Robert Ben Lobban Wallace (Londres - 15 de maio de 1970) é um político e ex-militar britânico que serviu como Secretário de Estado para a Defesa do Reino Unido de julho de 2019 e a agosto de 2023, sendo também membro do Parlamento (MP) por Wyre e Preston North, anteriormente Lancaster e Wyre, desde 2005.

Antes de se tornar um MP, ele foi um membro da lista conservadora do Parlamento Escocês (MSP) para o Nordeste da Escócia de 1999 a 2003. Ele renunciou em 2003 e se mudou para Lancashire enquanto buscava a seleção para um distrito eleitoral de Westminster na Inglaterra. Após a eleição como deputado e depois de servir como backbencher por quase cinco anos, foi nomeado Secretário Particular Parlamentar do Secretário de Estado da Justiça, Ken Clarke, de 2010 a 2014. Wallace foi então feito um chicote de julho de 2014 a maio de 2015. Após as eleições gerais de 2015 e a formação do governo majoritário de Cameron, tornou -se Subsecretário de Estado Parlamentar do Escritório da Irlanda do Norte. Em 2016, foi nomeado Ministro de Estado da Segurança e Crime Económico por Theresa May, mantendo-se no cargo até deixar o cargo em julho de 2019. Apoiador de Boris Johnson, Wallace foi promovido ao cargo de secretário de Estado da Defesa, depois que Johnson se tornou primeiro-ministro.

Antes da política, ele ocupou o posto de capitão da Guarda Escocesa, um regimento do Exército Britânico.

Biografia
Wallace nasceu em 15 de maio de 1970 em Farnborough, Inglaterra. Seu pai era um soldado da 1ª Guarda do Dragão do Rei e serviu na Malásia.

Wallace foi educado em Millfield, uma escola independente em Somerset. Enquanto estava na escola, ele participou de um curso de jovens oficiais para os Royal Scots Dragoon Guards, e depois de deixar a escola foi entrevistado pelo Conselho de Comissões Regulares, depois passou algum tempo como instrutor de esqui na Escola Nacional de Esqui Austríaca na vila. de Alpbach na Áustria.

Carreira militar
Depois de treinar como cadete na Real Academia Militar de Sandhurst, em junho de 1991, Wallace foi comissionado na Guarda Escocesa como segundo-tenente, com uma comissão de serviço curta. De 1991 a 1998, ele serviu na Alemanha, Chipre, Belize e Irlanda do Norte. Em abril de 1993, ele foi promovido a tenente, e também em 1993 foi mencionado em despachos, por um incidente na Irlanda do Norte em que a patrulha que ele comandava capturou toda uma unidade de serviço ativo do IRA tentando realizar uma ataque a bomba contra as tropas britânicas. Em 1996 foi promovido a Capitão e em junho de 1998 transferido da Lista Ativa para a Reserva de Oficiais do Exército Regular, com uma curta comissão de serviço como Capitão.

Carreira política

Parlamento Escocês
Wallace entrou na política depois de deixar o exército, citando como razão para esta decisão a experiência que tinha comandando homens de algumas das áreas economicamente mais desfavorecidas do Reino Unido, que ele afirmou que poderia ser melhorada promovendo uma sociedade mais aspiracional. Wallace tornou-se um membro conservador do Parlamento Escocês em 1999, como uma lista MSP para o Nordeste da Escócia. Ele renunciou em 2003, enquanto buscava a seleção para um distrito eleitoral de Westminster, na Inglaterra. Wallace foi o porta-voz da saúde dos conservadores escoceses durante esse período.

De 2003 a 2005, foi diretor no exterior da empresa aeroespacial QinetiQ, a antiga Agência de Avaliação e Pesquisa de Defesa (DERA) do Reino Unido.

Membro do Parlamento do Reino Unido
Foi eleito deputado pelo distrito eleitoral de Lancaster e Wyre nas eleições gerais de 2005. Ele obteve 22.266 votos, com maioria de 4.171 (8,0%), conquistando a cadeira do Partido Trabalhista. O círculo eleitoral foi abolido para as eleições gerais de 2010; Wallace foi eleito deputado pela nova sede de Wyre e Preston North com 26.877 votos e uma maioria de 15.844 (30,9%). Wallace foi reeleito nas eleições gerais de 2015, 2017 e 2019, com maiorias sugerindo um assento seguro para ele e seu partido.

De 2005 a 2010 Wallace foi membro do Comitê Seleto de Assuntos Escoceses. De 2006 a 2010, Wallace foi o Ministro de Estado das Sombras da Escócia. Ele foi presidente do Grupo Parlamentar Britânico-Irã de 2006 a 2014. Em 13 de novembro de 2008, Wallace foi premiado Ativista do Ano nos prêmios Spectator /Threadneedle Parliamentarian, por seu trabalho promovendo a transparência das despesas dos parlamentares.

Apoiou a permanência do Reino Unido na União Europeia (UE) antes do referendo de 2016. Ele votou a favor do acordo de retirada do Brexit da então primeira-ministra Theresa May no início de 2019 e votou contra qualquer referendo sobre um acordo de retirada do Brexit.

Secretário de Estado da Defesa

Em 24 de julho de 2019, Wallace foi nomeado Secretário de Estado da Defesa pelo primeiro-ministro Boris Johnson, sucedendo Penny Mordaunt. Em agosto de 2019, ele foi ouvido discutindo a polêmica prorrogação do primeiro-ministro Johnson com Florence Parly, a ministra francesa das Forças Armadas. Wallace sugeriu que o motivo da prorrogação do parlamento por cinco semanas era impedir que os parlamentares bloqueassem os planos do governo para o Brexit, e não a posição oficial do governo de que era para introduzir uma nova agenda legislativa. O governo respondeu aos seus comentários afirmando que ele havia "falado errado". Esta prorrogação foi posteriormente considerada ilegal pelo Supremo Tribunal em 24 de setembro de 2019.

Ele se encontrou com o ministro da Defesa russo, Sergei Shoigu, em 11 de fevereiro de 2022. No dia seguinte, Wallace disse que uma invasão russa da Ucrânia era "altamente provável", e os cidadãos britânicos estavam sendo instruídos pelo Ministério das Relações Exteriores a evacuar enquanto os meios comerciais ainda estivessem disponíveis. O embaixador da Ucrânia no Reino Unido, Vadym Prystaiko, disse que a comparação de Wallace dos esforços diplomáticos com a Rússia às políticas de apaziguamento da década de 1930 foi inútil, dizendo que agora é o momento errado para "ofender nossos parceiros". Em fevereiro de 2022, Wallace foi filmado dizendo que os Guardas Escoceses "chutaram o traseiro" de Nicolau I da Rússia na Guerra da Crimeia, e poderiam fazê-lo novamente.

Em 21 de março de 2022, imagens recortadas de Wallace em um trote dos brincalhões russos Vovan e Lexus foram divulgadas online. A dupla, suspeita pelos críticos de ligações com serviços de segurança russos ou de serem atores estatais russos, se fez passar pelo primeiro-ministro ucraniano Denys Shmyhal dizendo que a Ucrânia desejava promover seu próprio dissuasor nuclear para se proteger da Rússia, uma falsa afirmação feita pelo Governo russo durante a Guerra Russo-Ucraniana e a invasão da Ucrânia. Acreditava-se que Wallace estava em uma ligação do Microsoft Teams com a dupla por dez minutos. Naquele dia, Wallace anunciou planos para reduzir o tamanho estabelecido do exército britânico em quase dez mil.

Vida pessoal
Wallace casou-se com Liza Cooke em 2001; o casal tem dois filhos e uma filha. A sua mulher trabalhou como assistente parlamentar a tempo parcial no seu gabinete até 30 de abril de 2019. Eles se conheceram quando ela era pesquisadora no Parlamento escocês e Wallace era um MSP, vive em Lancashire e Londres. Fora da política, ele lista suas recreações como esqui, vela, rugby e corridas de cavalos. Ele é um membro do clube Third Guards.

Militares do Reino Unido
Membros do Conselho Privado do Reino Unido
Ingleses de ascendência escocesa

Ben Wallace (político)


PAS Lamia 1964 Football Club ( er en græsk fodboldklub belligende i byen Lamia. Klubben spiller til dagligt i den græske liga .

Fodboldklubber i Grækenland
Etableret i 1964

PAS Lamia 1964


Winsor ist der Familienname folgender Personen:

 Friedrich Albrecht Winzer (auch: Frederick Albert Winsor; * 1762 oder 1763, † 1830), deutscher Pionier der Gasbeleuchtung
 Justin Winsor (1831–1897), US-amerikanischer Sprachwissenschaftler, Ethnologe, Historiker sowie Bibliothekar der Harvard University Library
 Kathleen Winsor (1919–2003), US-amerikanische Schriftstellerin

Siehe auch:
 Winzor
 Windsor

Winsor


Ifigenia en Táuride (título original en italiano, Ifigenia in Tauride) es una ópera en dos actos con música de Michele Carafa sobre libreto anónimo basado en el drama clásico de Eurípides Ifigenia entre los tauros. Se estrenó en el Teatro San Carlos de Nápoles el 19 de junio de 1817.

Personajes

Notas

ifigenia tauride
Óperas en italiano
Óperas de 1817
Óperas estrenadas en Nápoles
carafa

Ifigenia en Táuride (Carafa)


قلوب العذارى فيلم مصري تم إنتاجه عام 1958، من إخراج حسن الإمام، ومن أداء شادية وكمال الشناوي.

تمثيل

 شادية
 كمال الشناوي
 حسين رياض
 أمينة رزق
 أحمد علام
 كريمان
 رشدي أباظة
 برلنتي عبد الحميد
 نظيم شعراوي

أغاني الفيلم
 لو أغمض عيني
 أول لؤانا
 آه يالموني

روابط خارجية

مراجع

أفلام أمينة رزق
أفلام حسين رياض
أفلام رشدي أباظة
أفلام شادية
أفلام كمال الشناوي
أفلام مصرية إنتاج 1958
أفلام حسن الإمام
أفلام برلنتي عبد الحميد

قلوب العذارى (فيلم)


Prebold je naselje u slovenskoj Općini Prebold. Prebold se nalazi u pokrajini Štajerskoj i statističkoj regiji Savinjskoj.

Zemljopis
Prebold je naselje u istoimenoj općini u Donjoj Savinjskoj dolini. Mjesto se nalazi na terasi u podnožju 626 m visoke Žvajge, iznad rijeke Bolske. Iznad naselja nalazi se renesansni dvorac s dvije kutne kule. U mjestu je nekada bila snažna tekstilna industrija čiji počeci sežu u 1842. Prebold je poznat i po pčelarstvu i tu svoju višestoljetnu tradiciju nastavljaju još i danas. Na području se rodilo nekoliko poznatih osoba, kao što su pisac Janko Kač, zborovođa i skladatelj Anton Schwab i amaterski redatelj Lojze Fric.

U Preboldu vrijedi pogledati muzejsku zbirku Prebold kroz vrijeme, koja prikazuje materijalnu, kulturnu i duhovnu baštinu ovoga kraja. Prebold je također polazna točka planinskog puta do 1.122 m visokog vrha Mrzlice.

Izvor lokalnog naziva
Naziv naselja je promijenjen iz Sveti Pavel pri Preboldu (doslovno 'sveti Pavao kod Prebolda') u Prebold 1952. godine. Naziv je promijenjen na temelju Zakona iz 1948. godine o nazivima naselja i oznaka trgova, ulica i zgrada kao dio napora slovenske poslijeratne komunističke vlade za uklanjanje vjerskih elemenata iz toponima. Naselje je također lokalno poznato kao Šempável (od Šent Pavel 'Sveti Pavao'). Ime Sveti Pavel potječe od crkve u naselju, a ime Prebold vjeruje se da potječe od njemačkog naziva Prewald, a koji je navodno pozajmljen od slovenske riječi preval 'planinski prijevoj'. Ime Prebold nekada se odnosilo na dio naselja koji je danas poznat kao Graščina, ali se možda izvorno odnosio na prijevoj Vrhe na putu od Prebolda do Trbovlja.

Stanovništvo
Prema popisu stanovništva iz 2018. godine naselje je imalo 1.713 stanovnika.

Izvori

Vanjske poveznice

Naselja u Općini Prebold

Prebold


وعلى الأرض السماء فيلم لبناني إنتاج عام 2007 من إخراج شادي زين الدين وهو أول فيلم طويل للمخرج زين الدين. استغرق إنتاج الفيلم مدة ثلات سنوات كأول تجربة للأغلبية في الطاقم التقني.

محور القصة
يوسف مجنون مسنّ يعيش في أطلال مبنى، يمضي حياته يجمع صور لأشخاص سعداء، حيث وراء كل صورة حكاية في مدينة مزقتها الحروب.

الممثلين
 رفيق على أحمد بدور يوسف
 كارمن لبس بدور لمياء
 عمار شلق بدور والد نايا
 نايا سلامة بدور نايا

تقديرات وجوائز
 ترشيح لجائزة المهر خلال مهرجان دبي السينمائي الدولي 2007، الإمارات العربية المتحدة.
 مشاركة في مهرجان روتردام السينمائي الدولي 2008، هولندا.

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي.
 .
 .

أفلام كوميديا درامية 2007
أفلام إنتاج 2007
أفلام باللغة العربية
أفلام دراما كوميدية إنتاج عقد 2000
أفلام درامية 2007
أفلام كوميديا درامية لبنانية
أفلام لبنانية
أفلام باللغة العربية في عقد 2000

وعلى الأرض السماء


The State University of New York at Old Westbury (SUNY at Old Westbury) is a public university in Old Westbury, New York, with portions in the neighboring town of Jericho, New York. It enrolls just over 5,000 students.

History
The State University of New York at Old Westbury was founded in 1965 as the State University of New York College at Old Westbury by the State University of New York Board of Trustees. It began in 1968 at Planting Fields, the former Coe Estate and arboretum in Oyster Bay, New York. In 1971, the university moved to its present Old Westbury site in Nassau County, Long Island – an estate, known as "Broad Hollow," formerly owned by agriculturist, industrialist, sportsman and philanthropist F. Ambrose Clark.

The first president of the Old Westbury campus college was John D. Maguire, who had been a religion professor at Wesleyan University and a civil rights activist. He vowed to create a university devoted to social justice and racial equality.

In 2023, the college gained status as a university, becoming the State University of New York at Old Westbury.

Academics
There are over 50 degree programs available at the university.

Of the university's 166 full-time professors, approximately 80% hold the highest degree in their discipline. Eight members of the faculty have been named Distinguished Teaching or Service Professors by the State University of New York, which are among the highest ranks available in the university system.

Academic offerings are housed in four schools.
 School of Arts and Sciences
 School of Business at SUNY-Old Westbury which is accredited by the Association to Advance Collegiate Schools of Business (AACSB)
 School of Education
 School of Professional Studies which offers evening, online, hybrid, and weekend courses

The university's current president is Timothy E. Sams.

Four-day school week
The university's school week runs on a Monday–Thursday schedule, instead of Monday–Friday as at most colleges and universities.  Students taking science courses usually (but not always) have labs scheduled on Fridays.

The university also has a "dry campus" policy – no alcohol allowed.

Athletics
SUNY Old Westbury teams participate as a member of the National Collegiate Athletic Association's Division III. The Panthers are a member of the Skyline Conference. Men's sports include baseball, basketball, cross country, golf, soccer and volleyball; while women's sports include basketball, cross country, lacrosse, soccer, softball and volleyball.

Athletic facilities
The F. Ambrose Clark Physical Education & Recreation Center, aka the Clark Athletic Center, houses a 25-meter swimming pool; a gymnasium with seating for 2,000; a strength and conditioning facility; and an aerobic workout room with physical fitness accessories.

The Clark Center is a venue for the Nassau County, New York high school men's basketball playoffs as well as some women's tournament games. The events are shown on local Cablevision TV outlets News 12 Long Island and Telecare. Other Nassau high school basketball events are staged at the C.W. Post Campus of Long Island University's Pratt Center, north of the Clark Center in the neighboring region of Brookville, New York.

The neighboring Jackie Robinson Athletic Complex, dedicated in 2006, adjoins the Clark Center. It includes a baseball stadium and softball field.  The baseball stadium seatings more than 1,000 fans, and a press box is available for game announcers and media personnel.

The university features two soccer fields, eight tennis courts, and two outdoor recreational basketball courts.  Runners in cross country competition train on European-styled courses that traverse Old Westbury's  wooded campus.

Greek life

Notable alumni
Kool Moe Dee, rapper
Kevin J. Greene, lawyer and law professor
Craig S. Harris, avant garde jazz musician
David Liederman, chef and businessman
John McTiernan, movie producer
Andrea Navedo, actress
Lil Peep, rapper

References

External links
 Official website
 Official athletics website

State University of New York at Old Westbury
Old Westbury
Universities and colleges on Long Island
Public liberal arts colleges in the United States
Universities and colleges in Nassau County, New York
Educational institutions established in 1965
1965 establishments in New York (state)


Residencial La Pichanga fue un programa de radioteatro chileno creado en 1955 y que se mantuvo al aire por cerca de 20 años, donde humorísticamente se reflejaban los resultados del campeonato de fútbol chileno. Creado por César Enrique Rossel fue históricamente dirigido por Pepe Harold y Octavio Sufán, fue transmitido en la Radio Corporación.

En una supuesta hostería o residencial, atendida por su dueña y algunas subalternas, cada pasajero del hotel representaba un equipo de fútbol del campeonato chileno de primera división. Los personaje tenían un nombre asociado a los apodos que tenían cada equipo. Cada vez que ingresaba un nuevo personaje a la discusión sonaba el himno del equipo que representaba. Conversaban sobre las distintas vicisitudes de los partidos de fútbol del fin de semana, burlándose unos de otros por las derrotas y errores cometidos por los jugadores en el estadio. Cuando un equipo pasaba a segunda división se acuñó la frase que pasaba a "jugar en los potreros", apuntando a la falta de buenos estadios en los equipos de bajo presupuesto en ese entonces.

En 1965, se crea una revista semanal a dos colores del mismo nombre derivada del programa, aunque luego se llamarìa a secas "Pichanga". Impresa en los talleres del diario  "La Nación" y distribuida la empresa del diario "La Tercera".

El programa permaneció décadas al aire e incluso tuvo presentaciones como teatro itinerante.

Su nombre deriva de la palabra chilena "pichanga" que es el nombre que recibe el fútbol de barrio o de niños.

Curiosidades
Solo permanecían equipos de primera división pero por concurso popular se hizo una excepción con el personaje Gabito Serena cuando bajó el equipo que representaba.

Actores
 Gilberto Guzmán: "Gabito Serena", representaba a Club de Deportes La Serena
 Enrique Heine
 Guillermo Bruce: Representaba a Colo-Colo
 Octavio Sufán Espejo: Representaba al paisano Palestino
 Delfina Fuentes: Doña Clota.
 Pepe Harold: Club Unión Española
 Aliro Vega: "Chuncho" representaba a Club Universidad de Chile
 Gladys Andrade: "La Popi"
 Mimí Montecinos: "Socorro"
 Héctor Santelices: "Hermano Ceatoleí" representaba a Club Deportivo Universidad Católica

Referencias

Enlaces externos
 El Deporte en la Historieta Chilena,
 La cuarta
 Caricatura de Revista "Residencial La Pichanga"

Programas de radio de Chile
Fútbol en Chile
Radioteatro

Residencial La Pichanga


Opus Magnum treći je studijski album austrijskog simfonijskog death metal-sastava Hollenthon. Album je 30. svibnja 2008. godine objavila diskografska kuća Napalm Records.

O albumu
Opus Magnum bio je sniman u studiju Vato Loco u Beču. Za razliku od prethodna dva albuma, na Opus Magnumu pjevač grupe Martin Schirenc nije svirao većinu instrumenata, već je samo svirao gitaru i klavijature; drugu gitaru svirao je Martin Molokh, bubnjeve Mike Gröger te je bas-gitaru svirao Gregor "El Gore" Marboe.

Pjesma "On the Wings of a Dove" uključuje elemente iz stavka "Koliba na kokošjim nogama" iz suite Slike s izložbe ruskog skladatelja M. P. Musorgskog.

Popis pjesama

Osoblje

Hollenthon
 Martin Schirenc – vokali, gitara, klavijature, produkcija, snimanje, miksanje
 Elena Schirenc – vokali
 Martin Molokh – gitara
 Gregor "El Gore" Marboe – bas-gitara, prateći vokali
 Mike Gröger – bubnjevi

Ostalo osoblje
 Klaus Pichler – fotografija
 Boban Milunović – mastering
 Ralph Manfreda – naslovnica, ilustracije

Izvori

Albumi iz 2008.
Austrijski glazbeni albumi

Opus Magnum


Mestiça, a Escrava Indomável  é um filme brasileiro de 1974, dirigido por Lenita Perroy, baseado no romance homônimo de Gilda de Abreu, cuja adaptação fora realizada por Lenita e Gilda.

Elenco

Filmes do Brasil de 1974
Filmes de drama do Brasil
Filmes em língua portuguesa

Mestiça, a Escrava Indomável


أحمد محمد باقر (1929 - 11 نوفمبر 2011 )؛ شاعر غنائي وموسيقي كويتي، يعد من الملحنين البارزين في الطرب الكويتي ومن مطوري الأغنية الكويتية الحديثة.

البدايات
ولد الفنان أحمد محمد يوسف باقر في مدينة الكويت منطقة الشرق عام 1929 التحق بمدرسة المباركية في بداية حياته التعليمية ثم توقّف عن الدراسة عندما وصل إلى المرحلة الثانوية، بسبب حبه للفن وانشغاله الدائم به. بعد ذلك بدأ البحث عن وظيفة، فكانت بداية حياته المهنية من خلال شركة النفط حيث التحق بوظيفة «تل كلارك». كان راتبه آنذاك 150 روبية. عندما تسلّم أول راتب، بادر إلى شراء آلة عود، وذلك لإشباع رغبته الفنية. ترك العمل في شركة النفط والتحق بشركة أميركية تعمل في منطقة المشعاب براتب أكبر، وكان يتولى مهمة فرز البريد وتعمل بأمرته مجموعة من الموظفين يوزعون البريد، لكنه ما لبث أن ترك الوظيفة وعاد للعمل مجدداً في شركة النفط.

أول لحن
في عام 1960 قام بتلحين قصيدة بعنوان لي خليل حسين للشاعر أحمد العدواني وقام الفنان شادي الخليج بغناءها. وقد كانت طفرة في الأغنية الكويتية، حيث انها نجحت نجاحا كبيراً واعتبرت انعطافا فنيا جديداً في مسيرة الأغنية الكويتية.

مع عوض دوخي

جمعت أغنية «يا ساهر الليل» الشهيرة، باقر وصديق عمره الشاعر عبد الله محمد العتيبي، وغناها مطرب الكويت الكبير الراحل عوض دوخي. اتفق الجميع على أنها من أبرز الأعمال الغنائية البحرية المطورة والتي لا تزال تُذاع حتى الآن وتحتفظ بمستواها الفني، تقول كلماتها:

" آه يا ساهر الليل مثلي ما تنام
والله ذكرتني بالأحبة يا حمام

يا لايمي في الهوى زاد العتاب
ما تدري أن الهوى ليله عذاب"

مع عبد الكريم عبد القادر
كان أول لقاء بين باقر وعبد الكريم عبد القادر في عام 1967 وذلك من خلال أغنية بعنوان «سرى الليل»، تأليف الدكتور عبد الله محمد العتيبي فكانت أحد أبرز الأعمال الغنائية التي ساهمت في ظهور عبد القادر وشهرته وتألقه على الساحة الغنائية الكويتية، على الرغم من وجود أصوات غنائية مشهورة ومتميزة عدة في تلك الفترة.

تقول مقدمتها:

سرى الليل يا قمرنا وناديك بسهرنا

وأنا أخاف ياقمرنا خذاك الليل والهوى

لياليك دنيانا وعناويك نجوانا

أمانيك سلوانا لك الشوق ودانا

الأغنية الوطنيّة
كانت ألحان باقر الوطنية متميزة ولا تقل عن ألحانه العاطفية خصوصاً من حيث مطابقة النغم للمعنى. كان متواصلاً مع كبار المطربين ويعتبر الفنان شادي الخليج أكثر المطربين تعاوناً معه في هذا المجال، إذ غنى له أنجح أغانياته من بينها: «أنا العربي» و«طاب النشيد» وهي من كلمات الشاعر الراحل عبد الله محمد العتيبي و«كويت العرب» من كلمات الشاعر عبد الله سنان و«صدى الماضي» من كلمات الشاعر أحمد العدواني كذلك غنت له المطربة نجاة الصغيرة أغنية "بلدي المحبوب"، والمطربة عليه التونسية أغنية «بلدي الحبيب» وعاليه حسين أغنية «أنشودة الكفاح» وسناء الخراز أغنية «بالخير ياللي مشيتوا»، بالإضافة إلى أعمال غنائية وطنية أخرى عدة بأصوات كويتية وعربية.

دراسته
التحق أحمد باقر بالمعهد العالي للموسيقى العربية التابع لأكاديمية الفنون بالقاهرة. حتى يطور من موهبته الموسيقية ويصقلها بالدراسة الأكاديمية. وقد كان موهوباً ولافتاً لأنظار أقرانه، حيث أطلقت عليه عميدة معهد الموسيقى العربية الدكتورة رتيبة الحفني لقب سنباطي الخليج.
وفي عام 1968 حصل على شهادة بكالوريوس الفنون الموسيقية من المعهد وبهذا أصبح ثاني فنان كويتي يحصل على مؤهل أكاديمي في الموسيقى بعد الفنان شادي الخليج. وكانت أبرز أعماله لتلفزيون الكويت من خلال أسكتش شهر العسل الذي نال شهرة واسعة ما زالت عالقة في آذان الناس ليومنا هذه، حيث قام بتأليف هذا السكتش الذي قدم في البداية من جزئين متتابعين.. قام بتأديتهما الفنانان الشهيرين عبد الحسين عبد الرضا وسعاد عبد الله وقام بإخراجها للتلفزيون فيصل الضاحي، وما زال الناس يرددون مقاطع هذا السكتش ليومنا هذا لما يحمله من الكلمات الجميلة واللحن الرائع والكوميديا الظريفة والإخراج المتقن.

معهد الموسيقى
عند عودته للوطن قام باقتراح فكرة إنشاء معهد للموسيقى في دولة الكويت وتم إنشاؤه في عام 1972 وعمل مشرفًا فيه. وقام بعدها بتطوير هذه الفكرة ليتحول معهد الموسيقى إلى المعهد العالي للفنون الموسيقية وذلك في عام 1976، والذي من خلاله يمّكن الطلبة من استكمال الدراسة الأكاديمية وصقل مواهبهم الفنية ·

وفاته
توفي في صباح 11 نوفمبر 2011 بعد صراع مع المرض وتم
تأبينه من قبل وزارة الأعلام الكويتية.

المراجع

ملحنون كويتيون
مواليد 1929
وفيات 1432 هـ
وفيات 2011

أحمد باقر (ملحن)


روبي ويليامز مغني بوب بريطاني ولد في 13 فبراير سنة 1974 في مدينة ستوك-أون-ترينت.

مرشح للجائزة الغرامي (بالإنجليزية: Grammy Awards) بالإضافة إلى حيازته إلى عدة جوائز بريطانية منها جائزة أفضل مغني لعدة مناسبات.

كان عضوا فرقة البوب المشهورة (تيك ذات Take That) من عام 1990-1995 ثم مرة أخرى من عام 2009-2012.

البومات روبي وليامس الفردية حطمت رقم قياسي بالمبيعات حتى هذا اليوم وكما يحتل الصدارة في نيل الجوائز البريطانية كما دخل موسوعة الغنيس في جولته الاوربية عند بيعه مليون وستة مئة الف بطاقة حفلة غنائية في يوم واحد فقط.

من اغانيه المشهورة:

1- Come undone

2- Eternity

3- Something Beautiful

4- Feel

5- Advertising Space

6- My Way

7- Mr Bojangles

8- she's the one

9- Sexed up

10- revolution

11- Angels

12- Rock Dj

13- Handsome Man

14- Lovelight

15- Let Me Entertain You

16-Bodies

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص مصابون باضطرابات المزاج
أشخاص من بورسلم
أشخاص من ستوك أون ترينت
إنجليز من أصل أيرلندي
بورت فايل
حائزون على جائزة إيفور نوفيلو
حائزون على جائزة بريت
حائزون على جوائز الموسيقى العالمية
رؤساء ومسيرو كرة قدم إنجليزية
شخصيات ذكرت ضمن فضائح جنسية
فائزون بجوائز إم تي في للموسيقى الأوروبية
فنانو تسجيلات كولومبيا
مسجلو بث صوتي إنجليز
مشاركون بريطانيون في مسلسلات تلفزيونية واقعية
مغتربون إنجليز في الولايات المتحدة
مغنو بوب إنجليز
مغنو ومغنيات بوب
مغنون أطفال إنجليز
مغنون إنجليز
مغنون إنجليز في القرن 20
مغنون إنجليز في القرن 21
مغنون وكتاب أغان إنجليز
مغنون وكتاب أغان
مغنون ومغنيات وكتاب أغان إنجليز
ممثلو أداء صوتي إنجليز
ممثلو أفلام إنجليز
ممثلو تلفزيون إنجليز
ممثلون إنجليز في القرن 20
ممثلون إنجليز في القرن 21
مواليد 1974
مواليد في ستوك أون ترينت
موسيقى في ستوك أون ترينت
موسيقيو بوب بريطاني
موسيقيو رقص إنجليز
موسيقيون إنجليز
موسيقيون من ستافوردشاير

روبي ويليامز


7329 Bettadotto este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7329 Bettadotto este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa de Edward L. G. Bowell. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,68 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 12,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1985
Centura de asteroizi

7329 Bettadotto


Thailands militærkup i 2006 den 19. september, var resultatet af en serie af begivenheder, der havde til formål at afslutte den kontroversielle premierminister Thaksin Shinawatras politiske karriere.

Kuppet fandt sted, efter at People's Alliance for Democracy – også kendt som Gultrøjer – protesterede mod Thaksins administration og anklagede ham for at være en korrupt politiker, der havde til formål at underminere kongehuset.

General Sonthi Boonyaratglin ledede kuppet og hævdede, at det var nødvendigt for at udrydde korruption og forhindre en krise, da Thaksin planlagde at slå ned på Gultrøje-demonstranterne. 2006-kuppet omtales ofte som et uafsluttet kup, da trods Thaksin flygtede ud af landet i 2008, forblev hans politiske netværk intakt, og hans fravalgte støtter forblev standhaftige, hvilket gav anledning til Rødtrøje-bevægelsen.

Krisens oprindelse

Premierminister Thaksin Shinawatra havde været indblandet i flere kontroversielle affærer siden han overtog magten ved valget i 2001. Disse indbefattede bl.a. beskyldninger om modstridende interesser, da hans familie har store interesser i firmaet Shin Corporation og en meget hård kurs mod narko pushere. Alligevel har ingen af disse været nok til at skade hans popularitet hos store dele af befolkningen og han blev den første valgte premierminister der sad perioden ud og blev genvalgt med en jordskredssejr ved valget i januar 2005. Der var imidlertid store strukturelle komplikationer i opbakningen til premierminister Thaksin og hans parti Thai Rak Thai. Mens opbakningen fra landdistrikterne var massiv, var det samme absolut ikke tilfældet fra byområderne, og i særdeleshed ikke fra hele hovedstadsregionen. Gennem en periode blev det nærmest en fast norm med ugentlige demonstrationer.

En hemmelig plan om at afsætte Thaksin ved et statskup tog sin begyndelse i februar 2006, cirka samtidig med at Thaksin opløste parlamentet og udskrev nyvalg til parlamentet 2. april 2006. Oppositionen boycottede valget med en så massiv opbakning, at der flere steder blev afleveret flere blanke stemmesedler end udfyldte. Forfatningskommissionen erklærede senere valget for ugyldigt og der opstod en dyb konflikt mellem forfatningskommissionen og valgkommissionen, da der blev udskrevet et nyvalg 19. oktober 2006, som oppositionen tilkendegav, at de ville deltage i.

Statskuppet den 19. september 2006

Den 19. september 2006 blev premierminister Thaksin Shinawatra afsat ved et militærkup, det første i 15 år. Thaksin var under kuppet på udlandsrejse for at holde tale til FN i New York. Militæret aflyste det kommende valg, suspenderede forfatningen, opløste parlamentet, forbød protester og al politisk akitivitet, undertrykte og censurerede medierne, samt arresterede medlemmer af kabinettet. Thaksin vendte ikke tilbage til Thailand før februar 2008, hvor han blev anklaget for korruption, men erklærede sig ikke skyldig og blev løsladt mod kaution. I august besøgte han Kina i forbindelse med Olympiade-åbningen, og i den forbindelse søgte han politisk asyl hos Storbritannien med påstand om, at retssagen mod ham var politisk. I oktober blev han dømt in absentia og anmodet udleveret fra Storibtitanien. Han har siden levet i selvvalgt eksil, primært i Dubai og Hong Kong.

Efter kuppet opretholdt militæret styringen af landet i en periode, hvorunder politikere fra forhenværende premierminister Thaksins parti, Thai Rak Thai, blev bandlyst fra politisk aktivitet i en årrække og partiet blev opløst. I kølvandet af militærkuppet opstod bevægelsen National United Front of Democracy Against Dictatorship (UDD), senere kendt som Rødtrøjer, som støttede Thaksin og protesterede mod kupmagerne, for at opnå demokratisk valg. Bevægelsen opløstes efter der blev afholdt demokratisk valg i december 2007, hvorefter People's Power Party (PPP), leddet af Samak Sundaravej, dannede regering sammen med fem mindre partier.

Efter kuppet til et nyt i 2014
Fire år efter kuppet opstod de blodsudgydelser, som general Sonthi Boonyaratglin ville undgå, afsluttende med massakren på Rødtrøje-demonstranter udført af soldater. På trods af dette opretholdt Thaksin sin indflydelse og fik endda at indsat sin søster, Yingluck Shinawatra, som premierminister, før militæret igen besluttede at iscenesætte endnu et kup i 2014 med henvisning til behovet for fred og stabilitet. 2014-kupmagerne, omtalt som de tre P'er – general Prayut Chan-o-cha, general Prawit Wongsuwan og general Anupong Paochinda – havde alle været impliceret i Rødtrøje-massakren. De udnyttede konflikten mellem Rødtrøjer og Gultrøjer, som et påskud til at udføre endnu et kup, for at "forebygge en krise". Denne gang trak kupmagerne sig ikke i baggrunden for at lade en militærstøttet civil regering komme til, som Sonthi gjorde det i 2006. De forblev i stedet, som en junta-regering.

Referencer

Militærkup 2006
Politik i 2005
Politik i 2006
Politik i 2007
Statskup
Begivenheder i 2006

Thailands militærkup 2006


The 16 geomantic figures are primary symbols utilized in geomancy, an ancient divinatory practice. Each figure consists of four lines representing the classical elements and can be interpreted through various methods and questions. Originating from Middle Eastern traditions, geomancy was introduced to Europe in the Middle Ages, where it acquired astrological meanings and new interpretive layers. These figures exhibit a superficial resemblance to the ba gua, the eight trigrams in the I Ching, a Chinese classic text.

Each figure carries distinct attributes and meanings. Figures are classified by qualities like stability or mobility, impartiality or partiality, and entering or exiting. These classifications provide nuances in interpretation. The figures are associated with elements, zodiac signs, planets, and body parts. They can be paired according to their qualities and properties. The figures' astrological correspondences introduced in the European tradition further enriched their meanings and connections.

The sixteen figures
Each of the figures is composed of four lines, each line containing either one or two points.

Via
Latin for "the Way". The figure resembles a road or path. It is considered bad of most things, but good with concerns of roads, travels, or journeys.  Astrologically it is associated with Cancer and the waning Moon and both its inner and outer elements are water. All the elements in Via are active and as such the figure indicates change more than any other figure. Regarding the outcome of the situation being divined, it is neutral, unless change by itself infers a positive or negative result. This figure inverts any figure when added, giving it another meaning of change. Its planetary ruler is Chashmodai, its Intelligence is the Intelligence of Intelligences Malkah beTarshishim ve-ad Ruachoth Shechalim, and its Spirit is the Spirit of Spirits is Shad Barshemoth ha-Shartathan. It is associated with the deities Diana and Mercurius and the angels Gabriel and Muriel. It is associated with the stomach.

Cauda Draconis
Latin for "the Tail of the Dragon" and the figure of the south node of the Moon. It is considered very bad in most situations, such that in older traditions if this was the first figure drawn the geomancy reading was stopped. It is only good in circumstances for ending or completing things, such as breaking up a relationship. It brings good with evil, and evil with good. It is associated with the malefic planets Saturn and Mars and the astrological sign Virgo. Its inner and outer element are both fire. Its planetary intelligences are Agiel and Graphiel and its spirits are Zazel and Bartzabel; it is associated with the deities Mavors, Saeturnus, and Athena, and the angels Cassiel, Samael and Malchidael. It is associated with the left arm.

Puer
Latin for "the Boy". The figure is a representation of a sword or erect phallus and refers to male energies, primarily aggression and passion, but also war and male sexuality. It is bad in most cases, but good in situations where boys (in Antiquity and Medieval society) excelled: love and war. Astrologically it is associated with Aries and Mars. All elements are active except Water, the element of emotion; its inner element is air, but due to it being ruled by Mars, its outer element is fire. Its planetary intelligence is Graphiel and its spirit is Bartzabel; it is associated with the deities Mavors and Athena and the angels Samael and Malchidael. It is associated with the head.

Fortuna Minor
Latin for "the Lesser Fortune". The figure is symbolic of success coming down like beams of light from the Sun. Astrologically it is associated with Leo and the Sun in southern declinations; both its inner and outer elemental rulers are fire. It indicates a weakly positive outcome in nearly all questions, representing transient success that is dependent upon outside help. It favors situations that can be resolved quickly and do not need to be sustained. It is a figure of change and instability. Its planetary intelligence is Nakhiel and its spirit is Sorath; it is associated with the deities Apollo and Jupiter and the angels Michael and Verchiel. It is associated with the spine.

Puella
Latin for "the Girl". The figure is to resemble the vulva or a woman with exaggerated breasts. It is good in most situations, especially with women, beauty, or feminine situations. Astrologically it is associated with Libra and Venus; its outer element is air, but its inner element is water. It represents peace and passivity, which can be either positive or negative depending on the question being answered, though generally positive, requiring to be acted upon instead of it acting on a situation. It is the symbol of feminine sexuality, balancing the energy of Puer. Its planetary intelligence is Hagiel and its spirit is Kedemel; it is associated with the deities Venus and Vulcanus and the angels Anael and Zuriel. It is associated with the kidneys, lower back, buttocks, and skin.

Amissio
Latin for "Loss". The figure is of two bowls or cups turned upside-down. Astrologically, it is associated with Taurus and Venus retrograde. Its inner element is fire but ruled outwardly by earth. In general, the figure is bad or negative figure for all charts except those for love (being a figure of Venus) or where loss is desired and denotes loss. Often it represents something outside of one's grasp. Its planetary intelligence is Hagiel and its spirit is Kedemel; it is associated with the goddess Venus and the angels Anael and Asmodel. It is associated with the neck and throat.

Carcer
Latin for "the Prison". The figure is the outline of an enclosure, a link in a chain, or prison cell. It is usually bad in situations and denotes delays, setbacks, or bindings.  Astrologically it is associated with Capricorn and Saturn retrograde; its inner and outer element is earth.  It refers to immobility, and also thereby strength.  Depending on the question it could indicate a restriction or a source of willpower.  It is generally unfavourable, but can be favourable in questions involving stability or security.  Its planetary intelligence is Agiel and its spirit is Zazel; it is associated with the deities Saeturnus and Vesta, and the angels Cassiel and Hanael.  It is associated with the knees and skeletal system of the body.

Laetitia
Latin for "Joy".  The figure resembles an arch, fountain, or rainbow. It is good in situations that concern potential, joy, or happiness.  Astrologically it is associated with Pisces and Jupiter retrograde.  It is ruled externally by water, but inwardly by fire.  It is a positive figure for nearly all questions, representing fast situations and construction.  It indicates upward motion, happiness, or joy.  Its planetary intelligence is Iophiel and its spirit is Hismael; it is associated with the deities Jove and Neptunus, and the angels Sachiel and Barchiel.  It is associated with the feet.

Caput Draconis
Latin for "the Head of the Dragon".  The figure resembles the astrological symbol the north node of the Moon. It is neutral figure (good with good, evil with evil) but fortunate with starting or beginning new things.  It is favourable for beginnings and profit, and otherwise favourable with other favourable figures, and unfavourable with unfavourable ones.  It is associated with the benefic planets Jupiter and Venus, and assigned to the zodiac sign of Sagittarius; its outer element is fire due to its association with Sagittarius while its inner element is earth.  Its planetary intelligences are Iophiel and Hagiel and its spirits are Hismael and Kedemel; it is associated with the deities Venus, Iove, and Vulcanus, and the angels Sachiel, Anael, and Zuriel.  It is associated with the right arm.

Conjunctio
Latin for "the Conjunction".  The figure resembles a crossroads or joining of two figures. The sign is neutral in meaning (good in good things, evil in evil), but good with joining or recovering things, especially marriage or relationships.  Astrologically it is associated with Virgo and Mercury retrograde. It represents a combination of forces, for good or ill.  By itself, it is neutral, only becoming favourable or not by other figures around it.  Its outer element is earth, while its inner element is air.  Its planetary intelligence is Tiriel and its spirit is Taphthartharath; it is associated with the deities Mercurius and Ceres, and the angels Raphael and Hamaliel.  It is associated with the intestines and digestive system.

Acquisitio
Latin for "Gain".  The figure resembles two bowls or cups turned upright. It is good in almost all situations, especially for getting and obtaining things.  Astrologically it is associated with Sagittarius and Jupiter, with its outer element ruled by fire and its inner element ruled by air.  For most charts it is a positive figure, except where a loss is desired.  It indicates a gain financially, mentally, or in any other form, or something within one's grasp.   Its planetary intelligence is Iophiel and its spirit is Hismael; it is associated with the deities Jove and Diana, and the angels Sachiel and Adnachiel.  It is associated with the hips and thighs.

Rubeus
Latin for "Red".  The figure is an overturned glass; an inversion, meaning good in all that is evil, and evil in all that is good.  Like the Tail of the Dragon, the figure is considered so unfavourable that if it were the first in a reading, the reading would end. Astrologically it is associated with Scorpio and Mars retrograde; its inner element is ruled by air, and its outer element ruled by water. It represents passion, deception, violence, and vice.  Its planetary intelligence is Graphiel and its spirit is Bartzabel; it is associated with the god Mavors, and the angels Samael and Barbiel.  It is associated with the reproductive and excretory systems along with the genitals.

Fortuna Major
Latin for "the Greater Fortune".  The figure resembles blessings growing from the earth and being fruitful in the air.  It is good in all situations in a best case scenario sense and represents great good fortune, especially in beginnings.  Astrologically it is associated with Leo, like Fortuna Minor, but by the Sun in northern declinations.  Its inner element is earth while its outer element is fire.  It denotes power and success, and so is very favourable in conflicts and contests; being a figure of stability and long-term success, it also denotes hardship at the outset of an endeavor.  Its planetary intelligence is Nakhiel and its spirit is Sorath; it is associated with the deities Apollo and Jupiter, and the angels Michael and Verchiel.  It is associated with the heart and chest.

Albus
Latin for "White".  The figure resembles an upright glass or goblet. It is good in most situations, especially with good figures in company, but itself is a weak figure. Astrologically it is associated with Gemini and Mercury; even though its inner element is water, its outer element is air. It represents peace, wisdom and purity.  It benefits beginnings and profit, or any situation where careful and deliberate planning is needed.  Its planetary intelligence is Tiriel and its spirit is Taphthartharath; it is associated with the deities Mercurius and Apollo, and the angels Raphael and Ambriel.  It is associated with the shoulders and lungs.

Tristitia
Latin for "Sorrow".  The figure resembles a broken arch or a stake being driven into the ground. It is bad in most cases and connotes sadness or mourning. Astrologically it is associated with Aquarius and Saturn.  Tristitia is an unfavorable figure in almost all questions, usually representing pain and suffering. However, it is favorable in questions dealing with stability, building, or the Earth (such as agriculture).  Its outer element is air and inner element is earth.  Its planetary intelligence is Agiel and its spirit is Zazel; it is associated with the deities Saeturnus and Juno, and the angels Cassiel and Gabriel.  It is associated with the ankles and lower legs.

Populus
Latin for "the People".  The figure resembles a bird's eye view of a group of people. The figure can mean that the outcome is based on the people of the situation, or represents a large number of people or peers.  Astrologically it is associated with Cancer and the waxing Moon; both its inner and outer elements are water. It refers to a gathering or assembly of people and is very neutral, for though there may be a great deal of movement within the crowd, there is very little effect on the crowd as a whole.  It is favorable with favorable figures, and unfavorable with unfavorable ones.  Its planetary ruler is Chashmodai, its Intelligence is the Intelligence of Intelligences Malkah beTarshishim ve-ad Ruachoth Shechalim, and its Spirit is the Spirit of Spirits is Shad Barshemoth ha-Shartathan.  It is associated with the deities Diana and Mercurius, and the angels Gabriel and Muriel.  It is associated with the breasts and torso.

Properties

Each of the figures is composed of four lines, each line containing either one or two points. Each line represents one of the four classical elements: from top to bottom, the lines represent fire, air, water, and earth.  When a line has a single point, the element is said to be active; otherwise, with two points, the element is passive. Because there are four lines, and since each line can be either active or passive, there are 24, or 16, different figures. The different combinations of elements yields different representations or manifestations of the figure's energy.

Each figure can be said to have a ruling element, whereby that element's energy and manifestations correlates most closely to the figure itself. With the exception of Populus, the ruling element for each figure is always represented as active (a single point in the corresponding line). For figures with only one active element, that element by default is its ruling element; other combinations of active and passive elements require more introspection to assign rulerships. Populus, consisting of all passive lines, is ruled by Water by its nature of being entirely passive and taking on the reflective qualities of water whenever an outside force acts upon it.

While the elements just described are from the geomantic tradition, another set of elemental assignments are used based on the figures' astrological connections. These elements are assigned based on the zodiac sign of a given figure. The geomantic element is said to reflect the nature of a figure when viewed alone; the astrological element reflects its nature when acting with other figures.

Another classification of the geomantic figures involves their quality, which is either stable or mobile. The quality of a figure represents its duration of effect or motion, such that a figure with a stable quality will represent a long-term situation or that a certain object remains where it was left, while a mobile figure represents a transient effect upon the real world.  In simple "yes or no" style divinations, stable figures indicate a positive answer, while mobile figures indicate a negative one.

Originally, the quality was shown in terms of entering or exiting figures, where, from the viewer's point of view, the figure would be pointing towards (downward) or away from (upward) the viewer.  Entering figures have the stable quality, while the exiting figures have the mobile quality; when an entering figure is rotated upside-down, it becomes an exiting figure, and vice versa. However, based on this classification, the four figures that point in both directions regardless of rotation have the quality of both entering and exiting and must be evaluated in terms of its neighbors or generating figures.

In the generation of the geomantic charts, the primary answer is given by the figure called the Judge. Based upon the mathematics involved in generating the charts, the Judge figure must always have an even number of points. For this reason, all the figures that can appear as Judges (i.e. have an even number of points) are also termed impartial figures; they represent objective states of the world observable equally by any party. The ones with odd numbers of points are termed partial or personal due to their subjective and emotional nature.

In the Middle Ages, when geomancy was introduced to Europe where astrology was the foremost occult science, the geomantic figures obtained astrological correspondences to the Zodiac and to the planets. Based on their zodiacal correspondences, astrologers assigned new elemental rulerships (henceforth known as outer elemental rulers, whereas the previous elemental assignments will be known as inner elemental rulers) based on the element of their zodiacal ruler. The exceptions to the planetary rulerships were the figures Cauda Draconis and Caput Draconis, which were assigned to the northern and southern lunar nodes instead.

Traditionally, the energies and manifestations of the planets were different based on their declination or motion; for the planets Mercury, Venus, Mars, Jupiter, and Saturn, the diurnal energy represents the planet in direct motion, while the nocturnal energy refers to the retrograde motion of the planets. For the Moon, this was illustrated by the waxing or waning periods of the Moon, respectively; the Sun's figures were based on the Sun during the day (or northern declination) or during the night (southern declination). The zodiacal rulerships followed from the diurnal or nocturnal planetary rulership: nocturnal figures are assigned earth and water signs, while diurnal figures are assigned fire and air signs. The North Node is assigned, by Gerard of Cremona, to Sagittarius and the South Node to Virgo (for the sake of finding the ascendant in astrological traditions of geomancy). Once the zodiacal rulerships were agreed upon, all the following correspondences followed upon the geomantic figures, including what part of the body they each ruled over, different countries, planetary hours, body and character types, and so on.

Operations

Addition
The structure of the figures themselves can be directly translated into binary numbers, such as those used by modern computers, with passive lines representing the numeral 0 (or logic low) and active lines representing the numeral 1 (or logic high). This structure is exploited in computation of more figures by means of the XOR function used widely in computer science and electrical systems; when two figures are "added" to form a new figure (where points in the lines of the same elements are summed, divided by two, and the remainder taken), the logical operation obtains the new figure by determining which lines are different. The lines that have different numbers of points results in a line with one point (logic high), and lines with the same number of points results in a line with two points (logic low). The result of adding two figures is usually interpreted to mean the interaction between the two parties (the parent figures) or the present situation (when one parent represents the past and the other parent represents the future).

Inversion
In the same fashion how Boolean values or binary numbers can be inverted, geomantic figures can likewise be inverted. By inversion, figures whose lines are active become passive and vice versa. In this manner, Puer becomes Albus, Populus becomes Via, and so forth. Inversion represents a polarity of action, e.g. the rashness of Puer balanced by the calmness of Albus.

Reversion
Reversion, or rotation, of figures is the process that replaces the fire line of a figure with the earth line, the air line with the water line, and vice versa. By reversion, Puer and Puella are reverted pairs, as are Rubeus and Albus. Not all figures have a unique reversion: the figures that are neither entering nor exiting revert into themselves and the other figures with even points revert into their inverted figure. Reversion often represents an axial polarity, such as the male and female axis between Puer and Puella.

See also

 List of magical terms and traditions

References
 Modern works
 Greer, J. M. (1999). Earth Divination, Earth Magic. Llewellyn Worldwide.  .
 Greer, J. M. (2009). The Art and Practice of Geomancy.  Weiser Books.
 Hartmann, F. (1889). The Principles of Astrological Geomancy.  .
 Skinner, S. (1980).  Terrestrial Astrology.  Routledge & Kegan Paul Ltd.  .

 Medieval and Renaissance works
 Gerard of Cremona.  On Astrological Geomancy.
 Henry Cornelius Agrippa. Of Geomancy (English translation of the Fourth Book of Occult Philosophy).
 Means, Laurel. "A translation of Martin of Spain's De Geomancia." In Popular and Practical Science of Medieval England, ed. Lister M. Matheson, 61–121. East Lansing: Colleagues Press, 1994.
 Pietro d'Abano. Modo judicandi questiones (English translation as The Method of Judging Questions in Greer (1999), pp. 195–214)

External links
 "Proposal to encode Geomantic Figures"

Geomancy
Dot patterns

Geomantic figures


Vicki Ann Funk, née le  à Owensboro aux États-Unis et morte le  dans le comté d'Arlington, est une botaniste, chercheuse et conservatrice américaine. Elle a travaillé au Musée national d'histoire naturelle de la Smithsonian Institution. Elle est connue pour ses travaux sur la famille des Composées (Asteraceae), notamment par sa collecte intensive de spécimens dans de nombreuses régions du monde mais également à travers ses travaux de synthèse sur la phylogénie et la biogéographie de cette famille.

Biographie
Vicki Funk naît le  à Owensboro, situé dans le Kentucky. Elle grandit à Owensboro, mais également dans plusieurs bases militaires de l'US Air Force avant son entrée à l'école primaire. Par la suite, Funk étudie la biologie et l'histoire à l'Université d'État de Murray dans le Kentucky et obtient un baccalauréat ès sciences (BS) en 1969. Elle souhaite intégrer dans un premier temps une faculté de médecine mais elle abandonne rapidement l'idée après avoir fait du bénévolat dans un hôpital durant l'été. Après avoir obtenu son diplôme, elle vit et travaille à temps partiel en Allemagne pendant deux ans. Puis elle retourne aux États-Unis pour enseigner au lycée pendant un an. Elle passe ensuite un été à la station biologique de Hancock sur le lac Kentucky. C'est durant ce séjour qu'elle y découvre sa passion pour le travail de terrain et la recherche scientifique.

En 1975, elle obtient une maîtrise en biologie à l'Université d'État de Murray où son mémoire s'intitule «  », sous la direction de Marian Fuller. Elle passe l'été 1975 à étudier les plantes aquatiques au  du lac Érié. À l'automne, elle commence des études de doctorat à l'Université d'État de l'Ohio sous la direction de Ron Stuckey. Plus tard, elle se tourne vers les Composées avec Tod Stuessy. Elle est conservatrice adjointe à l'Université d'État de l'Ohio de 1976 à 1977. En 1980, elle obtient son doctorat avec une thèse intitulée « La systématique du Montanoa Cerv (Asteraceae) » qui est publiée en 1982 dans les « Mémoires du Jardin botanique de New York ». En 1981, elle passe une année en tant que postdoctorante au Jardin Botanique de New York où elle poursuit ses études sur les Composées avec Arthur Cronquist. Elle étudie également le domaine émergent de la phylogénétique au Musée américain d'histoire naturelle de New York.

La même année (1981), Funk est nommée chercheuse et conservatrice à l'Herbier national américain du Musée national d'histoire naturelle de la Smithsonian Institution, à Washington. En 1986, elle publie « A Phylogenetic analysis of the Orchidaceae » avec .

En 2004, elle devient directrice de recherche et conservatrice pour la famille des Composées à l'Herbier national américain, qui est hébergé dans le Département de botanique. Elle a également été professeure adjointe à l'Université George Mason et à l'Université Duke.

Travaux
Les recherches de Vicki Funk portent sur l'étude de l'évolution et de la biogéographie des Composées à l'aide de l'analyse ADN. Elle co-découvre l'espèce Bidens meyeri en danger critique d'extinction sur l'île Rapa Iti, en Polynésie française. Son travail montre que cette espèce de Bidens peut représenter la fin d'un processus de migration depuis l'Amérique du Nord à travers les îles de la Société et vers les îles Australes.

À partir de 1988, elle dirige le . Elle lance en 2015 le . Tous deux sont basés au sein de la .

Funk a été membre d'un certain nombre de sociétés savantes au sein desquelles elle a occupé plusieurs postes. Elle a, entre autres, été présidente de la  (1998-1999), de l' (2006-2007), de l' (2007-2009), de la  (2014) et de l (2011-2017).

 Récompenses
En 2001, le gouvernement du Queensland en Australie décerne à Funk une bourse de recherche. En 2009, elle reçoit deux prix : le  et le . En 2010, elle obtient la médaille Stebbins pour la meilleure publication dans les domaines de la systématique ou de l'évolution des plantes de 2007 à 2009, de la part de l'''. En 2012, elle remporte le  et devient membre du conseil d'administration du  pendant deux ans. En 2014, elle remporte le prix Rolf Dahlgren pour ses contributions majeures à la compréhension de la systématique et de l'évolution des angiospermes.

Funk a également été reconnue pour l'ensemble de ses réalisations dans son domaine. En 2018, elle remporte le  de l'. En 2019, la Linnean Society of London récompense Funk avec sa Médaille linnéenne pour ses services à vie aux sciences naturelles. En 2019, l annonce le lancement du « Fond Vicki Funk » pour la recherche des étudiants diplômés, en son honneur.

En 2005, les scientifiques nomment une nouvelle espèce de fourmi du nom de Vicki Funk. Cette espèce, Pheidole funki, n'est connue que grâce à un seul spécimen collecté en Guyane. Deux genres, à savoir Vickia et Vickifunkia, sont nommés en l'honneur de la contribution de Vicki Funk à la systématique des Composées. L'espèce Xenophyllum funkianum J. Calvo des Andes équatoriennes porte son nom en 2020 dans une co-publication posthume. Baccharis funkiae, une espèce endémique étroite de Compositae d'Uruguay porte le nom de Vicki Funk. Les botanistes indiens ont nommé une nouvelle espèce de Gesneriaceae Didymocarpus vickifunkiae pour honorer ses contributions.

En novembre 2020, le '' consacre un numéro spécial sur la systématique des collections et la biogéographie en hommage à Vicki Funk.

Publications

Articles

Ouvrages

Références

Liens externes

 Profil public à Bionomia, montrant des échantillons collectés et identifiés par Funk, et la science a permis

Botaniste américain du XXIe siècle
Botaniste américain du XXe siècle
Femme botaniste
Étudiant de l'université d'État de l'Ohio
Personnalité de la Smithsonian Institution
Naissance en novembre 1947
Naissance à Owensboro
Décès en octobre 2019
Décès dans le comté d'Arlington
Décès à 71 ans

Vicki Funk


Kim Ki-duk (김기덕, Kim Ki-dŏk, d. 20 Aralık 1960; Bonghwa, Güney Kore - 11 Aralık 2020; Riga, Letonya), Güney Koreli yönetmen, senarist ve yapımcı.

Hayatı
Kim Ki-Duk, 20 Aralık 1960'ta Güney Kore Bonghwa'da Kyungsang'ın kuzeyindeki bir taşra köyünde doğdu. Oldukça yaramaz bir çocuk olan Kim, 9 yaşına geldiğinde ailesiyle birlikte Seoul'e taşındı. Burada tarım eğitimi veren bir okula gönderildi. Fakat maddi yetersizlikler yüzünden okuldan ayrılıp fabrikalarda işçi olarak çalışmaya başladı. 20 yaşına geldiğinde deniz kuvvetlerine katıldı. Askerî hayata çok çabuk uyum sağlayan Kim, 5 yıl çavuş olarak görev yaptı. Bu askerî tecrübeleri ona insan ilişkileri ve karakter analizi açısından zengin bir birikim sağladı.

1990'da bir uçak bileti alabilecek kadar para biriktirip sanat eğitimi almak için Fransa'ya taşındı. Geçimini, kendi resimlerini satarak kazanıyordu.

1993'te tekrar Kore'ye dönen yönetmen, film senaryosu yazmaya başladı ve bir yarışmada iki senaryosu birden ödül kazandı.

Kim Ki-Duk'un film kariyeri diğer yönetmenlerinkinden farklı başladı. Hiçbir zaman sinema eğitimi almadı ve hiçbir zaman başka bir yönetmenin yanında asistanlık yapmadı. Hiç kimsede görülmeyen bakış açısı ve kendine has hikâye anlatma tekniği buradan gelmektedir.

Roger Ebert, Kim'in filmleri için ''Filmleri aynı anda hem dingin hem de sürükleyici olmayı başaran güçlü ve esrarengiz bir tarz. Bu kadarı gerçekten nadir olan bir şey''.

Ölümü
20 Kasım 2020'de gittiği Letonya'da 11 Aralık 2020 günü Covid-19 sebebiyle 59 yaşında hayatını kaybetti.

Kariyeri
Kim, 1996 yılında küçük bütçeli Timsah adlı filmiyle ilk sinema deneyimine başladı. Hiçbir sinema eğitimi almayan Kim bu filmi ile Koreli film eleştirmenlerinden ağır eleştiriler aldı. 2004 yılında Fedakar Kız film ile Berlin Uluslararası Film Festivali'nde, Boş Ev filmi ile de Venedik Film Festivali'nde En İyi Yönetmen ödüllerini aldı. 2011 yılında Arirang filmi ile Cannes Film Festivali'nin Un Certain Ödülleri bölümünde En İyi Film Ödülü'nü aldı.

2017 yılında, ismi bilinmeyen bir oyuncu, Moebius filminin setinde Kim tarafından saldırıya uğradığı iddialarıyla öne çıktı. Buna cevaben Kim, suçlayıcılara karşı yanlış suçlama ve hakaret davaları açtı. Ocak 2019'da mahkeme Kim'e saldırı için 4.450 $ para cezası ödemesine karar verdi.

Filmografi

Uluslararası Ödüller
 En İyi Yönetmen, Fedakar Kız, Berlin Uluslararası Film Festivali (2004)
 En İyi Yönetmen Boş Ev, Venedik Film Festivali (2004)
 En İyi Film, Arirang, Cannes Film Festivali, Un Certain Regard (2011)
 Altın Aslan Pietà, Venedik Film Festivali (2012)

Yönetmenlik dışındaki çalışmaları
 Beautiful (2008, yazar/yapımcı)
 Rough Cut (2008, yazar/yapımcı)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Kim Ki-duk  Internet Movie Database (İngilizce)

1960 doğumlular
Güney Koreli film yönetmenleri
2020 yılında ölenler
Gümüş Ayı Ödülü sahibi film yönetmenleri
Letonya'da COVID-19 pandemisinden ölenler

Kim Ki-duk


කටවහරේ බොහෝ විට චීනය (චීන: 中国; පින්යින්: Zhōngguó), නමින් හැඳින්වෙන්නේ මහජන චීන සමූහාණ්ඩුවයි (PRC; චීන: 中华人民共和国; පින්යින්: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó), නැගෙනහිර ආසියාවේ රටකි. එය බිලියන 1.5කට වඩා වැඩි ජනගහනයක් සිටින ලොව දෙවනුවට වැඩිම ජනගහනයක් සහිත රටයි. නැගෙනහිර ආසියාවෙහි පිහිටි චීනය, භූගෝලීය කාල කලාප පහක් පුරා විහිදෙන අතර රටවල් 14කට මායිම් වන අතර, රුසියාවෙන් පසු ලෝකයේ ඕනෑම රටකට වඩා දෙවැනි ස්ථානයයි. දළ වශයෙන් වර්ග කිලෝමීටර් මිලියන 9.6 ක (වර්ග සැතපුම් 3,700,000) ප්‍රදේශයක් ආවරණය වන පරිදි එය ලොව තුන්වන හෝ හතරවන විශාලතම රට වේ. රට පළාත් 23කින්, ස්වයං පාලන කලාප පහකින්, මහ නගර සභා හතරකින් සහ විශේෂ පරිපාලන කලාප දෙකකින් සමන්විත වේ. (හොංකොං සහ මැකාවු). ජාතික අගනුවර බීජිං වන අතර විශාලතම නගරය ෂැංහයි වේ.

චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂය විසින් පාලනය කරනු ලබන තනි-පක්ෂ රාජ්‍යයකි. චීන කොමියුනිස්ට් පක්ෂය විසින් පළාත් 22 ක් මතද , ස්වතන්ත්‍ර ප්‍රදේශයන් පහක් මතද, සෘජු ලෙසින් පරිපාලිත මහ නගර සභා ප්‍රදේශයන් සතරක් (බෙයිජිං, ටියාංජිං, ෂැංහයි, සහ චොංකිං) මතද, අතිශයින් ස්වතන්ත්‍ර විශේෂ පරිපාලන ප්‍රදේශයන් දෙකක් – හොං කොං සහ මැකාවු – මතද සිය අධිපත්‍යය පතුරවයි. එහි අගනගරය බෙයිජිං වෙයි.

වර්ග කි.මී. මිලියන 9.6ක පමණ භූමි ප්‍රමාණයකින් යුක්ත චීනය සම්පූර්ණ වර්ගප්‍රමාණය අතින් ලොව තුන්වැනි හෝ හතරවැනි තැන ද ගොඩබිම් ප්‍රමාණය අතින් ලොව දෙවැනි තැන ද ගනියි.
චීනයේ විවිධ භූ ලක්ෂණ දක්නට ලැබේ. මොන්ගෝලියාවට සහ රුසියානු සයිබීරියාවට ආසන්න වියළි උතුරුකරයේ තෘණභූමි සහ ගෝබි සහ තක්ලමකන් වැනි කාන්තාර ද, වියට්නාමයට,ලාඕසයට සහ බුරුමයට ආසන්න තෙත් දකුණුකරයේ අර්ධ නිවර්තන වනාන්තර ද දැකිය හැකිය. චීනයේ ස්වභාවික දේශසීමා ලකුණු කරන හිමාලයෙන් සහ ටියන් ෂාන් කඳු පංතිවලින් සැදි රටේ බටහිර ප්‍රදේශය විෂම, උස් ප්‍රදේශයකි. එහෙත් කි.මී. 14,500ක මුහුදු වෙරළකින් යුක්ත චීනයේ නැගෙනහිර ප්‍රදේශය පහත් භූමියක් වෙයි. මෙම මුහුදු වෙරළ ගිනිකොණදිගින් දකුණු චීන මුහුදෙන් ද නැගෙනහිරින් නැගෙනහිර චීන මුහුදින් ද සීමාවී ඇති අතර තායිවානය, කොරියාව සහ ජපානය මින් ඔබ්බෙන් පිහිටයි.

ලොව පැරැණිතම ශිෂ්ඨාචාරයක් වූ චීන ශිෂ්ඨාචාරය උතුරු චීන තැන්න හරහා ගලා බසින කහ ගඟෙන් පෝෂණය විය. වසර 6000කට වැඩි කාලයක් තිස්සේ චීන දේශපාලන ක්‍රමය පදනම් වූයේ පාරම්පරික රාජාණ්ඩු ක්‍රමයක් (රාජ වංශ) මගිනි. මේ අතරින් පළමුවැන්න ක්‍රිපූ 2000 පමණ තිබූ සියා රාජ වංශය (Xia) වුවද චීනය මුලින්ම එක්සේසත් කළේ ක්‍රිපූ 221 දී කින් රාජ වංශය (Qin) විසිනි. අවසාන රාජ වංශය වූ කිං රාජ වංශය (Qing) 1911 දී සමාප්ත වූයේ කුඕමින්ටැං හෙවත් චීන ජාතික පක්ෂය විසින් චීන සමූහාණ්ඩුව පිහිටවීමෙන් පසුවයි. රට කුඕමින්ටැං සහ කොමියුනිස්ට් යනුවෙන් දේශපාලන කඳවුරු දෙකකට බෙදීම නිසා 20 වැනි සියවස මුල් භාගයේ චීනය අසමගියෙන් සහ සිවිල් යුද්ධවලින් පිරී පැවතිණි. 1949 දී මෙම ගැටුම් අවසන් වූයේ කොමියුනිස්ට් පෙරමුණ සිවිල් යුද්ධයෙන් ජයගෙන චීනයේ ප්‍රධාන භූමි ප්‍රදේශයේ මහජන චීන සමූහාණ්ඩුව පිහිටවීමෙන් අනතුරුවයි. කුඕමින්ටැං පෙරමුණ විසින් තම චීන සමූහාණ්ඩුවේ අගනුවර තායිවානයේ තායිපේ නුවර පිහිටවා ගනු ලැබූ අතර දැනට එය මගින් පාලනය වන්නේ තායිවානය, කින්මෙන්, මට්සු සහ තවත් කුඩා දූපත් කිහිපයක් පමණි. එතැන් සිට තායිවානයේ ස්වාධීනත්වය සහ දේශපාලන තත්වය පිළිබඳව මහජන චීන සමූහාණ්ඩුව හා චීන සමූහාණ්ඩුව අතර දේශපාලන ආරවුල් ගහණ විය.

චීනය ශිෂ්ඨාචාරයේ උප්පත්ති ස්ථාන අතරින් එකකි.

ආශ්‍රිත

සිතියම්
 ගුගල් සිතියම්—චීනය

Atheist states
BRICS nations
Chinese-speaking countries and territories
Communist states
ආසියාව තුළ රටවල්
නැගෙනහිර ආසියානු රටවල්
G20 nations
Member states of the Shanghai Cooperation Organisation
එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජික රාජ්‍ය
ඊසානදිග ආසියානු රටවල්
One-party states
People's Republic of China
Republics
States and territories established in 1949

චීනය


El tinamú capirotado o inambú de capa negra (Crypturellus atrocapillus) es una especie de ave de la familia Tinamidae, que se encuentra en Bolivia, Brasil y el Perú.

Hábitat
Vive en la tierra firme y las áreas inundables del bosque húmedo de la Amazonia y en campos aledaños, por debajo de los 900 m de altitud.

Descripción
Mide entre 28 y 31 cm de longitud. El dorso, las alas y la grupa son de color marrón con pintas negruzcas; en el píleo tiene una mancha negro; la barbilla y la garganta es de color castaño rojizo rufo; la base del cuello y el pecho son gris oscuro; las partes inferiores son de color ante a canela ferruginoso. El pico es castaño oscuro o negro. Las patas son rojas brillantes. La hembra presenta líneas negras notorias en la grupa y las partes superiores.

Alimentación
Se alimenta principalmente de los frutos que caen al suelo, también de semillas, capullos de las flores, hojas tiernas, raíces y de diversos invertebrados.

Reproducción
Construye el nido en el suelo entre los arbustos entre raíces aéreas. El macho incuba los huevos, que pueden provenir de hasta cuatro hembras diferentes, y luego cuida de los polluelos hasta que están listos para sobrevivir por sí mismos.

Taxonomía
Han sido registradas dos subespecies:
 C. a. atrocapillus, del suroriente del Perú.
 C. a. garleppi, del norte de Bolivia.

Referencias

Atrocapillus
Aves de América del Sur
Taxones descritos por Johann Jakob von Tschudi
Animales descritos en 1844

Crypturellus atrocapillus


Marc Caro (d. 2 Nisan 1956) Fransız yönetmen. Daha çok Jean-Pierre Jeunet ile birlikte yaptığı filmlerle tanınmışsa da 2008 yılında yönetmenliğini yalnız yaptığı Dante 01 de vizyona girmiştir.

Yönetmenliğini üstlendiği filmler
 (1985) Rude Raid
 (1991) Delicatessen
 (1995) Cité des enfants perdus (Kayıp Çocuklar Şehri)
 (2008) Dante 01

Dış bağlantılar
 Marc Caro IMDb Sayfası

1956 doğumlular
Fransız film yönetmenleri
Yaşayan insanlar
Fransız sanatçılar
Fransız karikatüristler
Fransız senaristler

Marc Caro


Le NASCAR Cup Series 2022 est la  du championnat organisée par la NASCAR aux États-Unis et la  saison de l'ère moderne.

La saison débute pour au Los Angeles Memorial Coliseum avec le Busch Light Clash at The Coliseum. Cette course est suivie par les Bluegreen Vacations Duel, courses qualificatives pour le  qui se déroule le  au Daytona International Speedway. La course suivante est la première distribuant des points pour le championnat.

La phase finale se termine le  sur le Phoenix Raceway en Arizona par la victoire de Joey Logano lequel décroche son deuxième titre de champion en .

Cette saison marque le début de la  de voitures . De plus, certaines courses sont pour la première fois couvertes par USA Network qui remplace la NBCSN. Elle est également la dernière saison de sponsoring par la société Mars Incorporated, celle-ci ayant annoncé le  son retrait pour la fin de saison 2022. Elle avait été sponsor de la voiture  de la Joe Gibbs Racing conduite par Kyle Busch depuis la saison 2008, principalement via sa marque M&M's. Avant cela elle avait sponsorisé la voiture  de la  de 1997 à 2002 et de la  de la Robert Yates Racing de 2003 à 2007. Côté pilote, Aric Almirola arrête la compétition en  en fin de saison 2022.

Les quatre premiers en 2022

Les équipes et leurs pilotes

Équipes affrétées

Équipes non-affrétées

Programme partiel

Changements

Principales modifications du règlement

 Le , la NASCAR annonce que le numéro des voitures serait placé plus en avant sur celles-ci dès l'apparition des voitures de nouvelle génération. Une expérience avait été effectuée lors de la All-Star Race 2020, le numéro des voitures ayant été déplacés vers l'arrière lors de cette course. Cette modification d'emplacement réservé aux numéros se traduit par plus d'espace pour les logos des sponsors et donc induit plus de revenus pour les équipes de course.
La nouvelle génération arrivant cette saison, la modification est donc adoptée pour le début de la saison 2022.

 Le , la NASCAR annonce son nouveau système d'essais et de qualifications d'application en 2022 pour ses trois séries nationales (Cup, Xfinity et ) :
 Course sur circuit « Ovale » : Après une période de  d'essais, les voitures seront réparties en deux groupes, chaque voiture effectuant un tour (deux sur les circuits de Martinsville, Bristol, Richmond et Dover). Les cinq voitures les plus rapides de chaque groupe se qualifient pour un dernier tour de qualification, le plus rapide s'adjugeant la pole position.
 Courses sur circuits « Superspeedway » : Chaque voiture effectue un tour de qualification, les dix plus rapides se qualifiant pour un tour supplémentaire déterminant la pole position.
 Circuits « routiers » : Après une période d'essais de , les voitures sont réparties dans deux groupes. Par groupe, elles doivent effectuer leur meilleur temps lors d'une période de qualification de . Les cinq meilleurs temps de chaque groupe sont qualifiées pour une période supplémentaire de  déterminant la pole position l'ordre des neuf autres premières voitures.
 Le circuit sur « terre » de Bristol : Quatre courses de qualification détermineront l'ordre des voitures sur la grille de départ.
 Le , la  à Atlanta, la course sur terre de Bristol, les courses à Gateway et Nashville ainsi que la finale à Phoenix : Ces courses auront une période d'essai de .

Le , la NASCAR annonce que les voitures pourront porter des numéros couleur chrome en 2022.

Le , la NASCAR annonce une nouvelle structure plus stricte de son système de sanctions en . Les pénalités sont réparties en trois groupes (L1, L2 et L3). Les infractions de type « L3 » concernent tout ce qui se rapporte à la falsification, contrefaçon, modifications ou altérations apportées aux diverses pièces de l'équipement. des voitures de nouvelle génération. Ces infractions pourront entrainer un retrait de points au classement des manufacturiers et des pilotes (y compris les points de play-offs), la révocation de l'éligibilité pour les play-offs, une suspension de membres des équipes ou une interdiction de participation d'après-saison.

Détail des infractions et pénalités

Calendrier 2022 et podium des courses
Le programme de la saison 2022 a été dévoilé le

Notes :

Classements du championnat

Pilotes

  – Chiffre en gras = pole position après les essais.
 = Éliminé après le Challenger Round (Round of 16).
 = Éliminé après le Contender Round (Round of 12).
 = Éliminé après l'Eliminator Round (Round of 8).

Constructeurs

Note : Il n'y a que les  places de chaque course qui rapportent des points.

Références

Sport automobile en 2022
Sport aux États-Unis en 2022
Sport automobile aux États-Unis
2022
2022

NASCAR Cup Series 2022


أمريكن يوروكوبتر  هي شركة تابعة لشركة إي أي دي أس نورث أمريكا، الشركة التابع لإي أي دي أس في الولايات المتحدة. تنتج الشركة عدة مروحيات مدنية حيث أن في 2005 استحوذت على نسبة حوالي 50% من السوق في الولايات المتحدة.

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي لأمريكن يوروكوبتر

إيرباص هيليكوبترز
شركات أسست في 1992
شركات تصنيع مقرها في تكساس
غراند براري (تكساس)
مصنعو طائرات مروحية في الولايات المتحدة
شركات مقرها في دالاس فورت ورث متروبليكس (تكساس)

أمريكن يوروكوبتر


Education City leikvangurinn er knattspyrnuvöllur í borginni Al Rayyan í Katar. Hann var vígður í febrúar 2020 og tekur rétt rúmlega 45 þúsund áhorfendur.

Leikvangurinn var fyrst og fremst reistur fyrir HM 2022, þar sem hann mun hýsa fjölda leikja í riðlakeppninni og einn leik í 16-liða úrslitum og annan í fjórðungsúrslitunum. Að mótinu loknu verður leikvangnum breytt í frjálsíþróttavöll fyrir háskólamiðstöðina í Al Rayyan og mun þá taka 25 þúsund áhorfendur.

Úrslitaleikur heimsbikarkeppni félagsliða 2021 milli Bayern München og UANL frá Mexíkó fór fram á Education City leikvangnum.

Við byggingu Education City leikvangsins var sérstaklega reynt að notast við vistvæn byggingarefni.

Margnota íþróttamannvirki í Katar

Education City leikvangurinn


A Cadeia de Walvis (walvis significa baleia em holandês e africâner) é uma crista oceânica assísmica no sul do Oceano Atlântico. Mais de  de comprimento, estende-se desde a Cordilheira Mesoatlântica, perto de Tristão da Cunha e das Ilhas Gough, até a costa africana (a 18°S no norte da Namíbia ). A Cadeia de Walvis é um dos poucos exemplos de uma cadeia de montanhas submarinas de hotspot que liga uma província de basalto de inundação a um hotspot ativo. Também é considerada uma das faixas de hotspot mais importantes porque o Hotspot de Tristão é um dos poucos hotspots primários ou do manto profundo.

Geologia
Além do Dorsal do Atlântico Norte, a Cadeia de Walvis e a Elevação do Rio Grande são as que mais se destacam no fundo do mar do Atlântico Sul. Eles se originaram do vulcanismo de hotspot e juntos formam uma simetria espelhada ao longo da Dorsal do Atlântico Norte, com o Hotspot de Tristão ao centro. Duas das seções distintas na Cadeia de Walvis têm regiões espelhadas semelhantes na Elevação do Rio Grande; por exemplo, a seção leste da Cadeia de Walvis evoluiu em conjunto com o Arco de Torres (o extremo oeste da Elevação do Rio Grande, na costa brasileira) e, à medida que o Atlântico Sul se abriu gradualmente, essas estruturas se separaram. O complexo de montanhas submarinas no extremo oeste da Cadeia de Walvis, no entretanto, não tem uma estrutura semelhante no lado americano, mas há um complexo de montanhas submarinas Zapiola ao sul do extremo leste da Elevação do Rio Grande. A formação dessa estrutura espelhada é o resultado da abertura do Atlântico Sul há cerca de 120 milhões de anos atrás e da grande província ígnea Paraná e Etendeka, as partes mais laterais da estrutura, formadas no início desse processo em áreas que agora estão localizadas no Brasil e na Namíbia .

A Cadeia de Walvis é dividida em três seções principais:

 Primeiramente com  de comprimento que se estende da África até, aproximadamente, a longitude 6°E e variando em largura entre  .
 Uma segunda seção,  de comprimento, estendendo-se de norte a sul e mais estreito que a primeira seção.
 E uma terceira seção mais descontínua, que é marcada por montes submarinos e conecta a Cadeia de Walvis ao Dorsal do Atlântico Norte.

Os kimberlitos cretáceos no centro da República Democrática do Congo e Angola se alinham com a Cadeia de Walvis.

A trilha do hotspot Tristão-Gough formou-se pela primeira vez sobre a pluma do manto que formou a grande província ígnea Etendeka-Paraná há cerca de 135 e 132 milhões de anos. Acredita-se que a seção leste da cordilheira tenha sido criada no meio do período Cretáceo, entre 120 e 80 milhões de anos atrás. Enquanto a pluma do manto permaneceu grande e estável, a Cadeia de Walvis oriental se formou junto com a elevação do Rio Grande sobre a Dorsal do Atlântico Norte. Durante o Maastrichtiano, 60 milhões de anos atrás, a orientação de propagação mudou, o que ainda é visível na orientação das várias seções da Cadeia de Walvis. A pluma do manto gradualmente tornou-se instável e bifurcada entre 60 e 70 milhões de anos para produzir as duas hotspot separadas de Tristão e Gough. E finalmente se desintegrou entre 35 e 45 milhões de anos atrás e formou a província de guyot no extremo oeste da cordilheira.

Centenas de explosões vulcânicas foram registradas na Cadeia de Walvis entre 2001 e 2002. Essas explosões pareciam vir de um monte submarino sem nome no lado norte da cordilheira e acredita-se que não tenham relação com o hotspot de Tristão.

Papel paleoclimático
A Camada de Origem Misteriosa do Eoceno (Elmo) é um período do aquecimento global que ocorreu há 53.7 milhões de anos atrás, cerca de dois milhões de anos após o Máximo Térmico Paleoceno-Eoceno. Este período se manifesta como uma camada de argila vermelha pobre em carbonato exclusiva da Cadeia de Walvis e é semelhante ao PETM, mas de menor magnitude.

Oceanografia
A Cadeia de Walvis é um obstáculo natural para os anéis das Agulhas, anéis de núcleo quente de mesoescala que se desprendem da Corrente das Agulhas ao sul do Banco das Agulhas . Em média, cinco desses anéis são descartados a cada ano, um número que varia consideravelmente entre os anos. Os anéis tendem a cruzar a Cadeia de Walvis em sua parte mais profunda, mas ainda assim perdem velocidade de transição e muitos anéis decaem rapidamente. Sua velocidade de transição cai de 5,2±3,6 km/dia para 4,6±3,1 km/dia, mas não está claro o quanto a Cadeia de Walvis é responsável por essa queda, já que a velocidade dos anéis cai para 4,3±2,2 km/dia entre a Cadeia de Walvis e o Dorso de Atlântico Norte. Os anéis podem cruzar o Atlântico Sul em 2,5 a 3 anos, mas apenas dois terços vão além da Cadeia de Walvis. Quando os anéis passam sobre a Bacia do Cabo ao sul da Cadeia de Walvis, eles são frequentemente perturbados pela Corrente de Benguela, interação entre os anéis e a topografia do fundo, como o Monte Submarino Vema, mas há menos obstáculos e distúrbios a oeste da Cadeia de Walvis, onde os anéis tendem a se estabilizar. Os anéis das Agulhas transportam cerca de 1-5 Sv (milhões m3/s) de água do Oceano Índico para o Atlântico Sul.

Originando-se em torno da Antártida, a Água de Fundo Antártico (AABW) entra na Bacia do Cabo entre o Banco das Agulhas e a Cordilheira das Agulhas, após a qual flui para o noroeste da Cordilheira das Agulhas. O AABW então reflete no extremo sudoeste da Cadeia de Walvis, flui para nordeste ao longo da cordilheira antes de ser refletido para o sul pelas Águas Profundas do Atlântico Norte, com as quais sai da Bacia do Cabo e deságua no Oceano Índico.

Referências

Cadeias montanhosas no fundo do mar
Acidentes geográficos
Oceanos

Cadeia de Walvis


කුක් දිවයින් යනු, නවසීලන්තය හා සමග නිදහස් සංගමනයෙහි යෙදෙන දකුණු ශාන්තිකර සාගරයෙහි  පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රීය රාජ්‍යයකි.  සම්පූර්ණ භූමි වර්ගප්‍රමාණය  240 වර්ග කිලෝමීටර (92.7 වර්ග සැත)  ක් වන කුඩා දිවයින් 15  කින් එය සමන්විත වෙයි. කෙසේවෙතත්, කුක් දිවයින්හී විශේෂිත ආර්ථික කලාපය (EEZ), 1,800,000 වර්ග කිලෝමීටර (690,000 වර්ග සැත) ප්‍රමාණයක සාගරය ආවරණය කරයි. .

කුක් දිවයින්හී ජනගහණය ප්‍රධාන ලෙසින් කේන්ද්‍රගත වන්නේ රෑරටොන්ග (2006 වසරෙහිදී 14,153) දිවයිනෙහි වන අතර, එහි අන්තර්ජාතික ගුවන් තොටුපොලක් වෙයි.  නවසීලන්තයෙහි, විශේෂයෙන් උතුරු දිවයිනෙහි,  වඩාත් මහත්වූ කුක් දිවයින් වාසී ජනගහණයක් දක්නට ලැබේ. 2006 ජන සංගණනයෙහිදී , 58,008  දෙනෙකු, වාර්ගික කුක් දිවයින් වාසී මවුරි පෙළපතක් සහිත බවට ස්වයං-හැඳිනුමක් සිදු කලහ.

2010–11 මුදල් වර්ෂයේදී, 100,000 පමණ ගමිකයන් දිවයින් වෙතට ගමන් කල අතර  එතෙර බැංකුකරණය, මුතු සහ, සාමුද්‍ර සහ පළතුරු අපනයන වලට බෙහෙවින් ඉදිරියෙන් සිටිනසංචාරක කර්මාන්තය,  රටෙහි ප්‍රධාන කර්මාන්තය සහ ආර්ථිකයේ ප්‍රමුඛ මූලාංගය වෙයි.

භූගෝලය

නවසීලන්තයට ඊසාන දෙසින් සහ, ප්‍රංශ පොලිනීසියාව සහ ඇමරිකානු සැමෝවා අතර, දකුණු ශාන්තිකර සාගරයෙහි කුක් දිවයින් පිහිටා ඇත. සාගරයෙහි 2.2 මිලියන කිමී2 ප්‍රමාණයක භූමිප්‍රදේශයක් තුල පැතිරී පිහිටන, ප්‍රධාන දිවයින් 15 ක්, ප්‍රභින්න කාණ්ඩ දෙකකට බෙදා ඇත: කොරල් අතොළු වෙතින් සමන්විත,  දකුණු කුක් දිවයින් සහ උතුරු කුක් දිවයින් වෙති.

දිවයින් තැනී ඇත්තේ යමහල්මය ක්‍රියාකාරිත්වය නිසාය; උතුරු කාණ්ඩය පැරණි වන අතර, කොරල් වර්ධනය වෙතින් වැසී ඇති ගිලුනු යමහල් වන, අතොළු සයකින් සමන්විත වෙයි. දේශගුණය සෞම්‍ය සිට නිවර්තන දක්වා වෙයි.

ඉතිහාසය

කුක් දිවයින් වෙතින් 1154 කිමී දුරක්  ඊසාන දෙසින් පිහිටන දිවයිනක් වන ටහිටි වෙතින්, පොයු 6වන සියවසෙහි  සංක්‍රමණයවූ  පොලිනීසියානු ජනයා වෙතින් කුක් දිවයින පළමුවෙන්ම ජනාවාස වී ඇත.

මහජන නිවාඩුදිනයන්

18 සැප්තැම්බර්                                නව රජු පත් වීම

ආහ්‍රිත

ඉංග්‍රීසි-කථා කරන රටවල් සහ බලප්‍රදේශ
පුර්ව බ්‍රිතාන්‍ය යටත්විජිත
නවසීලන්තයේ සහභාග රාජ්‍යයන්
දිවයින් රටවල්
නවසීලන්තය–ශාන්තිකර සබඳතා
පොලිනේසියාව
 1965 වසරෙහිදී සංස්ථාපිත රාජ්‍යයන් සහ බලප්‍රදේශ

කුක් දිවයින්


An Eriocaulon kolhapurense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni S.P.Gaikwad, Sardesai ngan Shrirang Ramchandra Yadav. An Eriocaulon kolhapurense in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon kolhapurense


The Shire of Corangamite is a local government area in the Barwon South West region of Victoria, Australia, located in the south-western part of the state. It covers an area of  and in June 2018 had a population of 16,140. It includes the towns of Camperdown, Terang, Cobden, Timboon, Port Campbell and Skipton. It was formed in 1994 from the amalgamation of the Town of Camperdown, Shire of Hampden, Shire of Heytesbury, and parts of the Shire of Otway, Shire of Mortlake and Shire of Warrnambool.

The Shire is governed and administered by the Corangamite Shire Council; its seat of local government and administrative centre is located at the council headquarters in Camperdown. The Shire is named after the major geographical feature in the region, Lake Corangamite, which is located on the eastern boundary of the LGA.

It came into existence on 23 September 1994 through the amalgamation of the local government areas of Camperdown Town, Hampden Shire (part), Heytesbury Shire (part), Mortlake Shire (part), Otway Shire (part) & Warrnambool Shire (part).

Council

Current composition
The council is composed of five wards and seven councillors, with three councillors elected to represent the Central Ward and one councillor per remaining ward elected to represent each of the other wards.

Administration and governance
The Council meets at the Killara Centre in Camperdown while its main Council offices are located at 181 Manifold Street.

Townships and localities
The 2021 census, the shire had a population of 16,115 up from 16,051 in the 2016 census

^ - Territory divided with another LGA
* - Not noted in 2016 Census
# - Not noted in 2021 Census

See also
 List of localities in Victoria (Australia)

References

External links

Corangamite Shire Council official website
Metlink local public transport map
Link to Land Victoria interactive maps

Local government areas of Victoria (state)
Barwon South West (region)

Shire of Corangamite


Johann Rudolf Schmid (* 21. September 1822 in Eriswil; † 18. Januar 1903 in Burgdorf BE), reformiert, heimatberechtigt in Eriswil, war ein Schweizer Unternehmer sowie Politiker (Radikale Partei).

Leben
Rudolf Schmid, Sohn des Leinwandfabrikanten Jakob Andreas Schmid (1797–1827) sowie der Barbara geborene Schmid (1792–1842), erhielt seinen ersten Unterricht durch Privatlehrer, anschließend besuchte er die Kantonsschule in Aarau. Nachdem er ein Chemiestudium an den Universitäten Bern und Gießen sowie eine kaufmännische Ausbildung absolviert hatte, gründete er zusammen mit seinen Brüdern Gottlieb (1821–1855) und Andreas (1824–1901) in Eriswil die Firma Gebrüder Schmid, die sich auf die Fabrikation von Leinwand verlegte. 1857 wurde in Burgdorf ein zusätzlicher Firmenstandort errichtet, dort ließ sich Rudolf Schmid um 1870 nach dem Entwurf des Architekten Horace Edouard Davinet eine repräsentative Fabrikantenvilla errichten, die im Volksmund den Namen Schlössli erhielt. Rudolf Schmid, der 1850 seine Cousine Luise (1831–1882) heiratete, verstarb 1903 im Alter von 80 Jahren. Er zählt zu den führenden Industriepionieren des Emmentals.

Politische Laufbahn
Der der Radikalen Partei angehörende Rudolf Schmid amtierte von 1863 bis 1870 als Gemeindepräsident in Eriswil. Auf kantonaler Ebene vertrat Schmid seine Partei von 1848 bis 1878 im Berner Grossrat, auf Bundesebene von 1857 bis 1863 im Nationalrat. Zudem war Rudolf Schmid von 1878 bis 1894 Vorstandsmitglied des Bernischen Handels- und Industrievereins und Präsident der Sektion Burgdorf sowie Mitglied der Schweizerischen Handelskammer.

Siehe auch
 Liste der Nationalräte des Kantons Bern

Literatur
 Schmid und Cie (Burgdorf), Alfred O. R. Schmid, Bernhard Schmid: Sieben Generationen: Die Leinenwebereien Schmid & Cie in Burgdorf und Eriswil seit ihren Anfängen um 1750–1962. Schmid & Cie, 1962.
 Erich Gruner: Die schweizerische Bundesversammlung 1848–1920. Band 1. Francke, Bern 1966, Seite 224 f.

Weblinks

Textilunternehmer (19. Jahrhundert)
Textilunternehmer (20. Jahrhundert)
Unternehmer (Schweiz)
Nationalrat (Bern)
Grossrat (Bern)
Kommunalpolitiker (Kanton Bern)
Schweizer
Geboren 1822
Gestorben 1903
Mann

Rudolf Schmid (Unternehmer)


El 51º Regimiento de Instrucción Aérea (51. Flieger-Ausbildungs-Regiment) fue una unidad militar de la Luftwaffe de la Alemania nazi.

Historia
Formada el 1 de abril de 1939 en Weimar-Nohra desde el 51º Batallón de Reemplazo Aéreo con:

Stab.
I Batallón de Instrucción desde el 51º Batallón de Reemplazo Aéreo.
Escuela Elemental de Vuelo (Escuela/51º Regimiento de Instrucción Aérea) desde la Escuela Mixta Experimental Superior Weimar-Nohra.

El II Batallón de Instrucción fue formada en 1940, mientras la Escuela/51º Regimiento de Instrucción Aérea deja el regimiento el 1 de octubre de 1941 y se convirtió en 51º Escuela Mixta Experimental Superior. Trasladado a Heiligenbeil en enero de 1940 y en Amberes en abril de 1941. El 16 de agosto de 1942 es redesignado como el 51º Regimiento Aéreo.

Orden de Batalla
1939 – 1940: Stab, I. (1-5), 6., 7., Escuela.
1941 – 1942: Stab, I. (1-5), 7., II. (8-12).

Véase también

Referencias

WW2 - 51. Flieger-Ausbildungs-Regiment

Luftwaffe (Wehrmacht)
Unidades militares alemanas de la Segunda Guerra Mundial
Regimientos de Instrucción Aérea

51.º Regimiento de Instrucción Aérea


La partition autrichienne () comprend les anciens territoires du république des Deux Nations acquis par la monarchie des Habsbourg lors des partitions de la Pologne à la fin du . Les trois partitions ont été menées conjointement par l'Empire russe, le royaume de Prusse et l'Autriche des Habsbourg, entraînant l'élimination complète de la Couronne polonaise. L'Autriche a acquis des terres polonaises lors de la première partition de 1772 et la troisième partition de la Pologne en 1795. En fin de compte, le secteur autrichien englobait la deuxième plus grande part de la population de la république des Deux Nations après la Russie ; plus de 2,65 millions de personnes vivaient sur  de terres constituant l'ancienne partie centre-sud de la République.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Partages de la Pologne
 Histoire de la Pologne

Bibliographie
 Norman Davies: God's Playground, : GALICIA: The Austrian Partition (1773–1918)

Subdivision en Pologne
Partition autrichienne

Partition autrichienne


මෙය ශ්‍රී ලාංකික ජනතාව විසින් නිර්මාණය කරන ලද හාස්‍යජනක චරිතයකි. රාගාධික මෙන්ම තක්කඩි බවක් පෙන්නුම් කරන මේ නවයොවුන් චරිතය අලලා නිර්මාණය වුනු කතා විශාල ගණනක් වේ. විනෝදාත්මක චරිතයකි

මඃකල්පිත විකට චරිත

ඇම්ඩා


Olaylar

Doğumlar
 3 Nisan - III. Philippe, Fransa kralı (ö. 1285)

Ölümler
 İbnü's-Salâh eş-Şehrezûrî, Kürt hadis âlimi ve fakih (d. 1181)
 Kraliçe Rusudan, Bagrationi hanedanına mensup Gürcü Kraliçesi (d. 1194)

1245


Petek Dinçöz Büyükbayrakdar veya doğum adıyla Diğdem Ezgü (d. 29 Mayıs 1980, İzmir), Türk Arabesk Fantezi ve Türk Sanat Müziği ses sanatçısı, manken, oyuncu ve televizyon sunucusu.

Hayatı ve kariyeri

İlk yılları

Petek Dinçöz (doğum adıyla Diğdem Ezgü), 29 Mayıs 1980 yılında İzmir'de dünyaya gelmiştir. Babaanne tarafından Azeri kökenlidir. Esra Suay ve Müjdat Fahri Ezgü çiftinin kızlarıdır. Babasını çocukken kaybetmiştir. Necdet adında bir erkek kardeşi vardır. İlk ve ortaöğrenimini Gazi Ortaokulunda tamamlamıştır. 14 yaşına kadar İzmir'de yaşamıştır, ardından okulu bıraktı ve mankenlik hayatına atıldı.

1997-2011: Sırılsıklam ve Yalanı Boşver
1997 yılında katıldığı Kıbrıs Güzellik Yarışması'nda 2. oldu ve aynı zamanda Vizyon Production / Atilla Kaplakarslan tarafından keşfedilip, 2 yıl eğitim görüp 1999 yılında Kıbrıs Güzellik Yarışması'nda Basın Güzeli de seçildi. Yakaladığı bu başarı ile dizi teklifleri gelmeye başladı. 1998 yılında mankenliğe başlayan Dinçöz, Temmuz 1998'de başlayan Sırılsıklam adlı dizide Eylül 1999'da 2. sezonda başrolü oynayarak dâhil oldu. Dinçöz'ün oynadığı ikinci dizisi ise 2000 yapımı Zehirli Çiçek'ti. Bu dizide Tuğba Özay ve Çağla Şikel'le başrolü paylaşmıştır. Ardından Mehmet Ali Erbil'in bir programında yardımcı sunucu olarak görev almıştır. 2000 yılında Büyük Maksim Gazinosu, Günay Gazinosu, Aşiyan Gazinosu, Çakıl, Stardast gibi önemli ve ünlü gazinolarda dev assolist olmuştur. Maksim Gazinosu'nda 10 yıl kadrolu assolist sanatçı olarak dev kadrolarda assolist olmuştur. Petek Dinçöz Maksim Gazinosu'nda Kadınlar Matinesi yapmış tek sanatçı olmanın yanı sıra, Maksim Gazinosu'nun en uzun süreli çalışmış ve resmi devlet kadrolu tek sanatçısıdır.

29 Mayıs 2007'de çıkan Yolun Açık Olsun albümüyle Türkiye'deki ilk kokulu albümü de piyasaya çıkarmıştır.

2007 yılında Yolun Açık Olsun albümünü piyasaya sundu, albüm 2 ayda 80.000 sattı ve yılın en çok satan 5. albümü oldu.

2008'in Nisan ayında piyasaya sürdüğü Frekans adlı albümü 8 ayda tam 100.000 sattı. Bu albümde Frekans, Kolay Değil, Değme Keyfime, Kardan Adam gibi hitler bulunuyordu.

2009'da Sezen Aksu'dan dersler alarak müzik tarzını pop olarak değiştirdi. Sezen Aksu'nun da desteği ile "Ne Yapayım Şimdi Ben" isimli albümünü çıkardı. Senenin sonuna doğru yine sözü Sezen Aksu'ya ait "Bana Uyar" adlı 2 şarkılık maxi single çıkardı ve "Tırlattım" şarkısını dövmeli imajıyla kliplendirdi. Arım Balım Peteğim programına bu sefer Kanaltürk adlı kanalda devam etti. En iyi sabah programı ödüllerine layık görüldü.

2010'da 2 şarkılık maxi single'ı Morarırsın'ı çıkardı. Ardından "Kibarca" isimli şarkıya klip çekildi ve Türkiye'de ilk defa uygulanan efekt ve teknikler kullanıldı.

2011'de Yalanı Boşver albümünü çıkardı. Albümde bulunan ve Ferhat Göçer ile seslendirdiği "Seni Sensiz Seveceğim" adlı düet albüm çıkmadan on beş gün önce piyasaya sunuldu ve olumlu tepkiler aldı.

2012-2018: Çarkıfelek ve Kabusun Olurum
2012 yılında Çarkıfelek'in sunuculuğunu yapmıştır. Avrupa tanıtımı için In The Eyes adlı bir şarkı yaptı ve aynı yıl bu şarkıyı kliplendirdi. Klip sonradan Türkiye müzik kanallarına da verildi. Ardından Jamecian tarzında olan Vibe&Rate şarkısı yapıldı. Dijital ortamda satışa sunulan single'ı Çekil'i çıkardı.

2013'ün Nisan ayında çıkardığı ''Milat'' adını verdiği albümünü çıkarır. Çıkış şarkısı Gülşen'e ait olan ''Aşk'' şarkısıyla Mart'ın sonunda çıkışını yapar, Ağustos'un sonlarına doğru 2. klibini ''Heves'' şarkısına çeker, son olarak Aralık başlarında 3. klibini söz ve müziği Deniz Seki'ye ait olan aynı zamanda Seki ile düet olan parçası ''Artık Üzülmek İstemiyorum'' kliplenir, ardından 9. single'ı "Tadilat"ı çıkarır.

Dinçöz, Arım Balım Peteğim programının sunuculuk ve orkestra gibi masraflarının karşılanmadığını belirterek 12 milyon liralık icra takibi için şikâyette bulundu. Mahkeme, yapım şirketinin 12 milyon lira ödemesine hükmetti. İleriki duruşmalara Dinçöz de avukatı da gitmeyip mazeret de sunmadıkları için ünlü şarkıcının şikâyet hakkı elinden alındı.

Özel hayatı

1999 yılından beri birlikte olduğu Uçankuş TV sahibi Can Tanrıyar'dan 12 Ocak 2008 yılında katıldığı Beyaz Show programında milyonların gözü önünde evlilik teklifi aldı ve dünyaevine girdi. Çiftin nikahını o dönemin RTÜK başkanı kıydı. Ardından çift Çırağan Sarayı'nda görkemli bir düğün yaptı.

2010 yılında Tanrıyar'dan geçimsizlik nedeni ile olaylı bir şekilde boşandı. Dinçöz, Can Tanrıyar'dan fiziksel ve psikolojik şiddet gördüğünü belirterek 17 Nisan 2014 yılında Beyaz Tv / Söylemezsem Olmaz programına katılarak "beni bu adamdan kurtarın! beni kemerle dövüyor...'' diyerek yardım istemiştir.

8 Temmuz 2014'te evlendiği ikinci eşi Serkan Kodaloğlu'ndan 2015 yılında İrfan Aslan adında bir oğlu olmuştur. 10 Ağustos 2020'de bir kız bebek beklediğini duyurdu. İkinci kez anneliği bekleyen sanatçı bebeğini ''boyun kemiği tersliği rahatsızlığı ve tiroid hastalığı" sebebiyle kaybetti. İleriki yıllarda katıldığı bir tv programında bunun kendisi tarafından yanlış anlaşılma olduğunu belirtmiştir.

Serkan Kodaloğlu ile 15 Mart 2022 tarihinde anlaşmalı olarak boşandı. Çiftin müşterek çocukları İrfan Aslan Kodaloğlu'nun velayeti anne Petek Dinçöz'e verildi. Dinçöz, 8 Ağustos 2022'de işletmeci Nida Büyükbayrakdar ile nişanlanmıştır. 16 Ağustos 2022 tarihinde çift Beşiktaş'ta evlenmiştir.

Diskografi

Albümleri
 2002: Aşkın Tam Sırası / Universal Music
 2003: Sen Değmezsin / Avrupa Müzik
 2004: Şaka Gibi / Özden Müzik
 2005: Doktor Tavsiyesi / DMC
 2007: Yolun Açık Olsun / DMC
 2008: Frekans / Esen Müzik
 2009: Ne Yapayım Şimdi Ben? / Seyhan Müzik
 2011: Yalanı Boşver / DMC
 2013: Milat / Kaya Müzik

EP albümleri
 2001: Bende Kaldı / Kervan Plak
 2002: Foolish Casanova / Universal Music
 2006: Kördüğüm / DMC
 2009: Bana Uyar / DMC
 2010: İşte Böyle Morarırsın / DMC

Derleme albümleri
 2006: Remixlerle Nonstop İstanbul Geceleri / DMC

Konuk olduğu albümler
 2004: Alışkanlık Yaparım (Hakkı Yalçın'ın ''O Şarkılar...'' adlı albümüne konuk oldu.)

Single çalışmaları
 2002: Foolish Casanova / Universal Music (MTV Europa)
 2012: In The Eyes / Capitol Records
 2012: Çekil / Kaya Müzik
 2012: Vibe & Rate / Capitol Records
 2014: Tadilat / Sony Music
 2015: Eşi Benzeri Yok / İdobay Müzik
 2016: Teşekkürler (feat. Resul Dindar) / WediaCorp Müzik
 2016: Gel O Zaman / Türküola Müzik
 2016: Haydi Şimdi Gel (feat. Cihat Uğurel) / Türküola Müzik
 2018: Kabusun Olurum / Eğlence Fabrikası
 2018: Eshgham (Aşkım) (feat. Shahyad) / Avang Music
 2022: Çılgınlar Gibi / PD Production
 2022: Sevgi Arsızı / PD Production
 2022: Sensiz Bu Yaz / PD Production
 2022: Büyük Ustam / PD Production
 2023: Tanımam / PD Production
 2023: Gel Benim Ol (feat. Ümit Yaşar) / Muharrem Yıldırım Music Production
 2023: Gül Belalıdır / Muharrem Yıldırım Music Production
 2023: Yandırdın Kalbimi / Muharrem Yıldırım Music Production

Video klipleri

 2001: Bende Kaldı
 2002: Foolish Casanova
 2002: Okşa
 2002: Kısmetsizim
 2002: Allah'ın Belası
 2003: Yaz Deftere
 2003: Sen Değmezsin
 2003: Sen Dön Dünya
 2003: Çalkala (Remix)
 2003: Beyaz Cam (feat. Özcan Deniz)
 2003: Arkadaşımın Aşkısın
 2004: Şaka Gibi
 2004: Aşk Yazı
 2004: Haykırmak İstiyorum
 2005: Hasta Ettin (Doktor Tavsiyesi)
 2005: Sandım Ki
 2005: Doğum Günü (feat. Kutsi)
 2005: Cızz
 2005: Ben Bir Şarkıyım Söz Müzik Sensin
 2006: Kördüğüm (feat. Kutsi)
 2006: Git İşine
 2006: Foolish Casanova (MTV Europa Remix)
 2006: İstanbul Geceleri (Kral Tv. Remix)
 2007: Yolun Açık Olsun
 2007: Sen Kralsan Ben Neyim?
 2007: Yaralıyım Yaralı
 2008: Kolay Değil
 2008: Frekans
 2009: Ne Yapayım Şimdi Ben?
 2009: Doktora Git
 2009: Solan Çiçekler
 2010: Tırlattım
 2010: Morarırsın
 2010: Kibarca
 2010: Seni Sensiz Seveceğim (feat. Ferhat Göçer)
 2011: Yalanı Boşver
 2011: Sihirbaz
 2011: Yasak Bahçe
 2012: In The Eyes (feat. Tito S.)
 2012: Çekil
 2012: Vibe & Rate (feat. Omar Perry)
 2013: Aşk
 2013: Heves
 2013: Artık Üzülmek İstemiyorum
 2014: Tadilat
 2015: Eşi Benzeri Yok
 2016: Teşekkürler (feat. Resul Dindar)
 2016: Gel O Zaman
 2016: Haydi Şimdi Gel
 2018: Kabusun Olurum
 2018: Eshgham (Aşkım) (feat. Shahyad)
 2022: Çılgınlar Gibi
 2022: Sevgi Arsızı
 2022: Sensiz Bu Yaz
 2022: Büyük Ustam
 2023: Tanımam
 2023: Gel Benim Ol (feat. Ümit Yaşar)
 2023: Gül Belalıdır
 2023: Yandırdın Kalbimi

Liste başarıları
Türkiye sütununda Kral TV Listeleri, Avrupa sütununda Billboard, MTV listeleri baz alınır.

Filmografisi

Dizileri
 1998: Sırılsıklam (Petek) / Show TV
 2000: Zehirli Çiçek (Berna) / Show TV
 2002: Bir Yıldız Tutuldu (Yıldız) / Star TV
 2005: Nehir (Nehir) / Kanal D
 2009: Teyzanne (Kendisi) / Star TV
 2014: Roman Havası (Aslı) / Show TV

Filmleri
 2005: Keloğlan Kara Prens'e Karşı (Can Kız)

Televizyon programları
 2007: Arım Balım Peteğim Show TV
 2008: Arım Balım Peteğim Star TV
 2010: Petek'le 10 Numara Star TV
 2010: Arım Balım Peteğim Kanaltürk
 2011: Arım Balım Peteğim TNT
 2011: Çarkıfelek TNT

Ödülleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Spotify'da Petek Dinçöz
 Twitter'da Petek Dinçöz
 Facebook'ta Petek Dinçöz

Yaşayan insanlar
1980 doğumlular
İzmir doğumlu kadın şarkıcılar
Türk kadın dizi oyuncuları
Türk kadın modeller
Türk kadın sinema oyuncuları
Türk televizyon sunucuları
Türk kadın pop şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
Universal Müzik sanatçıları
Erol Köse Production sanatçıları
Seyhan Müzik sanatçıları
Esen Müzik sanatçıları
Kaya Müzik sanatçıları
İdobay Müzik sanatçıları
DMC sanatçıları
Kral TV Video Müzik Ödülü sahipleri
Altın Kelebek Ödülü sahipleri
Avrupa Müzik sanatçıları
Sony Müzik sanatçıları

Petek Dinçöz


An Aloe brunneostriata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Jacob Lavranos ngan Susan Carter. An Aloe brunneostriata in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aloe

Aloe brunneostriata


Neofolk, også kendt som post-industrial eller apokalyptis folk, er en form for eksperimentel musik, der blander elementer fra moderne folkemusik og industriel musik, som opstod i punk rock-cirkler i 1980'erne. Neofolk er enten udelukkende akustisk eller kombinerer akustiske folkeinstrumenter med andre lyde.

Notable kunstnere

 Andrea Haugen
 Ataraxia
 Blood Axis
 Camerata Mediolanense
 Current 93
 Death in June
 Der Blutharsch
 Empyrium
 Fire + Ice
 Harvest Rain
 Havnatt
 Kentin Jivek
 Kirlian Camera
 The Moon lay hidden beneath a Cloud
 Moulettes
 Naevus
 Nature and Organisation
 Nest
 Neun Welten
 Of the Wand & the Moon
 Oniric
 Ordo Equitum Solis
 Ordo Rosarius Equilibrio
 Orplid
 Ostara
 Rome
 Romowe Rikoito
 Sorrow
 Sol Invictus
 Sonne Hagal
 Sturmpercht
 Spiritual Front
 Tenhi
 Von Thronstahl
 Werkraum

Referencer

Folkemusikgenrer

Neofolk