The national monuments of Portugal () were constructed throughout the Portuguese territory, and the oldest date back to the period of pre-historic settlement of occupation. Subsequently, the region that is today Portugal has been colonized by many civilizations, which have left marks in the territory, constructing markers, defensive structures, homes and places of worship to suit their requirements and means. The formal organization of the Portuguese state resulted in a process to qualify and quantify those structures that have had an intrinsic value to the Portuguese culture. Starting with the Direcção Geral dos Edifícios e Monumentos Nacionais (DGMEN), and later by the Instituto de Gestão do Património Arquitectónico e Arqueológico (IGESPAR), the Portuguese government developed a registry of national monuments that includes a rich heritage of historical monuments throughout the country. This is a compilation of those structures that are designated as National Monuments only.

History

The first documented peoples to occupy the western coast of Iberia were the "Ostrimni" recorded in Ancient Latin poetry, whose territory stretched from Galicia (in northwestern Spain) to the Algarve (southern area of Portugal). The Greeks called the area of Portugal Ophiussa, and its inhabitants the Ophi. The serpent-worshipping Ophis are believed to have been a Celtic culture.  These areas were eventually conquered, settled and assimilated by Indo-European peoples, made up of two probable invasions, the first by Proto-Celts who became the celebrated Lusitanians and the second by more developed Celts. Phoenicians also settled in trading posts along the coast and may have had contact with the assumably proto-Celtic Lusitanians, who, along with the Celtic Gallaeci, Celtici, Conii and Turduli became the base of the modern Portuguese ethnicity and culture. The Lusitanians along with the Gallaeci developed the Castro culture at the time of their invasion by the legions of Rome.

A formal organization of what would become Portugal began with the Roman occupation of the peninsula, which were responsible for re-purposing many of the castro settlements and moving the settlements from the hills to the valleys in the region. In the process, they constructed new buildings, established modern infrastructures (including internal water and baths) and a road network that connected Roman villas. Although there are many excavated ruins throughout the country, of particular importance are the Roman ruins of Conímbriga (Condeixa-a-Nova), in addition to many vestiges that encountered in the cities of Lisbon or Évora.

The disorganization in the Roman empire, which led to its fall, allowed the conquest by the Visigoths and the Christian Suevi in later years, along with other Germanic tribes. Many of the structures that survived this period include ancient churches and inscriptions built over previous constructions, which were the centre of Lusitanian settlements. Early Christian influences persisted for several centuries, until the Moors and Arab Berber peoples (from North Africa) invaded the Peninsula, including all of the territory which would eventually become Portugal. The Moors were first to construct many of the medieval castles that dot the landscapes of Portugal.

From the northern enclaves (Galicia and Asturias in Portugal's case), the Christian Reconquista began, expanding progressively south towards the southern coast of the Iberian Peninsula. This was not a permanent expansion, since the Moorish-Christian frontier continued to expand and retract for several years, with the victories and defeats of each battle.

Meanwhile, Portugal became a county of the Kingdom of León and briefly during the independence of the Kingdom of Galicia in the 1060s and 1070s.  It became an autonomous dominion of the Kingdom of León in 1128, emerging as a fully independent kingdom in 1139, officially recognized by the Treaty of Zamora in 1143. After this period, and with the rise of the Portuguese state after the beginning of the Age of Discovery, Portuguese architecture expanded under the patronage of the wealthy kings, nobility, powerful clergy and through the many battles with rivals such as Castile, the French and Dutch. During these periods, many of the prominent buildings were destroyed, rebuilt, re-purposed and closed on the whims of the monarchy, which progressively used architectural projects to support their power, remember past glories or expand their position in the Iberian peninsula.

With the demise of the powerful clergy and religious orders, and eventually the fall of the monarchy in Portugal, many of the once important buildings in the country were either reused as seats of governmental power, abandoned into ruin or reused as museum, although some remained places of public use (such as the religious places of worship). The 20th century movement to restore and preserve the architectural history of Portugal was initiated under the Direcção Geral dos Edifícios e Monumentos Nacionais (DGMEN) during the Estado Novo regime in order to inventory national treasures and preserve existing monuments.

National monuments
Although there are numerous monuments from various ages some of them have a special value due to their historical, architectural, artistic and cultural importance. These monuments are classified and protected by the Instituto de Gestão do Património Arquitectónico e Arqueológico (IGESPAR) (Institute for the Management of Architectural and Archaeological Heritage), which classifies national treasures in terms of several general criteria: historic and cultural, aesthetic and social, technical and scientific, but also includes issues of integrity, authenticity and exemplary importance.

Owing to its relative value and importance, the cultural property may be listed as or national, public or municipal interest. In addition, these definitions are also defined in terms of being monuments, groups of buildings or sites, based on existing international conventions. IGESPAR regularly proposes the listing of new assets based on its mission to safeguard national heritage. As time goes by, a wide variety of new buildings and groups of structures of varying typologies have been added to the national register of monuments, such modernist architecture, vernacular landscapes, archaeological sites, monastic buildings/structures, historical gardens, and more recently human-built business and industrial establishments.

The listing process follows a strict procedure defined by Decree-Law no. 309/2009 (23 October 2009), which entered into force in January 2010.

IGESPAR also monitors and participates in the UNESCO registry of World Heritage Sites as a member state: there are 13 UNESCO World Heritage Sites in territory of Portugal. Similarly, eleven assets in the UNESCO world heritage list of 878 sites were former Portuguese possessions at one time, spread across three continents (Africa, America and Asia) associated with period of Portuguese Discoveries.

Prehistoric

Alentejo region

 Archaeological Site of Senhor dos Mártires (Santa Maria do Castelo, Alcácer do Sal)
 Castro of Castelo Velho (Terena, Alandroal)
 Castro of Cola (Ourique, Ourique)
 Cromlech of the Almendres (Almendres, Évora)
 Cave of Nossa Senhora da Luz (Rio Maior, Rio Maior)
 Dolmen of Alto de Miraflores (Barbacena, Elvas)
 Dolmen of Arraiolos (Arraiolos, Arraiolos)
 Dolmen of Barrocal (Nossa Senhora da Tourega, Évora)
 Dolmen of Cabeça Gordo (Barbacena, Elvas)
 Dolmen of Casa dos Galhardos (Santa Maria da Devessa, Castelo de Vide)
 Dolmen of Coureleiros II (Santiago Maior, Castelo de Vide)
 Dolmen of Coutada de Alcogulo (Santa Maria da Devessa, Castelo de Vide)
 Dolmen of Coutada de Barbacena (Barbacena, Elvas)
 Dolmen of D. Miguel (Barbacena, Elvas)
 Dolmen of Fonte de Mouratão (São João Baptista, Castelo de Vide)
 Dolmen of Herdade da Candeira (Redondo, Redondo)
 Dolmen of Herdade das Comendas (Nossa Senhora do Bispo, Montemor-o-Novo)
 Dolmen of Herdade das Dessouras (Redondo, Redondo)
 Dolmen of Herdade de Freixo (Monte do Trigo, Portel)
 Dolmen of Herdade de Galvoeira (Nossa Senhora de Machede, Évora)
 Dolmen of Herdade de Montinho (Nossa Senhora de Machede, Évora)
 Dolmen of Herdade da Murteira (Torre de Coelheiros, Évora)
 Dolmen of Herdade da Ordem (Maranhão, Avis)
 Dolmen of Herdade da Serranheira (Nossa Senhora do Bispo, Montemor-o-Novo)
 Dolmen of Herdade do Silval (Nossa Senhora da Graça do Divor, Évora)
 Dolmen of Herdade da Tisnada (Torre de Coelheiros, Évora)
 Dolmen of Herdade de Tourais (Nossa Senhora da Vila, Montemor-o-Novo)
 Dolmen of Herdade de Zambujal (São Bento do Mato, Évora)
 Dolmen of Olival de Monte Velho (Barbacena, Elvas)
 Dolmen of Paço das Vinhas (Canaviais, Évora)
 Dolmen of Paiva (Paiva, Mora)
 Dolmen of Paredes (Nossa Senhora da Graça do Divor, Évora)
 Dolmen of Pinheiro do Campo (São Sebastião de Giesteira, Évora)
 Dolmen of Porto de Cima de D. Miguel (Barbacena, Elvas)
 Dolmen of Melriça (Santiago Maior, Castelo de Vide)
 Dolmen of Nave do Grou (São João Baptista, Castelo de Vide)
 Dolmen of Pêro d'Alva (Santa Maria da Devessa, Castelo de Vide)
 Dolmen of Pombais (Santa Maria da Devessa, Castelo de Vide)
 Dolmen of São Brissos (Santiago do Escoural, Montemor-o-Novo)
 Dolmen of Silval (Nossa Senhora da Graça do Divor, Évora)
 Dolmen of Torna de Paço Pereira (Barbacena, Elvas)
 Dolmen of Torrão (Barbacena, Elvas)
 Dolmen of Várzea dos Mourões (Santiago Maior, Castelo de Vide)
 Dolmen of Velada (Nossa Senhora do Bispo, Montemor-o-Novo)
 Dolmen of Venda do Duque (Vimieiro, Arraiolos)
 Dolmen of Vidigueira (Redondo, Redondo)
 Dolmen of Vila de Nisa (Espírito Santo, Nisa)
 Dolmen of Vila Nova de São Pedro (Vila Nova de São Pedro, Azambuja)
 Great Dolmen of Comenda da Igreja (Nossa Senhora do Bispo, Montemor-o-Novo)
 Great Dolmen of Zambujeiro (Nossa Senhora da Tourega, Évora)
 Great Dolmens of Paço (Nossa Senhora do Bispo, Montemor-o-Novo)
 Lagar of Varas do Fojo (Santo Agostinho, Moura)
 Megalithic Monuments of Vale do Rodrigo (Nossa Senhora da Tourega, Évora)
 Menhir of Abelhoa (Monsaraz, Reguengos de Monsaraz)
 Menhir of Courela da Casa Nova (Silveiras, Montemor-o-Novo)
 Menhir of Outeiro (Monsaraz, Reguengos de Monsaraz)
 Prehistoric Rock-Art Site of Escoural (Santiago do Escoural, Montemor-o-Novo)
 Prehistoric Rock-Art Site of Vale de Junco (Esperança, Arronches)

Algarve region

 Megalithic Monuments of Alcalar (Mexilhoeira, Portimão)
 Megalithic Monuments of Quinta da Nora (Vila Nova de Cacela, Vila Real de Santo António)

Centro region

 Castro of Bom Successo (Mangualde, Mangualde)
 Castro of Nossa Senhora da Guia (Baiões, São Pedro do Sul)
 Castro of São Miguel de Amêndoa ((Amêndoa, Mação)
 Castro of Zambujal (Santa Maria do Castelo e São Miguel, Torres Vedra)
 Cave of Ermigeira (Maxial, Sintra)
 Dolmen of Aldeia da Mata (Aldeia da Mata, Crato)
 Dolmen of Arca (Arca, Oliveira de Frades)
 Dolmen of Cas-Freires (Ferreira de Aves, Sátão)
 Dolmen of Carapito I (Carapito, Aguiar da Beira)
 Dolmen of Cunha Baixa (Cunha Baixa, Mangualde)
 Dolmen of Crato (Crato e Mártires, Crato)
 Dolmen of Mamaltar do Vale de Fachas (Rio de Loba, Viseu)
 Dolmen of Orca (Oliviera do Conde, Carregal do Sal)
 Dolmen of Paranhos (Paranhos, Seia)
 Dolmen of Penalva (Antas, Penalva do Castelo)
 Dolmen of Queiriga (Queiriga, Vila Nova de Paiva)
 Dolmen of Tintinolho (Faia, Guarda)
 Funerary Monument of Tholos do Barro (São Pedro e Santiago, Torres Vedras)
 Megalithic Monuments of Serra da Brenha (Alhadas, Figueira da Foz)
 Painted Dolmen of Antelas (Pinheiro de Lafões, Oliveira de Frades)

Lisbon region

 Archaeological Site of Lapa do Fumo (Castelo, Sesimbra)
 Archaeological Site of Pedra de Ouro (Cadafais, Alenquer)
 Archaeological Site of Quinta de Rouxinol (Corroios, Seixal)
 Barreira Megalithic Complex
 Artificial caves of Casal do Pardo, Palmela
 Castro of Rocha Forte (Lamas, Cadaval)
 Dolmen of Adrenunes (Colares, Sintra)
 Dolmen of Agualva (São Martinho, Sintra)
 Dolmen of Belas (Agualva-Cacém, Sintra)
 Dolmen of Pedras Negras (Caneças, Odivelas)
 Megalithic Monuments of Casaínhos (Fanhões, Loures)
 Praia das Maçãs Prehistoric Monument (Colares, Sintra)
 Megalithic Monuments of Roça do Casal do Meio (Castelo, Sesimbra)

Norte region

 Castro of Aldeia Nova Miranda do Douro, Miranda do Douro)
 Castro of Alvarelhos (Alvarelhos, Tofa)
 Castro of Arades (Aplendurada e Matos, Marco de Canaveses)
 Castro of Ázere (Ázere, Arcos de Valdevez)
 Castro of Briteiros (Salvador de Briteiros, Guimarães)
 Castro of Melgaço (Paderne, Melgaço)
 Castro of Monte Padrão (Monte Córdova, Santo Tirso)
 Castro of Monte Redondo (Guisande, Braga)
 Castro of Sabroso (São Martinho de Sande, Guimarães)
 Castro de Sacóias (Baçal, Bragança)
 Castro of Santa Maria dos Galegos (Santa Maria dos Galegos, Barcelos)
 Castro of São Caetano (Longos Vales, Monção)
 Prehistoric Rock-Art Site of Vale de Côa (Vila Nova de Foz Côa)
 Dolmen of Aboboreira (Ovil, Baião)
 Dolmen of Aliviado (Escariz, Arouca)
 Dolmen of Barrosa (Vila Praia de Âncora, Caminha)
 Dolmen of Capela de Nossa Senhora do Monte (Penela da Beira, Pendono)
 Dolmen of Casal-Mau (Santa Eulália), Arouca)
 Dolmen of Fonte Coberta (Vila Chã, Alijó)
 Dolmen of Santa Maria (Santa Maria, Penafiel)
 Dolmen of Serra de Soajo (Soajo, Arcos de Valdevez)
 Dolmens of Serra do Alvão (Lixa do Alvão, Vila Pouca de Aguiar)
 Dolmen of Vale da Rua (Sobrado, Castelo de Paiva)
 Dolmen of Vilarinho (Vilarinho da Castanheira, Carrazeda de Ansiães)
 Lajes das Fogaças (Lanhelas, Caminha)
 Prehistoric Rock-Art Site of Cachão da Rapa (Ribalonga, Carrazeda de Ansiães)

Archeological

Alentejo region

 Archaeological Site of Quinta de Suratesta (Santa Maria da Feira, Beja)
 Lusitanian-Roman Ruins of Santa Vitória de Ameixal (Santa Vitória de Ameixal, Estremoz)
 Lusitanian-Roman Ruins of Torre de Palma (Vaiamonte, Monforte)
 Lusitanian-Roman Ruins of Villa of Torre de Palma (Vaiamonte, Monforte)
 Roman Ruins of Tróia (Carvalhal, Grândola)
 Roman Arch of Beja (Santa Maria da Feira, Beja)
 Roman Arch of D. Isabel (Sé e São Pedro, Évora)
 Roman Bridge of Vila Formosa (Seda, Alter do Chão)
 Roman Bridge of Vila Ruiva (Vila Ruiva, Cuba)
 Roman Ruins of Ammaia (São Salvador da Aramenha, Marvão)
 Roman Ruins of Marvão (São Salvador da Aramenha, Marvão)
 Roman Ruins of Santa Vitória do Ameixial (Santa Vitória do Ameixial, Estremoz)
 Roman Ruins of São João do Campo (Arraiolos, Arraiolos)
 Roman Ruins of São Cucufate, (Vila dos Frades, Vidigueira)
 Roman Temple of Évora (Sé e São Pedro, Évora)
 Shell Mounds of Muge (Muge, Salvaterra de Magos)

Algarve region

 Arab Cistern of Silves (Silves, Silves)
 Archaeological Site of Quinta de Abicada (Mexilhoeira, Portimão)
 Roman Ruins of Milreu (Estói, Faro)

Centro region

 Cave of Viriato (São José, Viseu)
 Conímbriga Aqueduct (Condeixa-a-Velha, Condeixa-a-Nova)
 Roman Baths of Lafões (Várzea, São Pedro do Sul)
 Roman Ruins of Bobadela (Bobadela, Oliveira do Hospital)
 Roman Ruins of Conímbriga (Condeixa-a-Velha, Condeixa-a-Nova)
 Roman Ruins of Egitânia (Idanha-a-Nova, Idanha-a-Nova)
 Roman Temple of Scallabis (Marvila, Santarém)
 Tower of Centum Cellas (Colmeal da Torre, Belmonte)

Lisbon region

 Caves of Quinta do Anjo (Quinta do Anjo, Palmela)
 Lusitanian-Roman Ruins of Vila Cardillio (Santa Maria, Torres Novas)
 Lusitanian Statues of Montalegre (Santa Maria de Belem, Lisbon)
 Tombstone of Deus Esculápio (Santa Maria de Belém, Lisbon)

Norte region

 Archaeological Site of Alto da Fonte de Milho (Canelas, Peso da Régua)
 Archaeological Site of Freixo-Tongóbriga (Freixo, Marco de Canaveses)
 Fountain of the Idol (São José de São Lázaro, Braga)
 Lagars of Praia de Angeiras (Lavra, Matosinhos)
 Monastery of Dumio (Dume, Braga)
 Millenarian Markers of Geira (Campo do Gerês, Terras de Bouro)
 Roman Thermae of Maximinus (Cividade, Braga)
 Roman Bridge of Chaves (Madalena, Chaves)
 Roman Bridge of Mondim de Basto (Mondim de Basto, Mondim de Basto)
 Roman Bridge of Tâmega (São Gonçalo, Amarante)
 Roman Road from Braga to Chaves (Cervos, Montalegre)
 Roman Road from Braga to Guimarães (São Nicolau, Marco de Canaveses))
 Roman Road from Braga to Porto (São Pedro de Avioso), Maia)
 Roman Road from Braga to Porto (Santiago de Bougado, Tofa)
 Roman Road from Braga to Tui (Arcozelo, Ponte de Lima)
 Roman Road from Braga to Tui (Rubiães, Paredes de Coura)
 Roman Sanctuary of Panóias (Vale de Nogueiras, Vila Real)
 Ruins of Bagunte (Bagunte, Vila do Conde)
 Ruins of Santa Luzia (Areosa, Viana do Castelo)
 Sanctuary of Panóias (Vale de Nogueiras, Vila Real)
 Tidal Pools of Leça da Palmeira (Leça da Palmeira, Matosinhos)
 Tombstone of Taipas (Caldelas, Guimarães)

Civic

Alentejo region

 Aqueduct of Amoreira (São Brás e São Lourenço, Elvas)
 Aqueduct of Prata (São Mamede, Évora)
 Bridge of Mértola (Mértola, Mértola)
 College of Santo Espírito (Sé e São Pedro, Évora)
 Estate of Água de Peixes (Alvito, Alvito)
 Estate of Sempre Noiva (Arraiolos, Arraiolos
 Fountain of Bicas (Matriz, Borba)
 Fountain of Montemor-o-Velho (Nossa Senhora do Bispo, Montemor-o-Novo)
 Fountain of Portas da Moura (Sé e São Pedro, Évora)
 Fountain of Praça do Giraldo (Santo Antão, Évora)
 Historical Centre of Évora (Santo Antão/Sé e São Pedro, Évora)
 Hospital of the Misericórdia (Santiago Maior, Beja)
 Memorial of Ameixal (Santa Vitória de Ameixal, Estremoz)
 Memorial of Elvas (Alcáçova, Elvas)
 Memorial of Montes Claros (Rio de Moinhos, Borba
 Palace of D. Manuel (São Pedro, Évora)
 Palace of Ficalho (Santa Maria, Serpa
 Palace of the Counts of Basto (Sé e São Pedro, Évora)
 Palace of the Dukes of Vila Viçosa (Nossa Senhora da Conceição, Vila Viçosa)
 Pillory of Arraiolos (Arraiolos, Arraiolos
 Pillory of Cabeça de Vide (Cabeço de Vide, Fronteira)
 Pillory of Campo Maior (Nossa Senhora da Expectação, Campo Maior)
 Pillory of Estremoz (Santa Maria, Estremoz)
 Pillory of Vila Viçosa (Nossa Senhora da Conceição, Vila Viçosa)
 Residence of D. Nuno de Sousa (Sé, Portalegre)
 Residence of Garcia de Resendes (Sé e São Pedro, Évora)
 Residence of the Alcalde (Santa Maria, Estremoz)
 Walls of the Praça de Elvas (Alcáçova, Elvas)

Algarve region

 Arch of Vila-a-Dentro (Sé, Faro)

Centro region

 Aqueduct of the Convent of Christ (São João Baptista, Tomar)
 Aqueduct of Torres Vedras (Matacães, Torres Vedras)
 Arch of the Almedina (São Bartolomeu, Coimbra)
 Bridge of Castelo Rodrigo (Castelo Rodrigo, Figueira de Castelo Rodrigo)
 Bridge of Cabril (Pedrógão Grande, Pedrógão Grande)
 Cloister of Manga (Santa Cruz, Coimbra)
 Fountain of Ameada (Aguiar da Beira, Aguiar da Beira)
 Fountain of Canos (São Pedro e Santiago, Torres Vedras)
 Fountain of Figueiras (Marvila, Santarém)
 Moorish City/Mata do Antanhol (Antanhol, Coimbra)
 National Palace of Mafra (Mafra, Mafra)
 Palace of Sub-Ripas (Sé Nova, Coimbra)
 Pillory of Aguiar da Beira (Carapito, Aguiar da Beira)
 Pillory of Alcanede (Alcanede, Santarém)
 Pillory of Batalha (Batalha, Batalha)
 Pillory of Castle Rodrigo (Castelo Rodrigo, Figueira de Castelo Rodrigo)
 Pillory of Figueira da Foz (São Julião da Figueira da Foz, Figueira da Foz)
 Pillory of Fundão (Fundão, Fundão)
 Pillory of Lousã (Lousã, Lousã)
 Pillory of Melo (Melo, Gouveia)
 Pillory of Moreira de Rei (Moreira de Rei, Trancoso)
 Pillory of Penela (Santa Eufémia, Penela)
 Pillory of Pinhel (Pinhel), Pinhel)
 Pillory of Ranhados (Ranhados, Mêda)
 Pillory of Trancoso (Santa Maria, Trancoso)
 Residence of Aristides de Sousa Mendes (Cabanas de Viriato, Carregal do Sal)
 Residence of Castelo Melhor (Santiago da Guarda, Ansião)
 Residence of Manuel Guimarães (São João Baptista, Tomar)
 Residence on Rua de D. Duarte (Santa Maria de Viseu, Viseu)
 Residence on Rua dos Moinhos (São João Baptista, Tomar)
 São Sebastião Aqueduct (Sé Nova, Coimbra)
 Tower of Ameada (Aguiar da Beira, Aguiar da Beira)
 Tower of Almofala (Almofala, Figueira de Castelo Rodrigo)
 Tower of São Pedro (São Pedro, Gouveia)
 Tower of the Relógio Velho (Pombal, Pombal)
 University of Coimbra (Sé Nova, Coimbra)

Lisbon region

 Águas Livres Aqueduct (Campolide, Lisbon)
 Casa dos Bicos (Sé Justa, Lisbon)
 Caves of Carenque (Mina, Amadora)
 Botanical Gardens of Lisbon (São Mamede, Lisbon)
 Building of the National Cordage Factory (Santa Maria de Belém, Lisbon)
 Elevator of Santa Justa (São Nicolau, Lisbon)
 Estate of Quinta da Penha Verde (São Martinho, Sintra)
 Fountain of Esperança (Santos-o-Velho, Lisbon)
 Headquarters of the Calouste Glubenkian Foundation (Nossa Senhora de Fátima, Lisbon)
 Memorial of Campo Pequeno (São João de Deus, Lisbon)
 National Palace of Ajuda (Santa Maria de Belém, Lisbon)
 National Palace of Belém (Santa Maria de Belém, Lisbon)
 National Palace of Pena (São Pedro de Penaferrim, Sintra)
 National Palace of Queluz (Queluz, Sintra)
 National Palace of Sintra (São Martinho, Sintra)
 National Theatre of São Carlos (Mártires, Lisbon)
 Palace of Almada-Carvalhais (São Paulo, Lisbon)
 Palace of Bacalhoa (São Simão, Setúbal)
 Palace of Bemposta (Pena, Lisbon)
 Palace of Monserrate (São Martinho, Sintra)
 Palace of São Bento (Lapa, Lisbon)
 Palace of the Counts of Almada (Santa Justa, Lisbon)
 Palace of the Marquess of Fronteira (São Domingos de Benfica)
 Palace of the Marquess of Pombal (Oeiras e São Julião da Barra, Oeiras)
 Palace of Vale Flor (Alcântara, Lisbon)
 Palacete of Feu Guião (Nossa Senhora da Anunciada, Setúbal)
 Palacete of Pombal (Queluz, Sintra)
 Pillory of Aldeia Galega da Merceana (Aldeia Galega da Merceana, Alenquer)
 Pillory of Colares (Colares, Sintra)
 Pillory of Lisbon (Santo Estêvão, Lisbon)
 Pillory of Óbidos (Santa Maria, Óbidos)
 Pillory of Palmela (Quinta do Anjo, Palmela)
 Pillory of Sesimbra (Santiago, Sesimbra)
 Pillory of Setúbal (Nossa Senhora da Anunciada, Setúbal)
 Pillory of Vila Franca de Xira (Vila Franca de Xira, Vila Franca de Xira)
 Portal of Gafaria (Santa Maria da Graça, Setúbal)
 Praça do Comércio (Madalena, Lisbon)
 Royal Ice Factory of Serra de Montejunto (Lamas, Cadaval)
 School of Conde de Ferreira de Sesimbra (Santiago, Sesimbra)
 Tombstone of Pedras Negras (Madalena, Lisbon)
 Waterworks of the Vila of Sintra (São Martinho, Sintra)

Norte region

 Agueduct of Vila do Conde (Vila do Conde, Vila do Conde)
 Arch of Porta Nova (Sé, Braga)
 Bridge of Barcelos (Barcelos, Barcelos)
 Bridge of Cava da Velha (Castro Laboreiro, Melgaço)
 Bridge of Cavez (Caves, Cabeceiras de Basto)
 Bridge of D. Maria Pia (Bomfim, Porto)
 Bridge of Langoncinha (Lousado, Vila Nova de Famalicão)
 Bridge of Mem Gutierres (Esperança, Póvoa de Lanhoso)
 Bridge of Mirandela (Mirandela, Mirandela)
 Bridge of Ponte de Barca (Ponte da Barca, Ponte da Barca)
 Bridge of Ponte de Lima (Ponte de Lima, Ponte de Lima)
 Bridge of Prado (São Paio de Merelim, Braga)
 Bridge of Proselo (Prozelo, Amares)
 Bridge of Rodas (Caldelas, Amares)
 Bridge of Serves (Gondar, Guimarães)
 Bridge of Taipas (Caldelas, Guimarães)
 Bridge of Torre de Dona Chama (Torre de Dona Chama, Mirandela)
 Bridge of Vizela (São João de Caldas de Vizela, Vizela)
 Domus Municipalis (Santa Maria, Bragança)
 Episcopal Palace of Porto (Sé, Porto)
 Estate of Quinta de Aveleda (Penafiel, Penafiel)
 Estate of Mateus (Mateus, Vila Real)
 Fountain of Caminha (Matriz, Caminha)
 Fountain of Passeio Alegre (Foz do Douro, Porto)
 Fountain of Praça da Rainha (Santa Maria Maior, Viana do Castelo)
 Fountain of Vilar dos Frades (Areias de Vilar, Barcelos)
 Fountain of Vilar de Mouros (Vilar de Mouros, Caminha)
 Fountain of Virtudes (Miragaia, Porto)
 Historical Centre of Guimarães (Creixomil, Guimarães)
 Historical Centre of Porto (Massarelos, Porto)
 Hospital of Santo António (Miragaia, Porto)
 Memorial of Bom Jesus de Matosinhos (Matosinhos, Matosinhos)
 Memorial of D. João I (Creixomil, Guimarães)
 Memorial of Lordelo (Ancede, Baião)
 Memorial of Santo António do Burgo (Santa Eulália, Arouca)
 Memorial of the Battle of Salado (Oliveira do Castelo, Guimarães)
 Municipal Hall of Guimarães (Oliveira do Castelo/São Paio/São Sebastião, Guimarães)
 Municipal Hall of Viana do Castelo (Santa Maria Maior, Viana do Castelo)
 Palace of Bolsa (São Nicolau, Porto)
 Palace of Brejoeira (Pinheiro, Monção)
 Palace of Dona Loba (Padronelo, Amarante)
 Palace of Freixo (Campanhã, Porto)
 Palace of Geila (Geila, Arcos de Valdevez)
 Palace of the Dukes of Braganza (Barcelos, Barcelos)
 Palace of the Dukes of Braganza (Oliveira do Castelo, Guimarães)
 Palace of the Terrenas Tower (Massarelos, Porto)
 Palace of the Viscondes de Carreira (Santa Maria Maior, Viana do Castelo)
 Palatial Estate of Pinheiros (Barcelos, Barcelos)
 Pillory of Arcos de Valdevez (Arcos de Valdevez, Arcos de Valdevez)
 Pillory of Amares (Amares, Amares)
 Pillory of Ansiães (Lavandeira, Carrazeda de Ansiães)
 Pillory of Bragança (Santa Maria, Bragança)
 Pillory of Foz Côa (Vila Nova de Foz Côa, Vila Nova de Foz Côa)
 Pillory of Freixe de Espada à Cinto (Freixo de Espada à Cinta, Freixo de Espada à Cinta)
 Pillory of Lousada (Lousada, Lousada)
 Pillory of Marco (São Nicolau, Marco de Canaveses)
 Pillory of Murça (Murça, Murça)
 Pillory of Penafiel (Penafiel, Penafiel)
 Pillory of Ponte de Barca (Ponte da Barca, Ponte da Barca)
 Pillory of Póvoa de Varzim (Póvoa de Varzim, Póvoa de Varzim)
 Pillory of Rua (Rua, Moimenta da Beira)
 Pillory of Soajo (Soajo, Arcos de Valdevez)
 Pillory of Vila do Conde (Vila do Conde, Vila do Conde)
 Pillory of Vila Nova de Cerveira (Vila Nova de Cerveira, Vila Nova de Cerveira)
 Residence of Rua da Alfândega Velha (Sé, Porto)
 Residence of João Velho (Santa Maria Maior, Viana do Castelo)
 Residence of Miguel de Vasconcelos (Santa Maria Maior, Viana do Castelo)
 Sete Fontes (São Vitor, Braga)
 Tea House of Boa Nova (Leça da Palmeira, Matosinhos)
 Tower of Ucanha (Ucanha, Tarouca)

Military

Alentejo region

 Castle of Alandroal (Terena, Alandroal)
 Castle of Alcácer do Sal (Santa Maria do Castelo, Alcácer do Sal)
 Castle of Alegrete (Alegrete, Portalegre)
 Castle of Alter do Chão (Alter do Chão, Alter do Chão)
 Castle of Alvito (Alvito, Alvito)
 Castle of Amieira do Tejo (Ameira do Tejo, Nisa)
 Castle of Arraiolos (Arraiolos, Arraiolos
 Castle of Aviz (Avis, Avis)
 Castle of Beja (Santiago Maior, Beja)
 Castle of Belver (Belver, Gavião)
 Castle of Campo Maior (São João Baptista, Campo Maior)
 Castle of Castelo de Vide (Santa Maria da Devessa, Castelo de Vide)
 Castle of Elvas (Alcáçova, Elvas)
 Castle of Estremoz (Santa Maria, Estremoz)
 Castle of Évoramonte (Santa Maria, Estremoz)
 Castle of Lousa (Luz, Mourão)
 Castle of Marvão (Santa Maria de Marvão, Marvão)
 Castle of Mértola (Mértola, Mértola)
 Castle of Montemor-o-Velho (Nossa Senhora da Vila, Montemor-o-Novo)
 Castle of Noudar (Barrancos, Barrancos)
 Castle of Portalegre (Sé, Portalegre)
 Castle of Portel (Portel, Portel)
 Castle de Redondo (Redondo, Redondo)
 Castle of Santiago do Cácem (Santiago do Cacém, Santiago do Cacém)
 Castle of Terena (Terena, Alandroal)
 Castle of Valongo (Nossa Senhora de Machede, Évora)
 Castle of Viana do Alentejo (Viana do Alentejo, Viana do Alentjo)
 Castle of Vila Viçosa (Nossa Senhora da Conceição, Vila Viçosa)
 Gate of Aviz (Sé e São Pedro, Évora)
 Gate of Montalvão (Nossa Senhora da Graça, Nisa)
 Military Battleground of Ameixal (Santa Vitória de Ameixal, Estremoz)
 Fort of Nossa Senhora da Graça (Alcáçova, Elvas)
 Tower of Aguias (Brotas, Mora)
 Tower of the Dukes of Cadaval (Sé e São Pedro, Évora)
 Tower of Sisebuto (Sé e São Pedro, Évora)
 Walls of Évora (Sé e São Pedro, Évora)
 Walls of Monsaraz (Monsaraz, Reguengos de Monsaraz)
 Walls of Serpa (Salvador, Serpa

Algarve region

 Castle of Castro Marim (Castro Marim, Castro Marim)
 Castle of Lagos (Santa Maria, Lagos)
 Castle of Loulé (São Clemente, Loulé)
 Castle of Silves (Silves, Silves)
 Castle of Tavira (Santiago, Tavira)
 Fortress of Sagres (Sagres, Vila do Bispo)

Centro region

 Castle of Alfaiates (Alfaiates, Sabugal)
 Castle of Almoural (Praia da Ribatejo, Vila Nova da Barquinha)
 Castle of Belmonte (Belmonte, Belmonte)
 Castle of Castelo Bom (Castelo Bom, Almeida
 Castle of Castelo Mendo (Castelo Mendo, Almeida
 Castle of Castelo Rodrigo (Castelo Rodrigo, Figueira de Castelo Rodrigo)
 Castle of Celorico da Beira (Santa Maria), Celorico da Beira)
 Castle of Guarda (Sé, Guarda)
 Castle of Leiria (Leiria, Leiria)
 Castle of Linhares (Linahres), Celorico da Beira)
 Castle of Longroiva (Longroiva, Mêda)
 Castle of Lousã (Lousã, Lousã)
 Castle of Marialva (Marialva, Mêda)
 Castle of Monsanto (Monsanto, Idanha-a-Nova)
 Castle of Montemor-o-Velho (Montemor-o-Velho, Montemor-o-Velho)
 Castle of Moreira de Rei (Moreira de Rei, Trancoso)
 Castle of Óbidos (Santa Maria, Óbidos)
 Castle of Ourém (Nossa Senhora das Misericórdias, Ourém)
 Castle of Palmela (Quinta do Anjo, Palmela)
 Castle of Penela (Santa Eufémia, Penela)
 Castle of Pinhel (Pinhel, Pinhel)
 Castle of Pombal (Pombal, Pombal)
 Castle of Porto de Mós (São Pedro, Porto de Mós)
 Castle of Sabugal (Sabugal, Sabugal)
 Castle of Feira (Feira, Santa Maria da Feira)
 Castle of Sesimbra (Castelo, Sesimbra)
 Castle of Sortelha (Sortelha, Sabugal)
 Castle of Soure (Soure, Soure)
 Castle of Tomar (São João Baptista, Tomar)
 Castle of Torres Novas (Santa Maria, Torres Novas)
 Castle of Trancoso (Santa Maria, Trancoso)
 Fort of Praia do Consolação (Atouguia, Peniche)
 Fort of São João Baptista (São Pedro, Peniche)
 Fortress of Peniche (São Pedro, Peniche)
 Military Battleground of Aljubarrota 1 (Batalha, Batalha)
 Military Battleground of Aljubarrota 2 (Calvaria de Cima, Porto de Mós)
 Tower of Ante (Almedina, Coimbra)
 Tower of Cabaças (Marvila, Santarém)
 Walls of Setúbal (Santa Maria da Graça, Setúbal)
 Walls of the Praça de Almeida (Almeida, Almeida)
 Walls of Viseu (Santa Maria de Viseu, Viseu)

Lisbon region

 Forte of Cavalo (Santiago, Sesimbra)
 Fort of Santiago (Santiago, Sesimbra)
 Castle of São Jorge (Castelo, Lisbon)
 Castle of the Moors (São Pedro de Penaferrim, Sintra
 Tower of Belém (Santa Maria de Belém, Lisbon)

Norte region

 Castle of Almourol (Praia do Ribatejo, Vila Nova da Barquinha)
 Castle of Carrazeda de Ansiães (Lavandeira, Carrazeda de Ansiães)
 Castle of Arnóia (Arnóia, Celorico de Basto)
 Castle of Braga (São João do Souto, Braga)
 Castle of Bragança (Santa Maria, Bragança)
 Castle of Castro Laboreiro (Castro Laboreiro, Melgaço)
 Castle of Chaves (Santa Maria Maior, Chaves)
 Castle of Faria (Pereira, Barcelos)
 Castle of Freixe de Espada à Cinto (Freixo de Espada à Cinta, Freixo de Espada à Cinta)
 Castle of Guimarães (Oliveira do Castelo, Guimarães)
 Castle of Ínsua (Moledo, Caminha)
 Castle of Lanhoso (Nossa Senhora do Amparo, Póvoa de Lanhoso)
 Castle of Lindoso (Lindoso, Ponte da Barca)
 Castle of Monção (Monção, Monção)
 Castle of Montalegre (Montalegre, Montalegre)
 Castle of Mogadouro (Mogadouro, Mogadouro)
 Castle of Melgaço (Vila, Melgaço)
 Castle of Monforte (Monforte, Chaves)
 Castle of Montalegre (Montalegre, Montalegre)
 Castle of Montemor-o-Velho (Montemor-o-Velho, Montemor-o-Velho)
 Castle of Numão (Numão, Vila Nova de Foz Côa)
 Castle of Pena de Aguiar (Telões, Vila Pouca de Aguiar)
 Castle of Penas Roias (Penas Roias, Mogadouro)
 Castle of Penedono (Penedono, Penedono)
 Castle of Santo Estêvão (Santo Estêvão, Chaves)
 Castle of Vila Nova de Cerveira (Vila Nova de Cerveira, Vila Nova de Cerveira)
 Castle of Vinhais (Vinhais), Vinhais)
 Citadel of Sanfins (Sanfins de Ferreira, Paços de Ferreira)
 Castle of São Filipe (Nossa Senhora da Anunciada, Setúbal)
 Fortifications of the Praça de Valença do Minho (Valença, Valença)
 Tower of Barcelos (Barcelos, Barcelos)
 Tower of Caminha (Matriz, Caminha)
 Tower of Lapela (Lapela, Monção)
 Tower of Quintela (Vila Marim, Vila Real)
 Walls of D. Fernando (Miragaia, Porto)
 Walls of Guimarães (Oliveira do Castelo, Guimarães)
 Walls of Vila Velha de Santa Cruz (Adeganha, Torre de Moncorvo)

Natural

 Cultural Landscape of Sintra (Sintra)

Religious

Alentejo region

 Cathedral of Évora (Sé e São Pedro, Évora)
 Cathedral of Portalegre (Sé, Portalegre)
 Chapel of D. Fradique of Portugal (Santo André, Estremoz)
 Chapel of Nossa Senhora dos Mártires (Santa Maria, Estremoz)
 Chapel of Nossa Senhora das Salvas (Sines, Sines)
 Chapel of Santa Catarina de Monsaraz (Monsaraz, Reguengos de Monsaraz)
 Chapel of the Boa Nova (Terena, Alandroal)
 Church of Cartuxa (Bacelo, Évora)
 Church of Graça (Sé e São Pedro, Évora)
 Church of Nossa Senhora de Anunciação (Mértola, Mértola)
 Church of Nossa Senhora da Assunção (Alvito, Alvito)
 Church of Nossa Senhora da Assunção (Assunção, Arronches)
 Church of Nossa Senhora da Assunção (Assunção, Elvas)
 Church of Nossa Senhora da Conceição (Santa Maria da Feira, Beja)
 Church of Nossa Senhora do Espinheiro (Canaviais, Évora)
 Church of Paiva (Paiva, Mora)
 Church of Santa Clara (São Salvador, Santarém)
 Church of Santa Maria de Marvila (Marvila, Santarém)
 Church of Santa Marinha de Trevões (Trevões, São João da Pesqueira)
 Church of Santiago (Santiago do Cacém, Santiago do Cacém)
 Church of Santo Agostinho da Graça (Marvila, Santarém)
 Church of Santo Amaro (Santiago Maior, Beja)
 Church of Santo Aleixo (Santo Aleixo da Restauração, Moura)
 Church of Santo Estêvão (Marvila, Santarém)
 Church of São Bernardo (São Lourenço, Portalegre)
 Church of São Francisco (Santa Maria, Serpa
 Church of São Francisco (Santo André, Estremoz)
 Church of São Francisco (Sé e São Pedro, Évora)
 Church of São João Alporão (Marvila, Santarém)
 Church of São João Baptista (São João Baptista, Moura)
 Church of São Pedro (Caia e São Pedro, Elvas)
 Church of São Manços (São Manços, Évora)
 Church of São Domingos (Ajuda, Salvador e Santo Ildefonso, Elvas)
 Church of the Misericórida (São Nicolau, Santarém)
 Church of the Augustines (Nossa Senhora da Conceição, Vila Viçosa)
 Church of the Misericórdia (Santiago Maior, Beja)
 Church of the Seminary of Santarém (São Salvador, Santarém)
 Church of Viana do Alentejo (Viana do Alentejo, Viana do Alentejo)
 Cloister of the Misericórdia of Estremoz (Santo André, Estremoz)
 Convent of Chagas (Nossa Senhora da Conceição, Vila Viçosa)
 Convent of Lois (Sé e São Pedro, Évora)
 Convent of Monte Calvário (Sé e São Pedro, Évora)
 Convent of Nossa Senhora da Conceição (São Lourenço, Portalegre)
 Convent of Nossa Senhora da Saudação (Nossa Senhora da Vila, Montemor-o-Novo)
 Convent of Santa Clara (Sé, Portalegre)
 Convent of Santa Clara (Santo Antão, Évora)
 Convent of Santa Maria de Almoster (Almoster, Santarém)
 Convent of São Bento de Castris (Malagueira, Évora)
 Convent of São Francisco (Estremoz (Santa Maria e Santo André), Estremoz)
 Convent of São Francisco (São Salvador, Santarém)
 Cornerstone of the Church of Nossa Senhora de Entre-Águas (Benavila, Avis)
 Cross of Cabeço de Vide (Cabeço de Vide, Fronteira)
 Cross of Estrela (Santa Maria de Marvão, Marvão)
 Cross of São Bernardo (São Lourenço, Portalegre)
 Cross of Vila Viçosa (Nossa Senhora da Conceição, Vila Viçosa)
 Hermitage of Santo André (Santiago Maior, Beja)
 Monastery of Flor da Rosa (Flor da Rosa, Crato)
 Tomb of Fernão Rodrigues Redondo and Marinha Afonso (São Nicolau, Santarém)
 Tomb of João Afonso (São Nicolau, Santarém)

Algarve region

 Cathedral of Silves (Silves, Silves)
 Church of Estômbar (Estombar, Lagoa)
 Church of Graça (São Clemente, Loulé)
 Church of Loulé (São Clemente, Loulé)
 Church of Santa Maria do Castelo (Santa Maria, Tavira)
 Church of Santo António (São Sebastião, Lagos)
 Church of São Sebastião (São Sebastião, Lagos)
 Church of the Misericórdia of Loulé (São Clemente, Loulé)
 Convent of Nossa Senhora da Assunção (Sé, Faro)
 Cross of Portugal (Silves, Silves)
 Hermitage of Nossa Senhora de Guadalupe (Raposeira, Vila do Bispo)
 Cathedral of Silves (Silves, Silves)

Centro region

 Cathedral of Coimbra (Nova) (Sé Nova, Coimbra)
 Cathedral of Coimbra (Velha) (Almedina, Coimbra)
 Cathedral of Guarda (Sé, Guarda)
 Cathedral of Viseu (Santa Maria de Viseu, Viseu)
 Chapel of Nossa Senhora do Desterro (Alcobaça, Alcobaça)
 Chapel of São Jorge (Calvaria de Cima, Porto de Mós)
 Chapel of São Lourença (Santa Maria dos Olivais, Tomar)
 Chapel of São Pedro (Leiria, Leiria)
 Chapel of São Pedro (Seia, Seia)
 Chapel of Varziela (Cantanhede, Cantanhede)
 Chapel of Vista Alegre (São Salvador, Ílhavo)
 Church of Armamar (Armamar, Armamar)
 Church of Atalaia (Atalaia, Vila Nova da Barquinha)
 Church of Caldas da Rainha (Igreja de Nossa Senhora do Pópulo, Caldas da Rainha)
 Church of Carmo (Santa Cruz, Coimbra)
 Church of Coimbra (Velha) (Sé Velha, Coimbra)
 Church of Flor da Rosa (Flora da Rosa, Crato)
 Church of Góis (Góis, Góis)
 Church of Golegã (Golegã, Golegã)
 Church of Graça (Santa Cruz, Coimbra)
 Church of Jesus Cristo (Marvila, Santarém)
 Church of Louriçal (Louriçal, Pombal)
 Church of Nossa Senhora do Ameal (São Pedro e Santiago, Torres Vedras)
 Church of Nossa Senhora dos Anjos (Montemor-o-Velho, Montemor-o-Velho)
 Church of Nossa Senhora de Assunção (Pedrógão Grande, Pedrógão Grande)
 Church of Nossa Senhora da Conceição (Ermida, Castro Daire)
 Chapel of Nossa Senhora do Monte (São Salvador, Santarém)
 Church of São Gião (Famalicão, Nazaré)
 Church of São Vicente (São Vicente, Abrantes)
 Church of Santa Ana (Sé Nova, Coimbra)
 Church of Santa Eufémia (Santa Eufémia, Penela)
 Church of Santa Maria (Velha) (Canas de Santa Maria, Tomar)
 Church of Santa Maria de Aguiar (Castelo Rodrigo, Figueira de Castelo Rodrigo)
 Church of Santa Maria do Castelo (São João, Abrantes)
 Church of Santa Maria do Olival (Santa Maria dos Olivais, Tomar)
 Church of Santa Marinha (Moreira de Rei, Trancoso)
 Church of Santo António de Lourinhã (Lourinhã, Lourinhã)
 Church of Santiago (Belmonte, Belmonte)
 Church of Santiago (São Bartolomeu, Coimbra)
 Church of Santa Iria (Santa Maria dos Olivais, Tomar)
 Church of Santa Maria do Castelo (Santa Maria e São Miguel, Torres Vedras)
 Church of Santo Agostinho da Graça (Marvila, Santarém)
 Church of São Domingos (Santa Cruz, Coimbra)
 Church of São Domingos (São Paio, Guimarães)
 Church of São João Baptista (São João, Abrantes)
 Church of São João Baptista (São João Baptista, Tomar)
 Church of São João Baptista (Figueiró dos Vinhos, Figueiró dos Vinhos)
 Church of São João Baptista (Alcochete, Alcochete)
 Church of São João das Donas (Santa Cruz, Coimbra)
 Church of São João Evangelista (Glória e Vera Cruz, Aveiro
 Church of São Julião (São Julião, Setúbal)
 Church of São Leonardo (Atouguia, Peniche)
 Church of São Marcos (São Silvestre, Coimbra)
 Church of São Pedro (Arganil, Arganil)
 Church of São Pedro (São Pedro e Santiago, Torres Vedras)
 Church of São Salvador (Sé Nova, Coimbra)
 Church of Trofa (Trofa, Águeda)
 Church of the Castle (Lourinhã, Lourinhã)
 Church of the Exaltação de Santa Cruz (Batalha, Batalha)
 Church of Vestiaria (Vestiaria, Alcobaça)
 Church of Vouzela (Vouzela), Vouzela)
 College of São Agostinho (Almedina, Coimbra)
 College of São Jeronimo (Sé Nova, Coimbra)
 College of São Tomás (Sé Nova, Coimbra)
 Convent of Christ (São João Baptista, Tomar)
 Cross of Pedro Jacques (Mata de Lobos, Figueira de Castelo Rodrigo)
 Cross of São Marcos (São Silvestre, Coimbra)
 Convent of Santa Maria de Aguiar (Castelo Rodrigo, Figueira de Castelo Rodrigo)
 Cross of Cartaxo (Cartaxo, Cartaxo)
 Cross of Vendas (São Simão, Setúbal)
 Episcopal Palace of Coimbra (Sé Nova, Coimbra)
 Hermitage of Nossa Senhora da Conceição (São João Baptista, Tomar)
 Hermitage of São Brás (Horta das Figueiras, Évora)
 Monastery of Alcobaça (Alcobaça, Alcobaça)
 Monastery of Arouca (Arouca, Arouca)
 Monastery of Batalha (Batalha, Batalha)
 Monastery of Celas (Santo António dos Olivais, Coimbra)
 Monastery of Santa Maria de Maceira Dão (Fornos de Maceira Dão, Mangualde)
 Monastery of Santa Cruz (Santa Cruz, Coimbra)
 Monastery of Jesus (São Julião, Setúbal)
 Monastery of Lorvão (Lorvão, Penacova)
 Monastery of Santa Clara-a-Nova (Santa Clara, Coimbra)
 Monastery of Santa Clara-a-Velha (Santa Clara, Coimbra)
 Monastery of Santa Cruz (Santa Cruz, Coimbra)
 Monastery of Santa Maria de Salzedas (Salzedas, Tarouca)
 Monastery of Varatojo (São Pedro e Santiago, Torres Vedra)
 Seminary of Viseu (Santa Maria de Viseu, Viseu)
 Synagogue of Tomar (São João Baptista, Tomar)
 Tomb of D. João de Noronha (Santa Maria, Óbidos)
 Tomb of Fernão Gomes de Gois (Oliveira do Cal, Carregal do Sal)

Lisbon region

 Basilica of Estrela (Lapa, Lisbon)
 Cathedral of Lisbon (Sé, Lisbon)
 Chapel of Espírito Santo dos Mereantes (Santiago, Sesimbra)
 Chapel of Nossa Senhora dos Remédios (Santo Estêvão, Lisbon)
 Chapel of Santo Amaro (Alcântara, Lisbon)
 Chapel of Santo André (Mafra, Mafra)
 Chapel of the Castros (São Domingos de Benfica, Lisbon)
 Church of Chelos (Marvila, Lisbon)
 Church of Madalena (Madalena, Lisbon)
 Church of Mãe de Deus (São João, Lisbon)
 Church of Memória (Ajuda, Lisbon)
 Church of Menino de Deus (Socorro, Lisbon)
 Church of Nossa Senhora da Conceição Velha (Madalena, Lisbon)
 Church of Nossa Senhora da Graça (Palhais, Barreiro)
 Church of Nossa Senhora da Luz (Carnide, Lisbon)
 Church of Pena Longa (São Pedro de Penaferrim, Sintra)
 Church of Póvoa de Santo Andrião (Póvoa de Santo Andrião, Odivelas)
 Church of Santa Catarina (Santa Catarina, Lisbon)
 Church of Santa Engrácia (São Vicente de Fora, Lisbon)
 Church of Santa Luzia (Santiago, Lisbon)
 Church of Santa Maria (Loures, Loures)
 Church of Santa Maria (Santa Maria e São Miguel, Sintra)
 Church of Santiago de Palmela (Quinta do Anjo, Palmela)
 Church of Santo Antão-o-Novo (Santa Justa, Lisbon)
 Church of Santo António (Sé, Lisbon)
 Church of São Domingos (Santa Justa, Lisbon)
 Church of Santo Estêvão (Santo Estêvão, Lisbon)
 Church of São Pedro (Santo Estêvão, Alenquer)
 Church of São Pedro de Rates (Rates, Póvoa de Varzim)
 Church of São Quintino (Santo Quintino, Sobral de Monte Agraço)
 Church of São Roque (Sacramento, Lisbon)
 Convent of Carmo (Sacramento, Lisbon)
 Convent of Graça (Graça, Lisbon)
 Convent of the Hermits of São Paulo da Serra de Ossa (Santa Catarina, Lisbon)
 Church of the Sagrada Coração de Jesus (Coração de Jesus, Lisbon)
 Convent of São Francisco (Nossa Senhora da Anunciada, Setúbal)
 Convent of São Francisco (Santo Estêvão, Lisbon)
 Cross of Arroios (São Jorge de Arroios, Lisbon)
 Cross of Loures (Loures, Loures)
 Cross of Setúbal (São Julião, Setúbal)
 Cross of the Laranjeiras (Campo Grande, Lisbon)
 Episcopal Palace of São Cristóvão (São Cristóvão e São Lourenço, Lisbon)
 Hermitage of Restelo (Santa Maria de Belém, Lisbon)
 Monastery of Jerónimos (Santa Maria de Belém, Lisbon
 Monastery of Odivelas (Odivelas, Odivelas)
 Monastery of São Vicente de Fora (São Vicente de Fora, Lisbon)
 Memorial of Odivelas (Odivelas, Odivelas)
 Tomb of D. João das Regras, Church of São Domingos de Benfica (São Domingos de Benfica, Lisbon)
 Tomb of Queen Mariana da Vitória, Church of São Francisco de Paula (Prazeres, Lisbon)

Norte region

 Cathedral of Braga (Sé, Braga)
 Cathedral of Lamego (Sé, Lamego)
 Cathedral of Porto (Sé, Porto)
 Chapel of Ferreiros (Oliveira do Hospital, Oliveira do Hospital)
 Chapel of Nossa Senhora do Agosto (Sé, Porto)
 Chapel of Nossa Senhora da Conceição (São João do Souto, Braga)
 Chapel of Nossa Senhora da Orada (Vila, Melgaço)
 Chapel of São Brás (São Dinis, Vila Real)
 Chapel of São Frutuoso de Montélios (Real, Braga)
 Chapel of São Pedro de Balsemão (Sé, Lamego)
 Chapel of São Trocato (São Trocato, Guimarães)
 Chapel of the Coimbras (São João do Souto, Braga)
 Church of Anjo da Guarda (Ponte de Lima, Ponte de Lima)
 Church of Ansiães (Lavandeira, Cantanhede)
 Church of Barcos (Barcos, Tabuaço)
 Church of Bravães (Bravães, Ponte da Barca)
 Church of Cabeça Santa (Cabeça Santa, Penafiel)
 Church of Castro de Avelãs (Castro de Avelã, Bragança)
 Church of Caminha (Matriz, Caminha)
 Church of Fiães (Fiães, Fiães)
 Church of Fonte Arcada (Fonte Arcada, Póvoa de Lanhoso)
 Church of Freixo de Espada à Cinta (Freixo de Espada à Cinta, Freixo de Espada à Cinta
 Church of Longos Vales (Longos Vales, Monção)
 Church of Manhente (Manhente, Barcelos)
 Church of Miranda (Miranda do Douro, Miranda do Douro
 Church of Miranda do Douro Miranda do Douro, Miranda do Douro)
 Church of Nossa Senhora da Assunção (Torre de Moncorvo, Torre de Moncorvo)
 Church of Nossa Senhora do Cabo (Castelo, Sesimbra)
 Church of Nossa Senhora da Oliveira (Oliveira do Castelo, Guimarães)
 Church of Paderne (Paderne, Fiães)
 Church of Ponte da Barca (Ponte da Barca, Ponte da Barca)
 Church of Santa Clara (Sé, Porto)
 Church of Santa Cruz (Monserrate, Viana do Castelo)
 Church of Santa Maria de Águas Santas (Águas Santas, Maia)
 Church of Santo André Vila Boa de Quires, Marco de Canaveses)
 Church of Santo Tirso (Santo Tirso, Santo Tirso)
 Church of Santiago Maior (Adeganha, Moncorvo
 Church of São Claúdio (Nogueira, Viana do Castelo)
 Church of São Domingos (São Dinis, Vila Real)
 Church of São Fins de Freistas (Freistas, Valença)
 Church of São Francisco (São Nicolau, Porto)
 Church of São Gonçalo (São Gonçalo, Amarante)
 Church of São João Baptista (Cimo de Vila da Castanheira, Chaves)
 Church of São João Baptista (Gatão, Amarante)
 Church of São João Baptista (Ponte da Barca, Ponte da Barca)
 Church of São Lourenço (São Nicolau, Porto)
 Church of São Martinho de Crasto (Crasto, Ponte da Barca)
 Church of São Miguel do Castelo (Oliveira do Castelo, Guimarães)
 Church of São Pedro (Abragão, Penafiel)
 Church of São Pedro de Cete (Cete, Paredes)
 Church of São Pedro de Lourosa (Lourosa, Oliveira do Hospital)
 Church of São Pedro de Roriz (Roriz, Santo Tirso)
 Church of São Pedro de Rubiães (Rubiães, Paredes)
 Church of São Romão de Arões (São Romão, Fafe)
 Church of São Vicente de Sousa (Sousa, Felgueiras)
 Church of Santa Clara (Vila do Conde, Vila do Conde)
 Church of Santa Cristina de Serzedelo (Serzedelo, Guimarães)
 Church of Santa Maria (Azurara, Vila do Conde)
 Church of Santa Maria (Santa Maria de Abade de Neiva, Barcelos)
 Church of Santa Maria (Airães, Felgueiras)
 Church of Santa Maria (Almacave, Lamego)
 Church of Santa Maria (Vila Boa do Bispo, Marco de Canaveses)
 Church of Santa Maria Maior (Santa Maria dos Galegos, Barcelos)
 Church of Santa Maria Maior (Tarouquela, Cinfães)
 Church of Santo Cristo do Outeiro (Outeiro, Bragança)
 Church of São Cristóvão (Rio Mau, Vila do Conde)
 Church of São João Baptista (Vila do Conde, Vila do Conde)
 Church of São Martinho (Penafiel, Penafiel)
 Church of São Martinho de Cedofeita (Cedofeita, Porto)
 Church of São Martinho de Candoso (São Martinho de Candoso, Guimarães)
 Church of São Miguel do Castelo (Oliveira do Castelo, Guimarães
 Church of São Miguel da Eja (Eja, Penafiel)
 Church of São Pedro de Ferreira (Ferreira, Paços de Ferreira)
 Church of São Vicente da Chã (Chã, Montalegre)
 Church of Soalhães (Soalhães, Marco de Canaveses)
 Church of the Carmelites (Glória e Vera Cruz, Aveiro)
 Church of the Clerics (Vitória, Porto)
 Church of Salvador (Freixo de Baixo, Amarante)
 Church of Salvador (Paço de Sousa, Penafiel)
 Church of São Gens de Boelhe (Boelhe, Penafiel)
 Church of Serra do Pilar (Santa Marinha, Vila Nova de Gaia)
 Church of Vila Nova de Foz Côa (Vila Nova de Foz Côa, Vila Nova de Foz Côa)
 Church of Vilar dos Frades (Areias de Vilar, Barcelos)
 Church of Santa Eulália (Santa Eulália de Arnoso, Vila Nova de Famalicão)
 Convent of Santa Maria de Salzedas (Salzedas, Tarouca)
 Convent of Santo António (Glória e Vera Cruz, Aveiro)
 Convent of São Bento (Vitória, Porto)
 Convent of São João (São João da Tarouca, Tarouca)
 Cross of Campo das Hortas (Sé, Braga)
 Cross of Castelo Branco (Castelo Branco, Castelo Branco)
 Cross of Leça do Bailio (Leça do Bailo, Matosinhos)
 Cross of Nossa Senhora da Glória (Glória e Vera Cruz, Aveiro)
 Cross of Nossa Senhora da Guia (Oliveira do Castelo, Guimarães)
 Cross of Pinheiro da Bemposta (Pinheiro da Bemposta, Oliveira de Azeméis)
 Cross of São Gregório (Cristoval, Fiães)
 Cross of São João do Campo (Campo do Gerês, Terras de Bouro)
 Cross of São Julião (Vila, Melgaço)
 Cross of Tibães (Mire de Tibães), Braga)
 Cross of Valongo (Valongo, Valongo)
 Episcopal Palace of Castelo Branco (Castelo Branco, Castelo Branco)
 Funeral Monument of Sobrado (Sobrado, Castelo de Paiva)
 Misericórdia of Viana do Castelo (Santa Maria Maior, Viana do Castelo)
 Monsatery of Ermelo (Ermelo, Arcos de Valdevez)
 Monastery of Grijó (Grijó, Vila Nova de Gaia)
 Monastery of Jesus (Glória e Vera Cruz, Aveiro)
 Monastery of Leça do Bailio (Leça do Bailo, Matosinhos)
 Monastery of Santa Maria de Pombeiro (Pombeiro de Rivavizela, Felgueiras)
 Monastery of Santo André de Rendufe (Rendulfe, Amares)
 Monastery of Santa Maria das Júnias (Pitões das Júnias, Montalegre)
 Monastery of São Martinho de Tibães (Mire de Tibães, Braga)
 Monastery of Travanca (Travanca, Santa Maria da Feira)
 Monastery of Rates (Rates, Póvoa de Varzim)
 Monument of Aplendurada (Aplendurada e Matos, Marco de Canaveses)
 Monument of the Hermitage (Irivo, Penafiel)
 Tomb of D. Rodrigo Sancho (Grijó, Vila Nova de Gaia)
 Tomb of Monte de São Roque (Penafiel, Penafiel)

References
Notes

External links
 IGESPAR Official Site
 IGESPAR Built Heritage search
 IGESPAR Archaeological Sites search
 SIPA Architectural database search

Portugal
Monuments
monuments
National monuments

List of national monuments of Portugal


forfone war eine kostenlose VoIP-Anwendung, die Benutzern ermöglichte zu telefonieren, SMS, Fotos und die eigene Position zu versenden und zu teilen. Die App benötigte keine Registrierung und kein Benutzerkonto, sondern ermöglichte die direkte Telefonie in alle Mobilfunk- und Festnetze weltweit über Wireless LAN, LTE (4G) oder UMTS (3G).

Dem Benutzer wurde eine 100%ige Erreichbarkeit durch das Zusenden einer Push-Nachricht gewährleistet. Die forfone-App musste somit nicht offen sein oder im Hintergrund laufen damit Anrufe angenommen oder SMS eingehen konnten. Die Anwendung lief unter Android ab Version 2.2, unter Apple iOS ab Version 4.3 und unter Windows Phone ab Version 7.5.

Aktuell (Stand: März 2015) ist die App weder bei Google Play noch itunes verfügbar. Beim Zugriff auf die Website erfolgt eine Verlinkung zur Homepage der toolani GmbH (www.toolani.com). Als Alternative wird vom toolani-Support die Nutzung der App "toolani-VoIP" empfohlen. Der Betrieb der forfone-App wurde Anfang 2015 eingestellt.

Datenschutz
Das unabhängige Wiener Forschungsinstitut SBA-Research hat 2012 in einem Vergleichstest massive Sicherheitslücken in aktuellen Messenger-Apps entdeckt. So konnten die Forscher nicht nur das Benutzerkonto übernehmen, sondern auch kostenlose SMS vom Server von einigen Apps verschicken.

Nur bei forfone und drei weiteren Apps war weder das Übernehmen des Benutzerkontos möglich, noch konnten in weiterer Folge Nachrichten dieser Nutzer gesendet oder empfangen werden.

Siehe auch
 Liste von VoIP-Software

Weblinks
 Offizielle Website
 toolani Website
 toovoip Website

Einzelnachweise

VoIP-Software
IOS-Software
Android-Software
VoIP-Provider
Freeware

Forfone


Deniz Barış (d. 2 Temmuz 1977, Erzincan), defans ve defansif orta saha mevkiinde forma giyen Türk eski millî futbolcudur.

İlk yılları
Deniz Barış Erzincan'a bağlı olan Kemah ilçesinde doğduktan sonra çocuk yaşta ailesiyle beraber Almanya'nın Hamburg kentine bir Türk işçi ailesi olarak göç etmiştir. Aile burada gurbetçi Türklerin yoğun olarak yaşadığı Neuenfelde semtinde yaşamaya başladı. Hakan, Serkan ve Okan adında üç erkek kardeşi daha vardır.

Futbolculuk kariyeri

Altyapı kariyeri
Futbola yaşadığı semtin bir amatör takım futbol kulübü olan SV Este 06/70 altyapısında başladı.

Este 06/70
Daha sonra Almanya'nın 5. Lig olan bir yöresel ligde mücadele eden as takım kadrosuna dahil edildi ve burada kısa sürede ilk 11'ın vazgeçilmez oyuncuları arasına girdi. Burada oynadığı dönemde Hamburg'un Hamburg ardından ikinci profesyonel takımı olan FC St. Pauli tarafından keşfedildi ve amatör futbolcu statüsünde St. Pauli transfer edildi.

FC St. Pauli
Kısa süre FC St. Pauli'nin ikinci takımında forma giydikten sonra 2. Bundesliga'da mücadele eden as takım antrenmanlarına ve maç kadrolarına dahil edilmeye başlandı. Neticesinde 12 Aralık 1999 tarihinde Energie Cottbus'a karşı oynanan 2. Bundesliga maçının 86. dakikasında Miguel Francisco Pereira'nın yerine oyuna dahil olarak ilk resmî karşılaşmasına çıktı. Bu karşılaşma dışında 5 başka lig mücadelesinde forma giyme şansı buldu. 2000-01 sezonunda sezonun ortasında itibaren düzenli olarak forma giydi. Bundesliga'ya yükselme mücadelesi veren kulübü sezonunun son haftasında lider 1. FC Nürnberg'e karşı deplasmanda oynanacağı karşılaşmada galip gelmesi durumunda Bundesliga'ya yükselecekti. Oldukça çekişmeli geçen bu karşılaşmanını 46. dakikasında oyuna dahil olan Barış, bu maçta gösterdiği performans ve maçın 76. dakikasında kaydettiği galibiyet golüyle takımının Bundesliga'ya yükselmesini sağladı. Karşılaşma sonrası yöresel medya tarafından maçın adamı ve FC St. Pauli'nin Bundesliga'ya yükselmesindeki baş kahraman olarak ilan edildi. 2001-02 sezonunda düzenli olarak Bundesliga'da forma giydi fakat takımının bir sezon aradan sonra geri küme düşmesinden ötürü takımdan ayrılma kararı ald.

Gençlerbirliği
Almanya'da tekrar 2. Bundesliga'da oynamak istemeyen Deniz, şansını transfer olup başka bir Bundesliga ya da Süper Lig ekibinden yana kullanmaya karar verdi. Bu durumu öğrenen Gençlerbirliği başkanı İlhan Cavcav erken davranıp 2002-03 sezonunun yaz transfer döneminde Deniz Barış'ı Gençlerbirliği'ne transfer etti. Teknik direktörlüğe Ersun Yanal'ı getirerek ligde ve Avrupa'da iddialı bir takım oluşturan Gençlerbirliğii, tarihinin en iyi sezonlarından birini geçirerek hem ligi 3. sırada bitirip seneye UEFA Kupasına katılmayı garantiledi hem de Türkiye Kupasında finale kadar yükselmeyi başardı. Bu üstün başarının baş aktörlerinden biri olarak Deniz Barış gösterildi. Sergilediği perfomansla a millî takıma davet edilmeye başlandı ve burada düzenli olarak forma giydi. 2003-04 sezonunda Süper Lig'i 10. sırada tamamlansa da 2003-04 UEFA Kupası'nda alınan başarılı sonuçlarla hem yurt içinde hem de yurt dışında takım olarak kendinden söz ettirdi. Önce 1. Tur'da Tugay Kerimoğlu'nun forma giydiği o zamanlar Premier League'in iyi ekiplerinden Blackburn Rovers FC kolaylıkla elendi. 2. Tur'da ise Portekiz'in güçlü ekiplerinden Sporting Lizbon'e karşı hem iç sahada hem de dış sahada farklı galibiyetler alındı. 3. Tur'da o zamanlar hem İtalyan futbolunun hem de Avrupa futbolunun önde gelen kulüplerinden Parma ile eşleşildi. Bu zor kuraya rağmen iki maçta'da alınan galibiyetlerde 4. Tura çıkıldı. Burada bir önceki turda Beşiktaş'ı eleyen ve o sezon UEFA Kupasını kazanan Valencia ile eşleşildi. Ankara'da oynanan birinci galip gelmeyi başaran Gençlerbirliği deplasmanda oynanan karşılaşmada şansız şekilde 2-0 yenilerek kupa'dan elendi. Bu başarıyla kulüp tarihinin Avrupa kupalarındaki en iyi derece elde edildi. Türkiye Kupası'da finale kadar gelindi, fakat finale geçen sezon olduğu gibi Trabzonspor'a karşı yenilerek ikincilik elde edildi. Trabzonspor'un ligi 2. sırada tamamlayıp UEFA Şampiyonlar Ligine katılmaya hak kazanmasından dolayı Türkiye Kupası ikincisi olarak Gençlerbirliği gelecek sezon tekrar UEFA Kupasına katılmaya hak kazandı. Bu başarılarda Deniz Barış sezon boyu sergilediği performansla önemli aktörlerden biri gösterildi. 2003-04 sezonuna a millî takımda da banko oynamaya başladı. 2003-04 sezonunun sonunda Gençlerbirliği ile olan iki sezonluk sözleşmesinin bitmesiyle Dört Büyüklerin transfer listelerinde üst sırada bulunmayı başardı.

= Fenerbahçe
Uzun süren transfer söylentilerinden sonra 2004-05 sezonunda tercihini Fenerbahçe'den yana kullanarak üç yıllık sözleşme imzaladı. Gençlerbirliği başkanı İlhan Cavcav bu transfere önce engel olmaya çalıştı ve sözleşmesinde bulunan bir yıllık uzatma opsiyonu olduğunu belirterek Deniz Barış'a tazminat davası açtı. Bu dava yüzünden üç ay forma giyemeyen Deniz Barış, eski takımına bir milyon Euro tazminat ödemeye mahkûm edildi. Bu tazminati ödedikten sonra Fenerbahçe'ye transferi resmiyet kazandı ve oynama izni çıktı. Burada ilk sezonunda ilk 11'de fazla görev alamadı fakat sezonun ilerleyen haftalarında gösterdiği performansla ilk 11'de düzenli olarak forma giymeye başladı. Böylelikle Fenerbahçe'nin 2004-05 sezonunda Süper Lig şampiyonu olmasında ve Türkiye Kupasında final oynamasında önemli katkıda bulundu. 2010 yılına kadar Fenerbahçe'de forma giymiştir. 2005-06 sezonunda 11'de düzenli olarak forma giymese de oynanan taktiğe göre sıkça forma şansı buldu ve Fenerbahçe ile ikinci kez Türkiye Kupasında final oynamayı başardı. 2006-07 sezonunun hazırlık dönemde Hollanda kampındayken Eşinin ve çocuklarının yaşadığı Almanya gelen haberle yıkıldı. Eşi evlerindeki merdivenden düşerek hayatını kaybetti. Bu olayın üzüntüsünü uzun süre üzerinde atamadı ve bu sebepten Ekim ayına kadar takımdan uzak kaldı. Takıma geri dönüşünden sonra yeni Fenerbahçe teknik direktörü Zico tarafından düzenli olarak 11'de oynadı ve o sezon takımının hem Süper Lig şampiyonuluğu kazanmasında hem de UEFA Kupasında 3. Tura çıkarak bu turnuvada kulüp tarihinin en iyi derecesini elde etmesinde önemli katkısı bulundu. 2007-08 sezonunun başında takımıyla Türkiye Süper Kupasını kazanmayı başardı. Ligde zirve yarısında erkenden geri düşülmesine rağmen Şampiyonlar Liginde Çeyrek finale kadar yükselerek hem kulüp tarihinde bu turnuvada en iyi derece elde edildi, hem de Türk futbolunda bu başarıyı Galatasaray'dan sonra elde eden ikinci takım olundu. 2008-09 ve 2009-10 sezonlarında gelen teknik direktörler Luis Aragonés ve Christoph Daum düzenli olarak 11'de oynatılmasa da sürekli forma giyme şansı bulabildi. 2009-10 sezonunun sonuna kadar Fenerbahçe'de forma giydikten sonra sözleşmesinin bitmesiyle ve yeni teknik direktör Aykut Kocaman kendisini gidecekler listesine koymasından dolayı sözleşmesi uzatılmadı. Bunun neticesinde 2010-11 sezonu için serbest kaldı.

Antalyaspor
11 Haziran 2010 tarihinde Antalyaspor'la 2 senelik sözleşme imzalamıştır. Buraya gelmesiyle beraber hem yaşından hem de istikrarlı performansından dolayı kısa sürede ilk 11'ın tartışmasız oyuncusu olmayı hem de takımın lider oyuncularından biri olmayı başardı. 2010-11 sezonunun devre arasında Beşiktaş'tan transfer edilen ve FC St. Pauli'de beraber oynadıği Uğur İnceman'in takıma katılmasıyla beraber ligin en iyi defans hatlarından birini oluşturdular. Barış, Antalyaspor'daki ilk golünü 2011-2012 sezonunda Trabzonspor'a karşı müthiş bir slalom ile atmıştır.
29 Ekim 2012 tarihinde Antalyaspor'da Fenerbahçe'ye karşı gol atmıştır. Bu maçta Fenerbahçe 3-1 yenilerek sahasında 47 maçlık yenilmezlik serisini kaybetmiştir.

Millî takım kariyeri
Kariyeri boyunca hiçbir genç millî takımında görev almamasına rağmen 12 Şubat 2003 Ukrayna ile oynanacak hazırlık müsabakası için Türkiye A millî takımına davet edildi ve bu karşılaşmanın 46. dakikasında oyundan çıkan Tayfun Korkut'un yerine oyuna dahil olarak ilk kez millî takım formasını giydi.

2003 yılında Fransa'da düzenlenen 2003 FIFA Konfederasyonlar Kupasına katılan a millî takım kadrosunda yer aldı. Turnuva boyunca 5 karşılaşmada görev aldı ve takımıyla Üçüncülük elde etti. 2004 yılında oynanan neredeyse tüm millî takım maçlarında düzenli olarak forma giydikten sonra ilerleyen yıllarda millî takımlara daha az davet edilmeye başlandı.

A millî takımındaki kariyeri boyunca toplam 21 karşılaşmada forma giyme başarısı gösterdi.

Kişisel yaşamı
Hamburg'da yaşadığı dönemde tanıştığı Frauke ile evlenmiştir ve bu evlilikten Tolga Jannes adında bir oğlu ve bir kızı olmuştur. 2006 yılında Hamburg'un Jork semtinde yaşayan eşi evdeki merdivenden düşerek hayatını kaybetmesi hem Almanya'da hem de Türkiye'de medyada büyük yankı uyandırdı. Eski takımı FC St. Pauli bu sebepten siyah bantla bir maça çıkarak üzüntüsünü belirtti.

17 Haziran 2011 tarihinde Türkiye'nin Beyrut Büyükelçiliği'nde Esra Necim ile dünya evine girerek ikinci kez evlendi.

İstatistikleri

Kulüp takım istatistikleri

Açıklamalar: EL: UEFA Avrupa Ligi, CL: UEFA Şampiyonlar Ligi

Millî takım istatistikleri
{| class="wikitable" style="font-size:95%;"
! No. !! Tarih !! Millî takım !! Maç sayısı !! Gol sayısı
|-
| rowspan="5"| 1. || 2003 || rowspan="5"|  || 8 || 0
|-
| 2004  || 11 || 0
|-
| 2005  || 1 || 0
|-
| 2007  || 1 || 0
|-
|  A Millî Toplam  || 21 || 0
|-
|colspan=3| Toplam ||21||0
|-
| align=center colspan="12"|Son Güncelleme: 31 Ocak 2012
|}

Başarıları

Kulüp takımı

Millî takım

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Kicker Dergisi resmî internet sitesi - Deniz Barış profili
 goal internet sitesi - Deniz Barış profili

1977 doğumlular
Kemah doğumlular
Erzincan doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
FC St. Pauli futbolcuları
Gençlerbirliği SK futbolcuları
Fenerbahçe SK futbolcuları
Antalyaspor futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Bundesliga futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
2003 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
Türk asıllı Almanlar
Alman futbolcular
Almanya'daki Türk göçmenler
Yaşayan insanlar
Türk gurbetçi futbolcular
Orta saha futbolcuları
Defans futbolcuları

Deniz Barış


عريان السيد خلف (عقد 1940 - 5 كانون الأول/ديسمبر 2018) شاعر فصيح وشعبي عراقي، ولد في محافظة ذي قار في قلعة سكر على ضفاف نهر الغراف، بدأ نشر قصائده مطلع الستينيات من القرن العشرين.

عن حياته
عمل في الصحافة العراقية وفي التلفزيون وفي الإذاعة وحصل على جوائز وشهادات منها. حاصل على وسام اليرموك من جامعة اليرموك من الأردن. حاصل على شهادة دبلوم صحافة، وهو عضو نقابة الصحفيين العراقيين واتحاد الصحفيين العرب ومنظمة الصحافة العالمية عضو في الحزب الشيوعي العراقي، كما أنه عضو في جمعية الشعراء الشعبيين العراقيين.

بدايته المهنية
استطاع أن يتواصل مع حركة الأدب الشعبي عن طريق طبع الدواوين أو إعادة نسخ ما طُبع نشر عدة قصائد ذات مغزى سياسي رافض منها قصيدة القيامة التي وصف فيها مدينة كربلاء إبان أحداث الانتفاضة الشعبانية عام 1991 في وسط وجنوب العراق وقصيدة شريف الدم التي أهداها للإمام الحسين. كما ونشر قصائد سياسية في السبعينات كشفت عن هويته الفكرية مثل قصيدة نذر وقصيدة الشاهد كتب للعديد من الفنانين العراقيين ومنهم فؤاد سالم وقحطان العطار وسعدون جابر ورياض أحمد وأمل خضير وعبد فلك. شكّل ظاهرة شعرية مع الشاعر كاظم إسماعيل الكاطع من خلال بعض السجالات بين الشاعرين كان آخرها قصيدة ما ترتاح التي يشير البعض أنّها جاءت ردًّا على قصيدة الأخير المعنونة "ما مرتاح"، غير أن عريان السيد خلف نفى هذا، قائلا أن لا رابط بين القصيدتين.

يعتبر عريان السيد خلف اليوم من الرموز الثقافية الوطنية التي يعتبرها الكثير من العراقيين رمزاً للوطنية والمبدئية العالية وهو اليوم يمثل أحد أقطاب الشعر الشعبي في العراق بالإضافة إلى مظفر النواب وكاظم إسماعيل الكاطع وعطا خميس السعيدي.

الإنتاج الشعري
 له عدة دواوين شعرية منها:
 الكمر والديرة.
 كبل ليله.
 أوراق ومواسم.
 شفاعات الوجد (بالاشتراك مع الشاعرين مظفر النواب وكاظم إسماعيل الكاطع).
 صياد الهموم.
 تل الورد.
 القيامة.

الميزات الفنية التي يمتاز بها الشاعر
كتب الشعر بنوعيه الشعبي والفصحى. يهتم باستخدام المفردات العامية الغريبة على أذن الجمهور العراق سعياً وراء عسر الفهم ما يترك انطباع التخوف من شعره وصولا إلى خلود وهمي لقصائده. وقال عنه الناقد العراقي الكبير الدكتور علي جواد الطاهر: . يوصف بالإضافة إلى عمق الصورة ودقتها، بحضور مفردات الريف العراقي الجنوبي الخالصة في قصائده، الأمر الذي أدّى بشعراء المدن لاتهامه باستقصاد الصعوبة.

الوفاة
أعلن عن وفاته في يوم 5 كانون الأول 2018 في مدينة الطب في بغداد. إثر نزيف في الدماغ وشيع جثمانه في مقر الحزب الشيوعي في بغداد بحضور عدد كبير من الشعراء أبرزهم ناظم السماوي وأِقيم أيضًا تشييع رمزي له في مدينته الناصرية ودُفن في مقبرة وادي السلام في مدينة النجف الأشرف.

انظر أيضًا
 وجدان النقيب

مراجع

مصادر
 الكتاب اليهود العراقيون في إسرائيل:مشاعر الحنين إلى بلاد الرافدين وجسور التواصل اللغوي

أشخاص من قلعة سكر
أعضاء نقابة الصحفيين العراقيين
شعراء شعبيون عراقيون
شيوعيون عراقيون
مواليد 1362 هـ
مواليد في ذي قار (محافظة)
وفيات 1440 هـ
وفيات 2018
وفيات في بغداد

عريان السيد خلف


Pelgon Trinle Rabten () (1916 à Ngawa -1966) est le dernier roi du royaume de Meu.

Biographie
Sa mère, la reine Pelchen Dondrub Tso, a régné sur le royaume jusqu'à la majorité de Trinle Rabten.

Contrairement à son père, Trinle Rabten a maintenu une politique de coexistence pacifique avec les régions voisines. Sa popularité et son patronage d'activités religieuses lui ont valu l'épithète de « roi religieux », et il a renforcé la tolérance religieuse de Meu où il y avait au moins dix-huit monastères différents des écoles gelugpa, sakyapa, nyingmapa, jonang et bön.

La première décennie du règne de Pelgon Trinle Rabten est marquée par une paix relative, tandis que son influence dans le sud de l'Amdo a augmenté et les communautés de Meu ont prospéré. Trinle Rabten et son royaume ont joué un rôle majeur dans le développement économique de la région. Le royaume possédait cinq unités commerciales. Chacune possédait plus d'une centaine de dzos pour le transport de marchandises. Les hommes d'affaires du royaume se livraient au commerce du thé, du bois, de bijoux, du musc et de produits laitiers entre des centres commerciaux comme Barkham, Xining, Dartsedo et Chengdu. L'environnement entrepreneurial créé par le roi de Meu a eu un impact important sur l'avenir de la vie économique de Ngawa en développement alors que le commerce des hommes d'affaires Ngawa s'étendait sur tout le plateau tibétain et même en Asie du Sud.

Les sujets du royaume étaient à la fois des pasteurs et des agriculteurs, et les impôts étaient donc payés sous forme de produits laitiers, d'animaux et de blé. Le royaume de Meu est connu pour son système d'imposition progressif basé sur la richesse et la taille relatives de chaque ménage. Les missionnaires occidentaux Robert Ekvall et Robert Carlson à la frontière sino-tibétaine ont relevés le niveau élevé d'alphabétisation des Tibétains non religieux dans le royaume de Meu, et ont loué la façon dont le royaume de Meu avait interdit le banditisme. Ainsi, contrairement à d'autres régions frontalières tibétaines, il était sûr de voyager dans la région de Ngawa. Cette relative sécurité s'exprime aussi par l'épithète : « le pays de la femme porteuse d'or ».

Trinle Rabten était pragmatique sur diplomatie avec les Chinois. Dans les années 1920 et 1930, alors qu'une grande partie du nord de l'Amdo était en guerre et en conflit avec les chefs de guerre musulmans, il conclut une alliance avec Ma Bufang du Gansu. Pourtant, Trinle Rabten a reçu des réfugiés fuyant les guerres et les violences du nord de l'Amdo. Lorsque ses anciens généraux basés à Meruma (Ngawa inférieur) ont résisté aux communistes en 1956, à la lumière des défaites précédentes et de la puissance militaire de l'adversaire, Trinle Rabten a tenté de négocier et de travailler avec les Chinois.

Après la victoire communiste en 1949, comme d'autres chefs et rois locaux du Tibet oriental, Trinle Rabten a été nommé membre représentatif de la préfecture autonome de Ngawa à l'Assemblée générale nationale chinoise. La dissolution des structures politiques traditionnelles tibétaines était un processus d'intégration progressif qui a commencé au début des années 1950 par l'installation de dirigeants et d'élites locaux traditionnels dans les structures administratives chinoises. La première forme de préfecture autonome de Ngawa a été créée en 1951 avec Barkham comme capitale de la préfecture. Après sa nomination à l'Assemblée générale nationale en tant que représentant de la préfecture autonome de Ngawa, Trinle Rabten a assisté à la réunion de l'Assemblée générale nationale à Pékin en 1954, au cours de laquelle il a rencontré le 14e dalaï-lama, le 10e paṇchen-lama, Chokyi Gyatso, et d'autres dirigeants tibétains de l'Est comme Apa Alo et le Chone Gyelpo, Pema Wangchuk.

En 1956, Trinle Rabten a assisté à la réunion du comité préparatoire de la région autonome du Tibet à Lhassa. Il a rencontré le dalaï-lama à plusieurs reprises et a eu de longues discussions sur l'avenir du Tibet et des Tibétains dans son royaume lors de son séjour à Lhassa.

Fin en 1958, le Parti communiste adopte des « réformes démocratiques » et Trinle Rabten est contraint d'abdiquer. La famille est exilé à Chengdu. Trinle Rabten est nommé à la Conférence consultative politique du peuple chinois, mais la situation de la famille se détériore rapidement.

Dans une tournure drastique des événements à la suite de la révolution culturelle, Trinle Rabten a été désigné comme représentant de l'ancienne société - un ennemi de classe - à éliminer. Il reçut des pressions pour critiquer et condamner le dalaï-lama et le royaume « féodal » qu'il avait dirigé dans l'Amdo. Ayant refusé de le faire, il a été menacé. Quand sa femme, la reine Tashi Dolma, disparut mystérieusement, il a été anéanti. On pense que Pelgon Trinle Rabten s'est suicidé en se jetant dans la rivière à Tritsang en 1966. Il avait cinquante ans. Les membres de sa famille ont été persécutés en tant qu'ennemis de classe et envoyés dans des camps de rééducation ruraux.

Gonpo Tso, sa fille, est l'héritière du royaume de Meu.

Références

Roi tibétain
Naissance en 1916
Décès en 1966
Suicidé de la révolution culturelle
Personnalité politique suicidée

Pelgon Trinle Rabten


قائمة مسلسلات المخرج إسماعيل عبد الحافظ:

 راس القط
ليالي الحلمية خمسة أجزاء
 المصراوية جزئين
 الشهد والدموع
 عفاريت السيالة
 حدائق الشيطان
 شارع الموردي
 عدى النهار
 نقطة نظام
 كناريا وشركاه
 للثروة حسابات أخرى
 عفاريت السيالة
 الأصدقاء
 إمراة من زمن الحب
 خالتي صفية والدير
 الوسيه
 الموج والصخر

مراجع

قوائم وسائل إعلام مصرية
مسلسلات تلفزيونية مصرية

قائمة مسلسلات إسماعيل عبد الحافظ


An Elymus barystachyus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lian Bing Cai. An Elymus barystachyus in nahilalakip ha genus nga Elymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Elymus

Elymus barystachyus


East Nusa Tenggara () is the southernmost province of Indonesia. It comprises the eastern portion of the Lesser Sunda Islands, facing the Indian Ocean in the south and the Flores Sea in the north. It consists of more than 500 islands, with the largest ones being Sumba, Flores, and the western part of Timor; the latter shares a land border with the separate nation of East Timor. The province is subdivided into twenty-one regencies and the regency-level city of Kupang, which is the capital and largest city.

A Christian-majority region, East Nusa Tenggara is the only Indonesian province where Roman Catholicism is the predominant religion (but now it is one of two provinces with a Roman Catholic majority in 2022, the other being South Papua, located on the island of New Guinea, where the native Papuans are mostly adherents of the said Christian denomination as the other provinces in the island are Protestant-dominated with Catholic minorities among its Christian majority populace). The province has a total area of 47,931.54 km2 and had a population of 4,683,827 at the 2010 Census and 5,325,566 at the 2020 Census; the official estimate as at mid 2022 was 5,466,285. Economically, East Nusa Tenggara still remains one of the least developed provinces in Indonesia. It currently focuses on expanding the tourism sector, with the most well-known attractions including Labuan Bajo, Komodo National Park and Mount Kelimutu.

History
After the declaration of Indonesian independence in 1945, the eastern part of Indonesia declared the State of East Indonesia. The state was further included in the United States of Indonesia as part of the agreement with the Dutch contained in the transfer of sovereignty to Indonesia in 1949.

In 1950, United States of Indonesia dissolved itself into a unitary state and began to divide its component area into provinces. In 1958, by Indonesian law (Undang-Undang) No. 64/1958, three provinces were established in the Lesser Sunda Islands: Bali, West Nusa Tenggara and East Nusa Tenggara. The area of East Nusa Tenggara province included the western part of Timor island, Flores, Sumba and many smaller islands in the region. The province was originally sub-divided into twelve regencies, but on 11 April 1996, the City of Kupang, was separated from Kupang Regency and given regency-level status.

Following the fall of the Suharto regime in 1998 and the passage of a new regional autonomy law, there was a dramatic subdividing (known as pemekaran) of regional governments across Indonesia, at both provincial and regency level. Between 1999 and 2012, nine new regencies were created in East Nusa Tenggara by the division of existing regencies:
On 4 October 1999, a new Lembata Regency (Regional code 53.13) was formed by the division of the East Flores Regency.
On 10 April 2002, Rote Island and adjacent islands were split off from Kupang Regency, to form a new Rote Ndao Regency (53.14).
On 25 February 2003, Manggarai Regency was split into two and a new West Manggarai Regency (53.15) was established.
On 2 January 2007, the administration of East Nusa Tenggara province was expanded by the establishment of three new regencies – Nagekeo (53.16) was cut out of Ngada Regency, and Central Sumba (53.17) and Southwest Sumba (53.18) were both cut out of West Sumba Regency).
On 17 July 2007 a new regency of East Manggarai (53.19) was cut out of Manggarai Regency.
On 29 October 2008 a further regency – Sabu Raijua (53.20) (comprising the Savu Islands group) – was formed from part of the remaining Kupang Regency.
On 14 December 2012 yet another regency – Malaka (53.21) – was created out of the southern half of Belu Regency.

Therefore, as from early 2013, there are twenty-one regencies plus the one autonomous city (Kupang) in the province.

Geography

Located in the east of Lesser Sunda Islands, East Nusa Tenggara faces the Indian Ocean in the south and the Flores Sea in the north. The province is bordered by other provinces, in the west by West Nusa Tenggara and in the east by the southern part of Maluku and the independent nation of East Timor (Timor-Leste).

The province consists of about 566 islands, the largest and most dominant are Flores, Sumba, and the western part of Timor. The smaller islands include Adonara, Alor, Komodo, Lembata (formerly called Lomblen), Menipo, Raijua, Rincah, Rote Island (the southernmost island in Indonesia), Savu, Semau, and Solor. The highest point in the province is Mount Mutis in the South Central Timor Regency, 2,427 meters above sea level.

Administrative divisions
The province is divided into twenty-one regencies and one independent city (Kupang). These are listed below with their areas and their populations at the 2010 Census and the 2020 Census, together with the official estimates as at mid 2022.

Notes: (a) includes Alor and Pantar islands. (b) East Flores Regency includes Adonara and Solor islands as well as the eastern part of Flores Island. (c) West Manggarai Regency includes Komodo and Rinca islands off the west coast of Flores.

List of provincial governors
Below is a list of governors who have held office in the East Nusa Tenggara.
W. J. Lala Mentik (1960–1965)
El Tari (1966–1978)
Ben Mboi (1978–1988)
Hendrik Fernandez (1988–1993)
Herman Musakabe (1993–1998)
Piet Alexander Tallo (1998–2008)
Frans Lebu Raya (2008–2018)
Victor Laiskodat (2018–present)

Demographics

The Census population of the province was 4,683,827 in 2010 and 5,325,566 in 2020, but the most recent estimate was 5,466,285 (as at mid 2022).

The secondary school enrolment rate of 39% is dramatically below the Indonesian average (80% in 2003/04, according to UNESCO). Lack of clean drinking water, sanitation, and health facilities means that child malnutrition (32%) and child mortality (71 per 1000) are higher than in most of the rest of Indonesia.  Maternal and infant mortality are high partly because of poor access to health facilities in isolated rural areas.  Malaria is a significant problem in parts of the province with the result that the rate of infant mortality caused by malaria, in recent years, has been the highest across Indonesia.

Economy
By several economic indicators, the provincial economy is weaker than the Indonesian average with high inflation (15%), unemployment (30%) and interest rates (22-24%), making it one of the poorest provinces in Indonesia.

Agriculture

The main part of the economic activity in the province is subsistence agriculture. Important local crops include corn and some smallholder plantation crops such as coffee. In some places such as Sumba, the lontar palm (Borassus flabellifer) dominates local agricultural activities and is a very important part of the local economy. In these areas, the lontar palm provides timber and thatching as well as food in the form of fruits, and palm sugar which is obtained by tapping the fruit stems. The sugary sap can be used to make alcoholic drinks. In other parts of the province such as West Manggarai, the sugar palm (Arenga pinnata) has a useful role in the local economy. The degree of mechanization in agriculture is low. Large animals (buffaloes, horses) are widely used throughout the province.

Natural resources
A significant part of the economic activity in the province involves the development of natural resources, including forestry and numerous local mining ventures. Some of the activity is controversial, however, because regulatory controls over the use of natural resources are not always effective. There have been disputes in some areas over the use of land. Manganese mining, for example in the central part of the island of Timor has been controversial. Nearby, in the Mount Mutis area to the east of Kupang, amongst some local groups there is a concern at the way local resources are being developed by mining companies.

There is also significant activity in the informal mining sector. Across the province, villagers sometimes exploit localized opportunities to undertake unregulated mining or mineral-based projects. In West Timor, for example, in the South Central Timor Regency, villagers living near the south coast in the Kolbano area south of the town of Soe sometimes collect colored stones which, in turn, are sold to companies that export the stones to countries such as Australia, China, Malaysia, Singapore, and elsewhere.

The cultivation of seaweed is an important activity in some parts of the province. In the Alor Islands, for example, village-based informal cultivation of seaweed helps boost local incomes. Much of the seaweed is exported in unprocessed form, including to countries such as Japan in north Asia. One view is that more needs to be done to encourage further domestic processing of the seaweed to add value before export; however, the local skills and facilities for further processing are not well-developed and it is not clear that a program to encourage further processing would be successful.

Growth and development
Levels of poverty in the province compared with other parts are Indonesia are relatively high. In 2010, 23% of the population were classified as poor (using very modest poverty lines of around $25 and $17 per person per month for urban and rural areas respectively) compared to the all-Indonesia average of 13.3%.  The numbers of street children in the province, for example, are relatively high. Localised food shortages are common. Around 50% of the children in the province suffer from stunting. The challenges of promoting development and lifting living standards in a rather isolated area of Indonesia such as NTT are considerable. The main problems of development include the following:

 Differences in living standards between urban and rural areas are large; rural poverty is widespread.
Agriculture is underdeveloped with little use of modern technology or capital, and poor access to markets
Deforestation, which exacerbates problems of water management and access to water in the province
Infrastructure in the province is underdeveloped. Roads are often poor, especially in rural areas. There is relatively little electricity throughout NTT; electricity use in 2010 was at the very low level of around 90 kWh per capita compared to the all-Indonesia rate of around 630 kWh (and often over 10,000 kWh per capita in the main OECD countries).
Access to water is a major problem. The province is dry for much of the year and in rural areas, many of the villages must rely on unreliable and untreated local springs and other sources for water supplies. The percentage of households relying on spring water was around 40% in 2010, the highest for any province in Indonesia and well above the all-Indonesia average of 14%. Water shortages are thus a major local social and political issue in the province.
Local education and medical facilities are poor and neglected. Although the numbers of schools and local medical clinics are adequate compared to other parts of Indonesia, the quality of services provided in these institutions is often poor. And in some areas, key facilities are absent; in mid-2014 it was reported that two districts (West Manggarai and East Manggarai) did not have general hospitals.
Resources available to the provincial and regency governments are very limited so it is difficult for local governments to improve the supply of public services.

Tourism

The provincial government aims to promote tourism.  There are various interesting locations in the province. The basic infrastructure to support the tourist sector (such as transport facilities, accommodation, and adequate and reliable information) needs to be strengthened but several main features of the tourist sector in the province include:
Komodo Island with the well-known Komodo dragon
Kelimutu volcano on Flores which contains 3 striking crater lakes of varying colors
Mount Mutis to the east of Kupang, the highest point in the province and an area known for hiking & bird-watching
Semana Santa in Larantuka
Traditional housing and pasola in Sumba Island
Alor Dive in Alor Island
Nemberalla Beach in Rote Ndao
Pink Beach in Padar island
Taman 17 in Riung Island

In 2016 East Nusa Tenggara was awarded 6 medals from 10 categories listed in the Anugerah Pesona Indonesia 2016. These were:

 Most popular surfing spot:  Nemberala Beach, Rote Ndao Regency
 Most popular cleanliness spot: Nihiwatu Beach, West Sumba Regency
 Most popular of the historical site of Ende:  Bung Karno (Indonesia's proclaimer and first Indonesia's president) Site
 Most popular diving site: Alor Island, Alor Regency
Labuan Bajo - East of Greece
 Most popular attraction: Pasola, Southwest Sumba Regency
 Most popular highland area: three different color lakes/calderas at Mount Kelimutu, Ende.

Various local community groups in the province work to promote the local tourist industry although, as yet, many of these activities are still somewhat underdeveloped and need strengthening.

Well-known figures

Well-known figures from the province include the following:

Adrianus Mooy, an economist who was governor of Bank Indonesia (1988–1993) and executive director of ESCAP
Ben Mboi, former East Nusa Tenggara governor
Frans Seda, a politician and finance minister (1966–1968) of Indonesia
Herman Johannes, scientist, government minister, and Rector of Gadjah Mada University (1961–1966)
Izaak Huru Doko, an independence fighter who organised resistance against the Dutch NICA (Netherlands-Indies Civil Administration) in the 1940s
Karina Nadila Niab, an actress, TV host and beauty queen, Puteri Indonesia Pariwisata 2017, represented Indonesia in Miss Supranational 2017.
Wilhelmus Zakaria Johannes, regarded as the first Indonesian radiologist in Indonesia.  The W.Z Johannes hospital in Kupang is named after him.

See also

 List of rivers of East Nusa Tenggara

References

External links

 Official website of the NTT Tourist Office
The NTT website of the Indonesian Central Statistics Bureau (Badan Pusat Statistik or BPS) which provides data on a range of matters in the province.  Especially helpful is the annual publication NTT dalam Angka [NTT in Figures] which provides very extensive statistics about a wide range of issues.
The quarterly reports of economic conditions in NTT issued by the provincial branch of Bank Indonesia.
The local Kupang newspaper Pos Kupang provides local news coverage of many provincial events.
Website on music from the islands of Roti and Lombok.

1958 establishments in Indonesia
Lesser Sunda Islands
Provinces of Indonesia
States and territories established in 1958

East Nusa Tenggara


Boeing 747 (Jumbo Jet), havayolu taşımacılığında kullanılan bir jet uçağıdır. İlk ticari uçuşunu 1970 yılında gerçekleştirmiştir. Büyüklük rekorunu Airbus A380'in hizmete girdiği 2006 yılına kadar elinde tutmuştur. 2006 yılı itibarıyla en uzun kanat genişliğine Hughes H-4 Hercules sahiptir ancak en büyük ticari uçak, Sovyet yapımı kargo uçağı Antonov An-225'tir.

Boeing Commercial Aircraft tarafından üretilen dört motorlu 747, çift katlı bir tasarıma sahiptir. İki-sınıf yerleşim planı 524 yolcu için yer sağlarken, tipik üç-sınıf yerleşim planı 416 yolcu için yer sağlamaktadır. Üst katın oluşturduğu kambur, 747'nin kolayca tanınabilmesini sağlar.

Şu anda üretimde olan 747 serisi ses hızının altında (genel olarak 0,85 mach) ve kıtalar arası mesafelerde (7.260 Deniz mili) uçmaktadır. Bazı modellerle New York'tan Hong Kong'a  — dünyanın çevresinin üçte biri—  durmaksızın uçmak mümkün olmaktadır. 1989 yılında Qantas'a ait bir 747-400'ün Londra'dan Sidney'e (18.001 km) 20 saat ve 9 dakikada uçmasına karşılık, teslimat amaçlı olan bu uçuş yolcu veya kargo yükü olmadan gerçekleştirilmiştir.

Tarih

Gelişim

1960'lardaki hava ulaşımı patlaması sonucunda 747 doğmuştur. Boeing 707'nin önderliğini yaptığı ticari jet ulaşım dönemi uzun mesafeli yolculuk devrimini gerçekleştirmiş ve dünyanın her yerine kısa zamanda ulaşılabilmesini mümkün kılmıştır. Boeing, büyük bir hava taşıma aracı için Amerika Silahlı Kuvvetleri'ne teklif götürürken çalışmalara çoktan başlamıştı. Anlaşma Boeing yerine Lockheed firmasının ürettiği C-5 Galaxy için yapıldı ancak o sırada en sadık müşterileri olan Pan Am, 707'nin iki katı büyüklüğünde bir yolcu uçağının geliştirilmesi talebinde bulundu. 1966 yılında Boeing firması üretmekte olduğu uçağın başlangıç modelinin 747 olarak isimlendirilmesini önerdi. Pan Am firması ilk 100 serinin 25 adedini 550 milyon dolara sipariş ederek ana müşteri oldu. Orijinal tasarım tam-uzun çift-katlı uçak gövdesiydi. Tahliye yolları sorunu nedeniyle geniş-gövde tasarımına geçildi.

O zamanlar 747'nin yerini süpersonik bir tasarımın alacağı düşünülüyordu. Boeing zekice bir hareketle 747'yi kargo uçağına dönüştürülebilir şekilde tasarlamıştı. Böylece Boeing, yolcu uçağı modelinin satışları azaldığında kargo uçağı olarak üretimi sürdürebilecekti. Kokpit, 747'yi diğerlerinden ayıran şişkinliği oluşturan kısaltılmış üst kata alındı, böylece burun kısmına yükleme kapısı eklenebilecekti. Concorde ve Boeing'in üretilmemiş Boeing 2707 modeli gibi süpersonik uçakları, petrol fiyatlarının çok yüksek olduğu dönemlerde kârlı işletim için çok maliyetli olmaları ve kara üzerindeki süpersonik uçuşlarla ilgili düzenlemeler nedeniyle hiçbir zaman gereksinimleri karşılayamadı.

400 adet sattıktan sonra 747'nin modasının geçmesi bekleniyordu. Fakat 747 beklentilerin ötesine geçerek 1993 yılında 1.000 adet olan hedefini aştı. Yolcu modelinin satışlarında beklenen azalma ancak 20 yıl sonra, 2000 başlarında gerçekleşti. 747 gibi bir uçağın geliştirilmesi büyük sorumluluktu ve Boeing'in böyle bir montajı yapacak büyüklükte tesisi yoktu. Böylece şirket Everett, Washington civarındaki 780 dönümlük arazi üzerine yeni bir fabrika inşa etti. Bu fabrika şimdiye kadar yapılmış en büyük hacme sahip binadır.

Pratt and Whitney güçlü bir motor geliştirdi. JT9D isimli motor ilk kez ve sadece 747 için kullanıldı. Güvenlik ve uçabilirlik kaygılarını gidermek için 747 dört yedek hidrolik sistem, ayrı kontrol yüzeyleri, yedek ana iniş takımı, çift yapısal fazlalıklar ve standart pistleri kullanmaya imkân veren geliştirilmiş hareketli kanatlar ile donatıldı. Kanatlar 37,5 derecelik bir açıyla geriye doğru çekilerek 747'nin mevcut hangarlarını kullanabilecek boyuta gelmesi sağlandı.

Uçuş onaylaması döneminde Boeing, 747'nin test pilotu Jack Waddel'e atfen "Wadell'in Vagonu" adı verilen kamyonun üstüne monte edilmiş kokpitten oluşan alışılmışın dışında bir eğitim cihazı imal etti. Bu cihaz yüksek üst kat konumundan uçağı taksi etmeyi öğretmek amacıyla tasarlanmıştı.

Boeing firması 747'yi Pan Am'a 1970 yılında teslim etme sözü vermişti. Bu gelişim, imalat ve test için dört yıldan az bir süre demekti. İş o kadar süratli gidiyordu ki, 747'nin geliştirilmesinde çalışanlara "inanılmazlar" adı verilmişti. 747'yi geliştirme ve Everett fabrikasının inşaatı, maliyetinin büyük kısmını borçlanarak sağlamak ve şirketin varlığını 747'nin başarısına bağlamak gibi bir kumara girmek demekti. JT9D'nin geliştirilmesinde yaşanan problemler teslimatların gecikmesine yolaçtı. Sonuç olarak 30 kadar uçak Everett'te öylece beklemek durumunda kaldı ve şirket iflasın eşiğine geldi.

Kumar olumlu sonuçlandı ve onlarca yıl boyunca Boeing yolcu uçağı, rakipsiz olmanın tadını çıkarttı. 747'nin rekoru, Boeing'in rakibi Airbus A380 tarafından ancak ilk teslim tarihinden 35 yıl sonra kırılabildi.

Hizmet

15 Ocak 1970 tarihinde, Washington Dulles Uluslararası Havaalanında Başkanın eşi Pat Nixon ve beraberindeki Pan Am yönetim kurulu başkanı Najeeb Halaby tarafından resmî olarak Pan Am Boeing 747 adını aldı. Şampanya kırmak yerine uçağa kırmızı, beyaz ve mavi su püskürtüldü.

Boeing 747'nin ilk ticari uçuşu Pan Am tarafından John F. Kennedy Uluslararası Havaalanı ile Londra Heathrow Havaalanı arasında 21 Ocak 1970 tarihinde gerçekleştirildi. Pan Am 1970'in ilkbahar ve yazında 747'yi Londra-Boston, Washington ve diğer şehirler arasındaki uçuşlarda kullanmaya başladı. Artık hava ulaşımı için yeni bir standart oluşmuştu ve diğer havayolu şirketleri kendi 747'lerini kullanabilmek için acele etmeye başlamıştı. TWA, Japan Airlines, Lufthansa, BOAC ve Northwest Orient uzun mesafe uçuşlarda 747'yi kullanan ilk firmalar olacaktı. 1970 yazında American Airlines 747'yi New York ve Los Angeles arasında servise soktu.

Başlarda birçok havayolu şirketi 747'ye kuşkuyla yaklaşıyordu. McDonnell Douglas ve Lockheed, geniş gövdeli, üç motorlu ve 747'den önemli ölçüde daha küçük "tri-jetler" üzerinde çalışıyordu. Birçok havayolu şirketi, 747'nin ortalama uzun mesafeli uçuşlar için çok büyük olduğunu düşündüğünden tri-jetlere yatırım yapmayı tercih ediyordu. Ayrıca 747'nin çift katlı yapısına rağmen Airbus A380'in de karşı karşıya olduğu mevcut havaalanlarının altyapısına uyum sağlama konusunda da endişeler mevcuttu.

Havayolu şirketlerinin diğer bir endişesi yakıt verimliliği idi. Üç motorlu bir uçağın dört motorlulara göre daha az yakıt tüketmesi ve şirketlerin maliyetleri düşürme çabasından dolayı yakıt verimliliği 1970'li yıllarda Boeing açısından sorun teşkil ediyordu.

Havayolu şirketlerinin endişeleri 1970'li yıllarda gerçek oldu. Petrol krizi ve Amerika'daki ekonomik durgunluk havayolunu tercih eden yolcu sayısını azalttı ve 747'leri doldurmak zorlaştı. American Airlines daha fazla yolcu çekebilmek için bazı koltukları çıkartıp yerine piyano barları oluşturdu. Zamanla 747'ler kargo taşımacılığına geri döndü ve satıldı. Continental Airlines yıllar sonra 747'leri servisten kaldırdı. Trijet DC-10, L-1011 ve müteakip twinjet 767 ve A300 gibi daha ufak, daha verimli geniş gövdeli uçaklar 747'nin pazar payını elinden aldı ve havayollarındaki fiyat serbestisi uluslararası noktadan noktaya uçuşları yaygınlaştırdı. Air Canada, Aer Lingus, Avianca, SAS, TAP, America West, Olympic Airways ve Japan Airlines firmaları da 747'yi servisten kaldırdı.

Buna rağmen birçok uluslararası havayolu şirketi 747'yi yoğun rotalarda kullanmaya devam etti. Bugün en büyük 747 filoları British Airways'e ve Lufthansa'ya aittir.Boeing 747-400 tipi uçakların menzili yaklaşık on veya yirmi saattir.

Uçuş Maliyeti
Boeing 747-400 serisi 747 serisinin en ekonomik jenerasyonudur. İri cüssesine büyük motorlarına yüksek sayıda yolcu taşıması uçağın yolcu başı operasyonel yakıt maliyetini 100 km/ 3,2 lt düşürmüştür. Standart bir otomobil 100 km'de  6 litre benzin harcamaktadır. Uçaktaki bu potansiyeli gören Boeing firması özel 747SR adında daha kısa, daha hafif, sağlamlaştırılmış iniş takımları, azaltılmış yakıt tanklarına sahip yeni versiyon üretmiştir. Eskiyen tasarımı ömrünü dolduran motorları sık sık bakım ihtiyacı gerekmektedir. Boeing 747-400 ile New York - Londra uçuşunun maliyeti 600 avroya kadar düşmektedir. 6000 km'lik  uçuşun tek personel yakıt masrafı 192 lt yani yaklaşık 6000 TL  tutara mal olmaktadır.

Türleri

747-100
İlk Boeing 747 modeliydi ve 1970 yılında Pan American World Airways'te hizmete girdi. Ilk Boeing 747-100'lerin üst katında sadece 6 tane pencere vardı. Boeing 747-100 son ticari uçuşunu ocak 2014'te Iran Air'de yaptı. Bu modelin kargo versiyonu üretilmedi ve toplamda bu uçaktan 167 tane üretildi.

747SP
Ana madde:Boeing 747SPEn küçük Boeing 747 versiyonudur. 1976 yılında Pan American World Airways'te hizmete girdi. Fakat uçak sadece 45 tane sattı ve günümüzde sadece Iran Air'de yolcu hizmeti vermektedir.

747-200
Boeing 747-200 Pratt & Whitney JT9D-7 motorlarını kullanıyor. Boeing 747-200 yolcu (-200B) kargo (-200F) ve kombi (-200M) versiyonları üretildi. Bazı 747-200'ler hâlen etkin hizmettedir. Bu modelden toplamda 393 (225 -200B, 73 -200F, 13 -200C, 78 -200M ve 4 tane askeri versiyon) üretilmiştir.

747-300
Bu modelin üst katı uzatılmıştı. Boeing 747-300 Pratt & Whitney JT9D-7 veya General Electric CF6-80C2B1 motorları kullanıyor. Toplamda 81 tane üretildi. Günümüzde hâlen Mahan Air'de yarı yolcu yarı kargo olarak hizmet vermektedir.

747-400
Ana madde:Boeing 747-400En çok satan ve en ekonomik versiyonudur. Toplamda 694 tane üretilmiştir. 2005 itibarıyla yolcu 2009 itibarıyla da kargo versiyonunun üretimi durmuştur. Son yolcu versiyonu nisan 2005'te China Airlines'a teslim edilmiştir. Bu modeli Winglet içermiyordu. Günümüzde en büyük 747-400 kullanıcısı British Airways'tir.

747-8
En yeni ve günümüzde üretimde olan tek Boeing 747 versiyonudur. İlk uçuşunu 8 şubat 2010'da yapmıştır. Kargo versiyonu 12 ekim 2011'te yolcu versiyonu ise 1 haziran 2012'te hizmete girmiştir. Temmuz 2016 itibarıyla, toplamda 125 adet  (74 kargo versiyonu ve 51 yolcu versiyonu) onaylanmış sipariş bulunmaktadır. En büyük kullanıcısı British Airways'tir.

Özellikleri

747 Teslimleri

 Veri tarihi: Mayıs 2017'nin sonu.

Kaza ve Kırımlar

 Lufthansa'ya ait bir 747, 1974 yılında Nairobi'de düştü. 747'nin ilk kazası olan bu olayda 59 kişi öldü.
 1977 yılında Air-India'ya ait bir Boeing 747 Mumbai açıklarında denize çakıldı. Tüm yolcular ve mürettebat öldü.
 27 Mart 1977'de 583 kişinin hayatını kaybettiği kazada iki 747 yoğun sis nedeniyle çarpıştı. Bu olay havacılık tarihinde en çok can kaybı olan kazadır.
 12 Ağustos 1985'te Japan Airlines'ın 123 numaralı uçuşunda a 747SR kontrolünü kaybederek yere çakıldı ve 520 kişi öldü. Havacılık tarihinde tek uçakla meydana gelen kazalarda en çok can kaybı olan olaydır.
 Lockerbie faciasındaki uçak bir Pan Am 747-100 idi.
 Air India'nın 182 sefer sayılı uçağı 747-237B idi. 23 Haziran'da gerçekleşen patlamada uçakta bulunan 329 kişi öldü. Bu olay 11 Eylül 2001 tarihine kadar uçakla gerçekleşen terörist olayların başında geliyordu.
 ACT Havayolları'nın (MyCargo), Türk Hava Yolları adına uçuş yapan 747-417F(SCD) uçağı 16 Ocak UTC 01.45'te Kırgızistan Bişkek Havalimanı'na yaklaşma esnasında elverişsiz hava koşulları nedeniyle yerleşim alanına düştü. 4'ü mürettebat 37 kişi öldü.

1974 yılı itibarıyla toplam 45 adet 747 kazası olmuş ve 3744 kişi ölmüştür.

Dış bağlantılar

 Boeing 747 ailesi
 Boeing 747 e-broşür - Flash animasyonu
 Airliners.net - B747-100 & 200, B747-300, B747-400
 Boeing 747SP Web sitesi - Üretim Listesi ve Fotoğraflar
 Calipso: Boeing 747 Hakkında Bilgi ve Tarih
 Planemad.net - Boeing 747 Üretim Listeleri
 İki Boeing 747'nin Tenerife'te çarpışması
 Boeing 747 LCF Duyurusu
 Boeing 747 LCF kargo geliştirme planı
 B747 LCF imalat aşamasında
 Boeing 747 LCF pazara girişi
 Boeing Internet Dergisi B747LCF
 Boeing 747 - Aircraft-Info.net

Kaynakça

747
Yolcu uçakları
Nakliye uçakları
Dört motorlu jetler
İlk uçuşunu 1970'te yapan hava araçları

Boeing 747