Musculature De Pomfrit! er debutalbummet fra den satiriske musikduo Je m'appelle Mads fra 2004. Albummet modtog tre ud af seks stjerner i musikmagasinet GAFFA.

Spor
 "Alt Det Man Drømmer Om" - 2:05
 "Fritid (F.eks Gymnastik)" - 2:38
 "Det Dufter Så Dejligt" - 3:33
 "Jeg Kan Huske Da Morten Munkholdt Fik En Computer" - 3:52
 "Bilerne De Er Farlige" - 2:44
 "Hvad Rimer På Slik?" - 6:59
 "Hey DJ Jens" - 3:05
 "Punktum Komma Slut" - 3:10
 "Glæden Ved Forbrug" - 3:37
 "Det Glade Budskab" - 1:34
 "Det Sagde Han Også Igår!" - 5:59
 "De Nye Socialdemokrater" - 4:07
 "Der Er Ingen Der Ka' Li' Mig Som Jeg Er" - 1:59

Referencer

Eksterne henvisninger
 Musculature De Pomfrit! på AllMusic
 Musculature De Pomfrit! på Discogs

Debutalbum fra 2004
Je m'appelle Mads
Album fra Danmark

Musculature De Pomfrit!


Le lac Foréant est un lac du Queyras, une vallée du département des Hautes-Alpes en France. Il se trouve à une altitude de 2618 mètres.

Localisation
Il est situé sur la commune nouvelle d'Abriès-Ristolas, dans le parc naturel régional du Queyras et plus précisément dans le vallon du Torrent de Bouchouse.

Géologie

Le lac, d'origine glaciaire, est bordé par la crête de la Taillante et la crête de l'Eychassier. Ce sont un indice de la présence de l'Océan Téthys ligure, présent il y a 150 millions d'années.

Randonnée
Il est longé par le sentier de grande randonnée GR 58 et il est positionné environ 200 mètres sous le Col Vieux. Il est très proche d'autres lacs : le lac Baricle et le lac Egorgéou, qu'il surplombe d'environ 200 mètres.

On y accède en montant depuis l'Echalp, hameau de Ristolas, ou bien en descendant depuis le col Vieux. La randonnée est bien plus simple l'été que l'hiver.

Depuis ce lac, on peut avoir une vue sur le Pain de Sucre.

Notes et références

Lien externe
 Lac Foréant (2618m) (Queyras, Hautes-Alpes) (lacsdemontagne.fr)

Lac dans les Hautes-Alpes
Massif d'Escreins

Lac Foréant


Le chi tilde inscrit, ꭓ̴, est une lettre additionelle de l'alphabet phonétique international utilisée dans quelques ouvrages linguistiques dont notamment par  en 1977. Elle est composée d'un chi diacrité d'un tilde inscrit.

Utilisation
Dans l'alphabet phonétique international, le chi représente une consonne fricative uvulaire sourde et le tilde inscrit indique une pharyngalisation ou vélarisation. La consonne fricative uvulaire sourde pharyngalisée peut aussi être notée  ou  et la consonne fricative uvulaire sourde vélarisée peut aussi être notée  ou .

 utilise le chi tilde inscrit , notamment en 1972 et 1977, pour représenter une consonne fricative uvulaire-pharyngale sourde utilisée dans le dialecte abkhaze de Bzyb, par exemple dans les mots , «cheveux » ou , « tête ».

Représentation informatique
Le chi tilde n'a pas de représentation informatique standardisée. Il peut être présenté à l'aide d'un caractère non standard ou à l'aide de la lettre grecque χ ou la lettre latine ꭓ combinée avec une diacritique tilde couvrant,  ou .

Notes et références

Bibliographie

Lettre latine comportant un tilde inscrit

Chi tilde inscrit


السير  مايكل عطية (22 أبريل 1929 - 11 يناير 2019) عالم بريطاني مولود لأب عربي من أصل لبناني، حاصل على لقب فارس «سير» البريطاني. وقد حصل في عام 1967 على جائزة فيلدز.

عمل حتى أواخر أيامه أستاذا في جامعة أدنبره في اسكتلندا، وهو فائز بجوائز علمية دولية عدة في السابق، من بينها جائزة الملك فيصل العالمية عن العلوم في عام 1987. وجائزة أبيل في الرياضيات عام 2004.

حياته

ولد في 22 أبريل 1929 من والد لبناني (إدوار عطية) وأم اسكتلندية (جين ليفنز). وله أخان (باتريك وجو) وأخت (سلمى). عاش عطية طفولته في السودان مع أبيه الذي هاجر من لبنان إلى بريطانيا وهو في العشرينات، ومنها غادر مع زوجته الاسكتلندية وهو في الثلاثينات من العمر إلى مصر والسودان، حيث أمضى ابنه مايكل طفولته في الخرطوم، ودرس الابتدائية في القاهرة والخرطوم (1934-1941) التي عاش فيها 9 سنوات، ومنها عاد إلى الإسكندرية ليدرس الثانوي في كلية فيكتوريا (1941-1945)، ثم ليتخرج دكتورا عام 1954 بالرياضيات من جامعة ترينيتي في كامبريدج.

العمل والأبحاث
أمضى عطية العام الدراسي 1955- 1956 في معهد الدراسات المتقدمة فيبرينستون، ثم عاد إلى جامعة كامبريدج حيث كان زميلًا باحثًا ومحاضرًا مساعدًا (1957- 1958)، ثم محاضرًا جامعيًا وزميلًا تعليميًا في كلية بيمبروك- كامبريدج (1958- 1961). انتقل عطية في عام 1961إلى جامعة أكسفورد حيث كان قارئًاوأستاذًا في كلية سانت كاترين (1961-1963). أصبح أستاذاً سافيلياً للهندسة وزميلاً أستاذاً لكلية نيو أوكسفورد في الفترة بين 1963 و1969. ثم شغل منصب أستاذ مدته ثلاث سنوات في معهد الدراسات المتقدمة في برينستون ثم عاد إلى أكسفورد كأستاذ باحث في الجمعية الملكية وزميل أستاذ في كلية سانت كاترين. كان عطية رئيس جمعية لندن للرياضيات من 1974 إلى 1976.

كان عطية رئيسًا لمؤتمرات بوجواش للعلوم والشؤون العالمية من عام 1997 إلى عام 2002. كما ساهم في تأسيس فريق إنتر أكاديمي (InterAcademy) المعني بالقضايا الدولية، ورابطة الأكاديميات الأوروبية (ALLEA)، والجمعية الرياضية الأوروبية (EMS).

شارك عطية ضمن المملكة المتحدة في إنشاء معهد إسحاق نيوتن للعلوم الرياضية في كامبريدج وكان أول مدير له (1990- 1996). كذلك كان رئيس الجمعية الملكية (1990- 1995)، عميد كلية ترينيتيفي كامبريدج (1990- 1997)، مستشار جامعة ليستر (1995- 2005)، ورئيس الجمعية الملكية في أدنبرة (2005- 2008). كان عطية أستاذًا فخريًا من عام 1997 حتى وفاته في عام 2019 في جامعة أدنبرة، كما كان أمينًا لمؤسسة جيمس كليرك ماكسويل.

الأعمال المشاركة
تعاون عطية مع العديد من علماء الرياضيات. تعاوناته الرئيسية الثلاثة كانت مع راؤول بوت عن نظرية النقطة الثابتة لعطية-بوت والعديد من الموضوعات الأخرى، كذلك تعاون مع إسادور سينجر في نظرية مؤشر عطية-سنجر، ومع فريدريكهيرزبروخ في النظرية الطوبوغرافية. التقى عطية بهؤلاء الباحثين في معهد الدراسات المتقدمة في برينستون في عام 1955. ومنالباحثين الآخرين الذين تعاونمعهم عطية؛ فرانك آدامز (مشكلة اللامتغيرهوبف)، يورغنبيرندت (مستوى الإسقاط)، روجر بيلاوسكي (مشكلة بيري- روبنز)، هاورد دونيللي (الدالات إل)، فلاديمير درينفيلد (إنستانتون)، يوهاندوبونت (متفردات الحقول الشعاعية)، لارسجاردينج (المعادلات التفاضلية الجزئية الزائدية)، نايجلهيتشن (أحادي القطب)، ويليام في دي هودج (تكامل من النوع الثاني)، مايكل هوبكنز (النظرية K)، ليزا جيفري (لاغرانجياتالطوبوغرافية)، جون دي إس جونز (نظرية يانغ - ميلز)، خوان مالداسينا (النظرية M)، يوري آيمانين (إنستانتون)، نيك مانتون (سكيرميون- Skyrmions)، فيجاي باتودي (التباين الطيفي)، آن بريسلي (التحدب)، إلمر ريس (الحزم الشعاعية)، ويلفريدشميد (تمثيلات متسلسلة منفصلة)، غرايم سيغال (النظرية Kمتساوية التغير)، ألكساندر شابيرو  (جبر كليفورد)، إل. سميث (المجموعات التوفيقية من المجالات)، بول سوتكليف (متعدد السطوح)، ديفيد تول (حلقات لامبدا)، جون تود (أنابيب ستيفيل المتفرعة)، كومرونفافا (النظرية M)، ريتشارد وارد (الإنستانتون)، وإدوارد ويتن (النظرية M نظريات حقول الكم الطوبولوجية).

أثارتأبحاثه الأخيرة حول نظريات حقول القياس–وبشكل خاص نظرية يانغ- ميلز- تفاعلات مهمة بين الهندسة والفيزياء، وخاصةً في أعمال إدوارد ويتن.

طلاب عطية من ضمنهم بيتر برام 1987، سيمون دونالدسون 1983، ديفيد إلوورثي 1967، هاورد فيجان 1977، إيريك غرنوولد 1977، نايجلهيتشين 1972، ليزا جيفري 1991، فرانسيس قيروان 1984، بيتر كرونهايمر 1986، روث لورانس 1989، جورج لوستيغ 1971، جاك مورافا 1968، مايكلموراي 1983، بيتر نيوستيد 1966، إيان بورتيوس 1961، جون رو 1985، براين ساندرسون 1963، رولفشوارزنبرجر 1960، غرايم سيغال 1967، ديفيد تول 1966، وغراهام وايت 1982.

ومن بين علماء الرياضيات المعاصرين الآخرين الذين أثروا في مايكل عطية: روجر بنروز، ولارسهورماندر، وآلان كون، وجان ميشيل بسموت. اعترف عطية بإعجابه بعالم الرياضيات هيرمان ويل، كما قال بأن علماء الرياضيات المفضلين لديه قبل القرن العشرين همبيرنارد ريمان، وويليام روان هاميلتون.

تشمل المجلدات السبعة لأعمال عطية معظم أعماله باستثناء كتاب الجبر التبادلي. جرى تقسيم المجلدات الخمسة الأولى حسب الموضوع والسادس والسابع مرتبة حسب التاريخ.

الهندسة الجبرية
أعيدت طباعة أوراق عطية المبكرة عن الهندسة الجبرية (وبعض الأوراق العامة) في المجلد الأول من أعماله المجموعة.
كان عطية -كطالب جامعي-مهتمًا بالهندسة الإسقاطية الكلاسيكية، وكان بحثه الأول بعنوان: مذكرة قصيرة حول المكعبات الملتوية. بدأ البحث تحت إدارة وليامفالانسدوغلاسهودج وفاز بجائزة سميث لعام 1954 لمقاربة النظرية الحزمية للأسطح المسطرة، مما شجع عطية على الاستمرار في الرياضيات بدلاً من التحول إلى اهتماماته الأخرى - الهندسة المعمارية وعلم الآثار. كانت أطروحته للحصول على درجة الدكتوراه مع هودج على نهج النظرية الحزمية لنظرية سليمان لفشيتز عن التكاملات من النوع الثاني في المتغيرات الجبرية. أدى ذلك إلى الحصول على دعوة لزيارة معهد الدراسات المتقدمة في برينستون لمدة عام. قام عطية في برينستونبتصنيف الحزم الشعاعية على منحنى إهليلجي (يمتد تصنيف ألكساندر جروثينديك للحزم الشعاعية على منحنى النوع 0)، من خلال إظهار أن أي حزمة شعاعية هي عبارة عن مجموعة من حزم شعاعية غير قابلة للتفريق (فريدة من نوعها بشكل أساسي)، ثم أظهر أن مساحة الحزم الشعاعية غير قابلة للتفريق لدرجة معينة ما، والبعد الإيجابي يمكن تحديدهما على منحنى إهليلجي. درس عطية أيضًا النقاط المزدوجة على الأسطح، مع إعطاء المثال الأول عن التقليب، وهو تحول خاص للمتغيرات ثلاثيات الأبعاد تم استخدامه بكثافة في وقت لاحق في أعمال شيغفومي موري على النماذج الدنيا للمتغيرات ثلاثيات الأبعاد. يمكن أيضًا استخدام تقليب عطية لإظهار أن عائلة الأسطح K3العالمية متعددات شعب غير مرتبطة بفضاء هاوسدروف.

النظرية K
أعيدت طباعة أعمال عطية حول النظرية K-بما في ذلك كتابه عنها- في المجلد الثاني من أعماله المجموعة.
أبسط مثال غير بديهي لحزمة الشعاعي هو شريط موبيوس: شريط من الورق فيه التواء يمثل حزمة شعاعية من المرتبة 1 فوق دائرة (تشطر الدائرة المعنية محور شريط موبيوس بالنصف). تعتبر النظرية K أداة للعمل مع أشكال أخرى ذات أبعاد أعلى من هذا المثال، أو بعبارة أخرى لوصف الالتواءات ذات الأبعاد الأعلى: يتم تمثيل عناصر مجموعة K في الفضاء بحزم شعاعية عليها، وبالتالي يمثل شريط موبيوس عنصرا من المجموعة K للدائرة.

نظرية أس عطية-سينجر
أعيدت طباعة أعمال عطية حول النظرية في المجلدين 3 و 4 من أعماله المجموعة.

يرتبط مؤشر المشغل التفاضلي ارتباطًا وثيقًا بعدد الحلول المستقلة (وبشكل أدق، هو اختلافات أعداد الحلول المستقلة للمشغل التفاضلي وما يرتبط به). يوجد العديد من المشكلات الصعبة والأساسية في الرياضيات، ومع ذلك يمكن اختزالها بسهولة إلى مشكلة إيجاد عدد من الحلول المستقلة لبعض العوامل التفاضلية، وعلى ذلك، إذا امتلك أحدهم بعض الوسائل التي تعثر على أسالعوامل التفاضلية، فغالبًا ما يمكن حل هذه المشكلات. هذا ما تفعله نظرية عطية- سينجر؛ فهي تعطي صيغة لبعض أسس العوامل التفاضلية من ناحية اللامتغيرات الطوبولوجية التي تبدو معقدة للغاية، ولكنها عادةً ما تكون سهلة في الممارسة العملية للحساب.

نظرية المقياس
أعيدت طباعة العديد من أوراقه حول نظرية المقياس والمواضيع ذات الصلة في المجلد 5 من أعماله المجموعة. إنّ الموضوع المشترك لهذه الأوراق هو دراسة المساحات المعيارية لحلول بعض المعادلات التفاضلية الجزئية غير الخطية، وخاصة معادلات الإنستانتونوأحاديات القطب. ينطوي هذا غالبًا على إيجاد توافقواضح بين حلول معادلتين مختلفتين تمامًا. يعتبر تحويلبينروز أحد الأمثلة الأولى التي استخدمها عطية بشكل متكرر على ذلك.

جوائز حصل عليها
 جائزة أبيل
 جائزة الملك فيصل العالمية
 وسام فيلدز
 وسام كوبلاي

مراجع

أساتذة كلية ترينيتي (جامعة كامبريدج)
أشخاص متعلمون في مدرسة مانشستر للقواعد
أشخاص مرتبطون بجامعة ليستر
أشخاص من هامبستاد (لندن)
أعضاء أجانب في الأكاديمية الروسية للعلوم
أعضاء أجانب في الأكاديمية الوطنية الأمريكية للعلوم
أعضاء الأكاديمية السويدية الملكية للعلوم
أعضاء الأكاديمية الفرنسية للعلوم
أعضاء الأكاديمية النرويجية للعلوم والآداب
أعضاء في أكاديمية العلوم
أعضاء مجتمع الرياضيات الأمريكي
أعضاء نيشان الاستحقاق
أعضاء هيئة تدريس جامعة برنستون
أعضاء هيئة تدريس معهد الدراسات المتقدمة
أكاديميو جامعة إدنبرة
أكاديميو جامعة كامبريدج
بريطانيون حازوا جائزة الملك فيصل العالمية
بريطانيون من أصل أرثوذكسي أنطاكي
بريطانيون من أصل إسكتلندي
بريطانيون من أصل لبناني
حائزون على الوسام الملكي
حائزون على جائزة أبيل
حائزون على جائزة الملك فيصل العالمية في العلوم
حائزون على وسام كوبلاي
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من الجامعة الوطنية المستقلة في المكسيك
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من جامعة شلمنقة
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من جامعة كارلوفا
خريجو كلية ترينيتي (كامبريج)
روم أرثوذكس
رياضياتيو القرن 20
رياضياتيون بريطانيون في القرن 20
رياضياتيون بريطانيون في القرن 21
رياضياتيون عرب
رؤساء الجمعية الملكية
زملاء أكاديمية العلوم الطبية
زملاء الأكاديمية الأسترالية للعلوم
زملاء الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم
زملاء الأكاديمية العلمية الوطنية الهندية الأجانب
زملاء الجمعية الملكية
زملاء الجمعية الملكية في إدنبرة
زملاء كلية بمبروك (كامبريج)
زملاء كلية نيو كوليج
عاملون في الطوبولوجيا
عاملون في الهندسة التفاضلية
عاملون في الهندسة الجبرية
علماء لبنانيون
فرسان المملكة المتحدة
لبنانيون من أصل إسكتلندي
مسيحيون لبنانيون
مواليد 1347 هـ
مواليد 1929
مواليد في لندن
ميدالية فيلدز
وفيات 1440 هـ
وفيات 2019

مايكل عطية


O boubou (também chamado bubu; da palavra do idioma uolofe mbubbe) é uma vestimenta externa solta do Senegal, usada por homens e mulheres na África Ocidental e em diáspora africana.

O boubou e vestimentas semelhantes são conhecidos por nomes diferentes nos vários grupos étnicos. Os Yoruba e Dagomba usam uma camisa na altura do quadril (Buba) e calças combinando (Sokoto) sob o boubou chamado Agbada, e as mulheres usam uma saia envelope (Pagne ou Wrapper). Entre os Hausa, roupas semelhantes ao boubou são chamadas de Babban Riga, entre os tuaregues Tekatkat , no norte da África Gandourah e na Mauritânia é chamada de Derra'a.

Descrição e uso
O boubou consiste em um pedaço de tecido retangular, geralmente com 150 centímetros de largura e comprimento variável, com uma abertura para a cabeça no meio. Quando usado, ele cai sobre os ombros e é ondulado nos braços. Pode ser costurado ao meio nas laterais para criar mangas. Boubous para mulheres têm grandes aberturas redondas no pescoço e são usados com um pagne da mesma cor e um acessório de cabeça de tecido. Os homens geralmente usam boubous com decote em V e uma camisa e calça combinando por baixo.

O grande boubou (ou Gran mbubu) é uma forma particularmente elegante e volumosa de boubou: tem cerca de três metros de comprimento e chega até os tornozelos. Esses valiosos boubous com ricos bordados são geralmente feitos de damasco de algodão (chamados de basins), que são primeiro tingidos laboriosamente por tintureiros especializados. Os bordados são tradicionalmente brancos, mas desde a década de 1970, os bordados coloridos também se popularizaram, principalmente para os boubous femininos. Ankaras (tecidos africanos estampados com cera) também são usados para a confecção de boubous de uso cotidiano.

História e distribuição
Os primeiros achados arqueológicos de túnicas largas na África subsaariana vêm de cemitérios em Igbo-Ukwu, na Nigéria, e datam do século IX. Acredita-se que os berberes, particularmente os tuaregues, introduziram esse estilo de manto na África Central e Ocidental durante o comércio transaariano. Inicialmente, era usado apenas por reis Yoruba na Nigéria, Dagomba em Gana, Mandinga na Gâmbia, Susu na Guiné e Temne em Serra Leoa. A partir daí, espalhou-se pela África Ocidental com as migrações de semi-nômades de etnias como os Dyulas e os Hauças.

No início do século XIX, o boubou no Senegal geralmente consistia em tiras de tecido feito à mão e chegava apenas à cintura. No final do século XIX, a importação de tecidos feitos à máquina e a disseminação do Islã tornaram o grand boubou mais volumoso e na altura do tornozelo na moda para os homens muçulmanos, lembrando um cafetã árabe. No início do século XX, os homens urbanos e cristãos começaram a usar ternos e o grand boubou tornou-se o traje dos homens muçulmanos, tanto para uso diário quanto para ocasiões cerimoniais. É usado em ocasiões religiosas islâmicas, como no Eid al-Fitr (fim do jejum do Ramadã) e na Jumu'ah (oração de sexta-feira) na mesquita, e em celebrações familiares, como casamentos ou funerais. Um grande boubou branco, feito de seda e bordado com ouro, é usado no Haje (peregrinação de muçulmanos à cidade santa de Meca); este boubou é, portanto, associado à riqueza, prestígio e crença religiosa. Boubous particularmente preciosos são considerados símbolos de status da família e são passados como herança entre as gerações.

No início do século XX, agricultores e trabalhadores usavam Grand boubous simples em tecido de máquina de cor lisa. As mulheres muçulmanas mais ricas e urbanas, por outro lado, usavam boubous na altura dos quadris, e sob eles seus pagnes tecidos à mão ou feitos de fino tecido francês. As jovens cristãs usavam um híbrido de boubou e vestido ocidental, o boubou largo e de cintura alta à la française (conhecido como ndoket). O grand boubou como roupa elegante e festiva para mulheres só se tornou popular após a Segunda Guerra Mundial. Hoje, o boubou é usado em inúmeras variações que estão sujeitas a mudanças na moda. O boubou pode ser usado por mulheres jovens, mas também por mulheres muçulmanas mais velhas e homens muçulmanos e pode expressar um senso de moda, elegância, tradição e também modernidade.
Vestuário de origem africana

Boubou


Crkva sv. Antuna u Blaškovcu rimokatolička je crkva u naselju Donja Zelina koje je u sastavu općine Sveti Ivan Zelina i zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Župna crkva sv. Nikole u Donjoj Zelini nalazi se južno od ceste Zagreb – Sveti Ivan Zelina. Sagrađena je sredinom 17. stoljeća u baroknim stilskim oblicima na mjestu starijeg objekta. To je longitudinalna jednobrodna građevina s polukružnim svetištem i četverokutnim zvonikom uz glavno pročelje. Lađa ima ravan strop, svetište je svođeno bačvastim svodom sa susvodnicama, a kapele imaju križni svod. Oslici i crkveni inventar (kapele i oltari) izveden je tijekom 19. stoljeća. Sjeverno od crkve nalazi se noviji župni dvor te ambijentalno vrijedna učiteljska kuća iz druge polovice 19. stoljeća koja je obnovljena u skladu s izvornim izgledom. Građevine čine vrijednu kulturno – povijesnu cjelinu donjozelinskog kraja.

Zaštita
Pod oznakom Z-3536 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Katoličke crkve u Hrvatskoj
Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Građevine u Svetom Ivanu Zelini
Donja Zelina

Crkva sv. Nikole u Donjoj Zelini


Terapie pentru crimă este un film românesc independent de comedie și thriller din 2013 scris și regizat de Kiki Vasilescu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Claudia Pavel (Cream), Cătălin Ciurdar și Vlad Corbeanu. În 2014 a fost novelizat de Bogdan Hrib și Kiki Vasilescu.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Producție
Filmările au avut loc în București, în luna iulie 2011,  în Centrul Vechi al Bucureștiului, Piața Universității, cheiul Dâmboviței, Parcul Tineretului. Producția filmului a durat 40 de zile.
A avut un buget de 200.000 de dolari americani.

Primire
Filmul a fost vizionat de 431 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 2013 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2013
Filme de comedie românești
Filme independente

Terapie pentru crimă


Die Synagoge in Bad Kreuznach, einer Stadt in Rheinland-Pfalz, wurde 2002 eingeweiht.

Geschichte
Ursprünglich war die Synagoge eine amerikanische Kapelle, die 2001/02 zur Synagoge umgebaut wurde. 480.000 Euro wurden benötigt, um die Kapelle zu kaufen und umzubauen. Christliche Kirchen in der Region Rhein-Hunsrück-Nahe im Bistum Trier und im Evangelischen Kirchenkreis an Nahe und Glan spendeten. Auch die Landesregierung trug zur Finanzierung bei. Die Synagoge wurde am Freitag, dem 20. September 2002 durch Rabbiner Joseph Harety eingeweiht.

Beschreibung

Außen

Die Fassade hat eine besonders betonte Mittelachse. In der Mittelachse unten befindet sich ein rechteckiges Portal, darüber ein  gestaffeltes Drillingsfenster, das durch flache Wandvorlagen gerahmt und gegliedert wird. Das Drillingsfenster wird von einem Dachreiter gekrönt, der genauso breit wie die Fenstergruppe ist.

Innen

In der Ostwand befindet sich die Apsis mit dem Aron Ha-Kodesch. Die Apsis zeigt einen Sternenhimmel.

Der hölzerne Aaron HaKodesh zeigt einen rundbogigen Abschluss; auf dem Bogen die beiden Gesetzestafeln, davor das Ner Tamid. Der Schrein hat einen blauen Vorhang mit einer aufwändigen Stickerei: Diese zeigt die beiden mosaischen Gesetzestafeln zwischen zwei Säulen mit aufrecht stehenden Löwen darüber eine Krone. Der Schrein wird von zwei Menorot flankiert. Auf dem Torbogen über der Apsis steht das Schma Jisrael:
"שְׁמַע    יִשְׂרָאֵל    יְהֹוָה    אֱלֹהֵינוּ    יְהֹוָה    אֶחָד"

Einzelnachweise

Weblinks

 Die neue, 2002 eingeweihte Synagoge auf der Homepage der Alemannia Judaica
 , Allgemeine Zeitung vom 5. Juni 2010
 Innenansicht auf einer Seite des Zentralrats

Literatur

Bad Kreuznach
Bauwerk in Bad Kreuznach
Judentum in Bad Kreuznach
Wikipedia:PuB/Bautyp

Synagoge (Bad Kreuznach)


Hakkapeliter, på finsk hakkapeliitat, var det finske kavaleri under Trediveårskrigen (1618–1648). Ordet kommer fra deres kampråb "hakkaa päälle (pohjan poika)", ordret "slå til(, nordens søn)".

I den svenske hær indgik tre kavaleriregimenter fra Finland:
 Nylands och Tavastehus läns kavalleriregemente
 Åbo och Björneborgs läns kavalleriregemente
 Viborgs och Nyslotts läns kavalleriregemente
Hakkapeliterne har i Finland fået en nærmest legendarisk stilling som kendte helte og frygtede modstandere. Den historiske forskning ser for tiden hakkapeliterna som en del af det samtidige svenske rytteri, uden nogen særstilling. Dog havde Gustav II Adolf med held reformeret det svenske rytteris taktik, som dermed skilte sig fra modstandernes.

Se også
 Finska rytteriets marsch

Finlands historie
Sveriges militær
Finlands militær
Trediveårskrigen

Hakkapeliter


Bollocks () is a word of Middle English origin meaning "testicles". The word is often used in British English and Irish English in a multitude of negative ways; it most commonly appears as a noun meaning "rubbish" or "nonsense", an expletive following a minor accident or misfortune, or an adjective to describe something that is of poor quality or useless. It is also used in common phrases like "bollocks to this", which is said when quitting a task or job that is too difficult or negative, and "that's a load of old bollocks", which generally indicates contempt for a certain subject or opinion. Conversely, the word also appears in positive phrases such as "the dog's bollocks" or more simply "the bollocks", which will refer to something which is admired or well-respected.

Etymology
The Oxford English Dictionary (OED) gives examples of its usage dating back to the 13th century. One of the early references is Wycliffe's Bible (1382), Leviticus xxii, 24: "Al beeste, that ... kitt and taken awey the ballokes is, ye shulen not offre to the Lord ..." (any beast that is cut and taken away the bollocks, you shall not offer to the Lord, i.e. castrated animals are not suitable as sacrifices).

The OED states (with abbreviations expanded): "Probably a derivative of Teutonic ball-, of which the Old English representative would be inferred as beall-u, -a, or -e". The Teutonic ball- in turn probably derives from the Proto-Indo-European base *bhel-, to inflate or swell. This base also forms the root of many other words, including "phallus".

Meaning "nonsense"
From the 17th to the 19th century, bollocks or ballocks was allegedly used as a slang term for a clergyman, although this meaning is not mentioned by the OEDs 1989 edition. For example, in 1684, the Commanding Officer of the Straits Fleet regularly referred to his chaplain as "Ballocks". It has been suggested that bollocks came to have its modern meaning of "nonsense" because some clergymen were notorious for talking nonsense during their sermons.

Severity
Originally, the word "bollocks" was the everyday vernacular word for testicles—as noted above, it was used in this sense in the first English-language Bible, in the 14th century. By the mid-17th century, at least, it had begun to acquire coarse figurative meanings (see ), for example in a translation of works by Rabelais.

It did not appear in Samuel Johnson's 1755 dictionary of the English language. It was also omitted from the 1933 Oxford English Dictionary and its 1941 reprint, finally appearing in the 1972 supplement. The first modern English dictionary to include an entry for "bollocks" was G. N. Garmonsway's Penguin English Dictionary of 1965.

The relative severity of the various profanities, as perceived by the British public, was studied on behalf of the Broadcasting Standards Commission, Independent Television Commission, BBC and Advertising Standards Authority. The results of this jointly commissioned research were published in December 2000 in a paper called "Delete Expletives?". This placed "bollocks" in eighth position in terms of its perceived severity, between "prick" (seventh place) and "arsehole" (ninth place). By comparison, the word "balls" (which has some similar meanings) was down in 22nd place. Of the people surveyed, 25% thought that "bollocks" should not be broadcast at all, and only 11% thought that it could acceptably be broadcast at times before the national 9 pm "watershed" on television (radio does not have a watershed). 25% of the people regarded "bollocks" as "very severe", 32% "quite severe", 34% "mild" and 8% considered it "not swearing".

A survey of the language of London teenagers (published in 2002) examined, amongst other things, the incidence of various swearwords in their speech. It noted that the top ten swearwords make up 81% of the total swearwords. "Bollocks" was the seventh most frequent swearword, after "fucking", "shit", "fuck", "bloody", "hell" and "fuck off". Below "bollocks" were "bastard", "bitch" and "damn", in eighth, ninth and tenth places. This research regarded these words as swearwords in the context of their usage but observed that some might be inoffensive in other contexts.

Some campaigners, particularly the Liberal Democrats, hoping to stop the UK's departure from the European Union have adopted the slogan, "Bollocks to Brexit".  When queried about the propriety of the use of this term in Parliament in January 2019, the Speaker of the House, John Bercow ruled that the use of the word in Parliamentary speech was "not disorderly".

Negative uses

"Talking bollocks" and "bollockspeak"
"Talking bollocks" generally means talking nonsense or bullshit, for example: "Don't listen to him, he's talking bollocks", or "talking absolute bollocks". Another example is "I told Maurice that he was talking bollocks, that he was full of shit and that his opinions were a pile of piss. (Rhetoric was always my indulgence.)" "Talking bollocks" in a corporate context is referred to as bollockspeak. Bollockspeak tends to be buzzword-laden and largely content-free, like gobbledygook: "Rupert, we'll have to leverage our synergies to facilitate a paradigm shift by Q4" is an example of management bollockspeak. There is a whole parodic book entitled The Little Book of Management Bollocks. When a great deal of bollocks is being spoken, it may be said that the 'bollocks quotient' is high.

A "bollocks" (singular noun)
Comparable to cock-up, screw-up, balls-up, fuck-up etc. Used with the indefinite article, it means a disaster, a mess or a failure. It is often used pejoratively, as in to have "made a bollocks out of it", and it is generally used throughout Britain and Ireland.

Bollocks up (transitive verb)
To bollocks something up means "to mess something up". It refers to a botched job: "Well, you bollocksed it up that time, Your Majesty!" or "Bollocksed up at work again, I fear. Millions down the drain".

To "drop a bollock"
To "drop a bollock" describes the malfunction of an operation, or messing something up, as in many sports, and in more polite business parlance, dropping the ball brings play to an unscheduled halt.

Bollocking

Noun
A "bollocking" usually denotes a robust verbal chastisement for something which one has done (or not done, as the case may be), for instance: "I didn't do my homework and got a right bollocking off Mr Smith", or "A nurse was assisting at an appendix operation when she shouldn't have been ... and the surgeon got a bollocking". Actively, one gives or delivers a bollocking to someone; in the building trade one can 'throw a right bollocking into' someone.

The Oxford English Dictionary gives the earliest meaning as "to slander or defame" and suggests that it entered the English language from the 1653 translation of one of Rabelais' works, which includes the Middle French expression "en couilletant", translated as "ballocking". The earliest printed use in the sense of a severe reprimand is, according to the OED, from 1946.

Adjective
Bollocking can also be used as a reinforcing adjective: "He hasn't a bollocking clue!" or "Where's me bollocking car?"

"A kick in the bollocks"
"A kick in the bollocks" is used to describe a significant setback or disappointment, e.g. "I was diagnosed with having skin cancer. Ye Gods! What a kick in the bollocks".

"Freeze (or work) one's bollocks off"
To freeze one's bollocks off means to be very cold. To "work one's bollocks off" is to work very hard. This phrase is also sometimes used by or about women: Boy George referred to his mother "working her bollocks off" at home.

"Bollock naked"
"Bollock naked" is used in the singular form to emphasise being completely nude: "he was completely pissed and stark bollock naked".

Bollocks (singular noun)
In Ireland, "bollocks", "ballocks" or "bollox" can be used as a singular noun to mean a despicable or notorious person, for instance: "Who's the old ballocks you were talking to?"

"Bollocksed"
Multiple meanings, also spelled "bolloxed" or "bollixed":
 Exhausted: "I couldn't sleep at all last night, I'm completely bollocksed!"
 Broken: "My foot pump is bollocksed."
 An extreme state of inebriation or drug-induced stupor: "Last night I got completely bollocksed".
 Hungover (or equivalent): "I drank two bottles of gin last night, I'm completely bollocksed."
 Made a mistake: "I tried to draw that landscape, but I bollocksed it up."

The phrase "bollocksed up" means to be in a botched, bungled, confused or disarrayed state; e.g. "He managed to bollix up the whole project." In the printing and newspaper industries, dropping a California Job type case of moveable type  spilling the contents  was a classic example of "bollocksing up the works". The box was called "pied". "Bollocksed" in that sense meant "beyond all repair".

Positive uses

"Dog's bollocks"
A usage with a positive (albeit still vulgar) sense is "the dog's bollocks" or simplified "The Bollocks". An example of this usage is: "Before Tony Blair's speech, a chap near me growled: 'He thinks he's the 'dog's bollocks'. Well, he's entitled to. It was a commanding speech: a real 'dog's bollocks' of an oration."

Although this is a recent term (the Online Etymology Dictionary dates it to 1989,) its origins are obscure. Etymologist Eric Partridge and the Oxford English Dictionary believe the term comes from the now obsolete typographical sequence of a colon and a dash :-. This typography, using a dash following a colon -:, was used to introduce a list. Thus, it is a very early example of an emoticon.

The Oxford English Dictionary says the following mark (":— ") is entitled "the dog's bollocks", defined as: "typogr. a colon followed by a dash, regarded as forming a shape resembling the male sexual organs." The usage is cited to the year 1949.

This phrase has found its way into popular culture in a number of ways. There is a beer brewed in England by the Wychwood Brewery called the Dog's Bollocks, as well as a lager cocktail.

The Dutch city Groningen has a pub-style café named "The dog's bollocks".

"Chuffed to one's bollocks"
The phrase "chuffed to one's bollocks" describes someone who is very pleased with themselves. Nobel laureate Harold Pinter used this in The Homecoming The phrase provided a serious challenge to translators of his work. Pinter used a similar phrase in an open letter, published in The Guardian, and addressed to Prime Minister Tony Blair, attacking his co-operation with American foreign policy. The letter ends by saying "Oh, by the way, meant to mention, forgot to tell you, we were all chuffed to the bollocks when Labour won the election."

Other uses
 "Bollock-head" is a vulgar British term for a shaven head. It can also refer to someone who is stupid, as can "bollock-brain". The Dictionary of the Vulgar Tongue (1811) cites the expression "His brains are in his ballocks", to designate a fool.

Bollards
The 2007 Concise new Partridge dictionary of slang and unconventional English quotes "bollards" as meaning "testicles" and that it is a play on the word bollocks.

Literature

The play Sodom, or the Quintessence of Debauchery, published in 1684 and ascribed to John Wilmot, 2nd Earl of Rochester, includes a character named Bolloxinion, King of Sodom (along with other characters with names such as General Buggeranthos and the maid of honour, Fuckadilla). The word bollox appears several times in the text, such as:

In 1690, the publisher Benjamin Crayle was fined 20 pounds and sent to prison for his part in publishing the play.

In one of the tales in Burton's 1885 translation of The Book of the Thousand Nights and a Night, Kafur, the eunuch, says:

Obscenity court ruling
Perhaps the best-known use of the term is in the title of the 1977 punk rock album Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols. Testimony in a resulting prosecution over the term demonstrated that in Old English, the word referred to a priest, and could also be used to mean "nonsense". Defence barrister John Mortimer QC and Virgin Records won the case: the court ruled that the word was not obscene. It just means "put aside all of that other rubbish and pay attention to this". In a summary for the defence, Mortimer asked,

Tony Wright, a Leicestershire trader, was given an £80 fixed penalty fine by police for selling T-shirts bearing the slogan "Bollocks to Blair". This took place on 29 June 2006 at the Royal Norfolk Show; the police issued the penalty notice, quoting Section 5 of the Public Order Act 1986 which refers to language "deemed to cause harassment, alarm or distress".

See also

Art Bollocks
Bullock (disambiguation)
A load of old cobblers
Wikisaurus:testicles

References

Notes

Citations

British English idioms
Interjections
Testicle
English words

Bollocks


Kaokoland was an administrative unit and a bantustan in northern South West Africa (now Namibia). Established in 1980 during the apartheid era, it was intended to be a self-governing homeland of the Ovahimba, but an actual government was never established, and the territory was administered by the leaders of Hereroland. Like other homelands in South West Africa, the Kaokoland bantustan was abolished in May 1989, at the beginning of the transition of Namibia towards independence.

"Kaokoland" remains as an informal name for the geographic area, while the political unit of administration since 1990 has been Kunene Region. The area is in the Kaokoveld ecoregion. The area is one of the wildest and least populated areas in Namibia, with a population density of one person every 2 km² (1/4 of the national average). The most represented ethnic group is the Himba people, who account for about 5,000 of the overall 16,000 inhabitants of Kaokoland. The main settlement in Kaokoland was the city of Opuwo.

Geography

The Kaokoland area extends south-north from the Hoanib river to the Kunene river (that also marks the border between Namibia and Angola). It is largely mountainous, with the northern Baynes Mountains reaching their maximum elevation at 2039 m. Other notable mountain ranges of Kaokoland include the Otjihipa Mountains (to the north) and the Hartmann Mountains (to the east). The land is generally dry and rocky, especially to the south, where it borders on the Namib Desert; nevertheless, it has several rivers as well as falls. The most notable falls in Kaokoland are the Ruacana Falls (120 m high, 700 m wide) and the Epupa Falls, both formed by the Kunene river. The northern part of Kaokoland is greener, with vegetation thriving valleys such as the Marienfluss and Hartmann Valley.

History

Before colonialism, Kaokoland was mostly inhabited by the Ovambo, Nama, and Herero people. In the second half of the 19th century, a group of Herero crossed the Kunene River, migrating north to what is now Angola, joining with the Bushmen in Southern Angola; the modern day Himba people originated from this Angolan Herero group. In 1884, Kaokoland became part of German South West Africa, and the Namibian Herero people changed much of their habits and costumes as a consequence of German rule. After World War I, South Africa received the mandate from the League of Nations to administer the territory of Namibia, which became, for all practical purposes, a province of South Africa. South Africa also applied to Namibia the principles of apartheid, including the creation of distinct bantustans (homelands) for different African ethnic groups. Kaokoland was thus established as a bantustan for the Himba people, who in the 1920s had come back from Angola into Namibia. Despite its scarce population, Kaokoland was greatly affected by the struggle for independence of Namibia, and most specifically by the so-called "bush war" that was fought across the border with Angola (i.e., in Kaokoland).

The Himba people

The Himba people are the descendants of a Herero group that got isolated from the others in the 19th century. While the Herero people later experienced German rule and drastically changed their lifestyle as well as their costumes, the Himba retained much of their traditional, nomadic and pastoral habits. In recent times, contacts between Himbas and Western tourists are becoming more and more common, especially in the most easily accessible regions of Kaokoland (e.g., the surroundings of Opuwo). While this has partially affected the Himba culture, Himbas have essentially remained faithful to their tradition.

Fauna
Fauna in Kaokoland suffered from a severe crippling between 1977 and 1982, as well as from poaching throughout the 1970s, but has been recovering afterwards. It includes several desert-dwelling species, most notably a population of desert elephants that are sometimes classified as a distinct subspecies of African elephants because of their shorter legs and specific, desert-adapted behaviour (the only other place in Africa where elephants have adapted to a desert environment being Mali, on the border of the Sahara desert). Its longer legs, bigger feet, and incredible ability to withstand periods of drought all gave valid reasons to think so. Today, however, it is not considered a different species, rather regarded as only 'desert adapted.' The herds in this area remain separate from other elephant herds in Namibia and only appear to have longer legs and bigger feet, because they eat less than elephants living in more food abundant areas such as Etosha National Park, the Caprivi, and the Chobe region in Botswana.

The desert elephant populate a three-thousand square kilometre range and regularly travel up to two hundred kilometres in search of water. They only drink every three or four days, compared to elephants in Etosha drinking 100 to 200 L of water a day. They also seem to be more environmentally conscious than other elephants: unlike other elephants, the desert-adapted elephant rarely knock over trees, break branches, or tear away bark.

They are commonly roaming the dry riverbeds of the westward flowing Huab, Hoanib, Hoarusib, and Khumib rivers. It is along these riverbeds that the animals find the occasional spring fed waterhole and most of their nutrient rich foods: mopane bark, tamarisk, reeds, and the pods, bark, and leaves of the ana tree. On a typical day, desert elephants travel up to sixty kilometres over rocky, difficult terrain between feeding areas and waterholes. When water is truly scarce, as in times of drought, they dig holes, commonly known as gorras, in the dry riverbeds. Water seeps up from below the surface creating a much needed water source for themselves, and for other animals in the area; unlike other elephants, which drink daily, desert elephants have been known to survive without water for up to four days.

Black rhinos were extinguished in the area in 1983, but they have been reintroduced. Other species found in Kaokoland include oryxes, kudus, springboks, ostriches, giraffes and mountain zebras.

Tourism and transportation

After the end of the bush war, Kaokoland has become a common tourist destination in Namibia, due to its proximity to the Etosha National Park (to the south), the unspoiled nature (with several spots suitable for activities such as rafting and trekking), and the opportunity to visit traditional Himba villages. Notable landmarks in the area include the Epupa Falls, Sesfontein, Himba villages, and the Ondurusa Rapids.

Kaokoland is one of the wildest regions of Southern Africa, with very few roads and structures. The only road that is accessible to non-4WD vehicles is the one connecting Sesfontein and Opuwo. Many roads in Kaokoland are often in very bad condition and may even be challenging for 4WDs, especially during the rainy season. Most services such as shops, a hospital and a fuel station, are only found in Opuwo.

References

External links
 Kaokoland at namibian.org

Kunene Region
Bantustans in South West Africa
States and territories established in 1980
States and territories disestablished in 1989
1980 establishments in South West Africa
1989 disestablishments in South West Africa

Kaokoland


Royal Rumble (2011) a fost cea de-a douăzecișipatra ediție a pay-per-view-ului anual Royal Rumble organizat de World Wrestling Entertainment. Evenimentul s-a desfășurat pe data de 30 ianuarie 2011 în arena TD Garden din Boston, Massachusetts.

Acesta a fost primul Royal Rumble din istorie cu 40 de participanți.

Melodia originală a evenimentului a fost "Living in a Dream", interpretată de trupa Finger Eleven.

Rezultate

Royal Rumble: intrări în meci și eliminări

Referințe

Evenimente pay-per-view wrestling
Evenimente pay-per-view WWE

Royal Rumble (2011)


Kulturno-povijesna cjelina Supetra, kulturno-povijesna cjelina, Supetar, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Nastala od 15. do 19. stoljeća. U širokom razvedenom zaljevu na sjevernoj strani otoka Brača smješteno je naselje Supetar. Početak razvoja prvog naselja je oko uvale "in portu sancti Petri" gdje je na uzdignutom mjestu na zapadnoj strani podignuta ranokršćanska bazilika sv. Petra s narteksom i ostacima mozaičnog poda. Supetar se prvi put spominje početkom 15. stoljeća, kada se navodi kao priobalni kaštel ili kastrum za obranu luke, ali tek u drugoj polovici 16. stoljeća uz obalu se počinje formirati prvo naselje od oko 60 stanovnika. Početkom 17. stoljeća odvaja se od Donjeg Humca kao samostalna župa. Sve do 1870. godine Supetar je služio kao luka Nerežišća, tadašnjeg sjedišta kneza i uprave otoka, kad se administrativno i prometno središte prebacuje uz more, a naselje se širi, uređuje obala i nizom dvokatnica na rivi oblikuje reprezentativno pročelje gradića.

Zaštita
Pod oznakom Z-5722 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - kulturno-povijesna cjelina, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "kulturno-povijesna cjelina".

Izvori

Zaštićene urbane cjeline u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Supetar

Supetar (kulturno-povijesna cjelina)


Geografisk Samfund Ø er en ø i det nordøstlige Grønland med et areal på 1,717 km². Mod nord ligger Ymer, og mod syd ligger Traill Ø. Mod vest, på den modsatte bred af Kong Oscars Fjord, ligger Ella Ø.

Øen er bjergrig med Svedenborg Fjeld på 1,730 m som det højeste punkt.

Geologi
Det er en klippeø. Fra vest til øst er klipperne overvejende sandsten fra devon, kultid og kridttid, med nogle mindre områder af trias og jura sandsten.

Referencer

Øer i Grønland

Geografisk Samfund Ø


Sky Tonia Ferreira (n. 8 iulie 1992) este o cantautoare, model și actriță americană. De când era o adolescentă, Ferreira a început să încarce videoclipuri cu ea cântând cântece care ea le-a compus pe Myspace, care a dus la descoperirea ei de către producătorii Bloodshy & Avant și un eventual contract de înregistrare cu Parlophone în 2009. Ea a lansat primul ei extended play, As If!, în 2011, care a combinat elemente de electropop și dance music. Al doilea extended play a lui Ferreira Ghost (2012), cu toate acestea, pop încorporat cu structuri de cântece si colaborări mai stripped-down împreună cu Jon Brion și Shirley Manson, precum și piesa aclamată de critici "Everything Is Embarrassing", care a fost compusă cu Dev Hynes.

Discografie
Albume
 Night Time, My Time (2013)
 Masochism (2016)

Filmografie

Turnee
În deschidere
 Bangerz Tour (2014)

Referințe

Legături externe

Nașteri în 1992
Americani în viață
Cântărețe americane
Actrițe americane
Cântăreți indie pop
Cântăreți synthpop
Feministe americane

Sky Ferreira


Eugène Henri Paul Gauguin (7 Haziran 1848, Paris - 8 Mayıs 1903), Fransız ressam.

Eugène Henri Paul Gauguin, 7 Haziran 1848, Paris'te doğan, Post-Empresyonist bir ressamdır. 1851'de ailesiyle birlikte Peru'ya yerleşir. Babası yolculukları esnasında ölür, Lima, Peru'da annesi ve kızkardeşi ve amcasının ailesiyle birlikte 4 yıl yaşayan Paul ve ailesi 1855'te Paris'e döner. 17 yaşında pilot asistanlığı yapan Paul sonrasında bir süre donanmada çalışır. 1871'de Gauguin, Paris'e dönerek borsacılık yapmaya başlar. 1873'te Mette Sophie Gad adlı Danimarkalı bir kadınla evlenen Gauguin'in sonraları 5 çocuğu olur. Gauguin çocukluğundan itibaren sanata meraklıdır. Boş zamanlarında resim yapar. Gauguin, Camille Pissarro ile arkadaşlık kurar. Sanatında ilerlemeye başlayınca bir stüdyo kiralar, 1881-1882 yılları arasında düzenlenen Empresyonist sergilerde eserleri sergilenir. Bir süre yazları Pissarro ve Paul Cézanne ile resim yapar. 1884'e geldiğimizde Gauguin ailesi ile Kopenhag'a taşınır. Burada iş alanındaki yaşadığı başarısızlıklar onu tüm zamanında resim yapmaya yöneltir ve ailesini burada bırakarak büyük oğlu ile birlikte Paris'e geri döner. Bu dönemde Vincent van Gogh, Gauguin'i Arles'e çağırır ve burada 9 haftayı resim yaparak birlikte geçirirler. Ancak sonrasında yalnız kalmanın etkisiyle depresyona girer ve intihara kalkışır.

Empresyonizm Gauguin'e istediklerini veremez olmuştur bundan dolayı Afrika ve Asya sanatı kendisine daha mistik ve çekici gelir özellikle de Japon kültürü. Folklorik sanat ve Japon sanatının etkisi altına girer.

1891 yılında Gauguin mali açıdan kötü durumdadır. Üstelik bir ressam olarak çok da tanınmamaktadır. 'Taze balık ve meyve' için tropik bir adada yaşamak amacıyla birkaç teşebbüsü olmuş bu da oldukça primitif bir tarzda resim yapmasına sebep olmuştur. Kısa bir süre Panama Kanalı, Tahiti'de yaşamıştır ve Tahiti'de yaşarken 'Fatata te Miti (By the Sea)', 'la Orana Maria' (Ave Maria) adlı tablolarını yapmıştır. Ayrıca; Gauguin'in, Tahiti'de geçirdiği günlerini, Tahitililerin yaşam şekli ve inançlarını anlattığı, Noa Noa: The Tahiti Journal Of Paul Gauguin  adlı bir kitabı vardır.  D'où venons-nous ? Que sommes-nous ? Où allons-nous ? "Nereden geliyoruz? Neyiz? Nereye gidiyoruz?" sorusu  evrimi anlatan güzel bir sözüdür.

1897'de Punaauia'ya taşınarak burada da en önemli eseri olan 'Where Do We Come From' adlı tablosunu yapar. Hayatının geri kalanını Markiz Adaları'nda geçirmiştir. Bu dönemde Avant et Aprés (Before and After) adlı anıları, sanat eserleri hakkında yorumlarından oluşan bir kitap yazmıştır

1903 yılında kilise ve hükûmetle ile yaşadığı bir problem sebebiyle 3 ay hapse mahkûm olmuş, ancak hapse giremeden hastalanarak 54 yaşında ölmüştür. Paul Gauguin'in çalışmalarına olan rağbet ölümünün hemen ardından sonra olur. Çalışmalarının birçoğu Rus koleksiyoncu Sergei Shchukin tarafından toplanır. Koleksiyonun bir kısmı Pushkin Müzesi'nde sergilenmektedir. Gauguin'in eserleri nadiren satılığa çıkarılmakta ve fiyatları 39,2 milyon dolara kadar ulaşmaktadır. Gauguin diğer birçok ressamı özellikle de Arthur Frank Mathews'u etkilemiştir. Tahiti'de bulunan Japon tarzındaki Gauguin Müzesi bazı fotoğrafları, belgeleri ve bazı tablolarını içermektedir.

Gauguin'in Nafea Faa Ipoipo? (Benimle Ne Zaman Evleneceksin?) tablosu 2015 yılının Şubat ayında Katar Emirliği 300 milyon dolar ödeyerek satın aldı. Bu meblağ o tarihe kadar bir sanat eserine verilen en yüksek fiyat olmuştur.

Eserleri

 Dikiş Diken Nü, 1880
 Uyuyan Çocuk, 1884
 Charles Laval'in Profili ve Natürmort, 1886
 Madeleine Bernard'ın Portresi, 1888
 Otoportre "Sefiller",
 1888 Madame Roulin, 1888
 Van Gogh Ayçiçeklerini Boyuyor, 1888
 Arles'te Kafe, 1888
 Schuffenecker Ailesi, 1889
 İki Çocuk Portresi (Paul ve Jean Schuffenecker), 1889
 La Belle Angele, 1889
 Otoportre, 1889
 İsa Zeytinlikte, 1889
 "Nirvana"- Meyer de Haan'ın Portresi, 1890
 Sarı İsa'lı Otoportre, 1890
 Yemek, 1891
 Te Faaturama (Düşünen Kadın), 1891
 Nafea Faa Ipoipo? (Benimle Ne Zaman Evleneceksin?), 1892
 Kumsalda İki Kadın, 1891
 Aha oe Feii? (Ne! Kıskandın mı?), 1892
 Vahine No te Vi (Mango'lu Kız), 1892
 Merahi Metua no Tehamana (Tehemana'nın Birçok Atası Var), 1893
 Ea haere ia oe? (Nereye Gidiyorsun?), 1893
 Bastonlu Yaşlı Adam, 1893
 Şapkalı Otoportre, 1893-1894
 Javalı Annah Portresi, 1893
 Dua Eden Breton Kadını, 1894
 Vahşi Şiirler, 1896
 Sanatçının Portresi Arkadaşı Daniel'e ithaflı, 1896
 Vairumuti, 1897
 Nereden Geliyoruz? Neyiz? Nereye Gidiyoruz? - Yaşlı Kadın ve Genç Kadın - Ayrıntı, 1897
 Üç Tahitili, 1898
 Tahitili Kadın ve Erkek Çocuk, 1899
 Bedenlerinin Altını, 1901
 Yelpazeli Kadın, 1902
 İlkel Öyküler, 1902
 Otoportre, 1903

Kaynakça

1848 doğumlular
1903 yılında ölenler

19. yüzyılda Fransızlar
19. yüzyıl Fransız heykeltıraşları
20. yüzyıl Fransız heykeltıraşları
Modern ressamlar
Fransız izlenimci ressamlar
Fovizm
Frengiden ölenler
19. yüzyıl Fransız ressamları
19. yüzyıl Fransız yazarları
20. yüzyıl Fransız ressamları
20. yüzyıl Fransız yazarları
Paris doğumlu sanatçılar
Fransız grafikerler
Fransız denizciler
Post-empresyonist ressamlar
Fransız seramik sanatçıları

Paul Gauguin


Poti (; Megrelce: ფუთი; Lazca: ჶაში/Faşi; eskiden Türkler tarafından Faş olarak bilirdi), Gürcistan'ın bir liman şehri. Karadeniz'in doğu sahilinde ve ülkenin batısındaki Samegrelo-Zemo Svaneti bölgesinde bulunur. Antik Yunanistan kolonisi Fasis'in yerleşim yeri yakınlarında kurulmuştur ve adını da oradan alır. Şehir 20. yüzyıldan beri büyük bir liman şehri ve endüstriyel merkezdir. Ayrıca Gürcistan donanmasının ana deniz üssüne ve karargahına ev sahipliği yapar. Poti Limanı'na komşu olan RAKIA bölgesi Serbest Sanayi Bölgesine sahiptir. Nisan 2008'de açılmıştır ve İran'a karşı yaptırımlardan kaçmaya çalışan İranlı işadamlarınınkini de içeren birçok işletme kayıtlıdır.

Tarih
MÖ 5. yüzyılda, burada Yunan kolonisi Fasis (Pazisi) yer alıyordu. Mitolojiye göre Argonotların "Argo" adlı gemisi buraya yanaşmıştır. Orta Çağ'da Poti, Samegrelo Prensliği'nin bir kalesiydi.

Türk egemenliği
29 Mayıs 1555 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ve Safevî Devleti arasında imzalanan Amasya Antlaşması uyarınca Gürcistan iki devlet arasında bölünmüş, Kartli ve Kaheti Krallıkları ile Samtshe Atabeyliği Safevî, Abhazya, Guria ve Megrelya Prenslikleri ile İmereti Krallığı (Açıkbaş Hanlığı) Osmanlı tâbiyetine bırakılmıştı.

1578 yılında Osmanlı-Safevî Savaşı'nın yeniden başlamasıyla, Lala Mustafa Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu en büyük Gürcü kenti Tiflis dahil Safevîlere bağlı bu üç Gürcü devletçiğini ele geçirdi. Ardından ise gerek Megrelya üzerindeki Osmanlı hakimiyetinin pekiştirilmesi gerek Safevîlerin Tiflis'i geri alma girişimleri karşısında buraya yönelik ikmal
hatlarını güçlendirilmesi amacıyla Lala Mustafa Paşa tarafından Megrelya kıyılarındaki Faş (Poti) ve Guria kıyılarındaki Batum'da bulunan küçük ve metruk kalelerin onarılarak kullanılabileceğini İstanbul'a bildirdi.

Osmanlı Sarayı tarafından da bu doğrultuda karar alınması üzerine, Kaptan-ı Derya Kılıç Ali Paşa Osmanlı Donanması'yla Gürcistan sahillerine gelerek Rioni Nehri deltası civarına çıkarma yaptı. Aynı bölgede bulunan Osmanlı askerlerinin yardımıyla yapımına başlanan kale 26 Temmuz 1579'da tamamlandı. Kale; kare biçiminde basit, fakat sağlam duvarlı gözetleme kuleleriyle donatıldı. Bununla birlikte, çevresinde hiç taş bulunmadığından ağaç ve topraktan inşs edilmişti. Ardından Şirvan ve Gürcistan'a erzak göndermek için bir Faş Kaptanlığı kuruldu. Faş Kalesi ve Kaptanlığının kuruluşuyla birlikte, bölge aynı zamanda bir yerleşim yerine dönüşmeye başladı. Kalenin inşasının üzerinden iki yıl gibi kısa bir süre geçmesine rağmen Batum Beylerbeyine yazılan 1581 tarihli bir hükümde Faş'a tayin edilen kaptanın elindeki iki gemiden birini orada bırakarak şehrin güvenliğinin sağlanması ve ağaçtan kalenin yıkılıp taştan yapılması istendi. Bunun için de elli gemiyle buraya taş nakledilmesi planlandı. 7 Mart 1582'de ise Faş 210.000 akçe hesabıyla Batum Alaybeyi Câfer Bey'e verildi.

1640'ta Gürcülerce tahrip edilen Faş Kalesinin, 1723-1727 Osmanlı-İran Savaşı'nın başlangıcında Tiflis'i bir kez daha zaptederek (1723) Kafkaslara sağlam bir şekilde yerleşmek isteyen Osmanlılar tarafından yeniden inşasına karar verildi (23 Aralık 1723) ve 1724 Mart'ında başlayan ve Hopa'dan getirtilen taşlarla 1729'da tamamlandı. Ayrıca, limanı da gemilerin yeniden yanaşabileceği şekilde ıslah edildi. Kale içinde yapılan camiye de III. Ahmed'e ithafen Sultan Ahmed Camii adı verildi. 1735-1739 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında berkitilen kale, 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı savaşı sırasında Suçotin komutasındaki Rus ordusunun saldırısını başarıyla püskürttü.
Bununla birlikte, sözkonusu savaşta Osmanlı İmparatorluğu Kırım'ı kaybedince Kuban ve Karadeniz kıyısındaki Sohumkale ve Anakara gibi Faş Kalesi de daha da güçlendirildi. Bununla birlikte, Kafkaslara genişlemek isteyen Rus çarı I. Aleksandr önce 1803 yılında Megrelya Prensliği'ni Rus himayesine aldı. Ardından ise 1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Faş Kalesi'ni hedef alan Rus ordusu 1809 Mayıs'ında püskürtüldülerse de, Gürcülerin de desteğiyle 14-27 Kasım 1809 arasındaki kuşatma sonucunda kaleyi işgal etti. Bununla birlikte, savaşın sonunda imzalanan Bükreş Antlaşması (28 Mayıs) uyarınca Faş Kalesi Osmanlı İmparatorluğu'na iade edildi (19 Aralık 1812). Kale, 1814 ve 1819-1821 yıllarında yeniden onarımdan geçtiyse de, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nda 13 günlük kuşatmanın ardından bir kez daha Rus ordusunun eline geçti (26 Haziran 1828).

Rus egemenliği
Şehir, 1858 yılında şehir liman statüsü kazandı. 1871 yılında Poti-Chiatura demiryolu hattı açıldı. Ertesi yıl Tiflis demiryolu hattı da bağlandı. 1863 ve 1905 yılları arasında Poti Limanı yoğun bir şekilde gelişti.

I. Dünya Savaşı'nın başlamasının ardından Osmanlı Donanması hizmetine giren Midilli kruvazörü tarafından bombalandı (7 Kasım 1914).. Savaşın bitiminde bağımsız olan Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin (1918-1921) Avrupa'ya açılan kapısı olduysa da, 14 Mart 1921'de Kızıl Ordu tarafından işgal edilerek Sovyetler Birliği'ne katıldı. Ardından, bir deniz liman kenti olmanın yanı sıra, sanayi ve askerî bölge haline geldi. Bu dönemde şehir civarındaki bataklıklar kurutuldu, böylece bugünkü şehrin temelleri atıldı.

II. Dünya Savaşı'nda Sivastopol ve Novorossiysk'in Alman ordusunca işgalinin (1942) ardından Poti Sovyetler Birliği'nin Karadeniz'deki en önemli askerî limanı oldu.

Gürcistan hakimiyeti
Sovyetler Birliği'nin dağılmasının (1991) ardından Ruslar buradaki deniz üssünden çekildi (1992). Gürcistan Poti'de bir deniz tugayı oluşturarak ve NATO'yla işbirliğine gitti. 2008 Rusya-Gürcistan Savaşı'nda Rusya Hava Kuvvetleri tarafından bombalandıktan (8-9 Ağustos) sonra işgal edildi (14 Ağustos) ve Gürcü filosunu imha etti. Rus birlikleri 13 Eylül'de Poti'yi tahliye etti. Poti halihazırda Gürcistan donanmasının ana üssüdür.

Potinin İşgali
8 Ağustos tarihinde Rusya Devleti tarafından saldırıya uğrayan Poti, 19 Ağustos sabahı, 70 kadar Rus askeri liman alanına girmesiyle işgal edilmiştir.  Poti'deki Rus kuvvetleri, limanı koruyan 21 Gürcü askerini esir almıştır ve Ruslar ayrıca Amerika Birleşik Devletleri mülkü olan 5 Humvee'ye de el koyarak işgal tamamlamışlardır.

Coğrafya
Poti, Gürcistan'ın başkenti Tiflis'e 312 km uzaklıktadır. Şehir, Rioni nehrinin oluşturduğu haliç üzerinde yer almaktadır. Şehir bir tatil yer olmanın yanı sıra sanayi merkezi özelliği de taşımaktadır. Poti, demiryoluyla başkent Tiflis'e bağlanır. Poti Limanı, Gürcistan'ın denize açılan kapılarından biridir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 poti.gov.ge

Gürcistan'daki liman kentleri

Poti


As Igrejas Reformadas Livres da Austrália - IRLA- ( em inglês Free Reformed Churches of Australia -  FRCA) formam uma denominação reformada continental, estabelecida na Austrália, em 1951, por imigrantes holandeses, membros das  Igrejas Reformadas na Holanda (Liberadas).

História

Após a Segunda Guerra Mundial, muitos imigrantes holandeses migraram para a Austrália. Entre eles, membros das Igrejas Reformadas na Holanda (Liberadas) (IRHL), uma denominação que não ordenava mulheres e não praticava a salmodia exclusiva.

Na época, a Igreja Presbiteriana da Austrália permitia a ordenação de mulheres e a Igreja Presbiteriana da Austrália Oriental exigia a salmodia exclusiva. Sendo assim, ao chegarem na Austrália, os membros das IRHL não se adaptaram às denominações existentes e fundaram, em 1951, a Igrejas Reformadas Livres da Austrália.

Desde então, a denominação se espalhou por toda a Austrália.

Em 2018, a denominação participou de um ato coletivo, juntamente com outras denominações australianas, em defesa da liberdade religiosa.

Doutrina

A ICRA adota as Três Formas da Unidade (Confissão Belga, Catecismo de Heidelberg e Cânones de Dort) como sua doutrina oficial. A denominação defende a Inerrância bíblica e se opõe a ordenação de mulheres.

Relações Intereclesiásticas

A denominação foi fundadora da Conferência Internacional das Igrejas Reformadas, em 1985. Todavia, não permaneceu na organização.

Em 2020, as IRLA tinham relacionamento de igreja(s) irmã(s) com a(s):
Igrejas Reformadas Canadenses e Americanas
Igrejas Reformadas Livres na África do Sul
Igreja Presbiteriana na Coreia (Kosin)
Igrejas Reformadas na Indonésia
Igrejas Reformadas da Nova Zelândia
Primeira Igreja Evangélica Reformada de Cingapura

Além disso, tinham contato com a(s):
Igrejas Reformadas Unidas na América do Norte
Igrejas Reformadas Neerlandesas (1967-2023)
Igrejas Reformadas na Holanda (Restauradas)

Em 2015 a denominação suspendeu seu relacionamento com as Igrejas Reformadas na Holanda (Liberadas) em 2018 cortou definitivamente o relacionamento com a igreja mãe, depois que esta passou a permitir a ordenação de mulheres.

Denominações reformadas continentais na Austrália

Igrejas Reformadas Livres da Austrália


حديث الصباح والمساء قد تشير إلى:

 رواية حديث الصباح والمساء لنجيب محفوظ.
 مسلسل حديث الصباح والمساء من إخراج أحمد صقر.

حديث الصباح والمساء (توضيح)


පුරා විද්‍යාවේ දී මානව කෘතියක් යනු මනුෂ්‍ය සංස්කෘතියක් මඟින් නිර්මාණය වූ හෝ නවීකරණය වූ වස්තුවක් වන අතර බොහොමයක් විට පසු කාලීනව යම් පුරා විද්‍යාත්මක උත්සාහයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සොයා ගන්නා ලද එකක් වේ. මෙයට උදාහරණ ලෙස ප්‍රක්ෂේපණ ලක්ෂ්‍ය, පිඟන් බඩු  වැනි ගල් මෙවලම්, බොත්තම් හෝ තුවක්කු වැනි ලෝහමය වස්තු හා ආභරණ හා ඇඳුම් පැලඳුම් වැනි පුද්ගලික අලංකරණ ආයිත්තම් දැක්විය හැක. අනෙකුත් උදාහරණවලට මනුෂ්‍ය නවීකරණයේ සලකුණු පෙන්වන අස්ථි, උඳුනෙන් ගන්නා ලද ගිනි ගල් හෝ ආහාර සඳහා යොදා ගන්නා පැළ කිරීමේ ද්‍රව්‍ය ඇතුළත් වේ.

මෙම වස්තු පිළිබඳ අධ්‍යයනය පුරා විද්‍යා ක්ෂේත්‍රයේ වැදගත් කොටසක් වේ. එසේ නමුත් ඒවා නිර්මාණය කළ සමාජ කණ්ඩායම ඔවුන් විසින් නිරූපණය කරන ප්‍රමාණය පුරා විද්‍යාත්මක සෛද්ධාන්තිකයන්ගේ තර්කනයට භාජනය වේ. මානව කෘතියක් පිළිබඳව පමණක් අවධානය යොමු කිරීම තුළින් අදාල වස්තුව පිළිබඳ තීව්‍ර හා සුපැහැදිලි කාරණා මතු කර ගත හැකි අතර නිෂ්පාදනය කිරීමේ සමාජය පිළිබඳ තවදුරටත් කරුණු හෙලි කරන වටපිටාවෙහි වූ සාධක නොසලකා හැරිය හැක. සාම්ප්‍රදායික කෞතුකාගාර බොහෝ විට අතිශයින් මානව කෘති මත පමණක් පදනම් වීම සම්බන්ධයෙන් විවේචනයට භාජනය වේ. එනම් ඔවුන්ගේ යෙදීම් හෝ ඒවා නිර්මාණය කළ මිනිසුන් පිළිබඳව කිසිදු තොරතුරක් නොමැතිව එම අයිතම ප්‍රදර්ශනය කිරීමයි.

මානව කෘති, පහත දැක්වෙන ආකාරයේ පුරා විද්‍යාත්මක සන්දර්භ හෝ ප්‍රබව ඕනෑම එකකින් පැමිණිය හැක.

·	මෘත දේහයක් සමඟ මිහිදන් කර ඇති (සුසාන භූමි භාණ්ඩ)
·	කසල ගොඩවල් හෝ අනෙකුත් ගෘහස්ථ සැකසුම් වැනි ඕනෑම අංගයකින්
·	නිධාන
·	භාර ඔප්පු කිරීමේ පූජා

මානව කෘති, භූ ස්ථරික අංග වැනි පුරා විද්‍යාත්මක වාර්තාවල ප්‍රධාන අංගවලින් වෙනස් වන අතර ඒවා ජෛව කෘති හෝ පරිසර කෘතිවලින් එන උඳුන්, මාර්ග හෝ තැන්පත් හෝ අවශේෂ වැනි මනුෂ්‍ය ක්‍රියාකාරකම්වල සුචල නොවන අ‍වශේෂ වන අතර බීජ හෝ මනුෂ්‍ය අස්ථි වැනි අනෙකුත් ජීවී පටක මඟින් නිර්මාණය කරන ලද පුරා විද්‍යාත්මක අවශ්‍යතාවලට වස්තු විෂයන් වේ.

මිනිසා මඟින් චලනය කර ඇති නමුත් වෙනස් කර නොමැති වස්තු මැනුපෝට් (Manuports) ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. උදාහරණවලට භුමිය තුළට ගෙන එන මුහුදු බෙල්ලන් හෝ ජලයෙන් එපිට තබන ලද රවුම් පබළු ඇතුළත් වේ.

මෙම වෙනස් වීම් සාමාන්‍යයෙන් පැහැදලි නොවේ. උදාහරණ ලෙස සත්ව සැකිල්ලකින් ඉවත් කර ගන්නා ලද අස්ථියක් ජෛව කෘතියක් වන නමුත් ප්‍රයෝජනවත් දෙයක් කාවද්දා ඇති අස්ථියක් මානව කෘතියක් වේ. ඒ හා සමානවම ශෛලමය වස්තු පිළිබඳව යම් විවාද පවතී. එනම් එම ශෛලමය වස්තු මානව කෘති එසේත් නැතිනම් මිනිසා විසින් භාවිතා කළ ස්වාභාවික සංසිද්ධිවල ප්‍රතිඵල ලෙසින් බිහි වූ දෙයක් ද යන්නයි.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Artifact_%28archaeology%29

මානව කෘති (පුරා විද්‍යාව)


Metrosideros  is a genus of approximately 60 trees, shrubs, and vines mostly found in the Pacific region in the family Myrtaceae. Most of the tree forms are small, but some are exceptionally large, the New Zealand species in particular. The name derives from the Ancient Greek metra or "heartwood" and sideron or "iron". Perhaps the best-known species are the pōhutukawa (M. excelsa), northern (M. robusta) and southern rātā (M. umbellata) of New Zealand, and ōhia lehua (M. polymorpha), from the Hawaiian Islands.

Distribution

Metrosideros is one of the most widely spread flowering plant genera in the Pacific. New Caledonia has 21 species of Metrosideros, New Zealand has 12, New Guinea has seven and Hawaii has 5. The genus is present on most other high Pacific Islands, including Solomon Islands, Vanuatu, Fiji, Samoa, Cook islands, French Polynesia, Bonin Islands and Lord Howe Island, but absent from Micronesia . The genus is also represented by one species in the Philippines, one in South America (Chile and Argentina), and one outlier in South Africa. Metrosideros seeds are very lightweight and easily dispersed by wind. The seeds can also survive freezing temperatures, and up to 30 days submerged in salt water and still germinate. which probably accounts for their wide distribution. They are often found as pioneer trees on lava flows and on mountain ridges.

Despite the clear propensity towards long-distance dispersal, this genus does not occur in mainland Australia.

Fossil record

For some time it had been hypothesised that Metrosideros evolved in New Zealand, and dispersed from there throughout the Pacific. This was due to the long fossil record of Metrosideros in New Zealand coupled with the absence of any Metrosideros fossils on other Gondwanan landmasses. The oldest conclusive fossil evidence of Metrosideros in New Zealand is fossil fruits from the Miocene aged Manuherikia sediments of Central Otago. There is a fossil pollen record going back much further, but it has been shown that Metrosideros pollen is very similar morphologically to many other genera within the family Myrtaceae and as such, fossil pollen cannot be reliably used as the oldest record of the genus.

The oldest conclusive record of Metrosideros are fossil fruits and flowers of Metrosideros leunigii, an extinct species, from Oligocene aged sediments in Tasmania, Australia. This is very curious considering that Metrosideros is one of the most widely spread plants in the Pacific, and is not present in Australia today. These fossils may also point towards an Australian origin for the genus.

Cultivation
Metrosideros are often cultivated for their showy flowers, as street trees or in home gardens. The flowers are generally red, but some cultivars have orange, yellow or white flowers. Some names listed in horticultural catalogues and other publications, such as M. villosa and M. vitiensis, are actually the names of varieties or cultivars (usually of M. collina) rather than valid scientific species. The pōhutukawa of New Zealand has several cultivars grown in Australia, Hawaii and California. It has been planted successfully in the north of Spain and on the Scilly Isles off the south-west coast of Britain, but the species is considered an invasive pest in parts of South Africa and in the Azores. Metrosideros kermadecensis is recently naturalised in Hawaii, and has the potential to become a pest. In turn, various cultivars of M. collina and M. polymorpha are widely grown in New Zealand under various names. Metrosideros umbellata occurs naturally south of mainland New Zealand in the Auckland Islands at 50° South latitude, and is the hardiest member of the genus, and a few cultivated specimens are growing in Scotland.

Metrosideros species

New Caledonia
 Metrosideros brevistylis
 Metrosideros cacuminum
 Metrosideros cherrieri
 Metrosideros dolichandra
 Metrosideros elegans
 Metrosideros engleriana
 Metrosideros humboldtiana
 Metrosideros laurifolia
 Metrosideros longipetiolata
 Metrosideros microphylla
 Metrosideros nitida
 Metrosideros operculata
 Metrosideros oreomyrtus
 Metrosideros paniensis
 Metrosideros patens
 Metrosideros porphyrea
 Metrosideros punctata
 Metrosideros rotundifolia
 Metrosideros tardiflora
 Metrosideros tetrasticha
 Metrosideros whitakeri

South America
 Metrosideros stipularis

South Africa
 Metrosideros angustifolia

New Zealand

 Metrosideros albiflora  - Large white rātā
 Metrosideros bartlettii  - Bartlett's rātā
 Metrosideros carminea  - Carmine rātā
 Metrosideros colensoi  - Colenso's rātā
 Metrosideros diffusa  - White rātā
 Metrosideros excelsa  - Pōhutukawa
 Metrosideros fulgens  - Scarlet rātā
 Metrosideros kermadecensis  - Kermadec pōhutukawa (Kermadec Islands)
 Metrosideros parkinsonii  - Parkinson's rātā
 Metrosideros perforata  - Small white rātā
 Metrosideros robusta  - Northern rātā
 Metrosideros umbellata  - Southern rātā

New Guinea
 Metrosideros arfakensis
 Metrosideros cordata
 Metrosideros ovata
 Metrosideros parallelinervis
 Metrosideros ramiflora
 Metrosideros regelii
 Metrosideros whiteana

Philippines
 Metrosideros halconensis

Hawaii
 Metrosideros macropus  - Lehua mamo (Oahu)
 Metrosideros polymorpha  - Ōhia lehua
 Metrosideros rugosa  - Lehua papa (Oahu)
 Metrosideros tremuloides  - Lehua āhihi (Oahu)
 Metrosideros waialealae  (Kauai, Molokai, and Maui)

French Polynesia, Pitcairn and the Cook Islands
 Metrosideros collina

Fiji, Samoa and Vanuatu
 Metrosideros gregoryi  (Samoa)
 Metrosideros ochrantha   (Fiji)
 Metrosideros tabwemasanaensis  (Vanuatu)
 Metrosideros vitiensis

Solomon Islands
 Metrosideros salomonensis
 Metrosideros tetragyna

Lord Howe Island
 Metrosideros nervulosa  - Mountain rose
 Metrosideros sclerocarpa

Ogasawara Islands
 Metrosideros boninensis

References

Further reading
 Simpson, P., 2005. Pōhutukawa & Rātā: New Zealand's Iron-Hearted Trees. Te Papa Press. 346 pp.
 Wagner, W.L., D. R. Herbst, and S.H. Sohmer. 1999. Manual of the Flowering Plants of Hawaii. Revised edition. University of Hawaii Press and Bishop Museum Press, Honolulu. 1919 pp.

External links

Myrtaceae genera
Trees of Hawaii
Trees of New Zealand
Flora of New Caledonia
Taxa named by Joseph Banks
Taxa named by Joseph Gaertner

Metrosideros


Kieran Smith (Ridgefield, 20 de agosto de 2000) é um nadador estadunidense, medalhista olímpico.

Carreira

Tóquio 2020
Smith conquistou a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio na prova de 400 m livre masculino com a marca de 3:43.94.

2022
Em 23 de junho, ao lado de Carson Foster, Drew Kibler e Trenton Julian, obteve o ouro no 4x200 m livre do Campeonato Mundial de Esportes Aquáticos em Budapeste.

Em 13 de dezembro, ficou em terceiro lugar no 4x100 m livre do Mundial em Piscina Curta em Melbourne. Dois dia depois, ganhou o título e estabeleceu o novo recorde das Américas no 400 m livre do mesmo evento com o tempo de três minutos, 34 segundos e 38 centésimos. Em 16 de dezembro, conquistou o ouro no 4x200 livre, em que seu time quebrou a marca mundial da prova. Dois dias depois, ainda em Melbourne, a equipe dos Estados Unidos do 4x100 m medley, da qual Smith foi um dos integrantes que participou da final, dividiu o título e o novo recorde mundial da categoria com a Austrália.

Nadadores olímpicos dos Estados Unidos
Nadadores nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas olímpicos da natação

Kieran Smith


Hakodate se poate referi la:

 Municipiul Hakodate, o localitate în Japonia.
 Asteroidul 18469 Hakodate, un corp ceresc numit după municipiul Hakodate.

Hakodate (dezambiguizare)


Nordlig jacana () er en mellemamerikansk fugl, der tilhører jacana-familien i ordenen mågevadefugle. Den kaldes også «Jesus-fugl» på Jamaica, da den lader til at gå på vandet.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Mågevadefugle

Nordlig jacana


Kassim Oumouri, né en 1975 à Itsandra Mdjini est un journaliste sportif comorien.

Biographie

Enfance et formation
Kassim est né en 1975 à Itsandra Mdjini. Il est éducateur sportif.

Carrière
,En 2000, Kassim rejoint Marseille en France et y travaille sur des projets de développements avec des jeunes. 2004 Directeur des animations des proximités au centre social des Rosiers dans le 14eme Arrondissement de Marseille. En 2005, Fondateur de l'association Twamaya-Espoir des Rosiers à Marseille. Clan Destin est un court métrage réalisé  par Kassim Oumouri qui joue encore l'acteur principale rencontre une histoire d'un jeune vivant à Marseille  amnésique après avoir été agressé par des jeunes et sauvé par rappeur.Il est Journaliste sportif de la Radio RCM13 Radio Comores Marseille. Il est journaliste à l'Office de radio et télévision des Comores (ORTC) et commentateur de la Chaîne nationale des Comores ORTC, surnom de l'équipe des Comores de football.En 2022,Il parmi les Ambassadeurs de l'entreprise de télécommunications Telma Comores.

En 2022, il accompagne les Cœlacanthes à la CAN 2021 au Cameroun pour leur première participation. En février 2023 Il crée son entreprise de communication publicitaire. En 2023,Ambassadeur de l'entreprise Alcamare Voyages à Marseille. Parrain du premier édition du Komori Business- Salon business des entrepreneurs de la diasporas africaines.

Vie de famille
Kassim est marié et père de deux enfants.

Distinctions
 (2020) : Prix So Foot club 2020, Meilleur commentateur.
 (2022) : Prix Brut. Parmi les Cinq personnalités qui ont marqué la Can 2022 au Cameroun

Notes et références

Naissance en Grande Comore
Naissance en 1975
Journaliste sportif
Journaliste comorien

Kassim Oumouri


22467 Koharumi este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
22467 Koharumi este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Ōizumi de Takao Kobayashi. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,37 ua, o excentricitate de 0,05 și o înclinație de 6,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 22001-23000
 Centura de asteroizi

Referințe

Familia  Vesta

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

22467 Koharumi


أيت بوعدو إحدى بلديات دائرة واضية التابعة لولاية تيزي وزو.

مواضيع ذات صلة
 بلديات ولاية تيزي وزو
 دوائر ولاية تيزي وزو

مراجع

أيت بوعدو

أيت بوعدو


Josu Jon Imaz San Miguel, Bask kimyager ve siyasetçi. 6 Eylül 1963'te Bask Özerk Bölgesi sınırları içindeki Zumarraga şehrinde doğmuştur. 2004 yılından beri Bask Milliyetçi Partisi başkanlığını yürütmektedir.

1963 doğumlular
Guipúzcoa doğumlular
Yaşayan insanlar
İspanyol kimyagerler
Bask siyasetçiler
21. yüzyıl İspanyol siyasetçileri
Avrupa Parlamentosu İspanyol üyeleri
Bask Milliyetçi Partisi mensubu siyasetçiler
Bask Bölge Üniversitesinde öğrenim görenler

Josu Jon Imaz


Ada Colau Ballano (; ; )  o politiciană spaniolă, activist social, investigator și apărător al drepturilor omului. Este primar al Barcelonei din 13 iunie 2015, fiind prima pe lista Barcelona en Comú, o platformă civică constituită partid.

Printre acțiunile întreprinse cât timp a fost primar se numără următoarele: AirBnB și Homeaway au fost amendate, cu 600.000 de euro fiecare, pentru publicarea de anunțuri de apartamente turistice ce nu dețineau licență în acest scop.

Diferite bănci și entități deținătoare de apartamente nefolosite au fost amendate cu diferite sume, cea mai ridicată fiind de 315.000 euro.

Primăria Barcelonei nu poate desfășura activități cu societăți comerciale ce dețin puncte de lucru sau alte legături cu țări suspecte de spălare de bani, în urma unui decret din 2016.

Referințe

Nașteri în 1974
Nașteri pe 3 martie
Politicieni spanioli
Oameni din Barcelona
Spanioli în viață
Politicieni LGBT

Ada Colau


Die Zeitschrift für Bankrecht und Bankwirtschaft (ZBB) ist eine Fachzeitschrift für Bankbetriebslehre und Bankrecht und das gesamte Finanzwesen, die seit 1989 vom RWS Verlag herausgegeben wird.

Geschichte
Sie wurde 1989 von Johannes Köndgen und Hartmut Schmidt gegründet. Die Erstausgabe kam am 15. Februar 1989 auf den Markt. Hierin stammte der erste Aufsatz von Helmut Uhlir und behandelte das Underpricing. Es folgte der Autor Carsten Claussen mit einem Thema zu Genussscheinen. oder Heinz-Dieter Assmann zum Anlegerschutz. Alfred Steinherr befasste sich mit dem europäischen Finanzmarkt. Von 1989 bis 2013 waren Hartmut Schmidt (Universität Hamburg), von 2000 bis 2009 Christoph Kaserer (TU München), von 2006 bis 2011 Rolf Sethe (Universität Zürich) und von 2008 bis 2016 Eric Nowak (Universität Lugano) Mitherausgeber.

Inhalt
Die ZBB enthält Fachthemen über Bankwesen, Börsen, Finanzbehörden, Finanzdienstleistungsaufsicht, Finanzmärkte, Geldpolitik, Kreditinstitute, Nichtbanken, Währungspolitik sowie Aufsätze von Praktikern, Juristen und Betriebswirten. Außerdem verbreitet sie Börsennachrichten, Unternehmensdaten oder Zentralbankmitteilungen, national und international.

Beiträge in der ZBB werden nur nach einem anonymisierten Peer-Review-Verfahren gedruckt.

Herausgeber
Die ZBB wird derzeit von sechs Professoren der Rechts- bzw. Wirtschaftswissenschaften als Editoren herausgegeben:
 Johannes Köndgen, Universität Bonn;
 Matthias Casper, Universität Münster;
 Lars Klöhn, Universität Marburg;
 Jens-Hinrich Binder, Universität Tübingen
 Thomas Hartmann-Wendels, Universität Köln
 Mark Wahrenburg, Universität Frankfurt.

Einzelnachweise

Deutschsprachige Zeitschrift
Juristische Fachzeitschrift (Deutschland)
Wirtschaftswissenschaftliche Zeitschrift (Deutschland)
Ersterscheinung 1989
Deutschsprachige zweimonatliche Zeitschrift


Entodontaceae nom. cons., porodica pravih mahovina iz reda Hypnales. Postoji više rodova

Rodovi
 Actinostoma  Reimers & Sakurai
 Cribrodontium  Herzog
 Cymbifoliella  Dixon
 Entodon  Müll. Hal.
 Erythrodontium  Hampe
 Jochenia  Hedenäs, Schlesak & D. Quandt
 Mesonodon  Hampe
 Nanothecium  Dixon & P. de la Varde
 Plagiotheciopsis  Broth.
 Pylaisiobryum  Broth.
 Retidens  Dixon
 Rozea  Besch.
 Sakuraia  Broth.
 Synodontella  Dixon & Thér.

Izvori

Hypnales

Entodontaceae


8225 Emerson este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
8225 Emerson este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Portimao de Durman, C. F., Ewen-Smith, B. M.. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,98 ua, o excentricitate de 0,24 și o înclinație de 1,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 8001-9000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1996
Centura de asteroizi

8225 Emerson


Javonte Dedrick Smart (Jackson Hole, 3 de junho de 1999) é um jogador norte-americano de basquete profissional que atualmente joga no Miami Heat da National Basketball Association (NBA) e no Sioux Falls Skyforce da G-League.

Ele jogou basquete universitário por LSU e jogou profissionalmente pelo Wisconsin Herd da G-League e pelo Milwaukee Bucks da NBA.

Carreira no ensino médio
Smart frequentou a Scotlandville Magnet High School em Baton Rouge, Louisiana e levou a escola ao um título estadual como calouro, ganhando o MVP do torneio. Em seu segundo ano, ele teve médias de 22,4 pontos, 7,2 assistências e 6,9 rebotes. Em seu terceiro ano, Smart teve médias de 25,1 pontos, 8,7 rebotes, 6,4 assistências e 2,1 roubos de bola. Ele foi nomeado o Jogador Gatorate do Ano de Louisiana pela segunda temporada consecutiva e levou Scotlandville ao título estadual em 2017. Em sua última temporada, Smart teve médias de 32,9 pontos, 10,6 rebotes e 6,1 assistências e levou a equipe a um título estadual e foi novamente nomeado Jogador do Ano.

Smart foi considerado um recruta de cinco estrelas e ficou em 21º em sua classe de acordo com a 247Sports. Ele se comprometeu com LSU e rejeitou as ofertas de Kentucky e UCLA.

Carreira universitária
Em 23 de fevereiro de 2019, Smart marcou 29 pontos e acertou dois lances livres com 0,6 segundos restantes em uma vitória por 82-80 contra o Tennessee. Ele perdeu um jogo durante sua temporada de calouro, depois que surgiu um relatório alegando que o treinador Will Wade o pagou durante seu recrutamento. Ele voltou para os Torneios da SEC e da NCAA depois que as autoridades não encontraram nenhuma irregularidade por parte de Smart. Como calouro, Smart teve médias de 11,1 pontos, 3,3 rebotes e 2,4 assistências. Após a temporada, ele se declarou para o draft da NBA de 2019, mas decidiu retornar à LSU.

Em seu segundo ano, Smart teve médias de 12,5 pontos, 4,2 assistências, 3,5 rebotes e 1,1 roubos de bola. Após a temporada, ele se declarou para o draft da NBA de 2020, mas manteve sua elegibilidade. Smart anunciou em 3 de agosto que estava se retirando do draft e retornando à LSU.

Em seu terceiro ano, Smart teve médias de 16 pontos, 3,7 rebotes, quatro assistências e 1,3 roubos de bola, sendo selecionado para a Segunda-Equipe da SEC. Ele se declarou para o draft da NBA de 2021 e contratou um agente.

Carreira profissional
Depois de não ser selecionado no draft da NBA de 2021, Smart se juntou ao Miami Heat para a Summer League de 2021. Em 10 de setembro, ele assinou um contrato de 10 dias com o Heat. Ele foi dispensado antes do início da temporada e se juntou ao Sioux Falls Skyforce como jogador afiliado.

Em 30 de novembro de 2021, Smart assinou um contrato de mão dupla com o Milwaukee Bucks. Sob os termos do acordo, ele dividiu o tempo entre os Bucks e seu afiliado da G-League, o Wisconsin Herd. Em 13 de janeiro de 2022, ele foi dispensado pelos Bucks.

Em 16 de janeiro de 2022, o Sioux Falls Skyforce re-adquiriu Smart.

Em 15 de fevereiro de 2022, Smart assinou um contrato de mão dupla com o Miami Heat. No mesmo dia, ele marcou 40 pontos em uma vitória contra o Rio Grande Valley Vipers.

Carreira na seleção
Smart representou os Estados Unidos em duas ocasiões. Em 2015, ele foi membro da equipe que venceu a medalha de ouro na Copa do Mundo Sub-16 e teve médias de 6,8 pontos, 4,2 rebotes, 1,4 assistências e 1,9 roubadas de bola. Em 2016, Smart ganhou a medalha de ouro na Copa do Mundo Sub-17 em Saragoça, Espanha. No torneio sub-17, Smart teve médias de 5,4 pontos, 3,4 assistências e 3 rebotes.

Estatísticas da carreira

NBA

Temporada regular

Universitário

Fonte:

Vida pessoal
Smart é filho de Melinda Smart e Jerry Matthews. Ele tem uma irmã mais velha, Desiree, e um irmão mais novo, Davyion. Seu primo, Keith Smart, jogou na NBA e é o atual auxiliar técnico da Universidade do Arkansas.

Basquetebolistas do Milwaukee Bucks
Basquetebolistas do Miami Heat
Pessoas vivas
Nascidos em 1999
Basquetebolistas do Wyoming

Javonte Smart


පේට්ට යනු 2019 වසරේ කාර්තික් සුබ්බුරාජ්ගේ අධ්‍යක්ෂණයෙන් තිරගත වූ චිත්‍රපටයකි. මෙහි සුපිරි නළු රජිනිකාන්ත් සමග ත්‍රිෂා ක්‍රිෂ්නන්, සිම්රන්, විජේ සේදුපති රගදක්වති. සන් පික්චර්ස් ආයතනය වෙනුවෙන් කලානිදි මාරන් නිෂ්පාදනය කර ඇති මෙම චිත්‍රපටය පොංගල් උත්සවයට සමගාමීව තිරගත වී ඇත. මෙහි හඩකැවූ චිත්‍රපට ලෙස තෙලිගු හා හින්දි භාෂාවලින් තිරගත වී ඇත.

චරිත

 රජිනිකාන්ත් කාලි හා පේට්ට ලෙස (එකම තැනැත්තෙකි)
 ත්‍රිෂා ක්‍රිෂ්ණන් සරෝ ලෙස
 සිම්රන් මංගලම් ලෙස
 විජේ සේදුපති ජිතු ලෙස
 එම්.සසිකුමාර් මාලික් ලෙස
නවාසුඩ්ඩීන් සිද්දීකි සින්ගාරම් ලෙස (සිංගර් සිං ලෙස)
බොබ්බී සිම්හා මයිකල් ලෙස
සනන්ත් රෙඩ්ඩි අන්වර් ලෙස

චිත්‍රපටයේ සාරාංශය
කාලි හෙවත් පෙට්ට (රජිනිකාන්ත්) නේවාසිකාගාර නිලධාරියෙක් ලෙස බටහිර බෙංගාලයේ ඩාර්ජිලිං නුවර වෙත යයි. එහිදී මයිකල් නම් සරසවි සිසුන්ට නවක වාදය සිදුකරන ජ්‍යෙෂ්ඨ පන්තියේ සිසුවෙක් හා ඔහුගේ කණ්ඩායම ඇතුළුව කාලි මර්දනය කරයි. පසුව මයිකල් කාලිට පහරදීමට මැර කල්ලියක් සමග නැවත එයි. එම අවස්ථාවේම වෙනත් මැර කල්ලියක් සරසවියේ සිටින අන්වර් (සනන්ත් රෙඩ්ඩි) නම් වෙනත් සිසුවෙක් මරාදැමීමට පැමිණේ. කාලි ඒ කල්ලිය වෙත පහරදීමෙන් පසු තුවාල ලබා රෝහල්ගත වේ. රෝහල්ගත වූ කාලි බැලීමට ආ පරණ හිතවතෙක් කාලි යනු කව්ද? මැර කල්ලිය පහර දෙන්නට පැමිණි අන්වර් කවුද? කාලි මෙහි කුමකට පැමිණියේද? ඔහුගේ ඇත්තම ජීවිතය කුමක්ද? යන ප්‍රශ්නයන්ට පිළිතුරු ලබාදෙයි. සරෝ (ත්‍රිෂා ක්‍රිෂ්ණන්) කාලි යනුවෙන් හදුන්වන පේට්ටගේ බිරිදයි. අන්වර් යනු පේට්ටගේ එක කුස නූපන් මුස්ලිම් සහෝදරයෙක් වන මාලික්ගේ (එම්.සසිකුමාර්) පුත්‍රයාය.

පේට්ට (චිත්‍රපටය)


Tijs Michiel Verwest (, d. 17 Ocak 1969,Breda, Hollanda) dünyaca ünlü trance DJ`i. Geçmişte birçok takma isim kullanırdı, bunlardan en çok bilineni DJ Tiesto`dur.
Son eserlerinde "DJ" etiketini de kaldırmasıyla kısaca Tiësto olarak bilinmeye başladı.
En çok Delerium parçası Silence remiksi ve Samuel Barber`ın Adagio for Strings yorumuyla bilinir.Dünyanın en saygın müzik dergilerinden DJ Mag tarafından okuyucu oylamasıyla yapılan Dj Top 100 sıralamasında 2013 yılında Avicii nin ardından 4. sırada yer almıştır. Mix Mag tarafından yapılan oylama sonucu "The Greatest DJ Of All Times" (Tüm Zamanların En İyi DJ'i) ödülünü oyların büyük çoğunluğunu alarak kazanmıştır.

Kariyeri
Tijs Michiel Wervest 17 Ocak 1969'da Breda Hollanda'da doğdu.1980'lerin başında okul ve ev partileriyle profesyonel DJ'liğe başladı. 1985 ve 1993 yılları arasında Hollanda'daki gece kulüplerinde residence DJ olarak çalıştı. The Spock adlı kulüp, Tiësto için birçok şeyin şekillendiği yer oldu. Hardcore/Gabber tarzda parçalardan vazgeçerek, bu kulüpte haftasonları saat 22:00'den 04:00'e kadar kendi sound'unu biçimlendirmeye başladı ve bunun yanı sıra Türkiye'den de Tarkan'ın Pare Pare adlı şarkısına bir mix yaptı. 1990'ların ortalarında trance müzik üretmeye başladı ve 2008 sonunda bitti.

Tiësto bu son rumuzunu alana kadar birçok takma nick kullandı.

Club Life
Tiësto'nun 04.06.2007 tarihinden günümüze kadar hâlen devam etmekte olan radyo ve internet radyo yayınıdır. Başlangıç olarak Club Life 001 (04-06-2007) kabul edilir. Program 2 saatten oluşmaktadır. Yayın Türkiye saati ile her cumartesi akşamı saat 01.00'da canlı olarak Radio 3FM (Hollanda) radyosu üzerinden dinlenebilir.

Diskografisi

Albümler
 2001 In My Memory
 2002 In My Memory - Remixes
 2003 Nyana
 2004 Just Be
 2004 Parade of the Athletes
 2004 Parade of the Athletes: Unmixed
 2006 Just Be: Remixed
 2007 Elements of Life
 2008 Elements of Life: Remixed
 2009 Kaleidoscope
 2010 Kaleidoscope: Remixed
 2014 A Town Called Paradise
 2019 Togethor

DJ Mixleri

1990'lı yıllar
 Forbidden Paradise 3: The Quest for Atlantis (1995)
 Forbidden Paradise 4: High as a Kite (1995)
 Forbidden Paradise 5: Arctic Expedition (1996)
 Lost Treasures: Isle of Ra (1996)
 Lost Treasures: Concerto for Sonic Circles  (1996)
 Forbidden Paradise 6: Valley of Fire (1996)
 Magik One: First Flight (1997)
 Lost Treasures: Creatures of the Deep (1997)
 Forbidden Paradise 7: Deep Forest (1998)
 Space Age 1.0 (1998)
 Magik Two: Story of the Fall (1998)
 Magik Three: Far from Earth (1998)
 Global Clubbing: The Netherlands (1998)
 Space Age 2.0 (1999)
 Live at Innercity: Amsterdam RAI (1999)
 Magik Four: A New Adventure (1999)
 DJ's For Warchild (1999)
 In Search of Sunrise (1999)

2000'li yıllar
 Magik Five: Heaven Beyond (2000)
 Magik Six: Live in Amsterdam (2000)
 Summerbreeze (2000)
 In Search of Sunrise 2 (2000)
 Revolution (2001)
 Puschkin Presents DJ Tiësto - Exclusive Black Hole Mix 2001 (2001)
 Magik Seven: Live in Los Angeles (2001)
 In Search of Sunrise 3: Panama (2002)
 Nyana (2003)
 World Leader (2003)
 Tiësto presents Magik Muzik (2004)
 Perfect Remixes Vol. 3 (2005)
 In Search of Sunrise 4: Latin America (2005)
 In Search of Sunrise 5: Los Angeles (2006)
 In Search of Sunrise 6: Ibiza (2007)
 In Search of Sunrise 7: Asia (2008)
 Club Life: Volume One Las Vegas (2011)
 Club Life: Volume Two Miami (Release: 04/24/12) (2012)
 Club Life: Volume Three Stockholm (Release: 25/6/2013  (2013)

Singlelar

1990'lı yıllar
 1994 "Spiritual Wipe Out" (Da Joker)
 1994 "Arabsession" (DJ Limited)
 1994 "In the Ghetto" (Da Joker)
 1994 "Trip To Heaven" (T-Scanner)
 1995 "The Kiss" (DJ Yves & DJ Maikel)
 1995 "666" (Glycerine)
 1995 "Porpoise" (West & Storm)
 1995 "In My Heart" (Paradise In Dubs)
 1995 "Knights of Hardcore" (Hard Target)
 1996 "Combat EP" (DJ Yves & DJ Maikel)
 1996 "Second Game" (Tom Ace)
 1996 "The Tube"
 1996 "Blackspin" (Passenger)
 1996 "Mothaf**ka" (Two Deejays)
 1996 "Dans La Boîte" (West & Storm)
 1996 "When I Was A Sperm" (TB X-press)
 1997 "Blaze of Night" (Hammock Brothers)
 1997 "Gimme Some Sugar / Bleckentrommel" (Tiësto, Montana & Storm)
 1997 "Final Majority" (Main Men)
 1998 "Our Love" (Roze)
 1998 "Small Town Boy / Above The Clouds" (Andante)
 1998 "Never Enough" (Clear View)
 1998 "Subspace Interference" (Control Freaks)
 1998 "When She Left" (Allure)
 1998 "Flying Squirrel Problem" (Drumfire)
 1998 "E-Mocean" (DJ Misja)
 1998 "Endless Wave" (Kamaya Painters)
 1998 "Gouryella" (Gouryella)
 1999 "Rejected" (Allure)
 1999 "Sparkles"
 1999 "Far From Over" (Kamaya Painters)
 1999 "Mirror" (Stray Dog)
 1999 "Walhalla" (Gouryella)
 1999 "Theme from Norefjell"
 1999 "We Came" (Vimana)
 1999 "Lethal Industry"

2000'li yıllar
 2000 "Dreamtime" (Vimana)
 2000 "Tenshi" (Gouryella)
 2000 "Eternity" ("Alibi")
 2000 "Wonder? / Wonder Where You Are?" (Major League)
 2000 "No More Tears" (Allure)
 2000 "Wasteland" (Kamaya Painters)
 2000 "We Ran at Dawn" (Allure)
 2001 "Summerbreeze" (Kamaya Painters)
 2001 "Battleship Grey" (Feat. Kirsty Hawkshaw)
 2001 "Groovy Traxxx Number Two" (Main Men)
 2001 "Suburban Train"
 2001 "Urban Train"
 2001 "Flight 643"
 2002 "We Came" (Ferry Corsten ile)
 2002 "643 (Love's on Fire) (feat. Suzanne Palmer)
 2002 "Obsession" (Junkie XL ile)
 2002 "In My Memory" (feat. Mandalay)
 2002 "Magik Journey"
 2003 "Traffic"
 2004 "Love Comes Again" (feat. BT)
 2004 "Just Be" (feat. Kirsty Hawkshaw)
 2004 "Dallas 4pm"
 2005 "Adagio for Strings"
 2005 "UR/A Tear in the Open" (feat. Matt Hales)
 2005 "The Loves We Lost" (Allure)
 2006 "Dance4life" (feat. Maxi Jazz)
 2007 "In the Dark" (feat. Christian Burns)
 2007 "Break My Fall" (feat. BT)
 2007 "Sweet Things" (feat. Charlotte Martin)
 2008 "Somewhere Inside Of Me" (Allure)
 2010 "C'Mon" (vs Diplo)
 2010 "Speed Rail"
 2010 "Only You"  (with Kaskade) (featuring Haley)
 2011 "C'Mon (Catch 'Em By Surprise)" (vs. Diplo) (featuring Busta Rhymes)
 2011 "Zero 76" (with Hardwell)
 2011 "Beautiful World" (with Mark Knight) (featuring Dino)
 2011 "Don't Ditch" (with Marcel Woods)
 2011 "We Rock" (as Boys Will Be Boys "with Angger Dimas and Showtek")
 2011 "Show Me The Way" (featuring JES) (as Allure)
 2011 "On The Wire" (featuring "Christian Burns") (as "Allure")
 2011 "Work Hard, Play Hard" (With "Kay")
 2011 "Maximal Crazy"
 2011 "Tornado" (With "Steve Aoki")
 2011 "What We Can Do (A Deeper Love)"(featuring "Anastacia")
 2012 "Chasing Summers"
 2012 "Miami"  (Unreleased Track)
 2012 "We Own The Night" (with "Wolfgang Gartner") (featuring "Luciana")
 2012 "Hell Yeah!" (with "Showtek")
 2012 "Pair of Dice" (with "Allure")
 2013 "Take Me" ft. Kyler England
 2013 "Red Lights" (featuring "Michel Zitron")
 2014 "Wasted" (featuring "Matthew Koma")
 2014 "Light Years Away" (featuring "DBX")
 2015 "Blow Your Mind" (with "MOTi")
 2015 "Secrets" (with "KSHMR" featuring "Vassy")
 2015 "The Only Way Is Up" (with Martin Garrix)
 2015 "Show Me" (with "DallasK")
 2015 "Split (Only U)" (with "The Chainsmokers")
 2015 "Chemicals"  (with "Don Diablo" featuring "Thomas Troelsen")
 2019 "Halfway There" (with "Lena Leon")
 2019  "Party Time" (with "SWACQ")
 2019 "Can You Feel it" (with "John Christian")
 2019 "Acordâo" (with "MOSKA")
 2019 "God is A Dancer" (with "Mabel")
 2019 "WOW"
 2020 "BLUE"
 2020 "The Business"(with "Montana & Storm")

Live
 1999 DJ Tiësto Live at Innercity: Amsterdam RAI
 2003 We Can Not Get Enough!

Video albümleri
 1999 Live at Innercity: Amsterdam RAI
 2003 Another Day at the Office with Tiesto
 2003 Tiësto Live in Concert
 2004 Tiësto Live in Concert 2
 2008 Elements of Life World Tour
 2010 Tiësto Asia Tour DVD

Dış bağlantılar

 Tiësto Resmî Web Sitesi
 Facebook'ta Tiësto
 Twitter'da Tiësto
 MySpace'de Tiësto
 Tiesto Turkey
 Tiesto Fan

Kaynakça

1969 doğumlular
Breda doğumlular

Hollandalı DJ'ler
Hollandalı trance müzisyenleri
Hollandalı müzik yapımcıları
Dünya Müzik Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Hollandalı göçmenler
Remiks sanatçıları
Progresif house müzisyenleri

Tiësto


Dion Cuiper (Wassenaar, 29 de Novembro de 1993) conhecido artisticamente como Dion Cooper, é um cantor e compositor neerlandês. O estilo de Cooper tem influências de artistas como Toto, Ed Sheeran e Shawn Mendes. A sua estreia como cantor profissional foi em 2020 com o EP «Too Young Too Dumb». Em 2021, actuou como banda de apoio na digressão de Duncan Laurence. Em 2023, Cooper juntou-se a Mia Nicolai para representar os Países Baixos no Festival Eurovisão da Canção de 2023 com a canção «Burning Daylight».

Biografia

The Voice of Holland
Dion participou na 6.ª temporada de The Voice of Holland no final de 2015. Durante as provas cegas ele cantou a canção Feeling Good, mas acabou por perder na altura das batalhas para Brace.

Festival Eurovisão da Canção
A 1 de Novembro de 2022, foi anunciado que Cooper, juntamente com Mia Nicolai, vão representar os Países Baixos no Festival Eurovisão da Canção de 2023. A apresentação deles foi abertamente criticada em Abril de 2023, quando a primeira actuação em direto de «Burning Daylight» não teve um bom desempenho. A explicação foi dada por problemas técnicos. A sua segunda actuação no concerto anual da Eurovisão em Amesterdão também não conseguiu influenciar positivamente os críticos.Após as criticas, a canção foi ajustada para adaptar ao tom de vozes de Mia Nicolai e Dion Cooper. Mas, a canção não se classificou para a final do evento.

Discografia

Ver também
Festival Eurovisão da Canção 2023

Ligações externas

Nascidos em 1993
Países Baixos no Festival Eurovisão da Canção
Participantes do Festival Eurovisão da Canção
Cantores dos Países Baixos
Músicos dos Países Baixos

Dion Cooper


Julio César Terán Dutari SJ (Soná, 15 de agosto de 1933) é um sacerdote panamenho e bispo sênior de Ibarra.

Julio César Terán Dutari ingressou na comunidade jesuíta e foi ordenado sacerdote em 25 de julho de 1963. Em 1985 foi eleito reitor da Pontifícia Universidade Católica do Equador (PUCE) em Quito. Em 1991 foi eleito Presidente da Federação Internacional das Universidades Católicas (FIUC).

João Paulo II o nomeou Bispo Auxiliar de Quito e Bispo Titular de Horrea em 12 de julho de 1995. O Arcebispo de Quito, cardeal Antonio José González Zumárraga o ordenou bispo em 30 de setembro do mesmo ano; Os co-consagradores foram Luis Enrique Orellana Ricaurte SJ, Bispo Auxiliar Emérito de Quito, e José Mario Ruiz Navas, Bispo de Latacunga.

Em 14 de fevereiro de 2004 foi nomeado Bispo de Ibarra.

Em 25 de março de 2011, o Papa Bento XVI aceitou seu pedido de demissão por idade. Foi Administrador Apostólico da Diocese de Santo Domingo de los Colorados de 2012 a 2015.

Ver também

Bispos católicos do Equador

Julio César Terán Dutari


අමෙරිකාවේ නිව්යෝර්ක් ප්‍රාන්තයේ කෝර්නේල් විශ්වවිද්‍යාලයේ සිංහල භාෂාව හා සිංහල සාහිත්‍ය පිළිබද කථිකාචාර්‍ය ලෙස සේවය කර යි. ඒ සමගම විස්කොන්සින් විශ්ව විද්‍යාලයේ සිංහල විෂය භාරව ද කටයුතු කර යි. සිංහල භාෂාව උගෙනී ම සදහා පොත් කීපයක් ම ලියා තිබේ.

බණ්ඩාර හේරත්


Bătălia de la Wolf Mountain, cunoscută și sub numele de Bătălia lui Miles de pe Râul Tongue, Bătăția de la Butte sau Bătălia de la Belly Butte - ultimul în perspectiva Cheyenne-ilor Nordici -, a avut loc pe 8 ianuarie 1877, în teritoriul sudic al statului Montana, între soldații armatei Statelor Unite și triburile Lakot Sioux și Cheyenne-ii Nordici, parte a Marelui Război Sioux din 1876. Câmpul de bătălie era situat la aproape patru mile sud-vest de Birney, de-a lungul Râului Tongue. În 2001, Câmpul de luptă Munții Lupului a fost inclus pe Registrul Național al Locurilor Istorice. A fost ridicat la statutul de Monument Istoric de importanță națională în 2008.

Istoric
În urma înfrângerii suferite de locotenent-colonelul George A. Custer pe 25 iunie 1876, în Bătălia de la Little Bighorn, guvernul Statelor Unite a trimis un număr imens de întăriri în Montana. Până în toamnă, câteva trupe din triburile Sioux și Cheyenne au început să se reîntoarcă în rezervații și agenții pentru a achiziționa mâncare și anuități. Acestea vor fi folosite în pregătirea pentru iarnă. Congresul Statelor Unite i-a înfuriat pe mulți indieni deoarece a cerut cedarea Dealurilor Negre guvernului în schimbul bunurilor promise. Armata a înlocuit contractanții civili responsabili de agenții, convingând prin această acțiune ca numeroase clanuri de război să-i evite. Generalul Nelson Miles a condus o armată constituită din infanterie, artilerie și cavalerie cu scopul de a prinde clanul lui Sitting Bull, clan pe care avea să-l învingă până în decembrie. Ranald S. Mackenzie i-a învins pe Cheyenne-ii lui Dull Knife în timp ce aceștia hoinăreau prin zăpadă și gheață în încercarea de a se alătura taberei lui Crazy Horse în Valea Râului Tongue. Îngrijorat de apropierea iernii și condiția dezastroasă în care se afla clanul lui Dull Knife, Crazy Horse a decis să negocieze pacea cu armata Statelor Unite. Totuși, când un grup de cercetași Crow al acesteia a ucis delegația lui Crazy Horse, căpetenia a cerut ca aceștia să fie răzbunați. A condus o serie de mici atacuri cu scoul de a-l anagaja în conflict pe colonelul Miles aflat în Cantonamentul Râului Tongue. În decembrie, 1876, colonelul Miles, aflat în fruntea a nouă companii de infanterie, a pornit din cantonament în căutarea lui Crazy Horse, mărșăluind spre sud, până în valea râului Tongue. Pe 7 decembrie 1876, Miles a capturat câțiva Cheyenne-i nordici, iar apoi și-a stabilit tabăra de-a lungul râului Tongue - la sud de Birney, Montana - alături de cei 436 de oameni aflați sub comanda sa.

Conflictul
Dat fiind faptul că luptele au început încă de la primele ore ale dimineții, Miles și-a organizat un perimetru defensiv de-a lungul unei culmi care cuprindea o mică colină în formă conică, denumită mai târziu Battle Butte, poziționând două tunuri lângă aceasta. La 7:00 a.m., Crazy Horse și Two Moon au inițiat o serie de atacuri împotriva soldaților lui Miles. Frstrați de puterea armatei, luptătorii s-au regrupat de câteva ori în scopul reinițierii atacului. Încercările de a flanca frontul lui Miles s-au dovedit futil când acesta din urmă și-a mutat rezervele în pozițiile critice. Într-un final, Miles a ordonat câtorva companii din cea de-a Cincea Infanterie să avanseze spre o serie de dealuri ocupate de luptătorii căpetenilor. Acesta plan s-a dovedit dificil din cauza zăpezii, soldații lui Miles depunând un imens efort în încercarea de a ocupa dealurile. În urma consolidării pozițiilor din câteva dealuri, triburile Sioux și Cheyenne s-au retras deoarece condițiile meteo s-au înrăutățit.

Consecințe
Deși conflictul reprezintă o egalitate din multe puncte de vedere, bătălia a fost o victorie strategică a armatei Statelor Unite, demonstrând că triburile Cheyenne și Sioux nu sunt în siguranță nici măcar în condiții dificile de iarnă. Numeroase persoane au început să se reîntoarcă în rezervații. Până în mai, Crazy Horse și-a condus supraviețuitorii în Tabăra Robinson unde aceștia s-au predat.

Ordinea de bătaie
Armata Statelor Unite (sub comanda Colonelului Nelson A. Miles)
 Regimentul 5 Infanterie
 Compania A.
 Compania C.
 Compania D.
 Compania E.
 Compania K.
 Compania B. (detașament).
 Compania H (detașament).
 Regimentul 22 Infanterie (sub Locotenent-colonel Elwell S. Otis)
 Compania E.
 Compania F.
Americanii nativi - triburile Lakota Sioux și Cheyenne-ii Nordici (sub comanda lui Crazy Horse și Two Moon)
 Aproximativ 500 de luptători.

Referințe

1877 în Statele Unite ale Americii

Bătălia de la Wolf Mountain


අවුරුදු 10,000 ක කාලයක් තුළ වගා කිරීමේදී මානව තෝරා ගැනීමට අනුව විවිද තිරිඟු වර්ග පරිණාමය වී ඇත.

තිරිඟු

තිරිඟු වර්ගීකරණය


Kongo Demokratik Cumhuriyeti
 Kongo Cumhuriyeti
 Kongo Bağımsız Devleti (tarihî)
 Kongo Nehri

Ayrıca bakınız
 Kırım-Kongo Kanamalı Ateşi
 Kongō sınıfı

Kongo


Drienovo este o comună slovacă, aflată în districtul Krupina din regiunea Banská Bystrica. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 108 locuitori.

Istoric
Localitatea Drienovo este atestată documentar din 1256.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Drienovo


g යන්නෙන් අංකනය කෙරෙන, පෘථිවියේ ගුරුත්වය,  යන්නෙන් අදහස් වන්නේ එහි පෘෂ්ඨයට සමීපයෙහි පිහිටන වස්තුවක් කෙරෙහි පෘථිවිය විසින් ඇතිකරනු ලබන  ත්වරණය වෙයි. SI ඒකක ප්‍රකාර මෙම ත්වරණය මනිනුයේ තත්පරයට තත්පරයට මීටර (සංකේත වලින්, m/s2 හෝ  m•s-2) හෝ  සමතුල්‍ය ලෙසින් කිලෝග්‍රෑමයට  නිවුටන (N/kg හෝ N•kg-1) වලිනි. එහි සන්නිකර්ෂණ අගය 9.81 m/s2 වන අතර, එයින් ගම්‍ය වන්නේ, වාතයේ ප්‍රතිරෝධයේ ආචරණය නොසලකා හැරිය කල, පෘථිවයේ පෘෂ්ඨය අබියස නිදහසේ වැටෙන වස්තුවක  වේගය සෑම තත්පරයක් පාසාම  තත්පරයට 9.81 මීටර (32.2 අඩි පමණ) පමණකින් වැඩි වන බවයී. මෙම රාශිය සමහරවිට  අවිධිමත් ලෙසින් හැඳින්වෙන්නේ කුඩා g (මෙයට ප්‍රතිවිරුද්ධ ලෙසින්, ගුරුත්වජ නියතය G හැඳින්වෙන්නේ විශාල G ලෙසිනි) ලෙසිනි.

ගුරුත්වජ ත්වරණය සහ පෘථිවිය මත ඇති වස්තූන් විසින් අත්විඳින  යටිකුරු බර බලය අතර සෘජු සම්බන්ධතාවයක් ඇත්තේ,  () සමීකරණය මගින් දක්වන පරිදීය. කෙසේවෙතත්, පෘථිවියේ භ්‍රමණය වැනි වෙනත්  සාධකයන් ද ශුද්ධ ත්වරණය වෙනස් කිරීමට බලපායි.

පෘථිවියේ ගුරුත්වය


Benedicamus Domino (expresión en latín que significa «Bendigamos al Señor») es un saludo final utilizado en la misa romana, en vez de Ite missa est, en los casos en que no se canta el Gloria (como por ejemplo ocurre durante el periodo de Cuaresma). La respuesta litúrgica, dicha a continuación, es Deo gratias (esto es, «Gracias a Dios»). Se canta también como un versículo al final de todos los oficios.

En principio, el canto era desconocido en Roma antes del año 1000, y pudo haberse originado en el Rito galicano. En los libros de cánticos modernos, la música que se le adjudica es exactamente la misma que para el Ite missa est, aunque se desconoce si esto era también así en el periodo medieval.

El texto era frecuentemente tropado, en especial añadiéndole texto entre las dos palabras o usando la melodía como cantus firmus para un órgano. El uso de este canto como tono recitativo era común en la Escuela de San Marcial de Limoges y en la Escuela de Notre Dame de polifonía, además de en una docena de sitios en el Magnus Liber.

Durante las reformas litúrgicas de los Papas Pío XII (1938–1958) y Juan XXIII (1958–1963), el uso del Benedicamus Domino fue restringido. Hacia 1963, solo se recitaba o cantaba cuando inmediatamente después de la misa había una procesión. Es poco escuchado en países anglosajones, en tanto que las procesiones no son frecuentes. Por otro lado, se sigue usando en la Liturgia de las Horas.

Los luteranos continúan usándolo en esta misma liturgia y al final de la suya propia.

Notas

Bibliografía
Mario Giuseppe Genesi, "Un Benedicamus Domino congetturalmente  bivocale dei secc. XII-XIII nei Codici Bobbiesi: considerazioni a latere e comparazioni repertoriali";sta in "Archivum Bobiense", Rivista degli Archivi Storici della Città di Bobbio , 2007/2008, pp. 201–394.

Liturgia romana

Benedicamus domino