Nigel Don (* 16. April 1954) ist ein schottischer Politiker und Mitglied der Scottish National Party (SNP).

Leben
Don besuchte die Universität Cambridge und schloss als Chemieingenieur ab. Anschließend war er als Chemieingenieur in der Waschmittelherstellung tätig. Ab 1989 blieb Don zu Hause und widmete sich der Kindererziehung. Nebenbei war er als Musiklehrer tätig. Nigel Don lebt zusammen mit seiner Ehefrau in Brechin.

Politischer Werdegang
2003 wurde Don für die SNP in den Stadtrat von Dundee gewählt. Zu den schottischen Parlamentswahlen 2007 bewarb sich Don um ein Listenmandat der Wahlregion North East Scotland. Obschon er nur auf dem vierten Rang der Wahlliste der SNP gesetzt war, erhielt er eines der beiden Listenmandate für die SNP, da seine vor ihm platzierten Parteikollegen Alex Salmond und Brian Adam jeweils Direktmandate errangen. Bei den Parlamentswahlen 2011 bewarb sich Don um das Direktmandat des nach der Wahlkreisreform 2011 neugeschaffenen Wahlkreises Angus North and Mearns. Er errang das Direktmandat des Wahlkreises mit deutlichem Vorsprung vor Alex Johnstone von der Conservative Party.

Weblinks
 Eigene Netzpräsenz
 Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments
 Informationen der SNP

Einzelnachweise

Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish National Party
Schotte
Brite
Mann
Geboren 1954
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (Aberdeenshire)
Politiker (Angus, Schottland)

Nigel Don


Abdülkadir Pirhasan (13 Mayıs 1919, Samsun - 29 Ağustos 2016, Yalova), Türk roman ve senaryo yazarı, şairdir.

Hayatı
Asıl adı Abdülkadir Demirkan'dır. Daha sonra mahkeme kararıyla Pirhasan soyadını almıştır. Samsun Lisesi'nde okuduktan sonra 1942 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk dili ve edebiyatı bölümünden mezun oldu. Aynı yıl eşi Merih Pirhasan'la evlendi.

Kariyeri
Üniversite mezuniyetinin ardından Maltepe Askerî Lisesi ve Kuleli Askerî Lisesi'nde edebiyat öğretmenliği yaptı. 1951 yılında siyasî düşünceleri nedeniyle görevine son verildi ve tutuklandı. 9 yıl ceza aldı, 7 yıl sonunda şartlı tahliyeden faydalanarak serbest kaldı. Gar Yayınları'nı Rıfat Ilgaz ile kurduktan sonra, 1960'ta Dolandırıcılar Şahı filmi ile senaristliğe başladı. Senaristliğine devam eden Türkali, 1965'te yönetmenliği denemiştir.

Bir Gün Tek Başına ve Mavi Karanlık gibi romanları Türk edebiyatının en büyük eserleri arasına girmiştir. Bu romanlarını Yeşilçam Dedikleri Türkiye ve Tek Kişilik Ölüm başlıklı romanları takip etti.

Vedat Türkali, Mihri Belli'nin yakın arkadaşı, Atıf Yılmaz'ın da hem arkadaşı, hem de kayınpederidir. Türkiye Komünist Partisi'nin ilk üyelerindendir. 2002 seçimlerinde Demokratik Halk Partisi'nden aday olarak aktif siyasete atılmıştır.

Vedat Türkali, oyuncu Deniz Türkali ve yönetmen Barış Pirhasan'ın babası; Deniz Türkali'nin kızı şarkıcı Zeynep Casalini'nin de dedesiydi. Türk edebiyatının usta isimlerinden olan Vedat Türkali, 29 Ağustos 2016'da Yalova'da tedavi gördüğü hastanede 97 yaşında hayatını kaybetti. Naaşı Zincirlikuyu Mezarlığına defnedildi.

Ödülleri
 1965 Antalya Altın Portakal Film Festivali, En İyi Senaryo Ödülü, Karanlıkta Uyananlar
 1970, TRT Oyun Ödülü (Dallar Yeşil Olmalı)
 1974, Milliyet Yayınları Roman Yarışması Birincilik Ödülü
 1976, Orhan Kemal Roman Armağanı
 2009: Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema – Sinema Onur Ödülü
 2009: Altın Portakal Film Festivali – Yaşam Boyu Onur Ödülü
 2009 Sinema Yazarları Derneği (SİYAD) Onur Ödülü
 2016, Beyaz Martı Edebiyat Onur Ödülü

Başlıca eserleri
 Bir Gün Tek Başına, roman, 1974, ISBN 978-6053140177
 Eski Şiirler, Yeni Türküler, şiirler, 1979,
 Üç Film Birden, senaryolar, 1979,
 Mavi Karanlık, roman, 1983, ISBN 978-6053140191
 Eski Filmler, senaryolar, 1984,
 Bu Gemi Nereye (yazılar, anılar, 1985)
 Dallar Yeşil Olmalı (oyun, 1985)
 Tek Kişilik Ölüm, roman, 1989, ISBN 978-6053140207
 Özgürlük İçin Kürt Yazıları (yazılar, 1996)
 Güven (roman, 1999)
 Komünist (anı, 2001)
 Yeşilçam Dedikleri Türkiye (roman, 2001)
 Bu Ölü Kalkacak (oyun, 2002)
 Dallar Yeşil Olmalı (oyun, 2002)
 Kayıp Romanlar (roman, 2004)
 Yalancı Tanıklar Kahvesi (roman, 2009)
 Bitti Bitti Bitmedi (roman, 2014)

Vedat Türkali üzerine yazılan kitaplar
 Edebiyatta Siyaset: Vedat Türkali Örneği, Şebnem Cansun (2020)
 Vedat Türkali and Third Cinema, Halil Şoreş Karakoç (2020)
 Vedat Türkali: Hayatı ve Eserleri, Mehmet Emin Purçak (2021)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 BBC Türkçe ile 1987 yılında yapılan röportaj
 BirGün: Her gün tek başına bir adam: Abdülkadir Pirhasan

Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler
1919 doğumlular
Samsun doğumlular
20. yüzyıl Türk roman yazarları
21. yüzyıl Türk roman yazarları
Orhan Kemal Roman Armağanlı yazarlar
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğrenim görenler
2016 yılında ölenler
Yalova'da ölenler
Türk senaristler
20. yüzyıl Türk şairleri
21. yüzyıl Türk şairleri
20. yüzyıl erkek yazarları

Vedat Türkali


Bundeli (Devanagari: बुन्देली/बुंदेली)  or Bundelkhandi is an Indo-Aryan language  spoken in the Bundelkhand region of central India. It belongs to the Central Indo-Aryan languages and is part of the Western Hindi subgroup.

Classification
A descendant of the Sauraseni Apabhramsha language, Bundeli was classified under Western Hindi by George Abraham Grierson in his Linguistic Survey of India. Bundeli is also closely related to Braj Bhasha, which was the foremost literary language in north-central India until the nineteenth century.

Like many other Indo-Aryan languages, Bundeli has often been subject to a designation as a dialect, instead of a language. Furthermore, as is the case with other Hindi languages, Bundeli speakers have been conflated with those of Standard Hindi in censuses.

Grierson divided Bundeli into four dialect groups:

 Standard Bundeli
 Northeast Bundeli (closely related to Bagheli)
 Northwest Bundeli (similar to Braj Bhasha)
 South Bundeli

Geographical distribution
The Bundelkhand region comprises regions of Uttar Pradesh and Madhya Pradesh. Bundeli is spoken in the Banda, Hamirpur, Jalaun, Jhansi, Lalitpur, Chitrakoot, Mahoba, Datia, Chhatarpur, Panna, Tikamgarh, Sagar, Damoh, Niwari districts.

History
Early examples of Bundelkhandi literature are the verses of the Alha-Khand epic. It is still preserved by bards in the Banaphari region. The epic is about heroes who lived in the 12th century CE. Formal literary works in Bundeli dates from the reign of Emperor Akbar. Notable figures are the poet Kesab Das of the 16th century, while Padmakar Bhatt and Prajnes wrote several works during the 19th century. Prannath and Lal Kabi, produced many works in Bundeli language at the court of Chhatrasal of Panna.

References

Bibliography

External links

Bundelkhand NEWS
Learn Bundelkhandi on Bundelkhanddarshan.com
 www.bundelkhand.com
 BundelkhandInfo.org

Central Indo-Aryan languages
Languages of India
Languages of Madhya Pradesh
Languages of Uttar Pradesh
Bundelkhand
Languages written in Devanagari

Bundeli language


Karl-Otto Saur () a fost secretar de stat în Ministerul Armamentului și Producției de război al Germaniei Naziste și de jure ultimul ministru al apărării al celui de-al Treilea Reich.

Biografie
Saur a fost inginer de profesie. După absolvirea studiilor universitare, el s-a alăturat Thyssen AG, unde a devenit director al August Thyssen-Hütte. A fost membru al NSDAP din 1931. S-a alăturat Breslei Național-Socialiste a Inginerilor Germani și Organizației Todt în care a avansat în funcție și a devenit mâna dreaptă a lui Fritz Todt.

După moartea lui Todt într-un accident de avion din 1942, Saur a devenit oficial adjunctul noului ministru al armamentului, Albert Speer. Saur a fost considerat deosebit de rigid în punerea în aplicare a obiectivelor militare, a fost implicat în toate aspectele legate de creșterea producției, inclusiv în ordinele ce reglementau fluxul de forță de muncă forțată spre sfârșitul celui de al Doilea Război Mondial. Începând din martie 1944, el a condus zilnic operațiunile Jägerstab, un grup de lucru înființat de către Speer pentru coordonarea creșterii producției de avioane de luptă.

În testamentul său politic, Adolf Hitler l-a numit pe Karl-Otto Saur ca nou ministru al apărării (ministru al munițiilor (Rüstung)). Din mai 1945 Saur s-a aflat în custodia forțelor de ocupație americane. În 1948 a devenit martor al acuzării în procesele Krupp de la Nürnberg - americanii i-au oferit imunitate față de urmărirea penală pentru crime de război dacă aducea dovezi care să arate vina colectivă a industriei germane în efortul de război. Din acest motiv el a fost privit ca un trădător de către industriașii germani și a fost izolat social. În timpul denazificării a fost clasificat ca "tovarăș de drum" și a fost eliberat la scurt timp după aceea.

Saur a fondat o companie de consultanță tehnică în 1949 și a fondat, de asemenea, o mică editură. Compania rezultată Saur Verlag a devenit profitabilă din punct de vedere economic abia la începutul anilor 1960 sub conducerea fiul ui fondatorului, Klaus Gerhard Saur.

Referințe

Nașteri în 1902
Decese în 1966
Politicieni naziști germani
Ingineri germani
Oameni din Düsseldorf

Karl-Otto Saur


Jenő Knézy (n. 19 august 1944, Oradea – d. 17 iunie 2003, Budapesta) a fost un jurnalist și reporter sportiv maghiar.

Studii
A trăit la Kiskunhalas, iar diploma de bacalaureat a obținut-o la Budapesta. Între 1961 și 1962 a fost membru al naționalei de juniori de baschet al Republicii Populare Ungare. Între 1962 și 1964 a lucrat la Institutul Central de Cercetare al Industriei Alimentare din Ungariei. Între 1964 și 1969 a urmat studii de inginerie mecanică agrară la Universitatea de Studii Agricole din Gödöllő.

Carieră
Numele său este legat în principal de fotbal, handbal, baschet și polo pe apă, însă a comentat între altele și hochei, înot, sau chiar și Formula 1. Între 1974 și 2002 a fost prezent la toate campionatele mondiale de fotbal, de trei ori comentând chiar și finala (1990, 1998, 2002). De la 1976 a transmis în mod regulat și Campionatele Europene.

Distincții
La propunerea primului ministru al Ungariei, șeful statului i-a acordat Ordinul de Merit al Republicii Ungare cu Crucea de Ofițer. Distincția i-a fost înmânată de ministrul sportului, Ferenc Gyurcsány.

Decesul
Reporterul de 58 de ani a fost diagnosticat cu cancer de stomac în aprilie 2003. A decedat la 17 iunie 2003, la două luni după diagnosticare.

Nașteri în 1944
Decese în 2003
Jurnaliști maghiari
Orădeni

Jenő Knézy


Etiler şu anlamlara gelebilir:

  Etiler (Hititler), Anadolu'da yaşamış bir uygarlık
 Etiler, Beşiktaş; İstanbul'da bir semt
 Etiler, aynı semtteki metro istasyonu
 Etiler, Etimesgut; Ankara'da bir mahalle
 Etiler, Şahinbey; Gaziantep'te bir mahalle

Etiler


La gare du Caroubier est une gare ferroviaire algérienne, située sur le territoire de la commune de Hussein Dey, dans la wilaya d'Alger.

Situation ferroviaire
La gare du Caroubier se situe au point kilométrique  sur le tronçon commun des lignes d'Alger à Oran et d'Alger à Skikda, entre les gares de Hussein Dey et d'El Harrach.

Histoire

Service des voyageurs

Accueil

Desserte
La gare est desservie par les trains du réseau ferré de la banlieue d'Alger assurant les liaisons :
 Alger - El Affroun ;
 Alger - Thénia ;
 Alger (gare de l'Agha) - Zéralda.

Intermodalité
La gare permet une correspondance avec la station Caroubier du tramway d'Alger.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Ligne d'Alger à Oran
 Ligne d'Alger à Skikda
 Liste de gares en Algérie
 Réseau ferré de la banlieue d'Alger

Liens externes
 .

Gare dans la wilaya d'Alger
Gare-Caroubier
Gare-Caroubier
Gare du réseau ferré de la banlieue d'Alger

Gare du Caroubier


Daegu (kor. 대구, 大邱, u prijevodu veliko brdo), romaniziran i kao Taegu, četvrti je najveći grad Južne Koreje s 2,5 milijuna stanovnika. Smješten je na jugozapadu zemlje, osamdesetak kilometara od obale Japanskog mora i devedesetak kilometara sjeverozapadno od Busana.

U povijesti je grad imao važnu ulogu u Kraljevstvu Sila, koje je ujedinilo Korejski poluotok. U gradu se nalaze mnogobrojne budističke pagode, parkovi i muzeji, a grad je poznat i po svom međunarodnom opernom festivalu. Četrdesetak klometara zapadno od grada nalazi se nacionalni park Gaya i budistički hram Haeinsa sa zbirkom budističkih tekstova Tripitaka Koreana, koji je 1995. uvršten na popis Unescove svjetske baštine.

Grad je poznat po uzgoju jabuka, lubenica i dudova svilca, a u okolici se uzgajaju tradicionalne ratarske kulture riža, pamuk i duhan. U gradu je razvijena elektronička, metalna (dijelovi za motorna vozila), prehrambena i tekstilna industrija (predionice i tkaonice svile), proizvodnja stakla i pogoni za obradu kože. Grad ima vlastitu međunarodnu zračnu luku, vlastitu podzemnu željeznicu i javni prijevoz. U gradu se nalaze i tri američke vojne baze.

Šport
U gradu se od 27. kolovoza do 4. rujna 2011. održalo 13. svjetsko prvenstvo u atletici.

Izvori

Gradovi u Južnoj Koreji

Daegu


Essa é uma lista das visitas de chefes de Estado e de governo que tiveram como anfitrião Donald Trump, 45º Presidente dos Estados Unidos. De sua posse presidencial em 20 de janeiro de 2017 até o fim de seu mandato em 20 de janeiro de 2021, Trump recepcionou inúmeros chefes de Estado e chefes de governo na Casa Branca, residência oficial e sede do gabinete de trabalho do presidente norte-americano, bem como em demais instalações oficiais localizadas pelo território estadunidense.

2017

2018

2019

Ver também
 Lista de viagens presidenciais de Donald Trump
 Política externa do governo Donald Trump
 Relações internacionais dos Estados Unidos
 Lista de chefes de Estado e de governo recebidos por Joe Biden

Presidência de Donald Trump
Relações exteriores dos Estados Unidos
Trump, Donald
Trump, Donald

Lista de chefes de Estado e de governo recebidos por Donald Trump


Advance Wars is a turn-based strategy video game developed by Intelligent Systems and published by Nintendo for the Game Boy Advance. It is the seventh title in the Wars series of video games, and the first in the Advance Wars sub-series. The game takes place on a fictional continent, where two nations, Orange Star and Blue Moon, have been fighting each other for years. The conflict enters a new stage when an Orange Star commanding officer named Andy is accused of attacking the armies of two other nations, Yellow Comet and Green Earth, without reason, resulting in a worldwide war.

As with previous Wars titles, Advance Wars was not originally intended for release outside Japan, due to Nintendo feeling that Western consumers would not be interested in turn-based games because of their complex mechanics. In order to alleviate this, the developers made the mechanics easy to understand, adding in an in-depth tutorial that did not require players to read the manual. Designer Kentaro Nishimura commented that the game's success shifted Nintendo's attitude over Western tastes, and that same success is frequently credited as a driving force for Nintendo bringing another Intelligent Systems franchise, Fire Emblem, outside of Japan beginning with the seventh installment.

Advance Wars was released in North America on September 10, 2001. Its release in Japan and Europe was delayed, supposedly due to the September 11 attacks in the United States. Although eventually released in Europe in January 2002, it would not be released in Japan until the Game Boy Wars Advance 1+2 compilation in 2004 alongside its sequel Advance Wars 2: Black Hole Rising, whose original Japanese release was cancelled. Advance Wars has been re-released for the Wii U Virtual Console simultaneously in Europe and North America on April 3, 2014. On April 21, 2023, the title was remade for the Nintendo Switch alongside its sequel Black Hole Rising in a compilation developed by WayForward titled Advance Wars 1+2: Re-Boot Camp, which was announced by Nintendo at E3 2021.

Gameplay
The objective in each mission is to defeat the enemy army. There are two ways to defeat an opponent: destroy every one of the opponent's units on the map, known as routing the enemy, or capture the opponent's headquarters. However, some maps have specific objectives, such as capturing a certain number of cities to claim victory or survive a set number of days. The available modes of play include "Field Training" which offers tutorial missions, a campaign mode which carries the game's storyline, the "War Room" which is a collection of maps on which the player strives for high scores, as well as multiplayer modes and a map design mode. The "Campaign" and "War Room" modes both help to rank the player up (from Rank #100 to Rank #1) and to earn coins to unlock COs and maps in the "Battle Maps" shop. The modes also gives the player an additional rank for effort after winning a battle on that map, which assesses the player's speed, power, and technique in that battle; speed being the number of days spent trying to win the battle, power being how many enemy units were defeated, and technique is the number of the player's units that survived (in percentage).

Battle system
The battles of Advance Wars are turn-based. Two to four armies, each headed by a CO (commanding officer), take turns building and commanding units on grid-based maps, while attacking enemy units, moving positions, holding ground, or capturing enemy/neutral properties (cities, ports, airports, bases, or HQ).

 All units are limited in the types of units they can attack. What dictates a unit's ability to attack different targets are its primary and secondary weapons. For example, the Mech unit has a bazooka that can only be fired at land vehicles, but are more powerful for that purpose than their secondary weapons, machine guns, which Mechs can use against other Mechs, infantry, and helicopters.

Units that can attack do so either directly (can attack adjacent to another unit where standing or moved, but will be counter-attacked by the enemy unit), or indirectly (must remain still to attack, and have an enemy in firing range). The amount of damage done by a unit to an enemy unit in combat comes down to a number of factors: the number of hit points the attacker has, whether they can fire their main weapon (if not, they either cannot attack or will use their secondary weapon instead), the type of unit the attacker and the defender are, and the terrain the enemy unit is on; by contrast, if the enemy unit is directly attacked, the same factors determine the damage done when they counter-attack the attacking unit. The majority of units have main weapons with a limited supply of ammunition, with the amount of ammo depending on the type of unit. Units with secondary weapons will resort to these when their primary weapon's ammunition runs out until they are resupplied.

Terrain
The terrain on a map affects unit movement, vision, and the defense attribute of units stationed in the terrain. The different types of terrain include: roads, plains, woods, bases, HQs (Headquarters), ports, cities, airports, the sea, reefs, shoals, rivers, and mountains. All units are affected by terrain, except air units, which gain neither an advantage or a disadvantage as a result. Weather conditions, when active, can affect the vision and movement of ground units, while fog of war, when active, can reduce a player's vision, making them depend on individual units' lines of sight, which varies from unit to unit; infantry can expand the vision when in mountains, while woods and reefs cannot be seen into unless a unit is adjacent (next) to it.

Units
There are 18 different types of military units in Advance Wars. Each unit has a set amount of attack power, vision range in fog of war, movement range and type, and fuel supply. Some units are equipped with two weapons, which can be used against different types of enemy units. There are both direct and indirect attack units, as well as unarmed transport units. All the units are either infantry, vehicles, ships, or air units. Units have specific strengths and weaknesses. One rule of thumb that units have to adhere to is that a portion of their fuel supply is used up each turn; ground units who run out cannot move, while air and naval units who run out are destroyed as they consume fuel even when stationary. Submarines consume more fuel than usual when submerged.

Multiplayer
In Multiplayer mode, players can compete against the AI or against other human players. Multiplayer matches feature a variety of settings that can be changed pre-battle. Multiplayer comes in two forms: Versus mode and Link mode. In Versus mode, only one GBA system is used, which every participant in the game uses. One player will take their turn, then pass the system to the next. Link mode is the same game as Versus mode gameplay-wise, but multiple consoles are used, one for each person. It can be played with just one game pak or with one game pak per player.

Commanding officers
Armies are led by COs, who control units. Most COs provide units with innate special advantages and disadvantages, such as extra firepower, greater strength, or a shorter firing range, with some COs being better with specific units (e.g. being better with air units than naval units). COs also have a Power Meter which fills up by defeating enemy units or when on the receiving end of a brutal offensive attack. When the meter is full, a CO can unleash their "CO Power", which gives a temporary positive effect to friendly units and/or a negative effect to enemy units. For example, Nell gives a Critical Strike bonus to her units and Olaf makes it snow, limiting the movement range of his opponent.

Plot
The story of the Advance Wars begins in the "Field Training" tutorial mode, with the nation of Orange Star in a war against the neighboring nation of Blue Moon, with Olaf as the Blue Moon Army commanding officer (CO). Olaf suddenly ordered an invasion of the Orange Star nation and is in battle with the Orange Star Army. The campaign continues the story that started in the tutorial. Nell, the de facto leader of the Orange Star COs, gives the player the duty of a tactical advisor for the Orange Star Army.

The player follows the war effort through all four countries, with its own COs, over the course of the game. Starting with having only one choice of a CO to advise, Andy, the player will have a choice of two more Orange Star COs, Max and Sami, to advise as the story progresses, each with their own advantages and disadvantages. Depending on which CO is chosen by the player to advise, there are times when a mission is split into a choice of two or three, where the maps and dialog could be different. After completing that mission, the story paths could split up, depending on which CO was chosen in that previous mission, with the story differing from the other path, eventually leading back to the main path.

After winning a battle against Green Earth, Andy gets mysteriously accused by Green Earth's CO, Eagle, of committing a treacherous act of aggression against Green Earth. After defeating the Blue Moon troops that invaded the Orange Star country, the Orange Star Army then invade the Blue Moon country, defeating their troops. The Blue Moon COs, Olaf and Grit, are revealed to be COs who both used to work for the Orange Star Army, but switched to Blue Moon. When the Orange Star Army's intention was to just pass through the other two countries, Green Earth and Yellow Comet, the countries' COs like Kanbei of Yellow Comet assume a threat of an invasion and declare battles against the Orange Star Army in their land.

Later on, Green Earth CO Drake tells Eagle that the Orange Star Army did not attack Green Earth, saying that "This entire conflict has been orchestrated from the beginning". Meanwhile, Yellow Comet CO Sonja and Grit try to discover the person who is really behind the attacks. When Eagle meets Andy again, Eagle again accuses Andy of attacking Green Earth, to which the Orange Star COs eventually convince Eagle that it was not Andy who attacked Green Earth. This explains why the three nations have been declaring battles against Orange Star, as they thought Andy attacked them first.

When Eagle meets Sonja, Sonja also tells Eagle that Andy was not behind the attacks, saying it was someone else, and goes with her to see what she discovered. It is revealed that the enigmatic Black Hole Army, under the command of Sturm, is the true enemy. Using a CO doppelganger clone of Andy, Sturm stirred up war among the four countries in order to confuse, weaken, and eventually conquer them. Once this is revealed, the four countries unite to drive Black Hole out of their land, the Cosmo Land, with COs automatically chosen depending on the paths the player took during the game.

Development
Advance Wars was first announced in January 2001, when Nintendo France gave new Game Boy Advance screenshots exclusively to French gaming sites, which included screenshots of this game, titled Game Boy Wars Advance. At the time, very little information was given. It was developed by Intelligent Systems, and eventually published by Nintendo. Four player mode was confirmed before E3 2001 and with it a US release date of September 10. The Japanese version, titled Game Boy Wars Advance, was originally scheduled for an October 12, 2001 release, a month after the North American version. However, in order to avoid competing with Game Boy Wars 3 (released for the Game Boy Color in the same year), Nintendo canceled the originally scheduled Japanese release of the game. It was eventually released in a two-in-one compilation in 2004 with its sequel, Game Boy Wars Advance 2.

Development of Advance Wars began alongside the Game Boy Advance launch titles, but because Nintendo was so busy with them, they requested that Intelligent Systems assist in the development. Director Makoto Shimojo commented that the early stages of development often feature Intelligent Systems coming up with unique game mechanics for it, and upon presenting to Nintendo, typically being told that it was "too sophisticated" or "not balanced for a general audience". At which point, they began working on adjustments. The game was designed with the Game Boy Advance's young children audience, giving the game a "pop design", with bright colors, rounded characters, and comedy. Shimojo commented that in spite of this, the majority of purchasers were teenage boys. In order to cope with bringing a strategy game to a handheld with a younger audience, Shimojo and his team made the game featuring "waves of excitement"; he compared this to how long films will introduce calm periods in order to have good pacing.

Shimojo discussed how various developers introduced elements from their favorite genres into the game. He gave examples which included a developer who was a fan of shooters designing the movement system to work in a way that allows players to control their units "down to the perfect centimeter", as well as a developer who was a fan of rhythm games adding a rhythm to how the units move. Intelligent Systems also attempted to cater to those who had a more serious interest in the weapons and the costume designs. As a result, they followed real history in developing these aspects, though making deformed versions of these weapons rather than duplications. The story and setting of the game were designed to not be gritty and serious, but to still be sophisticated.

In order to ensure that the game was balanced, the designers had to play through maps several times to ensure that they were not unbalanced. Shimojo commented that once he became more astute at the game, it became hard for him to judge what it would be like for a novice to play, though he comments that his goal is to ensure that the difficulty level is right enough to allow the largest number of people to play it. Afterward, his comments are sent off to other staff members so he can be sure that he got it right. From then on, the game is sent to Nintendo's debugging team, who will then provide insight on the balance to the development team, who makes adjustments accordingly.

Shimojo commented that the balance checking basically went on until someone said: "Stop it, stop it, we really have to launch it now". He attributes this work to why Advance Wars is so highly revered. In designing maps, he comments that it is impossible to please everyone, explaining that some people prefer maps where they start out weak and grow stronger, while others prefer to start out strong and tear through their opponent. His goal was to ensure that there were enough maps that people could say "Here we go, here's one of my maps. This is what I was waiting for". The mechanic of unlocking maps was introduced into the game as a means of getting gamers to play the game for longer, but in an interview discussing why the feature was removed in the future title Advance Wars: Days of Ruin, a developer commented that it prevented people who were too busy to spend the time unlocking levels, and that there were better ways to keep players interested.

Advance Wars was originally intended to remain exclusive to Japan, like the previous entries in the series, which were kept in Japan due to Nintendo feeling that consumers would not be interested in turn-based games, or in such complicated games. In order to alleviate this, the developers made the mechanics easy to understand, adding in an in-depth tutorial that did not require players to read the manual. When Nintendo's US marketing division played the game, they found it to be great, wondering why they could not sell it in the US. Designer Kentaro Nishimura commented that "Advance Wars''' success shifted Nintendo's attitude over western tastes". He added that without Advance Wars, Fire Emblem: The Blazing Blade, a game that he also designed, would never have been released outside Japan.

Virtual Console
The game was released on the Wii U Virtual Console on April 3, 2014, in North America and Europe. In Japan, the compilation which includes both Advance Wars and Advance Wars 2: Black Hole Rising games were released on the same day.

Reception

Upon release, the game received a score of 92/100 according to the review aggregation website Metacritic, indicating "universal acclaim". According to Julian Gollop, developer of X-COM and Rebelstar: Tactical Command, Advance Wars, besides being influential, opened up the market for similar games on handheld video game systems. It was rated the 26th best game made on a Nintendo System in Nintendo Powers Top 200 Games list.Nintendo Power awarded the game a perfect 5 star rating, stating that "Advance Wars treads on new ground, taking the strategy genre to a place where gamers of all tastes will be gung-ho for it". The Electric Playground called the game "a deep, quite cartoony and consummately Japanese turn-based wargame with depth, character and replayability to burn". IGN called the game "incredibly intense and amazingly addictive... especially when you learn every little nuance of the game design". Gaming Age wrote: "There is a perfect blend of simplicity and complexity that makes this game so highly addictive". GameSpot said that the game is "deep and easy to learn, and it contains a level of replay rarely witnessed in handheld gaming". Total Video Games noted: "For a handheld, the AI of your computer-controlled opponents is surprisingly diverse and complex". AllGame commented: "Ingeniously designed, Advance Wars manages to be both in-depth, and instantly accessible, simply because it presents the game in easily manageable chunks". GameSpot named Advance Wars the best Game Boy Advance game of 2001. It was nominated for the publication's annual "Biggest Surprise" prize among console games, but lost to Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty. During the 5th Annual Interactive Achievement Awards, the Academy of Interactive Arts & Sciences awarded Advance Wars with "Hand-Held Game of the Year".

In 2009, Official Nintendo Magazine called the game "an almost faultless blend of fiendish strategy and Nintendo magic", placing it 72nd on a list of greatest Nintendo games. In their October 2013 issue, Edge retroactively awarded the game ten out of ten, one of only twenty-three games to achieve that perfect score in the magazine's twenty-year history.

 Notes

References

External links

 Game Boy Wars Advance 1+2 Japanese official website

 "Advance Wars", Noah Falstein - (from Well Played 1.0'', )

2001 video games
Computer wargames
Wars (series)
Game Boy Advance games
Impact of the September 11 attacks on the video game industry
Intelligent Systems games
Naval video games
Turn-based tactics video games
Video games developed in Japan
Tactical role-playing video games
Virtual Console games
Virtual Console games for Wii U
Multiplayer and single-player video games
Video games with user-generated gameplay content

Advance Wars


Charles Garvice (24. ágúst 1850 - 1. mars 1920) var afkastamikill breskur rithöfundur sem samdi yfir 150 ástarsögur. Sumar bækur gaf hann út undir dulnefninu Caroline Hart. Hann var "fengsælasti höfundurinn á Bretlandi," samkvæmt Arnold Bennett árið 1910. Árið 1914 hafði samtals selst yfir sjö milljónir eintaka af bókunum hans á heimsvísu. Frá 1913 seldust árlega 1,75 milljónir bóka sem hélst við þar til dauðadags. Bækur hans voru þýddar á mörg tungumál, þar á meðal íslensku. Þrátt fyrir þennan árangur fengu bækurnar hans slæmar viðtökur frá gagnrýnendum og eru flestar fallnar í gleymsku.

Ritverk
Charles Garvice skrifaði yfir 150 bækur, af þeim voru 25 skrifaðar undir dulnefninu Caroline Hart. Um það bil 5 bækur hafa verið þýddar á íslensku.

Garvice, Charles
Garvice, Charles
Garvice, Charles

Charles Garvice


Olaylar

 1558 - Fransa, İngiltere'nin Kıta Avrupası'ndaki son toprağı olan Calais'yi de ele geçirdi.
 1598 - Boris Godunov, Rus Çarı oldu.
 1610 - İtalyan astronom Galileo Galilei, Jüpiter'in iki uydusunu (Ganymede, Callisto) tespit etti.
 1634 - IV. Murad'ın emriyle, Şeyhülislam Ahizade Hüseyin Efendi boğdurularak öldürüldü. Böylelikle Osmanlı'da ilk defa bir şeyhülislam öldürülmüş oldu.
 1714 - İngiliz mühendis Henry Mill, daktilo makinesinin patentini aldı.
 1785 - Fransız havacı Jean-Pierre Blanchard ve Amerikalı fizikçi John Jeffries, bir balonla Manş Denizi'ni geçtiler.
 1789 - İlk Amerikan Başkanlık seçimleri yapıldı. Seçmenler delegeleri, onlar da bir ay sonra ülkenin ilk Başkanını belirlediler: George Washington.
 1887 - Thomas Stevens, dünya çapında bisiklet turu tamamlayan ilk kişi oldu.
 1904 - İlk uluslararası Mors Alfabesi acil durum sinyali "CQD" kabul edildi, ancak iki yıl sonra yerini SOS sinyaline bırakacaktır.
 1913 - Ham petrolden benzin eldesi patentlendi.
 1924 - Türkiye'de Millî Eğitim Bakanlığı yabancı okulların binaları içinde bulunan dinî simge ve işaretlerin kaldırılması için bir genelge yayımladı.
 1927 - Okyanus aşırı ilk telefon görüşmesi, New York'tan Londra'ya yapıldı.
 1935 - İtalya diktatörü Benito Mussolini ile Fransa Dışişleri Bakanı Roma'da görüştü. Resmi açıklamaya göre iki ülkenin Afrika'daki çıkarlarıyla ilgili anlaşmalar yapıldı.
 1942 - Hamlet davası sonuçlandı. Muhsin Ertuğrul, Peyami Sefa ve Celaleddin Ezine'ye verilen cezalar ertelendi.
 1942 - II. Dünya Savaşı: Doğu Cephesi'nde başlayan Moskova Muharebesi, kesin Sovyetler Birliği zaferiyle sonuçlandı.
 1944 - Çorap imalatı hakkı Sümerbank'a verildi.
 1946 - CHP'den ayrılan Celâl Bayar ile Adnan Menderes, Fuad Köprülü ve Refik Koraltan, Demokrat Parti'nin kuruluş başvurusunu yaptılar.
 1946 - İlk başarılı yüksek hızlı elektronik bilgisayar "Eniac", Amerika Birleşik Devletleri'nde kullanıma girdi. Eniac, elektronik-dijital bilgisayara giden yolda atılmış büyük adımlardan biri olarak 1955'e kadar kullanıldı.
 1950 - Demokrat Parti, yeni Seçim Kanunu'yla ilgili bildiri yayınladı: "Önümüzdeki seçimler mutlaka dürüst olmalıdır."
 1950 - Karabük Demir ve Çelik İşletmesi'nde "Zeynep" adı verilen yüksek fırın hizmete açıldı.
 1953 - Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Harry Truman, ülkesinin hidrojen bombası geliştirdiğini açıkladı.
 1954 - Demokrat Parti, "Genç Demokratlar" adında bir gençlik örgütü kurdu.
 1957 - Millî Türk Talebe Birliği, "rock and roll" ve "striptiz"in yasaklanmasını istedi.
 1959 - Amerika Birleşik Devletleri, Fidel Castro'nun yeni Küba Hükûmetini tanıdı.
 1960 - Su altından atılabilen nükleer Polaris füzesi'nin ilk denemesi yapıldı.
 1963 - Cibali Tütün Fabrikası'nda 3500 işçi yemek boykotu yaptı.
 1967 - Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı bir açıklama yaptı; "Türkiye'de 25.000 frengili, 10.000 cüzamlı, 750.000'de veremli var."
 1979 - Vietnam Ordusu, Kamboçya'nın başkenti Phnom Penh'i ele geçirdi ve Khmer Rouge rejimine son verdi.
 1980 - Hindistan'da yapılan seçimleri, İndira Gandhi'nin Kongre Partisi kazandı.
 1981 - Tarsus'ta sol görüşlü militan Mustafa Özenç, yakalanıp getirildiği Tarsus Merkez Jandarma Karakolu'nda gizleyebildiği tabancasıyla; Jandarma Astsubay Üstçavuş Hasan Hüseyin Özcan, Astsubay Üstçavuş Nihat Özsoy, Jandarma Eri Şaban Öztürk ve Orman Muhafız Bekçisi Hayri Şimşek'i öldürüp kaçtı.
 1984 - Başbakan Turgut Özal ilk basın toplantısını düzenledi.

 1990 - Pisa Kulesi, 800 yıllık tarihi boyunca ilk kez güvenlik gerekçesiyle ziyaretlere kapatıldı.
 1992 - Cemal Süreya Şiir Ödülü, Adnan Özer ve Süreyya Berfe'ye verildi.
 1997 - Demokrat Türkiye Partisi kuruldu, Hüsamettin Cindoruk partinin Genel Başkanlığı'na seçildi.
 1999 - Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Bill Clinton'ın azli istemiyle açılan dava başladı.
 2015 - Paris'te bulunan mizah dergisi Charlie Hebdoya silahlı saldırı yapıldı. 12 kişi hayatını kaybetti.
 2019 - Ferrari'de, Maurizio Arrivabene'nin yerine Mattia Binotto getirildi.

 Doğumlar
 1502 - Papa XIII. Gregorius, Katolik Kilisesi'nin 226. Papası (ö. 1585)
 1768 - Joseph Bonaparte, Napoli ve İspanya Kralı (Napolyon Bonapart'ın kardeşi) (ö. 1844)
 1777 - Lorenzo Bartolini, İtalyan heykeltıraş (ö. 1850)
 1800 - Millard Fillmore, Amerikalı siyasetçi ve Amerika Birleşik Devletleri'nin 13. Başkanı (ö. 1874)
 1830 - Albert Bierstadt, Amerikalı ressam (ö. 1902)
 1844 - Bernadette Soubirous, Roma Katolik Kilisesi azizi (ö. 1879)
 1851 - Nikolai Tchaikovsky, Rus devrimci ve Rusya'da halkçı hareketin ilk liderlerinden (ö. 1926)
 1855 - Eliezer Ben-Yehuda, Yahudi gazete editörü (ö. 1922)
 1864 - Phillip Jaisohn, Koreli aktivist, gazeteci, politikacı ve doktor (ö. 1951)
 1871 - Émile Borel, Fransız matematikçi ve siyasetçi (ö. 1956)
 1873 - Charles Péguy, Fransız şair (ö. 1914)
 1873 - Rudolf Eisler, Yahudi asıllı Avusturyalı felsefeci (ö. 1926)
 1885 - Ernesto Brown, Arjantinli futbolcu (ö. 1935)
 1887 - Kurt Schneider, Alman psikiyatrist (ö. 1967)
 1890 - Henny Porten, Alman aktris (ö. 1960)
 1895 - Clara Haskil, Rumen piyanist (ö. 1960)
 1895 - Vasili Blohin, Sovyet general (ö. 1955)
 1898 - Al Bowlly, Mozambik doğumlu İngiliz şarkıcı, caz gitaristi ve kompozitör (ö. 1941)
 1899 - Francis Poulenc, Fransız besteci (ö. 1963)
 1901 - Fahrelnisa Zeyd, Türk ressam (ö. 1991)
 1901 - Fikret Adil, Türk yazar (ö. 1973)
 1903 - Antanas Sniečkus, Litvan komünist, partizan ve siyasetçi (ö. 1974)
 1907 - Baha Gelenbevi, Türk fotoğraf ve sinema sanatçısı (ö. 1984)
 1908 - Red Allen, Afrika kökenli Amerikalı caz müzisyeni (ö. 1967)
 1914 - İhsan Devrim, Türk oyuncu (ö. 2010)
 1916 - Elena Çavuşesku, Romanya Sosyalist Cumhuriyeti'nin Başbakan Yardımcısı (ö. 1989)
 1916 - Paul Keres, Estonyalı satranççı (ö. 1975)
 1922 - Mario Almada, Meksikalı oyuncu (ö. 2016)
 1922 - Orhan Asena, Türk oyun yazarı, şair ve çocuk hastalıkları uzmanı (ö. 2001)
 1926 - Atanas Zabaznoski, Makedon komünist aktivist, Yugoslavya Cephesi'nde savaşan asker ve Halk Kahramanı Nişanı sahibi (ö. 2013)
 1934 - Peri Han, Türk sinema oyuncusu (ö. 2008)
 1934 - Tasos Papadopulos, Kıbrıs Cumhuriyeti Devlet Başkanı ve siyasetçi (ö. 2008)
 1935 - Sophie Behr, Alman yazar
 1937 - Zaccaria Cometti, İtalyan futbolcudur ve teknik direktör (ö. 2020)
 1938 - Roland Topor, Fransız oyun yazarı (ö. 1997)
 1941 - John E. Walker, İngiliz kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi
 1945 - David Spangler, Amerikalı filozof
 1947 - Sadık Ahmet, Batı Trakyalı Türk tıp doktoru ve siyasetçi (Batı Trakya Türkleri'nin hakları için verdiği mücadele ile tanınan) (ö. 1995)
 1948 - Rana Alagöz, Türk pop şarkıcısı
 1956 - Leonard Lansink, Alman oyuncu
 1957 - Katie Couric, Amerikalı haber spikeri
 1960 - Emrullah İşler, Türk akademisyen ve siyasetçi
 1962 - Aleksandr Dugin, Rus siyaset bilimci ve faşist görüşleriyle tanınan strateji uzmanı
 1962 - Hallie Todd, Amerikalı sinema ve TV oyuncusu
 1964 - Nicolas Cage, Amerikalı sinema oyuncusu ve En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi
 1967 - Claudia Amengual, Uruguaylı çevirmen ve yazar
 1967 - Nick Clegg, İngiliz politikacı
 1969 - Marco Simone, İtalyan futbolcu ve teknik direktör
 1970 - Saruhan Hünel, Türk oyuncu
 1971 - Jeremy Renner, Amerikalı aktör, film yapımcısı ve müzisyen
 1973 - Liu Bolin, Çinli sanatçı
 1977 - Sofi Oksanen, Eston asıllı Finlandiyalı yazar
 1979 - Aloe Blacc, Amerikalı soul şarkıcısı ve rapçi
 1979 - Monica Foster, Amerikalı pornografik film oyuncusu
 1985 - Lewis Hamilton, İngiliz Formula 1 pilotu
 1985 - Wayne Routledge, İngiliz futbolcu
 1987 - Davide Astori, İtalyan futbolcu (ö. 2018)
 1987 - Lyndsy Fonseca, Amerikalı oyuncu
 1987 - Stefan Babović, Sırp millî futbolcu
 1988 - Hardwell, Hollandalı DJ ve prodüktör
 1990 - Gregor Schlierenzauer, Avusturyalı kayakla atlayıcı
 1990 - Liam Aiken, Amerikalı sinema oyuncusu
 1991 - Caster Semenya, Güney Afrikalı orta mesafe koşucusu
 1991 - Eden Hazard, Belçikalı futbolcu
 1992 - Lynn Knippenborg, Hollandalı hentbolcu

 Ölümler
 312 - Antakyalı Lukianos, Hristiyan teolog ve şehit (d. 240)
 1220 - I. İzzeddin Keykavus, Türkiye Selçuklu Devleti Sultanı (d. 1180)
 1285 - I. Carlo, Fransa Kralı VIII. Louis'in en küçük oğlu (d. 1226)
 1325 - I. Diniz, Portekiz Krallığı'nın 6. Kralı (d. 1261)
 1451 - VIII. Amadeus, Savoy Dükü (d. 1383)
 1536 - Aragonlu Catherine, İngiltere Kraliçesi (d. 1485)
 1548 - Fenarîzade Muhyiddin Çelebi, Osmanlı şeyhülislamı (d. ?)
 1655 - X. Innocentius, Katolik Kilisesi'nin 236. Papası (d. 1574)
 1715 - François Fénelon, Fransız Roma Katolik başpiskoposu, ilahiyatçı, şair ve yazar (d. 1651)
 1786 - Jean-Étienne Guettard, Fransız doğa bilimci, botanikçi ve mineralog (d. 1715)
 1838 - Josef Grassi, Avusturyalı ressam (d. 1757)
 1847 - Maria Schicklgruber, Adolf Hitler'in babaannesi (d. 1795)
 1858 - Mustafa Reşit Paşa, Osmanlı Sadrazamı, diplomat ve Osmanlı Devleti'nde Tanzimât'ın mimarı (d. 1800)
 1882 - Ignacy Łukasiewicz, Polonyalı eczacı ve petrol sanayii öncüsü (d. 1822)
 1892 - Tevfik Paşa, Mısır Hidivi (d. 1852)
 1920 - Edmund Barton, Avustralyalı politikacı, hakim ve Avustralya'nın ilk Başbakanı (d. 1849)
 1927 - Nikolaos Kalogeropoulos, Yunan siyasetçi (d. 1851)
 1932 - André Maginot, Fransız devlet adamı (Majino Hattı'na adını veren) (d. 1877)
 1934 - Anton Hanak, Avusturyalı heykeltıraş (d. 1875)
 1935 - James Alfred Ewing, İskoç fizikçi ve mühendis (d. 1855)
 1943 - Nikola Tesla, Sırp asıllı Amerikalı fizikçi (d. 1856)
 1944 - Muslihiddin Adil Taylan, Türk akademisyen ve idare hukuku profesörü (d. 1881)
 1945 - Alexander Stirling Calder, Amerikalı heykeltıraş (d. 1870)
 1951 - René Guénon, Fransız metafizikçi yazar (d. 1886)
 1968 - Fahri Kopuz, Türk besteci (d. 1882)
 1988 - Trevor Howard, İngiliz aktör (d. 1913)
 1989 - Hirohito, Japon İmparatoru (d. 1901)
 1995 - Murray Rothbard, Amerikalı ekonomist (Avusturya Okulu'nun liberteryen ekonomisti) (d. 1926)
 1996 - Károly Grósz, Macar komünist siyasetçi (d. 1930)
 1998 - Richard Hamming, Amerikalı matematikçi (d. 1915)
 1998 - Vladimir Prelog, Hırvat-İsviçreli kimyacı ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1906)
 2001 - Şarl Helu, Lübnanlı siyasetçi ve Lübnan Cumhurbaşkanı (d. 1913)
 2004 - Ingrid Thulin, İsveçli oyuncu (d. 1926)
 2006 - Heinrich Harrer, Avusturyalı dağcı, gezgin, coğrafyacı ve yazar (d. 1912)
 2010 - Philippe Séguin, Fransız siyasetçi (d. 1943)
 2013 - David R. Ellis, Amerikalı film yönetmeni, dublör ve aktör (d. 1952)
 2013 - Huell Howser, Amerikalı komedyen, oyuncu ve seslendirme sanatçısı (d. 1945)
 2014 - Huban Öztoprak, Türk tiyatro, dizi ve sinema oyuncusu (d. 1987)
 2014 - Run Run Shaw, Hong Konglu girişimci ve yapımcı (d. 1906)
 2015 - Bernard Maris, Fransız ekonomist, gazeteci ve yazar (d. 1946)
 2015 - Cabu (Jean Cabut), Fransız çizgi roman sanatçısı ve karikatürist (d. 1938)
 2015 - Charb (Stéphane Charbonnier), Fransız çizer, gazeteci ve çizgi film yapımcısı (d. 1967)
 2015 - David Rolfe, Avustralyalı yüzücü (d. 1964)
 2015 - Elsa Cayat, Fransız psikiyatr, psikanalist ve köşe yazarı (d. 1960)
 2015 - Georges Wolinski, Fransız karikatürist (d. 1934)
 2015 - Jean Paul Parise, Kanadalı buz hokeyi oyuncusu (d. 1941)
 2015 - Mompati Merafhe, Botsvanalı politikacı (d. 1936)
 2015 - Mustapha Ourrad, Cezayir asıllı Fransız yayıncı ve editör (d. 1954)
 2015 - Philippe Honoré, Fransız çizer ve çizgi roman sanatçısı (d. 1941)
 2015 - Rod Taylor, Avustralyalı oyuncu (d. 1930)
 2015 - Tignous (Bernard Verlhac), Fransız karikatürist (d. 1957)
 2016 - Richard Libertini, Amerikalı tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1933)
 2016 - Remzi Evren, Türk sinema sanatçısı (d. 1957)
 2016 - Sergey Şustikov, Rus futbolcu ve teknik direktör (d. 1970)
 2016 - Valerio Zanone, İtalyan politikacı (d. 1936)
 2017 - Lech Trzeciakowski, Polonyalı tarihçi (d. 1931)
 2017 - Mário Soares, Portekizli siyasetçi ve Portekiz Cumhurbaşkanı (d. 1924)
 2017 - Nat Hentoff, Amerikalı romancı, tarihçi ve müzik eleştirmeni (d. 1925)
 2017 - Osman Bayezid Osmanoğlu, Osmanlı Hanedanı'nın reisi (d. 1924)
 2017 - Refik Erduran, Türk oyun yazarı, yayımcı ve gazeteci (d. 1928)
 2018 - Anna Mae Hayes, Amerikalı kadın asker (d. 1920)
 2018 - France Gall, Fransız şarkıcı (d. 1947)
 2018 - Jim Anderton, Yeni Zelandalı siyasetçi (d. 1938)
 2019 - Aline Kiner, Fransız kadın gazeteci ve roman yazarı (d. 1959)
 2019 - Aristeo Benavídez, Arjantinli kayak sporcusu (d. 1927)
 2019 - Barbara Elaine Ruth Brown, Amerikalı biyolog ve hayırsever (d. 1929)
 2019 - Bernard Tchoullouyan, Fransız judocu (d. 1953)
 2019 - Carmencita Reyes, Filipinli siyasetçi ve hukukçu (d. 1931)
 2019 - Clydie King, Amerikalı şarkıcı (d. 1943)
 2019 - Dave Laing, İngiliz gazeteci, yazar ve tarihçi (d. 1947)
 2019 - Edwin Erickson, Amerikalı siyasetçi ve iş insanı (d. 1938)
 2019 - Ivan Mašek, Çek siyasetçi (d. 1948)
 2019 - Jocelyne Saab, Lübnanlı gazeteci ve film yönetmeni (d. 1948)
 2019 - John Joubert, Güney Afrika doğumlu İngiliz besteci (d. 1927)
 2019 - John Mendelsohn, Amerikalı fizikçi (d. 1936)
 2019 - Moşe Arens, İsrailli siyasetçi (d. 1925)
 2019 - Thomas Rukavina, Amerikalı siyasetçi (d. 1950)
 2020 - Elizabeth Wurtzel, Amerikalı feminist, hukukçu, yazar ve gazeteci (d. 1967)
 2020 - Hamis ed-Dusari, Suudi futbolcu (d. 1973)
 2020 - Larry Gogan, İrlandalı radyo sunucusu ve DJ (d. 1938)
 2020 - Neil Peart, Kanadalı müzisyen, söz yazarı ve yazar (d. 1952)
 2020 - Silvio Horta, Amerikalı senarist, televizyon yapımcısı ve yazar (d. 1974)
 2021 - Biserka Cvejić, Sırp opera sanatçısı ve akademisyen (d. 1923)
 2021 - Deezer D, Amerikalı aktör ve rap şarkıcısı (d. 1965)
 2021 - Genival Lacerda, Brezilyalı forró şarkıcısı ve söz yazarı (d. 1931)
 2021 - Jamie O'Hara, Amerikalı country şarkıcısı, söz  yazarı ve gitarist (d. 1950)
 2021 - Marion Ramsey, Amerikalı oyuncu, şarkıcı ve söz yazarı (d. 1947)
 2021 - Michael Apted, İngiliz aktör, senarist, film yapımcısı ve yönetmen (d. 1941)
 2021 - Munira Yamin Satti, Pakistanlı kadın siyasetçi (d. 1966)
 2021 - Tommy Lasorda, Amerikalı beyzbolcu ve spor yöneticisi (d. 1927)
 2021 - Valeri Hlevinski, Sovyet-Rus tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1943)
 2022 - Deanna Booher, Amerikalı aktris, profesyonel güreşçi ve sürat patencisi (d. 1948)
 2022 - Mark Forest, Amerikalı aktör, opera sanatçısı, eğitimci ve vücut geliştirme sporcusu (d. 1933)
 2022 - Vitaliano Trevisan, İtalyan yazar, senarist ve aktör (d. 1960)
 2023 - Russell Banks, Amerikalı yazar (d. 1940)
 2023 - Djão, Mozambik asıllı Portekizli millî futbolcudur (d. 1958)
 2023 - Joseph A. Hardy III, Amerikalı hayırsever iş adamı (d. 1923)
 2023 - Modeste M'bami, Kamerunlu eski futbolcudur (d. 1942)
 2023 - Yuri Manin,' bir Rus matematikçidir (d. 1937)
 2023 - Adam Rich, Amerikalı aktör (d. 1968)
 2023 - Dorothy Tristan, Amerikalı aktris, senarist ve model (d. 1934)

Tatiller ve özel günler
 Osmaniye'nin Fransız işgalinden kurtuluşu (1922)
 Beyaz Baston Görme Engelliler Haftası (7-14 Ocak)

0107
07

7 Ocak


Ólavur Olsen (født 29. august 1977) er en færøsk musiker, trompetspiller og komponist. Han er uddannet fra Det Jyske Musikkonservatoriums klassiske linje i 2003 men er populær freelance musiker da han uden besvær bevæger sig imellem forskellige musik genrer. Han har blandt andet indspillet med Teitur, Budam Lena Andersen, Uni Arge Magnus Johannessen, Russ Taff og mange andre. Han er medlem af Aldubáran, og Færøernes Symfoniorkester, (Tórshavnar Big Band) og arbejder ellers som musiklærer og freelance musiker.

Han har komponeret en del musik samt lavet arrangementer for brassband og harmoniorkester. I 2016 skrev han en fanfare, som det færøske lagting gav Hendes Majestæt Dronning Margrethe II i gave i forbindelse med regentens besøg på Færøerne.

Musikere fra Færøerne
Komponister fra Færøerne

Ólavur Olsen


Segâh (Segah), Klasik Türk müziğinde si perdesine yakın seste bir nota ve bu perdeyi karar sesi almış bir makamdır.

Segâh perdesi, si natürel ve si bemol notaları arasında yer alan, natürel si'den 1 koma daha pes bir perdedir.

Segâh makamı ise, kararını segâh perdesinden alan, çıkıcı seyir takip eden bir makamdır. Güçlü sesi olarak nevâ (batı müziğinde La), yeden olarak kürdi veya rast perdesi kullanılabilen bir makamdır.

Klasik Türk müziği makamları

Segâh


Masaba (Lumasaaba), sometimes known as Gisu (Lugisu) after one of its dialects, is a Bantu language spoken by more than two million people in East Africa. The Gisu dialect in eastern Uganda is mutually intelligible with Bukusu, spoken by ethnic Luhya in western Kenya. Masaba is the local name of Mount Elgon and the name of the son of the ancestor of the Gisu tribe. Like other Bantu languages, Lumasaba nouns are divided into several sets of noun classes. These are similar to the genders in Germanic and Romance languages, except that instead of the usual two or three, there are around eighteen different noun classes. The language has a quite complex verb morphology.

Varieties
Varieties of Masaba are as follows:
Gisu (Lugisu)
Kisu
Bukusu (Lubukusu; ethnic Luhya)
Syan
Tachoni (Lutachoni; ethnic Luhya)
Dadiri (Ludadiri)
Buya (Lubuya)

Dadiri is spoken in the north, Gisu in the center, and Buya in the center and south of Masaba territory in Uganda. Bukusu is spoken in Kenya, separated from ethnic Masaba by Nilotic languages on the border.

Phonology
See Bukusu dialect for details of one variety of Masaba.

Consonants

Vowels
Masaba has a basic 5-vowel system consisting of /i, e, a, o, u/.

References

Bibliography
Brown, Gillian (1972) Phonological Rules and Dialectal Variation: A study of the phonology of Lumasaaba

External links
Kulomba Kwikumutikinyi Portions of the Book of Common Prayer in Masaba (1907) digitized by Richard Mammana and Charles Wohlers
http://open-chapel.com/scripture/language-preservation/lumasaaba-language-study/ Learning Lumasaaba by Catherine Mabongor

Languages of Uganda
Great Lakes Bantu languages

Masaba language


قائمة ببطولات ويمبلدون لسنة 1934:

فردي رجال

 فريد بيري هزم  جاك كراوفورد . النتيجة: 6-3 6-0 7-5

فردي سيدات

 دوروثي راوند ليتل هزمت  هيلين هول جاكوبز. النتيجة: 6-2, 5-7, 6-3

مراجع

بطولة ويمبلدون 1934
أحداث 1934 الرياضية في لندن
أحداث يوليو 1934 الرياضية
أحداث يونيو 1934 الرياضية
كرة المضرب في 1934

بطولة ويمبلدون 1934


El cantón de Meaux-Norte era una división administrativa francesa, que estaba situada en el departamento de Sena y Marne y la región de Isla de Francia.

Composición
El cantón estaba formado por ocho comunas, más una fracción de la comuna que le daba su nombre:
 Barcy
 Chambry
 Chauconin-Neufmontiers
 Crégy-lès-Meaux
 Germigny-l'Évêque
 Meaux (fracción)
 Penchard
 Poincy
 Varreddes

Supresión del cantón de Meaux-Norte

En aplicación del Decreto nº 2014-186 de 18 de febrero de 2014, el cantón de Meaux-Norte fue suprimido el 22 de marzo de 2015 y sus 10 comunas pasaron a formar parte; seis del nuevo cantón de Claye-Souilly, dos del nuevo cantón de La-Ferté-sous-Jouarre y la fracción de la comuna que le daba su nombre se unió a la otra fracción para formar el nuevo cantón de Meaux.

Referencias

Meaux-Norte

Cantón de Meaux-Norte


نيكولاس جيمس فيوتتش  أو نيك فيوتتش (مواليد 4 ديسمبر، 1982) هو مبشر مسيحى ومحاضر متنقّل ومؤسس منظمة الحياة بدون أطراف. ولد نيك وهو يعاني من متلازمة نقص الأطراف الأربعة، وهي متلازمة نادرة الوجود يعاني المصاب فيها من فقدان الأذرع والأرجل كافّة، عاش حياته كطفل عُرضة للسخرية لمن حوله، مما أدى إلى اصابته بالإحباط وتعرضه لحاله نفسية سيئة في بداية مراحل حياته وتفكيره بالانتحار، لكنّه في نهاية المطاف آمن بحتميّة تعايشه مع اعاقته.

في سن 17 عام أسسّ منظمته غير الربحية «الحياة بدون أطراف» وقدم من خلالها الخطابات في أماكن مختلفة من العالم دعا فيها إلى التعايش مع الإعاقة وبث الأمل في النفس والعيش بإيجابية بعيداً عن الإحباط واليأس، وكان يضرب نفسه كمثال أثناء خطاباته ليثبت للناس قدرتهم على فعل المستحيل.

الخلفية والحياة الشخصية
هو الابن الأكبر لعائلة صربية الأصل، ولد عام 1982 في بريزبان، أستراليا، ولد وهو مُشوّه خَلقياً وفاقداً كلا الذراعين والرجلين بشكل كامل، باستثناء قدم صغيرة ظاهره في اسفل جذعه.
مُنع نيك من الذهاب إلى المدرسة وذلك بسبب القانون الذي يمنع اصحاب الإعاقات من الالتحاق بالمدارس العامّة على الرغم من كونه سليم عقليّاً وليس مُصاباً بأي عيب عقلي. لاحقاً، تمكن نيك من الالتحاق بالمدرسة وأصبح من أوائل الاشخاص الذي طُبّق عليهم القانون الجديد بالسماح للمصابين بتشوهات خلقية بالالتحاق بالمدرسة وذلك حسب قانون ولاية كاليفورنيا.
وقد تعرض إلى حالات من الإحباط والاكتئاب والوحدة والخوف خلال فترة صغره حيث كان يطرح على نفسه الاسئلة التالية: لماذا هو مختلف عن بقية الأطفال؟ ولماذا خُلق دون أرجل وبلا أيدي؟
مما أدى به إلى التفكير بالانتحار وهو في سن الثامنة، وفي سن عشر سنوات حاول أن يغرق نفسه لكنه تراجع عن قراره.
لكن نقطة تحول جرت في حياته ليتحول من مجرد إنسان مُعرض إلى اعاقة من الدرجة الأولى إلى إنسان مُفعم بالنشاط والإيمان بالقدرة البشرية مهما كانت الصعاب، وكان سبب ذلك الصبر والقوة هو ايمانه بالخالق ومساعدة عائلته واصدقائه وكل من حوله.

في 2012 تزوّج نيك من كانا مياهارا وأنجبا طفلين.

مفتاح التحوّل
تحوّل مجرى حياة نيك من مجرد إنسان مُصاب بالإعاقة إلى إنسان قادر على التأثير بمن حوله، وكان مفتاح التحول حينها هو أن والدته عرضت عليه صورة لرجُل مصاب بعجز حاد وهو يتعامل مع اعاقته بسلاسة وصبر وتحمّل، مما أثار الدهشة في نفسه وبأنه ليس نادر الوجود وليس الإنسان الوحيد المُعرض لهذه الإعاقة محدودية الحركة.

حياته بعد تعدي مرحلة الإحباط
بدأ نيك بتحدي اعاقته حيث تعلم الكتابة باستخدام اصابع قدمه الصغيرة الظاهرة في اسفل جذعه من الجهة اليسرى وتعلم استخدام الحاسوب والطباعة عليه وتعلم أيضاً رمي كرات التنس والعزف على الطبل «طبل الدوّاسات»، كما بدأ بالعناية بمظهره وكيفية الحلاقة وتصفيف الشعر والردّ على الهاتف وتنظيف الاسنان باستخدام الفرشاة كما تعلّم السباحة أيضاً.

وفي الصف السابع بدأ نيك بالتعاون مع زملاءه في المدرسة لتنظيم مخيمات بالتعاون مع الجمعيات الخيرية وحملات العجز والإعاقة، وفي سن السابعة عشرة تمكن من تأسيس منظمته الغير ربحية التي أطلق عليها اسم «الحياة بدون أطراف»

حياته بعد المدرسة
انتقل نيك إلى مرحلة الدراسة الجامعية ليدرس المحاسبة والتخطيط المالي جامعة جريفيث في كوينزلاند، أستراليا، وفي عامه التاسع عشر بدأ نيك بتحقيق احلامه حيث بدأ بتشجيع والتأثير بمن حوله من خلال خطاباته المؤثرة وقناعته بأن الله اعطاه الأمل والحياة من جديد ويقول
«لقد عرفت الغرض من وجودي في هذه الحياة، كما عرفت سبب الحالة التي أنا عليها الآن من اعاقة، وهنالك دائما سبب لما أنت عليه الآن من سوء»

في عام 2005 رُشحّ نيك لجائزة «الشاب الأسترالي للعام» التي تحظى بشعبية واسعة في أستراليا، وترعى هذه الجائزة الشباب وتنقل نجاحاتهم إلى المجتمع المحلّي وتخضع هذه الجائزة إلى قوانين صارمة ليتم توجيها إلى أًناس مُلهمين حقّاً، وقد حظي نيك بدعم خاص من شركات ساعدته في تحقيق احلامه ودعمه على الصعيد الشخصي.

حياته بعد الجامعة

تخرج نيك من جامعة جريفيث وهو في عمر 21 عام، وبعد ذلك أصبح متكلما ليؤثر ويحفز الناس، كما أصبح يتنقل في دول العالم ليتبنى قضايا المُراهقين ويتحدث عنها، وقد حظي باهتمام ومتابعة 3 ملايين شخص في 24 دولة في 5 قارات حول العالم.

بدأ نيك بنشر أعماله ومشاريعه بمساعدة الغير من خلال برامج التلفاز ومن خلال الكتابة، كما نشر كتابه الأوّل "Life Without Limits" في عام 2010، كما سوّق لأفلام وثائقية عن حياته الشخصية في المنزل في عام 2005، ومن ثم نشر الجزء الثاني للفيلم عن واحد من خطاباته المؤثرة في واحدة من الكنائس ومن ثم سوق لفيلم موجّه للشباب باسم «بدون أرجل، بدون يدين، بدون قلق.»
بدأ العمل في مجال الأفلام القصيرة بفيلم The Butterfly Circus، الحائز على جائزة Doorpost Film Project's عام [2009، وحصل الفلم على جوائز أخرى كما حصل نيك على جائزة أفضل ممثل أفلام قصيرة في ذلك العام. أصدر أغنية جديدة بصوته تسمّى Something More.

روابط خارجية

مراجع

أستراليون من أصل صربي
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بريزبان
أشخاص من ملبورن
أمريكيون من أصل أسترالي
أمريكيون من أصل صربي
إنجيليون أستراليون
خريجو جامعة جريفيث
محفزون أستراليون
مسيحيو القرن 20
مسيحيو القرن 21
مسيحيون أستراليون
معاقون أستراليون
مغتربون أستراليون في الولايات المتحدة
مهاجرون أستراليون إلى الولايات المتحدة
مواليد 1982
مواليد في ملبورن

نيك فيوتتش


Risabeltisdýr (fræðiheiti: Priodontes maximus) er beltisdýr sem finnst í Suður-Ameríku.

Skordýraætur

Risabeltisdýr


An Dichaea tunguraguae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Dichaea tunguraguae in nahilalakip ha genus nga Dichaea, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dichaea

Dichaea tunguraguae


وديع بن شديد بن بشارة فاضل عقل (15 فبراير 1882 - 5 يوليو 1933) هو صحفي وشاعر وكاتب لبناني. أظهر نشاطا ملموسا في كثير من ميادين الأدب، ومارس التعليم مدة ثم اشترك في تحرير بعض الصحف، وانتخب رئيس المجمع العلمي اللبناني كما انتخب نائبا في المجلس التمثيلي اللبناني عن جبل لبنان. وانتخب نقيب الصحافة اللبنانية مرتين في 1925 وفي 1928. شعره ونثره يتصفان بالمتانة والسهولة و الدقّة.

النشأة والمسيرة
ولد في معلّقة الدامور لشديد عقل ومدول سلهب عون درس وتخرج من مدرسة الحكمة في بيروت. واستقر في بيروت واشتغل في التعليم لسبع سنوات وشارك مع آخرين في إصدار جريدة "الوطن" ثم جريدة "الراصد". وانتخب في 1924 أو 1925 وفي 1928 نقيبا للصحافة، ورئيسا للمجمع العلمي اللبناني إلى حين فضّه في 1930. وعمل لمدة قصيرة نائبا في المجلس التمثيلي اللبناني عن جبل لبنان. كتب أربع مسرحيات هي "استشهاد القديس توماس باكيت" و"فرنسجتوريكس" و"اللبناني المهاجر" و"مغارة اللصوص" وكتب "أوضح بيان لزراعة التبغ في لبنان" و"الخيل وفرسانها و"شرح لرسالة الغفران" والذي لم ينشر بعد. وقد كتب مقدمات عديدة لدواوين الناشئين من الشعراء. وله ديوان شعر نشر في 1940 بعد وفاته اسمه "ديوان وديع عقل". شعره ونثره يتصفان بالمتانة والسهولة و الدقّة.

شعره
قال في قصيدة تحت عنوان •لبنان•:

أعماله

شعر
ديوان وديع عقل، بيروت، 1940

مسرحيات
استشهاد القديس توماس باكيت، المطبعة اللبنانية، بعبدا 1905
فرنسجتوريكس
اللبناني المهاجر
مغارة اللصوص

أخرى
أوضح بيان لزراعة التبغ في لبنان
الخيل وفرسانها
شرح لرسالة الغفران (غير منشور)

مراجع

رؤساء تحرير لبنانيون
مسيحيون لبنانيون
مواليد 1299 هـ
مواليد 1882
وفيات 1352 هـ
وفيات 1933

وديع عقل


NGC 7202 je zvijezda u zviježđu Južnoj ribi.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7202
  Auke Slotegraaf: NGC 7202 Deep Sky Observer's Companion
   DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7200 - 7249

7202

NGC 7202


مدينة موساشينو   هي مدينة تقع في محافظة طوكيو، اليابان.

في عام 2003، وصل التعداد السكاني للمدينة إلى 136,326 نسمة والكثافة السكانية 12,705.13 نسمة في الكيلومتر مربع، والمساحة الإجمالية 10.73 كم مربع. تم تأسيس المدينة في الثالث من نوفمبر 1947، تضم المدينة ثلاثة أحياء أشهرها حي كيتشيجوجي الذي يوجد فيه نبع نهر كاندا ضمن حديقة إنوكاشيرا.

توأمة
لموساشينو (طوكيو) اتفاقيات توأمة مع:
 براشوف

أعلام
 ياسو تاناكا
 أيانو كيشي
 موغيهيتو
 جين أكياما
 سسمو تشيبا
 يوشيمي تاكوشي

مراجع

وصلات خارجية
 موقع مدينة موساشينو باللغة اليابانية

موساشينو (طوكيو)
مدن طوكيو

موساشينو (طوكيو)


Kahve-odžak je bio zidani kamin u kojem se pržila i pekla kahva. Nalazi se u kućama orijentalne arhitekture. Nije nužno na istom mjestu kao i ognjište.

Bosanske kavane iz osmanskih vremena bile su male prostorije. U vrhu njih bio je kahve-odžak u kojem je stalno gorila vatra u bosanskom šporetu. Kraj njega je uvijek bio kavedžija okružen džezvicama, tablama i fildžanima.

Izvori

Islamska arhitektura

Kahve-odžak


Olaylar
 Roma-Sasani Savaşı (421-422), Doğu Roma İmparatorluğu ile Sasani İmparatorluğu arasında bir çatışma

Doğumlar
 Licinia Eudoxia, Roma İmparatoriçesi, Doğu Roma İmparatoru II. Theodosius'un kızı (ö. 462)

Ölümler

422


Lækjaklukkublóm (fræðiheiti: Pyrola rotundifolia) er tegund blómplantna af lyngætt. Lækjaklukkublóm er ættað frá tempruðum svæðum Evrasíu.  Í Finnlandi vaxa tvær undirtegundir hennar; P. r. norvegica (að mestu nyrst) og P. r. rotundifolia (að mestu syðst), og mynda þær fjölda millistiga þar sem þær mætast.

Undirtegundir
 P. r. maritima
 P. r. norvegica
 P. r. rotundifolia

Bjöllulilja var áður talin ein undirtegunda Lækjaklukkublóms: Pyrola rotundifolia grandiflora.

Tilvísanir

Lyngætt

Lækjaklukkublóm


Travesura es el quinto álbum oficial y segundo en estudio del conjunto musical chileno Inti-Illimani Histórico, publicado originalmente en 2010 por el sello chileno Macondo.

La quinta canción, La Tarara, cuya música pertenece al folclore español y su letra al escritor Federico García Lorca, es interpretada junto a Diego «el Cigala», mientras que el tema siguiente, No me cumbén, es un tema popular peruano interpretado con Eva Ayllón.

Lista de canciones

Referencias

Álbumes de Chile de 2010
Álbumes de Inti-Illimani
Álbumes en español

Travesura (álbum)


er en populær japansk manga Serie og Animation, tegnet og skrevet af RIsa Ito(伊藤理佐), i 1990. Oruchuban Ebichu er en Komedie og erotisk, satirisk tegneserie, der husholderske hamster Ebichu og hendes mester livshistorie. Der er i alt udkommet 15 bind i serien, Mangaen udgives japansk af Futabasha(双葉社).

Referencer

Eksterne henvisninger
 Oruchuban Ebichu (TV)
 Oruchuban Ebichu (manga)
 Futabasha's Ebichu website
 Gainax's Ebichu website

Mangaserier
Tv-serier fra Japan
Animeserier
Humor

Oruchuban Ebichu


Callao, Peru'nun 1.453.720 nüfuslu (2017 sayımı) bir liman şehridir. 146,98 km² bir alana sahiptir.

Callao Lima ile beraber kentsel bir bütünlük oluşturmasına rağmen politik olarak Peru'nun ayrı bir bölgesidir. Callao Bölgesi'nin altı tane mıntıkası vardır.

Bunlar, Bellavista, Callao, Carmen de la Legua-Reynoso, La Perla, La Punta ve Ventanilla 'dır.

Ekonomi
Şehirde petro-kimya ürünleri, gübre, tekstil ve deri ürünleri üretilir.

Callao limanı Güney Amerika'nın en önemli balıkçılık ve ticaret limanlarından biri olup, Peru ihracat ve ithalatının % 75'inin üstesinden gelir. Bunların dışında geniş bir soğutma deposu kapasitesine ve kuru gıda doklarına sahiptir.

Coğrafya
Sahilde çok sayıda adası bulunur. Bunlar, La Isla San Lorenzo, Isla El Frontón, Islas Cavinzas ve Islas Palomino adalarıdır. Bunlarda önemli ölçüde yeleli deniz aslanı ve deniz kuşları kolonileri bulunur.

Tarihçe
Callao, 1537'de Francisco Pizarro tarafından Callao Koyu'nda kurulur ve hızla İspanyol ticareti için Pasifik'te en önemli limanı haline gelir. Peru Valiliği zamanında, Peru, Bolivya, ve Arjantin'den Andlar'ı aşarak yük hayvanlarıyla getirilen mallar, Callao limanı üzerinden gemilerle Panama'ya taşınmıştır. Buradan da kara yoluyla Atlantiğ'e getirilen mallar, yine gemi yoluyla İspanya'ya nakledilmiştir.

16. yüzyılda liman, Pasifik alanındaki çok sayıda İspanyol bilimsel gezisinin çıkış noktasıdır. Çok kez, aralarında Francis Drake, Tom Cavendish, Jorg Spitberg ve Jacob Clerk2ın da bulunduğu çeşitli İngiliz ve Hollandalı korsanların saldırısına uğrar. 28 Ekim 1746'da güçlü bir deprem ve bu yüzden oluşan tsunami şehre ve limana zarar verir, tahminen 5000 kişiyi öldürür. Sadece 200 kişi doğal afetten sağ olarak kurtulur.

Peru Valisi José Manso de Velasco şehri tekrar inşa ettirir ve aynı zamanda sahilde liman üzerinde koruma oluşturan bir kale (Castello de Real Felipe) kurar.

İspanyollara karşı Güney Amerika Bağımsızlık Savaşları'nda, 1823'te Simón Bolívar Callao'ya iner. Peru bağımsız bir ülke olmuşken, üç yıl sonra 1826'da İspanyollar eski kolonilerini tekrar fethetmeye çalışır, limana saldırırlar. Liman kalesi ve diğer kale Real Felipe fethedilemediğinden bu girişim başarılı olmaz.

1851'de Callao ve Lima arasında Güney Amerika'nın ilk demiryolu hattı kurulur.

İspanya-Güney Amerika Savaşı'ndan önce (1865-71) İspanyol Donanması, 14 Nisan 1864'ten itibaren Callao limanını kuşatırken bu durum Peru'nun guano ihtacatının durmasına sebep olur. Peru, 5 Aralık 1865'te Şili ile birleşir. Bundan birkaç ay öncesinde İspanya savaş ilan etmiştir. 2 Mayıs 1866 İspanyol amiral Mendez Núñez Callao'yu topa tutar. Şehir 96 top ile iyi donandığından İspanyollar çok sayıda ölü verip, hasar gören gemileriyle bundan zararlı çıkarlar. Bu çarpışmada Peru savunma bakanı ölür. Callao'nun topa tutulmasından sonra aktif savaş hareketleri sona erer ve İspanyol Donanması Filipinler'e çekilir.

Şili ile Güherçile Savaşı sırasında Şili Donanması, 10 Nisan 1880'den itibaren şehrin limanını kuşatır. 17 Ocak 1881'de şehir, Şili birliklerince işgal edilir.

24 Mayıs 1940'ta şehir bir kez daha güçlü bir deprem yaşar.

28 Nisan 1947'de Thor Heyerdahl, Kon-Tiki isimli sal ile Callao'dan yola çıkarak ilk bilimsel gezisini başlatır.

Diğer

Sahilde Peru askeri okulu Colegio Militar Leoncio Prado bulunur. Bu okul, Perulu yazar Mario Vargas Llosa'nın La Ciudad y los Perros (1962, Türkçe: Şehir Ve Köpekler) adlı romanında önemli bir rol oynar.

Bugün Callao, aralarında Aydınlık Yol lideri Abimael Guzmán, Başkan Alberto Fujimori'nin yolsuzluklardan hükümlü eski gizli servis başkanı Vladimiro Montesinos gibi kişilerin tutuklu bulundukları bir hapishaneye ev sahipliği yapmaktadır.

Şehir sakinleri kendilerini Chalaco diye adlandırırlar.

Yurtdışında Chim Pum Callao nidası ünlü olup, Callao'ya sevinç ve gurur anlamını ifade eder. Bazen bu nida tüm Peru için dile getirilir.

Peru Donanması Callao Bölgesi'nde La Punta ve Callao muhitlerinde faaliyet gösterir.

Dış bağlantılar
 http://www.regioncallao.gob.pe/  Callao Bölgesel Yönetimi
 https://web.archive.org/web/20060417192938/http://www.gmcweb.net/todocallao/index.htm Todo Callao (İsp.)
 http://www.islaspalomino.com/

Peru'daki şehirler
Peru'daki liman kentleri

Callao


Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split je novim ustrojem natjecanja od sezone 1974./75. postalo je šestim rangom jakosti.  Sudjelovalo je osam klubova, a ligu je osvojio Tekstilac iz Sinja.

Ljestvica

Rezultatska križaljka
podebljan rezultat - igrano u prvom dijelu lige (1. – 7. kolo)
rezultat normalne debljine - igrano u drugom dijelu lige (8. – 14. kolo)
 prekrižen rezultat  - poništena ili brisana utakmica

 Izvori:

Unutarnje poveznice
 Međuopćinska nogometna liga Split – Makarska 1974./75.

Vanjske poveznice

Izvori

 Duško Marović, Andrija Križević-Drina: Šest decenija Nogometnog saveza općine Split : 1920 - 1980, Split, 1980. str. 87
 Jurica Gizdić: Dok je srca bit će i Croatie : 1974. Kujundžuša - Croatia 2004., Zmijavci, 2004., , str. 21-23
 Marinko Perić: Povijest sporta Cetinske krajine, Sinj, 1989, str. 181
 nk-oskotok.bloger.index.hr, NK OSK Otok - Sezone OSK-a kroz povijest (SFRJ) , objavljeno 9. lipnja 2011., pristupljeno 29. listopada 2017.

1974-75
Split
1974-75 Split

Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split 1974./75.


John Uliny (também conhecido como Johnson Olony, Johnson Olonyi e John Olony) é um líder miliciano sul-sudanês. Ele é um membro do grupo étnico Shilluk.

Biografia
Uliny é do Alto Nilo; era o líder de um grupo de forças à espera de integração no Exército Popular de Libertação do Sudão  (EPLS). Após o surgimento de um conflito entre suas forças e o EPLS,  fugiu para o Cordofão do Sul, no Sudão. Posteriormente, aliou-se ao Movimento Democrático do Sudão do Sul de George Athor.

Em fevereiro de 2012, reivindicou a liderança do Movimento Democrático do Sudão do Sul, logo após a morte do líder George Athor. Posteriormente, iniciou negociações de paz com o governo do Sudão do Sul. Em 13 de junho de 2013, aceitou a anistia oferecida pelo governo do presidente Salva Kiir Mayardit. Como resultado, foi formalmente introduzido nas forças armadas e recebeu o posto de major-general. Suas forças, no entanto, não foram integradas na estrutura do exército.

Em fevereiro de 2014, ele foi ferido por um tiro no pescoço depois que as forças opostas alinhadas com Riek Machar entraram na cidade de Malakal.

Em fevereiro de 2015, a UNICEF informou que suas forças estavam alistando à força crianças-soldado.

Em abril de 2015, seu adjunto foi baleado e as tensões entre as forças de Uliny e as forças governamentais aumentaram. O governo do estado e o governador deixaram a cidade de Malakal, controlada pelas forças de Uliny. Uliny não se apresentou às forças do governo por semanas e não compareceu às reuniões em Juba. Em 15 de maio, as forças de Uliny declararam que desejavam administrar os assuntos de Malakal de forma independente e anunciaram o nome de seu grupo como Forças Agwelek. Eles afirmaram que estavam dispostos a trabalhar em conjunto com outras forças de oposição, como o Movimento Popular de Libertação do Sudão na Oposição.

Militares do Sudão do Sul
Pessoas da Guerra Civil Sul-Sudanesa

John Uliny


Vindaloo or Vindalho is an Indian curry dish, originally from Goa. It is based on the Portuguese dish carne de vinha d'alhos. It is known globally in its British Indian form as a staple of curry house and Indian restaurant menus and is often regarded as a fiery, spicy dish. The traditional recipe uses pork, but alternative versions have been prepared with beef, mutton, prawns, chicken, lamb, vegetables and tofu.

History
A standard element of Goan cuisine derived from the Portuguese carne de vinha d'alhos (literally "meat in garlic marinade"), a vindaloo is a dish of meat (usually pork) marinated in vinegar and garlic. The basic structure of the Portuguese dish was the Portuguese sailor's "preserved" raw ingredients, packed in wooden barrels of alternate layers of pork and garlic, and soaked in red wine. This was adapted by the local Goan cooks with the substitution of palm vinegar for the red wine, and the addition of spices. It evolved into the localized and easy-to-pronounce dish "vindaloo".

The British Indian version of vindaloo calls for the meat to be marinated in vinegar, sugar, fresh ginger and spices, then cooked with more spices.

Traditional Goan preparation and Indian variations
Restaurants in Goa offering traditional Goan cuisine prepare vindalho with pork, which is the original recipe. Christians from Kochi, Kerala prepare using pork or beef, the former being more widely consumed and made. The dish was popularized by Goan cooks (whom the British favoured, because they had no issues in kitchens and bars when handling beef, pork or alcohol) in the British establishments and the ocean-going liners. Restaurants in other parts of India prepare vindalho with other meats (like beef (second most popular), chicken or goat meat or lamb) or even seafood because of local taboos against pork, and these meats are sometimes mixed with cubed potatoes to reduce preparation costs.

Even though the word aloo (आलू) means potato in Hindi, traditional Goan vindalho does not include potatoes; the name is from Portuguese with no Hindi etymology. Some Indian versions do include potatoes due to the confusion with the Hindi aloo, and vindaloo dishes outside India often include potatoes.

Outside India

Vindaloo has gained popularity outside of India, where it is typically featured on menus at Indian restaurants. Vindaloo served in restaurants of the United Kingdom differs from the original vindaloo dish; it is simply a spicier version of the standard "medium (spiciness)" restaurant curry with the addition of vinegar, potatoes and chili peppers.

Vindaloo is one of the spiciest dishes available on British Asian menus where it is served, although British Bangladeshi restaurants have innovated the tindaloo, which is a quite different dish that originated in Bangladesh. The British variation originated from British Bangladeshi restaurants in the 1970s. Vindaloo is considered a predecessor to phall.

See also
List of topics on the Portuguese Empire in the East

References

External links
 Vindaloo at The Foods of England

Anglo-Indian cuisine
Goan cuisine
Portuguese fusion cuisine
Indian cuisine in the United Kingdom

Vindaloo


Crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije je rimokatolički crkva u mjestu i općini Kloštar Ivanić.

Opis
Crkva je izvorno gotička građevina prvi put spomenuta u 13. stoljeću od kad postoji u sklopu ženskog samostana, a barokizirana je sredinom 18. stoljeća Sastoji se od pravokutnog broda, svetišta i bočnih kapela, čime tlocrtno dobiva oblik križa. Prostor broda svođen je češkim kapama, a svetište, kapele, prostor pod pjevalištem i predvorje baroknim križnim svodom. Uz sjeverno pročelje smješten je zvonik s kapelom u prizemnoj razini. Ispod velike površine poda nalazi se kripta. S vrlo vrijednim baroknim inventarom iz 18. st. predstavlja istaknut sakralan objekt okolice Ivanić-Grada.

Zaštita
Pod oznakom Z-2249 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Kloštar Ivanić

Crkva Uznesenja Blažene Djevice Marije u Kloštaru Ivanićkom


Aceasta este  o listă a celor mai costisitoare filme în funcție sau indiferent de inflație.

Listă care nu ține cont de inflație
Sunt listate doar producțiile care au depășit costuri de 200 de milioane de dolari americani.

Filme

 Officially acknowledged figure.

Filme realizate împreună
Aceasta este o listă de filme care au fost realizate împreună pentru a se reduce costurile și timpul de filmare.

 Officially acknowledged figure.

Listă care ține cont de inflație

 Officially acknowledged figure.

Note

Referințe

Legături externe
 The 30 Most Expensive Movies Ever Made at Business Insider
  Hollywood's Most Expensive Movies at Forbes

Vezi și
Lista celor mai costisitoare filme de animație

Liste de filme
Liste de filme cele mai costisitoare

Lista celor mai costisitoare filme


El lago Sayram o lago Sailimu  () es un lago alpino de agua dulce de tipo rift localizado en el noroeste de China, cerca de la frontera con Kazajistán. Administrativamente, pertenece a la prefectura autónoma mongol de Bortala, parte de la Región Autónoma Uigur de Xinjiang. Es el lago alpino más grande (458 km²) y también el más alto (2.070 m) de Xinjiang.

Geografía

El lago está ubicado en las montañas del oeste de Tien-Shan, cerca de Yili Huocheng, a 114 km al suroeste del lago Ebinur.

Los ricos recursos biológicos del lago Sairam han llevado a que los  humedales sean declarados parque nacional del estado.  Además del lago, en el parque hay un bosque relicto y zonas de estepa, con una superficie total declarada de 1.301,4 km².

En la orilla sur del lago discurre la carretera nacional 312.

En idioma kazajo, Sayram significa «bendición».También es conocido como Santai Haizi.

Notas

Enlaces externos

Lagos endorreicos de China
Lagos de altitud de China
Lagos de Sinkiang

Lago Sayram


Doğa bilimleri, doğa olayları ile ilgilenen bilimlerdir. Konusu doğal gerçekliktir (realite). İnsan düşüncesinden bağımsız olarak var olan her şey doğal gerçekliktir. Fizik başta olmak üzere, maddeyi inceleyen kimya, canlıyı inceleyen biyoloji, gök cisimlerini inceleyen gökbilim ve Yerküre'yi inceleyen yerbilim, doğa bilimlerinin temel alanlarıdır.

Bilimde, doğa bilimleri akılcı çalışma ya da yasaların doğal kurallarından oluşur. Terim, toplumsal bilimler ile bilimsel yöntemlerin insan davranışları üzerine uygulanması ve formal bilimler ile bilimsel yöntemlerle doğayı çalışan farklı yöntemleri kullanmasıyla ayrılır.

Doğa bilimleri olgusaldır. Doğada her an varolabilen olaylar zincirlerini, olguları inceler. Olgular arasındaki neden-sonuç ilişkisini inceleyerek doğanın yasalarına ulaşır. Olgusallık, deney ve gözlem yolu ile ulaşılan yasaları yine deney ve gözlem ile doğrulamaktır.

Doğa bilimleri tümevarım yöntemini kullanır. Tek tek olaylardan ve olgulardan hareket edilerek genel doğa yasalarına ulaşılır.

Doğa bilimleri açıklayıcıdır. Amacı sadece anlamak değil, ayrıca açıklamaktır. Açıklama; bir olgu veya varlığı meydana getiren temel öğeleri, anlaşılır bir biçimde ortaya koymaktır (kuram). Doğa bilimleri anladığı her gerçekliği tanım, yasa veya formül ile açıklamalıdır.

Kısa bakış
Doğa bilimlerini, Amerikan kimyager Gilbert Lewis ve Amerikan fizikçi kimyager Merle Randall,'ın 1923 yılında Termodinamik – ve Kimyasal Maddelerin Serbest Enerjisi''' adlı ünlü yazılarıyla üç büyük dala ayırmışlardır:
 Mekanik, Elektrodinamik, ve Termodinamik

 Açıklama
Doğa bilimleri geliştirilmiş bilimler''in temelidir. Bununla beraber doğa ve geliştirilmiş bilimler, sosyal bilimleri ve insanlığı bir elde, teoloji ve sanatları diğer elde tutarak gelişmişlerdir. Matematik, istatistik ve bilgisayar bilimleri doğa bilimlerinden değildir, fakat doğa bilimleri olmadan temel hatlarını karşıyalabilirler.

Bu kullanımın yanında kelime daha eskilerde, günlük anlamıyla doğal tarihi karşılamak için kullanılmıştır. Bu anlamıyla, "doğa bilimleri" biyolojik bilimlerin yerine kullanılabilmiştir.

Doğa bilimleri
 Astronomi
 Biyoloji
 Botanik
 Zooloji
 Embriyoloji
 Sitoloji
 Mikrobiyoloji
 Moleküler biyoloji
 Genetik
 Morfoloji
 Taksonomi
 Ekoloji
 Anatomi
 Histoloji
 Toksikoloji
 Biyokimya
 Kimya
 Organik kimya
 Analitik kimya
 Nükleer kimya
 İnorganik kimya
 Elektrokimya
 Fizikokimya
 Biyokimya
 Malzeme bilimi
 Yer bilimleri
 Jeoloji
 Jeofizik
 Jeodezi
 Hidroloji
 Meteoroloji
 Pedoloji
 Litoloji
 Jeomorfoloji
 Coğrafya
 Okyanusbilim
 Toprakbilim
 Fizik
 Termodinamik
 Optik
 Manyetizma
 Atom Fiziği
 Nükleer fizik
 Katıhal fiziği

Dış bağlantılar

 Doğa bilimleri - Cambridge Üniversitesi
 Doğa bilimleri tarihi ve teknolojisi
 Doğa bilimleri hakkında kitaplar

Doğa bilimleri


Magyar Tollaslabda Szövetség ist die oberste nationale administrative Organisation in der Sportart Badminton in Ungarn. Der Verband wurde 1969 gegründet.

Geschichte
Obwohl erste nationale Meisterschaften im Badminton in Ungarn bereits 1960 ausgetragen wurden, kam es erst im Jahr 1969 zur Gründung eines nationalen Dachverbandes. Zuvor existierte seit dem 3. Juni 1966 ein gemeinsamer Verband von Badminton und Tennis. Ein eigenständiger Verband wurde am 1. Juni 1969 ins Leben gerufen. In der Folge wurde der Verband im Juni 1970 Mitglied in der Badminton World Federation, damals als International Badminton Federation bekannt, und 1973 Mitglied in der European Badminton Union.

Bedeutende Veranstaltungen, Turniere und Ligen
 Hungarian International
 Hungarian Juniors
 Ungarische Einzelmeisterschaft
 Ungarische Mannschaftsmeisterschaft
 Ungarische Juniorenmeisterschaft

Bedeutende Persönlichkeiten
 Zsolt Horváth, Präsident

Weblinks
 Webseite des Verbandes

Ungarn
Badminton (Ungarn)
Sportverband (Ungarn)
Nationaler Sportverband (Ungarn)
Gegründet 1969

Magyar Tollaslabda Szövetség


Ida y vuelta (título original en alemán, Hin und zurück) es un sketch (esbozo) operístico (op. 45a) en una escena con música de Paul Hindemith y libreto en alemán de Marcellus Schiffer. Hindemith escribió la pieza para una colección de óperas en miniatura presentadas en el Festival de Baden-Baden en 1927. Se estrenó el 17 de julio de 1927 en el Theater der Stadt, Baden-Baden, junto a otras obras breves por Darius Milhaud, Kurt Weill y Ernst Toch, que se interpretaron en la misma tarde.

Esta ópera rara vez se representa en la actualidad; en las estadísticas de Operabase aparece con solo 8 representaciones en el período 2005-2010, siendo la ópera más representada de Hindemith.

Personajes

Argumento
Una tragedia que implica celo, asesinato y suicidio al que se da la vuelta para producir un final feliz.

Referencias
Fuentes
Amadeus Almanac, consultado 30 de octubre de 2008
Skelton, Geoffrey (1992), 'Hin und zurück' en The New Grove Dictionary of Opera, ed. Stanley Sadie (Londres) ISBN 0-333-73432-7
Licencia

Óperas en alemán
Óperas de Paul Hindemith
Óperas de 1927
Óperas estrenadas en Baden-Baden

Ida y vuelta (ópera)


විස්වාසම් (සිංහල: විශ්වාසය) යනු 2019 වසරේ සිවා විසින් අධ්‍යක්ෂණය කළ චිත්‍ර්‍රපටයකි. අජිත් කුමාර්, නයන්තාරා මෙම චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන චරිත රංගනයෙන් දායක වී ඇත. නිල වශයෙන් මෙය ජනවාරි 10 වනදා තිරගත විය. ඩී.ඉමාන් සංගිතයෙන්ද, ටී.ජී. ත්‍යාගරාජන් හා සත්‍යජෝති ෆිල්ම්ස් ආයතනය නිෂ්පාදනයෙන්ද දායක වී ඇත.

චරිත

අජිත් කුමාර්තු, තුක්කු දුරෛ ලෙස
නයන්තාරා, නිරංජනා ලෙස
ජගපති බාබු ගෞතම් වීර් ලෙස
අනිකා ශ්වේතා ලෙස

විස්වාසම්


Thun puede hacer referencia a:

  Thun.
  FC Thun.
  Distrito de Thun.
  Lago de Thun.
  Höfen bei Thun.

Thun (desambiguación)


Arpaçay, Kars ilinin bir ilçesi.

Tarihçe

1927 yılında birleştirilen Şöregel (Kızılçakçak) ile Zarşat(Arpaçay) kazalarının birleştirilerek ilçenin doğusundan geçen Arpaçayı'ndan etkilenilerek verilmiş isimdir.

Azerbaycan ve Kafkas ellerinden Azeriler ve Karapapaklar (Terekemeler), Kars çevresinden Yerliler ile daha sonra Erivan (Revan)'dan Kürtler yerleşmiş olup; kendi örf ve adetlerine bağlı kalmakla birlikte aralarında uyum sağlamışlardır.

Coğrafya

Arpaçay İlçesi, doğusunda Ermenistan toprakları ve Akyaka ilçesi, güneyinde Kars İli bulunmakta olup; kuzeyinde Çıldır İlçesi ve batısında da Susuz ilçe toprakları ile çevrilidir. Ermenistan ile olan sınır uzunluğu ise 10 km.'dir.

İlçenin alanı 605 km² olup, yüksekliği (rakım) 1675 metredir.

Arazi az dalgalı olup, küçük çaplı tepeler vardır. İlçe hudutlarından geçen Kars Çayı'ndan başka, bir kısmı ilçe sınırlarında kalan Çıldır Gölünden akan Carcı suyu bulunmaktadır.

İklim

İklimi karasal karakter gösterir. Yazın ortalama sıcaklık 19.7 °C, kışın ortalama -4.3 °C dir.

Kar yağışında ortalama kar kalınlığı ilçe merkezinde 42 cm olmakta, yağmur ise m² ye 30–40 kg arası düşmektedir.

Nüfus
2020 yılı Adrese Dayalı Nüfus Sistemi (ADNKS) sonuçlarına göre toplam 16.276 kişinin yaşadığı Arpaçay'da nüfusun 2.384'ü ilçe merkezinde, 13.892'si ise köylerde yaşamaktadır. Nüfusun cinsiyete göre dağılımına bakıldığında toplam Erkek nüfusun 8.404, toplam Kadın nüfusunun ise 7.872 olduğu görülmektedir.

Koç köyü, Kars tarihi boyunca İlk Belde belediyesi unvanını taşıyan tek yerleşim yeridir.

İdari yapı

Arpaçay'a bir belde ve 47 köy bağlıdır. Merkez belediyesinden başka Koçköy kasabasında da belediye teşkilatı vardır. İlçe belediyesinin kuruluşu 1927, Koçköy Belediyesi'nin kuruluşu ise 1972 yılında olmuştur. İlçe merkezi ve köylerin yerleşimi genellikle toplu ve düzlük olmakla beraber Akmazdam, Dağköy, Kardeştepe, Taşbaşı, Taşlıağıl, Melikköy, Karakale, Hasançavuş,
Kıraç, Bacıoğlu ve Çıldır istikametindeki 8 köy dağlık karakter gösterir. 21 Kasım 1997 tarih ve 97/48293 sayılı müşterek kararname ile Çıldır ilçesine bağlı 8 köy ilçemize bağlanmış ve 40 olan köy sayısı 47'ye çıkmıştır.

İlçe Teşkilatı Bulunan Genel İdare Kuruluşları

Millî Eğitim Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü, Nüfus Müdürlüğü, Mal Müdürlüğü, Tarım İlçe Müdürlüğü, Müftülük, Adliye, Askerlik Şubesi, Sağlık Grup Başkanlığı, İlçe Jandarma Komutanlığı, İlçe Emniyet Amirliği, Posta İşleme Müdürlüğü, Türk Telekom, Meteoroloji Müdürlüğü, TEAŞ Müdürlüğü, TEDAŞ Başmühendisliği, Özel İdare Müdürlüğü, Köy Hizmetleri Bakımevi ve Karayolları Bakımevi.

Resmi kurumlardan Kaymakamlık Büroları, Mal Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü, Adliye ve Nüfus Müdürlüğü Hükûmet Konağı'nda diğer kuruluşlar kendi binalarında hizmet vermektedir.

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Kaynakça

Arpaçay


Dennis Bruce Hankins, né en 1959, est un diplomate américain. Il est ambassadeur des États-Unis au Mali depuis 2019.

Carrière consulaire
Hankins a rejoint le service extérieur en 1984. Ses premières affectations à l'étranger ont été celles de vice-consul à Recife, au Brésil, puis à l'ambassade des États-Unis en Thaïlande.

En 1989, Hankins a été affecté au Soudan puis en 1992, au poste de consul en Haïti.

Quatre ans plus tard, Hankins est de nouveau affecté en Afrique pour devenir conseiller politique et économique à l'ambassade de Kinshasa, en République démocratique du Congo, y travaillant pendant la première guerre du Congo et, pendant une moindre période, la deuxième guerre du Congo. Il a déménagé pour devenir conseiller politique et économique à Lisbonne, au Portugal, en 1999, passant seulement deux ans à ce poste avant de retourner en Afrique pour être le chef de mission adjoint à Maputo, au Mozambique.

En 2004, Hankins a été nommé consul général à Riyad, en Arabie saoudite, mais a été rappelé à Washington pour devenir directeur adjoint du Bureau du maintien de la paix au Bureau des organisations internationales. Il est retourné en Afrique en 2007 pour être chef de mission adjoint à Nouakchott, en Mauritanie.

En 2010, il retourné à Khartoum, au Soudan, en tant que chef de mission adjoint.

En 2012, Hankins a reçu le poste de consul général à Sao Paulo, au Brésil, restant en poste jusqu'à sa nomination comme ambassadeur des États-Unis en Guinée par le président Obama

Ambassade des États-Unis en Guinée
Hankis est nommée ambassadeur des États-Unis en Guinée par le président Barack Obama le 8 juillet 2015. Il a été confirmé par le Sénat le 22 octobre de la même année.

Ambassade des États-Unis au Mali
Le 13 août 2018, le président Donald Trump a annoncé son intention de nommer Hankins au poste d'ambassadeur des États-Unis au Mali. La nomination a été présentée au Sénat le 16 août 2018 et il a été confirmé le 2 janvier 2019. Il a présenté ses lettres de créance au président Ibrahim Boubacar Keïta le 15 mars 2019.

Vie privée
Hankins a une femme, Mira, et un fils, Danu, qui travaille pour l'US Navy. Il peut parler anglais, français et portugais.

Références

Ambassadeur américain
Élève du National War College
Étudiant de l'université de Georgetown
Naissance en 1959

Dennis Bruce Hankins


Iowa Cups er et Minor league baseballhold fra Des Moines, Iowa. De spiller i den Northern Division i American Conference of the Pacific Coast League. Deres stadion hedder Principal Park. De er beslægtede med de Chicago Cubs.

Navne
Iowa Oaks: 1969-1980 Iowa Cubs: 1982-Nu

Titler
De har aldrig været mester i Pacific Coast League.

Sport i USA
Baseball i USA

Iowa Cubs


L'étang de Soulanet, désigne un lac glaciaire d'altitude en Ariège dans le massif de l'Aston, dans les Pyrénées françaises.

Toponymie

Géographie
Sur la commune d'Aston près de la frontière andoranne, l'étang se situe à  d'altitude, il est dominé au nord-ouest par le pic de Thoumasset (), puis à l'ouest par le pic de Bagnels () et le pic de Soulanet (), ces deux derniers frontaliers avec l'Andorre (paroisse d'Ordino).

Il est en contrebas du port de Soulanet ou de Bagnels ().

Hydrographie
Sa surface est de . Il se déverse dans le ruisseau de Soulanet, affluent en rive droite du ruisseau de la Sabine.

Faune
Des truites fario et saumons de fontaine sont présents.

Histoire

Voies d'accès
Si l'accès est assez rapide depuis El Serrat en Andorre par le riu de Rialb, la montée par le versant ariégeois par la vallée du Quioulès depuis la centrale de Laparan est estimée à 5 heures.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des lacs des Pyrénées
 Refuge Borda de Sorteny gardé, sur la paroisse d'Ordino, en Andorre
 Refuge de Quioulès non gardé

Liens externes

Soulanet
Massif de l'Aston
Étang Soulanet

Étang de Soulanet


Naoto Misawa (født 7. juli 1995) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub YSCC Yokohama.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Naoto Misawa


رافائيل شور  كاتب ومخرج كندي إسرائيلي ومن كبار المناصرين لدولة إسرائيل. من أعضاء منظمة أيش ها توراه اليهودية المتطرفة ومؤسس . شور هو أيضاً ناقد دائم لوسائل الإعلام العالمية وغالباً ما تحركه مسائل «معاداة إسرائيل» كما يدعي.

ساهم في إنتاج عدة أفلام وثائقية تتحدث عن الصراع مع الفلسطينيين والإسلام الراديكالي ومنها هوس: حرب الإسلام الراديكالي ضد الغرب وقاس: النضال من أجل السلام في الشرق الأوسط.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أعلام رهاب الإسلام
توائم كنديون
كتاب سيناريو إسرائيليون
كتاب سيناريو ذكور إسرائيليون
كتاب سيناريو كنديون
كتاب سيناريو كنديون في القرن 21
كتاب كنديون في القرن 21
كتاب كنديون يهود
كتاب وكاتبات سيناريو كنديون
كنديون مهاجرون إلى إسرائيل
منتجو أفلام إسرائيليون
منتجو أفلام كنديون
يهود إسرائيليون
يهود كنديون

رافائيل شور


කොහොඹා කංකාරිය කොහොඹ දෙවියන් වෙනුවෙන් පවත්වනු ලබන  සංකීර්ණ වූත් චිත්තාකර්ශනීය වුත්  යාතුකර්මයකි . සතර  කෝරළය, සත් කෝරළය ,උඩුනුවර ,යටිනුවර, හොවාහැට, පාතදුම්බර, හාරිස්පත්තුව දේශයන්හි මෙම යාතු කර්මය පවත්වනු ලබති. නියඟයක් අපල උපද්‍රවයක් වළක්වනු පිණිස ගමට සෙත් පතා පවත්වන ලබන්නකි

කොහොඔ කංකාරිය පිළිබඳව

කොහොඹා කංකාරිය උපතට තුඩු දුන් පුවත මෙසේය. විජය රජු කුවේණියට දුන් පොරොන්දු කඩ කොට දරු දෙන්නා සමග ඔවුන් පලවා හැරීම් නිසා කුවේණිය විසින් රජුට ශාප කරන ලදී. මෙම සාපය පඩුවස්දෙව් රජුට බලපා ඇති බවත් ඉන් පඩුවස්දෙව් රජු දිවි දේශයකින් රෝගාතුර වූ බවත් කියැවේ. මේ බව දැනගත් සක්දෙව් රජු මෙය සුව කළ හැක්කේ මලෙන් උපන් මලය රජුට පමණක් බව දැන ගත්තේය. මලය රජතුමා ගෙන්වා ගැනීමේ කාර්යය ඊශ්වර ට භාර දෙන ලදී සක්දෙව් රජුගේ නියෝගය පිළිගත් ඊශ්වර මලය රජු ගෙන්වීමට  උපක්‍රමයක් යොදන ලෙස  රාහු අසුරේන්ද්‍රට පවරන ලදී. උරු වෙසක්(වරහා අවතාරය ලෙසද හදුන්වයි) මවා ගත්තත රාහු අසුරේන්ද්‍රයා මලය රජුගේ මඟුල් උයන පරික්ෂාවට ලක් කරන්නට උයනේ සැරි සරන්නට විය. උයන්පල්ලා මේ පිලිබදව මලය රජුට  සැළකර සිටි හෙයින් රජුගේ සොහොයුරන් වන සදලිදු හා කිත්සිරු හා තවත්  දසදහසක් පිරිසද සමග  මලය රජු ඌරා ලුහු බැන්දේය.ඌරා පසු පස එළවා ආ පිරිස ඌරා තොටින් ලංකාවට පැමිණ මහනුවර හන්තාන කන්ද දක්වා ගෙන එනු ලැබීය. මලය රජු උරා අල්ලා ගත් අවසානයේ ඌරාට දුන්නෙන් පහරින් දෙන විට ඌරා ගල් විය මේ අවස්ථාවේ සක්දෙව් රජ පෙනී සිට මලය රජු මෙරටට ගෙන්වීමට හේතු සැලකර සිටිනු ලැබීය. පසුව මලය රජු පඬුවස්දෙව් රජු හමු වී කරුණු විමසා එතුමාගේ උයනේ විසිතුරු රගමඩල සාදවා හැටපස් මංගල්‍යයක් කොට රජුගේ සිත සතුටු කොට රෝගය නිවාරණය කළ බැව් කියවේ.මලය රජු අනුරාධපුර වැලි හෙල ග්‍රාමයේ කොහොඹ ගසක් යට දිය නාමින් සිටි කුමාරවරු 3න් දෙනෙක් නොමරා යක් කර මෙම ශාන්තිකර්මය පවරා දෙන ලදි. එදා මෙදා තුර පැවති හැටපස් මංගල්‍යය කොහොඹා කංකාරිය නම් වේ. මෙම පුරාවෘත්තය සුළු වෙනස්කම් සහිතව කංකාරි උත්සවයේ පසුතලයට සම්බන්ධ වී පවති .

කොහොඹා කංකාරිය පැවැත්වෙන ආකාරය

දෙහි ගා ඉස සෝදා ස්නානය කොට ඇඳුම් ආයිත්තම් ඇඳ ගැනීමට දෙවියන්ගෙන් අවසර ගැනීම හදුන්වනු ලබන හගල යැදීමෙන් මෙම කංකාරිය ආරම්භ වේ. ඉන් අනතුරුව සඟල ඇදීමෙන් වෙස් බැද ස්වර්ණාභරණයෙන් සැරසූ යක්දෙස්සන් රඟමඬලට පිවිසේ . අනතුරුව තුන්වන ජවනිකාව වන අස්න නැටීම  හෙවත් ආසන නැටුම සිදුකරනු ලබයි. කොහොඹා  කංකාරියෙ ඉතිහාසය කියා කියාපාන මෙය අතිශය වැදගත් අවස්ථාවක් වනුයේ කුවේණිය දරුවන් හා වනයේ අතරමං වූ පුවත කියාපාන හෙයිනි. අනතුරුව පිළිවෙළින් දළුමුර, ගුරුගේ මාලාව, යක්තුම් පදය, මාලප්පුව හා කෝල්පාඩුව,ආවැන්දුම,වැද්දන් ගිවිස්සීම ,දාන පහ ,මලනැටීම ,තලය නැටීම ,යක්කම් පහ ,කතා පහ ඉදිරිපත් කරනු ලබයි . පැමිණි සියලු දෝෂාන්ධකාර දුරුු කරනු වස් අයිලය  ළඟ සිටුවා ඇති කෙසෙල්මුවයට විදීමෙන්  කරනුු ලබන මුවමල වීදීමෙන් කොහොඹා කංකාරිය යන යාතු කර්මය අවසාන කරනු ලබයි. සිංහල පැය වලින්  මීට ගතවන කාලය පැය 60 ලෙස සැලකේ. සාමාන්‍යයෙන් සවස් යාමයේ පටන් ගනු ලබන මෙම කංකාරිය මුළු රැය පහන් වන තුරු  පසුදා දහවල් වනතුරු ද පවතී. අනෙකුත් යාතුකර්ම  වල මෙන්ම කොහොඹා කංකාරිය සමාරෝපය, අනුකරනය , සංවාද වැනි නාට්‍ය ලක්ෂණ දැකිය හැකිය .

අන්තර් අංග

කොහොඹා යක් කංකාරියේ එන අන්තර්ගත අංගයක් වූ යක්කම් පහ නයා යක්කම ඌරා යක්කම වැදි යක්කම, දර්පණ යක්කම, සීතා යක්කම නාට්‍යමය ලක්ෂණ වෙසෙසින් දැකගැනීමට හැකිය.මේ යක්කම් පහ අතරින් ද  නයායක්කම ඌරා යක්කම වැදී යක්කම  බහුල වශයෙන් නාට්‍ය ලක්ෂණ දැකිය හැකි ය

^නයා යක්කම - යක්දෙස්සාට වැලදෙන මහ ලෙඩේට  පිලියම් ලෙස සෝලීය ගුරුන්ට දානයක් දීම යන කතාව නිරූපණය වේ..
නාට්‍යමය ලක්ෂණ -
    •සංවාද භාවිතය
    •චාරිත නිරූපනය
    •අවස්තා නිරූපණය

^ඌරා යක්කම - කොහොඹා  කංකාරියේ නාට්‍යමය ජාවනිකා අතර ප්‍රධාන තැනක් ගනී.උපත් කතාව අනුව රාහු ආසුරෙන්ද්‍රයා උරු වෙසක් මවාගෙන සිදු කල විනාශය මුල් කරගෙන පෙලපාලිය ආරම්භ විය.ඌරා ඇල්ලිමට විවිධ උපක්‍රම සංවාද මාර්ගයේන් ගෙන ඒම දඩමීමා ලෙසින් කොට්ටෝරු රාල සුදු රෙද්දක් පුරවා මී හරක් වෙස් මුහුණක් පැලද නිරූපණය කිරිම දුනු,ඌරු රුව ආදිය රංග භාණ්ඩ භාවිතය,වේදිකා භාවිතය,ඌරා මස් කොට කුල 18ට බෙදා දැක්විමෙ අවස්තා කවි ගායන හා සංවාද මගින් පෙන්විම.

^වැදි යක්කම - වැද්දෙකු අල්ලාගෙන විත් ඔහු නාවා පිරිසිදු කොට ආහාර පාන සංග්‍රහ කරන අවස්තාවක් නිරූපණය වේ.

නාට්‍යමය ලක්ශණ-
    •සමාරෝපණය
    •අනුරූපණය
    •අනුකරණය
    •සංවාද භාවිතය

ශ්‍රී ලංකාවේ යාතුකර්ම

කොහොඹා කංකාරිය


Abaças Portekiz'de Vila Real belediyesine bağlı olan, 19,13 km2 yüzölçümüne sahip, 1.074 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vila Real'ın bucakları

Abaças


Dennis Ross Bermudez, (født 13 december 1986 i Saugerties i New York i USA), er en amerikansk MMA-uddøver som siden 2011 har konkurreret i organisationen Ultimate Fighting Championship (UFC). Han har blandt andet deltaget i The Ultimate Fighter: Team Bisping vs. Team Miller og besejret bemærkelsesværdige navne som Max Holloway og Clay Guida.

Mesterskaver og resultaters
 Ultimate Fighting Championship
 Submission of the Season (The Ultimate Fighter 14)
 Fight of the Night (2 gange)
 Submission of the Night (1 gang)
 Performance of the Night (2 gange)

Referencer

Eksterne henvisninger

MMA-udøvere fra USA

Dennis Bermudez


Renato Cecchetto, né le  à Adria et mort le  à Rome, est un acteur et comédien de doublage italien.

Biographie
Renato Cecchetto naît le  à Adria en Vénétie.  Dans les années 1970, Renato Cecchetto fréquente l'Académie nationale d'art dramatique Silvio d'Amico et commence sa carrière en travaillant avec des réalisateurs tels que Mario Monicelli et Carlo Vanzina. Cependant, il est surtout connu comme acteur de doublage, et particulièrement pour avoir prêté sa voix au personnage de Shrek et à presque tous les personnages de Disney Pixar interprétés à l'origine par John Ratzenberger, dont Hamm de la série de films Toy Story. À partir de 2014, Cecchetto devient la nouvelle voix italienne de Cleveland Brown de la série animée Les Griffin, en remplacement de Luciano Marchitiello.

Le , Renato Cecchetto meurt des suites d'un accident de cyclomoteur à l'hôpital San Camillo de Rome. Il était âgé de 70 ans.

Filmographie

Cinéma
1981 : I fichissimi de Carlo Vanzina
1981 : Fracchia la belva umana de Neri Parenti
1981 : Pierino colpisce ancora de Marino Girolami
1982 : Roma dalla finestra de Masuo Ikeda
1982 : Grog, de Francesco Laudadio
1982 : Amici miei - Atto IIº de Mario Monicelli
1982 : La gorilla de Romolo Guerrieri
1982 : Buona come il pane de Riccardo Sesani
1982 : Caligula, la véritable histoire (Caligola: La storia mai raccontata) de Joe D'Amato
1983 : L'Histoire de Piera (Storia di Piera) de Marco Ferreri
1983 : Io, Chiara e lo Scuro de Maurizio Ponzi
1984 : Ladies & Gentlemen de Tonino Pulci
1985 : Fatto su misura de Francesco Laudadio
1986 : Il tenente dei carabinieri de Maurizio Ponzi
1986 : Italian Fast Food de Lodovico Gasparini
1987 : L'estate sta finendo de Bruno Cortini
1987 : La Métropole des animaux (Animali metropolitani), de Steno (1987)
1988 : Rimini Rimini - Un anno dopo, épisode La scelta de Bruno Corbucci
1988 : Topo Galileo de Francesco Laudadio
1990 : Fantozzi alla riscossa de Neri Parenti
1991 : Abbronzatissimi de Bruno Gaburro
1992 : Une famille formidable (Parenti serpenti)  de Mario Monicelli
1992 : Persone perbene de Francesco Laudadio
1993 : Abbronzatissimi 2 - Un anno dopo de Bruno Gaburro
1994 : Prestazione straordinaria de Sergio Rubini

Télévision
 Le Voyage de Louisa, téléfilm français écrit par Azouz Begag, avec la collaboration de Charles-Antoine de Rouvre, réalisé par Patrick Volson et diffusé sur France 2, le .

Rôles de doublage

Animation

 Shrek dans Shrek
 Shrek dans Shrek 2
 Shrek dans Shrek le troisième
 Shrek dans Shrek 4 : Il était une fin
 Hamm dans Toy Story
 Hamm dans Toy Story 2
 Hamm dans Toy Story 3
 Hamm dans Toy Story 4
 PT Flea dans 1001 Pattes
 L'abominable bonhomme de neige dans Monstres et Cie
 L'abominable bonhomme de neige à Monstres Academy
 Banc de Moonfish dans le Monde de Nemo
 Mack dans les Cars
 Mack dans Cars 2
 Mack dans Cars 3
 Mustafa dans Ratatouille
 John dans WALL-E
 Tom dans Là-haut
 Fritz dans Vice-versa
 Earl dans Le Voyage d'Arlo
 Bill dans Le Monde de Dory
 Juan Ortodoncia à Coco
 Cleveland Brown dans Les Griffin (saisons 12-19)
 Oncle Max dans Le Roi lion 3
 M. Trout dans Les Boxtrolls
 Razaq dans Parvana, une enfance en Afghanistan
 M. Ellingboe dans Klaus
 Meow Meow Fuzzyface dans BoJack Horseman

Action en direct
 Sid Garner dans Very Bad Trip
 Sid Garner dans Very Bad Trip 2
 Sid Garner dans Very Bad Trip 3
 Thomas Tipp dans Vanilla Sky
 Détective Doyle dans The Mask
 Pauly dans Darkman
 Buck Russell dans L'Oncle Buck

Notes et références

Liens externes

Naissance en octobre 1951
Naissance à Adria
Étudiant de l'Académie nationale d'art dramatique Silvio-D'Amico
Acteur italien de cinéma
Acteur italien de doublage
Décès à 70 ans
Mort dans un accident de la route en Italie
Décès à Rome
Décès en janvier 2022

Renato Cecchetto