În fonetică, în morfologie și în lexicologie, un sunet de legătură este un element de cuvânt care leagă între ele două morfeme. Poate lega o rădăcină de un afix sau două afixe între ele, participând astfel la declinare, conjugare și derivare, ori două cuvinte, astfel jucând un rol în compunere. Este controversată natura acestui element. Unii lingviști îl consideră morfem și îl introduc printre afixe cu numele de "interfix". Alții resping această părere, văzând în sunetul de legătură un element asemantic. Sunt și sunete de legătură care interconectează fonetic două cuvinte independente, de exemplu în limba franceză.

În cuvinte compuse

În limbile romanice este prezentă vocala de legătură -o- între elementele unor cuvinte compuse, mai ales în limbajele de specialitate. Exemple în franceză și în română sunt latino-américain "latino-american", gallo-romain "galo-roman", franco-suisse "franco-elvețian", cocaïnomane "cocainoman". Acest -o- este considerat de Grevisse 2007 uneori sufix, alteori "un fel de marcă a compunerii". O altă vocală de acest fel este -i-, de exemplu în insecticide "insecticid" sau în cancérigène "cancerigen". Cel din urmă este concurat în franceză de cancérogène.

Compunerea cu -o- se găsește și în limbi slave, de pildă în cele din diasistemul slav de centru-sud. Barić 1997 o numește și interfix, și o consideră cu conținut gramatical, analizând un cuvânt ca  romanopisac "scriitor de romane". După părerea sa, aici -o- înlocuiește desinența de genitiv -a din sintagma pisac romana "scriitorul romanului" căreia, înainte de a deveni cuvânt compus, i s-a schimbat topica în romana pisac. Mai rar, -e- este de asemenea vocală de legătură, bunăoară în  očevidan "evident" (< oči "ochi" + vidan "vizibil"). Klajn 2005 numește aceste vocale mărci ale relației dintre componente.

Și în limbi germanice există sunet de legătură în unele cuvinte compuse. În germană acesta este consoana -s-, la origine desinență a genitivului, de exemplu în Tageslicht "lumină de zi".

Între rădăcină și un sufix, sau între sufixe

În unele limbi, cum sunt cele romanice, sunetul de legătură înaintea unui afix este mult mai puțin frecvent decât în limba maghiară, de pildă. Articolul este o parte de vorbire aparte, dar în română, cel hotărât enclitic se comportă ca un sufix. Forma sa -l de masculin și neutru singular se leagă de cuvântul articulat cu vocala de legătură -u- [u], dacă cuvântul se termină în consoană (caz foarte frecvent), sau în unele vocale (cazuri rare). Exemple: scaunul, radioul, tabuul, piureul. Și înaintea articolului hotărât feminin singular -a există -u- de legătură, dar semivocalic ([w]), în rarele cuvinte terminate în [a] accentuat, ex. cafeaua.

În limba spaniolă există consoana de legătură -c- [s] înaintea sufixului diminutiv -ito, dar nu în mod sistematic: avión > avioncito "avionaș", dar reloj "ceas" > relojito "cesuleț". Și în română există un asemenea element, dar format nu dintr-un sunet, ci din două. Se află tot înaintea unui sufix diminutiv, -iță, și tot nesistematic, de pildă în frunzuliță, dar nu și în grădiniță.

În maghiară, sufixele cu sunet de legătură sunt relativ multe. Poate fi numai o vocală și se află înaintea sufixelor care încep cu consoană, fie gramaticale, fie lexicale, mai ales înaintea unui element de cuvânt care se termină în consoană sau, uneori, în vocală. Altă trăsătură a vocalelor de legătură este că se armonizează cu vocala/vocalele din elementele precedente ale cuvântului, în conformitate cu regulile armoniei vocalice în maghiară. De exemplu, unul din sufixele de formare a adverbelor, -n, se adaugă fără vocală de legătură la adjectivele terminate în vocalele -a și -e, cu schimbarea acestora (tiszta > tisztán "curat", gyenge > gyengén "slab") și cu vocalele de legătură -a-, -e- sau -o- la cele în consoană sau în alte vocale: gyors "rapid" → gyorsan "repede", érthető → érthetően "inteligibil", szabad → szabadon "liber". Ca alt exemplu, desinența cazului acuzativ, -t, se adaugă fără vocală de legătură la rădăcinile sau temele care se termină în vocală sau în unele consoane (nominativ hajó "vapor" → acuzativ hajót, asztal "masă" → asztalt), cu vocalele de legătură -e-, -o- sau -ö- la rădăcinile/temele în celelalte consoane sau în două consoane (voks "vot" → voksot, szék "scaun" → széket, ökör "bou" → ökröt), și excepțional cu vocala de legătură -a- (hal "pește" → halat).

Uneori, vocala de legătură este facultativă, de pildă înaintea desinenței de persoana a II-a plural a indicativului prezent a unor verbe: mondotok sau mondtok "(voi) spuneți".

Între cuvinte independente

Sunetul de legătură între cuvinte independente este bine reprezentat în franceză prin fenomenul numit liaison "legătură". Acest sunet poate fi numai o consoană, și legătura are loc numai dacă cuvântul următor începe cu vocală, astfel formându-se un așa-numit cuvânt fonetic. Consoana în cauză există aproape totdeauna în scris la sfârșit de cuvânt, dar nu este pronunțată în afara cazurilor de legătură. În ordinea descrescătoare a frecvenței sale poate fi [z] (srisă z, s sau x), [t] (t sau d), [n] (n), [ʁ] (r) sau [p] (p). Există cazuri de legătură absolut obligatorie, teoretic obligatorie și facultativă.

Este absolut obligatorie, deci se face legătura în toate registrele de limbă, în următoarele cazuri:
 după un determinant abstract, dacă acesta se termină în scris în s, x, t sau n: des◡enfants "niște copii", les◡enfants "copiii", ces◡oiseaux "acești copii", mes◡amis "prietenii mei", deux◡ans "doi ani", quelques◡amis "câțiva prieteni", tout◡un◡an "un an întreg";
 după cuvântul en prepoziție sau pronume adverbial: en◡Espagne "în Spania", tu en◡achètes "cumperi așa ceva/din aceasta";
 după pronumele personale terminate în s sau n: vous◡êtes "sunteți", on◡en◡a "avem (așa ceva/din aceasta)";
 după verbele terminate în z, s, t sau d, în construcțiile cu topica verb + pronume: prenez-en ! "luați (din aceasta)!" vas-y ! "du-te (acolo)!", chantent-elles ? "cântă ele?", répond-il ? "răspunde el?";

În mod analog cu ultimul caz, se face legătura prin [t], scris cu acest scop t, dacă verbul se termină în vocală pronunțată sau numai scrisă, la persoana a III-a singular: va-t-il ? "merge el?", chante-t-elle ? "cântă ea?"

Teoretic este obligatorie, dar cu cât registrul de limbă este mai spontan, cu atât mai mult poate lipsi legătura:
 după prepozițiile monosilabice terminate în z sau s: chez◡eux "la ei", sans◡argent "fără bani";
 după adverbul plus în formarea gradelor de comparație și după très "foarte": plus◡efficace "mai eficace", très◡important "foarte important";
 în construcții atribut adjectival terminat în t sau d + substantiv: un petit◡effort "un mic efort", un grand◡arbre "un copac mare";
 după conjuncția quand: quand◡il vient "când vine (el)".

Legătura facultativă este una care poate lipsi fără ca vorbirea să se abată de la normele limbii standard, dar și lipsa sau prezența ei depinde de registrul de limbă, adică este cu atât mai frecventă, cu cât contextul situațional este mai formal.

Nu este obligatorie, dar se poate face legătura:
 după verbul "a fi" auxiliar: je suis◡arrivé "(eu) am sosit", il est◡arrivé "(el) a sosit";
 după verbul être copulativ: je suis◡étonné "sunt mirat", c'est◡amusant "este amuzant";
 după verbul avoir auxiliar, când se termină în s: j'avais◡écouté "ascultasem";
 după verbul avoir auxiliar, când se termină în t, dacă nu are înaintea sa pronumele t': ils ont◡entendu "(ei) au auzit", dar ils t'ont // entendu "(ei) te-au auzit";
 după așa-numitele verbe semiauxiliare: il doit◡arriver "trebuie să sosească", je vais◡écouter "o să ascult", ils vont◡observer "(ei) o să observe";
 după conjuncția mais "dar": Mais◡il est impossible de prédire quand on fait la liaison après mais. "Dar este imposibil de prezis când se face legătura după mais".
 în construcții atribut adjectival terminat în r + substantiv devenite mai mult sau mai puțin fixe: au premier◡étage "la etajul întâi" (legătură foarte frecventă), un léger◡incident "un ușor incident" (legătură mai puțin frecventă decât precedenta).

R de legătură există și în unele din acele varietăți ale limbii engleze în care nu se pronunță r la sfârșitul cuvintelor folosite singure sau înaintea unui cuvânt cu consoană inițială, de exemplu after [ˈɑːftə] "după (aceea)" vs. after it [ˈɑːftərɪt] "după aceasta", winter [ˈwɪntə] "iarnă" vs. Winter Olympics [ˈwɪntər əˈlɪmpɪks] "olimpiadă de iarnă".

Note

Surse bibliografice

  Barić, Eugenija et al., Hrvatska gramatika (Gramatica limbii croate), ediția a II-a revăzută, Zagreb, Školska knjiga, 1997, ISBN 953-0-40010-1 (accesat la 10 februarie 2018)
  Bokor, József, Szóalaktan (Morfologie), A. Jászó, Anna (coord.), A magyar nyelv könyve (Cartea limbii maghiare), ediția a VIII-a, Budapesta, Trezor, 2007, ISBN 978-963-8144-19-5, pp. 254–292 (accesat la 10 februarie 2018)
  Bussmann, Hadumod (coord.), Dictionary of Language and Linguistics  (Dicționarul limbii și lingvisticii), Londra – New York, Routledge, 1998, ISBN 0-203-98005-0 (accesat la 10 februarie 2018)
  Cojocaru, Dana, Romanian Grammar (Gramatică română), SEELRC, 2003 (accesat la 10 februarie 2018)
  Grevisse, Maurice și Goosse, André, Le bon usage. Grammaire française (Folosirea corectă a limbii. Gramatică franceză), ediția a XIV-a, Bruxelles, De Boeck Université, 2007, ISBN 978-2-8011-1404-9
  Hannisdal, Bente Rebecca, Variability and change in Received Pronunciation. A study of six phonological variables in the speech of television newsreaders (Variabilitate și schimbare în pronunțarea standard. Studiu despre șase variabile fonologice în vorbirea prezentatorilor de știri în televiziune), teză de doctorat, Bergen (Norvegia), Universitatea din Bergen, Departamentul de limba engleză, 2006 (accesat la 26 decembrie 2022)
  Kalmbach, Jean-Michel, Phonétique et prononciation du français pour apprenants finnophones (Fonetica și pronunțarea limbii franceze pentru vorbitorii de limba finlandeză), versiunea 1.1.9., Universitatea din Jyväskylä (Finlanda), 2013, ISBN 978-951-39-4424-7 (accesat la 10 februarie 2018)
  Kiefer, Ferenc, 3. fejezet – Alaktan (Capitolul 3 – Morfologie), Kiefer, Ferenc (coord.) Magyar nyelv (Limba maghiară), Budapesta, Akadémiai Kiadó, 2006, ISBN 963-05-8324-0, pp. 34–49 (accesat la 26 decembrie 2022)
  Klajn, Ivan, Gramatika srpskog jezika (Gramatica limbii sârbe), Belgrad, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, 2005, ISBN 86-17-13188-8 (accesat la 10 februarie 2018)
  Szende, Thomas și Kassai, Georges, Grammaire fondamentale du hongrois (Gramatica fundamentală a limbii maghiare), Paris, Langues et mondes – l'Asiathèque, 2001 ISBN 2-911053-61-3
  Müller, Peter et al. (coord.), Word-Formation: An International Handbook of the Languages of Europe (Formarea de cuvinte. Ghid internațional al limbilor Europei), vol. I, Berlin/Boston, De Gruyter Mouton, 2015, ISBN 978-3-11-024624-4 (accesat la 10 februarie 2018)
  Sarlin, Mika, Romanian Grammar (Gramatică română), ediția a II-a, © Mika Sarlin, 2014, ISBN 978-952-286-898-5 (accesat la 10 februarie 2018)

Lingvistică

Sunet de legătură


බැසිලස් තුරින්ජෙන්සිස් සරෝවා ඉස්රෙයලැන්සිස්  (බීටීඅයි) යනු  සමහරක් මැසි වර්ගයන්හී පිළවු අවස්ථාවෙහිදී ඒවා මත ජීවවිද්‍යාත්මක පාලන කාරකයක් ලෙසින් භාවිතා කෙරෙන බැක්ටීරියා සමූහයකි. බීටීඅයි වෙතින් නිපැයෙන විස විසින් විවිධ මදුරුවන්, හෝහපුටුවන්, සහ මැස්සන් වර්ග විනාශකිරීමට ක්‍රියාකරනමුත් අනෙකුත් ජීවීන්ට කිසිදු බලපෑමක් නැති තරම්ය. ඉලක්ක-නොවන ජීවි විශේෂ කිහිපයකට පමණක් බලපෑම් ඇති කිරීමේ මෙම ගුණාංගය ඇත්ත වශයෙන්ම සාමාන්‍ය ලෙසින්  බැ. තුරින්ජෙන්සිස් නිපැයුම්හී ප්‍රධාන වාසියක් ලෙසින් සැලකෙයි.

බැසිලස
ජීවී කෘමිනාශක

බැසිලස් තුරින්ජෙන්සිස් ඉස්රෙයලැන්සිස්


Le muscle longitudinal inférieur de la langue (ou muscle lingual inférieur ou muscle lingual) est un muscle intrinsèque de la langue. Il est situé sur la face inférieure de la langue entre le muscle génio-glosse et le muscle hyo-glosse.

Description

Origine
Le muscle longitudinal inférieur de la langue nait sur la petite corne de l'os hyoïde.

Trajet
Les fibres musculaires se dirigent en avant. Certaines se confondent avec celles du muscle stylo-glosse.

Terminaison
Le muscle se termine sur la face profonde de la muqueuse de la langue, à sa pointe.

Innervation
Il est innervé par le  nerf hypoglosse (XII).

Action
Ce muscle abaisse et rétracte la langue.

Galerie

Notes et références

longitudinal inférieur de la langue

Muscle longitudinal inférieur de la langue


ප්‍රවෘත්ති කණ්ඩායම් News Groups

ප්‍රවෘත්ති කණ්ඩායම් යනු අන්තර්ජාලය හරහා යම් විෂයක් හෝ දෙයක් කෙරෙහි කැමැත්තක් ඇති අයට ඒ පිළිබදව නව අදහස් හුවමාරු කරගත හැකි විශ්වීය සම්මන්ත්‍රණ පහසුකම් ලෙස කෙටියෙන් හැදින්විය හැකිය. ප්‍රවෘත්ති කණ්ඩායම් ( Chat ) කථා පහසුකම් නොවේ. Chat යනු තත්කාලීන පහසුකමකි. ප්‍රවෘත්ති කණ්ඩායම්වලදී කණ්ඩායමක සාමාජිකයින් වන අයට එම කණ්ඩායම අතර පණිවිඩ මගින් අදහස් හුවමාරු කරගත හැකිය. එසේම වෙනත් පහසුකම් එනම් , වෙබ් අඩවි වල තොරතුරු , වීඩියෝ යනාදිය ද හුවමාරු කරගැනීමට මෙම පහසුකම අවශ්‍ය මග පෙන්වීම සිදුකරනු ලබයි. මෙහිදී සාමාජිකයින්ට තම අදහස් ප්‍රකාශ කළ හැකි අතර ඒවා පොදුවේ සෑම සාමාජිකයකුටම දර්ශනය වේ. එවිට එම සාමාජිකයින්ට යමක් කියවා එම පණිවිඩවලට පිළිතුරු ලිවිය හැකි අතර, ඒ පිළිතුරු ද අනෙක් අයටද දැකිය හැකිය. මෙම පහසුකම පොදු දේවල් සාකච්ඡා කරන සම්මන්ත්‍රණයක් ලෙසද දැකිය හැකිය. ප්‍රවෘත්ති කණ්ඩායම් උසස් වෙබ් පිටු සහ තැපැල් ලැයිස්තු(Mailing List)වලට වඩා උසස් පහසුකමකි. මෙම පහසුකම ව්‍යාපාරවලට නව පාරිභෝගිකයින් සමග සම්බන්ධවීමට ඉතා වැදගත් පහසුකමකි. එසේම ව්‍යාපෘති කණ්ඩායම් සහ සාමාණ්‍ය පොදු ජනතාවටද අන්තර්ජාලය හරහා මේ අදහස් පොදුවේ ප්‍රකශ කිරිමට මෙම පහසුකමද නොමිලේ ලබාගත හැකිය. මෙහිදි එක් කණ්ඩායමක අඩු තරමින් එක් පරිපාලන සාමාජිකයෙකු ( Administrator) සිටිය යුතුය. ඔහුට නව ප්‍රවෘත්ති කණ්ඩායමට සාමාජිකයින් බදවා ගැනීම,නැවැත්වීම පණිවිඩ දර්ශණය කිරිමේ අවසර ලබා දීම නොදීම, පණිවිඩ වසාදැමීම යනාදිය කළමනාකරණය කරයි

ප්‍රවෘත්ති කණ්ඩායම්


Skagerrak er et 1.700MW HVDC strømkabel mellem Tjele (Denmark) og Kristiansand (Norge). Kablet ejes og opereres af Statnett i Norge og Energinet.dk i Denmark.

Referencer

Elektriske transmissionsanlæg i Danmark
Elektriske kabler

Skagerrak (kabel)


As competições de ciclismo nos Jogos Insulares de 2023 serão disputados em várias localidades de Guernsey, entre os dias 10 e 14 de julho. Serão realizados um total de vinte eventos, entre masculino e feminino.

Participantes

  Åland
  Anglesey
  Gibraltar
  Gotland
  Gozo
  Guernsey (Anfitrião)
  Ilha de Man
  Ilha de Wight
  Ilhas Cayman
  Ilhas Faroé
  Ilhas Malvinas
  Ilhas Ocidentais
  Jersey
  Minorca
  Orkney
  Saaremaa
  Shetland

Sedes

Medalhistas

Masculino

Feminino

2023
Jogos Insulares de 2023
Insulares

Ciclismo nos Jogos Insulares de 2023


ميدان سراي  بلدة عراقية في محافظة السليمانية شمال العراق تقع على مجرى نهر ديالى.

مراجع

مدن العراق

ميدان سراي


Balance of Power (englisch für "Gleichgewicht der Kräfte") steht für:
 Balance of Power (Doktrin), Grundprinzip der britischen Außen- und Militärpolitik
 Mächtegleichgewicht, eine Ordnung der internationalen Beziehungen
 Balance of Power (Computerspiel), Strategiespiel für Macintosh-Computer (1985)
 Balance of Power (Band), englische Power- und Progressive-Metal-Band (ab 1995)
 Balance of Power (Album), Musikalbum der britischen Rockband Electric Light Orchestra (1986)
 Balance of Power (Film), kanadisch-amerikanischer Actionfilm (1996)

Balance of Power


En France, un établissement public de coopération environnementale (EPCE) est un établissement public constitué par une collectivité territoriale (ou un de ses groupements) et l'État, pour ,  et .

Les établissements publics de coopération environnementale ont été créés par la Loi pour la reconquête de la biodiversité, de la nature et des paysages de 2016 en amendement du Code général des collectivités territoriales dans lequel figuraient déjà les EPCC (établissements publics de coopération culturelle) desquels ils s'inspirent.

Ainsi, tout comme l'EPCC avant lui, l'EPCE offre une alternative à d'autres solutions juridiques :
 le syndicat mixte, dans lequel l'État ne peut pas être associé,
 le groupement d'intérêt public (GIP), dont la durée doit être fixée lors de la constitution,
 l'association loi de 1901, qui présente des risques juridiques dans sa gestion,
 voire les régies, les sociétés d'économie mixte...

Le statut d'EPCE a été notamment introduit pour structurer et uniformiser le cadre juridique des conservatoires botaniques nationaux qui présentaient - et présentent toujours - une grande variété de formes juridiques. Toutefois, ces conservatoires n'ont pas adopté ce nouveau statut dans les cinq années qui suivirent. Le statut d'EPCE a uniquement été utilisé pour la création de plusieurs agences régionales de la biodiversité.

Établissements existants
 Agence régionale de la biodiversité Occitanie
 Agence bretonne de la biodiversité
 Agence régionale de la biodiversité Bourgogne-Franche-Comté créée entre la Région et l'Agence française pour la biodiversité
 Agence régionale de la biodiversité des Iles de Guadeloupe créée entre la Région et l'Office français de la biodiversité
 Agence régionale de la biodiversité Centre-Val de Loire

Notes et références

Établissement public en France

Établissement public de coopération environnementale


Die Oberhausener Landesgartenschau war 1999 die zwölfte Landesgartenschau des Landes Nordrhein-Westfalen. Das bis heute als OLGA-Park bekannte Gelände liegt größtenteils im Oberhausener Stadtteil Osterfeld. Intendant war Bernhard Paul, der Mitbegründer des Circus Roncalli.

Konzept
Die Landesgartenschau umfasste hauptsächlich das Gelände der ehemaligen Zeche und Kokerei Osterfeld. Darüber hinaus gehörten die Uferstreifen von Rhein-Herne-Kanal und Emscher zwischen dem Park und dem Einkaufszentrum CentrO, sowie die Umgebung des Oberhausener Gasometers zur Gartenschau, die heute zur Neuen Mitte Oberhausen zählt.

Sehenswürdigkeiten
Im südwestlichen Teil des OLGA-Parks steht mittig auf einer rechteckigen 200 m langen und 15 m breiten Fläche der 16 Meter hohe Aussichtsturm Schwarzes Tor. Die rampenähnliche Anlage steigt von Westen nach Osten leicht an und ist von einem künstlichen Wassergraben umgeben. Ca. 300 m nordöstlich des Turms steht der Förderturm der Zeche Osterfeld.

Verkehrsanbindung
Der OLGA-Park ist auf westlicher Seite über die gleichnamige Haltestelle an der Nahverkehrstrasse angeschlossen, die 1996 im Zuge des Neubaus des CentrO teilweise auf einer stillgelegten Eisenbahntrasse gebaut wurde. Hier verkehren eine Straßenbahnlinie sowie mehrere Schnellbus- bzw. Stadtbuslinien.

Haltepunkt Oberhausen Landesgartenschau
Im Osten des Geländes wurde für die Landesgartenschau ein Haltepunkt an der Bahnstrecke Duisburg–Quakenbrück geschaffen, die auf diesem Abschnitt heute nur noch als eingleisige Anschlussstrecke für den Güterverkehr bis Bottrop in Betrieb ist. Der Haltepunkt bestand aus einem Seitenbahnsteig und lag in der Nähe des "Gartendoms", der ehemaligen Kohlenmischhalle im OLGA-Park.

Von hier aus bestand eine Pendelzugverbindung zum Oberhausener Hauptbahnhof. Diese Züge wurden mit Dampfbespannung und historischem Wagenmaterial zusammengestellt.

Die Züge mussten im Rangierbahnhof Oberhausen-West Kopf machen und hatten einen Unterwegshalt am Gasometer Oberhausen. Die Haltestelle wurde nach dem Ende der Landesgartenschau wieder geschlossen, der Bahnsteig ist aber bis heute noch vorhanden.

Sonstiges
Ungefähr zeitgleich fand die Sächsische Landesgartenschau Zittau/Olbersdorf statt.

Weblinks

Bilder und Informationen auf:
 www.oberhausen.de
 www.ogm.de
 www.ruhrgebiet-industriekultur.de

Einzelnachweise

Oberhausen
Veranstaltung 1999
Veranstaltung in Oberhausen

Oberhausener Landesgartenschau 1999


Ubıhça veya Vubıhça (Ubıhça: tʷaxəbza veya paxəbza) Kuzeybatı Kafkas dillerinden bir tanesiydi. 1992'de bu dili konuşan son kişi Tevfik Esenç'in yaşamını yitirmesiyle birlikte ölü dil hâline geldi. Alfabesi yoktur.

Etimoloji
Ubıh sözcüğü Adigece "Vub Irmağı aşağısında oturanlar" anlamına gelen Vıbıyıh deyiminden gelmiştir. Ubıh dili "Ubuh", "Ubih", "Ibıh", "Wıbıh", "Vubıh" ya da "Wubıh" gibi değişik biçimlerde de yazılmaktadır. Adigece özgün telaffuz biçimi "Vıbıh" ya da "Wıbıh" iken diğerleri Rusça telaffuzundan aktarmadır.

Ubıhlar ise kendilerine "Kıyıda oturanlar" anlamına gelen Pehı ya da Tahe adını vermiş, dillerine de "Karadeniz kıyısında oturanların dili" anlamına gelenleri yani Pehıbze ya da Tahebze demişlerdir. Bze Ubıh ve Adige dillerinde "dil" demektir.

Sesbilim

Standart Ubıhçanın sesbilimi
Standart Ubıhçanın ünsüz envanterinin Uluslararası Fonetik Alfabe gösterimi aşağıda verilmiştir:

Ubıhça 84 ünsüze karşın [a] ve [ə] olmak üzere yalnız iki ünlüye sahiptir.

Karacalar ağzının sesbilimi
Balıkesir'in Karacalar köyünde yaşayan Osman Güngör tarafından konuşulan ve farklı özellikler gösteren bir Ubıhça ağzı, 1960'lı yıllarda Georges Dumézil tarafından belgelenmiştir. Karacalar Ubıhçasının ünsüz envanterinin Uluslararası Fonetik Alfabe gösterimi aşağıda verilmiştir:

Gramer

İsimler

Çoğulluk

Ubıh isimleri çoğulluğu belirtmez ve çoğulluk gösteren tek durum ilişki eki olan -/na/ 'dır.  Ancak çoğulluk fiilin köküyle (ör. /akʷən blas/ 'o arabanın içindedir' ve /akʷən blaʒʷa/ 'onlar arabanın içindedir') veya eklerle (ör. /akʲˈan/ 'gidiyor' ve /akʲˈaːn/ 'gidiyorlar') belirtilebilir.

Kesinlik

Belirlilik artikeli /a/- önekidir (/atət/ 'o adam"). Direkt olarak bir belirsizlik edatı bulunmamasına karşın Türkçedeki "-in biri" edatının karşılığı olan /za/-(kök)-/ɡʷara/ kalıbı bulunmaktadır. (ör. /zanajnʃʷɡʷara/ 'gencin biri')

İsmin hâlleri

Ubıhça'da iki adet temel hâl, dört adet temel olmayan hâl vardır. Temel haller şunlardır: ilişkisel, mutlak. Temel olmayan hâller ise şunlardır: zarf, bulunma, enstrümantal ve enstrümantal-komitatif.

İlişkisel hâl
Bu durum; ergatif, genitif ve datif işlevi görür. Tekillikte -/n/, çoğunlukta -/nə/. Bu hal, çoğulluk farkı barındıran tek haldir.

Mutlak hâl
Yalın kökle belirtilir. Geçişsiz fiilin nesnesini, geçişli fiilin direkt öznesini belirtir.  (ör. /tət/ 'bir adam')

Zarf hâli
-/n(ə)/; ismin durum, değişim ve oluş durumlarını bildiren ektir

Bulunma hâli
Türkçedeki karşılığı -de/-da olan - ekidir.

Enstrümantal hâl
-, işin yapılmasına araç olan nesneyi belirtir.

Enstrümantal-Komitatif hâl
-, "ile" manasına gelir.

Diğer ekler
Sentetik datif oldukları kaydedilen ancak kendi başlarına birer hâl olmayan bir çift sonek de vardır: -/laːq/ '-a doğru' ve -/ʁaːfa/ 'için. ör. /aχʲə```laːq``` aːstadaw/ 'onu prense göndereceğim'.

Sıfatlar
Sıfatlar isme eklenerek sonek gibi davranırlar: /tʃəbʒəja/ 'biber' kelimesi /pɬə/ 'kırmızı' kelimesiyle beraber /tʃəbʒəjapɬə/ 'kırmızı biber' olur.

Zamirler

"Standart" zamirler, hızlı konuşma nedeniyle belirli konuşmacıların kullandığı varyasyonlarla birlikte görüntülenir. Tüm konuşmacılar Tevfik Esenç'in /ʃaɬa/ kullanımını kınadılar ancak Esenç'in tüm kayıtları ne olursa olsun /ʃaɬa/ içeriyor.

İyelik

İyelik ekleri, kendi çoğul eklerine sahiptir. .

Fiiller

Uzlaşım
1. yalın dışı hâlin belirteçleri, bir ismin ilişkisel bi önekten önceki uzlaşımını belirtmekle sınırlıdır ve 1. yalın dışı hâlin belirteçleri, yanlışca bulunma ve yönsel öneklerle değil, aynı zamanda basit yalın dışı veya datif, argümanlarla da uzlaşımı belirtmek için kullanılır.

İkinci kişi , atıfta bulunulan kişinin bir kadın olduğunu veya konuşmacının sözünü keserek yorum yaptığını göstermek için kullanılan arkaik bir zamirdir. Son konuşmacıların erkek olması nedeniyle dilin ölümünden önce yok oldu.

Üçüncü kişi uzlaşım belirteçleri, izlemesi gereken kurallar nedeniyle adil bir varyasyona sahiptir.

Çoğul belirteçler, tekil 'nın silinebileceği ancak çoğul  silinemeyeceği durumalr dışında, tekil kurallarla aynı kurallara tabidir.

Dinamik Fiil Çekimi
Dinamik Ubıh fiilleri iki gruba ayrılır: basit zamanları içeren Grup I ve türetilmiş muadil zamanları içeren Grup II. Sadece Karacalar lehçesi aşamalı zaman kullanır ve çoğul bilinmemektedir.

Tekil-çoğul ayrım, özne, ergatif, tekil veya çoğul olduğunda kullanılır.

Köşeli parantezler yutulmuş ünlüleri gösterir; parantez, sapın isteğe bağlı kısımlarını gösterir; ve kolon bir morfemin sınırını gösterir.

Basit Geçmiş Zaman
Basit geçmiş zamanlı fiil tekil durumda - ile ve çoğul durumda - ile çekimlenir.

Örnekler:

  – söylemek →  o söyledi
  – yemek →  o yedi
  – bilmek →  o bildi
  – gitmek →  o gitti

Mişli Geçmiş Zaman
Tekil durumlarda - ile, çoğul durumlarda - ile çekimlenir.

Örnekler:

  – söylemek →  demiş
  – yemek →  yemiş
  – bilmek →  bilmiş
  – gitmiş →  gitmiş

Şimdiki Zaman
Tekilde -, çoğulda - ile çekimlenir.

Örnekler:

  – söylemek →  söylüyor
  – yemek →  yiyor
  – bilmem →  biliyor
  – gitmek →  gidiyor

Gelecek I
Tekilde -, çoğulda -. Kesinlik, dolaysızlık, yükümlülük veya niyet duygusu taşır.

Örnekler:

  – söylemek →  söyleyecek
  – yemek →  yiyecek
  – bilmek →  bilecek
  – gitmek →  gidecek

Gelecek II
Tekilde -, çoğulda -. Geleceğin genel bir duygusunu ve aynı zamanda teşvik edici bir duyguyu iletir:  (gidelim!).

Örnekler:

  – söylemek →  söyleyecek
  – yemek →  yiyecek
  – bilmek →  bilecek
  – gitmek →  gidecek

Geçmiş Zamanın Hikayesi
Tekil, -, çoğul -.

Örnekler:

  – söylemek →  söylemişti
  – yemek →  yemişti
  – bilmek →  bilmişti
  – gitmek →  gitmişti

Şimdiki Zamanın Hikayesi
Tekil -, çoğuk -.

Örnekler:

  – söylemek →  söylüyordu
  – yemek →  yiyordu
  – bilmek →  biliyordu
  – gitmek →  gidiyordu

Şartlı I
Tekil -, çoğul -.

Örnekler:

  – söylemek →  söylerdi
  – yemek →  yerdi
  – bilmek →  bilirdi
  – gitmek →  giderdi

Şartlı II
Tekil -, çoğul -.

Örnekler:

  – söylemek →  söyleyecekti
  – yemek →  yiyecekti
  – bilmek →  bilecekti
  – gitmek →  gidecekti

Durgun Fiil Çekimi
Tüm lehçe ve konuşmacılarda yalnızca iki durgun zaman vardır: geçmiş ve şimdiki zaman.

Görünüş
Ubıh zaman sistemindekilerin dışında beş temel görünüş vardır: rutin, yinelemeli, kapsamlı, aşırı ve potansiyel.

Bir konuşmacı, kiplerle birlikte daha karmaşık yönleri iletmek için bu yönlerden birini diğeriyle birleştirebilir.

Ruh hâli
Ubıhça'da on bir farklı ruh hâli vardır. Gösteren; doğrudan, kibar ve empatik olmak üzere üç türü bulunan zorunluluk; potansiyel ve sinir bozucu olarak ayrılmak üzere istek; irrealis ve realis olarak ayrılmak üzere koşullu; ikili ve karmaşık olarak ayrılmak üzere soru.

Gösteren
Bunun için bir belirteç yoktur.

Zorunluluk ruh hâlleri
Zorunluluğun iki biçimi vardır: resmi, daha kibar bir zorunluluk ve doğrudan, kısa bir zorunluluk.

Doğrudan
Doğrudan zorunluluk genellikle tekil kip belirteçinin ihmal edilmesidir

Kibar
Bu, fiil köküne bir - soneki eklenerek oluşturulur. Ancak bu bazen atlanır.

Empatik
Bu, zorunlu bir fiilin sonuna - eklenerek oluşturulur.

İstek ruh hâlleri
Mevcut iki istem form vardır: potansiyel ve sinir bozucu istek.

Potansiyel
Fiil köküne - soneki veya 'dan sonra gelen bir /aχ/ sonekiyle oluşturulur.

Sinir bozucu
- soneki.

Şartlı ruh hâlleri
Realis ve irrealis olarak ayrılır.

Realis
- soneki.

İrrealis
- soneki.

Soru ruh hâlleri
Açık sorular - ile, kapalı sorular - ile oluşturulur.

Varlık Koşaçları

Zarf-fiiller

Ubıh, karmaşık cümleleri iletmek için serbest bir zarf-fiil kullanımına sahiptir.

Tarihçe
Ubıh dili, 1864'te Ubıhların diğer Çerkes toplulukları ile birlikte Türkiye'ye sürülmelerinden önce, Çerkesya'nın Karadeniz kıyısında, kuzeyde Şahe (Şex-Шэх) Irmağından güneyde Adler'e değin uzanan bir alana yayılmış Ubıhlar tarafından konuşulmuştur. Fransız Lullié'ye göre, 1846'da sadece 1-2 köy halkı tarafından konuşulmaktaydı. Lavrov'a göre de Ubıhların bir bölümü, Ubıhça dışında Adığece ve Ciget Abhazcasını benimsemişti.

Osmanlı'ya göç

1864'te Osmanlı Türkiyesi'ne yapılan göçler sonucu Ubıhların bir bölümü, diğer Çerkeslerle birlikte, Kuzey Anadolu ve Balkan topraklarına yerleştirildi, boşaltılan yerler ise gerilla tipi direnişlerin temizlenmesinden yani 1880 yılından sonra Rus yerleşimine tahsis edildi. 1864'te Orta Laba Irmağı soluna yerleştirilen ya da saklandıkları dağlardan sağ kurtulup Kuban Irmağı civarına yerleşmiş olan Ubıhların çoğu ise, Rus yönetiminin baskıları sonucu, özellikle 1878 yılından sonra, diğer Adigelerle birlikte Türkiye'ye göç etmiştir. Bunun sonucunda Kafkasya'da artık bir Ubıh yerleşimi kalmamıştır. Kafkasya'da kalmış Ubıh sayısı 1880'de 80'e düşmüş, bu Ubıhlar da, oralardaki Şapsığ ve diğer Adigelere karışmışlardır. Örneğin İlk Adige Cumhuriyeti Devlet Başkanı Aslan Carıme Ubıh asıllıdır.

Balkanlara yerleştirilen Ubıhların tamamı, 1878 Berlin Antlaşması gereğince, diğer Çerkeslerle birlikte, Osmanlı'nın Asya ve Afrika'daki topraklarına göç etti. Ubıhça konuşmakta olan küçük kalıntı gruplar da şimdiki Kocaeli'nin Maşukiye köyü ile Sakarya ilinin Sapanca ilçesinin Kırkpınar ve Yanık köylerine yerleşti. Ayrıca daha fazla sayıda olmak üzere Manyas'ta yerel halkın Boğaz, Adigelerin Psışha dedikleri Kocaçay Irmağı vadisi boyunca yukarı doğru sıralanan Hacıyakup (hepsi Ubıh), Işıklar (birkaç hanesi Ubıh), Değirmenboğazı (hepsi Ubıh idi), Darıca (200 hane içinde en son 20 hanesi Ubıh kalmıştı) ve Hacıosman (Ubıhça adı: Lek'uaşe, hepsi Ubıh) köylerine yerleştiler. Ubıhların tamamı Adigece, azı da Adigece ile birlikte Ubıhça konuşuyordu. Kafkasya'da iken üç dil (Adige, Ubıh ve Ciget dili) konuşan Ubıhlar da vardı.

Tükeniş
Ubıhça en son Hacıosman köyü yaşlıları arasında konuşuluyor, diğer köylerin yaşlıları arasında biliniyor, ama artık konuşulmuyordu. Hacıosman köyünden olup Ubıh dilini konuşan son birey olarak kabul edilen Tevfik Esenç'in 8 (7?) Ekim 1992'de ölmesiyle de Ubıh dili bir ölü dil olarak sınıflandırılmaya başlandı. Bugün sadece Adigece konuşmakta olan Ubıhlar, Sakarya, Balıkesir, Bilecik, Sinop, Samsun, Kahramanmaraş ve birçok ilde Adigelerle beraber yaşamaktadır.

Ubıh dili üzerine Dirr, Dumézil, Mészaros, Vogt ve Özsoy gibi dilbilimciler çalışmalarda bulunmuşlardır. Ubıh dilinin Abhaz-Adige dil grubu içindeki konumu ise halen araştırılmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 http://www.omniglot.com/writing/ubykh.htm
 Gülcan Altan - Setenay (Ubıhça)
 Ubıhça şarkı -  Ҳаҟоуп ҳара

Kuzeybatı Kafkas dilleri
Doğal diller
Asya kökenli ölü diller

Çerkesçe

Ubıhça


The Principality of Ruhuna, also referred to as the Kingdom of Ruhuna, is a region of present-day Southern and Eastern Sri Lanka. It was the center of a flourishing civilisation and the cultural and economic centres of ancient Sri Lanka. Magama, Tissamaharama and Mahanagakula (now called as Ambalantota) were established here.

The kingdom of Ruhuna was an important state in Sinhalese history as it was known for several rebellions against the superior states in Rajarata. The principality was defeated with its last de facto Queen Sugala been captured and executed by the invading army of Parakramabahu I. Following its annexing by Parakramabahu, the rebellions that arose were suppressed.

History

Founding
According to the Pali chronicles, Ruhuna was founded around 200 BC by Prince Mahanaga, brother to Devanampiya Tissa of Anuradhapura, after a personal dispute. This region played a vital role in building the nation as well in the establishment of Buddhist culture.

Significance

The kings of Anuradhapura and the Chola kingdom during the reign over a majority of the country, generally fought against the forces of Ruhuna.

Notable Ruhunan militants include: Vijayabahu I, whose armies defeated several Chola generals; and Manabharana II, whose army once conquered Polonnaruwa. The resistances that arose from Ruhuna were generally victorious against the Rajarata kingdom.

Conquest
After Parakramabahu I conquered the kingdom of Rajarata, defeating its king Gajabahu II, he dispatched a force to Ruhuna. The people and army of Ruhuna generally opposed this and established a force against the invaders. While the Ruhunans were able to defeat a prominent general of Parakramabahu's army named Rakkha, they were defeated and their queen was executed.</ref>

Area
The area identified with Ruhuna in ancient times is mainly the Southern Province, a large part of the Uva Province and small parts of Sabaragamuwa and Eastern Provinces.

Princes of Ruhuna

See also
 Provinces of Sri Lanka
 History of Sri Lanka
University of Ruhuna

References

History of Southern Province, Sri Lanka
History of Uva Province
History of Sabaragamuwa Province
History of Eastern Province, Sri Lanka
Sinhalese royalty
Anuradhapura period
Polonnaruwa period
Former countries in South Asia

Principality of Ruhuna


Crkva sv. Jurja Mučenika crkva je koja se nalazi u naselju Gorinci koje je u sastavu općine Generalski Stol, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Barokna crkva smještena u naselju, nad kanjonom rijeke Dobre, jednobrodna je građevina križnog tlocrta, s poligonalnim svetištem, sakristijom južno uz svetište, dvije bočne poligonalne kapele te zvonikom iznad pročelja. Crkva je bogato opremljena baroknim i klasicističkim inventarom. Župna crkva sagrađena je 1742. godine, vjerojatno na arheološkom lokalitetu. Gradnja zvonika 1784. godine pripisuje se češkom graditelju Josipu Stilleru.

Zaštita
Pod oznakom Z-304 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Katoličke crkve u Hrvatskoj
Zaštićene sakralne građevine u Karlovačkoj županiji

Crkva sv. Jurja Mučenika u Gorincima


A list of notable Guatemalans.

A

 Abularach, Rodolfo, painter
 Álvarez, José Luis (1917–2012), painter
 Jackie Amezquita (born 1985), performance artist
 Andrade, Sergio, musician (bassist founder of Lifehouse)
 Acuña, Angelina writer of prose and poetry
 Argueta, Luis, film director
 Arbenz Vilanova, Arabella, actress, model, socialite
 Arbenz, Jacobo (1913–1971), military officer, former president
 Manuel José Leonardo Arce Leal (1935-1985), poet and dramatist
 Arenales Catalán, Emilio (1922–1969), diplomat. Foreign minister of Guatemala from 1966 to 1969 and the president of the United Nations Twenty-Third General Assembly from 1968 to 1969.
 Arévalo, Juan José, first democratically elected president
 Arjona, Ricardo, international singer
 Asturias, Miguel Ángel, writer, winner of the Nobel Prize in literature (1967)
 Asturias, Rodrigo, guerrilla leader of ORPA, a.k.a. Comandante Gaspar Ilom, son of writer Miguel Ángel Asturias
 Ayala Acevedo, Allan, track athlete, national record holder in 400, 400 hurdles, and 1600 relay
 Aycinena y Piñol, Juan José, ecclesiastical and intellectual conservative in Central America

B
 Barrios, Justo Rufino, General, leader of the Liberal movement, dictator
 Barrondo, Erick, Olympic Silver medalist racewalker
 Batres Montúfar, José, writer
 Berganza, Eddie, writer, Executive Editor of DC Comics
 Bressani Castignoli, Ricardo, nutrition expert and biochemist
 Bosch Gutierrez, Felipe A., businessman
 Bosch Gutierrez, Juan Luis, businessman

C
 Cardoza y Aragón, Luis, writer, essayist, poet, art critic, and diplomat
 Carnage, DJ and music producer
 Carrera, Rafael, general, conservative politician, and President of Guatemala
 Castillo Armas, Carlos, colonel, politician
 Rafael Castillo Valdez, politician and diplomat
 Castillo, Otto René, poet, guerrilla member of FAR
 Chacón González, Lázaro Army General, former President
 Chinchilla Recinos, María (1909–1944), schoolteacher
 Cordón, Kevin, national badminton player
 Coroy, María Mercedes, Mayan actress
 Cumez, Paula Nicho, artist
 Curruchich, Sara, singer-songwriter
 del Águila, Cynthia (born 1959), Minister of Education 2012–2015

E
 Estrada Cabrera, Manuel, lawyer. Secretary of Foreign during Jose Maria Reina Barrios government. President of Guatemala from 1898 to 1920.
 Espada, Rafael, Vice President of Guatemala and former cardio-thoracic surgeon

F
 Flaquer Azurdia, Irma, journalist
 Flores, Mateo, athlete
 Alejandra Flores, soprano

G
 Franz Galich (1951–2007), writer
 Galeotti Torres, Rodolfo, sculptor
 García Granados y Saborío, María (1860–1878), socialite
 García Granandos y Zavala, María Josefa (1796–1848), intellectual, writer, journalist and poet
 García Laguardia, Jorge Mario, jurist, magistrate of the Constitutional Court, and Ombudsman for Human Rights
 Gerardi Conedera, Juan José, Roman Catholic bishop
 Goldman, Francisco, writer
 Gomez Carrillo, Enrique (1873–1927), writer
 González Palma, Luis, photographer
 Gutierrez, Juan José, businessman
 Dionisio Gutierrez Mayorga, businessman

H
 Hendricks, Ted, retired American Football linebacker

I
 Isaac, Oscar, Guatemalan-American actor

J
 Jensen, Alfred Julio, artist

L
 La Rue, Frank William, human rights activist
 Lehnhoff, Dieter, composer, conductor, musicologist
 Lopez, Ed, Guatemalan-American politician
 Lopez, Antonio, Guatemalan-Mexican soccer player
 Lubitch Domecq, Alcina, writer
 Lucas García, Fernando Romeo, general, former President

M
 Mack, Myrna, anthropologist
 Marroquin, Manny, Grammy Award-winning mixer/engineer
 Martinez, Benito, American actor of Guatemalan descent
 Menchú, Rigoberta, winner of the Nobel Peace Prize (1992), indigenous woman, activist, author
 Menkos, Jonathan, politician, economist and writer
 Mérida, Carlos, painter
 Mendez, Francisco, (1907–1962) writer
 Milla y Vidaurre, José (Salome Jil) (1822–1882), writer
 Monteforte Toledo, Mario, writer
 Monterroso, Augusto, writer, winner of the Prince of Asturias Award of literature (2000)
 Monterroso, Sandra, visual artist and designer
 Montúfar y Rivera, Lorenzo (1823–1898), politician and lawyer.
 Morales, Jimmy, President of Guatemala
 Moreno, Gaby, singer and songwriter
 Mulet, Edmond, diplomat
 Óscar Murúa, artist

P
 Palencia, Karl M., Record Producer (Pina Records), aka Myztiko
 Palma, Gustavo Adolfo (1920–2010), singer, lyric tenor
Paniagua España, Carlos Eduardo (1915-1988), diplomat
 Pappa, Marco, Guatemalan national team and Seattle Sounders FC footballer
 Peña Aldana, Carlos Enrique, winner of Latin American Idol 2nd season
 Pezzarossi, Dwight, retired Guatemalan National Team and CSD Comunicaciones footballer
 Plata, Juan Carlos, retired Guatemalan National Team and CSD Municipal footballer

Q
 Quevedo, Fernando, Professor of theoretical physics, Cambridge, England
 Quezada Toruño, Rodolfo, Cardinal, Archbishop of Guatemala City

R
 Ramírez, Guillermo, retired Guatemalan national team footballer
 Ramirez de León, Arnoldo, guerrilla leader of EGP a.k.a. Comandante Rolando Morán
 Raudales, Henry, violinist
 Recinos, Adrián, lawyer, historian, Mayanist scholar, essayist, and diplomat
 Recinos, Efraín, engineer, architect, painter, sculptor, muralist, scenographer, inventor
 Robles, Rodolfo, physician, discovered onchocercosis (Robles disease)
 Rodriguez Macal, Virgilio, writer
 Ríos Montt, Efraín, general, dictator, stands accused of genocide
 Rodríguez Beteta, Virgilio (1885–1967), lawyer, historian, diplomat and writer
 Rosenthal, Gert, economist and diplomat
 Ruiz, Carlos, Guatemalan national team and CSD Municipal footballer

S
 Sandarti, Héctor, television personality
 Sandoval, Kevin, soccer player, 1988 Summer Olympics
 Saravia, Rodrigo, Guatemala national team footballer
 Shery, singer, songwriter and producer
 Soluna Samay, singer, songwriter

T
 Tecún Umán, sixteenth century leader of the K'iche' Maya people
 Tobar, Hector, writer/journalist
 Turcios Lima, Luis Augusto, Guatemalan army officer, guerrilla leader (FAR)

U
 Ubico, Jorge, military dictator
 Unger, David, author
 Urruela Federico, diplomat

V
 Villatoro, Anton, professional cyclist
 Villatoro, Alan, International Christian singer, music producer
 Viñals, Jaime, mountaineer (scaled seven highest peaks in the world)
 von Ahn, Luis, computer scientist, creator of CAPTCHA technology, professor of Carnegie Mellon University
 [Luis H. Velasquez], (30 December 1919 – 9 February 1997) was a Guatemalan long-distance runner who competed in the 1952 Summer Olympics. He was third in the 1951 Pan American Games marathon and third in the 1955 Pan American Games marathon.

W
 Wurmser, Juan Mauricio, advertising firm founder, president and CEO
 Whitbeck, Harris, CNN's International Correspondent based in Mexico City

Y
 Yela Günther, Rafael, sculptor
 Yon Sosa, Marco Antonio, Guatemalan army officer, guerrilla leader MR-NOV13

Z
 Zamora, José Rubén, journalist
 Zuniga, Daphne, Guatemalan-American actress

References

List of Guatemalans


Aquarius may refer to:

Astrology

 Aquarius (astrology), an astrological sign
 Age of Aquarius, a time period in the cycle of astrological ages

Astronomy
 Aquarius (constellation)
 Aquarius in Chinese astronomy

Arts and entertainment

Film and television
 Aquarius (film), a 2016 Brazilian–French drama film
 Aquarius (British TV series), a British arts television series
 Aquarius (American TV series), an American period crime drama television series

Music
 Aquarius (opera), by Karel Goeyvaerts
 Aquarius (Aqua album), 2000
 Aquarius (Haken album), 2010
 Aquarius (Nicole Mitchell album), 2013
 Aquarius (Tinashe album), 2014
 Aquarius (EP), by Boards of Canada, 1998
 "Aquarius" (song), a song from the 1967 musical Hair
 "Aquarius/Let the Sunshine In", a 5th Dimension medley of two songs, 1969
 "Aquarius", a song by Within Temptation from the 2004 album The Silent Force
 "Aquarius (equalty is right)", a song by Gary Fane, 1980

Other uses in arts and entertainment
 Aquarius (game), a card game published by Looney Labs
 Aquarius (Marvel Comics), various Marvel Comics characters
 Aquarius (DC Comics), a DC Comics character
 Aquarius Festival, Australian alternative festival in early 1970s

Places
 Aquarius Casino Resort, Laughlin, Nevada, U.S.
 Aquarius Mountains, Arizona, U.S.

Science and technology
 Aquarius (bug), a genus of aquatic bug
 Aquarius Reef Base, an underwater laboratory located in the Florida Keys National Marine Sanctuary
 Aquarius (SAC-D instrument), on board the SAC-D spacecraft
 Aquarius (rocket), a low-cost launch vehicle concept
 Aquarius, the lunar module of Apollo 13
 Mattel Aquarius, an early brand of home computers

Watercraft
 Aquarius 21, an American sailboat design
 Aquarius 23, an American sailboat design
 Aquarius Dignitus, formerly Aquarius 2 and Aquarius, a 1977-built dual-flagged search and rescue vessel
 Aquarius (yacht), a 92 m (302 ft) luxury yacht (superyacht)
  (MS Aquarius in 2001), a cruiseferry owned by DFDS Seaways
 SuperStar Aquarius, a cruise ship owned and operated by Star Cruises
 , an Andromeda-class attack cargo ship in the service of the United States Navy
 :pl:ORP Wodnik, a training ship in the Polish navy

Other uses
 Aquarius (sports drink)
 Aquarius, penname of Lewis H. Morgan (1818–1881), American anthropologist and social theorist

See also
 Age of Aquarius (disambiguation)
 Aquarium (disambiguation)
 Aquarian (disambiguation)
 Aquarii, name given to the Christians who substituted water for wine in the Eucharist
 Water carrier

Aquarius


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Rákoš enthält die neun nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Rákoš im Okres Revúca.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

Rakos
Rákoš (Revúca)

Liste der denkmalgeschützten Objekte in Rákoš (Revúca)


Yeniköy, Balıkesir ilinin Bigadiç ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Yeniköy 1800'lü yıllarda bölgede bulunan 4 Oba/Mezra'nın şu an bulunduğu yerde birleşmesi ile oluşturulmuştur.

Coğrafya
Balıkesir il merkezine güzergaha göre 56 km (Bigadiç üzeri) veya 35 km (Kalburcu mahallesi üzeri), Bigadiç ilçesine ise 16 km uzaklıktadır.
Yolları asfalt olarak kayıtlarda gözükse de çok kötü durumdadır. Yeniköy-Kalburcu yolu ise yarı stabilize olmuş kara yoludur. Komşuları İskele, Osmanca, Değirmenli, Güvemçetmi, Kalburcu, ve Çaldere Köyleridir.

Nüfus

Dış bağlantılar
 YerelNet
 Yenikoy.net

Bigadiç'in mahalleleri

Yeniköy, Bigadiç


Paul Pierre Lévy (15 September 1886 – 15 December 1971) was a  French mathematician who was active especially in probability theory, introducing fundamental concepts  such as local time, stable distributions and characteristic functions.   Lévy processes, Lévy flights, Lévy measures, Lévy's constant, the Lévy distribution, the Lévy area, the Lévy arcsine law, and the fractal Lévy C curve are  named after him.

Biography

Lévy was born in Paris to a Jewish family which already included several mathematicians. His father Lucien Lévy was an examiner at the École Polytechnique. Lévy  attended the École Polytechnique and published his first paper in 1905, at the age of nineteen, while still an undergraduate, in which he introduced the Lévy–Steinitz theorem.  His teacher and advisor was Jacques Hadamard.  After graduation, he spent a year in military service and then studied for three years at the École des Mines, where he became a professor in 1913.

During World War I Lévy conducted mathematical analysis work for the French Artillery. In 1920 he was appointed Professor of Analysis at the École Polytechnique, where his students included Benoît Mandelbrot and Georges Matheron. He remained at the École Polytechnique until his retirement in 1959, with a gap during World War II after his 1940 firing because of the Vichy anti-Jewish legislation.

Lévy made many fundamental contributions to probability theory and the nascent theory of stochastic processes.
He introduced the notion of 'stable distribution' which share the property of stability under addition of independent variables and proved a general version of the Central Limit theorem, recorded in his 1937 book Théorie de l'addition des variables aléatoires, using the notion of characteristic function. He also introduced, independently from Ya. Khinchine, the notion of infinitely divisible law and derived their characterization through the Lévy–Khintchine representation.

His 1948 monograph on Brownian motion, Processus stochastiques et mouvement brownien, contains a wealth of new concepts and results, including the Lévy area, the Lévy arcsine law,
the  local time of a Brownian path, and many other results.

Lévy received a number of honours, including membership at the French Academy of Sciences and honorary membership at the London Mathematical Society.

His daughter Marie-Hélène Schwartz and son-in-law Laurent Schwartz were also notable mathematicians.

Works

 1922 – Lecons d'analyse Fonctionnelle
 1925 – Calcul des probabilités
 1937 – Théorie de l'addition des variables aléatoires
 1948 – Processus stochastiques et mouvement brownien
 1954 – Le mouvement brownien

See also
 Cramér's decomposition theorem
 Lévy distribution
 Lévy metric
 Lévy's modulus of continuity
 Lévy–Prokhorov metric
 Lévy's continuity theorem
 Lévy's zero-one law
 Concentration of measure
 Lévy process
 Lévy–Khintchine representation
 Lévy–Itô decomposition
 Lévy flight
 local time
 Isoperimetric inequality on a sphere
 Lévy's characterisation of Brownian motion

References

External links
 Rama Cont:   Paul Lévy: a biography
 Gérard P. Michon:   Paul Lévy and Functional Analysis

Jewish French scientists
École Polytechnique alumni
Mines Paris - PSL alumni
Corps des mines
1886 births
1971 deaths
20th-century French mathematicians
19th-century French Jews
Probability theorists
Members of the French Academy of Sciences
University of Paris alumni

Paul Lévy (mathematician)


Interstate 270 is the designation for four Interstate Highways in the United States, all of which are related to Interstate 70:
Interstate 270 (Colorado), a northeastern bypass of downtown Denver
Interstate 270 (Missouri–Illinois), a partial beltway around St. Louis
Interstate 270 (Maryland), a connector to the Washington, D.C. metropolitan area
Interstate 270 (Ohio), a beltway around Columbus, Ohio

2

Interstate 270


පුළුල් ප්‍රදේශ ජාලය යනු සම්පත් විශාල ප්‍රමාණයක් රටක විශාල ප්‍රදේශයක් පුරා හෝ ජාත්‍යන්තරව සේවයේ යොදවා ඇති ජාලයකි. විවිධ රටවල ඇති ඔවුන්ගේ කාර්යාල සම්බන්ධ කිරීමට  WAN යොදා ගන්නා බහු ජාතික ව්‍යාපාර මේ සදහා නිදසුනකි. WAN සදහා විශාලතම හා හොදම උදාහරණ වන්නේ අන්තර් ජාලයයි. එය කුඩා ජාල විශාල සංඛ්‍යාවකින් සැදුම් ලත් ජාලයකි. අන්තර් ජාලය ලෝකයේ විශාලම ජාලය ලෙස සැලකේ. PSTN  (පොදු හුවමාරු දුරකථන ජාලය) ද අන්තර්ජාල තාක්ෂණයට එකතු වෙමින් පවතින අතිශය විශාල ජාලයකි. නමුත් එය සිදුවන්නේ පොදු අන්තර් ජාලය තුළින් නොවේ.

පුළුල් ප්‍රදේශ ජාලයකට විවිධ තාක්ෂණ භාවිතයෙන් පුළුල් පරාසයක් භාවිතයෙන් සිදුකරන සන්නිවේදනය ඇතුළත් වේ. මෙම තාක්ෂණ වලට පොයින් - ටු - පොයින්ට් ප්‍රෝටෝකෝල (PPP) හා උසස් තත්ත්වයේ දත්ත සබැඳි පාලක (HDLC) වැනි පොයින්-ටු-පොයින්ට් WAN, ෆේට් රිලේ, ATM (අසමකාලික ජාල) ආදිය ඇතුලත් වේ. WAN තාක්ෂණය අතර වෙනස පදනම් වන්නේ ඔවුන් සිදුකරන හුවමාරු හැකියා හා තොරතුරු (Data) බිටු (bits) යැවීමේ හා ලැබීමේ වේගය මතයි.

WAN පිලිබඳ වැඩි විස්තර සදහා ෆ්‍රේම් රිලේ, ATM හා සොනට් බලන්න.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Computer_networking#Wide_area_network_.28WAN.29

ජාලකරණයේ ක්‍රම - පුළුල් ප්‍රදේශ ජාලය (WAN)


Sintra, Portekiz'in Lizbon bölgesine bağlı Büyük Lizbon alt bölgesinin belediyelerinden biridir. Başlıca bucakları Cacém ve Queloz'dur. Nüfus 2011 sayımına göre 377,835 kişi ve yüzölçümü 319,230 kilometrekaredir. Kent ismini kendisini çevreleyen Sintra dağlarından almıştır ve Lizbon'a trenle 40 (kırk) dakika mesafededir. Genel olarak halkın geçim kaynağını turizm ve ticaret oluşturmaktadır. Aralarında Dünya Mirasları listesi'nde bulunan Quinta da Regaleira ve masal sarayı olarak bilinen Pena Sarayı'na sahiptir. Ayrıca Sintra Avrupa'nın en batı noktası olarak bilinen Roca Burnu'nu da kapsamaktadır.

Bucaklar
Belediyede 20 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Agualva
 Algueirão - Mem Martins
 Almargem do Bispo
 Belas
 Cacém
 Casal de Cambra
 Colares
 Massamá
 Mira-Sintra
 Monte Abraão
 Montelavar
 Pêro Pinheiro
 Queluz
 Rio de Mouro
 Santa Maria e São Miguel (Sintra)
 São João das Lampas
 São Marcos
 São Martinho (Sintra)
 São Pedro de Penaferrim (Sintra)
 Terrugem

Galeri

Ayrıca bakınız
 Azenhas do Mar
 Carlucci American International School of Lisbon

Dış bağlantılar
 Sintra fotoğrafları

Kaynakça

Portekiz'in belediyeleri
Büyük Lizbon
Portekiz'deki Dünya Mirasları

Sintra


Blomesche Wildnis Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Steinburg iline bağlı yerleşim yeri. 6,92 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 707 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Ernst-Günter Knudsen tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-herzhorn.de

Steinburg iline bağlı yerleşim birimleri

Blomesche Wildnis


Ronald Kocher (* 15. März 1929 in Büren an der Aare) ist ein Schweizer Maler, Grafiker, Bildhauer und Sachbuchautor.

Werdegang
Kocher besuchte von 1940 bis 1945 das Progymnasium und Gymnasium Bern. Es folgten 1945 bis 1948 der Besuch des kantonalen Technikums Biel, anschliessend von Zeichnungskursen der Gewerbschule Bern und 1951 ein Lehrjahr für Grafik an der Meisterschule für das gestaltende Handwerk in Düsseldorf. Anschliessend besuchte er von 1952 bis 1955 in der Schweiz die private Malschule von Max Rudolf von Mühlenen. Während eines fast fünfjährigen Aufenthalts in Paris betrieb er Studien bei Marcel Gromaire und an der Grande Chaumière. 1955 bis 58 besuchte er die staatliche Akademie Paris Abteilung Angewandte Kunst (Marcel Gromaire). 1958 bis 60 erstellte er beim Bildhauer Joël Martel eigene Tierentwürfe (Gargouilles) für die Kathedrale von Metz in Frankreich.

Im Jahr 1960 in die Schweiz zurückgekehrt, war er vorerst als Grafiker tätig und gründete eine eigene Malschule.

Werk
Er erteilte Malkurse in der Klubschule Migros, für die Belegschaft der Firma Wander AG, im Freizeitwerk Coop Bern und 25 Jahre an der Volkshochschule Bern.
Aus dieser Tätigkeit ist unter dem Titel Sehen, Zeichnen, Malen ein Lehrbuch hervorgegangen, das 1988 in 2. Auflage erschienen ist. Daneben blieb Kocher weiterhin als freiberuflicher Maler und Grafiker tätig. Während des Pariser Aufenthaltes hatte er sich mit Wandteppichen beschäftigt. Sein Werk verzeichnet über vierzig Objekte in dieser Art. In der Abfolge dieser meist grossformatigen Tapisserien zeigt sich der Fortgang zu farbiger Einheit, flächiger Bindung und schmückender Wirkung; ihre Eigenart beruht in der rhythmisch schwingenden Bewegung ungegenständlicher Linienzüge und Farbfelder. Kocher pflegt auch die plastische Arbeit, wobei gegenständliche, meist weibliche Figuren als bewegte Gross- und Kleinplastiken, abstrakte Stelen und Reliefs entstehen. Beteiligung an Restaurierungsarbeiten in sieben Kirchen vom Kanton Bern und Basel. Restaurierung eines grossen Wandbildes von Eduard Otto Renggli im Hobby Hotel Terrasse in Vitznau.

Kocher gestaltete Wandbilder in den neuen Gebäuden der PTT in Gummen BE und Ostermundigen. Es handelte sich um die Kennzeichnung der Treppenaufstiege und Geschosseinteilung der zwei grossen Materialzentralen. Ein einfaches farbiges Band in den Treppenläufen und die verschiedene Farbgebung in den Geschossen bieten die Orientierung. Ein Schmuck in der Art der Wandteppiche bleibt in der Zivilschutzanlage in Gummen BE.

Entwirft gegen 50 Plakate als gelernter Grafiker. Hinterlässt ein grosses fotografisches Werk.
Gestaltet in eigener Regie vier Filme.
1. "Ronald Kocher und sein Werk"
2. "Isolamento" ein Film über die Umwelt
3. "Vom Zufall in der Kunst"
4. "Das Skizzenbuch"
Entwirft neue Modelle für Windräder für bereits erschlossene Gebiete Häuser und Siedlungen mit Erdwärme und Solarstrom.
Modelle zur Überbauung von Eisen- und Autobahnen.
Gründet 1968 mit seiner Frau Ruth Kocher die Schweizerische Genossenschaft "Künstler und Kunstfreunde", welche 45 Jahre bestand.
Gründet 2004 mit seiner Frau Ruth Kocher die Stiftung "Ronald und Ruth Kocher Stiftung" mit eigenen Werken sowie ihrer Sammlung von 200 Künstlerinnen und Künstlern hauptsächlich aus der Schweiz.
Betreibt seit 1961 bis heute eine eigene Malschule an der Postgasse 6 in Bern. Er lebt im Spiegel in Köniz.

Publikationen (Auswahl)
 Sehen, Zeichnen, Malen, Hallwag, Ostfildern 1995, ISBN 3-4441-0283-6
 Tiere zeichnen und malen. Augustus Verlag 1997, ISBN 3-8043-0533-4
 Intensivkurs Aquarellmalerei. Augustus Verlag 1995, ISBN 3-8043-0334-X
 Zoo-Tiere zeichnen und malen. Die häufigsten Tiere im Zoo: ihr Steckbrief und eine praktische Anleitung zum Umgang mit Stift und Farbe. Werd Verlag 1995, ISBN 3-8593-2168-4
 Ich will Kunstmaler werden, Rückblick auf die Pariser Zeit Eigenverlag, ISBN 3-9520839-5-X
 Baugeschichte in Bildern, Zentrum Paul Klee Eigenverlag
 Skizzieren, Enke Verlag, ISBN 3-432-99721-3
 Die Vielfalt der Techniken und ihre praktische Anwendung

Literatur
 Lexikon der zeitgenössischen Schweizer Künstler, Hrsg.: Hans-Jörg Heusser, Schweizerisches Institut für Kunstwissenschaft, Zürich und Lausanne, Huber Verlag, 1981
 Eduard Plüss, Hans Christoph von Tavel: Künstlerlexikon der Schweiz. XX. Jahrhundert, Huber Verlag

Weblinks

 Kocher, Wolfgang in Sikart
 Website Ronald Kocher

Maler (Schweiz)
Bildhauer (Schweiz)
Grafiker (Schweiz)
Schweizer
Geboren 1929
Person (Bern)
Mann

Ronald Kocher


O Partido Revolucionário Moderno,  abreviado como PRM , é um partido político de centro, é o atual partido a cargo da presidência na República Dominicana, entre 2020-2024, e surgiu após uma nova divisão no seio do Partido Revolucionário Dominicano (PRD). Luis Abinader é o seu candidato presidencial, que foi eleito com 52.52% dos votos a nível nacional.

Está localizada no centro do espectro político, cujo objetivo, autoproclamado, é guiar o povo dominicano para o desenvolvimento humano, garantindo a superação material e espiritual da população, num ambiente de democracia e igualdade.

Foi fundado em 9 de setembro de 2014 pelo empresário e atual presidente da República, Luis Abinader, e pelo engenheiro agrônomo e ex-presidente Hipólito Mejía, depois de uma crise ocorrida dentro do Partido Revolucionário Dominicano (PRD).

O PRM encabeçou a coalizão de mais de 10 partidos nas eleições gerais de 2016 na "Convergência Por um Melhor País". Em 4 de agosto de 2014, 34 deputados mudaram de afiliação partidária, saindo do PRD e indo para o PRM; em 7 de agosto somou-se mais um deputado ao PRM. O PRM, realizou a XVII Convenção Nacional Extraordinária "Ana María Acevedo", em 26 de abril de 2015, que resultou na escolha de Luis Abinader como candidato a presidência, e de Carolina Mejía como candidata a vice-presidência.

Durante a primeira participação em eleições gerais na República Dominicana, o PRM obteve 34.98% dos votos a nível presidencial, elegeu 1 senador e 42 deputados a nível congressual e 30 prefeituras a nível municipal, conseguindo tornar-se o principal partido de oposição e o segundo mais votado, desbancando o Partido Revolucionário Dominicano (PRD).

Nas eleições municipais de 16 de março do 2020, o PRM e Aliados, obtiveram 81 prefeituras, sendo o agrupamento político que mais votos conseguiu. Ademais nas eleições presidenciais de 5 de julho do 2020, venceu as eleições presidenciais com o 52.52% dos votos, sendo eleito o candidato presidencial, Luis Abinader, e a candidata vicepresidencial, Raquel Peña,  obtendo ainda maioria no congresso nacional, com 19 senadores e 91 deputados.

Referências

Revolucionario
Revolucionario

Partido Revolucionário Moderno


Les Mutins de Longueuil sont une école et une troupe de danse traditionnelle québécoise et du monde, située à Longueuil, Québec, Canada.

Description
Les Mutins de Longueuil offrent des cours de danse traditionnelle de différents niveaux aux enfants et aux adultes depuis 1960. Les cours de danse sont donnés à la Maison des Mutins localisée à Longueuil. L'organisme est membre du Réseau d'enseignement de la danse.

La troupe participe à des spectacles tant sur la scène locale qu'internationale, en plus d'organiser des événements. Au Québec, la troupe et l'école présentent un spectacle annuel présentant le répertoire chorégraphique appris durant l'année, dans la salle Pratt & Whitney du Théâtre de Ville de Longueuil. Les Mutins se produisent à l'occasion dans d'autres endroits comme la « Cinquième salle » de la Place des Arts, à Montréal, le Complexe Desjardins, etc. Le groupe offre des prestations dans divers événements comme la Fête nationale du Québec, le Marché de Noël de Longueuil, etc. À l'international, la troupe participe à des festivals de folklore. Par exemple, le festival polonais Tydzień Kultury Beskidzkiej a accueilli le groupe en 2019. En 2013, ils se produisent en Allemagne au International Folklore Festival Lausitz à Bautzen, ainsi qu'au Europäisches Folklore Festival à Neustadt, membre du Conseil international des organisations de festivals de folklore et d'arts traditionnels.

Le souper-bénéfice des Mutins permet à l'organisation de financer ses opérations durant l'année. Le comédien et ancien danseur de la troupe Benoît Brière en était le président d'honneur en 2014.

Histoire

Décennie 1960
En 1960, Suzanne Sigouin et Hélène Villeneuve, anciennes membres du groupe Les Feux Follets, fondent « Les Petits Mutins de Longueuil », école de danse traditionnelle destinée aux enfants. Les élèves performent des chorégraphies dans plusieurs programmes télévisés, tels que Où chante l'alouette et Boîte à surprise, à Radio-Canada. En parallèle, Sigouin et Villeneuve entreprennent des recherches ethnographiques à l'Ile-aux-Coudres et au Lac-Saint-Jean pour collecter des danses et des chants traditionnels régionaux.

Le 1er mai 1966, les Mutins présentent leur troisième production annuelle à la salle du Gesù, dans le quartier des spectacles, à Montréal. Le groupe est à ce moment composé de 90 danseurs, âgés de 4 à 17 ans.

Les Mutins participent à l'Exposition universelle de 1967, à Montréal, en offrant des prestations à la Place des Nations et dans quelques autres pavillons. Ils participent aux éditions subséquentes de Terre des hommes. En 1968, ils se produisent au pavillon du Mexique en compagnie de musiciens mexicains.

Du 4 au 25 juillet 1969, les Mutins représentent le Canada à la 34e édition du Festival de Folklore de Nice.  La même année, Suzanne Sigouin et Hélène Villeneuve reçoivent une médaille d'argent du ministre du Tourisme du Mexique. Les deux femmes sont reçoivent le titre de « Chevalier de l'ordre du mérite de Longueuil » .

Décennie 1970
En 1970, le groupe fait une tournée au Manitoba, dans le cadre des festivités entourant le centième anniversaire de la province. Les danseurs se produisent notamment au Palais législatif. Le groupe fête son dixième anniversaire la même année et donne aussi un spectacle au mois de novembre à Springfield, au Massachusetts.

Les Mutins visitent à nouveau le Festival de Folklore de Nice en 1971, en plus de visiter Jaca, en Espagne. En 1972, le groupe est invité au Festival mondial du Folklore de Guadalajara, au Mexique. Le 23 avril 1972, le groupe se produit pour la première fois à la Place des Arts, plus précisément le Théâtre Port-Royal, ancien nom du Théâtre Jean-Duceppe. 57 danseurs y présentent des danses de plus de huit pays différents, dont le Canada, la Hongrie et la Yougoslavie. La troupe retourne au Mexique en 1973 et dansent dans 10 villes différentes.

Le 30 mai 1976, les Mutins se produisent pour la première fois dans la Salle Wilfrid-Pelletier de la Place des Arts.

Décennie 1980
Les Mutins de Longueuil fêtent leur 20e anniversaire en 1980. Ils participent à l'émission « Au jardin de Pierrot », animée par Pierrette Boucher-Vermette sur les ondes de Radio-Canada.

La troupe offre des prestations le 10 et 11 juillet 1982 au Parc des gouverneurs, à l'occasion du 15e Festival d'été de Québec. En 1984, la troupe, composée de 37 jeunes, se produit au 10e Conseil souverain de la Nouvelle-France, événement gastronomique ayant lieu à l'hôtel Hilton International, à Québec.

Décennie 1990
La décennie 1990 débute avec une série de participations au Brockville Multicultural Festival, en Ontario. La troupe y performe, entre autres, des danses mexicaines de la région de Veracruz, ainsi que des danses canadiennes.

Le 9 mai 1998, Les Mutins présentent un spectacle au Théâtre Maisonneuve de la Place des Arts. Le 6 juillet 1998, ils dansent sur la Grande Place du Mondial des cultures de Drummondville. En 1999, ils voyagent à Taïwan pour participer au International Children's Folklore and Folkgame Festival, membre du Conseil international des organisations de festivals de folklore et d'arts traditionnels.

Décennie 2000
L'an 2000 marque la retraite des fondatrices du groupe Suzanne Sigouin et Hélène Villeneuve. Les 10 et 11 juin 2000 ont lieu les derniers spectacles de fin d'année avant leur départ, au Théâtre de Ville de Longueuil. Malgré leur retraite, les deux femmes promettent de rester dans l'entourage du groupe.

En 2001, la troupe livre des prestations au Complexe Desjardins, en plus de présenter leur spectacle annuel Des pieds et des mondes. En 2006, le Summerfest International Folkdance Festival and Folkart Fair Százhalombatta, en Hongrie, accueille le groupe pour une durée de 10 jours.

Décennie 2010
Le groupe participe au spectacle Racine aux pieds carrés présenté dans la salle Marie-Guérin-Lajoie de l'Université du Québec à Montréal, aux côtés de la Compagnie de danse Mackinaw, des Chamaniers de Saint-Hyacinthe, des Pieds Légers de Laval, des Éclusiers de Lachine et d'autres ensembles folkloriques québécois.

Le festival beauceron Les Couleurs du monde accueille les Mutins en 2010, en compagnie de la troupe hôtesse Manigance. L'année suivante, les Mutins se dirigent vers Beaconsfield pour donner des spectacles à l'occasion de la Fête nationale du Québec, jusqu'en 2019.

En 2011, la troupe participe au Festival des traditions du monde de Sherbrooke.

La cofondatrice des Mutins Hélène Villeneuve décède le 13 septembre 2015, à l'âge de 81 ans.

En 2019, pour financer leur tournée en Pologne, la troupe participe à l'émission télévisée Des squelettes dans le placard, animée par Patrice L'Écuyer sur les ondes d'ICI Radio-Canada Télé.

Décennie 2020
En 2020, Suzanne Sigouin publie le livre Les Mutins : ma passion, ma mission, ma vie !, racontant l'histoire de la troupe à travers des témoignages et des photos d'archives. Une séance de dédicace a lieu à la Libraire Alire, à la Place Longueuil, le 8 février 2020.

En 2021, les Mutins participent à l'émission télévisée Au suivant!, animée par Stéphane Bellavance, sur les ondes d'ICI Radio-Canada Télé.

La cofondatrice des Mutins Suzanne Sigouin décède le 17 janvier 2022, à l'âge de 84 ans.

Références

Articles connexes
 Les Sortilèges
 Compagnie de danse Mackinaw
 Folklore québécois
 Gigue (danse)
 Danse québécoise
 Les Chamaniers de Saint-Hyacinthe

Liens externes
Les Feux Follets, L'encyclopédie canadienne : https://www.thecanadianencyclopedia.ca/fr/article/feux-follets-les
Historique des Mutins de Longueuil, Les Mutins de Longueuil : https://www.mutinsdelongueuil.com/ecole/historique

Fondation en 1960
Compagnie de danse québécoise
Folklore québécois
Danse traditionnelle au Québec
Patrimoine culturel immatériel au Canada
Association ou organisme ayant son siège à Longueuil
Culture à Longueuil

Les Mutins de Longueuil


An Dendrobium nanum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker. An Dendrobium nanum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium nanum


Un Asesor consultor o un Asesor en planificación y organización (a veces también llamado Especialista en organización y métodos), es una persona generalmente de muy buen nivel profesional y de mucha cultura general, que da ideas y que sugiere estrategias de alto nivel en relación a una institución, o a un sector de gobierno, o a un área de actividad. En resumen, un profesional con este perfil es una buena estrategia, un buen planificador, y un creador por excelencia, que imagina, que tiene ideas novedosas, que es muy ejecutivo, y que generalmente tiene buenos conocimientos en logística así como en racionalización y métodos.

En informática, un profesional de este tipo, es una persona encargada de identificar las necesidades de los usuarios o de los clientes, y de especificarlos y estandarizarlos, con el fin de facilitar el posterior tratamiento por computadoras y redes. En particular, su rol incluye hacer de nexo entre especialistas en informática y directivos/usuarios/clientes, explicando conceptos, necesidades, requerimientos, limitantes y falencias, asuntos a cuidar, y tipo de equipos que podrían ser útiles de usar. Por lo general, una persona con estas funciones no se ocupa directamente ni del desarrollo de programas informáticos (software), ni de los sistemas de explotación, ni de cuestiones administrativas o de personal, ni mucho menos de la elección de equipamientos y de materiales, pero supervisa todo, y advierte sobre retrasos, inconvenientes, aumento de costes, posibles problemas a enfrentar, dificultades de financiamiento, etc. Obviamente, los programas de computación y los sistemas de explotación, deben ser concebidos y desarrollados por equipos especializados.

En enseñanza, un profesional de este perfil, es una persona que se ocupa o que supervisa asuntos vinculados con la currícula de estudios, el reclutamiento de profesores y la organización de sus cursillos de especialización, así como de la marcha general de la actividad. Por citar un ejemplo, en especial puede mencionarse a Laurent Carroué en la labor que se refiere a geopolítica, y que desarrolla en varias de las escuelas de comercio más prestigiosas de Francia, tales como École des Hautes Études Commerciales de París, ESCP Europe, Emlyon Business School, etc.

El rol de consultor informático es muy amplio, y no solo se limita a resolver problemas o situaciones en el área de programación.

Definamos primero. Consultor: un consultor es un profesional capacitado en una determinada especialidad y que ofrece soluciones a problemas o situaciones a quienes le solicitan sus servicios, debes estar en capacidad de aportar valor y soluciones.

Un Consultor en Informática debe ser un profesional capacitado y con experiencia en el área de tecnología y con conocimientos en el área de desarrollo de software, herramientas ofimáticas, redes y comunicaciones, adicionalmente en esta época actual con el auge de las redes sociales también debe tener conocimiento en este nuevo fenómeno. Las empresas y emprendedores buscan consultores informáticos que los ayuden y apoyen a emprender negocios en Internet y rentabilizarlos y no saben cómo hacerlo, las pymes quieren presencia en Internet y redes sociales y no saben cómo hacerlo, un Consultor en Informática debe estar capacitado para dar respuestas y soluciones a todas estas inquietudes que seguro les platearan sus futuros clientes. Lo que a veces las pequeñas empresas no tiene en cuenta, es que con una buena asesoría podrá reorganizar sus procesos, optimizar la cadena de suministro, aumentar su eficiencia y crecimiento, y garantizarles un retorno de inversión (ROI) adecuado.

En resumen, el Consultor Informático tiene que ser capaz de mejorar los procesos de una empresa de forma a acelerar el crecimiento del negocio mejorando los procesos o incrementando las ventas abriendo nuevos canales de venta usando las nuevas tecnologías como puede ser Internet, Google, redes sociales y aplicaciones para móviles. Además de estar preparado para la evolución de la tecnología que pasa prácticamente a diario.

Referencias

Enlaces externos

Ocupaciones de la informática

Asesor consultor


Journal of Gender-Based Violence er et engelsksproget flerfagligt videnskabeligt tidsskrift. Det udgives af Policy Press, et imprint for Bristol University Press, der ejes av University of Bristol. Tidsskriftet har fokus på kønsbaseret vold fra forskellige akademiske perspektiver herunder kriminologi, sociologi og psykologi. Chefredaktør er professor Marianne Hester.

Referencer

Værker om psykologi
Vold
Kriminologi
Sociologiske tidsskrifter
Samfundsvidenskabelige tidsskrifter

Journal of Gender-Based Violence


An Dianella porracea in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Rodney John Francis Henderson, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Horsfall och Geoffrey William Carr. An Dianella porracea in nahilalakip ha genus nga Dianella, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dianella

Dianella porracea


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 Julius Saturninus, İmparator Probus'a karşı imparatorluk iddiası ile ayaklanmış olan imparatorun arkadaşı ve isyancı Suriye valisi

280


Slavoj Žižek (Okunuşu: Slavoy Jijek) (d. 21 Mart 1949 Ljubljana, Slovenya) Sloven Marksist sosyolog, filozof ve kültür eleştirmeni.

Ljubljana, Yugoslavya'da (şimdiki Slovenya) doğdu. Felsefe doktorasını Ljubljana'da aldı ve Paris Üniversitesi'nde Psikanaliz eğitimi gördü. Batı ülkeleri tarafından saygı görmesinden ötürü sosyalist Yugoslavya'da fazla baskıya maruz kalmadığını belirtmektedir. 1990 yılında Slovenya Cumhuriyeti Başkanlığı için Slovenya Liberal Demokrat Partisi'nin adayıydı.

Žižek popüler kültürün yeniden okunmasında Jacques Lacan'ın çalışmalarını kullanmasıyla ünlüdür. Şu konuları da içeren sayısız konuda yazmaktadır; ideoloji, köktendincilik, hoşgörü, politik doğruluk, küreselleşme, öznellik, insan hakları, Lenin, mit, internet, postmodernizm, çokkültürlülük, post-marksizm, David Lynch ve Alfred Hitchcock. Düşünürün sevdiği ve önerdiği filmler Hero'dan Korkunç Ivan'a kadar çeşitlilik göstermektedir. Çağdaş felsefenin görmezden gelinemeyecek önemli bir ismidir.

Hayatı
Žižek Sosyoloji Enstitüsü, Ljubljana Üniversitesi, Slovenya'da uzman araştırmacı olarak görev yapmaktadır. Aynı zamanda, burada sıralanan üniversitelerin yanı sıra başka üniversitelerde de  misafir profesör olarak ders vermektedir: The University of Chicago, Columbia, London Consortium, Princeton, The New School, The European Graduate School, The University of Minnesota, The University of California, Irvine and The University of Michigan. Bugünlerde Birkbeck Institute for the Humanities Birkbeck, Londra Universitesi'nde uluslararası yönetici olarak çalışmaktadır.

Žižek 2004 yılında 26 yaşındaki Arjantinli model Analia Hounie ile ikinci evliliğini yaptı, daha önce Renata Salecl ile evliydi.

Žižek mesleğinin başlangıcında 1970'lerin Yugoslavya'sının politik ortamında engellendi. 1975'te master tezinin siyasi açıdan şüpheli görülmesinden sonra Ljubljana Üniversitesi'nde bir yer sahibi olması önlendi. Takip eden yıllarda Yugoslavya Ordusu'nda görev aldı ve sonunda Jacques Lacan'ın psikonalitik teorisine dönük kuramsal odaklanmaları olan bir grup Slovenyalı bilgin ile yakınlaştı.

Žižek'in büyük bir sosyal kuramcı olarak uluslararası tanınması 1989'da İngilizce basılan ilk kitabı The Sublime Object of Ideologyye kadar sürdü. Žižek'in en dünya çapında en çok tartışılan kitabı The Ticklish Subject (1999), onu açıkça dekonstrüksiyonizmcilerin, Heideggercilerin, Habermascıların, bilişsel işlemlerle uğraşan bilimadamlarının, feministlerin ve Žižek'in New Age "obskürantizmciler" olarak tanımladıklarının karşısına koyar.

Žižek'in çalışma ve düşünceleri belirlemedeki sorunlardan birisi onun kuramsal konumunu çok sık olarak kitapları arasında, hatta bazen aynı kitabın farklı sayfalarında değiştirmesidir (mesela, Lacan'ın yapısalcı mı yoksa post-yapısalcı mı olduğu konusunda). Bu nedenle onu eleştiren bazı kişiler, onu tutarsızlık ve entelektüel düzey eksikliği ile suçlamaktadır. Ne var ki Ian Parker herhangi bir "Žižekyen" felsefe sistemi bulunmadığını öne sürmektedir çünkü Žižek, bütün tutarsızlığıyla beraber, bize, bizim bir tek yazardan neyi almak ve onda neye inanmak istediğimiz konusunda daha derinlemesine düşünmemiz konusunda yardımcı olmaya çalışıyor.(Parker, 2004) Aslında, Žižek'in kendisi, bir felsefecinin tavrının, bizim kendi ideolojik ön kabullerimizi sorgulamak yerine bize dünyayı anlatan Büyük Öteki gibi davranmak olmaması gerektiğini tartışarak, Jacques Lacan'ın kendi kuramlarını sürekli yenilemesini savunmaktadır. Žižek için felsefeci, soruları yanıtlamaya çalışan birisinden daha çok, eleştiren birisidir.

En son olarak Žižek Abercrombie & Fitch için hazırlanan bir katalogda yer alan Bruce Weber'in fotoğraflarına eşlik edecek bir metin yazdı. Büyük bir entelektüelin reklam metni yazmasının uygun olup olmadığı sorulduğunda, Žižek Boston Globe'a şunları söyledi: "Eğer para kazanmak için bu tür işler yapmak veya tam zamanlı çalışan Amerikalı bir akademisyen olarak imtiyazlı bir yer kapmak için kıç öpmek zorunda kalmak arasında bir seçim yapmam istenseydi böyle yerlerde yazı yazmayı seçmekten zevk alırdım!"

Kendisine dönük ters ifadelerden utanmayan ateşli ve renkli bir öğretim üyesi olarak kabul edilmektedir.

Senaryosunu yazıp sunduğu The Pervert's Guide to Cinema belgeseli 2006'da, The Pervert's Guide to Ideology belgeseli ise 2012 yılında yayınlandı.

 Düşünceleri
 Savunduğu İdeoloji

Žižek'in ideolojisi şahsına özgü bir materyalizmdir. Diyalektik materyalizm geleneği içinde kuram oluştururken, düşüncenin var olan sistemleri içerisindeki devamsızlıkları ve çelişkilerine vurgu yaparak, ontoloji ve epistemolojinin çağdaş kuramlarıyla bağlantılar kurar. Deleuze ve Alain Badiou gibi, Žižek hem bilincin materyalist temeline hem de düşüncenin 'özerklik ve yararlılığına' sahip çıkan bir kuram dile getirir.

Žižek'in son kitabı, The Parallax View, şimdiye kadarki en derin ontolojik yorumlama çalışmasıdır. Žižek ontolojinin farklı yüzlerinin idealist ve materyalist anlamlandırmalar açısından karşılaştırmalarını yapmaktadır. İdealizm ve materyalizm arasında bu anlamdaki  karşılaştırmalardan biri, idealizmin 'her şey'i kuramsallaştırdığına dair iddia edilen yeteneği ile materyalizmin görünüşte 'her şey'in gerçekte 'her şey olmayan' olduğu şeklindeki anlamlandırmasının arasında Lacancı terimlerle ifade edilir.

Žižek'in idealizm ve materyalizm arasında karşılaştırma yapma tutkusu onun kendi çalışmasını paradoksal terimler içerecek şekilde tanımlamasına neden olur: "Materyalist Teoloji". Teolojisi, materyalizmi gibi kendine özgüdür. Žižek, gerçekte gerçekliğin temelde açık olduğunu ve materyalist "minicik bir fark" olduğunu ileri sürer, ontolojik açıdan, bir indirgemeci fiziksel işlemi tanımlaması ile bir insanın varoluş deneyimi arasında gerçeklikte görünen fark insan hayatının gerçeği ve ontolojinin kuramsallaştırmaya çalışması gereken en önemli alandır. Tüm insancıl Hristiyan teolojisi ile denkleştirdiği bu alan radikal bir şüphe üstüne oturtulmuştur. Žižek, olumsuz ve sınırlandırıcı "düşünen şey" ifadesi ile farkı Freudçu ölüm içgüdüsü (tanatos) ile denkleştirir. Biyolojik psikoloji bir gün bir insanın beyninin tam bir modelini yapabilecek olsa da, hâlâ geride açıklanamayan bir şey kalmış olacak, ve bu şey doğrudan Freudçu ölüm içgüdüsü ile ilişkili olacak. Žižek'e göre bu rolü üstlenenin, zevk ilkesi değil de ölüm içgüdüsü olduğunu belirtmek önemli. Temsil edilemeyen bütünlük üzerinde kırılmalar ve kararlar öneren bilincin olumsuz yüzü vurgulanır. Žižek bilincin opak olduğu gerçeğine işaret eder. Bilincin temel özelliklerinden biri, bir şeyin gerçekten bilinçli mi yoksa sadece bir taklit mi olduğunu asla bilemeycek olmanızdır. Žižek Lacan'ı şunları belirterek eleştirir: "Ne yazık ki Lacan çok hızlı bir şekilde öz-bilinçlilik ile öz-saydamlığı özdeşleştirir, Alman İdealizmi'ndeki öz-bilinçlilik nosyonunun en önemli şartı insanın kendisine çok zor ulaştığı/hatta ulaşamadığıdır. Bu olumlu bir ontolojik şarttır."

Žižek'in metafiziği, önemli bir noktaya kadar anti-metafiziktir, çünkü 'her şey'i kuramsallaştırmanın saçma olduğuna inanmaktadır, çünkü daima kuramsallaştırılamayan bir şeyler kalacaktır. Bu Lacan'cı terimlerle 'sembolik' ve 'gerçek' arasındaki ilişkinin terimleri ile açıklanabilir. Žižek'e göre, bir insanı çeşitli yollarla gözlemleyebiliriz ancak bu yollar eş zamanlı var olmaz. Mesela, bir insanı ya kendi iradesi olan etik bir varlık olarak ya da güdülere dayanan biyolojik bir yaratık olarak görebiliriz ama ikisi birden değil. Bunlar 'gerçeğin' 'sembolik' tercümeleri, tanım ile tam olarak anlaşılamayacak 'her şey olmayan'ı anlamak için dili kullanma yollarıdır. Žižek'e göre, ne var ki 'gerçek' sizin ona nasıl bakmaya karar verdiğinize bağlı olmayan farklı yollarda anlaşılan bir şey değildir (etik bir varlık olarak insan biyolojik bir varlık olarak insana karşı mücadele verir); 'gerçek' bunun yerine daha üstün bir noktadan başka bir noktaya hareket etmektir - The Parallax Viewda belirtildiği gibi. Kendisinin sıklıkla eleştirdiği postmodern kuramcıların tersine, Žižek, kendi iç öznelliklerine işaret eden ölçülemez diskurlar boyunca doğrudan bir ontolojik kesinin bulunduğunu iddia ederek görecelik konusunu açıklamaktan kendini kurtarır. Bu 'gerçeğin' çeşitli 'sembolik' tercümeleri olmasına rağmen, hepsi göreceli olarak "doğru" değildir. 'Gerçek', çelişkilerin birbiri içinden geçmesi işleminde ortaya çıkar; veya gerçek "minik bir farktır", indirgemeci materyalizmin sonsuz kararları ile yaşanan deneyim arasındaki fark.

 Öznenin Oluşumu

Bilinçdışı, bir dil gibi yapılandığı için ("comme une langue"), bu kendisini iki durumda tutkuya doğru yönlendirecektir: Birincisi, Lacan'ın XI.ci Seminer'inde tutkunun "hedefi" olarak adlandırılan tutku nesneleri ve  bilinçdışı, veya  tutkunun "amacı" olarak adlandırılan kendi içinde tutkunun mekanizması ve Lacan'ın kendisi tutkunun işleyişinde bunu daha önemli bir durum olarak düşünmüştü.

 Bibliyografisi
 Žižek, Slavoj (1989). The Sublime Object of Ideology (Print) (in English), London: Verso,Türkçede İdeolojinin Yüce Nesnesi, 2002
 Žižek, Slavoj (1990). Ernesto Laclau: Beyond Discourse Analysis (in New Reflections on the Revolution of Our Time) (Print) (in English), London: Verso. / Ernesto Laclau: Diskur Çözümlemesinin Ötesi ( Günümüz Devrimi Üzerine Yeni Yansımalar serisinde) Žižek, Slavoj (1991). For They Know Not What They Do (Print) (in English), London: Verso. Ne Yaptıklarını Bilmedikleri İçin
 Žižek, Slavoj (1991). Looking Awry (Print) (in English), Cambridge, MA: MIT Press. / Yamuk Bakmak
 Žižek, Slavoj (1992). Enjoy Your Symptom! (Print) (in English), London: Routledge /Semptomunuzla Eğlenin!
 Žižek, Slavoj (1993). Tarrying with the Negative (Print) (in English), Durham, NC: Duke University Press. / Olumsuzla Oyalanma
 Žižek, Slavoj (1993). Everything You Always Wanted to Know About Lacan...But Were Afraid to Ask Hitchcock (Print) (in English), London: Verso / Daima Lacan hakkında sormak istediğiniz her şey...Ve Hitchcock'a Sormaya Korktuklarınız
 Žižek, Slavoj (1994). The Metastases of Enjoyment (Print) (in English), London: Verso. / Eğlenmenin Metastazı
 Žižek, Slavoj (1996). The Indivisible Remainder: Essays on Schelling and Related Matters (Print) (in English), London: Verso./ Görünmez Hatırlatıcı:  Schelling Hakkında ve İlgili Konularda Denemeler
 Žižek, Slavoj (1997). The Abyss of Freedom (Print) (in English), Michigan: University of Michigan Press./ Özgürlüğün Tamusu
 Žižek, Slavoj (1997). The Plague of Fantasies (Print) (in English), London: Verso / Fanteziler Tabelası
 Žižek, Slavoj (1999). The Ticklish Subject (Print) (in English), London: Verso./ Türkçede Gıdıklanan Özne
 Žižek, Slavoj; Butler, Judith; Laclau, Ernesto (2000). Contingency, Hegemony, Universality (Print) (in English), London: Verso. / Olumsallık, Hegemonya, Evrensellik
 Žižek, Slavoj (2000). The Fragile Absolute (Print) (in English), London: Verso./ Kırılgan Mutlak  Türkçede Kırılgan Temas
 Žižek, Slavoj (2001). Did Somebody Say Totalitarianism? (Print) (in English), London: Verso./ Birisi Totalitercilik mi Dedi?
 Žižek, Slavoj (2001). The Fright of Real Tears: Kryzystof Kieślowski Between Theory and Post-Theory (Print) (in English), London: BFI. / Gerçek Yırtılmaların Korkusu: Kryzystof Kieślowski Kuram ve Post Kuram Arasında
 Žižek, Slavoj (2001). On Belief (Print) (in English), London: Routledge./ İnanç Hakkında
 Žižek, Slavoj (2001). Opera's Second Death (Print) (in English), London: Routledge./Opera'nın İkinci Ölümü
 Žižek, Slavoj (2002). Welcome to the Desert of the Real (Print) (in English), London: Verso./Gerçeğin Çölüne Hoşgeldiniz
 Žižek, Slavoj (2002). Revolution at the Gates: Žižek on Lenin, the 1917 Writings (Print) (in English), London: Verso. / Kapılarda Devrim: Žižek'ten Lenin, 1917 Yazmaları Hakkında Türkçede Lenin Üzerine
 Žižek, Slavoj (2003). Organs Without Bodies (Print) (in English), London: Routledge./ Vücutsuz Organlar
 Žižek, Slavoj (2003). The Puppet and the Dwarf (Print) (in English), Cambridge, MA: MIT Press./ Kukla ve Cüce
 Žižek, Slavoj (2004). Iraq: The Borrowed Kettle (Print) (in English), London: Verso. / Irak: Ödünç Alınan Çaydanlık
 Žižek, Slavoj (2005). Interrogating the Real (Print) (in English), Continuum Publishing. /Gerçeği Sorgulamak
 Žižek, Slavoj (2006). The Universal Exception (Print) (in English), Continuum Publishing/ Evrensel İstisna
 Žižek, Slavoj (2006). Neighbors and Other Monsters (in The Neighbor: Three Inquiries in Political Theology) (Print) (in English), Cambridge, MA: University of Chicago Press./ Komşular ve Diğer Canavarlar ( The Neighbor'da : Politik Teolojide Üç Sorgulama)
 Žižek, Slavoj (2006). The Parallax View (Print) (in English), Cambridge, MA: MIT Press. ISBN 0-262-24051-3. / Paralaks Bakış
 Žižek, Slavoj (2010). Living In The End Times (Print) (in English), London: Verso. / Türkçede Ahir Zamanlarda Yaşarken

Dış bağlantılar
 Slavoj Žižek @ European Graduate School.
 NTV Zizek Belgeseli

1949 doğumlular
Ljubljana doğumlular
Sloven filozoflar
Çağdaş filozoflar
Yaşayan insanlar
Mantık felsefecileri

Slavoj Žižek


سدود إحدى قرى مركز منوف التابع لمحافظة المنوفية بجمهورية مصر العربية.

التاريخ
ذكرها علي مبارك في كتابه الخطط التوفيقية، حيث ذكر أنها قرية في مديرية المنوفية بقسم أشمون جريس، وأن بها جامع بمنارة وعدة زوايا وبستانين ومهنة أهلها الزراعة.

السكان
بلغ عدد سكان سدود 22,227 نسمة، منهم 11.543 رجل و10684 إمرأة، حسب الإحصاء الرسمي لعام 2006.

انظر أيضاً
 قائمة قرى محافظة المنوفية

مصادر

الوحدة المحلية لقرية سدود (منوف)

سدود


1 (عدد): عدد طبيعي
 0.999... رقم رياضي معادل لرقم 1
 1 هـ: سنة في التقويم الهجري
 1 م: سنة
 1 ق.م
 هيدروجين رقمه الذري 1
 يناير (شهر): هو الشهر الأول في السنة في التقويم الجريجوري وواحد من السبعة شهور الغريغورية، ويتكوّن من 31 يوم
 1 (فيلم)

شركات
 أوبنتو وان خدمة حوسبية سحابية تقدمها شركة كانونيكال المحدودة
 بي بي سي وان قناة تلفزيونية أساسية لهيئة الإذاعة البريطانية (BBC)

1 (توضيح)


Black Books is a British sitcom created by Dylan Moran and Graham Linehan, and written by Moran, Kevin Cecil, Andy Riley, Linehan and Arthur Mathews. It was broadcast on Channel 4, running for three series from 2000 to 2004. Starring Moran, Bill Bailey and Tamsin Greig, the series is set in the eponymous London bookshop and follows the lives of its owner Bernard Black (Moran), his assistant Manny Bianco (Bailey) and their friend Fran Katzenjammer (Greig). The series was produced by Big Talk Productions, in association with Channel 4.

The show was produced in a multiple-camera setup, and was primarily filmed at Teddington Studios in Teddington, London, with exterior scenes filmed on location on Leigh Street and the surrounding areas in Bloomsbury, London. The first episode was broadcast on 29 September 2000 and a total of three series were made, the final episode airing on 15 April 2004.

Black Books was a critical success, winning awards, including two BAFTAs (for Best Situation Comedy in 2001 and 2005) and a Bronze Rose at the Festival Rose d'Or.

Synopsis
Bernard Black is the owner of Black Books, a small London bookshop. The series revolves around the lives of Bernard, Manny and Fran. Bernard's persona of a grouchy and misanthropic shopkeeper is a central theme; he has a hatred of the outside world and all the people who inhabit it, except for his best friend, Fran, who initially runs a trendy bric-a-brac shop, Nifty Gifty, next door to the bookshop.

Bernard displays little interest or knowledge in retail (or, indeed, anything outside drinking, smoking and reading) and actively avoids having to interact with anyone, even inside his shop, as he has a seething dislike towards his customers who treat his bookshop more like a personal library.  He would often rather pass up on a sale than have to engage in human interaction to make one. It is suggested that Fran and Bernard once slept together, but now they remain content to be friends (or possibly with Fran not allowing Bernard to remember), sharing a love of smoking heavily and drinking to excess. Fran otherwise is a hopeless romantic.

Manny is introduced in the first episode as an angst-ridden accountant who enters the bookshop seeking The Little Book of Calm. During a drunken night out, Bernard offers him a job as a shop assistant and a room above the shop if he will do Bernard's accounts for him. Sobering up, Bernard realises Manny's optimistic nature is not suited to this "kind of operation". Fran, however, seeing that Manny is good for Bernard, forces Bernard to let him stay.

Many episodes are driven by Manny and Fran's attempts to force Bernard into a more socially acceptable lifestyle. Their efforts usually result in chaos, sucking them back into Bernard's cynical view of the world. The bookshop, which also doubles as Manny and Bernard's residence, is frequently depicted as being in an unlivable state of dirtiness and often inhabited by animals and other unidentified creatures, while disorder is a frequent aspect of the running of the shop. Manny's attempts to improve both the shop and the residence often fail.

Cast

The series revolves around the three main characters of Bernard Ludwig Black (Dylan Moran), Manny Bianco (Bill Bailey) and Fran Katzenjammer (Tamsin Greig), who all appear in every episode. Other characters appear briefly in single episodes, while the show also featured several guest stars, including actors Simon Pegg, Martin Freeman, Olivia Colman, Johnny Vegas, Nina Conti and writer Graham Linehan.

Production

A pilot for the show was featured in the 1998 Channel 4 sitcom festival in Riverside Studios. This early version was decidedly darker, revolving around Bernard's, and later Manny's, decision to commit suicide. It featured Manny (surname Zimmerman in reference to Bob Dylan)  and the Fran character as Valerie, a philosophy lecturer.

The pilot was an original creation of Moran's and the series was his first creation as a writer for a television series. Linehan, co-writer of the earlier Channel 4 sitcom Father Ted, joined at the outset to co-write the series with Moran at the suggestion of producer William Burdett-Coutts after Linehan saw the pilot and had seen Moran performing in Dublin. The characters were Moran's original creation, created over a month-long process he calls "spitballing", which is talking spontaneously to each other in character.

The concept of Bernard owning a bookshop came about because of Moran's view of bookshops as doomed enterprises. Moran said "Running a second-hand bookshop is a guaranteed commercial failure. It's a whole philosophy. There were bookshops that I frequented and I was always struck by the loneliness and doggedness of these men who piloted this death ship", while Linehan said his belligerent personality reflected a sign he once saw in a bookshop stating "Please put the books anywhere you like because we've got nothing better to do than put them back". Moran said of the series, "We just wanted to cram as much elaborate stupidity into a half-hour that could make it be coherent and that you would believe".

The fictional address for the bookshop is Black Books, 13 Little Bevan Street, Bloomsbury, London WC1. Manny also states the shop is located "just off Russell Square". The exterior scenes of the bookshop were filmed outside a real bookshop, albeit a smaller one, called Collinge & Clark, located at 13 Leigh Street, Bloomsbury.

The audio commentary for Shaun of the Dead states that Black Books is considered by the producers to be a sister show of the 1999 Channel 4 sitcom Spaced, also produced by Nira Park. The show features several actors from Spaced, while in one episode Manny is heard speaking to Twist Morgan, a character from Spaced. Simon Pegg guest-starred as Bill Bailey's boss in another episode, an inversion of their roles in Spaced; Nick Frost appeared at the beginning of the episode "The Big Lockout" to install a new security system for the shop, though lost Manny's attention when he spotted a Subbuteo player in his hair; Kevin Cecil, one of the Black Books writers, appeared in Spaced playing the character of Harris; Jessica Stevenson made an appearance as a friend of Fran's, who was trying to help her live a healthier lifestyle with attempts to change her diet and get her to exercise more; Peter Serafinowicz played a radio broadcaster whose dulcet tones reading the shipping forecast drove Fran wild with desire; Omid Djalili appeared in "He's Leaving Home" as an opportunistic photographer; Rob Brydon appeared in Season 2's episode "The Fixer". Both Lucy Davis (The Office, Shaun of the Dead) and Olivia Colman (Peep Show, Hot Fuzz) appeared in Season 3's episode "Elephants and Hens".

Episodes

Original unaired pilot

Series 1 (2000)

Series 2 (2002)

Series 3 (2004)

Awards and reception
Black Books won the BAFTA for Best Situation Comedy in 2001 and 2005, and won a Bronze Rose at the Festival Rose d'Or of Montreux in 2001. It also received nominations for British Comedy Awards and the Irish Film and Television Awards.

According to Allan Brown, writing for The Times in August 2005, the show was "killed off after three hugely popular series".

In Channel 4's "The World's Greatest Comedy Characters" poll, Bernard was voted 19th. The show ranked 58th out of 100 in the BBC's Britain's Best Sitcom poll in 2004.

Legacy
When asked by Digital Spy in 2015 about the show possibly returning, Moran replied saying "No, no, no, no! No! Does that answer the question, no!" and stated that he'd rather focus on new projects. He also said that he'd never do another studio sitcom again.

Notes

References

External links

 .

2000 British television series debuts
2004 British television series endings
2000s British black comedy television series
2000s British sitcoms
2000s British workplace comedy television series
BAFTA winners (television series)
Channel 4 sitcoms
English-language television shows
Television series by Big Talk Productions
Television series by ITV Studios
Television series created by Graham Linehan
Television series set in shops
Television shows set in London
Television shows shot at Teddington Studios
Television shows set in bookstores

Black Books


An Lycaste aromatica in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Robert Graham, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John Lindley. An Lycaste aromatica in nahilalakip ha genus nga Lycaste, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Lycaste

Lycaste aromatica


Agave oroensis ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Agaven (Agave). Ein englischer Trivialname ist "Zacatecas Cultivar Agave".

Beschreibung
Agave oroensis wächst einzeln oder bildet Ableger. Die grünen linealisch, variabel angeordneten, fleischigen, rauen, rinnigen, lang spitz zulaufenden Blätter sind 80 bis 100 cm lang, 8 bis 10 cm breit. Die Blattränder sind gezahnt. Der spitze, graue Enddorn ist 2 bis 3 cm lang.

Der rispige Blütenstand wird 5 bis 6 m hoch. Die gelben Blüten sind 70 bis 75 mm lang und erscheinen an variabel angeordneten Verzweigungen am oberen Teil des Blütenstandes. Die Blütenröhre ist 16 bis 18 mm lang.

Systematik und Verbreitung
Agave oroensis wächst in Mexiko im Bundesstaat Zacatecas auf Kalksteinhängen in 1850 m Höhe.
Die Erstbeschreibung durch Howard Scott Gentry ist 1982 veröffentlicht worden.

Agave oroensis ist ein Vertreter der Sektion Americanae. Die lokale, kultivierte Art ist nur von der Minenregion nahe Conception del Oro im Norden von Zacatecas bekannt. Typisch sind die schmalen, dicken, fleischigen Blätter mit den rosaknospigen Rispen.

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

Agaven
Oroensis

Agave oroensis


Brienomyrus es un género de pez elefante africano de la familia Mormyridae endémico de Angola, Benín, Camerún, Congo, Costa de Marfil, Guinea Ecuatorial, Gabón, Ghana, Liberia, Mali, Nigeria, Senegal, Sierra Leona y Togo.

De acuerdo a su morfología, puede agruparse dentro del grupo de «lucios del río Nilo» —junto al Mormyrops, Hippopotamyrus, Marcusenius, Petrocephalus y Pollimyrus— que tienen pequeñas barbas. Además, al igual que los restantes géneros de su familia, poseen un cerebelo —o mormyrocerebellum— de gran tamaño, con un cerebro de tamaño proporcional al cuerpo comparable al de los humanos, relacionándose probablemente con la interpretación de señales bio-eléctricas.

De acuerdo a la IUCN, el estado de conservación de algunas de sus especies pueden catalogarse en la categoría de «menos preocupante (LC o LR/lc)».

Especies
 Brienomyrus adustus (Fowler, 1936)
 Brienomyrus brachyistius (T. N. Gill, 1862)
 Brienomyrus eburneensis (Bigorne, 1991)
 Brienomyrus longianalis (Boulenger, 1901)
 Brienomyrus niger (Günther, 1866)
 Brienomyrus tavernei Poll, 1972

Referencias

Enlaces externos

Mormyridae
Osteoglossiformes

Brienomyrus


الريفيرا الفرنسي (عرفها العرب قديمًا باسم سبتمانيا)' منطقة تقع جنوب شرق فرنسا على البحر المتوسط، ومن أشهر مدنها نيس، كان، سانتروبيز، تولون ومارسيليا. وتكثر فيها المنتجعات السياحية.

الموقع
تمديد كوت دازور يتم تعيين في القاموس الفرنسي (روبرت بيتي "،" بيتي اروس ") وتمتد من كاسي (بوشيه دو رون) لمينتو على الحدود الإيطالية. بعض المصادر إعطاء طولون، Hyères وسان تروبيه على الغربي نقطة انطلاق. إنها جزء من بروفانس ألب كوت دازور مع الحدود الساحلية للبوشيه دو رون، فار وألب ماريتيم وإمارة موناكو. المواقع المعروفة هي : سان تروبيه، أنتيب، كان، نيس، وموناكو مينتو.

مع المناطق النائية هي جبال الألب البحرية وكتلة صخرية ديمور جدا الجبلية. سمة مميزة للغرب كوت دازور هي الصخور الحمراء من الساحل. في شرق جبال الألب سقوط حاد في البحر.

بالإضافة إلى مساكن شخصيات بارزة عديدة، وأكثر من ذلك بكثير العديد من المتقاعدين، وإنما هو أيضا منطقة شعبية الترفيهية من السياح الفرنسيين والأجانب منذ القرن الثامن عشر.

خلال موسم الذروة، والشواطئ والمدن المكتظة جدا في بعض الأحيان. على الطرق الساحلية، كثيرا ما تكون هناك اختناقات مرورية. باعتبارها المقصد السياحي، كوت دازور هو أكثر الموصى به في الموسم المنخفض.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لالريفييرا الفرنسية:

أعلام
 الكسندر فون سيبولد
 جورج جاي قاولد الأول

المراجع

البحر الليغوري
تضاريس بروفنس ألب كوت دازور
سواحل فرنسا
منتجعات ساحلية في فرنسا

الريفييرا الفرنسية


Thora Visby-Petersen (født 28. oktober 1873, død 13. november 1917) var en dansk forfatterinde.

Thora var datter af maleren og tandlægen Frederik Visby. Hun giftede sig med Christian Edvard Petersen (1858-1947) der var tobakshandler i Aarhus.

Reference

Bibliografi
 Sol over Zion : Glimt fra det hellige Land, 1915
 Himalaya gløder : brogede billeder fra Indien og Ceylon, 1916
 St. Thomas : Tropeminder fra De Vestindiske Øer, 1917

Faglitterære forfattere fra Danmark

Thora Visby-Petersen


Wilson County is the name of four counties in the United States:

Wilson County, Kansas
Wilson County, North Carolina
Wilson County, Tennessee
Wilson County, Texas

Wilson County


El Cardenal es un color rojo vivo que recibe su nombre por ser el color de la muceta de los cardenales católicos. Significa la sangre derramada por los mártires, y ellos, los cardenales, deben estar dispuestos a derramarla por la Iglesia.

Su tonalidad en el sistema cromático internacional Pantone es el Pantone 200

Enlaces externos

Rojo

Cardenal (color)


Rainbow es una película española de comedia musical del 2022 dirigida por Paco León, versión libre y contemporánea de El maravilloso mago de Oz, la novela de Lyman Frank Baum. Está protagonizada por Dora Postigo y Ayax Pedrosa. Se estrenó en los cines el 23 de septiembre de 2022; así como en la plataforma Netflix una semana más tarde el 30 de septiembre.

Sinopsis
La película narra el viaje iniciático de una chica en una versión contemporánea y muy libre inspirada en el clásico literario El maravilloso mago de Oz.

Reparto

Producción
La película fue anunciada en mayo de 2021 por una nota a través de Mediaset España. Paco León ejerce de director, productor y guionista de la película, mientras que el elenco se integra de jóvenes talentos de la música como Dora Postigo, Áyax Pedrosa y Wekaforé Jibril junto a los consagrados actores y actrices Carmen Maura, Carmen Machi y Luis Bermejo. El rodaje comenzó el 2 de agosto del mismo año, anunciándose también la incorporación al elenco de Hovik Keuchkerian, Samantha Hudson, Carmina Barrios, Alex de la Croix y Soraya Yasmin, además de las colaboraciones especiales de Rossy de Palma y Ester Expósito.

Referencias

Enlaces externos

 Ficha en FilmAffinity

Películas en español
Películas de España
Películas musicales
Películas dramáticas

Rainbow (película)