جمعية حماية البيئة السورية  هي جمعية بيئية غير حكومية غير ربحية مستقلة ذات نفع عام، تأسست 1992 م على يد غسان شاهين و مجموعة من الأساتذة و الخبراء و المختصين المعنيين بأمور البيئة و التنمية البيئية، و هي تعنى بحماية البيئة والحفاظ على الثروات الطبيعية في سورية، و تعتبر من المنظمات البيئية غير الحكومية الرائدة في سورية مقرها مدينة دمشق.
و تسعى الجمعية لتحقيق و نقل أهدافها إلى أرض الواقع ضمن الإمكانات و الدعم المتوفر و المتاح لها، و قد قامت بالعديد من المشاريع و الأعمال في مجال البيئة و المحافظة عليها أو مجال التوعية البيئية و ذلك بالتعاون مع جهات و منظمات و هيئات أخرى.

بيان الجمعية
جاء في البيان التأسيسي و النظام الداخلي  للجمعية نظرة الجمعية لنفسها و سرد لأهدافها بالإضافة إلى مجموعة من الأفكار و النشاطات التي يجب التركيز عليها بغية التوصل إلى الأهداف المنشودة.

الأهداف الرئيسية للجمعية
إن الغاية الأساسية لجمعية حماية البيئة السورية كمنظمة غير حكومية هي :
 الارتقاء بوضع البيئة و تعزيز و دعم إجراءات و برامج حماية البيئة و الحفاظ على الطبيعة و صيانتها و التخفيف من عوامل التلوث و الأخطار المحدقة بالمحيط الحيوي المحلي و العالمي .
 الاستثمار و الاستفادة المتبصرة و الحكيمة و بعيدة النظر للمصادر الطبيعية الوطنية ، و الاعتماد على وسائل و طرق الإنتاج السليمة و الرؤوفة بيئيا ، و مراعاة أسس التنمية المستدامة في أي خطط أو مشاريع صناعية .
 حماية ما تبقى من غابات ، حيوانات و نباتات مهددة بالزوال و الفقدان من سجل التنوع الحيوي الوطني و الدفاع ما أمكن عن المناطق الطبيعية المتبقية ذات الغنى التضاريسي و البيولوجي و اعتبارها كمحميات يجب الحفاظ عليها للأجيال المستقبلية .
 توعية الناس لاعتماد أساليب حياة و معيشة سليمة بيئياً و لا تضر أو تلوث محيطهم الذي يعيشون فيه .
 التنبيه و التحذير من كثير من الأخطار البيئية والصحية المترتبة و المرافقة لاعتماد بعض التقنيات و التجهيزات الحديثة .

الأهداف العامة للجمعية
 العمل على نشر الوعي و الثقافة البيئية الضرورية للحفاظ على الطبيعة بعناصرها و ثرواتها.
 المساهمة في إعداد البحوث و الدراسات البيئية و تقديمها إلى وات و ورشات عمل على الصعيد الوطني تستهدف معالجة مشكلات البيئة الملحة.
 العمل على صياغة مقترحات و توصيات لوضع مشاريع قوانين خاصة لحماية البيئـة.
 المساهمة في النشاطات العربية و الإقليمية و الدولية المتعلقة بقضايـا و شؤون البيئة ووسائل حمايتها من التلوث و الأخطار التي تهدد المصادر الطبيعية.
 المساهمة في تخطيط البرامج و المشاريع و النشاطات البيئية و القيام بما تســمح به الإمكانيات المادية.
 إنشاء بنك معلومات أو مركز لجمع و تبادل المعلومات والبيانات التي تصدرهـا المنظمات المحلية و العربية والدولية.

أهداف المرحلة القادمة
التركيز على الأمور التالية في المرحلة القادمة :
 التقنين و الترشيد و الاستعمال الواعي لمصادر الطاقة ، و التأكيد و التشجيع على استعمال مصادر الطاقة المتجددة و التقنيات البديلة .
 التأكيد على أهمية وسائل النقل العامة في تخفيف الازدحام المروري و تلوث البيئة و مناشدة الجهات المسؤولة لاعتماد الغاز الطبيعي كوقود لمحركات وسائل النقل العامة خصوصاً في المرحلة الأولى .
 التشديد على أهمية التخلص نهائياً من إضافات الرصاص إلى مركبات البنزين ، و التأكيد على ضرورة إنتاج المازوت وفق المواصفات العالمية بحيث يكون احتراقه تاماً ، لا يعطُّل محركات المركبات و لا يعطي النواتج الخطرة التي تلوث البيئة على نطاق واسع و تؤذي صحة الإنسان و تكلف الدولة المليارات لعلاج الأمراض الناجمة عن تلوث الهواء .
 الحفاظ على التنوع الحيوي في سورية كأولوية من أولويات الإستراتيجية البيئية الوطنية ، و التأكيد على صيانة و حماية الغابات و الشواطئ ، و توفير شروط المأوى و ظروف الحياة المناسبة للأنواع المهددة بالانقراض سواء في المحميات أو خارجها .
 المساهمة في إدخال مفاهيم الزراعة المستدامة بيئياً ، بما تشمله من منع حرث البادية و مناطق النباتات الرعوية و مناطق الغابات و الموائل الحيوية ، و تخفيف أعباء التلوث الناجم عن الاستعمال المفرط للأسمدة الزراعية على الأنهار و مصادر المياه الجوفية ، و مراجعة شاملة لأساليب و طرائق استخدام المبيدات الكيماوية .
 خلق أنماط استهلاك صديقة للبيئة بما للكلمة من معنى ، و هذا يشمل تعزيز و دعم إجراءات ووسائل تدوير القمامة (إعادة استعمال المواد القابلة للاستفادة منها) ، طرق التخمير للمخلفات العضوية المنزلية في الأرياف لاستعمالها كسماد ، تشجيع استعمال اللاصقات البيئية على المنتجات الغذائية المعلبة (التي تراعي الشروط و المتطلبات البيئية في إنتاجها و مكوناتها) , و التوعية بأخطار الإسراف و الهدر و التبذير في سلوكية فئات المجتمع ذات التوجه أو النمط الاستهلاكي الغير مراعي للشروط البيئية و الذي يخلِّف الكثير من القمامة والفضلات.

النشاطات المقترحة
النشاطات التي يجب القيام بها من أجل تحقيق الأهداف السابقة :
 تحرير نشرة غير دورية تصدر عن الجمعية تضم دراسات ، مقالات ، و مواضيع ذات أهمية عن بيئة سورية .
 العمل على زيادة الوعي و الإدراك و الثقافة البيئية لدى فئات المجتمع عبر تأليف ، إعداد ، طباعة ، توزيع نشرات ، كراسات ، كتيبات ، ملصقات ، كتب لإيضاح المفاهيم و القضايا البيئية بشكل مبسط .
 تنظيم و رعاية حملات و مشاريع تحت عناوين و أهداف مختلفة ذات علاقة بالبيئة .
 تنظيم و إقامة دورات ، ندوات ، اجتماعات ، لقاءات عامة .
 أخذ المبادرة و تقديم اقتراحات و توصيات ، و اعتماد موقف ثابت من مواضيع بيئية راهنة على المستوى الوطني و المحلي ، و التأثير على اتجاهات و مواقف صانعي القرار نحو احترام و تلبية المتطلبات و الشروط البيئية في كل مجالات و نشاطات المجتمع .

بعض نشاطات و فعاليات الجمعية
قامت جمعية حماية البيئة السورية و منذ انطلاقها بالعديد من المشاريع والحملات والبرامج التي تهدف لتحقيق أهدافها و خططها التي أوردتها في بيانها التأسيسي فبالإضافة إلى مشاركتها في العديد من النشاطات والفعاليات والمشاركات سواء في معرض الزهور السوري، أو ملتقى و معرض البيئة السوري أو الندوات و ورشات العمل والمؤتمرات والاجتماعات البيئية والتنموية، فقد قامت بنشاطات و فعاليات التالية:
 مسابقة لرسوم الأطفال دون الخامسة عشر من العمر تحت عنوان(البيئة كما يراها ويتمناها الأطفال).
 مسابقة للتصوير الضوئي كافة الفئات العمرية تحت عنوان (اضبط عدسة كاميرتك على بيئتك المحلية).
 حملة للتشجير والنظافة في بلدة صيدنايا القريبة من مدينة دمشق.
 حملة توعية و تثقيف و نشر للمعرفة و الرسائل البيئية بين مختلف شرائح المجتمع السوري.
 دخلت الجمعية كشريك مع منظمة إيطالية غير حكومية هي منظمة البحوث والتعاون في مشروع فني ثقافي ممَّول جزئياً من بعثة الاتحاد الأوروبي بدمشق تحت عنوان (الحوار المتوسطي – البيئة من خلال الفن).
 عقدت الجمعية مشروع مع بعثة الاتحاد الأوروبي بدمشق يتضمن إقامة مسابقة للأعمال الفنية من مواد يعاد استعمالها تحت عنوان (إعادة التدوير).
 (مشروع بناء الإدارة البلدية المستدامة للنفايات الصلبة) و الذي يهدف إلى تحسين و تطوير قدرات المؤسسات والهيئات المختصة بمعالجة موضوع النفايات الصلبة في الجمهورية العربية السورية.

مراجع و هوامش

محافظة على البيئة
جمعيات نفع عام
منظمات بيئية
نواد وجمعيات في سوريا

جمعية حماية البيئة السورية


Die Ehre der Strizzis ist eine österreichische Gaunerkomödie von Peter Weck aus dem Jahr 2000. Der Fernsehfilm ist die direkte Fortsetzung der 1999 erschienenen Komödie Geliebte Gegner.

Handlung
Die Gaunerbande um Paul Schäfer, seinen Sohn Max, Erich, Oskar, Amelie und Nelly erleichtert mit einem Trick den reichen Jafari um drei Millionen Dollar, die sie für ihn vermeintlich reinwaschen wollen. Sie lassen ihn dabei das Geld in einer geschlossenen Bankfiliale deponieren, die sie als funktionierende Filiale hergerichtet haben. Jafari besteht darauf, dass das Geld im Safe der Bank eingeschlossen wird. Max schließt den Tresor und die Gruppe steht ratlos da, kennt doch keiner von ihnen die Safekombination. Es kommt zum Streit zwischen Vater und Sohn und der Rest der Gruppe ist genervt.

Amelie trifft ihre frühere Komplizin Lotte wieder und erzählt ihr von den ständigen Streitereien zwischen Paul und Max. Lotte schlägt vor, beide in einen von ihnen unerkannten Wettstreit treten zu lassen. Sie sollen ein vermeintlich wertvolles Buch von einem Mittelsmann stehlen. Dieses werde sich in wenigen Tagen in der Stadt befinden. Wer das Buch als erster an sich nehmen kann, gewinnt und hat zukünftig das Sagen in der Gruppe. Amelie macht den anderen den Vorschlag und sie stimmen zu. Max und Paul werden auf das Buch angesetzt und beide erfahren über die von Nelly gelenkten Bekannten Kläffer und einen Mann beim Pferderennen, in welchem Hotel sich der Informant Löb aufhält. Der Raum des Mannes ist schwer bewacht und so versucht Paul über den Balkon in das Zimmer einzusteigen. Max hat unterdessen Feueralarm ausgelöst. Im folgenden Gedränge kann er das Buch von einem aus dem Zimmer kommenden Mann entwenden. Paul hat von all dem nichts mitbekommen und sucht im Hotelzimmer nach dem Buch. In der Badewanne findet er eine Männerleiche; wenig später erscheint die Polizei und verhaftet ihn wegen Mordes.

Die Gruppe erkennt, dass Lotte falschgespielt hat. Ihr kam es tatsächlich auf das Buch an, das Max unterdessen bei seinem Lieblingshehler versetzt hat, jedoch wieder holen kann. Im Rückendeckel findet die Gruppe Druckfilme für Euro-Scheine, die zukünftige österreichische Währung. Sie ermöglichen den Druck perfekter Blüten und wurden vom Ermordeten geschaffen. Der entpuppt sich als Gerry Blum, der König der Fälscher. Seine beiden Brüder Theo und David wiederum haben nun nicht nur Interesse an den Druckfolien, sondern auch an der Identität des Mörders. Mit einem Trick holen sie Peter aus dem Gefängnis, der unter Zwang verspricht, in 48 Stunden sowohl die Folien als auch den wahren Mörder zu liefern. Paul wiederum geht zur Chefinspektorin der Polizei und schlägt ihr einen Handel vor, dem sie zustimmt.

Die Gruppe macht das Drucklager von Lotte ausfindig, die bereits die Druckfolien für eine Seite der Scheine besitzt. Mit den neuen Druckfolien schafft die Gruppe einige vollständige Blüten und bringt sie den Blum-Brüdern. Zudem lassen sie den Hehler Schwitzer aussagen, dass Lottes Kompagnon Springer, dem Max damals das Buch gestohlen hatte, die Druckfolien ohne Wissen Lottes an sich genommen hat. Die Blum-Brüder geben eine der Blüten an Lotte weiter, um ihr den Betrug durch Springer deutlich zu machen. Da Jafari sein Geld haben will, steht die Gruppe unter Druck. Sie überfallen als vermeintliche Araber Springer und bieten ihm einen Deal an: Gegen drei Millionen erhält er die Druckfolien. Übergabeort und -zeit stimmen mit den Angaben überein, die auch Jafari von der Gruppe für die Geldübergabe erhalten hat. Auch die Blum-Brüder und Lotte werden in die Zeit eingeweiht. Alle erscheinen zur gleichen Zeit am gleichen Ort. Jafari glaubt, sein Geld wiederzukriegen und ist entsetzt, als er statt Dollars plötzlich Euro-Scheine vor sich sieht. Springer glaubt, die Folien zu erhalten, während Lotte glaubt, Springer mache hinter ihrem Rücken Geschäfte. Bevor alle aufeinander losgehen können, erscheint Paul und erklärt, sie alle seien in eine Falle gegangen. Die Polizei stürmt das Gebäude und nimmt alle fest. Pauls Handel mit der Chefinspektorin hat funktioniert, auch wenn sie glaubt, dass die Gruppe zu gut aus der Sache herauskommt.

Später sitzt die Gruppe vergnügt beim Essen, doch der Streit zwischen Paul und Max geht erneut los. Die Gruppe jedoch kriegt die im Safe verschlossenen drei Millionen Dollar doch noch: Als die Filiale abgerissen wird, erscheint Erich mit einem Bagger und nimmt den gesamten herausgerissenen Safe in der Baggerschaufel mit.

Produktion
Die Ehre der Strizzis wurde 1999 in Wien und Umgebung gedreht. Der Film lief erstmals am 1. Oktober 2000 auf ORF im Fernsehen.

Kritik
Für den film-dienst war Die Ehre der Strizzis eine "etwas schräge (Fernseh-)Gaunerkomödie, unterhaltsam durch die vertraute Portion an österreichischem Charme und Schmäh."

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 2000
Österreichischer Film
Fernsehfilm (ORF)

Die Ehre der Strizzis


Scarlett Ingrid Johansson (d. 22 Kasım 1984, New York), BAFTA ödülü sahibi Amerikalı oyuncu.
1998 yılında oynadığı Atlara Fısıldayan Adam filmindeki rolü ile çıkış yaptı. Daha sonra Hayalet Dünyası (Ghost World), Bir Konuşabilse (Lost in Translation) ve İnci Küpeli Kız (Girl with a Pearl Earring) gibi filmlerde rol aldı. 2003 yılında iki Altın Küre adaylığı kazandı. Ayrıca 2020 yılında, Marriage Story filmindeki rolüyle en iyi kadın oyuncu Oscar adaylığı; Jojo Rabbit filmindeki rolüyle en iyi yardımcı kadın oyuncu Oscar adaylığı kazandı.

Kariyeri

Sinema kariyeri
Film kariyerine 1994 yılı yapımı  North filmi ile başladı. O yıllarda Home Alone 3, Little Girl, Manny & Lo, If Lucy Fell gibi birçok filmde rol aldı. 1998 yılında Robert Redford ve Kristin Scott Thomas ile birlikte kamera karşısına geçtiği The Horse Whisperer filmi, ve 2001 yılı yapımı Ghost World filmi ile birlikte tanındı.

2003 yılında Lost in Translation ve İnci Küpeli Kız filmlerinde yer aldı.Lost in Translation ile Venedik Film Festivalinde En İyi oyuncu ödülü aldı. Aynı yıl bu iki film ile iki ayrı Altın Küre adaylığı kazandı. Aynı şekilde En İyi oyuncu dalında iki ayrı adaylığı olduğu BAFTA'yı Lost in Translation ile birlikte aldı.

Haziran 2004'te Akademi Ödülleri'ni dağıtan Sinema Sanatları ve Bilimleri Akademisi'ne katılmak için davet aldı. O yıl The Perfect Score, In Good Company ve A Love Song for Bobby Long filmlerinde rol aldı. A Love Song for Bobby Long filmi ile bir kez daha Altın Küre'ye aday gösterildi.

2005 yılında  Ewan McGregor ile birlikte bir Michael Bay filmi olan The Island filminde rol aldı. Aynı sene Woody Allen'ın yönettiği Match Point filminde yer aldı ve bu filmdeki rolü ile Altın Küre'ye En İyi Yardımcı oyuncu dalında aday gösterildi. Ayrıca Hollywood'un genç yetenekleri arasında gösterilmektedir.

Johansson'un 2007'de komedi-dram filmi The Nanny Diaries ve The Spirit filminde Silken Floss'u oynadı. Johansson'un 2009'daki tek filmi, Erkekler ne Söyler Kadınlar ne Anlar'dır.

Marvel Evreni
2010 yılında Jon Favreau tarafından yönetilen Demir Adam 2 filminde ilk defa Natasha Romanoff rolünü oynamıştır. 2012 yılında yeniden Yenilmezler filminde yeniden Natasha Romanoff olarak oynamıştır. 2014 yılında çıkan Kaptan Amerika ve Kış Askeri (2014) filminde Yenilmezler: Ultron Çağı (2015) Kaptan Amerika: Kahramanların Savaşı (2016) Yenilmezler: Sonsuzluk Savaşı (2018) ve son olarak Avengers: Endgame (2019) filminde bu rolü canlandırmıştır. Yenilmezler Son Oyun filminde karakterinin ölmesiyle Marvel evrenindeki kariyerinin sona erdiği düşünülse de Marvel, yeniden inşa edeceği evrenin ilk filmi Black Widow solo filmi ile olacağı açıklanmıştır. Natasha Romanoff karakterine can veren Johansson, 2021 yılında Temmuz ayında Black Widow solo filmi ile Marvel Evreni'ne veda etti.

Tiyatro kariyeri
Scarlett Johansson'un tiyatro sahnesine ilk çıkışı henüz küçük yaştayken Sophistry oyununda oldu. 2009 yılında, Arthur Miller tarafından yazılıp Gregory Mosher tarafından yönetilen ve Liev Schreiber ile başrolü paylaştığı A View from the Bridge oyununda Catherine Carbone rolünü oynadı. Johansson bu rolüyle 2010 En İyi 'Seçme' Kadın Oyuncu dalında Tony Ödülü'nü kazandı.

Müzik kariyeri

Johansson iki stüdyo albümü ve dört EP yayınlamıştır. 2007'de MTV Video Müzik Ödüllerinde Yılın Videosu'na aday gösterilmiştir.

Kişisel hayatı
Scarlett Johansson, 1984 yılında New York'ta doğdu. Babası, Karsten Johansson Danimarkalı bir mimar, dedesi Ejner Johansson ise senaryo yazarı ve yönetmendi. Annesi Melanie Sloan ise Polonyalı Aşkenaz bir yapımcıdır. Kardeşi  Vanessa Johansson da bir oyuncu. Diğer erkek kardeşinin ismi Adrian'dır. Ve ondan üç dakika sonra doğan Hunter Johansson isminde bir ikiz kardeşi vardır.

27 Eylül 2008 tarihinde "Two Guys and a Girl" dizisindeki Berg ve Blade III'de rol alan Ryan Reynolds ile Kanada'da aile arasında düzenlenen bir törenle evlendi.Ancak Ryan Reynolds'ın Sandra Bullock ile görüntülenmesinden sonra boşandılar. 2012 Kasım ayında Fransız gazeteci Romain Dauriac ile birlikteliği başladı. Eylül 2013 tarihinde çift nişanlandıklarını açıklamışlardır. 2014 yılında ilk çocuğuna hamile olan Johansson Fransa'da yaşamaya başladı. Çiftin Rose adını verdikleri kızları 2014 yılının Eylül ayında dünyaya gelmiştir. Aralık 2017'de Johansson Colin Jost ile bir ilişkiye başlamıştır. Mayıs 2019'da Johansson ve Jost nişanlanmıştır.

2006 yılında Aktris Keira Knightley ile birlikte Vanity Fair dergisinde çıplak olarak poz vermiştir. Eylül 2011'de, cep telefonundan hacklenen Johansson'ın çıplak fotoğrafları çevrimiçi olarak yayınlandı. Johansson fotoğrafların o zamanki kocası Reynolds'a gönderdiğini söyledi. 2014 yılında Johansson, Fransız yazar JC Lattès'e ilişkileriyle ilgili küçük düşürücü ifadeler nedeniyle dava açtı. Dava sonucu Johansson 3.400 dolar  tazminat kazandı.

Filmografi

Film

Televizyon

Tiyatro

Diskografi

Stüdyo albümleri
 Anywhere I Lay My Head (2008)
 Break Up (2009)

EP'leri
 Rhapsody Originals (2008)
 Live Session (2008)
 Live at KCRW.com (2009)
 Apart (2018)

Kaynakça

Dış bağlantılar

1984 doğumlular
Amerikalı kadın sinema oyuncuları
Belarus Yahudisi asıllı Amerikalılar
Danimarka asıllı Amerikalılar
Tony Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
Young Artist Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Saturn Ödülü sahipleri
21. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
BAFTA En İyi Kadın Oyuncu Ödülü sahipleri
Boston Film Eleştirmenleri Derneği En İyi Kadın Oyuncu Ödülü sahipleri
Yahudi kadın şarkıcılar
20. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
21. yüzyılda Amerikalı kadın şarkıcılar
New York doğumlu kadın oyuncular
Amerikalı kız çocuk oyuncular
Polonya Yahudisi asıllı Amerikalılar
Rusya Yahudisi asıllı Amerikalılar
İsveç asıllı Amerikalılar
Amerikalı kadın tiyatro oyuncuları
Amerikalı ikizler
Amerikalı kadın seslendirme sanatçıları
Atco Records sanatçıları
César Onur Ödülü sahipleri
İsveç asıllı Danimarkalılar
Amerikalı Yahudi kadın oyuncular
Lee Strasberg Tiyatro ve Film Okulunda öğrenim görenler
Theatre World Ödülü sahipleri
Satellite Ödülü sahipleri
Toronto Sinema Eleştirmenleri Derneği En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Ödülü sahipleri
Toronto Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri

Scarlett Johansson


Carex polysticha é uma espécie do gênero Carex .

Taxonomia

Os seguintes sinônimos já foram catalogados:
 Carex hystericina underwoodii  (Britton) Kük.
 Carex loefgreni  Boeckeler
 Carex underwoodii  Britton
 Carex pseudocyperus polysticha  (Boeckeler) Kük.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e herbácea.

Descrição
Ela tem colmos de 50-110 centímetros de comprimento e bainhas basais avermelhadas a castanhas, decompostas em fibras. Ela tem folhas de 3-7 milímetros de largura. As glumas femininas tem ~ 2 milímetros de comprimento, com utrículos de 4,5-6 × 1,5-3,5 milímetros, muito mais longos que as glumas. O bico é de 1-2 milímetros, e as nervuras dos utrículos  entram até a metade do bico.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Distrito Federal, Minas Gerais, Paraná, Rio de Janeiro, Rio Grande do Sul, Santa Catarina e São Paulo.
Em termos ecológicos, é encontrada nos  domínios fitogeográficos de Mata Atlântica e Pampa, em regiões com vegetação de  campo limpo.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Jiménez-Mejías, P.; Pereira-Silva, L. Carex  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Carex polysticha no projeto Flora e Funga do Brasil

Carex
Plantas
Flora do Brasil

Carex polysticha


O Torneio Internacional de Yongchuan de 2017 (em chinês: 2017年元臻杯永川国际女子足球邀请赛) foi a terceira edição do Torneio Internacional de Yongchuan, competição de futebol feminino organizada pela Associação Chinesa de Futebol e sediada no distrito de Yongchuan. Quatro seleções participaram do evento – Brasil, Coreia do Norte, China e México – em três confrontos diretos, com o título conquistado pela seleção brasileira.

Regulamento
As quatro equipes jogam entre si em turno único, sendo campeã a equipe com o maior número de pontos ganhos.

Critérios de desempate
Em caso de igualdade em pontos ganhos entre duas equipes, poderiam ser aplicados sucessivamente os seguintes critérios técnicos de desempate:
 Maior número de vitórias;
 Maior saldo de gols;
 Maior número de gols marcados;
 Menor número de cartões vermelhos;
 Menor número de cartões amarelos;
 Sorteio público.

Equipes participantes

Classificação

Competições de futebol feminino da China


Sepetçiler Kasrı, Türkiye'nin İstanbul kentinin Fatih ilçesi, Sarayburnu'nda bulunan bu kasır. Topkapı Sarayı'nın Sarayburnu'ndaki iki kıyı köşkünden birisidir. Diğer köşk ise Yalı Köşkü'dür. Sepetçiler Kasrı'nın bulunduğu yerde saraya ait kayıklar bulunuyordu. Fransız gezgin ressam  Guillaume-Joseph Grelot Türkçede İstanbul Seyahatnamesi olarak yayımlanan, özgün adı "Relation Nouvelle d'un Voyage à Constantinople" olan ve 17. yüzyıl sonlarında basılan kitabında, buradaki kayıklar ve küçük kadırgalar için 5-6 tane kayıkhane olduğunu yazmıştır. Sepetçiler Kasrı'nda Yalı Köşkü'nde olduğu gibi Osmanlı sultanları donanmanın sefere çıkışını veya dönüşünü seyrederlerdi.

Sepetçiler Kasrı Bizans İmparatoru II. Theodosius zamanında yapılan surların üzerine inşa edilmiştir. Kasrın yapımına Sultan III. Murat (1574-1595) döneminde Sadrazam Sinan Paşa tarafından 1591'de başlanmış, Ferhat Paşa'nın sadrazamlığının ilk yılında da tamamlanmıştır. Kasrın mimarı Davut Ağa olup, yapımında Dalgıç Ahmet Çavuş ve Nakkaşbaşı Lütfi Ağa'nın da yardımları görülmüştür.

Sepetçiler Kasrı 2010 yılından beri Yeşilay genel merkezi olarak kullanılmaktadır. Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından 1980 yılında yapılan restorasyonlardan sonra Basın Yayın Genel Müdürlüğü'nün Uluslararası Basın Merkezi olarak kullanılmıştır. Eminönü Hizmet Vakfı 1998 yılında kasrı restore etmiştir. Basın Merkezi kullanımının ardından restoran gibi farklı alanlarda hizmet veren Sepetçiler Kasrı, 2011 yılı Haziran ayına kadar Avrupa Kültür Başkenti Proje Ofisi olarak kullanılmıştır. Bu tarihten itibaren Yeşilay'a tahsis edilen Sepetçiler Kasrı, Yeşilay Genel Merkezi olarak kullanılmaktadır.

Kaynakça

Mimar Davud Ağa'nın eserleri
İstanbul'daki kasırlar
Bilgi kutusu bulunmayan yapılar
İstanbul'un Tarihî Alanları
Hocapaşa
Fatih'teki yapılar

Sepetçiler Kasrı


María Teresa Gallego Urrutia (n. 1943, Madrid) este o traducătoare spaniolă de limba franceză, care a obținut numeroase premii pentru activitatea sa de traducere.

Biografie
A urmat studiile primare și secundare la Liceul Francez din Madrid și a obținut licența în filologie franceză în 1966 la Universitatea Complutense din Madrid.

A început să traducă literatură franceză de timpuriu și a tradus operele principalilor scriitori francezi. În 1974 a devenit profesoară de limba franceză la Institutul Gregorio Marañón din Madrid. A obținut mai multe premii pentru activitatea sa de traducătoare, inclusiv Premiul Național de Traducere din Limbi Romanice pentru Diario del ladrón de Jean Genet (1977) și Premiul Stendhal pentru Impresiones de África de Raymond Roussel (1991), ambele împreună cu María Isabel Reverte Cejudo, cotraducătoare ale celor două opere; în 2003 a fost decorată cu Ordre des Arts et des Lettres, acordat de guvernul francez, iar în 2008 a câștigat Premiul Național pentru activitatea de traducător. În 2011 a primit Premiul Mots Passants acordat de Catedra de Limba Franceză de la Universidad Autónoma de Barcelona pentru El horizonte de Patrick Modiano și în 2013 Premiul Esther Benítez pentru traducerea romanului Doamna Bovary de Gustave Flaubert. A tradus și opere ale unor scriitori români ("La țigănci" și "Podul" de Mircea Eliade) după ediții în limba franceză.

Începând din anul universitar 2008-2009 predă cursuri de traducere din literatura franceză și de proprietate intelectuală a traducătorului la Institutul de Traducători al Universității Complutense din Madrid. Este membru fondator al asociației ACE Traductores, făcând parte în mod repetat din consiliul său de conducere.

Legături externe
 CV-ul autoarei  pe situl ACE-Traductores. Include legături către interviuri și articole de presă.

Nașteri în 1943
Traducători spanioli

María Teresa Gallego Urrutia


Hacıkışla, Sakarya ilinin Hendek ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Daha önceleri Soğuksu köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ağustos 1951'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.

Coğrafya
Sakarya il merkezine 30 km, Hendek ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Hendek'in mahalleleri

Hacıkışla, Hendek


Edvinas ist ein litauischer männlicher Vorname, abgeleitet von Edwin.

Namensträger
 Edvinas Baniulis (* 1997), Fußballspieler
 Edvinas Blažys (* 1985), Fußballspieler
 Edvinas Bračkus (* 1990), Fußballspieler
 Edvinas Dambrauskas, Fußballspieler
 Edvinas Dautartas (* 1987), Schwimmer
 Edvinas Eimontas (* 1976), Sportmanager und Fußballfunktionär
 Edvinas Gertmonas (* 1996), Fußballtorwart
 Edvinas Girdvainis (* 1993), Fußballspieler
 Edvinas Jasaitis (* 1990), Fußballspieler
 Edvinas Kerza (*  1980), Verteidigungspolitiker, Vizeminister
 Edvinas Kloniūnas (* 1998), Fußballspieler
 Edvinas Krungolcas (* 1973), Pentathlet
 Edvinas Lukoševičius (* 1978), Fußballspieler
 Edvinas Petkus (* 1991), Fußballspieler
 Edvinas Puzara (* 1996), Fußballspieler
 Edvinas Ramanauskas (* 1985), Kanute
 Edvinas Razutis (* 1992), Fußballtorwart
 Edvinas Šeškus (* 1995), Basketballspieler

Männlicher Vorname
Litauischer Vorname

Edvinas


Hi Louis-Napoléon Bonaparte (natawo ha ngaran nga Charles-Louis Napoléon Bonaparte; 20 Abril 1808 – 9 Enero 1873) amo an Mangulo han Fransya tikang 1848 tubtob 1852 ngan, komo Napoleon III, an Emperador han Franses tikang 1852 tubtob 1870. Hiyá là nga usá an mangulo han Franses nga Ikaduha nga Republika ngan an namuno han Ikaduha nga Franses nga Imperyo.

Hiyá an umangkon ngan heredero ni Napoleon I. Hiyá an syahan nga Mangulo hin Estado han Fransya nga nagkapot han título hin Presidente o Mangulo, an syahan nga na-elihir o napilì hin direkta nga votos han katawhan, ngan an gimanghuri kutob han ka-elihir ni Emmanuel Macron han 2017. Ginpugngan hiyá han Konstitusyon ngan Parlamento hin pagdalagan para hin ikaduha nga panahón hin serbisyo, nag-organisa hiya hin coup d'état o golpe de estado han 1851 ngan nag-angkon hiyá han trono ha ngaran nga Napoleon III han 2 Disyembre 1852, an ika-kap-atan-kag-waló nga anibersaryo han pagkoronar han iya batâ o tío. Nagpapabilin hiyá nga amo an gima-iha-i nga nagsirbe nga Franses nga mangulo hin estado tikang han Rebolusyon Franses.  An iya kahúlog tíkang ha poder dinangatan han Franco-Pruso nga gera nga diin napirdi hin dako an Fransya han Amihan nga Konfederasyon nga Aleman, nga pinangunahan han Prusya.

Mga natawo han 1808
Mga namatay han 1873
Biyograpiya
Fransya
Politika
Mga mangulo han Fransya
Mga emperador han Franses

Napoleon III


Málinec (deutsch Malintz, ungarisch Málnapatak) ist eine Gemeinde in der Süd-Mitte der Slowakei, mit  Einwohnern (Stand ) und gehört zum Okres Poltár, einem Kreis des Banskobystrický kraj.

Geographie
Die Gemeinde liegt am oberen Flussverlauf des Ipeľ im Gebirge Stolické vrchy (Teil des Slowakischen Erzgebirges). Das Gemeindegebiet ist recht vielfältig, mit dem Berg Bykovo () am oberen Ende des Málinec-Tales und dem niedrigsten Punkt Bystrianka () am unteren Ende. Oberhalb des Dorfes befindet sich der Stausee Málinec, die hauptsächlich der regionalen Wasserversorgung dient. Das Ortszentrum liegt auf einer Höhe von  und ist 12 Kilometer von Poltár gelegen.

Verwaltungstechnisch gliedert sich die Gemeinde in die Ortsteile Dobrý Potok, Chladná Studňa, Ipeľ, Málinec und Vlčovo.

Geschichte
Málinec wurde zum ersten Mal 1212 schriftlich erwähnt und gehörte zu Herrschaftsgebieten verschiedener Burgen: Ozdín, Divín, Fülek und Salgó. Im 16. Jahrhundert wurde Málinec von den Türken heimgesucht. 1828 sind 154 Häuser und 1304 Einwohner verzeichnet.

Anfang des 19. Jahrhunderts begannen die ersten Glashütten zu entstehen, die allerdings oft seine Besitzer und Betreiber wechselten. Die erste entstand 1820 im heutigen Gemeindegebiet von Látky, die aber Anfang des 20. Jahrhunderts stillgelegt wurde. In Málinec selbst wurde eine Glashütte 1852 gegründet und bis zum Ersten Weltkrieg entstand in der Umgebung noch vier weitere. Des Weiteren gründete man zwei Dampfsägen, einige Wassersägen sowie Steinbrüche. Dies spiegelte sich in der Bevölkerungszahl wider: 1910, noch im damaligen Gemeindegebiet sind 6341 Einwohner verzeichnet. In kurzer Zeit wurden alle Glashütten bis zum Jahr 1932 wieder geschlossen, 1934 doch noch die in Málinec wieder gegründet. Der Höhepunkt erreichte die Gemeinde im Jahr 1940, mit 7635 Einwohnern. Nach dem Zweiten Weltkrieg nahm die Bevölkerungszahl stark ab, da große Teile der Bevölkerung in die Glashütten im böhmischen Grenzgebiet sowie in das Tal entlang der ungarischen Grenze absiedeln: 1950 lebten hier "nur" 2793 Einwohner. 1953 gliederte sich die Gemeinde Látky aus, 1956 folgte auch Ipeľský Potok, das aber 1990 wieder eingemeindet wurde. Die letzte Glashütte wurde 2003 endgültig stillgelegt; seither leidet der Ort, wie die umliegende Region, unter der hohen Arbeitslosigkeit.

Bevölkerung
Ergebnisse nach der Volkszählung 2001 (1461 Einwohner):

Bauwerke
 evangelische Kirche von 1795 (Turm von 1820)
 römisch-katholische Kirche der Heiligsten Dreifaltigkeit von 1995
 spätbarocker Glockenturm von 1763

Weblinks

Ort in der Slowakei
Ersterwähnung 1212

Málinec


Arslanköy, Mersin ilinin merkez ilçesi olan Toroslar'a bağlı bir yörük köyüdür. Şimdi adı Arslanköy Mahallesi olmuştur. Denize olan yüksekliği ise 1475 metredir.

Tarihi
Eski adı Efrenk'tir. 14. yüzyıldan itibaren köye Türkmen aşiretleri yerleşmiştir. 19. yüzyıl sonlarından itibaren gençlerini Kahire El Ezher Üniversitesi dahil, İmparatorluğun belli başlı okullarına göndermeye özen gösteren dikkat çekici bir yörük köyüdür. Çukurova'da Fransız askerlerine karşı direnişi başlatan ilk köy olduğu için adı sonrasında Arslanköy olarak değiştirilmiştir. Fransızların bütün baskısına ve dikkatine rağmen gizlice örgütlenme ve haberleşme yeteneği göstermişlerdir. Köylüler ermeni bir vatanseveri ajan olarak işgalci Fransız askerlerin içine sokmayı başarmışlardır. Cuma namazında köyün erkeklerine pusu kurulacağını öğrenen köylüler, cuma namazı saatini öne alarak (cuma namazını saatinde kılabilmek için) kendilerini camide yok etmeye gelen Fransız askerlere pusu kurarlar. Gelen askerlerin tamamını etkisiz hale getirirler. Cuma namazından sonra, köyün yakınındaki karargahta bulunan Fransız askerlerini Mersin merkeze (54 km) kadar tüfek, kazma kürek vs. ile kovalamışlardır. Yol üzerinde bulunan köyler durum karşısında cesaretlenip Arslanköylülere destek vermiştir. Köy adını 1947 mahalli seçimlerinde duyurdu. O dönem seçimlerde uygulanan açık oy, kapalı sayım kuralına karşı çıkan köylüler oyların gözlerinin önünde sayılmasını istediler. Oy verme işlemi bittikten sonra saymak için sandığı mühürleyip Mersin merkeze (valilik binasına) götürmek isteyen jandarmalara köylüler karşı çıktı. "Oyumuz namusumuzdur" diyen Arslanköy halkı karakolu kuşattı ve sandığın merkeze götürülmesini engelledi. Üç gün süren direnişin ardından merkezden gelen asker takviyesine karşı koyamadılar. Köylüler İstiklal mahkemelerinde yargılanmak üzere (yaya olarak) Konya'ya götürüldü. Yolda acı olaylarla karşılaşılsa da o dönem seçim sistemine en açık başkaldırı olarak demokrasi tarihine geçmeyi başardılar. Direniş, devrin idarecilerinin kapalı oy, açık sayım sistemine geçme kararında önemli rol oynamıştır. Bu olay "Arslanköy olayı" olarak bilinir.

Yapılaşma
Arslanköy'de evler genelde kuzey-güney doğrultulu olarak inşa olunmuştur. Yapılar genelde ahşaptır. Eski yapılarda çoğunlukla sedir ağacı kullanılmış ancak sedir ağacının kıymetli olması sebebiyle daha sonra onun yerine ardıç, çam vs. gib diğer tür ağaçlar kullanılmaya başlanılmıştır. Daha sonraları evlerin duvar kısımları genel olarak taş ve kerpiçten yapılmaya başlanmış fakat kerpiç evlerin yapımı ve bakımı zor olduğu için duvarlarda taş kullanılmış ve üstüne de çinkodan çatı kaplanmıştır. Toprak evlerin damlarına kar birikmesi halinde yuvaklama denen işlem uygulanır. Yuvaklama, taş bir silindirin damdaki toprak üzerinde yuvarlandırılarak toprağın sıkıştırılması demektir.

Yönetim

Belediye başkanlığı
Arslanköy'de 1954'te belediye teşkilatı kurulmuş ve 2014'e kadar aktif kalmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Arslanköy internet sitesi
 Arslanköy Yahya Aydın Lisesi internet sitesi
 Arslanköy Kadın Tiyatro Topluluğu İnternet Sitesi

Toroslar'ın mahalleleri
6360 sayılı yasaya göre kaldırılan belediyeler

Arslanköy, Toroslar


user_ustathcr25
ISBN (İngilizce: International Standard Book Number , Türkçe: Uluslararası Standart Kitap Numarası); 1972 yılında Uluslararası Standartlar Organizasyonu (ISO) tarafından hazırlanan kitap numaralama sistemidir. Kitap numaralarını standardize etmek, materyalin kimliğini tanımlamak amacıyla oluşturulmuştur. 1970 yılından önce basılan kitaplarda bu bilgi bulunmaz.serkanyetiskin

Ayrıca bakınız
 Vikipedi:Kitap kaynakları

Kaynakça

Dış bağlantılar
 ISBN veritabanı

Kitap terimleri
Evrensel tanımlayıcılar

Uluslararası Standart Kitap Numarası


سيسي تاكس Sissi Tax (ولدت في 19 سبتمبر 1954 في كوفلاخ في شتايرمارك) هي كاتبة نمساوية.

حياتها

نشأت سيسي تاكس في كوفلاخ. درست الجرمانستيك وعلم التربية في جامعتي غراتس وبرلين. اشتركت حتى عام 1980 في تحرير المجلة الأدبية «مسودات» (بالألمانية: Manuskripte). حصلت على درجة دكتوراه الفلسفة في عام 1982 من جامعة غراتس حول ماري لويزه فلايسر. ثم انتقلت إلى برلين حيث عملت مصححة في درا نشر ومحررة. شغلت ما بين عامي 1986 و1988 منصب نائبة رئيسة بيت الأدب البرليني (بالألمانية: Berliner Literaturhaus). واشتركت في عام 1996 في مسابقة إنجيبورج باخمان في كلاجنفورت.

وتعتبر سيسي تاكس كاتبة قصصية في المقام الأول.

وهي عضو في تجمع كتاب غراتس. وحصلت في عام 1995 على الجائزة التشجيعية من مجلة «مسودات» وكذلك على جائزة هولفيلد تونتسر في عام 2001.

مراجع

أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
كتاب وكاتبات ألمان
مواليد 1954

سيسي تاكس


La saison 2022 de la Ligue africaine de basket-ball est la deuxième saison de la Ligue africaine de basket-ball (BAL), compétition inter-clubs africains, née du partenariat entre la NBA et la FIBA.

Équipes participantes
Les champions du Sénégal, du Maroc, d'Angola, de Tunisie et d'Egypte sont automatiquement qualifiés pour la Ligue africaine de basket-ball. Les champions des autres pays africains doivent passer par un tournoi de qualification organisée par la FIBA Afrique pour accéder à la phase finale de la compétition.

Formule
Les douze équipes sont réparties en deux conférences géographiques de six équipes, la conférence du Sahara et la conférence du Nil. Chaque équipe s'affronte une fois au sein de chaque conférence. Les quatre premiers de chaque conférence se qualifient pour les quarts de finale.

Compétition

Phase de groupe

Conférence du Sahara
Les matchs de la conférence du Sahara se déroulent à Dakar du 5 au 15 mars 2022.

|}1er Journée :

Le Rwanda Energy Group BBC (REG) remporte le titre de champion de la conférence Sahara.

Conférence du Nil
Les matchs de la conférence du Nil se déroulent au Caire du 9 au 19 avril 2022.

|}1er Journée :

Playoffs
Les confrontations du tableau final sont déterminées selon le bilan des clubs lors de la première phase. Les rencontres ont lieu du 21 au 28 mai 2022 à la Kigali Arena de Kigali au Rwanda.

Champion

 Président : Ahmed Belli
 Entraîneur :
 Joueurs : Neji Jaziri, Houssem Mhamli, Oussama Marnaoui, Radhouane Slimane, Firas Lahyani, Mohamed Abbassi, Wassef Methnani, Mokhtar Ghayaza, Michael Dixon, Souleymane Diabate, Ater Majok, Charles Loic Onana Awana, Julius Coles (joué durant la deuxième phase), Mohamed Adam Rassil (joué durant la première phase)

Récompenses individuelles
 Première équipe type :
  Terrel Stoglin
   Édgar Sosa
  Carlos Morais
  Radhouane Slimane
  Ater Majok

  Première équipe défensive type :
  Wilson Nshobozwabyosenumukiza
  Childe Dundão
  Aboubakar Gakou
  Brice Eyaga Bidias
  Ater Majok

 Distinctions personnelles :
 Meilleur joueur :   Michael Dixon
 Meilleur défenseur :  Ater Majok
 Meilleur entraîneur :  José Neto
 trophée de l'esprit sportif (fair-play) :  Anas Mahmoud

 Leaders statistiques individuels :
 Meilleur marqueur :  Terrel Stoglin
 Meilleur rebondeur :  Mayan Kiir
 Meilleur passeur :  Hameed Tariq Ali
 Meilleur intercepteur :  Childe Dundão
 Meilleur contreur :  Chris Obekpa
 Meilleur pourcentage de panier à trois points :   Michael Dixon
 Meilleur pourcentage de lancer franc :   Mikh McKinney

Notes et références

Basket-ball en 2022
Ligue africaine de basket-ball
2022 en Afrique
Sport en mai 2022
Événement sportif international au Rwanda
Sport à Kigali
Basket-ball au Rwanda

Ligue africaine de basket-ball 2022


Daniel Bellissimo (* 15. August 1984 in Toronto, Ontario) ist ein ehemaliger italo-kanadischer Eishockeytorwart, der zuletzt beim VIK Västerås HK in der schwedischen HockeyAllsvenskan unter Vertrag stand. Sein Bruder Vince Bellissimo ist ebenfalls ein professioneller Eishockeyspieler.

Karriere
Daniel Bellissimo begann seine Karriere als Eishockeyspieler in der Ontario Junior Hockey League, in der er von 2001 bis 2004 für die Vaughan Vipers, Georgetown Raiders, Stouffville Spirit und St. Michael's Buzzers aktiv war. Anschließend besuchte er drei Jahre lang die Western Michigan University, für deren Eishockeymannschaft er parallel in der Central Collegiate Hockey Association spielte. Von 2007 bis 2011 spielte der Torwart für Asiago Hockey in der italienischen Serie A1. Mit seiner Mannschaft wurde er in den Spielzeiten 2009/10 und 2010/11 jeweils Italienischer Meister.

Die Saison 2010/11 verbrachte Bellissimo beim Bofors IK in der HockeyAllsvenskan, der zweiten schwedischen Spielklasse. Dort konnte er mit guten Leistungen überzeugen und wurde im Anschluss an die Spielzeit vom Timrå IK aus der Elitserien verpflichtet. Für Timrå absolvierte Bellissimo in der Saison 2012/13 39 Elitserien-Partien, in denen er überdurchschnittliche Statistiken aufwies. Im April 2013 wechselte er innerhalb der Liga zum Luleå HF, für den er bis zum Dezember des gleichen Jahres neun Einsätze in der Svenska Hockeyligan absolvierte. Anschließend wurde er aus seinem Vertrag entlassen.

Im Februar 2014 wurde er vom VIK Västerås HK aus der HockeyAllsvenskan verpflichtet, wurde aber in keinem Pflichtspiel des Klubs eingesetzt. Nach Ende der Spielzeit beendete er seine Karriere.

International
Für Italien nahm Bellissimo an den Weltmeisterschaften der Top-Division 2010, 2012 und 2014 sowie der Weltmeisterschaft der Division I 2011, als er nach seinem Landsmann Thomas Tragust jeweils die zweitbeste Fangquote und den geringsten Gegentorschnitt des Turniers erreichte, teil.

Erfolge und Auszeichnungen
 2010 Italienischer Meister mit Asiago Hockey
 2010 Bester Spieler der Serie A1
 2010 Beste Fangquote der Serie A1
 2011 Italienischer Meister mit Asiago Hockey

International
 2011 Aufstieg in die Top-Division bei der Weltmeisterschaft der Division I, Gruppe A

Weblinks

Eishockeynationaltorwart (Italien)
Eishockeytorwart (Western Michigan Broncos)
Eishockeytorwart (Asiago Hockey)
Eishockeytorwart (Luleå HF)
Eishockeytorwart (Timrå IK)
Italienischer Meister (Eishockey)
Italiener
Kanadier
Geboren 1984
Mann

Daniel Bellissimo


Kharshedji Rustomji Cama (1831-1909), cunoscut adesea ca K. R. Cama, a fost un cărturar și reformator parsi din Bombay.

Primii ani
Provenit dintr-o familie bogată, Cama și-a câștigat o reputație de savant. El a primit o educație tradițională parsi și apoi a urmat Școala Elphinstone din Bombay. Și-a abandonat studiile în 1849 pentru a se alătura unei case de comerț din Calcutta, apoi a călătorit în 1850 la Londra, revenind la Bombay în 1854. După ce s-a asociat în afaceri cu Dadabhai Naoroji, a plecat din nou în Europa, în 1855, și a studiat cu orientaliștii europeni de acolo: Julius Mohl și Julius Oppert din Paris și Friedrich von der Spiegel de la Universitatea din Erlangen. Naoroji, Cama și vărul său Mancherji Hormasji Cama au înființat prima societate de comerț indiană din Europa, cu sedii la Londra și Liverpool. Cama și Naoroji s-au retras apoi din cauza implicării firmei în comerțul cu alcool și opiu.

Reformator
Cama a făcut parte dintr-un grup identificabil de reformatori parsi din Bombay, din care făceau parte Naoroji și Manockjee Cursetjee, care erau preocupați de reforma educațională, poziția femeilor în societate și participarea politică la conducerea Indiei. Aceste interese s-au desfășurat, de obicei, în paralel cu opoziția față de sistemul de administrare locală Panchayat și cu reforma religioasă. Cama a sprijinit publicația reformistă Rast Goftar ("Vestitorul adevărului"), fondată în 1851.

Cama a fost un membru al Amelioration Society înființate în 1855 de către Merwanji Framji Panday, care i-a reunit pe conservatorii și reformatorii parsi. În anii 1860 a început să se concentreze pe propriile sale rădăcini intelectuale și a contribuit la dezvoltarea educației școlare în comunitatea parsi. El a fost o figură influentă, de asemenea, în Societatea Asiatică din Bombay.

Cama a fost considerat liderul religios reformator al acelei perioade și a fondat o asociație, Zarthoshti Din ni Khol Karnari Mandali ("Societatea pentru promovarea cercetării asupra religiei zoroastriene") pentru a-și promova punctele de vedere, în urma unei întâlniri cu preoții zoroastrieni (dasturs) în 1864. Studiile sale cu privire la limbile avestană și pahlavi din Europa l-au făcut capabil să critice deficiențele școlare ale preoților locali. Programul său prevedea excluderea din practica religioasă parsi a tuturor elementelor hinduse și îmbunătățirea educației din școlile madressa; în cazul Sir Jamsetjee Jejeebhoy Zarthoshti Madressa (fondată în 1863) el a intervenit în 1881 pentru a reforma sistemul și cerințele de acces. A fost director fondator al Alexandra Native Girls' English Institution. Programul social al lui Behramji Malabari, care viza reformarea obiceiurilor hinduse, a atras, de asemenea, sprijinul său. Conservatorii ortodocși parsi au numit grupul reformator din jurul societății Mandali drept "protestanții parsi".

Influență
Începând din 1861 Cama a predat limbile avestană și pahlavi în casa lui, prin metode didactice folosite în filologia europeană. Printre elevii săi au fost Sheriarji Dadabhai Bharucha, pe care l-a învățat limba pahlavi. El a fost o influență timpurie asupra lui Jivanji Jamshedji Modi, care va deveni ulterior biograful său.

Interesat de reforma calendarului, Cama a publicat studii cu privire la calendarul zoroastrian în anii 1860. A contestat data acceptată a sosirii populației parsi în India, stabilind-o în 936, față de anul 716, așa cum se considera pe atunci (Dastur Kamdin). În 1870, el a început să facă speculații cuprinzătoare cu privire la religie, incluzând mithraismul și francmasoneria între domeniile sale de interes, și adresându-se persoanelor din afara comunității parsi.

Moștenire
În anul 1916 a fost înființat Institutul K. R. Cama cu scopul de a-i perpetua memoria, în urma unor reuniuni ale reprezentanților administrației britanice, reformatorilor parsi, oamenilor de afaceri și ai Wilson College. Comerciantul hindus Damodhardas Gordhandas Sukhadwala a oferit sprijin financiar pentru un institut, care a fost inaugurat de lordul Willingdon. El a fost găzduit inițial în clădirea Sukhadwala de pe strada Hornby. Începând din 1936 a avut un sediu propriu pe strada Apollo nr. 136, Fort, Bombay. El editează cărți și un ziar. Biblioteca institutului a fost formată inițial din cărțile aflate în colecția personală a lui Cama, devenind ulterior o bibliotecă de cercetare pentru orientaliști.

Familie
Cama a fost căsătorit de două ori. Fiul său, Rustamji, a fost căsătorit cu Bhikaiji Cama.

Note

Bibliografiee

Nașteri în 1831
Decese în 1909

Kharshedji Rustomji Cama


Eduardo Santos Queiroz (São Paulo, 7 de janeiro de 2000), mais conhecido como Du Queiroz, é um futebolista brasileiro que atua como volante. Atualmente, joga pelo .

Carreira

São Paulo
Nascido em São Paulo, Du Queiroz começou sua carreira no futebol ingressando na base do São Paulo em 2009, sendo dispensado em 2013.

Corinthians

Categorias de base
Em 2013, ingressou na base do  aos 13 anos, atuando como lateral direito. Pela base do clube, foi campeão do Paulista Sub-13 e da Copa do Brasil Sub-17.

2021
Ingressou ao elenco profissional em 2021, a pedido do técnico Sylvinho. Em 22 de agosto, fez sua estreia pelo clube paulista, na vitória por 1–0 sobre o Athletico Paranaense, pelo Campeonato Brasileiro. Após boas atuações, em novembro teve seu contrato renovado até dezembro de 2024.

2022
Em 17 de maio de 2022, marcou seu primeiro gol pelo , no empate em 1–1 contra o Boca Juniors, pela Copa Libertadores, em La Bombonera. Tendo boas atuações pelo clube paulista e recebendo várias sondagens de clubes do exterior, teve seu contrato renovado até dezembro de 2025. Em 3 novembro, Du Queiroz marcou seu primeiro gol no Campeonato Brasileiro, na vitória por 2–1 sobre o Flamengo, no Maracanã. Em 9 de novembro, voltou a marcar, no empate em 2–2 com o Coritiba, pelo Campenato Brasileiro.

Em 2022, Du Queiroz teve uma grande campanha de destaque com apenas um ano no time profissional. Foi o jogador que mais atuou pelo clube na temporada, ao lado de Róger Guedes, com 66 jogos. Em 14 de novembro, recebeu do ESPN Brasil o prêmio Bola de Prata de Revelação do Brasileirão 2022.

Zenit

2023
Em 10 de janeiro de 2023, o Zenit anunciou que Du Queiroz irá se transferir ao clube russo em junho de 2023, assinando um contrato válido até 2028. A negociação envolverá a saída em definitivo de Du e o zagueiro Robert Renan, em troca da permanência do atacante Yuri Alberto no clube paulista. Em 23 de junho, foi anunciado pelo clube russo.

Estatísticas

Clubes
Abaixo estão listados todos os jogos, gols e assistências do futebolista por clubes.

 a. Jogos da Copa do Brasil
 b. Jogos da Copa Libertadores
 c. Jogos do Campeonato Paulista

Títulos

Corinthians

Categorias de base

 Campeonato Paulista Sub-13: 2013
 Copa do Brasil Sub-17: 2016

Zenit
 Supercopa da Rússia: 2023

Prêmios individuais
 Bola de Prata: Revelação do Brasileirão 2022

Ligações externas

Nascidos em 2000
Naturais da cidade de São Paulo
Futebolistas do estado de São Paulo
Futebolistas do Sport Club Corinthians Paulista
Futebolistas do Zenit São Petersburgo
Futebolistas brasileiros expatriados
Brasileiros expatriados na Rússia

Du Queiroz


Gods, damp og håndkraft er en dansk dokumentarfilm med ukendt instruktør. Optagelserne er fra omkring 1941, men de arbejdsgange som vises, blev først afskaffet i 1980'erne og 1990'erne.

Handling
Scener med kvæg- og hestetransporter, stykgods, omladning, rangering og meget mere.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark

Gods, damp og håndkraft


Lee Myung-hee (koreanisch ; * 19. Mai 1969) ist eine südkoreanische Badmintonspielerin.

Karriere
Lee Myung-hee feierte ihre größten sportlichen Erfolge 1988, als sie bei den US Open die Dameneinzelkonkurrenz gegen Landsfrau Lee Jung-mi gewinnen konnte. Bei derselben Veranstaltung wurde sie auch Zweite im Damendoppel mit Cho Young-suk.

Sportliche Erfolge

Weblinks
 World Badminton 17 (1989) (1), S. 41
 Maeil Kyungje, 20 December 1986, S. 12
 Kyunghyang Shinmun, 19 December 1986, S. 8
 Kyunghyang Shinmun, 20 December 1986, S. 8

Badmintonspieler (Südkorea)
Teilnehmer an den Asienspielen (Südkorea)
Südkoreaner
Geboren 1969
Frau

Lee Myung-hee


Amplifier es una banda inglesa de rock progresivo, procedente de Manchester. La formación se mantiene estable desde sus inicios que se remontan a 1999 y está integrada por el cantante y guitarrista Sel Balamir, el bajista Neil Mahony y el batería Matt Brobin. En 2004 la banda sacó su primer álbum titulado Amplifier con la discográfica Music for Nations. En 2006 publican su segundo disco Insider, esta vez con el sello alemán SPV. En 2008 debido a las malas experiencias con las disqueras prescinden de ella, y componen su tercer y último disco, The Octopus en 2011, después de más de 2 años de proceso creativo. Es una de las bandas más respetadas y reconocidas en el ámbito progresivo internacional.

Historia

Formación y primer álbum (1998-2006)
En 1998 giraron y fueron grabando demos y enviando promo CD a sellos y prensa. En 2002 ficharon por la discográfica inglesa Music for Nations, y tocaron junto a Deftones en el Machester Apollo. Hasta dos singles fueron lanzados 'The Consultancy' y 'Neon'. El 6 de junio de 2004 lanzan su primer álbum homónimo, que es muy bien recibido por medios y críticos. Una edición digipack con 3 canciones extra ('Drawing No1', 'Drawing No2' y 'Half Life') fue puesta a la venta poco después.

El sello fue absorbido por Sony, a la cual solo le interesaban las bandas que vendiesen, aunque debido a las buenas críticas, Amplifier fue la única banda con público minoritario que no echaron, pero rechazaron quedarse. Después de comprar los derechos de su álbum fueron en busca de una nueva discográfica.
En 2005 se unieron al sello germano SPV con el cual reeditaron su álbum debut (con un segundo disco que contenía tres caras b y 'Half-Life' y vídeos para sus dos únicos singles) e hicieron una gira extensiva en Europa. El 17 de octubre del mismo año sacan un EP 'The Astronaut Dismantles HAL' que contenía 6 canciones y una canción oculta, 'Everyday Combat' fue la canción que eligieron para promocionarlo en radios, y se hizo un vídeo para el tema. En 2006 tocan en numerosos festivales incluyendo el escenario principal del Download Festival de Reino Unido.

Segundo álbum (2006-2007)
La discográfica les presiona para que saquen su segundo LP, y les da un mes para medio componerlo y grabarlo. Su segundo álbum, titulado Insider, contenía 12 canciones, que fueron publicadas en su MySpace antes de que saliera. Lo lanzaron el 29 de septiembre en Alemania y Austria y el 2 de octubre en el resto de Europa. 'Procedures' fue elegida para promocionarlo, pero no hubo ningún single. En su tour europeo, en un show de Múnich, grabaron el vídeo para este tema. Después de su propia gira, telonearon a Opeth en su tour europeo y a comienzos del 2007 fueron teloneados por la banda sueca Cloudride. También fueron los teloneros de Porcupine Tree en su gira inglesa en abril de 2007.

Rechazo a las discográficas y The Octopus (2008-Actualidad)
En 2007 se salieron de su discográfica por su descontento general con la industria musical y malas experiencias, como perder las navidades por la grabación de Insider. Forman un sello llamado 'Ampcorp'.

En marzo de 2008, Amplifier informa que están grabando dos álbumes simultáneamente. A mediados de 2009 ponen a la venta un EP llamado 'Eternity' con canciones antiguas,recaudando así dinero para su tercer álbum. En enero de 2010 cambian sus planes y deciden combinar ambos álbumes en un doble álbum, llamado The Octopus, que supera las dos horas de duración con 8 canciones cada disco. El álbum sale a la venta el 21 de enero de 2011 con críticas muy positivas. También sacan en formato digital, Fractal, un EP para los primeros compradores del disco, aunque ahora está libre de escucha en Bandcamp. Actualmente la banda se encuentra de gira junto al guitarrista Steve Durose de los ahora extintos Oceansize, y ya han tocado en festivales como 'High Voltage' o 'Sonisphere' En octubre publican el vídeo de 'Planet of Insects'.

Estilo
Se los suele encuadrar en el género del rock progresivo o New Prog, aunque presentan muchas influencias del rock alternativo,sobre todo en su primer álbum, del stoner rock, también presentan características del space rock con la cantidad de pedales de efectos que utilizan e influencias de bandas tales como Tool, Soundgarden o Kyuss pero no perdiendo ni identidad ni personalidad en su trabajo.

Miembros

Miembros actuales
 Sel Balamir - Guitarra, voces
 Neil Mahony - Bajo, coros
 Matt Brobin - Batería
 Steve Durose - Guitarra, coros (desde la gira de The Octopus)

Discografía

Álbumes
 2004: Amplifier
 2006: Insider
 2008: Eternity
 2011: The Octopus
 2013: Echo Street
 2014: Amplifier's Mystoria
 2017: Trippin´ with Dr. Faustus

 EP
 1999: Demo 2005: The Astronaut Dismantles HAL 2009: Eternity 2011: Fractal''

Singles
 2003: "The Consultancy"
 2004: "Neon"
 2005: "Everyday Combat" (Radio promo)
 2006: "Procedures" (Radio promo)

Referencias

Enlaces externos
 Official site
 Official MySpace
 2011 interview with Sel Balamir and Neil Mahony on Prog Sphere

Grupos de música de Mánchester
Grupos de rock progresivo de Inglaterra

Amplifier


O Campeonato Brasileiro de Futebol Sub-20 de 2023, foi a 9.ª edição da principal divisão do futebol brasileiro da categoria Sub-20 e organizada pela Confederação Brasileira de Futebol (CBF). A competição disputada apenas por jogadores nascidos a partir de 2003, ou seja, é restrita à categoria Sub-20.

Nesta edição, a competição utilizou o formato da edição do ano anterior. A equipe campeã garantiu vaga na decisão da Supercopa do Brasil Sub-20 em 2023.

Regulamento
O Sub-20 de 2023 foi disputado por vinte clubes, divididos em dois grupos e dividido em duas fases conforme o Regulamento Específico da Competição. Na primeira fase, as vinte equipes jogarão uma fase classificatória e divididos em dois grupos, avançando para a fase seguinte as quatro melhores equipes de cada grupo. Na última fase, as oito melhores equipes jogarão no sistema eliminatório e com jogos de ida e volta, até a semifinal. Pois, a final do campeonato será realizado em jogo único com campo neutro pré-definido pela CBF.

 Primeira fase: 20 clubes, divididos em dois grupos, jogando contra todos em seus respectivos grupos e em turno único.
 Segunda fase: 8 melhores clubes classificados na fase anterior, jogando no sistema eliminatório e com jogos de ida e volta até a semifinal. Tendo o campeonato, decidido em final única em campo neutro.

Critérios de desempate
Em relação a primeira fase, é aplicado os seguintes critérios:
 Número de vitórias
 Saldo de gols
 Gols marcados
 Número de cartões vermelhos
 Número de cartões amarelos
 Sorteio

Em caso de empate nas partidas da Segunda fase, o desempate para indicar o vencedor será observando-se o critério abaixo:
 Cobrança de pênaltis, de acordo com os critérios adotados pela International Board.
 A disputa de pênaltis, quando aplicável, deverá ser iniciada até 10 (dez) minutos após o término da partida.

Em relação a final do campeonato, apenas uma prorrogação será disputada em caso de empate no tempo regulamentar, seguida de disputa de pênaltis se persistir a igualdade.

Participantes

Primeira fase

Classificação

Grupo A

<noinclude>

Grupo B
<noinclude>

Segunda fase
Em itálico, os times que possuem o mando de campo no primeiro jogo do confronto. Em negrito, os clubes classificados

FINAL

Campeonato Brasileiro de Futebol Sub-20
Campeonato Brasileiro de Futebol de 2023


The Metropolitan Borough of Tameside  er et Metropolitan borough (et storbyområde under én forvaltningsenhed) i Greater Manchester, England.

Borough'et havde 220.771 indbyggere i 2014, mens administrationsbyen Ashton-under-Lyne havde 45.198 indbyggere i 2011.

Metropolitan Borough of Tameside opstod, da en række mindre forvaltningsenheder blev slået sammen i 1974.

Metropolitan boroughs i Nordvestengland
Etableret i 1974
Greater Manchester

Metropolitan Borough of Tameside


341 (CCCXLI) Jülyen takviminde perşembe günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 Encaenia Konsili Antakya'da yapıldı.
 I. Paulus Konstantinopolis Patriği olarak göreve başladı.

Doğumlar
 Jin Aidi, Doğu Jin imparatoru (ö. 365)

Ölümler
 Du Lingyang, Jin imparatoriçesi (d. 321)
 İzmitli Eusebius, Konstantinopolis Patriği
 Ge Hong ('Ko Hung'), Çinli Taoist düşünür

341


An Elymandra grallata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Otto Stapf, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Clayton. An Elymandra grallata in nahilalakip ha genus nga Elymandra, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Elymandra

Elymandra grallata


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Ostrá Lúka enthält die zehn nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Ostrá Lúka im Okres Zvolen.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

Weblinks

!
Ostra Luka


Keppel Earl Enderby, né le  et mort le , aussi connu comme Kep Enderby, est un juge, homme politique et espérantiste australien.

Biographie

Jeunesse
Keppel Enderby nait le 25 juin 1926 à Dubbo, en Australie, dans une famille de commerçants. Il fait ses études à Dubbo, avant de rejoindre, en , l'armée de l'air australienne. Il est formé pour devenir pilote, mais ne participe pas à la Seconde Guerre mondiale. Après la guerre, il étudie le droit à l'université de Sydney entre  et  avant de travailler au barreau de Nouvelle-Galles du Sud. Il part ensuite travailler comme barrister à Londres pendant , période durant laquelle il étudie l'économie et les sciences politiques à l'université de Londres.

Carrière politique

Retraite espérantiste
Bien que Keppel Enderby connaisse l'espéranto depuis l'enfance grâce à son oncle Tom Enderby (un espérantiste actif qui aida les espérantistes juifs à immigrer en Australie), il n'apprend la langue pour l'année du centenaire de celle-ci, en . Il occupe les postes de président de l'association d'espéranto australienne (entre 1991 et 1997), président de l' (1996-2002), administrateur de l'UEA (1992-2004) et président de l'UEA (1998 - 2001). Il est le premier président de l'UEA de tout l'hémisphère sud.

Œuvres

En anglais

En espéranto

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Association universelle d'espéranto

Liens externes

Espérantiste australien
Président de l'Association universelle d'espéranto
Procureur général d'Australie
Espérantisation en 1987
Naissance en juin 1926
Naissance à Dubbo
Décès en janvier 2015
Décès à Sydney
Décès à 88 ans

Keppel Enderby


جزيرة شرقي هي أهم جزيرة في أرخبيل قرقنة من حيث المساحة، وتمتد وحدها على أكثر من نصف مساحة الأرخبيل.
 يوجد بها عدد من أهم التجمعات السكانية بالأرخبيل: أولاد يانق، العطايا، أولاد قاسم، الرملة.

مراجع

جزر البحر الأبيض المتوسط
شرقي
قرقنة

جزيرة شرقي


Cherokee County er navnet på 8 counties i USA:

 Cherokee County, Alabama
 Cherokee County, Georgia
 Cherokee County, Iowa
 Cherokee County, Kansas
 Cherokee County, North Carolina
 Cherokee County, Oklahoma
 Cherokee County, South Carolina
 Cherokee County, Texas

 se også
 Cherokee (flertydig)

Cherokee County


Maximilian Burlage (* 31. Juli 1896 in Jever; † 21. Januar 1935 in Berlin-Charlottenburg) war ein deutscher Jurist, Verwaltungsbeamter und Politiker (Zentrum).

Leben
Der Sohn des Reichsgerichtsrats Eduard Burlage meldete sich nach dem Besuch des König-Albert-Gymnasiums im August 1914 als Kriegsfreiwilliger. Er wurde im September des gleichen Jahres an die Westfront abkommandiert und dort verwundet. Ende 1916 geriet er als Vizewachtmeister in englische Gefangenschaft, aus der er Ende 1919 zurückkehrte. Anschließend nahm er ein Studium der Rechtswissenschaft an den Universitäten in Halle und Leipzig auf, das er 1923 mit dem Ersten Juristischen Staatsexamen abschloss. Seit dem Studium war er Mitglied der katholischen Studentenverbindung K.D.St.V. Burgundia Leipzig im CV. Er trat 1924 als Regierungsreferendar in den preußischen Staatsdienst ein, bestand 1926 das Zweite Juristische Staatsexamen und promovierte im gleichen Jahr an der Universität Leipzig zum Doktor der Rechte. Danach war er bis 1927 als Regierungsassessor beim Landratsamt in Nauen tätig. Von August 1927 bis Dezember 1932 arbeitete er als Beamter beim Preußischen Ministerium für Landwirtschaft, Domänen und Forsten. Im Anschluss wechselte er als Oberregierungsrat zur Regierung in Köln.

Burlage, der sich der Zentrumspartei angeschlossen hatte, war von März bis Oktober 1933 Mitglied des Preußischen Landtages.
Danach schied er (als Kritiker des Naziregimes) aus dem Landtag aus und arbeitete als Jurist bei den IG Farben.

Literatur
 Ernst Kienast (Hrsg.): Handbuch für den Preußischen Landtag, Ausgabe für die 5. Wahlperiode, Berlin 1933, S. 314.

Einzelnachweise

Mitglied des Preußischen Landtags (Freistaat Preußen)
Zentrum-Mitglied
Verwaltungsjurist
Person im Ersten Weltkrieg (Deutsches Reich)
Deutscher Kriegsgefangener der Briten
Deutscher
Geboren 1896
Gestorben 1935
Mann
Korporierter im CV

Maximilian Burlage


Direktori na cesti (2010.), naslov izvornika The Company Men
 Three Men of the City, televizijska serija
 The Company Man

The Company Men


Mirna Bosak, hrvatska kuglačica.

Karijera
Na SP u Rumunjskoj 2018. osvojila je srebro u sprintu i broncu u kombinaciji.

Priznanja
Kao članica mlađe juniorske reprezentacije kuglačica osvajačica 1. mjesta u konkurenciji djevojčadi na Svjetskom prvenstvu do 18 godina, dobila je nagradu Dražen Petrović.

Izvori

Hrvatski kuglači

Mirna Bosak


Ažbe Jug (né le  à Maribor en Slovénie) est un joueur slovène de football qui évolue au poste de gardien de but.

Il joue actuellement avec le club slovène des NK Maribor.

Biographie

Carrière en club

Carrière en sélection

Notes et références

Footballeur slovène
Gardien de but au football
Gardien de but des Girondins de Bordeaux
Joueur du Sporting Clube de Portugal
Joueur du Fortuna Sittard
Joueur du NK Maribor
Naissance en mars 1992
Naissance à Maribor

Ažbe Jug


ඩ්යි‍ස්නොමියා එය නිල වශයෙන්  හඳුන්වන්නේ (136199) ඊරිස් 1 ඩිස්නොමියා නමිනි. එය වාමන ග්‍රහලොවක් වන ඊරිස්ගේ චන්ද්‍රයෙක් වේ. එය 2005 දී මයික් බ්‍රවුන් හා ලේසර් කිරණ මගින් ක්‍රියාත්මක වන (Adaptive options) ගතික ප්‍රකාශ විද්‍යා පරීක්ෂණ කණ්ඩායමක් විසින් ඩබ්.එම්.කොක් නිරීක්ෂණාගාරයේ දී සොයාගන්නා ලදී. ඉන් පසුව එය S/2005(2003 UB313)1 වශයෙන් ඩයි‍සනොමියො ලෙස නම්කරන තුරු හඳුන්වන ලදී. (ග්‍රීක බසින් එහි අර්ථය නීති අඩුවීම (lawlessness)) ග්‍රීක ඊරිස් දෙවියන්ගේ දියණිය වූ ඩිස්නොමියා වෙනුවෙන් මෙය නම් කරන ලදී.

සටහන්

මූලාශ්‍ර

එරිස් (වාමන ග්‍රහලෝකය)

ඩිස්නොමියා


කාල රේඛාව යනු රිචඩ් ඩොනර් විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද (2003) විද්‍යා ප්‍රබන්ධ/විජ්ජා චිත්‍ර පටියකි. එහි තරු වන්නේ පෝල් වෝකර්, ෆ්‍රෑන්සිස් ඔ'කෝනර්, බිලි කොන්නොලි, ඩේවිඩ් තෙව්ලිස්, ජෙරාඩ් බට්ලර් සහ ඇනා ෆ්‍රරයිල්. එය එම නමින්ම මයිකල් ක්‍රිච්ටන් විසින් රචිත නවකතාව පාදක කරගත්තකි. මුලින්ම වාසි ස්වර ලිපි දෙන්නට හිටියේ ජෙරි ගොල්ඩ්ස්මිත්, එසේ වුවානම් 2004 ගොල්ඩ්ස්මිත්ගේ මරණයට පෙර ඔහුගෙ අවසාන ස්වර ලිපියවේ, ඒත් ඩෝනර්ගෙ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් පසුව බ්‍රයන් ටඉලර් ඒ සඳහා ආදේශ වුනි.

කථා වස්තුව
වර්ථමාන ප්‍රංශයේදී, පුරාවිද්‍යාඥ/ආචාර්යය එඩ්වඩ් ජොන්සන් (බිලි කොන්නොලි) සහ ඔහුගේ සිසුන්, කාස්ල්ගාඩ් අසල පෞරාණික භූමියක් කණිමින් සිටියි. 1357දී වසර සියයක යුද්ධය හේතුවෙන් ලා රොක් බලකොටුව අසල ඇතිවූ විශාල යුද්ධයෙන් ගම ගිනිබත් විය. ඉංග්‍රීසින් බලවත් වුනත් ප්‍රංශයට ඔවුන්ව පැරදවිය හැකිවිය. ප්‍රංශයින් සියල්ල ඉදිරිපිට ඉංග්‍රීසින් විසින් ආර්නොට් ඩි සර්වොල්ගේ සොයුරිය වන ක්ලෙයාර් ආර්යාව (ඇනා ෆ්‍රරයිල්) එල්ලා මරණ ලදී. ප්‍රංශයින් ක්‍රෝධයෙන් උසිගැන්වු එම සිද්ධිය ඉංග්‍රීසින්ට එරෙහිව ඔවුන්ගේ ජයග්‍රහණයට හේතු විය.

ජොන්ස්ටන් සහ ඔහුගේ සිසුන් වන කේට් එරික්සන් (ෆ්‍රෑන්සිස් ඔ'කෝනර්) සහ ඇන්ඩ්‍රි මරික් (ජෙරාඩ් බට්ලර්) , පුරාවිද්‍යාව මත ජීවත් විය. ජොන්ස්ටන්ගේ පුතා වන ක්‍රිස් (පෝල් වෝකර්) එම ජීවන රටාවේ නොවන නමුත් විටින් විට පියා මුණ ගැසීමට පැමිණියේය. ඔහු කැණීම් වලදී වැඩිකාලයක් ගත කලේ ඔහු බලවත් ස්නේහයක් දක්වන කේට් සමඟය. මිනිසෙකු සහ ගැහැණියෙකු තම අත් අල්ලාගෙන ගල් මිනීපෙට්ටියක සිටින අවස්ථාවක් පෙන්වද්දී, අපගේ අනාගතය අතීතය මත පවතින්නක් බව ක්‍රිස්ට අවබෝධ කරන්න මෙරික් උත්සහ කරනවා. ගල් මිනීපෙට්ටිය තුල තිබෙන මිනිස් කැටයමේ දකුණු කණ නොමැතිබවත්, එය ඒ අයුරින් නිර්මාණය කර ඇතිබවත් ඔවුන් හදුනා ගන්නවා.

ජොන්ස්ටන්, ඔහුගේ අනුග්‍රාහකයින් වන ITC සමාගම මගින් ඔහුට කැණීම් භූමියේ කැණීම් සදහා ලබාදුන් තොරතුරු ගැන සැකහිතී එම තොරතුරුවල මූලාශ්‍ර සොයාගැනීමේ අදහසින් නැවත ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය බලා ගමන් කරයි. මහාචාර්‍ය්තුමා ඉවතගිය එම කාලය අතර තුර, මෙරික් සහ කේට් පැරණි පාච්මන්ට් කඩදාසියක් සහ නූතන ද්විනාභීය කාචයක් සොයාගැනීමට සමත් වෙනවා. විමර්ශනයෙන් පෙන්වන පරිදි ලියවිල්ල තුල තිබෙන පණිවුඩය මහාචාර්‍ය්තුමා විසින් උදව්වක් ඉල්ලා කරනලද ආයාචනයක් වනමුත් එහි දිනය 1357 අප්‍රේල් 4 ලෙස වේ. ව්‍යාකූල වූ ක්‍රිස් සිය පියා ඇමතීමට උත්සහ දරනමුත් ඔහුට පවසනුයේ පියා තවදුරටත් එහි නොමැති බවයි. කෙසේවෙතත් ITCය ක්‍රිස්ට සහ සිසුන්ට ඔවුන්ගේ මූලස්ථානය වන නව මෙක්සිකෝවට පැමිණෙන මෙන් ආරාධනාකර සිටිනවා.

එහිදී ඔවුන් කාලතරණය සිදුවිය හැක්කක් බව ඉගෙනගන්නා අතර ජොන්ස්ටන් දැන් 1357 කාස්ල්ගාඩ් වල, හරියටම කැණීම් කල ස්ථානයේ හිරවී ඇති බවත් සොයාගනී. ITCය ප්‍රධාන වශයෙන්ම උත්සහ කරනවා වස්තූන් දූර තීර්ථනයේ  යෙදවීමට සහ ඔවුන් කාමරයක් තුල එය ඉටුකිරීමට සාර්ථකවී තිබෙනවා. රට හරහා එය සිදුකිරීමට ගත් උත්සාහයකදී, ඔවුන් අතින් ඒ වනවිට නොදැන සිටි කාල තරණ කුහරයක් මතුවීමෙන් 1357 වසර තෙක් මාර්ගය විවෘතවේ. ස්ථානය සහ අදාල කාල පරිච්ඡේදය පිළිබද ආසන්නම විශේෂඥයින් සිසුන් වන බැවින්, ඔවුන්ට ගොස් ජොන්ස්ටන්ව බේරාගෙන එන ලෙස පවසන ලදී. කණ්ඩායමේ භෞතික විද්‍යාඥයා වන ඩේවිඩ් ස්ටර්න්ගේ (ඊතන් එම්බ්‍රි) විරුද්ධත්වය තිබියදීම ඔවුන් කැමතිවී ආරක්ෂක පුද්ගලයා වන ෆ්‍රෑන්ක් ගෝර්ඩ්න් (නීල් මැක්ඩොනොග්) සහ අතිරේක භට පිරිස වන ජිමී ගෝමස් සහ බිල් බාරෙට්ටෝ සමඟ එක්වෙති. ඔවුන්ට, බොත්තමක් තද කල විට නැවත එම ස්ථානයට පැමිණිය හැකි සළකුණු කාරකයන් කිහිපයක් දෙන අතර පැය හයක් ඇතුලත ඔවුන් නැවත නොපැමිණියහොත් ඔවුන්ට කවමදාවත් ආපසු  ඒමට නොහැකි වන බවද පවසනු ලැබේ.

ඔවුන් පැමිණෙන්නේ වේගයෙන් ගලායන ඟගක් වෙතය. ඔවුන් ගොඩබිමට පැමිණි විගස දැනගන්නවා ඉංග්‍රීසින් හා ප්‍රංශයින් අතර සටනකට මැදිව ඔවුන් සිටින බව. ගෝමස්ව ඉතා ඉක්මනින් මරා දමන අතර, බාරෙට්ටෝ, ග්රෙනේඩයක් එල්ල කිරීමට හදන මොහොතේම ඊතලයක් විත් ඔහුගේ වදින අතර ඔහු වර්ථමානය සඳහා පැමිණීමට තම සලකුණුකාරකය යොදාගන්නවා. මරෙක් සටනකට මැදිව සිටින අතර ක්ලෙයාර් ආර්යාවට (ඇනා ෆ්රරයිල්) පහරදෙන නයිට්වරයෙකු මරා දමා ඇයව බේරා ගනී. ඇය මරෙක් සහ අනෙක් අය කාස්ල්ගාඩ් ගම්මානයට රැගෙන එනමුත් ඉංග්‍රීසින් ඇයව අල්ලාගන්නවා, ඉංග්‍රීසි ඔත්තුකාරයෙකුට, ඇය ඇයගේ සහෝදරයා වන ආමෝට් සමඟ කථා කලබව අහම්බෙන් ඇහෙනනිසා.

ඔවුන්ව ඔත්තුකාරයින් ලෙස දකින අතර, ඔවුන්ව, ඉංග්‍රීසි පාලකයා වන සහ ප්‍රංශ ජාතික සිසුවා වන ෆ්රැන්කොඉස් ඩොන්ටෙලේව (රොසිෆ් සුතර්ලන්ඩ්) මරා දමන, ඔලිවර් ද වැනෙස් (මයිකල් ශීන්) ඉදිරියට ගෙනයනු ලැබේ.

සිරමැදිරිය තුලදී ජොන්ස්ටන් සමඟ කණ්ඩායම නැවත එකමුතු වන අතර එදින ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳ ඔවුන්ගේ දැනුම උපයෝගී කරගෙන පැනයාම සඳහා උපායක් යොදනවා. අවාසනාවකට, ඔවුන්ගේ එහි පෙනීසිටීම දැනටමත් කාල රේඛාව වෙනස්කර ඇතිබව ඔවුන්ට මඟහැරෙනවා.

ඒ අතරවාරයේදී බාරෙට්ටෝ නැවත පැමිණ පරීක්ෂණාගාරය තුල මියයන අතර ඔහුගේ අතේ තිබුණු ග්රෙනේඩය පිපිරීමෙන් යන්ත්‍රවලට තදබල හානි සිදුවේ. දැඩි හිතක් ඇති ITC සභාපති වන රොබර්ට් ඩොනිගර් සහ උප සභාපතිවන ස්ටීවන් ක්රැමර්, එම යන්ත්‍ර සකස් කිරීම සඳහා ඔවුන්ට පුළුවන් උපරිමයෙන් වැඩකරන මුත් තරමක් ආචාරශීලී නොවන ඩොනිගර්, සිසුන් "නැතිවු" බවට වාර්ථාවක් සකස් කිරීමට සූදානම් වෙනවා.

කාල ගවේශකයන්ට බලෙන්ම යුද්ධයට සම්බන්ධව සිටීමට සිදුවන අතරම ක්ලෙයාර් ආර්යාවගේ ජීවිතය බේරා ගැනීමෙන් අතීතය වෙනස් කිරීමටද හැකිවේ. ඒ අතරම ඔවුන් දැනගන්නවා ITCයේ හිටපු සේවකයකු වන විලියම් ඩෙකර්ගේ (මාර්ටන් ක්සෝකස්) පැමිණීම සහ අතීතයේ ජීවත්වීම (දැන් විලියම් ඩෙකර් මහතා ලෙස හඳුන්වයි ) මක්නිසාදයත් ඔහුගේ අභ්‍යන්තර ඉන්ද්‍රියන්ට හානිවී ඇති බැවින් තව එක තරණයකදී ඔහු මියයාමට ඉඩ ඇතිබව පෙන්වන නිසා. කාලය හරහා ගමනේදී අභ්‍යන්තර ඉන්ද්‍රියන්ට හානි සිදුවීමේ වැරැද්ද ඩොනිගර් විසින් ඔවුන්ට හැඟවීමෙන් වැළකී සිටිනවා. ඔවුන්ගේ චාරිකාවල පළමු අවස්ථාවේදීම ඩෙකර්ව අතරමංකර තමාගේ ජීවිතය බේරා ගැනීම පිළිබඳව ගෝර්ඩන් වගකිවයුතු වෙනවා. කලින් අවස්ථාවක ගෝර්ඩ්න් ඔවුන්ව අතරමංකර නැවත වර්ථමානයට යාමට ගන්නා විට ක්‍රිස් ඔහුව අල්ලා ගැනීමෙන් මෙය තහවුරු වෙනවා.

එක සළකුණුකාරකයක් හැරෙන්නට අනෙක් සියල්ල සොරකම් කරගනිමින් ඩෙකර්, ගෝඩ්න්ව මරා දමන අතර ක්‍රිස් හා කේට් ඔහුට සහ ඔලිවර්ගේ ඉංග්‍රීසි හමුදාවට විරුද්ධව සටන්කරන අතරවාරයේ මහාචාර්ය තුමා සහ මරෙක්ව ප්‍රංශයින්ට විරුද්ධව සටන් කිරීමට පොළඹවයි. එම දෙපල, ලා රොක් බලකොටුව අසල ඇති පල්ලියේ ලා රොක් වෙත දිවෙන උමගක් සොයාගෙන ප්‍රංශ අණදෙන නිලධාරියාවන ආර්නෝට් (ලැම්බර්ට් විල්සන්) අධිපතියා වෙත උමඟ පිළිබඳ සැල කරනු ලබයි. ආර්නෝට් සහ ක්‍රිස් ඉංග්‍රීසි හමුදාවට එරෙහිව සටන් කරමින් ඉදිරියට යයි. ඔලිවර් අධිපතියා විසින් ක්‍රිස්ව අල්ලා ගන්නාමුත් ආර්නෝට් ඔහුව මුදවාගෙන කේට් සමඟ එකතුවීමට වේගයෙන් දුවයි. ක්‍රිස්ට, ජොන්ස්ටන්ට සහ කේට් හට නැවත ගෙදර බලා ඒමට හැකිවේ. තම දෛවය සහ ප්‍රධාන වශයෙන්ම කාල තරණ කුහරයක් තිබීමේ හේතුව අවබෝධ කරගන්නා මරෙක්, අවසාන සළකුණුකාරකය ක්‍රිස්ට දී අළුතෙන් මුණගැසුනු තම ආදරය වන ක්ලෙයාර් ආර්යාව සමඟ රැදී සිටියී. ඔවුන්ගේ නැවත පැමිණීම ඩොනිගර් විසින් ව්‍යර්ථ කිරීමට උත්සහ ගන්නාමුත් ඔහුව නැවැත්වීමට ස්ටර්න් ඉක්මන්වීමෙන් ඩොනිගර් යන්ත්‍රය තුල සිරගතවේ. මහාචාර්යතුමා සහ සිසුන් නැවත පැමිණෙන අතරම ඩොනිගර්ව අතීතය වෙත යැවෙන අතර එතනට එළඹුනු නයිට්වරයකු අතින් මරුමුවට පත්වේ.

වර්ථමාන ප්‍රංශයේදී නැවතත් පැරණි ලා රොක් බලකොටුවේ ඇති ගල් මිනීපෙට්ටියේ කැණීම් කේට් අවසන් කරයි. ඇය සහ ක්‍රිස් දැන් දිනැයුමුත් යොදාගන්නවා. ගල් මිනීපෙට්ටිය මතින් හමුවූ ශිලා ලිපිය, මරෙක් සහ ක්ලෙයාර් ආර්යාවගේ බවත් ඔවුන්ට ක්‍රිස්ටෝෆ, කැත්‍රින් සහ ෆ්‍රැන්කොඉස් නමින් දරුවන් තිදෙනෙකු සිටී බවත් අනාවරණය කරනවා. මරෙක්, ඔහුගේ නොමැරී දිවි ගලවාගත් යහළුවන්ට, ඔහු අපූර්ව ජීවිතයක් තෝරාගත් බව පවසා තිබෙනවා.

නළු නිළි පෙළ
පෝල් වෝකර් ක්‍රිස් ජොන්ස්ටන් ලෙසින්
ෆ්‍රෑන්සිස් ඔ'කෝනර් කේට් එරික්සන් ලෙසින්
ජෙරාඩ් බට්ලර් ඇන්ඩ්‍රි මරික් ලෙසින්
බිලි කොන්නොලි මහාචාර්ය එඩ්වර්ඩ් ඒ ජොන්ස්ටන් ලෙසින්
ඩේවිඩ් තෙව්ලිස් රොබර්ට් ඩොනිගර් ලෙසින්
ඇනා ෆ්‍රරයිල් ක්ලෙයාර් ආර්යාව ලෙසින්
නීල් මැක්ඩොනොග් ෆ්‍රෑන්ක් ගෝර්ඩ්න් ලෙසින්
මාට් ක්‍රාවෙන් ස්ටීවන් ක්‍රාමර් ලෙසින්
ඊතන් එම්බ්‍රි ජෝශ් ස්ටර්න් ලෙසින්
මයිකල් ශීන් අධිපති ඔලිවර් ද වැනෙස් ලෙසින්
ලැම්බර්ට් විල්සන් අධිපති ආනෝඩ් ද සවෝල් ලෙසින්
මාර්ටන් ක්සෝකස් සර් විලියම් ද කරේ/විලියම් ඩෙකර් ලෙසින්
රොසිෆ් සුතර්ලන්ඩ් ෆ්රැන්කොඉස් ඩොන්ටෙලේ ලෙසින්
පැට්‍රික් සබොන්ගුයි ජිමී ගෝමස් ලෙසින්

නිෂ්පාදනය
මධ්‍යකාලීන කථා ව්‍යවහාරයේ හිඟකම, ක්‍රිස්ව සිසුවකු ලෙස නිර්මාණය කරනු වෙනුවට මහාචාර්යතුමාගේ පුතා ලෙස ගැනීම ආදී වෙනස්කම් කිහිපයක් පොතෙන් ගනිද්දී සිදුකර ඇත.

මධ්‍යකාලීනය නැවත පනගන්වන්නන් යුධ අනුක්‍රමය වෙත යොදාගන්නා ලදී. චිත්‍රපටය සඳහා CGI භාවිතය ඩොනර් හැකිතාක් සීමා කර ඇත.

බලකොටුව සහ නගරය තාත්විකව ඉදිරිපත් කිරීමේ අරමුණින් චිත්‍රපට කණ්ඩායම, එම කාලයට අදාල ( 1300 අවසාන භාගයේ ) නොයෙක් යුරෝපීය බලකොටු නැරඹීම පිණිස ගොස් ඇත.

අවසාන දර්ශනයේ වෙනස් කිරීම් හේතුවෙන්, බ්‍රයන් ටයිලර්, රචක ජෙරි ගොල්ඩ්ස්මිත්ගේ ස්වර ලිපිය ප්‍රතිස්ථාපනය කරගන්නා ලදී. කෙසේවෙතත්, ගෝල්ඩ්ස්මිත් සහ ටයිලර් දෙදෙනාගේම ස්වර ලිපි චිත්‍රපටයේ පසකින් ප්‍රයෝජනය සඳහා ඇත.

රොබර්ට් ඩොනිගර් චරිතය නම් කෙරුණේ, ක්‍රිච්ටන්ගේ දියණියගේ ගුරුවරයකු වන හැරියට් ජාකොබ්ස් ඩොනිගර් නිසාවෙනි.

බොක්ස් ඔෆිස්

චිත්‍රපටය බොහෝ විචාරකයන්ගෙන් විවේචනයවී බොක්ස් ඔෆිස් වාර්ථාවල දුර්වල තත්වයේ පැවතුනු අතර $ 80,000,000 අය වැයකින් $ 43,935,763 කින් පමණක් පාඩුව පිරිමසා ගැනීමට සිදුවිය.

නවකථාව සහ චිත්‍රපටය අතර ඇති වෙනස්කම්
චිත්‍රපටයට අනුව අනවධාන ලෙස කදම්බයකින් අවසාන යුද්ධයේ මැදට ගොස් මියයනවා වෙනුවට, ඩොනිගර්ව තම උප සභාපතිවරයා විසින් කළු මරණය සිදුවූ 1348 තෙක් පිටමං කරනු ලැබේ.
චිත්‍රපටයට අනුව කිසිදෙයක් අතීතයට යැවිය නොහැකිබව සමාගම් මූල ලේඛයේ සඳහන් වෙනවා. නවකථාවේ එය වර්ණවත් කිරීමට ප්‍රධානියා විසින් අයිතම කිහිපයක් සඳහා එයට අවසර දෙනවා. බාරෙට්ටෝ ගෙනෙන ආයුධ දැනටත් අවසර නොලත් එවා ලෙස සැලකෙන අතර යන්ත්‍රයේ විනාශයටද හේතුවක් වෙනවා.
ගොර්ඩන් යනු කණ්ඩායම නැවත යැවීම වෙනුවට නැවත ගෙන්වා ගැනීමට ස්ටර්න් සමඟ වැඩකරන උප සභාපතිවරයා වේ. ඔහු ඩොනිගර් වෙතින් සමාගමේ පරිපාලනය අතටගනී. ක්‍රාමර් යනු ගැහැණු චරිතයක් වන අතර ඇය ඩොනිගර්ගේ හිටපු පෙම්වතිය සහ සමාගමේ නීතිවේදියාද වේ.
නව කථාවේ ක්‍රිස් ජොන්සන් යනු මහාචාර්යවරයාට සබඳකමක් නැති ක්‍රිස් හග්ස් නම්වන ඉතිහාසඥයෙකි.
ඩොන්ටෙලේගේ චරිතය චිත්‍රපටය සඳහා නිර්මාණයවූවකි. නවකථාවේ, කණ්ඩායම් සාමාජිකයින් සඳහා පරිවර්ථකගේ මෙහෙවර සිදුකරන සවන් කඩවල් ලබාදි තිබූ මුත් මරෙක්ට සහ ජොන්ස්ටන්ට ඉතා හොඳින් අදහස් හුවමාරු කරගැනීමේ හැකියාව තිබුණි. චිත්‍රපටයේ මධ්‍යකාලීන චරිත, පැහැදිලි නූතන ඉංග්‍රීසි භාශාව කථා කරන අතර, නව කථාවේ එන ඔවුන්ගේ ප්‍රතිපූරණයින් එම කාලයේදී මධ්‍ය ප්‍රංශ, මධ්‍ය ඉංග්‍රීසි, ඔසිටන් හෝ ලතින් භාෂාවල් කථා කරයි. ද කරේටද වෙනත් සවන්කඩකින් ඔවුන්ගේ කථා බහට සවන් දීමට හැකිය.
නවකථාවේ ක්ලෙයාර් සහ ආනෝට් චරිත නිරූපණය කර තිබුණේ සාම්ප්‍රදායික කාරුණික ආකාරයටය. ක්ලෙයාර් යනු කපටි සහ පුද්ගලයෙක් තමන්ගේ වාසියට හසුරවා ගැනීමේ ලක්ෂණ ඇති තමාගේ අරමුණු උදෙසා සරාගිත්වය උපයෝගීකොට නොගන්නා අයකු ලෙස පෙන්වන ලදී. ඇය බොහෝ ගර්විත නූතන ආකාරයේ කාන්තාවක් වීම, මරෙක් ඇය කෙරෙහි ආකර්ශනය වීමට හේතුවක් විය.
ක්‍රිස් සහ කේට්, ආනෝට්ගේ යුධ භටයින් හොරෙන් සැඟව ලා රොක් බලකොටුව තුලට ගෙන ඒම ජයග්‍රහණය නොවන අතර, යුද්ධය අතරවාරයේදී ක්ලෙයාර් මරණීය තර්ජනයකටද ලක් නොවේ.
පොතට අනුව " කළු අශ්වයා " නමින් හඳුන්වන සර් ගයි ද මලෙගන්ට් පිළිගත් සතුරා වනමුත් චිත්‍රපටය සඳහා එම චරිතය සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත්කර ඇත.

ටයිම්ලයින් (චිත්‍රපටිය)


Latymer is an uncommon English surname. It is an Anglo-Norman "surname of office" derived from latinier, or latimer, a speaker or writer of Latin, and since in Middle English leden meant "language", an interpreter. This occupation existed in medieval Europe when Latin was the common language of science, literature, law, and administration and thus the vehicle of records and transcripts.

From the Anglo-Norman, Latymer had the meanings one who forges new ideas, who is well-schooled and wise, an envoy and interpreter. Related names include Latimer, Lattemore and Lattimore.

Notable people with the name include:

 Edward Latymer (1557–1627), wealthy merchant and official in London
 William Latymer (1499–1583), English evangelical clergyman, Dean of Peterborough
 Baron Latymer (c. 1452–1502),
 Crispin Money-Coutts, 9th Baron Latymer (born 1955)
 Francis Money-Coutts, 5th Baron Latymer (1852–1923), British poet
 Hugo Money-Coutts, 8th Baron Latymer (1926–2003)
 Hugh Burdett Money-Coutts, 6th Baron Latymer (1876–1949)
 Thomas Burdett Money-Coutts, 7th Baron Latymer (1901–1987)
 George Neville, 1st Baron Latymer (died 1469)
 John Neville, 3rd Baron Latymer (1493–1543)
 Robert Willoughby, 9th Baron Latymer, English commander against Cornish rebels for Henry VII

References

Occupational surnames
English-language surnames
English-language occupational surnames

Latymer (surname)


Josip Erceg (Vrgorac, 1936. – Split, 25. studenoga 2022.), hrvatski admiral.

U Rijeci 1954. završava  Srednju brodograđevnu školu, a Vojno-pomorsku akademiju 1957., završetkom koje ulazi u JRM. God 1986. imenovan je kontraadmiralom. Sredinom osamdesetih god. 20. st. imenovan je načelnikom Centra visokih vojnik škola JRM u Splitu, a u lipnju 1990. načelnikom štaba (zapovjedništva) Komande Vojnopomorske oblasti (VPO-a) u Splitu. S te je dužnosti smijenjen 21. lipnja 1991. jer je odbio pucati na prosvjednike ispred zgrade VPO-a. Prebačen je na nižu dužnost u Upravu JRM-a u Beogradu.

Dana 12. rujna 1991. napušta JNA te preko Mađarske i Slovenije dolazi u Hrvatsku, stavljajući se na raspolaganje Hrvatskoj vojsci. Dana 12. listopada 1991. imenovan je zapovjednikom Operativne grupe Istra u Puli. Potkraj ožujka 1992. imenovan je kontraadmiralom Hrvatske ratne mornarice.

Preminuo je u Splitu, 21. studenoga 2022. Pokopan je četiri dana kasnije na splitskom Lovrincu.

Izvori
 "IN MEMORIAM: U Splitu tiho sahranjen umirovljeni admiral Hrvatske ratne mornarice Josip Erceg" more.slobodnadalmacija.hr. Objavljeno 28. studenoga 2022.

Životopisi, Vrgorac
Hrvatski admirali u Jugoslavenskoj ratnoj mornarici
Hrvatski admirali

Josip Erceg


Il va pleuvoir sur Conakry es una película del año 2006.

Sinopsis
BB trabaja como caricaturista político en un periódico liberal y está enamorado de Kesso, la encantadora y talentosa informática hija de su jefe. Pero el padre de BB, Karamako, guardián de la tradición ancestral de su poblado e imán de Conakry, se opone a este amor. La obstinación de Karamako, que sueña con que su hijo vaya a Arabia Saudí a estudiar para ser imán, complica aún más la relación, sobre todo cuando Kesso queda embarazada de BB.

Premios
 Ouidah (Benín) 2008
 Verona 2007
 Tübingen-Stuttgart 2007
 Songes d'une nuit DV 2007
 FESPACO 2007

Referencias

Il va pleuvoir sur Conakry


Wendelin Freienstein (* 18. Juli 1909 in Gelsenkirchen; † 19. Juli 1973 in Düsseldorf) war ein deutscher Jurist und Verwaltungsbeamter.

Leben
Wendelin Freienstein wurde am 18. Juli 1909 als Sohn eines Bankdirektors in Gelsenkirchen geboren. Nach dem Abitur nahm er ein Studium der Rechtswissenschaft an den Universitäten in Köln und Bonn auf, das er mit dem Ersten Juristischen Staatsexamen beendete. Er absolvierte von 1932 bis 1935 sein Referendariat beim Amtsgericht Brilon, beim Landgericht Essen, beim Amtsgericht Gelsenkirchen, beim Oberlandesgericht Hamm sowie in einer Kölner Rechtsanwaltskanzlei. Nach bestandenem Zweiten Juristischen Staatsexamen trat er 1935 als Gerichtsassessor beim Reichsjustizprüfungsamt in den Staatsdienst ein. 1936 promovierte er mit der Dissertation Läßt sich die Strafbarkeit von Unterlassungsdelikten auch auf die Verletzung sittlicher Pflichten zurückführen? zum Doktor der Rechte. Im Anschluss daran arbeitete er als Assessor bei den Finanzämtern in Falkenstein und Plauen, ehe er 1937 in gleicher Funktion zum Oberfinanzpräsidium Leipzig wechselte. Von 1937 bis 1938 arbeitete er beim Finanzamt in Aue und von 1938 bis 1939 beim Finanzamt in Bielefeld. Freienstein wurde 1939 zum Regierungsrat ernannt und war danach bis 1945 als Lehrer an den Reichsfinanzschulen in Feldkirch und Herrsching tätig. Neben seiner beruflichen Tätigkeit leistete er von 1940 bis 1945 Kriegsdienst.

Nach dem Zweiten Weltkrieg trat Freienstein erneut in den Verwaltungsdienst ein. Er stand von 1946 bis 1950 dem Finanzamt Soest vor und wechselte dann als Oberregierungsrat ins Finanzministerium des Landes Nordrhein-Westfalen, wo er 1952 zum Regierungsdirektor und 1953 zum Ministerialrat ernannt wurde. Von 1957 bis 1958 fungierte er als Direktor der Landesfinanzschule Nordrhein-Westfalen mit Sitz in Nordkirchen. Im Anschluss daran wechselte er wiederum in den Dienst des Finanzministeriums, seit 1958 als Ministerialdirigent und von 1959 bis zu seinem Eintritt in den einstweiligen Ruhestand am 30. September 1970 als Staatssekretär. Des Weiteren war er stellvertretender Vorsitzender des Stiftungsrates der Stiftung Preußischer Kulturbesitz. Wendelin Freienstein starb am 19. Juli 1973 in Düsseldorf.

Freienstein war seit 1928 Mitglied der KDB Winfridia zu Bonn im RKDB, sowie Bandphilister weiterer RKDB-Verbindungen in Bonn und Düsseldorf.

Siehe auch
 Kabinett Meyers I – Kabinett Meyers II – Kabinett Meyers III – Kabinett Kühn I – Kabinett Kühn II

Weblinks
 Kabinettsprotokolle der Landesregierung von Nordrhein-Westfalen

Einzelnachweise

Staatssekretär (Nordrhein-Westfalen)
Verwaltungsjurist
Korporierter in katholischer Burschenschaft (RKDB/RKAB)
Träger des Großen Bundesverdienstkreuzes
Deutscher
Geboren 1909
Gestorben 1973
Mann

Wendelin Freienstein


Der Stöbber, auch Stobber, ist das zentrale Fließgewässer der Brandenburger Märkischen Schweiz. Der Bach entspringt auf der Nordsee-Ostsee-Wasserscheide, sodass er zwei Fließrichtungen und Mündungen hat. Sein Scheitelbereich mit der Pseudobifurkation liegt in  im Niedermoorgebiet Rotes Luch.

Verlauf
Der Stöbber durchfließt die glaziale Buckower Rinne, in deren Scheitelbereich das Niedermoor Rotes Luch entstanden ist.

Der 25,8 Kilometer lange nordöstliche Hauptteil fließt vom Roten Luch durch Buckow, den Hauptort der Märkischen Schweiz, zum Oderbruch. Er mündet hinter Altfriedland in die Alte Oder, die oberhalb der Stöbbermündung auch Quappendorfer Kanal genannt wird, unterhalb auch Friedländer Strom. Über die Hohensaaten-Friedrichsthaler Wasserstraße und die Oder gelangt ihr Wasser schließlich ins Stettiner Haff der Ostsee.

Das Quellgebiet und der gesamte nordöstliche Teil des Stöbbers befinden sich im Naturpark Märkische Schweiz. Auf rund 13 Kilometern seines Laufs ist zudem das Naturschutzgebiet Stobbertal ausgewiesen. Für die Artenvielfalt der Schutzgebiete spielt der weitgehend naturnahe und renaturierte Bach, der in seinem 25,8 Kilometer langen Lauf 43 Meter an Höhe verliert, eine wichtige Rolle. Auch das Wappentier des Naturparks, die in Deutschland stark gefährdete Gemeine Keiljungfer, findet im sauerstoffreichen und bewegten Wasser des Stöbbers einen idealen Lebensraum.

Der kürzere südwestliche Teil wird Stöbberbach genannt und mündet nach rund zehn Kilometern in die Löcknitz, die in den Dämeritzsee der Spree fließt und damit über die Havel und Elbe in die Nordsee entwässert. Bis in das 19. Jahrhundert hieß dieser Wasserlauf Köpernitz.

Name
In der Literatur und auf Karten finden sich verschiedene Schreibweisen: Stöbber, Stobber, Stobberow und Stobbergraben. Alle amtlichen Karten und die ökologischen Informationen des Landesumweltamtes verwenden die Schreibung mit ö. Das slawische Wort Stobberow steht für 'Gitter', 'Lattenzäune'. Noch bis 1801 hieß Julianenhof (Ortsteil von Märkische Höhe; ehemaliges Vorwerk von Reichenberg) nach dem Fluss Stobberow. Laut Deutschem Gewässernamenbuch ist Stobberow feminin, Stöbber und Stobber maskulin.

Die erste bekannte Erwähnung des Flusses stammt aus dem Jahr 1245 als fluuium qui Stoborov nuncupatur. 1253 findet sich die Bezeichnung super Stobravam, 1305 der Eintrag Stobero und 1472 die große Stobberow. In seiner Statistisch-topographischen Beschreibung der Kurmark Brandenburg (Band 1) von 1788 führt August Heinrich von Borgstede die Bezeichnung Stobberow-Fließ an. Auch 1843 verzeichnet das Urmesstischblatt des Königreichs Preußen noch die Bezeichnung Stobberow. Auch 1952 ist der Name noch in einer amtlichen topografischen Karte zu finden. Entsprechend wird die heutige Bezeichnung Stobber oder Stöbber als jüngere Katasterform eingeordnet.

Die ursprüngliche Namensform Stobberow wird der altpolabischen Grundform Stoborov- zu stobor = Gitter, Gartenzaum zugeordnet (vgl. altpolnisch steber und serbisch-kirchenslawisch stoborž = Säule). Reinhard E. Fischer merkt an, dass das Appellativum stobor heute nur noch im Südslawischen vertreten sei, es aber im Polnischen Vergleichsnamen wie den Gewässernamen Stobierna oder den Ortsnamen Stobrawa gebe. Der Beleg aus dem Jahr 1253 könne auch auf eine altpolabische Grundform Stobrava hinweisen; das Suffix -ava komme vor allem in alten Gewässernamen vor.

Flussabschnitte und Fischtreppen

Aufgrund des starken Gefälles des Flusses, der auf 25 Kilometern 43 Meter an Höhe verliert, bestanden am nordöstlichen Stobber zahlreiche Wassermühlen. Im Zuge von Renaturierungsmaßnahmen wurden in den 1990er-Jahren acht Stauanlagen der Mühlen für wandernde Fischarten wieder passierbar gemacht.

Vom Roten Luch über Waldsieversdorf nach Buckow
Am Nordostausgang des Roten Luchs berührt der Stöbber die Südostecke des artenreichen Naturschutzgebietes Tiergarten, eines Biotops mit naturnahen Waldgesellschaften eines Niederungsgebiets, und fließt weiter nach Waldsieversdorf. Im Dorf strömt der Bach zwischen den Fischteichen hindurch und hat hier auf einer Höhe von rund 38 Metern bereits 10 Höhenmeter verloren. An der ehemaligen Priestermühle (heute Fischerei) und Margaretenquelle fließt von rechts das Kreuzfließ zu, das aus dem Karpfenteich und dem Großen Däbersee kommt. Nach Waldsieversdorf lässt der Stobber das Naturschutzgebiet Gartzsee, ein typisches Zwischenmoor, links liegen und erreicht durch sumpfiges Waldgebiet die ehemalige Seifertsche Mühle (heute Werkstatt). Das Mühlengebäude, der Mühlteich und einige Mühlräder der 1574 als Wassermühle am Stobber entstandenen Mühle sind noch vorhanden. Beim Durchfluss des 28 Meter hoch gelegenen Abendrothsees, der dem Schermützelsee südöstlich vorgelagert ist, hat der Stöbber weitere 10 Höhenmeter und damit nach lediglich rund einem Fünftel seines Gesamtlaufs bereits knapp die Hälfte seines Gesamtgefälles von 43 Metern verloren. Nach dem nordöstlichen Austritt aus dem Abendrothsee erreicht der Stöbber die ersten Häuser Buckows, bei denen ihm ungefähr auf Höhe des Bahnhofs Buckow der Abflussgraben Schwarzer See zufließt.

Der Fluss unterquert die Berliner Straße und erreicht den 25,5 Meter hoch gelegenen Buckowsee. Im See nimmt er das Wasser des Sophienfließes auf, das zuvor in den Schermützelsee geströmt war und unter dem Namen Werderfließ den Schermützel- mit dem Buckowsee verbindet. Auch den Buckowsee verlässt der Stöbber im Nordosten und unterquert im Zentrum Buckows die Wriezener Straße an der Stadtmühlenbrücke, an der die Gaststätte Stobbermühle liegt. Das Wasserrad an der ehemaligen Stadtmühle gehörte zu einem durch Wasserkraft betriebenen Elektrowerk, das sich im heutigen Parktheater, einem der ältesten Häuser der Stadt Buckow, befand. 1993 wurde am Wehr der Stobbermühle eine Fischtreppe gebaut, um den Fischen das Überwinden der 1,60 Meter hohen Staustufe zu ermöglichen. Nach Durchquerung des Buckower Schlossparks und des 24 Meter hoch gelegenen Griepensees geht der Flusslauf weiter nach Nordosten und knickt bei den letzten Häusern der Stadt kurz vor der Güntherquelle auf 23 Meter Höhe nach Osten ab. An der nach dem Sohn der Gräfin Luise von Itzenplitz zu Pritzhagen und Bollersdorf benannten eisenhaltigen Quelle befindet sich das Naturpark-Besucherzentrum Schweizer Haus.

Durch das NSG Stobbertal zum Oderbruch

An der Stöbberbrücke bei der Güntherquelle beginnt das 884 Hektar umfassende Naturschutzgebiet Stobbertal, das sich auf rund 13 Kilometer Länge entlang des Flusses bis zur B 167 nördlich der Karlsdorfer Teiche bei Altfriedland zieht. Das NSG ist zugleich, unter anderem hinsichtlich der Kleinen Flussmuschel als besonders schützenswerter FFH-Art nach Anhang II, als FFH-Gebiet ausgewiesen. Im bewegten und sauerstoffreichen Wasser dieses Stöbberabschnitts findet zudem die Gemeine Keiljungfer, das Wappentier des Naturparks Märkische Schweiz, ideale Bedingungen für ihre Eiablage.

Nach dem Austritt aus dem Buckower Kessel an der Güntherquelle schlängelt sich der hier besonders naturnahe Fluss durch Reste von Auwäldern und Feuchtgebiete nach Osten. Unmittelbar nördlich fallen die Hänge des 106 Meter hohen Dachsberges oder des 88 Meter hohen Silberberges und Kehlen (Schluchten) wie die Silberkehle zum Flusstal ab. Der Stöbber passiert südlich den Kleinen und Großen Tornowsee, deren Wasser er über einen Abflussgraben aufnimmt. Nach einer Südschleife um den Ziegenhals erreicht er östlich des Großen Tornowsees die Pritzhagener Mühle, an der 1994 im Rahmen eines groß angelegten Renaturierungsprojekts ein Fischpass als flachansteigende Rampe mit Feldsteineinbauten angelegt wurde. Die Fische, die stromaufwärts in die Seen des Buckower Kessels wandern wollen, können seither die 1,40 Meter hohe Staustufe wieder überwinden. Die 1375 erstmals erwähnte und nach ihrer Zerstörung im Dreißigjährigen Krieg 1650 wiederaufgebaute Mühle erhielt bereits 1827 die königliche Schankerlaubnis und gilt als älteste Gaststätte der Märkischen Schweiz.

Nach der Mühle fließt von Norden der Höllenbach (auch: Hölle) und rund ein Kilometer weiter stromabwärts das Mühlenfließ zu, das die beiden Klobichseen im angrenzenden Naturschutzgebiet Klobichsee zum Stöbber entwässert. In zunehmend sumpfigem Gebiet erreicht der Bach am Nordrand des Hermersdorfer Forstes auf einer Höhe von rund 16 Metern die Eichendorfer Mühle (heute Wohnhaus und Therapiestätte). Für den 2,40 Meter Höhe überwindenden Fischpass, der hier als Umgehungsgerinne mit einem kaskadenartig gestalteten Durchstich angelegt ist, wurde ein bereits bestehender Entwässerungsgraben genutzt. Die Mühle stellte den Mahlbetrieb bereits 1663 ein und wurde anschließend als Holzschneidemühle betrieben. Sie ist nach ihrem Erbauer Peter von Eykendorff aus dem Adelsgeschlecht Eichendorff benannt. Der wohl bekannteste Vertreter der Familie, der romantische Dichter und Schriftsteller Joseph Freiherr von Eichendorff, war häufig in der Mühle zu Besuch. Der Fluss wendet sich nun wieder nach Nordosten, eine Richtung, die er bis zur Mündung beibehält. Durch die ausgedehnten Wälder der Ringenwalder Heide in der Gemeinde Märkische Höhe fließt er zur südlich des Dolgensees gelegenen Lapenower Mühle, welche im Jahr 1613 in den Besitz derer von Pfuel kam, und an der heute eine Forellenzucht besteht.

In Altfriedland durch ein europäisches Vogelschutzgebiet zur Mündung
Der weitere Verlauf führt den Fluss östlich vorbei an den Karlsdorfer Teichen zur 1945 von deutschen Truppen gesprengten Damm-Mühle an der B 167 in Altfriedland. Das 1300 erstmals urkundlich als Alebrandsmühle erwähnte Bauwerk trug den Namen Damm-Mühle seit dem 16. Jahrhundert, als die ersten großen Dämme gegen das Oderhochwasser errichtet wurden. Die Naturparkverwaltung schreibt zur Fischtreppe an der Mühle:

An der Stöbberbrücke erinnert ein Gedenkstein an die Sprengung der Mühle, gegenüber steht das Naturdenkmal Napoleoneiche. Hier hat der Fluss bereits die Hochfläche der Märkischen Schweiz verlassen. Altfriedland gehört zum Randbereich des Oderbruchs und liegt auf einer Landzunge, die sich zwischen den Klostersee der Zisterzienserinnen des Klosters Friedland und den Kietzer See geschoben hat, bzw. heute als Landstreifen den Klostersee vom Kietzer See trennt. Der Stöbber fließt, hier teils kanalisiert, am Ostrand des Landstreifens parallel zu Fischteichen, die im Kietzer See angelegt wurden. Das Teichgebiet ist als Europäisches Vogelschutzgebiet (SPA) (Europäisches Vogelschutzgebiet Altfriedländer Teich- und Seengebiet) ausgewiesen, eine Vogelbeobachtungskanzel direkt neben dem Stobber am Nordausgang von Altfriedland bietet eine gute Sicht auf seltene Vogelarten wie Eisvogel, See- und Fischadler, Schwarzstorch und, in der entsprechenden Jahreszeit, auf rastende nordische Gänse. Am Nordende des Kietzeer Sees knickt der Stobber für ein letztes kurzes Stück nach Osten ab und vereinigt sich kurz über dem Nordufer des Sees auf einer Höhe von rund 5 Metern mit dem Quappendorfer Kanal zum Friedländer Strom.

Flora und Fauna

Fische und Weichtiere
Aufgrund der Schutz- und Renaturierungsmaßnahmen finden sich in dem Gewässer – insbesondere im Naturschutzgebiet Stobbertal zwischen der Pritzhagener und Eichendorfer Mühle – heute wieder 20 Fischarten (Stand 2010). Dazu zählt der nach der Roten Liste in Brandenburg stark gefährdete Bitterling, der im überwiegend sandigen Grund des Flusses die für seine Fortpflanzung nötigen Muscheln findet. Auch die gleichfalls in Brandenburg stark gefährdeten Bachschmerlen sowie der Steinbeißer, der langsam fließende Bäche, Flüsse und stehende Gewässer mit klarem sauerstoffreichem Wasser bevorzugt, sind im Stobber wieder zu Hause. Ferner schwimmen hier der in Brandenburg als gefährdet eingestufte nachtaktive Schlammpeitzger und der etwa 10 cm, selten über 15 cm große Gründling, der allerdings inzwischen nicht mehr als gefährdet gilt. Da sie als Wirt für den Lebenszyklus der nach der FFH-Richtlinie besonders schutzwürdigen Bestände der Kleinen Flussmuschel dienen, spielen die Vorkommen des Döbel eine große Rolle im Ökosystem.

Sonstige Tiere

Die laut Roter Liste in Brandenburg vom Aussterben bedrohten Europäischen Sumpfschildkröten und Fischotter und die gefährdete Wasserspitzmaus sind weitere Bewohner im und am Wasser. Elbebiber sind inzwischen wieder so zahlreich vertreten, dass sie mit ihren Bauten gelegentlich Probleme verursachen. So hatten Biber 2011 in Waldsieversdorf mit einem Damm den Zufluss des Stobbers zu einem Zuchtbecken blockiert und ein Forellensterben verursacht. Neben der Gemeinen Keiljungfer, dem Wappentier des Naturparks, sind zahlreiche weitere Libellenarten am Stobber vertreten. Im gesamten Naturpark wurden 14 Fledermausarten gezählt, darunter die Wasserfledermaus, das in Brandenburg gefährdete Braune Langohr und die vom Aussterben bedrohte Mopsfledermaus. An Vögeln finden sich unter anderem: Schwarz- und Weißstorch, Rot- und Schwarzmilan, Bekassine, Wespenbussard, Seeadler, Kranich, Schwarz- und Mittelspecht, Gebirgsstelze, Wiedehopf sowie Eisvogel. Auch Waldwasserläufer und Sperbergrasmücke belegen die Güte und Vielfalt der Lebensräume. Im knapp 300 Hektar großen Teichgebiet von Altfriedland rasten im Herbst bis zu 40.000 Saat- und Blässgänse aus Nordeuropa. Flussseeschwalben, Lach- und Silbermöwen, Kormorane und Haubentaucher nutzen die künstlichen Inseln, die als Bruthilfen in den See gebaut wurden.

Pflanzen
Als besonders schützenswert stuft die Naturparkverwaltung die Wiesen- und Waldlandschaften ein, die in vielen Abschnitten bis an den Fluss heranreichen. Den reich strukturierten Laubwald mit nach der Bundesartenschutzverordnung (BArtSchV) in Deutschland besonders geschützten Leberblümchen sowie Gelben Anemonen, Bachkraut, Wiesenprimel und Großblütigem Springkraut prägen Hainbuchen, Stiel- und Traubeneichen, Blutbuchen und Robinien. An den etwas feuchteren Standorten gedeihen Ulmen-, Ahorn- und Lindenarten sowie Rotbuchen. Eine besondere Rolle für die Ökologie spielen die reichen Totholzbestände. In der Rinde, im Holz, im Baummulm, in Baumhöhlen und in Sonderstrukturen wie Saftflüssen, Ameisennestern oder Brandstellen entstehen Lebensgemeinschaften von Tieren und Pflanzen, die auf Totholz angewiesen und vielfach auf der Roten Liste der vom Aussterben bedrohten Arten vertreten sind. Durch die Wälder streifen Rehe, Schwarzwild und Füchse sowie seit den 2000er-Jahren zunehmend auch Marderhunde und die Neozoen Waschbären und Minks.

Literatur
Dierk Heerwagen: Unterwegs im Naturpark Märkische Schweiz. Die schönsten Wander- und Radtouren. Hendrik Bäßler Verlag, Berlin 2001, ISBN 3-930388-21-9.
Ein neues Bett für die Keiljungfer und Treppen für Fische. Die Renaturierung des Stobber sichert die Artenvielfalt. In: Adebar. 20 Jahre Naturpark Märkische Schweiz (PDF-Datei; 2,2 MB). Hrsg.: Landesamt für Umwelt, Gesundheit und Verbraucherschutz, Naturpark Märkische Schweiz. Buckow, September 2010, S. 5, keine ISBN.
Topographische Freizeitkarte 1:25.000 Märkische Schweiz. Hrsg.: Landesvermessung und Geobasisinformation Brandenburg, Potsdam Ausgabe 2009, ISBN 978-3-7490-4070-4.

Weblinks

LAG Märkische Schweiz e. V.: Der Stobber.

Einzelnachweise

Gewässer im Landkreis Märkisch-Oderland
Naturpark Märkische Schweiz
Pseudobifurkation in Deutschland

Stöbber


Natalie Geisenberger (München, 5. veljače 1988.), njemačka je sanjkašica, dvostruka olimpijska, četverostruka svjetska i peterostruka europska prvakinja u pojedinačnoj i momčadskoj konkurenciji. Najuspješnija je sanjkašica Zimskih olimpijskih igara svih vremena te se ubraja među najbolje sanjkašice drugog desetljeća 21. stoljeća.

Sanjkanjem se počela baviti s deset godina u klubu RRT Miesbach. Nakon vrlo uspješne juniorske karijere tijekom koje je ostvarila 14 pobjeda u juniorskom Svjetskom kupu i triput osvaja juniorsko svjetsko prvenstvo, primljena je u njemačku seniorsku reprezentaciju. Svoj prvi seniorski nastup u Svjetskom kupu ostvarila je u njemačkom Altenbergu 20. siječnja 2007. te je osvojila drugo mjesto.

Svoje prvo europsko prvenstvo osvaja 2008., a godinu kasnije i svoj prvi svjetski naslov. Na olimpijskom prvonastupu u Vancouveru osvojila je brončano odličje u pojedinačnoj vožnji. U sve svoje prve četiri sezone u Svjetskom kupu (2008. – 2012.) zavšila je u na drugom mjestu u ukupnom poretku, odmah iza sunarodnjakinje Tatjane Hüfner. Sljedećih šest sezona zaredom osvaja Kristalni globus.

Ima 33 pobjede i 69 postolja u Svjetskom kupu.

Za svoja postignuća odlikovana je 2010. godine Srebrnim lovorovim listom, najvišim njemačkim športskim odlikovanjem.

Izvori

Vanjske poveznice
 geisenberger.de Službene međumrežne stranice

Njemački športaši
Olimpijski pobjednici
Svjetski prvaci
Sanjkaši

Natalie Geisenberger


Pholeodytes es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Pholeodytes cerberus Britton, 1964
 Pholeodytes helmorei Larochelle & Lariviere, 2005
 Pholeodytes nunni Larochelle & Lariviere, 2005
 Pholeodytes palmai Larochelle & Lariviere, 2005
 Pholeodytes townsendi Britton, 1962

Referencias

Enlaces externos

 Pholeodytes en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Stenolophina

Pholeodytes


Thalassa , also known as Neptune IV, is the second-innermost satellite of Neptune. Thalassa was named after sea goddess Thalassa, a daughter of Aether and Hemera from Greek mythology. "Thalassa" is also the Greek word for "sea".

Discovery
Thalassa was discovered sometime before mid-September 1989 from the images taken by the Voyager 2 probe. It was given the temporary designation S/1989 N 5. The discovery was announced (IAUC 4867) on 29 September 1989, and mentions "25 frames taken over 11 days", implying a discovery date of sometime before 18 September. The name was given on 16 September 1991.

Physical properties

Thalassa is irregularly shaped. It is likely that it is a rubble pile re-accreted from fragments of Neptune's original satellites, which were smashed up by perturbations from Triton soon after that moon's capture into a very eccentric initial orbit. Unusually for irregular bodies, it appears to be roughly disk-shaped.

Orbit

Since the Thalassian orbit is below Neptune's synchronous orbit radius, it is slowly spiralling inward due to tidal deceleration and may eventually impact Neptune's atmosphere, or break up into a planetary ring upon passing its Roche limit due to tidal stretching. Relatively soon after, the spreading debris may impinge upon Despina's orbit.

Thalassa is currently in a 69:73 orbital resonance with the innermost moon, Naiad, in a "dance of avoidance". As it orbits Neptune, the more inclined Naiad successively passes Thalassa twice from above and then twice from below, in a cycle that repeats every ~21.5 Earth days. The two moons are about 3540 km apart when they pass each other. Although their orbital radii differ by only 1850 km, Naiad swings ~2800 km above or below Thalassa's orbital plane at closest approach. Thus this resonance, like many such orbital correlations, stabilizes the orbits by maximizing separation at conjunction. However, the role of Naiad's nearly 5° orbital inclination in this avoidance in a situation where eccentricities are minimal is unusual.

References

External links

 Thalassa Profile by NASA's Solar System Exploration
 Neptune's Known Satellites (by Scott S. Sheppard)
  from NASA Jet Propulsion Laboratory

Moons of Neptune
Astronomical objects discovered in 1989
Moons with a prograde orbit

Thalassa (moon)


Cuibul de vipere se poate referi la:
 Cuibul de vipere (roman), roman de François Mauriac (Le Nœud de vipères)
 Cuibul de vipere (serial), telenovelă braziliană (Cobras & Lagartos)

Cuibul de vipere


Mpemba etkisi, bazı özel koşullarda, "sıcak" suyun "soğuk" sudan daha hızlı donmasıdır.

Olay ismini, iddiayı tekrar gündeme getiren, Tanzanyalı Erasto B. Mpemba'dan almaktadır. Mpemba, olayı ilk 1963'te lise öğrencisi iken sıcak dondurmanin donması sırasında fark etti ve 1969'da Dr. Denis G. Osborne ile bu sonuçları yayınladı.

Olay ilk başta termodinamik kanunlarına aykırı olarak gözükmekle birlikte bu konudaki uzmanların birçoğu Mpemba etkisi'nin standart fizik kanunları ile açıklanabileceğine inanmaktadır. Deneyin yapılış şekline bağlı olarak birçok değişken bu olaya etki edebilir:

 Donmanın tanımı, yüzeyin buz tutması mı yoksa tüm hacminin katılaşması mı?
 Buharlaşma, donan kütle hacmini azaltmaktadır.
 Konveksiyon, ısı transferini hızlandırmaktadır.
 Don tutmasının sağladığı termal izolasyon.
 Kaynamış suda azalan çözülmüş gazların yarattığı etki.
 "Süper soğuma" ile soğuk su donmadan kalırken sıcak suyun donması.
 Sudaki kalsium karbonat ve magnezyum karbonat gibi çözünmüş maddelerin donmaya etkileri.

Kaynakça
 En Wikipedia 11 Şubat 2007 sürümü
 Ball, P. (2006) "Does hot water freeze first?", Physics World, 19(4), April, 19-21

Dış bağlantılar ve referanslar
 David Auerbach, Supercooling and the Mpemba effect: when hot water freezes quicker than cold, American Journal of Physics, 63(10), 1995. Auerbach attributes the Mpemba effect to differences in the behaviour of supercooled formerly hot water and formerly cold water.
 Can hot water freeze faster than cold water? Nov, 1998 by Monwhea Jeng (Momo), Department of Physics, University of California
 The Straight Dope: Which freezes faster, hot water or cold water? by Cecil Adams, The Straight Dope, Chicago Reader Inc.
 HyperPhysics: The Mpemba Effect
 Charles A. Knight, The MPEMBA effect: The freezing times of hot and cold water, American Journal of Physics—May 1996—Volume 64, Issue 5, p. 524
 The Mpemba Effect: Hot Water Freezes before Cold
 Other citations to the Mpemba Effect.
 Monwhea Jeng, 2006. "The Mpemba effect: When can hot water freeze faster than cold?" American Journal of Physics, volume 74, number 6, page 514. preprint
 Why water freezes faster after heating (New Scientist)

Su fiziği
Termodinamik
Hâl değişimi
Fiziksel paradokslar
Çözülememiş fizik problemleri

Mpemba etkisi


Serbía og Svartfjallaland tók þátt í Söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva 2 sinnum síðan að frumraun landsins í keppninni átti sér stað árið .

Yfirlit þátttöku (niðurstöður)
Fyrir þátttöku undan 2004, sjá . Fyrir þátttöku eftir 2006, sjá  eða  í Söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva.

Serbía og Svartfjallaland

Serbía og Svartfjallaland í Söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva