Soundgarden, 1984'te Seattle, Washington'da şarkıcı ve ritim gitaristi Chris Cornell, baş gitarist Kim Thayil (her ikisi de grubun her enkarnasyonunda yer alan tek üyelerdir) ve basçı Hiro Yamamoto tarafından kurulan bir Amerikan grunge grubuydu. Matt Cameron 1986'da grubun tam zamanlı davulcusu olurken, basçı Ben Shepherd 1990'da Yamamoto'nun yerine kalıcı olarak gruba dahil oldu. Grup 1997'de dağıldı ve 2010'da yeniden kuruldu. Cornell'in 2017'deki intiharının ve grubun geleceğiyle ilgili belirsizliğin ardından grubun kurucu gitaristi olan Thayil, Ekim 2018'de Seattle Times ile yaptığı röportajda Soundgarden olarak devam etmeyeceklerini açıkladı; Ancak, Ocak 2019'da Cornell'e bir defalık bir konser için yeniden bir araya geldiler.

Soundgarden, Seattle'da geliştirilen alternatif rock tarzı olan grunge'ın çığır açan yaratıcılarından biriydi ve plak şirketi Sub Pop'a imza atan birkaç grunge grubundan ilkiydi. Soundgarden, büyük bir şirkete (1989'da A&M Records ) imza atan ilk grunge grubuydu, ancak 1990'ların başında Seattle'daki çağdaşları Alice in Chains, Pearl Jam ve Nirvana ile bu türü popüler hale getirene kadar ticari başarı elde edemediler .

Soundgarden en büyük başarısını, Billboard 200'de bir numaraya çıkan ve Grammy ödüllü parçaları "Spoonman" ve "Black Hole Sun"ı bulunduran 1994 albümü Superunknown ile elde etti. 1997 yılında grup, yaratıcı yönü konusundaki iç çekişmeler nedeniyle dağıldı. On yıldan fazla bir süre sonra yan projeler ve diğer gruplar üzerinde çalıştıktan sonra, Soundgarden 2010'da yeniden bir araya geldi ve Republic Records ile altıncı ve son stüdyo albümleri King Animal'ı  2012'de yayınladı.

2012 yılına kadarki verilere göre, Soundgarden Amerika Birleşik Devletleri'nde 10,5 milyondan fazla dünya çapında ise tahmini olarak 25 milyon albüm satmıştır. VH1 kanalı, Soundgarden'ı özel 100 Greatest Artists of Hard Rock sıralamasında 14 numarada yer verdi.

Tarihçe

Kuruluş ve Erken Kayıtlar (1984-1988)
Soundgarden'ın kökenleri, 1980'lerin başında Seattle'da  basçı Hiro Yamamoto ile davulcu ve şarkıcı görevi üstlenen Chris Cornell'in yer aldığı Shemps adlı bir grupla başladı. Yamamoto'nun ayrılmasının ardından grup, gitarist Kim Thayil'i yeni basçısı olarak ekibe kattı. Thayil, daha sonra albüm firması Sub Pop'u kuracak olan Yamamoto ve Bruce Pavitt ile beraber Illinois, Park Forest'tan Seattle'a taşındı. Shemps grubu dağıldıktan sonra Cornell ve Thayil, Yamamoto ile bağları tamamen kesmeyip müzikal iletişimleri devam ediyordu

1984'te üçlü tekrar bir araya gelip yeni bir adla(Soundgarden) eski grubu tekrar aktif ettiler. Yeni grupta görevler yine aynı olup vokal ve bateride Chris Cornell, bas gitarda Hiro Yamamoto ve elektro gitarda Kim Thayil yer aldı.Grup adını; Seattle'daki Magnuson Park'ta, rüzgar estiğinde ürkütücü sesler çıkartan "A Sound Garden"  adlı rüzgar kanallı boru heykelinden alıyor.

Cornell başlangıçta şarkı söylerken davul da çalıyordu, ancak 1985'te grup, Cornell'in vokallere konsantre olması için Scott Sundquist'i baterist olarak gruba aldı.

Grup, bu kadroyla yaklaşık bir yıl boyunca çeşitli konserler veridi. İlk kayıtları, 1986 yılında C / Z Records için Deep Six adlı derleme albümünde yer alan "Heretic", "Tears to Forget" ve "All Your Lies" adlı üç şarkıydı. Derleme albümde ayrıca, grunge'ın öncü grupları Green River, Skin Yard, Malfunkshun, U-Men ve Melvins gruplarından şarkılar da içeriyordu. 1986'da Cornell'in kız arkadaşı ve gelecekte eşi olacak olan Susan Silver Soundgarden'da menajer görevi üstlendi. Aynı yıl Sundquist ailesiyle vakit geçirmek için gruptan ayrıldı ve yerine Skin Yard'ın davulcusu Matt Cameron geldi.

Bir Soundgarden konserinde grubun performansı KCMU radyosu DJ'i Jonathan Poneman'ı etkiledi ve daha sonra grup hakkında düşüncelerini şöyle anlattı: "Rock müzikte olması gereken her şeyi bu grupta gördüm."  Poneman, grubun bir albümü için fon sağlamayı teklif etti. Daha önce Bruce Pavitt ve Hiro Yamamoto tarafından fikren kurulan Sup Pop albüm firması teknik nedenlerden dolayı yetersiz bir firmaydı. Poneman teklifi önce Thayil ve Pavitt'e yapsa da Thayil müzik kariyerini firma yerine bir müzik grubuyla ilerletmeye tercih etti. Thayil'in bu tercihinden sonra Poneman ve Pavitt, Sub Pop'ı kendileri genişletmeyi uygun gördüler.  Poneman, Sub Pop için 20.000 $ 'lık fon sağlayarak onu tam teşekküllü bir plak şirketine dönüştürdü.

Soundgarden, Sub Pop ile anlaşma imzaladı ve plak şirketi 1987'de grubun ilk single'ı olan "Hunted Down"ı yayınladı  1987'den 1990'a kadar grup Sub Pop ile EP albümler serisi yayınladı. 1987'de Screaming Life EP'yi, 1988'de Fopp EP'yi ve 1990'da Screaming Life / Fopp adlı ikisinin bir kombinasyonunu yayınladı.

'Ultramega OK' ve 'Louder Than Love' Dönemi (1988-1990)
Grup Sup Pop ile 4 adet bir EP serisi yayınlasa da şirketin maddi sıkıntılarından dolayı Sup Pop etiketiyle bir türlü albüm yayınlayamadı.Grup 1988'de dönemin ünlü albüm firması SST Records ile iletişime geçip bir albüm kontratı imzaladı. İlk albümleri Ultramega OK'i SST Records etiketiyle 31 Ekim 1988'de yayınladı.
 Cornell, ilk albümleri için şu açıklamayı yaptı; "Grubun  Ultramega OK ile büyük bir hata yaptığını çünkü SST; albümümüzün kaydı için Seattle'da müzikal olarak neler olup bittiğinden haberi olmayan bir Prodüktör önerdi".
AllMusic'ten Steve Huey albümün sounduna şu yorumu yaptı,  " The Stooges / MC5 gruplarının Zeppelin / Sabbath buluşması gibi."

Grubun ilk video klibi de Ultramega OK'den Flower parçasına çekildi. Grup Ultramega OK şarkılarıyla ABD'de ilk profesyonel turnelerine çıktı. Albüm çıkışından 3 yıl sonra 1990'da Grammy Ödülleri'nde En İyi Metal Performansı'na aday gösterilse de ödül Metallica'nın One parçasına gitti.

Ultramega OK'in desteğiyle turneye çıktıktan sonra grup, A&M Records ile anlaşma imzaladı ve bu Soundgarden ile geleneksel izleyicileri arasında bir sürtüşmeye neden oldu. Thayil o dönem için şunları dedi;
  "Başlangıçta hayranlarımız Punk Rock kalabalığından geldi. Punk ilkelerini sattığımızı, büyük bir şirkete girdiğimizi ve Guns N 'Roses ile turneye çıktığımızı düşündüklerinde bizi terk ettiler. Moda sorunları ve sosyal sorunlar vardı ve insanlar artık kendi sahnelerine, kendi alt kültürlerine ait olmadığımızı düşünüyorlardı. "
Grup daha sonra büyük bir plak şirketi için ilk albümü üzerinde çalışmaya başladı, ancak personel zorlukları grubun şarkı yazma sürecinde bir değişikliğe neden oldu, Bas gitarist Hiro Yamamoto grupta soğuk davranmasına rağmen Louder Than Love 5 Eylül 1989'a yayınlandı. Allmusic'ten Steve Huey'e göre grup ilk büyük plak şirketi ile çıkarttıkları Louder Than Love albümü "metal ana akımına doğru bir adımdı" deyip şöyle devam etti; "Black Sabbath / Led Zeppelin riffleri Chris Cornell'in yavaş, öğütücü, heyecanlı feryadı ile hayat buluyordu ". Grup, albümün piyasaya sürülmesiyle birlikte başta " Hands All Over " ve "Big Dumb Sex" parçaları olmak üzere bazı şarkı sözlerinden dolayı çeşitli perakende ve dağıtım sorunlarıyla karşılaştı. Louder Than Love, grubun Billboard 200 listesinde yer alan ilk albümü oldu ve 1990'da listede 108 numaraya kadar yükseldi.

Nirvana ile ilk etkileşim
1989'da Nirvana da ilk albümü Bleach'i Sup Pop etiketi ile çıkardı. Sup Pop sayesinde Nirvana ve Soundgarden 1989-1990 arası bir dizi turneye beraber çıktı. Bu tarihler arasında iki grup 2 üye kaybetti. Nirvana grubun ikinci elektro gitaristi Jason Everman'ı, Soundgarden ise Louder Than Love turnesinin başlamasından bir ay önce, çok fazla katkıda bulunmadığı için sinirlenen basçı Hiro Yamamoto  üniversiteye dönmek için gruptan ayrıldı.  Bu ayrılışlar silsilesinde Soundgarden Nirvana'dan yeni ayrılan Jason Everman'ı gruba bas gitarist olarak aldı. Grup, Aralık 1989'dan Mart 1990'a kadar Kuzey Amerika'da  Nirvana, Voivod, Faith No More ve the Big F ile turne yaptı. Grup daha sonra Avrupa turnesine çıktı. Grup, Louder Than Love için tanıtım turunu tamamladıktan hemen sonra 1990 ortalarında Everman'ı kovdu. Thayil "Jason işe yaramadı" dedi.

'Badmotorfinger' Dönemi ve Popülaritede Artış (1991-1993)
Basçı Ben Shepherd, Jason Everman'ın yerini aldı ve yeni kadro, Soundgarden'in 1991'deki üçüncü albümü Badmotorfinger'ı kaydetti. Cornell, Shepherd'ın kayıt seanslarına "taze ve yaratıcı" bir yaklaşım getirdiğini  ve müzik bilgisi ve yazma becerilerinin grubu yeniden tanımladığını söyledi. Grup, Badmotorfinger'i 24 Eylül 1991'de çıkardı. Allmusic'ten Steve Huey, Badmotorfinger'daki şarkı yazımının "odak ve tutarlılıkta önemli bir adım attığını" söyledi. "Ana akım metal izleyicilerine kur yapan bir grup için şaşırtıcı derecede serebral ve gösterişli bir müzik." diye ekledi. Thayil, albümün sözlerinin "insanın kendisiyle ve toplumla, hükümetle, aileyle, ekonomi veya herhangi bir şeyle hakkında bir roman okumak gibi" olduğunu öne sürdü. Badmotorfinger'ın ilk single'ı " Jesus Christ Pose ", MTV'nin 1991'de müzik videosunu yasaklamaya karar vermesiyle dikkat çekti. Şarkı ve videosu, onu Hıristiyanlık karşıtı olarak gören birçok dinleyiciyi öfkelendirdi. Grup, albümü desteklemek için Birleşik Krallık turundayken ölüm tehditleri aldı. Cornell, şarkı sözlerinin, kendilerini zulme uğramış gibi göstermek için dini (özellikle İsa Mesih imajını) kullanan halk figürlerini eleştirdiğini açıkladı.

Albüm yayınlandığı sırada Nirvana'nın Nevermind'ının ani popülaritesiyle gölgede kalmış olsa da Nevermind'ın Seattle sahnesine getirdiği dikkatin odağı Soundgarden'ın daha geniş bir ilgi görmesine yardımcı oldu. " Outshined " ve " Rusty Cage " single'ları alternatif rock radyo ve MTV'de seyirci bulmayı başardı. Badmotorfinger, 1992'de En İyi Metal Performansı Grammy Ödülü'ne aday gösterilse de ödülü tekrar Metallica'ya kaptırdı. Yılın en çok satan 100 albümü arasında yer aldı.

Badmotorfinger'ın piyasaya sürülmesinin ardından Soundgarden, Ekim ve Kasım 1991'de Kuzey Amerika turnesine çıktı. Daha sonra Guns N 'Roses, Use Your Illusion Tour için açılış grubu olarak grubu kişisel olarak seçti. Grup aynı zamanda Şubat 1992'de Kuzey Amerika'da Skid Row için Slave to the Grind turnesine açılış grubu olarak katıldı  Ardından bir ay süren Avrupa turnesine çıktı. Grup, Amerika Birleşik Devletleri'nde bir tur için geri döndü ve ardından 1992 yazında, Use Your Illusion Tour'un bir parçası olarak, diğer açılış gösterisi Faith No More ile birlikte Avrupa'da Guns N 'Roses'a yeniden katıldı.
 Guns N 'Roses ile turne anılarını anlatan Cornell, "Her gün 40.000 kişinin önünde 35 dakika boyunca sahneye çıkmak pek de eğlenceli değildi. Çoğu dinleyici şarkılarımızı hiç dinlemedi ve umursamadı. Tuhaf bir şeydi. "
Grup 1992 Lollapalooza turnesine Red Hot Chili Peppers, Pearl Jam, Ministry ve Ice Cube ile birlikte çıktılar. Grup bu turneler esnasında Black Sabbath'ın In to the Void parçasını coverlayıp konserlerde çaldı. Beğeni toplayan bu cover ile grup, 1993'te En İyi Metal Performansı dalında Grammy Ödülü'ne tekrar aday gösterildi.Ancak ödülü bu sefer de Nine Inch Nails'e kaptırdı.  Grup " Birth Ritual " ı seslendirerek Singles filminde yer aldı.Aynı film için Chris Cornell ilk solo kariyer adımını atarak kişisel olarak Seasons parçasını üretip filmde yayınlandı.

1993'te büyük artış gösteren ve Rock müziğin en önemli isimlerinden Queen vokalisti Freddie Mercury'i de öldüren AIDS için düzenlenen No Alternative albümü için Show Me adında bir parça yayınladı.

'Superunknown' Dönemi ve Ana Akım Başarı (1994-1995)
Soundgarden, Badmotorfinger'in desteğiyle turneye çıktıktan sonra dördüncü albümü üzerinde çalışmaya başladı. Cornell, albüm üzerinde çalışırken, grubun birbirlerine geçmiş kayıtlardan daha fazla özgürlük sağladığını söyledi  ve Thayil, grubun şarkıların kaydı üzerinde önceki kayıtlardan çok daha fazla zaman harcadığını açıkladı. 8 Mart 1994'te yayımlanan Superunknown, grubun çığır açan albümü oldu, Billboard 200 albüm listesinde bir numaraya yükseldi. " Spoonman ", " The Day I Tried to Live ", " Black Hole Sun ", My Wave", and "Fell on Black Days  parçları albümde hit oldu.

Superunknown'daki şarkılar, grubun önceki çalışmalarının yaratıcılığını ve ağırlığını da kapsayarak gruba yeni bir tarz kazandırdı. Şarkı sözleriyle, albüm oldukça karanlık ve gizemliydi ve genellikle madde bağımlılığı, intihar ve depresyon ile ilgili içerikleri barındırıyordu. Amerikalı şair ve roman yazarı Sylvia Plath, Cornell'in yazılarına ilham verdi. Albüm, Orta Doğu veya Hint müziğini içeren bazı şarkılarla önceki sürümlerden daha deneyseldi. Rolling Stone'dan JD Considine, "Superunknown'ın, kariyerinin tamamında birçok grubun yönettiğinden çok daha fazla menzil gösterdiğini" söyledi. Ayrıca, " Superunknown, [Nirvana'nın son stüdyo albümü] In Utero'daki her şeyden daha üzücü bir yabancılaşma ve umutsuzluk tasvirini sunuyor."

Superunknown albümüne kadar tüm büyük müzik ödüllerinden eli boş dönen Soundgarden, 1994 tarihinden sonra büyük ödülleri tek tek almaya başladı. "Black Hole Sun" için müzik videosu MTV'de hit oldu ve 1994 MTV Video Müzik Ödülleri'nde  En İyi Metal / Hard Rock Videosu ödülünü ve 1995'te Alternatif Müzik Videosu için Clio Ödülü'nü aldı. Soundgarden, 1995'te iki Grammy Ödülü kazandı - "Black Hole Sun" En İyi Hard Rock Performansı ödülünü ve "Spoonman" En İyi Metal Performansı ödülünü aldı. Albüm, 1995 yılında En İyi Rock Albümü Grammy Ödülü'ne aday gösterildi. Superunknown, Amerika Birleşik Devletleri'nde beş kez Platinum sertifika aldı ve Soundgarden'in günümüze kadar en başarılı albümü oldu.

Grup bu başarılarıyla headliner olduğu kendi turnelerini düzenledi. Daha önce hiç uğramadıkları Okyanusya ve Japonya'da Ocak 1994'te turnelere çıktı. Bu turları Şubat 1994'te sona erdi. Mart 1994'te grup Avrupa'ya geçti. İlk olarak 27 Mayıs 1994'te ABD turnesine çıktı. 1994'ün sonlarında, Superunknown'u desteklemek için turneye çıktıktan sonra, doktorlar Cornell'in ses tellerini ciddi şekilde gerdiğini keşfettiler ve Soundgarden herhangi bir kalıcı hasara neden olmamak için birkaç konseri iptal etti. Cornell, "Sanırım biraz abarttık! Haftada beş veya altı gece çalıyorduk ve sesim büyük ölçüde dayak yiyordu. Amerikan turunun sonlarına doğru hala şarkı söyleyebileceğimi hissettim, ama grubu gerçekten sallamamıştım. Birinin iki saat boyunca nalları diktiğini görmek için bilet alamazsın! Bu bir çeşit soygun gibi görünüyordu. "

'Down on the Upside' Dönemi ve Grubun Dağılması (1996-1997)
Superunknown'ı destekleyen dünya çapındaki turnenin ardından grup, 90'lardaki son stüdyo albümleri olacak albümler üzerinde çalışmaya başladı ve kaydı kendileri yapmayı seçti. Ancak, Thayil ve Cornell, Cornell'in grubun alamet-i farikası haline gelen ağır gitar riffinden uzaklaşma arzusu üzerine çatıştığı iddia edilen kayıtlar sırasında grup içindeki gerilimlerin ortaya çıktığı bildirildi. Cornell, "Bitirdiğimizde, biraz zor olmuş gibi hissettirdi, sanki uzun ve zorlu bir yolculuktu. Ama keşfettiğimiz şeyler vardı. "  Grubun beşinci albümü Down on the Upside 21 Mayıs 1996'da yayınlandı. Grubun önceki albümlerinden çok daha az ağırdı ve grubun grunge köklerinden daha da uzaklaştı. O sırada Soundgarden, akustik enstrümantasyon dahil  diğer sesleri denemek istediklerini açıkladı. Entertainment Weekly'den David Browne, " Led Zeppelin'den bu yana çok az grup hem akustik hem de elektrikli enstrümanları bu kadar net bir şekilde karıştırdı." dedi. Albümün sözlerinin genel havası, önceki Soundgarden albümlerinden daha az karanlıktı. Cornell bazı şarkıları "kendini onaylayan(self-affirm)" olarak tanımladı. Albüm, " Pretty Noose ", " Burden in My Hand " ve " Blow Up the Outside World " dahil olmak üzere birkaç single çıkardı. "Pretty Noose", 1997'de En İyi Hard Rock Performansı dalında Grammy Ödülü'ne aday gösterildi ancak kazanamadı. Olumlu eleştirilere ve mütevazı satışlara rağmen, albüm Superunknown'ın satışları veya eleştirel övgülerine yaklaşamadı.

Grup,  Metallica'nın ısrarı üzerine 996 Lollapalooza turnesinde yer aldı. Lollapalooza'dan sonra grup bir dünya turuna çıktı  ve bu sırada zaten var olan gerilim daha da arttı.
 Grubun turneden nefret edip etmediği sorulduğunda, Cornell şu cevabı verdi: "Bir noktaya kadar gerçekten zevk alıyoruz ve sonra sıkıcı oluyor, çünkü tekrarlanıyor. Hayranlarınız konserlere para ödüyor ve sizden çıkıp şarkılarınızı ilk kez çaldığınız gibi çalmanızı bekliyorlar. Turdan nefret ettiğimiz nokta budur. "
Turun 9 Şubat 1997'de Honolulu, Hawaii'deki son durağında, Shepherd ekipman arızası yaşadıktan sonra hayal kırıklığı içinde basını havaya fırlattı ve sonra sahneden hızlıca ayrıldı. Cornell haricinde grup sahneden ayrıldı ve Cornell gösteriyi solo bir encore ile bitirdi. 9 Nisan 1997'de grup dağıldığını duyurdu.
 Grubun dağılması hakkında üyeler şu açıklamaları yaptı; Thayil, "Önceki yarım yıl boyunca herkesin genel tavrından bir miktar tatminsizlik olduğu oldukça açıktı" dedi. Cameron daha sonra Soundgarden'in "iş dünyası tarafından yenildiğini" söyledi.
Grup dağıldıktan 1 yıl sonra firmanın ısrarı üzerine, Down on the Upside kayıt seansları sırasında kaydedilen daha önce yayınlanmamış olan " Bleed Together " da dahil olmak üzere 17 şarkıdan oluşan A-Sides adlı best of derleme albümlerini 4 Kasım 1997'de yayınladı .

Dağılma Sonrası Etkinlikler ve 'Audioslave' Dönemi(1998-2009)

Chris Cornell

Cornell, Eylül 1999'da Euphoria Morning adlı bir solo albüm çıkardı ve Matt Cameron'ın "Disappearing One" adlı parçasında yer aldı. Daha sonra, 2001 yılında, Cornell, Tom Morello, Tim Commerford ve Brad Wilk ile platin albüm satışı yapan süper grup Audioslave'i kurdu, o zamanlar Rage Against the Machine'in eski üyeleri iel kurduğu bu grupta, Audioslave (2002), Out of Exile (2005) ve Revelations (2006) albümlerini yayınladı.

Cornell, 2007 başlarında Audioslave'den ayrıldı ve grubun dağılmasına neden oldu. İkinci solo albümü Carry On Haziran 2007'de çıktı ve Timbaland'ın ürettiği üçüncü solo albümü Scream Mart 2009'da yayınladı. Hem ticari hem de kritik başarı elde etti. Cornell ayrıca, Slash'in 2010'da piyasaya sürülen ilk solo albümü Slash'ta "Promise" adlı şarkının sözlerini yazdı ve vokal görevini üstlendi.

Kim Thayil
Thayil, eski Dead Kennedys şarkıcısı Jello Biafra, eski Nirvana basçısı Krist Novoselic ve davulcu Gina Mainwal ile 1 Aralık 1999'da Seattle'daki WTO bakanlar konferansında The No WTO Combo olarak performans sergileyen bir gösteri için güçlerini birleştirdi. Thayil, Steve Fisk'in 2001 albümüne, 999 Levels of Undo'ya ve Dave Grohl'un 2004 yan proje albümü Probot'a gitar parçalarına katkıda bulundu . 2006'da Thayil, Boris grubunun Altar albümünün gitar partisyonlarında yer aldı.

Matt Cameron
Cameron başlangıçta çabalarını hem Shepherd hem de Thayil'in katkıda bulunduğu yan projesi Wellwater Conspiracy'ye çevirdi. Daha sonra birlikte kısa  Smashing Pumpkins grubunun 1998'de yayınladığı Adore albümünde yardımda bulundu. 1998'de Jack Irons'ın sağlık sorunlarını takiben Pearl Jam'in Yield Tour'u için davul çaldı ve daha sonra resmi üye olarak Pearl Jam'e katıldı. Grubun davulcusu olarak beş albüm kaydetti: Binaural (2000), Riot Act (2002), Pearl Jam (2006), Backspacer (2009) ve Lightning Bolt (2013). Cameron ayrıca Geddy Lee'nin My Favorite Headache albümünde perküsyon çaldı. 2017'de Pearl Jam'in bir üyesi olarak Rock and Roll Hall of Fame'e alındı.

Ben Shephard
Shepherd, Wellwater Conspiracy'nin 1997'deki ilk stüdyo albümü Declaration of Conformity'nin yapımında yer aldı, ancak 1998'de gruptan ayrıldı. Mark Lanegan ile turneye çıktı ve Lanegan'ın iki albümünde bas gitar çaldı, I'll Take Care of You (1999) ve Field Songs (2001). Shepherd ve Cameron Tony Iommi'nin IOMMI (2000) albümünü kaydetmeye yardım ettiler . Soundgarden'in üyeleriyken yan proje grubu Hater'ın bir parçasıydılar ve 2005'te Shepherd grubun uzun süredir ertelenen ikinci albümü The 2nd'ı çıkardı.

Yeniden Birleşme ve 'King Animal' Dönemi (2010-2013)
Mart 2009'da Thayil, Shepherd ve Cameron, Tad Doyle'un Seattle'da verdiği bir konser sırasında sahneye çıktılar ve Soundgarden şarkıları çaldılar. Cornell bu konser sonrasında bu açıklamyı yaptı, "Matt, Kim ve Ben bir odaya girebilir, birkaç şarkı prova yapabilir ve çalabilirse, belki hepimiz bunu Soundgarden olarak yapabiliriz."  Ancak Cornell, Rolling Stone ile Temmuz 2009'da yaptığı bir röportajda, "Grup üyeleri arasındaki konuşmaların ve yeniden bir araya gelme söylentilerini yalanladı. Bir yeniden birleşme tartışması yok. " açıklamasında bulundu.

6 Ekim 2009'da Soundgarden'in tüm üyeleri, Pearl Jam'in dört gecelik standına katıldılar. Bir encore sırasında, Temple of the Dog, Pearl Jam'in 28 Ekim 2003'te Santa Barbara Bowl'daki gösterisinden bu yana ilk kez yeniden bir araya geldi. Chris Cornell gruba " Hunger Strike " şarkısını söylemek için katıldı. Nisan 1997'deki dağılmasından bu yana Soundgarden'in ilk halka açık görünümü oldu.

1 Ocak 2010'da Cornell, Twitter hesabında bir Soundgarden toplantısından bahsetti: "12 yıllık ara bitti ve okul oturuma geri döndü. Şimdi üye olun. Soundtable Şövalyeleri yeniden sürüyor!  5 Nisan 2010 tarihinde Soundgarden sitesinde yapılan açıklamada grubun Lollapalooza Festivali kapsamında 8 Ağustos 2010 tarihinde sahne alacağı açıklandı.

5 Ekim 2010'da Telephantasm adında bir derleme albüm yayınlandı.

Mart 2011'de Soundgarden ilk canlı albümü Live on I-5' yayınlandı.

Şubat 2011 tarihinde Soundgarden'nın web sayfasında yeni albüm kayıtlarına başladıkları ve albümün Adam Kasper tarafından yapımcılığının üstlendiği açıklandı. Dört gün sonra grup, "yüzde 90 yeni" materyalden oluşacağını ve geri kalanın eski fikirlerin güncellenmiş versiyonlarından oluşacağını belirtti. Ayrıca hazır olan 12 ila 14 şarkıları olduğunu da belirttiler. Cameron, albümün 2011'de çıkacağını iddia etse de , Thayil'in "ne kadar çok zevk alırsak, hayranlarımız da o kadar çok zevk almalı" dediği için kayıt uzadı. Thayil ayrıca bazı şarkıların "bir anlamda Down on the Upside'a benzediğini" ve albümün "kaldığımız yerden devam edeceğini" bildirdi. Bazı ağır anlar var ve bazı hızlı şarkılar var. "  Ertesi gün Cornell yeni albümün 2012 baharına kadar çıkmayacağını bildirdi.

Nisan 2011'de Soundgarden, Temmuz ayında dört tarihten oluşan bir yaz turu duyurdu. Mart 2012'de grubun resmi Facebook sayfasındaki bir gönderi, Marvel Comics serisine dayanan yeni The Avengers filminin müziklerine " Live to Rise " adlı yeni bir şarkının dahil edileceğini söyledi.Bu, grubun 2010'da yeniden kurulduğundan beri piyasaya sürdüğü ilk yeni kaydedilmiş şarkıydı.Grup, 27 Eylül'de yeni albümleri King Animal'ın ilk single'ı " Been Away Too Long " u yayınladı; albüm 13 Kasım 2012'de yayınlandı. Grup 2013'ün başlarında Dave Grohl'un yönettiği " By Crooked Steps " için bir video yayınladı. "Halfway There" albümden çıkan üçüncü single oldu.

Yeni Albüm Hazırlıkları
Thayil, birkaç röportajda grubun muhtemelen 2015 yılında yeni bir albüm için malzeme üzerinde çalışmaya başlayacağını  ve Ağustos 2015'te Cornell bunu yapacaklarını belirtti. 19 Ocak 2016'da The Pulse Of Radio, Soundgarden'in yeni albümleri üzerinde çalışmaya devam etmek için stüdyoya döndüğünü duyurdu. 14 Temmuz 2016'da basçı Ben Shepherd ve Cameron, grubun yeni albüm için "altı sağlam melodi" yazdığını ve Ağustos ayında daha fazla yazı yazılacağını belirtti.

Depresyon Süreci ve Chris Cornell'in Ölümü (2013-2017)
Chris Cornell aktif müzik hayatının başlangıcından beri alkol ve depresyon mücadelesi veriyordu. Bu mücadelesi reçeteli ilaç bağımlılığına neden oldu. Cornell 80 ve 90 dönemindeki durumu için şu açıklamayı yaptı; "Her gün tam bir öğün yiyemediğim ciddi bir depresyon krizi içindeydim. Sonunda, bundan kurtulmanın tek yolunun hayatımdaki neredeyse her şeyi değiştirmek olduğunu buldum. Bu yapılacak çok korkutucu bir şeydi ama buna değerdi." Cornell artan depresyon nedeniyle 2002'de  bir rehabilitasyon merkezine girdi ve 2005 civarında içki ve sigarayı bıraktı.

Cornell, ayrıca içinde bulunduğu ruh hali için 1996 yılındaki bir röportajında şunları söyledi:
 Sıradan bir depresyonun ne olduğunu kimse bilmiyor. Birinin sıradan bir depresyon yaşadığını düşünürsünüz ve sonra bildiğiniz sonraki şey, bir ipten sarkıyorlar. Farkı söylemek zor. Ama depresyonun yararlı olabileceğini hissediyorum. Bazen sadece kimyasaldır. Görünüşe göre hiçbir yerden gelmiyor ve ne zaman herhangi bir depresyonda olsam, yıllar boyunca sadece orada olmamanın nasıl bir his olduğunu hayal etmeye değil, ertesi gün uyanabileceğimi ve olabileceğimi kendime hatırlatmaya çalıştım. Çünkü bu olur ve endişelenmeyin ve aynı zamanda, kendimi harika hissettiğimde, depresyonu hatırlıyorum ve ne hissettiğimin ve neden böyle hissedeceğimin farklılıkları üzerine düşünüyorum ve öyle ya da böyle gerici olmayacağım. Sadece bunların yaşam kalıpları olduğunu anlamalısın ve onlardan geçersin. İntihara meyilli olmanın nasıl bir his olduğunu da biliyorum ve umutsuz olmanın nasıl bir his olduğunu biliyorum. Kendim hakkında başka engeller yaratacak toleransa da sahip olmadığımı bilecek kadar öğrendiğim bir nokta var. "
Bir diğer röportajında ise şunları söyledi;
 Babanıza ya da doktorunuza gidip 'Evet, PCP içtim ve kötü vakit geçiriyorum' demezsiniz. Böylece az çok agorafobik oldum çünkü geri dönüşlerim olacaktı. 14'ten 16'ya kadar hiç arkadaşım yoktu. Çoğu zaman evde kaldım. O zamana kadar hayat oldukça güzeldi. . . 20'li yaşlarımın sonuna kadar hiç uyuşturucu kullanmadım. Ne yazık ki, iki alkoliğin çocuğu olarak çok içmeye başladım ve sonunda beni uyuşturucuya geri döndüren şey buydu. Sık sık o potun daha sert ilaçlara yol açtığını duyarsınız. Ama bence alkol sizi her şeye götürüyor çünkü korkuyu yok ediyor. Yaptığım en kötü uyuşturucu deneyi, sarhoş olmam ve umursamamamdı.
Mayıs 2007'de Cornell, " MusiCares MAP Fonuna olan bağlılığı ve desteği ve iyileşme sürecinde diğer bağımlılara yardım etmeye olan bağlılığı" nedeniyle Stevie Ray Vaughan Ödülü ile onurlandırıldı. Ödülü Alice Cooper takdim etti. Ödül seremonisinde şu açıklamayı yaptı;
 Bazen yapabileceğiniz hiçbir şey yok ... Eğer en iyi arkadaşınızın bir sorunu varsa ve bu çok ciddiyse, bu konuda yapabileceğiniz hiçbir şey yoktur ve bu benim ve çevremdeki insanlar için üzücüdür. Arkadaşlarımın bu yüzden öldüğü benim için üzülüyor. "
12.15 civarı 18 Mayıs 2017,  Cornell, 17 Mayıs'ta Fox Theatre'da Soundgarden ile bir gösteride performans sergiledikten sonra, , Detroit, Michigan'daki MGM Grand'da otel odasının banyosunda koruması tarafından baygın görüldü. Boynunda bir egzersiz bandı ve ağzında kanla yerde yatıyordu. Bir otel doktoru ve EMS personeli, Cornell'i diriltemedi. Cornell'in öğlen 1.30'da 52 yaşında öldüğü bildirildi. Ölüm sebebi resmen asılarak intihar olarak açıklandı. Polis, Cornell'in koruması saat 11: 35'te ayrıldıktan sonra kimsenin süite girip çıkmadığını gösteren bir otelin gözetim videosunu inceledikten sonra cinayet şüphesi olmadığını açıkladı

Wayne County Medical Examiner, 2 Haziran 2017'de Cornell'in ölümüyle ilgili otopsisini  ve toksikoloji raporunu yayınladı. Tıbbi müfettiş, ölüm nedeninin asılmak olduğunu ve ölüm şeklinin intihar olarak kabul edildiğini doğrulayarak, Cornell'in yaralarının hepsinin "asmakla tutarlı olduğunu, direnç egzersiz bandı tarafından kısmen askıya alındığını"  ve "uyuşturucunun" "ölüm nedenine" katkıda bulunduğunu açıkladı..

Chris Cornell'in Ölümünden Sonra Grubun Akıbeti (2017-2019)
Eylül 2017'de davulcu Matt Cameron, Billboard'a kendisinin ve Soundgarden'in hayatta kalan diğer üyelerinin Cornell'in ölümünün ardından grubun geleceği hakkında henüz bir karar vermediğini söyledi. Kendisinden başka bir şey söylemeye hazır olduğumuzu sanmıyorum. . . Thayil, Shepard ve ben hayranlarımızın ne kadar incittiğinin kesinlikle farkındayız ve kesinlikle onlarla birlikte orada da canımızı yakıyoruz. Ama biz son derece özel insanlarız ve hepimiz kederimizi kendi yolumuza ve kendi zamanımıza göre işlemeye devam ediyoruz. Ama kesinlikle hayranlarımızı düşünüyoruz ve onları çok seviyoruz. "

Eylül 2018'de gitarist Kim Thayil, Billboard'a kendisinin ve Soundgarden'in hayatta kalan diğer üyelerinin grubun geleceği hakkında hala emin olmadıklarını söyledi. "Sık sık rock tarihine atıfta bulunuyoruz ve benzer durumlarda başka grupların yaptıkları hakkında yorum yaptık, bir plan veya herhangi bir şey olarak değil, sadece grupların bu gibi durumları nasıl ele aldıkları ve grupların nasıl göründüğü hakkında yorum yaptık. gelecekteki müzikal çabalarını nasıl yönettikleri ve bazılarının ne kadar beceriksiz ve duygusuz olduğu konusunda zarif ve onurlu davrandılar. Bunları düşünüyoruz. Bu konuşmalara çok fazla girmemeye çalışıyoruz, ancak birkaç biradan sonra işler ortaya çıkıyor. "

Bir ay sonra Cameron, Rolling Stone'a Soundgarden'in hayatta kalan üyelerinin "bir şeyler yapmaya devam etmeyi, birlikte yapacak bir şeyler bulmayı kesinlikle çok seveceklerini" söyledi. Basçı Ben Shepherd, "Takılma şansımız bile olmadı, sadece üçümüz var. Doğal iyileşmeden geçiyoruz, ardından doğal bir sonraki adımı düşünüyoruz. "

Ekim 2018'de Seattle Times ile yaptığı röportajda Thayil, Soundgarden grubunun adının emekli olacağını belirtti. "Ne tür bir şeyin mümkün olduğunu veya gelecekte ne düşüneceğimizi gerçekten bilmiyorum. Muhtemelen hiçbir şey değildir. Dördümüz öyleydik. Dört kişiydik ve şimdi üç kişiyiz, bu nedenle bu noktada katalog çalışması dışında takip edilecek çok şey olması pek olası değil. Thayil ayrıca, Cameron ve Shepherd'la farklı bir kapasitede çalışma olasılığını dışlamasa da, Soundgarden bayrağı altında tekrar yazmanın veya turneye çıkmanın pek olası olmadığını belirtti..

Ocak 2019'da grubun geri kalan üyeleri, Cornell'in dul eşi Vicky Cornell tarafından organize edilen Kaliforniya Inglewood'daki The Forum'da bir bağış toplama etkinliğinde yeniden bir araya geldi. Soundgarden, Temple of the Dog, Audioslave, Alice in Chains, Melvins, Foo Fighters ve Metallica üyeleri, diğer önemli sanatçılarla birlikte Cornell'in kariyerinden şarkılar seslendirdi. Bu Cornell'in ölümünden bu yana gösterdikleri tek performanstı.

Müzikal Tarz
Soundgarden, gitarlarda bulanık ses distorsiyonu kullanarak punk rock ve metal unsurlarını harmanlayarak bulanık bir ses çıkaran grunge müzik türünün  öncüleriydi. "Soundgarden oldukça iyi ..." diyor Black Sabbath'tan Tony Iommi, " Yapacağımızla aynı türden şeylere çok benziyor."

Seattle grunge sahnesinin ilk yıllarında Soundgarden'in sesi "budaklı neo-Zeplinizmler" den oluşuyor olarak tanımlandı. Led Zeppelin'in etkisi belirgindi ve Q dergisi Soundgarden'ın "70'lerin rock'ının esareti, ancak türün açık cinsiyetçiliğini ve maçoluğunu küçümsediğini" belirtti. Sub Pop'a göre, grubun "yakışıklı bir solisti ve Led Zeppelin ile Butthole Surfers'ı birleştirdiğini" söyledi. Butthole Surfers'ın punk, heavy metal ve noise rock karışımı Soundgarden'ın ilk çalışmaları üzerinde büyük bir etkiye sahipti.

Thayil'e göre grubun adının tarzlarının birçok kökenini içermesi gerekiyordu: " Velvet Underground, Meat Puppets ve Killing Joke'u kapsayan sanal bol miktarda son teknoloji rock içeriyordu."

Basçı Ben Shepherd, 2013 röportajında; "Grup grunge etiketine açık değil, bu sadece pazarlama. Ona rock and roll veya punk rock veya her neyse denir. Hiçbir zaman Grunge olmadık, sadece Seattle'dan bir gruptuk." açıklamasında bulundu.

Black Sabbath ayrıca grubun sesi üzerinde, özellikle gitar riffleri  ve akortları üzerinde büyük bir etkiye sahipti. Joel McIver şunları söyledi: "Soundgarden, orijinal Sabbath sesine en yakın duyduğum gruplardan biri."  Soundgarden, diğer eski grunge grupları gibi, 1980'lerin başlarında Seattle sahnesinde popüler olan Gang of Four ve Bauhaus gibi İngiliz post-punk gruplarından da etkilendi.

Cornell tarzları hakkında şöyle dedi: "Soundgarden kurulduğunda post-punk idik - oldukça tuhaf. Sonra bir şekilde bu neo-Sabbath saykodelik Rock'ı bulduk, bize çok yakıştı. "  Thayil, grubun sesini "Black Sabbath'tan etkilenen bir punk" olarak tanımladı.

Soundgarden, şarkılarında sıklıkla alternatif akortlar kullandı. "Jesus Christ Pose", "Outshined", "Spoonman", "Black Hole Sun" ve "Black Rain" dahil olmak üzere birçok Soundgarden şarkısı drop D ayarında gitar tonları kullanıldı. En düşük E'nin B'ye ayarlandığı "Rusty Cage" gibi enstrümanların E dizgileri zaman zaman daha da düşük ayarlanmıştı. Bazı şarkılar daha alışılmışın dışında akortlar kullanır: "Been Away Too Long", "My Wave" ve "The Day I Tried to Live" hepsi E – E – B – B – B – B ayarında ve" "Burden in My Hand", "Head Down" ve "Pretty Noose" ise CGCGGE gitar tel dizilimi tercih edildi.

Etkileri
Seattle bağımsız plak şirketi Sub Pop'ın kurucu ortağı Jonathan Poneman'ın Soundgarden'in erken sürümlerini finanse ettiği ve grubun başarısı Sub Pop'un ciddi bir plak şirketi olarak genişlemesine yol açtığı için Soundgarden sayesinde olduğunu açıkladı. Bir diğer Sub Pop üyesi Nirvana solisti Kurt Cobain, Soundgarden'in müziğinin bir hayranıydı  ve söylendiğine göre Soundgarden'in Sub Pop ile olan ilişkisi Cobain'i Nirvana'yı plak şirketiyle imzalamaya yönlendirdi. Cobain ayrıca Soundgarden'in, Tad ve Mudhoney ile birlikte sevdiği tek Seattle gruplarından biri olduğunu belirtti. 2015 yapımı Kurt Cobain: Montage of Heck belgeselinden nadir görüntülerde Cobain, Chris Cornell'in Outshined şarkısını söylerken görülüyor.

Alice in Chains gitaristi ve vokalisti Jerry Cantrell, Soundgarden'ın grubu üzerinde büyük bir etkisi olduğunu belirtti.

Grup VH1 kanalının Hard Rock'ın En Büyük 100 Sanatçısı sıralamasında 14. sırada yer aldı

Grup elemanları

 Chris Cornell
 Matthew Cameron
 Ben Shepherd
 Kim Thayil

Eski elemanlar

 Hiro Yamamoto
 Jason Everman
 Scott Sundquist

Üye Değişim Çizelgesi

Albümleri
Ultramega OK (1988)

 Flower
 All Your
 665
 Beyond the Wheel
 667
 Mood for Trouble
 Circle of Power
 He Didn't
 Smokestack Lightning
 Nazi Driver
 Head Injury
 Incessant Mace
 One Minute of Silence

Louder than Love (1989)

 Ugly Truth
 Hands All Over
 Gun
 Power Trip
 Get on the Snake
 Full on Kevin's Mom
 Loud Love
 I Awake
 No Wrong No Right
 Uncovered
 Big Dumb Sex
 Full On (Reprise)

Badmotorfinger (1991)

 Rusty Cage
 Outshined
 Slaves & Bulldozers
 Jesus Christ Pose
 Face Pollution
 Somewhere
 Searching with My Good Eye Closed
 Room a Thousand Years Wide
 Mind Riot
 Drawing Flies
 Holy Water
 New Damage

Superunknown (1994)

 Let Me Drown
 My Wave
 Fell on Black Days
 Mailman
 Superunknown
 Head Down
 Black Hole Sun
 Spoonman
 Limo Wreck
 The Day I Tried to Live
 Kickstand
 Fresh Tendrils
 4'th of July
 Half
 Like Suicide
 She Likes Surprises

Down on the Upside (1996)

 Pretty Noose
 Rhinosaur
 Zero Chance
 Dusty
 Ty Cobb
 Blow Up the Outside World
 Burden in My Hand
 Never Named
 Applebite
 Never the Machine Forever
 Tighter & Tighter
 No Attention
 Switch Opens
 Overfloater
 An Unkind
 Boot Camp

Kazandıkları Ödüller ve Adaylıklar

Clio Awards

|-
|1995 || "Black Hole Sun" || Alternative Music Video ||
|-

Grammy Awards

Northwest Area Music Awards

|-
| rowspan="3"| 1991
| Chris Cornell
| Best Male Vocalist
|
|-
| Matt Cameron
| Best Musician - Drums
|
|-
| Soundgarden
| Best Rock Group
|
|-
| rowspan="4"| 1992
| Matt Cameron
| Best Drums
|
|-
| Chris Cornell
| Best Male Vocalist
|
|-
| Badmotorfinger
| Best Metal Album
|
|-
| Soundgarden
| Best Metal Group
|

Revolver Music Awards

|-
| rowspan="4"| 2013
| King Animal
| Album of the Year
|
|-
| Soundgarden
| Comeback of the Year
|
|-
| Kim Thayil
| Best Guitarist
|
|-
| Chris Cornell
| Best Vocalist
|

Rock and Roll Hall of Fame

|-
| 2020
| Soundgarden
| Performers
|

Ayrıca bakınız

 Grunge

Kaynakça

Amerikalı müzik grupları
Seattle'da kültür
Grunge grupları
Grammy Ödülü sahipleri
A&M Records sanatçıları
1984'te kurulan müzik grupları
2010'da yeniden kurulan müzik grupları

Soundgarden


Chiclana de la Frontera, İspanya'nın 17 özerk bölgesinden, ülkenin güneybatı köşesinde en fazla nüfusa sahip Endülüs otonom bölgesinin 8 eyaletinden biri olan Cádiz'a bağlı 44 belediyeden biridir. 2002 yılında yapılan nüfus sayımlarına göre Chiclana de la Frontera belediyesinin nüfusu 63.719 kişidir.

Cádiz belediyeleri
Bahía de Cádiz İlçesi'nin belediyeleri

Chiclana de la Frontera


Olaylar
 Zâtüssavârî Muharebesi gerçekleşti.

Doğumlar

Ölümler
 Lübabe bint Haris, sahabe (d. 593)

655


An Dendrocalamus hookeri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni William Munro. An Dendrocalamus hookeri in nahilalakip ha genus nga Dendrocalamus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Dendrocalamus

Dendrocalamus hookeri


Operacija Zima 94 je hrvatski dokumentarni film o Domovinskome ratu redatelja i scenarista Davora Šarića. Stručni suradnik na filmu bio je Davor Marijan. Podrška pri realizaciji: Julija Budimir Bekan, Krešimir Maretić, Robert Puja. Snimljen je u koprodukciji Prvi Red Fotelja i HRT. Snimanje je financirano sredstvima Ministarstva branitelja. U filmu se istražuje i rekonstruira tijek istoimene poznate pobjedničke vojne operacije koja se je odvijala d 29. studenog do 24. prosinca 1994. u ekstremnim zimskim vremenskim uvjetima, teškoj konfiguraciji terena, po visokom snijegu, slaboj vidljivosti, snježnoj oluji i temperaturama nižim od -20°C na Livanjskog polja i Dinari. Zbog toga je ušla u povijest kao primjer iznimnih fizičkih i moralnih napora kroz koje su prolazili hrvatski branitelji u obrani od velikosrpske agresije. Zato se film fokusira na obične sudionike - obične ljude, obične vojnike iz svih postrojbi koji su iznijeli bitku.

Izvori

Hrvatski dokumentarni filmovi o Domovinskom ratu

Operacija Zima '94. (dokumentarni film)


Cantitatea este o proprietate care poate exista ca o mulțime sau magnitudine. Cantitățile pot fi comparate în termeni de "mai mult", "mai puțin" sau "egal" sau prin atribuirea unei valori numerice în termeni de o unitate de măsură. Cantitatea se numără printre clasele de bază ale lucrurilor, împreună cu calitatea, substanța, schimbarea și relația. Unele cantități sunt atât de natura lor interioară (ca număr), în timp ce altele funcționează ca stări (proprietăți, dimensiuni, atribute) de lucruri cum ar fi grele și ușoare, lungi și scurte, largi și înguste, mici și mari, sau mult și puțin.

Două diviziuni de bază ale cantității, mărimii și multitudinii implică distincția principală între continuitate și discontinuitate.

Sub numele de mulțime vine ceea ce este discontinuu și discret și divizibil în cele din urmă în indivizibile, cum ar fi: armata, flota, turmă, guvern, companie, partid, oameni, mizerie (militară), cor, mulțime și număr; toate care sunt cazuri de substantive colective. Sub numele de magnitudine vine ceea ce este continuu, unificat și divizibil numai în divizibile mai mici, cum ar fi: materia, masa, energia, lichidul, materialul - toate cazurile de substanțe non-colective.

Împreună cu analizarea naturii și a clasificării, problemele legate de cantitate implică atât subiecte strâns legate, cum ar fi relația dintre magnitudine și mulțimi, dimensionalitate, egalitate, proporție, măsurători ale cantităților, unități de măsură, numere și sisteme de numerotare, tipuri de numere și relațiile dintre ele ca raporturi numerice.

Astfel, cantitatea este o proprietate care există într-o gamă de magnitudine sau mulțimi. Masă, timpul, distanță, căldură și separarea unghiulară sunt printre exemplele familiare de proprietăți cantitative.

Vezi și
Mărime adimensională
Cuantificarea (știință)
Variabilă observabilă

Legături externe

Concepte în metafizică
Măsurare
Ontologie
Cantitate

Cantitate


بلدية ييكورا (بالإسبانية: Yécora) هي بلدية تقع في مقاطعة ألافا التابعة لإقليم الباسك شمال إسبانيا.

الديموغرافيا
يبلغ عدد سكان بلدية ييكورا 287 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية ييكورا

أماكن مأهولة في مقاطعة ألافا
بلديات ألافا

ييكورا


වීඩියෝ ජනමාධ්‍යවේදය යනු ජනමාධ්‍යවේදියා පටිගත කළ, සංස්කරණය කළ පුවත් නිෂ්පාදනය කර ප්‍රචාරය කරන ක්‍රමවේදයයි.

වීඩියෝ මාධ්‍යවේදයේ පුරෝගාමී අවස්ථාව වශයෙන් සැලකෙන්නේ 1960 ගණන්වල ඇ.එ.ජ. වාර්තාකරුවන් විසින් කතාන්දර රචනා කොට පටිගත කළ කාල වකවානුවයි. එම අංශයේ පෙරගමන්කරුවෙකු වූ මයිකල් රොසන්ට් බිලම් වීඩියෝ කැමරාවේ ආගමනය සහ අතේ ගෙන යා හැකි කැමරාවේ ආගමනය සංසන්දනය කළහ. ප්ලාස්ටික් දල සේයාපට නිසා ඡායාරූපකරණය දියුණු විය. ඩිජිටල් වීඩියෝ තාක්ෂණය සහිත කැමරා නිසා කෘත්‍රීම ආලෝකකරණය අවශ්‍ය නොවේ. වීඩියෝ ජනමාධ්‍යවේදය හරහා සිදුවෙමින් පවතින සිද්ධියක් වාර්තා කළ හැක.

1990 මුල් භාගයේ දී NYI නම් ප්‍රවෘත්ති නාලිකාවට ප්‍රථමවරට වීඩියෝ ජනමාධ්‍යවේදීන් බඳවා ගත්තේය. 1990 මැද භාගයේ දී ජර්මනියේ පුද්ගලික ආයතනයක් මෙය අනුගමනය කළ අතර 1994 දී රජයේ විකාශන ආයතන වූ බෝයරිෂ් රන්ඩ්ෆන්ක් ද ඒ සඳහා එක්විය.

2001 දී BBC සිය සියලු ප්‍රාදේශීය කාර්යාල මයිකල් රොසන්ස් බ්ලම්ගේ අනුදැනුම මත වීඩියෝ මාධ්‍යවේදනයට පරිවර්තනය කළේය. 2005 ජූනි මස වනවිට සිය කාර්ය මණ්ඩලයෙන් 600 ක් ඔහු වීඩියෝ මාධ්‍යවේදීන් ලෙස පුහුණු කළේය. වොයිස් ඔෆ් අමරිකා, වීඩෝ නිවුස් ඉන්ටර්නැශනල් සහ එන්වය අය ද මෙම ක්‍රමය අනුගමනය කරයි. වීඩියෝ ජනමාධ්‍යවේදය පුවත්පත් අතර ද ප්‍රසිද්ධ ය. වොෂින්ටන්, පෝස්ට් පුවත්පතේ පමණක් වීඩියෝ ජනමාධ්‍යවේදීන් හයක් සේවය කරති.

එක්සත් රාජධානියේ මාධ්‍ය සංගමය 2007 මාර්තු වනවිට ප්‍රාදේශීය මාධ්‍යවේදීන් 100 කට වැඩි ගණනක් වීඩියෝ මාධ්‍යවේදීන් බවට පරිවර්තනය කර තිබිණි.

ඕස්ට්‍රේලියාවේ වීඩියෝ මාධ්‍යවේදීන් බදවා ගන්නා එකම වෙළද ජාලය නිව්යෝක් ය. ඔවුන් ක්වින්ස්ලන්තයේ සිට සිය විකාශන කටයුතු මෙහෙයවයි.

වීඩියෝ ජනමාධ්‍යකරණය - යහපත සහ අයහපත

වීඩියෝ ජනමාධ්‍යකරණය, වීඩියෝ තාක්ෂණයේ වෙනස්වීම් සහ එම තාක්ෂණයේ වියදම හා සම්බන්ධය ගුණාත්මක කැමරා ප්‍රමාණය ඉතා කුඩාවී ඇති අතර මිල ගණන් අවමය. මේ නිසා පුද්ගලයෙකුට තනිව හසුරුවා ගත හැක.

සමහරු පවසන්නේ වීඩියෝ ජන මාධ්‍යවේදීන්ට සිද්ධියට වඩාත් ළඟාවීම දැන් පහසු වී ඇති බවය. එසේ වන්නේ කැමරාවක් ආශ්‍රිතව විශාල සංඛ්‍යාවක් කටයුතු නොකරන බැවිනි. එසේම වියදම අවම වීම නිසා සිනමාපට මෙන් තත්ත්වයෙන්  උසස් වාර්තා වැඩසටහන් රාශියක් බිහිවී ඇත. තවත් සමහරු පවසන්නේ වියදම අවම කිරීමේ උපාය හරහා මෙමගින් හැකියාවන් සහ ගුණාත්මක බව හෑල්ලුවට ලක් කරන බවය.

වීඩියෝ ජනමාධ්‍යවේදය


The clade Anaspidea, commonly known as sea hares (Aplysia species and related genera), are medium-sized to very large opisthobranch gastropod molluscs with a soft internal shell made of protein. These are marine gastropod molluscs in the superfamilies Aplysioidea and Akeroidea.

The common name "sea hare" is a direct translation from , as the animal's existence was known in Roman times. The name derives from their rounded shape and from the two long rhinophores that project upward from their heads and that somewhat resemble the ears of a hare.

Taxonomy
Many older textbooks and websites refer to this suborder as "Anaspidea". The original author Paul Henri Fischer described the taxon Anaspidea at unspecified rank above family. In 1925 Johannes Thiele established the taxon Anaspidea as a suborder.

2005 taxonomy
Since the taxon Anaspidea was not based on an existing genus, this name is no longer available according to the rules of the ICZN. Anaspidea has been replaced in the new Taxonomy of the Gastropoda (Bouchet & Rocroi, 2005) by the clade Aplysiomorpha.

The scientific name for the order in which they used to be classified, the Anaspidea, is derived from the Greek for "without a shield" and refers to the lack of the characteristic head shield found in the cephalaspidean opisthobranchs. Many anaspideans have only a thin, internal and much-reduced shell with a small mantle cavity; some have no shell at all. All species have a radula and gizzard plates.

2010 taxonomy
Jörger et al. (2010) have moved this taxon (named as Anaspidea) to Euopisthobranchia.

2017 taxonomy
The name "Aplysiomorpha" was preferred by Bouchet and Rocroi (2005) over "Anaspidea Fischer", 1883, but the authors now agree that there is a consistent usage for Anaspidea in the recent literature and that the older name must be preferred.

Description
Sea hares are mostly rather large, bulky creatures when adults. Juveniles are mainly unobserved on the shoreline. The biggest species, Aplysia vaccaria, can reach a length of  and a weight of  and is arguably the largest gastropod species.

Sea hares have soft bodies with an internal shell, and like all opisthobranch molluscs, they are hermaphroditic. Unlike many other gastropods, they are more or less bilaterally symmetrical in their external appearance. The foot has lateral projections, or "parapodia".

Life habits

Sea hares are herbivorous, and are typically found on seaweed in shallow water. Some young sea hares seemingly are capable of burrowing in soft sediment, leaving only their rhinophores and mantle opening showing. Sea hares have an extremely good sense of smell. They can follow even the faintest scent using their rhinophores, which are extremely sensitive chemoreceptors.

Their color corresponds with the color of the seaweed they eat: red sea hares have been feeding on red seaweed. This camouflages them from predators. When disturbed, a sea hare can release ink from its ink glands, providing a fluid, smoke-like toxic screen, adversely affecting its predators' olfactory senses while acting as a powerful deterrent. The toxic ink may be white, purple, or red, depending on the pigments in their seaweed food source and lightens in color as it spreads, diluted by seawater. Their skin contains a similar toxin that renders sea hares largely inedible to many predators.  In addition to the colored ink, sea hares can secrete a clear slime akin to that released defensively by hagfish which physically plugs the olfactory receptors of predators like lobsters.

Some sea hares can employ jet propulsion as a locomotion and others move like stingrays but with greater fluttering fluidity in their jelly-like "wings".  In the moving marine environment and without the sophisticated cognitive machinery of the cephalopods, their motion appears to be somewhat erratic, but they do reach their goals, such as the seabed, according to the wave-action, currents, or calmness of their area.

Human use
Sea hares are consumed in several parts of the world. An example may be "酱爆海兔" (jiàng bào hǎi tù), lit. "sauce-fried sea hare", a Chinese dish featuring sea hare and occasionally squid quickly fried in a sauce.
In Hawaii, sea hares, or kualakai,  are typically cooked in an imu wrapped in ti leaves.

Aplysia californica is a species of sea hare noteworthy for its use in studies of the neurobiology of learning and memory, due to its unusually large axons. It is especially associated with the work of Nobel Laureate Eric Kandel. Research surrounding the aplysia gill and siphon withdrawal reflex may be of particular interest with respect to this.

Reef aquaria
Sea hares are often used as a method of eradicating nuisance algae and cyanobacteria ("red slime algae") in reef aquaria. The hares usually do an excellent job, but when they have eaten all of the algae and cyanobacteria, they often shrink from starvation and eventually starve to death. Many reef-keeping clubs have started programs where groups of hobbyists "share" a single sea hare among a large group.

Gallery

References

External links

 California Brown Sea Hare — Cabrillo Marine Aquarium
 Aplysiidae (sea slugs) of Hawaii

Taxa named by Paul Henri Fischer
Euopisthobranchia

Anaspidea


Bosanska vikarija (lat. Vicaria Bosnae S. Crucis) je bila franjevačka upravna jedinica. Prostirala se po prostorima čiji su stanovnici katolici hrvatskog jezika.

Zbog potreba iskorjenjivanja krivovjera "bosanskih krstjana", u Bosnu su slani dominikanci.
1233. postali su propovjednici i inkvizitori protiv heretika-bogumila. Budući da se nisu jače primili, naredbom pape Nikole IV. 1291. ministru Slavenske provincije, najstarije provincije na hrvatskom tlu (datira od približno 1232.), poslati u Bosnu dvojicu franjevaca. Ubrzo su osnovali redovničku zajednicu.

Dolazak je bio sporadičan od sredine 13. stoljeća, kad je provincijal "provinciae Sclavoniae" (Hrvatske) u svojstvu papina izaslanika 1248. god. posjetio Bosnu. Provincia Sclavoniae spominje se još 1239. na generalnom kapitulu među 32 druge provincije.
Godina 1291. uzima se za godinu od kada su franjevci neprekidno nazočni u Bosni i Hercegovini.
Da bi se bolje navještalo Evanđelje i učinkovitije iskorjenjivalo nekatoličke nauke, prišlo se organiziranju zasebne franjevačke zajednice na tlu Bosne i Hercegovine. Vrhovni franjevački poglavar fra Gerald Odonis radio je na tome u suradnji s bosanskim banom Stjepanom II. Kotromanićem. Franjevci su postali toliko brojni u pola stoljeća da su mogli osnovati svoju posebnu provinciju. Provincija nije osnovana zbog papine zabrane 1288. godine. Papa Nikola IV. 1288. god. je zabranio osnivanje novih provincija u Redu, bez izričite dozvole Svete Stolice. Stoga franjevački rd osniva nove zajednice koje nose naziv vikarije, koje su potpuno neovisne o bilo kojoj drugoj provinciji i izravno su podložne generalu Reda, pa u Bosni nije osnovana provincija, nego vikarija.
Vikarija, upravna jedinica nižeg ranga od provincije, uspostavljena je 1339. – 1340. godine. Odobrena je na Generalnom kapitulu franjevačkog reda 1340. godine. U vikariju su došli su strani nehrvatski franjevci, uglavnom Talijani. Pridružio im se dio franjevaca iz Slavonske provincije koji su znali hrvatski, koji su bili tumači kod propovijedanja stranaca. Na čelo Bosanske vikarije postavljen je fra Peregrin Saksonac. Potvrdio se iznimnim radom, zbog čega je stekao utjecaj na banskom dvoru i poslije je imenovan i biskupom.
Bosanska vikarija je koncem 14. stoljeća imala sedam kustodija. Osma je osnovana na Apeninskom poluotoku, u Apuliji. Bosanska vikarija prostirala se djelovima Ugarske, južne Hrvatske, Italije, Raške, Hercegovine, Bugarske i Bosne. i Transilvanije, sve do Crnoga mora. Vremenom se iz Bosanske vikarije razvilo pet franjevačkih provincija hrvatskog jezika.

Franjevci su se dali na posao i zahvaljujući i zauzimanju bana Stjepana podignut je prvi franjevački samostan, u Milima kod Visokog. Podignut je vjerojatno početkom 1340-ih, uz crkvu posvećenu sv. Nikoli. Crkva sv. Nikole u Milima postala je najvažnijom crkvom u Bosni. U njoj su se krunili i pokapali bosanski vladari. Slijedi gradnja novih samostana, među kojima se ističu sutješki, olovski, u Srebrenici, Kreševu i drugi. Prvi franjevci u samostanima bili su franjevci konventualci, a poslije će postati opservantske. Franjevačka se djelatnost intenzivira,  tako da je već u 14. st. imaju 34 samostana, a polovicom 15. st. već 60 samostana, od čega u prvoj polovici 15. st. samo na tlu Bosne više od trideset samostana, mahom osnovanih u gradskim naseobinama.

Premda nije u potpunosti iskorijenila krivovjerje, misija bosanske vikarije je uspjela. Bosanski vikar fra Bartol Alvernski izvijestio je da su franjevci dotada obratili do 500.000 nevjernika. Bosanski krstjani gotovo su sasma nestali, tek nešto veći broj se zadržao na području hercega Stjepana Kosače.

Misija je uspjela u uvjetima koji su bivali sve teži. Godine 1378. izbio je zapadni raskol koji je trajao 40 godina i mnoštvo papa i protupapa, pa katolici diljem svijeta nisu mogli ni znati tko je istinski papa. Misije u Bosni patile su zbog dvojbi kojem papi biti vjeran, pa je nekima to bio razlog napuštanja misije. Tako su se i bosanski misionari kolebali u pitanju vjernosti ovome ili onome papi a neki su zbog toga i napustili misiju.

Drugi razlog bili su političke igre susjednih država i osmanska osvajanja. Ugarska, apeninske države i Dubrovačka Republika htjele su se izdvojiti od Bosne. Turci su sve više provaljivali, zemlje na Balkanu padale su jedna za drugom, što je onemogućavalo rad misija u tim zemljama, a neki od vladara balkanskih zemlja otvoreno su bili neskoni katolicima. Kosovska bitka 1389. značila je gubitak potpornja Bugarskoj i Kovinskoj kustodiji koje su se zatim tiho ugasile. Kralj Žigmund dao je 1412. godine Mačvu srpskom despotu Stevanu Lazareviću kao leno. I Lazarević i nasljednik njegov Đurađ Branković vrlo su bili neskloni katolicima i franjevcima pa vikarija uskoro nije mogla djelovati ni ondje. Turci su npr. samo 1437., opustošili ili porušili preko 36 franjevačkih obitavališta, pri čemu su neki poginuli. Misijski rad bio je onemogućen, vikarija je bivala odsječena na sjeveru i istoku, pa je mogla djelovati samo ka zapadu. Osnovala je nove samostane u Dalmaciji te u predjelima uz Unu i Kupu, u Lici i Krbavi.

Samostani su bili skromni. Bile su to veće kuće u kojima je živjelo nekoliko franjevaca. Građevinski nisu bili oblika klasičnog samostana s klaustrom. Obično su to bile kamene građevine dužine 22 – 24 metra s podrumskim prostorijama i katom opremljenim keramičkim pećima veće snage. Domaća vrela bilježe ih kao loca/mjesta, domus/kuća, dormitoria/spavaonice ili, jednostavno, mala braća. Veličinom i izgledom su poput samostančića u Porcijunkuli koji je gradio Bernardin Sijenski.

Godine 1514. od Bosanske su vikarije napravljene dvije nove, Bosna Hrvatska i Bosna Srebrena.
Budući da je Bosanska vikarija u to vrijeme zauzimala golem prostor, a istočna i središnja Bosna bila zauzeta, franjevci su se podijelili u dvije zajednice. Ona pod Osmanlijama pripala je Bosni Srebrenoj/Srebreničkoj, a ona na sjeverozapadu, Bosni Hrvatskoj. Turski su upadi bili sve češći. Realnost pada pod Turke bivala je sve realnija. Neki se dijelovi odvajaju i pokušavaju osamostaliti. Prvo je tu još 1446. napravila kustodija sv. Katarine u Apuliji. I ugarsko područje vikarije se u to vrijeme odvaja te nastaje Ugarska vikarija (koja je za se htjela čitav panonski predio sve do rijeke Save, ali granica je varirala do Drave). 1460-ih odvajaju se samostani s područja južne Hrvatske: Dubrovačka Republika (uporno je htjela samostane na svom područji izdvojiti od bosanske vlasti, izdvaja ih 1469.) i Dalmacije. Bosna je pala 1463. godine i Osmanlije postupno zauzimaju područja Bosanske Hrvatske i južnog hrvatskog zaleđa. Franjevci s okupiranih područja sve su teže komunicirali s drugim dijelovima Vikarije te je tako 1514. došlo do podjele na Bosnu Srebrenu (pod turskom upravom) i Bosnu - Hrvatsku (na slobodnom području). Godine 1517. obje su izdignute na rang provincija (redodržava). Izdizanje se podudara vremenski s osmanskim zakonom donesenim 1516. s kojim nastaje desetak godina teških progona katolika, što je za posljedicu imalo odljev i ubijanje katolika, prelaske na islam, rušenje katoličkih crkvi i samostana (u Visokom, Sutjesci, Fojnici, Kreševu, Konjicu, Jajcu, Zvorniku i dr.).
U borbama s Osmanlijama i poslije osmanskih osvajanja samostani su stradali. Biskup fra Jeronim Lučić 29. srpnja 1638. na ruševinama samostana u Skakavi zabilježio je da je taj porušen "kad su Turci porušili sve crkve i samostane po cijelom Bosanskom Kraljevstvu". Osmanlije su porušili ove samostane: Ivanjska/Bosanska Krupa, Bijela Stijena/Cazin, Krupa/Bosanska Krupa, Bihać, Kamengrad, Inađol/Srebac, Lijevče, Glaž/Popovići, Modriča, Lendava, Srebrenica, Skakava, Srebrenik, Gornja Bukovica/Koraj, Bijeljina, Stari Teočak/Ugljevik, Zvečaj/Rekavice, Tešanj, Soli/Tuzla, Gornja Tuzla, Gradovrh, Jezero, Jajce (2 samostana), Komotin/Podmilačje, Vranduk/Varošište, Zvornik, Lašva, Radaslije/Glamoč, Vesela Straža/Bugojno, Fojnica, Kraljeva Sutjeska, Bobovac, Mili/Arnautovići, Podvisoko, Srebrenica, Bistrički Grad/Livno, Šćit, Deževice, Kreševo, Blažuj/Tomislavgrad, Bokševac/Kostajnica, Konjic, Blagaj, Mostar, Ljubuški, Blagaj i Gabela.

Redoslijed bosanskih vikara
Bosanski vikari od 1340. do 1517.
 1. Fra Peregrin Saksonac (1340. – 1349.)
 2. Fra Martin iz Asti (1349. – 1350.)
 3. Fra Franjo iz Firenze (1351. – 1357.)
 4. Fra Luka Zoltan (1357. – 1360.)
 5. Fra Franjo iz Firenze (1360. – 1366.)
 6. Fra Bartul Alvernski (1366. – 1375.)
 7. N.N., vikar (1375. – 1378.)
 8. Fra Bartul Alvernski (1378. – 1381.)
 9. Fra Marin Bodačić ili Fra Bartul Alvernski (1381. – 1384.)
 10. Fra Bartul Alvernski (1384. – 1408.)
 11. Fra Petar de Schiena (1408. – 1411.)
 12. Fra Henrik Poljak (1411.)
 13. Fra Matija Englez (1411. – 1420.)
 14. Fra Blaž Szalkai (1420. – 1429.)
 15. Fra Ivan Korčulanin? (1429. – 1432.)
 16. Fra Ivan Korčulanin (1432. – 1435.)
 17. Fra Jakov Markijski (1435. – 1438.)
 18. Fra Ivan iz Baje (1438. – 1444.)
 19. Fra Fabijan Kenyeres (1445. – 1447.)
 20. N.N., vikar (1447. – 1448.)
 21. Fra Mihovil Zadranin (1448. – 1451.)
 22. Fra Mihovil Zadranin? (1451. – 1454.)
 23. N.N., vice-vikar (1455. – 1457.)
 24. Fra Filip Dubrovčanin (1457. – 1463.)
 25. Fra Marin Korčulanin? (1463. – 1464.)
 26. Fra Bernardin Akvilanski (1464. – 1467.)
 27. Fra Dominik iz Gonnese (1467. – 1469.)
 28. Fra Franjo Dubrovčanin? (1469. – 1472.)
 29. Fra Franjo Dubrovčanin (1472. – 1478.)
 30. Fra Ljudevit iz Dubravica? (1478. – 1481.)
 31. Fra Ljudevit iz Dubravica (1481. – 1484.)
 32. Fra Mihovil Hrvat (1484. – 1490.)
 33. Fra Mihovil Hrvat? (1490. – 1493.)
 34. Fra Pavao? (1493. – 1496.)
 35. Fra Ivan Hrvat (1496. – 1499.)
 36. Fra Ivan Hrvat? (1499. – 1504.)
 37. Fra Petar Bošnjak (1504. – 1513.)
 38. Fra Ante Jezerčić (1513. – 1514.)
 39. Fra Petar Bošnjak, vikar Bosne Srebrene (1514. – 1517.)

Izvori

Vanjske poveznice
Croatica Christiana periodica, 24/1989. Marijan Žugaj: Bosanska vikarija i franjevci konventualci, prosinac 1989.

Franjevci u Bosni i Hercegovini
Franjevci u Hrvatskoj
Katoličanstvo u Bugarskoj
Katoličanstvo u Crnoj Gori
Katoličanstvo u Italiji
Katoličanstvo u Mađarskoj
Katoličanstvo u Rumunjskoj
Katoličanstvo u Srbiji

Bosanska vikarija


Familiepleje er det system, hvorved børn (eller unge) ikke vokser op hos deres biologiske forældre, men bliver anbragt hos personer, der er i stand til at tage sig af børnene. I modsætning til adoptivbørn er et plejebarn ikke juridisk et barn af plejeforældrene.

Der kan være forskellige årsager til, hvorfor de biologiske forældre ikke (eller ikke i tilstrækkelig grad) midlertidigt eller længerevarende er i stand til at give børnene ordentlig pleje og opmærksomhed. Et statsligt organ kan derfor placere børnene hos plejefamilier. Det forekommer også, at børnene bliver anbragt i familiens netværk (familie eller venner), som så kan tage sig af børnene.

Frivillig anbringelse
Når forældrene ikke er i stand til at passe deres børn, for eksempel på grund af invaliditet, kan forældre frivilligt acceptere med, at børnene bliver placeret hos familie, bekendte eller anerkendte plejeforældre. Forældrene kan bevare kontakten med børnene.

Tvangsfjernelse
Hvis forældrene ikke passer på deres børn, kan kommunen tilbyde at hjælpe familien til at komme på rette spor. Hvis der ikke sker noget forbedring, kan kommunen advare familien om, at det kan blive nødvendigt at fjerne børnene fra hjemmet. Hvis der ikke ses forbedring i situationen, eller at det bliver farligt for børnenes mentale eller fysiske sundhed, kan børnene blive anbragt uden samtykke (tvangsfjernet).

Eksterne henvisninger
 Anbringelse af børn og unge uden for hjemmet, borger.dk

Adoption, familiepleje, pleje af forældreløse børn og tvangsfjernelse

Familiepleje


Ciutadella, Batı Akdeniz'de, İspanya'nın doğu sahiline yakın, İspanya'nın özerk bölgesi olan Balear Takımadaları'na ait bir belediye. Minorka Adası'nın batısındaki bölge olup, nüfusu 2006 yılı sayımına göre 27.468'dir.

Tarihi

Kartacalılar tarafından 4. Yüzyıl'da kurulmuştur. Emevi kökenli Mağribiler tarafından birkaç yüzyıl yönetildikten sonra, Ciutadella Aragon kralı Alfonso II tarafından tekrar fethedilmiştir. Orta Çağ boyunca, en önemli ticaret merkezlerinden biri oldu.

1500'lü yıllarda, Barbaros Hayreddin Paşa önderliğindeki Osmanlı deniz donanması adayı çeşitli seferler akın düzenlemiş ve Mayarko ve Minorka adalarında yerleşmişlerdir.

Dış bağlantılar
 Ciutadella resmi sitesi

Minorka'daki belediyeler

Ciutadella


La fontaine de Max Ernst est une fontaine dans la commune d'Amboise, dans le département français d'Indre-et-Loire.

Installée en 1968 sur le mail de la rive gauche de la Loire, cette œuvre de Max Ernst est inscrite comme monument historique en 1987.

Localisation
La fontaine se trouve sur le quai Charles-de-Gaulle, entre les voies de circulation et la Loire, à l'entrée orientale du mail.

Histoire
En 1954, Max Ernst s'installe à Huismes (Indre-et-Loire, France). Quatre ans plus tard, il obtient la nationalité française grâce à l'intervention de Michel Debré. Ce dernier devient maire d'Amboise en 1966 et en 1968, Max Ernst, pour le remercier, offre à sa ville la composition de plusieurs œuvres en forme de fontaine que Debré lui a commandée.

Cette fontaine est inscrite comme monument historique par arrêté du .

Description

Max Ernst a intitulé son oeuvre : Aux Cracheurs, au Drôle, au Génie. La fontaine se compose d'une structure en pierre pouvant accueillir des œuvres en bronze existantes et déjà exposées par ailleurs.

Le bassin circulaire est décoré sur son pourtour de six tortues et de grenouilles stylisées en bronze. Au centre, un génie en bronze domine la composition avec à ses pieds une autre tortue. D'autres bronzes prennent place sur des supports émergeant du bassin. Ces bronzes sont coulés à la fonderie Susse.

Une partie des bronzes a fait l'objet de vols en 1984 et a été remplacée par des reproductions en résine.

Notes et références

Pour en savoir plus

Bibliographie
 .

 .

Articles connexes
 Liste des monuments historiques d'Amboise
 Fontaines protégées aux monuments historiques en Centre-Val de Loire

Liens externes

Max Ernst
Patrimoine du XXe siècle
Max Ernst
Monument historique classé en 1987
Monument historique à Amboise
Œuvre de Max Ernst

Fontaine de Max Ernst


Theodor Victor Hugo Zachariae (* 3. Februar 1851 in Großkmehlen bei Liebenwerda; † 5. Mai 1934 in Halle (Saale)) war ein deutscher Indologe und Hochschullehrer.

Leben
Zachariae, Sohn des Karl Eduard Zachariae von Lingenthal, hat an den Universitäten Göttingen und Leipzig u. a. bei den Professoren Hermann Sauppe, Georg Curtius, Hermann Brockhaus und Theodor Benfey Klassische Philologie, Sanskrit und Vergleichende Sprachwissenschaft studiert. Er wurde 1874 in Göttingen promoviert, 1879 in Greifswald habilitiert und 1883 dort zum Professor ernannt. Von 1890 bis 1921 war er außerordentlicher Professor der Vergleichenden Sprachwissenschaft an der Universität Halle. Obgleich er 1890 neben Pischel zum Extraordinarius berufen wurde, mit dem Auftrag, vergleichende Sprachwissenschaft zu lehren, galt Zachariaes Interesse ausschließlich der Sanskrit-Philologie. So kam es, dass 1895 Friedrich Bechtel als Ordinarius für die vergleichende Sprachwissenschaft berufen wurde. 1921 wurde Zachariae zum ordentlichen Professor ernannt und bald darauf emeritiert.

Werk
Die Schwerpunkte von Zachariaes Forschungen lagen auf dem Gebiet der einheimischen Sanskrit-Lexikographie und vergleichenden Märchenkunde.

Schriften (Auswahl)

 De dictione Babriana. Diss. Göttingen, 1875
 Sasvatas Anekarthasamuccaya, ein homonymisches Sanskrit-Wörterbuch, Berlin 1882
 Beiträge zur indischen Lexicographie, Berlin 1883
 Der Anekarthasamgraha des Hemacandra, Wien-Bombay 1893
 Die indischen Wörterbücher (Kosa), Straßburg 1897
 Der Mankhakosa, Wien-Bombay 1897 (Epilegomena: Wien 1899)
 Ein indischer Hochzeitsbrauch, WZKM 18, 1904, S. 299–306
 Hanscrit, WZKM 22, 1908, S. 86–103
 Das Vogelnest im Aberglauben. In: Zeitschrift des Vereins für Volkskunde, Band 19, 1909, S. 142–149
 Kleine Schriften zur indischen Philologie, zur vergleichenden Literaturgeschichte, zur vergleichenden Volkskunde. Bonn und Leipzig 1920
 Die Wortsammlung des Demetrios Galanos und ihre Quelle, ZII 7, 1929, 54–70

Ehrungen
 1882 Preisträger der Bopp-Stiftung – 450 Mark "zu einer Reise nach London zur Collationirung daselbst befindlicher Handschriften sanskritischer Glossare"
 1889 Preisträger der Bopp-Stiftung – 900 Mark "zur Förderung seiner Ausgabe von Hemacandra's Anekárthasamgraha"

Literatur

 Opera minora zur indischen Wortforschung, zur Geschichte der indischen Literatur und Kultur, zur Geschichte der Sanskritphilologie, Teil 1 und 2., hrsgg. von Claus Vogel (Veröffentlichungen der Glasenapp-Stiftung Band 12). Stuttgart 1976 (mit Bibliographie).
 W. Printz: ZDMG 88 1934, 338–340 (Nachruf)

Weblinks

Anmerkungen und Einzelnachweise

Indologe
Hochschullehrer (Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg)
Deutscher
Geboren 1851
Gestorben 1934
Mann

Theodor Zachariae


Le massacre de Bitola, ou massacre de Monastir (en albanais : ), désigne le massacre de plusieurs centaines de dirigeants (beys) albanais par les forces ottomanes le .

En 1830, le général et grand vizir ottoman Mehmet Rechid Pacha invite tous les beys albanais à venir sceller, par un grand banquet près de Monastir (aujourd'hui Bitola, en Macédoine du Nord), leur réconciliation avec le gouvernement avec qui ils étaient en conflit. Avant ou après le repas (selon les sources), les soldats ottomans se mettent en rang pour faire une haie d'honneur : il s'agit d'une embuscade et, sur un signe du pacha, ils ouvrent le feu sur les beys et leurs gardes du corps qui sont massacrés. Le nombre des victimes se situe entre plusieurs centaines et mille.

Le massacre des beys albanais a porté un coup dur au pouvoir des beys en Albanie. De plus, les Ottomans, après avoir réussi à priver l'Albanie d'une partie de ses dirigeants, battirent l'année suivante, en 1831, le gouverneur du pachalik de Scutari , dernier pacha albanais restant donnant des signes de séparatisme.

Références

Bibliographie
 Cyprien Robert, Les Slaves de Turquie, Paris : L. Passard & Jules Labitte, 1844, vol. II, pp. 201-202 (lire en ligne).

Liens externes
  « Masakra e Manastirit (9 gusht 1830) », sur shqiperia.com

Bitola
Histoire de l'Albanie
Histoire de la Macédoine du Nord
Août 1830
Bitola

Massacre de Bitola


Alexis Roy est né en . Il est conteur et comédien depuis plusieurs années. Il exerce aussi le métier de clown thérapeutique dans les hôpitaux.

Biographie
« Alexis voyage sur la route du conte depuis plus de 17 ans. Il a parcouru les territoires de la francophonie en racontant des histoires inspirées du répertoire traditionnel. C'est avec la complicité de l'auteure Johanne Alice Côté qu'il livre ses contes à rire. Sans hésiter, sur le bonheur de transmettre au public sa joie et son énergie, Alexis vous amène dans un voyage imaginaire. Feu follet, loup-garou, revenant, quêteux et grigouze vous feront une place dans leur cabane à chimère. » Il crée ses contes en s'inspirant grandement du répertoire d'histoires traditionnelles, ce qui intéresse autant les jeunes que les plus vieux.

Il a une formation de comédien. On le constate lorsqu'il raconte ses contes. Il développe une gestuelle particulière ; il performe ses histoires et il joue ses personnages. « Il a exploré la variété et l'humour avant de privilégier le théâtre corporel » ; il a donc plusieurs cordes à son arc. Avant de débuter sa carrière de conteur, Alexis a fait une démarche comme acteur professionnel. Il s'est entraîné à la méthode d'acteur de Grotowski avec le théâtre de la Veillée, mais surtout, il a passé 8 ans à intégrer "l'impulsion créatrice", méthode d'entraînement basé sur l'improvisation et la qualité de présence de l'acteur sur scène, auprès du maître russe Oleg Kissiliev.

Il exerce aussi le métier de clown thérapeutique auprès des enfants malades à l'Hôpital Sainte-Justine. En 2020, il raconte son expérience de clown et ses histoires d'hôpital au Musée de la mémoire vivante à Saint-Jean-Port-Joli. Il dit notamment : « Les enfants malades, la famille et les aînés en CHSLD font partie de mes plus belles rencontres humaines. J'y ai découvert le courage, la résilience mais aussi le désespoir et la souffrance. Je peux dire après 18 ans de clown thérapeutique que le clown est un archétype puissant qui par sa joie et son énergie entre en relation directe avec le cœur et le centre de l'être de ceux qu'il côtoie. De ces rencontres [ont] émergé des histoires humaines fabuleuses. J'aimerais vous les partager tout en leur donnant un souffle d'imaginaire. »

« Amoureux des territoires grandioses et magiques, il est le directeur artistique du Festival de contes et légendes de l'Innucadie qui se déroule à l'été à Natashquan. » Ce festival se veut être un lieu de parole dans lequel on célèbre l'œuvre de Gilles Vigneault, l'œuvre de Joséphine Bacon, la culture acadienne dans son ensemble, les créations artistiques des Innus, et la culture de l'oralité. Il est d'ailleurs l'inventeur du terme « Innucadie » comme concept réunissant la Première Nation des Innus et les Acadiens de la Côte-Nord du Québec.

Il a contribué à la parution de quelques livres de contes. En 2009, avec l'aide de Johanne Alice Côté, il a fait paraître un livre intitulé Les contes du bout de la Beauce. Il a fait paraître en 2014, un livre audio intitulé Les contes traditionnels du Québec avec Jocelyn Bérubé et Robert Seven Crows. En 2015, il a participé à l'écriture d'un ouvrage collectif Contes de Louis Fréchette chez Planète rebelle.

« Depuis 1998, il a réalisé 5 spectacles et donné plus de 1000 représentations pour différents types de public. Il a travaillé plus de 5000 heures comme clown à l'hôpital. Tout ce temps passé en relation avec le public nous confirme qu'Alexis est chez lui sur une scène, que ce soit sur la scène d'un grand théâtre, le plancher de béton d'un gymnase d'école, le terrain gazonné d'un parc d'une petite municipalité ou encore dans le corridor d'un hôpital. »

En 2019, dans le cadre du Festival International du conte Jos Violon, il a compétitionné aux côtés de Catherine Pierloz et Ariane Labonté, pour détrôner Jocelyn Bérubé de son titre au concours de légendes.

Œuvre

Livres
 Les contes du bout de la Beauce (avec Johanne Alice Côté), Montréal, Michel Brûlé, 2009, 117 p.
 Contes de Louis Fréchette : un hommage (et al.), Montréal, Planète rebelle, 2015, 399 p.

Livres audio
 Les contes traditionnels du Québec (avec Jocelyn Bérubé et Robert Seven Crows), Valence, Éditions Oui'dire, 2014.

Prix et honneurs
 1998-2008 : Cinq fois boursier de la bourse création du Conseil des arts et des lettres du Québec (CALQ).
 2013 : Hibou d'or. Prix au conteur ayant reçu la meilleure appréciation du public.
 2015 : Récipiendaire du prix de la menterie du dimanche du conte.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Renouveau du conte
 Ariane Labonté
 Jocelyn Bérubé
 Planète rebelle
 Éditions Oui Dire

Liens externes

Naissance en 1959
Conteur québécois
Clown
Acteur québécois
Écrivain québécois
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Alexis Roy


Shadid ist der Familienname folgender Personen:

 Anthony Shadid (1968–2012), US-amerikanischer Journalist
 Haidar Abdul Shadid (* 1981), irakischer Leichtathlet

Shadid


Kawhi Anthony Leonard (fæddur 29. júní, 1991) er bandarískur körfuknattleiksmaður sem spilar fyrir Los Angeles Clippers í NBA-deildinni.

Leonard hóf ferilinn í NBA með San Antonio Spurs 2011 og vann deildartitil með liðinu 2014 og var valinn MVP í úrslitunum. Hann spilaði eitt tímabil með Toronto Raptors og vann fyrsta deildartitil félagsins árið 2019 og var aftur valinn MVP aftur í úrslitum. Leonard skoraði 732 stig í úrslitakeppninni 2019 sem er það þriðja hæsta í sögunni ( Eftir LeBron James (748, 2018) og Michael Jordan (759, 1992).

Leonard hefur 4 sinnum verið valinn í stjörnuliðið og tvisvar verið valinn varnarmaður ársins; 2014-15 og 2015-16. Hann er nefndur Klóin ("Claw" eða "Klaw") en hendur hans eru óvenjulega stórar miðað við líkamsstærð.

Heimild

Bandarískir körfuknattleiksmenn

Kawhi Leonard


Derek Peter "Del" Palmer é um cantor, compositor, guitarrista e engenheiro de som inglês, mais conhecido por seu trabalho com Kate Bush, com quem ele também teve um relacionamento longo entre o final dos anos 1970 e o começo dos anos 1990. Ele lançou o seu primeiro álbum de estúdio solo chamado Leap of Faith em 2007, seguido por Gift em 2010. Seu terceiro álbum solo, Point of Safe Return, foi lançado em 6 de março de 2015.

Biografia
Nascido em Greenwich, sudeste de Londres, ele começou a tocar baixo em 1967, se unindo à banda de seu amigo Brian Bath, Cobwebs and Strange. Em 1969, Palmer e Bath  formaram a banda Tame, com Victor King na bateria. A banda durou até 1970. A partir de 1972, Palmer e Bath estiveram na banda Company, com Barry Sherlock (guitarra) e Lionel Azulay (bateria). Eles assinaram com o Cube Records em 1973, mas Azulay se machucou em um acidente rodoviário. Charlie Morgan se tornou o bateirista em 1974 e a banda mudou seu nome para Conkers. Uma série de singles foram lançados na Cube.

Em 1977, a banda KT Bush Band começou com Bush, Palmer, Bath e Vic King, tocando no circuito dos pubs. Seu repertório ao vivo incluía materiais que iriam aparecer posteriormente no primeiro álbum de Bush. Começando com o seu segundo álbum, lançado em 1978, Lionheart,  Palmer se tornou um dos principais baixistas de estúdio de Bush (junto com John Giblin). Ele também saiu em turnê com ela em 1979.

Ele é creditado com engenheiro nos álbuns de Kate Bush Hounds of Love (1985), The Sensual World (1989), The Red Shoes (1993)  and Aerial (2005). Além disso, Del Palmer é prevalente em alguns dos vídeos musicais de Kate Bush; em 1982, ele atuou como o motorista do carro de fuga no clipe de "There Goes a Tenner", e em 1986, apareceu no sucesso de crítica clipe estendido de "Experiment IV", em que ele atua como um paciente em uma base militar secreta onde o "experimento" que dá nome à música é praticado nele com consequências horríveis. O clipe, descrito como um "filme em miniatura" também apresenta Hugh Laurie, Peter Vaughan, Dawn French e Paddy Bush; ele foi banido da transmissão no BBC programme, Top of the Pops, devido à natureza gráfica do vídeo. O vídeo musical, dirigido por Bush, foi nomeado ao Best Concept Music Video no 30th Annual Grammy Awards  Também em 1986, ele apareceu no vídeo de "The Big Sky" como um major do exército que tocava guitarra, que, em 1987, foi nomeado para Melhor Vídeo Feminino no MTV Video Music Awards.  Del Palmer também atuou como Houdini, o homem prestes a ser beijado por Bush na capa frontal de seu álbum de 1982, The Dreaming. Ele é creditado como engenheiro em mais três álbuns envolvendo Bush:  Answers to Nothing de Midge Ure (onde Palmer projetou as gravações dos vocalistas convidados), Once, de Roy Harper e  Again de Alan Stivell. Ele foi o baixista de Lionheart, Never for Ever, The Dreaming, Hounds of Love, The Sensual World e Aerial (em 5 faixas), e em uma faixa em 50 Words for Snow.

Atividade Recente
Palmer é baixista nos álbums de Billy Sherwood,  Back Against the Wall e Return to the Dark Side of the Moon, ambos em tributo à Pink Floyd. Ele lançou seu primeiro álbum solo chamado Leap of Faith em 2007, seguido por um EP de cinco faixas chamado Outtees & Alternatives em 2008. Ele apareceu no documentário da BBC Queens of British Pop, discutindo Kate Bush, e de novo no documentário da BBC Four The Kate Bush Story – Running Up That Hill. Ele lançou seu segundo álbum solo chamado Gift em 2010. Seu terceiro álbum, Point of Safe Return, foi lançado em março de 2015.

Em 2018, ele tocou em uma série de shows na Inglaterra e na Irlanda, com membros da Cloudbursting, banda-tributo à Kate Bush, em celebração dos 40 anos de lançamento de seu primeiro álbum.

Discografia

 Leap of Faith (2007)
 Gift (2010)
 Point of Safe Return (2015)

Ligações externas
 Official website

Baixistas da Inglaterra

Del Palmer


Olaylar
 25 Ocak - Zap Suyu Muharebesi: Abbasi isyancılarının halife ilan ettiği Seffah ile son Emevi halifesi II. Mervan arasında gerçekleşen muharebede II. Mervan yenildi. Emevi Devleti yıkıldı dolayısıyla Abbasî Devleti kurulmuş oldu.

Doğumlar
 25 Ocak - IV. Leon, Bizans imparatoru (ö. 780)
 tarihi bilinmeyen
 III. Leo, papa (ö. 816)

Ölümler
25 Ocak
II. Mervân, Son Emevi halifesi (d. 693)
 İbrahim bin Velîd, Emevi halifesi (d. ?)
 5 Ağustos - Abdülhamid el-Kâtib, II. Mervan'ın bürokratı, diplomat ve yazar

750


L'équipe de Côte d'Ivoire de football participe à la Coupe d'Afrique des nations 2021 organisée au Cameroun du  au . Il s'agit de la  participation des Eléphants, emmenés par Patrice Beaumelle. Ils sont éliminés en huitième de finale par l'Égypte, aux tirs au but.

Qualifications

La Côte d'Ivoire est placée dans le groupe K des qualifications qui se déroulent de novembre 2019 à mars 2021. Ces éliminatoires sont perturbés par l'épidémie de covid-19. Les Eléphants se qualifient en prenant la première place du groupe.

Statistiques

Matchs joués

Buteurs

Préparation
L'équipe de Côte d'Ivoire effectue un stage à Djeddah à partir du 28 décembre 2021. Cette préparation est perturbée par l'annonce du contrôle antidopage positif de Sylvain Gbohouo ainsi que par plusieurs cas de covid-19. Les Eléphants sont ainsi contraints d'annuler des matchs amicaux prévus face aux Comores et au Mali.

Compétition

Tirage au sort
Le tirage au sort de la CAN 2021 est effectué le 17 août 2021 à Yaoundé. La Côte d'Ivoire,  nation au classement FIFA, est placée dans le chapeau 2. Le tirage place les Eléphants dans le groupe E, avec l'Algérie (chapeau 1,  au classement Fifa), la Sierra Leone, (chapeau 3, ) et la Guinée équatoriale (chapeau 4, ).

Effectif
La FIF annonce le 23 décembre 2021 la liste des 28 joueurs retenus par Patrice Beaumelle. Le  janvier 2022, le gardien Edan Ulrich N´Drin est appelé en renfort pour pallier la suspension pour dopage de Sylvain Gbohouo.

Le 29 décembre 2021, le défenseur du US Monastir, Ousmane Adama Ouattara, a été convoqué par Patrice Beaumelle à la suite du forfait de Willy Boly des suites d'une blessure à la cheville.

Premier tour

Phase à élimination directe
La Côte d'Ivoire se qualifie pour les huitièmes de finale en tant que premier du groupe E. Elle affrontera l'Égypte le 26 janvier 2022

Statistiques

Buteurs

Notes et références

Cote Ivoire
CAN 2021

Équipe de Côte d'Ivoire de football à la Coupe d'Afrique des nations 2021


Liga Malog nogometa Makarska, također se spominje i pod nazivima 1. liga malog nogometa Makarska, Liga UMN Makarska, Malonogometna liga Makarske je malonogometna liga koju organizira Udruga malog nogometa Makarska (UMN Makarska)

O ligi
Krajem 1970.-ih je mali nogomet na području Makarske bio popularan. Igrano je više različith turnira, a tada su postojale i tzv. "Radničke sportske igre" u kojima je nastupalo 20-ak ekipa radnih organizacija, koje su igrale u dvije lige. No to je bilo i ograničenje, jer su u nastupali samo zaposlenici poduzeća koji su se natjecali u RSI, te je to ometalo stvaranje jačih momčadi i klubova i formiranje gradskih liga kakve su već postojale u raznim dalmatinskim gradovima, o kojih su najznačajnije tada bile u Splitu, Trogiru i Omišu.
Konačno osnivanje "Lige malog nogometa Makarska" je bilo 1980. godine. Osnovana je liga od 12 momčadi, koju je osvojila ekipa "Vjesnika". Kako je prva sezona bila uspješna, odlučilo se dalje nastaviti s ligom, te je 1981. službeno formiran i "Općinski savez za mali nogomet Makarska". U ligi su nastupale ekipe s područja tadašnje općine Makarska, odnosno Makarske rivijere. Po potrebi su bile organzirane i niže lige.
Do sezone 1996./97. se igralo s pet igrača u polju i vratarom, a od sezone 1997./98 s četiri igrača u polju i vratarom. Tada se Općinski savez za mali nogomet reorganizira kao "Udruga malog nogometa".
U sezoni 2006./07. je pokrenuta i veteranska liga, za igrače starije od 40 godine.
Igrači koji sudjeluju u ligi trebaju imati mjesto stanovanja na području Makarske rivijere.
Ekipe koje sudjeluju u ligama UMN Makarska također od samih početaka sudjeluju i u Liga kupu Makarske''.

Popis prvaka i doprvaka

Unutrašnje poveznice
 Makarska
 Makarsko primorje
 Udruga malog nogometa Makarska
 Liga veterana malog nogometa Makarska
 Liga kup UMN Makarska
 Kup veterana malog nogometa Makarska

Vanjske poveznice
 umn-makarska.com - službene stranice
 ma-sport.info
 makarsko-primorje.com

Izvori
 umn-makarska.com, POVIJEST UDRUGE MALOG NOGOMETA - MAKARSKA, pristupljeno 18. studenog 2018.
 umn-makarska.com, Svi prvaci i pobjednici Kupa Prve lige UMN-a 1980.-2018., pristupljeno 18. studenog 2018.
 umn-makarska.com, Povijest , pristupljeno 19. studenog 2018.
 umn-makarska.com, Službeni glasnici od 2008 do 2015, pristupljeno 18. studenog 2018.

Makarska
Mali nogomet

Liga malog nogometa Makarska