Lee Yang (; Taipé, 12 de agosto de 1995) é um jogador de badminton taiwanês, campeão olímpico.

Carreira

Nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020, em Tóquio, conquistou a medalha de ouro na categoria duplas masculinas ao lado de Wang Chi-lin após confronto na final contra os chineses Li Junhui e Liu Yuchen. Anteriormente, Lee jogou nas duplas masculinas com Lee Jhe-huei. Eles foram campeões em 2016 no Grande Prêmio do Aberto do Vietnã.

Jogadores de badminton nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Campeões olímpicos de Taiwan

Lee Yang


Anjou har været et grevskab (omkring 880), hertugdømme (1360) og en fransk provins der ligger omkring byen Angers i Loiredalen i det vestlige Frankrig. Det svarer nogenlunde til nutidens departement Maine-et-Loire.

Namnet Anjou kommer fra det latinske Andegavia.

Titlen greve af Anjou hav været brugt af to forskellige dynastier. Den første, som siden 1100-tallet også er kendt under navnet Plantagenet, styrede både England og størstedelen af det vestlige Frankrig men mistede selve Anjou til den franske krone i 1206.

Titlen blev anvendt igen af kong Ludvig 9. som 1246 gav den til sin yngre bror Karl, senere konge af Neapel og Sicilien. Hans efterkommere styrede også Polen og Ungarn i 1300-tallet. Den sidste greve i denne slægt (Karl 5. af Anjou) døde 1481, og Anjou blev en del af Frankrig igen under Ludvig 11..

Henrik 6.s dronning, Margrete af Anjou, kom fra dette grevskab.

Se også
 Château de Montsoreau
 Montsoreau

Frankrigs tidligere provinser
Frankrigs historie

Anjou


مكتبة الكويت الوطنية، هي المكتبة الوطنية لدولة الكويت. تأسست في عام 1923 بجهد عدد من أدباء الكويت، وكانت تسمى المكتبة الأهلية، وكان عمادها مجموعات من مكتبة الجمعية الخيرية الكويتية التي أنشئت في 1913. يقع مقرها في شارع الخليج العربي.

صدر المرسوم السامي رقم 52 اعام 1994 بإنشاء مكتبة الكويت الوطنية رسميًا وأناط بها مسؤؤلية جمع وتنظيم وحفظ وتوثيق التراث الوطني والإنتاج الفكري والثقافي في دولة الكويت.

أهداف المكتبة
 تجميع وتنظيم وتوثيق وحفظ التراث والإنتاج الفكري الوطني بمختلف أشكاله وأنواعه.
 تكوين وتنمية مجموعات أجنبية عالمية مختارة في مختلف الموضوعات التي تهم الكويت ومنطقة الخليج والدول العربية ة والإسلامية.
 رعاية وتنسيق ودعم أنشطة التعاون بين المكتبات ومراكز المعلومات في الكويت.
 القيام بدور مكتبة الإيداع لجميع المصنفات الوطنية.
 القيام بدور المركز الببليوجرافي الوطني.

مهام المكتبة
تشمل مهام المكتبة الإيداع وحماية حقوق الملكية الفكرية وتحضير الفهرس الوطني الذي يضم التراث والمنتجات الفكرية ومقتنيات المكتبات والهيئات والوزارات والضبط الببليوغرافي وتطوير وإنشاء نظام معلومات إلى خاص بخدمات المكتبات ومراكز المعلومات المتعلقة بها على مستوى الدولة. والارتقاء بمستوى أداء العناصر الوطنية العاملة في قطاع المكتبات والمعلومات. والتعاون والتنسيق مع المكتبات البحثية والمتخصصة في دولة الكويت وخارجها.

الخدمات الرئيسية التي تقدمها المكتبة خدمات الإيداع وحماية الملكية الفكرية حيث تعتبر المكتبة (ISSN) والدوريات (ISBN) - الترقيم الدولي المعياري للكتاب باعتباره ISBN هي الجهة الرسمية المسئولة عن منح الترقيمات الدولية المعيارية الوكالة الوطنية للترقيمات الدولية المعيارية في الكويت. خدمات استرجاع المعلومات والبحث في قواعد المعلومات المدمجة والأنظمة الآلية وعبر الإنترنت. الخدمات المرجعية التقليدية والآلية. تقديم الخدمات المساندة والمستمرة مثل خدمة التصوير والمسح الضوئي.

تسعى دولة الكويت حاليا إلى إنشاء مبنى حديث لمكتبة الكويت الوطنية على أحدث النظم وتقنيات المعلومات على مساحة (22000 م 2) وسيطل المبنى الجديد على شارع الخليج العربي مجاورا لأهم المباني الرس مية والثقافية في الدولة والتي هي قصر السيف العامر ومجلس الوزراء الموقر ومجلس الأمة ومتحف الكويت الوطني، وسيكون لذلك الأثر الكبير في تحديث خدمات المكتبة.

المراجع

المصادر
 دليل مكتبة الكويت الوطنية

مواقع خارجية

التعليم في الكويت
تأسيسات سنة 1923 في الكويت
تأسيسات سنة 1994 في الكويت
ثقافة كويتية
حكومة الكويت
مبان ومنشآت في الكويت
مكتبات أسست في 1923
مكتبات أسست في 1994
مكتبات في الكويت
مكتبات وطنية
مواقع جذب سياحي في الكويت

مكتبة الكويت الوطنية


Michal Podolak (* 20. September 1986 in Zduńska Wola, Polen) ist ein österreichischer Sportschütze.

Karriere
Podolak begann mit dem Sportschießen bereits im Kindergartenalter im Jahre 1992. Nach der Reifeprüfung am BG/BRG Wieselburg trat er den Grundwehrdienst als Heeresleistungssportler an und war bis 31. August 2015 im Dienste des österreichischen Bundesheeres tätig. Während seiner zehnjährigen Laufbahn nahm er zwar nur an zwei CISM Weltmeisterschaften teil, gewann aber bei diesen insgesamt 5 Medaillen. Ein weiterer Höhepunkt seiner Karriere waren die zwei aufeinander folgenden Europameistertitel (2011, 2013). Nach Beendigung der sportlichen Laufbahn ist er jetzt in der Privatwirtschaft tätig und lebt im niederösterreichischen Rabenstein an der Pielach. Den Schießsport betreibt er nur mehr hobbymäßig und fern von jeglichen sportlichen Verpflichtungen.

Erfolge

International
 2010 2. Platz Weltmeisterschaft – Großkaliber liegend (Team)
 2011 1. Platz Europameisterschaft – Großkaliber 3x40
 2011 4. Platz Europameisterschaft – Großkaliber 3x20 & Team
 2013 1. Platz Europameisterschaft – Großkaliber 3x40
 2013 3. Platz Europameisterschaft – Großkaliber 3x40 (Team)

National
 2007 1. Platz Staatsmeisterschaft – Kleinkaliber 3x40
 2011 1. Platz Staatsmeisterschaft – Großkaliber liegend
 2011 1. Platz Staatsmeisterschaft – Kleinkaliber liegend (Team)
 2011 1. Platz Staatsmeisterschaft – Kleinkaliber 3x40 (Team)
 2011 1. Platz Staatsmeisterschaft – Luftgewehr (Team)

Auszeichnungen
 2011: Silbernes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich

Weblinks

 Offizielle Website

Einzelnachweise

Sportschütze (Österreich)
Europameister (Sportschießen)
Österreichischer Meister (Sportschießen)
Träger des Silbernen Ehrenzeichens für Verdienste um die Republik Österreich (1952)
Mitglied des Heeressportverbandes
Sportler (Mank)
Österreicher
Geboren 1986
Mann

Michal Podolak


Bernard Bailyn (September 10, 1922 – August 7, 2020) was an American historian, author, and academic specializing in U.S. Colonial and Revolutionary-era History. He was a professor at Harvard University from 1953.  Bailyn won the Pulitzer Prize for History twice (in 1968 and 1987). In 1998 the National Endowment for the Humanities selected him for the Jefferson Lecture. He was a recipient of the 2010 National Humanities Medal.

He specialized in American colonial and revolutionary-era history, looking at merchants, demographic trends, Loyalists, international links across the Atlantic, and especially the political ideas that motivated the Patriots. He was best known for studies of republicanism and Atlantic history that transformed the scholarship in those fields. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1963 and a member of the American Philosophical Society in 1971.

Early life and education
Bailyn was born in Hartford, Connecticut, in 1922, the son of Esther (Schloss) and Charles Manuel Bailyn. His family was Jewish. Bailyn earned his bachelor's degree from Williams College in 1945 and in 1953 earned his Ph.D from Harvard University. He was associated with Harvard for the rest of his life. As a graduate student at Harvard, he studied under Perry Miller, Samuel Eliot Morison, and Oscar Handlin.  He was made a full professor in 1961, and professor emeritus in 1993.

History books
Bernard Bailyn was the author of The Ideological Origins of the American Revolution (1967), which was awarded the Pulitzer Prize for History in 1968. He was the editor of The Apologia of Robert Keayne (1965) and of the two-volume Debate on the Constitution (1993).

He co-authored The Great Republic (1977), an American history textbook, and was co-editor of The Intellectual Migration, Europe and America, 1930–1960 (1969), Law in American History (1972), The Press and the American Revolution (1980), and Strangers Within the Realm: Cultural Margins of the First British Empire (1991).

Major themes and ideas
Bailyn's dissertation and first publications dealt with New England merchants. He argued that international commerce was an uncertain business, given the high risk of losses at sea in the very long turnaround times meant that information was often too old to be useful. Merchants reduced the uncertainty by pooling their resources, especially with marriages to other merchant families, and placing their kinfolk as trusted agents in London and other foreign ports.

International commerce became a chief means of growing rich in colonial Massachusetts. However, there was an ongoing tension between the entrepreneurial spirit on the one hand and traditional Puritan culture on the other. The world of merchants became an engine of social change, undermining the isolationism, scholasticism, and religious zeal of the Puritan leadership. Bailyn pointed the younger generation of historians away from Puritan theology and toward broader social and economic forces. Bailyn expanded his research to the social structure of Virginia, showing how its leadership class was transformed in the 1660s. Like Edmund Morgan at Brown University and Yale, Bailyn emphasized the multiple roles of the family in the colonial social system.

Bailyn is known for meticulous research and for interpretations that sometimes challenge the conventional wisdom, especially those dealing with the causes and effects of the American Revolution. In his most influential work, The Ideological Origins of the American Revolution, Bailyn analyzed pre-Revolutionary political pamphlets to show that colonists believed the British intended to establish a tyrannical state that would abridge the historical British rights. He thus argued that the Revolutionary rhetoric of liberty and freedom was not simply propagandistic but rather central to their understanding of the situation. This evidence was used to displace Charles A. Beard's theory, then the dominant understanding of the American Revolution, that the American Revolution was primarily a matter of class warfare and that the rhetoric of liberty was meaningless.  Bailyn maintained that ideology was ingrained in the revolutionaries, an attitude he said exemplified the "transforming radicalism of the American Revolution."

Bailyn argued that republicanism was at the core of the values French radical thinkers had striven to affirm.  He located the intellectual sources of the American Revolution within a broader British political framework, explaining how English country Whig ideas about civic virtue, corruption, ancient rights, and fear of autocracy were, in the colonies, transformed into the ideology of republicanism.

According to Bailyn,

In Bailyn's assessment, contested libertarian meanings change through time as "the colonists" struggled to define, and to pursue, the property of independence. Recent historians hold that more than any other "colonist," Boston waterfront rebels channeled their "cosmopolitanism into a belief that 'the cause of America' was a libertarian 'cause for all mankind."

In her memorial tribute, Harvard historian Joyce Chaplin noted Bernard Bailyn's resistance to "dichotomies" and his attention to "granular" records and culture.

Social history
In the 1980s, Bailyn turned from political and intellectual history to social and demographic history. His histories of the peopling of colonial North America explored questions of immigration, cultural contact, and settlement that his mentor Handlin had pioneered decades earlier.

Bailyn was a major innovator in new research techniques, such as quantification, collective biography, and kinship analysis.

Bailyn is representative of those scholars who believe in the concept of American exceptionalism but avoid the terminology, and thereby avoid getting entangled in rhetorical debates. According to Michael Kammen and Stanley N. Katz:

Atlantic history
As a leading advocate of Atlantic history, Bailyn organized an annual international seminar on the "History of the Atlantic World" from the mid-1980s onward. Through the seminar, he promoted social and demographic studies, especially regarding flows of population into colonial America.  Bailyn's Atlantic History: Concepts and Contours (2005) explores the borders and contents of the emerging field, which emphasizes cosmopolitan and multicultural elements that have tended to be neglected or considered in isolation by traditional historiography dealing with the Americas.

Personal life
Bailyn was married to MIT Professor of Management Lotte Bailyn (née Lazarsfeld). His two sons are Charles Bailyn, who is an astrophysicist at Yale University, and John Bailyn, a linguist at Stony Brook University.

Bailyn died on August 7, 2020, at his home in Belmont, Massachusetts, after suffering from heart failure. He was 97.

Students
Former students of Bailyn include Pulitzer Prize winners Michael Kammen, Jack N. Rakove, and Gordon S. Wood, as well as Pulitzer Prize finalist Mary Beth Norton. Other notable Bailyn students include:
 Fred Anderson (Crucible of War and A People's Army);
 Virginia DeJohn Anderson (Creatures of Empire)
Mary Sarah Bilder
 Richard L. Bushman (From Puritan to Yankee);
 Philip J. Greven (The Protestant Temperament, Spare the Child);
 Richard D. Brown (Revolutionary Politics in Massachusetts: The Boston Committee of Correspondence and the Towns, 1772–1774 and Knowledge Is Power: The Diffusion of Information in Early America, 1700–1865);
 Sally E. Hadden (Slave Patrols)
 David Hancock (historian) ("Oceans of Wine: Madeira and the Emergence of American Trade and Taste," "Citizens of the World: London Merchants and the Integration of the British Atlantic Community, 1735–1785)
 James Henretta (Families and farms: Mentalité in Pre-Industrial America);
 Peter Charles Hoffer (Law and People in Colonial America, among others)
Daniel Hulsebosch, Russell D. Niles Professor of Law at New York University School of Law
 Stanley N. Katz (Newcastle's New York)
James Kettner (The Development of American Citizenship, 1608–1870)
David Konig, Washington University in St. Louis professor of law and history
 Pauline Maier (American Scripture on the Declaration and Ratification: The People Debate the Constitution, 1787–1788, winner of the 2011 George Washington Book Prize and the Fraunces Tavern Book Prize);
 William E. Nelson, legal and constitutional historian and Edward Weinfeld Professor of Law at New York University School of Law, author of The Fourteenth Amendment: From Political Principle to Judicial Doctrine (1988), winner of the Littleton-Griswold Prize of the American Historical Association, and many other books
 Daniel Oliver (policymaker), former executive editor of National Review and former chairman of the Federal Trade Commission
 Jeffrey Pasley (The First Presidential Contest, The Tyranny of Printers, Beyond the Founders
 Mark A. Peterson (The City State of Boston);
George David Smith (practitioner of applied economic and business history and founding partner of The Winthrop Group, Inc.  Anatomy  of a Business Strategy" [Co-winner: Best book on Business and Industry, American Publishers' Assn.]; "From Monopoly to Competition;" "The New Financial Capitalists, with George Baker; History of The Firm [McKinsey & Co.], lead author,
 Peter H. Wood (Black Majority);
 Michael Zuckerman (Peaceable Kingdoms)

Many of these historians have gone on to train a new generation of American historians; others have branched out into fields as diverse as law and the history of science.

See also
 Early American publishers and printers#American Revolution

Bibliography

 Massachusetts Shipping, 1697–1714: A Statistical Study (with Lotte Bailyn). Harvard University Press, 1959.
 Education in the Forming of American Society: Needs and Opportunities for Study. University of North Carolina Press, 1960.
  Pamphlets of the American Revolution, 1750-1776, Volume I: 1750-1765, Edited by Bernard Bailyn Jane N. Garrett, Harvard University Press
  Awarded the Pulitzer Prize and the Bancroft Prize in 1968.
 The Origins of American Politics. Knopf, 1968.
 The Ordeal of Thomas Hutchinson. Harvard University Press, 1974; winner of the 1975 National Book Award in History.
 The Great Republic: A History of the American People. Little, Brown, 1977; coauthored college textbook; several editions.
 The Peopling of British North America: An Introduction. Knopf, 1986.
 Voyagers to the West: A Passage in the Peopling of America on the Eve of the Revolution. Knopf, 1986; won the Pulitzer Prize in History, the Saloutos Award of the Immigration History Society, and distinguished book awards from the Society of Colonial Wars and the Society of the Cincinnati.
 Faces of Revolution: Personalities and Themes in the Struggle for American Independence. Knopf, 1990.
 Bailyn, Bernard, ed. The Debate on the Constitution: Federalist and Antifederalist Speeches, Articles, and Letters During the Struggle for Ratification. Part One: September 1787 to February 1788. Library of America, 1993.
 Bailyn, Bernard, ed. The Debate on the Constitution: Federalist and Antifederalist Speeches, Articles, and Letters During the Struggle for Ratification. Part Two: January to August 1788. Library of America, 1993.
 On the Teaching and Writing of History. 1994.

 To Begin the World Anew: The Genius and Ambiguities of the American Founders. Knopf, 2003.
 Atlantic History: Concept and Contours. Harvard University Press, 2005.
 The Barbarous Years: The Peopling of British North America: The Conflict of Civilizations, 1600–1675, Alfred A. Knopf, 2012, .
 Sometimes an Art: Nine Essays on History, Alfred A. Knopf, 2015, .

References

Further reading
Boyd, Kelly, ed. Encyclopedia of Historians and Historical Writers (Rutledge, 1999)  1:66–68.
 Coclanis, Peter A. "Drang Nach Osten: Bernard Bailyn, the World-Island, and the Idea of Atlantic History." Journal of World History 13.1 (2002): 169–182.
Ekirch, A. Roger  "Bernard Bailyn," in Clyde N. Wilson, ed. Twentieth-century American Historians  (Gale Research Company, 1983) pp 19–26
 Kammen,  Michael and Stanley N. Katz, "Bernard Bailyn, Historian, and Teacher: An Appreciation." in James A. Henretta, Michael Kämmen, and Stanley N. Katz, eds. The Transformation of Early American History: Society, Authority, and Ideology (1991) pp 3–15
 Rakove, Jack N. "'How Else Could It End?' Bernard Bailyn and the Problem of Authority and Early America."  in James A. Henretta, Michael Kämmen, and Stanley N. Katz, eds. The Transformation of Early American History: Society, Authority, and Ideology (1991) pp 51–69
 Rakove, Jack N. "Bernard Bailyn" in Robert Allen Rutland, ed. "Clio's Favorites: Leading Historians of the United States, 1945–2000" (U of Missouri Press. 2000) pp  5–22.
 Wood, Gordon. "The creative imagination of Bernard Bailyn," in James A. Henretta, Michael Kämmen, and Stanley N. Katz, eds. The Transformation of Early American History: Society, Authority, and Ideology (1991) pp 16–50.

External links

"To Begin the World Anew"-Politics and the Creative Imagination Jefferson Lecture for the National Endowment for the Humanities
Bernard Bailyn: An Appreciation
Considering the Slave Trade: History and Memory
History News Network

"Into the Wilderness: 'The Barbarous Years,' by Bernard Bailyn", Charles C. Mann, The New York Times, 4 January 2013

1922 births
2020 deaths
20th-century American historians
20th-century American male writers
21st-century American historians
21st-century American male writers
Academics of the University of Cambridge
Fellows of the American Academy of Arts and Sciences
Foreign Members of the Russian Academy of Sciences
Harvard University alumni
Harvard University faculty
Harvard University Department of History faculty
Historians of the American Revolution
Historians of the Thirteen Colonies
Historians of political thought
Jewish American historians
National Book Award winners
National Humanities Medal recipients
Presidents of the American Historical Association
Pulitzer Prize for History winners
Quadrant (magazine) people
Williams College alumni
American male non-fiction writers
Writers from Hartford, Connecticut
Historians from Connecticut
21st-century American Jews
Members of the American Philosophical Society

Bernard Bailyn


David Griffin (né le ) est un acteur anglais ayant tourné avec Peter Cushing dans le vampire a soif.

Filmographie partielle

Au cinéma
 1962 : Amour au collège (A French Mistress) de Roy Boulting
 1968 : Le vampire a soif (The Blood Beast Terror) de Vernon Sewell
 1968 : If... (If...) de Lindsay Anderson
 1969 : La Bataille d'Angleterre (Battle of Britain) de Guy Hamilton
 1970 : L'Abominable Homme des cavernes (Trog) de Freddie Francis

À la télévision
(séries, sauf mention contraire)
 1972 : Doctor Who (Lt. Commandant Mitchell), Saison 9, épisode 03 The Sea Devils (The Sea Devils)

Acteur anglais
Naissance en juillet 1943

David Griffin (acteur)


L'Île des oubliés est l'adaptation en bande dessinée du roman éponyme, L'Île des oubliés, de Victoria Hislop. Cette adaptation est dessinée par Fred Vervisch sur un scénario de Roger Seiter. Elle paraît en 2021 aux éditions Philéas.

Résumé

Une jeune archéologue, Alexis, revient en Crète d'où sa famille est originaire. Sa mère ne lui a quasiment jamais parlé de sa propre enfance et de sa famille, mais lui conseille d'aller voir une aubergiste qui connaît l'histoire de sa famille. Alexis se rend dans un petit port du nord de la Crète, en face de l'île mystérieuse Spinalonga.

Elle découvre alors progressivement le secret de famille, la tragique histoire de sa famille maternelle et des lépreux confrontés à la maladie et à l'isolement forcé.

Adaptation du roman

Roger Seiter adapte le roman de 500 pages L'Île des oubliés en mettant principalement en avant les moments de conflits et les intrigues sentimentales.

Réception critique

Pour BDZoom, l'adaptation est réussie et les dessins de Fred Vervisch sont bien lisibles, avec un , stylisant les décors pour retenir l'essentiel, avec des couleurs très lumineuses.

Félix Brun apprécie la délicatesse du graphisme, la beauté des paysages et le plaisir de lecture de ce .

L. Moeneclaey pour BD Gest' estime que le style très affirmé de Fred Vervisch, au trait épuré avec de grands aplats de couleurs vives donnent un très bel effet, et que ses bleus pour la mer et le ciel immergent à merveille dans le monde hellénique.

Par contre, selon la critique dActuaBD, les personnages sont représentés de manière bien élégante et même les lépreux ont un air distingué, ce qui laisse l'impression d'un net décalage avec la réalité.

Album

 L'Île des oubliés, dessins de Fred Vervisch, scénario de Roger Seiter, d'après Victoria Hislop, Éditions Philéas, 2021 (26 août 2021), 120 planches .

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 L'Île des oubliés
 Spinalonga
 Lèpre

Liens externes

 .
 .
 .
 .
 .
 .

Bande dessinée se déroulant en Grèce
Roman graphique
Adaptation d'un roman en bande dessinée
Album de bande dessinée sorti en 2021
Bande dessinée historique
Île dans la fiction

L'Île des oubliés (bande dessinée)


Ismene, Rod lukovičastih geofita iz porodice zvanikovki, dio tribusa Hymenocallideae. Postoji deset vrsta na području Ekvadora i Perua

Rod je oposan 1821. Tipična je Ismene amancaes, peruanski endem koja je prvi puta opisana 1802. kao  Narcissus amancaes Ruiz & Pav.

Vrste
 Ismene amancaes (Ruiz & Pav.) Herb.
 Ismene × deflexa Herb.
 Ismene hawkesii (Vargas) Gereau & Meerow
 Ismene longipetala (Lindl.) Meerow
 Ismene morrisonii (Vargas) Gereau & Meerow
 Ismene narcissiflora (Jacq.) M.Roem.
 Ismene nutans (Ker Gawl.) Herb.
 Ismene pedunculata Herb.
 Ismene ringens (Ruiz & Pav.) Gereau & Meerow
 Ismene sublimis (Herb.) Gereau & Meerow
 Ismene vargasii (Velarde) Gereau & Meerow

Sinonimi
 Elisena Herb.
 Liriope Herb.
 Pseudostenomesson Velarde

Izvori

Zvanikovke

Ismene (Plantae)


Kenneth Charles Osmond (Glendale, 7 de junho de 1943 - Los Angeles, 18 de maio de 2020) foi um ator e policial americano. Começando uma carreira como ator infantil aos quatro anos de idade, Osmond desempenhou o papel de Eddie Haskell no final da década de 1950 até o início da década de 1960 na comédia de televisão Leave It to Beaver e a reprisou na série de revival da década de 1980 The New Leave It to Beaver. Typecast pelo papel, ele achou difícil conseguir outro trabalho de atuação e se tornou um policial de Los Angeles. Depois de se aposentar do trabalho policial, ele retomou sua carreira de ator.

Atores dos Estados Unidos

Ken Osmond


Jacques Gillot, b. 4 March 1948 in Gosier, on the French Caribbean island of Guadeloupe, was the  President of the General Council of Guadeloupe.  He has been chairing the General Council March 2001 to April 2015. Gillot was elected to the French senate in 2004.

He is also the founding member of the Guadeloupe Unie Socialisme and Réalités ("United Guadeloupe Socialism and Realities") political party. Gillot is a physician, is married and has three children.

References

1948 births
Living people
Guadeloupean socialists
French people of Guadeloupean descent
French senators of the Fifth Republic
Guadeloupean physicians
Guadeloupean politicians
United Guadeloupe, Solidary and Responsible politicians
Renaissance (French political party) politicians
Senators of Guadeloupe

Jacques Gillot


جامعة بكين (北京大學)، معروفة عموما في الصين بـ (北大، بيدا)، جامعة بحث رئيسية واقعة في بكين، في الصين. والجامعة الوطنية الأولى للصين.

جامعة بكين هي جامعة حكومية شاملة تشتهر بعلو مستواها الاكاديمى : في الآداب والعلوم. تأسست قي عام 1898، وتعتبر إحدى أقدم الجامعات الصينية.

وبعد أكثر من مائة سنة من التطور، أصبح لجامعة بكين حاليا 5 كليات، منها كلية الدراسات الإنسانية وكلية العلوم الاجتماعية وكلية العلوم الطبيعية وكلية المعلومات والهندسة وكلية الطب و42 قسما و216 مركز بحوث و18 مستشفى تابعا لها. وتشتهر الجامعة قي البلاد كلها باقسامها للغة الصينية واللغة الإنجليزية والتاريخ والفيزياء وعلوم الحياة.

التاريخ

بعد هزيمة الصين في الحرب الصينية اليابانية، دعا المثقفون - بما في ذلك كانج يووي، وليانغ تشيتشاو وين فو - إلى إصلاحات في نظام التعليم في البلاد. في يونيو 1896، اقترح الوزير لي دوانفن إنشاء جامعة في العاصمة. في 11 يونيو 1898، أجاز إمبراطور غوانغشو، كجزء من إصلاح المائة يوم، إنشاء الجامعة الإمبراطورية في بكين (الصينية المبسطة: 京师 大 学堂 ؛ الصينية التقليدية: 京師 大 學堂 ؛ بينيين: Jīngshī Dàxuétáng). تأسست الجامعة الإمبراطورية رسميًا في 3 يوليو 1898 عندما وافق الإمبراطور على الميثاق الملكي الذي كتبه ليانغ. الوزير سون جياناي كلف بالتنفيذ. كان ويليام الكسندر بارسونز مارتن أول رئيس. ألغيت معظم الإصلاحات عندما استولت الإمبراطورة الأرملة تسيشي على السلطة في 21 سبتمبر. نجت الجامعة وافتتحت في 31 ديسمبر مع 160 طالبًا، بدلاً من 500 طالب.

في عام 1900، أصيبت الجامعة بالشلل بسبب تمرد الملاكمين، وفي وقت لاحق من هذا العام، دخلت «قوى الحلفاء الثمانية» (八国联军) بكين وتم تعليق عمل الجامعة. في عام 1902، تم دمج مدرسة «جينغشيتونغوينغوان»، التي أنشأتها محكمة تشينغ عام 1862 لتعلم اللغات الأجنبية، في الجامعة الإمبراطورية في بكين. في عام 1904، أرسلت الجامعة 47 طالبًا للدراسة في الخارج، وهي المرة الأولى التي ترسل فيها مؤسسة التعليم العالي الصينية طلابًا إلى دول أجنبية.

بعد ثورة شينهاي، تم تغيير اسم الجامعة الإمبراطورية في بكين إلى «جامعة بكين الحكومية» في عام 1912 ثم إلى «جامعة بكين الوطنية» في عام 1919 (الصينية المبسطة: 国立 北京大学 ؛ الصينية التقليدية: 國立 北京大學 ؛ بينيين: Guólì Běijīng Dàxué).

فترة جمهورية الصين المبكرة (1916-1927)
تم تعيين الباحث الشهير تساي يوانبي رئيسًا في 4 يناير 1917، وساعد في تحويل جامعة بكين إلى أكبر مؤسسة للتعليم العالي في البلاد، مع 14 قسمًا وتسجيلًا لأكثر من 2000 طالب. قدم الرئيس كاي، مستوحى من النموذج الألماني للحرية الأكاديمية، حوكمة أعضاء هيئة التدريس والإدارة الديمقراطية للجامعة. قام تساي بتجنيد هيئة تدريس متنوعة فكريا تضمنت بعضًا من أبرز الشخصيات في حركة الثقافة الجديدة التقدمية، بما في ذلك هو شيه وليو بانونج وما ينتشو ولي دازهاو وتشين دوكسيو ولو شيون وليانغ شومينغ. وفي الوقت نفسه، قام المحافظان البارزان قو هونغ مينغ وهوانغ كان بالتدريس أيضًا في الجامعة. مؤيدًا قويًا لحرية الفكر، دعا كاي إلى الاستقلال التعليمي واستقال عدة مرات احتجاجًا على سياسة الحكومة وتدخلها.

في الأول من مايو عام 1919، علم بعض طلاب جامعة بكين أن معاهدة فرساي ستسمح لليابان بالحصول على حقوق الاستعمار الألمانية في مقاطعة شاندونغ. وسرعان ما تم تنظيم اجتماع في جامعة بكين ضم هؤلاء الطلاب وممثلين من جامعات أخرى في بكين. في 4 مايو، سار طلاب من ثلاث عشرة جامعة إلى تيانانمين للاحتجاج على شروط معاهدة فرساي، وطالبوا حكومة بييانغ برفض التوقيع على المعاهدة. كما طالب المتظاهرون بالاستقالة الفورية لثلاثة مسؤولين: تساو رولين، وزير النقل، وتشانغ زونغ شيانغ، سفير الصين لدى اليابان، ولو تسونغ يو، وزير المالية، الذين يعتقدون أنهم يتعاونون مع اليابان. وانتهى الاحتجاج بضرب واعتقال بعض المتظاهرين، وحرق المتظاهرون منزل كاو رولين. في أعقاب الاحتجاج في 4 مايو، أضرب الطلاب والعمال والتجار من جميع المدن الصينية الرئيسية تقريبًا وقاطعوا البضائع اليابانية في الصين. وافقت حكومة بييانغ في النهاية على إطلاق سراح الطلاب المعتقلين وطردت المسؤولين الثلاثة تحت ضغط شعبي مكثف، ورفض ممثلو الصين في باريس التوقيع على معاهدة فرساي.

يُنظر إلى هذه الاحتجاجات، المعروفة الآن باسم حركة الرابع من مايو، على نطاق واسع على أنها واحدة من أهم نقاط التحول في تاريخ الصين الحديث. بمعناها الأوسع، أدت حركة الرابع من مايو إلى تأسيس المثقفين الصينيين الراديكاليين الذين استمروا في حشد الفلاحين والعمال في الحزب الشيوعي واكتساب القوة التنظيمية التي من شأنها أن تعزز نجاح الثورة الشيوعية.

الحرب العالمية الثانية (1927-1949)
بعد اندلاع الحرب الصينية اليابانية الثانية في عام 1937 والتوسع الناتج عن السيطرة الإقليمية اليابانية في شرق الصين، تم نقل جامعة بكين إلى مدينة تشانغشا الجنوبية الغربية وشكلت جامعة تشانغشا المؤقتة جنبًا إلى جنب مع المدارس القريبة جامعة تسينغهوا وجامعة نانكاي. في عام 1938، انتقلت المدارس الثلاث مرة أخرى، هذه المرة إلى الجنوب الغربي إلى كونمينغ، وشكلت الجامعة الوطنية الجنوبية الغربية المتعاونة.

في عام 1946، بعد استسلام اليابان في الحرب العالمية الثانية، عادت جامعة بكين إلى بكين. في ذلك الوقت، كانت الجامعة تتألف من ست مدارس (الآداب والعلوم والقانون والطب والهندسة والزراعة)، ومعهد أبحاث للعلوم الإنسانية. ارتفع إجمالي عدد الطلاب المسجلين إلى 3000.

جمهورية الصين الشعبية (1949 حتى الآن)

في عام 1949، بعد إنشاء جمهورية الصين الشعبية، فقدت جامعة بكين تسميتها «الوطنية» لتعكس حقيقة أن جميع الجامعات في ظل الدولة الاشتراكية الجديدة ستكون عامة. في عام 1952، أعادت حكومة ماو تسي تونغ تجميع مؤسسات التعليم العالي في البلاد مع مؤسسات فردية تميل إلى التخصص في مجال معين من الدراسة على غرار النموذج السوفيتي. نتيجة لذلك، تم دمج بعض كليات الفنون والعلوم بجامعة تسينغهوا وجامعة ينشينج السابقة في جامعة بكين. لكن في الوقت نفسه، فقدت الجامعة كليات القانون والطب والهندسة والزراعة. تم دمج هذه المدارس والكليات إما في جامعات أخرى أو لتأسيس كليات جديدة. أثناء إعادة التجميع، تم إغلاق جامعة ينينج. انتقلت جامعة بكين من وسط مدينة بكين إلى حرم ينشينج السابق.

بدأت الاضطرابات الأولى للثورة الثقافية في جامعة بكين عام 1966؛ توقف التعليم هناك بين عامي 1966 و 1970.

في 4 مايو 1998، في الذكرى المئوية لتأسيس جامعة بكين، أعلن الأمين العام للحزب الشيوعي جيانغ تسه مين أن الحكومة ستبدأ مشروعًا وطنيًا لتعزيز التعليم العالي في الصين من خلال تمويل جامعات مختارة لتحقيق مستوى عالمي. أطلق على المشروع لاحقًا اسم "985" بناءً على تاريخ إعلانه.

في عام 2000، تم دمج جامعة بكين الطبية مرة أخرى في جامعة بكين وأصبحت الحرم الجامعي للعلوم الصحية بجامعة بكين. تم فصل جامعة بكين الطبية، التي كانت كلية الطب بجامعة بكين، عن جامعة بكين في عام 1952. تمتلك جامعة بكين الآن ثمانية مستشفيات تابعة و 12 مستشفى تعليمي.

الحرم الجامعي

يقع حرم جامعة بكين في الأصل شمال شرق المدينة المحرمة في وسط بكين، وتم نقله لاحقًا إلى الحرم الجامعي السابق لجامعة ينشينج في عام 1952. ويقع الحرم الجامعي الرئيسي في شمال غرب بكين، في حي هايديان، بالقرب من القصر الصيفي وحديقة يوانمينغيوان حيث تم بناء العديد من الحدائق والقصور الأكثر شهرة في بكين.

يقع الحرم الجامعي في الموقع السابق لحدائق أسرة تشينغ الإمبراطورية ويحتفظ بالكثير من المناظر الطبيعية على الطراز الصيني التقليدي، بما في ذلك المنازل التقليدية والحدائق والمعابد والعديد من المباني والمباني التاريخية البارزة. تقدم المناظر الطبيعية في الحرم الجامعي عرضًا للأنماط الغربية جنبًا إلى جنب مع المعايير الجمالية الصينية التقليدية. صمم المهندس المعماري الأمريكي ومؤرخ الفن تالبوت هاملين بعض مباني الجامعة التي شُيدت خلال الفترة من 1919 إلى 1922.

هناك العديد من البوابات التي تؤدي إلى الحرم الجامعي - البوابات الشرقية والغربية والجنوبية، وتعتبر البوابة الغربية الأكثر شهرة بالجداريات المرسومة على سقفها. تقع بحيرة ويمينغ في شمال الحرم الجامعي وتحيط بها ممرات للمشي وحدائق صغيرة. تستضيف الجامعة العديد من المتاحف، مثل متحف تاريخ الجامعة ومتحف آرثر إم ساكلر للفنون والآثار.

تشمل العناصر البارزة في هذه المتاحف قطعًا جنائزية تم التنقيب عنها في بكين وتعود إلى آلاف السنين من قبور أفراد العائلة المالكة في فترة الممالك المتحاربة. هناك أواني فخارية طقسية بالإضافة إلى قطع متقنة من المجوهرات معروضة. هناك أيضًا عظام بشرية تم إنشاؤها على طراز الدفن التقليدي لتلك الفترة.

الحياة الدراسية

تتكون جامعة بكين من 30 مدرسة و 12 قسمًا، مع 125 تخصصًا للطلاب الجامعيين وتخصصين لشهادة البكالوريوس الثانية و 282 برنامجًا لمرشحي درجة الماجستير و 258 برنامجًا لمرشحي الدكتوراه.

في الوقت الحاضر، تضم جامعة بكين 216 مؤسسة بحثية ومركزًا بحثيًا، بما في ذلك مركزان وطنيان للبحوث الهندسية، و 81 تخصصًا وطنيًا رئيسيًا، و 12 مختبرًا وطنيًا رئيسيًا. مع 8 ملايين من المقتنيات، تعد مكتبة الجامعة الأكبر من نوعها في آسيا.

تدير جامعة بكين ومعهد جورجيا للتكنولوجيا وجامعة إيموري مجتمعين قسم والاس إتش كولتر للهندسة الطبية الحيوية. أصبحت جامعة بكين مركزًا للتدريس والبحث، وتتألف من فروع متنوعة للتعلم مثل العلوم البحتة والتطبيقية، والعلوم الاجتماعية والإنسانية، وعلوم الإدارة والتعليم.

على مدار القرن الماضي، أصبح بعض خريجي جامعة بكين رؤساء لجامعات صينية كبرى أخرى، بما في ذلك رئيس جامعة تسينغ - هوا السابق لوه جيالون، ورئيس جامعة رنمين يوان باوهوا، ورئيس جامعة جيجيانغ تشيان سان تشيانغ، ورئيس جامعة فودان تشانغ زيرانغ، ورئيس جامعة نانكاي تنغ ويتساو.

المدارس والمعاهد

 كلية العلوم
 كلية المعلومات والهندسة
 كلية العلوم الإنسانية
 كلية العلوم الاجتماعية
 كلية الاقتصاد والإدارة
 مركز العلوم الصحية بجامعة بكين
 مدرسة شنتشن للدراسات العليا

التصنيفات

جاءت الجامعة في تصنيف كيو إس للجامعات العالمية لعام 2006 في المرتبة الأولى في منطقة آسيا وأوقيانوسيا بأكملها والمرتبة 14 في العالم. في تصنيف كيو إس لتوظيف الخريجين لعام 2017، وهو التصنيف السنوي لتوظيف خريجي الجامعات، احتلت جامعة بكين المرتبة 11 في العالم والثالثة في منطقة آسيا والمحيط الهادئ.

في عام 2018، احتلت جامعة بكين المرتبة الأولى في الصين والدول الناشئة، والثانية في منطقة آسيا والمحيط الهادئ، والمرتبة 27 في العالم وفقًا تصنيف مجلة تايمز للتعليم العالي للجامعات العالمية. تصدرت بكين تصنيف تايمز للتعليم العالي والاقتصادات الناشئة التي تم إطلاقها حديثًا منذ إنشائها في عام 2014 قبل أن تفقد هذا المركز الأول أمام تسينغهوا في عام 2019.

اعتبارًا من عام 2021، صنف تصنيف مجلة تايمز للتعليم العالي للجامعات العالمية جامعة بكين في المرتبة 16 في العالم والأولى في الصين ومنطقة آسيا والمحيط الهادئ، مع وضع مؤشرات أداء التدريس والبحث في المركزين الرابع والتاسع في العالم على التوالي، وهما نقاط قوة تاريخية لـ الجامعة. صنفت مجلة يو إس نيوز آند وورد ريبورت جامعة بكين في المرتبة 45 في العالم والخامسة في آسيا والثانية في الصين. صنف تصنيف كيو إس للجامعات العالمية جامعة بكين في المرتبة 16 في العالم والثانية في آسيا. احتلت جامعة بكين أيضًا المرتبة 15 في العالم والأولى في منطقة آسيا والمحيط الهادئ بأكملها في تصنيف البعثات الجامعية الثلاث.

الخريجون البارزون
وفقًا لتصنيف سي يو أيه أيه لعام 2015 للخريجين البارزين في السياسة، أنتجت جامعة بكين أبرز السياسيين من بين جميع الجامعات في الصين. اعتبارًا من عام 2017، يعمل 88 من خريجي جامعة بكين حاليًا في الحكومة في مناصب نائب وزير أو أعلى. ومن بين الخريجين البارزين عضوان من سبعة أعضاء في اللجنة الدائمة للحزب الشيوعي الصيني، ورئيس وزراء الصين لي كه تشيانغ، والأمين الحالي للجنة المركزية لفحص الانضباط، تشاو ليجي. من بين الخريجين الآخرين في السياسة نائب رئيس الوزراء الصيني الحالي هو تشون هوا، وزير التعليم الحالي، تشين باوشينغ، وزير العدل الحالي، وزير الموارد الطبيعية الحالي، الحاكم الحالي للبنك المركزي الصيني، يي جانج، والوزير السابق التجارة، بو شيلاي.

من بين الخريجين البارزين في العلوم الحائزة على جائزة نوبل تو يويو، التي حصلت على جائزة نوبل في علم وظائف الأعضاء أو الطب بالاشتراك مع ويليام سي كامبل وساتوشي أومورا عن عملها في اكتشاف مادة الأرتيميسينين وداي هيدروأرتيميسينين المستخدمة في علاج الملاريا. المساهمون في برنامج الأسلحة النووية الصيني تشيان سانكيانغ ودنغ جياشيان، والفيزيائي «والد القنبلة الهيدروجينية الصينية» يو مين والفيزيائي النووي تشو جوانجيا وعالم فيزياء الجسيمات ومكتشف الحفظ الجزئي للتيار المحوري تشو قوانغتشو؛ عالم الرياضيات وزميل ماك آرثر يتانغ تشانغ، جراح الأعصاب وانج زونج تشينج، أخصائي أمراض الرئة والحاصل على وسام الجمهورية تشونغ نان شان، وكبير الاقتصاديين في البنك الدولي، جاستن ييفو لين.

من بين الخريجين البارزين في العلوم الإنسانية والفنون المؤلف لو شون، والفيلسوف وكاتب المقالات هو شيه، الموسوعي لين يوتانغ، والفيلسوف ليانج شومينغ، ومعلم أسرة تشينغ غو هونغ مينغ، وعالم الأنثروبولوجيا فاي شياوتونغ، والمترجم لي بولو، وعالم الكمبيوتر وانغ شوان، والمؤلف جين يونغ.

من بين الخريجين البارزين في مجال الأعمال المؤسس المشارك والرئيس التنفيذي لشركة بايدو، الملياردير روبن لي، ورجل الأعمال في مجال العملات المشفرة جاستن صن.

من بين الخريجين البارزين الآخرين خبيرة الشطرنج، وبطلة الشطرنج العالمي للسيدات أربع مرات، هو إيفان.

أنظر كذلك
 جامعة تيانجين

أعلام
 إدغار سنو
 يانغ تشونغ جيان

مراجع

جامعات وكليات أسست في 1898
تأسيسات سنة 1898 في الصين
جامعات قديمة
جامعات وكليات في بكين
جامعات وكليات في هايديان
مدارس في هايديان
مشروع 211
مشروع 985
نواب الجامعات في الصين
هيئات تعليمية أسست في 1898

جامعة بكين


Jirí Felix () este un filolog și lingvist ceh, șeful secției de limba română la Universitatea Carolină din Praga și autor de manuale, dicționare și ghiduri de conversație pentru învățarea limbii române.

Biografie
S-a născut pe 21 februarie 1931 la Praga, ca fiu al unui profesoare de școală primară, dar a copilărit până în 1938 la Most. A fost martor al manifestărilor naționalismului german (marșurile elevilor naționaliști germani, aruncarea de pietre la adresa elevilor cehi), iar după acordul de la München s-a mutat împreună cu mama sa în satul Trhová Kamenice. După invazia germană din 15 martie 1939 și desființarea școlii cehe pe care o conducea mama sa, au ajuns la Beroun și apoi la Praga, unde o parte din familia lor a fost executată de naziști după asasinarea lui Reinhard Heydrich.

A fost interesat de limba română încă din perioada cât era elev, când a scris prin anul 1946 Asociației române de prietenie cu Cehoslovacia pentru a stabili o relație prin corespondență cu un tânăr din România cu scopul de a-și perfecționa cunoștințele de limbă română. A intrat astfel în corespondență cu Ion Iliescu, elev la liceul Spiru Haret din București și membru al asociației, cu care a corespondat o lungă perioadă. În 1951 s-a înscris la Facultatea de Filozofie a Universității Caroline din Praga, urmând secția de limba română și specializându-se în filologia română. A călătorit în mod regulat în România de la mijlocul anilor 1950 și a urmat, începând din 1954, studii de limba română la Universitatea din București, avându-i ca profesori pe lingviștii Iorgu Iordan, Alexandru Graur și Boris Cazacu, devenind un specialist în limba română, apreciat de lingviștii din România. A obținut un doctorat la Universitatea din București.

Începând din 1967, după întoarcerea din România, și-a desfășurat activitatea pedagogică în cadrul secției de limba română a Facultății de Litere de la Universitatea Carolină din Praga, fiind șef al secției în perioada 1979-2002. A alcătuit și publicat un manual modern de limba română intitulat Limba română fără profesor, ce a apărut în trei ediții și este folosit de cehii care doresc să învețe limba română, precum și dicționare, ghiduri de conversație și o serie de studii de specialitate consacrate limbii române. A fost președinte al Asociației de prietenie Cehia-România și a ținut cursuri de limba română sub egida Institutului Cultural Român din Praga.

Ca o recunoaștere a meritelor sale științifice și pedagogice Universitatea din București i-a decernat în 1998 titlul de profesor honoris causa. De asemenea, Academia Română i-a înmânat în 2009 prof. Jiři Felix diploma "Meritul Academic" pentru promovarea limbii române în străinătate.

A fost decorat în anul 2002 cu Ordinul Național "Serviciul Credincios" în grad de Mare Ofițer, acordat de președintele României "pentru serviciile deosebite aduse promovării limbii și culturii literare române în Republica Cehă, prin studierea acestora la catedra de specialitate a Universității Caroline din Praga, prin elaborarea de lucrări științifice de înaltă ținută, prin traducerea în limba cehă a numeroase opere literare din limba română, precum și pentru meritoria activitate desfășurată în cadrul Asociației de prietenie Cehia-România".

Lucrări
 Sbirka rumunskych textu jazykovednych (Culegere de texte românești de lingvistică), Praga, 1976
 Strahovský opat Metod Zavoral a Rumunsko, Česko-rumunská společnost, Královská kanonie premonstrátů na Strahově, Praga, 2003

Note

Nașteri în 1931
Filologi cehi
Lingviști cehi
Romaniști cehi

Jirí Felix


An Schoenoplectus blakei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eisuke Hayasaka. An Schoenoplectus blakei in nahilalakip ha genus nga Schoenoplectus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schoenoplectus

Schoenoplectus blakei


Victor Fleming (født 23. februar 1889 i Pasadena, Californien, død 6. januar 1949 i Phoenix, Arizona) var en amerikansk filminstruktør.

Victor Fleming blev født i Pasadena, Californien og viste tidligt en teknisk begavelse. Mens han arbejdede som bilmekaniker, mødte han instruktøren Allan Dwan, som lod ham arbejde som kameraassistent. Han udviklede også en interesse for fly og i forbindelse med sine film blev han bekendt med folk på flypladsen i Los Angeles, blandt andet Moye Stephens. Fleming steg hurtigt til positionen som filmfotograf og arbejdede både med Dwan og D. W. Griffith. Han instruerede sin første film i 1919, When the Clouds Roll By.

Mange af Flemings stumfilm var actionfilm, ofte med Douglas Fairbanks i hovedrollen, eller western, og med sin hårdføre holdning og kærlighed til udendørsaktiviteter blev han karakteriseret som "mandfolkenes instruktør". Men han viste sig også som effektiv instruktør af kvinder. Under hans regi vandt Vivien Leigh Oscar for bedste kvindelige hovedrolle. Ni skuespillere som optrådte i film af Fleming blev nomineret til Oscar.

Han vandt selv en Oscar i 1939 for bedste instruktør med filmen Borte med blæsten (Gone with the Wind). Han har fået en stjerne på Hollywood Walk of Fame.

Flemming er begravet på Hollywood Forever Cemetery i Hollywood.

Filmografi (udvalg)
 1933 – Bombshell
 1935 – Den offentlige mening
 1939 – Troldmanden fra Oz (medinstruktør)
 1939 – Borte med blæsten

Eksterne henvisninger

Filminstruktører fra USA
Oscar for bedste instruktør
Hollywood Walk of Fame
Personer fra Californien

Victor Fleming


Karl Gustaf Emanuel "Carl, Calle Aber" Abrahamsson  (* 1. Mai 1896 in Södertälje; † 25. Dezember 1948 ebenda) war ein schwedischer Eishockeyspieler. Sein Bruder Erik Abrahamsson war ebenfalls professioneller Eishockeyspieler.

Karriere
Auf Vereinsebene spielte Carl Abrahamsson ausschließlich für seinen Heimatverein Södertälje SK. Von 1924 bis 1934 trat er mit seiner Mannschaft in der schwedischen Meisterschaft an. In den Jahren 1925 und 1931 gewann er jeweils mit Södertälje den nationalen Meistertitel.

International
Für Schweden nahm Abrahamsson an den Olympischen Winterspielen 1928 in St. Moritz teil, bei denen er mit seiner Mannschaft die Silbermedaille gewann. Als bestes europäisches Team bei den Olympischen Winterspielen gewann er mit seiner Mannschaft den Europameistertitel. Zudem stand er im Aufgebot seines Landes bei der Weltmeisterschaft 1931 und der Europameisterschaft 1932. Bei der EM 1932 wurde er mit Schweden erneut Europameister.

Erfolge und Auszeichnungen
 1925 Schwedischer Meister mit dem Södertälje SK
 1931 Schwedischer Meister mit dem Södertälje SK

International
 1928 Silbermedaille bei den Olympischen Winterspielen
 1932 Goldmedaille bei der Europameisterschaft

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Schweden)
Eishockeyspieler (Södertälje SK)
Olympiateilnehmer (Schweden)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1928
Europameister (Eishockey)
Schwedischer Meister (Eishockey)
Mitglied der Schwedischen Eishockey-Ruhmeshalle
Schwede
Geboren 1896
Gestorben 1948
Mann

Carl Abrahamsson


Die katholische Kapelle St. Antonius Abt ist ein denkmalgeschütztes Kirchengebäude in Horstmar, einer Kleinstadt im Kreis Steinfurt in Nordrhein-Westfalen.

Geschichte und Architektur
Das auf dem Schöppinger Berg stehende Gebäude war die Kapelle der 1651 gegründeten Antoniusbruderschaft. Der kleine Bruchsteinsaal mit dreiseitigem Chorschluss und einer offenen Pfeilervorhalle ist mit 1770 bezeichnet. Der Bau wurde mehrfach erneuert, die letzte größere Renovierung wurde 1962 durchgeführt. 1994 wurde die Kapelle in die Liste der Baudenkmäler in Horstmar eingetragen. Im Januar 2018 fuhr ein Sattelschlepper in die Kapelle, die dabei schwer beschädigt wurde. Im Juni 2018 war der Wiederaufbau im Wesentlichen abgeschlossen. Im Januar 2019 wurde sie wiedereröffnet.

Ausstattung
 Das Säulenretabel mit Tabernakel und einer Figur des hl. Antonius Abt ist aus der Zeit um 1770. Es wurde 1977 in Anlehnung an den Originalbefund neu gefasst.
 Das Relief der Georgsmesse vom 16. Jahrhundert wurde stark überarbeitet.
 Die Skulpturenfragmente des hl. Antonius aus Baumberger Sandstein von etwa 1440 sind eine Arbeit des Meisters des Bentlager Kreuzigungsreliefs.
 Die beiden Kruzifixe wurden im 18. Jahrhundert gefertigt.
 Außen am Chor steht eine ausdrucksstarke Pietà vom Ende des 15. Jahrhunderts aus Baumberger Sandstein.

Literatur
 Georg Dehio, unter wissenschaftlicher Leitung von Ursula Quednau: Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler. Nordrhein-Westfalen II Westfalen. Deutscher Kunstverlag, Berlin/München 2011, ISBN 978-3-422-03114-2

Einzelnachweise

Horstmar
Antonius
Erbaut in den 1770er Jahren
Baudenkmal in Horstmar

St. Antonius Abt (Horstmar)


Tokmanaklı, Adana ilinin Feke ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Adana iline 115 km, Feke ilçesine 34 km uzaklıktadır.

Nüfus

Feke'nin mahalleleri

Tokmanaklı, Feke


6797 Östersund este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6797 Östersund este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla în cadrul programului UESAC. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,92 ua, o excentricitate de 0,07 și o înclinație de 1,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi Koronis

Obiecte astronomice descoperite în 1993
Centura de asteroizi

6797 Östersund


Oza dos Ríos, İspanya'nın otonom bölgelerinden biri olan Galiçya'nın kuzeybatısında bulunan A Coruña eyaletine bağlı eski bir belediyedir. 6 Haziran 2013'te alınan kararla Cesuras ile birleştirilerek Oza-Cesuras belediyesi kuruldu.

Bilgi kutusu bulunmayan yerleşim yerleri
A Coruña belediyeleri

Oza dos Ríos


Küçükyeniköy, Balıkesir ilinin Bigadiç ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Balıkesir il merkezine 27 km, Bigadiç ilçesine 21 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Bigadiç'in mahalleleri

Küçükyeniköy, Bigadiç


Le National Youth Service Corps (NYSC), est créé en 1973 après la guerre civile du Biafra dans le but de réconcilier les différentes populations du Nigeria. C'est un programme de service civil obligatoire d'une année pour les jeunes nigérians diplômés des universités du Nigeria pour participer à la construction de la nation et au développement du Nigeria.

Histoire
Le NYSC a été créé le 22 mai 1973 par le gouvernement nigérian pendant le régime militaire du général Yakubu Gowon dans l'optique de réconcilier la population et reconstruire la nation après la guerre civile du Biafra. Le décret n ° 24 qui créé ce Service civique obligatoire, stipule que cela a été fait "en vue d'encourager et de développer correctement les liens communs entre les jeunes du Nigéria et de promouvoir l'unité nationale" et cela sans créer de service militaire que le Nigeria ne possède pas. Le Nigeria, qui ne dispose pas de service militaire, a créé ce service civil afin d'impliquer les jeunes diplômés des universités et des écoles polytechniques nigérianes dans la reconstruction du pays. Le , le Décret n°51 a remplacé le premier en l'amendant et il a été retenu dans la Constitution de la république fédérale du Nigeria en  comme une loi. Le NYSC est donc reconnu légalement dans la constitution et les effets ou activités liées au décret sont du ressort de l'État fédéral.

Ahmadu Ali a été le premier directeur général du NYSC jusqu'en 1975. Le général de division Suleiman Kazaure nommé directeur général du NYSC le 18 avril 2016, l'est resté jusqu'à son redéploiement au Centre de ressources de l'armée nigériane le 26 avril 2019. Jusqu'à sa nomination, Shuaibu Ibrahim, le nouveau patron du NYSC était le registraire de l'Université de l'armée nigériane situé à Biu dans l'État de Borno.

Opération
Censé permettre la reconstruction du Nigeria au-delà des différences ethniques, culturelles et religieuses, les jeunes participants au National Youth Service Scheme sont affectés dans des États autres que leur État d'origine. Cela doit leur permettre de se mêler à des personnes de différents groupes ethniques, sociaux et familiaux, et d'apprendre la culture des indigènes dans l'endroit où ils sont postés. Cette action vise à réaliser l'unité dans le pays, aider les jeunes à apprécier les autres ethnies et les réconcilier. La période « d'orientation » d'environ trois semaines est passée dans un « camp » contrôlé par l'armée loin de la famille et des amis. Ces camps sont situés dans les 36 états de la fédération. La période d'orientation est conclue par une «cérémonie d'évanouissement», après quoi les membres du corps sont affectés à leur lieu d'affectation principal (PPA). On s'attend à ce qu'ils travaillent en tant que personnel à temps plein dans leur PPA, à l'exception d'une journée de travail consacrée à l'exécution du service de développement communautaire communément appelé CDS. Après onze mois à leur PPA, les membres du Corps ont droit à un mois de vacances puis ils reçoivent des certificats d'achèvement lors de leur dernière cérémonie d'évanouissement.

Admissibilité au service
Bien qu'étant un service civil obligatoire d'un an et essentiel pour pouvoir postuler à certains types d'emplois, le diplômé, futur incorporé, doit être âgé de moins de 30 ans au moment de l'obtention de son diplôme, sinon il recevra un certificat d'exemption, qui équivaut également au certificat de décharge NYSC. Un diplômé qui a obtenu son diplôme avant l'âge de 30 ans mais qui n'a pas pu effectuer son année de service reste toujours éligible à l'incorporation, la date de son certificat faisant foi. NYSC est obligatoire car c'est le gouvernement qui délivre les exemptions et les diplômés du pays ne peuvent pas en demander une par eux-mêmes, sauf s'ils sont handicapés, ont servi dans l'armée ou les paramilitaires pendant une période de plus d'un an ou ont plus de 30 ans lorsqu'ils ont obtenu leur diplôme. Les diplômés à temps partiel (CEP) bénéficient d'exemptions, car ils ne sont pas autorisés à servir.

Conditions d'inscription
Diverses exigences administratives sont nécessaires : adresse e-mail valide, un numéro de téléphone nigérian (GSM), accréditations de leurs établissements et traduction de leurs certificats en anglais et l'inscription doit être faite personnellement et non par procuration. De plus, un contrôle biométrique est désormais obligatoire.

Emploi et NYSC
Les diplômés nigérians ne sont éligibles à l'emploi dans l'administration gouvernementale (et dans de nombreux établissements privés) que s'ils ont terminé le service obligatoire d'un an ou obtenu les exemptions règlementaires. Les diplômés exemptés incluent ceux âgés de plus de trente ans et ceux ayant un handicap physique. Au cours de l'année de service, les membres du Corps ont la possibilité d'apprendre les cultures d'autres personnes.

Objectifs du programme
Le Programme du Service national des jeunes a plusieurs objectifs et ces derniers sont énumérés dans le décret n° 51 du 16 juin 1993 comme suit :

 Inculquer la discipline aux jeunes nigérians en leur inculquant une tradition d'industrie au travail et de service patriotique et loyal au Nigéria dans toutes les situations où ils se trouvent.
 Élever le ton moral des jeunes nigérians en leur donnant la possibilité d'apprendre des idéaux plus élevés de réalisation nationale, d'amélioration sociale et culturelle
 Développer chez la jeunesse nigériane les attitudes d'esprit, acquises par le partage d'expérience et une formation adaptée. ce qui les rendra plus aptes à se mobiliser dans l'intérêt national
 Permettre aux jeunes nigérians d'acquérir l'esprit d'autonomie en les encourageant à développer des compétences pour l'auto-emploi
 Contribuer à la croissance accélérée de l'économie nationale
 Développer des liens communs entre les jeunes nigérians et promouvoir l'unité et l'intégration nationales
 Pour éliminer les préjugés, éliminer l'ignorance et confirmer de première main les nombreuses similitudes entre les Nigérians de tous les groupes ethniques
 Développer un sens de l'existence corporative et du destin commun du peuple nigérian.
 La répartition équitable des membres du corps de service et l'utilisation efficace de leurs compétences dans le domaine des besoins nationaux
 Que dans la mesure du possible, les jeunes soient affectés à des emplois dans des États autres que leur État d'origine
 Que ce groupe de jeunes affectés à travailler ensemble soit aussi représentatif du Nigeria que possible
 Que les jeunes nigérians sont exposés aux modes de vie des gens dans différentes régions du Nigeria
 Que les jeunes nigérians sont encouragés à éviter l'intolérance religieuse en s'accommodant des différences religieuses
 Que les membres du corps de service soient encouragés à rechercher, à la fin de leur service national d'un an, un emploi de carrière dans tout le Nigeria, favorisant ainsi la libre circulation de la main-d'œuvre
 Que les employeurs sont incités en partie par leur expérience avec les membres du corps des militaires à employer plus volontiers et de manière permanente, des Nigérians qualifiés, quel que soit leur État d'origine.

Commandants du corps
 - - général Ahmadu Ali
 (en fonction en janvier 2010) - Général de brigade Maharazu Tsiga
 - - Suleiman Kazaure
 - Major-général Shuaibu Ibrahim
  - Général de brigade MK Fadah

Critiques
Le programme a été critiqué par une partie du pays. Révélateur des problèmes de réconciliation, dix jeunes exécutant le programme NYSC ont été tués dans les régions où ils ont été envoyés en raison de violences religieuses, ethniques ou politiques après les élections présidentielles de . Les membres du Corps se sont aussi plaints de leur rémunération. En , 43% des jeunes interrogés ont estimé que le programme a été important pour leur développement.

Des doutes ont surgi sur l'importance du programme et des demandes pour discuter du sujet ou pour développer des mesures préventives pour éviter de futurs incidents dues aux violences ou améliorer le développement personnel des jeunes enrôlés. L'intégrité et les objectifs du programme semblent atteints pour le domaine du développement économique et doivent être maintenus mais des améliorations sur les domaines où sa performance est faible semble nécessaire en abordant les questions susmentionnées. Récemment, certains hommes politiques ont demandé que le NYSC soit supprimé. Entre  autres raisons, les délais entre l'obtention du diplôme, et l'entrée dans le programme NYSC qui tend à s'allonger vers 25 à 30 ans empêchant ensuite les jeunes d'être embauchés à cause de leur âge. Un projet de loi, parrainé par Awaji-Inombek Abiante citant l'insécurité dans le pays, les meurtres incessants de membres du corps et l'incapacité des entreprises à retenir les membres du corps après le service en raison de l'économie défaillante comme des raisons pour la suppression du NYSC. Cet appel à la suppression de NYSC a été accueilli avec des sentiments mitigés. Alors que certains anciens dirigeants sont contre sa suppression parce que ses gains l'emportent sur ses pertes, certains Nigérians estiment que le programme a perdu son utilité et devrait être abandonné pour éviter de mettre en danger la vie de Nigérians innocents à cause de l'insécurité et du stress inutile d'un an.

Références

Bibliographie

Liens externes

Enseignement au Nigeria

National Youth Service Corps


Giriş
Bundan 2000 yıl önce Sezar'ın mesaj şifreleme için kullandığı 3 harf kaydırmalı kripto tekniği kullanılan ilk şifreleme tekniği olmasa da günümüzde kullanılan şifreleme tekniklerine benzerliğiyle bir ilk sayılabilir. O tarihten bugüne çok şey değişti ama insanoğlunun gizli mesajlarını saklama duygusu değişmedi, değişmeyecektir de. Her dönemde farklı şifreleme teknikleri kullanılsa da kriptografi alanındaki asıl gelişmeler süper bilgisayarların icat edildiği son dönemlere dayanmaktadır. Ama halen uygulanabilirliği kolay fakat çözülmesi imkânsız olan bir şifreleme tekniği geliştirilememiştir. 3DES,AES, RSA gibi popüler algortimaların çözülmesi her ne kadar evrenin yaşı kadar yıl gerektiriyorsa da matematiksel olarak çözülebilir durumdadır. Kuantum kriptografisi şifrelemede kullanılan anahtar değişim protokolü ile ön plandadır. Yani kuantum kriptografi tekniği mesajın iletilmesinden çok mesajın şifrelenmesinde ve şifrelenmiş mesajın çözülmesinde kullanılan anahtarın(tek kullanımlık-on time pad-) güvenilir bir biçimde alıcı ve verici arasında değişimi ile ilgilenir. Zaten günümüzde kullanılan birçok şifreleme algoritması herkes tarafından bilinmektedir. Örneğin AES ve DES gibi simetrik şifreleme algoritmaları ile şifrelenmiş metinler ters yönde çalışan fonksiyonlarla birbirine bağlı ve paralel çalışan on binlerce bilgisayarla çözülebilmesi teknik olarak mümkündür. Günümüzde kullanılan bu şifreleme algoritmalarındaki temel hedef şifreli metni çözmeyi geciktirmek ve dolayısıyla değersiz hale getirmek. Söz gelimi 2000 yılında askeri amaçlarla şifrelenmiş gizli bir metnin 1 milyon yıl sonra çözülmesinin bir değeri olmayacaktır. Bu yüzden bu tür şifreleme algoritmalarında mümkün olduğunca büyük şifreleme blokları, fazla sayıda bit içeren anahtarlar ve karmaşık matematiksel fonksiyonlar kullanılır. Görüldüğü üzere şifreleme algoritması ne kadar karışık olursa olsun şifrelemede kullanılan anahtar ele geçirildiği zaman şifrenin hiçbir önemi kalmamaktadır. Bu yüzden kriptolojinin en önemli inceleme konusu anahtar iletimi ve anahtar iletiminde kullanılan protokollerdir. Şifrelemede kullanılan anahtar iletimi ile ilgili son zamanlarda çok sayıda algoritma geliştirilmiştir. Ancak bu algoritmalar %100 güvenli değildir. %100 güvenlikten kasıt, alıcı ve verici arasına giren bir kişinin kendisini fark ettirmeden anahtarı tamamıyla elde etmesinin önüne geçilmesidir.

Kuantum kriptografi %100 güvenliği şimdilik sağlamaktadır. Yani alıcı ve verici arasındaki anahtar değişim kuralını güvenli hale getirir. Kuantum kriptografi tekniği temel bir fizik kanunu olan Heisenberg'ün belirsizlik ilkesine dayanmaktadır. Bu ilkeye göre kuantum mekaniğinin temel ögesi olan bir foton'un aynı anda iki özelliği bilinemez. Bu da iletişim kanalındaki bir fotonun klonlanmasını (kopyalanmasını) imkânsız hale getirmektedir. Kısacası günümüz teknolojisinde fiber optik ağ üzerindeki bir fotonun yeni bir kopyası çıkarılamaz. İşte kuantum kripto tekniği fotonun bu özelliğinden faydalanarak güvenli bir anahtar iletimi sağlar. Birazdan bu anahtar iletim protokolünün detaylarını anlayabilmek için kuantum mekaniği, foton telepatisi gibi belli kavramlara bir miktar aşina olmak gerekmektedir.

Kuantum Mekaniği
Kuantum mekaniği, teorik fiziğin temel dallarından olup, atom ve atom altı seviyelerde klasik mekanik ve klasik elektromanyetizmanın yerini almıştır. Genel görelik kuramı ile birlikte modern fiziğin yapı taşlarındandır. Quantum (Latince: "ne kadar") terimi, teorinin belirli fiziksel nicelikler için kullandığı kesikli birimlere gönderme yapar. Kuantum mekaniğinin temelleri 20. yüzyılın ilk yarısında Max Planck, Albert Einstein, Niels Bohr, Werner Heisenberg, Erwin Schrödinger, Max Born, John von Neumann, Paul Dirac, Wolfgang Pauli gibi bilim insanlarınca atılmıştır. Bugün de halen teorinin bazı temel yönleri üzerinde çalışılmaktadır.Belirsizlik ilkesi, anti madde, Planck sabiti, kara madde, dalga teorisi, kuantum alanları, olasılık teorisi, kaos teorisi gibi kavram ve teoriler bu alanda geliştirilmiş ve klasik fiziğin olduğu kadar klasik düşünce kategorilerinin de sarsılmasına, değiştirilmesine etki etmiştir. Kısaca Kuantum mekaniği, Einstein'ın madde ile enerjinin birbirine dönüşebilen bir gerçeklik olduğunu bulmasıyla beraber, elektronların hareketlerinin bildiğimiz fizik kurallarının hiçbirine benzemediğini keşfeden bilim insanlarının çalışmalarına verilen addır. Böylece Newton Fiziği'nin, maddelerin bilardo topu gibi katı, sert, ölçülebilir ve birbirinden bağımsız nesneler olduğu varsayımı yıkılmış oluyordu. Aslında madde dediğimiz şey, bir tür olasılıklar demetiydi. Böylece maddenin düşünceye, düşüncenin de maddeye dönüştüğü bir başka gerçeklik çıkıyordu ortaya. Kuantum dünyasında bir şey, ancak başka bir şeyle birlikte değerlendirildiğinde bir tanımlama yapılıyordu. Kuantum gerçeklik alanında, sonsuz olasılıklarla dolu bir belirsizlik söz konusuydu. Kuantum alanında "şey"ler birbirini sürekli etkiliyor.

Belki de beklentilerimizin körüklediği sabırsızlık nedeniyle ağır gibi görünen ilerleme, çok farklı iki dünyanın araçlarını birleştirmek gibi güç bir işi başarmak zorunda. Telekom şirketlerinin, fizikçilerin ve gizli hükûmet kuruluşlarının rüyasını süsleyen bu araçlardan beklenen, atomaltı dünyanın özelliklerini, yaşadığımız makroskobik dünyaya taşımaları. Oysa bu iki dünyanın işleyişi, dinamikleri çok farklıdır.

Kuantum Bilgisayarlar
Kuantum şifreleme ile ilgisinin ne düzeyde olduğunun altını çizmek için kuantum bilgisayarlara değinmek yerinde olacaktır.
Yirmi birinci yüzyılın rüyası, kuantum bilgisayarlar. Evrenimizi kavrayabilmek, doğa kuvvetlerinin işleyişini ve ilişkilerini tam olarak bilmemiz için gerekli hesaplama gücü, gelişen teknolojik uygarlığımızın gerektirdiği iletişim hızları, askeri sırlarımızı korumak, başkalarının ne yaptığını gizlice öğrenmek için bu bilgisayarları bekliyoruz. Çünkü kuramsal olarak bunların hesaplama güçleri ve hızları, sıradan bilgisayarlardan onlarca kat fazla. Yalnızca 300 işlem birimli bir kuantum bilgisayarın, 2300 işlemi, yani tüm Evren'deki toplam parçacık sayısı kadar işlemi, birkaç saniyede yapabileceği hesaplanıyor. Bu alanda yapılan çalışmalarsa, hâlâ mikroskobik dünya ile, tanıdığımız büyük ölçekteki dünyanın sınırlarındaki gri bölgede dolaşıyorlar. Kuram, hâlâ deneyin çok önünde koşuyor. Kuantum bilgisayarlar için harıl harıl algoritma üretiliyor. Buna karşılık laboratuvarlarda geliştirilen prototipler son derece ilkel. Emekleme çağından yeni çıkan bebekler gibi birkaç adım attıktan sonra düşüyorlar. Ama gene de, içinde el yordamıyla yürüdüğümüz sis giderek aydınlanıyor. Son birkaç ay içinde açıklanan gelişmeler, kuramsal çalışmaların hızla sonuca yaklaştığını gösteriyor.

Bu durumda beklentilerimize koşut hünerlere sahip kuantum bilgisayarların ortaya çıkması, mikroskobik dünyadaki nesnelerle makroskobik ölçüm araçları arasındaki uyumsuzluğun giderilmesine bağlı. Aradığımız köprü de ortaya çıkmış gibi görünüyor. Bu alanın önde gelen kuramcılardan Dmitri Averin'e göre fizikte son 20 yılın en büyük buluşlarından biri, milyarlarca elektron içeren süper iletken gibi makroskobik bir sistemin, mikroskobik dünyayı yöneten kuantum mekaniğinin ilkelerine göre davranabildiğinin kanıtlanmış olması. Bunun önemi şuradan kaynaklanıyor: Kuantum bilgisayar öncülleri, şimdiye kadar atom ya da moleküller içindeki parçacıkların spinlerinden ya da ışığın polarizasyonundan yararlanılarak gerçekleştirildi. Ancak bu modelleri küçültmek olanaksızdır. Klasik bilgisayarlardaysa katı hal parçalar, devrelerin birkaç yüz nanometreye (metrenin milyarda biri) kadar küçültülmesine olanak sağladı. Katı hal parçalar, şimdiye değin kuantum bilgisayarları için uygun sayılmıyordu. Çünkü bunların üzerindeki elektronların sayılamayacak ölçüde ve karmaşada kuantum durumu bulunur. Oysa kuantum bilgisayarlar kolayca saptanabilen "açık-kapalı" durumlara gerek duyuyorlar. İşte süper iletkenler bu açmazı ortadan kaldırdı. Çünkü üzerlerindeki elektronlar son derece düzenli biçimde hareket ediyorlar. Japon araştırmacılar da geçtiğimiz aylarda bu köprü üzerinde yürüyerek büyük düşün gerçekleşmesi yönünde önemli bir ilerleme sağladılar.

Foton Telepatisi
İsviçre'de yapılan bir deney sırasında, aralarında 10 km uzaklık olan iki fotonunn, sonucu önceden bilinemeyecek olan bir durumda, tıpatıp aynı şekilde davrandıkları görüldü. Adeta bir foton telepatisi söz konusuydu. Deney Cenevre'de ve ondan sırasıyla 7,3 km ve 4,5 km uzaklıktaki Bernex ve Bellevue kentleri arasında yapıldı.

Telepatik Parçacıklar
Bir lazerden çıkan bir foton Bir KnbO3 kristalinden geçerken daha az enerjili iki fotona ayrılır. Her foton bir optik lif içine girer ve yolu üstünde yarı yansıtıcı bir aynaya rastlar. Ayna tamamen rastlantıya bağlı olarak, fotonu bazen yansıtır, bazen geçirir. Aynayı geçen foton bir detektöre çarpar. Deney şunu göstermiştir: Aralarında 10 km'den fazla bir uzaklık bulunan bu iki foton, her an birbirlerinin tıpatıp aynı davranışları gösterirler; şöyle ki fotonlardan biri aynadan geçmişse, öteki de geçer.

Söz konusu deney, birbirlerinden uzak olan iki fotonun, bir "iletişim halinde" olduklarını göstermek amacıyla yapılmıştı. Deneyde aynı kaynaktan, lazerle uyarılmış bir KNbO3 kristalinden çıkıp iki farklı yöne giden iki foton gözlemlendi. Fotonların her biri optik lif içine alınarak yarıyansıtıcı bir aynaya ulaştırıldı. Bu ayna, adından da anlaşılacağı üzere bir fotonu bazen geçirir (bu durumda bir detektör, foton geçtiğini haber verir), bazen de yansıtır (bu durumda foton, hareket yönünü değiştirir).

Yarıyansıtıcı bir aynaya gelen bir fotonun aynadan geçmesi ya da yansıması tümüyle rastlantıya bağlıdır. Çok sayıda deney yapılarak bunların istatistikleri dikkate alınırsa şu görülür : Aynadan geçen ve yansıyan fotonların sayısı eşittir; bir başka deyişle ayna kaç foton geçirmişse o kadar fotonu da yansıtmıştır. Sağduyu bize şunu söyler: Davranışları tümüyle rastlantıya bağlı olması gereken iki fotondan her birinin, diğeri gibi davranması için hiçbir "mantıksal" neden yoktur. İşte bu deneyi inanılmaz yapan şey de budur. İsviçreli fizikçiler kesin olarak şu gözlemi yapmışlardır: Aralarında 10 km uzaklık olan iki foton, ayna karşısında her seferinde birbirleriyle aynı davranışı göstermişlerdir; fotonlardan biri yarıyansıtıcı bir aynadan geçmişse, ondan 10 km uzaktaki öteki foton da aynı anda yarıyansıtıcı bir aynadan geçmiştir. Biri yansıdıysa, aynı anda öteki de yansımıştır. Sanki her biri, diğerinin o anda ne yaptığını bilmektedir. Sanki fotonlar arasında telepati vardı...

Daha da garip olan şey şudur: Özel Görelelik kuramına göre, hiçbir sinyal ışıktan daha hızlı (> 300 000 km/saniye) gidemez; oysa aralarında 10 km olan iki foton aynı anda (arada zaman geçmeden) aynı davranışı göstermektedir!

Ne kadar açıklanamaz olursa olsun, benzer bir olay bilim insanlarınca daha önce de görülmüştür. 1981'de Fransız fizikçi Alain Aspect, Orsay Optik Enstitüsü'nde daha küçük ölçekte yaptığı laboratuvar deneylerinde, dünyada ilk defa iki parçacığın her an özdeş davranışlar gösterebileceğini bulmuştur. Ancak İsviçre'deki deney farklıdır; burada iki foton arasındaki uzaklık 10 km'dir. İki foton üç kentin üstünden nasıl elele verebilmektedir? Bu kadar uzak bir mesafeyi aşarak iki fotonun tıpatıp aynı davranışları yapmasını ne sağlamaktadır? İki fotonun özel göreliliğe isyan edercesine, aynı anda aynı davranışı yapması nasıl açıklanabilir?

Bu gibi sorular yeni değildir. Fizikçiler teknolojik yetersizlik nedeniyle kuantum deneyleri yapamadıkları zamanlarda bile bu konu üzerinde düşünüyorlardı; kuantum fiziğinin doğuşunu izleyen yıllarda (1900-1920'ler arası) en azından kuramsal olarak, atomdan küçük madde parçacıklarının inanılmaz davranışlarına tanık oldular. Evren'deki bütün cisimlerin dalga-parçacık ikilisinden oluştuğunu anladılar.

Bu ikilik (düalite) kuralından büyüleyici özellikler ortaya çıktı. Bunlardan biri de şuydu: İki dalga-parçacık "birleşebilir": Her birinin değişkenleri (enerji, hız, konum vb), aynı anda denklemin içinde tekleşir. İki dalga-parçacık tek dalga-parçacık halini alır. Bu durumda bu iki dalga parçacığın "kuantum uyumu" halinde oldukları söylenir.

Özel görelilik kuramı (ki doğruluğu defalarca denenmiştir) nedensellik ilkesini (nedenin sonuçtan önce gelmesi) garantilemiştir. Eğer bilginin ışıktan hızlı gidebildiğini kabul edersek, bazı kesin yasalar nedensellik ilkesini altüst eder ve örneğin elektrik düğmesini çevirmeden ışığın yanması gibi saçmalıklar ortaya çıkar. Bu defa yeni yasalar bulmak gerekir. Bu deneyde görüldüğü üzere aynı anda birbirinden uzak iki noktada aynı davranış, modern fizik yasalarını tehlikeye sokar mı? Buna yanıt verebilmek için basit bir bilgi iletim deneyi hayal edelim.

Varsayalım ki bir astronot, dünya'dan 1 ışık yıl uzakta bir göktaşı üzerinde bulunuyor. Dünya'ya geri dönüşü başlatmak için Dünya'daki üsten haber bekliyor. Dünya "dön" emrini radyo dalgalarıyla yollarsa bunlar ışık hızıyla yayılacak ve astronot bu haberi 1 yıl sonra alacaktır. Peki, Dünyalılar astronota bu haberi anında ulaştırabilmek için, yukarıdaki deneyde gördüğümüz, fotonlar arası bağıntıyı kullanamazlar mı?

Varsayalım ki astronot, bağıntılı bir foton çiftinden tek bir foton alarak, beraberinde göktaşına götürdü. İkiz fotonlardan diğeri, dünyadaki bilim insanlarının elinde kaldı. Hem göktaşında, hem de dünyada birer lif (fiberoptik) çemberi var ve bu çemberde fotonların dışarı çıkabilmesi için yarı yansıtıcı bir ayna bulunuyor.

Bilim insanları astronotu geri çağırmak istemedikçe, fotonu çemberde döndürüp dururlar. Astronotu geri çağırmak istediklerinde fotonun yarı yansıtıcı aynadan geçerek çemberi terk etmesini sağlarlar. İki foton bağıntılı olduğundan, astronotun fotonu da göktaşındaki optik lif aynadan geçerek çemberi terk eder ve örneğin ışığa duyarlı bir ekrana çarpar. Böylece astronot Dünya'dan gönderilen haberi anında alır.

Ne yazık ki bu durumda zayıf bir nokta vardır. Bilim insanları fotona emir veremez, fotonu şöyle veya böyle davranmaya zorlayamaz. Fotonun çember içinde dönmeyi sürdürmesi veya aynadan geçip dışarı çıkması tamamen rastlantıya bağlıdır. Evet, bu ikiz fotonlar, aralarındaki uzaklık ne olursa olsun, her an birbirleriyle özdeş davranışlar gösterirler; ancak hangi davranışı göstereceklerini önceden bilmek olanaksızdır; bu, tamamen rastlantıya bağlıdır. Eğer Dünya'daki bilim insanları fotonu içeride kalmaya ya da dışarı çıkmaya zorlarlarsa, fotonu etkilemiş olurlar. Bu yüzden de iki foton arasındaki kuantum uyumunu bozarlar; başka bir deyişle böyle bir şey yaparlarsa, artık iki foton her an aynı davranışı göstermez olur.

Bu kuramsal düşünceler dışında İsviçre deneyinin yararı :Uzun süre, kuantum fiziği deneylerinin ancak laboratuvarda yapılabileceğine inanıldı. Aralarında 10 km olan iki fotonun her an tıpatıp aynı davranışları göstermesi, bu gerçeğe dayanan yeni bir teknoloji geliştirilmesi umutlarını doğurmuştur.

EPR Deneyi
Schrödinger'in, ünlü kedi paradoksunu ortaya attığı makalesini yayımladığı yıl, aynı derecede tuhaf bir kuantum mekanik olgusunu da Albert Einstein, Boris Podolsky ve Nathan Rosen, ortak imzalı olarak yayımlamıştı. Tarihe EPR paradoksu olarak geçen bu düşünce deneyinde, kuantum mekaniğinin, gerçekliğin tamamlanmış bir tanımı olmadığının, eksik olduğunun sergilenmesi amaçlanıyordu.

Deney, ana hatlarıyla belli bir noktadan yola çıkan A ve B parçacıklarıyla ilgileniyordu. A ve B, taşıdıkları özellikler bakımından başlangıçta birbiriyle ilintiliydiler. Öyle ki, A ile ilgili bir özelliği ölçecek olursanız, B ile ilgili olarak aynı özelliği ölçmeden de bilebiliyordunuz.

EPR Paradoksu: Kuantum Teleportasyon
EPR deneyini kurgulayanlar, bunda, belirsizlik ilkesi bakımından bir tuhaflık sezinlemişlerdi. Belirsizlik ilkesi gereğince, bir parçacığın momentumunu ölçtüğünüzde konumunu, konumunu ölçtüğünüzdeyse momentumunu doğru olarak ölçme şansınızı kaybediyorsunuz. Peki, elinizde birbiriyle ilgili ipuçları içeren A ve B parçacıkları olduğunda, bunların her birinden farklı özellikleri ayrı ayrı ölçerek ikisiyle ilgili tüm bilgiye ulaşabilir misiniz? Belirsizlik ilkesi bunu da yasaklıyor. Ancak, bu yasağın bu deney kapsamında bile geçerliliğini koruyabilmesi için, A ve B arasında bir "telepati" olması gerekli. Hatta, EPR deneyi, bu gibi parçacık ikilileri kullanılarak, birbirinden uzaktaki "Alice ve Bob" adlı düş kahramanlarına ışıktan daha hızlı bir iletişim kurdurmayı bile başarıyordu. Einstein, tüm bu kurguladıklarının akla yakın olmadığının ayırtındaydı. Zaten, Podolsky ve Rosen'le birlikte planladıkları, kuantum mekaniğinin eksikliğini sergilemekti.

Kuantum Kriptografi
Kuantum şifreleme güvenli iletişim için kuantum mekaniğini kullanır. Gizli dinleyicilerin şifrelenmiş iletilerin içeriğini okumasını önlemek için değişik [matematiksel|matematik] teknikleri kullanan geleneksel şifrelemenin aksine, kuantum şifreleme, bilginin/verinin fiziğini temel alır. Gizli dinleme, fiziksel bir nesnenin ölçülmesi olarak görülebilir — bu durumda ise verinin taşıyıcısı. Birisi kuantum süperpozisyonu veya kuantum dolaşıklığı gibi bir kuantum fenomeni kullanarak, her zaman tüm gizli dinleyicileri tespit edebilen bir iletişim sistemi yapabilir. Çünkü bilginin/verinin kuantum taşıyıcısı üzerinde yapılan ölçümler onu bozar dolayısıyla bu tür girişimler her zaman iz bırakır.

Kuantum anahtar değişimi
Klasik genel-anahtar şifreleme, anahtar dağıtımı için çarpanlara ayırma gibi bazı zor matematiksel problemlerin hesaplanabilme zorluğuna dayanırken, kuantum şifreleme kuantum mekaniğine dayanır. Kuantum şifreleme cihazları türüne özgü olarak tek başına bir ışık fotonunu alıp kuantum dolaşıklığı veya Heisenberg belirsizlik prensibinden faydalanır.

Quantum kriptoloji, belli yönleriyle kuramın çok ötesinde ilerlemektedir. Üst üste bindirilmiş kuantum durumlarını taşıyan fotonlar, optik kablolarla onlarca kilometre öteye taşınabilmiş. Sistem, bir bilgiyi şifreleyip alıcıya gönderen bir kişi (genellikle Alice diye adlandırılıyor), mesajı alan (Bob) ve bu mesajları zaptetmek isteyen gizli dinleyici (Eve) arasında kurulu. "Çoğul gerçekli" fotonlarla bilgi iletimi, Alice ve Bob'a, kuryeye gereksinme duymadan paylaşabilecekleri gizli bir şifre anahtarı oluşturma olanağı sağlıyor. Üstelik, kuantum bilgisayarcılarının kâbusu olan uyum bozulması, kuantum şifreleme alanında çok yararlı bir araç. Çünkü casus Eve, haberleşmeyi dinlemek için kuantum bilgisayar bile kullansa, bu kulak misafirliğinin izleri, anında ortaya çıkıyor ve Alice ve Bob'u uyarıyor. Gerçi bu alan da tümüyle sorunsuz değil: Açık havada gönderilen kuantum şifreli fotonların uyumu, Güneş'ten gelen ya da başka kaynaklı fotonlar, örneğin alıcı aygıtlardaki fon sıcaklığı ya da parazit gibi nedenlerle bir ölçüde bozulabiliyor, Ama araştırmacılar, bu bilgi kaybını yüzde 25 düzeyinde tutmayı başarabilmişler. Araştırmacılar, birkaç yılda son pürüzlerin de giderilebileceği konusunda umutlular.

Belirsizlik: Yapılan ölçüm, klasik fizikteki gibi sadece pasif, harici bir süreç değil, kuantum mekaniğinin içsel bir parçasıdır. Yani onların, kendilerini gözlemeye çalışan her türlü durumda, tespit edilebilir bir biçimde tepki vermesini sağlayabilecek bilginin bir fotonun kuantum özelliği olarak kodlanması mümkündür. Bu etki ortaya çıkıyor çünkü kuantum teorisinde, belli fiziksel özellik çiftleri, biri ölçülmeye çalışıldığında diğeri bozulan bir biçimde tümleyicidir. Bu durum Heisenberg belirsizlik prensibi olarak bilinir. Genellikle kuantum şifrelemede kullanılan tümleyici iki özellik, fotonun iki polarizasyon tipidir, doğrusal (dikey ve yatay) ve köşegen (45°'te ve 135°'te).

Dolaşıklık: İki veya daha fazla kuantum parçacığının, mesela fotonun, fiziksel özelliklerinin güçlü bir şekilde bağıntılı olduğu durumdur. Dolaşık parçacıklar, tek başına parçacıkların durumları belirlenerek tanımlanamazlar ve tek başına parçacıkların üzerinde uygulanacak herhangi bir deneyimle erişilemeyecek bilgiyi birlikte paylaşabilirler. Bu durum, parçacıkların zaman içerisinde birbirlerinden ne kadar uzak olduklarından bağımsızdır.

İki farklı yaklaşım
Bu iki farklı yaklaşım (belirsizlik ve dolaşıklık) ile, iki farklı kuantum şifreleme protokol ortaya çıkmıştır. Birincisi herhangi birinin gizli anahtarı öğrenmesini engellemek için bilgi parçalarını şifrelerken foton polarizasyonunu kullanır ve kuantum rastgeleliğine dayanır. İkincisi ise aynı işlem için dolaşık foton durumlarını kullanır ve anahtarı tanımlayan bilginin sadece herhangi biri tarafından ölçümlendikten sonra ortaya çıktığı gerçeğine dayanır.

Belirsizlik yaklaşımı için şu an için en favori yöntem BB84 algoritması ve protokolü iken, dolaşıklık yaklaşımı için en öne çıkan yöntem EPRBE protokolüdür. EPRBE nispeten karmaşık olması ve hala teorik düzeyde kalması nedeniyle burada uygulanıp oldukça olumlu sonuçlar alınmış BB84 algoritması üzerinde durulacaktır.

BB84 Protokolü
Bu teknikte titreşim başına bir foton olacak şekilde polarize ışıkların titreşimleri kullanılır. Çizgisel ve dairesel olmak üzere iki çeşit polarizasyon düşünülmüştür. Çizgisel polarizasyon dikey veya yatay olabilir ve dairesel polarizasyon sol-elli veya sağ-elli olabilir. 1984 yılında Bennet ve Brassard adında iki bilim insanı tarafından yayınlanan makalede kuantum kriptografisinden bahsedildiği için bu algoritma BB84 olarak bilinmektedir. Bu makalede gönderici ve alıcı arasında güvenli iletişim için kullanılacak tek kullanımlık anahtarın göndericisi ve alıcısı (Alice ve Bob) tanımlanmıştır. Şifreli mesajı göndermek isteyen kişiyi A, almak isteyen kişiyi de B olarak düşünebiliriz. Hem A da hem de B de birbirleriyle 45 derecelik açı yapan iki kristal süzgeç çiftinin(+ ve X şeklinde iki süzgeç) olduğunu kabul ediyoruz. A ve B arasında bir optik fiber ağının olduğunu ve her iki tarafında foton üretebildiğini düşünüyoruz.

A ve B tarafı ortak bir temelde anlaşarak | ve / süzgeçleri için 0 değerinde, - ve \ süzgeçleri içi 1 değerinde anlaşırlar. Yani her iki tarafta | ve / yönünde polarize olmuş foton için 0 bitinin, - ve \ yönünde polarize olmuş foton için 1 bitinin geldiğini anlayacaklardır. Bu seçimin tam terside mümkündür.

A, iletişimde kullanılacak rastgele bir tek kullanımlık anahtar seçer. Bu anahtarı B ye gönderebilmek için BB84 algoritmasını kullanacaktır. Algoritmanın işleyiş sırası şu şekilde olacaktır.

Örneğin A (1 1 0 1 0 1 0 0 1 0) bit dizisini aşağıdaki süzgeç takımlarıyla göndermek istesin. Seçilen bitler ve süzgeç takımları tamamen rastgeledir. (2. inci satır gönderilmek istenen bitlerin foton karşılığının polarizasyon yönünü göstermektedir.)
1 1 0 1 0 1 0 0 1 0

- \ | - | \ / / \ |

B rastgele bir süzgeç takımı(+ veya X) seçer ve aşağıdaki yönlerde polarize olmuş fotonları elde eder. (İlk satır rastgele seçilen süzgeç takımlarını ikinci satır gelen fotonun bu süzgeç takımlarından geçirildiğinde meydana gelecek polarizasyonun yönünü, üçüncü satır ise ilgili polarizasyonun yönüne göre seçilmiş bit değerini belirtir.) Hatırlarsanız | ve /, 0 bitini - ve \ 1 bitini temsil ediyordu.

X X + X + X + + + X

\ \ | / | \ - - | -

1 1 0 0 0 1 1 1 0 1

Sonuç olarak B'nin elde ettiği bit dizisi A'nın göndermiş olduğu bit dizisi ile aynı değildir. İstatistiksel olarak A'nın gönderdiği bitlerin sayısının yarısı kadar bit B de aynıdır. Bu yüzden algoritmanın bundan sonraki aşamasında her iki tarafta da ortak olarak kullanılan bitlerin belirlenmesi gerekecektir.

B, A ya hangi bitler için hangi süzgeç çiftlerini kullandığını açık olarak iletir. Bunun üzerine A bu süzgeçlerden hangilerinin doğru seçim hangilerinin yanlış seçim olduğunu B ye iletir. Böylece hem A ve hem de B tarafından ortak olarak kullanılan süzgeç çiftlerine karşılık gelen bit dizisi tek kullanımlık anahtar olarak kullanılır. Sonuçta bu anahtar her iki tarafça da bilindiği için mesaj bu anahtar ile XOR işlemine sokularak iletişim güvenli hale getirilir. Mesajın XOR'lanması ve iki taraf arasındaki mesaj iletimi tamamen klasik yollarla yapılabilir. Kuantum kriptografisinin ana teması şifrelemede kullanılan tek kullanımlık anahtarın her iki tarafça pratik bir şekilde bilinir hale getirilmesini sağlamaktır.

Veri iletimi elektriksel işaretler yerine fotonlar ile yapılmaktadır. Dolayısıyla iletişim kanalı için fiber optik ağ gerekmektedir. Bu da kuantum kriptografi tekniğinin aslında sivil yaşamda kullanılamayacağını göstermektedir. Zaten bu teknik şu anda sadece askeri amaçlarla çok kısıtlı ölçülerde kullanılmaktadır. Ancak fiber kanallarının maliyeti ve bu ağların kurulum maliyeti düştükçe bu tekniğin sivil kullanımda görmek mümkün olacaktır. Fotonları alıcıdan vericiye göndermek için fiber optik ağ gerekli dedik. Aynı zamanda anahtarı alıcıya göndermek için foton tabancalarına(foton üreteci) ve kristal süzgeçlere ihtiyaç vardır. Anahtar iletişimi sırasında foton'un baz alınan bir sisteme göre herhangi bir açıyla polarize olma özelliğinden faydalanır. Fotonların dikeyde veya yatayda polarize olması için kristal süzgeç çiftleri kullanılır. Temel olarak birbirine dik olan iki süzgeç seçilir. Rastgeleliği artırmak için bir de bu süzgeçlerle 45 derecelik açı yapan ikinci bir süzgeç takımı kullanılır. Kuantum fiziğine göre 45 derecelik polarizasyonlu bir foton birbirine dik iki süzgeç takımından geçirildiğinde fotonun yeni polarizasyonunun yönü 45 derece olmayacaktır. Peki 0 derece mi yoksa 90 derecemi olacaktır. Bunun kesin bir cevabı yoktur. Ancak her iki polarizasyon yönü içinde olasılık eşittir. Yani 10000 tane 45 derecede polarize olmuş bir fotonu art arda dikey ve yatay konumda yerleştirilmiş kristal süzgeçlerinden geçirdiğimizde istatistiksel olarak 5000 tanesi dikey yönde 5000 tanesi de yatay yönde polarize olacaktır. Bu yönlerden birisi 0 diğer 1 seçilerek iletişim anlamlı hale getirilir. Şunu da unutmamak gerekir ki eğer bu açı 45 derece olmasaydı oran bu sefer 1/2 olmayacaktı. Matematiksel ve fiziksel veriler bu oranın ilgili açının kosinüs karesine eşit olduğunu göstermektedir. (cos245 = 1/2)

Fiber Optik Ağa Dışarıdan Müdahale Durumu
A ile B arasındaki iletim kanalını dinleyen birinin olması durumunda BB84 protokolünün güvenli olup olmadığını inceleyelim. Hatırlarsanız yazının başında kuantum kriptografi tekniğinin ana çıkış noktası fotonların günümüz teknolojisi ile herhangi bir şekilde kopyasının çıkarılmayacağı ilkesine dayandığını söylemiştik. Bu yüzden A ve B arasında iletim kanalını dinleyen kişinin varlığı değişik yollardan keşfedilebilir. Çünkü araya giren T kişisinin yapabileceği en uygun hareket, A ve B'nin yaptığı gibi rastgele bir süzgeç takımı seçmek ve A'nın B ye gönderdiği seçilmiş süzgeç takım bilgisini dinlemektir. İstatistiksel olarak T'nin seçmiş olduğu süzgeç takımlarından yarısı B ile aynı olacaktır. Bu da iletim hattını dinleyen kişinin iletilen bitlerin yarsını doğru bir şekilde elde edeceğini göstermektedir. Kullanılan şifreleme tekniğine göre elde edilen bu yarım bilgi faydalı ya da faydasız olabilir. Mesela A ve B tarafından karar kılınan anahtarın karesi alınarak şifreleme yapılırsa sistemin güvenliği daha da artar. Çünkü bitlerinin yarısı belli olan bir sayıdan şifrelemede kullanılan anahtarı elde etmek bir hayli zordur. Öte yandan kare alma yerine her bir biti diğer bitlere bağlı olan bir fonksiyonda kullanmak güvenliği oldukça artıracaktır.

Araya giren kişi olması durumunda A ve B mesajlaşmaya başlamadan önce birbirlerine test mesajı göndererek araya giren bir kişinin olup olmadığını anlayabilirler. Şöyle ki araya giren T kullandığı yanlış süzgeçlerden ötürü, A'nın mesajında bir takım değişiklikler yapacaktır. Bu da A'nın mesajının belli oranda hatalı geleceğini gösterir. Protokol gereği eğer bu hata oranı belirli bir seviyede(eşik hata değeri) olması gerekiyorsa ve oluşan hata bu orandan fazla geliyorsa araya bir kişi girmiş demektir. Bu durumda A ve B tarafından gerekli önlem alınır.

Bir varsayım yaparak araya giren T'nin foton klonlamasını yapabildiğini düşünelim. Bu durumda T,A ile B arasındaki fotonları klonlayarak kendi ortamı içerisinde A ve B ye kendisini hissettirmeden anahtarın bir bölümünü elde edebilir. Yine aynı şekilde T rastgele bir süzgeç takımı seçerek A dan gelen fotonu polarize eder ve B ile A arasında doğru süzgeç seçim bilgilerine kontrol ederek hangi bitlerin kendisi içinde doğru olduğunu belirler. Buna göre hem A hem B hem de T tarafından aynı yönde polarize edilmiş bitler hem tek kullanımlık anahtarda kullanılacak hem de T tarafından bilinecektir. Bu durumda T, istatistiksel olarak tek kullanımlık anahtardaki bitlerin yarısını bilecektir. Üstelik kendisini A ve B ye fark ettirmeden. Bu eksik bilginin T tarafında işe yaramamasını sağlamak için yine aynı şekilde değişik matematiksel fonksiyonlar kullanılabilir. Örneğin kullanılacak anahtardaki her bir bitin diğer bitlere bağlı olacak şekilde yeni bir anahtar türetmek. Bu durumda T'de eksik bilgi olduğu için yeni türetilen anahtarı bulması zorlaşacaktır. Günümüz teknolojisinde foton klonlaması yapılamadığı için yukarıdaki söylediklerimin bir varsayımdan ibaret olduğunu tekrar hatırlatmak isterim.

Günümüzde Kuantum Şifreleme Uygulamaları
Kuantum kriptografi tekniği her ne kadar güvenli bir protokol içerse de uygulanabilirliği şu an için yüksek maliyet gerektirmektedir. Dolayısıyla şu an için sadece çok kısıtlı imkânlarla askeri amaçlı olarak kullanılmaktadır. Nitekim 60 km'lik bir iletim ağı üzerinden bu teknik başarı ile denenmiş ve kullanılmıştır. Önümüzdeki 10-15 yıl içerisinde bu tekniğin sivil hayatta da kullanılabileceğine dair birçok kaynaktan bilgi edindiğimi de belirtmek isterim. Hatta yakın zamanda İngiltere´de çalışan bilim insanları 100 km.den daha uzun bir fiber optik hat üzerinden göndermek istedikleri veriyi kuantum şifreleme yöntemi ile gizleyerek göndermeyi başardılar. İngiltere´deki Hazine ve Sanayi Bakanlığı tarafından finansal olarak desteklenen proje kapsamında Cambridge Üniversitesi ve Imperial College de çalışmaya başladı.

Heyecan veren bir çalışma da bilgileri Kuantum Şifreleme yöntemiyle, uydu aracılığıyla iletebilmektir ki bu da güvenli veri iletimi için gerçekten çok büyük bir adım olacaktır.

Sonuç
Kuantum kriptografide daha fazla araştırmaya gereksinim duyan çok fazla ilginç açık problem mevcuttur. EPRBE protokolü gibi iki dolaşık foton içeren Kuantum kriptografi protokollerinde Bell eşitsizliği kullanarak veri alışverişine sızmaya çalışan ajanın varlığını hissetmek için, özel bir fonksiyon olan "g" fonksiyonunu belirlemek zorundayız. Ajanın varlığının hissedilebilirliğinin artırımı için dolaşıklık durumunun hazırlanmasının tam olarak araştırılması ve mesafeye ve zamana göre değişim bilgisi gerekmektedir. Kısacası bir protokol olarak güvenliğinin ispatının gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

BB84 protokolü gibi tek fotonlu Kuantum kriptografi protokollerindeyse boşluktan gelen ataklar da dahil olmak üzere çeşitli tiplerdeki ataklara karşı güvenliğinin daha fazla araştırılması arzu edilen bir durum olacaktır.

Sayısal ağlar üzerinde nakledilecek gizli metinlerin şifre anahtarı, uzaktan etki sayesinde anında istenen yere nakledilebilecektir. Telefon firmaları, bugünkü şifre yöntemlerinden daha güvenilir olan bu yeni yöntemi incelemektedir. Belki yakında bütün elektronik haberleşmeler, uzaklara atlayabilen garip bir hayaletsel bağla yapılacaktır.

Kaynakça
 On Classical and Quantum Cryptography - I.V. Volovich, Ya.I. Volovich
 Bilim Teknik – Raşit Gürdilek
 Kuantum Kriptografi, Benzetimi ve Analizleri – Toyran
 Quantum Cryptography – German Research Center for Artificial Intelligence
 Kuantum Internet – Bilim ve Teknik
 Kuantum Hesaplamanın Potansiyeli – Utku Kocabıyık

Kriptoloji

Kuantum kriptografi


Amorphospermum, monotipski biljni rod iz porodice zapotovki. Jedia vrsta je A. antilogum, do 30 metara visoko drvo iz Australije (Queensland, Novi Južni Wales) i Nove Gvineje

Sinonimi
 Chrysophyllum antilogum (F.Muell.) Vink
 Lucuma amorphosperma F.M.Bailey
 Niemeyera antiloga (F.Muell.) T.D.Penn.
 Sersalisia antiloga (F.Muell.) Domin

Izvori

Vanjske poveznice
 Australian Tropical Rainforest Plants

Zapotovke

Amorphospermum


Ren Shibamoto (født 22. juli 1999) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Gamba Osaka.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Ren Shibamoto


Du var medvirkende er en eksperimentalfilm instrueret af Morti Vizki, Knud Vesterskov efter manuskript af Morti Vizki.

Handling
Selv om vi var mænd, du og jeg, var vi uden at have talt om det mødt op for luderagtigt at kurre efter disse propaganda og hvedekornsstoppede tyre. Før jeg havde set mig om var du faldet i snak med de to. Den strakte lyse og den tætte mørke. Lucifer æde mit liv ind.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1992

Eksperimentalfilm fra Danmark

Du var medvirkende


Parodia procera ist eine Pflanzenart aus der Gattung Parodia in der Familie der Kakteengewächse (Cactaceae). Das Artepitheton procera stammt aus dem Lateinischen, bedeutet 'schlank' und verweist auf die Wuchsform der Art.

Beschreibung
Parodia procera wächst meist einzeln oder bildet gelegentlich Gruppen. Die kugelförmigen bis kurz zylindrischen Triebe erreichen Wuchshöhen von bis zu 50 Zentimeter und Durchmesser von 3 bis 5 Zentimeter. Der Triebscheitel ist weiß bewollt. Es sind zehn bis 13 Rippen vorhanden. Die vier über Kreuz stehenden Mitteldornen sind bräunlich und weisen eine Länge von 1,5 bis 2 Zentimeter auf. Der untere Mitteldorn ist manchmal gehakt. Die sieben bis neun haarartigen, weißen Randdornen besitzen eine dunklere Spitze und sind 0,7 bis 1,5 Zentimeter lang.

Die zitronengelben Blüten erreichen Längen von bis zu 3 Zentimeter. Ihr Perikarpell und die Blütenröhre sind am unteren Ende mit weißen Haaren bedeckt. Die Blütenröhre ist im oberen Teil außerdem mit braunen Haaren und Borsten besetzt. Die Narben sind hellgelb. Die roten länglichen Früchte sind 5 bis 8 Millimeter lang und mit auffallend langer weißer Wolle besetzt. Die Früchte enthalten schwarze Samen von etwa 0,5 Millimeter Länge, die wenig glänzen und fein gehöckert sind.

Verbreitung, Systematik und Gefährdung
Parodia procera ist in den bolivianischen Departamentos Chuquisaca und Tarija in Höhenlagen von 600 bis 2500 Metern verbreitet.

Die Erstbeschreibung durch Friedrich Ritter wurde 1964 veröffentlicht. Ein nomenklatorisches Synonym ist Bolivicactus procerus  (2000).

In der Roten Liste gefährdeter Arten der IUCN wird die Art als "", d. h. mit keinen ausreichenden Daten geführt.

Nachweise

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

Parodia (Kakteen)
Procera

Parodia procera


Jocelyn Henry Clive 'Harry' Graham (23 December 1874 – 30 October 1936) was an English writer.  He was a successful journalist and later, after distinguished military service, a leading lyricist for operettas and musical comedies, but he is now best remembered as a writer of humorous verse in a style of grotesquerie and black humour.

Life

Family and education
Graham was the second son of Sir Henry Graham, KCB (1842–1930), Clerk of the Parliaments, and his first wife, Lady Edith Elizabeth Gathorne-Hardy, who died two weeks after Harry's birth. Graham's elder brother Ronald Graham entered the diplomatic service, becoming Ambassador to Italy (1921–33). Graham was educated at Eton and the Royal Military College, Sandhurst.

Military career

Graham was commissioned into the Coldstream Guards as a second lieutenant on 6 March 1895, and was promoted to lieutenant on 9 January 1898. From March 1899 to 1901 and again in 1902–1904 he served as aide-de-camp to Lord Minto, Governor-General of Canada. In the intervening year, he served in the Second Boer War in South Africa. He was promoted to captain (supernumerary) on 20 April 1901, and received a regular commission from his regiment in August 1902, as he returned to Canada. Graham kept a journal of his trip across Canada with Minto to the Klondike Gold Rush in the Yukon in 1900, called Across Canada to the Klondyke, which he later presented to Minto, and which was eventually published.  Graham retired from the army in 1904, and became private secretary to the former Prime Minister, Lord Rosebery, 1904–06.

On the outbreak of the First World War in 1914, Graham rejoined the Coldstream Guards and served in France in the 40th and 5th divisions.

Marriage and later life
Graham was engaged to Ethel Barrymore, but they did not marry. He married Dorothy Villiers in 1910, and they had a daughter, Virginia Graham, who followed him as a writer, contributing many articles to Punch.

Graham died of cancer in London in 1936, aged 61. A memorial service for him was held in St Martin-in-the-Fields.

Career as a writer

Light verse
His first published works appeared during his military career.  In 1906, he became a full-time writer, as a journalist and author of light verse, popular fiction and history, including A Group of Scottish Women (1908).

Graham is best remembered for his series of cheerfully cruel Ruthless Rhymes, first published in 1898 under the pseudonym Col. D. Streamer, a reference to his regiment. These were described by The Times, in an editorial that compared him to Edward Lear, Lewis Carroll and W. S. Gilbert, as "that enchanted world where there are no values nor standards of conduct or feeling, and where the plainest sense is the plainest nonsense". The Oxford Dictionary of National Biography also compares his verse with that of W. S. Gilbert and suggests that his prose was an early influence on P. G. Wodehouse. Graham's other light verse exhibited a delight in language, and not only his native one, as in his response to the news that Wilhelm II, visiting Brussels, spoke at length with Baron de Haulleville, Director of the Congo Museum, in French, German and English: the poem began:
Guten Morgen, mon ami!Heute ist es schönes Wetter!Charmé de vous voir ici!Never saw you looking better!

An example of a Ruthless Rhyme is:
Father heard his children screamSo he threw them in the streamSaying, as he drowned the third,"Children should be seen, not heard!"

Graham's pleasure in word-play is illustrated in his poem on "Poetical Economy":
When I've a syllable de trop,
I cut it off, without apol.:
This verbal sacrifice, I know,
May irritate the schol.;
But all must praise my dev'lish cunn.
Who realise that Time is Mon.

Some of the Ruthless Rhymes involved Little Willie, a poetic personification of youthful mischief, whose gruesome acts of violence with indifferent or cheerfully inappropriate responses inspired readers to compose similar verses. The most common format of these poems was a four lines in trochaic tetrameter. Victor Hely-Hutchinson composed a series of song settings for the poems published as Ruthless Rhymes for Heartless Homes in 1945 and 1946.

The only substantial anthology of Graham's verse is When Grandmama Fell Off the Boat: The Best of Harry Graham. The latest edition was published by Sheldrake Press in 2009.

Lyricist and translator
During the war, Graham started to write lyrics for English operettas and musical comedies, including Tina (1915), Sybil (1916), the 1917 hit operetta The Maid of the Mountains and A Southern Maid (1920), and English adaptations of European operettas such as Whirled into Happiness (1922), Madame Pompadour (1923), The Land of Smiles (1931) and many others.

His best known lyrics were "You are my heart's delight", his English version of "Dein ist mein ganzes Herz", from The Land of Smiles, composed by Franz Lehár (and made famous by the popular tenor Richard Tauber), and "Goodbye", from his English adaptation of The White Horse Inn (originally "Adieu, mein kleiner Gardeoffizier" from Robert Stolz's operetta Die lustigen Weiber von Wien, a song which later achieved great popularity as sung by Josef Locke).

Published works
1899: Ruthless Rhymes for Heartless Homes; words by Col. D. Streamer; illustrations by G. H. Obl. 8vo., 59 pp. London: Edward Arnold (both words and drawings are by Graham)

Little Miss Nobody (1901)
Ballads of the Boer War (1902)
Baby's Baedeker (1902)
Perverted Proverbs (1903)
Misrepresentative Men (1904)
Fiscal Ballads (1905)
More Misrepresentative Men (1905)
Verse and Worse (1905)
A Song-Garden for Children (1906)
Misrepresentative Women (1906)
Familiar Faces (1907)
A Group of Scottish Women (1908)
Deportmental Ditties (1909)
The Mother of Parliaments (1910)
The Bolster Book (1910)
Lord Bellinger An Autography (1911)
Canned Classics (1911)
The Perfect Gentleman (1912)
The Motley Muse (1913)
Splendid Failures (1913)
The Cinema Star (1914)
The Complete Sportsman (1914)
State Secrets (1914)
Tina (1915)
Sybil (1916)
The Maid of the Mountains (1917)
Rhymes for Riper Years (1919)
Biffon and His Circle (1919)
Our Peg (1919)
A Southern Maid (1920)
A Little Dutch Girl (1920)
The Lady of the Rose (1921)
Whirled into Happiness (1922)
Head over Heels (1923)

Madame Pompadour (1923)
The World we Laugh in (1924)
Our Nell (1924)
The Buried Cable (or Dirty Work at the Crossroads) (1924)
Toni (1924)
Orange Blossom (1924)
Betty in Mayfair (1924)
Cleopatra (1925)
Riquette (1925)
The Grand Duchess (1925)
Katja the Dancer (1925)
Clo-Clo (1925)
The Last of the Biffins (1925)
Merry Molly (1926)
My Son John (1926)
The Blue Mazurka (1926)
Strained Relations (1926)
Lady Mary (1928)
By Candle Light (1928)
The World's Workers (1928)
Hunter's Moon (1929)
Adams Apples (1930)
More Ruthless Rhymes for Heartless Homes (1930)
The Good Companions (1931)
Laiting in Waiting (1931)
White Horse Inn (1931)
The Land of Smiles (1931)
Viktoria and her Hussar, Palace Theatre (1931)
Casanova (1932)
Rise and Shine (1932)
Roulette (1932)
Doctor Orders (1932)
The Biffin Papers (1933)
Happy Families (1934)
The Private Life of Gregory Gorm (1936)

Posthumous publication
1984: Across Canada to the Klondyke; edited and with an introduction by Frances Bowles. Toronto: Methuen  (A travel diary)
Anthology
1986: When Grandmama Fell off the Boat: the best of Harry Graham inventor of ruthless rhymes; with an introduction by Miles Kington. (Methuen Humour Classics.) London: Methuen
--do.--1988, Harper Collins
--do.--2009, Sheldrake Press

Notes

References
Information about Graham and his writings
 Sleeve Notes for the Hyperion recording of The Maid of the Mountains
Dutch site about Graham with images and many helpful links
Lennard, John: The Poetry Handbook: A Guide to Reading Poetry for Pleasure and Practical Criticism, Oxford University Press, 2005,
Norwich, John Julius (compiler): Still More Christmas Crackers, Viking, London 2000,

External links
 "Ruthless Rhymes: A site dedicated to the poetry of Harry Graham and the myriad of morbid poets he inspired"

Photo of Graham and interview of his niece from the BBC Radio 4

1874 births
1936 deaths
British humorous poets
Coldstream Guards officers
People educated at Eton College
Graduates of the Royal Military College, Sandhurst
English male non-fiction writers
English male poets
English male journalists
19th-century English poets
20th-century English poets
English musical theatre librettists
British Army personnel of the Second Boer War
British Army personnel of World War I
Off-color humor

Harry Graham (poet)


Jekaterina Vetkova (  ; født 1. August 1986 i Rusland) er en kvindelig russisk håndboldspiller, der spiller for Kastamonu Belediyesi GSK og Ruslands kvindehåndboldlandshold. Hun var med til at vinde guld for Rusland ved VM i håndbold 2009 i Kina.

Meritter
 EHF Champions League:
 Vinder: 2008, 2016
 Semifinalist: 2012
 EHF Cup:
 Semifinalist: 2014
 VM i håndbold:
 Guld: 2009
 EM i håndbold:
 Bronze: 2009

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Rusland
Håndboldspillere fra SCM Râmnicu Vâlcea
Håndboldspillere fra Kastamonu Belediyesi GSK

Jekaterina Vetkova