İşlemci önbelleği, CPU'nun hafızadaki verilere ulaşma süresini azaltan bir donanımdır. Ana belleğe(RAM) kıyasla küçük, hızlı ve işlemci çekirdeğine yakındır. Sık kullanılan veriler ya da en güncel veriler işlemci önbelleğinde saklanır. Günümüzde pek çok CPU, birden çok seviyede önbellek içerir, bu önbellekler verilerin yanı sıra komutları da bünyesinde tutar.

Gelişim süreci ve bilgisayar mimarîsindeki yeri

Moore Yasası'nın belirttiği üzere işlemci başarımının bellek başarımına oranı yılda yaklaşık %50 artar. Bu da zaman geçtikçe, işlemci hızının bellek hızından çok daha büyük olmasına sebep olur. Gün geçtikçe artan bu fark, bilgisayar mimarîsinde çeşitli sorunlar meydana getirmiş, işlemci hızının oldukça yüksek değerlere ulaşmasına rağmen, bu hızın tam verimle kullanılamamasına sebep olmuştur. Yani bellek konusunda bir darboğaz oluşmuştur. Bu yüzden 1980 lerde, işlemci saati 20 Mhz değerlerine ulaşmaya başladığında mimarî geliştiricileri, işlemciyle bellek arasında bir tampon görevi gören ön belleği üretmişler ve işlemci yongası üstünde kullanmaya başlamışlardır.

Yerellik ()

Ön belleğin çalışma ilkelerinden biri "yerellik ilkesi" (İng. )'dir. Yerellik ilkesine göre iki tür yerellik vardır.

Zamanda yerellik

İşlemcinin son ulaştığı ögeye yakın bir zamanda yeniden ulaşmak istemesi olasıdır. Bu sebeple son ulaşılan ögelerin işlemciye yakın tutulması gerekir.

Alanda yerellik

Bellekten okunan bir ögenin yakınındaki adreslerde bulunan ögelere ulaşmak istemesi olasıdır. Bu sebeple okunan ögenin yakınındaki adreslerde bulunan verilerin işlemciye yakın tutulması gerekir.

Yerellik ilkesinden yararlanarak, çalıştırılan programların büyük ölçüde hızlanması sağlanır çünkü pek çok program yüksek sayıda döngü içerir ve yerellik sayesinde bellekte yakın adreslerde tutulan döngü komutları ön belleğe alınıp oldukça hızlı bir şekilde işlenebilir. Tasarımda istenenlere göre büyük boyutlu, ama yüksek zaman erişimine sahip ya da yüksek zaman erişimli, ama düşük kapasiteli bellek kullanılır.

Çeşitleri ve çalışma şekilleri

Ön belleğin başarımını artırmak için tasarımcılar çeşitli yollar düşünmüşlerdir. Ön bellekte başarımı artırmak için üç yöntem uygulanabilir.

 Bulamama oranını azaltmak,
 Bulma gecikmesini azaltmak,
 Ön belleğin erişim süresini azaltmak,

Bu başarım ilkelerini gerçekleştirirken mühendisliğin pek çok dalında olduğu gibi birinden kazanç sağlamak için diğer ilkeden ödün verilmesi çoğu zaman kaçınılmazdır.

Ön bellekte, gerekli başarımı sağlamak için aranan verinin ön bellekte olup olmaması ve varsa nasıl bulunacağı konusu önemli bir konudur. Bu da ön bellekteki öbeklerin (İng. ) ana bellekteki adreslerle nasıl ilişkilendirileceği (eşleneceği) sorusunun cevabıdır. İlişkilendirme şekillerine göre doğrudan ilişkili, tam ilişkili ve küme ilişkili olmak üzere üç tür ön bellek vardır.

Doğrudan ilişkili ön bellek

Bir ön bellekte, bir alt seviye bellekte bulunan her bir veri ögesi, ön bellekte sadece bir yerde tutulabiliyorsa bu tür ön belleğe doğrudan ilişkili ön bellek denir. Bu tür ilişkilendirmede alt seviyedeki birden fazla veri ön bellekte aynı konumu paylaşır. Verilerin ön bellekteki adresi, bellek adreslerinin ön belleğin öbek boyutuna bölümünden kalan hesaplanarak bulunur. Adresin 2N satırlık bir ön bellekte aranılan sözcüğü bulması için öncelikle adres üç parçaya ayrılır. Son M biti bayt seçimi için kullanılır. (Kelime boyutu 2M bayt olduğu için). Sondan M bit ayrıldıktan sonra kalan kısmın son N biti satırı seçmek için kullanılır. Adresin ön bellekteki satır sayısına bölünmesiyle bulunur. Geriye kalan kısım ise ön bellekte verinin etiketi olarak saklanır.

Başarımı arttırmak için ön belleğin öbek boyutunu arttırmak etkili bir çözüm olarak düşünülebilir. Ama öbek boyutu arttıkça alanda yerellikten yararlanmak kolaylaşsa da öbeklerin dolma zamanı ve bellekte bulunamama süreleri artacağından belli bir noktadan sonra ön belleğin oldukça yavaş çalışmasına sebep olur.

Tam ilişkili ön bellek

Tam ilişkili ön bellekte doğrudan ilişkili ön belleğin aksine adres satırı bölündüğünde konumu tutan bir adres parçası olmaz. Örneğin 32 bitlik öbeklere sahip bir ön bellekte 27 bit etiket, geri kalan bitler ise bayt seçimi için kullanılır. Bu ön bellekte satır numarası tutulmadığından etiketlerle verinin adresi aynı anda karşılaştırılır. Bu tür bir ön bellekte iki veri ögesi aynı ön bellek satırında tutulamayacağından çatışmadan dolayı bulamama 0'dır.

Kümeli ilişkili ön bellek

Bu ön bellek türü, doğrudan ilişkili ön belleğin iki, dört veya daha fazla küme şeklinde ilişkilendirilmesiyle oluşturulmuştur. Yine doğrudan ilişkili ön bellekte olduğu gibi bellek adresi parçalara bölünür ve etiket, satır numarası ve bayt seçimi olarak ayrılır. Her bir satır yine satır numarasıyla kontrol edilir. Doğrudan ilişkili ön bellekten farklı olarak satır numarasıyla her bir küme sütunundan öbekler alınır ve etiketle karşılaştırıldıktan sonra eğer veri öbekte bulunduysa küme sayısı kadar girişi olan çoklayıcıyla (İng. ) istenen veri öbeği seçilip alınır.

Kümeli ilişkili ön belleğin, doğrudan ilişkili ön bellekle farkı, küme ilişkisi kadar doğrudan eşlemeli ön belleğin aynı anda çalışıp sonuç üretmesidir. Fakat N yollu kümeli ilişkili ön bellek içinde N tane karşılaştırma barındırırken, doğrudan ilişkili ön bellek sadece bir karşılaştırma barındırır. Ayrıca çoklayıcı da kullanıldığından belli bir çoklayıcı gecikmesini sahiptir. Doğrudan ilişkili ön bellekte veri bulundu/bulunamadı kararından önce hazırken burada karardan sonra veri hazır hale gelebilir. İşleme veri bulunmuş gibi devam edilip, bulunamadıysa düzeltilme yapılıp devam edilir.

Günümüzde her üç ilişkilendirme türü de tasarımın işlevine ve tasarım örüntülerine göre çeşitli ön bellek türlerinde kullanılmaktadır.

Yaz-sil denetimi ()

Yeni gelen öbeklere yer açmak için, ön belleğin içinde bulunan öbek veya öbeklerin silinmesi gerekir. Hangi öbeklerin ön bellekten boşaltılacağını belirlemek için kullanılan kurala "yaz-sil denetimi" (İng. replacement policy) denir. Yaz-sil denetiminin ana sorunu ileride en az kullanılacak olan öbeğin tahmin edilip ön bellekten silineceğini belirlemektir. Donanımın hangi öbeğin en az kullanılacağını belirlemesi oldukça zordur. Günümüzde hangi öbeğin ön bellekten silineceğini belirlemek için kullanılan iki yöntem vardır:

 Rastgele öbek çıkarılması: Ön bellekteki herhangi bir konumdaki öbek silinir ve bellekten getirilen öbek bu konuma yazılır. Bu yöntem pek sağlıklı değildir. Ön bellekte sık erişilen bir öbeğin silinmesine ve zaman kayıplarına yol açabilir.
 En eski öbeğin çıkarılması: Bu yöntemde "ilk giren ilk çıkar" (FIFO) mantığı kullanılır.
 Son zamanda en az kullanılan öbeğin çıkarılması: (İng. ) Ön bellekte bir konuma veri yazılacaksa, öbeklerden son zamanda en uzun süredir erişim yapılmayan öbek çıkarılır. Ön belleğin dinamik kullanımı hakkında bilgi gerektirir. Bu sebeple maliyet daha fazladır, ancak FIFO yönteminden daha başarılıdır.
 Optimum yaz-sil denetimi: Gelecekte hangi öbeklere hangi sıra ile erişim olacağını bilmeyi gerektirir. Bu sıra tahmin edilebilir ya da kod daha önce çalıştırılarak görülebilir. Ancak maliyet yüksektir.

Ön bellekte verinin bulunamamasının sebepleri

Aranılan öbek her zaman ön bellekte olmayabilir. Bunun sebepleri şunlardır:

 İşlemci bir öbeğe ilk kez erişmek istediğinde: Bu durumda bulamamayı engellemek için yapılabilecek bir şey yoktur çünkü tahmini de hemen hemen imkânsızdır. Ama işlenen buyruk sayısı oldukça fazla ise bu tür bir bulamama durumu önemsiz kalır.
 Birden çok bellek konumunun aynı ön bellek satırına eşlenmesi sonucu oluşan çatışma: Bu sorunun üstesinden gelmek için ön belleğin boyutu arttırılabilir ya da ilişkilendirme sayısı arttırılıp bir satırda daha fazla öbek olması sağlanabilir. Böylece eşlenme sayısı artacağından çatışma riski azalır.
 Boyut yetersizliği: Ön bellek gerektiği kadar öbeği saklayacak sığaya sahip değilse çalıştırılan programlar ihtiyaç duydukları öbeklere ön bellekten erişemez ve hız düşer. Bu ön belleğin boyutu arttırılarak giderilebilir. Ama ön bellek boyutu çok fazla arttırılırsa ana bellek gibi davranmaya başlayacağından belli değerlerin üstüne çıkması başarımı düşürür. Günümüzde ön bellekler genellikle 2 MB ve altı sığalarda üretilmektedir.
 Geçersizleştirme: Eğer belleğe erişim sonucu bellek içeriği değişirse ön bellek öbeği anlamsız kalır.

Yazma denetimi ()

Bir veri öbeği, yazma aşamasına geldiğinde ön belleğe yazıldığı gibi ana belleğe de yazılmalıdır. Bunu kontrol eden denetime yazma denetimi (İng. ), denetimin davranış şekline de yazma-yazmama tayini (İng. ) denir.

Yazma tayini ()

Bu atama şeklinde temelde kullanılan iki yöntem vardır.

Sonra geri yaz (İng. ): Bu yöntemde veri öbeği öncelikle sadece ön belleğe yazılır. Bu öbek daha sonra ön bellekten çıkarılacağı zaman alt seviyedeki belleğe yazılır. Bu tür bir yazma, karmaşık bir denetim gerektirir. Veri ön belleğe yazıldığında "kirli" (İng. ) olarak tanımlanır. Öbek ön bellekten çıkarılırken kirli olup olmadığı denetlenir ve kirliyse ana belleğe yazılır. Bu yöntemin avantajı her yazma işlemi yapıldığında ana belleğe yinelenen yazma işlemleri yapmayı önlemesidir. Veriler sadece ön bellekten çıkarken ana belleğe yazılır.

Tümüne yaz (İng. ): Bu yöntemde veri ön belleğe yazıldığı anda alt seviyedeki belleklere de yazılır. Bu yöntem her aşamada belleğe erişimi ve yeniden yazmayı gerektirir.

Bu tür denetimde ön belleğin, ana belleğe yazma işlemini beklememesi için yazma ara bellekleri kullanılır. Ön bellekten çıkarılan veriler belleğe yazılmak üzere bir ara belleğe alınır. Dört ilâ sekiz satır gibi küçük bir boyuta sahip olan bu ara bellek "ilk giren ilk çıkar" (İng. ) mantığıyla çalışır. Veri ön bellekten geldikçe daha önce gelmiş olan veriler ana belleğe yazılmaya devam edilir.

Ara bellek kullanılması ana belleğe yazılma işlemini hızlandırsa da bâzı sorunlara yol açabilir. Eğer ara belleğin belleğe yazım hızı çok düşükse, kısa süre sonra ara bellek dolar ve daha fazla veri alamamaya başlar. Bu durumda bütün sistem yavaşlayacağından ara belleğin hızlı çalışması gerekir.

Yazma ara belleğinin doymasını önlemek için seviyeli bellek yapısı kullanılır. Yazma ara belleği ile ana bellek arasına ikinci seviye bir ön bellek daha eklenir ve "sonra geri yaz" mantığı kullanılır. Genellikle ikinci seviye ön bellek ana bellek yongası üstünde bulunan SRAM yapıda küçük bir alandır. Bu uygulama bulamama gecikmesini azaltır.

Yazmama tayini ()

Eğer ön bellekte yazma işlemi gerçekleştirilmiyorsa, yazma işlemini yapmamak için sadece işlemci erişimi ön belleğe kaydediliyorsa bu duruma yazmama tayini (İng. ) denir.

Çalışması

Bir ön belleğin çalışması, kabaca özetlenirse, işlemci yeni bir veri istediğinde belleğe erişmek istemesiyle başlar. Veri öbeği önce ön bellekte aranır ve bulunursa gerekli öbek işlemci tarafından alınır. Bulunamaması durumunda ise aranılan veri için bir üst seviye bellek kontrol edilir. Bu kullanılan yapıya göre ana bellek veya ikinci seviye bir ön bellek olabilir. Aranılan veri bu bellekten çekildikten sonra, ön belleğe de yazılması gerekir. Bunun için yaz-sil denetimi kullanılarak seçilen öbeklerin yerine yenileri yerleştirilir.

İşlemcinin ön belleğe yazım işlemini gerçekleştirmesi için ise yazma denetimi kullanılır. Yazma denetiminin kararına göre veri ön bellekle, belleğe aynı anda veya öbekler ön bellekten çıkarılırken yazılır. Bu aşamada genellikle bir yazma ara belleği kullanılır. Yazılacak veriler ara belleğe yerleştirilir ve bir üst seviyee yazma işlemini bu ara bellek gerçekleştirir.

Uygulamaları

Ön bellekler günümüzde işlemci dışındaki alanlarda veya işlemcide çeşitli farklı işlemleri gerçekleştirmek için kullanılırlar.

Özelleştirilmiş ön bellek

Boru hattı kullanan MİB'ler (Merkezi İşlem Birimi yani CPU) belleğe boru hattındaki birkaç noktadan erişirler. Bunlar buyruğun yakalanması, sanal-fiziksel adres dönüşümü ve veri yakalanmasıdır. Bu noktaların her biri için farklı fiziksel ön bellekler kullanılır, böylece hiçbir fiziksel kaynak boru hattında iki noktaya hizmet vermek zorunda kalmaz. Sonuç olarak boru hattı her biri farklı görevde özelleşmiş en az üç farklı ön bellek ile biter.

Geri dönüşüm ön belleği

Geri dönüşüm ön belleği, çakışma veya kapasite azlığından meydana gelen bulamama durumlarından dolayı işlemci ön belleğinden çıkan öbekleri atmak için kullanılır. Geri dönüşüm ön belleği, ana bellek ve onun tekrar dolma yoluna dayanır ve sadece bulamama durumunda öbekleri atar. Bu teknik, bulamama durumunun gecikmesini azaltmak için kullanılır.

İz ön belleği

İz ön belleği, buyruğun önceden yakalanmış ve çözülmüş izlerini saklayarak buyruk yakalama bant genişliğini artırmak ve güç tüketimini azaltmak için kullanılır.

İz ön belleği, buyrukları çözüldükten veya işlendikten (İng. ) sonra saklar. Genel olarak, buyruklar iz ön belleğe yalnız basit öbekler ya da hareketli buyruk izleri şeklinde gruplar halinde eklenir. Basit öbek dallanmayla biten, dallanma olmayan buyruk gruplarından oluşur. Hareketli iz (iz yolu), yalnızca sonuçları en son kullanılan buyrukları içerir ve dallanmaları takip eden buyrukları eler. Hareketli iz, birkaç basit öbeğin birbirine bağlanmasından oluşabilir. Bu, işlemcinin buyruk yakalama biriminin basit öbekleri, çevrimde olan dallanmaları önemsemeden getirmesine izin verir.

İz çizgileri izdeki ilk buyruğun program sayacı ve bir dallanma tahmini kümesine dayanacak şekilde iz ön belleğinde saklanır. Bu, aynı adresle başlayan, her biri farklı dallanma gösteren farklı iz yollarını saklamak için kullanılır. Bir boru hattının buyruk yakalama aşamasında, o anki program sayacı bir dallanma tahmini kümesi ile birlikte iz ön belleğinde erişim için kontrol edilir. Eğer erişim varsa iz çizgisi düzenli bir ön belleğe ya da belleğe gitmeyen buyrukların yakalanmasını sağlar. İz ön belleği, iz çizgisi bitene ya da boru hattında bir yanlış tahmin olana kadar yakalama birimini beslemeye devam eder. Bulamama durumu olduğunda yeni bir iz yaratılmaya başlanır.

Çok aşamalı ön bellekler

Büyük ön bellekler daha iyi bulma oranına sahiptirler fakat gecikme süresi fazladır. Bu sorunu çözmek için birçok bilgisayarda büyük ve yavaş ön bellekler tarafından desteklenen küçük ve hızlı ön bellekler kullanılır.

Çok aşamalı ön bellekler genellikle çalışmaya en küçük (aşama 1) ön bellekle başlar ve eğer erişebilirse bu işlemci yüksek hızda çalışır. Eğer küçük ön bellekte bulunamazsa büyük ön bellek (aşama 2) kontrol edilir ve tüm bellek kontrol edilene kadar devam eder.

Diğer uygulamalar

Diğer işlemciler,diğer tür tahmin ediciler ve gelecekteki işlemcilerde gelişmesi muhtemel olan çeşitli özelleştirilmiş tahmin ediciler kullanır. Bu tahmin ediciler hesaplaması masraflı bilgiler saklayan ön belleklerdir. İşlemci içinde dallanma tahminleri vb. işlemleri gerçekleştiren tahmin ediciler de ön bellek yapısına sahiptir. Ayrıca sanal bellek uygulamalarında sanal adreslerin gerçek adreslere dönüştürülmesinde de adres dönüştürme ön belleği (İng. '') kullanılır

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Ara bellek
 Bellek
 İşlemci
 Sanal bellek

Dış bağlantılar
 Ön bellek prensibini anlatan HowStuffWorks sayfası

Önbellek
Bilgisayar belleği
Merkezi işlem birimi

İşlemci önbelleği


Vila Jacuí est un district situé dans la zone est de la ville de São Paulo.

L'un des campus de l'Universidade Cruzeiro do Sul est situé à Vila Jacuí, en face de la Praça Fortunato da Silveira. À cet endroit se trouvent également le Forum régional de São Miguel Paulista et la sous-préfecture de São Miguel Paulista.

Le district de Vila Jacuí, avec les districts de São Miguel Paulista et Jardim Helena, constitue le territoire de compétence de la sous-préfecture de São Miguel Paulista.

Le quartier de Vila Jacuí est en croissance rapide avec de nombreux restaurants, bars, clubs et nouvelles petites entreprises.

Quartiers
 Bairro do Limoeiro
 Conjunto Araucária
 Jardim Alto Pedroso
 Jardim da Casa Pintada
 Jardim das Camélias
 Jardim Pedro José Nunes
 Jardim Planalto
 Jardim Ruth
 Jardim Santa Maria
 Jardim Santana
 Jardim São Carlos
 Parque Cruzeiro do Sul
 União de Vila Nova
 Vila Amália
 Vila Carolina
 Vila Jacuí
 Vila Monte Santo
 Vila Norma
 Vila Reis
 Vila Santa Inês
 Vila Síria

Districts et municipalités limitrophes
 Cumbica - Guarulhos (Nord)
 Ermelino Matarazzo (Ouest)
 Itaquera (Sud)
 Ponte Rasa (Ouest)
 São Miguel Paulista (Est)

Notes et références

District à São Paulo

Vila Jacuí


Zingarelli is a modern Italian monolingual dictionary.

Described as a Vocabolario della Lingua Italiana di Nicola Zingarelli, it is published annually by the Zanichelli publishing house.

The first edition is dated 1917.

References

Italian dictionaries
1917 non-fiction books
it:Nicola Zingarelli#Il Vocabolario

Zingarelli


ඝානාව ( ඉංග්‍රීසි: Ghana ) ජනරජය පිහිටා ඇත්තේ බටහිර අප්‍රිකාවේය. මෙරටෙහි දේශසීමාවන් වනුයේ, බටහිර අයිවරි කෝස්ට්, උතුරට බුර්කිනා ෆාසෝ, නැගෙනහිරට ටෝගෝ සහ දකුණට ගිනියා බොක්ක යනු වශයෙනි. ඝානා යන වචනයේ අර්ථය නම් 'රණශූර රජතුමා' යන්නයි. මෙහි පුභවය ඝානා අධිරාජ්‍යයයි.

යටත් විජිත සමයට පෙර කාලයේ දී පුරාතන, ප්‍රබල 'ආකන්' රාජධානි බොහෝමයක් ඝානාවේ ස්ථාපිතව සිට ඇත. ඉන් කිහිපයක් නම් නැගෙනහිර වෙරළ තීරයේ 'අක්වමු' (Akwamu) රට තුළ අෂාන්ති අධිරාජ්‍යය හා ෆපාන්ටේ (Fante) සහ  'ගා' (Ga) සහ 'එවේ'  (Ewe) වැනි වෙරළබඩ සහ රට මැද ප්‍රදේශයන්හි  තිබුනු නොයෙකුත්  'අකාන්' නොවන රාජ්‍ය යනාදියයි. 15 වන සිය වසේ දී පෘතුගීසීන්  හා තිබූ සම්බන්ධතාවය හේතුකොටගෙන  යුරෝපීය රාජ්‍යයන් හා සමග වූ වෙළදාම් සාර්ථකව දියුණු විය. බ්‍රිතාන්‍යය විසින් 'ගෝල්ඩ් කෝස්ට්' (gold coast) යටත් විජිතය 1874 දී පිහිටුවනු ලැබීය.

1957 දී එක්සත් රාජධානිය වෙතින් නිදහස ලැබීමත් සමග නිදහස ලැබූ ප්‍රථම උප සහරා (Sub Saharan)  අප්‍රිකානු  අට බවට ඝානාව පත්විය.

එක්තරා කාලයක බටහිර අප්‍රිකාවේ බහුතර ප්‍රදේශයක් පුරා විහිදී තිබූ පුරාතන ඝානා අධිරාජ්‍යය පිළිබිඹු වනු පිණිස, ඝානා යන නාමය නව ජාතිය සඳහා තෝරා ගැනිනි. ඝානා රාජ්‍යය පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලය, බටහිර අප්‍රිකානු රාජ්‍යයේ ආර්ථික හවුල, අප්‍රිකානු සංගමය, ප්‍රංශ බස කථා කරන ජාතීන්ගේ සංගමය Franco Phonie  (හවුල් සාමාජික) වැනි බොහෝ ජාත්‍යන්තර සංවිධානවල සාමාජිකත්වය දරන්නීය. ඝානාව ලෝකයේ දෙවන විශාලතම කොකෝවා නිෂ්පාදකයා වෙයි. එසේම, ලොව පිහිටි විශාලම කෘත්‍රීම විල වශයෙන් සැලකෙන 'වොල්ටා' විල ඇත්තේ ද ඝානා රටෙහිය.

අප්‍රිකාව තුළ රටවල්
බටහිර අප්‍රිකාව
එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජික රාජ්‍ය

ඝානාව


أشيغاراكامي  هي مقاطعة يابانية تقع في محافظة كاناغاوا، اليابان. تبلغ مساحتها 303.44 كم مربع، وبلغ تعداد سكان المقاطعة في عام 2008 67,990 نسمة، وكثافة السكان 224 نسمة لكل كم مربع.

البلدات والقرى
 كايسي
 ماتسودا
 ناكاي
 أوي
 ياماكيتا

مراجع

مقاطعات محافظة كاناغاوا

مقاطعة أشيغاراكامي (كاناغاوا)


An Diuris fryana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley. An Diuris fryana in nahilalakip ha genus nga Diuris, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Diuris

Diuris fryana


LIKUM je bila zadruga hrvatskih likovnih umjetnika osnovana 1948. godine. Osnivač zadruge bilo je Hrvatsko društvo likovnih umjetnika. Djelovala je do 2013. kada je propala.Posjedovala je nekoliko poslovnih prostora na atraktivnim lokacijama u Zagrebu, poslovne prostore u Beogradu i Dubrovniku, te ljevaonicu umjetnina i trgovinu umjetničkim materijalom i priborom. U sklopu LIKUM-a djelovala je i Galerija Ulrich, najstariju galerija u Zagrebu, čiji su suradnici bili najpoznatiji i najpriznatiji hrvatski likovni umjetnici. Brojni značajni likovni umjetnici i umjetnici primijenjenih umjetnosti bili su članovi zadruge tijekom njenog postojanja.

Izvori

Hrvatska likovna umjetnost

LIKUM


The Australia  women's cricket team played the India women's cricket team in March 2018. The tour consisted of three Women's One Day Internationals (WODIs) which formed part of the 2017–20 ICC Women's Championship. Following the WODI matches, both teams played in a tri-series, with England  women being the third team. Australia Women won the series 3–0 and became the number one ranked side in WODIs.

Squads

Tour matches

1st 50-over match: India A Women v Australia Women

2nd 50-over match: India A Women v Australia Women

WODI series

1st WODI

2nd WODI

3rd WODI

Notes

References

External links
 Series home at ESPN Cricinfo

Women's international cricket tours
2017–20 ICC Women's Championship
2018 in Indian cricket
2018 in Australian cricket
International cricket competitions in 2017–18
Women's cricket in India
Women's cricket in Australia

ඕස්ට්‍රේලියානු කාන්තා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ ඉන්දීය සංචාරය 2018


An Huntleya burtii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Endres ngan Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ernst Hugo Heinrich Pfitzer. An Huntleya burtii in nahilalakip ha genus nga Huntleya, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Huntleya

Huntleya burtii


Gaston Egmond Thorn (Luksemburg, 3. rujna 1928. - Luksemburg, 26. kolovoza 2007.) bio je luksemburški političar, služio je na brojnim visokim pozicijama, kako u zemlji, tako i u inozemstvu. Važniji položaji koje je obnašao bili su 19. premijer Luksemburga (1974. – 1979.), predsjednik Opće skupštine Ujedinjenih naroda (1975.) i sedmi predsjednik Europske komisije (1981. – 1985.).

Životopis

Život i karijera
Thorn je rođen u gradu Luksemburgu 3. rujna 1928. godine. Njegovo rano djetinjstvo proveo je u Strasbourgu gdje je njegov otac radio u francuskim željeznicama. Po izbijanju Drugog svjetskog rata obitelj se vratila u Luksemburg. Još dok je bio u školi bio je aktivan u otporu njemačkoj okupaciji i proveo je nekoliko mjeseci u zatvoru. Nakon rata u početku je studirao medicinu u Montpellieru, a zatim se promijenio studij i prebacio se na pravo na sveučilište u Lausanni i Parizu, i od 1955. radio je kao pravnik u Luksemburgu. Godine 1957. oženio se s novinarkom Liliane Petit i imali su jedno dijete. U politiku je ušao 1959. godine, član i zastupnik liberalne Demokratske stranke Luksemburga. Bio je član Europskog parlamenta od 1959. do 1969. i predsjednik Demokratske stranke od 1962. do 1969.

Thorn je bio ministar vanjskih poslova i ministar trgovine Luksemburga od 1969. do 1980., predsjednik luksemburške vlade od 1974. do 1979. i ministar gospodarstva od 1977. do 1980. Također je bio predsjednik Opće skupštine Ujedinjenih naroda od 1975. do 1976. u njezinom tridesetom zasjedanju.

Kao premijer od 1974. do 1979. predsjedavao je socijalističko-liberalnom koalicijom, između vlastite Demokratske stranke i Luksemburške socijalističke radničke stranke. Ovo je bila prva vlada Luksemburga od Drugog svjetskog rata koja nije uključivala dominantnu Kršćansko-socijalnu narodnu stranku (CSV) i bio je i prvi premijer koji nije član CSV. Bio je šef vlade iako je njegova stranka imala manje mjesta u parlamentu od njihovog koalicijskog partnera.

Europska komisija

Godine 1980. Gaston Thorn je izabran za predsjednika Komisije Europskih zajednica (koja se danas naziva Europska unija), naslijedivši Roya Jenkinsa. Na dužnost je stupio 12. siječnja 1981. godine. Francuska i Ujedinjeno Kraljevstvo bile su protiv njegovog imenovanja za predsjednika Komisije, dok su njegovu kandidaturu podržale manje zemlje i Zapadna Njemačka, i to zbog sudjelovanja Luksemburga u izboru članova komisije.

Njegovo predsjedništvo obilježili su mnogi problemi, jer se poklopilo se s vremenom ekonomske i političke krize, tzv. euroskleroze, unutar Europske zajednice. Odnosi između Komisije i britanske vlade pod vodstvom Margaret Thatcher su u konfliktu zbog zahtjeva premijerke Tatcher da druge zemlje članice trebaju nadoknaditi štetu Ujedinjenom Kraljevstvu zbog njezinog navodno povećanog udjela u uplatama u proračun Komisije. Bilo je napetosti i zbog rezervi drugih vlada Europske zajednice prema ulozi Britanije u Falklandskom ratu i zbog protivljenja nekih europskih čelnika američkoj vanjskoj politici i raspoređivanja krstarećih raketa i Pershing raketa u Europi. U to je doba trajala i dugogodišnja gospodarska recesija i povremene prijetnje trgovinskim ratovima. Sve je to "stavilo na čekanje težnje Thorna i ostalih pristaša za daljim europskim integracijama". Međutim, kao predsjednik Europske komisije, Thorn je uspio postići dogovor o zajedničkoj politici u ribarstvu i postavio je temelj za pridruživanje Portugala i Španjolske Europskoj zajednici. Grčka se nedavno pridružila, baš kad je njegov mandat započeo 1981.

Iako se Thorn nije smatrao vrlo snažnim predsjednikom Komisije, tijekom njegova mandata Komisija je nastavila širiti svoje ovlasti i djelomično preuzeti neke funkcije nacionalnih vlada članica EZ-a i Europskog parlamenta. Često je Komisija ulazila u borbu za ovlasti s Europskim parlamentom. Thorn je postavio temelje jake Europske komisije i ostavio je svom nasljedniku Jacquesu Delorsu, koji je Komisiju odveo do vrhunca svoje moći.

Poslije predsjedništva
Nakon što je 1985. napustio predsjedništvo Komisije, Thorn se krenuo podužetništvu. Bio je predsjednik najveće luksemburške medijske tvrtke CLT, i predsjednik Banque Internationale à Luxembourg od 1985. do 1999.

Nastavio je biti aktivan u politici i diplomaciji, kao predsjednik Međunarodnog europskog pokreta i kao član Trilateralne komisije, konferencije Bilderberg i odbora Jean Monnet. Postao je i predsjednik, a kasnije i počasni predsjednik Liberalne internacionale, skupine liberalnih političkih stranaka. Bio je oženjen s novinarkom Liliane Thorn-Petit (1933. – 2008.) i imali su jednog sina.

Dodatni sadržaj
Osmrtnica, Daily Telegraph, 28. kolovoza 2007

Izvori

Predsjednici Europske komisije
Luksemburški političari
Ujedinjeni narodi

Gaston Thorn


Astralarctia este un gen de insecte lepidoptere din familia Arctiidae.

Cladograma conform Catalogue of Life:

Referințe

Legături externe

Astralarctia

Astralarctia


Gulmasket turako () er en turako.

Gulmasket turako lever i skovområder og vandløbsnære naturtyper i Angola, Botswana, Burundi, Cameroun, Den Centralafrikanske Republik, DR Congo, Gabon, Kenya, Rwanda, Sydsudan, Tanzania, Uganda, og Zambia. IUCN kategoriserer arten som ikke truet.

Noter

Eksterne henvisninger

Fugle fra Centralafrika
Turakoer

Gulmasket turako


Die Biennale d'art contemporain de Lyon ist eine seit 1991 in Lyon zweijährlich stattfindende Kunstausstellung.

Les Festivals internationaux de Lyon et de Rhône-Alpes war der Name einer Veranstaltung, die 1985 aus der Fusion zweier gemeinnütziger Einrichtungen entstand: des 1979 gegründete Hector-Berlioz-Festivals und der 1984 gegründeten Biennale de la danse de Lyon, einem neuen Festival, das von Guy Darmet konzipiert wurde. Die Biennale d'art contemporain de Lyon ist eine seit 1991 in Lyon stattfindende Kunstausstellung. Sie wurde von Thierry Raspail und Thierry Prat initiiert und findet zweijährlich im Wechsel zur Tanzbiennale statt. Es werden Werke zeitgenössischer Kunstschaffender gezeigt, die wechselnden Kuratoren zusammengestellt werden, unter anderem von Harald Szeemann (1997) und Hans-Ulrich Obrist (2007).

Die erste Ausgabe 1991 trug den Titel Die Liebe zur Kunst. Neunundsechzig Künstlern wurden durch Türen abgeschlossene Räume von jeweils 120 Quadratmetern zur Verfügung gestellt, in denen sie 69 originale Werke schaffen konnten. Zu den Künstlern gehörten Arman, Cesar, Robert Filliou, Pierre Soulages, Dominique Gonzalez-Foerster und Philippe Parreno. Diese erste Ausgabe zog innerhalb von vier Wochen 73.000 Besucher an.

Die langjährige, seit 1999 amtierende, Leiterin Sylvie Burgat zog sich am 31. Dezember 2019 zurück. Ab 1. Januar 2020 bekam die Biennale in neues Organisationsteam unter dem Vorsitz von François Bordry. Isabelle Bertolotti und Dominique Hervieu sind gemeinsame künstlerische Leiter, Yves Robert wurde zum "Executive Director" ernannt.

Weblinks
 Seite der biennales d'art contemporain und de la danse de Lyon (französisch/englisch)

Kunstausstellung
Kultur (Lyon)
Kunst (Auvergne-Rhône-Alpes)
Veranstaltung in Lyon
Erstveranstaltung 1991

Biennale d’art contemporain de Lyon


Čistoća je jedna od 14 podružnica Zagrebačkoga holdinga. Pruža javnu uslugu skupljanja miješanog i biorazgradivog komunalnog otpada i usluga povezanih s javnom uslugom u gradu Zagrebu (odvojeno skupljanje komunalnog otpada putem reciklažnih dvorišta, mobilnih reciklažnih dvorišta, spremnika na javnim površinama i kod korisnika usluga te odvojeno skupljanje krupnog (glomaznog) komunalnog otpada).

U poslovnim procesima gospodarenja otpadom, Podružnica Čistoća je uvela Integrirano upravljanje prema međunarodnim normama koje uključuje Sustav upravljanja kvalitetom ISO 9001:2015 i okolišem ISO 14001:2015 i Sustav upravljanja zdravljem i sigurnošću na radu prema OHSAS 18001:2007.

Djelatnosti Čistoće Zagreb

Podružnica Čistoća u poslovima gospodarenja otpadom:

 obavlja skupljanje, prijevoz i oporabu i druge djelatnosti u svezi postupanja s otpadom na području grada Zagreba,
 obavlja interventno skupljanje otpada s "divljih odlagališta otpada" po nalogu Grada Zagreba (komunalnog redarstva),
 obavlja poslove čišćenja i pranja javno-prometnih površina (kolnika, pločnika, trgova, pothodnika, javnih stuba i prolaza) i pražnjenja košarica za otpatke u pješačkoj zoni,
 obavlja poslove održavanja javnih stuba, pješačkih hodnika te prilaza stubama i invalidskim prilazima u zimskom razdoblju,
 održava trajnu komunikaciju s javnostima i podrška je u edukativno informativnim aktivnostima u području gospodarenja otpadom Grada Zagreba.

Povijest Čistoće Zagreb

Zapisi o usluzi održavanju čistoće grada Zagreba sežu u 1425. godinu i sadržani su u odredbi najstarijeg i do danas sačuvanog gradskog propisa (Statuta) vezanog za brigu o urednosti i čistoći gradskih ulica, a objavilo ga je Poglavarstvo zagrebačkog Gradca:

'Neka se ni jedan čovjek ne usudi ni na koji način baciti ili ukopavati na gradskim ulicama smeće, pučki zvano smeti, koje je pomeo u kući ili vodu od pranja suđa, ili drugu nečistoću, osobito pepeo, pučki zvan perilo ili poplati. Neka se ne usude činiti ni na koji način. A oni koji to učine, neka prvi put plate globu od šezdeset denara, drugi put tri pense (120 denara), a treći put neka pretrpe veću kaznu.'

Korijeni gradskog poduzeća zaduženog za skupljanje smeća i čišćenje grada, datiraju od 1923. godine, kada odvoz gradskog smeća prelazi pod upravu Gradske ekonomije. Ista je s radom otpočela 1915. godine, a 1919. godine prerasla je u samostalno gradsko poljoprivredno poduzeće smješteno na gradskom posjedu na ¨Kajzerici¨. Godine 1924. Gradska ekonomija prvi put sastavlja svoju bilancu, koja se dodaje bilanci Gradskog poglavarstva, s bilancama ostalih gradskih poduzeća.

Brigu o komunalnoj higijeni Zagreba vodila je do 1947. godine Gradska uprava, a 1947. godine formirano je komunalno poduzeće ¨ČISTOĆA¨ - ZAGREB. Zatim poduzeće prelazi u ustanovu, a tijekom 1953. godine ima status ustanove sa samostalnim financiranjem.

Do 1990. godine poduzeće je poslovalo pod više naziva, kada 25.04. na osnovi odluke Skupštine Grada Zagreba kao osnivača, "ČISTOĆA", poduzeće s p.o. – ZAGREB posluje kao javno poduzeće. Čistoća je bila jedno od trgovačkih društava u 100-postotnom vlasništvu Grada Zagreba, koje je 2006. godine pripojeno Gradskom komunalnom gospodarstvu d.o.o. koje od 2.siječnja 2007. nosi naziv Zagrebački holding d.o.o.

Projekti za okoliš

U realizaciji misije i vizije, podružnica Čistoća do sada je aktivno sudjelovala u niz EU projekata.

U razdoblju od 2017. – 2020. provodi projekt REEF 2W - Povećanje obnovljivih izvora energije i energetske učinkovitosti integracijom, spajanjem i osnaživanjem gospodarenja komunalnim otpadnim vodama i organskim otpadom. Radi se o trogodišnjem projektu koji je financiran od strane Europske unije u sklopu programa Interreg Central Europe. Na projektu ukupno sudjeluje 13 partnera, dok provedbu istog koordinira talijanska nacionalna agencija za nove tehnologije, energiju i održivi ekonomski razvoj (ENEA). Projekt REEF 2W ima za cilj ponuditi konkretna tehnička i edukativna rješenja za analizu i planiranje procesima optimizacije postrojenja za pročišćavanje otpadnih voda, sustava gospodarenja komunalnim otpadom te smanjenja potrošnje energije na lokalnoj razini.

U 2018. godini završio je trogodišnji pojekt Bin2Grid (puni naziv: Turning unexploited food waste into biomethane supplied through local filling stations networks) koji ima za cilj promicanje odvojenog prikupljanja otpada od hrane od specifičnih i različitih proizvođača (industrija, ugostiteljstvo te kućanstva), a u svrhu proizvodnje biogoriva (biometana) te njegove upotrebe putem lokalne mreže punionica. Projektni konzorcij sastoji se ukupno od 8 partnera iz različitih europskih država (predstavnici ciljanih gradova), a Podružnica Čistoća bila je koordinator projekta.

Od 2015. do 2017. trajao je projekt PPI4WASTE (puni naziv: Promotion of Public Procurement of Innovation for Resource Efficiency and Waste Treatment). Radi se o projektu koji se bavi smjernicama Europske unije u gospodarenju otpadom s naglaskom na održivost i inovativnost, te također obuhvaća mjere i aktivnosti vezane uz zelenu javnu nabavu u sektoru gospodarenja otpadom. Podružnica Čistoća bila je jedna od 8 partnera na projektu.

Podružnice je također bila dio konzorcija projekta Clean Fleets ("Čisti vozni parkovi") kojega sufinancira Europska komisija u sklopu programa Inteligentna energija u Europi. Projekt je započeo 2012. i dovršen je 2015. Projekt se temelji na Direktivi 2009/33/EZ Europskoga parlamenta i vijeća o promicanju čistih i energetski učinkovitih vozila u cestovnom prijevozu. Danas u svom poslovanju podružnica pretežito koristi vozila s Euro VI motorima.

U razdoblju od 2011. do 2014. podružnica Čistoća sudjelovala je u projektu Urban Biogas, kao jedna od članica konzorcija. Projekt je financiran sredstvima Europske unije u okviru programa Inteligentna energija u Europi. Projekt podupire razvoj proizvodnje biometana iz gradskog otpada koji bi se utiskivao u mrežu prirodnog plina i koristio za pogon vozila u javnom prijevozu u 5 ciljanih europskih gradova. Jezgra projekta je razvoj pet tržišnih koncepata "Od otpada do biometana", s čime bi se doprinijelo ostvarenju europskih ciljeva o smanjenju odlaganja otpada i proizvodnji energije iz obnovljivih izvora.

Podružnica je od 2008. do 2012. sudjelovala u projektu CIVITAS ELAN kao jedan od partnera. Projekt je okupio 39 partnera iz pet europskih gradova s ciljem poboljšanja kvalitete života građana.

Izvori

Tvrtke iz Zagreba

Čistoća Zagreb


متحف القبائل الخمسة المتحضرة هو متحف ملتزم بمحافضة فن وتاريخ وثقافة خمسة قبائل أمريكية: الشيروكي، الشيكاسو، الشوكتاو، المسكوجي، والسمينول. المتحف موجود بمبني الوكالة للاتحاد الهندي التاريخي في مسكوغي، أوكلاهوما بالولايات المتحدة.

افتتاح
بدأت المحادثات بين نادي هنود الدا-كو-طه ووكالة النقابة الهندية لاستخدام مبني وكالة النقابة القديم لمتحف القبائل الخمسة المتحضرة بعام 1951. بعد ثلاث سنين دوايت أيزنهاور وقع الفاتورة لترجيع المبني للبلدية حتى يمكن للهنود ان يضمون المتحف فيها. وبالتالي، المتحف تأسس بسنة 1955 تحت قوانين أوكلاهوما وبعد ذلك بعامين، أصبح ماري وادلي أول رئيس للمتحف.

مراجع

متاحف الولايات المتحدة الأمريكية
متاحف في مقاطعة كوسكوغي (أوكلاهوما)
متاحف تاريخية في أوكلاهوما
متاحف أسست في 1955
تأسيسات سنة 1955 في أوكلاهوما

متحف القبائل الخمسة المتحضرة


Taina jocului de cuburi este un film românesc din 1990 regizat de Gheorghe Naghi. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Andrei Niculescu, Cristina Deleanu, Mihai Mereuță.

Rezumat

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Andrei Niculescu — Răducu, un băiețel de șase-șapte ani care se mută la București după o vacanță lungă la țară
 Cristina Deleanu — educatoarea grupei mari de la o grădiniță din București
 Marioara Sterian — mama lui Răducu
 Paul Chiribuță — tatăl lui Răducu
 Mihai Mereuță — bunicul lui Răducu, pădurar
 Monica Ghiuță — bunica lui Răducu
 Valeriu Paraschiv — medicul grădiniței
 Coca Enescu — tușa Tina, bucătăreasa grădiniței
 Mihai Ile — Șerban, un copil pârâcios
 Ana Maria Zotta — Măriuța, o fetiță șatenă, gazda lui Răducu la grădiniță
 Ioana Filip — Cocuța, o fetiță blondă pasionată de muzică
 Silvia Șani — Silvia, o fetiță blondă (menționată Schany Silva)
 Matei Szabo — Georgică, un băiețel roșcovan și pistruiat
 Antonius Stoiculescu — Ionel, un băiețel cu părul buclat
 Monica Bota — Monica, fetița brunetă cu ochelari
 Lăcrămioara Martin — Lăcrămioara, o fetiță șatenă
 Adriana Cucinschi
 Bianca Brad — Anca, o fetiță brunetă
 Andreea Florea — Andreea, o fetiță blondă și știrbă
 Mihnea Anastasiu — Mihnea, un băiețel șaten
 Ovidiu Anton
 Radu Pralea
 Gabriela Rădulici
 Alexandru Dinescu
 Cristian Ivan
 Sorin Tudor
 Gheorghe Naghi — nea Vasile, îngrijitorul grădiniței (nemenționat)
 câinele Laur-Balaur
 calul Vifor
 căprioara Sprinteioara

Primire
Filmul a fost vizionat de 37.844 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1990 în film

Filme din 1990
Filme regizate de Gheorghe Naghi
Filme românești
Filme în limba română
Filme pentru copii

Taina jocului de cuburi


Această pagină conține o listă de personalități născute în Moscova și o altă de persoane care au locuit în marele oraș sau al căror nume este legat de acesta.
Ambele liste sunt ordonate cronologic.
Dacă nu este precizată etnia unei persoane, se subînțelege că acesta este rusă.

Personalități născute în Moscova

Secolele XIII - XVI

 Ivan I al Moscovei (1288 - 1340/41?), Mare Duce de Moscova;
 Sfântul Aleksei (1296? - 1378), mitropolit al Moscovei;
 Vasili al II-lea al Moscovei (1415 - 1462), Mare Cneaz al Moscovei;
 Nil Sorski (c. 1433 - 1508), conducător al Bisericii Ortodoxe Ruse;
 Ivan al III-lea (1440 - 1505), Mare Cneaz al Moscovei;
 Vasile cel Binecuvântat (1468/69? - 1552), călugăr santificat;
 Elena din Moscova (1476 - 1513), fiica lui Ivan al III-lea;
 Vasili al III-lea (1479 - 1533), Mare Cneaz al Moscovei;
 Dmitri Ivanovici (1483 - 1509), fiu al lui Ivan cel Tânăr;
 Ivan Fiodorov (c. 1525 - 1583), primul tipograf din Rusia;

 Ivan cel Groaznic (1530 - 1584), țar;
 Boris Godunov (1551 - 1605), monarh, țar;
 Feodor I (1557 - 1598), țar;
 Dmitri Ivanovici Uglihski (1582 - 1591), fiu al lui Ivan cel Groaznic;
 Feodor al II-lea (1589 - 1605), țar;
 Mihail I al Rusiei (1596 - 1645), țar;

Secolul al XVII-lea
 Eudoxia Streșniova (1608 - 1645), a doua soție a lui Mihail I;
 Maria Milovslavskaia (1625 - 1669), prima soție a lui Alexei I;
 Alexei I (1629 - 1676), țar;
 Feodosia Morozovna (1632 - 1675), martiră a mișcării rascolnicilor;
 Andrei Andreevici Vinius (1641 - 1717), om de stat;
 Vasili Vasilievici Golițin (1643 - 1714), aristocrat;

 Natalia Narîșkina (1651 - 1694), a doua soție a lui Alexei I;
 Boris Șeremetev (1652 - 1719), diplomat, general;
 Sofia Alekseevna (1657 - 1704), regentă, fiică a lui Alexei I;
 Feodor al III-lea (1661 - 1682), țar;
 Marfa Apraksina (1664 - 1716), a doua soție a lui Feodor al III-lea;
 Teodor Andrzej Potocki (1664 - 1738), nobil polonez;
 Ivan al V-lea (1666 - 1696), țar;
 Adam Adamovici Veide (1667 - 1720), general;
 Evdoxia Lopukina (1669 - 1731), prima soția a lui Petru cel Mare;
 Jacob Bruce (1669 - 1735), om de stat de origine scoțiană;

 Petru cel Mare (1672 - 1725), țar;
 Aleksandr Danilovici Menșikov (1673 - 1729), generalisim, prinț al Sfântului Imperiu Roman;
 Mihail Mihalovici Golițin (1675 - 1730), feldmareșal;
 Mihail Zemțov (1688 - 1743), arhitect;
 Aleksei Petrovici Romanov (1690 - 1718), fiu al lui Petru cel Mare;
 Ecaterina Ivanovna (1691 - 1733), ducesă de Mecklenburg-Schwerin, fiică a lui Ivan al V-lea;
 Laurentius Blumentrost (1692 - 1755), medic la curtea țarului;
 Ana a Rusiei (1693 - 1740), împărăteasă, fiica lui Ivan al V-lea;
 Aleksei Bestujev-Riumin (1693 - 1768), diplomat.

Secolul al XVIII-lea
 Anna Petrovna (1708–1728), ducesă, fiica cea mare a lui Petru I;
 Elisabeta a Rusiei (1709–1762), Mare Ducesă a Rusiei, fiica lui Petru cel Mare;
 Stepan Petrovici Krașeninnikov (1711–1755), naturalist, geograf;
 Aleksander Petrovici Sumarokov (1717–1777), scriitor;
 Vasili Mihailovici Dolgoruki-Krimski (1722–1782), general, om de stat;
 Piotr Rumianțev-Zadunaiski (1725–1796), feldmareșal;
 Ivan Ivanovici Șuvalov (1727–1797), om de stat, fondatorul Universității din Moscova;

 Aleksandr Suvorov (1730–1800), generalisim, erou național;
 Fiodor Stepanovici Rokotov (1736–1808), pictor;
 Matvei Kazakov (1738–1812), arhitect;
 Aleksei Vasilievici Narîșkin (1742–1800), militar, diplomat, om de stat, scriitor iluminist;
 Aleksei Musin-Pușkin (1744–1817), conte, istoric, colecționar de artă;
 Semion Voronțov (1744–1832), diplomat;
 Denis Ivanovici Fonvizin (1745–1792), dramaturg satiric;
 Aleksander Radișev (1749–1802), scriitor;
 Aleksandr Kurakin (1752–1818), om de stat;
 Aleksandr Korsakov (1753–1840), general;
 Sila Nikolaevici Sandunov (1756–1820), actor, om de afaceri;
 Ivan Andreevici Krîlov (1769–1844), fabulist;
 Vasili Stasov (1769–1848), arhitect;
 Aleksandr Balașov (1770–1837), general, om politic;
 Tatiana Șlîkova (1773–1863), balerină, cântăreață de operă;
 Pavel Averin (1775 - 1849), om de stat;
 Aleksei Petrovici Iermolov (1777–1861), general, diplomat;
 Johann Friedrich Adam (1780–1838), botanist, naturalist german;
 Aleksei Venețianov (1780–1847), pictor;
 Denis Davidov (1784–1839), memorialist, poet;
 Serghei Uvarov (1786–1855), politician, om de cultură;
 Aleksandr Cernîșev (1786–1857), general, om de stat;
 Aleksei Fiodorovici Orlov (1787–1862), general, om de stat;

 Pavel Kiseleff (1788–1872), om de stat, reformator;
 Piotr Viazemski (1792–1878), jurnalist, poet;
 Pavel Pestel (1793–1826), participant la Revolta decembriștilor;
 Piotr Ciaadaev (1794–1856), filozof;
 Aleksandr Griboiedov (1795–1829), diplomat, scriitor, compozitor;
 Mihail Muraviev-Vilenski (1796–1866), general, om de stat;
 Anton Delvig (1798–1831), poet;
 Ivan Pușcin (1798–1859), participant la Revolta decembriștilor, poet;
 Aleksandr Pușkin (1799–1837), poet, fondatorul literaturii ruse moderne.

Secolul al XIX-lea

1801 - 1850
 Viktor Nikitici Panin (1801–1874), ministru de justiție;
 Aleksandr Egorovici Varlamov (1801–1848), compozitor;
 Aleksandr Guriliov (1803–1858), compozitor;

 Vladimir Odoievski (1804–1869), scriitor;
 Aleksei Homiakov (1804–1860), teolog, filozof, poet;
 Vasili Andreievici Dolgorukov (1804–1868), generalm, om de stat;
 Pavel Petrovici Melnikov (1804–1880), inginer, cu contribuții în construcția de căi ferate;
 Dmitri Venevitinov (1805–1827), poet romantic;
 Ivan Kireevski (1806–1856), filozof, scriitor;
 Nikolai Pirogov (1810–1881), chirurg, pedagog;
 Evdokia Rostopcina (1811–1858), una dintre primele poete ruse;
 Aleksandr Herzen (1812–1870), filozof, scriitor, publicist;
 Alexandre Dubuque (1812–1898), compozitor, pianist de origine franceză;
 Pavel Annenkov (1813–1887), critic literar;

 Mihail Lermontov (1814–1841), scriitor romantic;
 Pavel Fedotov (1815–1852), pictor;
 Piotr Valuiev (1815–1890), om de stat, scriitor;
 Dmitri Miliutin (1816–1912), general, ministru;
 Aleksandr Suhovo-Kobîlin (1817–1903), scriitor;
 Nicolai Alexeievici Miliutin (1818–1872), politician;
 Alexandru al II-lea (1818–1881), țar;
 Mihail Katkov (1818–1887), jurnalist;
 La Païva (1819–1884), curtezană franceză;
 Serghei Lvovici Levițki (1819–1898), fotograf;
 Mihail Dostoievski (1820–1864), scriitor, fratele lui Feodor Dostoievski;
 Serghei Soloviov (1820–1879), istoric;
 Feodor Dostoievski (1821–1881), unul dintre cei mai importanți scriitori ruși;
 Lev Mei (1822–1862), scriitor;
 Alexandr Ostrovski (1823–1886), dramaturg;
 Dmitri Tolstoi (1823–1889), om de stat;
 Arthur von Mohrenheim (1824–1906), diplomat;
 Dmitri Rovinski (1824–1895), om politic, istoric;
 Maria Mihailovna Romanova (1825–1846), fiică a Marelui Duce Mihail Pavlovici;
 Marea Ducesă Elisabeta Mihailovna (1826–1845), ducesă, fiică a Marelui Duce Mihail Pavlovici;
 Konstantin Pobedonosțew (1827–1907), om de stat, jurist;

 Ecaterina Mihailovna (1827–1894), fiică a Marelui Duce Mihail Pavlovici;
 Piotr Bessonov (1828–1898), filolog, folclorist;
 Konstantin Dmitrievici Flavițki (1830–1866), pictor;
 Aleksei Savrasov (1830–1897), pictor;
 Serghei Botkin (1832–1889), medic, fondator al medicinei ruse moderne;
 Pavel Mihailovici Tretiakov (1832–1898), om de afaceri, colecționar de artă;
 Lev Ivanov (1834–1901), coregraf;
 Nikolai Rubinstein (1835–1881), pianist, compozitor;
 Andrei Famițîn (1835–1918), botanist;
 Aleksander Veselovski (1838–1906), specialist în teoria literaturii;
 Konstantin Makovski (1839–1915), pictor
 Wilhelm Junker (1840–1892), explorator german în Africa;
 Mihail Ivanovici Karinski (1840–1917), filozof;
 Piotr Kropotkin (1842–1921), filozof anarhist, geograf, scriitor;
 Aleksandr Voeikov (1842–1916), meteorolog;
 Sofia Tolstaia (1844–1919), jurnalistă, soția lui Lev Tolstoi;
 Olga Fedcenko (1845–1921), botanistă;
 Vladimir Makovski (1846–1920), pictor, colecționar de artă;
 Vsevolod Miller (1848–1913), istoric, etnograf, lingvist;
 Aleksandr Pomeranțev (1849–1918), arhitect;

 Sofia Kovalevskaia (1850–1891), matematiciană.

1851 - 1880
 Vladimir Segheievici Soloviov (1853–1900), filozof, poet;
 Ivan Mihailovici Obolenski (1853–1910), general, om politic, guvernator al Finlanda;
 Maria Ermolova (1853–1928), actriță de teatru;
 Aleksei Pavlov (1854–1929), geolog, paleontolog;
 Aristarh Belopolski (1854–1934), astronom;
 Serghei Șciukin (1854–1936), om de afaceri, colecționar de artă;
 Aleksandr Izvolski (1856–1919), diplomat, om de stat;
 Sergei Korovin (1858–1908), pictor;
 Caran d'Ache (1858–1909), caricaturist francez;
 Roman Ivanovici Klein (1858–1924), arhitect;
 Vladimir Palladin (1859–1922), botanist, biochimist;
 Nikolai Kasatkin (1859–1930), pictor;
 Serghei Maliutin (1859–1937), pictor;

 Pavel Miliukov (1859–1943), om politic;
 Gheorgi Catoire (1861–1926), compozitor de origine franceză;
 Konstantin Koroin (1861–1939), pictor;
 Serghei Nilus (1862–1929), scriitor;
 Nikolai Iudenici (1862–1933), general;
 Georgi Conus (1862–1933), compozitor de origine franceză;
 Nikolai von Meck (1863–1929), inginer cu contribuții în construcția de căi ferate;
 Aleksandr Golovin (1863–1930), pictor;
 Konstantin Stanislavski (1863–1938), regizor, reformator al artei actoricești;
 Aleksander Grecianinov (1864–1956), compozitor;
 Evgheni Bauer (1865–1917), regizor;
 Piotr Lebedev (1866–1912), fizician;
 Aleksei Nikolaevici Severțov (1866–1936), zoolog, paleontolog;

 Vasili Kandinski (1866–1944), pictor, teoretician al artei;
 Viaceslav Ivanov (1866–1949), poet, filozof, traducător;
 Nikolai Kișner (1867–1935), chimist, membru al Academiei Ruse de Științe;
 Vladimir Ipatiev (1867–1952), chimist;
 Auguste Georges Darzens (1867–1954), chimist francez;
 Mihail Pokrovski (1868–1932), istoric, teoretician marxist;
 Dmitri Egorov (1869–1931), matematician;
 Ivan Rerberg (1869–1932), inginer, arhitect;
 Julius Conus (1869–1942), violonist, compozitor;
 Hans Pfitzner (1869–1949), compozitor, dirijor german;
 Arseni Koreșcenko (1870–1921), compozitor;
 Mihail Dmitriievici Bonci-Bruievici (1870–1956), general;
 Ivan Morosov (1871–1921), colecționar de artă;
 Vațlav Vorovski (1871–1923), diplomat, revoluționar marxist;
 Leonid Sherwood (1871–1954), sculptor englez;
 Sofia Panina (1871–1956), ministru al Educației;

 Alexandr Scriabin (1872–1915), compozitor, pianist;
 Paul Juon (1872–1940), compozitor elvețian;
 Boris Zviorkin (1872–1942), pictor, ilustrator;
 Serghei Vasilenko (1872–1956), compozitor, dirijor;
 Lev Ciugaev (1873–1922), chimist;
 Nikolai Andreev (1873–1932), sculptor, decorator de scenă;
 Valeri Briusov (1873–1924), scriitor;
 Ivan Șmeliov (1873–1950), scriitor;
 Teresa Feodorovna Ries (1874–1956), sculptoriță, pictoriță;
 Aleksei Ivanovici Abrikosov (1875–1955), patolog;
 Konstantin Iuon (1875–1958), pictor, decorator de scenă;
 Margarete von Wrangell (1877–1932), specialistă în chimie agricolă de origine baltică;
 Semion Frank (1877–1950), filozof;
 Aleksei Remisov (1877–1957), scriitor;
 Aleksander Goedicke (1877–1957), compozitor, pianist;
 Alexei I al Moscovei (1877–1970), patriarh ortodox;
 Lec Cernîi (1878–1921), anarhist;
 Viktor Noghin (1878–1924), bolșevic;
 Piotr Uspenski (1878–1947), filozof, scriitor;
 Aleksei Goncearov (1879–1913), șahist;
 Andrei Belîi (1880–1934), scriitor;
 Nikolai Medtner (1880–1951), compozitor, pianist;
 Natalia Brasova (1880–1952), soția Marelui Duce Mihail Alexandrovici;
 Serghei Cetverikov (1880–1959), genetician.

1881 - 1900
 Platon Kerjențev (1881–1940), politician, jurnalist;
 Nikolai Ladovski (1881–1941), arhitect;
 Iacov Protazanov (1881–1945), regizor, scenarist;
 Ernest Beaux (1881–1961), specialist francez în parfumuri;
 Leonid Sabanejev (1881–1968), muzicolog, compozitor;
 Emanuel Goldberg (1881–1970), fizician, inventator evreu;
 Anna Ivanovna Abrikosova (1882–1936), călugăriță greco-catolică, victimă a epurărilor lui Stalin;
 Władysław Starewicz (1882–1965), realizator de desene animate, de origine poloneză;

 Lev Borisovici Kamenev (1883–1936), politician;
 Pavel Filonov (1883–1941), pictor de avangardă;
 Ilia Golosov (1883–1945), arhitect;
 Ivan Ilîin (1883–1954), filozof, scriitor;
 Olga Gsovskaia (1883–1962), actriță;
 Varvara Nikolaevna Iakovleva (1884–1941), politiciană;
 Solomon Lefșeț (1884–1972), matematician american;
 Aleksandr Volkov (1885–1942), actor, regizor;
 Vladimir Tatlin (1885–1953), pictor, arhitect;
 Yosef Sprinzak (1885–1959), politician evreu, lider al Knesset-ului;
 Nikolai Toporkov (1885–1965), director de imagine de etnie franceză;
 Aleksandr Palladin (1885–1972), biochimist, fratele lui Vladimir Palladin;
 Vladislav Hodasevici (1886–1939), poet;
 Nikolai Rînin (1887–1942), inginer în tehnica spațială;
 Robert Rafailovici Falk (1886–1958), pictor;
 Nadejda Obuhova (1886–1961), cântăreață de operă;
 Vladimir Andreevici Favorski (1886–1964), artist;

 Nikolai Vavilov (1887–1943), botanist, biolog, geograf;
 David Keilin (1887–1963), entomolog englez;
 Anatoli Nikolaevici Alexandrov (1888–1982), compozitor;
 Aleksander Stepanovici Antonov (1888–1922), militant de stânga;
 Ossip Brik (1888–1945), critic literar;
 Nikolai Ivanovici Buharin (1888–1938), om politic, revoluționar bolșevic;
 Marietta Șaghinian (1888–1982), scriitoare;
 Aleksandr Vîsotski (1888–1973), astronom;
 Ljubov Popova (1889–1924), pictoriță avangardistă;
 Vladimir Sokolov (1889–1962), actor, emigrat în SUA;
 Joseph N. Ermolieff (1889–1962), producător de film, emigrat în SUA;
 Victor Kahn (1889–1971), șahist francez;

 Paul Karrer (1889–1971), chimist elvețian, laureat al Premiului Nobel pentru Chimie;
 Vera Karalli (1889–1972), dansatoare, actriță;
 Alisa Koonen (1889–1974), actriță;
 Aleksei Granovski (1890–1937), regizor;
 Nikolai Trubețkoi (1890–1938), lingvist, întemeietorul morfofonologiei;
 Boris Pasternak (1890–1960), scriitor, laureat al Premiului Nobel pentru Literatură;
 Mischa Bakaleinikoff (1890–1960), compozitor de film, dirijor;
 Arcady Boytler (1890–1965), producător, regizor, emigrat în Mexic;
 Konstantin Melnikov (1890–1974), arhitect, pictor;
 Serghei Ivanovici Vavilov (1891–1951), fizician, președinte al Academiei Ruse de Științe;
 Serghei Iudin (1891–1954), chirurg;
 Lilya Brik (1891–1978), poetă, muza lui Maiakovski;
 Marina Țvetaeva (1892–1941), scriitoare;
 Alexandr Alehin (1892–1946), șahist;
 Vladimir Klimov (1892–1962), constructor de motoare de avion;
 Dmitri Menșov (1892–1988), matematician;

 Konstantin Paustovski (1892–1968), scriitor, jurnalist;
 Serghei Efron (1893–1941), poet, ofițer;
 Viktor Deni(sov) (1893–1946), caricaturist;
 Serghei Protopopov (1893–1954), compozitor;
 Boris Pavlovici Belousov (1893–1970), chimist, biofizician;
 Boris Ioganson (1893–1973), pictor;
 Serghei Petrovici Ivanov (1893–1983), pictor, emigrat în SUA;
 Nikolai Kolli (1894–1966), arhitect;
 Vladimir Engelhardt (1894–1984), biochimist;
 Nikolai Grigoriev (1895–1938), șahist;
 Walter Spies (1895–1942), pictor german;
 Feodor Ozep (1895–1949), regizor, scenarist;
 Nikolai Șatski (1895–1960), geolog;
 Nikolai Aleksandrovici Bernstein (1896–1966), neurofiziolog;
 Elsa Triolet (1896–1970), scriitoare emigrată în Franța, soția lui Louis Aragon;
 Olga Baklanova (1896–1974), actriță, emigrată în SUA;

 Léonide Massine (1896–1979), coregraf;
 Roman Iakobson (1896–1982), filolog, lingvist, emigrat în SUA;
 Vladimir Vogel (1896–1984), compozitor elvețian;
 Leo Monosson (1897–1967), tenor, emigrat în Germania;
 Viktor Lazarev (1897–1976), istoric de artă;
 Vasili Lebedev-Kumaci (1898–1949), poet, textier;
 Katarzyna Kobro (1898–1951), sculptor polonez;
 Aleksandr Pavlovici Antonov (1898–1962), actor;
 M. Ageev (1898–1973), scriitor;
 Nikolai Batalov (1899–1937), actor;
 Leo Borchard (1899–1945), dirijor german;
 Sophie Carmen Eckhardt-Gramatté (1899–1974), compozitoare, instrumentistă, emigrată în Canada;

 Leonid Leonov (1899–1994), scriitor;
 Nikolai Vladimirovici Nekrasov (1900–1938), scriitor în esperanto;
 Serge Poliakoff (1900–1969), pictor, emigrat în Franța;
 Nikolai Erdman (1900–1970), dramaturg;
 Maksim Ștrauh (1900–1974), actor;
 Mihail Ivanovitci Șarov (1900–1981), actor;
 Nikolai Timofeev-Resovski (1900–1981), genetician;
 Bohdan Lachert (1900–1987), arhitect polonez;
 Kazimierz Wiłkomirski (1900–1995), dirijor polonez.

Secolul al XX-lea

1901 - 1910
 Aleksandr Andronov (1901–1952), fizician, membru al Academiei Ruse de Științe;

 Nina Bari (1901–1961), matematiciană;
 Piotr Novikov (1901–1975), matematician;
 Boris Ephrussi (1901–1979), genetician francez;
 Iuri Rumer (1901–1985), fizician;
 Sergei Obrasțov (1901–1992), păpușar;
 Tatiana Gsovski (1901–1993), balerină;
 Vladimir Vogel (1902–1929), actor.
 Ivan Kataev (1902–1937), scriitor;
 Boris Barnet (1902–1965), regizor, scenarist de origine britanică;
 Alexandre Kojève (1902–1968), filozof francez;
 Mihail Alpatov (1902–1986), specialist în istoria artei;
 Nikolai Starostin (1902–1996), fotbalist, hocheist;
 Aleksei Leontiev (1903–1979), psiholog;
 Gheorghi Milliar (1903–1993), actor;
 Vladimir Vlassov (1903–1986), compozitor, dirijor;
 Evghenia Ghinsburg (1904–1977), scriitoare;
 Boris Kohno (1904–1990), poet, libretist;
 Tatiana Peltțer (1904–1992), actriță;
 Vera Mencik (1906–1944), șahistă; prima campioană mondială în domeniu;
 Heinrich Freiherr von Stackelberg (1905–1946), economist german;
 Klaus Mehnert (1906–1984), politolog, jurnalist german;

 Aleksandr Sergheevici Yakovlev (1906–1989), inginer, constructor de avioane;
 Feodor Șaliapin (1905–1992), actor;
 Lev Oborin (1907–1974), pianist;
 Vladimir Belousov (1907–1990), geolog;
 Olga Mencik (1908–1944), șahistă;
 Viktor Abakumov (1908–1954), ofițer, om politic;
 Nikolai Jukov (1908–1973), pictor, grafician;
 Mihail Somov (1908–1973), oceanolog, cercetător polar.
 Dmitri Ivanovici Blohințev (1908–1979), fizician;
 Boris Polevoi (1908–1981), scriitor;
 Boris Leven (1908–1986), producător de filme, emigrat în SUA;
 Aleksei Arbuzov (1908–1986), dramaturg;
 Lev Pontriaghin (1908–1988), matematician;
 Boris Rîbakov (1908–2001), istoric;
 Aleksandr Golițin (1908–2005), producător de filme, emigrat în SUA;

 Lev Arțimovici (1909–1973), fizician, membru al Academiei de Științe a URSS și al Prezidiului Academiei de Științe a URSS;
 Vladimir Barmin (1909–1993), inginer, specialist în tehnica spațială;
 Olga Rubțova (1909–1994), șahistă;
 Viktor Maslov (1910–1977), antrenor de fotbal;
 Serghei Anohin (1910–1986), pilot de teste;
 Georghi Gauze (1910–1986), biolog;
 Evgheni Golubev (1910–1988), compozitor.

1911 - 1920
 Aleksei Liapunov (1911–1973), matematician;
 Gavriil Kacealin (1911–1995), antrenor de fotbal;
 Henri Troyat (1911–2007), scriitor francez;
 Andor Lilienthal (1911–2010), șahist maghiar;
 Marina Raskova (1912–1943), pilot în al Doilea Război Mondial;
 Rudolf Alexander Agricola (1912–1990), sculptor german;
 Boris Afanasiev (1913–1983), hocheist, fotbalist;
 George Costakis (1913–1990), colecționar de artă grec;
 Nikolai Latîșev (1913–1999), arbitru de fotbal;

 Serghei Mihalkov (1913–2009), scriitor, autorul imnului de stat al Rusiei;
 Noor Inayat Khan (1914–1944), luptătoare britanică în cel de-al Doilea Război mondial;
 Georghi Babakin (1914–1971), inginer în tehnica spațială;
 Kirill Kondrașin (1914–1981), dirijor;
 Sasha Argov (1914–1995), compozitor evreu;
 George Michael Volkoff (1914–2000), fizician emigrat în Canada;
 Nikolai Peiko (1916–1995), compozitor;
 Aleksander Gieysztor (1916–1999), istoric polonez;
 Eugène Walaschek (1916–2007), fotbalist elvețian;

 Vitali Ghinzburg (1916–2009), fizician, laureat al Premiului Nobel pentru Fizică;
 Serghei Fomin (1917–1975), matematician;
 Tatiana Riabușinskaia (1917–2000), balerină;
 Ilia Prigogine (1917–2003), chimist belgian, laureat al Premiului Nobel pentru Chimie;
 Urie Bronfenbrenner (1917–2005), psiholog, emigrată în SUA;
 Leonid Hurwicz (1917–2008), economist american, laureat al Premiului Nobel pentru Economie;
 Georghi Zațepin (1917–2010), astrofizician;
 Victor Vicas (1918–1985), regizor, scenarist, emigrat în Franța;
 Anatoli Tarasov (1918–1995), hocheist și antrenor;
 Zara Doluhanova (1918–2007), mezzosoprană armeană;
 Vladimir Simaghin (1919–1968), șahist;
 Anne Ancelin Schützenberger (n. 1919), psiholog francez;
 Naum Wilenkin (1920–1991), matematician;
 Aharon Iariv (1920–1994), om politic, general israelian;
 Konstantin Beskov (1920–2006), fotbalist, antrenor;
 Karen Haciaturian (1920–2011), compozitor armean;
 Leo Steinberg (1920–2011), critic și istoric de artă american;
 Anton Antonov-Ovseenko (1920–2013), istoric, disident anticomunist.

1921 - 1930
 Lidia Litviak (1921–1943), femeie pilot din cel de-al Doilea Război Mondial;

 Vasili Stalin (1921–1962), general, fiu al lui Stalin;
 Evgheni Babici (1921–1972), jucător de hochei pe gheață;
 Andrei Saharov (1921–1989), fizician, Laureat al Premiului Nobel pentru Pace, disident și militant pentru drepturile omului.
 Iuri Ozerov (1921–2001), regizor;
 Aleksandr Ciudakov (1921–2001), fizician;
 Vasili Smîslov (1921–2010), mare maestru la șah;
 Arie Eliav (1921–2010), politician din Israel;
 Vladimir Keilis-Borok (1921–2013), specialist în geofizică;
 Anatoli Cerniaev]] (1921–2017), istoric, consilier al lui Gorbaciov;
 Aleksander Kajdan (1922–1997), bizantinist american;
 Irina Baldina (1922–2009), pictoriță;
 Irina Antonova (n. 1922), specialistă în istoria artei;
 Vladimir Etuș (n. 1922), actor;
 Iakov Estrin (1923 – 1987), șahist;
 Spartak Beliajev (1923 – 2017), fizician;
 Revol Bunin (1924 – 1976), compozitor;
 Nikolai Sologubov (1924–1988), jucător de hochei pe gheață;
 Iulia Drunina (1924–1991), poetă;

 Bulat Okudjava (1924–1997), muzician armean;
 Aron Gurevici (1924–2006), istoric;
 Tatiana Lioznova (1924 – 2011), regizor;
 Iuri Orlov (n. 1924), fizician, activist pentru drepturile omului;
 Iuri Trifonov (1925–1981), scriitor;
 Aleksei Gurîșev (1925–1983), jucător de hochei pe gheață;
 Iuli Daniel (1925–1988), scriitor;
 Boris Ceaikovski (1925–1996), compozitor;
 Andrei Siniavski (1925–1997), scriitor, critic literar;
 Aleksei Tupolew (1925–2001), constructor de avioane;
 Irina Arhipova (1925–2010), mezzosoprană;
 Konstantin Vanșenkin (1925–2012), poet;
 Olga Aroseva (1925–2013), actriță;
 Maia Plisețkaia (1925–2015), balerină;
 Vladimir Boltianski (n. 1925), matematician;
 Evgheni Leonov (1926–1994), actor;
 Lev Diomin (1926–1998), cosmonaut;
 David Abramovici Kirjniț (1926–1998), fizician;

 Svetlana Allilueva (1926–2011), scriitoare, fiica lui Stalin;
 Vladimir Komarov (1927–1967), cosmonaut;
 Stanislaw Neuhaus (1927–1980), pianist;
 Iuri Kasakov (1927–1982), scriitor;
 Evgheni Morgunov (1927–1999), actor, regizor, scenarist;
 Oleg Efremov (1927–2000), actor, regizor;
 Vadim Sagladin (1927–2006), politician, consilier al lui Gorbaciov;
 Vladimir Iliușin (1927–2010), pilot de testare avioane;
 Felix Browder (1927–2016), matematician american;
 Grigori Barenblatt (n. 1927), matematician;
 Evgheni Svetlanov (1928–2002), dirijor, compozitor, pianist;
 Vladimir Toporov (1928–2005), filolog;
 Iurii Iakovlev (1928–2013), actor;
 Dmitri Șirkov (1928–2016), fizician;

 Alexei Abrikosov (1928–2017), fizician, laureat al Premiului Nobel pentru Fizică;
 Lev Iașin (1929–1990), fotbalist;
 Vladimir Antoșin (1929–1994), șahist;
 Liudmila Zîkina (1929–2009), cântăreață de muzică populară;
 Ilia Piateski-Șapiro (1929–2009), matematician din Israel;
 Iuri Prohorov (1929–2013), matematician;
 Nikolai Karpov (1929–2013), jucător și antrenor de hochei pe gheață;
 Viaceslav Vsevolodovici Ivanov (1929–2017), filolog;
 Serghei Godunov (n. 1929), matematician;
 Anatoli Maslionkin (1930–1988), fotbalist;
 Vladimir Maksimow (1930–1995), scriitor, disident anticomunist;
 Ruslan Stratonovici (1930–1997), fizician, inginer;
 Igor Netto (1930–1999), fotbalist;
 Evghenia Sidorova (1930–2003), sportivă la schi alpin;
 Nikolai Pucikov (1930–2005), jucător de hochei pe gheață;
 Leonid Abalkin (1930–2011), economist;
 Vladimir Rîjkin (1930–2011), fotbalist;

 Aron Dolgopolski (1930–2012), lingvist din Israel;
 Evgheni Korolkov (1930–2014), gimnast;
 Viktor Tihonov (1930–2014), antrenor de hochei pe gheață;
 Lev Kusnețov (1930–2015), scrimer;
 Oleg Popov (1930–2016), clovn;
 Vladimir Uspenski (n. 1930), matematician, lingvist;
 Viktor Pavlovici Maslov (n. 1930), matematician, fizician.

1931 - 1940
 Felix Beresin (1931–1980), matematician, fizician;
 Viktor Nikiforov (1931–1989), sportiv la hochei pe gheață;
 Iulian Semionov (1931–1993), scriitor;
 Alfred Kucevski (1931–2000), sportiv la hochei pe gheață;
 Mark Midler (1931–2012), scrimer;

 Lev Durov (1931–2015), actor;
 Leonid Keldîș (1931–2016), fizician;
 Anatoli Ilîin (1931–2016), fotbalist;
 Viktor Țariov (1931–2017), fotbalist, antrenor;
 Nikolai Kamenski (1931–2017), sportiv la sărituri cu schiurile;
 Robert Minlos (1931–2018), matematician;
 Ghennadi Rojdestwenski (n. 1931), dirijor;
 Mihail Ogonkov (1932–1979), fotbalist;
 Vladimir Wetrov (1932–1985), spion KGB;
 Maia Kristalinskaia (1932–1985), cântăreață;
 Aleksandr Borisovici Beliavski (1932–2012), actor;
 Anatoli Isaiev (1932–2016), fotbalist;

 Rodion Șcedrin (n. 1932), compozitor, pianist;
 Aleksander Askoldov (n. 1932), regizor;
 Dmitri Bilenkin (1933–1987), scriitor de science fiction;
 Konstantin Loktev (1933–1996), hocheist;
 Boris Tatușin (1933–1998), fotbalist;
 Elena Gorciakova (1933–2002), sportivă la aruncarea suliței;
 Iuri Baulin (1933–2006), jucător de hochei pe gheață;
 Valentin Bubukin (1933–2008), fotbalist;
 Semjon Farada (1933–2009), actor;
 Andrei Vosnesenski (1933–2010), scriitor;
 Igor Kwașa (1933–2012), actor;
 Aleksandr Mitta (n. 1933), actor, regizor;
 Alexander Privalov (n. 1933), atlet;

 Evgheni Vasiukov (n. 1933), șahist;
 Mark Zaharov (n. 1933), regizor, scenarist;
 Stanislaw Liubșin (n. 1933), actor;
 Kir Bulciov (1934–2003), scriitor;
 Valentin Kosmici Ivanov (1934–2011), fotbalist;
 Gleb Iakunin (1934–2014), preot, disident anticomunist;
 Vladislav Volkov (1935–1971), cosmonaut;
 Leonid Enghibarov (1935–1972), actor, clovn armean;
 Aleksander Men (1935–1990), teolog, disident;
 Leonid Șebarșin (1935–2012), ofițer, director al KGB;
 Igor Novikov (n. 1935), astrofizician, cosmolog;

 Serghei Hrușciov (n. 1935), inginer, fiu al lui Nikita Hrușciov;
 Iakov Sinai (n. 1935), matematician;
 Filaret (Vahromeev) (n. 1935), mitropolit;
 Vassili Livanov (n. 1935), actor, regizor, scenarist;
 Evgeni Velichov (n. 1935), fizician;
 Inga Voronina (Artamonova) (1936–1966), sportivă la patinaj viteză;
 Oleg Fedoseev (1936–2001), atlet;
 Alexander Ghinsburg (1936–2002), jurnalist, scriitor, activist pentru drepturile omului;
 Natalja Gorbanevskaia (1936–2013), scriitoare, militantă pentru drepturile omului;
 Dmitri Anosov (1936–2014), matematician;
 Leonid Kuravliov (n. 1936), actor;
 Iuri Lujkov (n. 1936), politician, fost primar al Moscovei;
 Gavriil Haritonovici Popov (n. 1936), economist, fost primar al Moscovei;
 Edvard Radzinski (n. 1936), dramaturg, istoric;
 Eduard Strelțov (1937–1990), fotbalist;
 Veniamin Alexandrov (1937–1991), jucător de hochei pe gheață;
 Boris Egorov (1937–1994), cosmonaut, medic;
 Boris Zaițev (1937–2000), jucător de hochei pe gheață;
 Viktor Iakușev (1937–2001), jucător de hochei pe gheață;
 Valentin Pavlov (1937–2003), om politic, fost premier;
 Iuri Falin (1937–2003), fotbalist;

 Bella Ahmadulina (1937–2010), poetă, traducătoare, eseistă;
 Evgheni Groșev (1937–2013), jucător de hochei pe gheață;
 Ghennadi Gusarov (1937–2014), fotbalist;
 Vladimir Kadyshevsky (1937–2014), fizician;
 Boris Uspenski (n. 1937), filolog, specialist în mitologie;
 George Zweig (n. 1937), fizician, neurobiolog american;
 Andrei Koncealovski (n. 1937), regizor;
 Karol Modzelevski (n. 1937), istoric, scriitor polonez;
 Stanislav Petușov (n. 1937), jucător de hochei pe gheață;
 Aleksandra Zabelina (n. 1937), scrimeră;
 Vladimir Vîsoțki (1938–1980), actor, cantautor, scriitor;
 Andrei Amalrik (1938–1980), istoric, scriitor, disident;
 Andrei Lukanov (1938–1996), fost premier al Bulgariei;
 Evgheni Maiorov (1938–1997), jucător de hochei pe gheață;
 Eduard Iwanov (1938–2012), jucător de hochei pe gheață;
 Natalia Kracikovskaia (1938–2016), actriță;

 Marina Ratner (1938–2017), matematiciană;
 Oleg Gordievski (n. 1938), fost colonel al KGB;
 Galina Gorohova (n. 1938), scrimeră, antrenoare;
 Boris Lagutin (n. 1938), boxer;
 Viaceslav Ivanov (n. 1938), canotor;
 Liudmila Petrușevskaia (n. 1938), scriitoare;
 Boris Majorov (n. 1938), jucător de hochei pe gheață;
 Evgheni Nesterenko (n. 1938), cântăreț de operă;
 Valeri Voronin (1939–1984), fotbalist;
 Igor Cislenko (1939–1994), fotbalist;
 Iuri Glaskov (1939–2008), cosmonaut;
 Ghennadi Volnov (1939–2008), baschetbalist;

 Ekaterina Maximova (1939–2009), balerină;
 Vitali Davîdov (n. 1939), jucător de hochei pe gheață;
 Galina Polskiș (n. 1939), actriță;
 Viktor Șustikov (n. 1939), fotbalist;
 Viktor Pawlov (1940–2006), actor;
 Viktor Kuzkin (1940–2008), jucător de hochei pe gheață;
 Elena Petușkova (1940–2007), sportivă la călărie;
 Dmitri Prigov (1940–2007), pictor;
 Vladimir Dneprovskii (n. 1940), fizician;
 Veniamin Smehov (n. 1940), actor, regizor;
 Boris Andreiev (n. 1940), cosmonaut;
 Viatceslav Artemov (n. 1940), compozitor;
 Vladimir Iurzinov (n. 1940), jucător, antrenor de hochei pe gheață;
 Viaceslav Starșinow (n. 1940), jucător de hochei pe gheață;

 David Tuhmanov (n. 1940), compozitor.

1941 - 1950
 Andrei Mironov (1941–1987), actor;
 Albert Șesternev (1941–1994), fotbalist, antrenor;
 Anatoli Firsov (1941–2000), jucător de hochei pe gheață;
 Alexander Ragulin (1941–2004), jucător de hochei pe gheață;
 Natalia Bessmertnova (1941–2008), balerină;
 Alla Kușnir (1941–2013), șahistă din Israel;
 Iuri Sevidov (1942–2010), fotbalist;
 Ghennadi Logofet (1942–2011), fotbalist;
 Evgheni Rudakov (1942–2011), fotbalist;

 Svetlana Gannușkina (n. 1942), matematician, luptătoare pentru drepturile omului;
 Valentin Lebedev (n. 1942), cosmonaut;
 Vladimir Fedotov (1943–2009), fotbalist, antrenor;
 Nikolai Arnoldovici Petrov (1943–2011), pianist;
 Aleksandr Pavlovici Alexandrov (n. 1943), cosmonaut, Erou al Uniunii Sovietice;
 Aleksandr Serebrov (1944–2013), cosmonaut, Erou al Uniunii Sovietice;
 Janna Bicevskaia (n. 1944), cântăreață;
 Aleksei Liubimov (n. 1944), pianist;
 Boris Petrovici Mihailov (n. 1944), jucător de hochei pe gheață;
 Aleksandr Pașkov (n. 1944), jucător de hochei pe gheață;
 Viktoria Postnikova (n. 1944), pianistă;
 Anastasia Vertinskaia (n. 1944), actriță;
 Mihail Iakovlevici Voronin (1945–2004), gimnast;
 Aleksandr Gorelik (1945–2012), patinator artistic;
 Iuri Razuvaiev (1945–2012), șahist;
 Igor Ivanov (n. 1945), politician, fost ministru de externe;

 Nikita Mihalkov (n. 1945), actor, regizor, laureat Oscar;
 Aleksandr Markovici Poliakov (n. 1945), fizician;
 Joseph Bernstein (n. 1945), matematician din Israel;
 Aleksei Rîbnikov (n. 1945), compozitor;
 Boris Berezovski (1946–2013), antreprenor, om politic;
 Natalia Arinbasarova (n. 1946), actriță;
 Fiodor Bogomolov (n. 1946), matematician, emigrat în SUA;
 Vladimir Bortko (n. 1946), regizor, director de imagine;
 Valentin Gavrilov (n. 1946), atlet;
 Aleksandr Gorșkov (n. 1946), sportiv (patinaj artistic);
 Lev Gudkov (n. 1946), sociolog;
 Valeri Karasiov (n. 1946), gimnast;
 David Kajdan (n. 1946), matematician israelian;
 Grigori Margulis (n. 1946), matematician;
 Liudmila Pahomova (n. 1946), sportivă (patinaj artistic);
 Vladimir Soloviov (n. 1946), cosmonaut;
 Serghei Cetveruhin (n. 1946), sportiv (patinaj artistic);
 Alexander Varshavsky (n. 1946), biochimist american;
 Vladimir Vikulov (n. 1946), hocheist;
 Jozef Zieleniec (n. 1946), om politic ceh;
 Nikolai Korndorf (1947–2001), compozitor, dirijor;
 Gheidar Djemal (1947–2016), revoluționar islamic, scriitor;
 Mark Dvorețki (1947–2016), șahist;
 Valeri Afanasiev (n. 1947), pianist;
 Dmitri Alekseev (n. 1947), pianist;

 Leonid Bunimovici (n. 1947), matematician;
 Elena Fatalibekova (n. 1947), șahistă;
 Aleksander Gusev (n. 1947), hocheist;
 Aleksander Iakușev (n. 1947), hocheist;
 Viktor Ierofeiev (n. 1947), scriitor;
 Leonid Iuzefovici (n. 1947), scriitor;
 Svetlana Katok (n. 1947), matematiciană;
 Boris Kerner (n. 1947), fizician german;
 Lev Rubinstein (n. 1947), scriitor;
 Ievgheni Zimin (n. 1947), hocheist;
 Alexei Ulanov (n. 1947), sportiv (patinaj);
 Boris Berman (n. 1948), pianist;
 Valeri Harlamov (n. 1948), hocheist;
 Viktor Krovopuskov (n. 1948), scrimer;
 Tatiana Lemaciko (n. 1948), șahistă;

 Andrei Linde (n. 1948), fizician american;
 Svetlana Savițkaia (n. 1948), aviatoare, cosmonaut;
 Vladimir Șadrin (n. 1948), hocheist;
 Alexei Starobinskii (n. 1948), fizician;
 Șamil Tarpișcev (n. 1948), tenismen;
 Iuri Baturin (n. 1949), cosmonaut, politician;
 IurI Blinov (n. 1949), hocheist;
 Olga Karasiova (n. 1949), gimnastă;
 Viktor Klimenko (n. 1949), gimnast;
 Natalia Lebedeva (n. 1949), atletă;
 Pavel Lunghin (n. 1949), director de imagine;
 Olga Morozova (n. 1949), tenismenă;

 Alla Pugaciova (n. 1949), cântăreață;
 Irina Rodnina (n. 1949), sportivă (patinaj artistic);
 Nadejda Besfamilnaia (n. 1950), atletă;
 Andrei Bolibruh (n. 1950), matematician;
 Sabir Gusein-Zade (n. 1950), matematician;
 Andrei Iakubik (n. 1950), fotbalist;
 Gennadi Karponosov (n. 1950), dansator sportiv;
 Serghei Kisliak (n. 1950), politician;

 Serghei Lavrov (n. 1950), politician;
 Boris Morukov (n. 1950), medic, cosmonaut;
 Farhat Mustafin (n. 1950), wrestler;
 Tatiana Ovecikina (n. 1950), baschetbalistă;
 Boris Sharkov (n. 1950), fizician;
 Viaceslav Șokurov (n. 1950), matematician;
 Aleksandr Sidelnikov (n. 1950), hocheist;
 Aleksandr Stepanov (n. 1950), informatician.

1951 - 1960
 Viacheslav Anisin (n. 1951), hocheist;
 Natalia Belohvostikova (n. 1951), actriță;
 Aleksandr Bodunov (n. 1951), hocheist;
 Aleksandr Laveikin (n. 1951), cosmonaut;
 Piotr Mamonov (n. 1951), muzician, actor;
 Viacheslav Cianov (n. 1951), fotbalist, antrenor;
 Aleksandr Vinogradov (n. 1951), canoist;
 Vera Anisimova (n. 1952), atletă;

 Daria Donțova (n. 1952), scriitoare;
 Arcadi Gaidamak (n. 1952), om de afaceri;
 Vladimir Gusinski (n. 1952), magnat media;
 Pavel Kogan (n. 1952), dirijor;
 Viacheslav Lemeșev (n. 1952), boxer;
 Marina Solodkin (n. 1952), om politic;
 Andrei Zubov (n. 1952), istoric;
 Vitali Ciurkin (n. 1952), diplomat;
 Valeri Gherghiev (n. 1953), dirijor;
 Serghei Iastrjembski (n. 1953), om politic, diplomat;
 Viatceslav Moșe Kantor (n. 1953), om de afaceri, activist;
 Vladimir Kovalev (n. 1953), sportiv (patinaj artistic);
 Vladimir Lobanov (n. 1953), sportiv (patinaj viteză);
 Serghei Makaricev (n. 1953), șahist;

 Serghei Starostin (n. 1953), lingvist, filolog;
 Andrei Karlov (n. 1954), diplomat;
 Dmitri Kiseliov (n. 1954), jurnalist;
 Anatoli Kudriavițki (n. 1954), scriitor, emigrat în Irlanda;
 Andrei Minenkov (n. 1954), sportiv (patinaj artistic);
 Zinetula Bilialetdinov (n. 1955), hocheist;
 Irina Hakamada (n. 1955), politiciană;
 Andrei Gavrilov (n. 1955), pianist;
 Vladimir Kuzmin (n. 1955), cântăreț, chitarist rock;
 Aleksandr Zavialov (n. 1955), schior;
 Valeri Cehov (n. 1955), șahist;

 Egor Gaidar (1956–2009), economist, om politic;
 Mihail Burțev (1956–2015), scrimer;
 Vera Glagoleva (1956–2017), actriță;
 Natalia Andreicenko (n. 1956), actriță;
 Evgheni Kiseliov (n. 1956), jurnalist;
 Platon Lebedev (n. 1956), om de afaceri;
 Natalia Liniciuk (n. 1956), antrenoare de patinaj artistic;
 Vladislav Listiev (n. 1956), jurnalist, prezentator TV;
 Aleksandr Jukov (n. 1956), economist, om politic;
 Natașa Șneider (n. 1956), muziciană, actriță;
 Nikolai Aleksandrovici Sidorov (n. 1956), atlet;
 Aleksei Uliukaev (n. 1956), politician, om de știință;
 Victor Anatolievici Vasiliev (n. 1956), matematician;
 Leonard Blavatnik (n. 1957), om de afaceri american;
 Andrei Bukin (n. 1957), sportiv (patinaj artistic);
 Maksim Kantor (n. 1957), pictor;

 Mihail Kasianov (n. 1957), economist, om politic;
 Aleksandr Lazutkin (n. 1957), cosmonaut;
 Shlomo Mintz (n. 1957), muzician israelian;
 Serghei Eduardovici Prihodko (n. 1957), om politic;
 Boris Fiodorov (1958–2008), economist, politician;
 Aleksandr Baluev (n. 1958), actor;
 Viaceslav Fetisov (n. 1958), hocheist;
 Victor Șenderovici (n. 1958), jurnalist, politician;
 Fiodor Cerenkov (1959–2014), fotbalist;
 Elena Kușnerova (n. 1959), pianistă;
 Aleksandr Lebedev (n. 1959), om de afaceri;
 Vladimir Kara-Murza Sr. (n. 1959), jurnalist;
 Elena Muhina (1960–2006), gimnastă;
 Ludmila Valentinovna Berlinskaia (n. 1960), pianistă;
 Natalia Bestemianova (n. 1960), sportivă (patinaj artistic);
 Polina Dașkova (n. 1960), scriitoare;
 Pavel Grudinin (n. 1960), politician, om de afaceri;
 Artur Iusupov (n. 1960), șahist;

 Andrei Kobiakov (n. 1960), premier al Belarusiei;
 Marina Koșeveia (n. 1960), înotătoare;
 Vladimir Krutov (n. 1960), hocheist;
 Lev Manovici (n. 1960), jurnalist, scriitor;
 Igor Iurievici Nikulin (n. 1960), sportiv (aruncarea ciocanului);
 Serghei Ponomarenko (n. 1960), sportiv (patinaj artistic);
 Igor Presniakov (n. 1960), chitarist;
 Veronika Skvorțova (n. 1960), neurolog, om politic;
 Viviana Sofronițkaia (n. 1960), pianistă canadiană;
 Dmitri Vrubel (n. 1960), pictor;
 Alexey Vîjmanavin (n. 1960), șahist.

1961 - 1970
 Viktor Batîrev (n. 1961), matematician;
 Oleg Bozhev (n. 1961), sportiv (patinaj viteză);
 Igor Glek (n. 1961), șahist;
 Valentin Valentinovici Ivanov (n. 1961), arbitru;

 Andrei Korotaev (n. 1961), antropolog, istoric, economist;
 Iuri Milner (n. 1961), antreprenor;
 Vladimir Potanin (n. 1961), antreprenor;
 Mihail Pavlovici Șișkin (n. 1961), scriitor;
 Andrei Shleifer (n. 1961), economist american, profesor universitar;
 Iolanda Cen (n. 1961), atletă;
 Elizaveta Glinka (n. 1962–2016), medic, activist social;
 Iulia Dolgorukova (n. 1962), pictoriță;
 Aleksandr Dughin (n. 1962), politician, filozof;
 Olga Golodeț (n. 1962), economist, om politic;
 Viktor Pelevin (n. 1962), scriitor;
 Serghei Rodionov (n. 1962), antrenor de fotbal;
 Anatoli Semionov (n. 1962), hocheist;
 Galina Timcenko (n. 1962), jurnalistă;
 Kira Ivanova (1963–2001), sportivă (patinaj artistic);
 Elena Baturina (n. 1963), femeie de afaceri;
 José Biriukov (n. 1963), baschetbalist spaniol;
 Gheorghi Boos (n. 1963), om de afaceri, politician;
 Mihail Hodorkovski  (n. 1963), om de afaceri;
 Mihail Olegovici Efremov (n. 1963), actor;
 Mihail Evstafiev (n. 1963), artist, fotograf, scriitor;
 Michał Krasenkow (n. 1963), șahist polonez;
 Serghei Mitrohin (n. 1963), politician;
 Natalia Negoda (n. 1963), actriță;
 Leonid Polterovici (n. 1963), matematician israelian;
 Dmitri Rogozin (n. 1963), politician, diplomat;
 Anton Siluanov (n. 1963), om politic, economist;
 Vladimir Rudolfovici Soloviov (n. 1963), jurnalist;
 Igor Stelnov (n. 1963), hocheist;
 Elena Vodorezova (n. 1963), sportivă (patinaj artistic);
 Iuri Hmîliev (n. 1964), hocheist;
 Laine Randjärv (n. 1964), politiciană estoniană;
 Igor Șpilband (n. 1964), sportiv (patinaj artistic);
 Evgheni Șvindler (n. 1964), om de afaceri american;
 Marina Cerkasova (n. 1964), sportivă (patinaj artistic);
 Serghei Bazarevici (n. 1965), baschetbalist;
 Igor Horoșev (n. 1965), instrumentist (claviatură);
 Alex Eskin (n. 1965), matematician american;
 Anna Levandi (n. 1965), sportivă (patinaj artistic);
 Dmitri Viktorovici Kuznețov (n. 1965), fotbalist;
 Dmitri Mironov (n. 1965), hocheist;
 Mihail Prohorov (n. 1965), om de afaceri, politician;
 Iuri Savicev (n. 1965), fotbalist;
 Mihail Ștalenkov (n. 1965), hocheist;
 Igor Sutiaghin (n. 1965), fizician, specialist în arme nucleare;
 Lilyia Zilberștein (n. 1965), pianistă;
 Serghei Trofimov (n. 1966), actor, cântăreț;
 Ilarion Alfeiev (n. 1966), mitropolit;
 Iulia Menșova (n. 1969), actriță, prezentatoare TV;
 Dmitri Malikov (n. 1970), cântăreț.

1971 - 1980
 Serghei Abramov (n. 1972), politician;
 Serghei Kuprik (n. 1973), cântăreț;
 Helavisa (n. 1976), cântăreață.

1981 - 1990
 Vladimir Kara-Murza (n. 1981), activist politic;
 Konstantin Batygin (n. 1986), astronom;
 Leanca Grâu (n. 1987), actriță moldoveancă;
 Nikita Efremov (n. 1988), actor.

1991 - 2000
 Daria Dughina (1992 – 2022), activistă;
 Daniil Medvedev (n. 1996), jucător de tenis.

Vezi și
 Listă de personalități din Sankt Petersburg

Note

Moscova
Moscova
Listă

Listă de personalități din Moscova


Balyos, elçi, aracı, arabulucu anlamı taşıdığı gibi, aynı zamanda İstanbul'da görev yapan Venedik ve bazı diğer Frenk elçilerine verilen isimdir. Daha çok Venedik elçisi için kullanılmıştır.

Etimoloji
Balyos, elçi, aracı, arabulucu anlamı taşıdığı gibi, aynı zamanda İstanbul'da görev yapan Venedik elçilerine verilen isimdir.Venedikçe "Bailo" kelimesi Latince kökenli olup baiulus kelimesinden türemiştir. Bu kelimenin Latince anlamı ise "hamal" şeklindedir. Türkçede ise bālyōs ya da bālyoz olarak kullanılır.

Venedik Balyosları

Venedik balyosu ya da baylosu Bizans ve Osmanlı İmparatorluğu topraklarında Venedik Cumhuriyeti'ni temsil eden kişidir. Konstantinopolis Balyosu 13. yüzyıldan 1797'de Venedik'in işgal edilmesine kadar görevini sürdürmüştür. Ayrıca Halep ve Kahire'de de başka Venedik balyoslarının bulunduğu ancak bu kişilerin etkisinin Konstantinopolis balyosuna kıyasla daha zayıf olduğu bilinmektedir.

Kaynakça

Venedik Cumhuriyeti
Osmanlı İmparatorluğu

Balyos


Tilo Klinner (* 1958 in Würzburg, Bayern) ist ein deutscher Diplomat. Er ist seit August 2021 deutscher Botschafter in Usbekistan. Vorher war er ab 2018 Botschafter der Bundesrepublik Deutschland in Kasachstan.

Leben
Nach dem Abitur in Würzburg studierte Klinner von 1977 bis 1983 Rechtswissenschaften an der Julius-Maximilians-Universität Würzburg sowie der Universität Lausanne und legte 1983 sein Erstes Juristisches Staatsexamen ab. Nach dem anschließenden Rechtsreferendariat am Amtsgericht Passau und am Landgericht Passau absolvierte er von 1984 bis 1985 ein Studium an der McGill University in Montreal und beendete danach bis 1987 das Referendariat in München, wo er 1987 auch das Zweite Juristische Staatsexamen ablegte. Daraufhin war er bis 1988 als Rechtsanwalt beim Oberlandesgericht München tätig und legte darüber hinaus 1988 seine Promotion zum Dr. iur. utr. (Doktor beider Rechte) an der Julius-Maximilians-Universität Würzburg mit einer Dissertation zum Thema Satellitenfernerkundung im Völkerrecht: inwieweit existiert ein völkerrechtlicher Datenschutz? ab.

Laufbahn
Im Anschluss trat er 1988 in den Auswärtigen Dienst und war nach Abschluss der Laufbahnprüfung für den höheren Dienst zuerst bis 1990 als Referent im Referat für Verteidigung und Sicherheitsfragen des Auswärtigen Amtes in Bonn sowie zwischen 1990 und 1993 im Referat für Politik an der Botschaft in Russland tätig, ehe er daraufhin Referent im Referat für Kultur des Auswärtigen Amtes in Berlin war. Danach war er zwischen 1996 und 1999 Ständiger Vertreter des Botschafters in Trinidad und Tobago sowie nach einer darauf folgenden Verwendung als Pressereferent an der Botschaft in der Volksrepublik China von 2002 bis 2005 stellvertretender Leiter des Referats für Öffentlichkeitsarbeit im Auswärtigen Amt. Danach war Klinner zwischen 2005 und 2008 Generalkonsul in Jekaterinburg und im Anschluss bis 2011 Inspekteur des Auswärtigen Amtes, während Renate Schimkoreit, die zuvor Referatsleiterin im Auswärtigen Amt war, 2008 seine Nachfolgerin als Generalkonsulin in Jekaterinburg wurde.

Von 2011 bis 2015 war Klinner Generalkonsul der Bundesrepublik Deutschland in Karatschi in Pakistan. Ab September 2015 bekleidete er das Amt des Beauftragten für Außenwirtschaftsförderung und Technologie im Auswärtigen Amt in Berlin. Im August 2018 wechselte Klinner als Botschafter der Bundesrepublik Deutschland nach Astana, Kasachstan. Seit August 2021 ist er Botschafter in Usbekistan, mit Dienstsitz Taschkent.

Weblinks

Einzelnachweise

Absolvent der Julius-Maximilians-Universität Würzburg
Jurist im auswärtigen Dienst
Deutscher Botschafter in Kasachstan
Deutscher Botschafter in Usbekistan
Deutscher
Geboren 1958
Mann

Tilo Klinner


Nu er solen død er en dansk kortfilm fra 2015 instrueret af Daniel Bødker Sørensen.

Handling
Anette har netop fået nyt arbejde som rengøringsdame i en børnehave. Det er
hendes første dag på jobbet. Børnehaven ligger isoleret, kun omgivet af åbne marker og store skove. Udenfor blæser en kold vind, og i det fjerne høres torden, som sniger sig nærmere og nærmere. Anette kan ikke lide torden, ja hun hader det faktisk mere end noget andet. Snart begynder regnen at piske mod ruden og vinden kaste sig nådesløst over det lille hus. Anette tager straks fat på rengøringsarbejdet, men måske gemmer der sig noget ude i mørket, som er langt mere faretruende end den hårdeste storm og
kraftigste torden?

Medvirkende

 Anette Støvelbæk, Anette
 Søren Hauch-Fausbøll
 Anna Reumert
 Tine Therese Larsen
 Teis Bayer
 Mikkel Lindhardt Bøhling
 Kirsten Olesen

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2015

Nu er solen død


Justin Henry Worthington (født 25. maj 1971) er en amerikansk skuespiller, der er kendt for at spille genstanden for kampen om forældremyndigheden i filmen Kramer mod Kramer (1979), en debutrolle, der gav ham en nominering til en Oscar for bedste mandlige birolle, da han var otte år gammel.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra USA
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet
Personer fra New York
Oscar-nominerede skuespillere

Justin Henry


Pământul și șarpele este un film românesc din 1971 regizat de Slavomir Popovici.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1971 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1971

Pământul și șarpele


Diese Liste der Bahnhöfe und Haltepunkte in München enthält alle Bahnstationen, die sich in der Landeshauptstadt München befinden beziehungsweise befunden haben. München ist der größte Eisenbahnknoten in Bayern, im Stadtgebiet gibt es heute 40 Personenbahnhöfe in Betrieb und zwölf stillgelegte. Zahlreiche Stationen werden nur noch von der Münchner S-Bahn bedient. In der Stadt bestehen derzeit neun Güterbahnhöfe, der größte davon ist der Rangierbahnhof München Nord.

Personenbahnhöfe

Stationen in Betrieb

Legende
 Station: In dieser Spalte befindet sich der Name der Station und ein Link zu einer Lagekarte der Station.
 Art: In dieser Spalte wird die Art der Station genannt. Folgende Angaben sind möglich:
 Bf: Bahnhof
 Bft: Bahnhofsteil
 Hp: Haltepunkt
 Eröffnung: In dieser Spalte ist das Eröffnungsdatum der jeweiligen Station angegeben.
 Bahnstrecke: In dieser Spalte wird die Bahnstrecke, an der der Bahnhof liegt, aufgeführt.
 FV: Wenn in dieser Spalte FV steht, bedienen Fernverkehrszüge den Bahnhof.
 RV: Wenn in dieser Spalte RV steht, bedienen Regionalverkehrszüge den Bahnhof.
 S: Wenn sich in dieser Spalte ein S befindet, wird der Bahnhof von S-Bahn-Zügen der S-Bahn München bedient.
 Anmerkungen: Hier sind Anmerkungen zur Geschichte des Bahnhofes angegeben.
 Stadtteil: In dieser Spalte ist der Stadtteil angegeben, in dem sich die Station befindet.
 Bild: Hier befindet sich ein Bild, falls eines vorhanden ist.

Stationsübersicht

Stillgelegte Stationen

Legende
 Station: In dieser Spalte befindet sich der Name der Station und ein Link zu einer Lagekarte der Station.
 Art: In dieser Spalte wird die Art der Station genannt. Folgende Angaben sind möglich:
 Bf: Bahnhof
 Bft: Bahnhofsteil
 Hp: Haltepunkt
 Eröffnung: In dieser Spalte ist das Eröffnungsdatum der jeweiligen Station angegeben.
 Stilllegung: In dieser Spalte wird das Datum der Stilllegung des Bahnhofes erwähnt.
 Bahnstrecke: In dieser Spalte wird die Bahnstrecke an der der Bahnhof liegt aufgeführt.
 Anmerkungen: Hier sind Anmerkungen zur Geschichte des Bahnhofes angegeben.
 Stadtteil: In dieser Spalte ist der Stadtteil angegeben, in dem sich die Station befand.
 Bild: Hier befindet sich ein Bild, falls eines vorhanden ist.

Stationsübersicht

Bahnhöfe ohne Personenverkehr

 Freiham (eröffnet am 1. Juli 1903)
 Freimann (eröffnet am 5. Juni 1909)
 Gaswerk Bf (eröffnet am 1. Januar 1946, stillgelegt in den 1950er bzw. 1960er Jahren)
 Laim Rbf (eröffnet am 1. Mai 1893)
 Milbertshofen (eröffnet am 1. Oktober 1901)
 Ludwigsfeld (ehemaliger Hilfsrangierbahnhof, eröffnet im August 1943, stillgelegt im Herbst 1991)
 Nord Rbf (eröffnet im Jahr 1991)
 Ost Rbf (eröffnet im Jahr 1921)
 Riem Ubf (eröffnet im Jahr 1992)
 Schwabing (eröffnet am 1. Oktober 1901, stillgelegt am 1. November 1987)
 Süd (eröffnet am 15. März 1871)
 Thalkirchen (eröffnet am 10. Juli 1861, stillgelegt 1989)

Siehe auch
 Liste der Stationen der S-Bahn München
 Liste der Münchner U-Bahnhöfe

Weblinks

Quellen
 Klaus-Dieter Korhammer, Armin Franzke, Ernst Rudolph: Drehscheibe des Südens – Verkehrsknoten München. Hestra-Verlag, Darmstadt 1991. ISBN 3-7771-0236-9.
 Bahnhofsarten und Abkürzungen auf michaeldittrich.de
 Bahnsteiginformationen auf deutschebahn.com
 Nikolaus Wilhelm-Stempin: S-Bahnhöfe in und um München. BoD, Norderstedt 2009. ISBN 978-3-8391-0927-4
 Reinhard Pospischil, Ernst Rudolph: S-Bahn München. Alba Verlag, Düsseldorf 1997. ISBN 3-87094-358-0.

Einzelnachweise

!
Munchen


Kurt Helmudt (født 7. december 1943 i København, død 7. september 2018) var en dansk roer, der var en del af den båd, der vandt guld ved OL 1964 i firer uden styrmand.

Kurt Helmudt roede for Roforeningen Kvik, og han kom i 1963 i båd som treer med John Ørsted (etter), Erik Petersen (toer) og Bjørn Hasløv (stroke), efter at en otter var blevet splittet op; båden blev trænet af Poul Danning.

Båden viste sig første gang på den internationale scene, da den deltog i EM 1963 på hjemmebanen på Bagsværd Sø. Her lå båden i finalen i en klar vinderposition, men så knækkede Petersens åregaffel, og holdet måtte nøjes med en femteplads. Året efter var båden også på vinderkurs under EM i Amsterdam, men denne gang var Ørsted uheldig at fange en 'ugle', så båden gik kortvarigt i stå, hvorpå holdet måtte se Vesttyskland gå forbi og vinde guld; danskerne fik dog sølv ved denne lejlighed.

Ved OL i Tokyo vandt den danske båd sit indledende heat og var derfor direkte kvalificeret til finalen. Her lå båden i første del af løbet på en andenplads efter en hollandsk båd. Denne båd kunne dog ikke holde tempoet, hvorpå danskerne kom i spidsen. De var mod slutningen dog truet af den britiske og den amerikanske båd, men da danskerne satte spurten ind mod slutningen, holdt de briterne bag sig med en halv bådlængde og vandt i tiden 6:59,30 mod briternes 7:00:47 og amerikanernes 7:01:37. Ørsted, Helmudt, Hasløv og Petersen vandt dermed en af de to guldmedaljer, som Danmark vandt ved disse lege. Bådens præstation indbragte den hæder, idet Ekstra Bladet og B.T. begge ved årets afslutning udnævnte præstationen til årets bedste i dansk idræt.

Fireren holdt derpå pause i 1965, men vendte kortvarigt tilbage til eliten i 1966, inden Hasløv og Ørsted helligede sig deres civile karrierer. Petersen og Helmudt fortsatte med nye makkere, og var kvalificeret til OL 1968 i firer med styrmand sammen med Tom Hinsby, Poul Nielsen og Niels Henry Secher. Båden kom imidlertid aldrig til at stille op, idet Hinsby var uheldig at pådrage sig en hjernerystelse i OL-landsbyen. I 1970 sikrede fire af disse roere (uden styrmanden Secher) sig bronze ved VM.

I det civile liv var Kurt Helmudt skibsbygger, senere ingeniør på B&W.

Referencer

Eksterne henvisninger

Personer fra København
Roere fra Danmark
Olympiske mestre fra Danmark
Deltagere for Danmark ved sommer-OL 1964

Kurt Helmudt


Mustafa Birden (d. 1 Haziran 1946, Kırıkkale), 28 Mayıs 2008-1 Haziran 2011 tarihleri arasında Danıştay Başkanlığı yapan Türk hukukçudur. Bu görevinden önce yürüttüğü Danıştay İkinci Dairesi Başkanlığı döneminde Danıştay Saldırısı'nın hedefi olan Mustafa Birden, saldırıdan yaralı olarak kurtulmuştur.

1946'da Kırıkkale'de doğan Mustafa Birden, ortaöğrenimini Kırıkkale Lisesi'nde yaptı. Ardından Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne giren Birden, 1968 yılında buradan mezun oldu.

Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu'nda Personel Şubesi Raportörlüğü yapan Birden görevindeyken, 1971'de Danıştay Yardımcısı oldu. İstanbul ve Ankara İdare Mahkemeleri'nde başkanlık yapan Mustafa Birden, 1994 yılında Danıştay üyeliğine seçildi. Ardından Uyuşmazlık Mahkemesi Asil Üyeliği görevinde de bulunan Mustafa Birden, 2002 yılında Danıştay 2. Dairesi Başkanlığına seçildi.

Danıştay 2. Dairesi, okula gelirken başını örten bir öğretmenin anaokulu müdürü olamayacağı yönündeki idare kararını onayladıktan sonra, Anadolu'da Vakit gazetesi, "İşte O üyeler" manşetini atarak, Mustafa Birden başta olmak üzere, diğer üyelerin resimlerini yayımladı. Hedef gösterme olarak nitelenen bu olay sonrası, avukat Alparslan Arslan 17 Mayıs 2006'da Danıştay 2. Dairesi'ne saldırı düzenledi. Alparslan Arslan, toplantı salonunu bastığında önce başkan Mustafa Birden'e yöneldi. Mustafa Birden, "Arkadaşlar, hepiniz masanın altına girin!" diye bağırdı. Bunun üzerine saldırgan, silahını ateşledi ve saldırgan Alparslan Arslan'ın sıktığı ilk kurşun, Mustafa Birden'in kalbinin altından girdi. Saldırı sonucu Danıştay İkinci Daire üyesi Mustafa Yücel Özbilgin, görev başında hayatını kaybetti. Ağır yaralanan Danıştay İkinci Daire Başkanı Mustafa Birden tedavi altına alındı ve iyileşti.

Mustafa Birden, yaşanan Danıştay Saldırısı'ndan iki yıl sonra 28 Mayıs 2008 tarihinde yapılan seçimde aldığı 50 oyla, Danıştay Başkanlığına seçildi ve 1 Haziran 2011 tarihinde emekli oldu.

Zehra Birden ile evli olan Mustafa Birden, iki çocuk babasıdır.

Kaynakça

1946 doğumlular
Kırıkkale doğumlular
Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
Türk hukukçular
Türkiye Danıştay üyeleri
Danıştay Saldırısı
Yaşayan insanlar
Uyuşmazlık Mahkemesi asıl üyeleri
Türkiye Danıştay daire başkanları

Mustafa Birden


كفر داود إحدى قرى مركز السادات التابع لمحافظة المنوفية في جمهورية مصر العربية.

التاريخ
قرية كفر داود من القرى القديمة، وأصله من توابع ناحية الطرانة، ثم فصل عنها في العهد العثماني حيث ورد في دليل سنة 1224هـ/1809م بولاية البحيرة.

السكان
بلغ عدد سكان كفر داود 27,097 نسمة، حسب الإحصاء الرسمي لعام 2006.

انظر أيضاً
قائمة قرى محافظة المنوفية

مصادر

قرى السادات

كفر داود (السادات)


Iván Grigórievich Drachenko (; 15 de noviembre de 1922- 16 de noviembre de 1994) fue un piloto de combate soviético del avión de ataque a tierra Ilyushin Il-2 Sturmovik que combatió en las filas de la Fuerza Aérea Soviética durante la Segunda Guerra Mundial y una de las cuatro únicas personas que fue galardonada con la Orden de la Gloria de  grado y el título de Héroe de la Unión Soviética.

Biografía
Iván Drachenko nació el 15 de noviembre de 1922 en el seno de una familia campesina ucraniana en el pueblo de Velikaya Sevastyanovka. Antes de ingresar al ejército en 1941, completó sus estudios en la escuela secundaria y se entrenó en el aeroclub de Leningrado. Durante la fase inicial de la Segunda Guerra Mundial, fue estudiante en la Escuela de Pilotos de Aviación Militar de Tambov, lejos del frente.

Segunda Guerra Mundial

Después de graduarse de la Escuela Militar de Pilotos de Tambov, Drchenko fue enviado al frente de guerra como piloto de Il-2. Luchó en la batalla de Kursk. Mientras estaba sobre Járkov el 14 de agosto de 1943, embistió a un caza enemigo para salvar a su comandante de regimiento, pero resultó gravemente herido en el proceso. Después de lanzarse en paracaídas, perdió el conocimiento y fue capturado por el Eje. Mientras estaba detenido en un campo de prisioneros cerca de Poltava, un médico soviético lo operó, pero no pudo restaurar la vista en su ojo derecho.

En septiembre logró escapar del campo de prisioneros y pasar a las líneas soviéticas. Mantenido en un hospital de Moscú hasta marzo de 1944 donde se le implantó un ojo protésico, cuando volvió a volar no reveló su discapacidad visual en los documentos militares, y solo sus amigos más cercanos se enteraron en la guerra. Además de realizar misiones estándar de ataque a tierra, también realizó vuelos de reconocimiento; después de una misión el 6 de abril de 1944, recibió la Orden de la Gloria de  grado, el 5 de julio de 1944, por recopilar valiosa información de inteligencia. Mientras sobrevolaba territorio enemigo fue atacado por cinco cazas FW-190, pero logró escapar y hacer un aterrizaje seguro con su avión muy averiado.

No mucho después, durante un vuelo sobre Iași (Rumania), volvió a repeler los ataques de los combatientes alemanes antes de dirigirse a su objetivo, una estación de tren. Por ello, el 5 de septiembre de 1944 recibió su primera Orden de la Gloria de  grado. En agosto de 1944, totalizó 100 salidas de combate en el Il-2, por lo que fue nominado para el título de Héroe de la Unión Soviética, que le fue otorgado el 26 de octubre de 1944. Por el éxito en combates aéreos y misiones de ataque terrestre, recibió otra Orden de Gloria de  grado en noviembre de 1944, después de haber sido nominado en octubre, pero no fue hasta más de una década después de la guerra que se solucionó el problema con los premios duplicados y se convirtió en un verdadero portador de la orden.

Posguerra
Después de la guerra, Drachenko ingresó a la academia de la fuerza aérea, pero se vio obligado a irse a la reserva en 1947 por razones médicas. Luego asistió a la facultad de derecho en la Universidad de Kiev, donde se graduó en 1953. Más tarde se convirtió en el director de escuela y se desempeñó como subdirector del Palacio de la Cultura de Kiev antes de su muerte el 16 de noviembre de 1994. Fue enterrado en el cementerio de Baikove.

Condecoraciones

A lo largo de su servicio militar Iván Drachenko recibió las siguientes condecoracionesː

 Héroe de la Unión Soviética (26 de octubre de 1944)
 Orden de Lenin (26 de octubre de 1944)
 Orden de la Gloria ( grado - 26 de noviembre de 1958,  grado - 5 de septiembre de1944 y 7 de octubre de 1944;  grado - 5 de junio de 1944)
 Orden de la Bandera Roja (19 de mayo de 1945)
 Orden de la Guerra Patria de  grado, dos veces (22 de febrero de 1944 y 11 de marzo de 1985)
 Orden de la Estrella Roja (25 de enero de 1944)
 Medalla Conmemorativa por el Centenario del Natalicio de Lenin
 Medalla por la Victoria sobre Alemania en la Gran Guerra Patria 1941-1945
 Medalla Conmemorativa del 20.º Aniversario de la Victoria en la Gran Guerra Patria de 1941-1945
 Medalla Conmemorativa del 30.º Aniversario de la Victoria en la Gran Guerra Patria de 1941-1945
 Medalla Conmemorativa del 40.º Aniversario de la Victoria en la Gran Guerra Patria de 1941-1945
 Medalla por la Conquista de Berlín
 Medalla al Trabajador Veterano
 Medalla del 30.º Aniversario de las Fuerzas Armadas de la URSS
 Medalla del 40.º Aniversario de las Fuerzas Armadas de la URSS
 Medalla del 50.º Aniversario de las Fuerzas Armadas de la URSS
 Medalla del 60.º Aniversario de las Fuerzas Armadas de la URSS
 Medalla del 70.º Aniversario de las Fuerzas Armadas de la URSS
 Medalla Conmemorativa del 1500.º Aniversario de Kiev

Véase también

 Pável Dubinda
 Andréi Alioshin
 Nikolái Kuznetsov

Notas

Referencias

Enlaces externos

Aviadores de la Unión Soviética
Militares soviéticos de la Segunda Guerra Mundial
Aviadores de la Segunda Guerra Mundial
Héroes de la Unión Soviética
Orden de Lenin
Orden de la Gloria
Orden de la Guerra Patria
Orden de la Bandera Roja
Orden de la Estrella Roja
Miembros del Partido Comunista de la Unión Soviética
Militares de la Unión Soviética
Fallecidos en Kiev

Iván Drachenko


Les navires de commandement servent de vaisseau amiral au commandant d'une flotte. Ils fournissent des communications, des bureaux et des logements pour un commandant de flotte et son état-major, et servent à coordonner les activités de la flotte.

Un navire de commandement auxiliaire comprend les composants de commandement et de contrôle répandus sur les navires de débarquement (commandement) et présente également la capacité de débarquer des troupes et de l'équipement. Ces forces sont légèrement inférieures à celles d'un navire de débarquement pur en raison de la nature du navire en tant que navire de commandement et abritent donc également le commandant d'assaut, le commandant de flottille ou quelqu'un de statut similaire (généralement de rang OF-7 ou OF-8 de l'OTAN — major général ou vice-amiral).

Actuellement, la marine américaine exploite deux navires de commandement, les  et , tous deux construits à cet effet de la classe Blue Ridge. L' est retiré du service en mars 2005 et coulé comme cible à l'appui d'un exercice d'entraînement de la flotte le 11 avril 2007. L' est mis hors service et coulé dans le cadre de l'exercice de tir Valiant Shield 2012.

L'Union soviétique a exploité plusieurs navires de commandement du programme spatial : les Akademik Sergey Korolev, Kosmonavt Vladimir Komarov, Kosmonavt Yuriy Gagarin et le navire de communication soviétique SSV-33 Oural. Ces navires ont considérablement étendu la portée de suivi lorsque les orbites des cosmonautes et des missions sans pilote n'étaient pas à portée des stations terriennes soviétiques. Des navires américains similaires comprenaient l'.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des types de bateaux
 Navire de commandement amphibie
 Système de détection et de commandement aéroporté
 Classe Absalon
 Classe De Zeven Provinciën

Liens externes
 U. S. Navy Factfile Entry on Coronado

Type de bateaux
Bateau de guerre par type

Navire de commandement


Østerlars est un village situé sur l'île de Bornholm au Danemark.

Sa population était de  en 2021.

On y trouve une église remarquable par sa forme circulaire.

Notes et références

Liens externes

Localité au Danemark
Bornholm

Østerlars


5649 Donnashirley este un asteroid care intersectează orbita planetei Marte.

Descriere
5649 Donnashirley este un asteroid care intersectează orbita planetei Marte. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,28 ua, o excentricitate de 0,34 și o înclinație de 21,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 5001-6000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi care intersectează orbita planetei Marte

5649 Donnashirley


Nikola Milenković (født 12. oktober 1997 i Beograd, Jugoslavien), er en serbisk fodboldspiller (midterforsvarer).

Milenković spiller for Fiorentina i Italien. Han har tidligere repræsenteret blandt andet FK Partizan i hjemlandet, som han vandt det serbiske mesterskab med i 2017. Fiorentina betalte ca. 5 millioner euro for ham i Partizan samme år.

Landshold
Milenković debuterede for Serbiens landshold 29. september 2016 i en venskabskamp mod Qatar. Han var en del af den serbiske trup til VM 2018 i Rusland.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Serbien
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2022
Fodboldspillere fra FK Partizan
Fodboldspillere fra ACF Fiorentina
Personer fra Beograd

Nikola Milenković