("Continental" or "Mainland" Greece), derives from the juxtaposition with the Peloponnese peninsula across the Corinthian Gulf, and the fact that these two territories formed the independent First Hellenic Republic after the Greek War of Independence (1821–1829).

Geography

Central Greece is the most populous geographical region of Greece, with a population of 4,591,568 people, and covers an area of , making it the second-largest of the country. It is located to the north of the Peloponnese and to the south of Thessaly and Epirus,  bordering the Aegean Sea to the east, the Ionian Sea to the west and the Corinthian Gulf to the south. Its climate is temperate along its coastlines, and dry in the interior.

Mountains
The region is one of the most mountainous in Greece, having some of the highest elevations in the country.

Lakes
Central Greece also has some of the largest lakes in Greece; among the most important is Mornos lake in Phocis, which supplies water to Phocis, parts of Phthiotis, Boeotia, and Athens as well.

Rivers

Some important and well-known rivers of Central Greece are the Acheloos in Aetolia-Acarnania, which is the second longest of the country, the Spercheios in Phthiotis, the Evenus in Aetolia-Acarnania, and the Mornos in Phocis.

Cities

The principal cities of the region of Central Greece according to the census of 2001 are:

Athens
3,130,841 (Athens urban area)
3,761,810 (Athens metropolitan area)
Lamia
58,601
Agrinio
57,147
Chalkida
53,584
Thebes
21,211
Livadeia
20,061

Culture

Roumelian music and dances
Roumelian dances tend to be slow and controlled. The clarinet is the main instrument in this region. The main dances of this region are tsamikos (in which the leader performs energetic leaps) and kleftiko, both influenced by the Arvanites of the region.

Gallery

External links
 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Central Greece
Traditional geographic divisions of Greece

Central Greece


الطائرة الكهربائية أو طائرة الطاقة الشمسية  هي طائرة تعمل بواسطة الطاقة الشمسية التي تنتج الكهرباء لتشغيل محرك كهربائي عوضاً عن محرك الاحتراق الداخلي. ومنها نوع لا يعتمد على الشمس وإنما يستخدم الطاقة الكهربائية الناتجة من خلايا الوقود أو المكثفات الفائقة أو بطاريات.

من أهم مزايا الطائرات الكهربائية هو ارتفاع مستوى الأمان، بسبب قلة احتمال الانهيار الميكانيكي أو قلة خطر اندلاع النيران في حالات الحوادث كما أنها تولد ضجيجاً أقل بالإضافة إلى أنها صديقة للبيئة بسبب عدم إطلاقها لغازات الدفيئة.

القصور الوحيد للطائرات الكهربائية هو قصر مدى طيرانها، من الممكن التغلب على هذا القصور بإضافة خلايا شمسية إلى جسم الطائرة لجعلها تعمل على الطاقة الشمسية، لكن في هذه الحالة يجب أن يكون مساحة سطح جسم الطائرة كبيراً بالنسبة لوزنها لكي تكون كفائتها عالية. توجد حالياً طائرات كهربائية تعمل بطيار أو بدون طيار في مجال التجريب.

في عام 2014 أعلنت سويسرا عن عزمها لبناء طائرة كهربائية شمسية تستطيع إجراء دورة كاملة حول الأرض من دون توقف. وقد تمت الاختبارات الأولية بنجاح. وسوف تقوم الطائرة برحلتها في عام 2015.

مشاريع

إلكترا
في 23 ديسمبر 2007 حلقت إلكترا إف-دبليو إم دي جي، المزودة بمحرك كهربائي قوة 25 حصان بخاري، وبطاريات بوليمر الليثيوم، والتي تحتوي على مقعد واحد، ويصل صافي وزنها إلى 155 كجم، وطول جناحها تسعة امتار. قامت برحلة لمدة 48 دقيقة من مطار في أعالى الألب، فرنسا.

سولار إمبلس

سيقوم «برتراند بيكارد» مع كلية التقنيات الفدرالية بلوزان في سويسرا EPFL في عام 2015 بدورة كاملة حول الأرض. وسوف تستخدم الطائرة خلال الطيران الليلي بطاريات، كما ستعتمد على استغلال جزء من علو الطائرة لاكتساب طاقة الوضع.

وقد قامت ا لطائرة «سولار إمبلس» بأول محاولة للطيران يوم 7 أبريل 2010 . وقام الطيار «ماركوس شيردل» بقيادة الطائرة وأتم دورة حول قاعدة القوات الجوية السويسرية «بايرني».

ونجح أول طيران للطائرة ليلا يوم 8 يوليو 2010 . وطائرة بعد طيران لمدة 24 ساعة حول القاعدة الجوية بايرني، حيث بدأت طيرانها في اليوم السابق.

وفي يوم 13 مايو 2011 نجح أول طيران لها بين دولتين من «بايرني»، سويسرا إلى بروكسل. استغرقت المسافة 12 ساعة و 59 دقيقة.

كما نجحت «سولار إمبلس» في 5 يونيو 2012 خلال طيران لمدة 18 ساعة في الطيران من مدريد، إسبانيا إلى الرباط في المغرب، وكان ذلك أول طيران لطائرة بالطاقة الشمسية بين قارتين.

المراجع

انظر أيضا
 طائرة
 سيارة كهربائية
 طاقة شمسية
 خلية وقود

الطيران والبيئة
تقنيات طاقة متجددة
حفظ الطاقة
طائرات كهربائية
مركبات كهربائية هجينة

طائرة كهربائية


Galeruca pomonae ist ein Käfer aus der Familie der Blattkäfer. Die Art ist in Europa mit drei Unterarten vertreten, in Mitteleuropa ist sie durch die Nominatform Galeruca pomonae pomonae repräsentiert. Die verwandtschaftlichen Beziehungen sind unklar, man spricht daher von dem "Galeruca pomonae-Komplex".
Synonyme für Galeruca pomonae sind Galeruca cretica, Adimonia erratica und Chrysomela rustica. Die Gattung Galeruca ist in Europa mit fünf Untergattungen und 31 Arten repräsentiert. Die bekannteste Art ist der Rainfarn-Blattkäfer.

Der Gattungsname Galeruca ist vom lateinischen gālea, "Helm, Schild" und erūca "Raupe" abgeleitet und bezieht sich auf die raupenähnliche Käferlarve. Der Artname pomonae (pomōnae) bezieht sich auf die Göttin Pomona.

Merkmale des Käfers
Der farbvariable Käfer kann verschiedene Brauntöne haben oder teilweise oder ganz schwarz sein. Er erreicht eine Länge von sieben bis zwölf Millimetern. Der Körperumriss ist rundlich bis tropfenförmig mit der schmalsten Stelle am Vorderrand des Kopfes und der größten Breite hinter der Mitte der Flügeldecken. Das stark gewölbte Insekt kann leicht mit mehreren ähnlichen Arten verwechselt werden.

Der Kopf ist nach vorn geneigt. Die Fühler sind auf der Stirn zwischen dem Vorderrand der Augen eingelenkt und an der Basis einander genähert (Abb. 1). Sie haben etwa die halbe Körperlänge. Drittes und viertes Fühlerglied sind etwa gleich lang. Die Augen sind rund und relativ klein.

Der stark unebene und grob punktierte Halsschild ist von oben betrachtet trapezförmig und seitlich kantig gerandet. Der Vorderrand ist fast gerade. Die Vorderecken des Halsschildes sind weniger stark abgerundet als bei Galeruca tanaceti. Hinter den Vorderecken ist der Halsschild tief eingedrückt (Abb. 2 und 1), sodass der Seitenrand in diesem Bereich aufgeworfen erscheint. Dies ist die beste Unterscheidungsmöglichkeit gegenüber Galeruca interrupta (vergleichendes Bild unter Weblinks).

Die Flügeldecken sind grob punktiert und deutlich gerippt. Sie sind spärlich sehr fein behaart. Der Seitenrand ist rinnenförmig abgesetzt, die Rinne verflacht und verengt sich bei Galeruca pomonae an der Schulter (Abb. 4). Die Flügeldecken sind am Ende gemeinsam abgerundet.

Der Bauch ist fein gelb behaart (Abb. 5). Alle Schienen sind raspelartig punktiert. Die Tarsen erscheinen viergliedrig (kryptopentamer).

Larve
Die schwarzen Larven erinnern an Schmetterlingsraupen. Bei der Zucht mit der Wilden Karde als Fraßpflanze wurden fünf Larvenstadien beobachtet. Die Larven maßen im 3. Stadium 4,39 Millimeter mit einer Toleranz von 0,53 Millimeter. Das 4. Stadium dauerte zwischen sechs und acht Tagen und die Larvenlänge betrug durchschnittlich 6,09 Millimeter plus minus 0,59 Millimeter. Im 5. Stadium waren die Larven 7,63 Millimeter lang mit einer Toleranz von 0,89 Millimeter. Das 5. Stadium dauerte 14 bis 17 Tage. Die Puppen maßen zwischen 6,72 und 8,32 Millimeter. Die Imagines schlüpften nach durchschnittlich 3,5 Tagen (die Larven wurden im frühen Stadium der Natur entnommen, deswegen fehlen weitere Angaben).

Biologie
Die Angaben über die Biologie der Art sind nicht einheitlich. Das Vorkommen ist in Mitteleuropa auf trockenwarme Standorte (Hanglagen mit südlicher Ausrichtung, Sandgruben, kurzrasige Heide und Triften, sonnige Waldränder) beschränkt. In Russland wurde die Art auf Meereshöhe gefunden und kam dort in den feuchteren muldenartigen Vertiefungen der Steppe vor. In der Türkei lagen die Fundorte zwischen 300 und 1100 Meter Höhe.

Die Art lebt in der Grasschicht auf sehr vielen verschiedenen krautigen Pflanzen (Flockenblumen, Skabiosen, Kratzdisteln, Leontodon, Phlox, Salbei, Schafgarben, Oregano, Hirtentäschel, Karden, …). Trotz dieser Polyphagie wird untersucht, ob Galeruca pomonae bei der biologischen Bekämpfung von Karden eingesetzt werden kann. Bei diesen Untersuchungen zeigte sich, dass bei alternativem Angebot von fünf verschiedenen Nutzpflanzen bei einer türkischen Population jeweils nur Karden als Nahrungsquelle gewählt wurden. Möglicherweise unterscheiden sich die Populationen im Wahlverhalten der Fraßpflanzen.

Einige Arten der Gattung Galeruca halten eine Sommerruhe, während der sie sich in tiefere kühlere und feuchtere Bodenschichten verkriechen. Im nordwestlichen Teil des Verbreitungsgebietes ist eine Sommerruhe der Imagines im Juli und August nachgewiesen, die Fortpflanzung erfolgt im Spätsommer und Herbst.
In Frankreich wurde ein Weibchen von Galeruca pomonae im August zehn Zentimeter tief im Boden eingegraben angetroffen.
In der Ukraine soll die Art als Ei überwintern.

Bei der Aufzucht türkischer Populationen in Südfrankreich mit der Wilden Karde wurden Pakete braun marmorierter Eier am Innenrand der Blumentöpfe mit der Fraßpflanze gefunden oder die Eier an oder zwischen Bodenpartikel abgelegt. Das erste Larvenstadium wurde im April beobachtet, der Schlupf der Imagines fand im Juni statt, lebende Exemplare waren im Labor bis August anzutreffen. Die Weibchen paarten sich vor der Eiablage mehrmals. Die Larven fraßen an der Blattspreite an der Spitze der Blattrosetten der Wirtspflanze. Um die Fraßlöcher bildeten sich Nekrosen. Bei entsprechender Dichte werden ganze Bodenflächen entblättert. Es wurde eine hohe Toleranz der Larven bezüglich der in den Blattrosetten herrschenden Feuchtigkeit beobachtet.

Verbreitung
Die Art ist in fast ganz Europa verbreitet, fehlt jedoch im Norden. Nach Osten setzt sich das Verbreitungsgebiet bis nach Zentralasien fort. Der Käfer wurde nach Nordamerika eingeschleppt.
Der Käfer fehlt auf der Iberischen Halbinsel und auf den Britischen Inseln, wie auch in Slowenien, Kroatien Bosnien-Herzegowina, Albanien, Makedonien und Griechenland.

Literatur

 Edmund Reitter: Fauna Germanica, die Käfer des Deutschen Reiches IV. Band, K.G.Lutz' Verlag, Stuttgart 1912

Einzelnachweise

Weblinks

Bild drei ähnliche Arten im Vergleich
Bild Halsvorderecken G. interrupta, G.pomonae
Bild Männchen, Weibchen, Penis

Chrysomelinae (Käfer)

Karden-Blattkäfer


Maria Zilda Bethlem () este o actriță și producător braziliană. Fiica lui Nilda Bethlem și a lui Humberto Bastos.

Viața personală
Era căsătorită cu regizorul de televiziune Roberto Talma; are doi copii (Raphael și Rodrigo Bethlem) și o nepoată (Victoria).

În octombrie 2013, ea și-a dezvăluit public căsătoria, care a avut loc în 2008, cu arhitectul Ana Kalil. În mai 2017, el a anunțat că este separat, în timpul unui interviu cu programul TV Fama.

Filmografie

Televiziune
 1974 - Fogo sobre Terra .... Maria de Fátima de Oliveira (Maria Fumaça)
 1975 - Escalada .... Ester
 1977 - Nina .... Mirna Camargo Aguiar (Mimi)
 1978 - Sem Lenço, Sem Documento .... Sulamita
 1979 - Plantão de Polícia .... Mara Duarte dos Santos (episod: "O Crime do Vidigal")
 1980 - Água Viva .... Gilda Sarpo
 1980 - Coração Alado .... Glória França (Glorinha)
 1981 - Jogo da Vida .... Rosana Ramos Cruz
 1983 - Guerra dos Sexos .... Vânia Trabucco de Morais
 1984 - Meu Destino É Pecar .... Margarida Santa Rita Avelar (Guida) / Evangelina Santa Rita (Regina)
 1984 - Vereda Tropical .... Verônica de Oliva Salgado
 1986 - Selva de Pedra .... Laura Vilhena
 1986 - Cida, a Gata Roqueira .... Anastácia Tremaine
 1986 - Hipertensão .... Carina
 1988 - Copilul la bord .... Ângela
 1989 - Top Model .... Mariza Borges Magalhães
 1990 - TV Pirata .... Diverse caractere
 1991 - Vamp .... Telma Leite
 1992 - Você Decide .... Lúcia Helena (episod: "Coração na Mão")
 1992 - De Corpo e Alma .... Beatriz Lopes Jordão (Bia)
 1993 - Olho no Olho .... Walkíria Zapata
 1995 - Decadência .... Irene
 1995 - Você Decide .... Judith (episod: "Veneno Ambiente")
 1996 - Você Decide .... Gláucia (episdo: "Molambo de Gente")
 1996 - Vira Lata .... Cassandra Moreira
 1997 - Iubire fără limite .... Flávia Nogueira Dantas
 1998 - Sai de Baixo .... Dolores Montovani (episod: "Dolores Pra Lá, Dolores Pra Cá")
 1998 - Malhação .... Catarina da Silva Manhães
 1999 - Você Decide .... Érica Motta (episoade: "Transas de Família - Partes I-V")
 2003 - Agora É que São Elas .... Ruth Castro (Rutinha)
 2005 - A Lua Me Disse .... Zelândia Fortunato
 2006 - Pé na Jaca .... Alma Abranches
 2007 - Șapte păcate .... Cíntia Alves
 2008 - Faça Sua História .... Letícia Barros (episod: "O Último Casal Feliz")
 2008 - Faça Sua História .... Dora Maria Prado (episod: "A Estrela da TV")
 2009 - Caras & Bocas .... Leandra Silveira Lontra (Léa)
 2010 - Ti Ti Ti .... Gildete Malta (Madame Gigi)
 2011 - Aquele Beijo .... Olga Ferreira Medeiros
 2016 - Êta Mundo Bom! .... Emma Thierry Lafayette

Film
 1979 - A Intrusa
 1979 - Eu Matei Lúcio Flávio
 1980 - Parceiros da Aventura
 1980 - O Grande Palhaço
 1982 - O Segredo da Múmia
 1984 - Bete Balanço .... Bia
 1984 - Espelho de Carne .... Leila Assunção
 1987 - Rádio Pirata .... Cristina Lemos
 1993 - Vagas para Moças de Fino Trato .... Madalena
 1997 - O Homem Nu .... Marieta
 2000 - Eu Não Conhecia Tururú
 2001 - Minha Vida em Suas Mãos .... Júlia

Referințe

Legături externe

Nașteri în 1951
Actori brazilieni
Brazilieni în viață
Nașteri pe 20 octombrie

Maria Zilda Bethlem


Yoshitada Yamaguchi (født 28. september 1944) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1964||1||0
|-
|1965||4||0
|-
|1966||7||0
|-
|1967||4||0
|-
|1968||3||0
|-
|1969||4||0
|-
|1970||12||0
|-
|1971||6||0
|-
|1972||5||0
|-
|1973||3||0
|-
!Total||49||0
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Yoshitada Yamaguchi


Onthophagus monardi é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente por Boucomont em 1936.

Referências

Ligações externas

monardi
Coleópteros descritos em 1936

Onthophagus monardi


The radiotelephony message PAN-PAN is the international standard urgency signal that someone aboard a boat, ship, aircraft, or other vehicle uses to declare that they need help and that the situation is urgent, but for the time being, does not pose an immediate danger to anyone's life or to the vessel itself. This is referred to as a state of "urgency". This is distinct from a mayday call (distress signal), which means that there is imminent danger to life or to the continued viability of the vessel itself. Radioing "pan-pan" informs potential rescuers (including emergency services and other craft in the area) that an urgent problem exists, whereas "mayday" calls on them to drop all other activities and immediately begin a rescue.

The exact representation of PAN in Morse code is the urgency signal XXX, which was first defined by the International Radiotelegraph Convention of 1927.

Etymology

As with, in part, "mayday" (from venez m'aider, "come help me" and also May Day in English), the urgency signal pan-pan derives from French. In French, a panne  is a breakdown, such as a mechanical failure. In English, it is sometimes pronounced as   and sometimes as  .

A three-letter backronym, "possible assistance needed" or "pay attention now" derives from pan. Maritime and aeronautical radio communications courses use those as mnemonics to convey the important difference between mayday and pan-pan.

Usage
To declare pan-pan correctly, the caller repeats it three times: "Pan-pan, pan-pan, pan-pan," then states the intended recipient, either "all stations, all stations, all stations," or a specific station, e.g. "Victoria Coast Guard Radio, Victoria Coast Guard Radio, Victoria Coast Guard Radio." Then the caller states their craft's identification, position, nature of the problem, and the type of assistance or advice they require, if any. An equivalent Morse code signal was "X X X", with each letter sent distinctly.

Medical transports
The phrase "PAN-PAN MEDICAL" is reserved for medical transports. It is used to announce and identify medical transports.

Medical advice

One special case of "pan-pan" is to ask for medical advice. This is a normal "pan-pan" call that includes a phrase such as "request medical advice" and the craft identification, position, and nature of the medical problem. It should not be confused with the term "PAN-PAN MEDICAL" which is reserved for medical transports.

This type of call is specifically for getting a physician's advice for a medical problem that does not, in the opinion of the skipper or master of the vessel, seem life-threatening. The phrase "pan-pan medico" appears in some older reference books, but is not a correct usage.

Once patched through, a physician or other medical expert on land or in another vessel typically asks the radio operator to detail the symptoms and history of the condition, and provide any available patient medical history. The physician typically recommends first aid treatment and gives other advice based on what resources are available on board. In some cases, the medical issue may be urgent enough to escalate the pan-pan to a mayday call for immediate intervention by rescuers, if possible.

Nautical uses
Examples of the correct use of a "pan-pan" call from a boat or ship may include the following cases, provided the skipper or master remains confident they can handle the situation, and that there is no current danger to the life of any person or to the safety of the vessel. Once the urgent situation that led to the pan-pan broadcast is resolved or contended with, conventional practice is for the station that initiated the pan-pan call to make a followup broadcast to all stations, declaring that the urgent situation no longer exists.

A call that originates as a "pan-pan" signal might be followed by a Mayday distress signal if the situation deteriorates to the point of "grave and imminent danger," thus warranting immediate action (intervention, assistance, response) on the part of listeners in accordance with standard operating practices for distress signaling.

 Fouled propeller, engine failure or out of fuel Provided the vessel is now either anchored or under sail and safe from any immediate danger of collision or stranding. The crew may plan to clear the propeller, refuel from an onboard supply, hoist sail, or use alternative propulsion. Alternatively, as part of the pan-pan call, the skipper may request a tow from a suitable vessel, if possible, but without immediate urgency.
 Small fire on board – now extinguished Fire is dangerous afloat, but if it was small and contained, and is now certainly put out, and with no injury to people, then a "pan-pan" call is appropriate to warn others that investigations are underway to establish the extent of the damage, clear the smoke from below, and re-establish passage as soon as possible.
 Unsure of position Provided there is no apparent danger of stranding or hitting rocks, a pan-pan call on marine VHF radio may allow nearby coast-stations, and perhaps other vessels, to triangulate the source of the transmissions and provide a fix and perhaps offer advice on the best course to safety.
 Man-overboard recovery In a man overboard situation, a pan-pan call on VHF makes other nearby vessels aware of the situation and ensures that they keep a lookout, avoid coming too close, avoid excessive wake or otherwise interfering. It also alerts them that the recovery vessel is manoeuvring for urgent life-saving, and therefore may not manoeuvre in accordance with International Regulations for Preventing Collisions at Sea (COLREGS). In a more critical situationthe recovery vessel has lost sight of the person overboard, the person overboard is unconscious, there is a danger of hypothermia, or other grave risk to lifea mayday call is more appropriate, so that other nearby vessels can help rather than keep clear.
 Overdue vessel The Canadian and U.S. Coast Guards (and likely similar maritime safety agencies in other countries) issue "urgent marine information broadcasts" concerning vessels reported overdue, as part of the process of a 'communications search' or 'pre-com' phase of uncertain, possible distress, as determined under the authority of a maritime rescue co-ordination centre or joint maritime-aeronautical rescue co-ordination centre. The message content, a description of the vessel under the apprehension of being missing, its last known position, the date or time last heard from, and the supposed route or passage plan of the vessel, is preceded by the procedure words pan-pan and is addressed to "all stations." Any stations having information concerning the whereabouts of the named vessel are asked to communicate with and report same to the nearest coast guard station.
 Imminent collision alert A pan-pan call is warranted to attempt urgent radio contact with an approaching vessel that may be in danger or is approaching a dangerous close-quarters situation that would risk collision. This would be a 'bridge-to-bridge' communication, and could be combined with five or more short horn or whistle blasts, which is the "Your intentions are unclear or not understood" signal. A short blast is one second long, compared to a prolonged blast of four to six seconds under the COLREGS. An urgent warning could also be given over the radio, for example, if the called vessel appears unaware that it is at risk of striking a person in a small boat or a swimmer. A loud hailer could also be used along with a radio warning.
 Medical assistance Any immediate risk to life makes a "mayday" call more appropriate. If the vessel is heading to shore and wants an ambulance crew at the dock, the local Coast Guard station can arrange this. A physician or other trained medical advisor may also be available on the radio, perhaps by patching through via telephone from ashore or from a nearby vessel.  The UK Radiocommunications Authority at one time promulgated a "pan-pan medico" call for cases where someone needed medical help at sea. However, this was never an international procedure word and is not part of the ITU Radio Regulations or related international standards (e.g. International Maritime Organization or ICAO procedures).

Marine rescue organisations, such as Coastal Patrol, Coast Guard, and Search and Rescue listen on marine radio frequencies for all distress calls including "pan-pan". These organisations can coordinate or assist and can relay such calls to other stations that may be better able to do so.

Aeronautical uses

Aeronautical situations that require urgent assistance but do not pose an immediate threat to life include:
Becoming lost
A serious aircraft system failure, that requires an immediate route or altitude change
An engine failure in a multi-engine aircraft where the aircraft was still able to maintain height

Historical examples

In September 1998, Swissair Flight 111 used the call during an emergency landing request following a smoke event, which turned out to be an electrical fire that subsequently destroyed the aircraft.

In the wake of Avianca Flight 52, the call is frequently used to denote situations where fuel is getting low for given conditions, but not yet at a critical emergency state.

Qantas Flight 72 issued a pan-pan when the aircraft experienced rapid, uncommanded movements in which the plane dropped several hundred feet without instruction from the flight crew. Several passengers and crew suffered major and minor injuries, and so the call was upgraded to "mayday".

On 4 November 2010, Qantas Flight 32 issued a pan-pan when one of its four engines suffered an uncontained engine failure shortly after take-off in a flight from Singapore to Sydney.

On 15 December 2010, an RAF CH-47 Chinook helicopter with serial number ZH891 was on a daytime tasking in flight within the Green Zone in Kabul, Afghanistan when it came under small arms and rocket-propelled grenade fire. A 7.62-mm round penetrated the cockpit and hit the instrument panel, severing 36 wires leading to it from various instruments. The wiring loom was sheared as a result, which caused an instruments failure without damaging vital components. As the Chinook was still able to fly level, pilot Flight Lieutenant Alex "Frenchie" Duncan decided to issue a pan-pan rather than a mayday to Bastion Tower. The Chinook made it back to Camp Bastion safely without further incident.

On 13 April 2010, Cathay Pacific Airways flight CPA780 from Surabaya, Indonesia to Hong Kong issued a pan-pan when one of their engines failed. This was upgraded to a mayday when the second engine also quit shortly thereafter.

On 5 May 2012, Air Berlin Flight 9721, on an Airbus A330 with registration D-ALPA, issued a pan-pan 15 minutes before touchdown at Munich from Palma, Mallorca, when the crew reported fatigue to the traffic controllers and requested autoland. They in turn had to organize airspace for automatic landing 15 minutes later.

On 12 October 2013, Cyprus Airways flight number CY303 from Vienna to Larnaca, Cyprus, operated by an Airbus 319-100, registration number 5B-DCN, issued a pan-pan over Thessaloniki, Greece, due to a crack on the pilots' windscreen.  The pilots immediately descended to 23,000 feet to reduce pressure and the risk of the windscreen breaking. The pilots decided the best solution was to land at Eleftherios Venizelos airport in Athens, Greece, something they managed after 30 minutes of flight.

On 25 August 2014, an 82-year-old passenger aboard a chartered Australia by Air Beechcraft Duchess from Bankstown to Cowra, New South Wales, wrested controls from the pilot in an apparent attempt to cause a crash. After overpowering his passenger and regaining control, the pilot issued a pan-pan and performed a safe emergency landing.

In February 2016, Virgin Atlantic flight VS025 from London to New York City issued a pan-pan when west of Ireland, after the co-pilot reported feeling unwell due to an incident with a laser soon after take-off. The plane returned to Heathrow Airport as a "precautionary measure".

In March 2017, the crew of a Regional Express (Rex) flight ZL768, from Albury to Sydney, issued a pan-pan when one of the two propellers of the Saab 340 plane fell off over the Sydney suburb of Revesby. The aircraft was about 20 km from its destination, and it landed safely at Sydney Airport. The passengers were shaken but uninjured. The propeller was found in bushland at Revesby four days later.

On 5 May 2019, Aeroflot Flight 1492 from Moscow Sheremetyevo to Murmansk (Russia) with 73 passengers and five crew, was in the initial climb when, following a lightning strike, the crew declared pan-pan reporting they had loss of radio communication first, later emergency via transponder codes and returned to Sheremetyevo for a landing on runway 24L at 18:31L (15:31Z). During the roll out the aircraft burst into flames, veered left off the runway and came to a stop on the grass adjacent to the runway, the aircraft burned down. Forty-one occupants perished in the accident (28 occupants still missing were declared dead), 35 occupants were able to evacuate the aircraft via both front door emergency slides, the two flight crew escaped via the escape ropes through the cockpit windows, there were 11 injuries. The aircraft's tail section completely burned down and was destroyed.

On 10 July 2019, Virgin Australia Flight VA69 from Melbourne to Hong Kong, issued a pan-pan when the pilot realised the right engine was leaking fuel shortly after take off from Melbourne. The pilot advised fire crews to be ready and asked for an emergency landing back at Melbourne. Within 60 minutes of take off the aircraft had landed safely back at Melbourne Tullamarine airport and all crew and passengers were disembarked safely.

On 10 December 2020, UPS Airlines Flight 249 from Dublin to Cologne issued a pan-pan when the Boeing 767's right engine failed shortly after takeoff.  The crew was able to immediately and safely return to Dublin.

On 15 August 2022, the crew of Enter Air flight ENT72UM, performing a flight from Gdańsk to Fuerteventura, suffered a number 2 engine malfunction during the climb. Consequently they issued a pan-pan whilst holding nearby Gdańsk airport with intent to burn fuel and land there. Due to weather conditions, the crew was redirected and landed safely in Warsaw.

See also
 Distress signal
 NATO phonetic alphabet
 Sécurité
 SOS
 Vessel emergency codes

References

Distress signals
Emergency communication
International telecommunications
Rescue

Pan-pan


Los siete enanitos son los deuteragonistas de la película de Disney de 1937 Snow White and the Seven Dwarfs. Acogen a Blancanieves y la ayudan cuando su madrastra quiere acabar con ella.

Descripción

Son siete enanitos que viven en una cabaña en el bosque, y trabajan en una mina de diamantes:
Doc - (Sabio/Jefe): El líder de los enanitos y quien suele tomar la mayoría de las decisiones (aunque muchas veces estas son compartidas al unísono por lo demás y si no es Gruñón quien toma acción). A menudo tartamudea y mezcla las palabras confundiendo unas con otras cuando se pone nervioso al querer explicar algo. Lleva la barba blanca redondeada, tiene ojos marrones, cejas negras y es el único con gafas. Va vestido con un gorro ocre, una camisa naranja remangada sujeta con un cinturón negro con la hebilla dorada que sujeta sus pantalones marrones claros, y zapatos beige.
Grumpy - (Gruñón): Su nombre indica que así es el personaje. Es bastante cabeza dura, pero también muestra tener un buen corazón cuando se emociona tras que Blancanieves se despidiera de él cuando se marcha a trabajar y es bastante valiente. También se podría decir que se ha enamorado (platónicamente o no) de Blancanieves. Lleva la barba blanca en pico, tiene ojos marrones, pobladas cejas negras fruncidas y la nariz más grande. Va vestido con un gorro marrón, a juego con sus pantalones marrones, una camisa roja con coderas azules ceñida por un cinturón negro con la hebilla en dorada, y zapatos beige.
Happy - (Feliz/Bonachón): El más alegre de todos. Se la pasa todo el tiempo riendo y se toma la vida con gran entusiasmo. Es el enanito más divertido y juguetón, siempre tiene una gran sonrisa en la cara. Lleva la barba blanca redondeada, tiene ojos marrones y es el único con pobladas cejas blancas. Lleva un gorro amarillo, con una chaleco marrón con camisa color calabaza ceñida con un cinturón negro con la hebilla dorada colocado muy alto, sus pantalones azules claros, sus zapatos son beige.
Sleepy - (Dormilón): Probablemente el más destacable de todos. Su mayor distintivo es el que lo caracteriza, se pasa todo el tiempo dormido y no hace mucho. Lleva la barba blanca larga y en pico, tiene ojos marrones y cejas negras. Va vestido un gorro turquesa, con una camisa amarilla con coderas naranjas ceñida con un cinturón negro con la hebilla dorada, pantalones granates y unos zapatos beige.
Bashful - (Tímido/Romántico): El más tímido de los enanitos. Es por esto que apenas le gusta hablar y destaca del resto por lo colorado que se pone todo el tiempo haciendo que se le tome afecto. Lleva la barba blanca en pico, tiene ojos marrones y cejas negras. Va vestido con un gorro turquesa, con una camisa ocre con coderas marrones ceñida por un cinturón negro con la hebilla en dorado, sus pantalones naranjas y sus zapatos son beige.
Sneezy - (Mocoso/Estornudo/Alérgico): Como su nombre lo indica se la pasa estornudando todo el tiempo. Con cada estornudo logra crear un desastre. Por este motivo los demás están pendientes de parar sus estornudos a la primera oportunidad. Lleva la barba blanca redondeada, tiene ojos marrones y cejas negras. Va vestido con un gorro color amarillo, con una camisa color marrón ceñida con un cinturón negro con la hebilla en dorado, sus pantalones son granates y los zapatos beige.
Dopey - (Mudito/Tontín): Mudo y tierno. El más joven de los enanitos. El segundo de importancia para el público y quien de todos es el personaje de referencia infantil. Es el único del grupo que no tiene barba y además no habla, es calvo con cejas negras y es el único que tiene ojos azules, además de orejas prominentes. Va vestido con un gorro morado, y una camisa verde larga que le llega a los pies, ceñida por un cinturón negro con la hebilla en dorado, sus pantalones apenas visibles son azules y sus zapatos beige.

Véase también
Snow White and the Seven Dwarfs
Blancanieves (personaje de Disney)
Blancanieves

Referencias

Enlaces externos
 Características y nombre de los siete enanitos.
 http://www.zonadvd.com/modules.php?name=Reviews&rop=showcontent&id=981

Personajes de Walt Disney Animation Studios
Personajes de Kingdom Hearts
Alemanes ficticios

Los siete enanitos (Disney)


Die Katholische Deutsche Studentenverbindung Carolus Magnus (Betonung: Cārolus Māgnus; KDStV Carolus Magnus) Saarbrücken im CV ist eine 1953 gegründete, nichtschlagende, katholische Studentenverbindung. Sie war die einzig anerkannte Gründung einer Studentenverbindung im damals teilautonomen Saarland.

Gründung
Nach dem Zweiten Weltkrieg bemühte sich der CV-Gauverband "Saravia" um eine Verbindungsneugründung an der gerade entstehenden Universität des Saarlandes. Eine Auflage war seinerzeit die Anerkennung der Präambel zur Verfassung des Saarlandes vom 15. Dezember 1947 im Sinne der Registrierungspflicht im Vereinsgesetz des Saarlandes bei Neugründungen.  Der "Saarstaat" galt zwar formal als souverän, war aber wirtschaftlich der vormaligen Besatzungsmacht Frankreich angegliedert. Nicht zuletzt auch wegen starker politischer Einflussnahme des Nachbarn Frankreich auf Entscheidungen der Landesregierung musste zur Bundesrepublik Deutschland Neutralität und Distanz gewahrt bleiben, de facto war das Saarland ein "Protektorat" Frankreichs. Dies zeigte sich auch im Bildungssektor. So wurde die Universität des Saarlandes als Ableger der Université de Nancy gegründet und wies eine starke europäische Ausrichtung auf, was sich an der Integration von deutschen und französischen Bildungstraditionen widerspiegelte. Einen ausgeprägten Deutschlandbezug in der Außendarstellung konnte die Verbindung durch den neutral gehaltenen Namenszusatz "AV" (Akademische Verbindung), die Anlehnung des Namens an den "Pater Europae" sowie die offene Formulierung des "Patria-Prinzips" vermeiden. Dass dies geboten war, zeigte sich am Verbot der Burschenschaft Germania am selben Ort im Gründungsjahr 1951. So war es der neu gegründeten Carolus Magnus schon 1953 ohne besondere Auflagen gestattet, als "befreundete Verbindung" aktiv an der CV-Woche in Trier teilzunehmen. Sowohl die öffentliche Fahnenweihe, als auch die Verbandsaufnahme verliefen ohne Repressionen. Der Gründungsconvent der AV Carolus Magnus fand am 25. März 1953, die Erstrezeption von Füxen am 10. Juni 1953 statt. Am 15. November 1953 wurde die "AV" offiziell als KDStV Carolus Magnus in den Cartellverband aufgenommen.

Die Jahre zwischen 1953 und 1955 waren erwartungsgemäß von der Frage des Saarstatuts geprägt, über das am 23. Oktober 1955 ein Plebiszit zu entscheiden hatte, um damit die zukünftige staatliche Zugehörigkeit oder auch weitere Selbstbestimmung des Landes zu regeln. Als Zäsur gilt die Stiftung der Schwesterverbindung KDStV Saarland (Saarbrücken) Jena am 18. Juni 1961, als Spätfolge der (verbindungsintern) über die "Saarfrage" heftig und kontrovers geführten Debatten, welche die personelle Struktur von Aktivitas und Altherrenschaft vorübergehend schwächte. In der Regenerationsphase ab diesem Jahr existierten zwei CV-Verbindungen nebeneinander in Saarbrücken, wobei die jüngere Verbindung einen marginal höheren Zulauf für sich verzeichnen konnte und erst 2006 an die Friedrich-Schiller-Universität in Jena dislozierte.

Carolus Magnus ist die älteste geduldete Gründung der heute am Ort verbliebenen beiden deutschen sowie beiden französischen Studentenverbindungen in der Zeit des teilautonomen Saarstaats.

Bekannte Mitglieder
 Bernhard J. Deubig (1948–2018), deutscher Richter und Politiker (CDU), von 1999 bis 2007 Oberbürgermeister von Kaiserslautern
 Heinrich Draeger (1907–1991), 1957 bis 1972 Abgeordneter des Deutschen Bundestages
 Werner Groß, Richter am Bundesgerichtshof
 Heinz Klaus Mertes, deutscher Journalist, Fernsehmoderator und -produzent
 Johann Wilhelm Römer, deutscher Jurist und Politiker (CDU), von 1990 bis 2001 war er Generalsekretär des Deutschen Roten Kreuzes (DRK)
 Ernst Schneider, deutscher Unternehmensberater, Verhaltenstrainer und Fachbuchautor
 Heinz Schwärtzel, deutscher Mathematiker und Informatiker

Siehe auch

 Liste der Studentenverbindungen in Saarbrücken

Literatur
 Andreas Neumann (Hrsg.): KDStV Carolus Magnus zu Saarbrücken im CV, 1953–2013, Zum 60. Stiftungsfest, Historisches zur Verbindung und Fuxenfibel. Norderstedt 2013, ISBN 978-3-7322-4860-5
 Andreas Neumann (Hrsg.): KDStV Carolus Magnus zu Saarbrücken im CV: 1953–2015 (Cārolus Māgnus). [Kindle Edition], 2015 [Ed. 1]
 Andreas Neumann (Hrsg.): KDStV Carolus Magnus zu Saarbrücken im CV: Fuxenfibel I (Cārolus Māgnus). [Kindle Edition], 2015 [Ed. 1]
 Andreas Neumann (Hrsg.): KDStV Carolus Magnus zu Saarbrücken im CV: Fuxenfibel II (Cārolus Māgnus). [Kindle Edition], 2015 [Ed. 1]
 KDStV Carolus Magnus zu Saarbrücken im CV: 50 Jahre Carolus-Magnus. In neccessariis unitas. In dubiis libertas. In omnibus caritas. 1953–2002. Saarbrücken 2003

Weblinks
 Homepage der KDStV Carolus Magnus im CV zu Saarbrücken

Einzelnachweise

Anmerkungen

CV-Verbindung
Organisation (Saarbrücken)
Carolus Magnus
K.D.St.V. Carolus Magnus Saarbrucken
KDStV
Christliche Studentenverbindung

KDStV Carolus Magnus Saarbrücken