No direito constitucional dos Estados Unidos, quando uma lei infringe um direito constitucional fundamental, o tribunal pode aplicar o padrão de escrutínio estrito. O escrutínio estrito considera a lei contestada como presumivelmente inválida, a menos que o governo possa demonstrar que a lei ou regulamento é necessário para alcançar um "interesse estatal imperioso". O governo também deve demonstrar que a lei é "estritamente adaptada" para atingir esse objetivo convincente e que usa os "meios menos restritivos" para atingir esse objetivo. O não cumprimento desse padrão resultará na declaração de inconstitucionalidade da lei.

O padrão é o mais alto e mais rigoroso padrão de revisão judicial e faz parte dos níveis de escrutínio judicial que os tribunais usam para determinar se um direito ou princípio constitucional deve ceder ao interesse do governo contra a observância do princípio. Os padrões menores são revisão de base racional e escrutínio exato ou intermediário. Esses padrões são aplicados a estatutos e ações governamentais em todos os níveis de governo nos Estados Unidos.

Direito dos Estados Unidos

Padrão de escrutínio estrito


Breakfast er en eksperimentalfilm instrueret af Jenö Farkas efter manuskript af Jenö Farkas.

Handling
Filmen forsøger at nyvurdere det filmiske sprogs muligheder gennem en 14-årig drengs tankeportræt. Han befinder sig i skæringspunktet mellem at være barn og voksen. En sindstilstand, hvor han sanseligt søger sin øjeblikkelige identitet. Filmen starter med en stillestående sommerstemning. Drengen sidder med en kvinde på husets terrasse og spiser morgenmad.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1980

Eksperimentalfilm fra Danmark

Breakfast


Azhiadar-Unkur es una cueva situada cerca del cañón Dangi en Aravan, Kirguistán. La cueva consta de un gran túnel que se adentra más de 120 metros en una montaña de piedra caliza. Sirve de refugio a una colonia de murciélagos a los que es posible escuchar mucho antes de llegar a los alrededores de la cueva.

A doscientos metros de Azhiadar-Unkur, en la misma ladera sur, hay otra cavidad de 60 metros de profundidad abierta en forma descendente. La cueva tiene dos entradas: una entrada natural, en forma de un karst de 20 metros de profundidad, y una artificial, que permite el acceso a las personas a la parte inferior.

Referencias

Enlaces externos

Cuevas de Kirguistán

Azhiadar-Unkur


Sosyalist Enternasyonal, sosyal demokrat, demokrat sosyalist ve işçi sınıfı partilerinin ortak olduğu bir ülkelerarası enternasyonalist bir organizasyondur. Organizasyona Türkiye'den CHP üyedir. HDP ise gözlemcilikten 2012 itibarıyla danışma statüsüne yükselmiştir.

Tarih
Sosyalist eğilimdeki çeşitli işçi sınıfı partileri II. Dünya Savaşı'ndan hemen sonra uluslararası bir federasyon içinde yeniden örgütlenme girişimlerini başlattılar. 1946'da İngiltere'de toplanan uluslararası konferansta bir haberleşme ve irtibat bürosu kuruldu. Bu büro ertesi yıl daha temsili nitelikte bir danışma organına dönüştürülerek Uluslararası Sosyalist Konferans Komitesi (COMISCO) adını aldı. Bu komite 1951'de Enternasyonal'i yeniden kurmaya karar verdi. Sosyalist Enternasyonal'in kuruluşu Temmuz 1951'de Frankfurt'ta düzenlenen kongrede gerçekleşti.

Organizasyon
Merkezi Londra'da bulunan örgütün tüzüğüne göre, örgüt içindeki her partinin, üye sayısı ne olursa olsun bir oyu vardır ve kararlar oybirliğiyle alınır. En yüksek organ olan kongre her yıl toplanarak örgütün ilkelerini ve üyelik koşullarını belirler. Bütün üye partilerin temsilcilerinden oluşan daha alt düzeydeki konsey ise gene her yıl toplanır ve örgütün güncel siyasi konulardaki tutumunu saptar, başkan ile sekreteri seçer, ayrıca üyelik ödentilerini belirler. On iki ülkenin temsilcilerinden oluşan ve gerektiğinde toplanan büro ise sekreterliğin çalışmalarını denetler. Örgüte günümüzde faal durumda olan 120'yi aşkın parti üyedir.

Başkanlar, onursal başkan ve genel sekreterler

Onursal başkanlar
Günümüzdeki Onursal başkanlar:
Pierre Mauroy, eski SI başkanı
Mustapha Ben Jafar, Tunus
Leonel Brizola, Brazilya
Rubén Berríos, Puerto Rico
Philippe Busquin, Belçika
Cuauhtémoc Cárdenas, Meksika
Mohamed El Yazghi, Fas
Alan García, Peru
Anita Gradin, İsveç
Elazar Granot, İsrail
Tarja Halonen, Finlandiya
Mahamadou Issoufou, Nijer
Anker Jørgensen, Danimarka
Lionel Jospin, Fransa
Neil Kinnock, Birleşik Krallık
Horacio Serpa, Kolombia
Enrique Silva Cimma, Şili
Mário Soares, Portekiz
Hans-Jochen Vogel, Almanya

Genel Sekreterler
Julius Braunthal, Avusturya (1951–1956)
Bjarne Braatoy, Norveç (1956–1957)
Albert Carthy, Birleşik Krallık (1957–1969)
Hans Janitschek, Avusturya (1969–1976)
Bernt Carlsson, İsveç (1976–1983)
Pentti Väänänen, Finlandiya (1983–1989)
Luis Ayala, Şili (1989–2022)
Benedicta Lasi, Gana (2022-present)

Zirveler

 I  Frankfurt 1951
 II  Milano 1952
 III  Stockholm 1953
 IV  Londra 1955
 V  Viyana 1957

 VI  Hamburg 1959
 VII  Roma 1961
 VIII  Amsterdam 1963
 IX  Brüksel  1964
 X  Stockholm 1966

 XI  Eastbourne 1969
 XII  Viyana 1972
 XIII  Cenevre 1976
 XIV  Vancouver 1978
 XV  Madrid 1980

 XVI  Albufeira 1983
 XVII  Lima 1986
 XVIII  Stockholm 1989
 XIX  Berlin 1992
 XX  New York 1996

 XXI  Paris 1999
 XXII  São Paulo 2003
 XXIII  Atina 2008
 XXIV  Cape Town 2012

Üyeler

Dış bağlantılar
 Sosyalist Enternasyonal Ana Sayfası

Kaynakça

Sosyalist Enternasyonal


Her türlü tipografik gösterenin sayfa boşluğu üzerinde hiçbir biçimsel kural olmadan düzenlenmesiyle oluşan şiir türüdür. Somut şiirde aktarılmasına niyet edilen duygu ve düşünceler sözcüklerin seslerinden tamamen kopmuş olmasalar da algılanımları çok büyük oranda şiirin görsel niteliği üzerinden gerçekleşir. Augusto De Campos1956'da yayınlanan Somut Şiir Manifestosu'nda somut şiirin bir özelliği olarak ''sözsel sessel görsel"  (verbivocovisual) terimini ortaya atar ve şöyle der:

"Grafik ve ses, işlevler ve bağıntılar ("benzerlik ve yakınlık unsurları") ve bir kompozisyon öğesi olarak uzamın özgürce kullanımı, anlamın ideogramik sentezleriyle bağlaşık gözün ve sesin eşzamanlı diyalektiğini besler, sözsel sessel görsel bir bütünlük yaratır.

Yaşar Bedri Özdemir  "şiirin üç boyutlu karşılığı olan görsel imge, söz kalabalığının zehrini alırken;  görsel ve deneysel şiirin eksik kalan serüvenini tamamlamış olacaktır"  derken Yusuf Bal "görsel şiir, görsellik olmadan da şiir olmak zorunda"  tezini savunur.

Kaynakça

 Augusto de Campos'un web sitesi
 Mary Ellen Solt Brazilya'da Somut Şiirin ortaya çıkışı ile ilgili makalesi.
 UbuWeb, Somut Şiir, Deneysel Şiir vb.
 Sackner'lerin Görsel ve Somut Şiir Arşivi
 Somut Şiir: Bir Dünya Bakışı (Makale)
 Michael P. Garofalo'nun Arşivi

Şiir

Somut şiir


An Pleurothallis purdomae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Oakes Ames ngan Purdom. An Pleurothallis purdomae in nahilalakip ha genus nga Pleurothallis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Panamá. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pleurothallis

Pleurothallis purdomae


منظمة الشبيبة الفتحاوية من قيادات شإن شبيبة حركة فتح، التي جاءت في مطلع الثمانينات، ذراعاً طليعياً للحركة شبابياً وطلابياً. لتبدأ مشواراً جديداً في تحديث العمل الشبابي الفلسطيني، والعربي، والعالمي، على أسس تتكفل بأخذ الشباب دورهم الطليعي، في صناعة القرار وصياغة المستقبل، لتحمي مستقبلها وتواكب وتسهم بقدرتها في عملية البناء والتحديث فلسطينيا، وتعكس اسهاماتها عربيا وكذلك في الحضارة العالمية وتطورها، على أنه في البدء... ينصب اهتمامها على استكمال المشوار النضالي، في الكفاح حتى نيل الحرية والعودة والاستقلال - لشعب دخل الألفية الثالثة - تحت الاحتلال.
كان ما ابرز رموزها أبو علي شاهين والشهيد محمود أبو مذكور وطليعة من الإطار الطلابي في حينه امثال محمد حسن المزين، وإسحق مخيمر محمد عبد الرازق ومحمد غنام وتوفيق أبو خوصة ووزياد قرمان وايهاب الأشقر ومعين مسلم وعبد الحكيم عوض ومحمد دحلان والعديد منن الكوادر

مراجع

سياسة فلسطين

حركة الشبيبة الفتحاوية


References

 FallingRain Map - elevation = 489m (Red dots are railways)

External links

 Municipal Corporation of Hyderabad
 Hyderabad Urban Development Authority

 Hyderabad under the Nizams, (1724-1948)
 Hyderabad International Airport
 Qutub Shahi Tombs
 Birds of Hyderabad
 Flora of Hyderabad
 Butterflies of Hyderabad

හයිද්‍රාබාද්


Claire Blanche-Benveniste, nació el  en Lyon y murió el  en Aix-en-Provence. Fue una profesora universitaria francesa especialista en lingüística.

Biografía

Hija de un librero de Lyon en Francia, Saby Benveniste, y de Rose Grunblatt.
Estudio Filología en la Sorbona con Robert-Léon Wagner y Jean Boutière y logró su puesto de profesora universitaria al superar el correspondiente concurso para profesores (la "agrégation") de Letras Modernas en 1960. Fue asistente durante tres anos en Líbano, en Lyon y en París.
En 1975 defendió su tesis: Recherches en vue d'une théorie de la grammaire française. Essai d'application à la syntaxe des pronoms  bajo la dirección de Robert-Léon Wagner. Fue nombrada profesora de Lingüística Francesa en la Universidad de Provence. Además, ocupó el cargo de directora de estudios en la École pratique des hautes études de 1994 a 2002.

Su obra científica

Sus investigaciones y publicaciones se centraron en el habla de un idioma y en la intercomprensión entre lenguas latinas. Junto a José Deulofeu, Colette Jeanjean, Jean Stéfanini y André Valli creó el grupo de investigación Groupe aixois de recherches en syntaxe (GARS). Desde 1974 hasta 2004 creó, contribuyó y participó activamente en la publicación anual Recherches sur le français parlé. También concibió el proyecto de una enciclopedia gramatical del francés: la Encyclopédie grammaticale du français. Estuvo siempre ligada a la conformación de corpus lingüísticos, tan extensos como fuera posible y apoyados sobre variedad de fuentes. Se preocupaba mucho por los problemas de selección de datos, especialmente por los relativos a la lengua oral. En materia de teoría gramatical, dio la prioridad a la descripción, sosteniéndose sobre ejemplos verificados y dándole todo su lugar a la lengua hablada. Se interesó asimismo por los componentes lingüísticos del fracaso escolar, partiendo de investigaciones llevadas a cabo en escuelas de Marsella y luego de Romans-sur-Isère.

Homenajes
 Analyse linguistique et approche de l'oral. Recueil d'études offert en hommage à Claire Blanche-Benveniste, éd. por Mireille Bilger, Karel van den Eynde y Françoise Gadet (coll. « Orbis/Supplementa. Monographies publiées par le Centre international de dialectologie générale (Louvain) », 10), Leuven-Paris, Peeters, 1998.

Recibió la Légion d'honneur en 2004 así como el título de doctor honoris causa de la universidad de Louvain en 2007.

Publicaciones
 Choix de textes de français parlé, Claire Blanche-Benveniste, Christine Rouget, Frédéric Sabio, Champion, 2002
 Le français parlé, Claire Blanche-Benveniste, CNRS, 1997
 L'intercompréhension : le cas des langues romanes, réd. Claire Blanche-Benveniste, André Valli, Le français dans le monde, Recherches et applications, 11, janvier 1997, https://web.archive.org/web/20100707082617/http://www.fdlm.org/fle/ra/11-inter.php
 Approches de la langue parlée en français, Claire Blanche-Benveniste, Ophrys, 1997
 Eurom 4 : méthode d'enseignement de quatre langues romanes, Claire Blanche-Benveniste, André Valli y alii, Firenze, Nuova Italia Editrice, 1997
 Approches de la langue parlée en français, Claire Blanche-Benveniste, Ophrys, 2004
 De l'utilité du corpus linguistique, Claire Blanche-Benveniste, in Revue française de linguistique appliquée, volume I-2, p. 25-42, 1996
 Constitution et exploitation d'un grand corpus, Claire Blanche-Benveniste, volume IV-1, p. 65-74, 1999
 Français parlé-oral spontané : quelques réflexions, Mireille Bilger, Claire Blanche-Benveniste, volume IV-2, p. 21-30, 1999
 Grammaire et Histoire de la grammaire. Hommage à la mémoire de Jean Stéfanini, Claire Blanche-Benveniste, André Chervel, Maurice Gross, Publications de l'Université de Provence, 1990
 Pronom et syntaxe. L'approche pronominale et son application au français, Claire Blanche-Benveniste, José Deulofeu, Jean Stéfanini, Karel van den Eynde, Paris, SELAF, p. 245, 1984
 Recherches en vue d'une théorie de la grammaire française. Essai d'application à la syntaxe des pronoms, Claire Blanche-Benveniste, Paris, Champion, 1975
 Le français parlé, études grammaticales, Claire Blanche-Benveniste, CNRS, 1998
 L'orthographe, Claire Blanche-Benveniste, André Chervel, Paris, INRP, Retz, Maspéro, 1978
 Le français parlé : transcription et édition, Claire Blanche-Benveniste, Colette Jeanjean, Publication du Trésor de la langue française, INALF, Didier Érudition 1987
 « Syntaxe et mécanismes descriptifs : présentation de l'approche pronominale », Karel Van den Eynde, Claire Blanche-Benveniste, Cahiers de Lexicologie 32, 3-27, 1978

Una lista de publicaciones de Claire Blanche-Benveniste establecida por Pierre Swiggers, completa hasta 1997, fue publicada en el volumen de Homenajes: Analyse linguistique et approche de l'oral. Contiene 120 y el anuncio de otras por venir.

Bibliografía
 Mireille Bilger, Karel van den Eynde et Françoise Gadet, « L'œuvre scientifique de Claire Blanche-Benveniste ou l'étude du statut et des rapports de l'écrit et de l'oral », in Analyse linguistique et approche de l'oral, volume d'Hommages cité, p. 1-5.

Referencias

Lingüistas de Francia del siglo XX
Judíos de Francia
Nacidos en 1935
Fallecidos en 2010
Nacidos en Lyon
Mujeres lingüistas
Francesas del siglo XX

Claire Blanche-Benveniste


Søren Andersen ist der Name folgender Personen:

* Søren Andersen (Fußballspieler, 1937) (1937–1960), dänischer Fußballspieler
 Søren Andersen (Handballspieler) (* 1948), dänischer Handballspieler
 Søren Andersen (Fußballspieler, 1970) (* 1970), dänischer Fußballspieler
 Søren Kragh Andersen (* 1994), dänischer Radrennfahrer

Søren Andersen


Budizm, bugün dünya üzerinde yaklaşık 500 milyonu aşkın inananı bulunan bir dindir. İlk önce Hindistan'da ortaya çıkmış, daha sonra zaman içinde Güneydoğu ve Doğu Asya'da (Çin, Japonya, Kore, Moğolistan, Nepal, Sri Lanka, Tayland ve Tibet gibi ülkelerde) yayılmıştır.

Farklı bakış açılarına göre din veya felsefe olarak tanımlanan Budizm'in hedefi; hayattaki acı, ıstırap ve tatminsizliğin kaynaklarını açıklamak ve bunları gidermenin yollarını göstermektir. Budizm'de öğretilerin ana çatısını meditasyon gibi içe bakış yöntemleri, reenkarnasyon denilen doğum-ölüm döngüsünün tekrarı ve karma denilen neden-sonuç zinciri gibi kavramlar oluşturmaktadır.

Budizm, Sanskritçe ve Pali dillerindeki eski Budist metinlerinde 'uyanmış kişi - farkında olan' anlamına gelen Buddha kelimesinden türetilmiştir. "Tarihî Buda" da denilen Siddhartha, Budizm'in kurucusu olarak kabul edilir. Siddharta'nın hayattaki acıların kaynağını açıklamak amacıyla yaptığı uzun çalışmalar sonucu ıstırabı sona erdirecek bir mânevî anlayışa ulaştığı ve böylelikle Budalık'a eriştiği kabul edilir.

Budizm, Siddhartha Gautama'nın ölümünden sonra 500 sene boyunca Hint Yarımadası'nda, daha sonra Asya ve Dünya'nın geri kalanında yayılmaya başladı. Hindistan'da zamanla etkisini yitiren Budizm, Güneydoğu Asya ve Uzak Doğu kültüründe etkisini günümüze kadar devam ettirmiştir.

Tarihçe

Budizm MÖ 563-MÖ 483 yılları arasında yaşadığı tahmin edilen, bugün Buddha olarak bilinen Siddhartha Gautama tarafından kurulmuştur. Siddhartha Gautama, Kuzey Hindistan'da bir prens olarak doğduktan sonra hayattaki acıları sona erdirmek için bir yol bulmak amacıyla krallığını terk etmiş ve uzun çalışmalar sonucunda aydınlanmaya ulaşmıştır.

Sosyolojik ve tarihsel plânda Budizm'in, Hindistan'ı işgal eden Aryan topluluklarının beraberinde getirdiği Brahmanizm'e karşı bir tepki olarak ortaya çıktığı söylenebilir. Felsefî kaynakları arasında Brahmanizm ve Hinduizm ile birlikte Jainizm ve yerli halklarının eski din ve kültürleri de sayılabilir. Ancak geleneksel olarak Budizm'in en temel kaynağı olarak Siddharta Gautama'nın aydınlanma deneyimi ve bu deneyim sayesinde kazandığı bilgelik gösterilir.

Buda'nın yaşamı
Siddhartha Gautama'nın, Nepal'deki Lumbini'de doğduğu düşünülmektedir. Yaygın olmamakla birlikte Hindistan-Nepal sınırındaki Kapilavastu'da doğduğuna dair iddialar da vardır.

Geleneksel olarak kabul edilen yaşam hikâyesi şöyledir:

Siddhartha Gautama klanı ve Sakya Kabilesi'nden bir prens olarak dünyaya gelir. Doğumundan kısa bir süre sonra babası Kral Suddhodana'yı bilge olduğu varsayılan bir kişi ziyaret eder. Siddhartha hakkında "Bu çocuk ya muhteşem bir kral (chakravartin) veya muhteşem bir kutsal adam (Sadhu) olacak" der. Siddhartha'nın ileride kral olarak yerine geçmesini arzulayan babası ise onun yaşamı boyunca acı ve ölüm gibi hayatın gerçeklerinden habersiz sarayda yaşamasına çaba gösterir. Bundan dolayı Siddhartha, hayatının ilk 29 yılını insan nefsinin arzu edebileceği her tür zenginliğin içinde yaşamıştır. Babasının çabalarına rağmen Prens Siddharta, 29 yaşındayken ilk kez bir yaşlı insanın acı çektiğini görür. Bu olaydan sonra sarayın dışında yaptığı gezintilerde hasta bir adam, çürümüş bir ceset ve çileci bir derviş görünce hayatın ızdırap içerdiğini fark eder ve acıyı altetmek için çileci bir derviş olarak yaşamaya karar verir.

Derviş olmak için görkemli hayatı arkasında bırakarak sarayından ayrılan Siddhartha, başlangıçta çeşitli dervişlere katılarak onların çileci öğretilerini izler. Bu dervişler toplumdan ayrı, yoksun bir hayat sürerek açlık, kendine eziyet gibi çeşitli yöntemlerle nefislerini engellemeye çalışmaktadırlar. Uzun süre bu yoksun hayatı izleyen Siddhartha, bu yöntemlerin insana açlığa dayanma, hassas fısıltılar duyma, vücutta ağrı hissetmeme gibi olağanüstü rûhânî güçler kazandırdığını fark eder, ancak aynı zamanda vücuduna zarar verdiğini de görür.

Siddhartha, bu yöntemlerin aradığı cevaba ulaşmasına katkıda bulunmadığını, prens olarak zenginlikler içindeki hayatında olduğu gibi tatminsizlik ve huzursuzluk yarattığına karar verir. Böylelikle çileci yaşamına son vererek anapanasati denilen "nefesi dikkatle takip etme" meditasyonunu geliştirir. Çileci yaşam yerine, ne nefsin her isteğine boyun eğen, ne de vücudu yıpratacak kadar mahrum bırakan ve Orta Yol olarak tanınan bir yaşam şekli geliştirir. Söylenceye göre çileci hayatı terk etmesi, bir gün köylü bir kızın getirdiği süt ve pirinç muhallebisini kabul etmesiyle olur; ve bir incir ağacının altında nefes meditasyonuna oturur. 49 günlük meditasyondan sonra 35 yaşındayken ilmini tamamlar ve günümüz Bodh Gaya'sında bulunan bu ağacın altında aydınlanmaya ulaşır.

Aydınlanmasından sonra Buda veya Gautama Buddha adını alarak öğretilerini yaymaya başlar. Hindistan'ın kuzeyini, Ganj kıyılarının kutsal kenti Benares ve dolaylarını yeni felsefesini anlatarak gezen Gautama Buddha, kayıtlara göre 80 yaşında Kuşinagar'da (Hindistan) ölmüştür.

Buda sonrası gelişmeler
Gautama Buddha'nın ölümünün ardından toplam altı Budist Konsey düzenlenmiştir. Bu konseyler, öğretilerin Asya'nın farklı yörelerine yayılmasına, farklı anlayışların ortaya çıkmasına katkıda bulunmuştur. 20. yüzyıla gelindiğinde Avrupa ve ABD'de de ilgi görmeye başlayan Budizm, pek çok farklı mezhep ya da okula ayrılmıştır.

Budist yazmalarda aktarıldığına göre MÖ 5. yüzyılda Gautama Buddha'nın Parinirvāṇa'sının üstünden henüz çok geçmeden birinci Budist konsey, Rajgir'de Buddha'nın öğrencisi Mahakasyapa'nın başkanlığında toplanmıştır. Amacı, öncelikli olarak öğretilerin sözlü aktarımında yanlışların yaşanmamasını sağlamaktır. Birinci Konsey'de Buda'nın kuzeni ve aynı zamanda onu çok uzun bir süre takip etmiş olan öğrencisi Ananda, Buda'nın konuşmalarını (sūtras, Pāli'de suttas) ezberden okuması için çağrıldı. Başka bir öğrencisi olan Upali ise keşişlik yaşamını düzenleyen kuralları (vinaya) ezberinden anlatır. Bunlar, daha sonra Pali dilindeki Tripitaka (Üç Sepet) derlemesinin temelini oluşturmuştur.

Buda'nın Parinirvāṇa'sından yaklaşık 100 yıl sonra Yasa adlı bir rahibin çağrışı üzerine Hindistan'ın çeşitli yörelerinden gelen 700 rahip, Vesali'de Vinaya İlkeleri'nin uygulamasında ortaya çıkan farklılıkları tartışmak üzere toplanır. İkinci Budist Konsey olarak adlandırılan bu toplantıda Sangha'nın ilk ayrımları ortaya çıkmıştır. İlk etapta Sthavira ve Mahāsāṅghika anlayışları birbirinden farklılaşmıştır.

MÖ 3. yüzyılda Kral Asoka, Budizmin gelişmesine büyük katkı sağlamıştır. Kanlı Kalinga Savaşı'nın ardından şiddeti reddederek Budizm'i seçen Asoka, pek çok stupa inşâ ettirmiş, Orta Asya ve Sri Lanka'ya elçiler göndererek Budizm'in ilk defa Hindistan dışında tanınmasını sağlamıştır. Üçüncü Budist Konsey MÖ 250 civarında Pataliputra'da Kral Asoka'nın çağrısı üzerine Moggaliputta Tissa adlı bir keşişin başkanlığında toplanmıştır. Amacı Budist hareketi saflaştırmak, öğretiden sapan mezhepleri belirlemektir.

Okullar

Budizm tarihi 2500 yıllık bir geçmişe sahip olmakla birlikte çok sayıda okulu ve sistemi de beraberinde getirmiştir. Budizm'de okul (vada), araç (yana) ve yol kavramları "Mezhep" kavramıyla örtüşmekte ve bu sözü edilen kavramların hepsi aynı anlama gelmektedir.

Bugün genelde kabul gören sınıflandırmaya göre, Budizmde başlıca dört akım vardır. Bunlar:

 Güney Budizmi, Theravada, Güneydoğu Asya Budizm veya Pali Budizmi olarak da bilinir. Takipçileri başlıca Bangladeş, Çin, Kamboçya, Laos, Malezya, Myanmar, Sri Lanka, Tayland, ve Vietnam'da bulunur.
 Doğu Budizmi, Doğu Asya Budizmi, Çin Budizmi, Çin-Japon Budizmi olarak da bilinen Mahayana'dır. Takipçileri başlıca Çin, Japonya, Kore, Singapur, Vietnam ve Rusya'nın bazı bölgelerinde bulunur.
 Kuzey Budizmi, Tibet Budizmi, Tibet-Moğol Budizmi, Lamaizm, Vajrayana olarak da bilinir. Tibet, Moğolistan, Bhutan başlıca olmak üzere Nepal, Hindistan, Çin, Rusya ve Türkî Orta Asya'da takip edilir.
 Batı ülkeleri: Budizm özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren ABD, Avustralya, ve çeşitli Avrupa ülkelerinde de yayılmıştır. Batı'da Budizmin dînî özelliklerinden çok felsefî ve psikolojik özellikleri, meditasyon ve zihin terbiyesi unsurları vurgulanmaktadır.

Hinayana (küçük taşıt) adı da verilen Theravada Budizmi (eskilerin yolu), bireyleri bu Dünya'nın sıkıntı ve ızdıraplarından kurtarmayı amaçlar. Yani, öncelikle bireyin yazgısını ve kurtuluşunu dikkate alır. Buna göre, acı çekmekten kurtulmanın tek yolu, yaşamdan el etek çekerek, Nirvana'ya ulaşmakla elde edilebilecek olan ahlak yetkinliğidir. Buna karşın Mahayana Budizmi (büyük taşıt), bireyden çok tüm insanlığı, yani bütünü dikkate alır. Bu anlayışa göre, büyük borç gerçekte tüm insanlığa hizmet ettikten sonra ödenmiş olacaktır ve bireyin yalnızca kendisini kurtarmasının hiçbir önemi yoktur. Üçüncü büyük mezhep olan Vajrayana, Mahayana'dan türemiş tantrik bir okuldur. Felsefî açıdan Mahayana'dan çok farklı değildir ancak uygulamada yepyeni yöntemler ekler.

Bütün Budist mezhepler "yeniden doğum" (reankarnasyon) ve karma inançlarını kabul eder. Karuna adı verilen Budist merhamet anlayışı da tüm okullarda ortaktır. Bundan başka bütün Budist mezhepleri ve okulları Dört Yüce Gerçek, Sekiz Aşamalı Asil Yol, 12 halkalı nedensellik yasası gibi temel Budist öğretileri kabul eder.

Buda'nın ölümünden birkaç yüzyıl sonra erken dönem sanghasında, vinaya ve öğreti anlayışındaki farklar, coğrafi uzaklık gibi nedenlerle çeşitli ayrımlar ortaya çıkmıştır. Buna bağlı olarak Üçüncü Budist Konsey dönemine gelindiğinde ilk Erken Dönem Budist Okulları olan Mahasanghika (Büyük Cemaat) ve Sthaviravadin (eski yol) okulları kurulmuştur.

Daha sonra bu şekilde farklı fikirleri olan 18 okul daha oluşturulmuştur. Bugün bile bu okulların hangi gruba ait oldukları belli değildir. Mahasanghika, dört Shravaka okullarından biri olarak kabul edilmiştir (Sthaviravada, Mahasanghika, Sammitiya ve Sarvastivada).

Theravada

Theravada kimi zaman Güney Budizm, Pali Budizm ya da Mahayana Budistleri tarafından "Hinayana" (küçük taşıt) olarak da nitelendirilen, Budizmin en eski okulunun günümüzdeki tek temsilcisidir; disipline ve monastik hayata büyük önem verilir; rahipler için katı kuralları vardır. Theravada yalnızca Pali Derlemesi'ni kabul eder, Mahayana mezhebinden farklı olarak mistisizm ve mistik spekülasyonlara yer verilmez, felsefidir; ruhun ve tanrının olmadığı olgusu üzerine en çok duran Buddhizm mezhebidir.

Mahayana mezhebinden farklı olarak yalnızca Gautama Buddha'nın öğretilerinin "üstün" olduğu kabul edilir, daha sonra aydınlanan ve "Buddha" olarak isimlendirilen kişiler Gautama seviyesinde değillerdir, Mahayana'nın aksine diğer Buddha'ların da değil yalnızca Gautama'nın öğretileri kutsal metin olarak kabul edilir. Nirvana'ya ulaşmak için pek çok kere ölüp yeniden doğarak "gelişmek" gereklidir.

Mahayana

Mahayana mezhebi içinde, her biri farklı Sutraları vurgulayan, farklı okulları barındırır. En önemlileri, Arık Ülke Budizmi, Zen Budizm ve Niçiren Budizmi'dir.

Pali Derlemesi, Mahayanacılar için sadece "başlangıç" seviyesinde olan kutsal metinlerdir. Theravada'dan farklı olarak pek çok Mahayana Sutrası kabul edilir. Hatta kimi okullar bunların öğreti olarak Pali derlemesinden daha ileri seviyede ve üstün olduğu söylenir.

Mahayana Budizmine göre Buda-doğası herkesin içinde bulunur. Aydınlanmaya ulaşabilmiş çeşitli üstün varlıkların insanlara yardım edebileceği inancı, göksel mekanlar ve zengin bir kozmografyaya sahiptir.

Zen Budizmi Japon ve Çin olmak üzere başlıca iki okula ayrılır. Çin'de bu okula "Chan" adı verilir. Japon Zen'inden farklı olarak biraz daha felsefidir ve Shurangama Sutra'ya ayrıca önem verilir. Japon Zen'inde başlıca Rinzai, Soto ve Obaku okulları vardır. Rinzai okulu koanlara fazlaca önem vermesiyle tanınır.

Zen Budizmi kavramlardan ve kelimelerden daha çok anlamın, mananın üzerinde durmaktadır. İnanca olduğu kadar meditasyona ve kişisel deneye verdiği önemle diğer Budist okullarından ayrılır. Yeniden doğum olgusu üzerinde fazla durulmaz, anı yaşamanın önemli olduğuna dikkat çekilir. Zen Budizminde en çok Lankavatara, Elmas ve Platform (Altıncı Pirin Platform Sutrası) Sutralarına önem verilir.

Arık Ülke Budizmi veya Amidism'de ise meditasyon ve deneyimleme değil, iman ön plandadır. Amida Buddha'nın adı sürekli tekrarlanır, böylece öldükten sonra "Arık Ülke" denilen Samsara'nın dışında olduğu kabul edilen bir boyutta yeniden doğulacağına ve oradan da Nirvana'ya daha kolay ulaşılacağına inanılır.

Arık Ülke Budizmi kendi içinde kollara ayrılır bunlardan en katısı Jodo Shinshu adı verilen Japon Arık Ülke okuludur. Bu okula göre kişinin kendini kurtarması imkânsızdır; Gautama Buddha'nın öğrettikleri ile dahi kurtuluş artık mümkün değildir (Mappo), günümüzde insanoğlu kendini asla kurtaramayacak bir haldedir. Dolayısıyla meditasyonun veya deneyimlemenin yararı yoktur, kişinin tek yapması gereken Amida Buddha'nın adını Namu Amida Butsu şeklinde sürekli tekrarlaması (Nembutsu), onun gücüne inanması ve böylece öldükten sonra Arık ülkede doğabilmesidir.

Arık Ülke Budistlerinin en önemli saydıkları Sutralar: Amitabha Sutra, Infinite Life Sutra ve Visualization Sutra'dır.

Niçiren Budizmi tüm Budist mezhepleri içinde en katı olanıdır, diğer bütün Mahayana okullarını "ortodoksluktan, doğru öğretilerden sapma" olarak görür, diğer okullardan farklı olarak en çok Lotus Sutra'ya önem verir.

Vajrayana

Vajrayana 4. yüzyıl Hindistan'ında oluşan Mahayana Budizmi'nin bir uzantısıdır. Moğolistan Budist geleneği ve Tibet Budizmi bu uzantının etkisi altında gelişmiştir. Sınırlı olarak da Çin ve Japonya'da kendisine yayılma alanı bulmuştur. Vajrayana kimi zaman "Elmas Araç", Mantrayana (Mantra Aracı), Tantrayana (Tantra Aracı) ya da Ezoterik Budizm olarak da adlandırılır.

Vajrayana, zaman zaman Theravada ve Mahayana'nın ardından, Budizmin üçüncü Yanası (veya 'taşıtı') olarak kabul edilir. Bu görüşe göre 'dharma çarkının üç devri' vardır. Dharma çarkının ilk dönüşünde Gautama Buddha Varanasi'de Dört Yüce Gerçek gibi dharmaları öğretmiş, sonucunda günümüze bir tek Theravada'nın ulaştığı Hinayana okulları ortaya çıkmıştır. İkinci dönüşünde ise Bilgeliğin mükemmelleştirilmesi sutralarının Rajgir bölgesinde öğretilmesiyle Mahayana okulları doğmuştur. Dharma çarkının üçüncü devirinde oluşan öğretiler ise Shravasti'de öğretilmiş ve tüm varlıklarda bulunan Buda-doğasını açıklamıştır. Vajrayana da bu üçüncü evreden ilham almıştır. Budizm'in en eski okul geleneği olan Theravada "Vazgeçmenin yolu", Mahayana'nın Sutra sistemi "Birleşmenin yolu" olarak tanımlanırken, Vajrayana "Sonuca giden yol" olarak adlandırılmıştır.

Vajrayana, Mahayana ile aynı felsefî temellere dayanır; daha çok benimsediği yöntemlerle (Tantra teknikleri, Vajrayana) ayrılır. Mahayana'da uygulamalar kabaca iki yola ayrılır: iyi niteliklerin mükemmelleştirilmesi metodu olan Sutrayana ve nihai Budalık hedefini yol olarak benimseyen Vajrayāna metodu. Vajrayana tam aydınlanmaya ulaşılmadan önce Buda-doğasının mistik tecrübe ile deneyimlenmesini gerektirir. Bu tecrübelerin aktarılması için, bir ezoterik bilgi kümesinin Budist tantrik yogiler tarafından toplanmış ve nesilden nesile aktarılmış olması gerekir. Uygulayıcı öncelikle yetkin bir rûhânî öğretmen ya da guru tarafından kabul edilmelidir.

Budist uygulamanın özellikle Vajrayana'da sahip olduğu amaç, akıl sahibi canlıların bağlılığını ve varlığını ortaya çıkaran süreci acı döngüsünden ayırmaktır. Buna göre Vajrayana'da en ulu öğretiyle ilgili olarak iki tür yöntemsel yaklaşım vardır:
 Mahamudra (Büyük Mühür, Sembol) ve
 Dzogchen (Büyük (tam) Mükemmellik)

Tantrik uygulamalar
Kelime olarak "fikir aracı" anlamına gelen Mantra, Sanskritçede dînî şiir demektir. Meditasyon ve görselleştirmenin yanı sıra Mantra'nın sözlü geleneği de özel tantrik araçlar arasında yer alır. Bunun devamında gelen tantrik uygulamalar ise ayinlere, törenlere ve Guruyoga'ya (öğreticinin ruhu ile bütünleşmesine) aittir. Özellikle Tibet Budizm'inde öğretmenlerden öğrencilere doğrudan aktarma ve öğretmeye büyük değer verilmektedir. Budist öğretisinin başlangıç noktası olarak bu uygulamalarla birlikte güvenilir bir bilgi olması önemlidir. Anlayışlı bir şefkat ve doğru bir bakış açısı olmaksızın bu yöntemleri uygulamanın imkânı yoktur. Buda'dan öğrenilen Sekiz Aşamalı Asil Yol'un ahlâkî kuralları tüm Budist yolunun ve tabiî ki Vajrayana'nın temellerini oluşturur. Ayrıca akıl sahibi bütün canlıların aydınlanmasındaki faydanın sağlanması için Mahayana'nın harekete geçmesi daima gereklidir.

Öğretiler: Buddhadharma
Sanskrit Dharma (Pali dilinde Dhamma) kelimesi Budizm'de iki anlamda kullanılmaktadır:

 Dünyayı oluşturan etmenler, olgular topluluğu ve doğa yasaları (dharmalar)
 Buda'nın öğretileri: Buddhadharma, Dört Yüce Gerçek, Sekiz Aşamalı Asil Yol gibi doğrudan Buda'ya atfedilen öğretilerle birlikte, Mahayana ve Vajrayana'da kabul edilen öğretileri kapsar.

Buda Dharma öğretilerinin olduğu gibi kabul edilmemesini söylemiş ve meditasyon gibi birçok zihinsel içe bakış yöntemleri ile doğrulanmasını istemiştir. İnançla değil, ancak kişisel deneyimleme ile bir üstün farkındalık durumu oluşturulabilir ve aydınlanmaya ulaşılabilir.

Karma ve yeniden doğum

Budizmde her varlık sonsuz bir ölüm ve yeniden doğum döngüsü içinde, Altı Âlem denilen farklı yaşam formları arasında tekrar tekrar var olur. Ancak yeniden doğum kavramı diğer dinlerdeki, sabit ve her şeyden apayrı bir varlığı olan "ruhun göçü", yani reenkarnasyon inancından farklıdır. Bunun nedeni Budizm'e has iki temel kavramdır: anatta, çevresinden bağımsız bir ben olgusunun yokluğu; ve anicca, her şeyin değişime tabi olması. Karma (Sanskritçe) ya da Pali dilinde kamma kelimeleri, eylem anlamına gelmektedir. Budizm'de ise erdemli (kusala) veya zararlı (akusala) istemlerin ve bunların yol açtığı zihinsel etmenlerin, canlıların yeniden doğum süreçlerini ve yazgılarını şekillendirmesini ifade eder. Olumlu ya da olumsuz her eylemin karması, bizzat o yaşam süresinde veya daha sonrakilerde meyve verecek bir tohum yaratır.

Reenkarnasyon (Pali dilinde Punabbhava) ve Karma Buda'dan önce Hint felsefesinde bilinen kavramlardı. Buda, çoğunlukla, batılı alımlamalardan kaçtığı gibi vedik tasarımlarına da karşı gelmekte ve kendi deneyimlerine göre eksiklikleri tamamlamaktaydı. Hint felsefesinde bilinen Atman (Sanskritçe) ya da Atta (Pali dilinde) 'benlik'i Batı'ya ait düşünce dünyasındaki insan ruhuyla benzer görmekteydi. Buda, bireysel olarak varlığı ve yeniden de doğabilecek sabit bir bütünlüğü reddetti. Bunun aksine Anatman (Sanskritçe) ya da Anatta (Pali dilinde) hakkında görüşlerini dile getirmekteydi. Ona göre Atman'ın tasviri, Dünya'nın durumu hakkındaki yanılmanın bir bölümüdür. Buda'nın öğretilerine göre kişilik, insanın kendi deneyimleri ve Dünya'yı algılamasıyla birlikte beş gruptan (Sanskritçe: skandas) oluşmaktadır: Vücut, duyu, idrak, ruhsal farkındalık ve bilinçaltı.

Vedik geleneğinde bilinen şey, Budizm'e göre sadece değişmez bir bütünlüğü değil, aynı zamanda sürekli bir oluşumu, değişimi ve ölümü içine alıyordu. Buna göre de yeniden doğuş olamazdı. Budizm'de reenkarnasyonun sadece 'ruh göçü' değil, karma bir dürtü olduğu anlaşılır. Bu dürtü, yeniden beliren, bir ya da birden fazla varoluşu yeniden açığa vuran söz konusu dengeli karmabilanzların bir sonucu değildir. Bildik bir alegori mum ışığıyla birlikte bu işlemi, yanan diğer mumlarla karşılaştırır. Ne mum ışığı kalır, ne de asıl mum ışığı olmadan ondan sonra gelenler.

Yeniden doğuşun gerekçesi duyu tatminine olan istek, var olma ve gerçekleşme dürtüsü ve Karma'dır.

Samsara'nın acı döngüsü
Kimi Budistler, aydınlanmış canlılar dışındaki "duyarlı canlıların" olayları algılamasında temel bir yanlış bulunduğunu kabul eder. Duyarlı canlılar, doğada tek başına ortaya çıkan olayları kendilerini diğerlerinden soyutlayarak algılarlar. Gerçek bir varlık bu anlayışa göre, her ne kadar asıl özünde "iç varlıktan yoksun" (Shunyata) olsa da, yanıltıcı bir şekilde bir olayın yerine geçmektedir. Bu yerine geçmeden ötürü diğer olaylardan bağımsız ortaya çıkan bir "Ben" tanımı oluşur. Bu "Ben" tanımı ile birlikte temelleri bilgisizlik, esaret ve nefret olan "Kök- Zihinsel zehir" diye adlandırılan üç tanım ortaya çıkar. Bu zihinsel zehir nedeniyle vücut, dil ve ruhla ifa edilen, acıya neden olan eylemler Karma felsefesini ortaya çıkarır. Karma zihinsel izlenimlerin nedeni olarak da tanımlanır. Bu izlenimler zihinsel zehirlenmeye koşullu eylemlerden oluşur ve gelecekteki acı dolu deneyimlerin sonucu olarak da ortaya çıkar. Aydınlatılmamış akıl sahibi canlıların zihnindeki karmik izlenimler (belirgin bir özne kabulüne dayalı olarak) bireysel yaşam gerçekliğinin ortaya çıkmasına neden olur. Yeniden doğumun, yaşlılığın, hastalığın ve ölümün ortaya çıkardığı acının döngüsüne (Samsara'ya) bağlı olan tanrılar, yarı tanrılar, insanlar, hayvanlar, aç ruhlar ve cehennem canlılarının farklı tabakaları bu yaşam gerçekliğinin örnekleridir.

Dört Yüce Gerçek
Dört Yüce Gerçek ve Sekiz Aşamalı Asil Yol bütün Budist okullarında itibar edilen öğretilerdendir. Budist yazmalarda kaydedildiğine göre, Dört Yüce Gerçek Gautama Buddha tarafından, aydınlanmaya ulaştıktan sonra verdiği ilk vaazda öğretilmiştir.

 1. gerçek, Dukkha: acı, hayatın ve varoluşun bir parçasıdır.
 2. gerçek, Samudaya: acıların kaynağı arzu ve isteklerdir.
 3. gerçek, Nirodha: istek ve arzular bırakılırsa acılar sona erdirilebilir.
 4. gerçek, Magga: acıların sona erdirilmesinin yolu Sekiz Aşamalı Asil Yol'dan geçer. Doğru kavrama, doğru düşünce, doğru söz, doğru eylem, namuslu kazanç, doğru çaba, uyanıklık ve doğru konsantrasyon.

Sekiz Aşamalı Asil Yol

Sekiz Aşamalı Asil Yol, en önemli Budizm öğretilerinden biridir. Bu öğreti, tüm Budist okullarında temel öğreti olarak da gösterilmektedir. Buda'nın belirlediği "Dört Yüce Gerçek"in sonuncusudur ve Nirvana'ya giden (acıları sona erdiren) yol olarak kabul edilir.

Bu yol, Pali Kanon'un Digha-Nikaya'sında yer alan ve en önemlilerinden biri olan 22. Buda öğretisidir. Bu öğreti, Mahasatipatthana Sutta'nın da temel taşlarındandır. Budizm, acıdan ve ıstıraptan kurtulmanın ancak bu sekiz yol sayesinde olacağını savunmaktadır.

Sekiz basamak, üç başlıkta toplanır. Bunlar; bilgelik (ilk iki basamak), güzel ahlak ve ruhsal-manevi arınmadır (son üç basamak). Sekiz Asil Yol'un her basamağı "Samma" sözcüğüyle başlar. Bu sözcük, "doğru" ve "gerçek" kavramlarının tam karşılığıdır. Söz konusu kavramla benlik ve bencillik düşüncesi tamamen dışlanmıştır.

Sekiz Asil Yol'un tüm düşünceleri; ayırmadan, ötekileştirmeden birbirine bağlayıcı özelliği vardır. Buda'nın yolu aşırılıktan uzak bir yoldur. İlk iki basamak, tavır ve düşünce arasında bağlantı kurar. Bilinçli olma ya da bilinçsiz olma arasındaki ayrıma varmak için daima düşünme sürecindedir. Bu süreç, insanı etkin olmaya hazırlamaktadır. Üçüncü basamak ve sonraki iki basamak da ahlâkî davranışlara vurgu yapar. Son üç basamak ise; manevi boyutta ruhsal arınmadan bahseder.

Asil Yol kavramı, Budizm'de aşamalardan oluşan doğrusal bir yol anlamına gelmemektedir. Her basamak, aynı derecede öneme sahiptir, görünüşte birbirinden bağımsız gibi görünseler de aslında tam anlamıyla bir bütünlük içerisindedirler. Örnek gösterilecek olursa; basamaklarda yer alan "doğru söz" kavramı aynı zamanda "doğru davranış" ve "gerçek uyanıklık" kavramlarıyla bağlantı içerisindedir.

Gerçekliğin doğası

Kimi mezhepler evren hakkında entelektüel tartışmaların faydasız olduğunu savunsa da, genel olarak belli aşamalarda felsefî çalışmaların gerekli olduğu kabul edilir. Budist yolda nihai hedef olan Kurtuluş (Nirvana), gerçekliğin doğru bir şekilde algılanmasıyla yakından ilgilidir. Kendinin ve tüm olguların gerçek doğasının farkına varan kişi, ızdıraplardan (Dukkha) ve sonsuz yeniden doğum döngüsünden (Samsara) kurtulmuş olur.

Geçicilik, Izdırap ve Benliksizlik
Geçicilik (Anicca), Varoluşun Üç İşaretinden biridir. Budist görüşe göre, tüm olgular değişken, kararsız ve geçicidir. Deneyimlediğimiz her şey parçalardan oluşur ve varoluşları dışsal koşullara bağımlıdır. Her şey devamlı bir devinim içindedir, dolayısıyla koşullar ve bu arada nesnenin kendisi de değişmektedir. Nesneler durmaksızın var olup ardından yok olmaktadır. Hiçbir şey sonsuza dek süremez.

Geçicilik öğretisine göre insan hayatı, bu akışın yaşlanma süreci, yeniden doğum döngüsü (samsara), veya her tür kayıp deneyimi içindeki somut bir ifadesidir. Öğreti ayrıca nesneler geçici olduğundan, onlara karşı bağlılığın da boş ve acı (dukkha) verici olduğunu ileri sürer.

Budizm'in önemli kavramlardan biri olan Dukkha (Pāli दुक्ख; Sanskrit दुःख duḥkha), ızdırap, acı, keder, üzüntü, tatminsizlik, rahatsızlık, endişe, stres ya da hüsran olarak çevrilebilir. Dukkha genelde "ızdırap" olarak çevrilse de, felsefî olarak anlamı daha çok, rahatsız edilince duyulan "kaygı" şeklindedir. Kimi Budist yazarlar ızdırap kelimesinin orijinal anlamı tam olarak karşılamadığı ve "olumsuz duygusal çağrışımlar" yaptığını iddia etmektedir. Kimileri de Budizmin kötümser bir görüş olduğu izlenimi yarattığı gerekçesiyle ızdırap kelimesini reddeder ve Sanskritçe'deki şekliyle dukkha olarak kullanmayı tercih eder. Gerçekte Budizm ne kötümser, ne de iyimserdir, yalnızca gerçekçidir.

Anatta (Pāli) ya da anātman (Sanskrit) "bensizlik" anlamına gelen bir kavramdır. Hint felsefesinde, değişmez, kalıcı bir özün veya ruhun varlığı ātman kavramıyla ifade edilmiştir. Bu kavram ve buna bağlantılı olan, tüm varlıkların nihai atman'ı kabul edilen Brahman kavramı, Hint metafiziği, mantığı ve bilimi için vazgeçilmez olmuş, tüm görünür şeylerin ardında kalıcı bir gerçek olması gerektiği anlayışı kabul görmüştür. Budistler tüm bu atman kavramlarını reddederek, geçicilik ve değişkenliği vurgulamıştır. Dolayısıyla Budist anlayışa göre, her tür tözel, kişisel benlik kavramı yanlıştır ve cahillik âleminde oluşmuştur.

Nikaya'larda, anatta metafizik bir sav olarak değil, ızdıraptan kurtulmak için izlenen bir yaklaşım olarak kabul edilmiştir. Aslında Buda, kişiyi ızdıraba bağlayan ontolojik görüşler oldukları gerekçesiyle, "bir benliğim vardır" ve "bir benliğim yoktur" şeklindeki metafizik savlarının ikisini de reddetmiştir. Bir kişi ya da nesneyi oluşturan, sürekli değişmekte olan fiziksel ve zihinsel öğeleri ("skandhas") incelemek yoluyla, uygulayıcı ne tek tek parçaların, ne de bir bütün olarak kişinin bir benlik oluşturmadığı sonucuna varacaktır.

Bağımlı Köken
Bağımlı kaynaklanma anlamına gelen pratītyasamutpāda (Sanskritçe; Pali: paticcasamuppāda; Tibetçe: rten.cing.'brel.bar.'byung.ba; Çince: 緣起) öğretisi, Budist metafiziğin önemli bir parçasıdır. Tüm olguların, bir karşılıklı bağımlılık ilişkisi içinde, neden ve etkiler ağından ortaya çıktığını ifade eder. "Bağımlı köken", "birbirine bağımlı kaynaklanma", "koşullu oluşma" ya da "durumsallık" olarak çevirmek mümkündür.

Pratītyasamutpāda kavramının en çok bilinen uygulaması, ızdırap ve yenidendoğum döngüsünü (Samsara) ayrıntılı olarak anlatan On iki Nidānalar (Pali dilindeki "neden, temel, kaynak veya orijin" anlamındaki nidānadan) şemasıdır.

On iki Nidānalar, her biri bir sonrakine yol açacak şekilde birbirini takip eden nitelikler/koşullar arasında bir nedensellik ilişkisi tanımlar:

 Avidyā: cahillik, özellikle de rûhânî olanı
 Saṃskāralar: kelime anlamıyla biçimlenmeler, Karma'ya atfen açıklanmıştır.
 Vijñāna: bilinç, özellikle de ayrımcı bilinç
 Nāmarūpa: kelime anlamı olarak isim ve biçim, zihin ve beden kastediliyor
 Ṣaḍāyatana: altı duyu merkezi: göz, kulak, burun, dil, beden ve zihin-organ
 Sparśa: farklı yerlerde iletişim, izlenim, uyarı (bir duyu nesnesi tarafından) olarak çevrilir
 Vedanā: genellikle duygu olarak çevrilir: buradaki "hazcı" bir anlamdadır, örn. bir şeyin hoşa gidip gitmemesi, veya nötr olması
 Tṛṣṇā: kelime anlamı olarak susuzluk, ancak Budizmde hemen her zaman arzuya işaret eder
 Upādāna: tutunma veya bağlanma; kelime aynı zamanda yenidendoğum döngüsünü besleyen yakıt anlamına da gelir
 Bhava: kelime anlamıyla olma (varoluş) veya dönüşme. (Theravada bunun iki anlamı olduğunu açıklar: yeni bir varoluşu üreten karma ve varoluşun kendisi.)
 Jāti: kelime anlamıya doğum, ancak yaşamın kavramsal olarak başladığı anlaşılır
 Jarāmaraṇa (yaşlılık ve ölüm) ve bununla birlikte śokaparidevaduḥkhadaurmanasyopāyāsa (yas, matem, acı, üzüntü ve ızdırap)

Duyarlı varlıklar samsara boyunca, Nirvana'ya ulaşarak kendilerini bu ızdıraptan kurtarana değin sürekli acı çekerler. İlk Nidana'nın, cahilliğin ortadan kaldırılması, diğerlerinin de ortadan kalkmasını sağlayacaktır.

Boşluk

Önemli Mahayana metinlerinden biri olan Kalp Sutra'da Buda'nın ciddi öğrencilerinden olan ve Nirvana'ya ulaştığına inanılan, kendisine de bazen "Buddha" (aydınlanmış) denilen Bodhisattva Avalokiteshvara (Guan Yin), Buda'nın yaptığı derin içe dalış meditasyonunu yaptıktan sonra şunları söyler ve Buddha da bu gerçeği kavradığı için onu över:
"Form boşluktan farklı bir şey değildir; boşluk formdan farklı bir şey değildir. Aynı şey duygu, idrak, oluşum ve bilinç için de geçerlidir.

Bütün olgular aslında boşluktur. Onlar ne yaratılmış, ne yok edilmiştir; ne kirlidir, ne de temiz; ne artarlar, ne de azalır. Bu nedenle boşlukta form, duygu, idrak, oluşum, veya bilinç yoktur; göz, kulak, burun, dil, beden, veya zihin de yoktur..."

Avolakiteshvara kendinden, değişmez sabit gerçekliği olan hiçbir şey olmadığını her şeyin sebeplere ve koşullara bağlı olduğunu söyler. "Ben" diye bir şey aslında yoktur. Formlar (algıladığımız dış dünya) aslında "gerçek" değildir. "Form" olmadan algı da olmayacağından ve zihin kendini ifade edemeyeceğinden kendini anlamlandıramayacağından zihin de aslında bu "boşluğa" dahildir. Ama zihin olmadan da "formlar" hiçbir şey ifade etmeyecektir. Form olmadan zihin diye bir şey olmaz çünkü hiçbir şeye tepki vermez ama zihin olmadan da form hiçbir şey ifade etmez. Bütün Dünya aslında altı organın altı farkındalık biçiminin (ki bunun içine ayrıca düşünme de dahil edilir) ilüzyonundan ibarettir. Duyu organları ve beynin yarattığı düşünce yetisi de ilgili farkındalık biçimlerini algılar. Ama bunlar "gerçeklik" değildir, gerçeklik bunlardan oluşmaz. Buddha'ya göre aslında "gerçek zihin" beyinde yahut vücudun içinde de oluşmaz. Beyinde oluşturduğumuz düşünceler "gerçek saf zihin" değildir dış dünyaya bağlı yorumlardan, deneyimlerden,deneyimlemelerden ve egodan "ben" düşüncesinden oluşur.

Budizm'de bilgelik: Prajna
Budizm, bilgeliği Prajñā kavramıyla daha doğrusu geniş kapsamlı olarak her şeyin ve bütün fenomenlerin iç içe girdiği ya da bağımsız bir 'Oluş'un özündeki fenomenlerden yoksun bir bilgi olan Sunyata (Sanskritçe) ile tanımlamıştır. Fenomenlerin ve benliğin algılanmasındaki Sunyata gerçekliği aydınlanmanın elde edilmesinde temel bir deneyimdir.

Prajna, bütün fenomenleri ve evrendeki olayların hepsini içine alan geniş kapsamlı bilgeliği tasvir etmektedir. Bu nedenle, Prajna, insan aklının bütün varlık biçimlerini algılamadan önce onları kavramlar içinde anlamaya çalışır. Budizm öğretilerine göre Prajna, beden ve ruh dengesini kurarsa ve Samadhi'deki özne ve nesnelerin ayrımına varırsa dolaysız ve sezgisel bir deneyim elde edecektir. Bu duruma gelebilmek için Zen-Budizm'deki oturma meditasyonunun (Zazen) alıştırmaları uygulanmaktadır. Prajna genelde dişil olarak kabul edilir. Bilgelik, Budizm'deki kutsal Asil Sekiz Yol'un birinci ve ikinci aşamasından sayılmaktadır.

 Doğru görüş, bilgi
 Doğru tutum, niyet

Doğru tanı, net bir görüşün uygulayıcısıdır ki hem maddi hem de manevi olarak sürekli bir değişimi boyunduruğu altına almıştır.(Anicca) Bu bilgi onu Dört Yüce Gerçek'e götürür: 'Herkesin hayatı kederlidir.' Doğru tutumun bilgeliği, acıların nedenini anlamak, üstesinden gelmek ve Asil Sekiz Yol üzerine yazdığı yazıları ölene kadar tamamlamak niyeti olgunlaştırır.

Vedanta bilinç durumunu dörde ayırır: Vaischvanara, uyanık olma durumu; Taijana, rüyada olma durumu; Prajna ve Turiya ise 'dördüncüsüdür.'Mandukya-Upanishad ayrıntılı olarak bunlarla ilgilenmiştir. Bu dört bilinç durumu Avastha, Jagrat, Svapna, Sushupti ve Turiye olarak da adlandırılmaktadır.

Karuna
Karuna (şefkat), Budizm düşünce okulunun ve etiğinin merkezi bir kavramıdır. Acıma, sevgi ve şefkat erdemi anlatılmaktadır. Metta'nın (iyilik seven), Mudita'nın (neşeli) ve Upekkha'nın (suskun) yanı sıra bu düşünce tutumunun, Bodhisattva'nın diğer aydınlanma yoluna ulaşmasına yardım eden dört temel erdemden (Brahma-Viharas) birini geliştirmesi gerekmektedir. Karuna'nın gelişmesindeki koşul bütün varlıkların birlik tecrübesini edinmektir. Bu ayrı olmama deneyiminin tutarlılığı, bütün kutuplaşmış düşüncelerin ve bununla birlikte birbirine bağlı olan direniş ve antipatinin çözüldüğü bir şefkat durumudur. Bu Dünya'daki bütün varlıklar ve olaylar aynı sevgi ve yardımseverlikle karşı karşıya getirilmiştir. Bu düşünce tutumundaki erdem Boddhisattva Avalokiteshvara sayesinde Mahayana Budizm'inde hayat bulmuştur. Karuna kavramı, Budizm metinlerinde bulunmayan kurum adları ve sağlam tekniklerle ilintilendirilmektedir.

Uygulamalar

Adanma
Adanma, Budistlerin çoğunluğu için uygulamanın önemli bir parçasıdır. Adanma uygulamaları arasında selamlama, bağış, hac, ilahi söyleme bulunmaktadır. Arık Ülke Budizminde Amitabha Buddha'ya adanma başlıca uygulamadır. Niçiren Budizminde ise başta gelen uygulama Lotus Sutra'ya adanmadır.

Üç Hazineye Sığınma

Geleneksel olarak çoğu mezhepte Budizme girişte ilk adım Üç Hazine'ye (Sanskrit: त्रिरत्न Triratna or रत्नत्रय Ratna-traya, Pali: Tiratana) sığınmak olarak kabul edilir. Kimi kaynaklarda küçük hatta henüz doğmamış çocuklar için bile sığınma merasimi yapılabileceğini belirtilir. Tibet Budizminde kimi zaman bir dördüncü olarak Lama'ya sığınılır. Bodhisattva yolunu seçen kişiler ise yemin ederler; bu tür adanmışlık Budizmde şefkatin en yüksek ifadesi sayılır.

Üç Hazine şunlardır:
 Buda (başka ifadeyle,Aydınlanmış Olan).
 Dharma: Buda'nın öğretileri.
 Sangha: Kelime olarak grup, cemiyet anlamına gelir; ancak Budizmde belli bir gruba işaret eder. Bu Budist dinadamları (bhikkhu ve bhikkhuniler) olabileceği gibi, Aydınlanmanın ilk basamağına ulaşmış (Palice'de Sotapanna) kişiler de olabilir.

Kayıtlara göre Buda kendisini bir örnek olarak göstermiş, ancak takipçilerinden kendisine inanç (Sanskrit श्रद्धा śraddhā, Pāli saddhā) beslemelerini talep etmemiştir. Ayrıca öğretilerinin olduğu gibi kabul edilmemesini söylemiş ve öğrencilerini bunları kendi başlarına test edip kabullenmeleri için cesaretlendirmiştir (bakınız Kalama Sutta). Dharma da, aynı şekilde ızdıraba son vermek ve aydınlanmaya ulaşmak için kılavuzluk ederek ihtiyacı olana sığınma sağlar. Saṅgha, yani Budist manastır düzeninin ise, orijinal öğretileri muhafaza ederek ve Buda'nın ortaya attığı esasların gerçekleştirilebileceğine dair canlı örnekler sunarak sığınma sağladığı kabul edilir.

Budist Etik
Śīla (Sanskritçe) ya da sīla (Pāli) genellikle diğer dillere "erdemli davranış", "ahlak", "etik" veya "ilke" olarak çevrilir. Beden, zihin ya da konuşma yoluyla yerine getirilen, bilinçli bir çabayı içeren bir eylemdir. Üç uygulamadan (Sila, Samadhi ve Panya) biri, pāramitāların ikincisi olarak kabul edilir. Düşünce, söz ve eylemin ahlâkî saflığı anlamına gelir.

Sila, Samadhi/Bhāvana olarak anılan zihin gelişiminin temelidir. İlkeleri izlemek yalnızca içsel olarak uygulayıcının zihinsel huzurunu desteklemekle kalmaz, aynı zamanda dışsal olarak topluluğun da huzurunu sağlamaya yardımcı olur. Karma Yasasına göre, ilkeleri izlemek bir takım faydalar getirir, huzur ve mutluluk verici etkilere yol açacak nedenler oluşturur.

Sila ahlâkî davranışın genel ilkeleri olarak kabul edilir. Birçok seviyede sila mevcuttur, bunlardan "temel ahlaka" (Beş İlke), "çileci temel ahlaka" (Sekiz İlke), "öğrenci rahiplere" (On İlke) ve "rahiplere" (Vinaya ya da Patimokkha) yönelik olanları vardır. Sıradan halk genelde tüm Budist okullarında ortak olan Beş İlkeyi izler. Ancak isterlerse, temel çileci uygulamaları barındıran Sekiz İlke'yi izleyebilirler.

Beş İlke, uygulayıcıların endişelerden uzak, mutlu bir yaşam sürüp rahatlıkla meditasyon yapabilmelerini sağlamak üzere geliştirilmiş eğitim kurallardır.

1. Can almaktan kaçınmak (duyarlı yaşam formlarına karşı şiddetsizlik)
2. Verilmemiş olanı almaktan kaçınmak (hırsızlık yapmamak)
3. Tensel (cinsel) suistimalden kaçınmak
4. Yalandan kaçınmak (her zaman doğruyu söylemek)
5. Farkındalık kaybına yol açan sarhoş edici maddelerden (özellikle alkol ve uyuşturucular) uzak durmak

İlkeler, uyulması zorunlu emirler olarak değil, halkın istekleri doğrultusunda kabul edip izleyeceği, uygulamayı kolaylaştıran eğitim kuralları olarak tasarlanmıştır. Dolayısıyla başkalarını ahlâkî olarak yargılamak için kullanılmazlar. Budist düşüncede, başka hiçbir ileri Budist uygulama yapmadan, yalnızca cömertlik geliştirilmesi ve ahlâkî davranışlar, bilincin öylesine saflaştırılmasını sağlar ki, alt düzey cennetlerden birinde yeniden doğmak bile mümkündür. Kişinin amacını sınırlayıp böyle bir cenneti hedeflemesinde ise herhangi yakışık almayan veya Budizme aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Sekiz İlke'de, cinsel suistimal hakkındaki üçüncü ilke daha katı yapılmış ve Bekârlık İlkesi haline getirilmiştir. Diğer üç ilke ise şunlardır:
6. Yanlış saatlerde yemekten kaçınmak (yalnızca gündoğumundan öğlene kadar yemek)
7. Dans etmekten, müzik çalmaktan, mücevher takmaktan, makyaj malzemesi kullanmaktan, gösteri ve eğlencelerden kaçınmak
8. Yüksek veya lüks sandalye ve yatakları kullanmaktan kaçınmak.

Budist Etik, ahlâkî kurallar çerçevesinde Budizm'in bir özeti niteliğindedir. "Buda'ya giden yol" kavramında uygulama odaklı yönlendirmeler söz konusudur. Budizm'in en büyük değeri ve kutsal amacı "Uyanış"tır (Nirvana). Budist Etik kutsal amaca ulaşma noktasında faydalı (kusala) ya da zararlı (akusala) davranışlar açısından Budizm'den farklıdır.

Özerk Etik
Budist Etik, insanın içerisindeki uyanışı sağlamanın bir yoludur. Fakat Hristiyan dîni uyanmayı prensipte farklı olarak kabul eder. Özerk bir etik olan Budist Etik, kutsal amaca ulaşmak için yapılan erdemli davranışları değerlendirir. Diğer dinler ise; kutsal amaca ulaşmayı engelleyici davranışları ele alır. Bu farklılıklar sebebiyle Budizm'in din ya da felsefî bir görüş olup olmadığı daima tartışılmıştır. Budist Etik'te diğer dinlerin aksine doğru-yanlış, iyi-kötü gibi kavramların net ve değiştirilemez karşılıkları yoktur. Bunun yerine Budist Etik'te doğal davranışlar sonucu ortaya çıkmış Karma Felsefesi vardır. Bundan yola çıkarak, faydalı (kusala) kavramında tanrısal, itaatkâr ya da kutsal amaca ulaşmayı sağlayan davranışların tümü anlamı vardır. Zıt kavram olan zararlı (akusala) kavramı ise; tanrısal olmayan asi ya da kutsal amaca ulaşmayı engelleyici davranışların tümü anlamındadır.

Temel şartlar
Örnek nitelikteki Budizm kaynaklarının büyük bir bölümü Buda öğretilerini ve önemli Budizm düşüncelerini içerir. Bu kaynaklar "Nirvana"yı sağlayan sayısız yolları ve metotları tanımlar. Budizm'in farklı okulları ve sistemleri bu kaynakların yorumlanmasındaki farklılıklar nedeniyle birbirinden ayrılır.

Tüm Budist okullarının ve Budist Etik'in ortak şartı, Sekiz Aşamalı Asil Yol'u da içerisine alan Dört Yüce Gerçek'tir. Kutsal amaca ulaşmanın (ıstıraptan kurtulma) ancak bu şekilde gerçekleşeceğine inanılır. Fakat buna ek olarak, çoğu Budist okullarında verilen Budist öğretisi ve etiğinin önemli unsurlarının farklı algılanışı da söz konusudur. "Üç Ana Uygulama" Budist Etik'te; Güzel Ahlak (sila), Doğru Konsantrasyon (samadhi) ve Bilgelik (Panna) kavramlarını içermektedir. "Paramita" ise cömertlik ve sevgi doluluk anlamlarını verir.

Manastır yaşamı
Vinaya rahip ve rahibeler için özel olarak geliştirilmiş ahlâkî kurallardır. Bu kurallar Theravada geleneğinin kabul ettiği, toplam 227 kuraldan oluşan Patimokkha'yı da kapsar. Vinaya yazmalarının (vinayapitaka) kapsamına giren kurallar okuldan okula küçük farklılıklar göstermekte, Vinaya'ya bağlılık konusunda da farklı okullar farklı standartlar uygulamaktadır. Öğrenci rahipler ise, manastır yaşamı için temel kurallar olan On İlke'yi izlerler.

Manastır yaşamını düzenleyen kurallar hakkında Buda sürekli olarak dinleyicilerine önemli olanın ilkelerin özünü kaybetmemek olduğunu belirtmiştir. Diğer taraftan, kurallar tatminkar bir yaşamı temin etmek üzere tasarlanmış, ve daha yüksek hedeflere ulaşmak için mükemmel bir sıçrama tahtası sağlamaktadırlar. Buda manastır yaşamını seçenlere, "kendi başına bir ada" gibi yaşamalarını söylemiştir. Bu açıdan yaşamı vinaya'nın belirlediği şekilde yaşamak, bir araştırmacının belirttiği üzere: "sona yönelmiş bir araç olmaktan öte: daha çok kendi içinde bir sondur."

Doğu Budizminde, Bodhisattvalar için Mahayana geleneğinin Brahmajala Sutra'sında (aynı adlı Pali metin ile karıştırılmamalıdır) ortaya konan kendine has bir Vinaya ve etik anlayış mevcuttur. Japonya'da bu kurallar tüm diğer manastır kurallarının yerini almıştır, ve rahiplerin evlenmelerine izin verir.

Meditasyon
Budist meditasyonu temelde iki tema ile ilgilenir: zihnin dönüşümü, ve bu zihnin kendisinin ve diğer olguların keşfi için kullanılması. Theravada Budizmine göre Buda iki tür meditasyon öğretmişti, samatha meditasyonu (Sanskritçe:śamatha) ve vipassanā meditasyonu (Sanskritçe:vipaśyanā). Çin Budizminde, bu meditasyonlar (Chih Kuan olarak tercüme edilmiştir) bilinmekle birlikte, Chan (Zen) meditasyonu daha popüler olmuştur. Yazar Peter Harvey'e göre, Budizm'in sağlıklı geliştiği dönemlerde, sadece rahipler, rahibeler ve evli Lamalar değil, sıradan halktan kendini adamış insanlar da meditasyon uygulamıştır. Budizm Ansiklopedisi adlı kaynağa göre, tam aksine modern zamanlara kadar Budist tarih boyunca, sıradan halkın ciddi meditasyon uygulaması olağan olarak görülen bir olgu değildi.

Samādhi (Meditatif eğitim): samatha meditasyonu
Sekiz Aşamalı Asil Yol'un belirttiği şekliyle, samyaksamādhi "doğru konsantrasyondur". Samādhi geliştirmenin başlıca yolu meditasyondur. Samādhi'nin geliştirilmesiyle, kişinin zihni kirlerden arınmış, huzurlu, sakin ve berrak hale gelir.

Meditasyonu yapan bir kez güçlü ve etkin bir konsantrasyona (jhāna, Sanskritçe ध्यान dhyāna) ulaştıktan sonra, zihni gerçekliğin nihai doğasına dalmaya ve içyüzünü kavramaya (vipassanā) hazır hale gelir ve sonunda tüm ızdıraplardan kurtulması mümkün olur. Kavrayışı elde etmek için ihtiyaç duyulan zihinsel konsantrasyona ulaşma yolunda, farkındalık gelişimi vazgeçilmez bir öneme sahiptir.

Samatha meditasyonu bir nesne ya da düşüncenin farkında olmakla başlar, kişinin bedenine, zihnine ve tüm çevresine yayılarak, bir tür tam konsantrasyon ve huzur (jhana) durumuna yol açar. Meditasyon tarzında, bağdaş kurarak ya da diz çökerek oturmaktan, ilahi söylemeye, yürümeye kadar pek çok farklı yöntem bulunur. En yaygın yöntem, kişinin nefesine konsantre olmasıdır (anapanasati), çünkü bu yöntemle hem samathaya, hem de vipassanaya ulaşmak mümkündür.

Budist uygulamada, samatha meditationunun zihni sakinleştirebileceği, ancak zihnin nasıl rahatsız olmaya başladığını anlamamızı yalnızca vipassanā meditasyonunun sağlayabileceği söylenir. Böylelikle bilgi (jñāna; Pāli ñāṇa) ve erdeme (prajñā Pāli paññā) kavramak ve dolayısıyla nirvāṇaya (Pāli nibbāna) ulaşmak mümkün olacaktır. Kişi jhanadayken, tüm kirler geçici olarak bastırılır. Ancak erdem (prajñā veya vipassana) tüm kirlenmeleri ortadan kaldıracaktır. Jhanalar aynı zamanda Arahantların dinlenmek amacıyla geçtikleri durumlardır.

Prajñā (Erdem): vipassana meditasyonu
Prajñā (Sanskritçe) veya paññā (Pāli), bağımlı köken, Dört Yüce Gerçek ve varoluşun üç işareti kavramlarının kavranmasıyla ulaşılan erdem anlamına gelir. Prajñā acıları ortadan kaldırma ve bodhiyi ortaya çıkarma gücü olan erdemdir. Tüm şeylerin doğasındaki dukkha (tatminsizlik), anicca (geçicilik) ve anatta (bensizlik) gibi olguları açığa çıkararak, nirvanaya ulaşmada temel araç olduğu söylenir. Prajñā Mahayana geleneğinde pāramitāların altıncısı olarak sayılmıştır.

Öncelikle prajñā, vaazlar (Dharma konuşmaları) dinleyerek, okuyarak, araştırarak, Budist metinleri ezberleyerek ve konuşmalara katılarak kavramsal düzeyde elde edilir. Kavramsal anlayışa ulaşıldıktan sonra günlük hayata uygulanmalıdır ki, böylelikle her Budist Buda'nın öğretilerinin doğruluğunu pratik düzeyde deneyebilsin. Burada dikkat edilmesi gereken, teoride kişinin derin meditasyonda olsun, vaaz dinlerken, günlük hayatında çalışırken ya da herhangi bir eylem sırasında olsun, uygulamanın herhangi bir devresinde Nirvana'ya ulaşabileceğidir.

Zen

Zen Budizm (禅), Çin ve Japonya'da çokça rağbet gören bir Budist okuldur ve meditasyona özel bir vurgu yapar. Zen diğer Budizm modellerine kıyasla yazmalara daha az önem atfeder ve gerçeğe doğrudan rûhânî atılımlarla ulaşılacağını vurgulamayı tercih eder.

Zen Budizm başlıca iki büyük okula ayrılmıştır: Rinzai (臨済宗) ve Soto (曹洞宗), birincisi büyük ölçüde rûhânî atılımın aracı olarak koan (公案, bir tür meditatif mesel veya bilmece) üzerine meditasyonu yeğler, buna karşılık ikincisi (belli oranda koanları kullanmakla birlikte) daha çok shikantaza veya "sadece oturma" üzerinde yoğunlaşır.<ref>Prebish şöyle yorumlar (a.g.e, s. 244): "Sadece oturma meditasyonunun (örn. zazen) Buda doğasının bir ifadesi olduğu kabul edilir." Bu metot zihni kavramsal düşünme modundan ayırmak ve gerçeği doğrudan kavramak amacını taşır. Budist araştırmacı Stephen Hodge şöyle der (Zen Masterclass, Godsfield Press, 2002, s. 12–13): "... Zen uygulayıcıları Aydınlanmanın, Buda-zihninin ya da Buda-doğasının uyanışının, bizim doğal halimiz olduğuna inanır, ancak bu doğal durum olumsuz duygu ve saptırılmış düşünce katmanlarıyla örtülmüştür. Bu görüşe göre, Aydınlanma parça parça edineceğimiz bir şey değil, zihinsel ve duygusal karanlığın örtüsünü kaldırdığımızda aniden ortaya çıkabilecek bir durumdur."</ref>

Zen Budist öğreti paradokslarla doludur, burada amaç egonun bağlarını gevşetmek ve Buda'nın kendisiyle eşdeğer tutulan, Gerçek Benlik ya da Şekilsiz Benlik Âlemi'ne girişi kolaylaştırmaktır. Bununla birlikte, Zen yazmaları boşlamış da değildir.

 Vajrayana / Tantra
Mahayana geleneğinden gelmekle birlikte, Tibet-Moğol Budizmi Vajrayāna ya da "Elmas Araç" (Mantrayāna, Tantrayāna, Tantric Budizm, veya Ezoterik Budizm olarak da anılır) uygulayan okullardan biridir. Mahayana'nın tüm temel kavramlarını kabul eder; bunlara Budist uygulamayı genişletmek amacıyla tasarlanmış, geniş bir düzlemdeki rûhânî ve fiziksel teknikleri de ilave eder. Tantrik Budizm büyük ölçüde ritüeller ve meditatif uygulamalarla ilgilenir. Vajrayana'nın öğelerinden bir de zihni geliştirme aracı olarak ritüeller, tahayyüller, fiziksel egzersizler ve meditasyon yoluyla psiko-fiziksel enerji tesis etmektir. Bu teknikleri kullanarak uygulayıcının bir yaşam süresi içinde, hatta üç yıl gibi kısa bir sürede Budalığa ulaşabileceği iddia edilir. Tibet geleneğinde bu uygulamalara, yalnızca çok ileri düzeydeki kimi uygulayıcılar için cinsel yoga da dahil edilebilir.

 Kutsal Metinleri
Budizm'de kutsal metinler Pali dilinde yazılmış olan Tipitaka (Sanskritçe: tripitaka'') ve sadece Mahayana okullarının kabul ettiği Mahayana Sutraları'ndan oluşur. Bu kitaplar Buddha'nın, aydınlanmaya, Nirvana'ya ulaştığına inanılan kişilerin felsefeleri ve öğretileridir. Bu öğretiler, normal yaşamlarını terk ederek, kendilerni Buddha'nın ve aydınlanmışların öğretilerine adayan öğrenciler (Sangha) tarafından ezberlenmiş, sonrasında kitap haline getirilmiştir.

Buddha aydınlandıktan sonra 45 yıl boyunca kast ayrımı yapmadan her türden insana zengin, fakir, yaşlı, bilge, düşük seviye demeden öğretilerini anlatmıştır. Tipitaka ve Mahayana sutralarında daha basit anlatımlı hikâyelerden en derin felsefe ve kavramları açıklayan anlatımlara kadar pek çok değişik öğreti vardır.

Pali Derlemesi de denilen Tipitaka, Buddhizmin bütün mezhepleri ve okullarınca kabul edilir. Üç bölümden oluşur: Vinaya Pitaka, Sutta Pitaka ve Abhidhamma pitaka. Üçüncü bölüm olan Abhidhamma pitaka, Sutta Pitaka'dan içerik olarak çok da farklı değildir. Ancak uzun kategoriler, eş anlamlı sözcükler ve bunun gibi pek çok sıralama yapılmıştır.

Bundan başka bir de Budizmin en büyük mezhebi durumunda olan Mahayana okulunun ve ayrıca Vajrayana'nın kabul ettiği Sutra'lar vardır. Bunlardan en önemlileri: Kalp Sutra, Elmas Sutra, Avatamsaka Sutra, Lankavatara Sutra, Shurangama Sutra, Lotus Sutra, Amitabha Sutra, Vimalakirti Nirdesa Sutra'dır.

En yüce bilgelik Sutra'sı Budizm'in ünlü Mahayana Sutra'sına ait olan kutsal metindir. Diğer adı, öteki dünyanın özü, öteki dünyaya ait olan bilgeliktir. (Sutra) (Prajñāpāramitā Hṛdayasūtra), Koreanisch: (Maha-banya-para-mida-simgyeong), Vietnamca: Kinh Ma Ha Bát Nhã Ba La Mật, Japonca: 摩訶般若波羅蜜多心經 (Maka Hannya Haramita Shingyō), Pinyin: Móhē bōrě bōluómìduō xīnjīng, Tibetçe: sNying mDo ve shes rab snying po'i mdo. Sadece Sanskritçe olan orijinal hali değil, Çince metinler de öğretilmektedir. Yaklaşık olarak 1. yüzyılda kaleme alınan Elmas Sutra (Vajracchedikā-prājñāpāramitā-sūtra) Mahayana Budizmi'nin en önemli metni sayılmaktadır. Elmas Sutra çeşitli Asya ülkelerine kadar yayılmıştır. Ayrıca 'Prajnaparamita Sutra'nın' (sanskr. "prajnaparamita" = Bilgeliğin Mükemmelleştirilmesi) bir parçasıdır. Kökeni Çin'e dayanan Sutra'nın ilk versiyonu toplu bir şekilde üretilmiştir. Bu doküman, Gutenberg İncili'nden yaklaşık olarak 600 yıl önce meydana gelen insanlık tarihinin ilk kitap baskısı sayılmaktadır. 1907'de Arkeolog Aurel Stein tarafından bir Çin şehri olan Dunhuang'daki Mogao mağarasında bulunmuştur. Bu Sutra'nın tam başlığı 'Vajracchedika Prajnaparamita'dır ve 'Bilgeliğin Mükemmelleştirilmesi' anlamına gelmektedir.

Budizm'in temel özellikleri
Farklı Budist okulların vurguladığı farklı kaynaklar bulunmaktadır ve bu nedenle her okulun vurguladığı özellikler değişebilmektedir. Batı anlayışında Budizm, bir dinden çok kısmen felsefî görüş olarak nitelendirilmektedir. Kurucusu Buda, tanrının öğretilerini getiren bir elçiden çok kendini biz insanların ve tanrıların öğretmeni olarak görmüştür. Pali dilinde Dhamma, Sanskritçe'de Dharma olarak adlandırılan öğretiler ortaya koymuştur. Bu öğretiler kişinin manevi duygularını kavraması yerine, evrenin düzenini ve ruhsal gelişimi sağlayan doğa yasalarını kabul eder. Bu anlayışa ancak onun öğretilerinin ve yönteminin izinde gidilirse ulaşılabilir. Ancak öğretileri de olduğu gibi kabul edilemez. Buda, aydınlığa körü körüne bir inançla değil, kişinin kendini bulmasıyla ulaşılabileceğini belirtmiştir. Ayrıca evrenin kavram ve dil yardımıyla anlaşılabileceği fikrinin gereksiz bir çabadan ibaret olduğuna da işaret etmiştir. Diğer dinlerin köktenci yaklaşımına ve basmakalıp öğretilerine de şüpheyle yaklaşır. Yahudilik, Hristiyanlık ve İslâmiyet gibi tek tanrılı dinler, temelde Budizm'den farklılık gösterir. Bu nedenle Budist öğretileri ne tanrıyı, ne de ruhun varlığını kabul eder. Budizm, özellikleri bakımından Hinduizm ve Brahmanizm'den de farklıdır. Bu dinlerde var olan "Kast Sistemine" (sınıf ayrımı) karşı çıkar. Buna karşın bu sistem Karma öğretilerinde yer almaktadır. Budizm Hindistan'daki veda inanç sistemine karşı bir yenilik hareketi olarak ortaya çıkmıştır.

Dînî ve felsefî yönleri
Budizm, farklı mezhepleri veya farklı Dünya görüşlerini içinde barındıran felsefe ve bilgeliktir.

Hem eski hem de günümüzdeki Budist okullarının, birinin Budist sayılabilmesi için çok az şartları vardır. Temel koşulları "Dört Yüce Gerçek" öğretisini kabul etmek ve sonraki temel yaşama tamamen hazır olmaktır.

Budizm'in temel öğretilerinden, Anatta doktrini, kalıcı bir varlığı ve ölümlü ruhu reddeder. Bu doktrinle, Budizm, "Büyük Dinlerin" temel inançlarından tamamen farklıdır.

Budizm'in, tüm tek tanrılı dinlerden temel farkı, her şeye gücü yeten bir yaratıcı tanrı varlığını (İşvara) reddetmesidir. Budizm'e göre tanrılar, ruhlar ve yaşayan her canlı için acı, cehalet ve yeniden doğuş döngüsü (Reenkarnasyon) vardır.

Budizm'in yayılmasıyla her ülkenin temel din ve kültüründen birçok unsurlar alınmış, Budizm'le bütünleşmiş ve böylece Tibet'teki "Asıl Bön Tanrıları", Buda'nın farklı şekillerinden "Bodhisattva" görüntüsünde değişmiştir. Bunlar genelde Buda'nın hayranları, dinleyicileri ve savunucuları şeklinde betimlenir.

Budistler, yerel dînî inançlar, gelenek ve göreneklerle karışıp yaygınlaşırken, aynı zamanda Taoizm ve Konfüçyüsçülük gibi Budizm'i reddeden diğer öğretilerin temsilcileriyle de mücadele etmişlerdir.

Hristiyanlık gibi mutlakçı ve saltçı bir konum talebine sahip dinler, temelde, aynı talep göz önünde bulundurulmadığı takdirde, Budizm ile bağlantılanabilir.

Bu rakip öğretileri benimseyenler ve buna karşı olan Asya'daki dindar halka rağmen, farklı gelenekler birleştirilse bile, bunların temel inançlarını birbiriyle bağdaştırmak zordur. Bu zorluğun yaşanmış örneklerini Çin halk inançlarında ve Japonya'daki dinlerde görebiliriz.

Günümüz Budizm'i, aslında bir dinin birçok özelliğini içinde barındırmaktadır. Fakat ibadet şekli, toplum yapısı, ayinleri, çilekeşlik, dervişlik, manastır, tasavvuf ve dogmatizm gibi gelenekleri tamamen farklıdır.

Budizm, Asya'daki kendi kültürel ve tarihsel özelliklerinden ayrılmayan ve bunlara sıkı sıkıya bağlı bir şey olduğu varsayılırken, Batı'da, Budizm'in tarihsel, kültürel ve dînî bağlamlarından yola çıkarak, aydınlanma ve demokrasi gibi değerleri birleştirdiği için Budizm'e eğilim vardır.

Önemli yerler
Gautama Buddha Mahaparinibbana Sutta'da takipçilerinin dört yeri ziyaret etmesinin rûhânî bir aciliyet hissi yaratacağını söylemiştir. Bu dört yer, Buda'nın doğduğu yer (Lumbini), aydınlanmaya ulaştığı yer (Bodh Gaya), öğretilerini yaymaya başladığı yer (Sarnath) ve nirvanaya kavuştuğu yer (Kuşinagar) Budistler tarafından en önemli hac merkezleri olarak kabul edilir.

Sarnath
Siddhartha Gautama, Bodh Gaya'da (MÖ 589/525) aydınlandıktan sonra Sarnath'ta Ceylan Parkı'nda yaptığı konuşmayla ilk öğretisi Dört Yüce Gerçek'i aktarmıştır. Bu aynı zamanda Dharma tekerleğinin dönmeye başlaması, yani Budizm'in kuruluşu olarak nitelenir. Bu konuşmanın dinleyicileri daha önce Siddharta'yı çilecilikten ayrıldığı için terk eden beş eski arkadaşı - Kondanna, Bhaddiya, Vappa, Mahanama ve Assaji'dir; Buda'nın öğretisini dinledikten sonra tamamen aydınlanmaya ulaştılar. Buda tarafından rahip (Bhikkhu) olarak seçildiler ve böylece Budist Topluluğu (Sangha) kuruldu.

Sarnath, 19. yüzyıldan beri yapılan kazı çalışmaları sonucu Budistler için önemli bir hac yeri olmuştur. Bulunan Stupa, manastır ve Ashoka sütunu kalıntıları bu şehrin ne kadar önemli olduğunu göstermektedir.

Kuşinagar
Kuşinagar, Hindistan'ın Uttar Pradeş eyaletindeki bir şehirdir. Burada Buda'nın Paranirvana'ya ulaştığına, öldüğüne inanılır. Malla Krallığı'nın merkezi ve Maurya İmparatorluğu'nun başkenti olan Kushinagar'da birçok kalıntı vardır. Ancak 5. yüzyılda Kushinagar önemini yitirmiştir. Aynı yüzyılda burası terkedilmiş ve unutulmuştur. 19. yüzyılda yeniden keşfedilmiş ve buraya insanlar yerleştirilmiştir.

Angkor Vat
Khmer Krallığının başkenti ve gücünün simgesi olan Angkor Vat, Vişnu adına bir Hindu tapınağı iken 13. yüzyılda bir Budist tapınağına çevrildi. Yapı, günümüze dek oldukça iyi bir korunma altında ulaşabilmiştir ve kuzeyindeki Angkor Thom antik şehri ile birlikte 1992 yılında Dünya Kültür Mirası Listesi'ne girmiştir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Bodhi
 Budizm'de Tanrı
 Mahayana Budizmi
 Theravada Budizmi
 Tibet Budizmi
 Zen

Dış bağlantılar
 Buddhist Ebooks
 Tipitaka in Pali and English
 The Pali Canon
 Mahayana Buddhist Sutras
 Buddha Net
 Full Text Articles
 Journal of Shin Buddhism

Dış bağlantılar
 Buddhanet Ebooks
 Tripitaka-Therevada Kutsal Metinleri
 Purify Our Mind
 Aimwell
 Journal of Buddhist Ethics
 Tibet Budizmi
 Budist Felsefe

Budizm


دار ليلى هي دار نشر مصرية. تأسست عام 2004 بمبادرة من مؤسسها محمد سامي بيه وباحتضان عدد كبير من الرموز الثقافية المصرية. يتقدمهم أحمد خالد توفيق، نبيل فاروق، علاء الأسواني.. وبمشاركة مجموعة كبيرة من الشباب المثقف.
سعت منذ بدايتها لترسيخ مفاهيم العقلانية وحرية الرأي والفكر والإبداع، والاعتقاد، من خلال إصدار الكتب وإقامة الندوات والمناقشات المحدودة. وحملت الدار على عاتقها مهمة تبنى الإبداع الجديد والطليعي، وقد استطاعت بالفعل تقديم العديد من هذه المواهب الشابة التي باتت الآن في متن الثقافة المصرية.

نشرت الدار عدة عناوين:
 دكتور أحمد خالد توفيق: 20 عنوانًا
 د. نبيل فاروق: 6 عناوين
 د. محمد المنسي قنديل: 2 عنوانًا
 أ. أحمد المسلماني: 2 عنوانًا
 أ. محمد سامي بيه: 6 عناوين
 أ. محمد فتحي: 6 عناوين
 حوالي 150 كاتبًا آخرين، بحوالي 180 كتابًا مختلفين

مشروع النشر لمن يستحق (كتاب المائة تدوينة)

كتاب المئة تدوينة هو سلسلة من الكتب التي تصدر دوريًّا عبر مشاركة تفاعلية واسعة من المدونين والمدونات الذين يدونون باللغة العربية، وهو كتاب يجمع 100 تدوينة لـ100 مدون.
جرت الدورة الأولى في الفترة ما بين الأول من يوليو وحتى الثالث من سبتمبر 2011 حيث تكللت بصدور الكتاب الأول تحت عنوان «أبجدية إبداع عفوي» كنسخ إلكترونية متاحة للتحميل مجانا، وعلى نسخة ورقية مطبوعة أيضًا النسخة الورقية صدرت في يناير 2012 عن دار ليلى (كيان كورب) للنشر.
 الدورة الثانية بدأت في الثامن والعشرين من يوليو 2012 وحتى الأول من أكتوبر لنفس العام وسيصدر الكتاب إلكترونيا قريبا ثم يتبعه ورقيا.

مصادر

وصلات خارجية

دور نشر في مصر

دار ليلى


Sisak-Moslavina County () is a Croatian county in eastern Central Croatia and southwestern Slavonia. It is named after the city of Sisak and the region Moslavina just across the river Sava. According to 2021 census it is inhabited by 141,000 people.

This county contains the ancient Roman city of Siscia—today's Sisak. Siscia was the largest city of the region back then, a Pannonian capital, likely due to its position on the confluence of the Kupa and Sava rivers. The city's patron saint is its first Christian bishop, St. Kvirin, who was tortured and almost killed during Diocletian's persecution of Christians. Legend has it that they tied him to a millstone and threw him into a river, but he freed himself from the weight, escaped and continued to preach his faith.

The town may have lost importance with the fall of one empire, but it recovered it soon enough with the rise of another: Sisak became famous for crucial battles between European armies and the Ottoman Turks. In particular, the battle of 1593 when the Ottoman army first suffered a large defeat. The ban Toma Bakač Erdedi who led the defense in this battle became famous throughout Europe.

Today, Sisak features the largest Croatian metallurgic factory (supported by the University of Zagreb's Faculty of Metallurgy also in the city) and the largest oil refinery. These are coupled with the petrochemical facilities in the nearby town of Kutina, the first recorded mention of which was in 1256 by king Béla IV. Moslavina is probably the most picturesque part of this county, with the natural park Lonjsko polje near the rivers Lonja, Ilova and Pakra.

This county also extends far to the south, bordering Bosnia. In this southern part of the county, one can find the small town of Topusko, which boasts one of the spas typical of Central Croatia, although this one's seniority stands out because it dates back to the neolithic age.

Sisak-Moslavina County borders Karlovac County in the west, Zagreb County in the north, Bjelovar-Bilogora County and Požega-Slavonia County in the northeast, and Brod-Posavina County in the east.

Administrative division

Sisak-Moslavina county is subdivided as follows:

 City of Sisak (county seat)
 Town of Glina
 Town of Hrvatska Kostajnica
 Town of Kutina
 Town of Novska
 Town of Petrinja
 Town of Popovača
 Municipality of Donji Kukuruzari
 Municipality of Dvor
 Municipality of Gvozd
 Municipality of Hrvatska Dubica
 Municipality of Jasenovac
 Municipality of Lekenik
 Municipality of Lipovljani
 Municipality of Majur
 Municipality of Martinska Ves
 Municipality of Sunja
 Municipality of Topusko
 Municipality of Velika Ludina

Demographics

As of the 2021 census, the county had 140,549 residents. The population density is 31 people per km2.

Croats form the majority with 82.4% of the population, followed by ethnic Serbs at 12.2%.

Politics

Minority councils and representatives

Directly elected minority councils and representatives are tasked with consulting tasks for the local or regional authorities in which they are advocating for minority rights and interests, integration into public life and participation in the management of local affairs. At the 2023 Croatian national minorities councils and representatives elections Bosniaks, Roma and Serbs of Croatia all fulfilled legal requirements to elect their own 25 members minority councils of the Sisak-Moslavina County while Czechs, Slovaks, Italians and Ukrainians of Croatia were electing individual representatives with representative of the Albanians of Croatia remaining unelected due to the absence of candidatures. Some municipalities, towns or cities in the county elected their own local minority councils as well.

See also
 Roman Catholic Diocese of Sisak
 Serbian Orthodox Eparchy of Gornji Karlovac
 Serbian Orthodox Eparchy of Slavonia

References

External links

Counties of Croatia

Sisak-Moslavina County


Antoine Hubert, né le , est un environnementaliste, chef d'entreprise français, président et cofondateur du groupe Ÿnsect, producteur de protéines et d'engrais naturels à base d'insectes.

Carrière

Formation et débuts
Antoine Hubert est un ingénieur agronome diplômé d'AgroCampus-Ouest et d'AgroParisTech.

Antoine Hubert commence sa carrière comme conseiller environnement chez Total.

Worgamic
Il fonde en 2007 l'association Worgamic, spécialisée dans le développement durable, qui encourage une meilleure gestion des ressources alimentaires en ville.

Ÿnsect
En 2011, il cofonde Ÿnsect, entreprise productrice de protéines et d'engrais naturels à base d'insectes, avec le soutien d'AgroParisTech et de l'Agence Nationale de la Recherche (ANR).

Comme la consommation humaine d'insectes reste faible, pour des raisons culturelles selon Antoine Hubert, son entreprise produit surtout pour l'alimentation animale et l'aquaculture.

Il quitte ses fonctions de PDG en juillet 2023.

Prix et distinctions
En 2021, il est lauréat du prix national Choiseul.

En 2021, il fait partie de la promotion des Young Leader de la French American Foundation.

Ouvrages
 .

Références

Naissance en mai 1982
Écologiste français
Chef d'entreprise français
Lieu de naissance inconnu

Antoine Hubert (entrepreneur)


Damasippos () steht für:

 Damasippos (Mythologie), in der griechischen Mythologie ein Sohn des Ikarios
 Damasippos (Olympionike), Sieger der Olympischen Spiele im 5. Jahrhundert v. Chr.
 Damasippos (Makedonier), Feldhauptmann Philipps II. von Makedonien

Damasippos


Hrpa krhotina (eng. rubble pile, fra. agglomérat lâche, pile de débris, rus. ку́ча ще́бня, куча обломков, куча камней), u astronomiji nebesko tijelo sastavljeno od mnoštva krhotina različitoga sastava. Homogeni ili heterogeni fragmenti se nisu raspršili dalje svemirom, nego su pod utjecajem gravitacije su se ponovo okupili na jedno mjesto i oblikovali novo tijelo. Novonastalo tijelo je jedno, ali nije kompaktno, nego poput smjese većih i manjih krhotina, odnosno mješavina je petrografskih tipova. Zbog toga nisu monolitni nego porozni. Fragmenti mogu nastati sudarom dvaju ili više tijela, koje sudar nije raspršio.

Izvori

Astronomski objekti

Hrpa krhotina


Stanislav Štech, né le  à Podbořany, est un professeur des Universités et homme politique tchèque.

Biographie

Situation personnelle

Parcours politique

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Articles connexes
 Gouvernement Sobotka

Naissance en août 1954
Naissance en Tchécoslovaquie
Ministre tchèque de l'Éducation
Personnalité politique tchèque
Ministre tchèque

Stanislav Štech


البنية الصناعية القياسية (وتختصر عادتاً باسم أيزا ISA) وكانت ممرات على اللوحة الأم مستخدمة من قبل آي بي إم المتوافق لصناعة الحواسيب.

لمحة تاريخية

تم تصنيع بطاقات الصناعية القياسية البينة أيزا على أساس نظام ثماني البتات 8-بت، وتم توسع في عام 1983 لتصبح نظاماً للممرات في شركة إي بي أم IBM. نظام 16 بت الجديد تم إصداره في عام 1984. وفي عام 1988 غيرت شركة Gang of Nine اسم البطاقات القياسية إلى اسم الأيزا لتفادي العلامة التجارية لشركة IBM وطرحت نظام ذو 32 بت.

صمم المدخل لوصل الأجهزة الطرفية إلى اللوحة الأم، الأيزا يسمح بقيادة ممرات البيانات على اللوحة الأم وفقط أول 16 ميغا بايت من الذاكرة الأساسية أو الذاكرة العشوائية RAM.يعمل نظام 8 بت على ممرات ذات التردد 4.7 ميغار هرتز بينما يعمل نظام 16 بت على ممرات ذات التردد 6-8 ميغا هرتز. استخدمة شركة IBM نظام 16 بت أيضاً. وكانت مستخدمة في الأجهزة الغير متوافق مع أنظمة IBM أيضاً AT&T،PowerPC وBeBox.

وفي عام 1987 شركة IBM حولت إلى نظام بنية القنوات الأصغرية Micro Channel Architecture (MCA) في محاولة للسيطرة على بناء الحواسيب من جديد وسوق الحواسيب. وكان نظاماً متقدما جدا عما كان عليه في ممرات AT، وأستجابوا مصانع الحواسيب في أستحدام نظام البطاقات الصناعية القياسية المطورة Extended Industry Standard Architecture ومن ثم VESA Local Bus (VLB).

كان من الواجب على مستخدمي نظام الأيزا معرفة بعض المعلومات عن الأجهزة التي يتم وصلها مثل عنوان الذاكرة لها أو قنوات الوصول المباشر DMA، بينما نظام القنوات الأصغرية MCA أغنى غن هذا التعقيد، ليأتي نظام ربط الأجهزة الجانبية PCI لتجد الكثير من الحلول لهذا التعقيد

إن المتاعب في الإعدادات المعقدة لربط جهاز جانبي أدى في نهاية المطاف إلى إنشاء ISA PnP، نظام التوصيل والتشغيل الذي اعتمد بعض التغيرات الأجهزة المربوطة،BIOS ونظام التشغيل يقوم بإدارة الأجهزة المربوطة مباشرة.
إن ظهور بطاقات أو فتحات بي سي إي PCI كان أكثر معيق أمام تطور بطاقات الأيزا
ففي البدايات كانت اللوحة الأم تحوي عدد كبير من فتحات الأيزا مقابل عدد قليل من فتحات بي سي إي PCI وفي منتصف التسعينات أصبح الأيزا يملك الأقلية من عدد الفتحات slots إلى أن ظهر pc 97 من شركة مايكروسوفت لتقوم بإلغاء فتحات الأيزا نهائيا بالرغم أنه لا يزال مطلوب لربط محرك الأقراص المرنة والمداخل التسلسلية للحاسوب.
ما هي سنوات قليلة حتى أصبح من النادر ان ترى فتحات لبطاقات الأيزا مثبتة على اللواحة الأم.
وأصبح من الشائع ان ترى فتحة ل بجانب وحدة المعالجة المركزية وعدد من فتحات بي سي إي.
من الملفت للانتباه أنه لا يمكن الجمع بين فتحات بي سي إي والأيزا بشكل مرن

بنية ممرات أيزا إكس تي 8 بت

أن بنية ممرات الـ إكس تي عبرة عن ممر أيزا مكون من 8 بت أستخدم في أنظمة انتل 8086 وانتل 8088 وفي أنظمة إي بي أم IBM وإي بي أم أكس تي IBM XT

تحوي ممرات الأكس تي XT bus على أربع قنوات وصول مباشر للذاكرة DMA حيث أن ثلاث منها تستخدم لتوسيع الفتحات slots، ومن هذه القنوات الثلاث غالباً ما يخصص قناتين لمهام الجهاز المربوط

تحوي ممرات الـ XT على خط واحد قابل للبرمجة Intel 8259 PIC وباقي خطوط هي خطوط اعتراض interrupt lines

أيزا 16 بت (بنية ممرات الـ AT)

إن الممرات الـ AT هو إصدار 16 بت من ممرات الأيزا وأنشأت في حاسويب إي بي أم أي تي IBM PC/AT

معلومات فنية

 بنية الأيزا أو XT bus 8 bits

أيزا 16 بت

ملاحظة: إن سرعة ممر الأيزا متزامن مع سرعة وحدة المعلجة المركزية CPU، مؤدية إالى العديد من سرعات الساعة المختلفة، وذلك بسبب سرعة
الألات المختلفة العديدة المنتجة من قبل شركة IBM.
إن هذا قد أدى إلى مشاكل في أواخر 1980، حيث كان هناك بطاقات أيزا محددة تعاني من مشاكل وأعطال المطابقة عندما تصلح لألات
ذات سرعات مرورية عالية مثل 16MHZ.
إن هذه المشكلة قد حلت مؤخراً، من خلال بطاقات عالية الدمج والتي قيست غالباً بالأيزا 16-bit إلى 8MHZ وإن هذا قد أنجزمن خلال (under-clocking) وال CPU لل 8MHZ فقط أثناء المداخل المرورية للأيزا.

الاستخدام الحالي
بعيداً عن الاستعمال الصناعي المتخصص، فإن الأيزا كانت كل شيء، ولكنها اليوم قد ولت.
وحتى وقتنا الحاضر فإن أنظمة الإنتاج غالباً ماتحمي الزبائن من مصطلح «ممر الأيزا»، مشيرة إليه من خلال المصطلح البديل "System Legacy".
إن ممر pc/104 قد استعمل في تطبيقات صناعية مثبتة، وهو مشتق من ممر الأيزا، مستخدماً نفس خطوط الإشارات بروابط مختلفة.
إن ممر "LPC" قد حل محل ممر الأيزا، قد حل محل ممر الأيزا كما في الاتصال لوسائل "Legacy I/O" على اللوحات الرئسية الحديثة،
بينما بشكل مادي فإن الوضع مختلف تماماً، فإن "LPC" تبدو تماماً مثل الأيزا لبرامج الحاسوب، وهكذا فإن خاصيات الأيزا كالمجال "16 MiB DMA"
ما زالت مستخدمة لبعض الوقت.
البدء بـ"Windows Vista" فإن شركة "Microsoft" تشكل دعماً لبطاقات الأيزا في "Windows"،
وإن "Vista" تبقى الداعمة للـ"ISA-PnP" في هذا الوقت الرهن بالرغم من عدم أهليتها بسبب الإهمال.
الايزا كانت امتدت لتصبح ممر الـ ATA المستعملة له وفي أكثر أقراص ATA الصلبة الحديثة المتسلسلة.
إن اختصاص "PCMCIA" هو اشتقاق من ATA وهو ليس إلا موجه سلكي بعيد عن ATA وهذا مادل على Compact Flash،
معتمداً على "PCMCIA" حيث ATA منقاد وقادر بواسطة توجيه بسيط جداً أن يستعمل في مداخل ATA.

توحيد المعيار
في عام 1985 بدأت منظمة IEEE بتقييم لممر الأيزا مسماة باختصاص "P996".
وبأي حال، بالرغم من أن الكتب قد نشرت باختصاص "P996"، فإنها لم تحصل رسمياً على حالة مسودة ماضية.

مراجع

أنظمة متوافقة مع آي بي إم الحاسب الشخصي
حواسيب آي بي إم الشخصية
لوحة أم
معايير عتاد الحاسوب
منتجات آي بي إم
نواقل حاسوبية
وصلات كهربائية

بنية صناعية قياسية


بترو بيلوسكي Pietro Belluschi هو مهندس معماري أمريكي من أصل إيطالي، يعتبر قائد الحركة الحديثة في الفن المعماري، وصمم أكثر من ألف مبنى. حصل بيلوسكوني الإيطالي الأصل على الميدالية الذهبية من المعهد الأمريكي لفن العمارة في عام 1972. تركزت تصاميمه في نيو إنغلند وفي الشاطئ الغربي للولايات المتحدة الأمريكية. العديد من أعماله أدرجت على قائمة السجل الوطني للأماكن التاريخية.

روابط خارجية

مراجع

الموت في أوريغن
أشخاص من أنكونا
أعضاء الأكاديمية الأمريكية للفنون والآداب
أعضاء هيئة تدريس كلية العمارة والتخطيط في معهد ماساتشوستس للتكنولوجيا
حائزون على جائزة روما
خريجو كلية الهندسة في جامعة كورنويل
رومان كاثوليك إيطاليون
زملاء الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم
زملاء الجمعية الأمريكية للمعماريين
عسكريون إيطاليون في الحرب العالمية الأولى
معماريون أمريكيون في القرن 20
معماريون إيطاليون
معماريون حداثيون
معماريون من بورتلاند (أوريغون)
معماريون من كاتدرائيات
مهاجرون إيطاليون إلى الولايات المتحدة
مهندسون معماريون رومان كاثوليك
مواليد 1899
مواليد في أنكونا
وفيات 1994
وفيات في بورتلاند (أوريغن)

بيترو بيلوسكي


The Convention of Philippine Baptist Churches (CPBC) (Hiligaynon: Kasapulanan sang Bautista nga Pilipinhon) is a Baptist Christian denomination in the Philippines. It is affiliated with the Baptist World Alliance and is headquartered in Jaro, Iloilo City. CPBC was founded in 1900 as the oldest and first organized union of Baptist churches in the Philippines. This occurred after the country opened to Protestant American missions in 1898, following Spain's transfer of the Philippine islands to the United States.

CPBC is associated with the American Baptist Foreign Mission Society (now International Ministries) and played a key role in establishing the Jaro Evangelical Church, which was the first Baptist in the Philippines (first Protestant church outside Manila). CPBC also has affiliations with various institutions, including Central Philippine University, which was the first Baptist and second Protestant and American university in the country. Furthermore, CPBC is affiliated with the CPU College of Theology, the first Baptist Theological Seminary in the Philippines; Filamer Christian University, the first Baptist school in the country; and Capiz Emmanuel Hospital, the first Baptist hospital in the Philippines.

In the 1930s, CPBC also became affiliated with the Iloilo Mission Hospital. Initially founded by Protestant Presbyterians, it was later transferred to the Baptists (CPBC). The Iloilo Mission Hospital was the first American and Protestant hospital in the Philippines.

History

The Convention of Philippine Baptist Churches has its origins in a foreign mission of the American Baptist Missionary Union on the island of Panay in February 1900, when the Philippines islands was opened to the Protestant missions after it was ceded to the United States administration.

Eric Lund, a Swedish Baptist minister working under the auspices of the American Baptist Foreign Mission Society and one of the founding fathers of the Jaro Evangelical Church, translated the entire Bible into Hiligaynon, and the New Testament into two other dialects. In 1905, the Bible School and Jaro Industrial School were established through a grant given by the American Baptist, business magnate and philanthropist, John D. Rockefeller. The two schools later merged and became Central Philippine University, the first Baptist and second American university in the Philippines and Asia.

In 1935 the formal formation of Convention of Philippine Baptist Churches was established. The Convention has allowed ordination of women to the ministry since 1980.

According to a denomination census released in 2023, it claimed 1,079 churches and 600,000 members.

Core Mission Principles
Being grounded in the Biblical tradition
Engagement in prophetic and priestly functions
Building a community that heals and restores broken ties
Developing of strong and responsible leaders
Achieving stability through full support of member churches and organizations
Building of a deeper and stronger relationship with other mission partners
Deep and genuine concern for the lost, the poor, the weak and the needy
Faithfulness to the Baptist legacy of missionary service
A dynamic, relevant and responsive servant organization
Deep commitment to the implementation of a holistic and comprehensive ministry
Full use of appropriate technology to enhance programs and ministries

Beliefs
The Convention has a Baptist confession of faith in Protestant theology. It is a member of the Baptist World Alliance and maintains ties with the American Baptist Churches USA.

Education
Baptist missionaries founded many schools and universities in the Philippines. Most notable of these is Central Philippine University (CPU), the first Baptist and second American university in the Philippines and in Asia (after Silliman University in Dumaguete), while Filamer Christian University is the first Baptist school in the Philippines.

CPU's earliest forerunner, the Central Philippine University College of Theology which was established four months earlier than the university's second precursor, the Jaro Industrial School, is the first Baptist theological seminary in the Philippines.

The CPU College of Nursing, an academic institution for nurses founded in 1906 as Union Mission Hospital Training School for Nurses by the Presbyterian Protestant American missionaries through the present day Iloilo Mission Hospital, is the first Nursing School in the Philippines. The Central Philippine University College of Nursing is also one of the leading nursing schools in the Philippines.

Central Philippine University's official student governing body, the CPU Republic (Central Philippine University Republic), is the oldest student government in the South East Asia. It was organized in 1905, one year after the founding of the school. The University's official publication, the Central Echo (CE) is the official student publication of CPU. It was founded in 1910, five years after Jaro Industrial School opened. It is one of the oldest student publications in the Philippines.

See also
 Evangelicalism in the Philippines
 Bible
 Born again
 Baptist beliefs
 Worship service (evangelicalism)
 Jesus Christ
 Believers' Church

References

Baptists Around the World, by Albert W. Wardin, Jr.
The Baptist Heritage: Four Centuries of Baptist Witness, by H. Leon McBeth

External links
 Official website
 Philippine Baptist Centennial History
 Adherents.com
 Bacolod Christian Center - official Web Site

Baptist Christianity in the Philippines
Members of the World Council of Churches
Christian organizations established in 1935
Baptist denominations in Asia
Baptist denominations established in the 20th century
Evangelicalism in the Philippines


En samfundsvelfærdsfunktion er en funktion, der rangordner forskellige mulige tilstande for et samfund som mere eller mindre fordelagtige. Begrebet bruges indenfor velfærdsøkonomi som en teoretisk konstruktion, der kan vurdere gavnligheden af forskellige tiltag som eksempelvis skattereformer eller andre offentlige initiativer. En samfundsvelfærdsfunktion beskriver størrelsen af samfundsvelfærden, dvs. den samlede velfærd i befolkningen, typisk som en funktion af de enkelte indbyggeres nytte. Den er dermed en parallel til det enkelte individs nyttefunktion, der tilsvarende bruges til at rangordne ønskeligheden af forskellige situationer, set fra den enkelte persons synsvinkel.

Anvendelse

En samfundsvelfærdsfunktion er nyttig, når det ønskes at evaluere tiltag, som påvirker nogle personers nytte anderledes end andres, idet den gør det muligt at foretage afvejninger af nogle befolkningsgruppers gevinster i forhold til andre gruppers tab. Dermed kan man for en givet samfundsvelfærdsfunktion også bestemme den optimale afvejning mellem hensyn til fordelingspolitik og økonomisk efficiens, der betragtes som en af de centrale problemstillinger indenfor økonomisk politik.

Samfundsvelfærdsfunktionens værdi kan afhænge af enhver variabel, som kan tænkes at påvirke et samfunds velfærd. Således kan både materiel velstand og immaterielle goder indgå i funktionen. Stiglitz-Sen-Fitoussi-kommissionen med deltagelse af en lang række anerkendte økonomer, bl.a. Nobelpristagerne Joseph Stiglitz, Amartya Sen, Kenneth Arrow, James Heckman og Daniel Kahneman, pegede således i 2008-9 på følgende forhold som afgørende for samfundsvelfærden:

 Materiel levestandard (indkomst, forbrug og formue)
 Miljø
 Uddannelse
 Personlige aktiviteter, herunder arbejde
 Politisk deltagelse
 Sociale forbindelser og relationer
 Helbred
 Usikkerhed - økonomisk og fysisk

Derudover skrev kommissionen, at fordelingen af disse forhold over socioøkonomiske grupper, køn og
generationer har betydning for samfundets samlede velfærd.

Der skelnes mellem to forskellige, men beslægtede typer af samfundsvelfærdsfunktioner:
 En Bergson-Samuelson-samfundsvelfærdsfunktion, der vurderer samfundsvelfærden for en given mængde af individuelle præferencer eller velfærdsrangordninger
 En Arrow-samfundsvelfærdsfunktion, der vurderer samfundsvelfærd på tværs af forskellige mulige mængder af individuelle præferencer givet nogle tilsyneladende rimelige aksiomer, der begrænser funktionen.

Oprindelse

Den amerikanske økonom Abram Bergson indførte begrebet samfundsvelfærdsfunktion (social welfare function) i artiklen "A Reformulation of Certain Aspects of Welfare Economics", der blev udgivet i tidsskriftet Quarterly Journal of Economics i 1938. Formålet var "på en præcis måde at opstille de værdidomme, der er nødvendige for at udlede de betingelser for maksimal økonomisk velfærd", der var blevet opstillet af tidligere økonomiske tænkere som Alfred Marshall, A.C. Pigou, Vilfredo Pareto og Abba Lerner. Funktionen anvendte reelle tal og var differentiabel. Den beskrev samfundet som helhed, og funktionens argumenter var bl.a. mængden af de forskellige varer, der blev fremstillet og forbrugt i økonomien, samt de resurser, der blev anvendt i produktionen, herunder mængden af arbejdskraft.

Typer af samfundsvelfærdsfunktioner

En meget udbredt velfærdsfunktion er den utilitaristiske, der vægter hver enkelt indbyggers nytte lige og dermed maksimerer den samlede mængde nytte for alle indbyggerne i et samfund tilsammen. Et andet ofte nævnt eksempel er den Rawlsianske velfærdsfunktion, opkaldt efter den amerikanske filosof John Rawls. Den Rawlsianske velfærdsfunktions værdi forøges, når nytten forøges for den person, der er dårligst stillet af alle. Generelt kan der tænkes mange forskellige samfundsvelfærdsfunktioner.

Kilder

Eksterne henvisninger

 Opslagsordet 'social welfare function' i "The New Palgrave Dictionary of Economics"

Mikroøkonomi
Velfærd

Samfundsvelfærdsfunktion


Mjesečina se sastoji od većinom sunčeve svjetlosti (s malo zemaljske svjetlosti) koja se odražava na dijelove Mjesečeve površine na koje sunčeva svjetlost udara.

Osvjetljenje
Intenzitet mjesečeve svjetlosti uvelike varira ovisno o njezinoj fazi, ali čak i puni Mjesec obično pruža samo oko 0,05–0,1 luksa. Kad je puni Mjesec u perigeju i ako se nalazi u gornjoj kulminaciji gledano iz tropskih krajeva, osvjetljenje može doseći i do 0,32 luksa. Sa Zemlje je prividna magnituda punog Mjeseca samo oko 1/380 000 od Sunca.

Boja mjesečeve svjetlosti, posebno oko punog Mjeseca, izgleda plavkasto za ljudsko oko u usporedbi s većinom umjetnih izvora svjetlosti zbog Purkinjeovog efekta. Mjesečina nije ustvari nijansirana plava boja, a iako se mjesečina često naziva "srebrnastom", ona nema svojstvenu srebrnastu kvalitetu.

Mjesečev albedo iznosi 0,136, što znači da se samo 13,6% pojavljujućeg sunčevog svjetla odbija od mjesečeve površine. Mjesečina obično ometa astronomsko promatranje, pa astronomi obično izbjegavaju promatrati nebo za vrijeme punog Mjeseca. Potrebno je otprilike 1,26 sekundi da mjesečina dosegne Zemljinu površinu.

Izvori

Mjesec
Svjetlost

Mjesečina


أليستراتي (Αλιστράτη) هي مدينة في سيرري في مقاطعة فوريا إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 2857 نسمة.

مراجع

أخاديد في اليونان
أماكن مأهولة في سيرس (مقاطعة)
تضاريس إقليم مقدونيا الوسطى
تضاريس سيرس (مقاطعة)
كهوف استعراضية في اليونان
كهوف جيرية
مدن اليونان

أليستراتي


Prinsesse Sophie af Grækenland og Danmark () (26. juni 1914 – 24. november 2001) var en græsk prinsesse, der var den yngste datter af Prins Andreas af Grækenland og Prinsesse Alice af Battenberg. Prinsesse Sophie blev gift to gange med tyske prinser: med Prins Christoph af Hessen i 1930, og efter dennes død med Prins Georg Vilhelm af Hannover i 1946.

Hun tilhørte Huset Slesvig-Holsten-Sønderborg-Glücksborg og var storesøster til den britiske prinsgemal Prins Philip, hertug af Edinburgh.

Referencer

Litteratur

Eksterne henvisninger

Personer fra Korfu
Prinsesser fra Grækenland
Prinsesser fra Danmark
Kongelige fra Tyskland
Huset Glücksburg

Sophie af Grækenland


A Eleição municipal de 1951 em Pelotas ocorreu em outubro daquele ano. Os eleitores votaram para prefeito, vice e vereadores.

Resultados

Prefeito

Vice-Prefeito

Eleições em Pelotas
Eleições municipais no Brasil

Eleição municipal de Pelotas em 1951


Yunanlar ya da Helenler (, romanize: Éllines, ), Yunanistan, Kıbrıs, Arnavutluk, İtalya, Türkiye, Mısır ve Doğu Akdeniz'i çevreleyen diğer ülkelerde yaşamış veya yaşayan, aynı zamanda da dünya çapına yayılmış ve diasporalar oluşturmuş bir etnik grup.

Yunanların MÖ 20. yüzyılda kitleler hâlinde Balkan Yarımadası'nın güneyine göç ettiklerine inanılır. Yunanlar zamanla Anadolu'da ve Karadeniz sahillerinde ticaret kolonileri kurmuşlar ve gerek Anadolu'da gerekse de Yunanistan'da uzun yıllar hüküm sürmüşlerdir. Roma İmparatorluğu'nun giderek güç kazanması ile bağımsızlıklarını koruyamamışlar ve Roma egemenliği altına girmişlerdir. Roma İmparatorluğu'nun kalıcı tetrarşiye giderek ikiye ayrılması ile doğu kanadında Bizans İmparatorluğu kuruldu. 1000 yıldan fazla tarih sahnesinde rol oynayan Bizans İmparatorluğu, Osmanlı Devleti'nin Konstantinopolis'i fethetmesi ile yıkıldı, Trabzon ve Mora'nın alınması ile de dirilme umutlarını kaybetti. Osmanlı Devleti, İstanbul'daki Ortodoks kilisesinin şehirde kalmasına izin verdi ve bu nedenle Yunanlar uzun yıllar göç etmeden Osmanlı egemenliği altında yaşadılar. Fakat bunun yanında şehir alındığında birçok bilim insanı ve filozof Avrupa'ya göç etti. Osmanlı egemenliğindeki Yunanlar 1832'de Osmanlı Devleti'nden ayrılarak kendi krallıklarını kurdular. 1923 yılında Lozan Anlaşması ile Türkiye'de yaşayan Rumlar ve Yunanistan'da yaşayan Türkler nüfus mübadelesi sonucunda yer değiştirdi. 1923'te 12,4 milyon olan Türkiye nüfusundan 1,2 milyon Yunan ayrıldı. Buna karşılık 5 milyon nüfuslu Yunanistan'dan 500.000 Türk Türkiye'ye göç etti.

Adlandırma
Bu etnik grubu adlandırmak için kullanılan bir diğer kelime de '"Yunanlı"' dır. TDK, bu adlandırmayı halk ağzı olarak nitelendirerek doğrusu olarak Yunan ı işaret eder. Fakat bazı akademik çerçevelerde doğru kullanımın Yunanlı olduğu savunulur. Bu argümanın  en büyük dayanağı, Yunan adının başlı başına zaten İbranice, Arapça ve Farsça gibi dillerde Yunanistan, yani ülke anlamında kullanılmasıdır.

Din
Yunanlar tarih öncesi dönemden beri pek çok inanca mensup olmuşlardı. Bunların ilki çok ilahlı Helen dinidir. Günümüzde Yunan halkının büyük çoğunluğu Hristiyanlığın Ortodoks mezhebine bağlıdır. Osmanlı egemenliğine girdiği zamanlarda Helenlerin hatrı sayılır bir kısmı Müslümanlaştırılmıştır. Bugün Yunanistan'daki Müslümanların neredeyse tümünü Pomaklar, Anadolu iskânıyla gelen Türkler, Romanlar, Arnavutlar ve Afrikalılar oluşturur.

Dil

Yunanistan'da resmî dil Yunancanın Dimotiki şivesidir. (Yun. δημοτική "Dimotiki" okunur) 1976'dan beri Yunanistan'ın ve Kıbrıs Cumhuriyeti'nin resmî dilidir. Yunanca (Ελληνικά - Elinika) 3.000 yıllık bir geçmişe sahiptir. Hint-Avrupa dil ailesine aittir. Antik Yunanca Klasik Yunan uygarlığının dili olarak kullanılmıştır. Modern Yunanca Antik Yunancadan oldukça farklı olmakla beraber köken olarak ona dayanır. Yunanca, Yunan alfabesi kullanılarak yazılır.

Modern Yunanca dünyada, çoğunluğu Yunanistan'da olmakla beraber, Avustralya, Almanya ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan yaklaşık 15 milyon kişinin anadilidir. Türkiye'de anadili Yunanca olan yaklaşık 2.000 Rum olduğu sanılmaktadır. Bunların hemen hemen hepsi İstanbul, Gökçeada ve Bozcaada'da yaşar.

Şiveler
 Demotiki (Δημοτική)
 Katarevusa (Καθαρεύουσα)
 Tsakonika (Τσακωνικά)
 Pontus (Ποντιακά)
 Kapadokya (Καππαδοκικά)
 Güney İtalya (Κατωιταλικά)
 Yevanik (Yahudi Yunancası) (γεβανικά, יווניטיקה)

Demografi

Bugün dünyada yaklaşık 13 milyon, başka kaynaklara göre 14-17 milyon Yunan'ın olduğu sanılmaktadır. Anavatanda yaşayanların yanı sıra diğer ülkelerde çalışan, gurbette olan birçok etnik Yunan vardır. Avrupa'nın hemen her ülkesinde, Amerika'da ve Avustralya'da Yunanlar bulunur.

1 milyondan fazla
 Amerika Birleşik Devletleri

500.000 - 1 milyon arası
 Kıbrıs Cumhuriyeti

100.000 - 500.000 arası

 Almanya
 Avustralya
 Kanada
 İngiltere
 Şili
25.000 - 100.000 arası

 Rusya
 Ukrayna
 Arnavutluk
 Fransa
 Brezilya

1.000 - 25.000 arası

1.000'den az

Ayrıca bakınız
 Rumlar
 İtalya'daki Yunanlar
 Müslüman Yunanlar
 Yunanlar listesi
 Yunan mitolojisi
 Yunan dansları

Notlar

Kaynakça

Yunanlar

Yunanlar


Blue Springs est une ville américaine située dans le Comté de Gage, au Nebraska. Selon le recensement de 2010, sa population est de  habitants.

Liens externes

Ville dans le Nebraska
Comté de Gage

Blue Springs (Nebraska)