Cakewalk Sonar (Sonar), Cakewalk tarafından geliştirilen, MIDI ve ses dosyalarının düzenlenmesi, dijital olarak işlenmesi ve kaydedilmesine olanak veren bir yazılımdır. Son sürümü olan 6.0 2006 yılının Ekim ayında piyasaya sürüldü.

Sonar, daha önceleri uzmanlık gerektiren, pahalı cihazların yaptığı birçok fonksiyonu yerine getirebilen bir yazılım olup dijital ses istasyonlarına (Digital Audio Workstation - DAW) bir örnektir. Ses kayıtları halen bazı özel kayıt cihazları gerektirmekle birlikte, Sonar gibi programların kullanıldığı bilgisayarlar günümüzde müzik stüdyolarının kalbi olarak görülmektedir.

Bazı özellikleri

 Dijital ses işleme ve kaydetme
 MIDI verilerini düzenleme ve kayıt imkânı
 Eko (reverb) ve gecikme (delay) vb. efektleri uygulama imkânı
 Ses dosyaların sentezlenmesinde (mix) otomasyon

Dış bağlantılar
 Forum.Cakewalk Cakewalk Forumları
 Cakewalk.com Sonar 6 Producer Edition
 KVRAudio.com host forumları
 Editthis.com Cakewalk Sonar hakkında bir Wiki klonu

Müzik yazılımları

Cakewalk Sonar


Acineta (lat. Acineta), rod jednosupnica iz porodice kaćunovki (orhideja). Priznato je 17 vrsta koje su rasprostranjene od tropskog Meksika do zapadane Južne Amerike. Trajnice.

Vrste

 Acineta alticola C.Schweinf.
 Acineta antioquiae Schltr.
 Acineta barkeri (Bateman) Lindl.
 Acineta chrysantha (C.Morren) Lindl.
 Acineta confusa Schltr.
 Acineta cryptodonta Rchb.f.
 Acineta densa Lindl.
 Acineta erythroxantha Rchb.f.
 Acineta hagsateri Salazar & Soto Arenas
 Acineta hrubyana Rchb.f.
 Acineta mireyae G.Gerlach & M.H.Weber
 Acineta salazarii Soto Arenas
 Acineta sella-turcica Rchb.f.
 Acineta sulcata Rchb.f.
 Acineta superba (Kunth) Rchb.f.

Izvori

Cymbidieae

Acineta (Plantae)


Carmen Gaina  este o geofiziciană al cărei obiectiv al cercetării este de a studia evoluția globală a regiunii oceanice.. Este originarä din România și a absolvit Universitatea din București.

Este implicată în elaborarea de mari seturi de date geofizice (Proiectul de Cartografiere Circum-Arctic, parte (CAMP-GM) din noua World Digital Magnetic Anomaly Map (WDMAM)). Este liderul echipei de la Centrul de Geodinamică al . Este membră a .

Centrul de Geodinamică are un rol important în studiile de reconstrucție a plăcilor terestre folosind simulări 3D pe calculator.

Publicații (selecție)

  Uses a moving hotspot frame after 100 Ma.

Note

 Author list from Elements: An International Magazine of Mineralogy, Geochemistry, and Petrology

Legături externe

Oameni în viață
Geofizicieni români
Absolvenți ai Universității din București
Români emigrați
Români expatriați în Australia
Români expatriați în Norvegia
Românce din secolul al XXI-lea

Carmen Gaina


Agostino Mario Comanducci, connu sous le nom d'A. M. Comanducci, né le  à Sansepolcro et mort le  à Milan, est un critique d'art et historien de l'art italien.

Biographie
Agostino Mario Comanducci naît à Sansepolcro en 1891.

Il a longtemps travaillé pour le magazine d'art Emporium de la famille Bestetti et pour la revue de design et d'art Domus de Gio Ponti. Il écrit de nombreuses d'encyclopédie d'artistes qui sont connus pour être parmi les mieux rédigés de l'époque.

Publications

  ;
  ;
 .

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Dizionario biografico degli Italiani
 Luigi Servolini

Liens externes

Critique d'art italien
Historien de l'art italien
Historien italien du XXe siècle
Naissance en septembre 1891
Naissance à Sansepolcro
Décès en décembre 1940
Décès à Milan
Décès à 49 ans

Agostino Mario Comanducci


An Posidonia ostenfeldii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Cornelis den Hartog. An Posidonia ostenfeldii in nahilalakip ha genus nga Posidonia, ngan familia nga Posidoniaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Posidonia

Posidonia ostenfeldii


The cherimoya (Annona cherimola), also spelled chirimoya and called chirimuya by the Inca people, is a species of edible fruit-bearing plant in the genus Annona, from the family Annonaceae, which includes the closely related sweetsop and soursop. The plant has long been believed to be native to Ecuador and Peru, with cultivation practiced in the Andes and Central America, although a recent hypothesis postulates Central America as the origin instead, because many of the plant's wild relatives occur in this area.

Cherimoya is grown in tropical and subtropical regions throughout the world including Central America, northern South America, Southern California, South Asia, Australia, the Mediterranean region, and North Africa. American writer Mark Twain called the cherimoya "the most delicious fruit known to men". The creamy texture of the flesh gives the fruit its secondary name, the custard apple.

Etymology
The name is derived from the Quechua word , which means "cold seeds". The plant grows at high altitudes, where the weather is colder, and the seeds will germinate at higher altitudes. In Bolivia, Chile, Colombia, Ecuador, Peru, and Venezuela, the fruit is commonly known as chirimoya (spelled according to the rules of the Spanish language).

Description
Annona cherimola is a fairly dense, fast-growing, woody,
briefly deciduous
but mostly evergreen, low-branched, spreading tree
or shrub,  tall.

Mature branches are sappy and woody. Young branches and twigs have a matting of short, fine, rust-colored hairs. The leathery leaves are  long  wide, and mostly elliptic, pointed at the ends and rounded near the leaf stalk. When young, they are covered with soft, fine, tangled, rust-colored hairs. When mature, the leaves bear hairs only along the veins on the undersurface. The tops are hairless and a dull medium green with paler veins, the backs are velvety, dull grey-green with raised pale green veins. New leaves are whitish below.

Leaves are single and alternate, dark green, and slightly hairy on the top surface. They attach to branches with stout  long and densely hairy leaf stalks.

Cherimoya trees bear very pale green, fleshy flowers. They are  long with a very strong, fruity odor. Each flower has three outer, greenish, fleshy, oblong, downy petals and three smaller, pinkish inner petals with yellow or brown, finely matted hairs outside, whitish with purple spots and many stamens on the inside. Flowers appear on the branches opposite to the leaves, solitary or in pairs or groups of three, on flower stalks that are covered densely with fine rust-colored hairs,  long. Buds are  long and  wide at the base. The pollen is shed as permanent tetrads.

Fruits

The edible cherimoya fruit is a large, green, conical or heart-shaped compound fruit,  long, with diameters of , and skin that gives the appearance of having overlapping scales or knobby warts. They ripen to brown with a fissured surface in late winter and early spring; they weigh on the average , but extra-large specimens may weigh  or more.

Cherimoya fruits are commercially classified according to degree of surface irregularity, as follows: 'Lisa', almost smooth, difficult to discern areoles; 'Impresa', with "fingerprint" depressions; 'Umbonata', with rounded protrusions at the apex of each areole; 'Mamilata' with fleshy, nipple-like protrusions; or 'Tuberculata', with conical protrusions having wart-like tips.

The flesh of the cherimoya contains numerous hard, inedible, black, bean-like, glossy seeds,  long and about half as wide. Cherimoya seeds are poisonous if crushed open. Like other members of the family Annonaceae, the entire plant contains small amounts of neurotoxic acetogenins, such as annonacin, which appear to be linked to atypical parkinsonism in Guadeloupe. Moreover, an extract of the bark can induce paralysis if injected.

Distribution and habitat

Widely cultivated now, A. cherimola is believed to have originated in the Andes of South America at altitudes of , although an alternative hypothesis postulates Central America as the origin, instead, because many of the plant's wild relatives occur in this area. From there it was taken by Europeans to various parts of the tropics. Unlike other Annona species, A. cherimola has not successfully naturalized in West Africa, and Annona glabra is often misidentified as this species in Australasia.

Native
Neotropic:
Western South America: Ecuador, Peru
Current (naturalized and native)
Neotropic:
Caribbean: Florida, Cuba, Dominican Republic, Haiti, Jamaica, Puerto Rico
Central America: Belize, Costa Rica, El Salvador, Guatemala, Honduras, Nicaragua, Panama
Northern South America: Guyana, Venezuela
Southern North America: Mexico
Western South America: Bolivia, Colombia, Ecuador, Peru
Southern South America: Chile, Brazil
Palearctic: Algeria, Egypt, Libya, France, Italy, Spain, Madeira, Azores
Afrotropic: Eritrea, Somalia, Tanzania,
Indomalaya: India, Singapore, Thailand
Australia

A. cherimola is not native to Chile. When it was introduced is unknown, but it happened likely in pre-Hispanic times. Traditionally, it has been cultivated in the valleys and oases of the north, as far south as the valley of Aconcagua.

Ecology

Pollination

The flowers of A. cherimola are hermaphroditic and have a mechanism to avoid self-pollination. The short-lived flowers open as female, then progress to a later, male stage in a matter of hours. This requires a separate pollinator that not only can collect the pollen from flowers in the male stage, but also deposit it in flowers in the female stage. Studies of which insect(s) serve as the natural pollinator in the cherimoya's native region have been inconclusive; some form of beetle is suspected.

Quite often, the female flower is receptive in the early part of the first day, but pollen is not produced in the male stage until the late afternoon of the second day. Honey bees are not good pollinators of this plant, for example, because their bodies are too large to fit between the fleshy petals of the female flower. Female flowers have the petals only partially separated, and the petals separate widely when they become male flowers. So, the bees pick up pollen from the male flowers, but are unable to transfer this pollen to the female flowers. The small beetles which are suspected to pollinate cherimoya in its land of origin must therefore be much smaller than bees.

For fruit production outside the cherimoya's native region, cultivators must either rely upon the wind to spread pollen in dense orchards or else use hand pollination. Pollinating by hand requires a paint brush. Briefly, to increase fruit production, growers collect the pollen from the male plants with the brush, and then transfer it to the female flowers immediately or store it in the refrigerator overnight. Cherimoya pollen has a short life, but it can be extended with refrigeration.

Climate requirements
The evaluation of 20 locations in Loja Province, Ecuador, indicated certain growing preferences of wild cherimoya, including altitude between , optimum annual temperature range between , annual precipitation between , and soils with high sand content and slightly acidic properties with pH between 5.0 and 6.5.

In Western horticulture, growers are often advised to grow cherimoya in full sun, while the plant has been considered shade-tolerant in Japan. In 2001, a study conducted by Kyoto University showed shading of 50–70% sunlight was adequate to obtain an optimal light environment.

Cultivation

Cultivars

The cherimoya of the Granada-Málaga tropical coast in Spain is a fruit of the cultivar 'Fino de Jete' with the EU's protected designation of origin appellation. 'Fino de Jete' fruits have skin type Impressa and are smooth or slightly concave at the edges. The fruit is round, oval, heart-shaped, or kidney-shaped. The seeds are enclosed in the carpels and so do not detach easily. The flavor balances intense sweetness with slight acidity and the soluble sugar content exceeds 17° Bx. This variety is prepared and packed in the geographical area because "it is a very delicate perishable fruit and its skin is very susceptible to browning caused by mechanical damage, such as rubbing, knocks, etc. The fruit must be handled with extreme care, from picking by hand in the field to packing in the warehouse, which must be carried out within 24 hours. Repacking or further handling is strictly forbidden."

Annona cherimola, preferring the cool Andean altitudes, readily hybridizes with other Annona species. A hybrid with A. squamosa called atemoya has received some attention in West Africa, Australia, Brazil, and Florida.

Propagation
The tree thrives throughout the tropics at altitudes of . Though sensitive to frost, it must have periods of cool temperatures or the tree will gradually go dormant. The indigenous inhabitants of the Andes say the cherimoya cannot tolerate snow.

In the Mediterranean region, it is cultivated mainly in southern Spain and Portugal, where it was introduced between 1751 and 1797, after which it was carried to Italy, but now can also be found in several countries of Africa, the Middle East, and Oceania. It is cultivated throughout the Americas, including Hawaii since 1790 and California, where it was introduced in 1871.

Harvest
Large fruits which are uniformly green, without cracks or mostly browned skin, are best. The optimum temperature for storage is , depending on cultivar, ripeness stage, and duration, with an optimum relative humidity of 90–95%. Unripe cherimoyas will ripen at room temperature, when they will yield to gentle pressure. Exposure to ethylene (100 ppm for one to two days) accelerates ripening of mature green cherimoya and other Annona fruits; they can ripen in about five days if kept at . Ethylene removal can also be helpful in slowing the ripening of mature green fruits.

Nutrition and edibility
Raw cherimoya fruit is 79% water, 18% carbohydrate, 2% protein, and 1% fat (table). In a 100-gram reference amount providing 75 calories, cherimoya is a rich source (20% or more of the Daily Value, DV) of vitamin B6 and a moderate source (10–19% DV) of vitamin C, dietary fiber, and riboflavin (table).

"The pineapple, the mangosteen, and the cherimoya", wrote the botanist Berthold Carl Seemann, "are considered the finest fruits in the world, and I have tasted them in those localities where they are supposed to attain their highest perfection – the pineapple in Guayaquil, the mangosteen in the Indian Archipelago, and the cherimoya on the slopes of the Andes, and if I were asked which would be the best fruit, I would choose without hesitation, cherimoya. Its taste, indeed, surpasses that of every other fruit, and Haenke was quite right when he called it the masterpiece of Nature."

Fruits require storage at  to inhibit softening and maintain edibility. Different varieties have different flavors, textures, and shapes. The flavor of the flesh ranges from mellow sweet to tangy or acidic sweet, with variable suggestions of pineapple, banana, pear, papaya, strawberry or other berry, and apple, depending on the variety. The ripened flesh is creamy white. When ripe, the skin is green and gives slightly to pressure. Some characterize the fruit flavor as a blend of banana, pineapple, papaya, peach, and strawberry. The fruit can be chilled and eaten with a spoon, which has earned it another nickname, the "ice cream fruit". In Chile and Peru, it is commonly used in ice creams and yogurt.

When the fruit is ripe and still has the fresh, fully mature green-yellow skin color, the texture is like that of a soft ripe pear or papaya. When the skin turns brown at room temperature, the fruit is no longer good for human consumption.

Brand

Chirimoya Cumbe is a well-known case involving collective marks in trademark law. The World Intellectual Property Organization has defined these collective marks as "signs which distinguish the geographical origin, material, mode of manufacturing or other common characteristics of goods or services of different enterprises using the collective mark." The owner of a collective mark are members of an association of such enterprises.

Cumbe is a valley in the Huarochiri province of Peru where the climatic conditions are favourable for growing chirimoya. The fruit produced in the Cumbe valley is considered of superior quality, with a large fruit size, soft skin, low seed index (number of seeds per 100 grams of fruit), and high nutrient value.

In 1997, Matildo Pérez, a peasant from a village community in the heights of Lima, decided to apply personally to the National Institute for the Defense of Competition and Intellectual Property of Peru (INDECOPI) for the registration of the trademark "Chirimoya Cumbe." The application was refused owing to the fact that no exclusive rights in generic names can be granted to a single person. Mr. Pérez appeared at INDECOPI again, this time with a delegation headed by the Deputy Mayor of Cumbe, to register the "Chirimoya Cumbe" as a trademark which would give the community in Lima exclusive rights with respect to the name "Cumbe".

The INDECOPI officials explained that "Chirimoya Cumbe" is in fact an appellation of origin, not a trademark. To be more precise, the word "Cumbe" is an appellation of Peruvian origin, because the valley of Cumbe is a geographical area that gives certain distinctive properties to the Chirimoya grown there.

The people of Cumbe declined the proposition of appellation of origin: "It is said that with appellations of origin the State is the owner, and it is the State that authorizes use, and that is why we are saying no. We do not want the State to be the owner of the 'Cumbe' name."

After lengthy search for solutions, it was suggested that "Chirimoya Cumbe" should be registered as a "collective mark", the owners of which would be the people of Cumbe and which would be used according to rules that they themselves would lay down.

In 2022, the name "Chirimoya Cumbe" has its own characteristic logo and is registered as a collective mark in the name of the village of Santo Toribio de Cumbe (in Class 31 of the International Classification).

Culture
The Moche culture of Peru had a fascination with agriculture and represented fruits and vegetables in their art; cherimoyas were often depicted in their ceramics.

Gallery

See also
 List of cherimoya cultivars
 Atemoya (a cross of A. squamosa and A. cherimola)
 Pawpaw (Asimina spp.)
 Soursop (Annona muricata)
 Sugar-apple (Annona squamosa)
 White sapote (Casimiroa edulis)  sometimes mislabeled as cherimoya
 Wild soursop (Annona senegalensis)
 Wild sweetsop (Annona reticulata)

References

External links

 California Rare Fruit Growers article on cherimoya

Edible fruits
Tropical fruit
cherimola
Flora of the Andes
Crops originating from the Americas
Crops originating from Chile
Crops originating from Peru
Crops originating from Ecuador
Flora of Peru
Flora of Ecuador
Flora of Colombia
Flora of Chile
Flora of Bolivia
Flora of Argentina
Garden plants of South America
Taxa named by Philip Miller

Cherimoya


Gasparo Bertolotti, conocido como Gasparo da Salò (Salò, 20 de mayo de 1542 – Brescia, 14 de abril de 1609) fue uno de los primeros lutieres e instrumentistas expertos en contrabajo, de quien existe un muy detallado registro histórico (cerca de 100 documentos y aproximadamente 80 instrumentos originales).

Datos biográficos
Nació en Salò, a orillas del lago de Garda, en el seno de una familia con diversos intereses legales, artísticos y musicales. Su abuelo Santino, dueño de tierras y rebaños, probablemente fabricante de cuerdas de instrumentos musicales, se mudó de Polpenazze del Garda a Salò, capital de la Riviera del Garda, para brindarle más oportunidades a su familia. El ámbito artístico y musical en Salò era muy abundante y efervescente. Gasparo es hijo y sobrino de dos hermanos músicos, instrumentistas y compositores del más alto nivel profesional, Francesco y Agostino di Bertolotti, suficientemente especializados como para ser llamados en documentos los «violì», o incluso en la forma extendida, para evitar dudas, los «violini».

Su tío Agostino además de ser un experto en instrumentos musicales, se convertiría en el primer maestro de capilla de Salò, y su hijo Bernardino, primo de Gasparo, llegó a ser un virtuoso músico (violinista y trombonista) trabajando antes en Ferrara en la impactante corte musical de Este, luego en Mantua junto a Vincenzo I Gonzaga durante la presencia de Monteverdi, y después en Roma como «músico de Su Santidad el Papa en el Castillo Sant'Angelo».

La educación musical de Gasparo, del más alto nivel, aconteció en la vida familiar, así como siguiendo los pasos de los liristas y violeros de Salò activos en la Basílica de San Marcos en Venecia, y los de los violinistas de Brescia activos también en Venecia y en las cortes europeas de principios de 1540 hasta finales de siglo. Además su educación interpretativo-musical, probablemente alcanzada por emulación de los padres y acompañando al dúo de violinistas de la familia, debió de ser bastante fuerte, como testimonia el hecho de que en un documento fechado en Bergamo en 1604, con respecto a la música en Santa Maria Maggiore, se le cita como virtuoso violinista.

Cuando su padre muere, alrededor de 1562, se muda a Brescia. Alquila inmediatamente una casa con taller en la Contrada degli Antegnati, centro de la vida musical, por la presencia de la famosa dinastía de fabricantes de órganos y otros poliinstrumentistas talentosos en la Seconda Quadra di San Giovanni, frente al Palazzo Vecchio del Podestà (actual Via Cairoli), casándose pronto. La posibilidad de alquilar casi inmediatamente una casa con taller, a pesar de las pocas posibilidades derivadas de la división de la herencia, pequeña debido al número de hermanos y hermanas, testimonia muy probablemente una gran habilidad para fabricar cuerdas, como indica también el hecho de que, tres años después, el trabajo y las ganancias le permitieron desposar a Isabetta Cassetti, hija de un alfarero y vidriero. Además de eso, mantuvo amistades y participaciones con razones artísticas profesionales como Girolamo Virchi, uno de los artesanos-artistas más prominentes de la ciudad, definido en el documento de 1563 «maestro de musica instrumentis», quien en 1565 sería padrino de Francesco, hijo de Gasparo, el primero de otros seis, tres varones llamados Marcantonio, de los cuales dos murieron casi inmediatamente, y tres hijas.

Además, en ese barrio vivieron dos organistas muy famosos de la Catedral de Brescia, Fiorenzo Mascara y su sucesor Constanzo Antegnati, y un muy buen violinista, Giuseppe Biagini. Como muchos otros poliinstrumentistas de Brescia, Mascara fue también un excelente violgambista.

Referencias

Bibliografía
 Anton Maria Mucchi. Gasparo da Salò, Hoepli, Milano, 1940.
 Farga, Franz. Violins & Violinists, Trad. Egon Larson con Bruno Raikin. Frederick A. Prager, Nueva York, 1969.
 Andrews, Robert. Gasparo Bertolotti da Salo, Berkley 1953.
 Dassenno, Flavio; Ravasio, Ugo. Gasparo da Salò e la liutera bresciana tra Rinascimento e Barocco, Brescia, 1990.
 Dassenno, Flavio. Per gli occhi e 'l core. Strumenti musicali nell'arte, Cortefranca, 2004.
 Dassenno, Flavio (a cura di). Gasparo, architetto del suono, Città di Salò, 2009.
 Elgar, Raymond (1967). Looking at the Double Bass, Baskerville Press.

Enlaces externos

Lutieres de Italia
Contrabajistas de Italia
Músicos de Italia del siglo XVI
Fallecidos en Brescia
Nacidos en Saló

Gasparo da Salò


I. Abdullah, (d. Şubat 1882, Mekke, Osmanlı İmparatorluğu - ö. 20 Temmuz 1951, Kudüs, Filistin), Ürdün Kralı. Arap-İsrail savaşları sırasında öldürüldü, yerine oğlu 1. Talal geçmiştir.

Hicaz Emiri Hüseyin bin Ali'nin (Şerif Hüseyin) oğlu olan Abdullah, İngilizlerin desteğiyle 1921 yılında Mavera-i Ürdün Emirliği'nin başına geçti. Önce Paeke Paşa'ya, sonra da Glubb Paşa'ya örgütlettiği "Arap Lejyonu", Kerkük-Hayfa petrol boru hattının korunmasını sağladı. II. Dünya Savaşı sırasında emirlik sınırları dışına müdahalede bulundu. 1946'da İngiltere ile imzalanan bir ittifak anlaşmasından sonra ülke bağımsızlığına kavuşunca 1949 yılında ilk Ürdün kralı olarak taç giydi. Suriye ve Lübnan'ı içine alacak bir devlet kurmaya çalışırken öldü.

Emir Abdullah Efendi, ömrünün sonuna kadar İngilizler'in sadık dostu olarak kaldı. Sarayında muhafız olarak Çerkezleri konuşlandırmış ve oğlunun da iktidarda sorunsuz kalmasını sağlamıştır. Haşimi soyundan olduğu iddiasıysa günümüze kadar ispatlanamamıştır.

Kardeşi Faysal da yine İngiliz dostları sayesinde Irak emiri olmuştur. İngilizler Osmanlı İmparatorluğu'nun Arap Yarımadası'ndan çekilmesinde etkin rol oynayan bu aileden baba Şerif Hüseyin'i Hicaz'a, oğullarını da Irak ve Ürdün'e emir tayin etmiştir.

I. Abdullah 1951'de Kudüs'te cuma namazı çıkışında bir Filistinli tarafından yapılan suikast sonucunda öldürülmüştür.

Siyasete girişi
1910 yılında I. Abdullah babasını başarılı bir şekilde, İngilizlerin desteğini kazanarak Mekke Şerifliği görevi yapması konusunda ikna etmiştir. Bunu takip eden yıllarda, babası ve Osmanlı İmparatorluğu arasında ara buluculuk yapması sayesinde, Jön Türk Devrimi (1908) sonrası 1908, 1912 ve 1914 seçimlerinde, Meclis-i Mebûsan Hicaz Vilayeti Mekke-i Mükerreme sancağı mebusu seçilmiştir. 1914 yılında ise, babasının emellerine İngilizlerin desteğini alabilmek adına Kahire'de Horatio Herbert Kitchener ile görüşme ayarlaması için bir gizli ajana ödeme yapmıştır.  I. Abdullah, İngilizler'le I. Dünya Savaşı'na kadar sürekli görüşme halindeydi ve 1915 yılında babasını İngilizler'in Mısır'daki baş sorumlu kumandanı Sir Henry McMahon ile Araplar'ın Türkler'den bağımsızlığını kazanması hakkında görüşmesi için cesaretlendirmiştir. {Ayrıca bakınız: McMahon Antlaşması}  1916-18 Arap İsyanı sırasında I. Abdullah güney cephesi Arap birlikleri kumandanı olarak atanmıştır. I. Abdullah görevine 10 Haziran 1916 tarihinde Osmanlı Birliği'ne Taif saldırısı yapılırken başlamıştır. Bu Osmanlı Birliği 3000 kişiden ve 75 adet ağır tüfekten oluşmaktaydı. I. Abdullah, 5000 kişilik kabile mensuplarını üzerlerine yönlendirdi ancak onlara tam saldırı kapasitesi ile saldıracak silahlar vermedi. Bunun yerine şehri kuşattı. Temmuz ayında Mısır'dan, Mısır ordusu mensuplarından oluşan bir takviye kuvvet onlara destek vermeye geldi. 16 Temmuz günü,topçu atışları başladı ve 22 Eylül 1916 tarihinde Osmanlı Birliğinin teslim olmaktan başka çaresi kalmadı. Daha sonra Medine kuşatmasına katılmış ve Güney ve Kuzey tarafından 4000 kişilik bir kuvvet ile Medine'yi kuşatmıştır. 1917 yılının başlarında, çöl'de bir Osmanlı konvoyunu pusuya düşürerek, Bedevi kabilelerinden Osmanlı padişahına gönderilmek istenen 20.000 pound değerindeki altına el koymuştur. 1917 Ağustosu'nda ise, I. Abdullah Hicaz Demiryolu'nu sabote etmek üzere Fransız kumandan Muhammand Ould Ali Raho ile yakın işbirliği içerisine girmiştir. I. Abdullah'ın İngiliz Kumandan T. E. Lawrence ile ilişkileri iyi değildi ve Lawrence Hicaz'daki zamanının çoğunu Kuzey Cephesi Arap Kumandanı I. Abdullah'ın kardeşi Faysal bin Hüseyin'e hizmet ederek geçiriyordu.

Transürdün'ü (Geçiş Ürdünü) Kurması

Fransız kuvvetleri 'nde Şam'ı ele geçirip ve kardeşi Faysal bin Hüseyin'i sınır dışı ettiğinde, Abdullah kuvvetlerini Hicaz'dan Şam'a doğru kaydırdı. Winston Churchill Abdullah'ı 1921 Kahire Kongresine davet etti. Churchill, Abdullah'a Fransız kuvvetlerinin kendilerinden üstün olduğunu ve Fransızlar'a karşı olası saldırıda iş birliği yapmaları gerektiğini ancak, şu anda Fransızlar ile herhangi bir problem yaşamak istemediklerini söyledi. Abdullah ise buna razı oldu ve ödüllendirildi. Daha sonra ise İngiltere Abdullah için koruma sözü verdi ve sonunda Abdullah Geçiş Ürdün'ünü kurdu. İngiltere ile bağımsızlık müzakerelerine başladı ve sonunda 25 Mayıs 1946 tarihinde kendisini, Geçici Ürdün Haşimiyye Krallığının kralı olduğunu ilan etti. Sadece Ürdün ismi 1949 yılında gelmiştir. 25 Mayıs 1946 Ürdün'ün resmi bağımsızlık günüdür. Sonrasında kardeşi Faysal bin Hüseyin ise Irak kralı olmuştur.

Abdullah Geçici Ürdün'ü inşa etmek için, 1921 yılında Filistin'de görevlendirilen Yarbay Frederick Peake'dan yardım almıştır.

II. Dünya Savaşı sırasında Abdullah Geçici Ürdün içerisinde sıkı bir yönetim kurmak için İngilizlerin sadık bir müttefiki oldu ve Irak'taki ayaklanmanın bastırılmasında yardımcı oldu. Krallığın 23 senesi boyunca başbakanlar, Abdullah tarafından görevlendirildi.

Yayılmacı Anlayışı

Abdullah, Arap liderleri arasında Batı'ya daha ılımlı olarak görülürdü. Onun, diğer Arap liderlere rağmen, İsrail ile barış içerisinde ayrılık anlaşmasını imzalamak için can attığını söylemek mümkündür. Onun komşuları Suriye, Lübnan ve İngiliz mandası altındaki Filistin ile alakalı Büyük Suriye adlı hayaline, çoğu Arap ülkesi güvenmiyordu. Onlar Abdullah'ı kendi bağımsızlıklarına engel olarak görüyor ve onun düşman ile iş birliği yaptığından şüpheleniyorlardı. Buna karşılık Abdullah da, Arap ülkeleri liderlerini güvenilmez buluyordu.

I. Abdullah 1937'de Filistin için önerilen; içerisinde küçük bir İsrail olan ve geri kalan arazilerin Geçici Ürdün'e bırakılacağı Peel Komisyonunu desteklemiştir. Yahudiler isteksizce bu komisyonu kabul etse de, Filistin'deki Araplar ve diğer Arap ülkeleri Peel Komisyonuna itiraz etmişlerdir. En sonunda, Peel Komisyonunu kabul görmemiştir. 1946-48 yıllarında, I. Abdullah aslında bölünmeyi İngiliz mandası altındaki Filistin'den bölünme esnasında pay alabilmek için desteklemiştir. I. Abdullah İsrail istihbaratı ile (İsrail başbakanı da bu görüşmede yer aldı) çok defa görüşme yapmış bu görüşmelerde; karşılıklı olarak bölünmede ve 1947 İngiltere bağımsız bölünme planı üzerinde mutabakata varılmıştı. 17 Kasım 1948 tarihinde, Mair ile olan gizli görüşmede, Abdullah bölünme planında kendisine pay istemeye ve Filistin'den de pay istemeye başlamıştı. 1947 Gizli Siyonist-Haşimi müzakerelerinin bu fikri, tarihçi Avi Shlaim tarafından genişletilmiştir. Bu bölünme planı, Abdullah'ın payına Filistin Kudüs Müftüsü Muhammed Emin el-Hüseyni'den daha fazla vermeyi tercih eden İngiltere Dışişleri Bakanı Ernest Bevin tarafından destek görmüştür ve bu sayede Filistin devletinin kurulma riski daha aza indirgenmiştir.

I. Abdullah Suikastı

20 Temmuz 1951 tarihinde, Kudüs'teki Mescid-i Aksa'yı ziyareti esnasında, Hüseyni aşiretinden Filistinli birisinden ölümcül bir kurşun yedi. 16 Temmuz da, Lübnan resmi başbakanı Riyad el Sulh'ın Amman'da suikaste maruz kaldığı söylentisi İsrail'e farklı bir bakış getirmişti. Abdullah ise cenaze töreninde ve  Moshe Sasson ve Reuven Shiloah ile olan görüşmelerinde övgü yağdırmak için Kudüs'e gitmişti. Abdullah cuma namazı sırasında torunu Prens Hüseyin ile namaz kılarken vurulmuştu.

Evliliği ve Çocukları

Abdullah üç defa evlilik yaptı. 1904 yılında, Abdullah'ın ilk eşi Musbah bint Nasser (1884 – 15 Mart 1961) ile İstanbul'da İstinye Sarayında evlendi. Bu evlilikten üç çocukları oldu;

Prenses Haya (1907–1990). Abdul-Karim Ja'afar Zeid Dhaoui ile evlendi.

Kral Talal  (26 Şubat 1909 – 7 Temmuz 1972)

Prenses Munira (1915–1987). Asla evlenmedi.

1913 yılında, Abdullah ikinci eşi Suzdil Khanum (d. 16 Ağustos 1968) ile İstanbul'da evlendi. Bu evlilikten iki çocukları oldu.

Damat Nayef bin Abdullah Beyefendi (Ta'if, 14 Kasım 1914 – Amman, 12 Ekim 1983)

Prenses Maqbula (6 Şubat 1921 – 1 Ocak 2001). Ürdün başbakanı Hussein bin Nasser ile evlendi. (dönemi 1963–1964, 1967)

1949 yılında Abdullah üçüncü eşi Sudanlı Nahda bint Uman ile evlendi. Bu evlilikten çocukları olmadı.

Görevleri ve Başarıları

Görevleri

Ödülleri

Kaynakça

1882 doğumlular
1951 yılında ölenler
20. yüzyıl hükümdarları
Ürdün kralları
Müslüman hükümdarlar
Britanya İmparatorluk Nişanı
Suikast sonucu ölen hükümdarlar
Kudüs'te ölenler
İsrail'de ateşli silahtan ölenler
Osmanlı Arapları
1908-1912 Osmanlı Meclis-i Mebusanı Mekke üyeleri
1912 Nisan-Ağustos Osmanlı Meclis-i Mebusanı Mekke üyeleri
1914-1918 Osmanlı Meclis-i Mebusanı Mekke üyeleri

I. Abdullah


Denizlispor, 1966 yılı Mayıs ayında Denizli ilinde kurulmuş olan, özellikle Profesyonel Futbol Takımı ile tanınan spor kulübüdür. Renkleri yeşil-siyah olan kulübün futbol takımı, maçlarını 18.745 kişilik Denizli Atatürk Stadyumu'nda oynamaktadır. Kulüp Futbol, Voleybol, Basketbol, Masa tenisi, Yüzme, Satranç, Buz Pateni ve Jimnastik branşlarında faaliyet göstermektedir. Kulübün Profesyonel Futbol Takımı, Süper Lig tarihinde en fazla puan toplayan takımlar arasında en iyi 18. takım konumundadır. Avrupa kupalarındaki en büyük başarısına ise 2002-03 sezonunda UEFA Kupası'nda 4. tura kalarak ulaşmıştır.

Tarihçe

1959 öncesi

Denizli ilinde, geleneksel güreşler hariç Cumhuriyet devrine kadar diğer spor hareketleri mevcut değildi. Denizli merkezinde bugünkü anlamı ile spor hareketi ve kulüp teşkili 1922 yılında başlamıştır. Bu suretle ele alınan spor çalışmaları, ilk resmî spor teşekkülü olarak Denizli İdman Yurdu adıyla Denizli merkezinde 1922 yılında kurulmuştur. İdman yurdunun ilk kurucuları ve yönetim kurulu, veteriner Kenan Bey, eczacı Kadri Özbaş, öğretmen Şemsi Bey, idare memuru Mustafa Naili Bey, öğretmen Hamdi Beyden teşekkül etmişti .

17 Eylül 1922 yılında yukarıda adları geçen müteşebbisler tarafından Çaybaşındaki eski Türkocağı binasında kurulan İdman Yurdu bu suretle Denizlispor tarihinin ilki ve temeli olmuştur. Kulüp kuruluşundan bir hafta sonra da ilk futbol maçını yapmıştır. Futbol topuda ilk olarak bu tarihte şehre girmiştir. Futbol oynayan ilk oyuncular: Kadir Abanoğlu, Kadri Özbaş, Acemoğlu Rıza Bey, Fehmi Bey, Vasfi Bozkaya, Öğretmen Nevzat Bey'dir. Henüz futbol sahası olmadığından gelişigüzel bir sahada 1 Ekim 1922'de futbol çalışmalarına başlanmış, saha kaptanlığını da Enver Bey yapmıştır. Kale direği yerine de birer ceket koymak suretiyle işaretlenmiştir. 1930 yılında İdman Yurdu geliştirilmiş, aynı yıl ikinci bir kulüp olarak Menderes Gençlik kurularak, karşılıklı iki kulüp çalışmalara başlamışlardır. Sonradan 1936 yılında bu iki kulüp birleşerek Denizlispor adı altında faaliyete geçmiştir.

Profesyonel takımın kuruluşu

1966 yılına gelindiğinde futbol kulüplerinin sayısında büyük bir artış olmuş ve Denizli'de profesyonel liglerde mücadele edecek bir takıma ihtiyaç duyulmaya başlanmıştır. 26 Mayıs 1966 tarihinde gerçekleşen genel kurul toplantısında Çelik Yeşilspor ve Pamukkale Gençlik kulüplerinin Çaybaşı semtinde kurulu olan bu Denizlispor Kulübü'ne katılmasıyla profesyonel futbol takımının teşkili ön görülüp karar altına alınmıştır. Genel Kurul'un bu kararı Futbol Federasyonu Başkanlığına bildirilmiş, Türkiye Futbol Federasyonu ise bu üç kulübün birleşimiyle profesyonel futbol takımı teşkilini Denizlispor Gençlik Kulübü adı altında onaylayıp, 14 Temmuz 1966 tarihinde Denizlispor'un Türkiye 2. Ligi'ne katılmasını uygun görmüştür.

Üç kulübün bu birleşiminde, Denizlispor'da bir dönem basketbol da oynamış sportmen, Denizli Valisi Nezih Okuş'un da büyük payı bulunmuştur. Denizli halkının gözünde Türkiye Ligleri'nde mücadele etme isteğinin artması Denizlispor'un yaratılmasını zorunlu hale getirmiştir. Vali Nezih Okuş, Denizli'nin ileri gelenlerini harekete geçirerek ilk adımı atmış ve Okuş'un bu girişiminde dönemin Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı Orhan Şeref Apak'ın da önemli katkıları bulunmuştur. Yapılan çalışmalar sonunda yeşil ve siyah renkleri alan Denizlispor'un Kurucu Başkanlığına Dr. Samim Gök getirilirken, Kurucular Kurulu'nda ise Fuat Özen, Birol Önder, İlhami Süner, Şükrü Sarıoğlu, Atilla Sayıner ve Yakup Ünel yer almıştır.

Yönetim Kurulu'nun oluşturulmasından sonra teknik direktör arayışları başlar. Yakup Ünel, Fuat Özen ve Atilla Sayıner Altan Santepe'ye teklifte bulunmak için İzmir'e giderler. Altan Santepe futbolu yeni bırakmıştır ve Yeni Asır Gazetesi'nde spor yazarlığı yapmaktadır. Denizli'den giden üç yönetici Altan Santepe ile görüşüp kendisine teknik direktörlük önerirler. Görüşmeler sonunda Altan Santepe 30 maddelik şartları olduğunu söyler. Bunların zamana yayılması kabul edilince anlaşma sağlanır.

1966 ve sonrası

Denizlispor, ilk resmî maçını 11 Eylül 1966 tarihinde deplasmanda Beyoğluspor ile yapmıştır. Bu maç Beyoğluspor'un 3-1'lik üstünlüğü ile sonuçlanmıştır. Bu maçta Denizlispor'un tek golünü 20. dakikada Ati Göksu atarak Denizlispor'un resmî karşılaşmalardaki ilk golüne de imza atmış oldu. Aynı sezonun 2. haftasında ise sahasında Altındağ'ı 1-0 yenerek tarihindeki ilk galibiyetini almıştır. Denizlispor, 1966-67 sezonunda ilk kez mücadele ettiği Türkiye 2. Ligi'nde sezonu 7. olarak tamamlamış, sonraki üç sezonda ise ligi ikinci ve üçüncü sıralarda bitirmiştir. Türkiye İkinci Ligi'ne alınışının üzerinden 17 sene geçen Denizlispor 1982-83 sezonunda grup şampiyonu olarak tarihinde ilk kez Türkiye 1. Ligi'ne yükselmiştir. 1. ligdeki ilk sezonunda mevsimi 7. sırada bitiren Denizlispor, 1984-85 sezonunda Danıştay kararıyla ligde kalmayı sağlamış, 1987-88 sezonunda ise yeniden ikinci lige düşmüştür. 1993-94 sezonunda tekrar 1. lige yükselen Yeşil-Siyahlılar, 1996-97 sezonunda yeniden 2. Lige düşmüş, iki yıl aradan sonra 1998-99 sezonunda tekrar 1. lige çıkmıştır.

2003-2004 sezonuna gelindiginde Türkiye'yi UEFA Kupası'nda temsil eden yeşil-siyahlı ekip Fransa'nın Lorient, Çek Cumhuriyeti'nin Sparta Prag ve Fransa'nın Olympique Lyon takımını eleyerek 4.tura yükselme başarısını gösterdi. Bu turda Porto'ya elenen Denizlispor elde ettiği zaferlerle Türk futbolseverlerin gönlünde taht kurmuştu. Daha sonraki sezonlar bu başarıyı tekrarlayamayıp 2009-2010 sezonun sonunda 11 yıl boyunca aralıksız mücadele ettiği Süper Ligi ligi 17. tamamlayarak 1. Lig'e düşmüştür. 2018-19 sezonunu şampiyon olarak tamamlayarak 9 yıl sonra tekrar Süper Lig'e çıkmıştır. 2019-20 sezonunu 35 puanla 14. tamamlayan Denizlispor sonraki sezonda (2020-2021) bitimine 3 hafta kala Çaykur Rizespor'a 1-0 mağlup olarak son sırada 28 puanla tekrar 1. Lig'e düşmüştür. 2021-22 sezonunda mücadele ettiği 1. Lig'i 11. sırada tamamlasa da 2022-23 sezonunun bitimine 4 hafta kala Bodrumspor'a 1-0 yenilerek tarihinde ilk defa 2. Lig'e düşmüştür.

Sponsorları

Renkler ve Arma

Denizlispor kulübünün arması, Denizli kentinin dünyaca ünlü horozunu simge alarak, kurucu üyelerden Yakup Ünel'in arzusuyla yeşil-siyah renklerden meydana getirilmiştir. Kulübün kuruluşuna ilişkin çalışmalar sırasında dönemin heyeti renkler konusunda içlerindeki büyükleri Yakup Ünel'e yetki verirler. Denizli'de Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğü görevinde de bulunan Ünel, İstanbul'da Darüşşafaka Lisesi'nde öğrenim görmüştür. Ünel, Darüşşafakalı olması münasebetiyle Yeşil-Siyahlı renklerin tutkunudur. Denizlispor'a da bu renklerin mücadeleci ve kazanımcı bir ruh kazandıracağı görüşüyle kulübün renklerinin Yeşil-Siyah olmasını uygun görür ve kabul edilir .

1980'li yıllara gelindiğinde formalarda kırmızı renkli horozdan oluşan arma kullanılmaya başlanmıştır. Fakat bu armanın kullanımı uzun sürmemiş ve 90'lı yıllara gelindiğinde yeniden değişikliğe gidilmiştir. Yapılan değişiklikle kırmızı renkli horoz sadeleştirilmiş ve yeşil siyah renkler armada yeniden kullanılmaya başlanmıştır. 2000 senesinde Denizlispor'un kurumsallaşma sürecinin bir parçası olarak orijinal arma yeniden kullanılmaya başlanmış ve 2002 senesinde kırmızı horozun yer aldığı armanın kullanımına ise tamamen son verilmiştir.

Denizlispor Store
Denizlispor'un orijinal ve lisanslı forma, antrenman kıyafeti, atkı, kaşkol, bere, swetshirt, ceket,gömlek, süs eşyaları gibi daha birçok değişik ürünlerin satışı Denizli Atatürk Stadyumu'nun yanındaki Denizlispor Store yapmaktadır.

Stadyum ve Tesisler

Denizli Atatürk Stadyumu

Denizlispor kulübü futbol takımı iç saha maçlarını 18.745 kişilik Denizli Atatürk Stadyumu'nda oynamaktadır. 1950 yılında inşa edilen stad, Denizlispor'un 1. Ligdeki ikinci sezonu olan 1984 yılında çim sahasına kavuşmuştur. Çimlendirilen yeni stadyumda ilk lig maçı 4 Kasım 1984 tarihinde Denizlispor ile Eskişehirspor takımları arasında oynanmıştır. Ancak saha aynı sene içerisinde yanlış kullanımdan ötürü tekrar toprak sahaya dönüşmüştür. 1986 yılında yeniden çimlendirildiği halde bozulan saha, 1991 yılında bugünkü halini almıştır. 1996 yılında ise 10 yıllık inşaat sürecinin ardından kapalı tribün ilk kez kullanılmaya başlanmış ve Denizli Şehir Stadı olan stadyumun ismi günümüzdeki adı olan Denizli Atatürk Stadyumu olarak değiştirilmiştir. Işıklandırılan stadyumda ilk gece maçı, 29 Eylül 1996 tarihinde Denizlispor ile Altay takımları arasında oynanmıştır . Denizli Atatürk Stadyumu, Türkiye'deki ilk tel örgüsüz stadyum olma özelliğini taşır . 2018-19 1. Lig sezonu şampiyon olarak tamamlandı ve kulüp 9 yıl sonra tekrar Süper Lig'e çıktı. Bu kapsamda 13 Haziran 2019 tarihinde ilk kazma vurularak stadı yenileme çalışmaları başladı. Yenilenen stadyumda 14.979 olan kapasite 18.745'e yükseltildi.

Haluk Ulusoy Tesisleri
Kulübün merkezinin de bulunduğu Haluk Ulusoy Tesisleri Denizli'nin Şemikler Mahallesinde yer almaktadır. Denizlispor Kulübü futbol takımı, antrenmanlarını, kamplarını ve bazı hazırlık maçlarını bu tesislerde yapmaktadır. 27 dönüm arazi üzerine kurulu olan tesis aynı zamanda Zafer Katrancı Altyapı Tesisleri'ni de barındırmaktadır.

Takım kadrosu

Teknik ekip

Kaynak: Denizlispor.org.tr

Taraftar Grupları

Denizlispor taraftarının profili takımın başarısına bağlı olarak zaman içinde değişiklik göstermiştir. 80'li yıllardaki 1. Lig mücadelesi sırasında ateşli bir taraftar profiline sahipken bu durum 90'lı yıllarda takımın ligi sürekli olarak orta sıralarda bitirmesiyle tersine dönmüştür. 2002 yılındaki UEFA kupası mücadelesi sırasında tribün desteği artış gösterse de ilerleyen yıllarda yeniden düşüşe geçmiştir.

Genel olarak Denizlispor taraftarı centilmenliğiyle tanınır. Türkiye'deki profesyonel liglerde stadyumlardaki tel örgüleri kaldıran ilk takım olmuştur. Denizlispor 13.491 ortalama taraftar sayısıyla ligde en çok seyirciyle oynayan 5.nci takım konumundadır.

57 Gençlik
Denizlispor'un eski taraftar gruplarındandır. 57 Gençlik 2003-04 sezonu Türkiye Kupası Gençlerbirliği - Denizlispor çeyrek final maçındaki davranışlarından dolayı kulüp tarafından dağıtılmıştır. 2008-2009 sezonunun 26. haftası tribünlere tekrar dönen 57 Gençlik büyük bir ivme kazanmış kısa zamanda birçok taraftarı tek çatı altında toplamıştır. 1 Haziran 2009'da dernekleşmişlerdir. Topluluk ismini kurucularının 1957 doğumlulardan oluşmasından dolayı almıştır. 01 Temmuz 2019'da kendilerini fesh etmişlerdir ve Grup Karaordu ismiyle devam etmektedirler.

Çamlıklılar
Çamlıklılar grubu 57 gençlik içindeki Çamlıklı gençlerin kurdukları bir gruptur. 2000'li yılların başında 57 Gençlik grubunun etkisini yitirmesiyle güç kazanmışlardır. Topluluk ismini Denizli'nin Çamlık semtinden almaktadır. Çamlıklılar grubu 2008'den beri Genç Denizlisporlular Derneği adıyla devam etmektedir.

Genç Denizlisporlular
2003 yılında dernek olarak kurulmuştur. Denizli Atatürk Stadyumunda Aygören Sitesi tarafındaki kale arkasında kendilerine ayrılan kısımda Denizlispor'a destek vermektedirler. Grubun tamamı 2009 yılında Çamlıklılar ile birleşmişlerdir.

Yeşil Cephe
2013 yılında kurulmuştur. En aktif ve en büyük gruplardan birisidir. Tribün lideri Fatih Eroğlu, 57 Gençlik taraftar grubu ile çıkan bir kavgada ölmüştür. Bu yüzden 57 Gençlik ile araları kötüdür ve tamamen bağımsızdır. Maçlarda maraton tribününde orta kısımlarda olurlar.

Lig ve kupa mücadeleleri
Denizlispor 19 sezonu Süper Lig'de ve 27 sezonu Türkiye Futbol Federasyonu 1. Liginde olmak üzere toplam 46 yıl Türkiye profesyonel liglerinde mücadele etmiştir. Kulüp, Süper Lig tarihinde en fazla puan toplayan 15. takım konumundadır. İlk olarak 1983/84 sezonunda Süper Lig'de mücadele eden Denizlispor'un elde ettiği iki 5.'lik, şu ana kadarki takımın bu ligdeki en iyi derecesi olmuştur. Denizlispor'un Süper Lig tarihinde aldığı en farklı galibiyetler, kendi sahasında 6 Şubat 2005 tarihinde oynadığı 6-1'lik Sakaryaspor ve 12 Ağustos 2001'de yine kendi evinde oynadığı 5-0'lık Yimpaş Yozgatspor karşılaşmaları olmuştur. Denizlispor aynı zamanda Süper Lig tarihindeki en erken gol rekorunu da elinde bulundurmaktadır. Denizlispor'un Trinidad-Tobagolu futbolcusu Darryl Roberts 29 Kasım 2008 tarihinde Eskişehir Atatürk Stadı'nda yapılan Eskişehirspor-Denizlispor karşılaşmasının henüz 12. saniyesinde attığı gol ile lig tarihinin bilinen en erken golünü kaydetmiştir. Kulübün elinde bulundurduğu bir başka rekor ise Süper Lig tarihinin en hızlı şutu olmuştur. Denizlisporlu Allysson Araujo dos Santos'un 9 Kasım 2007 tarihinde Denizli'de oyananan Trabzonspor maçındaki 127.7 km/s hıza ulaşan şutu Türkiye Futbol Liglerinin bilinen en hızlı şutu olmuştur.

Kulüp, Türkiye Kupalarında ise 4 kez yarı finale çıkma başarısı göstermiştir. Takımın Türkiye Kupalarında aldığı en farklı galibiyet ise 6 Eylül 1989 tarihinde kendi evinde oynadığı 7-0'lık Yeni Salihlispor maçı olmuştur. Bu aynı zamanda Denizlispor'un tüm resmî karşılaşmalarda elde ettiği en farklı skor olmuştur. Aşağıdaki çizelgede kulübün kurulduğu 1966 yılından günümüze kadar olan profesyonel liglerdeki performansı yer almaktadır.

Sezon İstatistikleri

SL = Türkiye Süper Ligi, Türkiye 1. Futbol Ligi; 1 = Türkiye 1. Futbol Ligi; 2B = Türkiye 2. Futbol Ligi, B Grubu; 2Kr = Türkiye 2. Futbol Ligi, Kırmızı Grup; 2By = Türkiye 2. Futbol Ligi, Beyaz Grup; Poz. = Pozisyon; O = Oynanan maç; G = Galibiyet; B = Beraberlik; M = Mağlubiyet; AG = Atılan gol; YD = Yediği gol; P = Puan
UCL = UEFA Şampiyonlar Ligi; UCWC = UEFA Kupa Galipleri Kupası; UC = UEFA Kupası; Kupa = Türkiye Kupası. Renkler: Sarı = Şampiyon; Gri = İkinci.

Lig mücadeleleri
 Süper Lig: 21
1983-1988, 1994-1997, 1999-2010, 2019-2021
 1. Lig: 37
1966-1983, 1988-1994, 1997-1999, 2010-2019, 2021-2023
 2. Lig: 1
2023-

Başarıları
 1. Lig:
Şampiyonluk (2) : 1982-1983, 2018-2019

Güney Batı Anadolu Derbisi

Uluslararası Organizasyonlarda Denizlispor
2001-02 Süper Lig sezonunu 48 puanla 5.sırada tamamlayan Denizlispor, 2002-03 yılında oynanacak olan UEFA Kupası'na katılmaya hak kazanmıştır. Denizlispor UEFA Kupası 1.Tur'unda Fransa'nın güçlü ekiplerinden ve Fransa kupasının sahibi olan FC Lorient ile eşleşmiştir. Denizlispor, kendi evindeki ilk karşılaşmayı 2-0 kazanmış, deplasmandaki karşılaşmada ise 3-1 mağlup olmasına rağmen deplasman kuralı gereği 2.Tur'a yükselmiştir.

UEFA Kupası 2.Tur'unda da Çek Cumhuriyet'inin en üst düzey futbol ligi olan 1. liga'nın şampiyonu Sparta Praha ile eşleşen Denizlispor, ilk maçı deplasmanda 1-0 kaybetmiş, kendi evindeki rövanşta ise rakibini 2-0 mağlup ederek 3.Tur'a çıkmaya hak kazanmıştır.

Denizlispor, UEFA Kupası 3.Tur'unda ise Fransa ligi şampiyonu Lyon ile eşleşmiştir. Kendi evinde oynadığı ilk maçta Lyon ile 0-0 berabere kalan Denizlispor, Fransa'daki rövanşta rakibini 1-0 yenip 4.Tur'a yükselmiştir.

UEFA Kupası Çeyrek final maçında José Mourinho'nun çalıştırdığı Portekiz ligi şampiyonu Porto eşleşen Denizlispor, Portekiz'de oynanan ilk maçta Porto'ya 6-1 mağlup olmuş, maçın rövanşında da kendi evinde 2-2 berabere kalarak UEFA Kupası'na veda etmiştir. Denizlispor'un çeyrek finalde elendiği Porto, 2002-03 UEFA Kupası'nın sahibi olmuştur.

İstanbul'un 3 büyükleri olarak tanınan takımlarının çoğu kez gerçekleştiremediği bu başarıyı Denizlispor ilk kez katıldığı UEFA Kupası'nda göstererek tüm Anadolu'nun dikkatini çekmiştir. Denizlispor bu çeyrek final başarısı ile Göztepe'nin ardından Gençlerbirliği ile birlikte UEFA Kupası'nda  en çok ilerleyebilen Anadolu'daki en iyi 2. takım olarak yer almıştır. Bu sıralamada Denizlispor ve Gençlerbirliği' ni ,UEFA Kupası 3.Tur'u derecesi ile Trabzonspor ve Gaziantepspor takip etmektedir.

UEFA Kupası

Intertoto Kupası

(*) 4.Tur günümüzde UEFA tarafından kaldırıldı, ancak hâlen çeyrek final öncesi "Son 16" takımın birbirleriyle mücadele ettikleri turdur.

Ayrıca bakınız

 Türk takımlarının Avrupa kupaları tarihi

Başkanlar
Denizlispor Kulübü tarihinde 41 başkan görev almıştır. Bunlardan Ahmet Dardar 8 sene ile en uzun süre Denizlispor'da görev yapan başkandır. Kulübün ilk başkanlığını Dr. Samim Gök yapmıştır. Denizlispor Kulübü tarihinde yönetimde görev almış başkanlar şöyle sıralanmaktadırlar:

 Dr. Samim Gök (1965-1967)
 Ahmet Nesip Baban (1967-1967)
 Turan Bahadır (1968-1969)
 Ali Dartanel (1969-1970)
 Halil Narin (1969-1970)
 Ali Dartanel (1970-1971)
 Refet Tavaslıoğlu (1970-1971)
 Turan Bahadır (1971-1972)
 Halil Narin (1971-1972)
 Ali Dartanel (1972-1973)
 İhsan Ölçer (1972-1973)
 Necati Dalaman (1973-1974)
 Hasan Gönüllü (1974-1975)
 Mehmet Sevil (1975-1976)

 İhsan Ölçer (1976-1977)
 Yılmaz Kandemir (1976-1977)
 Kemal Bağbaşlıoglu (1976-1978)
 Dr. Samim Gök (1978-1979)
 Nail Yıldız (1979-1980)
 Mehmet Eskicioğlu (1980-1981)
 Selami Damgacı (1980-1981)
 Ahmet Dardar (1981-1984)
 Ali Dartanel (1983-1984)
 Ahmet Dardar (1984-1987)
 Ali Baysal (1986-1990)
 Ali İpek (1990-1991)
 Ahmet Dardar (1991-1993)
 Ali Marım (1993-1999)

 Selami Urhan (1999-2000)
 Mustafa Baysal (2000-2003)
 Zafer Katrancı (2003-2005)
 Ali İpek (2005-2010)
 Mehmet Özsoy (2010-2011)
 Salih Amiroğlu (2010-2011)
 Hasan Kıbrıslıoğlu (2011-2011)
 Yurdal Duman (2011-2012)
 Süleyman Urkay (2012-2013)
 Mehmet Özsoy (2013-2014)
 Hasan Kıbrıslıoğlu (2014-2015)
 Mustafa Şavluk (2015-2016)
 Süleyman Urkay (2016-2017)
Mustafa Üstek (2017-2018)

 Ali Çetin (2018-2021)
 Mehmet Uz (2021-)

Resmi Kulüp Marşı

Söz ve müziği Denizlili müzisyen Ömer Faruk Canural'a ait olan Şampiyon Denizlispor'um isimli tribün marşı, 2012-2013 sezonunun başında kulüp yönetimine teslim edilmiştir. Kulüp yönetimi tarafından stadyumda ve özel günlerde çalınan marş birçok Denizlisporlu taraftarın takdirini toplamıştır.

Dış bağlantılar

 UEFA.com'da Denizlispor profil sayfası

Kaynakça

1966'da kurulan futbol kulüpleri

Denizlispor


ලෝකයේ විශ්මය ජනක ස්වාභාවික අරුමයන් සහ මිනිසා විසින් සාදන ලද ව්‍යුහයන් ලැයිස්තුගත කිරීම සඳහා පුරාණ කාලයේ සිට වර්තමානය දක්වා විවිධ ලෝක පුදුම ලැයිස්තු සම්පාදනය කර ඇත.

පුරාතන ලෝකයේ පුදුම හත () මේ ආකාරයේ පළමුවැන්න වේ. එයට පදනම් වී ඇත්තේ පුරාතන ග්‍රීක සංචාරකයන් හට වූ මාර්ගෝපදේශ පොත් වන අතර ඇතුලත් වන්නේ මධ්‍යධරණි මායිම වටා සහ මෙසපොතේමියාවේ පිහිටි කෘති පමණි.

ලෝක පුදුම ගණන හතකට (7) සීමා වී ඇත්තේ, හත ඉලක්කම පරිපූර්ණත්වය සහ බහුලත්වය නියෝජනය කරන බව ග්‍රීකයන් විශ්වාස කළ නිසා සහ එකල දැනුමට අනුව ග්‍ර්හලෝක සංඛ්‍යාව වන පහ (5) සහ හිරු, සඳු දෙකේ එකතුව ද වන නිසාය. මීට අමතරව තවත් මෙවැනි ලැයිස්තු බොහෝ ගණනක් සකස් කොට ඇත.

පුරාතන ලෝකයේ පුදුම හත

ලෝකයේ පුදුම හත මුල්වරට නම් කරන ලද්දේ ක්‍රිස්තු පූර්ව දෙවන සියවසේ අරකෝසියාවේ සීඩන්හි වාසය කළ ඇන්ටිපේටර් නම් ග්‍රීක පඬිවරයා විසිනි. ඔහු විසින් නම් කරන ලද ලෝක පුදුම හත නම්, මිසරයේ ගීසා පිරමිඩය, ඉරාකයේ බැබිලන්හි එල්ලෙන උයන, ඔලිම්පියාහි සියුස් දෙවියන්ගේ ප්‍රතිමාව, එපියුස්හි ආර්ටෙම්ස් දේවස්ථානය, හෙලිකානස්හි මෝසල්ස් ස්මාරකය, රෝඩිස්හි කොලෝසස් ප්‍රතිමාව, හා ඇලෙකිසැන්ඩ්‍රියාවේ ලොව ප්‍රථම ප්‍රදීපාගාරයයි. ඔහු ජීවත්වූ යුගයේ පැවැති මෙම ස්ථාන අතරින් අද ඉතිරිව ඇත්තේ මිසරයේ ගීසා පිරමිඩය පමනි. පුරාතන යුගයට අයත් සෙසු ගොඩනැගිලි ස්වාභාවික විපත් හා සිතා මතා කරකලද විනාශයන් නිසා අභාවයට ගොස් ඇත.

වෙනත් යුගවල ලැයිස්තු

මෑත කාලීන ලැයිස්තු
මේ නිසා වර්තමානයේදී අලුතින් ලෝක පුදුම හතක් නම්කර ඇත. අන්තර්ජාලය හා දුරකථන මගින් කරන ලද ලෝක ජනමත විමසුමක් අනුව ක්‍රිස්තු වර්ෂ 2007 ජුලි 07 වන දින පෘතුගාලයේ ලිස්බන් නුවරදී තෝරාගන්නා ලදි. ඒ අනුව වර්තමානයේ ලෝක පුදුම හත ලෙස හඳුන්වනුයේ,

බ්‍රසීලයේ රියෝද ජෙනයිරෝ නුවර ක්‍රිස්තූන් වහන්සේගේ ප්‍රතිමාව

බ්‍රසීලයේ රියෝද ජෙනයිරෝ නුවර ඉදිකර ඇති ක්‍රිස්තුත් වහන්සේගේ ප්‍රතිමාව වර්තමාන ලෝක පුදුම හතෙන් එකක් ලෙස නමි කර ඇති අතර එහි උස මීටර් 38කි. නගරය පසුබිමි කරගෙන අහස උසට නැගී සිටින මෙම සුවිසල් ප්‍රතිමාවේ බර ටොන් 635කි.මෙම ප්‍රතිමාවේ  සැලසුම  ප්‍රංශ මූර්ති ශිල්පියකු ව පෝල් ලැන්ඩොව්ස්කි  නම් සැලසුම් ශිල්පියාගේය.මෙම ප්‍රතිමාවේ කොටස සහ එය තැනීමට අවශ්‍යය භාණ්ඩ මේ ස්ථානයට ගෙන ඒමටත්, ඒවා යළි කන්ද මතට රැගෙන යාමටත් රේල් පීලි මත දිවූ දුම්රිය මැදිරි  ට්‍රොලි භාවිතා කරලා තියෙනවා. විවෘත කරන ලද්දේ 1931 ඔක්තෝබර් මස 12 වෙනිදාය. තැනීමට ගතවූ කාලය වසර 5කි.

චීන මහා ප්‍රාකාරය

නැගෙනහිර චීනයේ කහ මුහුදු බොක්කේ සිට මොන්ගෝලියාවේ බටහිර සීමාව දක්වා විහිදී ඇති චීන මහා ප්‍රාකාරය මිනිස් දෑතින් ඉදි වු විස්මය දනවන දැවැන්ත නිර්මානයකි. මෙහි ඉදිකිරීම් ක්‍රිස්තු පූර්ව 6 වන සියවසේදී පමන ආරම්භ වී ඇති අතර ක්‍රිස්තු පූර්ව 16 වන සියවස දක්වා ඉදිකිරීම්, ප්‍රතිසංස්කරණ හා සංරක්ෂණ කටයුතු සිදු වී ඇත. චීන අධිරාජ්‍යයේ උතුරැ සීමාවට නිරන්තරයෙන් එල්ල වූ මොන්ගෝලියන් ආක්‍රමණවලින් ආරක්ෂා වීම සඳහා මේ මහා ප්‍රාකාරය ඉදිකර ඇතැයි සැලකේ. මෙම ප්‍රකාරයේ දිග කි:මී: 6400ක් පමණ වේ. මෙහි බැම්ම කළුගල් අඩිතාලමක මීටර් 12ක් උසට ගඩොලින් නිර්මානය කර ඇත. ප්‍රකාරය මුදුනේ මීටර් 4.5ක් පළල පාරකි. ප්‍රකාරය දිගේ මීටර එකසිය අසූවෙන් එකසිය අසූවට මුර කුළුණු සාදා ඇත. අතීතයේදී මිලියනයකට අධික පිරිසක් මුර සේවයේ යොදවා තිබූ බව සඳහන් වේ. චන්ද්‍රයාගේ සිට පෘථිවිය දෙස බැලූ කළ දිස්වන මිනිසා විසින් ඉදිකළ එකම නිර්මාණය මෙය ලෙස සැලකේ.

ඉතාලියේ කොලෝසියම

ඉතාලියේ රෝම නගරයේ පිහිටා ඇති මෙය සුවිසල් ප්‍රේක්ෂකාගාරයකි. එහි ප්‍රේක්ෂකයන් පනස් දහසකට පමණ ආසන පහසුකම් තිබී ඇත. විනෝදකාමී පාලකයන්ගේ සහ වංශාධිපති රදල පැලැන්තියේ සතුට පිණිස අමානුෂික ක්‍රීඩා මෙහි පැවැත්වූ බව විස්වාස කෙරේ. මරණය තෙක් සටන් වදින කඩුගත් මල්ලවයන්, වන මෘගයන් සමඟ ජීවිතය සඳහා බිහිසුණු සටනක යෙදෙන සිරකරුවන් ඔවුන්ගේ සතුට පිණිස යොදාගත් බව සඳහන් වේ.

ජෝර්දානයේ පෙට්‍රා නගරය

ක්‍රිස්තු පූර්ව 9 වැන්නේ සිට ක්‍රිස්තු පූර්ව 40 දක්වා රජ කළ 4 වන ඇරේටස් රජුගේ පුරාතන නැබට්යානු රාජධානියේ අග නුවර පෙට්‍රා නගරයයි. බ‍ටහිරින් ගාසා, උතුරින් ඩැමස්කස්, හා බොස්රා හරහා ඇක්වාබා දක්වා විහිදී ගිය වෙළෙද මාර්ගයේ වෙළෙද මධ්‍යස්ථානයක් වශයෙන් පැවැතීම හේතුවෙන් ඉතා දියුණු තත්වයක පැවැති බව පෙනේ. අරාබි කාන්තාරයේ කෙළවරට වන්නට පිහිටා ඇති පෙට්‍රා නගරය කාන්තාරික දේශගුණික තත්වයන්ට මුහුන දීමට හැකි වන පරිදි නිර්මානය කොට තැබීම විශේෂයකි. එසේම පිහිටි ගලෙහිම නිර්මානය කරන ලද ගොඩනැගිලි මෙහි ගෘහ නිර්මානශිල්පයේ සුවිශේෂී ලක්ෂණයකි. රෝස පැහැති පාෂාණයෙන් කරන ලද මීටර් 42ක් පමණ උසැති පූජනීය ස්ථානයක නටඹුන්ද හමු වී ඇත.

ජේරුහි මාචු පීචු බලකොටුව

දකුණු ඇමෙරිකාවේ ඇන්ඩීස් කඳු මුදුනෙහි පිහිටා ඇත. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1500 දී පමණ ඉන්කාවරු විසින් ගොඩනගන ලද පෞරාණික බලකොටුවකි. මෙය ආගමික නගරයක්ද, සතුරු ආක්‍රමණවලදී පලාගොස් සැඟවීමට සුදුසු ලෙස කදු මුදුනේ සෑදූ නගරයක්ද යන්න නිශ්චිත නිගමනයකට එළබී නැත. ස්පාඤ්ඤ ජාතික හමුදා විසින් බෝ කරන ලද වසූරියා රෝගයෙන් බේරීම සඳහා ඉන්කාවරු මාචු පීචු බලකොටුව හැරදමා යන්නට ඇතැයි සැලකේ.

මෙක්සිකෝවේ චිචෙන් ඉට්සා පූජනීය නගරය

ආදි කොළොම්බියානු ශිෂ්ටාචාරයට අයත් මයන්වරු විසින් මෙය නිර්මානය කරන ලද්දකි. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 750 සිට ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1200 පමණ දක්වා කාලය තුළ මායා ශිෂ්ටාචාරයේ දේශපාලනික හා ආගමික මධ්‍යස්ථානයද මෙය විය. මෙම නගරයේ පිහිටා ඇති මීටර් 24 ක් උසැති කුකුල්කන් දේවස්ථානය පිරමීඩාකාර හැඩයක් ගත්තකි. එහි සතර අතට විහිදුණු පඩිපේළි 4කි. එක් පඩි පෙළක පඩි 91 බැගින් ඇත. පඩි පේළි හතරේ මුළු පඩි ගනන 365කි. වර්ෂයේ දින ගනනට සමාන වීම අවධානයට යොමු විය යුත්තකි.

ඉන්දියාවේ ටජ්මහල

මධ්‍යතන යුගයේ භාරතය පාලනය කළ මුගලි රාජ පරම්පරාවේ පස්වන පාලකයා වූ ෂා ජහන් අධිරාජ්‍යා තමා අතිශයින්ම ආදරය කළ මුට්ටාස් මහල් දේවියගේ මරණයෙන් පසු ඇය වෙනුවෙන් ඉදිකළ අද්විතීය සිහිවටනය ටාජ්මහල් මන්දිරයයි. අග නුවර යමුනා නදී තීරයේ අතිශයින් සුන්දර පරිසරයක මෙම ආදර සිහිවටනය ඉදිකොට තිබේ. ඉස්මාරකයේ වැඩ ආරම්භ කරන ලද්දේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1632දීය. කම්කරුවන් විසි දහසක් පමණ යොදාගෙන ඉදිකිරීම් අවසන් කිරීමට අවුරුදු විසි දෙකක පමණ කාලයක් ගතවී ඇත. මුළු ගොඩනැගිල්ලම කිරිගරුඩ ග‍ලෙන් නිමවා ඇත. ගොඩනැගිල්ල, පොකුණු, උද්‍යානයද යමුනා නදිය එක්ව ගත් කල අතිශයින්ම දර්ශනීය ස්මාරකයක් බවට පත් වී ඇත.

ස්මාරකය අසල ළිං කැණ ඒවාට ගල් කැබලි පුරවා ස්මාරකයේ අඩිතාලම සකසා ඇත. ඉදිකිරීමේදී පලංචි සඳහා උණගස් වෙනුවට ගඩොල් භාවිතා කර ඇති අතර එය ගැලවීම සඳහාද වසර ගණනක් ගතවූ බව කියැවේ. කිලෝමිටර 15 පමණ දිග බෑවුම් මඟක් ගරුඬ හා අනෙක් ද්‍රව්‍ය ප්‍රවාහනයට විශේෂයෙන් නිර්මාණය කල කරත්ත භාවිතා කර තිබෙන  අතර ඒවා ගොනුන් විසිදෙනෙක් පමණ අදින ලද බව පැවසේ. විශේෂ ලීවර ක්‍රමයක් මඟින් අවශ්‍ය ස්ථානයට අමුද්‍රව්‍ය කොටස් ඔසවා ඇත. ඉදිකිරීම් සඳහා අවශ්‍ය ජලය අසල ඇති ගඟෙන් ලබාගෙන ඇති අතර ඒ සඳහා කඹ හා සතුන් ආධාරයෙන් ක්‍රියා කරන යාන්ත්‍රනයක් යොදාගෙන ඇත. මෙම ජලය මුලින් ටැංකියකට එකතුකර එය නැවත බෙදාහැරීමේ ටැංකියකට යොමුකර ඇත. පසුව එතැන් සිට කුඩා ටැංකි තුනක් හරහා මුලු සංකීර්ණය පුරාවටම ජලය බෙදාහැරීම සිදුකර ඇත. එකල මෙම ව්‍යාපෘතිය සඳහා අපේක්ෂිත කාලය හා වියදම ගණනය කර ගැනීමට බොහෝ අපහසු වී ඇත. කෙසේ නමුත් එකල මෙය සඳහා ඉන්දියානු රුපියල් මිලියන 32 පමණ වියදම් වී ඇති බව සැළකේ.

සටහන්
 hiokjjjm

මූලාශ්‍ර
www.new7wonders.com
8 ශ්‍රේණිය සිංහල, අධ්‍යාපන දෙපාර්ථමේන්තුව

ආශ්‍රිත
පුරාතන ලෝකයේ පුදුම හත

අඩවියෙන් පි‍ටත පිටු

නව පුදුම හත

ලෝක පුදුම


Situationsetik er en etisk retning, som gør den specifikke situation central for den rigtige handling. Handlinger og de situationer, som de finder sted i, er altid unikke, og den rigtige handling afhænger deraf. Således står den i modsætning til pligtetikken, som følger generelle regler og principper uafhængigt af situationen. Af tilhængere kan nævnes K. E. Løgstrup, Adam Smith og Jean-Paul Sartre.

Nogle situationsetikere betoner endvidere, at vi stadig kan have brug for etiske tommelfingerregler eller endda pligter og principper for at kunne fungere i hverdagen. Andre har mere fokus på de tilbagevendende situationer, hvor vi må stoppe op og tage bevidst stilling til, hvad der synes at være det rigtige at gøre. Med Løgstrup er det lidt mere kompliceret, da hans teori om de spontane livsytringer indebærer, at etikken og "de moralske følelser" så at sige giver sig selv i den spontane og naturlige interaktion mellem mennesker. Det er først, når de spontane livsytringer bryder sammen, at der ifølge Løgstrup er brug for den etiske fordring.

Etik

Situationsetik


منى صابر فيلم مغربي إنتاج سنة 2002 للمخرج عبد الحي العراقي، بطولة كل من كارميلا راموس، خالد بنشكرة، أسماء الخمليشي وغيرهم.

القصة

الفيلم يعتبر أول الأفلام التي تكلمت عن سنوات الرصاص التي كانت بسبعينيات القرن الماضي في المغرب، الفيلم يحكي عن فتاة فرنسية تعيش مع والدتها في باريس التي تخبرها أن والدها الحقيقي مغربي وقد اختفى عند حملها، فتبدأ البنت «مُنى» رحلة البحث عنه.

مراجع

روابط خارجية

أفلام مغربية إنتاج 2002
أفلام عن سنوات الرصاص (المغرب)

منى صابر (فيلم)


العقدة الأذينية البطينية  و هي مجموعة من الخلايا القلبية المتخصصة في توصيل الشارة المحفزة ما بين أذين القلب وبطيني القلب، وهي جزء من جهاز التوصيل القلبي، وبالإضافة لدورها في توصيل الاشارة المحفزة تأخذ محل العقدة الجيبية كمنظم لدقات القلب في حالة فشل العقدة الجيبية في أداء دور تحفيز القلب. اكتشفها العالم الألماني لودفيغ أشوف وتلميذه الياباني سوناو تاوارا، ولذلك يطلق عليها أحيانًا اسم عقدة أشوف-تاوارا.

التروية الدموية للعقدة الأذينية البطينية
تتم تروية العقدة الأذينية الجيبية عن طريق فروع نابعة من الفرع بين البطينين الخلفي  والمتفرع في غالب الأحيان عن الشريان التاجي الأيمن  في الوضع الطبيعي، وفي أقلية من الحالات يمكن أن يتفرع الفرع بين البطيني الخلفي عن الشريان التاجي الأيسر عند التوزيع سيادة التوزيع اليساري  وهي الحالة التي يكون فيها معظم القلب مزوداً بالدم عن طريق الشريان الأيسر.

تعصيب العقدة الأذينية البطينية
تمتد نهايات عصبية بكثافة منبثقة عن كلا الجهازين الجهاز العصبي الودي والجهاز العصبي اللاودي لتؤثر بشكل واضح على سرعة توصيل الشارة المحفزة وعلى سرعة نشوء مثل هذه الشارة في خلايا العقدة نفسها إذا لم تصلها شارة من الأذينين، من خلال تأثير هذين الجهازين على جهد الفعل  في خلايا العقدة. وقد أظهرت الدراسات احتواء خلايا العقدة الأذينية البطينية على مستقبلات كاتيكولامينية (نواقل الجملة الودية)، ومستقبلات أسيتيل كولينية (نواقل الجملة اللاودية) ترتبط هذه المستقبلات بخلايا التوصيل داخل العقدة، مما يفسر تأثير الجهاز العصبي على سرعة توصيل الشارة المحفزة عبر العقدة الأذينية البطينية.

الدور الوظيفي

تعتبر العقدة الأذينية البطينية جزءاً مهماً من جهاز التوصيل القلبي حيث تعتبر حلقة الوصل ما بين الأذينين والبطينين، حيث أن الأخيرين يعتبران كهربياً وحدتين معزولتين عن بعضهما البعض بوساطة النسيج الضام الذي يقع بمستوى قاعدة القلب ويفصل ما بين الأذينين والبطينين. تقوم العقدة الأذينية البطينية بنقل الشارة القلبية المحفزة والناشئة في الأذينين ، بعد تأخير متعمد لحين انتهاء انقباض الأذينين، إلى البطينين. وتعتمد سرعة انقباض البطينين على سرعة التوصيل في العقدة الأذينية البطينية. لهذا فإن العقدة الأذينية البطينية تعتبر في النظم القلبي الفاصل ما بين النظم الأذيني والبطيني.

من ناحية أخرى فإن العقدة الأذينية البطينية كأحد العقد النظمية القلبية تعمل كمنظم ثانوي لدقات القلب، حيث أن خلايا العقدة الأذينية البطينية قادرة على توليد الشارة المحفزة بتردد يتراوح ما بين 40-60 مرة في الثانية. ففي الوضع الطبيعي فإن العقدة الجيبية تكون هي الأسرع في توليد الشارة المحفزة، وتسبق بذلك العقدة الأذينية البطينية. ولكن في الحالات التي تعجز فيها العقدة الجيبية عن توليد الشارة المحفزة، فإن العقدة الأذينية البطينية تعوّض عنها في توليد الشارة، وإن كان بمعدلٍ أقل، لذلك فهي تعتبر من العقد الثانوية التي تقوم بالتعويض في حالات مرض العقدة الجيبية.

دور العقدة الأذينية البطينية في اضطرابات النظم

التباطؤات القلبية
في حالات عجز منظم خطى القلب الطبيعي (العقدة الجيبية) أو من ينوب عنه من خلايا الأذينين عن إصدار شارة محفزة للقلب، فإن خلايا العقدة الأذينية البطينية تقوم كمنظم ثانوي بتردد 40-60 دقة في الثانية.

إحصار أذيني بطيني
تقوم العقدة الأذينية البطينية على تبطيء انتقال الشارة المحفزة من الأذينين إلى البطينين، تُقاس مدة تأخر انتقال الشارة إلى البطينين بفترة PQ في مخطط القلب الكهربائي.في الوضع الطبيعي فإن هذا التأخير لا يتجاوز 240 ميلي ثانية، غير أنه في بعض الأحيان فإن تأخير التوصيل يصل إلى أكثر من ذلك، في مثل هذه الحالة فإننا نتحدث عن إحصار أذيني بطيني ، حيث يقسم الإحصار إلى 3 درجات:

 الدرجة الأولى للإحصار الأذيني البطيني: والتي تتمثل في تأخر نقل الشارة المحفزة يزيد على 240 ميلي ثانية، مع حصول توصيل لكافة الإشارات.
 الدرجة الثانية للإحصار الأذيني البطيني: والتي تتمثل في حصول انقطاع منتظم في نقل الشارات المحفزة من الأذينين إلى البطينين، بحيث تفقد الشارة الأذينية (لا يتم توصيلها) بشكل منتظم. ويُقسم هذا الإحصار إلى نوعين:
 إحصار درجة ثانية من نوع موبيتز : وهو انقطاع منتظم في نقل الشارة، حيث تُقطع الشارة كل ثاني مرة، أو كل ثالث مرة... وهكذا.
 إحصار درجة ثانية من نوع وينكل باخ : وفيه تطول فترة عبور الشارة الأذينية إلى البطين تدريجياً، حتى تنقطع نهائياً، لتعود بعدها وتطول تدريجيا بشكل دوري.
 الدرجة الثالثة للإحصار الأذيني البطيني: ويتمثل في انقطاع كامل في نقل الشارة المحفزة ما بين الأذينين والبطينين، بحيث ينقبض الأذينان والبطينان بشكل منفصل تماماً عن بعضهما.

التسارعات القلبية
تلعب العقدة الأذينية البطينية دوراً مهماً في نقل التسارعات فوق البطينية  مثل الرجفان الأذيني أو الرفرفة الأذينية وغيرهما إلى البطينين، حيث أن للعقدة الأذينية البطينية دوراً في منع انتقال مثل هذه التسارعات مباشرةً إلى البطينين، وبالتالي حماية البطينين من تسارعات قلبية قد تشكل خطراً على الدورة الدموية، إذ أن البطينين يحتاجان إلى فترة للامتلاء بالدم لضخه. تعجز العقدة الأذينية (وهي الأبطأ في جهاز التوصيل القلبي) عن نقل الترددات العالية وينشأ إحصار أذيني بطيني منتظم يقي البطينين. أي أنه إذا تسارع الأذينان في حالة الرفرفة الأذينية بسرعة 300/دقيقة، وتم نقل كل ثاني شارة (يُدعى بإحصار 1:2) فإن سرعة البطينين تكون عندها 150/دقيقة، أما في حالة إحصار 1:3 فإن سرعة البطينين تكون قرابة 100/دقيقة. يعود الإحصار الأذيني البطيني في حالات التحفيزات المتكررة المتسرعة (التسارعات الأذينية) إلى كون خلايا العقدة الأذينية البطينية راقدة في دور الحران حين وصول التحفيز التالي، وبالتالي غير «موصلة» للشارة المحفزة. ويشكل ذلك حماية وظيفية للبطينين من التسارعات وليس علّةً مرضية في العقدة الأذينية البطينية.

الأدوية المؤثرة على العقدة الأذينية البطينية

أدينوزين

يتمثل أثر الأدينوزين على القلب في تأثيره على العقدة الأذينية البطينية، حيث يسبب الأدينوزين في إحصار أذيني بطيني تام (درجة ثالثة)، ولكن بسبب قصر عمر النصف الحيوي للأدينوزين والذي يقل عن 10 ثوانٍ فإن هذا الإحصار لا يدوم إلا لثوانٍ معدودات.
يُستخدم الأدينوزين في علاج التسارعات قوق البطينية الانتيابية  حيث يمكن لدفعة من الأدينوزين من إنهاء التسارعات بخصاصة الناجمة عن معاودة الدخول ، حيث يوقف الأدينوزين هنا النقل بين الأذينين والبطينين إيقافاً تاماً لثوانٍ معدودة كافية لتقويم النظم.

محصرات قنوات الكالسيوم

تقوم حاصرات قنوات الكالسيوم وبخاصة تلك من مجموعة فينول-ألكال-أمين مثل دلتيازيم وفيراباميل بإبطاء عودة خلايا العقدة الأذينية البطينية إلى وضع الراحة بعد التحفيز، وبالتالي إلى إطالة دور الحران للعقدة الأذينية البطينية. هذا بدوره يقلل من سرعة توصيل العقدة للشارة، وبالتالي يعمل على تخفيض سرعة نقل الشارة للبطين، ومن ثم التقليل من سرعة نبض القلب، ويزداد هذا الأثر فاعلية كلما زاد معدل نبض القلب أي أنه يزيد في التسارعات القلبية وبالذات تلك الفوق بطينية، في حين أن دوره منعدم في علاج التسارعات البطينية المنشأ.

حاصرات بيتا

تقوم حاصرات بيتا المنتقية للقلب  وغير المنتقية  بحصر تأثير الجملة الودية على العقدة الأذينية البطينية، ومن ثم كبح سرعة توصيل الشارة المحفزة خلال خلايا العقدة مما يؤدي إلى كبح سرعة القلب. لذا تستخدم حاصرات بيتا لمعالجة التسارعات فوق البطينية. إفراط استخدام حاصرات بيتا قد يؤدي إلى حدوث إحصار أذيني بطيني.

مركبات الديجيتاليس

تقوم مركبات الديجيتاليس مثل الديجوكسين والديجيتوكسين بتطويل دور الحران في العقدة الأذينية البطينية، وبنفس الوقت بإبطاء نقل الشارة المحفزة إلى البطينين. لذلك فإن هذه المركبات تستخدم منذ زمن طويل في علاج التسارعات فوق البطينية. تعود آلية عمل الديجيتاليس إلى أثره المحفز لتأثير الجملة اللاودية (المبهمية) على خلايا القلب.

خلطات دوائية
يمكن لعلاج التسارعات فوق البطينية باستخدام الأدوية المثبطة لنقل الشارة المحفزة عبر العقدة الأذينية البطينية استخدام أكثر من دواء في نفس الوقت، مثل استخدام الديجيتاليس إلى جانب حاصرات بيتا أو إلى جانب محصرات قنوات الكالسيوم، بحيث تتحقق فائدة إضافية نظراً لتكاتف آلية العمل في هذه التراكيب. ولكن لا يُنصح باستخدام محصرات قنوات الكالسيوم وحاصرات بيتا معا في آنٍ واحد؛ وذلك لأن خطر التسبب بإحصار أذيني بطيني يكون عالياً عند استخدامهما معاً.

أثر الكافئين والنيكوتين والكوكائين
الكافيين النيكوتين يعتبران من منشطات الجملة الودية، فيما يُثبط الكوكائين استعادة النورأدرينالين إلى الخلايا العصبية، مما يزيد من فاعليته بين الخلايا العصبية، ويؤثر بذلك في تنشيط الجملة الودية. هذا التنشيط للجملة الودية يؤدي إلى رفع سرعة التوصيل في العقدة الأذينية البطينية، وبالتالي يساهم في رفع معدل دقات القلب.

المراجع

تشريح القلب

عقدة أذينية بطينية


Skotterud Station (Skotterud stasjon) er en tidligere jernbanestation, der ligger i byområdet Skotterud i Eidskog kommune på Kongsvingerbanen i Norge.

Stationen blev åbnet som læssespor 4. november 1865, da Grensebanen, nu en del af Kongsvingerbanen, blev taget i brug. 11. januar 1874 blev den opgraderet til holdeplads og 15. februar 1890 til station. Stationen blev fjernstyret 6. april 1967 og gjort ubemandet 1. januar 1985. Betjeningen med persontog ophørte 1. juni 1986 men blev genoptaget fra 2. juni 1991 til 1. januar 2004. Herefter har den tidligere station fungeret som krydsningsspor. 1. oktober 2010 blev Stockholmstoget afsporet ved Skotterud, hvorved mindst 40 personer blev kvæstet.

Stationsbygningen er opført i træ efter tegninger af Georg Andreas Bull. Bygningen brændte natten til 20. august 2011 men er senere sat i stand igen. Stationens vandtårn er fredet af Jernbaneverket.

15. oktober 1918 åbnedes den 14,3 km lange Vestmarkabanen fra Skotterud til Vestmarka. Persontrafikken på banen blev indstillet 30. januar 1931, mens banen selv blev nedlagt 1. juni 1965.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Noter

Stationer på Kongsvingerbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1865
Jernbanestationer i Hedmark

Skotterud Station


The Best of Obituary je drugi kompilacijski album američkog death metal-sastava Obituary objavljen 29. siječnja 2008. godine. Na albumu su pjesme s prvi šest albuma.

Popis pjesama

Članovi sastava

 John Tardy – vokali
 Donald Tardy – bubnjevi
 Trevor Peres – gitara
 Allen West – gitara (pjesme 1. – 3., 7. – 13.)
 James Murphy – gitara (pjesme 4. – 6.)
 Daniel Tucker – bas-gitara (pjesme 1. – 3.)
 Frank Watkins – bas-gitara (pjesme 4. – 13.)

Izvori

Albumi sastava Obituary
Albumi iz 2008.

The Best of Obituary


Aşağıda HTTP protokol yanıt kodlarının bir listesi ve bunlarla ilişkili mesajlar ve Türkçe karşılıkları verilmiştir.

Bu numaralı kodlar, Web tarayıcı programları tarafından otomatik olarak işlenerek anlaşılır bir mesaja çevrilir.

Bu kodlar RFC2616 spesifikasyonu ile belirlenmiştir, yaygın olarak kullanılırlar.

Kod numarasının  birinci hanesi, yanıtın beş kategoriden hangisine ait olduğunu belirtir. 200, 301, 302, 404 ve 500 kodları en yaygın olanlardır. Bazı kodlar henüz kullanılmamakla beraber ileride yaygınlaşması beklenmektedir. Bazıları, örneğin 200, görülmese de, var olduğu varsayılır.

Durum kodları
Listede WebDAV olarak belirtilen kodlar HTTP tarafından belirtilmemiş, ancak HTTP'nin bir uzantısı olan WebDAV tarafından belirtilmişlerdir.

Kaynakça

İnternet listeleri

HTTP durum kodları


වාක්‍ය පරතරය යනු වාක්‍ය තුළ ඇති මුද්‍රණ අක්ෂර කට්ටලවල පාඨ අතර ඇති තිරස් පරතරය යි. මෙය මුද්‍රණාක්ෂර විද්‍යාවෙ සම්මතයට අයත් කරුණක් වේ. සචල මුද්‍රණාක්ෂරයුරෝපයෙහි ආරම්භ කිරීමත් සමඟ විවිධ වු වාක්‍ය පරතර සම්මුතියන් ලතින් අක්ෂරමාලාවත් සමඟ භාෂාවන් තුළ පරිහරනය විය. සාමාන්‍ය පද පරතරයක්(වාක්‍යක පද අතර අති අයුරින්), තනි විවර්ධිත පරතරය, ද්වි පූර්ණ පරතරය, සහ ඉතා නොබෝදා සංඛ්‍යාංක මාධ්‍ය තුළ භාවිතා වූ ශුණ්‍ය පරතරය යනාදිය මෙයට ඇතුළත් වේ.

20 වන සියවස තෙක්, බොහෝ රටවල් වල වාක්‍ය අතර අතිරේක පරතරය ප්‍රකශන නිවාස සහ මුද්‍රණ යන්ත්‍ර විසින් පරිහරනය කරන ලදී. එවිට සාම්ප්‍රධායික පරතර ක්‍රමයට විරුද්ධත්වයක් පවති අතර-ඇතැම් මුද්‍රණ යන්ත්‍ර භාවිත කළ වාක්‍ය අතර පරතරය පද පරතරයට වඩා පුළුල් නැත. මේ ප්‍රංශ පරතරය-වාක්‍ය පරතරයේ ඒක පරතරය සහිත තුල්‍යාර්ථික පදයක් ලෙස 20 වන සියවසෙ අවසාන භාගය තෙක් පැවතින. 19 වන සියවසේ අවසාන භාගයෙදි යතුරුලියනයේ හඳුන්වාදීමත් සමඟ යතුරු ලෙඛකයන් සාම්ප්‍රධායික අච්චු අකුරු අමුණ්න්නන් පරිහරණය කළ ශෛල්‍ය අනුකාර කිරිමට වාක්‍ය අතර පරතර දෙකක් භාවිත කරන ලදී. විසිවන වියවසෙ මැද භාගයේ මුද්‍රණ කර්මාන්තයෙ තිබුනු පුළුල් වාක්‍ය පරතරය බැහැර වීම අතරතුර එය මුද්‍රණ යන්ත්‍රයෙහි අඛණ්ඩව භාවිතා කළ අතර පසු කාළීනව පරිගණක තුළ ද භාවිතා විය. ඇතැම් විට මේ හේතුවෙන් පුළුල් පරතරය මුද්‍රණ යන්ත්‍ර සඳහා නිර්මිත වුවක් බවට බොහෝ නූතන ප්‍රභවයන් වැරදි ලෙස හිමිකම් කියයි.

වර්ථමානයේ අපේක්ෂිත හෝ නිවරදි වාක්‍ය පරතරය නොයෙක් විට විවාදයට ලක් වේ. බොහෝ මූලාශ්‍ර පවසන පරිදි අතිරේක පරතරය ප්‍රත්‍යුත්පන්නව අවශ්‍ය හෝ අපේක්ෂා නොකෙරේ. 1950 පමණ පටන් තනි වාක්‍ය පරතරය පොත්පත්,සඟරා හා පුවත්පත් වල ප්‍රමිතියක් විය. එසේ වුවත් සමහර මූලාශ්‍ර තවමත් අතිරේක පරතරය නිවරදි හෝ පිළිගත හැකි බවට කරුණු ගෙනහැර දක්වයි. විවාදය නොකඩවාම පැවතුන හෙයින් ලෝක ව්‍යාප්ත ජාලය ඔස්සේ සැලකියයුතු බොහෝ මිනිසුන් ප්‍රමාණයක් සෙවුම් යන්ත්‍ර භාවිතයෙන් කුමක් නිවරදි ද යන්න සොයාගනීමට උත්සහ කළහ.. බොහෝ මිනිසුන් වඩාත් කමැත්තෙන් ද්වී වාක්‍ය පරතරය අනාකෘතික පාවිච්චිය සඳහා යොදාගත්තේ එය ඔවුන් ටයිප් කිරීමට පුහුණු වූ ආකාරය නිසාවෙනි. කුමන සම්මතය පහසුවෙන් කියවිය හැකි දැයි යන්න පිළිබඳ විවාදයක් පැවති නමුත් 2002 සිට කරගෙන යන ඇතැම් නූතන සෘජු අධ්‍යයන අවිනිශ්චිත ඵලාඵල ඇතිකර තිබේ.

ඉතිහාසය
මූලික ලිපිය:වාක්‍ය පරතරයේ ඉතිහාසය

සාම්ප්‍රධායික අච්චු අකුරු ඇමිණිම

කොටින්ම සචල මුද්‍රණාක්ෂර සොයාගැනීමෙන් පසුව ඕනෑම ප්‍රමාණයක පරතරයක් නිර්මාණය කිරීමට සහ සම්පූර්ණයෙන්ම පෙලගැස්ම සඳහා අනුමත, විචල්‍යයෙන් ඉහළ පරතරයක් නිර්මාණාය කිරීමට පුළුවන් විය. මුලදී ඇමරිකානු,ඉංග්‍රීසි සහ අනෙකුත් යුරෝපීය අච්චු අකුරු අමුණන්ගේ ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේෂකත්වය(එසේම මුද්‍රණ ශිල්පියන්ගේ න්‍යාය ලෙසද ප්‍රකාශ කළ හැක)නිරූපිත පරතර ප්‍රමිතීන් 18 වන සියවසේ සිට ඉදිරියට ප්‍රධාන වශයෙන්ම අනන්‍යව පැවතින. මෙවැනි මාර්ගෝපදේෂ වලට උදාහරණ ලෙස එක්සත් රාජ්‍යයේ ජැකෝබී (1890) සහ එක්සත් ජනපදයේ මැක්කෙලා,හාපල් සහ ඩෙ විනී (1866–1901)උක්ත කරන ආකාරයට වාක්‍ය em(මුද්‍රණ ශිල්පීන් අතර පවත්නා මිම්මක්)- පරතරයෙන් යුක්ත විය යුතු අතර සහ ඒ පද 1/3 or 1/2 em(මුද්‍රණ ශිල්පීන් අතර පවත්නා මිම්මක්)-පරතරයෙන් යුක්ත විය යුතුය(නිරූපණය දකුණින්).වාක්‍ය පරතරයේ සාපේක්ෂ ප්‍රමාණයේ වෙනස් වීම පද පරතර වල ප්‍රමණය මත සහ පෙලගැස්මේ ඕනෑ එපාකම් මත රඳාපවති. බොහෝ රටවල් සඳහා මෙය ප්‍රකාශිත කාර්යයට ප්‍රමිතියක් ලෙස 20 සියවස තෙක් රැඳී පැවතින. මේ දක්වා එනම් මේ අවධිය තුළත් (සැලකියයුතු ලෙස ප්‍රංශයේ) වාක්‍ය අතර පද පරතරයේ සම්මතයක් වූ ප්‍රංශ පරතරය නම් ශිල්ප ක්‍රමය භාවිතා කළ ප්‍රකාශන නිවාස ද දක්නට ලැබුනි(නිරූපණය පහළින්).

යාන්ත්‍රික මුද්‍රණාක්ෂර සහ යතුරුලියනයේ පැමිණීම

අත්අකුරු රචනා ක්‍රමයට සමාන යම් විචල්‍ය වාක්‍ය පරතරයක් ලයිනොටයිප්(පේලි වශයෙන් අකුරු වැක්කිරීම) සහ මොනොටයිප්(ඒක මුද්‍රිත) උපකරණ 19 සියවසේ අගභාගයට සමීපව යාන්ත්‍රික මුද්‍රණාක්ෂර ක්‍රමය හඳුන්වා දීමත් සමඟම අනුමත කරනු ලැබීය. මෙම උපකරණ මෙන් පාඨ වල මහා පරිමාණ නිශ්පාදනයේ විප්ලවීයකරණයක් ඇති වූ අතර එම අවධියේ දීම පෞද්ගලික හා වෘත්තීය ලේඛණ නිර්මාණයේ විප්ලවීයකරණයක් ඇති විය. නමුත් යතුරුලියන තුළ ඇති යාන්ත්‍රික අඩුපාඩුකම්, විචල්‍ය පරතරය අනුමත කලේ නැත. මේ නිසා යතුරු ලේඛකයන්ට තමන් කී වරක් පරතර යතුර(space bar)එබුවා ද යන්න තෝරාගැනීමට නොහැකි විය. ප්‍රාරම්භයේ ඇතම් ඉංග්‍රීසි කතාකරන රටවල යතුරු ලියන්නන් සාම්ප්‍රධායික මුද්‍රණ තුල පාවිච්චි කළ පුළුල් වාක්‍ය පරතරය සන්නිකර්ෂණය කිරීමට වාක්‍ය අතරට පරතර තුනක් ඇතුලත් කිරීම හසල කළ නමුත් පසුව ද්වී පරතරයට නියම කෙරුනු අතර එය ක්‍රියමාර්ගයක් ලෙස 20 සියවස මුළුල්ල්ලෙහි නොකඩවා පවත්වාගෙන යන ලදී. ඉංග්‍රීසි පරතරය ලෙස මෙය ගම්‍ය වූ අතර ප්‍රංශ පරතරය නොකඩවා පාවිච්චි කළ ප්‍රංශ යතුරු ලියන්නන්ගෙන් ප්‍රතිවිරුද්ධව මෙය පැහැදිලිව පෙන්නුම් ලදී.

තනි පරතරය කරා සංක්‍රමණය

විසිවන සියවස ආරම්භයේදී යම් මුද්‍රණ වාක්‍ය වෙන් කිරීමට පද අතරෙහි එකහමාරක පරතරයක්(en-quad:මුද්‍රණ ශිල්පීන් යොදාගන්නා මිම්මක්) පාවිච්චි කිරීම ඇරඹුන අතර මෙම සම්මතය 1990 වන තෙක් නොකඩවා පාවිච්චි විය. 1940 සිට එක්සත් ජනපදය තුලත් 1950 එක්සත් රාජ්‍යය තුලත් තනි පරතරය සම්මුතියක් ලෙස පොත්පත්,සඟරා, පුවත්පත් වල යොදාගනු ලැබීය. යතුරු ලියන්නන් එකවිටම තනි පරතරයට සංක්‍රමණය වුයේ නැත. යාන්ත්‍රික පරතරය අඩුපාඩුකම් සහිත වුවත් සාමාන්‍ය ලෙඛකයන් යතුරුලියනය මත පාඨ නිර්මාණය කිරීමට තව දුරටත් බලාපොරොත්තු වේ.

තාක්ෂණික දියුණුව වාක්‍ය පරතර ක්‍රමයට බලපෑම් කිරීම ඇරඹින. වසර සියගණනාවක සිට සිදුකල වෘත්තීමය අච්චු අකුරු අමිණීම සඳහා පාවිච්චි කිරීමට 1941 දී IBM විසින් සමානුපාතිකව පරතරය තැබිය හැකි විධායක යතුරු ලියනයක් හඳුන්වා දෙන ලදී. මෙම නවීකරණය යතුරු ලියනයේ බලපැවැත්වීම බිඳ දැම්මේ ඒක මුද්‍රිත අකුරු වර්ගයෙහි යාන්ත්‍රික අඩුපාඩුකම් වල දරුණුකම අවම කරමිනි. 1960 දී පාඨ වල ශ්වේතවර්ණ පරතරය පවත්වාගෙන යාම ඉලෙක්ට්‍රොනික මුද්‍රණ අක්ෂර සේයා පද්ධති විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීය. HTML තුල සාමාන්‍යයෙන් අතිරේක පරතරය ප්‍රතික්ෂේප කලද 2011දී අතිරේක පරතරය පවත්වාගෙන යාමට විකල්පයක් ලෙස CSS 2.1 ප්‍රමිතිය එක් කරනු ලැබීය. මෙය ලෝක ව්‍යාප්ත ජාලය තුලද සත්‍යයක් ලෙස පෙන්නුම් කෙරේ. 1980දී බොහෝ දියුණු ආකෘතිකරණ උපකරණ සමඟ මේසයක මතුපිට තැබිය ක්ෂුද්‍ර පරිගණක ප්‍රකාශන මෘදුකාංග සාමාන්‍ය ලේඛකයන්ට ලබාදෙන ලදී. 20 සියවසේ අගභාගයේදී වාක්‍ය පරතරයේ මගපෙන්වීමට සාහිත්‍ය ලේඛණගත පද සකස් කිරීම ඇරඹින.

නූතන සාහිත්‍යය

මුද්‍රණාක්ෂර විද්‍යාව

අතීත මුද්‍රණාක්ෂර විද්‍යාව(පාඨ වල සැකැස්ම හා දර්ශනය) ඉංග්‍රීසි ප්‍රකාශනයන්හි සාම්ප්‍රධායික පරතර ක්‍රමය සඳහා සහයෝගය දැක්වීය. 1954 දී ජොෆ්‍රි ඩවුඩින්ගේ කෘතියක් වන මුද්‍රණ අක්ෂර පරතරයේ හා සැකැස්මේ සියුම් කරුණු යන්නට අනුව වාක්‍ය අතර පුළුල්ව පැතිරුන පරතරයේ සිට ඒකීය පරතරය දක්වා වෙනස්වීම අවතක්සේරු කරන ලදී. පරිගණක යුගයේ දියුණුවත් සමඟ මුද්‍රණ කලාවේ බහු පරතර පාඨයන්හි පවා ද්වී පරතරය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ආරම්භ කරන ලදී. 1989 දී සැලසුම් නිර්මාණයෙන් පරිගණක ප්‍රකාශන යන කෘතියට අනුව අකුරු ඇමිනීමේදී කාලච්ඡේදයකට පසු ප්‍රශ්නාර්ථ ලකුණත්,විශ්මයාදී ලකුණත් කෝලන් ලකුණත් සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ තනි පරතරයක් පමණි. එසේම ඒකීය වාක්‍ය පරතරය මුද්‍රණ ශිල්පීන්ගේ සම්ප්‍රධායක් ලෙස හඳුනා ගන්නා ලදී. බැටළුවන් සොරකම නවත්වා මුද්‍රණාක්ෂර කර්මාන්තය කරන අයුරු සොයගන්න(1993) සහ මුද්‍රණාක්ෂර සැළසුම්කරණය යන කෘතින් දෙක මුද්‍රණාක්ෂර විද්‍යාවට අත්‍යවශ්‍ය මගපෙන්වන කෘතින් වන අතර මුද්‍රණාක්ෂර විද්‍යාවේ පාඨ හා වාක්‍ය අතර ඒකීය පරතරයක් තැබීම භාවිතා කල යුතු බව මෙම කෘතින් දෙකම පෙන්නුම් කරයි.

මෑත කාලයේ මුද්‍රණාක්ෂර විද්‍යා කටයුතු පිලිබඳ වැඩි සැලකිල්ලක් පෙන්නුම් කෙරේ. මුද්‍රණාක්ෂර චිත්‍රාගාරයේ නිර්මාතෘ ඉලෙනි ස්ට්‍රිස්වර් පවසන පරිදි විවිධාකාර අදහස් ඉවසාදරා සිටීම අමතක කොට මුද්‍රණ ශිල්පයානුකූලව කථා කිරීමේදී නව වාක්‍යයක් ඇරඹිමට පෙර ද්වී පරතරයක් තැබීම අතිශයින්ම වැරදි සහගත වේ". මුද්‍රණාක්ෂර විද්‍යාවේ පූර්ණ මාර්ගෝපදේශනය යන කෘතියේ සඳහන් වන පරිදි යතුරු ලියනයේ වාක්‍ය වෙන්කිරීමේ සම්ප්‍රධාය වන ද්වී පරතර භාවිතය අකුරු ඇමිණීමේදී භාවිතයට ගැනීමේ අවස්ථාවක් නොමැත. මුද්‍රණාක්ෂර විද්‍යා ශෛල්‍යයේ මූලිකාංග(2004) නම් කෘතිය වාක්‍ය අතර ඒකීය පරතරය භාවිත කිරීමට සහය දක්වන්නේ වික්ටෝරියනු විකාර පුරුද්ද අත්හල විට ඔබගේ ටයිප් කිරීම් හා ඔබගේ මුද්‍රණාක්ෂර කට්ටල වාසිදායක වන බව පෙන්නුම් කරමිනි."

ස්විස්ටර්ලන්තයේ පළ කරන ලද ඩේවිඩ් ජූරී ගේ මුද්‍රණ ශිල්පයේ නීති පිළිඹඳ සිහිකැඳවීම යන කෘතිය මුද්‍රණ ශිල්පයේ වාක්‍ය තර පරතරය පිළිබඳ තත්වය පැහැදිලි කරයි. වචන අතර පරතරය විරාම ලකුණු වලට කලින් සහ පසුව වාක්‍ය අතර පරතරයේ සම්මුතියට අනුව දිස්වන පරිදි සකස්කළ යුතුය. සම්මතියට අනුකූල වූ වචන පරතරයක්,කමාවක් හෝ තිතකට පසුව ඇතුලු කළහොත් එය දිස්වන්නේ එම වාක්‍ය කණ්ඩයේ අනෙකුත් වචන අතර ඇති පරතරයට වඩා 50% වඩා පුළුල් වූ වචන පරතරයක් ලෙසිනි. එයට හේතු වන්නේ මෙම විරාම ලකුණු අතර නිරායාසයෙන් ඉහලින් තිබෙන්නා වූ අවකාශයි. එවිට මෙය යාබද සම්මත වචන අතර පරතරයට එකතු කල විට එහි එකතුව විශාල පරතරයක් ලෙස දිස්වේ. ඇතමුන් තර්ක කරන ආකාරයට අතිරේඛ පරතරය කමාවකට හෝ නැවතීමකට පසුව මදක් නතර වීමේ සංඥාවක් ලෙස දිස්වන බවයි. නමුත් මෙය අවශ්‍ය නොවේ. කිමද යත් මදක් නතර වීමේ සංඥාව විරාම ලකුණකින් පෙන්වා දී ඇති හෙයිනි.

ශෛල්‍ය සහ භාෂා මාර්ගෝපදේශකත්වය
මූලික ලිපිය:වාක්‍ය පරතරයේ ශෛල්‍ය හා භාෂා මාර්ගෝපදේශකත්වය

ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේෂකත්වය

අතීතයේදී මුද්‍රණ අක්ෂර සඳහා වූ ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශකත්වය වචන අතර පරතරයට වඩා වාක්‍ය අතර පරතරයට පුළුල් පරතරයක් භාවිතා කරන ලදී. සාම්ප්‍රදායික පරතරය,නිදර්ශනයක් ලෙස දකුණින් පෙන්නුම් කෙරේ. 20 සියවස අතරතුරේදී වෘත්තීය මුද්‍රණාක්ෂර වැඩ කිරීමට පෙර යොදා ගන්නා අත්පිටපත් මුද්‍රණය කරන විට වාක්‍ය අතරෙහි පරතර දෙකක් යොදාගන්නා ලෙස ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශනය පොදුවේ නියම කරන ලදී. ක්ෂුද්‍ර පරිගණක ප්‍රකාශන පොදු තත්වයට පත් වූ ආකාරයට මුද්‍රිත අත්පිටපත් ද අදාළ නොවන බවට පත්විය. අවසාන මුද්‍රණ හා අත්පිටපත් අතර වෙනසක් නිර්මාණය කිරීම බොහෝ ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශනයන් අවසාන කරනු ලැබීය. එම කාලයේදීම වාක්‍ය පරතරය පිළිඹඳ ඔවුන්ගේ මාර්ගෝපදේශන වෙනස් කිරීම ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශකත්වය විසින් ආරම්භ කරන ලදී. ශෛල්‍ය පිළිඹඳ චිකාගෝ අත්පොතෙහි 1965 වන සංශෝදනය වාක්‍ය තුළ ඇති පාඨ අතරට එම පරතරය භාවිත කරන ලදී. මෙහි 2003 සංශෝදනයට අනුව මුද්‍රණ හා අත්පිටපත් සඳහා ඒක පරතරය භාවිතා කිරීමේ තත්වයට වෙනස් විය. 1980දී එක්සත් රාජ්‍යයේ හාර්ට්ගේ නිති(1983) යන කෘතිය ඒක වාක්‍ය පරතරයට මාරුවෙන ලදී. අනෙක් ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදෙශනයන් මෙම කට්ටලය 1990 දී අනුගමනය කරන ලදී. 21 සියවස ආරම්භයේ මුල් කාලයේදී බොහෝමයක් ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශනයන් වාක්‍ය අතරට එකම එක පරතරයක් පමණක් සුදුසු බව පෙන්වීමට වෙනස් කරනු ලැබීය.

නූතන ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශනයන් ලිඛිත භාෂා සඳහා සම්මතයන් හා මාර්ගෝපදේශනයන් ලබා දෙන ලදී. සැබැවින්ම සියළු වෘත්තීය සංස්කාරකයන් ප්‍රකාශන සඳහා අත්පිටපත් සංස්කරණය කිරීමේදී මෙයින් එකක් සමඟ ඕනෑකමින් කටයුතු කලදා පටන් මෙම කාර්‍යයන් ලේඛකයන්ට වැදගත් විය". එක්සත් රාජ්‍යයේ ඔක්ස්ෆර්ඩ් ශෛල්‍ය අත්පොත(2003) සහ එක්සත් ජනපදයේ චිකාගෝ ශෛල්‍ය අත්පොත(2010) ආදී වූ විස්තර සහිත ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශනයන්හි මෑතකාලීන සංශෝදනයන් වාක්‍ය පරතරයද අතුලත්ව විවිධ වූ ලේඛණ හා නිර්මාණ මාතෘකා සඳහා සම්මතයන් සපයා දෙන ලදී. බහුතරයක් ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශනයන් අවසාන ලේඛණ කාර්‍යයන් හා ප්‍රකාශන තුල පර්යන්ත විරාම ලකුණු වලින් පසුව එක් පරතරයක් භාවිත කිරීම දැන් නිර්දේශ කරනු ලබයි. එක් නව ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශනයක් කටු සැලැස්ම සඳහා ද්වි වාක්‍ය පරතරය භවිත කිරීම අනුමත කෙරිනි. ග්‍රේග් මූලාශ්‍ර අත්පොත ඒක හා ද්වී පරතරය සඳහා වෙනම ඉඩ කතෘන්ගේ අභිමතය අනුව වෙන් කරන ලදී. ජාල නිර්මාණ මාර්ගෝපදේශනයන් සාමාන්‍යයෙන් මෙම මාතෘකාවෙන් මාර්ගෝපදේශනයන් ඉදිරිපත් නොකරන අතර HTML මුළුමනින්ම ද්වී පරතරය හඳුනා ගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කරනු ලැබීය. මෙම කාර්‍යයන් ඔවුන් විසින්ම ඒක වාක්‍ය පරතරයට ඇති වර්ථමාන ප්‍රකාශන සම්මතයන් අනුගමනය කරනු ලැබීය.

සෑම යුරෝපීය එක්සත් ප්‍රකාශනයන් භාෂා විසි තුනක් වටා එක් වාක්‍ය පරතරය භාවිතා කළ යුතු බව යුරෝපීය එක්සත් ජාතීන්ගේ අන්තර් සංවිධාන ශෛලීය සංග්‍රහය (The European Union's Interinstitutional Style Guide (2008)) විසින් අවධාරණය කොට ඇත. ඉංග්‍රීසි භාෂාව සඳහා වාක්‍ය අතර එක් පරතරයක් සැමවිටම තිබිය යුතුය යන්න යුරෝපීය කොමිසමේ ඉංග්‍රීසි ශෛලීය සංග්‍රහය විසින් ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත. වාක්‍ය අවසන් වන විරාම ලකුණු පසුව අනිවාර්‍යයෙන් එක් පරතයක් පමණක් තිබිය යුතු බව ගිවිස ගනිමින් ශෛලීය සංග්‍රහය කර්තෘකරුවන්, සංස්කාරකකරුවන්, සහා මුද්‍රණකරුවන් සඳහා යුරෝපීය පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය රාජ්‍ය මුද්‍රන කාර්යාලය විසින් පළමුව ප්‍රකාශනයට පත් කරන ලදි. එමෙන්ම වචන ක්‍රියායනය සහා පරිගණක ප්‍රකාශන සඳහා වැඩ සටහන් වඩාත් බාල,අස්ථීර/විචල්‍ය පරතරයන් ඉදිරිපත් කරයි. එමනිසා පිටු වල පරතරයන් වියවුල් බවක් සාදන නිසා ද්වීතීක පරතර භාවිතයන් වර්තමනයේ වළක්වා ඇත."

බලය ඇති භාෂා අධ්‍යයන ආයතන සතු නියමානුකූල බහුවිධ ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශනය දේශීය භාෂාවන් ආවරණය නොකල අතර එයින් ඇතම් ඒවා වාක්‍ය පරතරය පිලිබඳ පමණක් සාකච්ඡා කල ඒවා වේ. මෙය එක්සත් රාජ්‍යයේ පැවති තත්වයකි. ඔක්ස්ෆර්ඩ් ශෛල්‍ය අත්පොත(2003) සහ නූතන මානව ශාස්ත්‍ර පර්යේෂණ සම්මේලනයේ MHRA ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශනය(2002) ප්‍රකාශ කරනනේ එය ඒකීය පරතරයක් භාවිත කරන බවයි. කැනඩාව තුල කැනෙඩියානු ශෛල්‍යහි ඇති ඉංග්‍රීසි හා ප්‍රංශ භාෂ අංශ දෙකටම, ලිවීමට හා සංස්කරණය කිරීමේ මාර්ගෝපදේශකත්වය(1997)කෘතිය ඒකීය වාක්‍ය පරතරය නිර්දෙශ කරයි. එක්සත් ජනපදය තුල ශෛල්‍ය පිලිබඳ චිකාගෝ අත්පොත(2003) ආදී බොහෝ ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදෙශනයන් අනුමත කරන්නේ ඒකීය වාක්‍ය පරතරය පමණි. ඉතාලියේ බොහෝ වැදගත් ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශනයක් වන Il Nuovo Manuale di Stile (2009), වාක්‍ය පරතරය පිලිබඳ සඳහන් නොකළ මුත් Guida di Stile Italiano (2010),වන මයික්‍රොසොෆ්ට් පරිවර්ථනයේ නිල ශෛල්‍ය පවසන පරිදි එක්සත් ජනපදයෙහි භාවිතා කරන ද්වී පරතරය වෙනුවට ඒකීය පරතරයක් පරිශීලකයන්ට භාවිත කළ හැක.

භාෂා මාර්ගෝපදේශකත්වය

ප්‍රංශ හා ස්පාඤ්ඤ ආදී භාෂා සඳහා භාෂා නීති පනවන අධ්‍යන ආයතන ඇත. ඔවුන්ගේ ප්‍රකශන බොහෝ විට නිවැරදි අක්ෂර වින්‍යාසය හා ව්‍යාකරණ වල ගැටළු වලට අදාළ වන අතර මුද්‍රණ ශිල්පය පිළිබඳ ආවරණය නොකරයි. ශෛලීය මගපෙන්වීම එම භාෂා සඳහා එතරම් අදාළ නොවන්නේ ඔවුන්ගේ අධ්‍යයන ආයතන නියම කරන නීතීන් ඇති නිසවෙනි.උදාහරණයක් වශයෙන් අධ්‍යයන ආයතනය මගින් ප්‍රකාශයට පත් ප්‍රංශ අධ්‍යයන ආයතන ශබ්දකෝෂය ලොව පුරා ප්‍රංශ කත කරන්නන්ගේ භාවිතය සඳහා වේ. 1992 සංස්කරණය වාක්‍ය අතර පරතරය සඳහා මගපෙන්වීමක් නොකරන අතර ඒකීය පරතරයක් ශබ්දකෝෂය පුරා පවත්වාගෙන යන්නේ අතීත ප්‍රංශ වාක්‍ය පරතරයට අනුකූලවයි. ස්පාඤ්ඤ භාෂාවද එයට සමාන වේ. ස්පාඤ්ඤ භාෂා අධ්‍යයන ආයතන සංගමයේ ප්‍රධානතම සාමාජික ආයතනයක් වන සත්‍ය ස්පාඤ්ඤ භාෂාවේ අධ්‍යයන ආයතනයේ ප්‍රකාශනයක් වන ස්පාඤ්ඤ භාෂාව සඳහා ශබ්දකෝෂය ලොව වටා ස්පාඤ්ඤ භාෂාව භාවිතා කරන්නන්ගේ භාවිතය සඳහා වේ . මෙහි 2001 සංස්කරණය වාක්‍ය අතර පරතරය සඳහා මඩපෙන්වීමක් නොකරන නමුත් එය තුල ඒකීය වාක්‍ය පරතරයක් පවත්වාගෙන යයි. ජර්මන් භාෂා අත්පොත වන ජර්මානු අක්ෂර වින්‍යාසය පිළිබඳ කවුන්සිලයේ යෝජනා(2006)හි වාක්‍ය අතර පරතරය පිළිබඳ සදහන් නොවේ. නමුත් එම අත්පොතෙහි අවසාන විරාම ලක්ෂණ වලට පසුව ඒකීය පරතරයක් යොදා ගනී. තවද බහුලව භාවිතා වන ඩුඩෙන් ජර්මන් භාෂා ශබ්දකෝෂය සදහන් කරන ආකාරයට ද්විත්ව පරතරය නිවැරදි නොවේ.

ව්‍යාකරණ මාර්ගෝපදේශකත්වය

වාක්‍යකරණයෙදී වාක්‍ය පරතරය පිළිබඳ මද වශයෙන් දැක්වේ. කිමද යත් වාක්‍ය අතර පරතරය වැඩිවන විට එය විරාම ලක්ෂණයක් වන බැවිනි. වාක්‍යකරණ මගපෙන්වීම බොහෝ විට ආවරණය කරන්නේ අවසාන විරාම ලක්ෂණ හා වාක්‍ය පිළිබඳ මිස වාක්‍ය අතර පරතරය පිළිබඳව නොවේ. එසේම බොහෝ නූතන ව්‍යකරණ මගපෙන්වීම් ක්ෂණික නිර්දේශන සඳහා නිර්මාණය කර ඇති අතර ලිවීමේ ආකාරය පිලිබද ගැටළු සඳහා යොමුකිරීමටය. උදාහරණයක් ලෙස Pocket Idiot's Guide to Grammar and Punctuation (2005) යන කෘතිය භාවිත කරන්නන් ශෛලීය මගපෙන්වීම සඳහා යොමු කරයි. MLA ශෛලීය අත්පොත වැනි කෘතින් සංස්කරණ හා ඒ අදාළ කටයුතු වල ස්ථවරත්වයක් සහ ඒකාකාරී බවක් ඇති කිරීමට අදාළ වේ ."ව්‍යාකරණයේ බයිබලය"(2004)ට අනුව නූතන ඉංග්‍රිසි විරාම ලක්ෂණ පද්ධතිය කිසිසේත් සරල නොවේ. සියළුම පදනම් ආවරණය කරන කෘතියක් වීමට නම් එය පුළුල් විය යුතු අතර එවැනි සම්පත් ආශ්‍රයක් අවශ්‍ය අයෙකුට චිකාගෝ ශෛලීය භාවිත කිරීම සුදුසු වේ.

සංඛ්‍යාංක යුගය
මූලික ලිපිය:සංඛ්‍යාංක මාධ්‍යයේ වාක්‍ය පරතරය

ඒක පරතර මුද්‍රණ අකුරු වර්ග වල තිබූ අඩුපාඩුකම් වලට අනුවර්තනය වෙමින් ද්වී පරතරය යතුරුලියන වල පාවිච්චි කල බවට මිග්නොන් ෆොගර්ටි විසින් රචිත Grammar Girl නම් කෘතිය පෙන්වා දෙන නමුත් දැන් පරිගණක වල සකස් කරන බොහෝ ලේඛණ වල වාක්‍ය අවසානයේ පරතර දෙකක් ටයිප් කිරීම තවදුරටත් අවශ්‍ය නොවන බවද පෙන්වා දෙයි. කෙතරම් පරතරයක් ද යන ප්‍රශ්ණයට "යතුරු ලියනයෙහි පරතර දෙකක් ද,පරිගණකයෙහි එක් පරතරයක් ද පාවිච්චි කරන්න" යනුවෙන් ඇය පිළිතුරු දුන්නාය. මෙම පිළිගැනීම 20 සියවස අගභාගයේ දී යතුරු ලියනයේ සිට පරිගණය කරා සංක්‍රමණය සහ වාක්‍ය පරතරය කෙරෙහි මෙහි බලපෑම ඉස්මතු විය.

යතුරුලියන සමඟ භාවිතා කළ නොහැකි වාක්‍ය පරතර විචල්‍යයන්,වර්ථමානයේ දී පරිගණක සහ සංඛ්‍යාංක මුද්‍රණ අකුරු වර්ග විසින් අනුමත කරන ලදී. සාමාන්‍ය පරිගණක පරිශීලකයන්ට සමානුපාතික මුද්‍රණ අකුරු වර්ග විශාල ලෙස ලබාගත හැකිව තිබේ. පෙරාතුව වෘත්තීය යතුරුලියන්නන්ට පමණක් තිබූ ආකාරයට පද සකස් කිරීමට පරිශීලකයන්ට TeX ආදී මෘදුකාංග සහ සමානුපාතික මුද්‍රණ අකුරු වර්ග,හරය,පරිගණකය පදනම් වූ පද සකසනය ආදී පරිගණකය පදනම් වූ උපකරණ භාවිත කිරීම අනුමත කරන ලදී. HTML වල ලක්ෂණ හේතුවෙන් ලෝක ව්‍යාප්ත ජාලය සියළු පුනරාගත පරතරයන් ඉවත් කල නමුත් මෙය පාදක වූ තාක්ෂණයේ අඩුපාඩුවක් ලෙස දැකිය හැකිය. මේ නිසාම අනෙක් නූතන මෘදුකාංග පරිදි පරතර වල එකම සියුම් කණිකාමය පාලනය ඉදිරිපත් කලේ නැත. තවද, 20 සියවසේ වාක්‍ය පරතර ව්‍යාකූලතවයට දායක වීමට සංඛ්‍යාංක අවධිය තුල ද බොහෝ පාසල් ශිෂ්‍යයන්ට පරිගණක භාවිතා කරන කල්හි වාක්‍ය අතරෙහි පරතර යතුර(space bar) දෙවරක් එබීමට තවමත් ඉගැන්වීම් කටයුතු සිදු කෙරේ.

Emacs තුල පාඨ සංස්කරණ පරිසරයේ පසුව එන වකවානුවක් තුල වාක්‍ය අවසානය පැහැදිලිව හඳුනා ගැනීමට ද්වී පරතරය භාවිතා කල අතර කෙටි යෙදුම දන්වන, වාක්‍ය තුල ඇති සම්පූර්ණ වගන්තියේ ව්‍යාකූලතාව ද්වී පරතර සම්මුතියෙන් වලක්වන ලදී. Emacs වාක්‍ය අවසානය හඳුනා ගත්තේ වාක්‍ය අවසානයේ ද්වී පරතරය සහ වාක්‍ය අවසානයේ කට්ටල අංග පාලනය කරමිනි.

යුනික්ස්(Unix) අච්චු අකුරු ක්‍රමලේඛණයක් වන troff වාක්‍යක අවසානය ලකුණු කිරීමට ද්වී පරතරය භාවිතා කරන ලදී. වාක්‍ය අවසානයේ සංක්ෂේපරූප පැහැදිලිව හඳුනා ගැනීමට සහ ඒවා විවිධ ආකාරයට අනුයෝග කිරීමට අච්චු අකුරු අනුමත කලේය. තවද අනුන්ගේ පෙළඹවිමෙන් කරන ලද Emacs ද දක්නට ලැබේ. vi සංස්කරණ මෙම සම්මතය අනුගමනය කල අතර vi තුල ඇති වාක්‍ය සියල්ලම අන්‍යෝන්‍ය අපේක්ෂාවෙන් විධාන කිරීමට(නියමිත ප්‍රමාණයට වඩා මගහැරීම,පිටපත් කිරීම,මකා දැමීම) පහසු විය.

මතභේදය

මුද්‍රණාක්ෂර විද්‍යාවේ පූර්ණ කාර්‍යය සංග්‍රහය නම් කෘතියේ කතෘ වූ ජේම්ස් ෆෙලිනි ප්‍රකාශ කරන ආකාරයට වාක්‍ය පරතරය යන මාතෘකාව මරණය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නා වූ විවාධයකි. මුද්‍රණාක්ෂර පිළිබඳ අවුරුදු ගණනාවක මාගේ ලිපි තුල එය ඉතා බොහෝ විට තවමත් මට ඇසෙන ප්‍රශ්ණයක් වන අතර ජාලයේ සෙවීමෙන් මෙම විශය ගැන ගැටගැසීම් ඉතා බහුලව සොයාගත හැකි වේ යන්නෙන් ඔහු එම කෘතියේ සඳහන් කරයි.. අදටත් මෙම විශය පුළුල් ලෙස තවමත් විවාධයට ලක් කෙරේ.

බොහෝමයක් මිනිසුන් විවිධ හේතූන් නිසා තනි වාක්‍ය පරතරයට විරුද්ධ විය. ඇතැම් ප්‍රකශන පවසන පරිදි ද්වී පරතරයේ පුරුද්ද අතිශ්යින්ම වුවමනාවටත් වැඩියෙන් සහජයෙන්ම වෙනස්කම් වලට භාජනය වේ. පාඨ වල ප්‍රිය උපදවන බව හෝ රසඥානය වාක්‍ය අතර අතිරේක පරතරය මගින් වැඩිදියුණු වන බවට අන්‍යයන් කියා සිටී. ද්වී වාක්‍ය පරතරයේ යෝජකයන් කියා සිටින ආකාරයට ඇතම් ප්‍රකාශකයන් තවමත් ද්වී පරතර අත්පිටපතක් ඉදිරිපත් කරන ලෙස කතෘන්ට නියම කරයි. ඉතා ප්‍රධාන නිදර්ශනය සටහන් කරන ආකාරයට තිර රචන ව්‍යාපාරයේ තිර රචන පිටපත්,Courier,අංක 12 මුද්‍රණ අකුරු වර්ගය සඳහා ඒක පරතරය සම්මතයක් ලෙස භාවිතා කල ද ඇතැම් තිර රචන කර්මාන්ත පෙන්වා දෙන ආකාරයට පනිවුඩකරුවන් සමානුපාතික මුද්‍රණ අකුරු භාවිතා කරන බවට තොරතුරු ඉදිරිපත් කෙරේ. ඇතැම් විශ්වාස කල හැකි මූලාශ්‍ර සරලව ප්‍රකාශ කරන පරිදි රචකයන් ඔවුන්ගේ සුවිශේෂ ශෛලි මාර්ගෝපදෙශනය පිළිපැදිය යුතු නමුත් ද්වී පරතර අත්පිටපත් ඉල්ලන්නන් ඇතුළුව ප්‍රකාශකයන්ගේ මගපෙන්වීම ප්‍රමුඛතාවයක් ලබාගන්නා බවට ද්වී පරතරයේ යෝජකයන් අවවාද කෙරේ.

පුළුල් වාක්‍ය පරතරයට විරුද්ධ වූ ඉතා ප්‍රචලිත එක් තර්කයක් නම් එය යතුරුලියනයේ ඒක පරතර මුද්‍රණ අක්ෂර වර්ගය සඳහා නිර්මිත බවත් එය තවදුරටත් නූතන සමානුපාතික මුද්‍රණ අක්ෂර වර්ගය සඳහා අවශ්‍ය නොවන බවත්ය. කෙසේ වුවත් මෙම තර්කය යතුරු ලියනයට පෙර සියවස් ගණනාවක සිට සහ එය නිපදවීමෙන් පසු ඇතැම් කාල වල, පුළුල් වාක්‍ය පරතරය(සම්පූර්ණයෙන්ම වාගේ em-quad:ඉංග්‍රීසි භාෂා පාඨ වල මිනුම් වර්ගයක්) සමානුපාතික අක්ෂර සමග එක්ව භාවිත කල බවට ඇති ඉපැර්ණි වාර්තා ප්‍රතික්ෂේප කරයි. තවදුරටත් පුරාවුර්ත ප්‍රතිවිරුද්ධ ප්‍රගමනය පෙන්නුම් කරයි. සමාරම්භයේ යතුරුලියන වල වාක්‍ය අතරට බොහෝ සුලබ ලෙස භාවිතා කරන ලද්දේ ත්‍රිත්ව පරතරයයි. මෙය අනුක්‍රමයෙන් ද්වී පරතරයට මාරු වුන අතර වාක්‍ය වල em පරතරය මුද්‍රණ කර්මාන්තය තුල නොවෙනස්ව පැවතින. වර්ථමානයේ ඒක පරතර මුද්‍රණ අක්ෂර වර්ගයට එක පරතරයක් පමණක් තිබිය හැකි බව පිළිගත හැකි බව ඇතැම් මූලාශ්‍ර දැන් ප්‍රකාශ කර සිටී. එසේ වුවත් ඒක පරතර මුද්‍රණ අකුරු වර්ග සඳහා ද්වී පරතරය සුදුසු බව අනෙක් සඳහන් කිරීම් නොකඩවා විශේෂණය කරන ලදී. පාසැල් වල ටයිප් කිරීමට උගන්වන පංතිවල දී ද්වී පරතරය යතුරු ලියනයේ සම්මුතිය ලෙස ඉගැන්වීම් කරන ලදී. එමෙන්ම එය ප්‍රතිපත්තියක් ලෙස බොහෝ අවස්ථා වල රැඳ තිබුනි. ඇතැම් අදහස් සැලකිල්ලට භාජනය කිරීමෙන් පසුව ටයිප් කරන ආකාරය නැවත ඉගෙනීමට සිසුන්ට බලකරනු ලැබීය.

බොහෝ ශෛල්‍ය මාර්ගෝපදේශන පෙන්වාදෙන ආකාරයට වර්ථමානයේ අවසාන හෝ ප්‍රකාශිත නිර්මාණයන්ට තනි වාක්‍ය පරතරය යොග්‍ය වේ. බොහෝ ප්‍රකාශකයන් කතෘන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ප්‍රකාශන වල පළවන ලෙසට එනම් ඒක පරතරයකින් යුක්ත අත්පිටපත් ලබාදෙන ලෙසටය. ලිඛිත මූලාශ්‍ර නියමානුකූලව නිර්දේශ කරන පරිදි අනාගත කතෘන් විසින් අත්පිටපත් ලබාදීමට අතිරේක පරතරය ඉවත් කල යුතුය. එසේ වුවත් අනෙකුත් මූලාශ්‍ර ප්‍රකාශ කරන පරිදි අවසාන ප්‍රකාශනයට පෙරාතුව මෙම පරතරය ඉවත් කිරීම සඳහා ප්‍රකාශකයන් විසින් මෘදුකාංග භාවිත කරනු ලබයි.

ප්‍රිය උපදවන බවේ සහ පහසුවෙන් කියවිය හැකි බවේ ප්‍රතිඵලය
මූලික ලිපිය:වාක්‍ය පරතර අධ්‍යයන

පිල් දෙකෙහිම යෝජකයන් ප්‍රිය උපදවන බව සහ පහසුවෙන් කියවිය හැකි බව සම්බන්ධයෙන් ද්වී හා ඒක වාක්‍ය පරතරය බහුලව පවතින බවට හිමිකම් කියයි. ඒක පරතරයේ අනුග්‍රහකයන් ප්‍රකාශ කරන පරිදි පොත්පත්,සගරා,පුවත්පත් වල දැනට පවතින ප්‍රමිතියට හුරු වීමෙන් ප්‍රිය උපදවන බව වැඩිකරගත හැක. සමානුපාතික මුද්‍රණ අක්ෂර වර්ගය යොදාගන්නා පාඨ වල ද්වී පරතරය අමුත්තක් පෙන්නුම් කරන අතර ද්වී පරතරය ප්‍රිය උපදවන බවට හානි කිරීමට වාහිනී හා සිදුරු හේතු විය. ද්වී වාක්‍ය පරතරයේ යෝජකයන් ප්‍රකාශ කරන ආකාරයට වාක්‍ය අතර පැහැදිලි වෙන් කිරීමක් තැබීමෙන් හා පා‍ඨ පහසුවෙන් කියවිය හැකි ලෙස තවදුරටත් සකස් කිරීමෙන් වාක්‍ය අතර අමතර පරතරය ප්‍රිය උපදවන බව වැඩි දියුණු කරයි. තිත හා කමාව අතර ඉතා කුඩා දෘශ්‍ය වෙනස්කම් පවා පෙන්නුම් කරන බව විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුතුය.

කෙසේ වුවත් මුද්‍රණ අක්ෂර විද්‍යාවේ නිගමනයන් පදනම් රහිත වූ සාධක වල නියමානුකූල උපාඛ්‍යාත ක්‍රමයකි. නිගමනයන් සැමවිටම ප්‍රකාශන වල කියවිය හැකි බව ආරක්ෂා නොකරයි. සෘජු අධ්‍යයන මග පෙන්වන අවස්ථා වලදී ප්‍රවීනයන්ද උපාඛ්‍යාත නිගමනයන් නිසා අසමත් වී ඇත. විද්‍යානුකූල අධ්‍යනයට භාජනය වන අවස්ථාවේදී පහසුවෙන් කියවිය හැකි ලෙස පෙන්නුම් කරන පාඨ(පළමු දැක්මෙන් ඇසට ප්‍රිය උපදවන) කියවීමේ සඵලත්වයට සැබවින්ම හානි කරන බව පෙන්නුම් කෙරේ.

අධ්‍යයන

ලොහ්, බ්‍රාන්ච්, ශෙවනොන්, හා අලී (2002), ක්ලින්ටන්, බ්‍රන්ච්, හොල්චහ්, හා ශෙවනොන් (2003) සහ නි, බ්‍රන්ච් හා චෙන් (2004) යන අයගේ ප්‍රතිඵල ද ඇතුළුව වාක්‍ය පරතරය පිළිබඳ සෘජු අධ්‍යයන වල ප්‍රතිඵලය ඒක,ද්වී හා ත්‍රිත්ව පරතර වලට ප්‍රියතවයක් නොදැක්වීය. 2002 වර්ශයේ පරීක්ෂණ සහභාගිකරුවන්ගේ ඒක හා ද්වී වාක්‍ය පරතරය කියවීමේ වේගය තිරයෙහි දිස්වන පාඨ වලට මාරු විය. කතෘන් ප්‍රකාශ කරන ආකාරයට අවසාන කිරීමට ඒක පරතර සමූහයට වඩා වැඩි කාලයක් ද්වී පරතර සමූහය ලබා ගනී. නමුත් මෙහි සැලකිය යුතු වෙනසක් තිබෙන බවට යෝජනා කිරීමට තරම් ප්‍රමාණවත් සාක්ෂි නොමැති වීම නිසා මෙය සමාප්ත කරනු ලැබීය. තිරයෙහි දිස්වන ඒක,ද්වී හා ත්‍රිත්ව පරතරය 2003 හා 2004 අධ්‍යයන විසින් විශ්ලේෂනය කරනු ලැබීය. මෙම අවස්ථා දෙකෙහිම කතෘන් ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ මෙහි අවසන් නිගමනයක් නිර්මණය කිරීමට තරම් ප්‍රමාණවත් සාධක නොමති බවයි. 2009දී සර්ව සම පරතර විච්ල්‍යයන් භාවිතා කරමින් ඒ සමාන අධ්‍යයනයක් නි, බ්‍රන්ච්, චෙන්, හා ක්ලින්ටන් විසින් කරන ලදී. වාක්‍ය අතර පරතරයේ විවිධාකාර කොන්දේසි අතර කාලය සහ අවබෝධ කරගැනීමේ ශක්තිය සලකිය යුතු ලෙස වෙනස් වන බවට ප්‍රමාණවත් සාධක නොමැති ප්‍රතිඵලයක් පෙන්වා දෙමින් කතෘන් විසින් මෙය නිම කරන ලදී.

මේවාද බලන්න
 පරතර රේඛාව
 පරතරය(විරාම ලකුණ)

මූලාශ්‍ර
සටහන්

ලේඛණ නාමාවලිය

 American Sociological Association.

'''තවදුරටත් කියවීමට"'

බාහිර සබැඳුම්

වාක්‍ය පරතරය


Homero Gabirobetz Massena (Barbacena, 04 de março de 1885 — Vila Velha, 1974) foi um pintor e prefeito brasileiro. Principal expoente da pintura impressionista no estado do Espírito Santo, Massena produziu em sua vida cerca de dez mil pinturas.

Biografia
Filho do capixaba Alfredo Gabirobertz e da mineira Magdalena Massena, Homero Gabirobetz Massena nasceu em 04 de março de 1885 no município mineiro de Barbacena. Ainda jovem, aos quinze anos, descobriu o apreço pela pintura e chegou a frequentar a Escola Nacional de Belas-Artes no Rio de Janeiro. Foi prefeito da cidade de Bonfim, também em Minas Gerais, e, posteriormente, foi convidado pelo Governador do Estado do Espírito Santo, Jones dos Santos Neves, para dirigir a Escola de Belas Artes capixaba, o atual Departamento de Artes Plásticas da Universidade Federal do Espírito Santo.

Morte

Homero Massena faleceu em 1974 no município de Vila Velha, Espírito Santo. A casa, onde residia com sua esposa na Prainha, foi transformada posteriormente no Museu e Atelier Homero Massena, que dedica a preservar parte de seu legado artístico, tal como o ambiente doméstico onde residiu por vinte e três anos.

Referências

Vila Velha

Artistas plásticos do Brasil
Impressionismo

Homero Massena


Mohd. Kamal bin Hassan, PSM (26 October 1942 – 23 February 2023) was a Malaysian academic and Islamic scholar, specializing in contemporary Islamic thought, particularly pertaining to the Southeast Asia region. He was the Rector of the International Islamic University Malaysia (IIUM) from 1998 to 2006.

Education background
Kamal Hassan attended Sultan Ismail School in Kota Bharu. He attained his bachelor's degree in Islamic studies from University of Malaya (UM) in 1965. He furthered his postgraduate studies in Columbia University, where he obtained the degree of Master of Arts in 1970, Master of Philosophy in 1972 and Doctor of Philosophy in 1975.

Career
Kamal Hassan started his academic career at the National University of Malaysia, where he chaired the Department of Usuluddin and Philosophy in 1979 and was later made a full professor. He then joined IIUM, where he founded the Faculty of Islamic Revealed Knowledge and Human Sciences in 1983. He succeeded Professor Emeritus Dato' Abdul Hamid Ahmad Abu Sulayman as the third Rector of IIUM on 5 April 1998 and served in the office before passing it onto Professor Dato' Sri Syed Arabi Syed Abdullah Idid.

To mark his contributions to the country, he was chosen to be a National Academic Figure in 2017. He left IIUM on 30 July 2018 after 42 years of service to Malaysian education, on which IIUM awarded him the title of Professor Emeritus. Before exiting IIUM, he was a Distinguished Professor at its Centre of Islamisation. He was one of three academicians in Malaysia who was promoted to the rank of Distinguished Professor by the Ministry of Higher Education in 2010.

Death
Kamal Hassan died from complications of surgery on 23 February 2023, at the age of 80.

Honours
  :
  Companion of the Order of Loyalty to the Crown of Malaysia (JSM) (1988)
  Commander of the Order of Loyalty to the Crown of Malaysia (PSM) – Tan Sri (2006)

References

Further reading
 Md Mahmudul Hasan, "Iqbal's and Hassan's Complaints: A Study of "To the Holy Prophet" and "SMS to Sir Muhammad Iqbal"." The Muslim World 110.2 (2020): 195-216.  https://doi.org/10.1111/muwo.12335

 Md Mahmudul Hasan. Mohd Kamal Hassan embodies integration of knowledge New Straits Times, 12 November 2020.

 Md. Mahmudul Hasan, "Remembering one of Malaysia's best sons, Mohd. Kamal Hassan (1942-2023)." IIUM Today, 17 Mar 2023. https://news.iium.edu.my/?p=172893

1942 births
2023 deaths
Academic staff of the National University of Malaysia
Academic staff of the International Islamic University Malaysia
Islamic studies scholars
Companions of the Order of Loyalty to the Crown of Malaysia
Commanders of the Order of Loyalty to the Crown of Malaysia
Muslim scholars of Islamic studies

Mohd Kamal Hassan


Uma válvula de Tesla, chamada de conduíte valvular por seu inventor, é uma válvula de retenção passiva de geometria fixa. Permite que um fluido flua preferencialmente em uma direção, sem usar partes móveis. O dispositivo recebeu o nome do inventor Nikola Tesla, que recebeu a  em 1920 por sua invenção. O pedido de patente descreve a invenção da seguinte forma: O interior do conduto é dotado de dilatações, reentrâncias, projeções, defletores ou baldes que, embora não ofereçam praticamente nenhuma resistência à passagem do fluido em uma direção, exceto o atrito superficial, constituem uma barreira quase intransponível ao seu fluxo no direção oposta. Sem partes móveis, as válvulas Tesla são muito mais resistentes ao desgaste e à fadiga quando comparadas com válvulas comuns, especialmente em aplicações com inversão frequente de pressão, como um pulsojato.

A válvula Tesla é usada em aplicações microfluídicas e oferece vantagens como escalabilidade, durabilidade e facilidade de fabricação em uma variedade de materiais.  Também é usada em aplicações macrofluídicas.

Notas

Referências

Introduções em 1920

Válvula de Tesla


Çalpara (halk arasında şakrak da denir), parmaklara takılan, dört veya iki parça ağaçtan yapılmış zil gibi müzik aletidir. Çalpara genellikle abanozdan yapılır. Uzunlukları 8–10 cm'dir. Vurdukça tok ses çıkarır. Uçları ufak menteşelerle bağlanır, bazen dize konularak bazen elde şaklatılarak çalınır.

Ayrıca bakınız
 Zil

Vurmalı çalgılar

Çalpara


UEFA Liga prvaka 2019./20. 65. je sezona najelitnijeg europskog klupskog nogometnog natjecanja, odnosno 28. sezona od kada je natjecanje promijenilo svoj format i preimenovano iz Kupa europskih prvaka u UEFA Liga prvaka. U natjecanju sudjeluje 79, 80 ili 81 momčadi iz 54 nogometnih saveza, a samo Lihtenštajn nema predstavnika u ovom natjecanju. Prošlogodišnji prvak je bio Liverpool F.C.

Momčadi u natjecanju
U sezoni 2019./2020. ukupno sudjeluje oko 80 momčadi iz 54 od 55 Uefina saveza (Lihtenštajn nema domaću ligu). Klubovi su razmješani prema Uefa koficijentima države iz koje dolaze:

 Države ranga od 1 do 3 imaju 4 kluba
 Države ranga od 4 do 6 imaju 3 kluba
 Države ranga od 7 do 15 imaju 2 kluba
 Države ranga od 16 do 55 imaju 1 klub (bez Lihtenštajna). Pobjednici Lige prvaka i Europske lige imaju osigurano mjesto u Ligi prvaka za ovu sezonu u slučaju da se ne kvalificiraju preko njihovog nacionalnog prvenstva. Za UEFA Ligu prvaka 2019./20., nogometnim savezima se dodjeljuju mjesta u skladu s njihovim UEFA koeficijentom 2018. godine. Uzima se u obzir njihov učinak u europskim natjecanjima od 2013./14. do 2017./18.

Zemlje sudionice

Raspored natjecanja

Timovi
Dobitnici Lige prvaka i Europske lige sezone 2018./19. su označeni s LP (Liga prvaka) i EL (Europska liga).

Kalendar natjecanja

Pretkolo

Kvalifikacije

Prvo kolo kvalifikacija

|}

Drugo kolo kvalifikacija

|-
!colspan=6|Put prvaka

|-
!colspan=6|Put neprvaka

|}

Treće kolo kvalifikacija

|-
!colspan=6|Put prvaka

|-
!colspan=6|Put neprvaka

|}

Doigravanje

|-
!colspan=6|Put prvaka

|-
!colspan=6|Put neprvaka

|}

Grupna faza

Grupa A

Grupa B

Grupa C

Grupa D

Grupa E

Grupa F

Grupa G

Grupa H

Završni dio
Ždrijeb je održan 16. prosinca 2019. godine. Prve utakmice odigrane su 18., 19., 25. i 26. veljače, a četiri od osam uzvratnih utakmica 10. i 11. ožujka 2020. godine. UEFA je premjestila datume ostalih utakmica na 13. veljaču 2020. godine zbog pandemije COVID-a 19. Dana 17. lipnja 2020., UEFA je najavila da će se preostale uzvratne utakmice biti odigrane 7. i 8. kolovoza 2020. godine.

Lokalne građanske i medicinske vlasti okrivile su prvu utakmicu između Atalante i Valencije za doprinos izuzetno visokoj koncentraciji slučajeva COVID-a 19 u Bergamu iz kojeg dolazi Atalanta. Nekoliko navijača i igrača Valencije također je imalo pozitivne dijagnoze po povratku s utakmice.

Finale

Statistike

Strijelci

Izvor:

Asistenti

Izvor:

Izvori

Vanjske poveznice

 UEFA Liga prvaka (službena stranica)

2019-20

UEFA Liga prvaka 2019./20.


Maple Park ist der Name folgender Orte in den Vereinigten Staaten:

 Maple Park (Illinois)
 Maple Park (Massachusetts)
 Maple Park (Missouri)

Maple Park


Dave Shannon (27 de maio de 1922 – 8 de abril de 1993) foi um piloto de bombardeiros da Real Força Aérea Australiana.

Biografia
David John Shannon nasceu em 27 de maio de 1922 em Unley Park, Austrália do Sul.  Seu pai, Howard Huntley Shannon, serviu como parlamentar estadual do sul da Austrália de 1933 a 1968. Shannon ganhou seu certificado de conclusão na Unley High School. Ele estava trabalhando para uma companhia de seguros quando se juntou à Reserva da Força Aérea Real Australiana (RAAF) em Adelaide em 5 de julho de 1940, aos dezoito anos.  Em 4 de janeiro de 1941, ele se transferiu para a RAAF como cadete do ar sob o Esquema de Treinamento Aéreo do Império. Ele recebeu sua instrução na Austrália Ocidental na No. 5 Initial Training School em Pearce, No. 9 Elementary Flying Training School em Cunderdin, e No. 4 Service Flying Training School em Geraldton. Após a formatura como piloto em setembro de 1941, ele foi enviado para o Reino Unido.

Ver também

Militares da Austrália

Dave Shannon


Щ هو أحد حروف الأبجدية السيريلية، تستعمل عادة في الروسية لإظهار الصوت /شش/ بشكل متتابع، والصوت /شچش/ في الأوكرانية ووالروسينية، والصوت /چت/ في البلغارية. لقد كان هذا الحرف خليطا من الحرفين (Ш + Т = Щ) كسلالة تنحدر من الحرف Ш، وينحدر (أيضا) من الحرف Ⱋ ().

مراجع

انظر أيضا

 Ш

حروف سيريلية

Щ


Onthophagus rhinolophus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Harold em 1869.

Referências

Ligações externas

rhinolophus
Coleópteros descritos em 1869

Onthophagus rhinolophus