Hekimoğlu Ali Paşa (4 Haziran 1689, İstanbul - 13 Ağustos 1758, Kütahya), I. Mahmud'un ve III. Osman'ın saltanat dönemlerinde, 12 Mart 1732-12 Ağustos 1735, 21 Nisan 1742-23 Eylül 1743 ve 15 Şubat 1755-18 Mayıs 1755 tarihleri arasında üç kez toplam beş yıl dört gün sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır.

Yaşamı
4 Haziran 1689 tarihinde İstanbul'da doğdu. Babası Venedik asıllı İtalyan olup, Padova Üniversitesi'nde tıp tahsili aldıktan sonra İslamiyet'i kabul edip İstanbul'da hekim olarak çalışan ve II. Mustafa döneminde hekimbaşı olan Nuh Efendi'dir. Annesi Türk asıllı olup adı Safiye Hanım'dır. Ailenin sekiz oğlu olmuştur ve bunlardan ikincisi Ali Paşa'dır. Lakabını babasının mesleğinden dolayı almıştır. Babası Nuh Efendi, Rumeli Kazaskerliği payesiyle hekimbaşı iken 22 Ekim 1707'de ölmüştür.

İyi bir eğitim gördü ve III. Ahmet döneminde saraya alınarak hassa silahşorluğu görevi verildi ve sonra kapıcıbaşı görevine geçti.

III. Ahmet, Hekimoğlu Ali Bey'i süratle terfi ettirip kendisine damat yapmak istedi. Ancak padişahın bu gence gösterdiği teveccühü kıskanan Silahdar Damat Ali Paşa bir müddet taşralarda hizmet görüp yetişmesi uygun olur mütaleasıyla 1713'te  Hekimoğlu Ali Bey'i Zile Voyvodalığı görevine tayin ettirip İstanbul'dan uzaklaştırdı.

1719'da Yeni-il Türkmen Voyvodalığı görevine getirildi. Buradaki 3 yıllık görev süresince çok başarılı görüldüğü için Nevşehirli Damat İbrahim Paşa sadaretinde bu voyvodalığa ek olarak Rumeli Beylerbeyi rütbesi ile birlikte Ekim 1722'de Adana valisi olarak tayin edildi. Bu görevleri sırasında göçebe olan aşiretler tarafından yapılan kanunsuzluk ve eşkıyalık hareketlerini aşiret elebaşılarını sindirip bastırarak bu yörelerde asayişi sağlamakla isim yaptı.

Ali Paşa 1724'te İran Seferi'ne seçme askeriyle gitmek şartiyle Halep valisi olarak görevlendirildi. 1723'te başlayan 1723-1727 Osmanlı-İran Savaşı devam etmekteydi. 1724'te İran'ın son Safevi şahı II. Tahmasb, Rusya ile bir anlaşma yapıp Kafkaslar ve Hazar Denizi bölgesinde Rusya'nın hakları olduğunu tanıdı. Bunun Osmanlı menfaatlerine gayet aykırı gelmesi dolayısıyla 1724'te büyük bir ordu sefere hazırlandı ve Serdarlığına Köprülüzade Abdullah Paşa getirildi.  Halep Valisi olan Hekimoğlu Ali Paşa Serasker Köprülüzade Abdullah Paşa'nın bu 1724 Doğu Seferine Halep eyalet seçme askeri ile seraskerin maiyetinde olarak katıldı.

Bu seferde Osmanlı ordusu Nahçıvan, Merend, Karabağ, Erdebil ve II. Tahmasb'ın başşehir yaptığı Tebriz'i ele geçirip İran içlerine Hamedan'a kadar ilerledi. Hekimoğlu Ali Paşa Tebriz'in alınmasında büyük gayret gösterip iyi isim yaptı. Tebriz'in zaptedilmesi hususunda göstermiş olduğu yararlılık üzerine 11 Ekim 1725'te vezirlik verilip birkaç gün sonra Anadolu valisi oldu.

Fakat Tebriz seraskeri olup Rakka (Urfa) eyaleti malikâne olarak kendisine tevcih edilen Köprülüzâde Abdullah Paşa hastalığından dolayı seraskerlikten istifa ederek eyalet merkezi olan Urfa'da oturmasına müsaade edildi.

Bunun üzerine onun maiyyetinde bulunarak Tebriz'in zaptında büyük hizmeti görülen Hekimoğlu Ali Paşa Temmuz 1726'da Tebriz cephesi seraskerliğine tâyin olundu. Ayrica Tebriz muhafızlığı görevi de verildi. Bu görevde iken idaresinin şiddetli kararları yüzünden ortaya çıkan şikayetler başkente ulaştı.

1727'de İran'la yapılmış olan geçici barış esnasında Hekimoglu Ali Paşa'nın kethudası ile divan kâtibinin iltizamlarında olan mukatta da halka yapmış oldukları mezalim dolayısıyla kendisine ağır bir ferman ve hatt-ı humâyün (hatt-ı humâyunla müvessih ferman) gönderildikten sonra da seraskerlikten azlolundu. Yerine vezirlikle Erdebil muhafızı Yusuf Paşa getirilerek  1728'de Hekimoğlu Ali Paşa Şehrizor Eyaleti valiliğine nakledildi.

Eylül 1728'de Hekimoğlu Ali Paşa Sivas valisi Abdurrahman Paşa becayiş yaparak Sivas eyaleti valisi tayin edildi. Bu sırada Carutale Lezki eşkiyalarının tepelenmesindeki  hizmetinden dolayı gönderilen bir fermanla taltif olundu.

İran'la  savaşın tekrar başlaması üzerine Hekimoğlu  Ali Paşa Nisan 1731'da Sivas valiliğinden Diyarbakır valiliğine nakledildi. Bağdat valisi Ahmet Paşa maiyetinde bulunmak üzere Hemedan muhafazasına memur edildi. Aynı zamanda taltif etmek üzere kendisine samur kürk gönderildi.

Bu sırada Tebriz tekrar İranlıların eline geçti. Merkezi hükûmet telaşa düşmekle beraber İstanbul'daki karışıklardan dolayı aciz kalmaktaydı. İstanbul'da ortaya çıkan Patrona Halil İsyanı sonunda I. Mahmut hükümdar oldu ve yavaş yavaş İstanbul'daki duruma hakim olmaya başladı. İran sınırındaki vahim durum nedeniyle Hekimoğlu Ali Paşa, önce Diyarbakır valisi ve arkasından Erzurum valisi tayin edildi.  Aralık 1730'da ise Rüstem Paşa'nın yerine Revan seraskerliği görevine getirildi.

Bu görevle Hekimoğlu Ali Paşa II. Tahmasb'a karşı Eylül 1731'de Kurican Muharebesini kazanarak Hemedan'ı aldı. Urmiye üzerine yürüdü ve bu kaleyi 65 gün süren bir kuşatmadan sonra eline geçirdi. Sonra Tebriz üzerine yürüdü. Tebriz pek az ve zayıf bir direniş gösterdi ve Osmanlı ordusu şehri geri aldı. Bu kalede bulunan çok büyük miktarda mühimmat ve toplar da Osmanlı ordusunun eline geçti.  Şahın talebi üzerine akdolunan "Ahmed Paşa Musalahası" ile ateşkes sağlandı. Hekimoğlu Ali Paşa'nın bu başarısından dolayı 22 Kasım 1731'da Sultan I. Mahmut'a Gazi unvanı verildi.

Bu hizmetine karşılık olarak, Hekimoğlu Ali Paşa'ya Sadrazam Topal Osman Paşa'nın çekilmesi üzerine 12 Mart 1732'de 1. kez sadrazamlık görevi verildi. Yerine uygun bir komutanı İran seraskeri vekili olarak bırakarak İstanbul'a dönmesi için bir hatt-ı humâyün gönderildi. Bu hatt-ı humâyünu alan Hekimoğlu Ali Paşa hemen yola çıkarak  10 Mayıs 1732'de İstanbul'a geldi ve mühr-i humâyünü teslim aldı.

Hekimoğlu Ali Paşa bu ilk sadrazamlık görevinde Temmuz 1735'a kadar 3.5 yıl kaldı. Bu sadareti sırasında Osmanlı Devleti'ni Rusya'ya karşı hasım olarak gördü ve  Fransa ile işbirliği yaptı. Bu dönemde Fransız asıllı ve Osmanlı devletine iltica etmiş olan asıl adı " Comte de Bonneval" olan ve 1729'da iltica edip Osmanlı hizmetine girdikten sonra Humbaracıbaşı Ahmet Paşa adını almıştı. Bu kişi Topal Osman Paşa sadareti zamanında humbaracı ocağı kurmuştu ve bu ocağı geliştirilip düzenlemekle görevlendirilmişti. Hekimoglu Ali Paşa sadrazamlığında Humbaracı Ahmet Paşa'ya  Beylerbeyi rütbesi verildi ve asıl görevi humbaracıları Batı usullerine göre yetiştirmek olmasına rağmen devletin dış ilişkileri ile görevlendirildi.

Hekimoğlu Ali Paşa, Rusların saldırgan tutumundan kuşkulanmaktaydı. Bu nedenle İran ile barış yapmak istemekteydi. Bu sırada İran'da önemli ordu komutanı görünen ama asıl iktidara sahip olan Nadir Șah, İranlılara esir düşmüş olan ordu kadısı Abdülkerim Efendi vasıtasiyle  sadrazama bir mektup göndermiş ve  barış teklifinde bulunmuştu. Bu mektubunda Nâdırşah Osmanlılara aynı Türk ırkından ve İslam dininde olduğunu beyan edip iki devletin yakınlığından da bahsetmekteydi. Hekimoğlu Ali Paşa, Nadir Şah'in mektubuna gayet yumuşak bir cevap vererek bir barışa uyuşmak istediğini açıkladı. Ama sadrazamın bu mektubu Nâdir Şah'a verilmeden once, İran seraskeri olarak görev yapmakta olan Köprülüzâde Abdullah Paşa'nın eline geçti.  Köprülüzâde Abdullah Paşa bu mektubun içeriğine ve ifadesine itiraz edip mektubu Nadir Şah'a göndermeden İstanbul'a geri çevirtti. I. Mahmut bu mektup geri gelince İran meselesini kendi huzuruyla görüşmek üzere sadrâzam, şeyhülislam, kazaskerler ve devlet ricalinden oluşan bir meşveret meclisi toplattı. 12 Ağustos 1735'te Saraya davet edilen devlet ricali meseleyi görüşmekte iken Hekimoğlu Ali Paşa sadaretten azledilip mühr-ü humayın geri alındı. Yerine Bağdat Valisi olan Gürcü İsmail Paşa sadrazam tayin edildi.

Azlinden sonra Midilli Adası'na sürgüne gönderildi. İran'la barış yapılması karşında bulunan ve Hekimoğlu Ali Paşa'nın sadrazamlıktan azline neden olan İran seraskeri Köprülüzâde Abdullah Paşa ise bütün selahiyetlerine rağmen İranlılarla çatışmalarda pek çekingen davranmaktaydı. Merkezden daha atak davranması için sert bir emir gönderildi. Bundan sonra ihtiyatsız davranması nedeniyle Bogaverd civarında Nadir Şah'la yapılan Arpaçay Muharebesi'nde Osmanlı ordusu yenik düştü ve ordunun komutanı olan Köprülüzâde Abdullah Paşa öldü.

Hekimoğlu Ali Paşa 1736'da çok geçmeden Midilli'de sürgünden af edildi ve kendine Kandiye muhafazalığı ile birlikte Girit valiliği görevleri verildi. Bu göreve acele gitmesi gerektiği için bir yabancı bandıralı gemi ile Girit'e gitmesine izin verildi.

Nisan 1736'da Bosna valisi tayin edildi. Bu valilk döneminde 1735-1739 Osmanlı-Rus-Avusturya Savaşı başlamıştı. Hekimoğlu Ali Paşa bu valiliği esnasında üç sene arka arkaya, Bosna'ya hücum eden büyük düşman kuvvetlerine karşı muvaffakiyetle karşılık verip önemli başarılar elde etti.

Avusturya önce Osmanlılarla barış müzakerelerine geçerek Osmanlıları oyalamış ve savaşa girmiyeceği intibasını vermişti; ama gizli Avusturya-Rus anlaşması ile 1735'te Rusların başlattığı savaşa girmeye hazırlanmaktaydı. Bosna üzerine General Hildeburg Hausen kuomutasında 150.000 kişilik bir Avusturya ordusu yürüyüşe başlamıştı. Bosna valisi Hekimoğlu Ali Paşa Avusturya'nın ciddi barış istemediğini Serdar-ı Ekrem Silahdar Mehmet Paşa'ya bildirmişti ama ondan bunun vesvese olduğu cevabını almıştı. Hekimoğlu Ali Paşa buna rağmen Bosna eyaleti ilerigelenlerini toplamış ve onları Avusturya hücumuna karşı uyarmıştı.

Savaş başlayınca Avusturya ordusu üç koldan hücuma geçti. Bunlardan biri Rumeli Eyaleti merkezi Niş'e kadar ilerleyip Niş'i eline geçirdi. Böylece İstanbul-Bosna yolu kapanıp Bosna tehlikeye düştü. Yeni Pazar Avusturyalılara bırakıldı.

9 Temmuz 1737'de Bosna'ya yönetilen Avusturya ordusu kolu İzvornik tarafından hücuma geçti. Hekimoğlu Ali Paşa Travnik sahrasında idi. Avusturyalılar önce Strumca kalesini kuşattılar; hiç beklemedikleri bir direnişle karşılaştılar ve kuşatma 15 gün sürdü. Bu kaleye yürüyen Hekimoğlu Ali Paşa'nın kuvvetlerini karşılamak için Avusturyalıların gönderdikleri güçler 5 saatlik bir muharebe ile mağlup edildi ve Strumca kalesi kuşatması kaldırıldı. Kuzey Bosna'ya hücum eden Avusturyalılar 20.000 kişi ile Puzin kalesini, 20.000 kişi ile Çetin kalesini ve 80.000 kişi ile Banyaluka kalesini kuşatmaya koyuldular. Hekimoğlu Ali Paşa bir aldatmaca ile Avuturyalılarain Banyaluka'ya giden yola kurduklara engelleri kenarlardan aşıp Banyaluka kalesi önünde Avusturya ana ordusu karşına geçti. İki taraf arasında başlayan Banyaluka Muharebesi'nde Hekimoğlu Ali Paşa taarruza geçip Avusturyalıları Banyaluka nehrine doğru sürdü. Birçok Avusturya askeri bu nehirde boğuldu. Bu muharebede Bosna Valiliği ordusu eline çok miktarda iase, ganimet ve levazım geçti. Banyaluka Muharebesi yenilgisi üzerine  Hildeburg Hausen Avustruya komutanlığından alındı ve komutanlığa Prens Lotringen atandı. Bu mağlubiyetten Puzin ve Çetin kalelerini kuşatmaya alan Avusturyalılar da kuşatmaları bırakıp geri çekildiler. O kış genellikle mevsim icabı savaş durdu ise de Hekimoğlu Bosna eyalet güçlerini bu sırada isyancı Karadağlıları bastırmakla görevlendirdi ve bu isyanlar durduruldu. .

Temmuz 1738'de Osmanlı ordusu Niş'e gelmişti ve Belgrad üstüne gitme kararlaştırılmıştı. Hekimoğlu Ali Paşa 20.000 kişilik eyalet ordusuyla bu orduya katıldı. Avusturya ordusu Belgrad ile Semendire arasında yarı yol olan Hisarcık (Almanca: Groschka)  mevkiinde siperlenip cephe almıştı. Burada Kont Wallis komutasında Avusturya ordusu ile Osmanlı Serdar-ı ekremi İvaz Mehmet Paşa komutasındaki Osmanlı ordusu arasında 17 saat süren Hisarcık Muharebesi başladı. Bu muharebede Hekimoğlu Ali Paşa'nın ve emrindeki Bosna eyalet ordusunun çok önemli katkıları oldu. Osmanlı ordusu Avusturyalıları çok büyük bir hezimete uğrattı ve ordu mevcudunun yarısından fazlasını zayiat verdiler. 25 Temmuz'da Osmanlı ordusu Belgrad'ı kuşatmaya aldı ve bu kuşatmaya Bosna valisi Hekimoğlu Ali Paşa da iştirak etti.

Fransa'nın İstanbul elçisi Markı de Villeneuve aracılığı ile Avusturya ve Osmanlı temsilcileri arasında barış müzakereleri başladı. Fransa elçisi Hekimoğlu Ali Paşa'nın da Osmanlı temsilcileri arasında olmasını istemesi üzerine Hekimoğlu da Osmanlı temsilci heyetine katıldı. Uzun ve çetin geçen müzakerelerden sonra  18 Eylül 1739 tarihinde Osmanlılarla Avusturya arasında Belgrad Antlaşması imzalandı.

Bu sırada Mısır'da sorunlar çıkmıştı. Mısır'a gönderilen Osmanlı valileri oradaki kölemen beyleri tarafından eyaleti idare etmekten önlenmekte idiler. Kölemen beyler hemen hemen özerk Mısır'ı idare etmekteydiler. Mısır vergi gelirleri İstanbul'a gönderilmez olmuştu. İstanbul'dan gönderilen valiler eyaletin gerçek idarecileri olan Kölemen beyleri tarafından hakarete hedef oluyorlardı ve hatta bazıları bu beyler tarafından tutuklanmışlardı. Bosna valisi olarak üstün yetenek gösteren Hekimoğlu Ali Paşa Haziran 1740'ta Mısır Valisi tayin edildi. Yeni vali Mısır'da bir yıl içinde kölemen beylerini tedip ederek onların eyaletteki güçlerini tümüyle kırdı; Osmanlı Devleti idaresini yeniden tesis etti. Haziran 1741'de Mısır valiliğine damadı Yahya Paşa getirildi.

İran, Bosna ve Mısır'da üstün başarılarıyla Sultan I. Mahmud'un çok takdirini kazanan Hekimoğlu Ali Paşa, Anadolu'da idare için geri çağrıldı. Bunun için önce Eylül 1641'da Adana eyalet valiliğine getirildi. Kasım 1741'de ise merkezi Kütahya'da bulunan Anadolu Beylerbeyi olarak atandı.

Nisan 1742 'de ise padişahtan gönderilen bir gizli hatt-ı humayun ile sadrazam Nişancı Sehla Hacı Ahmed Paşa yerine ikinci kez sadrazamlığa getirildiği bildirildi.  Onun bu 2. kez sedaret dönemi yaklaşık bir buçuk yıl kadar sürdü. Hekimoğlu Ali Paşa'nın ikinci sedaretinden azli yine İran sorunlarından ileri geldi.

Bu sırada Nâdır Şah mühim bir kuvvetle gelerek Kerkük'ü eline geçirdi. Dicle Nehri üzerine iki yerde köprü kurdurarak Musul, Diyarbakır ve Rakka taraflarına geçmek istediği haber alındı. Buna karşı tedbir alınması gerekmekteydi. Hekimoğlu Ali Paşa devlet ileri gelenlerinin fikirlerini alarak  o yıl Doğu'ya şahsen sefere çıkmayı ve uygun bir kışlakta kalarak, Nadir Şah'ın vaziyetine göre gerekirse ilkbaharda erkenden harekata başlamaya karar verdi.

Sadrâzam bu planı Eyüp'te annesi Valide Sultan'in yalısında misafir bulunan Sultan I. Mahmut'a açıkladı. Şahsen doğuya gitmeden ve orada işi eline almadan bu duruma bir çözümün olamayacağını bildirdi. Fakat Sultan, Nadir Şah'ın birkaç ay önce bu hücumu yapacağı olasılığı bilinmekte iken Diyarbakır seraskerine gereken desteğin neden sağlanmadığı konusu üzerine dikkatini odaklamıştı. O zaman Diyarbakır seraskerine desteğin verilmemesini Sadrazamın bir ihmali olarak görmekte idi. Ama bunu sadrazama açıkça belli etmedi. Bununla bearaber devlet ileri gelenleriyle bir meşveret toplantısı yapılmasını irade etti. Bu meşveret meclisi sarayda 23 Eylül 1743'te toplandı. Fakat Sultan'ın sadrazama inancı yoktu ve bu meclis toplantıya açılmadan Darsusaade Ağası vasıtası ile Sadrazam Hekimoğlu Ali Paşa'dan mühr-i hümayunu aldırıp onu bu görevden azletti. Toplanan meşveret meclisinde Sultan sadrazam olarak Ali Paşa'nın Diyarbakır'a destek sağlamada ihmali olduğunu; bu yüzden sadrazamlıktan azledildiğini ve yeni sadrazamın  Yeniçeri Ağası Seyyid Hasan Paşa olduğunu açıkladı. Toplantıda İran sorunu gayet derine inilerek ele alındı. Seyyid Hasan Paşa'nın bir aya varmadan İran Seferi'ne çıkması sonucu bu toplantıda açıklandı. Halbuki Hekimoğlu Ali Paşa'nın bizzat sefere gitmek istemesi kendisi için büyük bir külfet olmasına rağmen o, cephedeki durumu düzeltmek için bu zahmete katlanmayı üzerine almış idi. Buna karşılık vesveseli olan Sultan I. Mahmut bu kabulü değişik yorumlayıp kuşkulanıp onu sadrazamlıktan azletmişti.

Mühr-ü hüumayun alınır alınmaz Hekimoğlu Ali Paşa saray balıkhanesinden bir gemi ile Midilli adasına sürgüne gönderildi.  Hekimoğlu Ali Paşa, Midilli'de iki ay kadar kaldı. Sonra affedilerek Kasım 1643'te Kandiye muhafızı ve Girit valiliğine tâyin edildi. Eski sadrâzamlardan Yeğen Mehmet Paşa'nın Aydın muhassallığına nakli üzerine Ekim 1744'te ikinci defa Bosna valiliğine gönderildi.

1745 de İran seraskeri önceki sadrâzam Yeğen Mehmet Paşa'nın tam Nâdir Şah'la yaptığı Revan Muharebesinde sırasında ecelinden vefatı ve sonra paralı asker olan leventlerin komutan emirlerini dinlemeyip taarruza geçmekten vazgeçmeleri ile ortaya çıkan Osmanlı ordusunda bozgunluk ve mağlubiyet üzerine doğuda durum çok ciddi bir safhaya gelmişti. Leventlerin ortadan kaldırılmaları kararı verildi. Bu sorunlara çare bulmak için Bosna valisi Hekimoğlu Ali Paşa hemen Halep valiliğine tâyin edildi. Gayet acele Anadolu tarafına geçirildi. Ocak 1746'da Anadolu Beylerbeyliği ile birlikte  ile üçüncü defa Kars cephesi seraskerliği verildi. Kendisine gönderilmiş olan fermanda ilkbaharda Kars ve Diyarbakır cephelerinden İran üzerine taarruz yapılması istendi ve seraskerliğin kendisine yüksek  ehliyeti dolayısıyla verildiği bildirildi. Fakat ertesi yıl İran'la barış antlaşması yapıldı ve askerî harekâta gerek kalmadı. Hekimoğlu Ali Paşa Anadolu'da büyük bir temizlik yaparak leventlik yapanları elemine edip sindirdi. Böylece komutan dinlememenin tekrar edilmesini önlemek için tüm levent ocakları ortadan kaldırıldı ve Osmanlı ordusunda bir daha "levent" adlı kara askeri bulunmadı.

Hekimoğlu Ali Paşa 28 Kasım 1746'de 3. kez Bosna valisi tayin edildi ve onu şereflendirmek için Hersek sancağı da Bosna eyaletine bağlandı. Bu tayinden Hekimoğlu Ali Paşa hoşlanmadı ve kendisine Anadolu'da bir eyalet valiliği verilmesini istedi. Fakat sadrâzam Tiryaki Hacı Mehmet Paşa, Hekimoğlu Ali Paşa'nın ikinci kez sadrazamlığa  Anadolu Eyaleti valiliğinden gelmiş olduğunu düşünerek buna izin vermekten kaçındı.  Bosna'nın önemi dolayısıyla bu görevin ona verildiğini ve hemen oraya gitmesi gereği hakkında bir hattı humâyün yazdırıldı ve buna idam tehdidi bulunan bir diğer ferman eklenerek bu iki ferman birlikte ona gönderdi.

Hekimoğlu Ali Paşa Şubat 1748'de Bosna valiliğinden alındı. Kendine soğukluk göstermek suretiyle Tırhala sancağına gönderildi. Kendisine liyakatiyle uygun bir eyaletin valiliğinin sonradan verileceği de beyan edildi ve ama şimdilik Tirhala'ya hemen gitmesi emredildi. Ama oraya gitme yolunda iken 16 Haziran 1748'de kendine Bender kalesinin muhafazalığı ile Özi valiliği verildi. Kendisine, Kırım hani ile iyi geçinmesi ve Leh ve Ruslarla olan antlaşma şartlarına tümüyle riayet etmesi tavsiye edildi. Buna cevap olarak Hekimoğlu Ali Paşa İstanbul'a  bir arıza gönderdi. Bunda birkaç aralıksız olarak oradan oraya vali olarak nakledildiğini ve devamlı müddet bir yerde oturtulmadığını beyan etti. Kendine bağlı olarak Özi'de bulunan vezir Giritli Numan Paşa'nın yine alt görevde Özi kalesinde kalmasını ve kendinin de Babadağı'nda oturmasına izin verilmesini istemiştir. Buna cevap olarak  Özi'de birkaç yılldir bir kıdemli bir idarecenin oturmadığı ve bunun için kendisi gibi kıdemli bir idarecinin bu sınır kalesinde oturmasının gerektiği bildirilmiştir. Ama fazla nakillerden şikayeti de uygun görülerek ilkbaharda Özi kalesinde ikamet ile yazı orada geçirip kışın da Babadağı'nda oturmasına müsaade olunmuştur. Hekimoğlu Ali Paşa da o yıl Babadağ'nda kışlamıştır. Fakat orada zahirenin ve hayvanat yemlerinin azlığı ve iklimin çok soğukluğu dolayısıyla hava değiştirmek için ilkbaharda Silistre'de kalması ve ordu hayvanlarının civarda çayırlanmasına istemiş ve bu isteği kabul olmuştur. Hekimoğlu Ali Paşa, Özi eyaleti valisi iken eyalette türeyen eşkiyayı tepeleyerek eyaletinden asayişi temin etmiştir. Bunun için İstanbul'dan kendine taltif mektubu gönderilmiş ve her yıl valilik yeri değiştirme alışılmış bir devlet politikası iken o yıl Hekimoğlu Ali Paşa valilik değiştirmeden Özi valiliğinde bırakılmıştır. Ama ertesi yıl 1750'de Özi valilerinin mutlak surette Özi kalesinde oturmaları gerektiği ve iken Hekimoğlu Ali Paşa'nın Babadağ'da ve Silistre'de oturması dolayışla, Paşa Vidin muhafızlığı görevine nakledilmiş, Niğbolu ve İlbasan sancakları kendine arpalık olarak verilmiştir.

Nisan 1751'de ise Hekimoğlu Ali Paşa  asayişi bozuk olan Trabzon eyaleti valiliğine Zaralı Mehmet Paşa'nın yerine gönderilmiştir. Bu valiliğe karadan ve denizden gidip gitmemesi hakkında Hekimoğlu Ali Paşa ile İstanbul arasında epey muhabere yapılmıştır. İstanbul'daki Divan-ı Humâyün, kalabalık bir maiyeti olan bir vezirin kara yoluyla gitmesinin uygun görmemekte ve kalabalık maiyyetin kalınan her menzilde yerel büyük külfet doğuracağı nedeniyle valinin Varna yoluyla gemilerle gitmesini emretmişti. Fakat Hekimoğlu Ali Paşa hem kalabalık maiyyeti hem de bunlarını ağırlılarının çokluğu ileri sürmüş ve önce deniz yoluyla Gelibolu'ya inerek oradan kara yoluyla Trabzon'a gitmeyi teklif etmiştir. İstanbul merkez bunu kabul etmedi. Kalabalık maiyyetine ve ağırlığına yeterli olacak üç büyük gemi tahsis edildi ve Hekimoğlu Trabzon'a denizden hareket etti.

Trabzon eyaletinde ve ona bağlı yerlerde ayân ve derebeyleri türemiş, bunlar devletin valisine önem vermeden, kendi istedikleri gibi hareket etmeye başlamış, zorbalıkları ve aralarında yaptıkları çatışmalar dolayısıyla halkın büyük şikayetine konu olmuşlardı. Hekimoğlu Ali Paşa bunlara karşı gayet haşin ve şiddetle davrandı. Halkın zorbalıkları dolayısıyla şikayet ettikleri kişileri bir yıl içinde temizlemeye başladı; ele geçenleri aman vermeden tepeledi; kaçabilenler ise canlarını zor kurtardılar. Bu hizmetinin dolayı İstanbul'dan Sultan I. Mahmut şahsen takdir edilmiş olduğu hakkında bir fermani kendisine gönderdi.

III. Osman'ın tahta çıkışından sonra, Trabzon'da sulh asayişi iyice sağladıktan sonra Mart'ta dördüncü defa olarak Anadolu valiliğine tâyin olundu. Bu tayinden sonra da 3. kez olarak Çorlulu Köse Bahir Mustafa Paşa'nın yerine sadrâzam yapıldı. Bu defaki sadareti yaklaşık 3.5 ay sürdü. Yeni hükümdar olan III. Osman asabi ve dengesizdi; sadaret işlerine devamlı karışmaktaydı. Hekimoğlu Ali Paşa daha önceki sadaretlerinde bağımsız iş görmeye alışmış idi. Bu müdahalelere karşı gelip bazı sözler söylemesi sultanın bazı adamları tarafından Sultan III. Osman'a mübalâlı surette iletildi. Bunların başında Silâhdar Bıyıklı Ali Ağa'da bulunmaktaydı. Bunun üzerine Mayıs 1755'te sadrazamlıktan azledildi. Önce idam edilmek için Kız Kulesi'ne gönderilmesi emredildi. Bazı tarihçilere göre azlinin gerçek nedeninin III. Osman'ın katletirmek istediği veliaht Şehzade Mehmet'in bertaraf edilmesi teklifini reddetmesi idi. Hekimoğlu Ali Paşa sandalla Kız Kulesi'ne götürülmekte iken Sultan III. Osman'ın huzuruna giren annesi Şehsuvar Sultan müdahale etti; eski sadrazamın katledilmesinin önlenmesini istedi ve böylece Hekimoğlu Ali Paşa ölümden kurtuldu.

Önce kalebend olmak üzere Kıbrıs'ta Mağusa kalesine sürgüne gönderildi. Ekim 1755 tarihine kadar 4,5 ay Mağusa'da kalebend kaldı. Sonra sürgün yeri Rodos'a değiştirildi. Bu zaman Sultan III. Osman, Hekimoğlu Ali Paşa'nun azli ve sürgüne gönderilmesinin rakibi olan Bıyıklı Ali Paşa'nın iftiraları sonucu ortaya çıktığını öğrendi ve sadrâzam yaptığı sabık silâhdarı olan Bıyıklı Ali Paşa'yı idam ettirdi. Bundan sonra Hekimoğlu Ali Paşa Kasım 1757'de 3. kez Mısır valiliği görevi verildi.

Abdülcelilzâde Hüseyin Paşa'nın Adana valiliğine nakli ile 17 Ekim 1757'de 4. kez Anadolu valisi tayin edildi. Bu valilik yanında aynı zamanda Aydın sancağı da kendisine verilerek o tarafların asayişi temin etmesi emredildi. Hekimoğlu Ali Paşa, Anadolu eyalet merkezi olan Kütahya'ya geldi. Az sonra 13 Ağustos 1758'de idrar kesesi iltihabı ile 71 yaşında iken orada öldü. Cesedi önce Kütahya'da Saray Camii yanına gömüldü. 26  gün sonra vasiyetine uyularak cesedi İstanbul'a nakledilip Davutpaşa Semtinde yaptırdığı külliye içindeki türbesine defnedildi.

Değerlendirme

Hekimoğlu Ali Paşa'nın idarede şiddetli olduğu ama cömert, akıllı, alim, sağlam görüş sahipli, tedbirli bir kişi olduğu belirtilmiştir. Otuz yılı aşkın yaptığı vezirlik görevi sırasına tüm devlet ricalinin ve özellikle saltanatı sırasında görev yaptığı padişahlar olan I. Mahmud ve III. Osman'ın hürmet ve itimadını kazanmıştır.

Eserleri

İstanbul'da Kocamustafapaşa'da kendi adını taşıyan bir külliyeden kalan bir camisi, Hekimoğlu Ali Paşa Camii mevcuttur.

Hekimoğlu Ali Paşa'nın Aksaray'dan Silivrikapı'ya giderken Altimermer'de Cerrah Paşa Camii teşkilâtını andıran güzel bir camii, sebil, kütüphane ve çeşmeleri ile türbesi ve Kabataş'ta da iskele karşısında merdivenli yeşil seddin üstünde bir çeşmesi vardır. Bu çeşme kitabesinin her mısrai bir tarih olup Seyyid Vehbi'nindir. Bu Kabataş çeşmesi, XVİİİ. asrın güzel sanat eserlerindendir. Bu tesisleri birinci sadareti esnasında yaptırmıştır.

Bunlardan başka 1754 tarihli bir çeşmesi de Çemberlitaş'ta Atikali Paşa Camii'nin avlu duvarındadır.

Üsküdar'da Bandırmalı Tekkesi'ni Ali Paşa yaptırarak oraya cami vakfından vazife tâyin etmiştir.

Kütüphanesinin kitapları şimdi Millet kütüphanesindedir. Hekimoğlu'nun "Âli" mahlâsiyle manzumeleri vardir.

Hekimoğlu'nun birinci sadareti zamanında Hollanda sefareti tercümanı Petros Baromian isminde bir zat Kâtib Çelebi'nin Cihannüma'sının Müteferrika tarafından neşredilmiş olmasından cesaret alarak 1733  senesinde Jacques Robbs'un coğrafyaya dair "La methode pour apprendre facilement la geographie" adlı eserini Hekimoğlu Ali Paşa namına Türkçeye çevirerek "Risale-i coğrafya" veyahut "Cihannüma" ismine nazire olarak "Fen numây-i câm-i cem âyin ez fenn-i coğrafya" adını vermiştir.

Yine Ali Paşa namına Tabib Bursalı Ali Efendi'nin Kınakına'nın hassalarından bahseden ""Tuhfe-i âliyye ve Papâ-koğalu" ismindeki nebatın hassasından bahseden eserleri vardır.

Hekimoğlu'nun İran seraskerliği ve Tebriz'i ikinci defa alması dolayısıyla maiyyetindeki kâtiplerinden şair ve münşi Abdurrezzâk Nevres'in "Tebriziye" isimli eseri yazmıştır.

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Yayın Kurulu "Ali Paşa (Hekimoğlu)" (1999) Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi, İstanbul:Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık A.Ş. C.1 s.226-227 ISBN 975-08-0072-9
 Danışmend, İsmail Hâmi, (1961) Osmanlı Devlet Erkâni, İstanbul: Türkiye Yayınevi.

Dış bağlantılar
  Hekimoğlu Ali Paşa Camii'nin 3-Boyutlu sanal turu

Osmanlı sadrazamları
1689 doğumlular
Osmanlı Adana valileri
Osmanlı Halep valileri
Osmanlı Sivas valileri
Osmanlı Erzurum valileri
Osmanlı Girit valileri
Osmanlı Bosna valileri
Osmanlı Mısır valileri
1758 yılında ölenler
Kütahya'da ölenler
Kütahya tarihi

Hekimoğlu Ali Paşa


شادية رفاعي حبال  (مواليد حمص، سوريا) هي عالمة فلك وفيزياء سورية أمريكية، وابنة عالم النفس السوري الدكتور نعيم الرفاعي، بروفيسورة أستاذة كرسي فيزياء شمسية في جامعة ويلز في بريطانيا وتتركز بحوثها حول الرياح الشمسية وكسوف الشمس.

حياتها ودراستها
ولدت الدكتورة شادية رفاعي الحبال في سوريا بمدينة حمص حيث حصلت على شهادتها الثانوية ثم نالت درجة البكالوريوس في علوم الفيزياء والرياضيات من جامعة دمشق، والماجستير في الفيزياء النووية من الجامعة الأمريكية في بيروت، ثم الدكتوراه في جامعة سينسيناتي في ولاية أوهايو الأمريكية عام 1977.

مؤهلاتها العلمية
عملت كباحثة لمدة عام واحد في المركز الوطني لأبحاث الغلاف الجوي في بولدر (1977-1978) ثم عينت باحثة في مركز فيزياء الفضاء «سميث سونيان» التابع لجامعة هارفارد (Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics) وبقيت ما يزيد عن عقدين من الزمن. وحصلت على كرسي الأستاذية في جامعة ويلز في بريطانيا عام 2000، وفي سنة 2002 تم تعيينها محررة في مجلة البحوث الجيوفيزيائية قسم فيزياء الفضاء.

نشاطاتها العلمية
ترأست 10 حملات علمية لرصد كسوف الشمس حول العالم، حيث زارت أماكن مثل الهند (1995)، جواديلوب (1998) الصين (2008) وبولينيزيا الفرنسية (2010). وقادت عِدة فرق علمية مشاركة في دراسة الهالة الشمسية أثناء الكسوف بالتعاون مع وكالة ناسا في عام (2006,2008، 2009).

كما لعبت د.شادية دوراً رئيساً في الإعداد لرحلة المسبار الشمسي لوكالة الفضاء الأمريكية «ناسا»، وهو أول مركبة فضائية تدور فعلياً داخل الهالة الشمسية. وتقدمت بحوالي 60 ورقة بحث لمجلات التحكيم العلمية، كما شاركت بثلاثين بحثاً آخر في المؤتمرات العلمية، كما أنها قائدة حركة أكاديمية لنساء العلم عرفت باسم «النساء المغامرات».

عضويتها بالجمعيات العلمية
 الجمعية الفلكية الأمريكية.
 الجمعية الأمريكية للفيزياء الأرضية.
 جمعية الفيزيائيين الأمريكيين.
 جمعية النساء المغامرات.
 الجمعية الأوروبية للفيزياء الأرضية.
 الاتحاد الدولي للفلكيين.
 تتمتع الدكتورة شادية بدرجة الزمالة في الجمعية الملكية للفلكيين.

التقديرات العلمية
 Pioneer، مؤسسة الفكر العربي، ديسمبر 2004.
 Certificate of Guest Professor، من جامعة العلوم والتكنولوجيا الصينية 4 سبتمبر 2001.
 شهادة تقدير من مركز هارفارد سميثونيان للفيزياء الفلكية 19 ديسمبر 1997.
 شهادة تقدير من المركز الدولي لأبحاث الغلاف الجوي والمناخ 1996.

المصادر
 NASA observation of solar corona
 "(Shadia Habbal entry (in Arabic ".
 BBC News, Sun expert in line for top award
 "Shadia R. Habbal entry, hawaii university"
 "CfA EXPEDITION TO GUADELOUPE HOPES TO CATCH ECLIPSE"

انظر أيضاً
 كفاح مقبل
 منير نايفة
 عصام حجي
 أحمد زويل
 مصطفى شاهين
 ماجد إغبارية
قائمة العلماء والمهندسين العرب في العصر الحديث

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من حمص
خريجو الجامعة الأمريكية في بيروت
خريجو جامعة دمشق
خريجو جامعة سينسيناتي
خريجو جامعة أوهايو الحكومية
شخصيات وكالة ناسا
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة (أشخاص أحياء)
عالمات سوريات
علماء من حمص
فلكيون سوريون
فيزيائيات سوريات
فيزيائيون سوريون
مهاجرون سوريون إلى المملكة المتحدة
مهاجرون سوريون إلى الولايات المتحدة
مواليد في حمص
نساء فلكيات

شادية حبال


بوشكينغاش (Бошкенгаш, Ленинский) هي مدينة في مقاطعة كاروتيغين في طاجيكستان.

مراجع

مدن طاجيكستان

بوشكينغاش (كاروتيغين)


Tsitsi Dangarembga (Bulawayo, Zimbabue, 1959 - ) escritora y cineasta reconocida por ser referente del feminismo en el continente africano, así como por llevar la realidad social de su país al mundo entero a través de su trabajo.

Biografía

Nació en Rodesia, la actual Zimbabue, el 4 de febrero de 1959, aunque pasó una parte de su infancia en Inglaterra. Si bien comenzó su educación ahí, la concluyó en el Hartzell High School, una escuela misionera en la ciudad de Umtali (ahora Mutare). Posteriormente, estudió medicina en la Universidad de Cambridge pero, debido al racismo y a la soledad que experimentó en Inglaterra, decidió volver a Zimbabue unos meses antes de la independencia de su país.

Estudió psicología en la Universidad de Zimbabue mientras trabajó, durante dos años, en una agencia de marketing como redactora. Esta experiencia le permitió adquirir una muy buena base en el ámbito de la escritura y la redacción. Escribió una gran cantidad de obras como The lost of the Soil y también se unió a un grupo al grupo de teatro Zambuko, donde participó en la producción de dos obras: Katshaa y Mavambo.

En 1985 publicó una pequeña historia en Suiza llamada The Letter, así como la obra She does not weep in Harare, pero será en 1987 cuando recibirá el reconocimiento por su novela Nervous Conditions (Condiciones Nerviosas), que ganó la sección africana del Premio de Escritores de la Commonwealth. En 1989 era considerada una de las 12 mejores escritoras africanas. Dangarembga continuó sus estudios en Berlín, en la Deutsche Film- und Fernsehakademie, donde se formó como directora de cine y produjo numerosas películas así como un documental para la televisión alemana. En 2002, a raíz de la proliferación de concursos de belleza, fundó el Festival de Imágenes de Películas para promover la diversidad narrativa de y sobre mujeres. En mayo de 2016 fue seleccionada por el Centro Bellagio de la Fundación Rockefeller por su programa de Artistas en Residencias 2015.

En octubre de 2021, Tsitsi Dangarembga recibió el Premio de la Paz de la Feria del Libro de Frankfurt. Este prestigioso premio, dotado con 25.000 euros de recompensa, es uno de los más importantes del mundo editorial.

En junio de 2022, se emitió una orden de arresto en el centro de Tsitsi Dangarembga. Está siendo procesada en particular por incitación a la violencia pública y violación de las normas anti-Covid tras una manifestación antigubernamental organizada a finales de julio de 2020.

Novelas
Entre sus muchas publicaciones destaca su libro Nervous Conditions, fue publicado por Women Press y narra la historia de una familia (se apunta que es una autobiografía) en la Rodesia postcolonial en 1960. En ella se desarrollan temáticas tan poco analizadas como las razas y el género, así como las dificultades que sufría una mujer negra en este periodo de su país respecto a la posición opresora de los hombres. Es el primer libro de una trilogía y aunque fue la publicación que la lanzó a la fama, podemos destacar de la trilogía el segundo libro que lanzó en 2006 de esta saga titulado The Book of Not.

Cinematografía
Destaca como escritora del guion de la película Neria, que narra los problemas existentes en su país a través de una historia familiar, aunque su película más famosa es Everyone's a Child, que se centra en los problemas de vida de los niños especialmente relacionados con el SIDA. En ella, dos hermanos devastados por la muerte de sus padres, tienen que enfrentarse a un duro camino hacia la madurez en el que se verán solos y tienen que buscarse la vida en la gran ciudad así como cuidar de sus hermanos pequeños. En ese momento veremos cómo nuestros protagonistas se verán afectados por enfermedades de transmisión sexual tan extendidas como el SIDA, reflejando así abusos sexuales y una falta de conciencia para incentivar las relaciones sexuales seguras.

Conciencia social y política
Tsitsi es una persona muy comprometida con las luchas sociales, por lo que siempre se ha posicionado de forma crítica frente a los modelos establecidos. Podemos destacar sus debates sobre la educación, política y feminismo especialmente centrando el discurso en Zimbabue, su país.
Si nos centramos en el ámbito educativo, ella defiende la remodelación de la enseñanza hacia un aprendizaje más creativo y estimulante para huir del antiguo sistema que se fundamentaba en la memoria y la repetición. Así, ella argumenta que:

 ''Los currículos de las escuelas primarias y secundarias en la mayoría de los países africanos son fuente de cierta desesperación. Tuve que trabajar muy duro como madre para complementar las cosas que mis hijos estaban aprendiendo con una actividad mental más estimulante y creativa. Creo que el asunto es más profundo que el plan de estudios. Se remonta a la filosofía de la educación. Si bien deseábamos que los viejos sistemas opresivos se revisaran en la independencia en nuestros países, esto no sucedía a menudo. El tipo de educación que se había desarrollado predominantemente para producir sirvientes de un sistema opresivo no cambió. Como nuestros líderes eran productos de ese sistema, es comprensible que lo hayan encontrado y, a menudo, les resulta difícil mirar más allá del universo mental que fue construido en ellos por ese tipo de educación. (…)La creatividad y el pensamiento analítico independiente fueron suprimidos en favor del aprendizaje memorístico y la repetición sin sentido. Estamos sufriendo las consecuencias de eso hasta el día de hoy. ''

Como feminista y activa luchadora de los derechos de las mujeres de su país, Tsitsi argumenta que se debe empoderar a las mujeres para que el sistema opresor se debilite, subrayando siempre que el feminismo africano es muy distinto del occidental al mezclarse el concepto y la opresión de las diversas etnias y razas con la opresión machista. Un ejemplo de su pensamiento feminista sería la respuesta que dio cuando le preguntaron que qué era, para ella, el feminismo:

 ''El feminismo significa para mí encontrar las formas de vivir una vida empoderada que no esté encadenada por el género para mí y para otras mujeres, de tal manera que contribuya a desmantelar los sistemas que buscan debilitar el poder sobre la base del género.
El feminismo africano es distinto de otros feminismos debido a su intersección con la raza en los cuerpos y la experiencia de las mujeres africanas. Como feminista africana, tengo que relacionarme con cómo la raza trabaja para quitarme el poder como persona de color, y también con cómo el género funciona para quitarme el poder como mujer. Tengo que comprometerme con las especificidades de la existencia que surgen de esta intersección. Esto es algo que otras feministas no tienen que negociar en la experiencia, por lo que no pueden teorizar desde la perspectiva de las condiciones de vida. Esta no es la única base para la teoría, pero creo que es tan válida como la experimentación controlada o la investigación exhaustiva. Tengo que encontrar soluciones a los aspectos negativos que conlleva la condición de ser una mujer afroestadounidense, así como encontrar maneras de abrazar de manera sana cualquier aspecto positivo que pueda resultar. La verdad es, sin embargo, que es difícil aceptar los aspectos positivos de una manera sana, porque la mayoría de las veces lo positivo es creado por quien tiene el poder por lo que te impondrá ciertas expectativas de ti como una mujer africana negra, con mayor frecuencia. Las expectativas unilaterales están en la naturaleza del poder. ''

Cuando se le pregunta sobre la política de su país, Tsitsi habla sobre la falta de conciencia del africano. Esto lleva a una apropiación cultural por parte de los sistemas de opresión de la identidad africana. Según su argumentación, Tsitsi cree que esta falta de conciencia es lo que lleva a que los sistemas opresivos eliminen cualquier capacidad de autoconciencia del individuo, erradicando a su vez una posible capacidad de lucha activa. En sus palabras y aludiendo a Freud desarrolla esta idea:

 ''Para saber lo que quieres, debes saber quién eres y qué hay disponible. Apliqué el concepto freudiano de falta a dimensiones distintas del género donde existe una polaridad. Por lo tanto, en la dimensión racial, los africanos se socializan en la falta. Debido a que estamos socializados para percibir a nosotros mismos como la carencia personificante, nada de lo que obtenemos de "poner allí" puede ser satisfactorio. La única solución es comenzar con la fuente de la falta misma, que está en el imaginario. Los sistemas de poder lo entienden muy bien. Esta es la razón por la cual todos los sistemas de poder mantienen un dominio absoluto sobre la producción cultural. ''

Además, como activista, ha dado numerosas charlas sobre la política nacional de su país donde siempre ha remarcado el empoderamiento del pueblo frente a una clase política que no mira por ellos, destacando la charla que dio en TEDx en Harare. Otro punto fuerte de sus entrevistas es la defensa de Zimbabue como potencia en la industria cinematográfica frente a otros gigantes como Hollywood.

Referencias

Bibliografía

 The Letter, 1985.
 She no longer weeps, 1987.

 The Book of Not: A Sequel to Nervous Conditions, Ayebia 2006.

Filmografía

 Everyone's Child, 1996
 Kare Kare Zvako, (corto), 2004

Enlaces externos y referencias

 www.pen.org
 http://www.postcolonialweb.org/zimbabwe/td/dangarembgaov.html
 https://www.youtube.com/watch?v=PAKh0nSsjlA
 https://web.archive.org/web/20130704050404/http://www.kirjasto.sci.fi/tsitsi.htm

Directores de cine de Zimbabue
Escritoras de Zimbabue
Escritoras de Rodesia
Escritores en inglés
Escritores del siglo XX
Escritores del siglo XXI
Mujeres de Zimbabue del siglo XX
Mujeres de Zimbabue del siglo XXI
Novelistas de Zimbabue
Cuentistas de Zimbabue
Mujeres novelistas
Mujeres cuentistas

Tsitsi Dangarembga


Peter - 8 år er en film instrueret af Majken Algren Nielsen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1967

Kortfilm fra Danmark

Peter - 8 år


Das Weisshorn (auch Wisshore) ist ein Berg in der Lenk mit einer Höhe von

Am Westhang liegt auf einer Höhe von 2791 Meter die Wildstrubelhütte des Schweizer Alpen-Clubs. Östlich des Gipfels befindet sich der Plaine-Morte-Gletscher.

Von der Iffigenalp führt die nichtöffentliche Militärseilbahn (MSB5) mit zwei Sektionen auf das Weisshorn. Die erste Sektion bis zur Mittelstation Rawilpass wurde 2002 erneuert.

Auf dem Berg befinden sich militärische Anlagen zur Überwachung des Flugverkehrs, unter anderem mit dem Luftraumüberwachungs- und Einsatzleitsystem FLORAKO (Florida Radarersatz Radarluftlagesystem Kommunikationssystem) der Schweizer Luftwaffe.

Einzelnachweise

Berg in den Berner Alpen
Lenk

Weisshorn (Lenk)


Yutaro Takahashi (født 3. oktober 1987) er en japansk tidligere professionel fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Vissel Kobe, Cerezo Osaka, Roasso Kumamoto og V-Varen Nagasaki.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yutaro Takahashi


Norður-Nikósía er höfuðborg og stærsta borg tyrkneska lýðveldisins á Norður-Kýpur. Borgin er norðurhluti borgarinnar Nikósíu á Kýpur sem var skipt milli tyrknesku- og grískumælandi samfélaga í kjölfar þjóðernisátaka árið 1963. Eftir tilraunir grísku herforingjastjórnarinnar til að sameina eyjuna Grikklandi 1974 réðist Tyrklandsher inn í eyjuna og alþjóðasamfélagið lítur svo á að norðurhlutinn sé hernuminn. Íbúar Norður-Nikósíu eru rúmlega 60 þúsund en rúm 80 þúsund búa á stórborgarsvæðinu.

Tyrkneska lýðveldið á Norður-Kýpur

Norður-Nikósía


Semetli, Tekirdağ ilinin Süleymanpaşa ilçesine bağlı bir mahalledir.

İnecik'ten sonra, Şarköy'e giden yol üzerinde Karaçalı köyünü geçtikten, Araphacı köyüne 2 km kala Taşköprü mevkiinden sola dönülmek suretiyle ulaşılmakla beraber, Tekirdağ-Barbaros-Naip-Işıklar-Oruçbeyli güzergahından da ulaşım mümkün bulunmaktadır. Güneyinde Ganos dağı, batısında Yeniceköy, doğusunda Işıklar ve Oruçbeyli Köyleri ile, kuzeyinde Araphacı ve Oğuzlu köyleri yer almaktadır.

Köyün tarihi çok eski yıllara dayanmakla birlikte, ne zaman kurulduğu kesin olarak bilinmemektedir. Köyün yerli Ortodoks Rum ahalisi 1920'li yılların başında Yunanistan'a göç etmiş, yerlerine Selanik yöresinden göç eden muhacirler yerleştirilmiştir. 1930'lu yıllar itibarıyla Romanya'dan göç eden Türkler de köy nüfusuna dahil olmuştur. 1950'li yıllardan itibaren Türkiye'de gelişen sanayileşme ile birlikte, köy halkının önemli bölümü Tekirdağ Merkez ilçe ile, İstanbul ve İzmit gibi çevre illere göç etmiştir. Önemli miktarda işgücü de başta Almanya olmak üzere yurt dışında çalışmaktadır. Geçmiş yıllarda eski Rum eserlerine ait birçok örnek yer almaktaysa da zaman içinde bunların çok azı ayakta kalabilmiştir. Günümüz itibarıyla başlıca geçim kaynakları tarım (buğday, ayçiçeği, soğan, bağcılık) ve hayvancılıktır (genellikle küçükbaş).

Köyün adının, Rumlar zamanında köyde mevcut olan ve yörede "Simit" diye tabir edilen ekmeklerin pişirildiği fırınlardan hareketle "Simitli" adından geldiği şeklinde yaygın bir rivayet vardır. Nitekim Yunan tarihini anlatan bazı Batı kaynaklarında köyün ismi "Simitlé" şeklinde anılmaktadır.

Köy halkı ağırlıklı olarak Selanik yöresinden göç eden muhacirlerden oluştuğu için bu yöreye ait gelenek ve görenekler büyük ölçüde muhafaza edilmektedir.

Coğrafya
Tekirdağ merkezine 38 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Süleymanpaşa'nın mahalleleri

Semetli, Süleymanpaşa


La Ruta 43 es una de las Rutas nacionales de Uruguay que atraviesa los departametos de Durazno y Tacuarembó. Su recorrido total es de aproximadamente 130 km.

Trazado
Esta carretera comienza en la Ruta 6 a unos 35 km al norte de la ciudad de Sarandí del Yí en una zona conocida como "Comercio Sainz" en el Durazno, desde allí parte con dirección hacia el noroeste hasta la localidad de Blanquillo. Luego de atravesar dicha localidad continúa su recorrido unos 35 km más hasta las orillas del Río Negro, frente a la localidad de San Gregorio de Polanco. No existe puente sobre el río, sino que allí funciona una balsa que transporta vehículos y personas de una orilla a la otra, este lugar es conocido como "Puerto Romero".

El siguiente tramo comienza en la localidad de San Gregorio de Polanco, en el departamento de Tacuarembó, que la une con la localidad de Achar y la  Ruta 5, dónde finaliza su recorrido.

Denominación
En 2018, se designó al tramo de esta carretera comprendido entre la ruta 5 y el acceso a la planta urbana de San Gregorio de Polanco, con el nombre Ingeniero Manuel Rodríguez Correa, según Ley 19647 del 10 de agosto de ese año.

Hoja de ruta

Tramo Ruta 6 - Río Negro

Kilometraje numerado en sentido sureste-noroeste.
 km 000.000: Extremo sureste: Empalme con ruta 6:
Noreste: a ruta 19, Capilla Farruco y La Paloma.
Suroeste:  a ruta 19, Sarandí del Yí y Montevideo.
 km 029.000: Empalme con ruta 42:
Suroeste: a ruta 19.
 km 031.500: Inicia planta urbana de Blanquillo.
 km 032.700: Fin planta urbana de Blanquillo.
 km 069.000: Río Negro, acceso a cruce en balsa a San Gregorio de Polanco.

Tramo Ruta 5 - San Gregorio de Polanco
Kilometraje numerado en sentido noroeste-sureste.

km 000.000: Extremo noroeste: Empalme con ruta 5:
 Sur: a Paso de los Toros, Durazno y Montevideo.
 Norte: a Tacuarembó y Rivera.
 km 007.100: Arroyo Cardozo Grande.
 km 009.200: Pasaje a nivel vía férrea, ramal Paso de los Toros-Rivera.
 km 010.000: Acceso a Achar.
 km 028.900: Empalme con ruta 59:
 Noreste: a Clara (35km).
 km 044.500: Empalme con ramal a ruta 59.
 km 045.600: Poblado Cerro Chato.
 km 054.500: Finaliza jurisdicción nacional
 km 055.700: Inicia planta sub urbana San Gregorio de Polanco

Características
Estado y tipo de construcción de la carretera según el tramo

Referencias

Enlaces externos

 043

Ruta 43 (Uruguay)


Kars Antlaşması, Rusya, 1917'den sonra Kafkasya'dan çekildi. Bölgede Azerbaycan, Gürcistan ve Ermenistan bağımsızlığına kavuşmuş ve Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti, Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti, Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti adında üç devlet kurulmuştur. Fakat Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti iki yıl sonra Kafkasya'yı yeniden işgal etmiştir. Bölgedeki üç devlet Sovyetler Birliği ismini alan yeni Sovyet rejiminin idaresine girdi. Sakarya Muharebesinin Ankara Hükûmetinin zaferiyle sonuçlanmasından sonra Sovyet Rusya'nın aracılığıyla üç Sovyet Cumhuriyeti Azerbaycan, Gürcistan ve Ermenistan ile Kâzım Karabekir'in temsil ettiği TBMM Hükûmeti arasında 13 Ekim 1921'de Kars Antlaşması imzalandı. Bu anӀaşmaya göre her üç Cumhuriyet, Moskova Antlaşması'nı kendileri için de geçerli sayıyordu. Böylece Türkiye'nin doğu sınırı kesinleşti ve Ermeni Sorunu da sona erdi.

Bir giriş bölümü, 20 madde ve eklerinden oluşmaktadır. Sözleşmenin geçerli şartı kabul edilmemiştir. Ancak, bazı bilgilere göre antlaşmanın hükümleri 25 yıllık geçerliliği olan ek protokolleri mevcuttur. Böylece, Azerbaycan'ın Nahçıvan bölgesinin hamilik hakkında 5. maddede ifade edilen şartı açıktır. Sovyetler Birliği'nin yıkılmasıyla beraber Ermenistan bu konuda farklı görüşler belirtmiş farklı makamlar Kars Antlaşması'nı kabul etmediklerini açıklamıştır.

Potsdam Konferansı'nın liderlerinin 6. toplantısında SSCB Dışişleri Halk Komiseri Vyaçeslav Molotov'un 22 Temmuz 1945 yılında Türk-Sovyet Dostluk ve Saldırmazlık Antlaşması'nın koşulları hakkında yapılmış açıklaması bu süre ile koşullandırılmıştır. Bu koşulları Kars, Artvin ve Ardahan  hariç bölgelerin geri vermesi ve Karadeniz Boğazlar sorunları çözüm hükümleri kapsamaktadır.

Konferans ve imza
Kars'ta yapılan konferansa Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükûmeti'ni temsilen, baş delege olarak Doğu Cephesi Komutanı Ferik Kâzım Karabekir Paşa, delege olarak Burdur milletvekili Veli Bey, Ankara Hükûmeti'nin Azerbaycan temsilcisi Memduh Şevket Bey, Doğu Anadolu Bölgesi Demiryolları İnşaat Başmühendisi Muhtar Bey, Müşavir olarak Batum milletvekili Edip Bey, Reji Umûmî Müfettişi Muvaffak Bey, Doğu Cephesi Kurmay Başkanı Kadri Bey, Kurmay Binbaşı Veysel Bey, Kurmay Binbaşı Talât Bey ve kâtip olarak dışişleri memurlarından Zühtü Bey, Osman Bey ve Cephe yaverleri Nazmi Bey ve Selahattin Bey katılmışlardır.

Antlaşma, Türkiye'yi temsil eden Kazım Karabekir Paşa, Veli Bey, Muhtar Bey, Memduh Şevket Bey, Sovyetler'i temsil eden Rusya Büyükelçisi Yakov Ganetsky, Ermenistan Dışişleri Bakanı Aşkanaz Mravyan ve iç işleri bakanı Bogos Makinçiyan ile Azerbaycan Devlet Bakanı Behbud Şahtahtinski ve Gürcistan Savunma Bakanı Şalva Eliava ve Dışişleri bakanı Aleksandr Svanidze'nin katıldığı bir toplantıyla imzalandı.

II. Dünya Savaşı

II. Dünya Savaşı sırasında ve sonrasında Sovyetlerin Türkiye üzerindeki toprak iddiaları devam etmiştir. Bu durum, Türkiye'nin hem savaşın son döneminde Müttefik Devletler yanında savaşa dahil olmasına, hem de birkaç yıl sonra NATO'ya üye olmasında rol oynayan unsurlardan biri oldu.

Şimdiki durum
Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği 1991'de dağıldıktan sonra bağımsız olan Ermenistan Kars Antlaşması'nı tanımadı. Taşnak Partisi Erivan Temsilcisi Kiro Manoyan ve Ermenistan Dışişleri Bakanı Vartan Oskanyan, Kars Antlaşması'nın Sovyetler Birliği ile imzalandığını bağımsız Ermenistan tarafından imzalanmadığını öne sürerek bu sınırların geçerli olmadığını, daha farklı bölgeleri sınır belirlemiş Sevr Antlaşması'nı esas aldıklarını belirtti.

Kaynakça

Sovyetler Birliği antlaşmaları
Ermenistan tarihi
Azerbaycan tarihi
Gürcistan tarihi
Türk Kurtuluş Savaşı antlaşmaları
Ülke dağılmaları
Türkiye'nin antlaşmaları
1921'de Türkiye
1921'de antlaşmalar
1921'de imzalanan antlaşmalar

Kars Antlaşması


Léone Bertimon (* 16. August 1950 in Pointe-Noire, Guadeloupe) ist eine ehemalige französische Kugelstoßerin.

Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften wurde sie 1978 in Mailand Achte, 1980 in Sindelfingen Fünfte, 1981 in Grenoble Achte und 1982 in Mailand Sechste.

1979 siegte sie bei den Mittelmeerspielen, 1989 bei den Spielen der Frankophonie.

Zwölfmal wurde sie französische Meisterin im Freien (1973–1980, 1982–1984, 1989) und neunmal in der Halle (1973, 1974, 1976, 1978, 1980–1982, 1987, 1988).

Persönliche Bestleistungen

 Kugelstoßen: 17,16 m, 30. August 1977, Athen
 Halle: 16,77 m, 10. Januar 1981, Paris

Weblinks

 Athletenporträt bei der FFA

Kugelstoßer (Frankreich)
Franzose
Geboren 1950
Frau

Léone Bertimon


මයිකෝයාන්-ගෘවිචි සමාගම සැලසුමි කොට නිෂ්පාදනය කරන ලද මයිකෝයාන් මිග්-27 ගුවන්යානයට ගුවනේ සිට ගොඩබ්ම ඉලක්ක වෙත ප්රමහාර එල්ලකිරිමේ හැකියාව පවති.පසු කාලිනව ඉන්දියානු සමාගමක් වන හින්දුස්ථාන් එරෝනෙටික්ස්සමාගමද සොවියට් සමුහ අණ්ඩුවේ අවසරය පිට  "බහඳුර්" නමින්ද මෙම යානා ඉන්දියාවේදි ද නිශ්පාදනය කරයී. ඉන්දියාවේදි නිශ්පාදනය කරන යානය මිග්-23 යානය පදනම්කොටගෙන නිපදවා ඇති අතර එය ගුව‍්නේ සිට ගොඩබිමට ප්ර්හාර එල්ල කිරීම සදහා වි‍ශේෂයෙන් සැලසුම් කර නිපදවා ති‍බේ.

වර්ගය = ප්රනහාරක ගුවන් යානයක්
නිශ්පාදකයා = මයිකෝයාන්-ගෘවිචි
පළමු ගුවන් ගත විම = 1972
පළමු වරට හදුන්වා‍දිම = 1975
වර්ථමාන තත්වය = වර්ථමානයේ භාවිතාවේ.
ප්රිධාන වශයෙන් භාවිතා වන රට = සෝවියට් ගුවන් හමුදාව
පදනම්කොටගත් යානාව = මිග්-23

හැදින්වීම

මුලික වශයෙන් මිග්-27යානය සඳහා මිග්-23 යානයේම බාහිර සැකැස්ම යොදාගෙන ඇති අතර එය

සතුරු ඉලක්ක හදුනා ගැනිමට හා විනාශ කිරිමට යොදා ගන්නා ප්රනහාරක පද්ධතිය නවිනතම සංවේදන යොදාතනා ඇති අතර නියමු කුටියේ අමතර ආරක්ෂක ආවරනයක් යොදා තිබිමද විශේෂත්වයකී. ප්ර්ධාන වශයෙන් මිග්-27 යානා ඉතා පහලින් පියාසර කර සතුරු ඉලක්ක විනාශ කිරිමට බොහෝ විට යොදා ගන්නා නිසා, මිග්-23 යානයේ තිබු එන්ඡිම තුලට පිටතින් ඇදගනු ලබන වාතය, විචලනය කිරිමට යොදා ගෙන තිබු උපාංග සහ උණුසුම් වාතය පිට කරන නොසලය ඉවත් කර යානය සැහැල්ලුව හා නඩතුව පහසුවන ලෙස නිර්මාණය කර තිබේ.
විශාල,සවිමත්රෝද පද්ධතිය නිසා රළු ගුවන් පථයක වුවද ගොඩබැස්සවිමේ  හැකියාව ලැබි ඇත.
ගුවන් මෙහෙයුම්
ඉන්දියාව කාර්ගිල් යුධ සමයේ පකිස්ථානුවන් විසින් එල්ල කරන ලද "සෑම්" මිසයිලයක් මගින් ඉන්දියාවට අයත් මිග්-27 යානක් ප්රනහාරයට ලක්ව ඇත.

ශ්‍රී ලංකා‍ව
2000 වසරේ සිට ශ්‍රී ලංකා‍වේ ගුවන් හමුදාවේ සේවයට යොදා ගෙන ඇත. "චාවකච්චේරියේ" පිහිටා තිබු "එල්.ටී.ටී.ඊ."ඉලක්ක වෙත ගුවන් යානා තුනක් යොදා ගෙන ප්රලහාර එල්ල කිරිම ශ්රීප ලංකාවේ ගුවන් හමුදාව සංග්රංමික වශයෙන් මිග් යානා යොදාගත් ප්රවථම අවස්ථාවවේ. එතැන් පටන් අද දක්වා යුධමය වශයෙන් වැදගත් ස්ථාන බෝම්බ හෙලා විනාශ කිරිමට හා පාබල හමුදාවන්ට අවශය ගුවන් සහාය ලබා දිමට ශ්රීප ලංකාවේ ගුවන් හමුදාව මිග්-27 යානා යොදා ගනි. ශ්රී ලංකාවේ ගුවන් හමුදාවට අයත් මිග්යානා වලට කිසිදු සතුරු ප්රාහාරයක් එල්ලවි නැති අතර යානා දෙකක් යන්ත්රිාක දෝෂ හේතුවෙන් කඩා වැටි ඇති අතර එක් යානයක් 2001 වසරේ කටුනායක ගුවන් හමුදා කදවුරට එල්ලවු ත්රදස්තවාදි ප්රනහාරය හේතු වෙන් විනාශයට පත් වි ඇත. මිග් යානා සතු අභියෝග කල නොහැකි ප්රලහාරක ශක්තිය ඉන් මානාව පිළිබිඹු වේ.

භාවිතා කරන රටවල්
ඇෆ්ගනිස්ථානය - 1971 සිට 1993 අතර කාලයේ ඇෆ්ගනිස්ථානු ගුවන් හමුදාව විසින් මිග් යානා 30 කට ආසන්න සංඛ්යා වක් භාවිතා කර තිබේ. නමුත් වර්ථමානයේ භාවිතා වන මිග් යානා සංඛ්යාරව පිලිඹද ව වාර්ථා නොවේ. ඉහත සදහන් කාල පරිච්ඡේදය තුලදී සෝවියට් දේශයේ නිපදවන ලද මිග් 23 හා මිග් 27 යානා විශාල වශයෙන් භාවිතා කර තිබේ.
ඉන්දියාව - ඉන්දියානු ගුවන් හමුදාව
ශ්‍රී ලංකා‍ව   - ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාව
කසකස්ථානය - කසකස්ථානු ගුවන් හමුදාව
රුසියාව - රුසියානු ගුවන් හමුදාව
සිරියාව - සිරියානු ගුවන් හමුදාව

සාමාන්යු ගුණාංග
කාර්ය මණ්ඩලය - 1
දිග -17.1 මි (56 අඩි)
ගුවන් තටුවක දිග - 13.8 මි. (45අඩි 3 අගල්)
පසු අතට විහිදුන තටුවක දිග - 24 අඩි 3 අගල්
උස - 5 මි.
බර

මයිකෝයාන් මිග්-27


قصر نايف، قصر أقيم من الطين على صيهد نايف في عام 1919 في عهد الشيخ سالم المبارك الصباح وكان القصر مجاورا لسور الكويت الثالث. أُنشِئ جزء منه بالإسمنت والطابوق في عام 1950، ثم اتخذ مديرية للأمن العام، وقد تحول القصر اليوم ليصبح مبنى محافظة العاصمة. وفي رمضان يفتح القصر أبوابه من أجل مدفع الإفطار.

نبذة عن القصر
يعتبر قصر نايف  من أهم القصور التاريخية في مدينة الكويت ، حيث أنه قصر يتميز بتاريخه العريق و قد تم تشييده منذ حوالي قرابة قرن من الزمان و تحديدا كان في العام العشرون من القرن المنصرم ، وتم تشييده على يد البنّاء محمد سليمان البحوه ، الذي قام أيضا بتشييد قصر السيف و قصر المربع في الرياض للملك عبد العزيز بن عبد الرحمن ، ويعتبر قصر نايف  من أجمل المعالم التاريخية و الحضارية و التي توجد على أرض مدينة الكويت و من الجدير بالذكر أيضا أن هذا القصر قد تم تشييده على مقربة من سور الكويت الثالث مما يجعله من السهل الوصول إليه كما أنه يتميز بإطلالة رائعة على مدينة الكويت بأكملها حيث أنه تم إنشائه في منطقة مرتفعة قليلا .

انظر أيضا
 منطقة الكويت الثقافية الوطنية
 مركز الشيخ جابر الأحمد الثقافي
 مركز الشيخ عبد الله السالم الثقافي
 حديقة الشهيد
 قصر مشرف
 قصر بيان
 قصر دسمان
 قصر السيف
 القصر الأحمر

المراجع

قصور الكويت
مبان ومنشآت في مدينة الكويت
مساكن ملكية في الكويت

قصر نايف


Fort Totten es una estación subterránea en las líneas Amarilla, línea Roja y Verde del Metro de Washington, administrada por la Autoridad de Tránsito del Área Metropolitana de Washington. La estación se encuentra localizada en el centro de Fort Totten Park en la Calle Galloway en el Noreste de Washington D. C..

Historia
La línea Amarilla empezó a operar el 31 de diciembre de 2006. El 22 de junio de 2009, dos trenes que iban en sentido sur en la línea Roja, colisionaron entre las estaciones Takoma y Fort Totten, muriendo 9 e hiriendo a otras 80 personas, convirtiéndolo en el peor accidente del sistema del Metro de Washington.

Conexiones
 Metrobus

Referencias

Enlaces externos

 WMATA: Fort Totten Station
 StationMasters Online: Fort Totten Station
 The Schumin Web Transit Center: Fort Totten Station (Upper Level)
 The Schumin Web Transit Center: Fort Totten Station (Lower Level)
 Galloway Street entrance from Google Maps Street View

Estaciones de Metro de Estados Unidos inauguradas en 1976
Estaciones de la línea Amarilla (Metro de Washington)
Estaciones de la línea Roja (Metro de Washington)
Estaciones de la línea Verde (Metro de Washington)
Terminales del Metro de Washington

Fort Totten (Metro de Washington)


An Bulbine angustifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Karl von Poellnitz. An Bulbine angustifolia in nahilalakip ha genus nga Bulbine, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bulbine

Bulbine angustifolia


Vip, mon frère le super héros () est un film d'animation humoristique italien réalisé par Bruno Bozzetto et sorti en 1968.

En parodiant le monde des super-héros, ce film satirique met l'accent sur les dangers du consumérisme et de l'abêtissement des masses.

L'histoire est également apparue, sous forme de bandes dessinées, dans les pages de Il Giorno dei Ragazzi, un magazine de bandes dessinées connu pour avoir accueilli la naissance du Cocco Bill de Benito Jacovitti.

Synopsis
Les VIP sont une lignée de super-héros qui, depuis l'aube de l'humanité, ont défendu le monde contre l'injustice.

À chaque génération, le VIP actuel tombe amoureux et épouse un super-héros en voie de disparition, mais le dernier VIP, Baffovip, comprend mal le concept de super avec une caissière de supermarché et l'épouse.

Il en résulte deux fils Vip : mais si le premier, appelé Supervip, possède tous les pouvoirs de super-héros hérités de son père (comme la super-vitesse, l'ultra-force, le vol à grande vitesse), son jeune frère Minivip peut tout au plus planer à un demi-mètre du sol sur deux petites ailes et faire briller sa propre lumière la nuit.

Pour soigner le complexe d'infériorité que cela provoque chez le Minivip, une équipe de psychologues lui recommande une croisière en mer.

Mais quelque chose tourne mal et Minivip se retrouve, en compagnie d'un lion qui s'avère être Lisa (une étudiante en anthropologie qui rédige une thèse sur la lignée des VIP), sur l'île de Happy Betty, la reine des supermarchés HB. Cette femme arrogante, à la tête d'une organisation secrète, a conçu un plan fou pour transformer l'humanité entière en une masse de consommateurs dociles.

Après de nombreuses aventures amusantes, c'est Minivip qui sauve le monde et fait tomber amoureux de lui Nervustrella, une des victimes de Happy Betty, prouvant ainsi que lui et son frère sont tous deux de super VIP qui se complètent.

Fiche technique
 Titre original italien :
 Titre français : Vip, mon frère le super héros
 Réalisateur : Bruno Bozzetto
 Scénario : Bruno Bozzetto, Attilio Giovannini, Guido Manuli
 Montage : Luciano Marzetti, Giancarlo Rossi
 Effets spéciaux : Luciano Marzetti
 Musique : Franco Godi et le groupe 4 + 4 de Nora Orlandi
 Décors et direction artistique : Giovanni Mulazzani
 Animation : Guido Manuli, Franco Martelli, Giuseppe Laganà, Roberto Vitali
 Sociétés de production : Bruno Bozzetto Film
 Pays de production :
 Langue originale : italien
 Format : Couleur - Son mono - 35 mm
 Durée : 80 minutes
 Genre : Comédie
 Dates de sortie :
 Italie :

Distribution des voix
Lydia Simoneschi : Happy Betty
Fiorella Betti : Lisa
Micaela Esdra : Nervustrella
Corrado Gaipa : le Colonel
Pino Locchi : Schulz
Arturo Dominici : Gardien de but
Luciano De Ambrosis : Chef des Adam's boys
Roberto Bertea : Professeur
Vittorio Cramer : Voix à la radio
Carlo D'Angelo : Voix du narrateur

Série dérivée
Une série télévisée dérivée du film a vu le jour en 2008 : . Il s'agit d'une série télévisée de 26 épisodes en animation 3D produite par Rai Fiction et Maga Animation Studio.

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1968
Film d'animation italien
Film de super-héros
Comédie italienne
Film satirique italien
Film réalisé par Bruno Bozzetto
Film en italien
Film avec une musique composée par Nora Orlandi

Vip, mon frère le super héros


Afrikansk knopgås () er en andefugl, der lever i subsaharisk Afrika og det sydlige Asien. Den bliver undertiden opfattet som en underart af knopgåsen, ligesom amerikansk knopgås.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Ænder
Knopgås
Fugle fra Sydasien
Fugle fra Sydøstasien

Afrikansk knopgås


La Ruta Estatal de California 26, y abreviada SR 26 (en inglés: California State Route 26) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de California. La carretera inicia en el Oeste desde la  hacia el Este en la . La carretera tiene una longitud de 100 km (62.162 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de California 26 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de California por sus siglas en inglés Caltrans.

Cruces
La Ruta Estatal de California 26 es atravesada principalmente por la .
{| class=wikitable
!Condado
!Localidad
!Miliario
!Destinos
!Notas
|-
|rowspan=5|San JoaquínSJ 1.11-20.51
|
|1.11
|Fremont Street
|Continuación más allá de la SR 99
|-
|
|1.11
|
|Interchange
|-
|
|6.85
|
|
|-
|
|
|Fine Road – Clements, Peters
|
|-
|Bellota
|15.06
|
|
|-
|rowspan=4|CalaverasCAL 0.00-38.33
|
|R4.38
|
|
|-
|Valley Springs
|bgcolor=#ddffdd|10.449.93
|bgcolor=#ddffdd|
|bgcolor=#ddffdd|Extremo oeste de la SR 12
|-
|
|bgcolor=#ddffdd|13.8714.46
|bgcolor=#ddffdd|
|bgcolor=#ddffdd|Extremo este de la SR 12
|-
|Mokelumne Hill
|18.07
|
|
|-
|AmadorAMA 0.00-4.64
|
|4.64
|, Silver Lake
|

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Caltrans

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de California
Carreteras del condado de San Joaquín
Carreteras del condado de Calaveras
Carreteras del condado de Amador

Ruta Estatal de California 26


Sixt Riederer († vor März 1449) war ein Amtmann und Rat Herzog Ludwigs VII. von Bayern-Ingolstadt, der von diesem mehrfach auf diplomatische Missionen geschickt wurde.

Riederer gehörte dem aus dem Donauried stammenden Adelsgeschlecht der Riederer von Paar an. 1431 ist er als Pfleger und Landrichter in Aichach nachgewiesen, das seit der Landesteilung von 1392 zum bayerischen Teilherzogtum Bayern-Ingolstadt gehörte. Im Jahr darauf wurde er Mautner in Schärding, das durch den Preßburger Schiedsspruch von 1429 an Bayern-Ingolstadt gefallen war.

Als der Konflikt zwischen Ludwig VII. und seinem Sohn Ludwig VIII. eskalierte, betraute der alte Herzog Riederer mehrfach mit der Leitung von Gesandtschaften zu König Friedrich III. Allein im Jahr 1440 reiste Riederer fünfmal nach Wien. In den Neuburger Kopialbüchern sind mehrere Briefe enthalten, in denen der Herzog ihm Anweisungen gibt und immer wieder auch seiner Unzufriedenheit über die zähen Verhandlungen Ausdruck verleiht.

Riederer verlor seinen Posten als Mautner in Schärding 1443 oder Anfang 1444, als sich die Bürger der Stadt gegen den mittlerweile in Neuburg eingeschlossenen Ludwig VII. wandten. Er war bis zu dessen Tod 1447 für den Herzog tätig und setzte sich 1445 als Gesandter der Ingolstädter Landschaft auch noch einmal bei König Friedrich für ihn ein. Riederer starb wohl kurz nach seinem langjährigen Dienstherrn, im März 1449 war er jedenfalls nicht mehr am Leben.

Riederers Bruder Michael war zunächst ebenfalls für Ludwig VII. tätig, trat jedoch nach der Eroberung Neuburgs durch Ludwig VIII. in den Dienst Herzog Heinrichs XVI. von Bayern-Landshut, dessen Kanzler er 1447 wurde.

Literatur

Anmerkungen

Bayern-Ingolstadt
Bayerischer Diplomat
Geboren im 14. oder 15. Jahrhundert
Gestorben im 15. Jahrhundert
Mann

Sixt Riederer


În mitologia greacă, Philyra a fost o oceanidă, fiica titanilor Oceanus și Tethys. A făcut cu titanul Cronos copiii Chiron, Dolops și Aphrus. Când l-a văzut pe nou născutul monstruos Chiron a fost dezgustată și rușinată și le-a cerut zeilor să-i schimbe forma antropomorfică. Zeii au transformat-o într-un tei.

Chiron a fost un centaur înțelept (cu înfățișare de om și cal în același timp), ce avea cunoștințe avansate despre arta vindecării și utilizarea plantelor medicinale. A fost bun profesor pentru Iason, Asclepios, Tezeu și Ahile. Chiron s-a căsătorit cu nimfa Chariclo, fiica lui Cychreus și Stilba, și i-a născut pe Hippe, Endeis, Ocyrhoe și Carystus. Când a fost lovit accidental de o săgeată otrăvită trasă de Heracles, Chiron a renunțat la nemurire (în favoarea lui Prometeu) pentru a scăpa de durere prin moarte. După deces, el a devenit Constelația Săgetătorului.

Oceanide

Philyra


NGC 5877 est constitué de trois étoiles situées dans la constellation de la Balance. L'astronome allemand Julius Schmidt a enregistré la position de ces étoiles le .

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du NGC

Lien externe

(en) NGC 5877 sur le site du professeur C. Seligman

5877
NGC 5877
NGC 5877

NGC 5877


الأخدرية أو الأونوثارة أو الأنغرا  هي جنس نباتي من الفصيلة الأخدرية من النبات ثنائي الحول (عائلة الأخدريات) يضم هذا الجنس حوالي 145 نوعًا موطنها أمريكا الشمالية وأمريكا الجنوبية ولها عدة أسماء شائعة ومنها: زهرة الربيع المسائية , sundrops, suncups حيث لا ترتبط هذه النبتة ارتباطا وثيقا بزهرة الربيع الحقيقية (جنس زهرة الربيع)

الوصف
تختلف أنواعها من حيث الحجم فمنها ما هو قصير كما في , حيث يصل طولها إلى 10 سنتيمتر مثل (O. acaulis) في تشيلي، ومنها ما هو طويل القامة يصل طولها إلى 3 أمتار وتتمتع بقوتها العالية وتنمو في البلاد المنخفضة مثل (O. stubbei) في المكسيك، وتمتد اوراقها بشكل حلزوني من قاعدة النبتة على الأرض حيث تكون على شكل وردي إلى نهاية الساق المزهرة، أوراقها مسننة ومجزئة إلى عدة أجزاء، تتفتح زهور العديد من أصنافها في المساء بأقل من دقيقة لذلك سميت بزهرة الربيع المسائية، يغلب على أصنافها اللون الأصفر وقد تتضمن بعض الأصناف ألوان أخرى (الأبيض والأرجواني والوردي أو الأحمر), معظم الأنواع الصحراوية الأم بيضاء اللون. Oenothera caespitosa من إحدى الأصناف الموجودة غرب أمريكا الشمالية تنتج زهور بيضاء تتحول للون الوردي مع تقدم عمرها., ومن أهم الصفات المميزة للزهرة (الميسم) حيث تحتوي على أربعة فروع على شكل حرفx.
من أنواعها:
 الأخدرية الأريزونية
 الأخدرية عديمة الساق
 الأخدرية المحولة

علم البيئة
يتم تلقيح زهور نبات الاخدرية عن طريق الحشرات مثل العث والنحل وكالعديد من أعضاء عائلة الاخدريات فان حبوب اللقاح مرتبطة مع بعضها البعض بشكل ضعيف وفضفاض، لذلك فان الحشرات المتخصصة شكليا لجمع هذا النوع من اللقاح هي الوحيدة القادرة على تلقيح الزهور، تتفتح الزهور أيضا في اغلب الوقت عندما تكون معظم أنواع النحل غير نشطة، لذلك حتى النحل التي تزور هذه الاخدريات تزورها لفترة مؤقتة وعادة ما تكون في المساء، تنضج البذور في وقت متاخر من اواخر الصيف إلى الخريف.
يستخدم نبات الاخدرية كمصدر غذائي من قبل يرقات بعض أنواع قشريات الجناح. عث الأزهار مثل  و  يتغذيان على هذا الجنس والأول يتغذى فقط على O. deltoids . في البرية تعتبر زهرة الربيع المسائية مستعمرة اولية تظهر بسرعة في المناطق التي يتم تطهيرها مؤخرا وتنبت في التربة المضطربة ويمكن العثور عليها في أنواع الموائل مثل الكثبان الرملية والطرقات والجسور والسكك الحديدية ومناطق النفايات وغالبا ما تكون عارضة وتتنافس مع غيرها من الأنواع على مكان النمو.

الأصل
نشا جنس هذا النوع من النبات في المكسيك وأمريكا الوسطى، وابتعدت أكثر إلى أمريكا الشمالية والجنوبية ومع قدوم الترحالات الدولية تم العثور على العديد من الأنواع الآن في معظم المناطق المعتدلة من العالم، وفي أوروبا وحدها هناك حوالي سبعين نوعا من جنس الاخدرية. وخلال عصر البليستوسين اجتاحت سلسلة من العصور الجليدية أمريكا الشمالية حيث تخلل ذلك بعض الفترات الدافئة. حدث هذا اربع مرات وشهدت جنس الاخدريات اربع موجات منفصلة من الاستعمار وكل تهجين ارتبط مع النبات الناجي من الموجات السابقة من الاستعمار. وهذا يمثل المشكلة الحالية للفرع أو الصنف Euonothera, هذه المجموعة متنوعة وراثيا وشكليا وهي متداخلة إلى حد كبير لذلك تم التنازع عليها من قبل خبراء التصنيف. أدى هذا النمط من استعمار المتكررة في التشكل الوراثي الفريد في Euoenothera حيث الكروموسومات في الانقسام الاختزالي يمكن أن تشكل دوائر بدلا من أزواج ويحدث هذا نتيجة العديد من عمليات النقل المتبادلة بين الكروموسومات ويحدث الاقتران فقط على الطرف وتمتلك هذه الظاهرة عواقب الوراثة غير المندلية مع نظام فصل الجينات ونظام متوازن الجينات المميتة، يتم منع إعادة التركيب الجيني وعرض النباتات على قوة مختلطة من   وأدى ذلك إلى تطور العديد من السباقات على جبال الروكي في أمريكا الشمالية، ازداد فهم محللين علم الخلايا والهجن الاصطناعية من بعد هذه السباقات في فهم التطور الجيني والجغرافي لل euoenothera وكان هذا الموضوع أحد المجالات الرئيسية للبحوث الجينية خلال النصف الأول من القرن 20.

التصنيف
تم تعيين زهرة الربيع المسائية في الأصل إلى جنس Onagra وهو ما منح عائلة الاخدريات هذا الاسم.و onagra تعني غذاء الحمار الوحشي واستخدم لأول مرة في علم النبات عام 1587 وباللغة الإنجليزية عام 1754 حسب قاموس فيليب ميلر الزراعي: الموجز. تم نشر الاسم الحديث Oenothera التي كتبها كارولوس لينيوس في كتاب نظام الطبيعة، يعتبر لفظها غير مؤكد ولكن يعتقد أنه مشتق من الكلمات اليونانية onos theras وتعني ماسك الحمار أو oinos theras وتعني طالب النبيذ. وتعني باللاتينة أيضا مصنع العصائر الذي يسبب النوم.

في عام 1905، أثناء دراسة علم الوراثة من Oenothera lamarckiana اكتشف هيوغو دي فريس تباين في عدد الكروموسومات 2ن =28 مقارنة مع 2ن= 48 لنبتة O. lamarckiana.
لم يتمكن دي فريس من تربية هذا البديل مع O. lamarckiana. فسمى هذا النوع Oenothera gigas.

الأدلة على الآثار الطبية
هناك أجزاء محددة في هذه النباتات صالحة للاكل، جذور O. biennis في النباتات الصغيرة تعتبر صالحة للأكل.
هناك ادلة قليلة جا تدل على فعالية زيت زهرة الربيع لعلاج السرطان وفقا لجمعية السرطان الأمريكية
و "لا يعتبر ال GLA ولا غيرها من المكملات الغذائية الغنية (مثل زيت زهرة الربيع المسائية) مثبتة بشكل مقنع أن تكون مفيدة في منع أو علاج أي حالات صحية أخرى وجد تحليل التلوي كوكرين الذي نشر في أبريل 2013 عدم فعالية كبسوات زهرة الربيع المسائية وزيت لسان الثور لعلاج الاكزيما
وتشير معظم الابحاث ان تناول  عن طريق الفم لا يعفي اعراض [[متلازمة سابقة للحيض|متلازمة ما قبل الحيض ولا حتى تقصير طول فترة الحمل أو الولادة.

الزراعة
تزرع عادة عدد من الأعضاء المعمرة من جنس هذه النبتة وتستخدم كمناظر طبيعية في جنوب غرب الولايات المتحدة.وتشمل الأنواع الشعبية المظفرة زهرة الربيع المسائية (Oenothera caespitosa)، زهرة الربيع المسائية المكسيكية (Oenothera berlanderii)، وزهرة ربيع مساء سالتيلو (Oenothera stubbei).
زهرة الربيع المسائية السنوية هي أيضا من نباتات الزينة الشعبية المستخدمة في الحدائق. والعديد منها مقاوم للجفاف إلى حد ما.
وصلت أولى هذه النباتات إلى أوروبا وخصيصا بادوا من ولاية فرجينيا في 1614 وكانت قد وصفت من قبل عالم النبات الإنجليزي  في.1621 . يتم الآن تجنيس بعض الأنواع أيضا في أجزاء من أوروبا وآسيا، ويمكن زراعتها شمالا حتى 65 درجة شمالا في فنلندا. يحافظ المجلس الوطني للمملكة المتحدة لحفظ النباتات والحدائق، ومقرها في ، على جمع Oenothera كجزء من مخطط المجموعات الوطنية.

معرض الصور

مراجع

وصلات خارجية
موقع الوراق

أجناس الأخدرية
أخدراوات
أخدرية (فصيلة)
نباتات طبية
نباتات ليلية الإزهار

أخدرية


Altenholz Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 19,03 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 9706 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Horst Striebich tarafından yürütülmektedir.

Resim galerisi

Dış bağlantılar
 www.altenholz.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Altenholz


Midtre Gauldal, Norveç'in Sør-Trøndelag eyâletine bağlı bir şehridir. Merkezi Støren olan şehrin toplam yüzölçümü 1,860 km²'dir. 1 Ocak 2002 sayımlarına göre Midtre Gauldal'da 5,819 kişi yaşamaktadır.

Norveç'teki şehirler

Midtre Gauldal


Struthiopteris, rod papratnica iz porodice Blechnaceae, rasprostranjen u holarktiku (2 vrste) i Istočnoj Aziji (1 vrsta)

U Hrvataskoj raste jedna vrsta, vlasasta rebrača (Struthiopteris spicant, čiji je sinonim Blechnum spicant).

Vrste
 Struthiopteris castanea (Makino) Nakai
 Struthiopteris fallax (Lange) S.Molino, Gabriel y Galán & Wasowicz
 Struthiopteris spicant (L.) Weiss

Sinonimi
 Homophyllum Merino
 Spicanta C.Presl

Izvori

Rebračevke

Struthiopteris


John Malcolm Taylor (Leicester, Engleska, 26. travnja 1933. – Koblenz, Zapadna Njemačka, 8. rujna 1966.) je bivši britanski vozač automobilističkih utrka.

Rezultati u Formuli 1

Izvori

Vanjske poveznice

Britanski vozači Formule 1

John Taylor


A trading post, trading station, or trading house, also known as a factory, is an establishment or settlement where goods and services could be traded.

Typically the location of the trading post would allow people from one geographic area to trade in goods produced in another area. In some examples, local inhabitants could use a trading post to exchange local products for goods they wished to acquire.

A trading post could be either a single building or an entire town. Trading posts could be established in a range of areas, including relatively remote ones, but were most often near the ocean, a river, or another natural resource.

Examples
Major towns in the Hanseatic League were known as kontors, a form of trading posts.

Charax Spasinu was a trading post between the Roman and Parthian Empires.

Manhattan and Singapore were both established as trading posts, by Dutchman Peter Minuit and Englishman Stamford Raffles respectively, and later developed into major settlements.

The Roman Empire could control such a large amount of land because of their efficient systems for spreading information, goods, and other supplies across large distances. Goods specifically were vital to fueling outposts in distant territories, like northern Africa and western Asia. Trading posts played a large part in managing these goods, where they were going, and when. Some goods exchanged at these trading posts and other parts of the Roman trade system were precious stones, fabrics, ivory, and wine. There is also evidence that they traded cattle at the Empúries trading post, established in the 6th century BCE, on the Iberian Peninsula.

North American trading posts
Eric Jay Dolin's Fur, Fortune, and Empire provides some historical context on events and the origins of trading posts in North America. One of the first examples given is that of the Kennebec Trading House, established in 1628 by the Plymouth colonists. This trading house was strategically stocked with goods that the native Indians would trade furs for; some of these goods included clothing, blankets, and corn.

The next event from Dolin's book features early conflicts between the French and Plymouth colonists. This occurs in 1631 when the French go to the Plymouth Penobscot trading post. With the masters and most of the crew gone to get supplies, this left only a few servants to attend to the French. When the Frenchmen learned that this was the case, they decided to feign interest in a few of the guns available at the trading post, which they turned back onto the servants. They ordered for all things valuable, leaving with £500 of goods and £300 in beaver pelts.

A good portion of Fur, Fortune, and Empire focuses on the journey of John Jacob Astor, who founded the American Fur Company (AFC). One of the great feats achieved by the AFC was the establishment of a trading post in the native Blackfoot tribe's territory, located in modern-day Montana along the Rocky Mountains. The Blackfoot tribe had killed many Americans and, up to this point, only traded with the Hudson Bay Company. In order to erect a trading post in Blackfoot territory, they would need an inside contact to establish contact on their behalf. Jacob Berger, a trapper, offered Kenneth McKenzie to serve as this contact and get the AFC into negotiations with the Blackfoot. The talks were successful, and McKenzie was able to build a trading post in Blackfoot territory, adjacent to the Missouri and Marias rivers, naming it Fort McKenzie.

Noochuloghoyet Trading Post: This is an American trading post established in the last 19th century, located in central Alaska adjacent to the Yukon River. This was an important trading post for the fur trade, though it has historically gone by different names and the level of involvement varied greatly while active.

Other uses
 In the context of scouting, trading post usually refers to a camp store in which snacks, craft materials, and general merchandise are sold. "Trading posts" also refers to a cub scout activity in which cub teams (or individuals) undertake challenge activities in exchange for points.
 A "trading post" also once referred to a trading booth within the New York Stock Exchange.

Trading posts in North America
 Fort Vancouver
 Fort Edmonton
 Fort Union Trading Post National Historic Site
 Fort Michilimackinac
 Cahokia

 Fort William, Ontario
 Taos Pueblo
 Tadoussac

See also
 Entrepôt
 Factory (trading post)
 Fur trade
 Karum (trade post)
 Navajo trading posts
 Panton, Leslie & Company
 Trading Post (newspaper)
 United States Government Fur Trade Factory System

References

External links

Trading post


Atlantow, Manitow (duh) smrti. Destruktivno, često zlo biće koje je obično u suprotnosti s Waunthutom Mennitoowom. Nakon uvođenja kršćanstva, Mohikanci su često poistovjećivali Atlantowa s Vragom.

Izvori

Indijanska mitologija (zli duhovi)
Mahican mitologija
Wappinger

Atlantow


Karl-Johan Dyvik est un fondeur suédois, né le . Sa discipline de prédilection est le sprint.

Biographie
Sa sœur Anna est aussi une fondeuse de haut niveau.

Membre du club IFK Mora SK, il apparaît pour la première fois dans des courses de la FIS à partir de 2009. En 2011, il obtient sa première victoire avec un succès aux Championnats de Suède junior sur le sprint. Il doit attendre 2013 pour être sélectionné aux Championnats du monde junior, à Liberec. Pendant trois saisons, il arbore le circuit secondaire de la Coupe de Scandinavie, sans obtenir de résultat significatif, avant de faire ses débuts dans l'élite, la Coupe du monde en février 2016 à Stockholm. Peu après, il  remporte une médaille d'argent en sprint aux Championnats du monde des moins de 23 ans à Rasnov, derrière Lucas Chanavat, alors qu'il ne faisait pas partie de la sélection initialement, avant qu'un forfait ne le propulse au départ.

En décembre 2017, il passe avec les qualifications du sprint libre de Davos et finit ensuite vingtième, ce qui lui vaut ses premiers points pour la Coupe du monde. Il est également , plus tard dans l'hiver, au sprint de Seefeld.

Palmarès

Coupe du monde
 Meilleur classement général :  en 2018.
 Meilleur résultat individuel : .

Classements en Coupe du monde

Championnats du monde des moins de 23 ans
Rasnov 2016 :
 Médaille d'argent du sprint.

Références

Liens externes

Naissance en octobre 1993
Fondeur suédois

Karl-Johan Dyvik


Siófok KC (SKC) er en ungarsk kvindehåndboldklub fra Siófok, der i øjeblikket spiller i Nemzeti Bajnokság I (Ungarns bedste række). Holdet har spillet i lavere divisioner indtil 2006, hvor det vandt den tredjebedste række og rykkede op i Nemzeti Bajnokság I / B (næstbedste række). På det tidspunkt overtog forretningsmanden János Fodor klubben, og med støtte fra det lokale styre garanterede han det finansielle grundlag for klubbens langsigtede planer.

I maj 2009 fik SKC af det ungarske håndboldforbund et overraskende tilbud om at erstatte den økonomisk trængte klub Tajtavill-Nyíradony og rykke op i den øverste række. Siófok opfyldte alle krav og begyndte derfor 2009-10-sæsonen i NB I. På trods af at være nye i rækken klarede holdet sig godt og sluttede sæsonen på en respektabel syvendeplads.

Klubben har indgået en sponsoraftale med Galerius Wellness og Spa Center den 5. maj 2011 og i den forbindelse ændret navn til Siófok KC-Galerius Fürdő.

Resultater
Nemzeti Bajnokság I
 Tredjeplads (1): 2011–12, 2018-19

Magyar Kupa
 Bronzemedalje (1): 2013–14

Spilertruppen 2022-23

Kilder

Eksterne henvisninger
  (Ungarsk)

Håndboldklubber fra Ungarn

Siófok KC


Oscar Turner (* 3. Februar 1825 in New Orleans, Louisiana; † 22. Januar 1896 in Louisville, Kentucky) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1879 und 1885 vertrat er den Bundesstaat Kentucky im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Bereits im Jahr 1826 zog Oscar Turner mit seinen Eltern in das Fayette County in Kentucky, wo er die öffentlichen Schulen besuchte. 1843 ließ er sich im Ballard County nieder. Nach einem Jurastudium an der Transylvania University in Lexington und seiner 1847 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in seinem neuen Beruf zu arbeiten.

Nach dem Bürgerkrieg begann Turner eine politische Laufbahn. Zwischen 1867 und 1871 saß er im Senat von Kentucky. Bei den Kongresswahlen des Jahres 1878 wurde Turner als unabhängiger Kandidat im ersten Wahlbezirk von Kentucky in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt. Dort trat er am 4. März 1879 die Nachfolge von Andrew Boone an. Nach zwei Wiederwahlen konnte er bis zum 3. März 1885 drei zusammenhängende Legislaturperioden im Kongress absolvieren. Zwischenzeitlich schloss er sich der Demokratischen Partei an. Seine zweite Amtszeit zwischen 1881 und 1883 absolvierte er als deren Kandidat im US-Repräsentantenhaus.

Nach dem Ende seiner Zeit im Kongress praktizierte Oscar Turner wieder als Anwalt. Er starb am 22. Januar 1896 in Louisville. Sein Sohn Oscar (1867–1902) vertrat zwischen 1899 und 1901 ebenfalls den Staat Kentucky im Kongress.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Kentucky
Mitglied des Senats von Kentucky
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1825
Gestorben 1896
Mann

Oscar Turner (Politiker, 1825)


Carol Vereș () a fost un sportiv canotor român, medaliat la CM și la Campionatele Europene de canotaj.

Note

Legături externe

Nașteri în 1926
Decese în 2017
Canotori olimpici români
Canotori la Jocurile Olimpice de vară din 1964

Carol Vereș


Rolador es un municipio brasileño del estado de Río Grande do Sul. Según el Censo 2010 del IBGE, la población era de 2546 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Río Grande del Sur

Rolador


Ultimul: Naruto Filmul al seriei anime Naruto: Shippuden se bazează pe seria manga Naruto de Masashi Kishimoto. Ultimul: Naruto Filmul din Naruto: Shippuden, serie de anime, este regizat de Tsuneo Kobayashi și produs de Studioul Pierrot și TV Tokyo și a avut premiera pe data de 6 decembrie 2014 la cinema în Japonia.

Povestea

Au trecut doi ani de la al Patrulea Război Mondial Shinobi, iar lumea este încă o dată existentă în armonie, până când o altă amenințare pune planeta în pragul distrugerii. În mijlocul catastrofei, sora lui Hinata Hyuga, Hanabi Hyuga, este brusc răpită. Naruto Uzumaki, împreună cu o echipă de ninja: Sakura Haruno, Sai, Shikamaru Nara, și Hinata Hyuga, stabiliți pentru a o salva pe Hanabi Hyuga din ghearele rele ale lui Toneri Otsutsuki. În timp ce ei se apropie și mai aproape de finalizarea misiunii lor, ei se confruntă cu mai mulți adversari, care pune soarta planetei în fața incertitudinii. Echipa se grăbește să încheie ultima bătălie.

Referințe

Naruto
Filme din 2014

Ultimul: Naruto Filmul


László Pál, né le  est un footballeur hongrois. Il évoluait au poste d'attaquant.

Biographie

László Pál évolue sous les couleurs du Diósgyőri VTK de 1959 à 1961.

Il devient joueur du Vasas SC en 1961.

Lors de la campagne de Coupe des clubs champions en 1961-1962, il dispute un match lors du premier tour contre le Real Madrid, il inscrit un but. Le Vasas SC est éliminé lors de ce premier tour.

Pál est sacré Champion de Hongrie en 1962.

La saison suivante en 1962-1963, il s'illustre lors du premier tour contre le Fredrikstad FK : il inscrit un triplé lors du match aller et un doublé lors du match retour. Au tour suivant contre le Feyenoord Rotterdam, Pál marque un but lors du match aller, mais il ne peut empêcher l'élimination de son club.

Palmarès

Notes et références

Liens externes

Footballeur hongrois
Joueur du Vasas SC
Médaillé de bronze olympique hongrois
Footballeur aux Jeux olympiques d'été de 1964
Naissance en décembre 1934
Naissance en Hongrie

László Pál


Cédric Paty (Châtillon-sur-Seine, Francuska, 25. srpnja 1981.) je bivši francuski rukometaš i nacionalni reprezentativac. Cijelu svoju klupsku karijeru proveo je u domovini od čega najviše igrajući za Chambéry.

Karijera
Cédrica je kao dijete u rukomet uveo otac koji je radio kao profesor tjelesnog odgoja. Profesionalno se počeo baviti tim sportom 2000. kada je potpisao za Dijon. U klubu je proveo dvije godine da bi nakon toga jednu sezonu igrao za Besançon. Tijekom igranja za drugoligaša Villefranchea izborio je ulazak u prvu ligu.

2006. godine trener Philippe Gardent doveo ga je u Chambéry. Ondje mu je na poziciji lijevog krila konkurirao Guillaume Joli. S klubom je čak pet puta bio nacionalni viceprvak, uvijek u sjeni Montpellierea. Odlične igre u klubu primijetio je izbornik Claude Onesta tako da je za Francusku debitirao u siječnju 2008. tijekom susreta protiv Slovačke.

Tijekom siječnja 2016. na treningu kluba je pretrpio rupturu ligamenta čija ozljeda uvjetuje šest do sedam mjeseci stanke. Međutim, igrač je umjesto operacije odabrao opsežnu rehabilitaciju te se nakon već sedam tjedana vratio na parkete. Upravo te godine s klubom je stigao do polufinala Kupa EHF gdje je Chambéry zaustavljen od kasnijeg prvaka Göppingena. Istekom tekuće sezone, Cédric je objavio kraj igračke karijere.

Iako je kratko nastupao za reprezentaciju, s njome je osvojio europsku broncu na Prvenstvu u Norveškoj 2008. a iste godine je postao i olimpijski pobjednik.

Izvori

Vanjske poveznice
Profil rukometaša na Sports-reference.com

Francuski rukometaši

Cédric Paty


Der Staunton River State Park ist ein State Park im Halifax County in Virginia. Er befindet sich am westlichen Ende des John H. Kerr Reservoirs und rund 20 km östlich der Kleinstadt South Boston. Erreichbar ist er von Scottsburg über die eigens errichtete State Route 344.

Geschichte

1926 beschloss das Parlament Virginias ein System von Staatsparks zu schaffen. Unter den ersten sechs State Parks, die in den verschiedenen Regionen Virginias errichtet werden sollten, befand sich der Staunton River State Park im östlichen Piedmont Südvirginias. 1933 erwarb die Virginia State Commission on Conservation and Development 4,84 km² Farmland am Zusammenfluss von Dan River und Roanoke River. Erschlossen wurde das Gebiet vom Civilian Conservation Corps als Arbeitsbeschaffungsmaßnahme im Rahmen des New Deals. Das CCC baute verschiedene touristische Einrichtungen, darunter Wanderwege, ein Schwimmbad, Camping- und Picknick-Plätze sowie mehrere Ferienhütten. Diese sind zum Teil heute noch erhalten und stehen zusammen mit weiteren Bauwerken seit 2007 als  Staunton River State Park Historic District unter Denkmalschutz im National Register of Historic Places.

Der Park wurde 1936 eröffnet und bis zum Zweiten Weltkrieg weiter ausgebaut. Seine Fläche betrug schließlich 7,19 km². Der Bau der Kerr-Staumauer am Roanoke River führte 1952 zu einigen Veränderungen. Ein Teil des State Parks wurde überschwemmt, der neu entstandene See brachte aber auch neue touristische Möglichkeiten. Eine Bootsrampe ermöglicht den Zugang zum knapp 200 km² großen – in Virginia auch Buggs Island Lake genannten – John H. Kerr Reservoir. Der Park hat heute, nach mehreren Erwerbungen seit den 1950er Jahren, eine Fläche von 9,7 Quadratkilometern.

Namensgebend für den State Park war eine lokale Bezeichnung für den Roanoke River. In Süd-Virginia erhielt der Fluss den Namen in Erinnerung an den Offizier Captain Henry Staunton, der mit seiner Kompanie vor der Amerikanischen Revolution am Mittellauf des Roanoke patrouillierte.

Einzelnachweise

Weblinks
 Virginia Department of Conservation and Recreation: Staunton River State Park (englisch)

State Park in Virginia
Halifax County (Virginia)

Staunton River State Park


Die Tschechische Badmintonmeisterschaft 2012 fand vom 10. bis zum 12. Februar 2012 in Pilsen statt.

Medaillengewinner

Weblinks
http://www.czechbadminton.cz/category/akce/mcr-2012?page=1

2012
Badminton 2012
Badmintonwettbewerb in Pilsen


Chlef, også Ech Cheliff, tidligere Orléansville og al-Asnam, er en by i det nordlige Algeriet med  indbyggere. Den er administrationscentrum i provinsen Chlef.

Se også
 Byer i Algeriet

Referencer

Eksterne henvisninger

Byer i Algeriet

Chlef


Ohna (lat. Ochna), rod listopadnog i vazdazelenog grmlja i drveća iz porodice ohnovki (Ochnaceae). Postoji oko 70 vrsta koje rastu po Africi i južnoj i jugoistočnoj Aziji.

Najpoznatija u rodu je Mikimaus biljka, uresni, vazdazeleni grm.

Vrste

 Ochna afzelii R. Br. ex Oliv.
 Ochna afzelioides N. Robson
 Ochna andravinensis Baill.
 Ochna angustata N. Robson
 Ochna apetala Verdc.
 Ochna arborea Burch. ex DC.
 Ochna arenaria De Wild. & T. Durand
 Ochna atropurpurea DC.
 Ochna barbertonensis T. Shah
 Ochna barbosae N. Robson
 Ochna baronii (Tiegh.) Callm. & Phillipson
 Ochna beirensis N. Robson
 Ochna bracteosa Robyns & Lawalrée
 Ochna calodendron Gilg & Mildbr.
 Ochna cambodiana (Pierre ex Tiegh.) comb. ined.
 Ochna ciliata Lam.
 Ochna cinnabarina Engl. & Gilg
 Ochna comorensis Baill.
 Ochna confusa Burtt Davy & Greenway
 Ochna cyanophylla N. Robson
 Ochna dolicharthros F. M. Crawford & I. Darbysh.
 Ochna emarginata (Tiegh.) comb. ined.
 Ochna gamblei King ex Brandis
 Ochna gambleoides N. Robson
 Ochna gamostigmata du Toit
 Ochna glauca Verd.
 Ochna hackarsii Robyns & Lawalrée
 Ochna hiernii (Tiegh.) Exell
 Ochna holstii Engl.
 Ochna holtzii Gilg
 Ochna inermis (Forssk.) Schweinf.
 Ochna insculpta Sleumer
 Ochna integerrima (Lour.) Merr.
 Ochna jabotapita L.
 Ochna katangensis De Wild.
 Ochna kibbiensis Hutch. & Dalziel
 Ochna kirkii Oliv.
 Ochna lanceolata Spreng.
 Ochna latisepala (Tiegh.) Bamps
 Ochna leptoclada Oliv.
 Ochna leucophloeos Hochst. ex A. Rich.
 Ochna louvelii (H. Perrier) Callm. & Phillipson
 Ochna macrantha Baker
 Ochna macrocalyx Oliv.
 Ochna madagascariensis DC.
 Ochna maguirei K. Balkwill
 Ochna manikensis De Wild.
 Ochna mauritiana Lam.
 Ochna membranacea Oliv.
 Ochna micrantha Schweinf. & Gilg ex Gilg
 Ochna multiflora DC.
 Ochna natalitia (Meisn.) Walp.
 Ochna obtusata DC.
 Ochna ovata F. Hoffm.
 Ochna oxyphylla N. Robson
 Ochna pervilleana Baill.
 Ochna polyarthra Verdc.
 Ochna polycarpa Baker
 Ochna polyneura Gilg
 Ochna pretoriensis Phillips
 Ochna puberula N. Robson
 Ochna pulchra Hook.
 Ochna pumila Buch.-Ham. ex DC.
 Ochna pygmaea Hiern
 Ochna rhizomatosa (Tiegh.) Keay
 Ochna richardsiae N. Robson
 Ochna rovumensis Gilg
 Ochna sambiranensis Callm. & Phillipson
 Ochna schweinfurthiana F. Hoffm.
 Ochna serrulata (Hochst.) Walp.
 Ochna staudtii Gilg
 Ochna stolzii Gilg
 Ochna thomasiana Engl. & Gilg ex Gilg
 Ochna thouvenotii (H. Perrier) Callm. & Phillipson

Izvori

Ohnovke

Ohna


Die Saison 1911/12 war die dritte reguläre Saison der National Hockey Association (NHA). Meister wurden die Quebec Bulldogs.

Teamänderungen
Folgende Änderungen wurden vor Beginn der Saison vorgenommen:
 Die Renfrew Creamery Kings stellten den Spielbetrieb ein.

Modus
In der Regulären Saison absolvierten die vier Mannschaften jeweils 18 Spiele. Der Erstplatzierte nach der regulären Saison wurde Meister. Für einen Sieg erhielt jede Mannschaft zwei Punkte, bei einem Unentschieden einen Punkt und bei einer Niederlage null Punkte.

Saisonverlauf
Aufgrund der niedrigen Einwohnerzahl und des damit verbundenen Zuschauerschnitts mussten sich die Renfrew Creamery Kings nach zwei Jahren wieder aus der NHA zurückziehen. Die größte Veränderung bestand in dieser Spielzeit jedoch nicht in der NHA selbst, sondern durch die Gründung der Pacific Coast Hockey Association, die von den Brüdern Frank und Lester Patrick gegründet wurde, die einst selbst in der NHA gespielt hatten. Aufgrund ihrer finanziellen Stärke wechselten mehrere hochkarätige NHA-Spieler in die PCHA. Die NHA-Spielzeit selbst war sehr ausgeglichen und den Ersten Quebec Bulldogs trennten am Ende nur vier Punkte vom Letztplatzierten Canadiens de Montréal.

Reguläre Saison

Tabelle
Abkürzungen: GP = Spiele, W = Siege, L = Niederlagen, T = Unentschieden, GF = Erzielte Tore, GA = Gegentore, Pts = Punkte

Stanley Cup Challenge
In den Entscheidungsspielen um den Stanley Cup konnten sich die Quebec Bulldogs mit 2:0 Siegen gegen die Moncton Victorias aus der Maritime Professional Hockey League durchsetzen.

Literatur

Weblinks
 Die NHA-Saison 1911/12 auf hockeydb.com (englisch)

NHA-Saison
Eishockeysaison 1911/12

NHA 1911/12


Chimaphila monticola er tegund blómplantna af lyngætt. Hún er ættuð frá Kína og Tævan.

Undirtegundir
Til hennar teljast tvær undirtegundir:

 C. m. monticola (Sesúan í Kína)
 C. m. taiwaniana (Tævan)

Tilvísanir

Lyngætt

Chimaphila monticola