Karlovački generalat, vojno-upravno područje u sastavu Vojne krajine koje se razvilo iz Hrvatske krajine krajem 16. stoljeća, kada je zbog obrambenog i upravnog značenja grada Karlovca ime Hrvatske krajine postupno zamijenjeno novim. Sjeverni dio Vojne krajine prozvan je u 17. stoljeću Varaždinski generalat.

Karlovački generalat sastojao se prvobitno od četiri kapetanije: Senjske, Ogulinske, Hrastovičke i Žumberačke, sa središtima u Senju, Ogulinu, Hrastovici i na Žumberku. U 18. stoljeću generalat je podijeljen na pukovnije: Ličku, Otočku, Ogulinsku i Slunjsku pukovniju, dok se Banska krajina sastojala od Prve i Druge banske pukovnije, s time da je zapovjedništvo nad tim dvjema pukovnijama vraćeno pod nadležnost bana i Sabora još 1703. godine.

Popis zapovjednika Karlovačkog generalata - Hrvatske krajine

 Ivan Ferenberg (Fernberg) iz Auera (1578. – 1579.)
 Ivan Vajkard barun Auersperg (1579. – 1580.)
 Jobst Josip grof od Turna i Križa (1580. – 1589.)
 Andrija barun Auersperg (1589. – 1593.)
 Juraj Lenković od Podbriježja (1593. – 1601.)
 Vid Kisel barun od Fužine (1601. – 1609.)
 Vuk barun Eggenberg (1609. – 1614.)
 Adam grof Trautmansdorf (1615. – 1617.)
 Marquard Eck barun od Hungersbacha (1617. – 1618.)
 Gotfrid Stadel/Stadler (1618. – 1622.)
 Rudolf barun Paar (1622. – 1626.)
 Vuk Krsto Frankopan grof Tržački (1626. – 1652.)
 Herbard grof Auersperg (1652. – 1669.)
 Ivan Josip grof Herberstein (1669. – 1689.)
 Karl Eugen vojvoda od Croya (1689. – 1694.)
 Franjo Karlo grof Auersperg (1694. – 1701.)
 Hanibal Alfons Emanuel knez Porcia (1701. – 1709.)
 Josip grof Rabata (1709. – 1731.)
 Franjo grof Stubenberg (1731. – 1740.)
 Ivan Juraj grof Herberstein (1740. – 1744.)
 vojvoda Fridrik Josip Maria Hildburghausen (1744. – 1748.)
 Leopold barun Scherzer (1748. – 1754.)
 Benvenuto grof Petazzi (1754. – 1763.)
 Filip Levin barun Beck (1763. – 1768.)
 Franjo barun Preis (1768. – 1771.)
 Vjenceslav Kleefeld barun od Hnojeka (1771. – 1777.)
 Samuel grof Gjulaj (1777. – 1786.)
 barun de Vins (1786. – 1790.)
 Ivan grof Erdödy (1790. – 1791.)
 grof Kaunitz od Rittberga (1791. – 1799.)
 Chernell v. Chernellhasa (1799. – 1807.)
 barun Hiller (1807. – 1809.)
 Christoph von Lattermann (1809.)
 grof Carra St. Cyr (1809. – 1810.) (Napoleonova francuska uprava)
 barun Delzon (1810. – 1812.) (Napoleonova francuska uprava)
 barun de Pourally (1812.) (Napoleonova francuska uprava)
 barun Jeanin (1813.) (Napoleonova francuska uprava)
 Pavao pl. Radivojević (1814. – 1829.)

Vojna krajina
Vojna povijest 18. stoljeća
Vojna povijest 19. stoljeća
Generalat

Karlovački generalat


The Straits (en español: El Estrecho) es un serie australiana transmitida del 2 de febrero de 2012 hasta el 29 de marzo de 2012 por medio de la cadena ABC1. La serie se centró en la vida de la familia Montebello y en sus negocios ilícitos, y cómo esta tuvo que mantenerse unida a través de la tortura, el asesinato y el encarcelamiento.

La serie contó con la participación de actores invitados como Martin Sacks, entre otros...

El 19 de octubre de 2012 se anunció que la serie había sido cancelada y que no regresaría para la segunda temporada.

Historia
La familia está conformada por el patriarca Harry y su esposa Kitty Montebello, sus hijos Noel, Morou, Gary y Sissi Montebello; la esposa de Noel, Lola, la esposa de Morou, Antoinette y los hijos de Morou y Antoinette, Dylina y Jason Montebello.

La familia Montebello, tiene como trabajo contrabandear drogas en Australia, así como armas de fuego y la fauna exótica, esto con la ayuda de amigos y familiares en la Islas Torres Strait. Cuando Harry Montebello, el patriarca de la familia comienza a planear quien será su sucesor, lo que desencadena una lucha por el poder entre la familia, mientras que estos se encuentra bajo el ataque de criminales, grupos enemigos y las pandillas de Papúa New Guinea Raskol.

Personajes

Personajes Recurrentes

Antiguos Personajes

Episodios

La primera temporada estuvo conformada por 10 episodios.

Premios y nominaciones

Producción
La serie está basada en una idea del actor Aaron Fa'aoso y fue producida por Penny Chapman y Helen Panckhurst de Matchbox Pictures. Es dirigida por Peter Andrikidis, Rachel Ward y Rowan Woods; y escrita por Louis Nowra, Blake Ayshford, Nick Parsons, Kristen Dunphy y Jaime Browne. En el 2012 la serie fue cancelada y no regresó para la segunda temporada.

La serie fue filmada en Cairns, las Islas del Estrecho de Torres y en lugares leganos al norte de Queensland.

En abril del 2013 se anunció que la serie sería adaptada por Tony Gayton y Joe Gayton para la televisión norteamericana.

Referencias

Enlaces externos

 The Straits Official Website

 Australian Television > The Straits

Series de televisión de Australia
Series de televisión iniciadas en 2012
Series de televisión finalizadas en 2012

The Straits


Karl Wolfgang Scheiber (* 4. November 1921 in Stanzach; † 4. Februar 2012) war ein österreichischer Autor, Mundartdichter und Regionalpolitiker.

Leben
Als Sohn des Oldenburgischen Oberjägers Ludwig Scheiber und seiner Frau Anna (geb. Doser) in Stanzach (Lechtal/Tirol) geboren, besuchte er nach Volks- und Hauptschule die Oberrealschule in Innsbruck. Er schrieb zwei utopische Romane, deren  Einnahmen die finanzielle Grundlage für den Aufbau einer Teppichweberei in Stanzach bildeten.

Er war Teilnehmer am Zweiten Weltkrieg und wurde 1946 aus der Gefangenschaft entlassen.

Politik
Er setzte sich unermüdlich für das Selbstbestimmungsrecht Südtirols ein. 1957 gründete er eine Partei, die "Freie Tiroler Heimatliste". Ab 1965 war er Landes- und ab 1970 Bundesobmann des Bergiselbundes. In dieser Funktion wurde er 1979 vom damaligen UNO-Generalsekretär Kurt Waldheim in New York empfangen. Für Italien erhielt er deswegen ein ständiges Einreiseverbot. 1966, nach dem Zusammenschluss der Südtirolerverbände zur "Union für Südtirol", war er deren geschäftsführender Obmann.

Publikationen
 mit Erhard Saurer: Im All verschollen. Roman, Inn-Verlag, Innsbruck 1947.
 mit Erhard Saurer: Turbinen heulen auf! Duell auf der Rennbahn. Roman der nahen Zukunft, Inn-Verlag, Innsbruck 1948.

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Autor
Bürgermeister (Stanzach)
Österreicher
Geboren 1921
Gestorben 2012
Mann

Karl Wolfgang Scheiber


الأربعاء نايث إيراثن إحدى بلديات دائرة الأربعاء نايث إيراثن التابعة لولاية تيزي وزو.

أعلام
 السعيد محمدي
 رشيد أرحب
 عبان رمضان
 محمد شريف الحناشي
 صالح عصاد

مواضيع ذات صلة
 بلديات ولاية تيزي وزو
 دوائر ولاية تيزي وزو

مصادر

 التقسيم الإداري لولاية ولاية تيزي وزو

الأربعاء نايث إيراثن

الأربعاء نايث إيراثن


Imre Pozsgay (n. 26 noiembrie 1933, Kóny, Regatul Ungariei - d. 25 martie 2016, Budapesta, Ungaria) a fost un politician comunist ungar.

Referințe

Nașteri în 1933
Decese în 2016
Comuniști maghiari
Politicieni maghiari

Imre Pozsgay


Uma bolsa de futuros ou mercado de futuros é uma bolsa financeira central onde as pessoas podem negociar contratos futuros padronizados definidos pela bolsa. Os contratos de futuros são contratos de derivativos para comprar ou vender quantidades específicas de uma mercadoria ou instrumento financeiro a um preço especificado com entrega definida em um momento específico no futuro. As bolsas de futuros fornecem locais de negociação físicos ou eletrônicos, detalhes de contratos padronizados, dados de mercado e preços, câmaras de compensação, autorregulamentação da bolsa, mecanismos de margem, procedimentos de liquidação, prazos de entrega, procedimentos de entrega e outros serviços para promover a negociação de contratos futuros. As bolsas de futuros podem ser integradas sob a mesma marca ou organização com outros tipos de bolsas, como mercados de ações, mercados de opções e mercados de títulos. As bolsas de futuros pertencentes a membros sem fins lucrativos beneficiam seus membros, que ganham comissões e receitas atuando como corretores ou formadores de mercado. As bolsas de futuros com fins lucrativos obtêm a maior parte de sua receita com taxas de negociação e compensação.

Papel na padronização de contratos futuros
As bolsas de futuros estabelecem contratos padronizados para negociação em seus locais de negociação e geralmente especificam o seguinte: ativos a serem entregues no contrato, condições de entrega, meses de entrega, fórmula de precificação para liquidação diária e final, tamanho do contrato e posição e limites de preço. Para ativos a serem entregues, as bolsas de futuros geralmente especificam um ou mais graus de uma mercadoria aceitável para entrega e para quaisquer ajustes de preço aplicados à entrega. Os locais onde os ativos são entregues também são especificados pelas bolsas de futuros, que também podem especificar locais alternativos de entrega e quaisquer ajustes de preço disponíveis ao entregar em locais alternativos. Por exemplo, os contratos de suco de laranja concentrado congelado da ICE especificam locais de entrega como armazéns licenciados pela bolsa na Flórida, Nova Jersey ou Delaware, enquanto no caso de contratos de gado vivo da CME, a entrega é para pátios de gado e matadouros aprovados pela bolsa no Centro-Oeste. A bolsa de futuros também determina a quantidade de ativos entregues para cada contrato, o que determina o tamanho do contrato. Tamanhos de contrato muito grandes dissuadirão a negociação e cobertura de posições pequenas, enquanto tamanhos de contrato muito pequenos aumentarão os custos de transação, pois há custos associados a cada contrato. Em alguns casos, as bolsas de futuros criaram "mini" contratos para atrair traders menores.

Mecanismos de compensação e margem
As bolsas de futuros fornecem acesso a câmaras de compensação que estão no meio de cada negociação. Suponha que o trader A compre US$145,000 em contratos futuros de ouro do trader B. O trader A realmente comprou um contrato futuro para comprar US$145,000 em ouro da clearing house em um momento futuro, e o trader B realmente tem um contrato para vender US$145,000 para a clearing casa ao mesmo tempo., diminuindo o risco de crédito.

Mesmo que as câmaras de compensação estejam expostas a todas as negociações na bolsa, elas têm mais ferramentas para gerenciar o risco de crédito. As câmaras de compensação podem emitir chamadas de margem para exigir que os traders depositem dinheiro da margem inicial quando abrirem uma posição e depositar dinheiro da margem de variação (ou margem de marcação a mercado) quando as posições existentes sofrerem perdas diárias. Uma margem em geral é uma garantia que o detentor de um instrumento financeiro deve depositar para cobrir parte ou todo o risco de crédito de sua contraparte, neste caso as câmaras de compensação da contraparte central. Os operadores de ambos os lados de uma negociação devem depositar a Margem Inicial, e esse valor é mantido pela câmara de compensação e não é remetido a outros operadores.

O sistema de margem garante que, em um determinado dia, se todas as partes em uma negociação fecharem suas posições após os pagamentos de margem de variação após a liquidação, ninguém precisará fazer nenhum pagamento adicional, pois o lado perdedor da posição já teria enviado o valor total, eles deve ao lado lucrativo da posição. A câmara não guarda margem de variação. Quando os comerciantes não podem pagar a margem de variação que devem ou estão inadimplentes, a câmara de compensação fecha suas posições e tenta cobrir suas obrigações restantes com outros comerciantes usando sua margem inicial postada e quaisquer reservas disponíveis para a câmara de compensação.

Os traders não interagem diretamente com a bolsa – eles interagem com membros da câmara de compensação, geralmente corretores de futuros, que repassam contratos e pagamentos de margem para a bolsa. Os membros da câmara de compensação são diretamente responsáveis pelos requisitos de margem inicial e margem de variação na bolsa, mesmo que seus clientes não cumpram suas obrigações, portanto, eles podem exigir mais margem inicial (mas não margem de variação) de seus clientes do que o exigido pela bolsa para se proteger.

Natureza dos contratos
Os contratos negociados em bolsa são padronizados pelas bolsas onde são negociados. O contrato detalha qual ativo será comprado ou vendido e como, quando, onde e em que quantidade será entregue. Os termos também especificam a moeda na qual o contrato será negociado. Os contratos futuros de commodities padronizados também podem conter disposições para ajustar o preço contratado com base nos desvios da commodity "padrão", por exemplo, um contrato pode especificar a entrega de aveia número 1 do USDA mais pesada pelo valor nominal, mas permitir a entrega de aveia número 2 para um determinado penalidade do vendedor por alqueire.

Os especuladores sobre flutuações de preços futuros que não pretendem fazer ou receber a entrega final devem tomar cuidado para "zerar suas posições" antes do vencimento do contrato. Após o vencimento, cada contrato será liquidado, seja por entrega física ou por liquidação em dinheiro. Os contratos, em última análise, não são entre o comprador original e o vendedor original, mas entre os detentores no vencimento e na troca. Como um contrato pode passar por muitas mãos depois de ser criado por sua compra e venda inicial, ou mesmo ser liquidado, as partes liquidantes não sabem com quem negociaram.

Reguladores
Cada troca é normalmente regulada por uma agência reguladora governamental (ou semi-governamental):

História

Tempos antigos
Na Antiga Mesopotâmia, por volta de 1750 AC, o sexto rei da Babilônia, Hammurabi, criou um dos primeiros códigos legais: o Código de Hammurabi.

O Código de Hammurabi permitia que as vendas de bens e ativos fossem entregues por um preço acordado em uma data futura; exigia que os contratos fossem por escrito e testemunhados; e cessão permitida de contratos. O código facilitou os primeiros derivativos, na forma de contratos a termo e futuros. Existia um mercado ativo de derivativos, com negociações realizadas nos templos.

Um dos primeiros registros escritos sobre negociação de futuros está na Política de Aristóteles. Ele conta a história de Tales, um pobre filósofo de Mileto que desenvolveu um "artifício financeiro, que envolve um princípio de aplicação universal". Thales usou sua habilidade de previsão e previu que a colheita da azeitona seria excepcionalmente boa no próximo outono. Confiante em sua previsão, ele fez acordos com proprietários de lagares locais para depositar seu dinheiro com eles para garantir-lhe o uso exclusivo de seus lagares quando a colheita estivesse pronta. Thales negociou preços baixos com sucesso porque a colheita estava no futuro e ninguém sabia se a colheita seria abundante ou ruim e porque os donos de lagares estavam dispostos a se proteger contra a possibilidade de um rendimento ruim. Quando chegou a época da colheita, e um forte aumento na demanda pelo uso dos lagares superou a oferta, ele vendeu seus contratos de uso futuro dos lagares a uma taxa de sua escolha e fez uma grande quantia de dinheiro.

Era moderna
A primeira bolsa de futuros organizada moderna começou em 1710 na Dojima Rice Exchange em Osaka, Japão.

A London Metal Exchange foi fundada em 1877, mas o mercado remonta a 1571 e à abertura do Royal Exchange, em Londres. Antes da criação da bolsa, os negócios eram conduzidos por comerciantes em cafeterias de Londres. No início, apenas o cobre era comercializado. Chumbo e zinco logo foram adicionados, mas só ganharam status comercial oficial em 1920. A bolsa foi fechada durante a Segunda Guerra Mundial e não foi reaberta até 1952. A gama de metais comercializados foi estendida para incluir alumínio (1978), níquel (1979), estanho (1989), liga de alumínio (1992), aço (2008) e metais menores cobalto e molibdênio (2010). A bolsa deixou de negociar plásticos em 2011. O valor total do comércio é de cerca de US$ 11,6 trilhões anualmente.

Chicago tem a maior bolsa futura do mundo, o CME Group. Chicago está localizada na base dos Grandes Lagos, perto das fazendas e da região pecuária do Meio-oeste, tornando-se um centro natural para transporte, distribuição e comércio de produtos agrícolas. O excesso e a escassez desses produtos causaram flutuações caóticas no preço, o que levou ao desenvolvimento de um mercado que permitia aos comerciantes de grãos, processadores e empresas agrícolas negociar contratos isolá-los do risco de mudança adversa de preço e permitir que eles façam cobertura.

Em 1848, o Chicago Board of Trade foi formado. A negociação era originalmente em contratos a termo; o primeiro contrato (sobre milho) foi escrito em 13 de março de 1851. Em 1865, os contratos futuros padronizados foram introduzidos.

Após o fim do padrão-ouro internacional do pós-guerra, em 1972 a CME formou uma divisão chamada Mercado Monetário Internacional(IMM) para oferecer contratos futuros em moedas estrangeiras: libra esterlina, dólar canadense, marco alemão, iene japonês, peso mexicano e suíço franco .

A negociação de futuros costumava ser muito ativa na Índia do início ao final do século 19 na comunidade empresarial de Marwari. Várias famílias fizeram fortuna negociando futuros de ópio em Calcutá e Bombaim. Existem registros disponíveis de contratos futuros de ópio padronizados feitos nas décadas de 1870-1880 em Calcutá. O primeiro mercado de futuros organizado foi estabelecido em 1875 pela Bombay Cotton Trade Association para negociar contratos de algodão. Isso ocorreu logo após o estabelecimento do comércio de futuros de algodão no Reino Unido, já que Bombaim era um centro muito importante para o comércio de algodão no Império Britânico. O comércio futuro de juta bruta e produtos de juta começou em Calcutá com o estabelecimento da Calcutta Hessian Exchange Ltd., em 1919.

Desenvolvimentos recentes
A década de 1970 viu o desenvolvimento dos contratos de futuros financeiros, que permitiam negociar o valor futuro das taxas de juros . Estes (em particular o contrato de eurodólar de 90 dias introduzido em 1981) tiveram um enorme impacto no desenvolvimento do mercado de swaps de taxa de juros.

Hoje, os mercados futuros superaram em muito suas origens agrícolas. Com a adição da New York Mercantile Exchange, a negociação e cobertura de produtos financeiros usando futuros supera os mercados tradicionais de commodities e desempenha um papel importante no sistema financeiro global, negociando mais de US$ 1,5 trilhões por dia em 2005.

Em 2006, a Bolsa de Valores de Nova York se uniu à bolsa eletrônica Euronext da Amsterdã-Bruxelas-Lisboa-Paris para formar a primeira bolsa transcontinental de futuros e opções. Esses dois desenvolvimentos, bem como o crescimento acentuado das plataformas de negociação de futuros pela Internet desenvolvidas por várias empresas comerciais, apontam claramente para uma corrida para a negociação total de futuros e opções pela Internet nos próximos anos.

Em termos de volume de negócios, a Bolsa Nacional de Valores da Índia em Mumbai é a maior bolsa de futuros de ações únicas do mundo.

Veja também

 Mercado de títulos
 Forex
 Mercados preditivos
 Mercado de ações

Referências

Leitura adicional

 Compreendendo Derivativos: Mercados e Infraestrutura Federal Reserve Bank of Chicago, Financial Markets Group (arquivado em 12 de agosto de 2013)

Finanças

Mercado de futuros


La liste des sous-marins de l'Équateur rassemble les sous-marins commandés ou exploités par la Marine équatorienne au fil des ans.

Premières expériences
1838 : conception et construction du submersible Hipopótamo par le lieutenant de frégate équatorien José Rodríguez Labandera.

Flotte actuelle
Au début des années 1970, le commandement de la marine équatorienne était conscient de l'obsolescence de ses navires et savait aussi que le potentiel de guerre des autres pays de la région dépassait de loin celui de l'Équateur dans tous les domaines. La force navale devait donc absolument entamer un processus de modernisation, et il devenait urgent pour l'Équateur d'entrer dans le groupe des pays possédant une force sous-marine. Avec le soutien du gouvernement de l'époque, présidé par le général Guillermo Rodríguez Lara, un groupe d'officiers et d'hommes d'équipage a été envoyé à l'étranger pour acquérir leurs premières connaissances dans les écoles de sous-marins de pays amis : à la base navale « Almirante Castro e Silva » (BACS) au Brésil le , et à l'école sous-marine de Valparaíso (Chili) le

Après avoir analysé différentes propositions de constructeurs, l'Équateur a signé le  un accord avec le gouvernement allemand pour construire dans ce pays des sous-marins d'attaque conventionnels modernes de type 209/1300, dans le chantier naval Howaldtswerke-Deutsche Werft à Kiel en Allemagne. Les travaux ont commencé le . Le  a été formée la mission équatorienne à Kiel, chargée de superviser la construction et l'installation de l'équipement, et de former les équipages pendant la période de sa construction.

 BAE Shyri (SS-101) : lancement le , il prend la mer le  et arrive en Équateur le .
 BAE Huancavilca (SS-102) : baptisé le .

Les premiers équipages de ces sous-marins ont également été les premiers instructeurs de l'École de formation créée en Équateur. Ces pionniers ont transmis leurs connaissances à 8 promotions successives, soit  et  d'équipage qui ont reçu des cours de base et des formations continues.

Afin de maintenir un haut niveau de disponibilité, les deux unités ont subi plusieurs révisions, d'abord en Allemagne (années 1983, 1984 et 1985) puis en Équateur (années 1990, 1991, 1993 et 1994). Les batteries de propulsion ont également été changées en 1995. En 1999, un test de capacité de charge a été effectué sur les batteries, et certaines cellules qui avaient perdu leur capacité ont été changées après ce diagnostic.

Les sous-marins équatoriens ont participé à de nombreux entraînements et exercices sous-marins et anti-sous-marins avec le reste de la flotte, et aux opérations combinées de l'UNITAS. Ils ont maintenu la souveraineté dans les eaux territoriales. Ils ont également participé aux opérations pendant les conflits armés avec le Pérou de janvier-février 1981 (guerre du Paquisha) et janvier à mars 1995 (guerre du Cenepa). Pendant le conflit de 1981, les sous-marins ont accompli plus de  de patrouille de guerre dans des conditions difficiles, ce qui a été récompensé par l'attribution de « Silver Star ». Ils ont aussi participé au conflit de 1995, avant que ne commence le changement des batteries du Huancavilca.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Marine équatorienne

Forces armées de l'Équateur
Équateur

Liste des sous-marins de l'Équateur


Wolf Hagemann () a fost general german din Wehrmacht, care a îndeplinit funcții de comandă în timpul celui de-al Doilea Război Mondial. A fost decorat cu Crucea de Cavaler al Crucii de Fier cu frunze de stejar în Germania Nazistă.

Crime de război
În 2 septembrie 1944 divizia 541 a Wehrmacht-ului comandată de Hagemann a executat 448 de civili polonezi, în principal femei, bătrâni și chiar și copii cu vârsta de 6 luni, în cursul pacificării satului Lipniak-Majorat. Executarea civililor nevinovați a fost justificată ca represalii pentru activitatea militară a partizanilor polonezi (sursa: Mieczysław Bartniczak, "Lipniak Majorat oskarża i przypomina. IX.1944", Ostrołęka, 1989).

Decorații
 Crucea de Cavaler al Crucii de Fier cu frunze de stejar
 Crucea de Cavaler (4 septembrie 1940) în calitate de Oberstleutnant și comandant al III./Gebirgsjäger-Regiment 139
 Frunze de stejar (4 iunie 1944) în calitate de Generalmajor și comandant al Diviziei 336 Infanterie
  Ordinul "Steaua României" cu spade și panglică de "Virtutea Militară", în gradul de Comandor (11 octombrie 1941) "pentru inițiativa de care a dat dovadă cu ocazia trecerii Prutului pe la Rânzești, când a organizat o portiță cu o capacitate de un ploton și un tun anticar, pe care a condus-o personal, executând mai multe transporturi sub bombardamentul artileriei inamice. A însoțit pe comandantul de divizie în multe ocaziuni în linia I-a, sub bombardament de artilerie și gloanțe de infanterie, dându-și opiniile sale practice și pline de experiențe"

Note

Bibliografie

Nașteri în 1898
Decese în 1983
Generali germani
Personal militar german al Primului Război Mondial
Decorați cu Ordinul Steaua României

Wolf Hagemann


Kupffer puede hacer referencia a:

Personas
 Karl Wilhelm von Kupffer médico, anatomista, histólogos.
 Elisar von Kupffer

Otros
 Célula de Kupffer
 Harry Kupfer

Kupffer


Onthophagus semiaureus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Lansberge em 1883.

Referências

Ligações externas

semiaureus
Coleópteros descritos em 1883

Onthophagus semiaureus


Kıta Avrupası, adalar ve bazı durumlarda da yarımadalar hariç Avrupa kıtası anlamına gelir. Farklı ülkelerde farklı şekillerde algılanır. Birleşik Krallık'ta Britanya Adaları hariç Avrupa kıtasının tamamı için kullanılır. İskandinav ülkelerinde ise Britanya Adaları, İskandinavya, İzlanda ve Finlandiya hariç Avrupa'nın geri kalan kısmı için kullanılır.

Avrupa
Siyasi coğrafya

Kıta Avrupası


est un shōnen manga écrit par Yuki Tanaka et dessiné par Kento Matsūra. Il est prépublié du  aus  dans le Weekly Shōnen Jump, puis publié en volumes reliés par l'éditeur japonais Shūeisha. La version française est éditée par Kazé de  à .

Synopsis
En 2049, Tokyo est devenue la ville la plus dangereuse au monde. La criminalité dans les quartiers a engendré la résurgence de combattants de l'ombre : les Shinobi ! L'un d'entres eux, Jin, sauve un garçon du nom de Enh, qui possède un parchemin de grande valeur extrêmement convoité. Afin de le protéger, Jin décide de l'intégrer dans son squad de combattants d'élites.

Manga
Tokyo Shinobi Squad a débuté dans le  numéro du Weekly Shōnen Jump le  et s'est terminé dans le  numéro du Weekly Shōnen Jump paru le . Depuis, la série est éditée sous forme de volumes reliés par Shūeisha et compte un total de 3 tomes . La version française est publiée par Kazé à partir du .

Liste des volumes

|}

Réception
Au Japon, le manga a reçu des critiques car abordant des similitudes avec des œuvres aux thèmes de ninja dont Naruto et Boruto: Naruto Next Generations.

Notes et références

Œuvres
Édition japonaise

Édition française

Liens externes
  sur Weekly Shōnen Jump

Série manga
Manga d'action
Manga d'aventure
Manga paru dans le Weekly Shōnen Jump
Manga publié par Kazé
Manga des années 2010

Tokyo Shinobi Squad


Se er en undervisningsfilm instrueret af Svend Aage Lorentz efter manuskript af Hagen Hasselbalch.

Handling
Informativ film om stråler, lys og de ting der gør, at vi faktisk kan se.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1948

Undervisningsfilm fra Danmark

Se


තෝමස් ඩිවටයිට් (1843 - 1911 ) විවච්ඡේදකයෙක් සහ ගුරුවරයෙක් විය. මැසදුසෙට් හි බොස්ටන් වල උපත ලැබු ඩිවයිට් ක්‍රි.ව 1856 දී කතෝලිකයෙක් බවට පත්වු අතර හාවර්ඩ් වෛද්‍ය විද්‍යාලයෙන් ක්‍රි.ව 1867 දී උපාධිය ලබා ගත්තේය. විදේශ ගතව අධ්‍යාපනය හැදැරිමෙන් පසු ඔහු ක්‍රි.ව 1872 -1873 කාලයේ දි හාවර්ඩ් විද්‍යාලයේ සන්දනාත්මක විවාච්ඡේද විද්‍යාවේ උපදේශකයෙක් විය. ඔහු බොඩොයින් විද්‍යාලයේ ද දේශණ පැවැත්වු අතර වර්ෂ 1883 දී හාර්වඩ් වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ ව්‍යවච්ඡේද විද්‍යාව පිළිබද පාක්මන් මහචාර්යවරයා ලෙස ඕලිවර් වෙල්ඩෙන් හෝමස්ට පසුව පත්විය. ඔහු හාවර්ඩ් හි වි‍වච්ඡේද පිළිබද වොරුන් කෞතුකාගරයේ අස්ථි විද්‍යාව පිළිබද අංශයක් ආරම්භ කල අතර දැනට පවතින විශිෂ්ඨ ගණයේ ඒවා අතරින් එකක් ලෙස සැලකේ. ඔහුට ව්‍යවච්ඡේදකයෙක් වශයෙන් ජාත්‍යන්තර කීර්තියක් ලැබි තිබිය. ඔහුගේ කෘතින් අතර ෆ්රෝසන් සේක්ෂන්ස් ඔෆ් එ චයිල්ඩ් (1872) ක් ලිනිකල් ඇට්ලස් ඔෆ් වේරියේෂන් ඔෆ් ද බෝන්ස් ඔෆ් ද හැනැස් ඇන්ඩ් ෆිට් (1907) තෝමස් ඔෆ් ඒ කැතලික් ඇනටෝමිස් (1911) සහ ක්‍රිස්තියානි භක්ති සංර්කෂණය පිළිබද වැදගත් පොතක් ද වේ. ඩාර්වින් වාදය විශ්වාස කලේ නුගතුන් විසින් යැයි පැවසු ඩිවයිට් එහි විවේචකයෙක් විය. ඔහු වයස අවුරුදු 68 දී මැසචුසෙට් හි "නාහාන්ට්"  වලදි මියගියේය.

සටහන්

{|

තෝමස් ඩිවයිඩ්ට්


An Eriocaulon nepalense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gerald Webber Prescott ngan August Gustav Heinrich von Bongard. An Eriocaulon nepalense in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 E. n. laosense
 E. n. nepalense

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon nepalense


Mark Edward Fischbach (), cunoscut sub pseudonimul său online Markiplier, este un YouTuber american. Originar din Honolulu, Hawaii, Markiplier și-a început cariera în Cincinnati, Ohio și și-o continuă în Los Angeles, California.

În ianuarie 2017, canalul său avea peste 15,9 milioane de abonați și peste 6,3 miliarde de vizionări, clasându-l astfel pe locul 20 în topul celor mai populari YouTuberi. Mark este specializat în jocuri video cărora le face Walkthrough-uri.

In decembrie 2021,canalul sau avea peste 30,9 milioane de abonati si peste 17 miliarde de vizionari.Este cunoscut pentru capodopere precum A Heist with Markiplier(2019),In Space with Markiplier(TBA 2021-2022)precum si pentru canalul Unus Annus in colaborare cu Ethan Nestor(cunoscut sub aliasul CrankGameplays).

Viața timpurie
Fischbach s-a născut în Centrul Medical Tripler Army din Honolulu, Hawaii. Tatăl său a fost în armată, unde a cunoscut-o pe mama lui Mark, care e de origine coreeană. Familia sa s-a mutat în Cincinnati și Fischbach a început să studieze la Universitatea din Cincinnati. Mai târziu a renunțat la facultate pentru a se concentra pe cariera de pe YouTube.
Mark are un frate mai mare, Thomas, care e un artist și autorul benzii desenate online, "Twokinds"

Cariera lui pe Youtube

Primii ani și creșterea canalului (2012-2014)
Fischbach și-a înregistrat primul canal YouTube pe 6 martie 2012. Inițial, el intenționa să încarce schițe de comedie și videoclipuri de acțiune. El a numit canalul "Markiplier", un pseudonim pentru Mark și multiplu, deoarece el urma să portretizeze toate personajele din sketch-urile lui. Cu toate acestea, Markiplier a avut, de asemenea, un interes pentru jocurile video și a decis să facă videoclipuri cu jocuri în timp ce trendul era în creștere. Prima sa serie a fost un Let's Play of Amnesia: The Dark Descent (2010), iar canalul a ajuns la peste nouăzeci și patru de mii de abonați în decurs de un an.

În 2014, Fischbach s-a mutat în Los Angeles pentru a fi mai aproape de potențiale oportunități de afaceri. El a început celebrul său acum Let's Play of Five Nights at Freddy's (2014), a cărui primă parte a devenit cel mai vizionat videoclip de gaming de pe canalul său. Succesul acestei serii l-a determinat pe Fischbach să joace și celelalte jocuri din franciză și a avut și un cameo în Five Nights at Freddy's: Special Delivery (2014).

Proiectele lui mai mari (2016-2019)
În noiembrie 2016, Fischbach a semnat cu agenția de talente William Morris Endeavor (WME). Primul său proiect cu WME a fost turneul său "You're Welcome Tour" din primăvara anului 2017, în care Fischbach și alți patru YouTuberi - Bob Muyskens, Wade Barnes, Tyler Schied și Ethan Nestor - au susținut treizeci și unu de spectacole în Statele Unite și Europa.

În ianuarie 2018, Fischbach a început să producă conținut exclusiv pentru Twitch ca parte a unui acord cu Disney Digital Network. Canalul său de YouTube a ajuns la 20 de milioane de abonați în martie.

În octombrie 2019, Fischbach a anunțat o nouă serie de tip alege-ți propria poveste (asemănătoare cu A Date With Markiplier) o producție YouTube Originals intitulată A Heist with Markiplier. Produsă de Fischbach și Rooster Teeth, seria conține 31 de posibile sfârsituri și include și alți YouTuberi precum Rosanna Pansino, Matthew Patrick și Game Grumps.

In Space with Markiplier
In Space with Markiplier este un film de comedie science-fiction interactiv în două părți, scris și regizat de Markiplier și o continuare a filmului A Heist with Markiplier. Prima parte a fost lansată pe 4 aprilie 2022, care coincide cu aniversarea de zece ani a lui Mark pe YouTube, iar cea de-a doua a fost lansată pe 2 mai 2022.

In Space with Markiplier îl are ca protagonist pe căpitanul unei nave numite Invincible II. Nu la mult timp după sosirea căpitanului, problemele de pe navă ies la suprafață. Când o criză multiversală începe, lucrurile nu sunt întocmai ceea ce par a fi.

În date de 2 noiembrie 2022 In Space with Markiplier a fost nominalizat pentru un Emmy în caregoria de Premiile Emmy pentru copii și familie.

Personalități de pe Internet
YouTube

Markiplier


Mir i ljubav (live) prvi je koncertni album grupe S.A.R.S. objavljen 2015. godine za izdavačku kuću Lampshade media.

Album je snimljen za vrijeme koncerta u Domu sportova u Zagrebu 25. listopada 2014. godine. Na ovom albumu nisu sve pjesme s koncerta, a izostavljena je i interakcija s publikom između pjesama. Koncert je bio unaprijed rasprodan, a na samom koncertu bila je odlična atmosfera i u potpunosti je uspio. S.A.R.S. je na koncertu odsvirao bis koji se sačinjavao od pjesme "Buđav lebac" (koja nije na albumu) te ponavljanja pjesama "Lutka" i "Ti, ti, ti".

Album je objavljen kao besplatno izdanje, s internetskim poveznicama za preuzimanje dostupnim na službenoj internetskoj stranici grupe.

Popis pjesama

Izvori

Albumi S.A.R.S.-a
Albumi iz 2015.

Mir i ljubav


الأريل (Aryl) في سياق الجزيئات العضوية هي مجموعة وظيفية أو مستبدل مشتقة من حلقة عطرية بسيطة قد تكون الفينيل أو الثيوفين أو الإندول... إلخ. (اقرأ أيضا تسمية الاتحاد الدولي للكيمياء البحتة والتطبيقية). وتستخدم تسمية «أريل» على سبيل الاختصار أو التعميم.

مجموعة الأريل البسيطة هي فينيل، C6H5، وهي مشتقة من البنزين. المجموعة الكاملة CH3C6H4، مشتقة من التولوين (ميثيل بنزين). مجموعة زايليل (Xylyl)ا، (CH3)2C6H3 مشتقة من الزايلين (ثنائى ميثيل بنزين)

وقد يبدي ثنائي الأريل تماكب ضوئي محوري. والأريلة  هي أي عملية كيميائية بسيطة توصل فيها مجموعة أريل إلى مادة ما.

اقرأ أيضًا
 ألكيل
 هيدروكربون عطري

المراجع

مجموعات أريل
مجموعات وظيفية
مستبدلات

أريل (كيمياء)


Muhammed Suresi (Arapça: سورة محمد), Kur'an'ın 47. suresidir. Sure, 38 ayetten oluşur.

Sure ismini 2. ayette geçen Muhammed kelimesinden alır. Medine'de indirildiğine inanılan Muhammed Suresi'nde kafirlerin ve müminlerin durumundan, hicretten, münafıkların durumundan bahsedilir.

Kaynakça

Sureler

Muhammed Suresi


Park skulptura Jakovlje nalazi se u Jakovlju.

Opis
Park skulptura Jakovlje smješten je u historicističkom perivoju dvorca Oršić u Jakovlju. Nastao je 1993. godine inicijativom akademskog kipara Ratka Petrića i pokretanjem Prve međunarodne kiparske kolonije. Do 2009. godine u perivoju je postavljeno šezdesetak skulptura suvremenih hrvatskih i stranih umjetnika među kojima se izdvajaju djela Milene Lah, Ivana Kožarića, Branka Ružića, Šime Vulasa i Petra Barišića. Zahvaljujući slobodnom izboru tema, upotrebi različitih materijala i individualnim kiparskim poetikama, ovaj Park skulptura karakterizira umjetnička heterogenost, planski i skladno uklopljena u povijesni graditeljsko-pejzažni sklop.

Zaštita
Pod oznakom Z-7542 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra.

Izvori

Zaštićena javna plastika u Zagrebačkoj županiji

Park skulptura Jakovlje


Un binyeo (, ) est une épingle à cheveux traditionnelle coréenne servant à fixer les chignons.

Types
Les binyeos sont divisés en deux sortes, un jam (; ) ou gye et un chae (; ). Les jams ont un corps long et les chaes ont une forme de " U " retourné. Les binyeos sont généralement utilisés par les femmes, mais ils sont également utilisés par les hommes pour fixer leur sangtu en place.

Le nom du binyeo dépend aussi de la forme du jamdu, la partie convexe à l'extrémité. De nombreux jamdus signifient des signes de bon augure tels que la richesse, la bonne santé et la longévité.

Un des plus grands binyeos a une épaisseur de  et une longueur de  et est utilisée lors des mariages.

Le choix du matériau suivait également la saison et l'objectif. Par exemple, le jade blanc et vert était utilisé en été, les fleurs de prunier, les feuilles de bambou et la pivoine au printemps et à l'automne, et le dragon en hiver.

Les jeunes femmes portaient du jade, et lorsqu'elles vieillissaient, un binyeo en or exprimait la dignité et la fierté.

Histoire
L'utilisation du binyeo remonte à l'époque des Trois Royaumes de Corée, où il accompagnait généralement une coiffure féminine similaire aux chignons. Les détails entourant l'utilisation du binyeo sont devenus plus précis depuis le roi Yeongjo de la dynastie Joseon, qui aurait forcé les femmes à revêtir le binyeo.

Pendant l'ère Silla, il fut un temps interdit au peuple de l'arborer, en dehors des mariages, et son usage était par ailleurs réglementé, avec par exemple les motifs du phénix et dragon chinois qui ne pouvaient être utilisés que par la famille impériale.

Le binyeo fut utilisé pour remplacer le gache, un type de perruque, que de nombreuses femmes mariées portaient pour montrer leur statut et leur rang dans la société. En raison de l'ampleur et du poids de certaines de ces pièces, de nombreuses femmes souffraient de douleurs au cou. Afin d'éviter d'autres problèmes sociaux dus au coût excessif de ces articles et de prévenir d'autres blessures, le gachae fut remplacé par le binyeo.

Sous la dynastie Joseon, le jour où elles devenaient adultes, les filles organisaient une cérémonie de passage à l'âge adulte en mettant un binyeo dans leurs cheveux, à l'image de la cérémonie du Ji li chinoise.

Usage

Le but principal du binyeo est de fixer les cheveux, mais il peut aussi marquer le statut social et sert aussi à mettre en place des couvre-chefs de type  et

Signification culturelle
Le binyeo était également considéré comme un symbole de la femme mariée qu'elle ne devait pas perdre, sous peine de perdre aussi sa dignité et fidélité. Il était souvent offert en cadeau par leur mari ou leur prétendant. Lors du rite du gyerye, qui fait partie de la cérémonie du passage à l'âge adulte, de nombreuses jeunes filles portaient et arboraient ce type spécifique d'épingle à cheveux. Le binyeo, qui ne devait pas être enlevé, jouait également un rôle important dans la vie d'une femme. Certaines enlevaient le binyeo et laissaient leurs cheveux tomber afin de se repentir de leur conviction d'avoir causé la mort de leurs parents. Après trois jours, elles fixaient leurs cheveux en chignon et remplaçaient leur binyeo habituel par un binyeo en bois. Ce binyeo en bois doit être porté pendant trois ans de deuil.

Articles connexes
 Une binyeo fait partie des vêtements portés par Yi Dan-ha et sa femme

Références

Liens externes

Couvre-chef coréen
Bijou pour la tête
Coiffure

Binyeo


André Campra (døbt 4. december 1660 i Aix-en-Provence, død 29. juni 1744 i Versailles) var en fransk barokkomponist og dirigent.

Campra tilhørte generationen mellem Jean-Baptiste Lully (1632–1687) og Jean-Philippe Rameau (1683–1764), og var en af fornyerne af den franske opera.

Liv og gerning
André Campra var søn af Luise Fabry fra Aix-en-Provence og Jean-François Campra, en læge og violinist fra Graglia i Piemonte. Sin første musikalske undervisning fik Campra som kordreng i katedralen Saint-Sauveur, og allerede som 17-årig skrev han nogen motetter. I 1678 begyndte han på kirkelige studier i Saint-Sauveur og fik tonsur. Efter, at han deltog i en teateropførelse, blev han i 1681 forvist fra domkapitlet.

Samme år tog Campra post som maitre de musique ved katedralen Saint-Trophime i Arles. Året efter komponerede han sin første opera i anledning af hertug af Burgunds, en sønnesøn af Ludvig XIV, fødselsdag. Operaen regnes som tabt.

I 1683 rejste han til Toulouse hvor han ledede sangerskolen i katedralen Saint-Étienne, en post han havde i 11 år. De musikalske ressourcer var ganske beskedne, kun serpenter og en violone stod til sangernes disposition, men det lykkedes Campra at tilføje to violinstemmer. I 1685 gav Languedocs stænderforsamling i Montpellier ham titlen maitre de musique.

Ingen kilder omtaler Campra som en omgængelig person: han blev beskrevet som opfarende, kynisk, drikfældig – og som tilhænger af det italienske parti. Dette gjorde at han mistede sin stilling i Arles, og heller ikke hans virke i Toulouse var problemløst. I 1691 forlangte domkapitlet, at han forelagde sine værker, før de blev opført. Mens denne konflikt var på sit højeste i 1694, hjalp abbed Lagrange-Trianon ham til et engagement som leder af sangerskolen i Notre Dame de Paris.

Fra 1697 begyndte Campra at skrive melodier til lyriske værker, opéra-balleten L'Europe galante og Le Carnaval de Venise (1699), og dette førte til, at han mistede sin lukrative tjeneste i kirken.

Frem til 1720 komponerede Campra omkring 15 opéras-ballets og tragédies lyriques, hvoraf nogen blev opført flere gange i Campras levetid. Han var på dette tidspunkt blevet en kendt musiker og blev udnævnt til kapelmester ved Académie Royale de musique i Paris, ikke mindst fordi regentens smag var italiensk præget – han var elev af Marc-Antoine Charpentier. Efter Ludvig XIVs død og efter at Michel-Richard Delalande havde trukket sig tilbage, blev Campra sammen med Charles-Hubert Gervais (1671–1744) og Nicolas Bernier (1664–1734) sous-maître i Chapelle Royale.

Fra 1721 stod Campra også i jesuitternes tjeneste ved kirkerne Saint Louis og Collège Louis le Grand. Med undtagelse af operaen Achille et Déidamie (1735) og to lejlighedsværker, et som var bestilt af Prinsen af Conti (La Fête de Isle-Adam, 1722) og et til hertug von Chartres' bryllup (Le Lis et la Rose, 1724), komponerede han nu kun kirkemusik, deriblandt ca. 30 motetter, Messe de Requiem, talrige salmer, og kantater for opførelse i Collège Louis-Le-Grand.

Musik
Tidsmæssigt er Campra placeret mellem Jean-Baptiste Lully og Jean-Philippe Rameau. Mens de fleste franske komponister fra Ancien Régimes tid faldt i glemsel umiddelbart efter den franske revolution, blev værker af Campra, Lully og Rameau nu og da opført. Campra regnes som den mest betydelige franske komponist i første halvdel af 1700-tallet. Han bidrog til at etablere opéra-ballet, en ny musikalske genre oprindelig skabt af Pascal Collasse (i hans Ballet des saisons).

Både i den verdslige musik og i kirkemusikken præges Campra en vis fransk-italiensk lethed og enkelthed.

I 1740, 79 år gammel, frasagde han sig sine poster og levede sine siste år tilbagetrukket i Versailles.

Collège André Campra i Aix-en-Provence er opkaldt efter komponisten.

Værker

Kirkemusik
 Trois livres de cantates, 1708, 1714 et 1728
 Nisi Dominus, 1722
 Messe de morts (rekviem), etter 1723
 Motets pour la Chapelle Royale, 1723–1741

Operaer
 L'Europe galante, opéra-ballet, 1697
 Vènus, Feste galante, 1698
 Le carnaval de Venise, opéra-ballet, 1699
 Hèsion, tragédie lyrique, 1700
 Tancrède, tragédie lyrique, 1702
 Les muses 1703
 Iphigènie en Tauride 1704
 Alcine, tragédie lyrique, 1705
 Les fêtes vénitiennes, 1710
 Idomenée, tragédie lyrique, 1712
 Les âges, opéra-ballet, 1718
 Les sauvages 1729
 Achille et Deidamie 1735

Litteratur
 André Campra 1660–1744, av Maurice Barthélémy  (1993)
 André Campra, «Sa vie et son oeuvre» av Maurice Barthélémy  (Tredje utvidede opplag 1957, 1995, 2000)

Referencer

Eksterne henvisninger

Barokkomponister
Operakomponister fra Frankrig
Komponister fra Frankrig
Personer fra Aix-en-Provence

André Campra


ව්‍යාපෘතියක් ලෙස අර්ථ දක්වන්නේ  යම් අරමුණක් හෝ පරමාර්ථයක් සපුරා ලීම සඳහා කලින් තීරණය කරනලද නිශ්චිත කල රාමුවක් තුල ඉලක්ක ගත ප්‍රතිලාභීන් සමුහයක් වෙත යම් සම්පත් ප්‍රමාණයක් යොදවමින් ක්‍රියාත්මක කරන එකිනෙකට සම්බන්ධ අනු ක්‍රියාකාරකම් සමුහයකටයි

ව්‍යාපෘතියක ප්‍රධාන ලක්ෂණ

නිශ්චිත අරමුණ හෝ අරමුණු
නිශ්චිත කාලසීමාවක්
එකිනෙකට සම්බන්ධ වූ ක්‍රියාකාරකම් සමුහයක්
වෙන්කරන ලද නිශ්චිත සම්පත් (මානව/ භෞතික) ප්‍රමාණයක්
ඉලක්කගත ප්‍රතිලාභීන් කණ්ඩායමක්
බලාපොරොත්තු වන තත්ත්වයක්
නියමිත මුදල් ප්‍රමාණයක්

සම්බන්ධ භූමිකාවන්

ව්‍යාපෘතියක සාර්ථකත්වය

ව්‍යපෘති වර්ග

ව්‍යාපෘති කළමණාකරණයට අදාල වන ආපදා කළමණාකරන ක්‍රියාකාරම්
පහත දැක්වෙන වැඩකටයුතු ව්‍යාපෘති කළමණාකරනයේදී තිබෙන ආපදා කළමණාකරන ක්‍රියාකාරම් වේ.

ආපදා කළමනාකරණය හා ව්‍යාපාරයේ පැවැත්ම

ආපදා කළමනාකරණය යනු, ව්‍යාපාරයට එල්ල වන තර්ජනයන් හදුනාගෙන වඩාත් ලාබදායි ක්‍රමයට ඒ සදහා පිළියම් ගන්නා ක්‍රමයකි. ප්‍රයෝගික හා ආර්ථික හේතුන් නිසා ආපදා සම්පුර්ණයෙන්  වැළැක්වීම කළ නොහැකිය. එබැවින් යම් දුරකට ආපදාවන්හි බලපැමක් සැම ආයතනයකටම ඇත.

BCP - ව්‍යාපාර පවත්වාගෙන යාමේ සැලසුම (business continuity Plan) මගින් අවශිෂ්ට ආපදාවන්ගේ ප්‍රතිවිපාකයන් හදුනා ගනී.
BCP සකසා ඇත්තේ කාලය සමග සිදුවිය හැකි ආපදාවන් හදුනාගැනිමටයි. BCP  හා අපදා කලමනාකරණය එකිනෙකට වෙනස් ප්‍රතිවාදි ක්‍රම ලෙස සැලකුවත් එම ක්‍රම දෙක එකිනෙක හා බැදි පවති.
උදාහරණයක් ලෙස ආපදා කලමනාකරණයෙන් BCP සදහා වැදගත් ආපදාවේ විස්තර (මිල, ක්‍රම) හා පිළියම් ඉදිරිපත් කරයි. කෙසේ වෙතත් ආපදා කළමණාකරණයට වඩා පුළුල් පරාසයක් මෙමගින් ආවරණය කරයි. (ආපදාව නිගමනය කර නොමැති BCP හි එහි බලපෑම ඉදිරියේදි ප්‍රතිවිපාක පුළුල්ව විග්‍රහ කරයි.)

ආශ්‍රිත
Risk management activities as applied to project

කළමනාකරණය

ව්‍යාපෘති කළමනාකරණය


NGC 6890 je prečkasta spiralna galaktika u zviježđu Strijelcu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 6890
  Auke Slotegraaf: NGC 6890 Deep Sky Observer's Companion
   DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 6850 - 6899

6890

NGC 6890


Angiopteris evecta, vrsta papratnjače iz porodice Marattiaceae raširene po malenim pacifičkim otocima, Australiji i Novoj Gvineji. Vodi se kao invazivna vrsta uvezena na Havaje, Kostariku, Jamajku i otoke Zavjetrine i Privjetrine.

A. evecta je zimzelena trajnica masivnog rizoma (promjera do 1 m; 3 stope i 3 inča) nalik na deblo s velikim dvoperastim listovima koji izlaze iz rizoma. Listovi mogu doseći do 9 m (30 ft) duljine i 2,5 m  širine, s mesnatom zelenom peteljkom (lisnom stabljikom) koja čini 2 m te duljine.

Angiopteris evecta često se uzgaja kao ukrasna biljka u vrtovima, parkovima i botaničkim vrtovima zbog svojih velikih rizoma i divovskih listova.

Sinonimi

 Callipteris heterophylla T.Moore
 Angiopteris acrocarpa de Vriese
 Angiopteris alata Nadeaud
 Angiopteris aurata de Vriese
 Angiopteris beecheyana de Vriese
 Angiopteris brongniartiana de Vriese
 Angiopteris canaliculata Holttum
 Angiopteris commutata C.Presl
 Angiopteris cupreata de Vriese
 Angiopteris elongata Hieron.
 Angiopteris erecta Desv.
 Angiopteris evanidostriata Hieron.
 Angiopteris evecta var. rurutensis E.D.Br.
 Angiopteris hellwigii Hieron.
 Angiopteris intricata C.Presl
 Angiopteris lasegueana de Vriese
 Angiopteris lauterbachii Hieron.
 Angiopteris longifolia Grev. & Hook.
 Angiopteris lorentzii Rosenst.
 Angiopteris naumannii Hieron.
 Angiopteris novocaledonica Hieron.
 Angiopteris palauensis Hieron.
 Angiopteris palmiformis (Cav.) C.Chr.
 Clementea palmiformis Cav.
 Danaea evecta (G.Forst.) Spreng.
 Polypodium evectum G.Forst.

Izvori

Marattiopsida

Angiopteris evecta


Kraliyet Hava Kuvvetleri (İngilizce Royal Air Force).
 Kızıl Ordu Fraksiyonu
 Raf (çizgi roman)
 Raf - evde, konutda, işletmede, mağazada veya başka yerlerde kullanılan düz yatay bir düzlem.
 Riga Otobüs Fabrikası (RAF)
Rodez AF
 Raffaele Riefoli - şarkıcı

RAF


Dječja pjesma Eurovizije 2022. je dvadeseti po redu izbor za najbolju Dječju pjesmu Eurovizije. Održao se 11. prosinca 2022. u Erevanu u Armeniji zahvaljujući pobjedi Malene sa pjesmom Qami Qami u Parizu prošle godine. U suorganizaciji EBU-a i Armenske nacionalne televizije (ARMTV) natjecanje se održalo u Sportskom kompleksu Karen Demirchyan i sastojalo se samo od jedne, finalne večeri. Ovo je bio drugi put kako je Armenija domaćin natjecanja, nakon natjecanja 2011 godine.

Na natjecanju je sudjelovlao 16 država; na natjecanje se nakon 16 godina vraća Ujedinjeno Kraljevstvo, a ove godine nije sudjelovao Azerbajdžan, Bugarska, Njemačka te Rusija.

Lokacija

Natjecanje se održao u Sportskom kompleksu Karen Demirchyan u najvećem Armenskom gradu Erevanu.

Faza nadmetanja i odabir grada domaćina
Domaćinstvo Armenije potvrdio je EBU 21. prosinca 2021., nakon njihove pobjede na natjecanju 2021. dva dana prije. Izvorno, za razliku od velikoga Eurosonga, zemlja pobjednica  automatski ne dobiva pravo domaćina sljedećeg natjecanja. Međutim, od 2019. domaćin svakog natjecanja je zemlja pobjednica prethodne godine. Mjesto je objavljeno 17. veljače 2022. tijekom sastanka kabineta armenske vlade, na kojem je to najavio premijer Nikol Pashinyan. Pashinyan je također spomenuo da je vlada dodijelila sredstva za pripremu događaja. Već je ranije tog tjedna objavljeno da će Erevan biti grad domaćin.

Format

Vizualni dizajn
Slogan ovogodišnjeg izdanja je Spin The Magic, a simboliku samog loga koji predstavlja tradicionalni armenski zvrk. Unatoč tome što je poznata u cijelom svijetu, ova posebna vrsta zvrka jedinstvena je u armenskoj kulturi; ukrašena je tradicionalnim uzorcima koji se pojavljuju na povijesnoj arhitekturi, tepisima i nošnjama diljem grada domaćina. Kako bi odražavale modernu Armeniju, ove stare drvene igračke dobile su neonski štih.

Zemlje sudionice
Europska radiodifuzijska unija i armenska državna televizija AMPTV objavile su popis 16 država koje su bile na Dječjem Eurosongu koji se održao s početkom u 16 sati, 11. prosinca održao u erevanskom Sportsko-koncertnom kompleksu Karen Demirchyan.

Glasanje

Dodijeljenih 12 bodova

Ostale države
Da bi neka zemlja mogla biti kvalificirana za potencijalno sudjelovanje na Dječjoj pjesmi Eurovizije, mora biti aktivna članica EBU-a.

Aktivni članovi EBU-a

  - U siječnju 2022., Eldar Rasulov, član azerbajdžanske delegacije, izjavio je da zemlja mora sudjelovati bez obzira gdje se natjecanje održava kao odgovor na glasine da će se povući zbog nadolazećeg natjecanja koje se održava u Armeniji. Međutim, zemlja se na kraju nije pojavila na konačnom popisu sudionika.
  - Iako je sudjelovanje Bugarske prvotno potvrđeno, Bugarska se nije pojavila na konačnom popisu sudionika.
  - U svibnju 2022. crnogorska televizija RTCG objavila je da se Crna Gora neće vratiti na natjecanje 2022. zbog nedostatka sredstava i fokusa na Eurosong.
  - U svibnju 2022. estonski emiter ERR objavio je da Estonija neće debitirati na natjecanju 2022. zbog financijskih ograničenja, ali nije zatvorio vrata budućem sudjelovanju.
  - U svibnju 2022. finska televizijska kuća Yle objavila je da Finska neće debitirati na natjecanju 2022. jer "ne žele stvarati nove dječje zvijezde ili se osjećati ugodno s djecom koja se natječu u ovakvim vrstama emisija".
  - U lipnju 2022. izraelska televizijska kuća KAN potvrdila je da neće sudjelovati 2022. jer su svoje napore usmjerili na natjecanje za pjesmu Eurovizije.
  - U kolovozu 2022. njemačka televizijska kuća NDR potvrdila je da neće sudjelovati u 2022. zbog "kreativne pauze" i djelomičnih upozorenja za putovanje za Armeniju koje je izdalo Savezno ministarstvo vanjskih poslova. Oni će, međutim, i dalje emitirati natjecanje, s pogledom na povratak 2023. godine.
  - U svibnju 2022., slovenska televizijska kuća RTVSLO prvotno je izjavila da razmišlja o povratku na natjecanje. Međutim, Slovenija je ipak odlučila ne sudjelovati na natjecanju.

Prijenos

Izvori

 2022

Dječja pjesma Eurovizije 2022.


Lone Jörgensen (* 23. April 1962 in Kopenhagen) ist eine dänische Dressurreiterin.

Im Mai 2012 belegte sie Platz 44 der Weltrangliste.

Privates
Lone Jörgensen ist mit dem Springreiter Uli Eggers verheiratet und hat mit ihm eine Tochter. Beide lebten bis zum Jahr 2012 im baden-württembergischen Korntal-Münchingen. Seit Ende 2012 leben und arbeiten sie auf einer 6 ha großen Anlage in der Nähe von Melbourne, Australien.

Werdegang
Als Zwölfjährige kam sie über ihre Schwester zum Reitsport.

1982 zog sie nach Deutschland um bei Springreiter Uli Eggers zu trainieren. Dort sammelte sie Erfolge bis zur Klasse S. Aufgrund der Dressurveranlagung ihres damaligen Pferdes Wrong Number, wechselte sie allerdings bald darauf ins Dressurlager.

Ihr erstes Championat für Dänemark bestritt sie bei den Europameisterschaften 1997, hier erreichte sie mit Kennedy Platz 28.

In den Jahren 2000 und 2004 war Jörgensen Teil der dänischen Olympiamannschaft. Bei den Spielen in Sydney belegte sie mit Kennedy Rang Vier mit der Mannschaft und den siebenten Rang in der Einzelwertung; bei den Spielen in Athen erreichte sie mit Ludewig G Platz Fünf in der Einzelwertung und den 38. Platz in der Einzelwertung.

Bei den Europameisterschaften 1999 in Arnheim gewann sie mit FBW Kennedy im Team mit Lars Petersen, Anne van Olst und Jon Pedersen Mannschaftsbronze. Diesen Erfolg konnte sie 2001 erneut mit FBW Kennedy wiederholen.

Bei den Sommer-Paralympics 2016 in Rio de Janeiro betreute Lone Jörgensen die australische Para-Dressurreiterin Emma Booth.

Pferde (Auszug)
aktuelle:
 FBW De Vito (* 2002), brauner Württemberger-Wallach, Vater: De Niro, Muttervater: Disco-Stern, Besitzer: Monica Jörgensen
ehemalige Turnierpferde:
 Donna Asana (* 2000), DWB, Fuchsstute, Vater: Don SCchufro, Muttervater: Diamant, Besitzer: Lone Jörgensen, nicht mehr im Sport.
 Ludewig G (* 1995), brauner Oldenburger-Wallach, Vater: Landfriese I, Muttervater: Ibikus, danach von Renata Rabello Costa geritten, inzwischen nicht mehr im Sport.
 FBW Kennedy (* 1989; † 2011), Württemberger Fuchswallach, Vater: Tiro, Muttervater: Karat, ab 2003 von Robert Dover geritten.
 Wrong Number (später: Wempe Juwel), (* 1985), braune Stute

Weblinks
 Internetpräsenz von Lone Jörgensen

Einzelnachweise

Reiter (Dänemark)
Olympiateilnehmer (Dänemark)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2000
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2004
Däne
Geboren 1962
Frau

Lone Jörgensen


المحارب الثالث عشر  هو فيلم مأخوذ من رواية أكلة الموتى لمايكل كرشتون، وإخراج جون مكتيرنان وبطولة أنتونيو بانديراس في دور أحمد بن فضلان وفلاديمير كوليتش في دور (بياولف) وعمر الشريف. المحارب الثالث عشر كان مخيب للأمال في صندوق التذاكر، حيث لم يحقق إلا 61,698,899 دولار فقط على مستوى العالم، ويعد أكبر إخفاق لشباك التذاكر في العالم.

الرواية التي يقوم عليها الفيلم هي من وحي خيال ريتشارد فري بعد ترجمته لرحلات ابن فضلان الحقيقية وأسفاره حتى نهر الفولجا في القرن العاشر

الفيلم واجه بعض الصعوبات من أجل تحقيق مناخ تاريخي واقعي، مثل استخدام اللغة العربية، والسويدية والنرويجية والدانماركية واليونانية واللاتينية في الحوار.

أبطال العمل
 أنتونيو بانديراس في دور أحمد بن فضلان.
 ديان فينورا في دور الملكة ويلو.
 دينيس ستورو في دور هيرجر (البهيج).
 فلاديمير كوليتش في دور بلويف.
 عمر الشريف في دور ملكي صادق.

انظر أيضاً
 قائمة أعمال عمر الشريف

مراجع

وصلات خارجية

أحمد بن فضلان
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية في عقد 1990
أفلام أنتونيو بانديراس
أفلام إثارة إنتاج عقد 1990
أفلام إثارة وحركة أمريكية
أفلام إنتاج 1999
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 1990
أفلام باللغة الدنماركية
أفلام تاريخية
أفلام تاريخية عقد 1990
أفلام تقع أحداثها في القرن 10
أفلام تقع أحداثها في بغداد
أفلام تقع أحداثها في روسيا
أفلام توتشستون بيكشرز
أفلام حرب أمريكية
أفلام حركة أمريكية
أفلام حركة مغامرات أمريكية
أفلام حركة مغامرات في عقد 1990
أفلام حروب
أفلام سجلها جيري غولدسميث
أفلام عمر الشريف
أفلام عن آكلي لحوم البشر
أفلام عن أكل لحوم البشر
أفلام فانتازيا مغامرات في عقد 1990
أفلام مبنية على أساطير أوروبية
أفلام مبنية على أساطير إسكندنافية
أفلام مبنية على أعمال مايكل كرايتون
أفلام مبنية على بيولف
أفلام مبنية على روايات أمريكية
أفلام مصورة في كولومبيا البريطانية
أفلام مغامرات فانتازيا أمريكية
أفلام من إخراج جون مكتيرنان
بيولف

المحارب الثالث عشر


Pierre Waché, né le  à Auchel, est un ingénieur français de Formule 1. Il est actuellement directeur technique de l'écurie de Formule 1 Red Bull Racing.

Biographie
Pierre Waché est titulaire d'un doctorat en dynamique des fluides de l'Institut National Polytechnique de Lorraine, spécialisé en génie biomécanique. Après avoir obtenu son diplôme, il commence à travailler en 2001 pour le fabricant mondial de pneus Michelin dans leur programme en Formule 1. Il est ingénieur responsable de l'interaction entre les pneus et les conditions de piste pour les F1. Fin 2006, Michelin quitte la Formule 1 en tant que fournisseur de pneus, Pierre Waché est recruté par BMW Sauber F1 Team en tant qu'ingénieur de performance, travaillant avec les pneus et la suspension.

En 2009, BMW annonce qu'elle quitte la Formule 1, ce qui conduit Pierre Waché à remplacer Loïc Serra en tant que responsable des performances des véhicules pour Sauber. En 2013, il rejoint Red Bull Racing et devient ingénieur en chef avec un accent sur les performances des véhicules. Six mois plus tard, il est nommé pour succéder à Mark Ellis en tant que directeur des performances. Depuis 2018, il assume le rôle de directeur technique en tant que responsable de la conception et de la production de la voiture, avec la supervision d'Adrian Newey.

Notes et références

Ingénieur en Formule 1
Red Bull Racing
Personnalité de la Formule 1
Naissance en décembre 1974
Naissance à Auchel

Pierre Waché


La déconnexion de la Russie du système bancaire SWIFT est l'une des sanctions de l'Union européenne et par d'autres pays occidentaux contre la Russie, visant à stopper son agression contre l'Ukraine.

La valeur de SWIFT pour la Russie
SWIFT est utilisé par des milliers d'institutions financières dans plus de 200 pays, dont la Russie, et fournit un système de messagerie sécurisé pour faciliter les transferts de fonds transfrontaliers.

Selon l'Association nationale russe SWIFT, les utilisateurs du système en Russie sont environ 300 grandes banques et organisations, plus de la moitié des établissements de crédit russes sont représentés dans SWIFT et la Russie se classe au deuxième rang pour le nombre d'utilisateurs de la plate-forme après les États-Unis .

Si le pays est déconnecté de SWIFT, comme il l'a été deux fois avec l'Iran et une fois avec la Corée du Nord, ses transactions de paiement interbancaires deviennent nettement plus compliquées, la capacité du pays à échanger des biens et à déplacer des devises est compromise, et le calcul ne devient possible qu'en espèces.

Déroulé des événements
Le , dans le cadre de l'invasion militaire de l'Ukraine par la Russie le 24 février 2022, le ministre ukrainien des Affaires étrangères Dmytro Kuleba a appelé : «Le monde doit agir immédiatement. L'avenir de l'Europe et du monde est en jeu.» Il a recommandé d'imposer immédiatement des "sanctions destructrices" à la Russie, notamment la déconnexion du système bancaire SWIFT, l'isolement complet de la Russie dans tous les formats et la fourniture à l'Ukraine d'armes, d'équipements et d'aide humanitaire. Plus tard dans la journée, Kuleba a appelé les partenaires de l'Ukraine à rompre les relations diplomatiques avec la Russie.

Le 25 février, le ministre français des Finances, Bruno Le Maire, a insisté vendredi pour que la Russie soit exclue de SWIFT en raison de son attaque contre l'Ukraine. L'Allemagne, représentée par le chancelier Olaf Scholz, a déclaré qu'elle s'abstenait de déverrouiller la Russie car le gaz russe représente une part plus importante des approvisionnements énergétiques en Allemagne et dans d'autres parties de l'Europe. Dans le même temps, Scholz a suggéré qu'une telle étape est possible plus tard. L'idée de déconnexion a été soutenue par le président américain Joe Biden, qui a déclaré que la déconnexion est possible, bien qu'à l'heure actuelle les pays européens ne la considèrent pas comme une priorité.

Dans la soirée, le ministre allemand des Finances, Christian Lindner, a réaffirmé que son pays ne s'opposait pas à une telle sanction. Le ministre allemand des Finances, Christian Lindner, a déclaré que son pays était prêt à déconnecter la Russie de SWIFT, mais qu'il devait d'abord calculer les conséquences pour sa propre économie. Les gouvernements des trois États baltes ont réclamé cette punition pour la Russie.

Le 26 février, Chypre, l'Italie, la Hongrie et l'Allemagne ont confirmé qu'elles ne bloqueraient pas la déconnexion. La décision d'imposer la sanction devait être signée par l'Union européenne. Les responsables américains et leurs homologues européens ont d'abord envisagé l'inclusion de banques et d'organisations individuelles, plutôt que de l'économie russe entère. Après la conférence de presse de Biden annonçant de nouvelles sanctions contre la Russie pour son attaque non provoquée contre l'Ukraine, les alliés européens ont soutenu les sanctions. La question restait de savoir si la Russie serait fermée en cas de prise de Kiev ou par anticipation. Il a été noté que la déconnexion de la Russie de SWIFT nuira également aux principales économies européennes et affectera les exportations d'énergie vers le continent. Pendant ce temps, les États-Unis ont imposé d'autres sanctions à la Russie visant les secteurs bancaire, technologique et aérospatial de Moscou. Les États-Unis ont annoncé qu'ils imposeraient des sanctions directement à Poutine et au ministre russe des Affaires étrangères Sergueï Lavrov.

Dans l'après-midi, les préparatifs ont commencé pour la fermeture de certaines banques. VTB, Otkrytie, Sovcombank, Promsvyazbank, Novikombank, Alfa-Bank et VEB ont déjà été sanctionnés. Russie, Rosselkhozbank, Novikombank, MKB, Russie, IS-Bank, CBRD, Genbank et Gazprombank.

Le 1 mars, les ambassadeurs auprès de l'UE se sont mis d'accord sur une liste de 7 banques russes qui seront déconnectées de SWIFT: VTB, Otkrytie, Promsvyazbank, Russie, VEB. RF, "Découverte" et "Russie". Les ambassadeurs auprès de l'UE ont décidé de ne pas appliquer de restrictions à l'encontre du plus grand créancier du pays, Sberbank, qui appartient en partie au géant gazier russe Gazprom .

Conséquences

La deuxième banque russe, VTB, annonce pour 2022, une perte de 612,6 milliards de roubles, soit environ 7 milliards d'euros. La banque explique ces pertes par les représailles à la suite de  l'invasion de l'Ukraine par la Russie, dont son exclusion du système de paiements international Swift.

Notes et références

 Quand le monde déconnectera la Russie de SWIFT et ce que cela signifiera // 24 canaux. - 2022. - 26 février.

Blocus
Économie en Russie
Sanctions et boycotts pendant la guerre russo-ukrainienne
2022 en Russie

Déconnexion de la Russie de SWIFT


The year 2005 was named the World Year of Physics, also known as Einstein Year, in recognition of the 100th anniversary of Albert Einstein's "Miracle Year", in which he published four landmark papers, and the subsequent advances in the field of physics.

History

Physics has been the basis for understanding the physical world and nature as a whole. The applications of physics are the basis for much of today's technology. In order to both raise worldwide awareness of physics and celebrate the major advances made in the field, the World Congress of Physical Societies proposed and the International Union of Pure and Applied Physics resolved that 2005 should be commemorated as the World Year of Physics. This was subsequently endorsed by UNESCO.

Selected celebrations

The World Year of Physics officially began with a conference held in mid-January in Paris, titled Physics for Tomorrow.
 In the United States, the University of Maryland sponsored several activities in cooperation with the Smithsonian Institution and NASA's Goddard Space Flight Center, including various lecture series and resident programs.
 In Berlin, sixteen large, red E's have been erected along a section of the famous Unter den Linden boulevard.  Called the "Einstein Mile", the E's were in place from April to September 2005 and displayed information on the theories and life of Albert Einstein.
 In Egypt, the Library of Alexandria organized the Einstein Symposium.
 San Marino issued a €2 commemorative coin.
 The Kirwitzer Day 2005 in Kadaň, the Czech Republic, was dedicated to Einstein's theories.
 The Perimeter Institute for Theoretical Physics, Waterloo, Ontario, Canada, hosted Einstein Fest from September 30 to October 23.
 A Beyond Einstein World Wide Webcast, organized by CERN, was held on December 1, 2005.
 Violinist JackLiebeck and Oxford University physics professor Brian Foster created a joint presentation, Einstein's Universe, for the World Year of Physics, and continued to tour with it in the 2010s.

References

External links

World Year of Physics 2005
Einstein Year 2005
Listing of US events planned to commemorate World Year of Physics

2005 in international relations
2005 in science
Albert Einstein
Observances about science
Physics events
Physics 2005, World Year of

World Year of Physics 2005


Širvan (regija), povijesna regija u Azerbajdžanu.
 Širvan (Azerbajdžan), grad u Azerbajdžanu.
 Nacionalni park Širvan, nacionalni park u Azerbajdžanu.
 Širvanska stepa, stepa u Azerbajdžanu.
 Širvan (Iran), grad u Iranu.
 Lernakert (Širak), naseljeno mjesto u Armeniji koje je prije nosilo ime Širvan.

Širvan


An Kyllinga eglandulosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ethirajalu Govindarajalu ngan K. Ramani. An Kyllinga eglandulosa in nahilalakip ha genus nga Kyllinga, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kyllinga

Kyllinga eglandulosa


Zanthoxylum integrifoliolum, es una especie de arbusto perteneciente a la familia de las rutáceas. Es nativa de Filipinas y Taiwán.

Distribución
En Taiwán, la especie está limitada a las áreas forestales en la Isla Orquídea, donde solo existen unos 250 individuos.

Taxonomía
Zanthoxylum integrifoliolum fue descrita por (Merr.) Merr. y publicado en An Enumeration of Philippine Flowering Plants 2: 327, en el año 1923.
Sinonimia
Fagara integrifolia Merr.

Referencias

Enlaces externos

integrifoliolum

Zanthoxylum integrifolium


El Bankers Hall es un complejo de edificios en Calgary, Alberta, Canadá, compuesto por dos torres de oficinas con 52 pisos. Fueron diseñadas por Cohos Evamy en estilo posmoderno.

El primer edificio conocido por Bankers Hall fue completado en 1989. En 2000 la segunda torre, Bankers Hall Oeste, fue completada. Las torres poseen el récord de torres gemelas más altas de Canadá.

Ambos  edificios poseen un pódium, ligado a la red de skyway de Calgary.

Los llamativos tejados de los edificios fueron hechos como sombreros de cowboy. Vistos de lejos, Bankers Hall Oeste tiene un "sombrero" castaño, mientras que el del Bankers Hall Este es blanco. El sombrero de cowboy blanco desde siempre fue un símbolo de Calgary, siendo retratado en la bandera de la ciudad.

Referencias

Véase también
Anexo:Torres gemelas

Enlaces externos

Torres gemelas
Rascacielos de Canadá del siglo XXI
Rascacielos de Calgary
Arquitectura de 2000
Rascacielos de Canadá entre 150 y 199 metros
Rascacielos inaugurados en 2000
Canadá en 2000
Edificios de oficinas de Canadá
Rascacielos inaugurados en 1989
Rascacielos de oficinas de Canadá

Bankers Hall


Solarussa (sardisk: Sabarùssa) er en by og en kommune (comune) i provinsen Oristano i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 12 meters højde og har 2.425 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 31,86 km² og grænser til kommunerne Bauladu, Oristano, Paulilatino, Siamaggiore, Simaxis, Tramatza og Zerfaliu.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Oristano

Solarussa


يان بورتفليت ، من مواليد 21 سبتمبر 1955، لاعب كرة قدم هولندي سابق، ومدرب كرة قدم هولندي حالي.

لعب مع منتخب هولندا لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون
مدافعو كرة قدم رجالية
لاعبو مراكز متعددة كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من ميديلبورخ
رياضيون هولنديون مغتربون في إنجلترا
رياضيون هولنديون مغتربون في بلجيكا
رياضيون هولنديون مغتربون في فرنسا
لاعبو بي إس في آيندهوفن
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الأولى
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1980
لاعبو كأس العالم 1978
لاعبو كان
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم من زيلند
لاعبو كرة قدم هولنديون
لاعبو كرة قدم هولنديون مغتربون
لاعبو منتخب هولندا لكرة القدم
لاعبو نادي رودا
لاعبو نيم
لاعبون فائزون بكأس الاتحاد الأوروبي
مدربو إف سي آيندهوفن
مدربو تلستار
مدربو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
مدربو دين بوستش
مدربو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
مدربو كرة قدم مغتربون هولنديون
مدربو كرة قدم هولنديون
مدربو نادي ساوثهامبتون
مدربو هيلموند سبورت
مواليد 1955

يان بورتفليت


Round Rock (Okrugli kamen) je nenaseljeni otok na Britanskim Djevičanskim otocima, južno od Virgin Gordea i istočno od Otoka đumbira i blizu otoka pali Jeruzalem.

Otok je stanište za Anolis cristatellus (Anolis cristatellus wileyae), Pholidoscelis exsul (Ameiva exsul exsul), vrstu skinka (Mabuya mabouya sloanel) i macaklina (Sphaerodactylus macrolepis macrolepis).

Izvori

Otoci Britanskih Djevičanskih otoka

Round Rock (Britanski Djevičanski otoci)


Yacarerani (nombre que significa "primer yacaré" en guaraní) es un género extinto de crocodilomorfo notosuquio del Cretácico Superior. Sus fósiles fueron hallados en 2002 en la zona central de Bolivia en el Parque Nacional Amboró y datan de entre el Turoniense al Santoniense. El género fue descrito en 2009 en la publicación Journal of Vertebrate Paleontology. El material representa dos individuos y fueron encontrados en asociación con huevos que se piensa eran parte de un nido. Yacarerani era un pequeño crocodilomorfo de cerca de 80 centímetros de largo. Pudo haber vivido en pequeños grupos, creando madrigueras para depositar en estas sus huevos.

Los dientes de Yacarerani, como en otros notosuquios, es heterodonta, con distintas morfologías dentales según la parte de las mandíbulas. Dos dientes en la mandíbula inferior se proyectaban hacia adelante desde el extremo anterior, como los incisivos de un conejo. Otros dientes, situados posteriormente, poseían cúspides y estaban adaptados a moler o a picar la comida como tubérculos o pequeños artrópodos. En la mandíbula inferior, las filas de dientes del hueso dentarios se fusionaban posteriormente con los dientes dentarios anteriores. Lo mismo es cierto para las filas de los dientes superiores, que se fusionan en el paladar.

A continuación un cladograma adoptado de Novas et al. (2009) mostrando la posición filogenética de Yacarerani:

Referencias

Notosuchia
Crocodilomorfos del Cretácico
Crocodilomorfos extintos de América del Sur
Crocodilomorfos terrestres

Yacarerani


Chabha es una ciudad de la India en el distrito de Amritsar, estado de Punyab.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 227  a 249 km de la capital estatal, Chandigarh, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 6 565 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Punyab (India)

Chabha


Ciclul estral reprezintă ansamblul modificărilor periodice ale uterului și vaginului la femelele mamifere, sub influența hormonilor ovarieni.
Aceasta culminează cu atingerea estrului (numit popular călduri), fază a acestui ciclu caracterizat prin maxim al receptivității față de mascul și al dorinței de împerechere, iar din punct de vedere fiziologic prin faptul că mucoasa uterului permite fixarea ovulului fecundat.

Nu trebuie confundat cu ciclul menstrual, care este caracteristic speciei umane.

După frecvența ciclurilor sexuale, mamiferele se clasifică în:
 monoestrice (monociclice): un singur ciclu de călduri pe an - animalele sălbatice;
 diestrice: două cicluri de călduri pe an, de exemplu femela la câine;
 poliestrice (policiclice)
 de tip continuu: vaca, scroafa;
 de tip sezonier: iapa, oaia, capra, pisica.

Fazele ciclului sexual

 proestru: inițierea foliculogenezei, clinic femela manifestă un interes crescut pentru mascul.
 estru: se dezvoltă foliculii dominanți și se secretă estrogenii, care induc receptivitatea sexuală. Intensitatea maximă a modificărilor comportamentale este înregistrată în apropierea momentului ovulației și poate continua 1-2 zile după ovulație.
 ovulație: se eliberează ovulul apt pentru fecundare. Ovulația se poate produce spontan sau poate fi provocată neuroreflex prin act sexual, ca de exemplu la pisică, iepuroaică.
 metestru: se formează corpul galben și se pregătește endometrul în vederea producerii nidației.
 diestru: corpul galben ajunge la eflorescență, această glandă endocrină atingând maximul sintezei.
 anestru: perioada de repaus sexual.

Reproducerea animalelor

Ciclu estral


Sudžuk je suha, začinjena kobasica koja je dio kuhinja od Balkana, preko Srednjeg istoka pa sve do Središnje Azije.

Priprema
Postojao je veliki broj načina pripremanja sudžuka u Srednjem vijeku; iako unutarnji organi nisu nikada korišteni u otomanskim kobasicama, bili su uobičajeni sastojak velikog broja kobasica koje su se pravile u srednjovjekovnoj Rumunjskoj.

Sudžuk se sastoji od mljevenog mesa, obično goveđeg ili janjećeg, ali i konjetine koja se koristi za pripremanje kobasice u Kazakstanu i Kirgistanu. Crni i Aleppo papar, češnjak, crveni papar u prahu i kumin se dodaju mesu prije mljevenja. Mljeveno meso se ostavi na stranu oko 24 sata prije nego što se kobasice pune sa začinjemom mesnom mješavinom.

Jela sa sudžukom
Tanke kiriške sudžuka peku se u tavi na maslacu, dok se veći komadi mogu roštiljati. Sucuklu yumurta, ili  "jaja sa sudžukom", čest je doručak u turskoj kuhinji. kada se jaja dodaju preprženom sudžuku,ali sudžuk se može dodati i drugim jelima poput menemena, pizze ili bureka.

Izvori

Kobasice

Sudžuk


Quemusia es un género de arañas araneomorfas pertenecientes a la familia Amphinectidae. Se encuentra en Australia.

Especies
Según The World Spider Catalog 12.0:
 Quemusia aquilonia Davies, 1998
 Quemusia austrina Davies, 1998
 Quemusia cordillera Davies, 1998
 Quemusia raveni Davies, 1998

Referencias

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus

Amphinectidae

Quemusia


Vladimiro Schettina Chepini (født 8. oktober 1955 i Asunción, Paraguay) er en paraguayansk tidligere fodboldspiller (forsvarer).

Karriere
Schettina spillede 26 kampe og scorede to mål for Paraguays landshold. Han debuterede for holdet i maj 1979 i en venskabskamp mod Brasilien. Han repræsenterede sit land ved VM 1986 i Mexico, og spillede tre af paraguayanernes fire kampe i turneringen, hvor holdet blev slået ud i 1/8-finalen.
På klubplan spillede Schettina hele sin karriere hos Guaraní i fødebyen Asuncion. Han vandt det paraguayanske mesterskab med klubben i 1984.

Titler
Primera División de Paraguay
 1984 med Guaraní

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Paraguay
Fodboldspillere fra Club Guaraní
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1986

Vladimiro Schettina


Michael Yani (n. 31 de diciembre de 1980) es un jugador estadounidense profesional de tenis. Se convirtió en profesional en 2003.

Yani clasificó para Wimbledon 2009 y para el US Open 2009, pero perdió en ambas ocasiones en la primera ronda en sets corridos. En Roland Garros 2010, perdió un partido apretado en la primera ronda contra Lukas Lacko por 6-4, 6-7 (5), 6-7 (4), 7-6 (5), 12-10.

Vida personal

Empezó a jugar al tenis a los 2 años y medio en el jardín. Su madre se llama Nancy y el padre se llama Edward y los dos están jubilados. Yani tiene dos hermanos, Terry que trabaja en Cisco Systems y Andrew. Sus superficies favoritas son las canchas duras y las de césped. Sus tiros favoritos son la derecha y el servicio. Sus torneos favoritos son Wimbledon y el US Open. Sus ídolos son Pete Sampras y Andre Agassi, Lebron James fuera del tenis. El surf, fútbol, baloncesto y el golf son sus pasatiempos. Si no fuera un jugador de tenis, sería una especie de músico porque puede amar la música aún más que el tenis. Sus mejores recuerdos son las qualys para Wimbledon y el US Open.

Títulos (0)

Clasificación en torneos de Grand Slam

Referencias

Enlaces externos
 Ficha oficial de Michael Yani de la ATP (en inglés)

Tenistas masculinos de Estados Unidos
Tenistas masculinos de Duke Blue Devils

Michael Yani


Tour du Rwanda 2019 var den 22. udgave af det rwandiske landevejscykelløb. Løbet foregik i perioden 24. februar til 3. marts 2019. Løbet var en del af UCI Africa Tour 2019 og var i kategorien 2.1. Den samlede vinder af løbet blev eritreanske Merhawi Kudus fra .

Hold og ryttere

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

4. etape

5. etape

6. etape

7. etape

8. etape

Resultater

Samlede stilling

Bjergkonkurrencen

Sprintkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Holdkonkurrencen

Eksterne henvisninger

2019
Cykelløb i 2019

Tour du Rwanda 2019


Das Blütlinger Holz ist ein Naturschutzgebiet in der niedersächsischen Stadt Wustrow (Wendland) in der Samtgemeinde Lüchow (Wendland) im Landkreis Lüchow-Dannenberg.

Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG LÜ 173 ist 308,0 Hektar groß. Es überlagert sich mit dem FFH-Gebiet "Landgraben- und Dummeniederung" (300,0 Hektar) und dem gleichnamigen EU-Vogelschutzgebiet (291,5 Hektar). Das 1972 ausgewiesene, 84,3 Hektar große Naturwaldreservat "Blütlinger Holz" ist in das Naturschutzgebiet aufgenommen worden. Hier wird der Wald seiner natürlichen Entwicklung überlassen. Das Gebiet steht seit dem 16. Januar 1989 unter Naturschutz. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist der Landkreis Lüchow-Dannenberg.

Das Naturschutzgebiet liegt südlich von Wustrow (Wendland) an der Landesgrenze zu Sachsen-Anhalt innerhalb des Naturparks Elbhöhen-Wendland. Es stellt ein Erlenbruchwaldgebiet mit hoch anstehendem Grundwasser und Bereiche mit Eichen- und Buchenmischwald unter Schutz. Das Waldgebiet ist u. a. Lebensraum gefährdeter Pflanzen- und Tierarten. Innerhalb des Schutzgebietes sind auch Röhrichtflächen und Großseggenriedbereiche zu finden. An einigen Stellen werden Flächen als Grünland genutzt.

Im Süden des Naturschutzgebietes schließt sich ein Reststreifen der ehemaligen innerdeutschen Grenze an, südlich davon befindet sich mit dem Salzwedeler Forst ein weiteres Waldgebiet auf feuchten Standorten.

Ein ehemaliges Bodenabbaugebiet am Rande des Waldgebietes im Osten ist als Renaturierungsbereich in das Naturschutzgebiet einbezogen. Zur Beruhigung des Gebietes sind nur wenige Wege für Besucher freigegeben. Die meisten Wege im Naturschutzgebiet sind während der Brut- und Setzzeit in der Zeit vom 1. März bis zum 15. August komplett gesperrt.

Weblinks

Einzelnachweise

Naturschutzgebiet im Landkreis Lüchow-Dannenberg
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa
Waldschutzgebiet in Niedersachsen
Wustrow (Wendland)

Blütlinger Holz


Radio Crash hrvatski je internetski radio. Osnovan je 1986. godine u Zagrebu kao amaterska radio postaja, a od 2011. program emitira na internetu. Ustrojen je kao neprofitna radio postaja.

Povijest

Radio Crash postoji od 1986. godine kao amaterska radiostanica koja se mogla slušati u Zagrebu i šire u stereo tehnici na 107,3 MHz. Program se emitirao noću kada su DJ-evi iz klubova Jabuke i Lapidarija pripremali svoje setove nakon završetka nastupa u klubovima. Program se je puštao do jutra  uz interakciju sa slušateljima preko fiksnih telefona. Radio je dobio ime po studijskom albumu Crash  synthpop grupe The Human League iz 1986 godine.

Program

Radio Crash se emitira na internetu od 2011. na vlastitoj mrežnoj stranici i na IPTV TV platformi A1 Hrvatska. Urednici sav program stvaraju uživo iz svojih domova. Na Radio Crashu emitira se uglavnom elektronička glazba, kao što je house,funky, synth pop, dance te slični muzički stilovi, a noću jazz, soul ili ambijentalna glazba. Italo disco u programu Radio Crasha danas je vrlo zanimljiv poglavito zato što je stvaran na analognim sintetizatorima zvuka - sintesajzerima. Alternativna synth electronic pop/rock glazba također je dio programa te svi navedeni glazbeno srodni pravci današnjih recentnih izdanja domaće i strane produkcije.
Dana 1. prosinca 2022. Radio Crash postaje HD Radio s poboljšanom zvučnom slikom.

Emisije

 Disco Energy
 Benc Music Box
 DAB's Deep, Tech & House
 Puzza Soul Food
 Mix Time by Gele
 Dance Xplosion
 MIRWATMIX
 Saletov Chushpajz
 Xxxtended Time
 DJ Cico selection

Izvori

Vanjske poveznice

 Radio Crash na Facebooku

Hrvatske radijske postaje

Radio Crash


Bryan kan henvise til:

Steder
 Bryan, Californien
 Bryan, Kentucky
 Bryan, Ohio
 Bryan, Texas
 Bryan, Wyoming, en spøgelsesby i Sweetwater County i Wyoming
 Bryan Township (flertydig)

Se også
 O'Bryan (født i 1961), amerikansk singer-songwriter
 Bryant (flertydig)
 Brian (flertydig)
 Brianna (flertydig)
 Brianna (navn)
 Bryanne
 Justice Bryan (flertydig)

Bryan


Fetschendorf ist ein Gemeindeteil des Marktes Dentlein am Forst im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Das Dorf liegt am Fetschendorfer Graben, der mit dem Höfstetter Graben zum rechten Zufluss Pflatterbach der Wieseth zusammen fließt. Im Westen befindet sich das Diebsfeld, im Süden das Mosbacher Feld und im Südosten das Flurgebiet Sauerweiher. 0,5 km nordwestlich liegt das Waldgebiet Ochsenhorn. Eine Gemeindeverbindungsstraße führt nach Dentlein zur Kreisstraße AN 52 (1 km südwestlich) bzw. nach Obermosbach (1 km südöstlich).

Geschichte
1300 kaufte der 13. Abt Heinrich des Heilsbronner Klosters von den Gebrüdern Konrad und Heinrich von Elbangen Güter in Fetschendorf und das Brantholz. 1446 kaufte der 22. Abt Kötzler dort zwei weitere Güter. Der Ort lag im Fraischbezirk des ansbachischen Oberamtes Feuchtwangen. Die Güter wurden vom heilsbronnischen Amt Waizendorf verwaltet, das nach der Säkularisation des Klosters in das ansbachische Verwalteramt Waizendorf umgewandelt wurde. 1732 gab es 5 Anwesen mit 6 Mannschaften (1 Hof, 1 Hof mit doppelter Mannschaft, 2 Halbhöfe, 1 Gut) und 1 Gemeindehirtenhaus. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft und die Grundherrschaft über alle Anwesen stand dem Verwalteramt Waizendorf zu. An diesen Verhältnissen änderte sich bis zum Ende des Alten Reiches (1806) nichts. Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Feuchtwangen.

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Fetschendorf dem Steuerdistrikt Wieseth und der Ruralgemeinde Dentlein zugeordnet.

Baudenkmal
 Haus Nr. 15: Sühnestein, Sandsteinstele, bez. 1850.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Ursula (Dentlein am Forst) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach St. Raphael (Großohrenbronn) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Dentlein am Forst)
Ort im Landkreis Ansbach
Dorf

Fetschendorf


Alexis Pinturault (Moûtiers, 20. ožujka 1991.) francuski je alpski skijaš, osvajač olimpijskih medalja u veleslalomu i kombinaciji.

Otac mu je Francuz, a majka Norvežanka te ima dvojno državljanstvo. Bio je dvostruki juniorski prvak u veleslalomu 2009. i 2011. godine.

Alexis Pinturault debitirao je u Svjetskom kupu u ožujku 2009. u Åreu. Osvojio je svoje prve bodove Svjetskog kupa, gotovo dvije godine kasnije, na super-Gu u Hinterstoderu. Na Svjetskom prvenstvu 2011. godine u Garmisch-Partenkirchenu završio je na sedmom mjestu u slalomu, a na super-Gu nije završio utrku. Nekoliko tjedana nakon Svjetskog prvenstva bio je u Kranjskoj Gori prvi puta na podiju natjecanja Svjetskog kupa. Dana, 21. veljače 2012. godine zaradio je svoju prvu pobjedu u Svjetskome kupu u Moskvi. Pinturault je osvojio mali globus Svjetskoga kupa 2012./'2013. u super kombinaciji.

Godine 2014., Pinturault je prvi put sudjelovao na Olimpijskim igrama. Osvojio je brončanu medalju u veleslalomu. Kasnije te godine ponovno je osvojio mali kristalni globus u super kombinaciji Svjetskog kupa. Završio je na 3. mjestu u ukupnom poretku Svjetskoga kupa. Na Svjetskom prvenstvu 2015. u alpskom skijanju u Vailu/Beaver Creeku osvojio je brončanu medalju u veleslalomu.

Pinturault je ponovno bio najbolji u sezoni 2015./'16. u konačnom poretku super kombinacije Svjetskoga kupa, a ukupno ponovno je završio na 3. mjestu.

Na Zimskim olimpijskim grama u Pjongčangu 2018. godine osvojio je srebro u kombinaciji i broncu u veleslalomu.

Na svoj 30. rođendan pobijedivši u veleslalomu na finalu sezoni 2020./'21. osvojio je i Mali kristalni globus u velesalomu te je osigurao i svoj prvi Veliki kristalni globus postavši tako prvi francuski skijaš pobjednik u ukupnom poretku Svjetskog kupa nakon 24 godine.

Francuski alpski skijaši

Alexis Pinturault


කාෆි රාගය හින්දුස්ථානී සංගීතයට අයත් තෘතීයික මට්ටමේ රාගයකි. රාගධාරී සංගීත ආධුනිකයන්ට කෝමළ ස්වර උගැනුමට උපකාරී වේ. මෙය 2007 වසරේ සිට ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජවාදී ජනරජයේ අ.පො.ස. (සා.පෙ.) සඳහා වූ නව විෂය නිර්දේශය යටතේ සිසුනට ද නිර්දේශිත ය. අන් රාග සේ ම මීට ද සර්ගම්, ලක්‍ෂණ හා මධ්‍යලය ගීත ඇතුලත් වේ.මෙම රාගයේ රිප සංගති ප්‍රධාන වේ.ශෘංගාර රස වාහිතය.ථුම්රි ගීත බොහෝ සේ නිර්මාණය වන රාගයකි

රාග විවරණ

කාෆි රාගයේ සරල ගීත = සරැංගලේ වරල් සැලේ

සර්ගම් ගීතය
කාෆි රාගය සඳහා වූ එක් සර්ගම් ගීතයක් පහතින් දැක්වේ.

ලක්‍ෂණ ගීතය
කාෆි රාගය සඳහා වූ එක් ලක්‍ෂණ ගීතයක් පහතින් දැක්වේ.

සංගීතය
හින්දුස්ථානි සංගීතය
රාග

කාෆි රාගය


Tadayo Fukuo (født 6. maj 1984) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Cerezo Osaka, Roasso Kumamoto, Gainare Tottori og Fujieda MYFC.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Tadayo Fukuo


محمد قنوع (26 سبتمبر 1973 - 22 أبريل 2023)، ممثل مسرح وتلفزيون سوري، والده هو الفنّان والمخرج الإذاعي الراحل مروان قنوع. اشتهر بمشاركته في المسلسل الكوميدي (مرايا) مع الممثل السوري ياسر العظمة في العديد من الأجزاء، عُرف بأدواره البارزة في الدراما السورية وشارك في العديد من الأعمال والمسلسلات التلفزيونية بما يزيد عن 140 مسلسل، ترك بعد وفاته إرثًا كبيرًا من الأعمال الدرامية وشكلت وفاته المفاجئة صدمة كبيرة لمحبيه في العالم العربي.

شارك في أشهر المسلسلات السورية مثل «باب الحارة» و«بقعة ضوء» و«كسر عظم»، كما قدم بعض الأعمال في المسرح والسينما. أما آخر الأعمال التي شارك بها فهما مسلسل «العربجي» و«زقاق الجن» اللذان عُرضا خلال شهر رمضان في أبريل عام 2023.

حياته
ولد في دمشق عام 1973 وهو ينتمي لأسرة فنية عريقة، فقد كان جده عازفاً لآلة الترومبيت الموسيقية، وكان أعمامه (هاشم، عمر، أحمد) فناني مسرح عملوا في مسرح دبابيس تحت اسم الفرقة الفني «الأخوين قنوع»، أما والده فهو المخرج الإذاعي مروان قنوع الذي يعتبر من الجيل المؤسس لفن التمثيل ومن رواد المسرح في سوريا، وأحد الأعضاء المؤسسين لنقابة الفنانين. عمل محمد مع والده في الإذاعة منذ أن كان طالبًا في الصف الرابع وظل يعمل حتى عام 2014. انضم إلى نقابة الفنانين السوريين في 3 مارس 1998.

كانت انطلاقته الحقيقية نحو الشهرة عندما اختاره الفنان ياسر العظمة ليشارك في سلسلة أجزاء مسلسل مرايا، كما عمل في مجال الإعلان التجاري لفترة. قدم خلال مسيرته الفنية ما يقرب من 140 مسلسل تنوعت بين الدراما والكوميديا والتراجيديا، وشارك في فيلم سينمائي واحد بعنوان «خارج التغطية» عام 2007.

في 25 يونيو 2022 عام أجرت الإعلامية اللبنانية رابعة الزيات مقابلة مع محمد قنوع في برنامج «شو القصة» أدلى فيه بالعديد من التصريحات التي فاجأت جمهوره، فقد ذكر أنه لا يملك ثروة كبيرة، وليس لديه بيت في دمشق ولا خارجها، إذ كان حريصًا على توفير الحياة الكريمة لأسرته وأن يدرس أولاده في أحسن المدارس. أبدى معارضته لأداء المشاهد الجريئة الخادشة للحياء، وأعرب عن فخره بارتداء زوجته وبناته الحجاب، والتزامهم بعادات وتقاليد المجتمع الشرقي المحافظ. كما رفض الزواج المدني واعتبره زواجًا غير شرعي، ورفض أيضًا زواج ابنته لشخص من ديانة مختلفة. وأبدى معارضته الشديدة للترويج لمفاهيم الشذوذ والمثلية الجنسية.

دخلت ابنته ماسة مجال التمثيل وهي طفلة وشاركت معه في عدة مسلسلات أشهرها مسلسل «بنات العيلة»، وعندما كبرت قررت أن تسير على نهج والدتها وترتدي الحجاب وتعتزل التمثيل، ذكر محمد قنوع أن الحجاب والفن لا يجتمعان، فمهنة التمثيل لا تتناسب مع ابنته ماسة، معربًا عن أمله في أن تمتهن الإخراج.

حياته الخاصة
تزوج من سيدة من خارج الوسط الفني وله من الأبناء: عدنان ومروان ومايا وماسة.

وفاته
توفي في 22 أبريل 2023 عن عمر ناهز 49 عامًا إثر إصابته باحتشاء بعضلة القلب بشكل مفاجئ، بينما أفادت وسائل إعلام محلية بأن وفاته جاءت بعد عملية قسطرة قلبية. شيع جثمانه من مشفى دار الشفاء في دمشق، ووُري جثمانه الثرى في مقبرة المزة.

كتبت نقابة الفنانين السوريين عبر صفحتها في فيسبوك تنعى قنوع: .

أعماله

في المسرح
 شارك في جميع الأعمال المسرحية لـ«مسرح دبابيس».
 شارك في مسرحية درب الخبز 2018 مع جوقة الفرح

في السينما
 خارج التغطية 2007

في التلفزيون

2023 زقاق الجن .. الكركون

مراجع

روابط خارجية

ممثلون وممثلات سوريون
مواليد 1393 هـ
مواليد 1973
وفيات 1444 هـ
مواليد في دمشق
وفيات 2023
وفيات بعمر 49
وفيات في دمشق
أعضاء نقابة الفنانين السوريين

محمد قنوع


Operation Corona was a Royal Air Force (RAF) initiative to confuse German nightfighter defences during RAF bomber raids on German cities during World War II.

The RAF used both native speakers and people who could speak German to a standard where they could be taken for a native speaker to impersonate German air defence officers. They initiated communications via radio with German night fighter pilots and countermanded previously given orders, thus reducing the efficiency of German air defence.

Operation Corona was made possible because before the war many people, mostly Jews, had fled Nazi Germany and some of them had settled in the United Kingdom. These people were very valuable to RAF Bomber Command, since between them they natively spoke any German accent and hence were capable of countermanding the orders given from the senior German officers in the Air Defence headquarters, and so could redirect the nightfighters to other targets or give them orders to land immediately at an airbase.

The first use of Corona was during a bombing raid on the German industrial centre of Kassel on the night of 22 to 23 October 1943.

In response to Corona the Luftwaffe replaced male fighter controllers with females. The RAF countered this by using German-speaking personnel from the Women's Auxiliary Air Force.

See also
 Aspidistra (transmitter)
 List of World War II electronic warfare equipment

Notes and references

External links
OPERATION CORONA - Claire's story

Conflicts in 1943
World War II aerial operations and battles of the Western European Theatre
History of the Royal Air Force during World War II
Aerial operations and battles of World War II involving the United Kingdom
World War II deception operations

Operation Corona


Farum Midtpunkt er en bebyggelse i Farum.

Bygningerne blev opført 1970-1974 ved arkitekterne Jørn Ole Sørensen, Viggo Møller-Jensen og Tyge Arnfred.

En dokumentarfilm fra 1972 af Morten Arnfred og Peter Avondoglio handler om bebyggelses arkitektur.

Se også
 Farum Midtpunkt (dokumentarfilm)

Referencer

Midtpunkt
Beboelsesbygninger i Danmark

Farum Midtpunkt


Les championnats panaméricains de BMX freestyle sont des compétitions de BMX freestyle organisées par l'Union européenne de cyclisme et faisant concourir des cyclistes issus des pays membres de la Confédération panaméricaine de cyclisme.

Éditions

Palmarès masculin

BMX Freestyle Park

Palmarès féminin

BMX Freestyle Park

Notes et références

Voir aussi
 Championnats du monde de BMX freestyle
 Championnats panaméricains de BMX racing

Liens externes
 Site de la Confédération panaméricaine de cyclisme

BMX championnat panam

Championnats panaméricains de BMX freestyle


Georg Friedrich Albert Moeser (født 7. maj 1835 i Göttingen, død 27. februar 1900 i Dresden) var en tysk digter.

Moeser studerede først jura, derefter filosofi og filologi og blev 1862 lærer ved det Krauseske Institut i Dresden. Han fik derpå ansættelse i Bielefeld, men vendte tilbage til Dresden, hvor han 1882—1895 var knyttet som overlærer til det Wettinske Gymnasium. Han var en smagfuld og formbehersket lyriker, der udgav en række digtsamlinger, som Gedichte (1864), Neue Sonette, Nacht und Sterne, Schauen und Schaffen, Singen und Sagen, Aus der Mansarde. Hans digte farves ofte af elegiske stemninger og pessimistiske anskuelser. Han stod Hamerling nær. Blandt hans oversættelser må især mærkes arbejder af Pol de Mont.

Kilder

Digtere fra Tyskland
Tysksprogede forfattere
Tyskere i 1800-tallet
Personer fra Göttingen

Albert Moeser


Beiarfjorden er en fjordarm af Nordfjorden i Gildeskål kommune i Nordland fylke i Norge. Fjorden går 19 kilometer mod øst til Tverrvika i bunden af fjorden.

Fjorden har indløb mellem Røssnesodden i nord og Framnes i syd. Fjorden går mod øst fra Sandhornøya. Nordfjorden kommer fra nord, mens Holmsundfjorden går mod syd langs østsiden af øen. Lidt længere mod øst ligger Skålsvika på nordsiden og Ytre og Indre Kjelling på sydsiden. Her bliver fjorden smallere og bliver kaldt Kjellingsundet. Fylkesvej 17 krydser sundet via den 662 meter lange Kjellingstraumen bro. Ca. 3 kilometer øst for broen krydser fjorden kommunegrænsen til Beiarn kommune.

På østsiden af kommunegrænsen ligger øen Evja midt i fjorden. To smalle sunde går på hver side af øen, Kroksundet på nordsiden og Evjeosen på sydsiden. Øst for øen går fjorden gennem det smalle Ferjesundet. Herfra går fjorden mod sydøst til Breidvika, før den går mod øst igen. På nordsiden af fjorden, lidt længere inde ligger Øynes og her svinger fjorden mod syd ind til bunden af fjorden. Beiarelven munder her ud i fjorden.

Riksvej 813 går langs vestsiden helt inderst i fjorden.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Nordland
Beiarn
Gildeskål

Beiarfjorden


දේශපාලනයෙහි, ස්වාධීන හෝ අ-පක්ෂ දේශපානඥයෙකු යනු කිසිම දේශපාලන පක්ෂයකට අනුබද්ධ නොවන පුද්ගලයෙකි . ස්වාධීන දේශපාලනඥයන් යනු ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂයන්හී මතිමතාන්තර අතර  මධ්‍යස්ථ මතයක් දැරිය හැකි හෝ, ඔවුන්ගේ අදහස අනුව ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ විසින් ආමන්ත්‍රණය නොකරනු ලබන යම් කරුණු පිළිබඳ සුවිශේෂී මත දැරිය හැකි හෝ අයවළුන් වෙති. අනෙකුත් ස්වාධීන දේශපාලනඥයන් විසින් දේශපාලන පක්ෂයක් හා සමගින් සම්බන්ධකම් පවත්වන හෝ එහි පූර්ව සාමාජීකයන් වන හෝ නමුත් එහි ලාංඡනය යටතේ පෙනීසිටීමට අකමැත්තෝ වෙති. තුන්වන වර්ගයක ස්වාධීන දේශපාලනඥයන් වන්නේ දේශපාලන පක්ෂයකට අයත්වන හෝ එයට සහයෝගය දක්වන හෝ නමුත් විධිමත් අයුරින් එය නියෝජනය කරමින් එහි ප්‍රතිපත්ති හා අනුගත විය යුතු නොවන බව විශ්වාස කරන්නෝ වෙති. අවසන් ලෙසින් සමහරක් ස්වාධීන අපේක්ෂකයන් විසින් රජයේ තනතුරු සඳහා තරග වදිනු වස් දේශපාලන පක්ෂ තනා ගනිති.

ස්වාධීන දේශපාලනඥ


Scone ist eine Stadt im australischen Bundesstaat New South Wales und liegt etwa 270 Kilometer nördlich von Sydney.

Die Stadt ist bekannt für ihre Rennpferdezucht, die nach Kentucky als zweitgrößte Vollblutzucht der Welt zählt und gilt als Pferdehauptstadt Australiens.

Kultur und Sehenswürdigkeiten

Parks
Der Barrington-Tops-Nationalpark, der seit 1982 UNESCO-Welterbe ist, befindet sich ganz in der Nähe von Scone.

Auch der Stausee Lake Glenbawn liegt nicht weit entfernt.

Veranstaltungen
 Das Pferderennen Scone Cup ist eines der wichtigsten Pferderennen Australiens.

 Das Scone Horse Festival wird jährlich im Mai gefeiert und beinhaltet u. a. Weintouren und Rodeo.

 Scone war Schauplatz des jährlichen Open-Air-Heavy-Metal-Festivals Metal Stock, das jedes Jahr über Ostern stattfand. Inzwischen findet das Konzert in Sydney statt.

Persönlichkeiten
Söhne und Töchter der Stadt:
 Barbara Baynton (1857–1929), australische Schriftstellerin
 Robert Archibald (* 1984), Polospieler

Klima

Einzelnachweise

Ort in New South Wales

Scone (New South Wales)


Marshalløerne deltog ved Sommer-OL 2008 i Beijing som blev arrangeret i perioden 8. august til 24. august 2008.

Medaljer

Lande ved sommer-OL 2008
2008

Marshalløerne ved sommer-OL 2008