Une fille vachement sympa () est un comédie érotique italienne en coproduction espagnole réalisée par Giuliano Carnimeo et sortie en 1981.

Synopsis
Deux escrocs (l'une s'appelle Erika, jeune et charmante, tandis que l'autre est Giorgio, moins beau et plus agressif) sont engagés par une riche dame pour se débarrasser de son mari, opportuniste et coureur de jupons impénitent.

La situation est compliquée par un troisième couple, Bombolo et son ami Gaetano, qui sont à la recherche d'un coupon tombé entre les mains des deux escrocs. Bien évidemment, pour se rapprocher d'Erika et ainsi récupérer le document, les deux hommes vont devoir se déguiser et se faire passer pour deux femmes d'une soixantaine d'années ayant un CV de masseuses.

Fiche technique
 Titre français : Une fille vachement sympa ou  Une femme à découvrir ou Une fille réellement sympa ou Les Péquenots
 Titre original italien :  ou
 Titre espagnol :
 Réalisateur : Giuliano Carnimeo
 Scénario : , Luís Castro
 Photographie :
 Montage : Francesco Bertuccioli
 Musique : Mimì Uva
 Décors : Worfgang Burman
 Costumes : Toni Randaccio
 Maquillage : Franco Schioppa
 Production : Elio Di Pietro, Paolo Vidali, Bermudez de Castro
 Sociétés de production : Flora Film, PPB Cinematografica
 Pays de production : ,
 Langue originale : italien
 Format : Couleur - 2,35:1 - Son mono - 35 mm
 Durée : 95 minutes
 Genre : Comédie érotique italienne
 Dates de sortie :
 Italie :
 France :

Distribution
 Nadia Cassini : Filomena Stramicioni, alias Erika la peintre
 Enzo Cannavale : Gaetano
 Bombolo : Bombolo
 Renzo Montagnani : Arturo Bonafé
 Lucio Montanaro : Cheikh
 Yorgo Voyagis : Nicky, époux de Laura
 Paco De Cecilio : Giorgio Pedrotti, partenaire de Filomena
 Francesco Caracciolo : Alfredo
 Maria Luisa San Josè : Laura Del Mosto Vitelli

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1981
Film espagnol sorti en 1981
Film réalisé par Giuliano Carnimeo
Comédie érotique italienne
Comédie érotique espagnole
Film érotique des années 1980
Film en italien
Film espagnol tourné en italien

Une fille vachement sympa


Kaibara Ekiken auch Ekken (jap. ; * 17. Dezember 1630 in Fukuoka Provinz Hizen (heute Präfektur Fukuoka); † 5. Oktober 1714 ebenda; jap. Kalender: Kan'ei 7/11/14 - Shōtoku 4/8/27) war ein japanischer Neo-Konfuzianer und Naturkundler, der einen entscheidenden Beitrag zur Entwicklung einer eigenständigen japanischen Botanik wie auch zur Verankerung des japanischen Neo-Konfuzianismus in der Gesellschaft leistete. Sein Rufname war Atsunobu (), der Beiname (azana) Shisei (), dazu kamen die Autorennamen Jūsai (), Sonken () und im Alter Ekiken.

Leben
Kaibara wurde 1630 als fünfter Sohn des Samurai Kaibara Kansai (, 1597–1666) im Lehen Fukuoka (Provinz Chikuzen, heute Präfektur Fukuoka) geboren. Der Vater diente dem Hause Kuroda als "Sekretär zur Rechten" (yūhitsu). 1648 wurde auch der Sohn eingestellt, doch erregte er 1650 den Zorn des Landesherren (Daimyō) Kuroda Tadayuki () und verbrachte sieben Jahre als herrenloser Samurai (rōnin), bis ihn Tadayukis Sohn und Nachfolger Kuroda Mitsuyuki () einstellte und dem älteren Samurai Tachibana Kanzaemon zuwies. Dieser erkannte schnell das Potential des jungen Mannes und setzte sich für dessen weitere Fortbildung ein.

Kaibara wurde auf Kosten der Domäne nach Kyōto geschickt, um seine Studien in der Heilmittelkunde und dem Konfuzianismus in der durch den songzeitlichen Philosophen Zhu Xi geprägten Form zu vertiefen. Während dieser Zeit kam es zu Kontakten und zum Austausch mit konfuzianischen Gelehrten wie Kinoshita Jun'an (, 1621–1699), Yamazaki Ansai (, 1619–1682) und Mukai Genshō (, 1609–1677). Großen Einfluss auf sein späteres Schaffen hatten des Weiteren Nakamura Tekisai (1629–1702), der 1666 ein Bildlexikon (Kinmōzu'i, ) publizierte, ferner die historisch ambitionierten Ärzte Kuroda Dōyū (, 1623–1691) und Matsushita Kenrin (, 1637–1704). Kurz vor dem Tode seines Vaters im Jahre 1666 endete dieser Studienaufenthalt.

Als ein vom Lehen bestellter Gelehrter gab Kaibara Unterricht im Konfuzianismus, stand dem Lehnsherren als Ratgeber, gelegentlich auch als Reisebegleiter zur Verfügung und wurde bei Bedarf mit allerlei Sonderaufgaben betraut. In Kaibaras Fall ist hier besonders die Anhörung von an die Küsten des Lehens verschlagenen Koreanern (1677), die Abfassung einer Chronologie des Hauses Kuroda (Kuroda kafu, , 1678) und die Lösung der Grenzstreitigkeiten mit der Domäne Saga (1688) anzuführen.

Kaibara war von jungen Jahren an ein wissensdurstiger Mensch, der viel las, zugleich aber großen Wert auf eigene Beobachtung und Erfahrung legte. So führte er, nachdem er 1688 die Erlaubnis des Landesherren erhalten hatte, über zwei Jahrzehnte lang Feldstudien durch, bevor er 1709 die monumentalen "Aufzeichnungen zur Natur und Geschichte des Landes Chikuzen" (, Chikuzen no kuni zoku fudoki) publizierte. Seine gleichzeitig betriebenen botanischen Studien erbrachten Gartenbücher wie die "Blumen-Tafel" (, Kafu) und die "Gemüse-Tafel" (, Saifu). Die 1709 veröffentlichten "Heilmittel Japans" (, Yamato honzō) gelten heute als zweites Hauptwerk, mit dem die Emanzipation der japanischen Kräuterkunde von der chinesischen Dominanz große Fortschritte machte.

Ein weiterer Schwerpunkt seiner schriftstellerischen Tätigkeiten war die Abfassung leicht verständlicher Werke, durch die er konfuzianische Prinzipien im japanischen Alltag zu verankern suchte. Besonders die "Hohe Schule der Frau" (, Onna daigaku), in der er die Stellung, die Pflichten und Rechte der Frauen detailliert ausbreitete, übte einen starken Einfluss auf das spätere Schrifttum aus. In der "Anleitung zur japanischen Art für Kinder" (, Wazoku dōji kun) verlangte er, dass man den Spieltrieb der Kinder akzeptiere und betonte u. a. die Wichtigkeit mathematischer Studien.

Einige seiner Vorfahren waren Priester im Kibitsu-Schrein (, Kibitsu jinja, Provinz Bitchū, heute Präfektur Okayama), und auch Kaibara betrieb intensive Shintō-Studien. Er schrieb Arbeiten zur Geschichte diverser Schreine, unter denen die über den Dazaifu-Schrein (, Dazaifu jinja engi) besonders geschätzt wird. In der "Abhandlung zum Nicht-Auseinanderfallen von Konfuzianismus und Shintō" (, Shinju heikō aimotorazaru ron) führt er aus, dass der grundlegende "Weg" (michi) von Himmel und Erde sowohl im Konfuzianismus als auch im Shintō zu finden sei und beide einander stützen, während der Buddhismus den Beziehungen der Menschen in dieser Welt keine Aufmerksamkeit schenke.

Als Konfuzianer vertrat Kaibara eine holistische Auffassung von geistiger und körperlicher Gesundheit, die er 1713 in der heute noch geschätzten "Anleitung zur  Lebenspflege" (, Yōjōkun) ausbreitete.

Kaibara starb im Alter von 85 Jahren. Sein Grab liegt im Kinryū-Tempel (, Kinryū-ji), einem Zen-Tempel im westlichen Teil des Stadtkerns von Fukuoka.

Werke in Übersetzungen
 Ekken Kaibara: Yōjōkun. Japanese secret of good health. (übersetzt von Tsuneyoshi Matsuno). Tokuma Shoten, Tokyo 1974.
 Kaibara Ekiken: Regeln zur Lebenspflege (Yōjōkun). Aus dem Japanischen übersetzt und mit einer Einführung versehen von Andreas Niehaus und Julian Braun Iudicium, 2010 (ISBN 978-3-86205-010-9)
 Kaibara Ekken: Yôjôkun. Worte eines Samurai. Frankfurt: Angkor Verlag 2002. ISBN 978-3-936018-96-7
 Roland A. Lange: Das Onna daigaku. In: Mittheilungen aus dem Seminar für orientalische Sprachen zu Berlin, Jahrg. 1 (1898), S. 127–139.
 Kaibara Ekken: The Philosophy of Qi – The Record of Great Doubts. Translated by Mary Evelyn Tucker. Columbia University Press, New York 2007.
 Julian Braun (Hrsg.): Kaibara Ekken (1630–1714). Abhandlung zum Kämpferischen (Bukun). Ein Beitrag zum gemeinsamen Weg von Schwert und Pinsel. Grin Verlag, München 2010 (Digitalisat)

Literatur
 S. Noma (Hrsg.): Kaibara Ekiken. In: Japan. An Illustrated Encyclopedia. Kodansha, 1993. ISBN 4-06-205938-X, S. 712.
 Mary Evelyn Tucker: Moral and Spiritual Cultivation in Japanese Neo-Confucianism – The Life and Thought of Kaibara Ekken 1630-1714. State University of New York Press, Albany 1989.
 Inoue Tadashi: Kaibara Ekiken. Yoshikawa kōbunkan, Tokyo 1963. ()
 Kokushi daijiten [Großes Lexikon der Japanischen Geschichte]. Yoshikawa kōbunkan, Tokyo 1979. ()
 Olaf Graf: Kaibara Ekiken: Ein Beitrag zur japanischen Geistesgeschichte des 17. Jahrhunderts und zur chinesischen Sung-Philosophie, Verlag E. J. Brill, Leiden 1942

Weblinks
  Schriften von Kaibara Ekiken in der "Database of Pre-Modern Japanese Works" (National Institute of Japanese Literature)

Anmerkungen

Konfuzianischer Philosoph
Botaniker (17. Jahrhundert)
Botaniker (18. Jahrhundert)
Japaner
Geboren 1630
Gestorben 1714
Mann

Kaibara Ekiken


David Joshua Peterson (20. siječnja 1981.) američki je lingvist, pisac, umjetnik i conlanger (osoba koja izrađuje umjetne jezike).

Izradio je umjetne jezike za serije poput Igre prijestolja i filmove kao što su Thor: Svijet tame i Dina.

Životopis
Studirao je na Sveučilištu u Kaliforniji u Berkeleyju gdje je stekao bakalaureat iz engleskog jezika i jezikoslovlja. Na Sveučilištu u Kaliforniji u San Diegu stekao je naziv Master of Arts iz jezikoslovlja.

Prema intervjuu koji je dao za Conlangs Monthly prvi mu je kontakt s umjetnim jezicima bio za vrijeme studiranja u Berkeleyju gdje je slušao kolegij o esperantu 2000. godine.

Sudjelovao je u uspostavljanju Language Creation Societyija s drugih devet conlangera i bio je predsjednik od 2011. do 2014. godine.

HBO je zamolio Language Creation Society da naprave umjetni jezik za njihovu seriju Igra prijestolja. To je rezultiralo natjecanjem u kojem je Peterson pobijedio. Otada je radio na mnogim drugim projektima, a također pokušava popularizirati konstruiranje umjetnih jezika. Napravio je mnoge videozapise na YouTubeu, seriju pod imenom The Art of Language Invention, a objavio je i istoimenu knjigu 2015. godine. Bio je i izvršni producent dokumentarnog filma Conlanging: The Art of Crafting Tongues 2017. godine.

Izvori

Američki jezikoslovci
Životopisi, SAD

David Joshua Peterson


ඉස්සන් වගාව යනු මිනිස් පරිභෝජනය සදහා මුහුදු ඉස්සන් සහ කුනිස්සන් වගා කරන ජලජීවී ව්යපාරයකි.වානිජමය වශයෙන් ඉස්සන් වගාව පළමුවෙන්ම ආරම්භ
කරනු ලැබුවේ 1972 වර්ෂයේදී වන අතර, ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය, ජපානය සහ බටහිර යුරෝපීය රටවල වෙළදපොල ඉල්ලුමට සරිලන විශේෂිත නිෂ්පාදනයක් ඉක්මනින් වර්ධනය කරගත හැකි විය. 2003 වර්ෂය වන විට වගා කරන ලද ඉස්සන්ගේ සම්පුර්ණ ගෝලීය නිෂ්පාදනය ටොන් මිලියන 1.6 ඉක්මවූ අතර එහි වටිනාකම අසන්න වශයෙන් ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 9ක් විය. 75% ක් පමණ ඉස්සන් නිෂ්පාදනය කරනු ලබනුයේ ආසියානු කලාපයේ වන අතර චීනය සහ  තායිලන්තය ප්‍රදාන තැනක් ලබා ගනියි.ඉතිරි 25% ප්‍රමාණය නිෂ්පාදනය කරනු ලබනුයේ ලතින් ඇමෙරිකානු රටවල් වන අතර, බ්‍රසීලය, ඉක්වදෝරය සහ මෙක්සිකෝවයි. මෙක්සිකෝව විශාලතම නිෂ්පාදකයන් වේ. විශාලතම අපනයනකරු වනුයේ තායිලන්තයයි.

සම්ප්‍රදයික, කුඩා පරිමාණ වයාපාර ලෙස අග්නි දිග ආසියාවේ බිහිවූ ඉස්සන් වගාව ගෝලීය ව්යාපාරයක් දක්වා පරිවර්තනය විය.තාක්ෂණික දියුණුවත් සමගම කුනිස්සන් වර්ධනය විශාල ඝනත්වයකින් යුතුව සිදු කරන අතර ඇගිල්ලන් (අභිජනනය සිදු කල හැකි පැටවුන්) ලොව පුරා බෙදා හරිනු ලැබේ. සියලුම වගා කරන කුනිස්සන්ගෙන් 80% පමණ Penaeidae කුලයට අයත් වන  අතර, Penaeus vannamei සහ Penaeus monodon යන විශේෂයන්ට අයත් වේ. මෙම ව්යාපාරික වශයෙන් සිදු කරන තනි බෝග  වගාව බොහෝ පහසුවෙන් රෝග වලට ග්‍රහණය වන අතර ,එම නිසා ප්‍රදෙශ පුරා පැතිර පවත්නා වගාවන්හි කුනිස්සන් ගහනය විනාශ කර දමනු ලබයි. 1990 හි පසු භාගයෙහි දී   පමණ පාරිසරික ගැටළු, නැවත නැවතත් ඇති වන රෝග ව්යාවසන, රාජය නොවන සංවිධාන වලින් ඇති කරනු ලබන පිඩනයන් සහ විවේචන සහ පාරිභෝගික රටවල් යන කරුණුද රජයේ ප්‍රබල නීති රිතිද පදනම් කර ගනිමින් ව්යාපාරය තුල බොහෝ වෙනස්කම් ඇති විය. 1999 දී රජයේ සංවිධාන, ව්යාපාරික නියෝජිතයින් සහ පරිසර සංවිධාන ඇතුලත්ව සංවර්ධිත සහ තත්වයෙන් උසස්, වඩා ශක්තිමත් වගාවන් සදහා පුහුණු කිරීමේ අභිමතාර්ථයෙන් වැඩසටහන් දියත් කරන ලදී.

ඉතිහාසය සහ භූගෝලීය පැවැත්ම

ශතවර්ෂ ගණනාවක් තිස්සේ ඉන්දුනිසියනුවන් කුනිස්සන් වගා කල අතර  ඔවුන්  භාවිත කරන ලද්දේ සම්ප්‍රදායික විධික්‍රමයි. ඉන්දුනීසියානු කිවුල් දිය තටාක ටම්බක් ලෙස හැදින්වූ අතර 15 වන ශතවර්ෂය දක්වා ඉතිහාසයකට උරුමකම් දක්වයි. ඔවුන් විසින් කුඩා පරිමාණ තටාක මේ සදහා යොදා ගත් අතර තනි හෝ බහුවිධ බෝග වගාව වශයෙන් වෙනත් විශේෂ සමග වගා කරන ලදී . මිල්ක්ෆිෂ් ලෙස හදුන්වනු ලැබූ මසුන් විශේෂය සමග හෝ වී වගාව සමග මාරුවෙන් මාරුවට වගාව සිදු කරන ලදී.  වියලි කාලයේදී කුඹුරු වැඩ සිදු නොකර කාලයන් හිදී කුනිස්සන් වගාව සිදු කරනු ලබනුයේ වෙරළාශ්රි ත ප්‍රදේශ වල සහ ගං ඉවුරු අසබඩදිය. කලපු ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ සදහා මහත් ඉල්ලුමක් පැවතියේ එම ප්‍රදේශ ස්වභාවිකව කුනිස්සන් ඇති බහුල ප්‍රදේශ  බැවිනි. Wild juvenile නමැති කුනිස්සන් විශේෂය මෙම තටාක තුල සිර කරන අතර ඵලදාව නෙලා ගන්නා තුරු ස්වභාවිකව වැඩෙන ඓන්ද්‍රින් මගින් පෝෂණය කිරීම සිදු කරයි.

ව්යාපාරික වශයෙන් කුනිස්සන් ඇති කිරීම 1930 ගණන් වල ඇති වූ අතර , පළමු වරට ජපන් ජාතිකයන්  විසින් Kuruma නමැති කුනිස්සන් විශේෂයේ පැටවුන් බෝකර වගා කරන ලදී. වර්ෂ 1960 පමණ වනවිටදී කුඩා පරිමාණ ව්යාපාරයක් වශයෙන් මෙම වගාව දියුණු විය. 1960 පසු භාගයේදී හා 1970 මුල් කාලයේදී පමණ වන විට කුනිස්සන් කර්මාන්තය ඉතා සීග්‍රයෙන් වර්ධනය විය. තාක්ෂණික දියුණුවේ මුලිකත්වය  හේතුවෙන්   වගා කරන විධින් කඩිනම් වූ  අතරම ලොව පුරා කුනිස්සන් වගාව සදහා වෙළෙද පොළ ඉල්ලුම වර්ධනය විම හේතුවෙන් නිවර්තන සහ  උප නිවර්තන කලාපයන් හි කුනිස්සන් වගාව වඩාත් ප්‍රචලිත වුහ.

1980 දශකයේ මුල් අවදියේදී පාරිභෝගික ඉල්ලුම වර්ධනය වීමත් සමගම ව්යාජ නිෂ්පාදන ඇනහිටීමත් සහ සමෘධිමත් ව්යාවපාරයක් බිහි වීමත් යන කරුණු දෙකම එක වර ඇති විය.1980 දශකයේ පිළිගත් ප්‍රධාන නිෂ්පාදකයා වුයේ තායිවානයයි. නමුත් දුර්වල කළමනාකාරිත්වයත් , ලෙඩ රෝගත් හේතුවෙන් 1988 දී පමණ ඔවුන්ගේ වෙළදපොල කඩා වැටුණි.තායිලන්තයේ මහා පරිමාණ නිෂ්පාදන ඇති වුයේ 1985 වර්ෂයේදී පමණය . දකුණු ඇමෙරිකානු ඉස්සන් වගාවේ ප්‍රමුඛයා වූ ඉක්වදෝරයේ නිෂ්පාදනය සීග්‍රයෙන් වර්ධනය වුයේ 1985 වර්ෂයේ දී සිටය . 1974 සිට බ්‍රසිලයද ඉස්සන් වගාව ආරම්භ  කලද වඩා සීග්ර9 ලෙස වර්ධනය  වුයේ 1990 දශකයේ සිටය.ඉතා කෙටි කලකදී ප්‍රධාන නිෂ්පාදක රට බවට ඔවුන් පත් විය.අද වන විට මුහුදු ඉස්සන් වගාව රටවල් 50 ට වඩා ව්යප්තව පවතී.

වගා ක්‍රමයන්

ඉස්සන් වගාව මතු වුයේ වනගත මත්ස්යය නිෂ්පාදන ධාරිතාව අභිවවා ගොස්  පාරිභෝගික ඉල්ලුම සපුරා ලීම සහාය. පැරණි යැපුම් කෘෂිකර්මත ක්‍රම නව පලදායි ක්‍රම මගින් ඉතා සීග්‍රයෙන් ප්‍රතිස්ථාපනය වුයේ ගෝලීය ඉල්ලුමට අනුගත වීම පිණිස වෙයි. කාර්මික වගාවද පළමුව අනුගමන කරන ලද්දේ සම්ප්‍රදායික ක්‍රමෝපායන් වන අතර "විස්තෘත" වගා ලෙස හදුන්වන ලදී.පහත් ගහන ගනත්වයකින් යුත් හෙක්ටයාර කීපයකට සීමා වූ තටාක වෙනුවට හෙක්ටයාර 100 වඩා විශාල තටාක භාවිතය වැඩි වුයේ පහත් ගහන ගණත්වය හානි පුර්ණය කිරීම සහාය.සමහර ප්‍රදේශ වල දැවැන්ත කඩොලාන ප්‍රදේශ එළිපෙහෙළි කිරීමද සිදු විය.අධික ලෙස බිම් එලි පෙහෙළි කිරීම අඩු කිරීම සදහා දියුණු ක්‍රමෝපායන් භාවිත කර වපසරියකින් නෙලිය හැකි පලදාව වැඩි කිරීමට නව ක්‍රියා මාර්ග උපයෝගී කර ගන්නා ලදී.

අර්ධ සුක්ෂම සහ සුක්ෂම වගා ඇති වූ අතර එම වගාවන් තුල ඉස්සන් කෘතිමව බෝ කිරීමද , තටාක ක්‍රියාකාරීව කළමනාකරණය කිරීමද සිදු විය. නව වගාවන් අර්ධ සුක්ෂම වර්ගයේ වූ අතරම බොහෝ විස්තෘත වගාවන්ද ඉතිරිව පැවතුනි.1980 මැද වන විට බොහෝ වගාවන්හි නොමේරු ඉස්සන් තොග වශයෙන් තබා ගත අතර ඔවුන් "පශ්චාත් කීටයන් " ලෙස හැදින් විය. බොහෝ රටවල "පශ්චාත් කීට " අවදියේ මත්සය කර්මාන්තය වැදගත් ආර්ථික අංශයක්  විය.  මත්ස්ය  ප්‍රදේශ ක්ෂය  වීම වැලක්වීමට  සහ නොමේරු ඉස්සන් සැපයීම නොවෙනස්ව පවත්වාගෙන යාම සදහා අභිජනන මධ්යස්ථාන තුල පැටවුන් අභිජනනය කිරීම කර්මාන්ත තුල ඇති විය.

ජීවන චක්‍රය

ඉස්සන්  මුහුකුරා යාම සහ අභිජනනය සිදු වන්නේ සමුද්‍රික තත්ත්ව යටතේදීය. ගැහැණු සතුන් වරකට බිත්තර 50,000 සිට බිලියනය දක්වා දමන අතර පැය 24 ක කාලයක් තුලදී කුඩා පිළවුන් ඇති වෙයි. ඔවුන්ගේ ශරීරය තුල වූ තුනී ප්‍රොටීන් පටලයක් මගින් පෝෂණය වන අතර කීටයන් බවට රුපන්තරණය වෙයි. දෙවෙනි කීට අවධියේදී ඔවුන් ඇල්ගේ  මගින් පෝෂණය වෙයි. ඉන්පසු ඔවුන් කීටයන් බවට රුපන්තරණය වෙයි. මෙම කීට අවධිය ඉස්සන් ගේ ස්වරුපයට සමාන වන අතර ඇල්ගේ සහ සත්ව ප්ලවාංග මත යැපේ. තවත් දින 3 ට හෝ 4 කට පසු පශ්චාත් කීට අවස්ථාව දක්වා අවසාන රුපන්තරණය සිදු කරයි. ලපටි ඉස්සන්ට  වැඩිහිටි සත්වයාගේ සංලක්ෂණ පවතී.අභිජනන ක්‍රියාවලිය සම්පුර්ණ වීමට දින 12 ක පමණ ගත වෙයි.පශ්චාත් කීටයන් ගඟ මෝය වලට සංක්‍රමණය වන්නේ අඩු ලවණ තත්ත්ව සොයාගෙනය .ඔවුන් මුහුකුර ගිය වැඩුනු සත්වයන් වූ පසු නැවත මුහුදට සංක්‍රමණය වෙයි. වැඩුණු වැඩිහිටි ඉස්සන් නිතලවාසි සත්වයන් වන අතර ප්‍රධාන වශයෙන් මුහුදු පතුලේ ජීවත් වෙයි.

සැපයුම් දාමය

ඉස්සන් වගාවේ ජීවන චක්‍රය පාලනය කරන ලද තත්ත්ව යටතේ සිදු කරයි.මෙයට ප්‍රධාන වශයෙන් හේතු වි ඇත්තේ, වඩාත් පුළුල්ව වගා කටයුතු සිදු  කිරීමට හැකි වීමත් , එකම ප්‍රමානයෙන් යුත් ඉස්සන් වැඩියෙන් ලබා ගත හැකි පරිදි ප්‍රමාණය පාලනය කිරීමේ  ක්‍රමවිදි දියුණු වීමත් , වඩා හොදින් විලෝපිකයන් පාලනය කිරීමට හැකි වීමත් යන කරුණු පදනම් කර ගනිමිනි. එමෙන්ම කාලගුණික තත්ත්ව පාලනය කිරීම මගින් (විශේෂයෙන්ම උෂ්ණ කලාපීය වග සදහා හරිතාගාර භාවිතා කිරීම ) වර්ධනය සහ මුහුකුර යාම වේගවත් කිරීමද හේතු වේ ඇත.

සැපයුම් ක්‍රියාදාමය අවධි  තුනකින් යුක්ත වේ.

අභිජනන මධයස්ථාන-  වෙනත් වගාවන් සඳහා විකිණීමට කූණිස්සන් බෝ කිරීම හා පිලව් හෝ පශ්චාත් කීටයන් නිපදවීම විශාල වශයෙන් සිදු කරයි. ගොවිපලවල් ඔවුන්ගේ ම අභිජනන මධයස්‌ථාන පවත්වාගෙන යන අතර එම ප්‍රදේශ වල ඇති කුඩා පරිමාණ ගොවිපලවල් සඳහා පිලව් සහ කීටයන් විකිණීම සිදු කරයි.

තවාන්- පශ්චාත් කීටයන් වර්ධනය කිරීම සහ සමුදුරු තත්ව සඳහා ඔවුන් පුරුදු කිරීම සිදු කරයි.

වර්ධක පොකුණු- වර්ධක පොකුණු තුල ඉස්සන් කුඩා අවධියේ සිට විකිණිය හැකි ,තත්වය දක්වා වර්ධන වීම සිදු කරයි.මේ සඳහා මාස 3 සිට 6  දක්වා කාලයක් ගතවේ.

බොහෝවිට ගොවිපලවල් වසරකට අස්වැන්න වරක්  හෝ දෙවරක් නෙලා ගනී. නිවර්තන දේශගුණයන් හි අස්වැන්න තෙවරක් පමණ වුවද නෙලා ගැනීමේ හැකියාවක් පවතී.කරදිය ජලය අතයවශය බැවින් මෙම ගොවිපළවල් වෙරළාසන්න සහ වෙරළාශ්‍රිත ප්‍රදේශ වලට ආසන්නව ස්ථාපනය වී ඇත.සමහර ප්‍රදේශ වල රට තුල ඉස්සන් ගොවිපළවල්  ස්ථාපනය කිරීමට උත්සහ කලද ලුණු වතුර ප්‍රවාහන දුෂ්කරතා සහ කෘෂිකර්මාන්තය සඳහා ඉඩම් භාවිතය නිසා ඇති වූ තරගකාරිත්වය නිසා බොහෝ ගැටළු මතු විය.1999 වසරේ තායිලන්තය විසින් රට අභයන්තර ඉස්සන් වගාව තහනම් කරන ලදී.

අභිජනන මධ්යස්ථාන

අග්නි දිග ආසියාව පුරාම කුඩා පරිමාණයේ අභිජනන මධ්යස්ථාන පවතින අතර,බොහෝ දුරට පවුල් ව්යාපාර වශයෙන් පවත්වාගෙන යන අතර අඩු තාක්ෂණික දැනුම නිසාත් ,කුඩා පරිමාණ තටාක භාවිතය නිසාත් ගහන ගණත්වය බොහෝ දුරට අඩු මට්ටමක පවති.රෝගාබාධ සඳහා වැඩි නැබුරුවක් පැවතුනද ප්‍රමාණයෙන් කුඩා බැවින් විෂබීජනාශනයෙන් පසු නැවත නිෂ්පාදනය කඩිනමින් ඇරඹිය හැකිය.
රෝගාබාධ ,කාලගුණය සහ මෙහෙයවන්නන් ගේ අත්දැකීම් මත යන විවිධ කරුණු මත නොනසිමෙ හැකියාව 0% සිට 99% දක්වා දෝලනය වේ.

ග්‍රින්වොටර් අභිජනන මධයස්ථාන මධය්ම ප්‍රමාණයෙන් යුක්ත වන අතර විශාල තටාක තුල කුඩා ගහන ගණත්වයකින් යුක්ත වේ.ඉස්සන් කීටයන් පෝෂණය කිරීම සඳහා ප්ලවංග උඩුමන්ඩි තටාක තුලට ප්‍රෙරණය කරයි.නොනසිමේ හැකියාව 40% පමණ වේ .

ග්ලෙව්ස්ටෝන් අභිජනන මධ්යයස්ථාන විශාල වශයෙන් සංවෘත්ත තත්ත්ව යටතේ සිදු කරයි.නොනසිමේ හැකියාව 0% සිට 80%  දක්වා ප්‍රතිශතයක් පවතී.නමුත් සතයවශයෙන්ම පවතින්නේ 50% කි.
අභිජනන මධ්ය්ස්ථාන තුල වර්ධනය වන ඉස්සන් ගේ ආහාර වේල සඳහා ප්ලවංග මෙන්ම පසු කාලීනව මුහුදු විල තුල වැඩෙනා ඉස්සන් ගේ පිලව් ද බොහෝ අවස්ථාවන්හිදී (විශේෂයෙන් ව්යාපාරික අභිජනන මධ්යස්ථාන තුල )කෘතීම ආහාර වේල් මගින් වර්ධනය කිරීමද සිදු කරයි.පසු කාලීන අවධි වලදී ආහාර වේල් සඳහා ක්‍රිල් නම් වූ නැවුම් හෝ වියලි ශිත කරන ලද සත්ව ප්‍රොටීන  භාවිත කරනු ලබයි.පෝෂක පදාර්ථ සහ ඖෂධ (ප්‍රතිජිවක), ආහාර සඳහා ලබා දෙන මුහුදු විල් ඉස්සන් පිලව් මාර්ගයෙන් ඉස්සන් හට ලබා දෙයි.

තවාන්

බොහෝ ගොවිපළවල් හි තවාන් ඇති අතර ළපටි ඉස්සන් තත්වය දක්වා පශ්චාත් කීටයන් පත්විමට සති තුනක කාලයක් වෙන්කළ තටාක හෝ පොකුණු තුල ඇති කරනු ලබයි.මෙම තටාක සමචතුරස්රාිකාර ,දිග සහ නොගැඹුරු වන අතර නොනවත්වාම ජලය ගල යන අයුරින් සකස් කර ඇත.
සාමාන්යුයෙන් තවානක වර්ගමිටර 150 සිට 200 දක්වා සතුන් ප්ර මාණයක් සිටිති.වර්ධක පොකුණු තුලට යැවීමට සති තුනක පමණ පෙර සිට  ඉහල ප්රෝ ටින ප්රෙමාණයෙන් යුතු ආහාර වේලක් සපයනු ලැබේ.එම කාලය වන විට ඔවුන්ගේ බර ග්රෑරම් 1 ක් හෝ 2ක් අතර වේ.වර්ධක තටාක තුල වූ කිවුල් දියෙහි තත්වයට ගැලපෙන අයුරින් අනුක්ර මණයෙන්  එම තටාකය තුල වූ ජලයෙහි ලවණතාවය වෙනස් කරනු ලැබේ.පශ්චාත් කීටයන් PL ලෙස හදුන්වන අතර දින ගණන අනුව ඔවුන් නම් කරනු ලැබේ.

(PL-1,PL-2) ඔවුන්ගේ කරමල් ශාඛා බෙදුණු පසු ඔවුන් වර්ධක  තටාක තුලට මාරු කිරීමට සුදානම් කරනු ලැබේ.බොහෝ දුරට මෙය සිදු වන්නේ PL-13සිට  PL-17  දක්වා (අභිජනනයෙන් දින 25 කට  පමණ පසු )කාලයේදීය .තවාන් අත්යවශ්ය නොවන  නමුත් බොහෝ ගොවීන්  තවාන් සඳහා කැමැත්තක් දක්වයි.එය වඩා හොද අහාර ප්‍රයොජ්යතාවය සඳහා ඉවහල් වන අතර ඉස්සන් ඒකාකාර ප්‍රමාණයක් දක්වා වර්ධනයට ද  ,යටිතල පහසුකම් වඩා හොඳින් ප්‍රයෝජනයට ගැනීමට උපකාරී වීමද අස්වැන්න දැඩි පාලක පරිසර තත්ත්ව යටතේ සිදු කල හැකි වීමද යන කරුණු බෙහෙවින් ඉවහල් විය .මෙහි ප්‍රධානම අවාසිය නම් වර්ධක තටාක තුලට මාරු කිරීමේදී සමහර පශ්චත් කීටයන් මිය යාමයි.

සමහර ගොවිපළවල් තවාන් භාවිතා නොකරයි .තොග වශයෙන් සිටිනා පශ්චාත් කිටයන් වර්ධක තටාක තුලට කෙලින්ම මාරු කර යවන්නේ අදාල ටැංකි තුල උෂ්ණත්වය සහ ලවන ප්‍රමාණය නියතවූ පසුවයි.දින කීපයකට පසුව මෙම ටැංකි වල ජලය වර්ධක ටැංකි වල තත්වයට සරිලන පරිදි ක්‍රමයෙන් වෙනස් කරයි.පශ්චාත් කීටයන් ඝනත්වය ලීටරයට 500 නොඉක්මවිය යුතු අතර වැඩුණු සත්වයන් 50/ ලීටරයට නොඉක්මවිය යුතුය .(PL-15 ලීටරයට)නොඉක්මවිය යුතුය.

වර්ධක අවධිය

වර්ධක අවධියේදී ඉස්සන් මුහුකුරා යාම සිදු වේ.පශ්චාත් කීටයන් තටාක තුලට මාරු කර යවා වෙළදපල ඉල්ලුම අනුව වර්ධනය වන තෙක් පෝෂණය කරයි.ඒ සදහා තව මස 3 ක සිට 6 ක පමණ  කාලයක් ගත වේ.අස්වනු නෙලනු  ලබන්නේ  දැල් මගින් හෝ තටාකයේ ජලය හිස් කිරීමෙනි.මෙය තටාකයේ ප්‍රමාණය හා  යටිතල පහසුකම් මත රඳා පවතී.

විස්තෘත
කඩොලාන ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ හා වෙරල වෙරළාශ්‍රිත ප්‍රදේශ වල පවතින විස්තෘත ගොවිපොලවල භාවිත කරනුයේ සාම්ප්‍රදායික අඩු ගහන ඝනත්ව ක්‍රමයන්ය.
මෙම ගොවිපලවල තටාක හෙක්ටයාර  100 හෝ ඊට වඩා වැඩි විය හැකිය.
වර්ගමිටරයට ඉස්සන් 2 -3 සිටින අඩු ගණත්ව යක පවතී.ජලය මාරු කිරීම සඳහා වඩදිය බාදිය  භාවිත කරන අතර ඉස්සන් යැපෙන්නේ ස්භාවික හට ගන්න ඓන්ද්‍රිය වලිනි.සමහරුන් ගොවියන් විසින් අනුමත කර නොමැති ඉස්සන් වගා කරනු ලබයි.
මෙය වැඩිපුර පවතින්නේ දුප්පත් සංවර්ධනය  නොවූ  රටවලය.හේතුව වනුයේ,ඉඩම් මිල ගණන පහත් හා වාර්ෂික අස්වැන්න 50 සිට 500 කිලෝ./හෙක්ටයරයට (හිස සහිත බර ) හා මේ සදහා අඩු නිෂ්පාදන වියදමක් (ඇමෙරිකානු ඩොලර් 1-3/කිලෝ,ජීවි ඉස්සකු සඳහා ) වැයවේ.එමෙන්ම පහත් කම්කරු කම්කරු ශ්රෂමයක් අවශ්යැ වන අතර විශේෂ තාක්ෂණික ක්රපම අවශ්යක නොවේ.

අර්ධ -සුක්ෂම
ගොවිපල වල  ජලය මාරු කිරීම වඩදිය බාදිය මත රඳා නොපවතී.ඒ සඳහා සැලසුම්කරණ ලද පොම්ප හා තටාක භාවිත කරයි.එබැවින් ඔවුන්ට ඉතා විශාල උදම් රළ නිපදවිය හැකි අතර තටාක ප්‍රමාණය 2-30 (හෙක්ටයාර) දක්වා වෙනස් වේ.ගබඩා කර තබා ගත හැකි ඝනත්වය 10 සිට 30 (100000සිට 300000/හෙක්ටයරයට ) දක්වා වෙනස් වේ.එවැනි ගහන ගණත්වයක සතුන් පෝෂණය කිරීම සඳහා කෘතිමව සකස් කරන ලද ආහාර වේල් මෙන්ම ස්භාවිකව හට ගන්නා ඓන්ද්‍රිය ද්‍රවය වැඩිම සඳහා උත්තේජනයද කරනු ලබයි.වාර්ෂික අස්වැන්න 500 සිට 5000 කිලෝ/හෙක්ටයාර දක්වා වෙනස් වන අතර නිෂ්පාදන වියදම ඇ.ඩො 2-6/kg වේ.ගහන ගණත්වය වර්ගමිටරයට සතුන් 15 ට වඩා වැඩි බැවින් ඔක්සිජන් අඩු වීම වැලක්වීමට වාතනය කිරීම නිතරම සිදු කරයි.ඵලදායිතාව වතුරේ  උෂ්ණත්වය මත රඳා පවතීන නමුත් සමහර ඍතු වලදී විශාල පරීමාණයේ ඉස්සන් ඇති වීම පොදු තත්වයකි.

සුක්ෂම

සුක්ෂම වගාවන් හි භාවිත කරනුයේ වඩාත් කුඩා පොකුණුය .(0.1-1.5 හෙක්ටයාරයට ) එමෙන්ම ගහන ගණත්වය වඩා වැඩිය .මෙම පොකුණු වල ක්‍රියාකාරිත්වය සඳහා විශාල වශයෙන් ජලය මාරු කිරීම සිදු කරනු ලබන අතර එබැවින් අපද්‍රව්ය ඉවත්කිරීම හා ජලයේ ගුණාත්මක බව රැක ගත හැක .පොකුණු  වාතනය කරනු ලබන අතර ඉස්සන් පෝෂණය කිරීම සඳහා විශේෂයෙන් සකස් කරන ලද ආහාර වේල් භාවිත කරන අතර වාර්ෂික අස්වැන්න 5,000 සිට  20000 kg/ha වේ .සුපිරි සුක්ෂම වගාවන් හි නිෂ්පාදනය 100,000 kg/ha වේ.මේ වගාව සඳහා දියුණු තාක්ෂණික යටිතල පහසු කම් ,ජලයේ ගුණාත්මකබව සහ තටාකයේ වෙනත් තත්වයන්, හොදින් පුහුණුව ලද වෘතිකයන් අත්යවශ්ය වේ.වියදම ඇ.ඩො 4-8 /kg  පමණ වේ.

තක්සේරු කරන ලද නිෂ්පාදන ගුණාංග ඉස්සන් වගාවෙන් වගාවට වෙනස් වේ.අධ්ය‍නයකින් හෙළි වී ඇති කරුණු මත ලොව පුරා ව්යාප්තව ඇති ඉස්සන් වගාවෙන් 55-60% අතර විස්තෘත වගාවන් වන අතර 25-30% අර්ධ සුක්ෂම වේ.ඉතිරිය සුක්ෂම වේ.

ආහාර සැපයීම

විස්තෘත වගාවන් ප්‍රධාන වශයෙන් යැපෙන්නේ තටාක තුල පවතින ස්භාවික නිෂ්පාදනයන් මතය .ප්‍රධාන වශයෙන්ම සූක්ෂම ලෙස සිදු කරන වගාවන් හි කෘතීම ආහාර වේල් භාවිත කරයි.පොකුණු තුල පවතිනා වූ හෝ එකතු කරන ලද ඓන්ද්‍රිය ද්‍රව්ය මත රඳා පවතී.හරිත ප්ලවාංග වර්ධනය වී ඉස්සන් වර්ධනය වීම වැඩි කිරීමට පොහොර සහ ඛණිජ ලවණ භාවිතා කරයි.කෘතීම ආහාර හා ඉස්සන් ගේ අපද්‍රව්ය නිසා පොකුණු සුපෝෂණය වේ.

කෘතීම ආහාර පැමිණෙනුයේ විශේෂ කැට වශයෙන් සකස් කල ගුලි වශයෙන් වන අතර ඉක්මනින් කැඩී බිඳී යයි.70% ක පමණ මෙම ආහාර වලින් අපතේ යනුයේ ඉස්සන් ආහාරයට ගැනීමට පෙර ඒවා කැඩී බිදී යන බැවිනි.දිනකට දෙව‍තාවක් සිට පස්වතාවක් දක්වා ආහාර සපයනු ලබන අතර ඉවුරේ සිට බෝට්ටු මගින් ආහාර ලබා දීම සිදු කරයි .නැතිනම් යාන්ත්‍රික ක්‍රම මගින් පොකුනු තුල ආහාර බෙදා හරිනු ලබයි.අහර පරිවර්තන සීග්‍රතාව (FCR) ; ඉස්සන් ඒකකයක් සදහා අවශ්ය ආහාර ප්‍රමාණය වෙයි. නවීන ගොවිපලක් සදහා තක්සේරු කර ඇති මෙම අගය 1.2- 2.0 ත් අතර වෙයි.නමුත් මෙම අගය ඉහලම අගය වන අතර ප්‍රායෝගිකව භාවිතා වීමක් නොමැත . ලාභ ඉපයීම සදහා FCR අගය 2.0ට වඩා අඩු අගයක පවත්වා ගැනීම වැදගත් වෙයි.පැරණි ක්‍රම මගින් සිදු කිරීමේදී මෙම අගය 4:1 ක අනුපාතයක් දක්වා ඉහල යයි.ඉහල ලාභ ලබා ගැනීම සදහා මෙම අගය අඩු මට්ටමක පවත්වා ගෙන යායුතුය.

වගා කරන විශේෂයන්

ඉස්සන් සහ කුනිස්සන් විශේෂ රාශියක් පැවතුනද වගා කරනු ලබන්නේ විශාලව වැඩෙන විශේෂ කීපයක් පමණි.ඔවුන් සියල්ලම  Penaeus  කුලයට අයත් වන අතර   penaeidae ගණයට අයත් වෙයි.බොහෝ විශේෂ වගාවට සුදුසු නොවන්නේ පාරිභෝගික රුචිකත්වයට සරිලන විශාලත්වයක් නොමැති වීම, රංචු වශයෙන් එකට සිටින විට වර්ධනය බාලවීම සහ රෝග සදහා නැබුරුව වැඩි වීම නිසාය. වෙළෙද පොළ අධිපතිත්වය දරන විශේෂ 2 වනුයේ;

1)Pacific white shrimp (Liptopenaeus vannamei)
බටහිර රටවල වගා කරන ප්‍රධාන විශේෂයි. පැසිෆික් වෙරල තීරයට උරුම කම් කියන අතර මෙක්සිකෝව සිට පේරු දක්වා වයා‍ප්තව ඇත. සෙන්ටිමීටර 23 ක් දක්වා වර්ධනය වෙයි.95% ක  නිෂ්පාදනයක් ලතින් ඇමෙරිකාව ආශ්‍රිතව නිපදවෙයි. බෝ කිරීම පහසු වන අතර  ටවුරා රෝගයට පහසුවෙන් ගොදුරු වෙයි.

2)Giant tiger prawn (Penaeus monodon)
ඉන්දියානු සාගරයේද පැසිෆික් සාගරයේ ජපානයේ සිට ඕස්ට්රේලියාව දක්වා ව්යාප්තව ඇත.විශාලතම වගා කරන ඉස්සන් වන අතර සෙන්ටිමීටර් 32 ක් දක්වා වැඩෙයි .ආසියාවේ වගා කරනු ලබයි.2001 වර්ෂයේ සිට l.vannamei විශේෂය මේ වෙනුවට භාවිතා කරන්නේ මොවුන් පහසුවෙන් සුදු පුල්ලි රෝගයට නතුවන නිසාවෙනි.

සම්පුර්ණ වගා කරන ඉස්සන් නිෂ්පාදනයෙන් 80% ක් පමණම මෙම විශේෂ 2 ට අයත් වෙයි.

බෝ කරන වෙනත් විශේෂ ;

1)western blue shrimp (P.stylirostris)
බටහිර අර්ධ ගෝලය තුල වඩාත් ප්‍රචලිතව වගා කරන ඉස්සන් විශේෂය වූ අතර IHHN වයිරසය මගින් සම්පුර්ණ ගහනයම වාගේ 1980 වර්ෂයේදී විනාශ විය.සුරැකුණු සුළු ප්‍රමාණය වෛරස් ප්‍රතිරෝධී විය.  මොවුන්ගෙන් සමහරෙක්  taura වෛරසයටද ප්‍රතිරෝධී බව හදුනාගත් පසු 1997  සිට නැවත වගා කිරීම අරඹන ලදී.

2)Chinese white shrimp (P.chinensis)
චීනය ජන්ම භුමිය වූ අතර චීන වෙරළාශ්‍රිත ප්‍රදේශ සහ කොරියාවේ බටහිර වෙරල තිරය තුල වගා කරන ලදී.සෙන්ටිමීටර 18 ක් පමණ ප්‍රමාණයට වර්ධනය වන අතර සෙල්සියස් අංශක 16 ක්  පමණ ශීත ජලය අත්යවශ්ය වෙයි.වරක් ලෝක වෙළදපොලෙහි ප්‍රධාන අංගයක් වූ අතර අද වන විට චීන වෙළදපොලෙහි පමණක් දක්නට ලැබෙන්නේ 1993 දී පමණ ගහනයේ සියල්ලම පාහේ රෝගයකින් විනාශ වූ නිසාය.

3)kuruma shrimp(P.japonicus)
ජපානය, ඕස්ට්‍රේලියාව සහ තායිවානය තුල වගා කරයි.වෙළදපොල ඉල්ලුම පවතින්නේ ජපානය තුල පමණක් වන අතර ඇ.ඩො.220 ක් පමණ වෙයි.

4)Indian white shrimp(P.indicus)
ඉන්දියානු සාගරය ජන්ම භුමිය වන අතර විශාල වශයෙන් ඉන්දියාව, ඉරානය හා මැද පෙරදිග සහ අප්‍රිකානු වෙරල තීරය තුල බෝ කිරීම සිදු කරයි.

5)banana shrimp(P.merguiensis)
ඕමානයේ සිට ඉන්දුනීසියාව දක්වාද ඕස්ට්රේලියාවෙ ද වගා කරයි. ඉන්දියානු සාගර වෙරල ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ වල වගා කරයි. විශාල ගහන ගනත්වයකින් යුතුව වගා කරයි.

Peanaeus ගණයට අයත් වෙනත් අල්ප ප්‍රමාණයක් වූ ඉස්සන් වගාවට යොදා ගන්නා අතර වෙනත් විශේෂද උදා;  metapenaeus spp  වගා කරනු  ලැබෙයි.ඔවුන්ගෙන් ලබා ගන්නා නිෂ්පාදනය වර්ෂයකට ටොන් 25,000 ක් වන අතර වගා කරන ප්‍රධාන  Peanaeus විශේෂයන්ට සාපෙක්ෂව කුඩා අගයක් ගනියි.

ලෙඩ රෝග

ඉස්සන්ට බලපාන විවිධ මාරාන්තික වයිරස් රෝග පවතී. දැඩි ගහන ගණත්වයක් පවතින තනි බෝග වගාවන්හි වෛරස් අසාධන වේගයෙන් පැතිර ගිය අතර සියලුම ඉස්සන් ගහනය විනාශ වූ අවස්ථාද ඇත.වෛරස් හි ප්‍රධාන රෝග වාහකයා ජලය වෙයි .වෛරස් පැතිරීම නිදහස් වනගත ඉස්සන්ටද පැතිරීම ගහනයේ විනාශයට භයානක ලෙස බලපායි.

1.	Yellow head රෝගය -   P.monodon විශේෂයට බලපෑ අතර අග්නිදිග ආසියාවේ පැතුරුනි.1990 දී තායිලන්තයෙන් පළමු වරට වාර්තා විය. ස්පර්ශයෙන් බෝ වන අතර දින 2 සිට 4 දක්වා කාලයකදී විශාල මරණ සංඛ්යාවක් වාර්තා විය. රෝගය බෝ වූ ඉස්සකුගේ ශීර්ෂෞරසය කහපාට වෙයි.අසාමාන්ය ලෙස ඉහල ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් යුත් ආහාර රටාවක් අවසන් වීමෙන් පසු මෙසේ වීම සිදු වෙයි.මරණාසන්න ඉස්සන් පොකුණු ජලය මතුපිටට එක්රැස් වෙයි.

2.	සුදු පුල්ලි සින්ඩ්‍රොමය -එකිනෙකට නෑකම් පවතින වෛරස් සමුහයක් මගින් ඇති වෙයි.1993 දී ජපානයේ  P.japonicus  වගාවෙන් ව්යාප්ත වූ අතර ආසියාවේ හා අප්‍රිකාවේ ව්යාප්ත වුනි.පුළුල් පැතිර යාමේ හැකියාවක් ඇති වඩාත් මාරාන්තික රෝගයකි.ගහනයක සියලුම ජීවින්  100% ක් ම දිනක් තුලදී විනාශ කල හැකි විය.රෝග ලක්ෂණ ලෙස උඩු කබලේ සුදු පුල්ලි ඇති වෙයි.ජීරක ග්‍රන්ථි තුල රතු පුල්ලි ඇති වෙයි.අලස වීම මියයාමට ආසන්න ඉස්සන්ගේ ලක්ෂණයකි.

3.	Taura සින්ඩ්‍රොමය ප්‍රථම වරට වාර්තා වුයේ 1992 ඉක්වදෝරයේ ටවුරා ගං ඉවුරු ආශ්‍රිත ඉස්සන් වගාවෙනි.   P.vennamei  විශේෂය මේ රෝගයට ගොදුරු වුනි.රෝගය සීග්‍රයෙන් පැතිරුනේ ආසාධිත සත්වයන් සහ ඇගිල්ලන් අපනයනය කිරීම හේතුවෙනි.ඇමෙරිකානු වගා තුල පළමුව ඇති වූ අතර ආසියානු කලාපයට ප්‍රචාරණය වුයේ මෙම විශේෂය එම රට වලටද හදුන්ව දීමෙනි. එක් එක් ප්‍රදේශ වල පවතින වගාවන් වලට මෙම රෝගය ව්යාප්ත වුයේ කුරුල්ලන් මාර්ගයෙන් බව විශ්වාසයක් පවතී.

4.	IHHN - විශාල මරණ සංඛ්යාවක්  P.stylirostri  විශේෂය තුල සිදු වූ අතර (90%ක පමණ විශාල ප්රුමාණයක්) L.vennamei  විශේෂයේ විරුපීකරණයද සිදු විය.පැසිෆික් සාගරයේ ගොවිපලවල් සහ වනගත නිදහස් ඉස්සන් අතර පැතිර ගිය අතර ඇමෙරිකාවේ අත්ලාන්තික් සාගර ප්‍රදේශ ආශ්‍රිත වෙරල තීරයේ ජීවත් වූ නිදහස් වනගත ඉස්සන්ට රෝගය අසාදනය නොවුනි.

එමෙන්ම බැක්ටීරියානු අසාධානද ඉස්සන් වගාව සදහා අහිතකර ලෙස බලපෑඅතර විශාල මරණ සංඛ්යාවක්ද සිදු විය.Vibrio විශේෂය මගින් ඇති කල වඩාත් පොදු රෝගය වුයේ vibriosis ය. ඉස්සන් දුර්වල වන අතරම දිශානතිහරණය සහ උච්චර්මයේ කළු තුවාල ඇති වීම රෝග ලක්ෂණ වෙයි.මරණ සංඛ්යාව 70% ඉක්ම විය හැක. NHP යනු තවත් එක් බැක්ටීරියානු රෝගයකි.රෝග ලක්ෂණ වනුයේ සැකිල්ල මෘදු වීමයි. පීඩාකාරී තත්වයන් බැක්ටීරියානු රෝගී තත්ත්ව හා බැදී පවතී. උදා; තටාක තුල අධික ගහනය , ඉහල උෂ්ණත්වය, දුර්වල තටාක තත්වයන් බැක්ටීරියාවන් වර්ධනය වීමට අනුබල දෙයි.ප්‍රතිජීවක ප්‍රතිකාර වශයෙන් ලබා දෙයි. ආනයනික රටවල් ඉස්සන් ආනයනය නවත්වුයේ ඔවුන් තුල ප්‍රතිජීවක අඩංගු බව තහවුරු කරගත් බැවිනි.එවැනිප්‍රතිජීවක වුයේ chloramphenicol ය. එය 1994 දී යුරෝපීය සංගමය විසින් තහනම් කරනු ලැබුවද එමගින් බොහෝ ප්‍රශ්න පැන නැගුණි.

බොහෝ ලෙඩ රෝග වලට ඵලදායි ලෙස පිළියම් කල නොහැකි බැවින්, කර්මාන්තය තුල ප්‍රයත්න දැරුවේ රෝග වලක්වාලීම සදහාය. ජලයේ ගුණාත්මක භාවය ක්‍රියාකාරීව කළමනාකරණය කිරීම තුලින් තටාක තුල ලෙඩ රෝග පැතිරයාම වැළක්විය හැක. වනගත කීටයන් අල්ලා  ගැනීම වෙනුවට එකල පරිසරයන් තුල රෝග බීජ රහිත ඇගිල්ලන් බෝ කිරීම සිදු කල අතර ඔවුන් රෝග බීජ රහිත බව තහවුරු කිරීමද අත්ය්වශ්ය විය.මෙම ක්‍රමය මගින් රෝග රහිත  ගහනයන්ට රෝග පැතිර යාම වැළක්විය.අර්ධ සුක්ෂම වගාව වඩාත් පාලනය කරන ලද පාරිසරික තත්ත්ව යටතේ සිදු කිරීමද රෝග ව්යාප්තිය වැලක්වීමට ගත් පියවරකි. උදා ; පස සමග ගැටීම වැලක්වීමට ප්ලස්ටික් වලින් පොකුණු පතුල ආවරණය කිරීම, පොකුණු අතර ජලය මාරු කිරීම අවම කිරීම.

ආර්ථිකය

2005 වර්ෂයේදී  ඉස්සන් ගේ ගෝලීය නිෂ්පාදනය ටොන් මිලියන  2.5 ට ලගා විය .මෙය එම වසර තුල මුළු මත්ස්ය නිෂ්පාදනයෙන් 42%ක විය.ඉස්සන් සදහා විශාලතම වෙළදපොල පවතිනුයේ  ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයෙනි .ඔවුන් 2003-2009 වර්ෂ තුලදී වාර්ෂිකව ටොන් මිලියන  500- 600,000 ත් ඉස්සන් ප්‍රමාණයක් ආනයනය කර ඇත.ජපානය විසින් වාර්ෂිකව ටොන් මිලියන 200,000 පමණ ආනයනය කරයි.යුරෝපිය සංගමය විසින් 2006 වර්ෂයේදී නිවර්තන කලාපීය ඉස්සන් ටෝන් 500,000 ක් ආනයනය කරනු ලැබූ අතර වැඩිම ආනයන ප්‍රමාණයක් සිදු කර ඇත්තේ ප්‍රන්ශය සහ ස්පාඤ්ඤයයි.එමෙන්ම ඔවුන් ශීත ජලයේ ජීවත් වන ඉස්සන් ආනයනය කිරීමේ ප්‍රධාන තැනක උසුලයි. සාමාන්ය ඉස්සන් සහ pandalidae  විශේෂයන්ට අයත් ඉස්සන් ආනයනය කරනු ලබයි. මෙම ආනයනය ටොන් 200,000 පමණ විය.

ඉස්සන් ආනයනික මිල විශාල වශයෙන් උච්චාවචනය වෙයි.2003 වර්ෂයේ එක්සත් ජනපදයේ ඉස්සන් ආනයනික මිල වුයේ  කිලෝග්රැයමයකට ඇ.ඩො. 8.80 ලෙස වූ අතර ජපානයේ ආනයනික මිල ස්වල්ප ලෙස අඩු අගයක් ගත් අතර එය කිලෝග්රැමයකට ඇ.ඩො. 8 ක් විය .යුරෝපිය සංගමයේ ආනයනික මිල වුයේ ඇ.ඩො 5 කි. මෙම පහත අගයන්ට ආනයනය කිරීමට හේතුවක් ලෙස සලකනුයේ යුරෝපිය සංගමය වැඩිපුර ආනයනය කරනු ලබන්නේ ශිත ජලයේ ජීවත් වන ඉස්සන් විම හේතුවෙනි. ඔවුන්ගේ මිල උෂ්ණ ජලයේ ජීවත් වන ඉස්සන්ගේ අගයන්ට වඩා පහත් අගයකි.  මිට අමතරව මධ්යධරණි යුරෝපය ඉස්සන්ගේ හිස් සදහා වැඩි කැමැත්තක් දක්වන අතර එහි බර ප්‍රමාණය 30% පමණ වැඩි වුවද , අඩු මිල ගණන් යටතේ පවතී.

ගෝලීය ඉස්සන් නිෂ්පාදනයේ 75% කම දායකත්වයක් දක්වනු ලබන්නේ ආසියානු රටවල් මගිනි. චීනය , සහ තායිවානය ප්‍රධාන තැනක් ගන්නා අතර වියට්නාමය , ඉන්දුනීසියාව සහ තායිවානය සහ ඉන්දියාව ද  තරග බිමට බට රටවල් අතර ඇත. ඉතිරි 25% ප්‍රමාණය නිෂ්පාදනය කරනු ලබන්නේ බටහිර අර්ධගොලහිදිය.එහි ප්‍රධාන තැනක ඉසුලනුයේ බ්‍රසීලය, ඉක්වදෝරය සහ මෙක්සිකොවයි.තායිලන්තයට 30% ක වෙළෙදපොල කොටස් හිමිවන අතර චීනය , ඉන්දුනීසියාවට සහ ඉන්දියාවට 10% ක කොටස් හිමිව ඇත.අනෙකුත් වෙළදපොල කොටස් හිමි ප්‍රධාන රටවල් වනුයේ වියට්නාමය , බංගලාදේශය සහ ඉක්වදොරයයි.තායිලන්තයේ නිෂ්පාදනය සියල්ලක්ම පහේ අපනයනය කරන අතරම චීනයේ සියලුම නිෂ්පාදනයන් එහි අභ්යන්තර වෙළෙද පොලට නිකුත් කරයි.නිෂ්පාදනයන් අපනයනය කරන ගමන්ම ශක්තිමත් අභ්යන්තර වෙලේද පොලක් පවතින එකම රට වනුයේ මෙක්සිකොවයි.

රෝග හේතුවෙන් ඉස්සන් නිෂ්පාදනයට දැඩි ලෙස බලපෑම ඇති විය.1993 දී  P.chinensis  විනාශ විය.වෛරස් රෝග පැතිර යාම හේතුවෙන් බොහෝ රටවල නිෂ්පාදනය අඩු විය. උද ; 1997/1996 තායිලන්තයේ  හා ඉක්වදෝරයේ නිෂ්පාදනය ද 1989 IHHN  රෝගයෙන්ද ,1993 තවුරා රෝගයෙන්ද , 1993 දී සුදු පුල්ලි රෝගය මගින්ද ඉක්වදෝර නිෂ්පාදනය විනාශවිය.ආනයනික රටවල ආනයනික නීතිද බලපෑම් එල්ල විය. උදා; රසායනික ද්‍රව්ය අඩංගු නොවිය යුතුය. ප්‍රතිජීවක  අඩංගු නොවිය යුතුය.

1980 හා 1990 කාලයේදී නිෂ්පාදනය ලාභදායි වන බවට පුරවා නිමිති දැක්විය.විස්තෘත වගාවට අවශ්ය ආයෝජනයන් අඩු වීමද විශේෂ වාසියක් විය.විශේෂයෙන්ම ඉඩම් සහ වියදම් අඩු කලාපයන් මේ සදහා වඩාත් යෝග්ය විය.බොහෝ දුප්පත් ආර්ථිකයන් සහිත නිවර්තන කලාපීය රටවලට ඉස්සන් වගාව සිත අද ගන්න සුළු කර්මාන්තයක් වුයේ එය රැකියා අවස්ථා උදා කිරීමත් සහ දුප්පත් මිනිස්සුන් හට අදායම් ලබා ගත හැකි ක්‍රමයක්ද වූ බැවිනි.එමෙන්ම ඉස්සන් සදහා වූ ඉහල වෙළෙදපොල ඉල්ලුම නිසා බොහෝ රටවලට විදෙශ විනිමය උපයාගත හැකි හොද ඉල්ලුමක් විය.බොහෝ ඉස්සන් වගා බිම සදහා ආධාර ලැබුණු අතර දේශීය රජයන් මගින් ප්‍රමාණවත් පරිදි උපකාර කරන ලදී.

1990 පසු භාගයේදී ආර්ථික තත්වය වෙනස් විය.රාජ්ය නොවන සංවිධාන සහ පාරිභෝගික රටවල් මගින් ව්යාපාරික ක්‍රියාමාර්ග වලට එල්ලවූ විවේචන නිසා රජයන් සහ ගොවිපල හිමිකරුවන් වෙත ඇති වූ බලපෑම දැඩි විය. ජාත්යන්තර වෙළද නීති සමග ගැටුම ඇති විය.උදාහරණ ලෙස පාරිභෝගික රටවල් මගින් ප්‍රතිජීවක අඩංගු ඉස්සන් ආනයනය කිරීම තහනම් කිරීම දක්නට ලැබෙයි. 2004 දී අමෙරිකාව මගින් තායිලන්ත ඉස්සන් ආනයනය කිරීම වැළක්වුයේ තායිලන්ත ධීවරයන් කැස්බැවුන් ඉවත්  කිරීමේ උපකරණ ඔවුන්ගේ දැල වලට යොදා නොගත් බැවිනි. 2003 වර්ෂයේදීද අමෙරිකාව  ප්‍රතිනික්ෂේපන තත්ත්ව මුල් කර ගනිමින් ලොව පුර ඉස්සන් නිෂ්පාදකයන්ට විරුද්ධව නැගී සිටිනු ලැබිය. ලෙඩ රෝග බොහෝ ආර්ථික ප්‍රතිලාබ අහිමි කරන්නක් විය.ඉස්සන් අපනයනය ප්‍රදාන අංගයක් වූ ඉක්වදෝරයේ රෝග ව්යාප්තවීම හේතුවෙන් 1999  වසරේදී 130,000 ප්‍රමාණයකට රැකියා අහිමි විය.2000 වර්ෂයේදී ඉස්සන් මිල සීග්‍රයෙන් පහත වැටුණි.

සමාජ ආර්ථික දර්ශනය

නිසි ආකාරයෙන් කළමනාකරණය කරනු ලැබුවේ නම් ඉස්සන් වගාව යනු සිත අද ගන්නා සුළු රැකියා අවස්ථා ලබා දෙන දේශීය වෙරළාශ්‍රිත ජනතාවගේ දුප්පත්කම  අඩුකරන්න උදවු ලබා දෙන මනරම් අවස්ථාවකි.මෙම මාතෘකාව පිලිබදව ප්‍රකාශිත  පොත්පත් පෙන්වනුයේ  බොහොමයක් දත්ත වල අපරික්ෂාකාරී නිරීක්ෂණ ස්වභාවයන් සහ විෂමතාවයන් ඇති බවයි.තක්සේරු කරන ලද කම්කරු ඝනත්වය 1 ට 3 අනුපාතයෙන් යුක්ත වන අතර, එකම ප්‍රදේශයේ වී වග කිරීම සදහා යොදා ගන්නා ප්‍රමාණයට වඩා තුන් ගුණයක් වැඩි ශ්‍රමයක් අවැසි බව පෙන්වදෙයි.සාමාන්යයෙන් සුක්ෂම වගාවට එක ඒකකයකට අවශ්ය  ශ්‍රාමය අර්ධ සුක්ෂම වගාවට වඩා වැඩිය.විස්තෘත වගාව බොහෝ ලෙස බිම් ප්‍රමාන ප්‍රයෝජනයට ගන්නා නමුත් , ඒ සදහා  කෘෂිකාර්මික බිම යොදා ගැනීමේ අවස්ථා විරලය.අහර නිෂ්පාදන, ගබඩා, වෙළද සමාගම් යනාදිය ඉස්සන් වගාව සදහා උපකාරක කර්මාන්ත ද නොසලකා හරිය නොහැක.

අනෙකුත් රැකියා අවස්ථා සමග සංසන්දනය කිරීමේදී ඉස්සන් වග කිරීම මගින් ඉහල වැටුප් ප්‍රමාණයක් ලබා ගත හැක.එක් අධයනයකින් ලබා ගත දත්ත මත , ගෝලීය වශයෙන් ඇස්තමේන්තු කිරීමේදී ඉස්සන් වග කිරීමේ කර්මාන්තයේ නියුතු පුද්ගලයෙකු වෙනත් රැකියාවකින් ලබා ගන්න අදායම මෙන් 1.5-3 ගුණයක් වන අතර මෙක්සිකෝ ඉතිහාසයේ ඉස්සන් වගා කිරීමේ කර්මානතයේ නියුතු පුද්ගලයෙකු ලැබූ අඩුම වැටුප් ප්‍රමාණය 1996 වාර්තාවී ඇති අතර එම අදායම ද වෙනත් රැකියාවක නියුතු පුද්ගලයෙකු ලබන අදායම මෙන් 1.22 ගුණයක් බව වාර්තා වී ඇත.

රාජ්ය නොවන සංවිධාන පවසනුයේ මෙම ව්යාපාරයෙන් ලබන අදායමෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් හවුල්කරුවන් අතර බෙදි යන නමුත් බහුතර දේශීය ජනතාවට නොලැබෙන බවයි.මෙම තත්වය බොහෝ රටවලට සත්ය වන නමුත් ඉක්වදෝරය වැනි රටවල ඉස්සන් ව්යපාර බොහෝ විට සිදු කරනු ලබනුයේ විශාල සමාගම් මගිනි. තායිලන්තයේ බොහෝ වගාවන් සිදු කරන ලද්දේ කුඩා පරිමාණ ව්යවසයකයින් වුවද ආහාර නිෂ්පාදකයන්ගේ සිට ආහාර සකස්කරන්නන් සමගද වෙළෙද සමාගම්  සමගද එකා බද්ධ වීම සිදු කරයි. වී ගොවිතැනේ සිට ඉස්සන් ගොවිතැන දක්වා වෙනස් වුව හොත් අදායම 10 ගුණයකින් වැඩි කරගත හැකි බව තායිලන්ත වාර්තාවකින් දක්වෙයි.මෙවැනිම වාර්තාවක් 2003 දී ඉන්දියාවේ අන්ද්‍ර ප්‍රදේශයේ නිකුත් කරනු ලැබූ වාර්තාවකින් දැක්වේ.

මෙමගින් ලාභ අත් වුවද එය රදා පවතින්නේ පුහුණු පුද්ගලයන්ගේ බහුලත්වය සහ වැඩෙහි දීමේ හැකියාව මතය.විස්තෘත වගා මධ්යයේ රැකියා ලබා ගත හැක්කේ ඍතුමය වශයෙනි. අස්වනු නෙලීම සදහා පුහුණුවක් අවශ්ය නොවෙයි.ඉක්වදෝරයේ මෙවැනි අවස්ථා හිමිවන්නේ සංක්‍රමණිකයන් සදහාය.සුක්ෂම වගා සදහා වර්ෂය පුරා පවතින ශ්‍රමයක් අවශ්ය වෙයි.

පාරිසරික බලපෑම

විස්තෘත වගාවේ සිට සුපිරි සුක්ෂම වගාව දක්වා වූ සියලුම ඉස්සන් වගා මාධ්යයන් මගින් සිදු වන පාරිසරික බලපෑම බෙහෙවින් විනාශකාරී වුවකි. විස්තෘත වගාවන් සදහා කඩොලාන කපා එලි පෙහෙළි කිරීම නිසා ජෛව විවිධත්වය විනාශ වීම සිදු වේ. 1980 සහ 1990 අතරතුර කාලයේදී කඩොලාන වනාන්තර වලින් 35% පමණම අතුරුදහන් විය. කඩොලාන විනාශයට හේතු වූ ප්‍රධානම කරුණ වනුයේ ඉස්සන් වගාව වන අතර මිට බලපාන ප්‍රධාන කරුණු 3 ඇතුලත ඉස්සන් වගාවට ප්‍රමුඛස්ථානය ලැබී ඇත. කඩොලාන විනාශය සදහා බලපැ අනෙක් කරුණු වුයේ ජනගහනයේ බලපෑම, දර සදහා වූ අවශ්යයතාවය සහ වෙනත් ව්යාපාර මගින් සිදු කරන පරිසර දුෂණයන්ය. කඩොලාන මුල් මගින් වෙරළ ඉවුරු ඛාදනය වැලැක්වූ  අතර ඉවුරු ග්‍රහණය කර තබාගන්නා ලදී. කඩොලාන ඉවත් කිරීම නිසා ගංගා ඉවුරු ඛාදනය ඉහල ගිය අතරම ගං වතුර තර්ජනය ද ඉහල යන ලදී . කඩොලාන ආශ්‍රිත ගංගා මෝය ප්‍රදේශ විශේෂයෙන්ම ඉතා ඉහල පොහොසත් කමින් යුත් සහ පලදායිතාවයෙන් යුතු පරිසර පද්ධතීන් වේ. මෙම ප්‍රදේශ විශේෂයෙන්ම නොයෙකුත් විශේෂයන්ට අයත් මත්සයන් හට බිජු දැමීම සදහා යෝග්ය  භුමි  වන අතරම, ආර්ථික  වශයෙන් වැදගත් වන විශේෂද ඒ අතර වෙයි. බොහෝ රටවල් මෙම භුමි ප්‍රදේශ එලි කිරීම තහනම් කරන ලද අතරම තව දුරටත් ඉස්සන් වගාවන් අලුතින් ඇති කිරීමද තහනම් කරන ලදී . එනමුත් මේ සදහා බලපවත්නා නීති රීතින් තවමත් මත බේදයට හේතු වී ඇති අතර, විශේෂයෙන්ම ඌන සංවර්ධිත රටවල් වන බංගලාදේශය,මියන්මාරය සහ වියට්නාමය තුල  පවත්නා නීති රීති තුල දැඩි ලෙස හිදැස් පවතින බව හෙළිවී පවතී. උදා;  මියන්මාරයේ වෙරළාශ්‍රිත කඩොලාන දැක්විය හැක .

සුක්ෂම වගාවන් මගින් කඩොලාන පරිසරයන්ට ඇති කරන බලපෑම අඩු කලද වෙනත් බලපෑම් ඉස්මතු වෙමින් පවතී. පෝෂණ කොටස්  බහුල අපවහන ද්‍රව්ය පරිසරයට මුදාහැරිම , පාරිසරික තුලනයට බෙහෙවින් බලපා ඇත. මෙම අපවහන ජලය තුල, වෙසෙසින්ම රසායනික පොහොර, කෘමිනාශක, ප්‍රතිජීවක සහ දුෂක අඩංගුව පවතී.  ප්‍රතිජීවක පරිසරයට මුදා හරිම මගින් ඒවා ආහාර දාමය ඔස්සේ ගලා යාම නිසා බැක්ටිරියානු  ආසාදනයන් සදහා ප්‍රතිරෝධයන් දැක්විම සදහා අවනත නොවීමේ ඉහල අවදානමක් පවතී. කෙසේ නමුත් ජලජ බැක්ටිරියාවන් අනෙකුත් භෞම බැක්ටාරියාවන් මෙන් මිනිසුන් හට බෝ නොවන රෝගාබාධයන් වෙයි. ඉතා කුඩා ප්‍රමාණයක් මෙසේ බෝවන රෝග හදුනා ගෙන ඇත.

දීර්ඝ කාලිනව පොකුණු භාවිතය තුලින් පෝෂක සහ අපද්‍රව්ය තැන්පත් වීම නිසා පොකුණු  පත්ල තුළ රොන් බොර තැන්පත් විම සිදුවේ. මෙම රොන් බොර යාන්ත්‍රිකව ඉවත් කල හැකියි හෝ වියලීමට ඉඩ හැර  ජෛව හායනය මගින් ඉවත් කල හැක. පොකුණු සෝදා හැරීමෙන් රොන් බොර සම්පුර්ණයෙන් ඉවත් කල නොහැකි අතර , අවසානයේදී  මෙම පොකුණු අත හරිම නිසා ලවණතාවය වැඩි ,ආම්ලික සහ විෂ රසායනිකයන් බහුල ප්‍රයෝජනයට ගත නොහැකි මුඩු බිම් බවට එම ප්‍රදේශ පත් වේ. සාමාන්යයෙන් විස්තෘත වගාවක් සදහා භාවිත කරන තටාකයක් ප්‍රයෝජනයට ගත හැක්කේ වසර කීපයක් පමණි. ඉන්දියාවේ සිදු කල සමික්ෂණයක් අනුව මෙවැනි බිමක් යථා තත්වයට පත් කිරිමට වසර තිහක් පමණ ගතවන බව ඇස්තමේන්තු ගත කර ඇත. 1999 දී ගොඩබිම තුල ඉස්සන් වගාව තායිලන්ත රජය විසින් තහනම් කරන ලද්දේ කෘෂිකාර්මික භුමි තුල ලවණතාවය වැඩිවි විනාශවීමේ හැකියාවක් පැවතුනු බැවිනි. 1989-1996 දී තායිලන්තය තුල අත් හරින ලද වගා බිම් පිළිබද සමීක්ෂණයකදී  60% ක පමණ ප්‍රමාණයක් අත් හැර ඇත්තේ එම කඩොලාන ප්‍රදේශ ඉතා ඉහල ප්‍රමාණයකින් යුත් යපස් වලින් බහුල වීමත් සහ දුර්වල අපවහන පද්ධතියක් පැවතීමත් යන කරුණු මුල් කරගෙන බව හෙළි විය.

ඉස්සන් වගාවේ ගෝලීය  ස්වභාවය අනුව එය ලොව පිළිගත් විදේශීය විශේෂයන් හදුන්වා දුන්නා පමණක් නොව ලොව පුර ලෙඩ රෝග ව්යාප්ත වීම සදහා ද මං පෙත් ද  සාදා දුනි. මෙහි ප්‍රතිපලයක් ලෙස ලොව පුර බෙදා හරින ඇගිල්ලන් සදහා විශේෂිත සෞඛ්යය සහතිකයක් අවශ්ය  වූ අතරම ඔවුන් විශේෂිත රෝගබිජ රහිත බව සහතික කල යුතුව ඇත.  බොහෝ සංවිධාන පරිභෝගිකයන්යට වගා කරන ලද ඉස්සන් මිලදී ගැනීමෙන් වලකින ලෙස උපදෙස් දි ඇත. වඩා ශක්තිමත්, ස්ථිර වගා ක්‍රම ඇති කිරීම පිලිබදව සමහර සංවිධාන වල අවධානය යොමුව ඇත.ඉස්සන් වගාව අධ්යනය සහ නව ක්‍රියාමාර්ග යෝජනා කිරීම සදහා ලෝක බැංකුව, NACA, WWF, FAO යන සංවිධාන වල එකතුවෙන් 1999අගෝස්තු මසදී වැඩසටහනක් ක්‍රියාත්මක කරන ල දි. සමහර වෙළදපොල රදාපවතින්නන් උත්සාහ දරනුයේ  අපනයනය සදහාම ඉස්සන් වග කරන ගොවිපලවල් හි අස්වැන්න වෙළදපොල තුල 'පාරිසරික නිෂ්පාදන' ලෙස විකිනිමටය. මෙය බොහෝ රාජ්ය නොවන සංවිධාන මගින් විවේචනය කරන ලද්දේ වංචා සහගත ,නොවැදගත් වෙළද කවුළු භාණ්ඩ ප්‍රදර්ශනයක් ලෙසය.

1999 සිට මේ වනතුරුත් මෙම කර්මාන්තය ඉතා සෙමින් වෙනස්වීම් වලට බදුන් වෙමින් පවතී. ලෝක බැංකු වැඩසටහන් මගින් සංවර්ධනය කරනලද ඵලාදයි කළමනාකරණ ප්‍රතිපත්ති පිළිගන්නා ලදී. එය ප්‍රවර්ධනය කිරීම සදහා අධයාපනික වැඩසටහන් ස්ථාපනය කරන ලදී. බොහෝ රටවල පනවන ලද කඩොලාන ආරක්ෂණ නීති හේතුවෙන් අලුතින් අරඔන ලද වගාවන් අර්ධ සුක්ෂම ඒවා වූ අතර, කඩොලාන ප්‍රදේශ වලට  ඔබ්බෙන් ඉතා විශිෂ්ට ලෙස ගොඩනැගු ඒවා විය. එමෙන්ම ඉතා තදින් පාලනය කරන ලද පරිසරයන් නිර්මාණය කිරීමේ නැඹුරුවක්ද මෙම වගා තුල පවතිනුයේ ලෙඩ රෝග ඇති වීම වැළක්වීමේ අරමුණෙනි. අපවහන ජල පිරියම් කිරීම පිලිබදව වැඩි අවධානයක් යොමුව පවතී. නුතන ඉස්සන් වගා මාධ්‍යන් තුල අපවහන පිරියම් තටාක  අත්යන්තයෙන්ම ඇත. එම තටාක තුලදී මඩ, පතුල මත තැන්පත් වීම සිදු කරන අතර අවශේෂයන් පෙරීම සිදු කරයි. එවැනි කටයුතු සදහා ඉහල පිරිවැයක් දැරීමට සිදු වන බැවින් ලෝක බැංකු වැඩසටහන් මගින් , සමහර ප්‍රදේශ සදහා අඩු ගණත්ව බහු වගා ව්යාපාර යෝජනා කරන ලදී. කඩොල් පස අපජලය පෙරීම සදහා ප්‍රයෝජනවත්  වන බවත් ,ඉතා ඉහල නයිට්රේට ප්‍රමාණයක් දරා සිටින බවත් සොයා ගැනීමෙන් පසුව ව්යාපාරිකයන් තුල කඩොලාන නැවත වගා කිරීමේ උනන්දුවක් ඇති වුවද ඒ සදහා ඔවුන්ගේ දායකත්වය තවමත් ඉතා අල්ප වේ. මෙම දිගු කාලීන යෝජනා ක්‍රම සහ කර්මාන්ත නැඹුරුතාවයන්ගේ අගය මේ වනතුරුද නිශ්චිත වශයෙන් ගණනය කර නොමැත.

සමාජයීය වෙනස්වීම්

1980 සහ 1990, සමෘධිමත් කාල වකවානුව තුල මෙම කර්මාතය අවිධිමත් ලෙස සිදුකරන ලදී . මෙහි වේගවත් ව්යාප්තිය හේතුවෙන් වෙරළබඩ ජනතාවගේ සැලකිය යුතු වෙනස්කම් සිදු වූ අතර සමහර වෙනස්කම් විනාශකාරී ඒවා විය. ඔවුන් අතර මත ගැටුම් ඇති වූ අතර ඒ සදහා ප්‍රදාන වශයෙන් හේතු 2ක් බලපාන ලදී. ඒවා නම් ; ජලය සහ ගොඩබිම යන පොදු ස්වභාවික සම්පත් සදහා ඇති වූ තරගකාරිත්වය, ධනය විෂම ලෙස බෙදී යාම.බංගලාදේශය වැනි රටවල මත ගැටුම් ඇති වුයේ සුවිශේෂී හේතුවක් වූ භුමිය ප්‍රයෝජනයට ගැනීමේ අයිතිය පදනම් කරගනිමිනි. ඉස්සන් වගාව සමග නව ව්යාපාර වෙරලශ්‍රිතව ව්යප්තවූ අතර පෙර පොදු වූ ස්වභාවික සම්පත් මේ සදහා යොදා ගැනීම සිදු විය. වෙරළාශ්‍රිත ජනතාව ඉස්සන් වගාව සදහා වැඩි වශයෙන් යොමු වීමෙන් දේශීය ධිවර කර්මාන්තයට දැඩි බලපෑම් එල්ල විය.

මෙම අර්බුද දුර්වල පාරිසරික ක්‍රියාමාර්ග නිසාද ඇති විය. පොදු සම්පත් හායනය මෙහි බලපෑමක් විය. (තටාක තුල ලවණතාවය පාලනය කිරීමට මිරිදිය ප්‍රමාණයට වඩා ප්‍රයෝජනයට ගැනීම නිසා water table දුර්වල වීම සහ ලවන ජලය ඇතුලට ගැලීම නිසා භූ ජලයේ ලවණතාවය වැඩි විම සිදු විය.) අත්දැකීම් බහුල වීමත් සමගම රජයන් ශක්තිමත් රෙගුලාසි දීමෙන් මෙවැනි අර්බුද වැලක්වීමට පියවර ගන්නා ලදී. උදා; භුමි කලාපීය කිරීමේ රෙගුලාසි . මෙක්සිකෝව වැනි රටවල මෙවැනි ප්‍රශ්න ඇතිවිම වැලැක්විමට ප්‍රශ්න ඇතිවීමට පෙරම නීති රෙගුලාසි සකස් කරන ලදී.මෙක්සිකානු වෙළෙද පොළ රාජ්ය නීති මත පාලනය වන්නකි.1990 දී සිදු කරන ලද සංශෝධන වලින් අනතුරුව වුවද මෙම වගා පාලනය කරනු  ලබනුයේ ස්වදේශිකයන් හෝ පොලිස් නිලධාරීන් මගිනි.

ව්යාපාරය තුලදී ධනය බෙදී යාමේ විෂමතාවය හේතුවෙන් සමාජයීය බලපෑම් ඇති විය. ඉස්සන් වගාව සදහාම මෙම තත්වය විශේෂිත නොවුනද එමගින් ඇති වූ බලපෑම් විවිධාකාරී විය. සමාජය තුල බලය බෙදී යාමේ විෂමතාද මෙම බලපෑමට හේතු විය.බොහෝ අවස්ථා වලදී සාමාන්ය ජනතාව සහ ප්‍රභූ පිරිස අතර විශාල පරතරයක් ඇති වුයේ , ප්‍රභූන්ට ඉතා පහසුවෙන් ණය , සහනාධාර සහ බලපත්‍ර ලබා ගැනීමට හැකි වීමත් සහ ඉස්සන් ව්යාපාරයෙන් ලාභ ලබා ගැනීමට විශාල හැකියාවක්ද පැවතුනු නිසාය.බංග්ලාදේශයේ දේශීය ප්‍රභූන් මෙම වගාවට විරුද්ධ වුවද ඔවුන්ගේ නාගරික ප්‍රභූන් ඉස්සන් ව්යාපාරය පාලනය කරමින් පවතී.කුඩා පිරිසක් අතර භුමිය  කේන්ද්‍ර ගත වීම සමාජයීය සහ ආර්ථික ප්‍රශ්න වර්ධනය වීම සදහා බලපාන බව හදුනා ගෙන ඇති අතර එය විශේෂයෙන්ම උග්‍ර වනුයේ ඉඩම් හිමියන් පිටරැටියන් වූ විටදීය. ගොවිපලවල් කුඩා ප්‍රභු පිරිසකට හෝ විශාල සමාගමකට අයිතිවිමට වඩා සාමාන්ය ජනතාවට අයිති වීම මගින් අති විශාල පිළිගැනීමක් ඇති වීමත් , ඉතා පහසුවෙන් හදුන්වා දීමට හැකි වීමත් සහ ලාභ ලබා ගැනීමටත් හැක.මක්නිසාදයත් එම වගා පාලකයන්ට පරිසරය සුරැකීමේ උනන්දුවද , අසල්වැසියන් සමග හොද හිත වර්ධනය කරගැනීමේ අවශ්යතාවයද පවතින බැවිනි.

අමතර

මිරිදිය ඉස්සන් වගාව මුහුදු ඉස්සන් වගාව හා සමාන ම බොහෝ ලක්ෂණ ඇති අතර ඒ හා බැදුණු ගැටළුද පවතී. 2003 දී ගෝලීය මිරිදිය ඉස්සන් නිෂ්පාදනය (පොකිරිස්සන් සහ කකුළුවන් හැර ) ටොන් 280,000 විය. එම නිෂ්පාදනයෙන් ටොන් 180,000 චීනය විසින් නිපදවන ලදී . ඉන්දියාව සහ තායිවානය ටොන් 35,000 දක්වා නිපදවයි.ඊට අමතරව චීනය විසින් Chinese mitten crab ටොන් 370,000ක් නිපදවන ලදී.

•Shrimp fishery

•Krill fishery

ඉස්සන් වගාව


En psychologie sociale, le narcissisme collectif (ou narcissisme de groupe) est la tendance à exagérer l'image positive et l'importance d'un groupe auquel on appartient. Le groupe peut être défini par l'idéologie, la race, les convictions/opinions politiques, la religion, la classe sociale, la langue, la nationalité, le statut professionnel, le niveau d'éducation, les valeurs culturelles ou tout autre endogroupe.

Alors que la définition classique du narcissisme se concentre sur l'individu, le narcissisme collectif étend ce concept aux opinions aussi exagérément hautes du groupe social d'une personne et suggère qu'un groupe peut fonctionner comme une entité narcissique.

Le narcissisme collectif est lié à l'ethnocentrisme. Alors que l'ethnocentrisme est une affirmation de la suprématie de l'endogroupe, le narcissisme collectif est une tendance d'autodéfense qui consiste à investir un sentiment d'accomplissement personnel non comblé dans une croyance en la spécificité et la noblesse de l'endogroupe. L'endogroupe peut devenir un vecteur de réalisation des aspirations personnelles déçues. De plus, l'ethnocentrisme se concentre principalement sur l'égocentrisme au niveau ethnique ou culturel, tandis que le narcissisme collectif s'étend à tout type d'endogroupe.

Appliqué à un groupe national, le narcissisme collectif s'apparente au nationalisme : une volonté de suprématie nationale. Le narcissisme collectif est associé à l'hostilité intergroupe.

Développement du concept

Références

Narcissisme

Narcissisme collectif


Grobnica obitelji d'Havlin i de Piennes je Grobnica u gradu Vrbovcu, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Grobnica obitelji d'Havlin et de Piennes podignuta je 1912. godine na gradskom groblju u Vrbovcu na poticaj markiza de Piennesa, vlasnika vrbovečkog dvorca i posjeda. Konstruirana je od betona te obložena crnim granitom, uz primjenu arhitektonskih elemenata klasicizma. Istaknuti detalji su kanelirani stupovi i krovna piramidalna forma unutar koje je kupola obložena zlatnim mozaikom. Projekt je nastao unutar arhitektonskog poduzeća Kovačić i Ehrlich, a autorstvo se pripisuje arhitektu Viktoru Kovačiću.

Zaštita
Pod oznakom Z-3654 zavedeni su kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralno-profana graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene memorijalne cjeline u Zagrebačkoj županiji
Građevine u Vrbovcu

Grobnica obitelji d’Havlin i de Piennes u Vrbovcu


Mikâil - İbrahimî dinlerdeki melek
 Mikail - Selçuk Bey'in 2. oğlu

Yerleşim yerleri
 Mikail, Hacıbektaş
 Mikail, Beypazarı
 Mikail, Karlıova

Mikail


An Pitcairnia karwinskyana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schult. ngan Julius Hermann Schultes. An Pitcairnia karwinskyana in nahilalakip ha genus nga Pitcairnia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pitcairnia

Pitcairnia karwinskyana


Piasaba (piasava, orbignija lat. Attalea), biljni rod iz porodice palmovki kojemu pripada šezdesetak vrsta grmastih palmi u tropskoj Americi. U rod su uključene i vrste Orbignya Mart. ex Endl.

Vrste

 Attalea allenii H.E.Moore
 Attalea amygdalina Kunth
 Attalea amylacea (Barb.Rodr.) Zona
 Attalea anisitsiana (Barb.Rodr.) Zona
 Attalea apoda Burret
 Attalea attaleoides (Barb.Rodr.) Wess.Boer
 Attalea barreirensis Glassman
 Attalea bassleriana (Burret) Zona
 Attalea brasiliensis Glassman
 Attalea brejinhoensis (Glassman) Zona
 Attalea burretiana Bondar
 Attalea butyracea (Mutis ex L.f.) Wess.Boer
 Attalea camopiensis (Glassman) Zona
 Attalea cephalotus Poepp. ex Mart.
 Attalea cohune Mart.
 Attalea colenda (O.F.Cook) Balslev & A.J.Hend.
 Attalea compta Mart.
 Attalea crassispatha (Mart.) Burret
 Attalea cuatrecasasiana (Dugand) A.J.Hend., Galeano & R.Bernal
 Attalea dahlgreniana (Bondar) Wess.Boer
 Attalea degranvillei (Glassman) Zona
 Attalea dubia (Mart.) Burret
 Attalea eichleri (Drude) A.J.Hend.
 Attalea exigua Drude
 Attalea fairchildensis (Glassman) Zona
 Attalea funifera Mart.
 Attalea geraensis Barb.Rodr.
 Attalea guacuyule (Liebm. ex Mart.) Zona
 Attalea guianensis (Glassman) Zona
 Attalea hoehnei Burret
 Attalea huebneri (Burret) Zona
 Attalea humilis Mart. ex Spreng.
 Attalea iguadummat de Nevers
 Attalea insignis (Mart.) Drude
 Attalea kewensis (Hook.f.) Zona
 Attalea lauromuelleriana (Barb.Rodr.) Zona
 Attalea leandroana (Barb.Rodr.) Zona
 Attalea luetzelburgii (Burret) Wess.Boer
 Attalea macrolepis (Burret) Wess.Boer
 Attalea magdalenica (Dugand) Zona
 Attalea maracaibensis Mart.
 Attalea maripa (Aubl.) Mart.
 Attalea maripensis (Glassman) Zona
 Attalea microcarpa Mart.
 Attalea × minarum (Balick, A.B.Anderson & Med.-Costa) Zona
 Attalea moorei (Glassman) Zona
 Attalea nucifera H.Karst.
 Attalea oleifera Barb.Rodr.
 Attalea osmantha (Barb.Rodr.) Wess.Boer
 Attalea pacensis M.Moraes & Pintaud
 Attalea peruviana Zona
 Attalea phalerata Mart. ex Spreng.
 Attalea × piassabossu Bondar
 Attalea pindobassu Bondar
 Attalea plowmanii (Glassman) Zona
 Attalea princeps Mart.
 Attalea racemosa Spruce
 Attalea rostrata Oerst.
 Attalea salazarii (Glassman) Zona
 Attalea salvadorensis Glassman
 Attalea seabrensis Glassman
 Attalea septuagenata Dugand
 Attalea speciosa Mart.
 Attalea spectabilis Mart.
 Attalea × teixeirana (Bondar) Zona
 Attalea tessmannii Burret
 Attalea vitrivir Zona
 Attalea × voeksii Noblick ex Glassman
 Attalea weberbaueri (Burret) Zona
 Attalea wesselsboeri (Glassman) Zona

Sinonimi
 × Attabignya Balick, A.B.Anderson & Med.-Costa
 Bornoa O.F.Cook
 Englerophoenix Kuntze
 Ethnora O.F.Cook
 Heptantra O.F.Cook
 Lithocarpos O.Targ.Tozz. ex Steud.
 Markleya Bondar
 × Maximbignya Glassman
 Maximiliana Mart.
 Orbignya Mart. ex Endl.
 Parascheelea Dugand
 Pindarea Barb.Rodr.
 Sarinia O.F.Cook
 Scheelea H.Karst.
 Temenia O.F.Cook
 Ynesa O.F.Cook

Izvori

Attaleinae

Piasaba


«العودة إلى بابل» هو فيلم وثائقي للمخرج العراقي عباس فاضل تجري احداثة في العراق عام 2002.

الفلم شارك في الكثير من المهرجانات الدولية (قرطاج، باريس، مارسيليا، توبنجن، بياريتس...) كما عرضته قنوات التلفيزيون في فرنسا وكندا وسويسرا وبلجيكا.

الملخص
يعود عباس فاضل إلى وطنه العراق وإلى مسقط رأسه بابل بعد اعوام طويله في الغربة. ويتساءل: «ما الذي جرى لأصدقائي؟ ماذا قدّمت لهم الحياة؟ وما كانت ستقّدمه لي لو لم أختر طريق الغربة؟» يصور الفيلم بحث المخرج عن جواب لتساؤلاته، من خلال تجواله في بابل ولقاءاته مع أهلها، كما يبيّن الوضع الذي يعيشه العراق ومواطنوه، وكذلك آثار الحظر الذي فرضته الأمم المتحدة عليه، ومخلّفات الحرب العراقية الإيرانية وحرب الخليج الثانية.

 العنوان العالمي: Back to Babylon
 العنوان الفرنسي: Retour à Babylone
 إخراج:عباس فاضل
 تصوير:عباس فاضل، عامر علوان
 مونتاج: سيلفي غادمر
 موسيقى: سامي قفطان
 إنتاج: أفلام آغات (فرنسا)، القناة الفرنسية الخامسة

وصلات

 موقع الفيلم
 موقع الفيلم
 صورالفيلم

مراجع

أفلام أخرجها عباس فاضل
أفلام إنتاج 2002
أفلام باللغة العربية
أفلام حرب الخليج الثانية
أفلام عراقية
أفلام فرنسية
أفلام وثائقية 2002
أفلام وثائقية عراقية
أفلام وثائقية عقد 2000
أفلام وثائقية عن العراق

العودة إلى بابل (فيلم)


La statue-menhir de Crays est une statue-menhir appartenant au groupe rouergat découverte à Brousse-le-Château, dans le département de l'Aveyron en France.

Généralités
Elle a été découverte en 1958 par M. Alvernhe sur un replat surplombant la vallée du Tarn. C'est l'une des rares statues-menhirs découvertes au nord du Tarn, à proximité d'une zone où plusieurs sites cuprifères et de cinérite ont été reconnus.

Description
De la statue originelle, il ne reste que la partie supérieure sans le visage. Elle a été sculptée et gravée dans une dalle de grès dont le site d'extraction le plus proche est situé à environ . Elle mesure  de hauteur sur  de largeur pour une épaisseur de .

La statue est de belle facture mais la face antérieure a été endommagée probablement par un instrument aratoire et la face postérieure est érodée. Le visage a disparu. C'est une statue féminine. Les bras sont placés assez haut sur le torse donnant l'impression que les mains entourent les seins. Les mains sont de grande taille. Au dos, la chevelure est représentée par une bande verticale. Elle porte un collier à cinq rangs et une ceinture.

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Articles connexes
 Sites mégalithiques de l'Aveyron
 Liste des statues-menhirs de France

Crays
Site mégalithique dans l'Aveyron

Statue-menhir de Crays


Diese Liste gibt den Fortschreibungsstand vom 16. April 2020 wieder und enthält 22 Baudenkmäler.

Baudenkmäler nach Gemeindeteilen

Krausenbach

|}

Neuhammer

|}

Oberschnorrhof

|}

Wintersbach

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Dammbach

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

Dammbach
!

Liste der Baudenkmäler in Dammbach


L'infundibulum ethmoïdal est une demi-cellule ethmoïdale qui forme la partie médiale du sinus frontal.

Description
L'infundibulum ethmoïdal est une cavité en forme d'entonnoir qui débouche dans le méat nasal moyen.

Il est délimité en haut par la bulle ethmoïdale et en bas par la surface latérale du processus unciforme de l'os ethmoïde.

Dans la majorité des cas il débouche à l'extrémité supérieure de la gouttière unciformienne. Dans d'autres cas, il débouche en dedans de l'extrémité supérieure du processus unciforme ou de la travée unci-bullaire entre le processus unciforme et la bulle ethmoïdale.

Notes et références

Crâne

Infundibulum ethmoïdal


Two Piece Puzzle drugi je studijski album britanske rock-glazbenice Rosalie Cunningham. Diskografske kuće Cherry Red Records i Esoteric Antenna objavile su ga 25. veljače 2022.

Popis pjesama

Recenzije
Album je dobio uglavnom pozitivne kritike. U recenziji za Velvet Thunder Steve Pilkington izjavio je: "Iako su [pjesme na albumu] stilski raznolike kao i na debitantskom albumu, ovaj se album ipak odlikuje većom usredotočenošću i povezanošću među pjesmama; [Cunningham] je uzela stariju Pursonovu mješavinu psihodelije iz šezdesetih i početaka progresivnoga rocka te je pomiješala sa svojim brojnim glazbenim uzorima." Paul Monkhouse u svojoj je recenziji za Metal Planet Music napisao: "Zahvaljujući strasti prema pjesmama, oku za detalje i vještinama uz pomoć kojih je sve to oblikovala, ova je svestrana glazbenica stvorila nešto što stalno nagrađuje toplim zagrljajima, [to je djelo] daleko od bilo kakva daška dodvoravanja obožavateljima neoriginalnim pjesmama i traljavo obavljena posla. 'Two Piece Puzzle', ta čarobna i tajnovita turneja za sva osjetila, jedan je od najizuzetnijih albuma koji ćete čuti ove godine."

Glazbeni sajt Sputnikmusic dao mu je četiri i pol boda od njih pet i izjavio je: "'Two Piece Puzzle' smatram manjim korakom unatrag od gotovo savršena prethodnog albuma, ali i dalje odlično proširuje njezin raspon psihodelije. Budući da se još više pozabavila pristupom koji karakterizira raznolikost nego prije, ovaj je album teže progutati, ali prezentacija je i dalje dosljedna. Sve ima svrhu i produkcija je besprijekorna, aranžmani su čvrsti, a i čini se da se svi [glazbenici] zabavljaju. Sve to samo dodatno utvrđuje vještine [Rosalie Cunningham] i potvrđuje ju kao kraljicu occult rocka."

Zasluge

Glazbenici
 Rosalie Cunningham – vokal, gitara, bas-gitara, Hammondove orgulje, glasovir, melotron, udaraljke, produkcija, miksanje, ilustracije
 Rosco Levee – gitara; vokal (na pjesmi "Duet"); bubnjevi (na 2., 6. i 9. pjesmi); aranžman bubnjeva, produkcija, miksanje
 Antoine Piane – bubnjevi
 Ric Sanders – violina (na 2. i 3. pjesmi)
 Pat Kenneally – bubnjevi (na pjesmi "Donovan Ellington")
 David Woodcock – Hammondove orgulje (na pjesmi "Tristitia Amnesia"); glasovir (na pjesmi "The Liner Notes")
 Darren Jones – buzuki i mandolina (na pjesmi "Donny, Pt. Two")

Ostalo osoblje
 Ed Deegan – miksanje
 Rob Blackham – fotografija

Izvori

Britanski glazbeni albumi
Albumi iz 2022.

Two Piece Puzzle


, né le  à Shiwa, est un coureur japonais du combiné nordique.

Carrière
Sora Yachi entame sa carrière internationale lors d'une course FIS organisée à Sapporo le . Il y prend la  place. Un an plus tard, il prend la  place lors de ce même événement.

Sa première course à l'étranger a lieu le  à Lahti (Finlande) : il y participe à l'épreuve par équipes des Championnats du monde juniors : en compagnie de Sakutaro Kobayashi,  et , il y prend la  place. Il finit la saison 2019 par deux courses FIS à Sapporo, où il prend les  et  places.

Il commence la saison 2019-2020 à Planica (Slovénie), lors de deux épreuves du Grand Prix d'été ; il y prend les  et  places. En janvier 2020, il débute en Coupe continentale à Klingenthal (Allemagne) ; dès sa deuxième course, il marque ses premiers points avec une  place. Il en marque à nouveau dans cette même compétition lors de l'étape suivante, à Rena, en Norvège. Hélas,les épreuves suivantes, au mois de février 2020, ne lui réussiront guère. Il prend le départ de l'épreuve individuelle des Championnats du monde juniors, dont il termine à une modeste  place.

Il fait son retour à la compétition en janvier 2021, en Coupe du monde, lors des épreuves de Val di Fiemme. Dès lors, il ne concourt plus que dans cette compétition, où sa progression est régulière. Il marque ses premiers points en individuel le  à Klingenthal, avec une  place.

Il commence bien la saison suivante avec une  et une  places lors du Ruka Tour. La semaine suivante le voit sur son premier podium lors de sa première épreuve de Coupe du monde en équipe, à Lillehammer.

Lors d'une mass-start disputée la semaine suivante à Otepää, il obtient son meilleur résultat individuel avec une .

Palmarès

Jeux olympiques d'hiver

Coupe du monde
Son meilleur résultat individuel est une , obtenue à Otepää, en Estonie, le , lors d'une mass-start. Il compte un podium en épreuve par équipes : 1 troisième place.

Classements par saison

Références

Liens externes

Naissance dans la préfecture d'Iwate
Naissance en mai 2000
Coureur japonais du combiné nordique
Étudiant de l'université Waseda
Coureur du combiné nordique aux Jeux olympiques d'hiver de 2022

Sora Yachi


Tío Caimán / El alma llena de banderas es un sencillo del grupo chileno Quilapayún, lanzado en la República Democrática Alemana en 1975 y que contiene las canciones «Tío Caimán» en el lado A, perteneciente al álbumes de estudio Quilapayún 4 (1970), y «El alma llena de banderas» en el lado B, perteneciente al disco El pueblo unido jamás será vencido de 1975. El primero aparece en varios otros sencillos de principios de la década de 1970.

Lista de canciones

Créditos
 Ch. Ebets: diseño
 S. Bergemann: fotografía

Referencias

Sencillos de 1975
Sencillos de Quilapayún

Tío Caimán / El alma llena de banderas


Abobas () ist der Name des phrygisch-griechischen Gottes Adonis in der pamphylischen Stadt Perge.

Während der Name einerseits mit der ebenfalls bekannten Namensform Aoas bzw. Awowas () identifiziert worden ist, wurde er auch mit einer Form syrischer Flöten namens Abub oder Anbub in Beziehung gebracht, nach denen die Ambubajen benannt worden sein sollen. Karl Tümpel geht davon aus, dass es sich um einen ursprünglich griechischen Namen handelt, der einen Paredros der Göttin Eos (in der Namensform Awos, griechisch ) bezeichnet.

Literatur

Anmerkungen

Griechische Gottheit
Männliche Gottheit

Abobas


La Barcarolle, op. 41, est une œuvre de la compositrice Mel Bonis, datant de 1899.

Composition
Mel Bonis compose sa Barcarolle en si bémol majeur pour piano en 1899. L'œuvre est publiée à titre posthume en 2006, par les éditions Furore.

Analyse

Réception

Edition actuelle
 In Mel Bonis, œuvres pour piano, Volume 3- Pièces pittoresques et poétiques B; éd. Furore, 2006

Références

Sources

Liens externes

 Mel Bonis, site officiel:

Œuvre de Mel Bonis
Œuvre réalisée en 1899

Barcarolle op. 41 de Bonis


Pedro Saraiva Gonçalves dos Santos Frazão (Lisboa, 27 de abril de 1975) é médico-veterinário, docente e político português. Atualmente, assume as funções de vice-presidente do CHEGA, deputado à Assembleia da República, vereador na câmara municipal de Santarém e coordenador da comissão autárquica nacional do partido.

Ganhou notoriedade no segundo congresso do CHEGA, onde foi eleito vogal da direção nacional do partido, e no terceiro congresso, em Coimbra, André Ventura subiu-o a Vice-Presidente da direção nacional. Foi eleito nas eleições autárquicas de 2021, como vereador na câmara municipal de Santarém. Em dezembro de 2021, foi nomeado por André Ventura às eleições legislativas de 2022 como cabeça de lista pelo circulo eleitoral de Santarém, tendo sido eleito deputado à Assembleia da República.

Vida pessoal
Pedro Frazão nasceu em Lisboa, a 27 de abril de 1975, no Hospital Militar da Lapa, filho de pai militar, tendo crescido em Cacilhas.

Estudou Biologia Marinha e Pescas na Universidade do Algarve de 1994 a 1999, acumulando nos anos de 1997 a 1999 a atividade profissional no Departamento de Biologia e Educação do Zoomarine. Foi para os Estados Unidos da América e trabalhou como Investigador no Woods Hole Oceanographic Institution, em Boston. Voltou para Portugal e licenciou-se em Medicina Veterinária.

Trabalhou, por vários anos, nas áreas da Sanidade e Epidemiologia Animal na Direcção-Geral de Veterinária, do Ministério da Agricultura. Saiu, mais tarde, para dedicar-se ao ensino, sendo professor, e fundar uma empresa de serviços médico-veterinários. Mantém-se como professor e no sector privado até hoje.

Pai de uma família numerosa, católico praticante, é defensor do mundo rural, e das tradições culturais como as touradas. Define-se como um conservador de direita. Atualmente desempenha as funções de vereador na câmara municipal de Santarém, vice-presidente do CHEGA, deputado à Assembleia da República e coordenador da comissão autárquica nacional do partido.

Atividade política
Segundo o próprio, terá ganho consciência política ao ver os cortes salariais no Zoomarine, resultantes do pagamento de impostos. Foi militante do PSD, entrando para o CHEGA em 2019.

Iniciou a sua atividade política no CHEGA, ao enviar várias propostas legislativas para o gabinete parlamentar de André Ventura sobre a sua área profissional da agropecuária. Conhecido também pelos seus comentários na rede social, Twitter onde defende posições de direita e as tradições culturais. Ficou conhecido no segundo congresso nacional do partido onde enquanto congressista de Lisboa, foi eleito vogal para a direção nacional. Desde a sua eleição como membro da direção do partido ganhou mais notoriedade ao publicar textos de opinião em jornais como o Observador.

Em maio de 2021 no terceiro congresso do partido, André Ventura promoveu-o ao convidá-lo para vice-presidente da direção nacional. Foi candidato à presidência da Câmara Municipal de Santarém para as eleições autárquicas de 2021, tendo sido eleito vereador com 7,93%. As principais bandeiras da sua candidatura foram a defesa do mundo rural e da família: "A razão pela qual me candidato é voltar a pôr Santarém no panorama da política nacional em Portugal. É defender o mundo rural, a capital do Ribatejo, a capital do gótico". A sua eleição foi comentada nas televisões nacionais pelo facto de ser a única câmara onde o seu voto poderia desempatar as decisões executivas, visto os vereadores do PSD e PS serem quatro. Posteriormente o presidente da Câmara de Santarém comunicou, que faria um bloco central na vereação, tornando-se assim o único vereador da oposição de oito a um.

Foi nomeado por Ventura, coordenador da Comissão Autárquica Nacional do CHEGA, juntamente com mais dois colegas.

No seu discurso no quarto congresso do partido em Viseu, disse que um dos objetivos eleitorais é conseguir terminar com a representação parlamentar dos comunistas: "Temos de facto que continuar a lutar com todas as nossas forças também para tirar o PCP. Os portugueses percebem que, de uma vez por todas, temos de erradicar o PCP do nosso país, das ilhas, do Continente, do Norte até ao Sul".

A 6 de dezembro foi indicado como cabeça de lista pelo o círculo eleitoral de Santarém para deputado à Assembleia da República. Aponta como relevante para o distrito a resolução dos problemas das unidades hospitalares do Centro Hospitalar do Médio Tejo e dos hospitais de Santarém, que consideram estar subdimensionadas. Defende a criação de um Ministério da Família e de medidas para apoio à família e de incentivo à natalidade. Na área da educação, preconiza medidas de restituição ao respeito e de reforço da autoridade da figura do professor. Ao jornal Mais Ribatejo, referiu que uma das suas primeiras iniciativas na Assembleia da República seria a reversão da decisão de transferir a tutela dos animais para o Ministério do Ambiente, devolver à Direção Geral de Veterinária no Ministério da Agricultura.

Numa entrevista à radio Mediotejo, afirmou que, para o distrito de Santarém, o partido tem vários focos de interesse, que vão desde o ambiente à promoção económica e do emprego, à saúde e educação, até ao mundo rural e às suas tradições. Num debate promovido pela Confederação dos Agricultores Portugueses, admitiu que o CHEGA exigiria num governo de direita quatro pastas ministeriais: agricultura, justiça, segurança social e a administração interna. No dia 30 de janeiro de 2022 foi eleito deputado à Assembleia da República.

Deputado na Assembleia da República

XV Legislatura da República Portuguesa
A 30 de janeiro de 2022, foi eleito deputado à Assembleia da República pelo Chega!, pelo círculo eleitoral de Santarém. Na sua primeira intervenção no plenário, acusou a maioria socialista de esconder que os agricultores continuam a ser afetados pelas consequências da seca: "A seca é o grande elefante branco neste debate". No final, da sua intervenção comentou, que "o namoro de António Costa por um cargo europeu também paira na Assembleia da República e não apenas na Presidência da República e em Bruxelas".

Acompanhou os deputados André Ventura, Pedro Pinto e Rita Matias à Porta do Colégio Planalto, numa ação para sensibilizar pais e alunos e exigir ao Governo o fim da obrigatoriedade do uso de máscaras, sobretudo em meio escolar.

Numa declaração política na Assembleia da República, afirmou que em Portugal as medicinas "têm 0% de IVA, até as medicinas alternativas" e só mesmo a medicina veterinária é taxada "logo pela medida grande". "O Estado sobrecarrega as famílias, algumas delas com muitas poucas posses, com sede de taxar e nem as associações e os municípios estão livres desta taxação".

No debate do Orçamento de Estado (OE) para 2022 focou-se na saúde dos portugueses, apontando que "nos últimos anos o Ministério deixou-nos com menos cirurgias, urgências e internamentos", pelo que "parece ter estado dedicado à Covid". Salientando que o OE prevê "apenas mais 5,6% face à execução provisoria do ano passado", reiterando que "é um exercício de reciclagem de consumíveis [...] Este OE, que pretendia salvar o SNS, o que vai fazer é continuar a deixar para trás os que não podem recorrer" a outros setores, o que "é uma nova forma de austeridade". Frazão considerou que "este orçamento é um orçamento de suporte básico de vida mas sem perspetivas de reanimação" e criticou o governo por "prometer o que não sabe se pode cumprir" como a construção de novos hospitais "Compromete-se mesmo com a construção do Hospital de Lisboa Oriental e o Hospital Central do Algarve? Há muitas primeiras pedras espalhadas pelo país, mas falta fazer a obra. Isto é propaganda".

No parlamento confrontou a ministra da agricultura sobre os apoios aos agricultores no âmbito da seca: "Os agricultores estão no limite. Estão a ponderar não semear campos, os produtores estão a abater efetivos nas explorações leiteiras" porque não têm como alimentar os animais, afirmando "Os agricultores que ficaram vulneráveis pela seca não receberam um euro".

No segundo dia de discussão do OE na especialidade, falou no tema da Saúde, acusando o Governo de criar uma "falsa esperança de que tudo vai ser melhor, nomeadamente na área da Saúde". Na sua intervenção acusou o secretário de Estado da Saúde, médico ortopedista, de operar no setor privado quando atendia no público: "Os socialistas caviar são uns hipócritas! Querem hospitais de luxo para eles e serviço público para o povo".

No Estado da Nação criticou os deputados socialista e os partidos que apoiam o governo: "não têm sentido crítico e vivem num mundo rosa". Na sua intervenção recordou o seu pedido para a demissão da Ministra da Saúde Marta Temido, e criticou o primeiro-ministro: "gosta de ter ministros para-raios, Marta Temido, Pedro Nuno Santos e Maria do Céu Antunes".

Em plenário apresentou uma proposta para a criação de uma comissão de inquérito, defendendo a necessidade de outro inquérito parlamentar para saber "o que exterminou os portugueses", dizendo que a covid-19 só explica o aumento de mortalidade "em dois dos seis picos". Afirmou que a situação continuava a aprofundar-se em 2022, e que "Há cem anos que não existia registo de 10 mil mortos por mês".

Comissões Parlamentares

 Comissão de Agricultura e Pescas [Vice-Presidente da comissão];
 Comissão de Saúde [Coordenador do Grupo Parlamentar na comissão];
 Comissão de Transparência e Estatuto dos Deputados [Suplente].

Processos judiciais

Processo de Joacine Katar Moreira
A 28 de outubro de 2021, Frazão parou junto à porta do gabinete da ex-deputada Joacine Katar Moreira, na Assembleia da República, e modificou um autocolante que ali se encontrava com a frase "Descolonizar este lugar", colocando dois dedos sobre o "lo", de modo a ficar ""Desconizar este lugar", um trocadilho com o termo de baixo calão cona, significando vagina. Fotografou o dístico modificado, publicando a foto no Twitter com legenda "Senhora Deputada, prepare-se para desconizar a Assembleia da República! Se a porta ficar estragada pelo autocolante espero que lhe enviem a fatura do arranjo. Ciau, querida!", alusivo ao expectável fim do mandato com a dissolução do parlamento. O tweet foi publicado em resposta a um tweet de Katar Moreira em que reagia ao chumbo do Orçamento do Estado ao dizer que "esta esquerda não serve a esquerda". Katar Moreira definiu o episódio como um comentário à imagem do que é o Chega, "misógino e homofóbico", tendo uma advogada a preparar uma queixa-crime contra Frazão. Frazão descreve o caso como uma tentativa de fazer "humor", embora tenha admitido ter estado "no limite".

Explicou à imprensa que a sua publicação pretendia ser apenas "humorística". Ao Observador concretizou: "Não sou pseudo-moralista e não podia deixar de responder, usando de algum humor, a uma deputada que passou dois anos com um discurso de ódio contra Portugal e contra o Partido Chega", tendo publicado "várias imagens atentatórias a tudo o que é português e a grandes portugueses da história deste país", disse, referindo-se a uma imagem que Joacine Katar Moreira partilhou nas redes sociais, com o Padrão dos Descobrimentos a "levantar voo".

Processo de Francisco Louçã
A 14 de novembro de 2021, na sequência de publicações de Cristina Seguí do partido espanhol Vox sobre vários políticos, Frazão publicou na sua conta pessoal no Twitter que Francisco Louçã, antigo líder do Bloco de Esquerda, havia sido avençado do Banco Espírito Santo, liderado por Ricardo Salgado: "Já o Francisco Louçã recebia uma Avença do Banco Espírito Santo. Banco esse que, além de pagador de avenças obscuras, era grande doador das campanhas do BE! Isto é grave demais para estar a ser ignorado!! #CHEGA!". Louçã avançou com uma ação judicial contra Frazão, pedindo que este "peça desculpa e reconheça que aquilo que escreveu não era verdade". Segundo Louçã, a motivação para avançar com o processo cível contra Frazão foi a necessidade de "parar com esta contaminação do espaço público pela mentira". No requerimento apresentado no Tribunal Judicial da Comarca de Lisboa, é pedido que Pedro Frazão "seja condenado a emitir e publicar uma declaração de retificação pública, na sua conta pessoal na rede social Twitter, a qual desminta as declarações ofensivas do direito à honra" de Francisco Louçã e que seja obrigado a "eliminar a publicação do dia 14 de novembro de 2021, às 20:43h" naquela rede social. Não é pedida qualquer indemnização. O julgamento está marcado para 9 de fevereiro, no Tribunal Judicial da Comarca de Lisboa Oeste, em Cascais.

Em declarações à CNN Portugal, Pedro Frazão garantiu não ter ainda conhecimento do caso, alegando que o que escreveu no Twitter foram "informações que vinham na comunicação social", embora sem informar quais. Frazão afirma que se Louçã provar que não recebeu nada do BES, retira a publicação.

Numa declaração, Frazão à porta do tribunal, sublinhou tratar-se de "um processo político" e sugeriu que isso precipitou a celeridade da justiça. "É extraordinário que, em Portugal, tantas pessoas aguardem tanto tempo por justiça e eu venho aqui responder de peito aberto por uma coisa que escrevi no Twitter em novembro e, agora em fevereiro, já tenho uma audiência marcada". Por fim, mencionou ser estranho Francisco Louçã não ter avançado com nenhuma ação judicial contra José Maria Ricciardi por este ter escrito um texto sobre "As quatro caras de Louçã", afirmando: "Simplesmente, reproduzi o que foram as notícias. O Dr. José Maria Ricciardi escreveu um artigo onde dizia que existiam as quatro caras de Louçã, que aguardavam a recompensa, referindo-se a Ricardo Salgado, e por tanto o que eu escrevi no twitter é resultado do que existe na imprensa. E é também estranho o Dr. Francisco Louçã nunca tenha processado o José Maria Ricciardi ou o jornalista que escreveram isso na altura".

Resultados eleitorais

Eleições Autárquicas

Câmara Municipal

Eleições legislativas

Veterinários de Portugal
Professores de Portugal
Deputados da Assembleia da República Portuguesa em funções
Vereadores de câmaras municipais de Portugal
Políticos do Chega
Alunos da Universidade do Algarve
Alumni da Universidade de Lisboa
Naturais de Lisboa

Pedro Frazão


IIවන එලිසබෙත් රැජින එක්සත් රාජධානිය, ඔස්ට්‍රේලියාව, කැනඩාව, ලංකාව, පකිස්තානය, නවසීලන්තය සහ දකුණු අප්‍රිකාව යන රටවල් 7හි රජ පදවියට පත්වීමේ 60 වන සංවත්සරය IIවන එලිසබෙත් රැජිණගේ දියමන්ති සංවත්සරය නමින් රටවල් ගණනාවක උත්සවාකාරයෙන් සැමරේ.

පූර්වාදර්ශ
1887දී එක්සත් රාජධානියේ වික්ටෝරියා රැජිනගේ  පදවිප්‍රාප්ති ජයන්තිය  එක්සත් රාජධානිය (එහි යටත් විජිත ඇතුළුව) සමරන ලදී. ලංකා යටත්විජිතය මේ සඳහා තැනූ ස්මාක කුළුණ ජුබිලි කණුව නම් වේ.

IIවන එලිසබෙත් රැජිණ

IIවන එලිසබෙත් රැජිණගේ දියමන්ති සංවත්සරය


Süreyya Serdengeçti (d. 1952, İstanbul) Türk bürokrat ve akademisyen.

Babası İsmail Atıf Serdengeçti (1920-2015)'dir.

İlk ve orta öğrenimini İstanbul'da Mahmutpaşa İlkokulu ve Galatasaray Lisesi'nde sürdüren Serdengeçti, 1979 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi İktisat bölümünü bitirdi.

1980 yılında Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (Merkez Bankası) Dış Borç Erteleme Bölümünde göreve başladı, 1982'den itibaren Döviz İşlemleri Müdürlüğünde görev aldı. 1984-86 yılları arasında ABD Vanderbilt Üniversitesi Ekonomi bölümünde yüksek lisans yaptı.

Yurda dönüşte Merkez Bankasında döviz rezervlerinin yönetiminde çalışmaya devam etti. 1990 yılında Döviz İşlemleri Müdürü, 1992 yılında Açık Piyasa İşlemleri Müdürü oldu ve 1994 yılında da Genel Sekreter Yardımcısı olarak basın sözcülüğü görevine getirildi. Aynı yıl Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü, Genel Müdür Yardımcılığına atandı ve Ödemeler Dengesi ile Uluslararası Kuruluşlar alanında çalıştı.

Mayıs 1996 tarihinde Piyasalar Genel Müdürü oldu. Uluslararası rezerv yönetimi, döviz kuru ve müdahaleleri, bankalararası para piyasası, açık piyasa işlemleri, Hazine ihaleleri sorumluluk alanlarıydı.

Ocak 1998'den itibaren Piyasalar Genel Müdürlüğü'nün yanı sıra Krediler, Bilgi İşlem ve İstatistik Genel Müdürlüklerinden sorumlu Başkan Yardımcılığı görevini yürüten Serdengeçti, 14 Mart 2001 tarihinde Merkez Bankası Başkanlığına atandı. Görev süresi 14 Mart 2006'da doldu. Görevini Durmuş Yılmaz'a devrettiğinde Türkiye'de enflasyon 1970'den beri ilk kez tek haneli rakamlara inmiş ve Türk parasından altı sıfır atılmıştı.

İngilizce ve Fransızca bilmekte olup evli ve bir çocuk babasıdır.

2006 yılından beri TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi Ekonomi bölümünde öğretim görevlisi olarak ders vermektedir.

Kaynakça

1952 doğumlular
Orta Doğu Teknik Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde öğrenim görenler
Yaşayan insanlar
Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
Türk akademisyenler
Türk bürokratlar
Türk ekonomistler
Kurgusal olmayan eserler veren Türk yazarlar
20. yüzyıl Türk bilim insanları
21. yüzyıl Türk bilim insanları
Vanderbilt Üniversitesinde öğrenim görenler
Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası başkan yardımcıları
Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası başkanları
İstanbul doğumlular
TOBB ETÜ öğretim üyeleri

Süreyya Serdengeçti


Le   Sviatoslav Ier (MU А0680) est une unité militaire ukrainienne stationnée à Kropyvnytskyi, Oblast de Kirovohrad.

Le régiment est formé sur la base de la  et a pris part à la guerre du Donbass. C'est depuis 2018 qu'il porte le nom de Sviatoslav le Brave.

Devenu  régiment spécial par le décret du , il faisait partie du Commandement opérationnel sud. C'est le  que le premier devient le troisième régiment spécial.

Engagements
Entre avril et juin 2014 il est engagé à Paraskovika, raïon de Bakhmout, dans la protection d'un dépôt d'armes. En juillet la récupération d'un pilote à Snijne, encerclés le régiment a perdu dix hommes dont le commandant Serghy Lysenko, son adjoint Iouriy Kovalenko. Oleksandr Trepak "Redoubt" – Colonel, Héro d'Ukraine.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Forces spéciales ukrainiennes.

Liens externes

Forces spéciales ukrainiennes
Unité ou formation militaire créée en 1992
Regiment Operation speciale 003
Unité militaire de la guerre russo-ukrainienne

3e régiment des forces spéciales


Semnul euro (€) este semnul valutar utilizat pentru moneda euro, moneda oficială a Uniunii Europene (UE) și a unor țări din afara UE (Kosovo și Muntenegru). Ideea de proiectare a fost prezentată public de către Comisia Europeană la 12 decembrie 1996. Se compune dintr-o literă stilizată E (sau epsilon), tăiată de două linii în loc de una. Caracterul este codificat în Unicode la. În limba engleză, semnul precede valoarea (de ex. €10, nu 10 €, în contrast cu majoritatea celorlalte limbi europene, printre care și româna). În unele ghiduri de stil, semnul nu este spațiat (10€).

Proiectare

Semnul de valută euro a fost conceput pentru a avea o structură similară cu semnul vechi pentru unitatea monetară europeană (codificată ca  ). Au fost inițial 32 de propuneri; acestea au fost reduse la zece. Aceste zece au fost supuse unui studiu public. După ce studiul a redus aceste zece propuneri la două, Comisia Europeană a ales proiectul final. Celelalte modele care au fost luate în considerare nu sunt disponibile publicului pentru vizualizare, și nici nu există informații referitoare la proiectanți disponibile pentru întrebări publice. Comisia Europeană consideră că procesul de proiectare a fost intern și păstrează secrete aceste înregistrări. Câștigător a fost un proiect creat de o echipă de patru experți a căror identitate nu a fost dezvăluită. Se presupune că proiectantul belgian, Alain Billiet, a fost câștigătorul și, astfel, proiectantul semnului euro.  Povestea oficială a istoriei siglei semnului euro este contestată de Arthur Eisenmenger, fostul designer-șef al Comunității Economice Europene, care susține că a avut aceeași idee înainte ca aceasta să fie preluată de Comisia Europeană.

Comisia Europeană a specificat o siglă euro cu proporții și culori precise (culoare Pantone galben pentru literă, culoare Pantone Reflex Blue pentru fundal), pentru utilizarea în materialele de relații publice legate de introducerea monedei euro. În timp ce Comisia intenționa ca sigla să fie o formă de glifă prescrisă, proiectanții de fonturi au arătat clar că intenționau să-și modeleze propriile variante.

Utilizare pe calculatoare
Generarea semnului euro cu ajutorul unui calculator depinde de sistemul de operare și de convențiile naționale. Unele companii de telefonie mobilă au emis o actualizare software provizorie pentru setul special de caractere SMS, înlocuind semnul japonez yen mai puțin frecvent cu semnul euro. Telefoanele mobile mai noi au ambele semne valutare.

Euro este reprezentat în setul de caractere Unicode cu numele de caracter EURO SIGN și poziția codului U+20AC (zecimala 8364), precum și în versiunile actualizate ale codărilor tradiționale ale caracterelor latine. În HTML, entitatea € poate fi, de asemenea, utilizată.

O codificare implicită a caracterelor, împreună cu faptul că poziția de cod a semnului euro este diferită în schemele de codare comune, a condus la numeroase probleme de afișare a semnului euro în aplicațiile informatice. În timp ce afișarea semnului euro nu este o problemă atât timp cât este utilizat doar un sistem (cu condiția să fie disponibil un font actualizat cu o glifă adecvată), setările mixte produc adesea erori. Un exemplu este un sistem de administrare a conținutului în care articolele sunt stocate într-o bază de date utilizând un alt set de caractere decât cel de pe calculatorul editorului. Altul este software-ul legacy, care poate trata numai codificări mai vechi, cum ar fi ISO 8859-1, care nu conțin deloc semnul euro. În astfel de situații, s-au făcut conversii de caractere, adesea introducând erori de conversie, cum ar fi un semn de întrebare (?) în locul unui semn euro.

S-a avut grijă să nu se înlocuiască un semn valutar învechit cu semnul euro. Acest lucru ar putea crea semne valutare diferite pentru expeditor și destinatar în e-mail-uri sau site-uri web, cu confuzii despre acordurile de afaceri ca rezultat.

Metode de intrare
În funcție de aspectul tastaturii și de sistemul de operare, simbolul poate fi introdus ca:

 AltGr + 4 (UK/IRL)
 AltGr + 5 (US INTL/ESP)
 AltGr + E (BEL/ESP/FRA/GER/ITA/POR/CZE/EST/LTU/SWE)
 AltGr + U (HU/PL)
 Ctrl + Alt + 4 (UK/IRL)
 Ctrl + Alt + 5 (US INTL/ESP)
 Ctrl + Alt + e în Microsoft Word în Statele Unite
 Alt + 0128 în Microsoft Windows (depinde de setarea de localizare a sistemului)
 Ctrl + Shift + u urmat de 20ac în Chrome OS și în alte sisteme de operare utilizând IBus.
 Ctrl + k urmat de =e în editorul de text Vim
 În sistemul de operare MacOS se utilizează o varietate de combinații de taste în funcție de aspectul tastaturii, de exemplu:

 ⌥ Opțiune + 2 în structura britanică
 ⌥ Opțiune + Shift + 2 în structura Statele Unite
 ⌥ Opțiune + Shift + 5 în structura slovenă
 ⌥ Opțiune + $ în structura franceză
 ⌥ Opțiune + E în structura română, germană, spaniolă și italiană
 ⇧ Shift + 4 în structură suedeză

Secvența de compunere pentru semnul euro este =E.

Utilizare

Plasarea semnului variază de asemenea. Țările au generat convenții diverse sau au susținut convențiile fostelor lor valute. De exemplu, în Irlanda și Olanda, unde semnele monetare anterioare (£ și <i id="mw0A">ƒ</i>, respectiv) au fost plasate înaintea numărului, semnul euro este universal plasat în aceeași poziție. În multe alte țări, inclusiv Franța, Belgia, Germania, Italia, Spania, Letonia și Lituania, o sumă de 3,50 euro ar fi scrisă la 3,50 €.

Uniunea Europeană a emis într-adevăr un ghid privind utilizarea semnului euro, afirmând că ar trebui plasat înaintea sumei fără spațiu în limba engleză, și după sumă în majoritatea celorlaltelor limbi.

În limba engleză, semnul euro, asemănător cu semnul dolarului ($) și cu semnul lirei sterline (£), este plasat înaintea cifrei, fără a se lăsa spațiu, așa cum este utilizat de publicații precum Financial Times și The Economist. Atunci când este scris, "euro" este plasat după valoare cu litere mici; pluralul este folosit pentru două sau mai multe unități, iar eurocenții sunt indicați cu un punct, nu cu virgulă, de exemplu, 1.50 euro, 14 euros.

Sumele sunt adesea exprimate ca zecimale ale monedei euro (de exemplu 0,10 €). Alte denumiri pentru eurocenți sunt "ct." (în special în Germania, Spania, Italia și Lituania), "snt." (Finlanda) și Λ (litera mare lambda pentru Λεπτό (Leptó) în Grecia): 10 ct./10Λ/10 cent./10 snt.

În limba engleză standard:

 € 0.10 / 10ct. (cantitate)
 €-0.10 (negativ)
 -€0.10 (reducere)

Vezi si

 Dolar spaniol
 Cifrão
 Semnul dolarului
 Semnul rupei indiene
 Semnul lirei sterline
 Semnul rublei
 Semnul lirei turcești
 Semnul yenului
 Semnul yuanului
 Semnul wonului

Referințe

Legături externe

 Denumirea și simbolul euro, Direcția Generală Afaceri Economice și Financiare a Comisiei Europene
 Comunicarea Comisiei: Utilizarea simbolului euro, iulie 1997, Direcția Generală Afaceri Economice și Financiare a Comisiei Europene
 Introducerea unui simbol euro pe o tastatură QWERTY non-europeană. Sunt prezentate mai multe metode și alte caractere speciale.

Simboluri ale Uniunii Europene
Euro
Economia Uniunii Europene
Simboluri monetare
Pages with unreviewed translations
1996 în Europa

Semnul Euro


1.Scheletul capului

Este format din 22 de oase și cuprinde: neurocraniul și vișcerocraniul.

a) Neurocraniul (cutia craniană)

Este formată din 8 oase late care adăpostesc encefalul, din care:

-4 sunt neperechi: osul frontal (al frunții), oasele etmoid

și sfenoid așezate la baza cutiei craniene, osul occipital (al cefei)

-2 perechi: oasele temporale (al tâmplelor) și oasele parietale (oasele bolții craniene)

b) Viscerocraniul

Este format din 14 oase, din care:

-2 neperechi: osul vomer, osul maxilarului inferior (mandibula)

-6 perechi: oasele maxilare, palatine, nazale, lacrimale, zigomatice, cornetele nazale inferioare

Anatomia vertebratelor
Sistemul osos

Scheletul capului și gâtului


Las siete maravillas del mundo se pueden referir, según la época, a las:

Siete maravillas del mundo antiguo, que designa siete monumentos de la antigüedad.
Nuevas siete maravillas del mundo moderno, establecidas mediante un concurso internacional el 2007 inspirado en las anteriores y organizado por Bernard Weber;
Siete maravillas naturales del mundo, elegidas mediante un concurso internacional basado en el anterior y organizado por Bernard Weber;
 Siete maravillas del mundo moderno, obras construidas durante el .
 Siete maravillas de la Naturaleza, una lista propuesta por la CNN en 1997.

También se puede referir, por analogía, a otras listas de maravillas (siete o más) elaboradas por:
 países:
 Siete maravillas de Canadá  fue una votación organizada por la CBC y CBC Radio One en 2007;
 Siete maravillas de Colombia;
 12 Tesoros de España, elegidos en un concurso nacional, realizado en 2007 por Antena 3 y COPE;
 Trece maravillas de México, lista establecida por  México en 2007;
 Siete maravillas del País de Gales, una lista de lugares notables descritas en un poema del ;
 Siete Maravillas de Polonia
 Siete maravillas de Portugal, una lista de las maravillas culturales situados en Portugal;
Siete maravillas de Rusia, elegidas en un concurso nacional, realizado en 2008 por Izvestia, Radio Mayak y el canal de televisión Rossiya 1;
 Siete maravillas de Ucrania, siete monumentos históricos ucranianos elegidos a través de un concurso en Ucrania;
 Siete maravillas de Venezuela.

 o regiones o ciudades:

Siete maravillas de Cataluña;
Siete Maravillas de Córdoba, concurso realizado en la provincia de Córdoba, Argentina por el diario matutino La Voz del Interior en conjunto con la Agencia Córdoba Turismo;
Siete maravillas de la Comunidad de Madrid, escogidas por voto popular gracias al Bureau Internacional de Capitales Culturales y La 10 Madrid, en junio de 2008;
 Siete maravillas del Dauphiné, curiosidades naturales que se encuentran en la antigua provincia francesa del Dauphiné;
 Siete maravillas gastronómicas del Perú;
 Siete Maravillas de Origen Portugués en el Mundo;

Música y literatura
 El libro de las Maravillas es un relato escrito en 1298 y cuenta las aventuras de Marco Polo.
 Livre des merveilles du monde, un libro escrito por Jean de Mandeville, caballero inglés, a partir de su viaje en oriente que duró  34 años (de 1322 a 1356).
 Livre des merveilles de Dieu, una obra de Pierre le Vénérable, abad de Cluny. La expresión "Livre des merveilles" serán retomada por otros viajeros.
 Wonders of the World, un álbum de Long Beach Dub Allstars publicado en 2001.

General

Siete maravillas


استاد أحمد بن علي المونديالي يُعرف باسم ملعب الريان يقع في منطقة أم الأفاعي في الريان غرب الدوحة عاصمة قطر، والملعب يتبع نادي الريان، وهو ملعب متعدد الأغراض، ويستخدم غالبًا في مباريات كرة القدم، تمت تسمية الملعب على اسم أحمد بن علي آل ثاني أمير قطر من عام 1960 حتى 1972. الملعب السابق الذي تم بناؤه وافتتاحه عام 2003 كان يتسع لـ21,282 مقعدًا وتم هدمه في عام 2015. يتسع ملعب الريان الجديد لـ44,740 مقعدًا.

تطوير الملعب لكأس العالم 2022
ملعب أحمد بن علي هو واحد من ثمانية ملاعب تم تحويلها لاستضافة بطولة كأس العالم 2022 المقامة في قطر.

تم هدم ملعب أحمد بن علي القديم في عام 2015، لإفساح المجال أمام ملعب الريان. ومن المتوقع إعادة استخدام 90% من الأنقاض الناتجة عن هدم الملعب إما للملعب الجديد أو لمشاريع الفن.

بدأت أعمال بناء الملعب الجديد في أوائل عام 2016. وقد تم ذلك من خلال التعاون المشترك بين شركة البلاغ للتجارة والمقاولات وشركة لارسن أند توبرو الهندية. بعد كأس العالم، سيتم تخفيض سعة المقاعد إلى 21,000 مقعد. تم بناء الملعب الجديد لبطولة كأس العالم 2022، التي تستضيفها قطر.

يتضمن التجديد «واجهة إعلامية» ضخمة مع غشاء سيكون بمثابة شاشة للأخبار والإعلانات التجارية والتحديثات الرياضية ومعلومات البطولة الحالية والمباريات. تمت زيادة سعة المقاعد إلى 40,740، وتم تظليل جميع المقاعد.

تم افتتاح الملعب في 18 ديسمبر 2020 وهو اليوم الوطني لدولة قطر، ويُذكر بأن الملعب كان أحد الملاعب التي استضافت كأس العالم للأندية 2020.

استضاف الملعب أربع مباريات خلال بطولة كأس العرب 2021.

نتائج الدورات الأخيرة

كأس العالم 2022
استضاف ملعب أحمد بن علي خلال كأس العالم 2022 سبع مباريات.

المراجع

الرياضة في الريان
تأسيسات سنة 2003 في قطر
ملاعب رياضية اكتملت في 2003
ملاعب كأس العالم 2022
ملاعب كرة قدم في قطر
ملاعب متعددة الاستخدام في قطر
نادي الريان

ملعب أحمد بن علي


Wolf Günther Koch (* 15. Januar 1943 in Hirschfeld) ist ein deutscher Kartograf.

Leben
Nach seinem Abitur im vogtländischen Auerbach erlernte Wolf Günther Koch ab 1961 beim VEB Topographischer Dienst Dresden den Beruf des Vermessungsfacharbeiters und war als Hilfstopograf bei der topografischen Landesaufnahme in Mittelsachsen und im sächsischen Erzgebirge tätig. Von 1963 bis 1969 studierte er Kartographie an der Technischen Universität Dresden, wo er anschließend als Assistent und ab 1977 als Oberassistent tätig war.  Gleichzeitig absolvierte er ab 1962 eine Gesangsausbildung im Studio der Musikpädagogin Cläre Heß-Dzondi in Dresden. Er wirkte anfangs solistisch und später chorisch.

1975 erfolgte seine Promotion A mit der Dissertation zum Thema "Untersuchungen zum Einsatz von Schreib- und Lichtsetzautomaten für flächenhafte Darstellungen in der thematischen Kartographie". 1983 bis 1985 hatte er einen zusätzlichen Lehrauftrag für thematische Kartographie an der damaligen Dresdner Ingenieurschule für Geodäsie und Kartographie. 1980 wurde ihm die Facultas Docendi für Kartenredaktion erteilt. 1980 und 1985 hielt er sich zu Studien, insbesondere zur Umweltkartografie, in Polen (Universitäten Warschau und Breslau) auf. Im Jahre 1989 folgte dann die "Promotion B" mit einer Arbeit zur experimentellen Kartographie zum Dr. sc. techn. für Kartographie, der 1991 in Dr.-Ing. habil. für Kartographie umgewandelt wurde.

Von 1990 bis 2008 war Wolf Günther Koch Leiter des Studiengangs Kartographie und wurde 1992 Professor für Theoretische Kartographie und Kartengestaltung am Institut für Kartographie der Fakultät Forst-, Geo- und Hydrowissenschaften der Technischen Universität Dresden. Dort war er von 1992 bis 1994 sowie von 2000 bis 2003 Institutsdirektor. Von 2005 bis 2006 war Koch Studiendekan für Geodäsie, Kartographie und Astronomie. Die Schwerpunkte seines wissenschaftlichen Schaffens liegen im Bereich der theoretischen Kartografie, der Kartengestaltung, der Geschichte der Kartografie und der Blindenkarten, wie auch seine Vorlesungsfächer und die zahlreichen Publikationen zeigen.

1994 wurde Koch Vorsitzender der Kommission "Terminologie" der Deutschen Gesellschaft für Kartographie (DGfK). Auch war er Mitglied der ICA/ACI-Kommissionen "Theoretical Cartography" und "Maps and Graphics for Blind and Visually Impaired People". In den Jahren 1996 bis 2009 beteiligte er sich u. a. intensiv an der Bearbeitung und ständigen Aktualisierung von Artikeln zur Wissenschaft Kartographie im vielbändigen Werk "Brockhaus Enzyklopädie (Permanent)", dazu bis 2002 am "Lexikon der Geowissenschaften" und am "Lexikon der Geographie". 2001/02 war er zusammen mit Prof. Dr. Jürgen Bollmann (Universität Trier) Herausgeber und auch Bearbeiter des zweibändigen "Lexikon der Kartographie und Geomatik".

Mit Erreichen der Altersgrenze wurde Wolf Günther Koch 2008 in den Ruhestand versetzt, war aber weiterhin an der Technischen Universität Dresden tätig, dauerhaft bis 2011. Danach engagierte er sich weiterhin (fach)publizistisch u. a. als Mitglied des Herausgeberbeirats der Zeitschrift "Kartographische Nachrichten" (2003 bis 2018) und von 2012 an mit gleicher Funktion für das polnische Journal "Polski Przegląd Kartograficzny" – seit 2016 "Polish Cartographical Review".

Wolf Günter Koch ist verheiratet und hat einen Sohn und eine Tochter.

Veröffentlichungen
Die Bibliografie von Wolf Günther Koch umfasst mehr als 250 wissenschaftliche Arbeiten, davon etwa 120 Artikel, Bücher (zumeist als Herausgeber) und Karten. Hier seien nur die wichtigsten Werke genannt.

Bücher, Lexika
 Kartographische Bausteine KB 19. Theorie 2000. Vorträge des kartographischen Symposiums am 17. / 18. November 2000 an der TU Dresden; Institut für Kartographie, Kartographisch-Technische Einrichtung, Dresden 2001 (Herausgeber)
 Lexikon der Kartographie und Geomatik. Zwei Bände auch als online-Ausgabe; Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg / Berlin 2001 / 2002 (Mitherausgeber, zusammen mit Jürgen Bollmann)
 Kartographische Bausteine KB 26. Theorie 2003. Vorträge der 8. Dresdner Sommerschule für Kartographie am 25. / 26. September 2003 an der TU Dresden. Mit CD-ROM; Institut für Kartographie, Kartographisch-Technische Einrichtung, Dresden 2004 (Herausgeber)
 Beiträge zur wissenschaftlichen Kartographie. Contributions to scientific cartography; TUDpress Verlag der Wissenschaften, Dresden 2007
 Kartographische Bausteine KB 38. Karten und Gletscher. Vorträge des wissenschaftlichen Kolloquiums anlässlich des 100. Geburtstages von Prof. Dr. Wolfgang Pillewizer; Institut für Kartographie der TU Dresden, Dresden 2012 (Mitherausgeber, zusammen mit Manfred Buchroithner und Werner Stams)

Artikel
 Experimentelle Untersuchungen von Täuschungsbeträgen bei kreisförmigen Kartenzeichen. In: Petermanns Geographische Mitteilungen 130 (1986); S. 269–279
 Experimentelle Untersuchungen zum Simultankontrast in thematischen Karten. In: Wissenschaftliche Zeitschrift der TU Dresden, 36 (1987) 5, S. 89–95
 Zum Wesen der Begriffe Zeichen, Signatur und Symbol in der Kartographie. In: Kartographische Nachrichten 48 (1998) 3; S. 89–96
 Kartengestaltende Variablen – Entwicklungslinien und ihre Ergänzung im Multimedialen Umfeld. In: PER ASPERA AD ASTRA. Festschrift für Fritz Kelnhofer; 2000. S. 72–82
 Theorie und Methode in der heutigen Kartographie. In: Kartographische Bausteine KB 26. Theorie 2003. Vorträge der 8. Dresdner Sommerschule für Kartographie am 25. / 26. September 2003 an der TU Dresden. Mit CD-ROM; Institut für Kartographie, Kartographisch-Technische Einrichtung, Dresden 2004; S. 4–19
 Hypsometric layers as non-real 3D representation and their semiotic interpretation. In: Numeryczne modele terenu w kartografii; Uniwersytet Wrocławski, Wrocław 2010; S. 22–32
 State of the Art of Tactile Mapping for Visually Impaired Persons. In: True-3D in Cartography. Autostereoskopie and Solid Visualisation of Geodata (= Lecture Notes in Geoinformation and Cartography). Heidelberg: Springer 2012, S. 137-151.
 J. G. Lehmann´s system of slope hachures – an investigation on the quality of relief representation at the beginning of the 19th century. In: Proceedings of the 26th Internat. Cartogr. Conference Dresden, Germany, 2013, S. 635 (1–9).
 Wall Map. In: Mark Monmonier (Ed.): History of Cartography, Band 6, Cartography in the 20th century. Chicago 2015, S. 1693–1696.
 Lexical knowledge sources for cartography and GIS – development, current status and outlook. In: Geodesy and Cartography, Warszawa, 65 (2016), S. 259–270.

Ehrungen
 1988: Ehrennadel der Kammer der Technik der Deutschen Demokratischen Republik (KDT) in Bronze
 2005: Silberne Ehrenmedaille der Deutschen Gesellschaft für Kartographie

Siehe auch
 Dresdner Schule der Kartografie

Literatur
 Matthias Bäumel: Karten für Blinde und Sehschwache. In: Univ.-Journal TU Dresden (1995) 4, S. 10.
 Manfred Buchroithner: Wolf Günther Koch 60 Jahre. In: Kartographische Nachrichten 53 (1963) 4, Seiten 177–179
 Dorit Petschel: 175 Jahre TU Dresden. Band 3: Die Professoren der TU Dresden 1828–2003. Hrsg. im Auftrag der Gesellschaft von Freunden und Förderern der TU Dresden e. V. von Reiner Pommerin, Böhlau, Köln u. a. 2003, ISBN 3-412-02503-8.

Weblinks
 Institut für Kartographie der Technischen Universität Dresden
 Online-Lexikon der Kartographie und Geomatik

Einzelnachweise

Hochschullehrer (Technische Universität Dresden)
Kartograf (20. Jahrhundert)
Kartograf (21. Jahrhundert)
DDR-Bürger
Deutscher
Geboren 1943
Mann

Wolf Günther Koch