Tevfik Fikret (; 24 Aralık 1867, İstanbul - 19 Ağustos 1915, İstanbul), Osmanlı Türkü şair ve öğretmen. Osmanlı İmparatorluğu'nun dağılma sürecinde Servet-i Fünûn topluluğunun lideri olan Tevfik Fikret, devrimci ve idealist fikirleriyle Mustafa Kemal başta olmak üzere dönemin pek çok aydınını etkiledi. Türk edebiyatının Batılılaşmasında öne çıkan isimlerden birisi oldu. Farsçada "kuş yuvası" anlamına gelen Aşiyan ismini verdiği semt, yaşamının son yıllarını geçirdiği ve eserlerini kaleme aldığı yerdir.

Yaşamı

Ailesi, öğrenimi
24 Aralık 1867'de İstanbul'un Kadırga semtinde dünyaya geldi. Ailesi ona Mehmed Tevfik adını verdi. Babası Hüseyin Efendi, Çankırı'nın Bayramören ilçesine bağlı Dalkoz köyünden ayrılıp İstanbul'a yerleşmiş Ahmet Ağa'nın oğlu idi. Hüseyin Efendi, oğlu doğduğu yıl İstanbul'da belediye meclis üyesi ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünde memur olmuştu. Sonraki yıllarda Osmanlı Devleti'nin Hama, Nablus, Akka, Urfa, Halep mutasarrıflıklarında bulundu. Annesi Hacı Hatice Refia Hanım, 1822'deki Yunan ayaklanmasında kimsesiz kalıp Osmanlılara sığınmış ve Müslüman olmuş iki Sakızlı Rum çocuğunun kızı idi. Mehmed Tevfik'in Sıdıka adlı bir kız kardeşi ve Şevki isminde bir de erkek kardeşi vardı.

Hac ziyaretine giden annesi Refia Hanım, 1879'da dönüş yolunda kolera nedeniyle ölünce Tevfik Fikret, 12 yaşında öksüz kaldı. Babası, saraya jurnal edilerek Nablus, Akka ve Antep'e sürgüne gönderildiği için kız kardeşi ile kendisinin bakımını anneannesi ve büyük yengesi üstlendi. Henüz çocukken annesini kaybetmek, onu hayatı boyunca etkiledi. 19 yıl sürgünde kalan babası da sürgünden hiç dönemedi ve Antep'te öldü.

Aksaray'daki Mahmudiye Valide Rüştiyesinde öğrenimine başlayan Tevfik Fikret, çok dindar bir ortamda yetişmekteydi. Okulu, 93 Harbi yenilgisinden sonra Rumeli'den İstanbul'a gelen göçmenlere tahsis edilince öğrenimine Galatasaray Sultanisinde devam etti. Bu yeni okula girişi hayatında bir dönüm noktası oldu. 11 yıl öğrenim gördüğü okulunda devrin önemli edebiyatçılarından Recaizade Ekrem, Muallim Naci, Muallim Feyzi gibi seçkin öğretmenlerin öğrencisi oldu. Şiir yazmaya lise yıllarında başladı. Öğretmenlerinin teşviki ile yazdığı ilk şiiri, Tercüman-ı Hakikat'te yayımlandı. Nazmi mahlasıyla yazılmış, gazel tarzında bir şiirdi. Okulu 1888 yılında birincilikle bitirmiştir.

Memuriyet yaşamı
Mezun olduğu yıl, Hariciye Nezareti İstişare Odası'nda (Dışişleri Bakanlığı Enformasyon Dairesi) katip olarak işe başlayan Mehmed Tevfik, kısa bir süre sonra geçtiği Maarif Mektûbî Kaleminden bir yıl dolmadan istifa ederek ayrıldı. Yeterince çalışmadığını düşündüğünden iş deneyimi onu hayal kırıklığına uğratmıştı. İstifası sırasında, gecikmiş maaşlarının ödenmesini maaşı hak etmediği gerekçesiyle reddetti. Bu olay, onun dürüstlüğünü efsane hâline getirdi. Hazine tarafından yine de kendisine topluca ödeme yapılınca tüm parayı Göçmenler Komisyonuna bağışladı. Sadaret Mektûbî Kalemi'nde kısa bir süre çalıştıktan sonra 1889 Ağustos'unda İstişare Odasında tekrar muavin olarak göreve başladı. Bir yandan da Yüksek Ticaret Okulunda Fransızca ve Türkçe dersleri vermekteydi.

Mirsad dergisi
Kısa bir süre sonra Trabzon Valisi olacak dayısı Mustafa Bey'in 15 yaşındaki kızı Nazime Hanım ile 1890 yılında evlendi, dayısının evine yerleşti. Şiir konusunda bir süredir suskun olan Fikret, İsmail Safa'nın yönettiği Mirsad dergisinde "Bahar" şiirini yayımlayarak suskunluğu bozdu; aynı yıl Mirsad'da 18 şiiri daha yayımlandı. Derginin açtığı iki yarışmada birer birincilik alarak ününü arttırdı.

Mekteb-i Sultani'de öğretmenlik
Osmanlı Lisanı Öğretmenliği Sınavını kazanarak 1892'de çok sevdiği Mekteb-i Sultânî'ye atanması ile yaşamında yeni bir dönem açıldı. İlkokul üçüncü sınıf Türkçe öğretmeni olarak göreve başladığı okulda, Muallim Naci'nin vefatı üzerine edebiyat öğretmeni olarak çalışmaya devam etti. Hükûmetin bütçede kısıntı yapıp memur maaşlarını yüzde on kesmesine tepki olarak 1895'te okuldan ayrıldı, inzivaya çekildi.

Malumat dergisi
Mirsad dergisinin kapanması ile şiir yayımlamaya yeniden ara veren Tevfik Fikret, öğretmenlik yaptığı sırada 1894'ten itibaren, arkadaşları Hüseyin Kazım ve Ali Ekrem'in ısrarı ile yeni çıkaracakları Malumat dergisinin başyazarlığını üstlenmişti. Derginin kapandığı 1895 Mayıs'ına kadar 25 şiiri yayımlandı. Bunlar, eski şiirlerine göre daha batı tarzında şiirlerdi. Şair, o yıllarda padişaha bağlı bir çizgideydi. Derginin ilk sayısında Padişah II. Abdülhamid'i öven "Tebrik-i Veladet" şiirini yayımlamıştı.

Servet-i Fünûn dergisi
1895'te Recaizade Ekrem, Fikret'i bir bilim dergisi olan Servet-i Fünûnun sahibi Ahmet İhsan ile tanıştırdı ve onları dergiyi bir edebiyat dergisi hâline getirmeye ikna etti. Dergi, Tevfik Fikret yönetiminde çıkmaya başladığı 256. sayıdan itibaren bir edebiyat dergisi hâline geldi. Şair, 1895 yılının Haziran ayında oğlu Halûk'un doğumuyla baba oldu. O sıralarda sanat yaşamının en verimli devresini yaşamaktaydı. Şiirlerini "Mehmed Tevfik" yerine "Tevfik Fikret" olarak yayımlamaya başlamıştı.

Yönettiği derginin etrafında yenilikçi bir grup aydın toplanmıştı ve dergi, bu sanat topluluğuna ismini verdi. Sanatta hem içerik hem biçimde atılım yapmayı ilke edinen, ağdalı dilleri ve karamsarlığı ile tanınan topluluğun hareketine ise Edebiyat-ı Cedide (Yeni Edebiyat) denildi. Bu ekolde Fikret'in yanı sıra Halit Ziya, Cenap Şahabettin, İsmail Safa, Mehmet Rauf, Samipaşazade Sezai, Hüseyin Cahit, Ahmet Şuayip, Hüseyin Siret gibi isimler bulunuyordu. Kurulan bu topluluk, siyasal eylemlerden uzak görünüyordu. Zamanla Fikret'in şiirlerindeki toplumsal boyut arttı, ulusalcılık ön plana çıktı. 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nda Türkler'in büyük bir zafer kazanmasından etkilenerek kahramanlık ve zafer şiirleri yazdı. "Yenişehir Gazilerine" isimli şiirinde dünyaya meydan okudu.

Tevfik Fikret, 1896 yılı sonlarında Robert Kolej'de Türkçe dersleri vermeye başlamıştı, bu görevi ölümüne dek sürdürdü. Okul dışında kalan tüm zamanını dergiye veriyordu. O günlerde dostu İsmail Safa'nın evinde okuduğu Abdülhamit karşıtı bir şiiri, gözaltına alınmasına yol açtı. Evi arandı, söz konusu şiir bulunamayınca birkaç gün sonra serbest kaldı. Çok geçmeden Robert Kolej'de bir çaya karısıyla birlikte gitmesi bahane edilerek gözaltına alındı. Bu olaylar, Fikret'te inziva düşüncesini derinleştirmişti. Dostları Hüseyin Cahit, Mehmet Rauf, Hüseyin Kazım, Dr. Esat da düşüncelerine katıldı. Birlikte Yeni Zelanda'ya gitmeyi; bu gerçekleşmeyince Hüseyin Kâzım'ın Manisa'daki çiftliğine yerleşmeyi düşündüler ancak Tevfik Fikret vazgeçince arkadaşları da vazgeçti.
1900 yılında ilgiyle karşılanan ilk kitabı "Rubab-ı Şikeste (Kırık Saz)" adlı eserini yayımlayan Tevfik Fikret; Ahmet İhsan ile dergi yönetiminde uyuşamadığı için ertesi yıl topluluktan ayrıldı. Artık sadece Robert Kolej'de öğretmenlikle meşguldü. Ricası üzerine Servet-i Fünûn yönetimini Hüseyin Cahit üstlenmişti. Birkaç ay sonra Servet-i Fünûn, Hüseyin Cahit'in Fransız İhtilali üzerine bir çevirisi yüzünden kapatıldı ve grup tamamen dağıldı.

Aşiyan
Servet-i Fünûnun kapanması, baskıcı yönetimden duyduğu karamsarlık, arkadaşları Hüseyin Siret ve İsmail Safa'nın sürgüne gönderilmesi, 1902'de kız kardeşi Sıdıka'yı kaybetmesi, babasının Irak'a sürülmesi ve 1905'te babasını da kaybetmesi, Tevfik Fikret'i çok yıpratmıştı. İstanbul'u ahlaksızlıkla suçlayıp lanetleyen ünlü "Sis" şiirini 1902 yılında İstanbul'un sisler altında olduğu bir günde yazdı.

Sıkıntılar içindeki şair, inziva düşüncesini gerçekleştirmek için Kadırga'daki konağın satışından elde ettiği parayla Robert Kolej'in yamacında, Rumelihisarı'nda planlarını kendi çizdiği bir ev yaptırmaya başladı. Üç katlı ahşap yapının inşaatı, 1905'te tamamlandı. Günümüzde müze olarak hizmet veren eve eşi ve oğlu ile birlikte yerleşti. Toplumla arasına bir mesafe koyabileceği, mesleğine devam edebileceği, ülkenin gidişatını uzaktan izleyip eser üretebileceği bu mekana Aşiyan (yuva) adını verdi. Evinin bahçesine gömülmeyi vasiyet etti.

Tevfik Fikret için artık millet, din, tarih, kahramanlık gibi kavramlar anlamsızlaşmaya başlamıştı. "Tarih-i Kadîm" şiirini din ve tarihe karşı, "Lahza-i Teahhur"u Ermenilerin 1905'te Sultan II. Abdülhamid'e düzenledikleri suikastın başarısızlığına duyduğu üzüntü üzerine yazdı ancak II. Meşrutiyet'in ilanına kadar bir daha hiç şiir yayımlamadı. Sürekli edebiyat üzerine düşünmekte ve Edebiyat-ı Cedide hareketinin içe dönük boyutunu aşacak bir edebiyat tavrına doğru ilerlemekteydi.

II. Meşrutiyet
Meşrutiyet'in ilanı, Tevfik Fikret'in inzivadan çıkmasını sağladı. Selânik'teki İttihat ve Terakki yönetiminin isteği üzerine Meşrutiyet'in ilanından 13 gün önce "Millet Şarkısı" adlı marşı yazmıştı. Devrimin habercisi olan bu marş elden ele dolaştı. Meşrutiyet'in ilanından sonra "Rücu (Geri Alış)" adlı şiirini yazarak İstanbul'a savurduğu lanetleri geri aldı.

Hüseyin Cahit ve Hüseyin Kazım ile "Tanin" adlı bir gazete çıkararak bütün gücüyle çalıştı. "Rücu" manzumesini "Sis" ile bir arada Tanin'in ilk sayfasında yayımlamıştı. Tanin, İttihat ve Terakki'nin yayın organı hâline getirilmek istenince gazeteden ayrıldı.

Mekteb-i Sultânîde müdürlük
Kendisine teklif edilen Maarif Vekilliğini reddeden Tevfik Fikret, bu göreve getirilen Abdurrahman Şeref'in çağrısı üzerine Mekteb-i Sultânî Müdürlüğünü kabul etti ve 1895'te istifa ettiği okula 1909 başında müdür olarak döndü. Okulun Beyoğlu'ndaki binası bir yangında yandığı için Beylerbeyi'ne taşınmıştı. Tevfik Fikret, eski binanın yeniden inşasını çok kısa sürede tamamlattı. Okula getirdiği yenilikler şikâyete yol açmıştı. Toplantı salonunu mescidin üzerine yaptırdığı gerekçesiyle basının büyük eleştirilerine uğradı.  31 Mart Olayı patlak verdiğinde Fikret, ayaklananların okulu yıkacakları haberini alınca "Sultaniyi yıkmak için önce beni yıkmak lazımdır."  diyerek okulun önünde ayakta dikilmiş, bir söylentiye göre kendisini okulun demir kapısına zincirlemişti. İsyan sırasında yardımcısının bir tedbir olarak okul balkonuna Fransız bayrağı astırma önerisini "Türk'ün müessesesinde onun bayrağından başka bir bayrak yaşayamaz!" diyerek reddetti. Ayaklanmadan sonra, meşru saymadığı bir hükûmet için çalışamayacağını söyleyerek eşiğine kadar geldiği istifadan onu öğrencileri döndürdü. Ne var ki bir süre sonra eski Maarif Nazırı'nın yerine atanan yeni Nazır Emrullah Bey'le anlaşmazlığa düştü ve 1910'da görevini kesin olarak bıraktı, bizzat Emrullah Bey'in ricası dahi onu kararından döndürmedi.

İnziva
Tevfik Fikret, Mekteb-i Sultânî Müdürlüğü sırasında Darülfünun'da edebiyat dersleri de vermekteydi. 1910'da bu görevinden de ayrılıp yeniden Aşiyan'da inzivaya çekildi ve yalnızca Robert Kolej'deki derslere devam etti.

Fikret, Meşrutiyet yönetiminden hayal kırıklığına uğramış, artık İttihat ve Terakki yönetimine muhalif olmuştu. 1911'de yayımladığı "Halûk'un Defteri"nde artık tek umudu olarak gördüğü gençliğe seslenen ve onlara çalışkanlığı, yurt sevgisini öğütleyen şiirlere yer verdi. Aynı yıl yayımladığı "Rübâb'ın Cevâbı" adlı bir diğer şiir kitabında halkın acılarını konu edinen şiirler vardı.

Fikret ve oğlu Haluk
Oğlu Haluk'un doğumundan itibaren onun ileride milleti bilgisiyle aydınlatacak bir kahraman gibi yetişmesini arzulayan Tevfik Fikret, 1909 yılında on dört yaşındaki Halûk'u elektrik mühendisliği eğitimi alması için İskoçya'nın Glasgow kentine gönderdi. Oğlunun vatan ve millet için faydalı bir birey olması arzusunu "Halûk'un Vedâı" ve "Promete" adlı şiirlerinde dile getirdi. Ne var ki Haluk, yanına yerleştirildiği Hristiyan ailenin etkisi ile din değiştirip Hristiyanlığı seçti ve babasının düşlediğinden çok farklı bir yaşam sürdü. 1913 yılında Amerika'ya gidip ailesine izini kaybettirdi, 1916'da Michigan Üniversitesinde makine mühendisliğinden mezun oldu. Tekrar ülkesine dönmeyen Halûk Fikret, 1943 yılından sonra kendisini dine verip pastör oldu ve 1965 yılında Orlando'da, Park Lake Presbiteryen Kilisesi pastörü iken hayatını kaybetti.

Son yılları
Şair, 1912'de, Trablusgarp Savaşı nedeniyle meclisin feshedilmesine karşı öfkesini "Doksan Beşe Doğru" adlı şiirinde ifade etti. Bu şiiri, Nüzhet Sabit'in çıkardığı Vazife dergisinde yayımlandı. Şiirinde meclisin kapatılmasını, 36 yıl önce (hicri 1295 yılında) II. Abdülhamid'in meclisi kapatmasına benzetiyordu. Yalnızca padişahı değil, İttihat ve Terakki'yi de son derece sert biçimde eleştirmekteydi. Eleştirilerine, devrin yolsuzluklarını dile getiren "Hân-ı Yağmâ", yanlış bir kararla I. Dünya Savaşı'na girilmesini yeren "Sancak Şerîf Huzûrunda" şiirleriyle devam etti.

Fikret'in şiirleri devrin yöneticilerini kızdırmış ve şairin muhafazakâr çevrelerden ağır eleştirilere uğramasına sebep olmuştu. Bu olumsuz tepkiler şairde büyük bir moral çöküntüsüne sebep oldu ve sağlığı bozuldu. Mehmet Akif'in kendisine Süleymaniye Kürsüsünde adlı şiirinde yönelttiği suçlamalara 1914'te kaleme aldığı "Târih-i Kadîm'e Zeyl" adlı ünlü şiiriyle yanıt verdi. Modern bir okul açmak, yeni bir edebiyat dergisi çıkarmak gibi projeleri vardı ama bozulan sağlığı nedeniyle bunları gerçekleştiremedi. Son yıllarında çocuk şiirleri yazmakla meşgul oldu. Yalın bir dille ve hece ölçüsüyle yazdığı bu şiirleri 1914'te yayımlanan "Şermin" adlı kitapta topladı. Kitaba, genç yaşta ölen kız kardeşi Sıdıka'nın kızı ve eğitimci Mustafa Satı Bey'in kurduğu Yuva adlı okulun öğrencileri ilham vermişti. Geçirdiği bir ameliyat sonrasında 19 Ağustos 1915'te Aşiyan'da 47 yaşında hayatını kaybetti.

Galatasaray Spor Kulübü ile ilişkisi
1908-1909 yılları arasında Galatasaray Spor Kulübünün hami başkanı olarak kulübü koruyucu şekilde davranmış, dönemin şartlarından etkilenmemesi için elinden geleni yapmıştır.

Mezarı

Tevfik Fikret, kayınpederi Mustafa Efendi'ye Aşiyan'daki evinin bahçesine gömülmeyi vasiyet etmiş olmasına rağmen Aşiyan'ın sonradan kimin eline geçeceği konusundaki şüphe ve endişeler nedeniyle Eyüp'teki aile mezarlığına gömüldü. Mezarı, 1945'te müze yapılan evine 24 Aralık 1961'de geçirildi.

Ölümünden sonra

Şairin ömrünün son haftalarında sık sık Aşiyan'a gelen, şairle yakın dostluk kurup portrelerini yapan Mihri Müşfik Hanım, ölümünden hemen sonra Tevfik Fikret'in yüzünün ve sağ elinin kalıbını almıştır. Bu, Türkiye'de bilimsel olarak hazırlanan ilk maske çalışmasıdır.

Galatasaray Lisesinin bahçesinde, onun anısına 1920'lerde yaptırılmış bir anma mezarı bulunur. Şair, Rıza Tevfik'in başlattığı bir gelenekle ölümünün ilk yılından itibaren ölüm yıldönümlerinde evinde anılmıştır. 1918'deki törene Anafartalar Kahramanı Mustafa Kemal de katılmıştı.

Hakkında çıkan kitaplar
 1945 - Kenan Akyüz, Tevfik Fikret, Ankara
 1945 - Rıza Tevfik, Tevfik Fikret: Hayatı, San'atı, Şahsiyeti, İnkılâp Kitabevi.
 1980 - Ebubekir Pamukçu, Aşiyan/Tevfik Fikret'in Evi, Piya Yayınevi.
 1987 - Mehmet Kaplan, Tevfik Fikret (Devir-Şahsiyet-Eser),  Dergâh Yayınları.
 1993 - İsmail Parlatır, Tevfik Fikret, Dil ve Edebiyat Yazıları, TDK Yayınları.
 2003 - Nuri Sağlam, Servet-i Fünun'a Kadar Tevfik Fikret ve Bilinmeyen Şiirleri, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, C XXX, İstanbul.
 2012 - Hıfzı Topuz, Elbet Sabah Olacaktır, Remzi Kitabevi.
2019 - Beşir Ayvazoğlu, Fikret: Kendi Cevvim, Kendi Eflakimde Kendim Tâirim, Everest Yayınları.
 2020 - Cuma Duymaz, "Sisi Dağıtan Umut", A7 Kitap.
2021 - Mesut Kaplan, "Ünü Sınırları Aşan Bir Şair: Azerbaycan'da Tevfik Fikret", Post Yayınları.
2022 - Mesut Kaplan, "Tevfik Fikret İçin Ne Dediler, Ne Diyorlar? (Şiirler-Röportajlar)", Telos Yayıncılık.
1999 - M. Fatih Andı, Yılmaz Taşçıoğlu, Hüseyin Yorulmaz, "Kartposatllarla Tevfik Fikret ve Çevresi", İstanbul Büyükşehir Yayınları Kültür Yayınları.
1999 -  M. Fatih Andı, Yılmaz Taşçıoğlu, Hüseyin Yorulmaz, "Mektuplarla Tevfik Fikret ve Çevresi", İstanbul Büyükşehir Yayınları Kültür Yayınları.
1970 - M. Kaya Bilgegil, "Tevfik Fikret'in İlk Şiirleri", Atatürk Üniversitesi Basımevi.
1937 - Faruk Nafiz Çamlıbel, "Tevfik Fikret, Hayatı ve Eserleri", Cumhuriyet Kitaphanesi.
1963 - İsmail Hikmet Ertaylan, "Tevfik Fikret", Emekli Öğretmenler Cemiyeti.
1965 - İsmail Hikmet Ertaylan, "Tevfik Fikret Malumat'ta", Tevfik Fikret Derneği.
1965 - İsmail Hikmet Ertaylan, "Tevfik Fikret Mirsad'da", Tevfik Fikret Derneği.
1995 - Memet Fuat, "Tevfik Fikret Yaşamı, Düşünce Dünyası, Sanatçı Kişiliği ve Seçme Şiirleri", Yapı Kredi Yayınları.
2007 - Orhan Karaveli, "Tevfik Fikret ve Haluk Gerçeği", Doğan Kitap Yayınları.
1995 - Yaşar Nabi Nayır, "Tevfik Fikret", Varlık Yayınları.
1942 - Salih Keramet Nigar, "İnkılap ŞAiri Tevfik Fikret'in İzleri", Kenan Basımevi.
1937- Kunt Ozan, "Tevfik Fikret, Hayatı, Edebi Şahsiyeti, Şiirleri", Okullar Ansiklopedik Yayınlar.
1968 - Mehmet Öngay, "Tevfik Fikret", Galatasaray Lisesi Yayınları.
1998 - Ahmet Özdemir, "Tevfik Fikret, Hayatı, Sanatı, Eserleri", Boğaziçi Yayınları.
1990 - Atilla Özkırımlı, "Tevfik Fikret", Cem Yayınları.
2008 - Nuran Özlük, "Türk BAsınında Tevfik Fikret [1924-1940]", 3F Yayınları.
2004 - İsmail Parlatır, "Tevfik Fikret", Akçağ Yayınları.
2000 - İsmail Parlatır, "Tevfik Fikret- Dil ve Edebiyat Yazıları", Türk Dil Kurumu Yayınları.
1938 - Robert Kolej Türk Talebe Birliği, "Tevfik Fikret Günü", Çituri Birader Basımevi.
2007 - Bengisu Rona, Zafer Toprak, "Bir Muhalif Kimlik: Tevfik Fikret", Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
2006 - Sabiha Sertel, "İlericilik-Gericilik Kavgasında Tevfik Fikret", Cumhuriyet Kitapları.
1940 - Sabiha Sertel, "Tevfik Fikret-Mehmet Akif", Tan Matbaası.
1940 - Sabiha Sertel, "Sebilürreşatçıya Cevap", Tan Matbaası.
2005 - Seval Şahin, "Tevfik Fikret: Düşünce Dergiswi Nüsha-i Mahsusa", Kitap Yayınları.
1931 - Kemalettin Şükrü, "Tevfik Fikret, Hayatı ve Şiirleri", Kanaat Kütüphanesi.
1944 - Ahmet Hamdi Tanpınar, "Tevfik Fikret, Hayatı, Şahsiyeti, Şiir ve Eserlerinden Parçalar", Semih Lütfi Kitabevi.
2002 - Ruşen Eşref Ünaydın, "Tevfik Fikret, Hayatına Dair Hatıralar", Türk Dil Kurumu Yayınları.
1959 - Hilmi Yücebaş, "Bütün Cepheleriyle Tevfik Fikret, Hayatı, HAtıraları, Şiirleri", Dizerkonca Matbaası.
2010 - Hüseyin Cahit Yalçın, "Edebiyat Anıları", Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.

Edebî kişiliği

Tevfik Fikret manzum öykü biçiminde kaleme aldığı eserlerinde aruz ölçüsünü başarıyla kullanıp konuşma diline yaklaştırdı. Türk edebiyatındaki ilk çocuk şiir kitabı Şermin'''i yazdı. Ömrünün sonuna kadar öğretmenlik mesleğini sürdüren Tevfik Fikret, Ocak 1909'dan itibaren bir buçuk yıl süreyle Mekteb-i Sultânî'nin müdürü olarak görev yaptı ve okulun efsanevi müdürü olarak ünlendi. Tevfik Fikret'in edebi hayatı 1880-1896 ve 1896 sonrası olarak ikiye ayrılır. İlk döneminde parnasizmin etkileriyle yazdığı şiirlerinde Sanat için sanat anlayışını, ikinci döneminde toplum için sanat anlayışını benimsedi; şiirlerinde uygarlık ve özgürlük gibi konuları işledi. Ağırlıklı olarak sone ve terza rima nazım şekillerini kullandı. İlk döneminde kullandığı yabancı sözcük ve kalıplar nedeniyle dili oldukça ağırdır. Çocuk şiirlerinden oluşan Şermin dışında tüm şiirlerini aruz ile yazdı. Nazım şekillerinde ve şiirin yapısında yaptığı değişikliklerle şiir dilini düzyazıya yaklaştırmıştır.

 Eserleri Rübâb-ı Şikeste (1900)Târih-i Kadîm (1905)Halûk'un Defteri Tevfik Fikret'in ikinci şiir kitabı (1911)Rübâbın Cevâbı (1911)Şermin (1914)Hasta ÇocukSisMillet ŞarkısıDoksan Beşe DoğruHân-ı YağmâBalıkçılarHalûk'un ÇocukluğuRübâb-ı CevâbBir İçim SuVerin ZavallılaraFerdaYeşil Yurtİnanmak İhtiyacı''

Kaynakça

Dış bağlantılar
Atila Alpöge, Müdür Tevfik Fikret
Mavidalga.com Serol Teber ve Şenol Ayla Tevfik Fikret üstüne söyleşisinden bir bölüm
Tevfik Fikret'in Soyağacı

1867 doğumlular
1915 yılında ölenler
19. yüzyıl Osmanlı yazarları
20. yüzyıl Osmanlı yazarları
Servet-i Fünûn şairleri
Osmanlı eğitimcileri
Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
Türkçe eser veren şairler
Türkçe eser veren yazarlar
VikiProje Tarih kaynak bekleyen maddeler

Tevfik Fikret


Kist, yakındaki dokuya kıyasla ayrı zara ve bölünmeye sahiptir. Bu nedenle, bir kese (su moleküllerinin bir araya gelme şeklinden farklı olarak, bir kabarcık oluşturur) oluşturmak için bir araya toplanmış bir hücre kümesidir. Bununla birlikte, bir kistin ayırt edici yönü, böyle bir kesenin "kabuğunu" oluşturan hücrelerin, verilen konum için tüm çevre hücrelerle karşılaştırıldığında belirgin şekilde anormal olmasıdır (hem görünüm hem de davranışta). Hava, sıvı veya yarı katı madde içerebilir. Bir irin topluluğuna kist değil, apse adı verilir. Oluştuktan sonra, bazen bir kist kendiliğinden çözülebilir. Bir kist çözülemediğinde, cerrahi olarak çıkarılması gerekebilir; ancak bu, türüne ve konumuna bağlıdır.

Kansere bağlı kistler, kontrolsüz bir hücresel bölünmeye yol açan mutasyonların gelişmesinin ardından, vücut için bir savunma mekanizması olarak oluşur. Bu mutasyon bir kez meydana geldiğinde, etkilenen hücreler aralıksız olarak bölünür (ve kanserli olarak bilinir) ve tümör oluşturur. Vücut, bölünmelerini sürdürmelerini engellemek ve kist olarak bilinen tümörü tutmaya çalışmak için bu hücreleri içine alır. Bununla birlikte, kanserli hücreler hala daha fazla mutasyona uğrayabilir ve kendi kan damarlarını oluşturma kabiliyetini kazanabilirler, bunlar içerisinden beslenmeden önce beslenirler. Bu gerçekleştiğinde, kapsül işe yaramaz hale gelir ve tümör iyi huylu kansere ilerleyebilir.

Bazı kistler neoplastiktir ve bu nedenle kistik tümörler denir; birçok tip neoplastik değildir. Bazıları displastik veya metaplastiktir. Psödokistler kistlere benzer (sıvıyla dolu bir kesesi vardır), ancak epitel astarları yoktur.

Terminoloji
Büyütülmesi gereken küçük bir kist, mikrokist olarak adlandırılabilir. Benzer şekilde, her zamankinden daha büyük veya diğerlerine kıyasla bir kist, bir makrokist olarak adlandırılabilir.

Kistik Fibrozis
1938 yılında kistlerin pankreastaki mikroskobik görünümünün tanımlanmasına rağmen, kistik fibrozis, adı kistik kanalın fibrozu ile ilişkili ve kist içermeyen genetik bozukluk örneğidir.

Bu, sadece sıvı dolu bir kese anlamına gelen Yunanca'da cyst- kökünün, idrar kesesi ve safra kesesiyle ilgili olmayan, ikisi de kist içermeyen tıbbî terimlerle nasıl bulunduğuna sadece bir örnektir.

Tedavi
Tedavi, kistin basit enükleasyonundan küretaj yapar ve rezeksiyona kadar uzanır. Enfekte ve semptomatik olmadıkça, kendi başlarına çözülen, sadece yakın gözlemin kullanılabileceği kistler vardır (örneğin, bukkal bifurkasyon kisti).

Kaynakça

Dış bağlantılar
 "Cyst Symptoms and Causes" by Melissa Conrad Stöppler, MD and William C. Shiel, Jr., MD, FACP, FACR.

Anatomik patoloji

Kist


Sanayi, endüstri veya işleyim devamlı veya belli zamanlarda, makine ve benzeri araçlar kullanarak bir madde veya gücün niteliğini veya biçimini değiştirerek toplu üretimde bulunan faaliyet dalı ve ekonominin ana sektörlerinden birisidir.

Terim, el sanatlarından yüksek teknolojiye kadar bir dizi insan faaliyetine atıfta bulunabilir ancak en yaygın olarak, birincil sektörden gelen hammaddelerin büyük ölçekte işlenmiş ürünlere dönüştürüldüğü endüstriyel tasarım için kullanılır. Bu tür mallar, uçak, beyaz eşya, spor ekipmanları veya otomobiller gibi diğer daha karmaşık ürünlerin üretimi için diğer üreticilere satılabilir veya üçüncül endüstri yoluyla ve genellikle marketler, pazarlar aracılığıyla son kullanıcıya ve tüketiciye kadar dağıtılabilir.

Ayrıca bakınız
 Sanayi öncesi toplumu
 Sanayi toplumu
 Sanayi Devrimi
 Endüstri mühendisliği
 Endüstri ürünleri tasarımı

Kaynakça

Sanayi


මුවංගල රජ මහා විහාරය යනු ශ්‍රී ලංකාවේ නැගෙනහිර පළාතේ මුවංගල පිහිටි පුරාණ බෞද්ධ විහාරස්ථානයක් වේ. එය හිඟුරාණ – අම්පාර මාර්ගයෙහි හිඟුරාණ නගරයේ සිට කිලෝමීටර 3ක් පමණ දුරින් පිහිටයි. ශ්‍රී ලංකාවේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරකයක් ලෙස වර්තමානයේදී විහාරය, රජය විසින් නම් කොට තිබෙන අතර නාමකරණය 2014 වර්ෂයේ ඔක්තෝම්බර් 10වන දිනදී රජයේ ගැසට් අංක 1895 යටතේ සිදුකොට තිබේ.

විහාරය

මුවංගල පිහිටි විහාර සංකීර්ණය, අම්පාර සහ හිඟුරාණ අතර පිහිටි පර්වත මස්තක ද්විත්වයක පිහිටා තිබේ. නූතන විහාරාරාම ගොඩනැගිලි පර්වතය පාමුල පිහිටා තිබෙන අතර පුරාණ විහාරයට අයත් නටඹුන් ඉදිකිරීම් පර්වතයෙහි මුදුනත මත විසිර පවතී. පුරාණ ඉදිකිරීම් අතර, සිරිපතුල් ගල්, ආසනඝරයක්, සදකඩපහණ කොටස්, පඩිපෙල්, පර්වත ලිපි, කටාරම් ලෙනක්, ගොඩනැගිලි වල පාදම් සහ කණු හදුනාගත හැකිය. බුද්ධ ප්‍රතිමා නිර්මාණයට පෙරාතුව ජනයා විසින් ආසනඝර සහ සිරිපතුල් ගල් වැනි විවිධ වස්තූන් වෙත බුදුන් වහන්සේ අදහස් කරමින් වන්දනාමාන කලහ. මේ හේතුවෙන් විහාරයකදී සිරිපතුල් ගල් හෝ ආසනඝර හමුවීම පුරාවිද්‍යාවේදී සළකණු ලබන්නේ එම විහාරය රටේ බුද්ධ ප්‍රතිමා නිර්මාණයට පෙර පටන් පැවති බවට සාධකයක් වශයෙනි.

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි

අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

මුවංගල රජ මහා විහාරය


Das Junge Schauspiel Hannover wurde 2007 unter der Intendanz von Wilfried Schulz gegründet und ist Teil des Niedersächsischen Staatstheaters Hannover.

Spielstätten sind der Ballhof Eins mit 257 Plätzen und der Ballhof Zwei mit 126 Plätzen in der Altstadt von Hannover. Mit Beginn der Spielzeit 2017/18 löste die Dramaturgin und Theaterpädagogin Barbara Kantel den Regisseur Florian Fiedler in der Leitung des Jungen Schauspiel Hannover ab. Auf dem Spielplan stehen sowohl neue, unverbrauchte Stoffe als auch Klassiker, die sich jungen Lebenswelten annehmen. Mit der Intendanz von Sonja Anders zur Spielzeit 2019/20 wird ein  generationsübergreifendes Konzept verfolgt. Das Junge Schauspiel Hannover, das vormals ausschließlich im Ballhof verortet war, tritt seitdem auf allen Bühnen auf.

Von Anfang an hat sich das Junge Schauspiel Hannover stark durch die Theaterarbeit mit Jugendlichen profiliert. Dabei ragen besonders die jährlichen Projekte heraus, die gemeinsam mit einem professionellen künstlerischen Team für die Bühnen des Ballhof Eins oder Zwei entstehen. Im selbstorganisierten  Ballhof Café kuratieren junge Menschen aus allen Bevölkerungsschichten eigenständig das  House of Many. Neben dem Café-Betrieb während der Vorstellungszeit, organisieren sie ein Programm aus Inszenierungen, Konzerten, Lesungen  und bieten jungen Bands und  Künstlern Auftrittsmöglichkeiten. Außerdem treffen sich und proben dort unter Anleitung von Profis aus den Bereichen Schauspiel, Regie, Bühne, Kostüm und Technik die verschiedenen Balljugend-Clubs.

Das  theaterpädagogische Begleitprogramm, das sich mit Beginn der Spielzeit 2019/20 im Bereich Künstlerische Vermittlung und Interaktion bündelt, richtet sich sowohl an Schulen und Lehrkräfte als auch an Studierende und Jugendliche, die Interesse am Theater haben. In den Playstation-Jugendclubs kann unter  Anleitung durch Regieassistenten und Schauspieler des Hauses Theater gespielt und es können gemeinsam Inszenierungen erarbeitet werden, die anschließend in der Cumberlandschen Bühne Premiere haben. Weitere Spielräume sind u. a. die Holiday Camps sowie das  Festival für Schul- und Jugendamateurtheater  Jugend spielt für Jugend.

Weblinks
 Junges Schauspiel.  In: Website des Staatstheaters Hannover.

Theater (Hannover)

Junges Schauspiel Hannover


The Avengers (på dansk også kendt som Alliancen) er en amerikansk tegneserie skabt af Jack Kirby og Stan Lee i 1963. Serien udgives af Marvel Comics. The Avengers er en superheltegruppe med varierende sammensætning, men som normalt består af flere af Marvels mest kendte superhelte, som Captain America, Thor og Iron Man. Serien blev startet som en konkurrent til DC Comics' Justice League som også var en superheltegruppe bestående af forlagets mest kendte helte.

En række forfattere og tegnere har arbejdet på The Avengers op gennem årene, blandt andet Don Heck, Roy Thomas, Neal Adams, John Buscema, Steve Englehart, Sal Buscema, Jim Shooter, George Perez, Kurt Busiek og Brian Michael Bendis.

Se også
 The Avengers
 Avengers: Age of Ultron

Eksterne henvisninger
  hos marvel.com

Marvel Comics

Avengers (tegneserie)


ලුවිස් වින්ඩ්සර් ආර්යාව දෙවන එලිසබෙත් මහ රාජෝත්තමාවියගේ හා ෆිලිප් කුමරුගේ බාල පුත්‍රයා වන එඩ්වඩ් කුමරුගේ එකම දියණිය හා පලමු දරුවා වේ.

ලුවිස් ආර්යාව


Ohalo este denumirea comună folosită pentru situl arheologic Ohalo II situat în apa Mării Galileei, în apropiere de malul său sud-vestic și la 9 km sud de orașul Tiberias din Israel. Aici s-a găsit o mică așezare foarte bine conservată de vânători-culegători din perioada Paleoliticului superior (acum 23.000 de ani) care a dus la câteva descoperiri unice în lume: cele mai vechi culturile de grâne, cele mai vechi colibe acoperite cu stuf, o saltea de ierburi care este cea mai veche dovadă de folosire a unui loc special amenajat pentru dormit și o descoperire rară de zeci de mii de semnițe de fructe și de cereale bine conservate datorită acoperirii lor de un strat de sediment și de apă.

Istoric și descoperiri arheologice:

În 1989 apa Mării Galileei (care de fapt este un lac cu apă dulce) a scăzut foarte mult, dezvăluind această mică așezare de vânători-culegători din perioada paleoliticului superior de acum 23.000 de ani, aflată de obicei sub nivelul apei.  S-au efectuat apoi săpături arheologice in zonă în 1989 și 10 ani mai târziu, când apa a scăzut din nou.

Aici s-au descoperit cele mai vechi colibe acoperite cu stuf din lume, situl fiind acoperit de un strat de sediment și de apă care au conservat o abundență rară de descoperiri biologice: zeci de mii de semnițe de fructe și de cereale, o saltea de ierburi care este cea mai veche dovadă de folosire a unui culcuș special amenajat pentru dormit, o piatră plată folosită pentru zdrobirea sau măcinarea cerealelor și multe rămășițe animale, inclusiv sute de mii de oase de pește.

Aici au fost descoperite și  cele mai vechi culturi de grâne din lume.

Alte descoperiri includ unelte, un mormânt cu un schelet de bărbat de 35-40 de ani și un șirag de mărgele din scoici.

Referințe

Arheologia Israelului
Paleolitic
Situri arheologice din Israel
Arheologie subacvatică

Ohalo


Estádio Municipal 25 de Abril Portekiz'in Penafiel belediyesinde çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyum

Çoğunlukla futbol müsabakaları yapıldığı stadyum 8.500 seyirci kapasitelidir.

Portekiz'deki stadyumlar

25 Nisan Belediye Stadyumu


قبولاهي قرية ية من قرى قضاء عكار في محافظة الشمال.

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء عكار
أماكن مأهولة في لبنان
الجومة
تجمعات أرثوذكسية شرقية في لبنان
قرى لبنان

قبولا


An Masdevallia corazonica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Masdevallia corazonica in nahilalakip ha genus nga Masdevallia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Masdevallia

Masdevallia corazonica


2011 (MMXI) cumartesi günü başlayan yıl. 21. yüzyılın ve 3. milenyumun 11. yılı.

2011; Uluslararası Ormanlar Yılı, Uluslararası Kimya Yılı ve Afrika kökenliler için Uluslararası Yıl ilan edilmiştir.

Olaylar

Ocak
 1 Ocak
 Estonya resmî olarak Euro para birimini benimsedi. Böylece 17. Euro bölgesi ülkesi oldu.
 Mısır'ın İskenderiye kentindeki Kıpti Hristiyanların yeni yıl ayininden ayrılması sırasında bomba patladı ve 23 kişi öldü.
 Kolavia tarafından işletilen 134 yolculu 348 sefer sayılı uçuş, kalkış için taksiye binerken alev aldı. Dumandan veya yanıklardan etkilenen 3 kişi öldü, dördü ağır 43 kişi yaralandı.
 4 Ocak - Tunuslu sokak satıcısı Muhammed Buazizi, bir ay önce kendini ateşe verdikten sonra öldü. Tunus'ta ve daha sonra diğer Arap ülkelerinde Arap Baharı olarak bilinen hükûmet karşıtı protestolar başladı.
 5 Ocak - Anonymous, Arap Baharı protestolarına yanıt olarak Suriye, Tunus, Bahreyn, Mısır, Libya ve Ürdün hükûmetlerinin web sitelerine DoS saldırıları başlattı.
 9 Ocak - İran Hava Yolları'nın 277 sefer sayılı uçuşundaki uçak, ülkenin kuzeydoğusundaki Orumiyeh yakınlarında düştü. 78 kişi öldü.
 9-15 Ocak - Güney Sudan'da bağımsızlık referandumu yapıldı. Sudanlı seçmenler bağımsızlık lehinde oy vererek Temmuz ayında yeni devletin kurulmasını onayladı.
 14 Ocak - Tunus hükûmeti, giderek şiddetlenen protestoların bir ay sonra düştü; Cumhurbaşkanı Zeynel Abidin Bin Ali 23 yıllık iktidarının ardından Suudi Arabistan'a kaçtı.
 24 Ocak - Rusya'nın başkenti Moskova'daki Domodedovo Havalimanı'na düzenlenen bombalı saldırıda 37 kişi öldü, 180'den fazla kişi yaralandı.
 25 Ocak - 2011 Mısır Devrimi başladı.

Şubat
 3 Şubat - Queensland ve Avustralya kıyılarında Yasi Dönence Kuşağı Kasırgası gerçekleşti.
 11 Şubat - Mısır Cumhurbaşkanı Hüsnü Mübarek, görevi bırakma çağrısında bulunan yaygın protestoların ardından istifa etti ve Mısır'ın kontrolünü genel seçime kadar ordunun elinde bıraktı.
 15 Şubat - Birinci Libya İç Savaşı başladı.
 22 Şubat-14 Mart - Libya'daki petrol üretimine ilişkin belirsizlik, Arap Baharı'nı takip eden iki haftalık dönemde ham petrol fiyatlarının %20 artmasına neden olarak 2011 enerji krizine neden oldu.
 22 Şubat - Yeni Zelanda'nın Christchurch şehrinde 6.3 büyüklüğünde deprem meydana geldi. Birçok yabancı vatandaş da dahil olmak üzere, çoğu CTV Binası içinde olmak üzere 180'den fazla kişi öldü.

Mart

 6 Mart - Suriye İç Savaşı'nın sivil ayaklanma safhası, Dera'daki 15 gencin, okul duvarlarına Cumhurbaşkanı Beşşar Esad rejimini kınayan grafiti yaptıkları için tutuklanmasıyla tetiklendi.
 11 Mart - Japonya'nın doğusunu 9,0 büyüklüğünde bir deprem ve ardından gelen tsunami vurdu. 15.840 kişi öldü ve 3.926 kişi kayboldu. 50 ülke ve bölgede tsunami uyarısı yapıldı. Depremden etkilenen dört nükleer santralde de acil durum ilan edildi.
 15 Mart
 Bahreyn Kralı Hamed bin İsa el-Halife, Körfez Arap Ülkeleri İşbirliği Konseyi'nden askerlerin sivil huzursuzluğu bastırmak için gönderilmesi nedeniyle üç aylık olağanüstü hâl ilan etti.
 Suriye'deki demokratik reformlar, Devlet Başkanı Beşşar Esad'ın istifası ve 6 Mart'taki Dera protestosu nedeniyle hapsedilenlerin serbest bırakılması talebiyle protestolar patlak verdi. Hükûmet, Suriye İç Savaşı'nı başlatan yüzlerce protestocuyu öldürerek ve çeşitli şehirleri kuşatarak yanıt verdi.
 17 Mart - Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, hükûmetin sivillere yönelik saldırganlık iddialarına yanıt olarak Libya üzerinde uçuşa yasak bölge oluşturmak için 10-0 oyu kullandı.
 19 Mart - Lider Muammer Kaddafi'yi destekleyen güçlerin Libyalı isyancılara yönelik devam eden saldırıları ışığında, UNSCR 1973 kapsamında yetki verilen askeri müdahale, Fransız savaş uçaklarının Libya üzerinde keşif uçuşları yapmasıyla başladı.

Nisan

 7 Nisan - İsrail Savunma Kuvvetleri, Gazze'den fırlatılan bir BM-21 Grad'ı başarılı bir şekilde engellemek için Demir Kubbe füze sistemlerini kullandı. Bu sistem, şimdiye kadarki ilk kısa menzilli füze önleme sistemi oldu.
 11 Nisan - Eski Fildişi Sahili Cumhurbaşkanı Laurent Gbagbo, Fransız güçlerinin de desteğiyle seçilmiş Cumhurbaşkanı Alassane Ouattara'nın destekçileri tarafından Abidjan'daki evinde tutuklandı; 2010–11 Fildişi krizini ve iç savaşı etkili bir şekilde sona erdi.
 15 Nisan - Meksika'nın Cherán kasabası, yerel uyuşturucu kartelinin suistimallerine yanıt olarak kanunsuzlar tarafından ele geçirildi.
 24 Nisan - 2011 Guantanamo Kampı dosyaları sızıntısı meydana geldi, WikiLeaks ve diğer kuruluşlar Guantanamo Kampı tutukluları hakkında 779 gizli belge yayınladı. Belgelerde, Afganistan ve Pakistan'dan 150 masum vatandaş yargılanmadan kampta tutulduğu ve tutuklulardan bazılarının 14 yaşında olduğu ortaya çıktı.
25 Nisan - İran, Umman, Katar, Türkmenistan ve Özbekistan tarafından Aşkabat Anlaşması imzalandı.
25-28 Nisan - 2011 Süper Hortumu, Amerika Birleşik Devletleri'nde 362 kasırganın meydana gelmesiyle oluştu.; 324 kişiyi öldü ve 2.200'den fazla kişiyi yaralandı.
29 Nisan - Tahmini olarak iki milyar insan Londra'daki Westminster Abbey'de Cambridge dükü Prens William ve Catherine Middleton'ın düğününü izledi.

Mayıs
 1 Mayıs - ABD Başkanı Barack Obama, El-Kaide'nin kurucusu ve lideri Usame bin Ladin'in 2 Mayıs 2011'de (PSZ, UTC+05) Pakistan'daki bir Amerikan askeri operasyonu sırasında öldürüldüğünü duyurdu.
 5 Mayıs - Brezilya Federal Yüksek Mahkemesi, Brezilya'da aynı cinsiyetten insanlar arasındaki evliliği onayladı.
 10-14 Mayıs - 2011 Eurovision Şarkı Yarışması, Almanya'nın Düsseldorf şehrinde düzenlendi. Yarışmayı "Running Scared" adlı şarkıyla Azerbaycanlı yarışmacılar Ell & Nikki kazandı.
 16 Mayıs - Avrupa Birliği, Portekiz için 78 milyar avroluk bir kurtarma anlaşmasını kabul etti. Kurtarma kredisi, Avrupa Finansal İstikrar Mekanizması, Avrupa Finansal İstikrar Kolaylığı ve Uluslararası Para Fonu arasında eşit olarak bölündü.
 21 Mayıs - İzlanda'daki en aktif yanardağ olan Grímsvötn, patlayarak Kuzeybatı Avrupa'daki hava ulaşımını aksattı.
 26 Mayıs - Soykırım, savaş suçları ve insanlığa karşı suçlardan aranan eski Bosnalı Sırp Ordusu komutanı Ratko Mladić Sırbistan'da tutuklandı.

Haziran
 26 Haziran-17 Temmuz - 2011 FIFA Kadınlar Dünya Kupası Almanya'da yapıldı. Kupayı Japonya kazandı.
 28 Haziran - Gıda ve Tarım Örgütü, sığır vebasının dünyadan yok edildiğini duyurdu.

Temmuz

 6 Temmuz - Uluslararası Olimpiyat Komitesi, Pyeongchang'a 2018 Kış Olimpiyatlarına ev sahipliği yapma hakkı verdi.
 9 Temmuz - Güney Sudan, Ocak ayında yapılan bağımsızlık referandumu sonucunda Sudan'dan ayrıldı.
 12 Temmuz - Neptün, keşfedildiği 1846 yılından bu yana ilk yörüngesini tamamladı.
 14 Temmuz - Güney Sudan, Birleşmiş Milletler'e 193. üye olarak katıldı.
 20 Temmuz
 Goran Hadžić Sırbistan'da gözaltına alındı ve Eski Yugoslavya Uluslararası Ceza Mahkemesi tarafından suçlanan 161 kişiden sonuncusu oldu.
 Birleşmiş Milletler, Somali'de 30 yıldan beri ilk kez kıtlık ilan etti.
 Mauno Koivisto, Kaarlo Juho Ståhlberg'i geçerek ülke tarihinde Finlandiya'nın yaşayan en yaşlı Cumhurbaşkanı oldu.
 21 Temmuz - Atlantis Uzay Mekiği, STS-135 misyonunu tamamladıktan sonra Kennedy Uzay Merkezi'ne başarıyla indi ve NASA'nın uzay mekiği programını tamamladı.
 22 Temmuz - Anders Behring Breivik, Norveç'in başkenti Oslo'nun merkezindeki hükûmet binalarını hedef alan bombalı saldırıda 8 kişiyi, ardından Utøya adasındaki İşçi Gençlik Birliği kampına düzenlediği katliamda 69 kişiyi öldürdü.
 23 Temmuz - Çin'deki Wenzhou tren çarpışmasında, iki yüksek hızlı yolcu trenin çarpışması sonucu 40 kişi öldü.
 31 Temmuz - Tayland'da 12,8 milyondan fazla insan şiddetli selden etkilendi. Dünya Bankası, zararın 1.440 milyar baht (45 milyar ABD Doları) olduğunu tahmin etti. 815 kişi öldü, ülkenin 77 ilinden 58'i selden etkilendi.

Ağustos

 5 Ağustos
 NASA, Mars Reconnaissance Orbiter aracının sıcak mevsimlerde Mars'ta olası sıvı suya ilişkin fotoğrafik kanıtları bulduğunu duyurdu.
 Jüpiter'e giden ilk güneş enerjili uzay aracı Juno, Cape Canaveral Uzay Kuvvetleri Üssü'nden fırlatıldı.
 6-11 Ağustos - Kuzey Londra'da 29 yaşındaki siyahi bir adamın polis tarafından vurularak öldürülmesinin ardından Londra'da ve İngiltere'nin çeşitli şehirlerinde ayaklanmalar yaşandı.
 20-28 Ağustos - Libyalı isyancılar, Muammer Kaddafi hükûmetini etkili bir şekilde devirerek başkent Trablus'un kontrolünü ele geçirdi.

Eylül
 5 Eylül - Hindistan ve Bangladeş, 40 yıllık sınır anlaşmazlığını sona erdirmek için bir anlaşma imzaladı.
 10 Eylül - En az 800 kişiyi taşıyan MV Spice Islander I, Zanzibar kıyılarında battı. 240 kişi öldü.
 12 Eylül - Nairobi'de bir petrol boru hattının patlaması sonucu yaklaşık 100 kişi öldü.
 17 Eylül - Amerika Birleşik Devletleri'nde Wall Street'i İşgal Et protestoları başladı. Bu protestolar, Ekim ayına kadar 82 ülkeye yayılan İşgal hareketine dönüştü.
 19 Eylül - Birleşmiş Milletler, Pakistan'daki 2011 Sindh sel felaketinde hayatını kaybeden 434 kişi için 357 milyon dolarlık bir çağrı başlattı.

Ekim

 4 Ekim - Kamboçya'daki Mekong Nehri'nde meydana gelen sel felaketinde ölenlerin sayısı 207'ye ulaştı.
 18 Ekim - Hamas İsrail tutuklu takası: İsrail ve Filistin merkezli Hamas, yakalanan İsrail Ordusu askeri Gilad Şalit'in Hamas tarafından İsrail'de tutulan 1.027 Filistinli ve İsrail-Arap mahkumu, 280'i ömür boyu hapis cezasına çarptırılan mahkumlar karşılığında serbest bırakıldığı büyük bir tutuklu takasına başladı.
20 Ekim
Libya lideri Muammer Kaddafi, Geçici Ulusal Konsey güçlerinin şehrin kontrolünü ele geçirmesi ve savaşı sona erdirmesiyle Sirte'de öldürüldü.
Bask ayrılıkçı militan örgütü ETA, 1968'den bu yana 800'den fazla insanın ölümüne sebep olan 43 yıllık siyasi şiddet kampanyasına son verdiğini ilan etti.
23 Ekim - Türkiye'nin Van şehrinde meydana gelen 7,2 Mw büyüklüğündeki bir depremde 600'den fazla kişi öldü, yaklaşık 2.200 bina hasar gördü.
31 Ekim
Birleşmiş Milletler tarafından dünya nüfusunun yedi milyara ulaştığı sembolik tarih olarak seçilen tarih.
UNESCO, 107 üye devletin desteklediği ve 14'ünün karşı çıktığı bir oylamanın ardından Filistin Devleti'ni üye olarak kabul etti.

Kasım

 9 Kasım - Türkiye'nin Van şehrinde meydana gelen depremde 40 kişi öldü, 30 kişi yaralandı ve 25 bina hasar gördü.12 Kasım 2011 tarihli (19:30) açıklama
 18 Kasım - Mojang Studios tarafından geliştirilen video oyunu Minecraft yayınlandı.
 26 Kasım - Mars Bilim Laboratuvarı gezgini Curiosity, Kennedy Uzay Merkezi'nden fırlatıldı. 6 Ağustos 2012'de Mars'a iniş yaptı.
 30 Kasım - Birleşik Krallık, protestocuların Tahran'daki İngiliz büyükelçiliğine saldırmasından 24 saatten kısa bir süre sonra İran ile diplomatik ilişkilerini kesti ve diplomatları sınır dışı etti.

Aralık

 15 Aralık - ABD, Irak Savaşı'nın sona erdiğini resmen ilan etti.
 17 Aralık - Kuzey Kore lideri Kim Jong-il, saha rehberliğine giderken kalp krizi veya felçten öldü.
 21 Aralık - TBMM Muhafız ve Tören Taburu lağvedildi.
 29 Aralık - Samoa ve Tokelau, Tarih değiştirme çizgisinin doğusundan batısına doğru hareket etti. Böylece saat dilimlerini ana ticaret ortaklarıyla daha iyi hizalamak için 30 Aralık'ı atladı.

Doğumlar

Ölümler

Ocak
 2 Ocak
 Pete Postlethwaite, İngiliz oyuncu (d. 1946)
 Anne Francis, Amerikalı oyuncu (d. 1930)
 4 Ocak
 Ali Rıza Pehlevi, İran prensi (d. 1966)
 Gerry Rafferty, İskoçyalı müzisyen (d. 1947)
 5 Ocak - Öner Ünalan,  Türk yazar, çevirmen ve araştırmacıdır (d. 1935)
 10 Ocak
 Hanife Çetiner, Türk modacı (d. 1938)
 John Dye, Amerikalı oyuncu (d. 1963)
 Margaret Whiting, Amerikalı müzisyen (d. 1924)
 11 Ocak - Kıvırcık Ali, Türk besteci, müzisyen ve şarkıcı (d. 1968)
 13 Ocak - Eli Acıman, Türk reklamcı ve iş insanı (d. 1919)
 15 Ocak
 Nat Lofthouse, İngiliz futbolcu (d. 1925)
 Susannah York, İngiliz oyuncu (d. 1939)
 24 Ocak - Bernd Eichinger, Alman film yapımcısı, yönetmen ve ekran yazarı (d. 1949)
 25 Ocak - Daniel Bell,  Amerikalı sosyolog (d. 1919)
 27 Ocak - Charlie Callas, Amerikalı oyuncu ve komedyen (d. 1924)
 30 Ocak - John Barry, İngiliz film müziği bestecisidir (d. 1933)

Şubat

 1 Şubat – Galip Boransu, Türk müzisyen(d. 1950)
 2 Şubat – Defne Joy Foster, Türk oyuncu (d. 1975)
 3 Şubat – Maria Schneider, Fransız oyuncu (d. 1952)
 4 Şubat – Martial Célestin, 1. Haiti Başbakanı (d. 1913)
 5 Şubat – Brian Jacques, İngiliz yazar (d. 1939)
 6 Şubat
 Josefa Iloilo, Fiji Cumhurbaşkanı (d. 1920)
 Gary Moore, İngiliz müzisyen (d. 1952)
 12 Şubat
 Betty Garrett, Amerikalı oyuncu ve dansçı (d. 1919)
 Kenneth Mars, Amerikalı oyuncu (d. 1935)
 14 Şubat – George Shearing, İngiliz-Amerikalı caz piyanisti (d. 1919)
 16 Şubat – Len Lesser, Amerikalı oyuncu (d. 1922)
 19 Şubat – Ernő Solymosi, Macar oyuncu (d. 1940)
 25 Şubat - Kâmil Altan, Türk futbolcudur (d. 1929)
 27 Şubat - Necmettin Erbakan, 25. Türkiye Başbakanı (d. 1926)
 28 Şubat
 Annie Girardot, Fransız oyuncu (d. 1931)
 Jane Russell, Amerikalı oyuncu (d. 1921)

Mart

 2 Mart – Allan Louisy, 2. Saint Lucia Başbakanı (d. 1916)
 4 Mart - Simon van der Meer, Nobel Ödüllü Hollandalı fizikçi (d. 1925)
 5 Mart – Alberto Granado, Kübalı bilim insanı ve yazar (d. 1922)
 6 Mart – Ján Popluhár, Slovak futbolcu (d. 1935)
 14 Mart – Jülide Gülizar, TRT'nin ve Türkiye'nin ilk haber spikerlerinden, sunucu, yazar, eğitmen. (d. 1929)
 15 Mart – Nate Dogg, Amerikalı rap sanatçısı (d. 1969)
 17 Mart – Michael Gough, İngiliz oyuncu (d. 1916)
 21 Mart - Nikolay Andrianov, Sovyet-Rus jimnastikçi (d. 1952)
 23 Mart – Dame Elizabeth Taylor, İngiliz-Amerikalı oyuncu (d. 1932)
 25 Mart –  Jerfi Fıratlı, Türk atlet ve spor yöneticisi. 11. Türkiye Millî Olimpiyat Komitesi başkanı (d. 1919)
 26 Mart
 Paul Baran, Polonyalı-Amerikalı bilgisayar mühendisi (d. 1926)
 Diana Wynne Jones, İngiliz yazar (d. 1934)

Nisan
 4 Nisan - Scott Columbus, Amerikalı davulcu (d. 1956)
 5 Nisan
 Baruch Samuel Blumberg, Amerikalı fizikçi (d. 1925)
 Ange-Félix Patassé, 5. Orta Afrika Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı (d. 1937)
 8 Nisan – Haydar Saltık, Türk asker. Eski Türk Kara Kuvvetleri Komutanı (d. 1923)
 9 Nisan – Sidney Lumet, Amerikalı yönetmen (d. 1924)
 11 Nisan – Ruşen Hakkı, Türk gazeteci, şair, yazar (d. 1936)
 14 Nisan – William Lipscomb, Amerikalı kimyager (d. 1919)
 17 Nisan – Michael Sarrazin, Kanadalı oyuncu (d. 1940)
 19 Nisan
 Elisabeth Sladen, İngiliz oyuncu (d. 1946)
 Mustafa Kemal Kurdaş, Türk siyasetçi ve akademisyen (d. 1920)
 20 Nisan – Tarık Kutver, Türk futbolcu (d. 1938)
 21 Nisan
 Tim Hetherington, İngiliz foto muhabir (d. 1970)
 Harold Garfinkel, Amerikalı sosyolog (d. 1917)
 22 Nisan – Wiel Coerver, Hollandalı futbolcu ve teknik direktör (d. 1924)
 24 Nisan – Sathya Sai Baba, Hint ruhani lider (d. 1926)
 25 Nisan – Güven Sazak, Türk iş insanı (d. 1935)
 27 Nisan – Arman Kırım, Türk akademisyen (d. 1954)
 30 Nisan – Ernesto Sabato, Arjantinli yazar (d. 1911)

Mayıs

 2 Mayıs, Usame bin Ladin, Suudi Arabistan doğumlu El-Kaide lideri (d. 1957)
 3 Mayıs
 Jackie Cooper, Amerikalı oyuncu (d. 1922)
 Hüseyin Zan, Türk oyuncu (d. 1930)
 4 Mayıs – Sada Thompson, Amerikalı oyuncu (d. 1927)
 5 Mayıs
 Halit Çelenk, Türk avukat (d. 1922)
 Dana Wynter, Almanya doğumlu İngiliz oyuncu (d. 1931)
 7 Mayıs
 Seve Ballesteros, İspanyol golfçü (d. 1957)
 Willard Boyle, Nobel Ödüllü Kanadalı fizikçi (d. 1924)
 Edibe Subaşı Kutucuoğlu,  ilk Türk kadın pilotlardan birisi (d. 1920)
 9 Mayıs – Lidia Gueiler Tejada, 56. Bolivya Cumhurbaşkanı (d. 1921)
 10 Mayıs – Vedii Tosuncuk, Türk futbolcu (d. 1921)
 15 Mayıs – Samuel Wanjiru, Kenyalı atlet (d. 1986)
 19 Mayıs – Garret FitzGerald, 8. İrlanda Başbakanı (d. 1926)
 20 Mayıs – Randy Savage, Amerikalı profesyonel güreşçi (d. 1952)
 23 Mayıs
 Nasser Hejazi, İranlı futbolcu (d. 1949)
 Xavier Tondo, İspanyol profesyonel bisikletçi (d. 1978)
 26 Mayıs - Abdurrahman Öztoprak, Türk ressam (d. 1927)
 27 Mayıs - Jeff Conaway, Amerikalı oyuncu (d. 1950)
 29 Mayıs
 Sergei Bagapsh, 2. Abhazya Cumhurbaşkanı (d. 1949)
 Ferenc Mádl, 2. Macaristan Cumhurbaşkanı (d. 1931)
 Nejat Tümer,  Türk asker. 10. Türk Deniz Kuvvetleri Komutanı (d. 1924)
 Fatma Murat, Türk sinema ve dizi oyuncusu (d. 1949)
 30 Mayıs – Rosalyn Sussman Yalow, Amerikalı fizikçi (d. 1921)

Haziran
 3 Haziran
 James Arness, Amerikalı oyuncu (d. 1923)
 Andrew Gold, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve müzisyen (d. 1951)
 Jack Kevorkian, Amerikalı ötanazi savunucusu (d. 1928)
 5 Haziran – Ludo Martens, Belçikalı yazar ve politik aktivist (d. 1946)
 7 Haziran – Jorge Semprún, İspanyol yazar ve politikacı (d. 1923)
 9 Haziran
 M. F. Husain, Hint ressam (d. 1915)
 Josip Katalinski, Boşnak futbolcu (d. 1948)
 Tomoko Kawakami, Japon ses oyuncusu (d. 1970)
 10 Haziran – Patrick Leigh Fermor, İngiliz seyahat yazarı, akademisyen ve asker (d. 1915)
 12 Haziran – Laura Ziskin, Amerikalı yapımcı (d. 1950)
 15 Haziran – Mehmet Kum, Türk uçak mühendisi ve pilot (d. 1922)
 18 Haziran
 Frederick Chiluba, 2. Zambiya Cumhurbşkanı (d. 1943)
 Clarence Clemons, Amerikalı oyuncu ve müzisyen (d. 1942)
 20 Haziran – Safa Giray, Türk siyasetçi (d. 1931)
 22 Haziran – Coşkun Özarı,, Türk futbolcu ve teknik direktör (d. 1931)
 23 Haziran –
 Peter Falk, Amerikalı oyuncu (d. 1927)
 Ali Cağaloğlu, Tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1930)
 24 Haziran – Tomislav Ivić, Hırvat futbolcu (d. 1933)
 29 Haziran – Kaya Köstepen, Türk futbolcu (d. 1934)

Temmuz

 2 Temmuz
  Özcan Tekgül, Türk oryantal dans sanatçısı ve oyuncu. (d. 1941)
  Itamar Franco, 37. Breziya Cumhurbaşkanı (d. 1930)
 3 Temmuz – Ahmet Uysal, Türk şair ve yazar,  (d. 1938)
 4 Temmuz – Avusturya Arşidükü Otto, (d. 1912)
 8 Temmuz
 Roberts Blossom, Amerikalı oyuncu ve şair (d. 1924)
 Betty Ford, Amerikalı feminist, aktivist, hayırsever ve Amerika Birleşik Devletleri First Lady'si (d. 1918)
 18 Temmuz – Ali Filibeli, Türk futbolcudur (d. 1945)
 22 Temmuz
 Linda Christian, Meksikalı oyuncu (d. 1923)
 Ali İhsan Göğüş, Türk siyasetçidir. (d. 1923)
 23 Temmuz - Amy Winehouse, İngiliz şarkıcı (d. 1983)
 24 Temmuz – G. D. Spradlin, Amerikalı oyuncu (d. 1920)
 25 Temmuz – Mihalis Kakoyannis, Kıbrıslı yapımcı (d. 1922)
 28 Temmuz – Abdül Fettah Yunus, Libya ordusu komutanı (d. 1944)
 30 Temmuz – Nasip İyem, Türk seramik sanatçısı, heykeltıraş ve ressam (d. 1921)
 31 Temmuz – Sevgi Sakarya, Türk oyuncu (d. 1964)

Ağustos

 2 Ağustos – Baruj Benacerraf, Nobel Ödüllü Venezuela doğumlu Amerikalı immünolog (d. 1920)
 3 Ağustos
 Annette Charles, Amerikalı oyuncu  (d. 1948)
 Bubba Smith, Amerikalı oyuncu ve futbolcu (d. 1945)
 4 Ağustos – Naoki Matsuda, Japon futbolcu (d. 1977)
 5 Ağustos
 Francesco Quinn, İtalyan-Amerikalı oyuncu (d. 1963)
 Pak Seung-zin, Kuzey Koreli futbolcu (d. 1941)
 Aziz Shavershian, Rus-Avustralyalı vücut geliştirmeci (d. 1989)
 7 Ağustos
 Harri Holkeri, 36. Finlandiya Başbakanı (b. 1937)
 Nancy Wake, Yeni Zelanda doğumlu Fransız direniş savaşçısı (d. 1912)
 8 Ağustos - Adambek Kapanov, Kazak mimar (d. 1927)
 14 Ağustos – Shammi Kapoor, Hindistanlı oyuncu ve yapımcı (d. 1931)
 15 Ağustos – Cihat Erbil, Türk futbolcu ve teknik direktör (d. 1946)
 25 Ağustos – Sevinç Aktansel, Türk oyuncudur (d. 1937)
 28 Ağustos – Necip Torumtay, Türk asker. 20. Genelkurmay Başkanı (d. 1926)

Eylül

 4 Eylül – Hakkı Ögelman, Türk gök bilimci ve profesör (d. 1940)
 7 Eylül – Nedim Günar, Türk futbolcu ve teknik direktör (d. 1932)
 10 Eylül – Cliff Robertson, Amerikalı oyuncu (d. 1923)
 11 Eylül - Andy Whitfield, Galli oyuncu ve model (d. 1971)
 14 Eylül – Rudolf Mössbauer, Nobel Ödüllü Alman fizikçi (d. 1929)
 19 Eylül – George Cadle Price, 1. Belize Başbakanı (d. 1919)
 20 Eylül – Burhanuddin Rabbani, Afganistan Cumhurbaşkanı (1992-1996) (d. 1940)
 22 Eylül
 Cengiz Dağcı,  Kırım Tatarı roman yazarı (d. 1919)
 Aristides Pereira, 1. Cape Verde Cumhurbaşkanı (d. 1923)
 Vesta Williams, Amerikalı şarkıcı ve şarkı yazarı (d. 1957)
 24 Eylül - Nejat Biyediç,  Bosnalı asıllı Türk teknik direktör ve  futbolcu. (d. 1959)
 25 Eylül - Wangari Maathai, Nobel Barış Ödüllü Kenyalı veteriner anatomisti (d. 1940)
 29 Eylül - Sylvia Robinson, Amerikalı şarkıcı ve müzisyen (d. 1935)
 30 Eylül
 Anwar al-Awlaki, Amerika doğumlu terörist (d. 1971)
 Ralph M. Steinman, Nobel Ödüllü Kanadalı immünolog ve hücre biyoloğu (d. 1943)

Ekim

 4 Ekim
 Muzaffer Tema, Türk sinema sanatçısı (d. 1919)
 Doris Belack, Amerikalı oyuncu (d. 1926)
 5 Ekim
 Steve Jobs, Amerikalı bilgisayar girişimcisi (d. 1955)
 Gökşin Sipahioğlu, Sipa Pressfotoğraf ajansının kurucusu Türk gazeteci ve foto muhabiridir (d. 1926)
 6 Ekim – Diane Cilento, Avustralyalı oyuncu ve yazar (d. 1933)
 7 Ekim – Ramiz Alia, 1. Arnavutluk Cumhurbaşkanı (d. 1925)
 10 Ekim – Selma Soysal, Türkiye'nin ilk kadın matematikçilerinden (d. 1924)
 11 Ekim – Frank Kameny, Amerikalı gey hakları aktivisti (d. 1925)
 12 Ekim – Dennis Ritchie, Amerikalı bilgisayar bilimcisi (d. 1941)
 13 Ekim – Hasan Güngör, Türk güreşçi (d. 1934)
 16 Ekim – Dan Wheldon, İngiliz otomobil yarışçısı (d. 1978)
 18 Ekim – Behruz Çinici, Türk mimar. (d. 1932)
 20 Ekim
 Muammer Kaddafi , Libya Cumhurbaşkanı (d. 1942)
Mutassım Kaddafi, Libya Ulusal Güvenlik Danışmanı (d. 1974)
 22 Ekim – Sultan bin Abdülaziz el-Suud, Suudi Arabistan Kralı (d. 1930)
 23 Ekim
 Herbert A. Hauptman, Nobel Kimya Ödüllü Amerikalı matematikçi (d. 1917)
 Marco Simoncelli, İtalyan motosiklet yarışçısı (d. 1987)
 31 Ekim - Flórián Albert, Macar futbolcu (d. 1941)

Kasım

 1 Kasım – Cahit Aral, Türk siyasetçi (d. 1927)
 7 Kasım – Joe Frazier, Amerikalı boksçu (d. 1944)
 8 Kasım
 Heavy D, Jamaika doğumlu Amerikalı oyuncu ve rap sanatçısı (d. 1967)
 Valentin Ivanov, Rus futbolcu (d. 1934)
 9 Kasım – Har Gobind Khorana, Nobel Ödüllü Hindistan doğumlu Amerikalı biyokimyacı (d. 1922)
 10 Kasım – Atsushi Miyazaki,  Japon yardım gönüllüsü (d. 1970)
 11 Kasım – İstemi Betil,  Türk sinema, tiyatro, dizi oyuncusu ve seslendirme sanatçısı. (d. 1938)
 14 Kasım – Esin Afşar,  Türk şarkıcı ve oyuncu (d. 1936)
 19 Kasım – Lütfi Ömer Akad,  Türk film yönetmeni ve senarist (d. 1916)
 22 Kasım
 Svetlana Alliluyeva, Josef Stalin'in eşi (d. 1926)
 Lynn Margulis, Amerikalı teorisyen, biyolog, bilim yazarı ve eğitimci (d. 1938)
 Danielle Mitterrand, Fransa First Lady'si (d. 1924)
 23 Kasım – Şükran Ay,  Türk sanat müziği sanatçısı (d. 1931)
 27 Kasım
 Ken Russell, İngiliz yönetmen (d. 1927)
 Gary Speed, Galli furbolcu (d. 1969)
 29 Kasım – Patrice O'Neal, Amerikalı komedyen ve radyocu (d. 1969)

Aralık

 1 Aralık
  Christa Wolf, Alman yazar (d. 1929)
  Benyamin Sönmez, Türk çellist (d. 1983)
 4 Aralık - Sócrates, Brezilyalı futbolcu (d. 1954)
 7 Aralık – Harry Morgan, Amerikalı oyuncu (d. 1915)
 9 Aralık – William Lipscomb, Amerikalı kimyager (d. 1919)
 11 Aralık – Ahmed İhsan Kırımlı, Kırım Tatarı-Türk siyasetçi (d. 1920)
 13 Aralık - Russell Hoban, Amerikalı İngiliz yazar (d. 1925)
 15 Aralık – Christopher Hitchens, Amerikalı İngiliz yazar (d. 1949)
 17 Aralık
 Cesária Évora, Cape Verdeli şarkıcı (d. 1941)
 Kim Jong-il, Kuzey Kore'nin ebedi lideri (d. 1941/42)
 18 Aralık – Václav Havel, Çek oyun yazarı, 10. Çekoslovakya Cumhurbaşkanı ve 1. Çek Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı (d. 1936)
 19 Aralık – Mesut Engin, Türk oyuncu (d. 1953)
 24 Aralık – Johannes Heesters, Hollandalı oyuncu ve şarkıcı (d. 1903)
 26 Aralık - Kennan Adeang, Nauru Cumhurbaşkanı (d. 1942)
 23 Aralık
 Aydın Menderes, Türk siyasetçi (d. 1946)
 Hasan Mutlucan, Türk halk müziği sanatçısı (d. 1926)
 30 Aralık - Nedret Özbek, Türk dizi ve tiyatro oyuncusu (d. 1945)

Nobel Ödülleri

 Kimya - Dan Shechtman
 Ekonomi - Christopher A. Sims ve Thomas J. Sargent
 Edebiyat - Tomas Tranströmer
 Barış - Ellen Johnson Sirleaf, Leymah Gbowee ve Tawakkol Karman
 Fizik - Saul Perlmutter, Adam G. Riess, ve Brian P. Schmidt
 Fizyoloji veya Tıp - Bruce Beutler, Jules A. Hoffmann, ve Ralph M. Steinman

İngilizce yeni kelimeler
 Blockchain

Ayrıca bakınız
 2011'de Türkiye

Kaynakça

2011


In the United States Navy, officers have various ranks. Equivalency between services is by pay grade. United States Navy commissioned officer ranks have two distinct sets of rank insignia: On dress uniform a series of stripes similar to Commonwealth naval ranks are worn; on service khaki, working uniforms (Navy Working Uniform [NWU], and coveralls), and special uniform situations (combat utilities, flight suits, and USMC uniforms when worn by Navy officers assigned or attached to USMC units), the rank insignia are identical to the equivalent rank in the US Marine Corps.

Commissioned officer ranks

Warrant officer ranks

Rank categories
In the U.S. Navy, pay grades for officers are:

W-1 for warrant officer one. Warrant officers appointed to this grade are normally done via a warrant from the Secretary of the Navy.
W-2 to W-5 for chief warrant officers. Chief warrant officers (CWO2 to CWO5) are appointed via commission.
O-1 to O-10. Officers appointed to these grades are done via commission.
O-1 through O-4 are junior officers: ensign, lieutenant (junior grade), lieutenant, and lieutenant commander.
O-5 and O-6 are senior officers: commander and captain.
O-7 through O-10 are flag officers: rear admiral (lower half) (one star), rear admiral (two stars), vice admiral (three stars), and admiral (four stars).
Fleet admiral was a five-star flag officer rank. It was awarded to four officers during World War II and has not been authorized since. However, the rank of fleet admiral still remains listed on official rank insignia precedence charts and, if needed, this rank could be reestablished at the discretion of Congress and the President. All five-star officers are, technically, unable to retire from active duty. The last living fleet admiral, Chester W. Nimitz, died in 1966.

Rank and promotion system
If an officer demonstrates superior performance and proves themselves capable of performing at the next higher pay grade, then they are given an increase in pay grade. The official term for this process is a promotion.

Commissioned naval officers originate from the United States Naval Academy, the United States Merchant Marine Academy, other Service Academies (United States Military Academy, United States Coast Guard Academy, or United States Air Force Academy), Naval Reserve Officer Training Corps (NROTC), Officer Candidate School (OCS), the since-disestablished Aviation Officer Candidate School (AOCS), and a host of other commissioning programs such as the "Seaman to Admiral-21" program and the limited duty officer/chief warrant officer (LDO/CWO) selection program. There are also a small number of direct commissioned officers, primarily staff corps officers in the medical, dental, nurse, chaplain and judge advocate general career fields.

Commissioned officers can generally be divided into line officers and staff corps:

Line officers (or officers of the line) derive their name from the 18th-century tactic of employing warships in a line of battle to take advantage of cannon on each side of the ship. These vessels were dubbed ships of the line and those who commanded them were likewise called "line officers." Today, all United States Navy unrestricted line and restricted line officers denote their status with a star located above their rank insignia on the sleeves of their dress blue uniforms and shoulder boards of their white uniforms; metal rank insignia devices on both collar-points of khaki shirts/blouses; and cloth equivalents on both collar-points of blue NWUs. Officers of the staff corps replace the star (or the left collar-point on applicable shirts/blouses) with different insignias to indicate their field of specialty. Line officers can be categorized into unrestricted and restricted communities.
Unrestricted line officers (URL) are the most visible and well-known of line officers, due to their role as the Navy's war-fighting command element. They receive training in weapons systems, tactics, strategy, command and control, and are considered unrestricted because they are authorized to command combatant ships, combat aviation squadrons/air groups/air wings, and special operations units at sea, or combat aviation squadrons/air groups/air wings or special operations units deployed ashore. URL officers are  naval aviators  (and Naval Aviator-Astronauts), Naval Flight Officers (and Naval Flight Officer-Astronauts), Surface Warfare Officers, Submarine Warfare Officers, Special Warfare Officers (e.g., Sea-Air-Land, or SEAL Officers), and Special Operations/Explosive Ordnance Disposal (EOD) Officers.
Restricted line officers (RL) concentrate on non-combat related fields, which include marine engineering, aeronautical engineering, ship maintenance, aircraft maintenance, meteorology and oceanography, naval intelligence, information technology, manpower/human resources, public affairs, and a host of other career fields. They are not qualified to command combat units, but can command organizations in their respective specialized career fields.  In certain shipboard environments, many unrestricted line officers fill what might be considered restricted line duties, such as the officers in a ship's or submarine's engineering department. Because they maintain their general surface warfare or submarine warfare specialist duties instead of completely specializing in one career area, they maintain their unrestricted line command career path.
Staff corps officers are specialists in fields that are themselves professional careers and not exclusive to the military, for example health care, law, civil engineering and religion. There are eight staff corps:  Medical Corps, Dental Corps, Nurse Corps, Medical Service Corps, Chaplain Corps, Navy Supply Corps, Judge Advocate General's Corps, and Civil Engineer Corps. They primarily exist to augment the line communities and are able to be assigned to both line and staff commands. One exception to this is the case of Civil Engineer Corps officers, who serve as both the Public Works Officers and Resident Officers in Charge of Construction (ROICC) at naval shore installations, and as officers for Construction Battalion (Seabee) units. This latter role requires them to serve in a command capacity for ground combatants when the Seabees are deployed to combat areas.

Note 2: See also Commodore (United States) — today an honorific title (but not a pay grade) for selected URL captains (O-6) in major command of multiple subordinate operational units, and formerly a rank (O-7).

Note 3: The term "line officer of the naval service" includes line officers of both the Navy and the Marine Corps. All U.S. Marine Corps officers are considered "of the line," including Marine Corps limited duty officers, chief warrant officers, and warrant officers, regardless of grade or specialty.

"Tombstone promotions"
The Act of Congress of March 4, 1925, provided for Navy, Marine Corps, and Coast Guard officers to be promoted one grade upon retirement, if they had been specially commended for performance of duty in actual combat, known as "tombstone promotions". Officers who received such tombstone promotions, or also known as "tombstone officer", carried the loftier title but did not draw the additional retirement pay of their higher rank. The Act of Congress of February 23, 1942, enabled promotions to three- and four-star grades. Promotions were subsequently restricted to citations issued before January 1, 1947, and finally eliminated altogether effective November 1, 1959.

Any officer who served honorably in a grade while on active duty receives precedence on the retirement list over any "tombstone officers" of the same grade, while "tombstone officers" of the same grade rank among each other according to their dates of rank in their highest active duty grade.

Officer designator devices
The Navy uses the term designator, instead of the term military occupational specialty (MOS), to determine an officer's job specialty. Navy officers are designated as either as a line officer or as a staff corps officer. Unrestricted Line (URL) and Restricted Line (RL) officers wear an embroidered gold star above their rank of the naval service dress uniform while staff corps officers, and chief warrant officers wear unique designator devices.

The chief warrant officer and staff corps devices are also worn on the left collar of uniforms.

Timeline of changes
This table shows changes in insignia based on the date they appeared in or were removed from uniform regulations or official orders.

See also
Badges of the United States Navy
List of United States Naval officer designators
United States Navy staff corps
Naval officer ranks — comparison to other countries and explanation of NATO rank codes
Navy Enlisted Classification
Scrambled egg (uniform) shows differences in hats
Staff (military)
Uniforms of the United States Navy
U.S. Navy midshipman rank insignia can be found in the Midshipman article.
U.S. Navy warrant officer rank insignia can be found in the Warrant officer (United States) article.
List of United States Navy enlisted rates

Notes

References

External links

Rank
Military insignia

sl:Čini oboroženih sil ZDA

United States Navy officer rank insignia


68947 Brunofunk este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
68947 Brunofunk este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Sebastian F. Hönig. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,77 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 2,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 68001-69000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2002
Centura de asteroizi

68947 Brunofunk


Bobrov-divisionen (russisk: Дивизион Боброва, tr. Divizion Bobrova) er en af den Kontinentale Hockey-Ligas fire divisioner. Divisionen tilhører ligaens Vest-konference og består af seks af de vestligste hold i KHL. Divisionen blev dannet i 2008 samtidig med oprettelsen af KHL og har siden 2009 været en del af Vest-konferencen.

Bobrov-divisionen består i sæsonen 2019-20 af følgende hold.

Divisionen er opkaldt efter den tidligere sovjetiske stjernespiller Vsevolod Bobrov, som bl.a. spillede for CSKA Moskva og VVS MVO Moskva i 1940'erne og 1950'erne.

Hold

Sammensætningen af holdene i Bobrov-divisionen har gennem historien ændret sig flere gange. I nedenstående tabel er de sæsoner, hvor de enkelte hold har været en del af Bobrov-divisionen, markeret med rødt.

I den første KHL-sæson var holdene inddelt i divisioner i henhold til deres styrke, og Bobrov-divisionen bestod af
 Salavat Julajev Ufa
 Atlant Moskovskaja Oblast
 HK Dinamo Minsk
 Metallurg Novokuznetsk
 Severstal Tjerepovets
 HK Spartak Moskva

Inden sæsonen 2009-10 blev ligaens hold i stedet fordelt i de fire divisioner efter geografiske kriterier. Det betød, at sammensætningen af Bobrov-divisionen ændrede sig radikalt. Kun Spartak Moskva og Dinamo Minsk forblev i divisionen, og de to hold blev suppleret af yderligere to Moskva-hold, CSKA Moskva og Dynamo Moskva, samt SKA Sankt Petersborg og Dinamo Riga. Således kom divisionen til at bestå af de vestligst beliggende hold i KHL.

I 2010 fusionerede Dynamo Moskva med HK MVD fra Tarasov-divisionen under navnet OHK Dynamo, og det nye hold overtog Dynamo Moskvas plads i Bobrov-divisionen. Samtidig blev Dinamo Minsk flyttet til Tarasov-divisionen, og dermed blev Bobrov-divisionen den første division i KHL med kun 5 hold.

I 2011 blev KHL for første gang udvidet med hold, der ikke kom fra det tidligere Sovjetunionen. HC Lev Poprad, et nydannet hold med hjemmebane i Poprad i Slovakiet, blev optaget i Bobrov-divisionen, men holdet lukkede igen efter kun én sæson.

Udvidelsen af ligaen til 26 hold inden sæsonen 2012-13 forårsagede lidt intern flyttten rundt mellem divisionerne for holdene i Vest-konferencen. De tre nye hold, HC Slovan Bratislava fra Slovakiet, HC Lev Praha fra Tjekkiet og HC Donbass fra Ukraine, blev optaget i Bobrov-divisionen. Samtidig blev de to Moskva-hold, Spartak og CSKA, flyttet til Tarasov-divisionen, mens HK Vitjaz fra Tjekhov blev sendt den anden vej, dvs. fra Tarasov- til Bobrov-divisionen. Det bragte antallet af hold i divisionen op på syv, og holdene repræsenterede fem forskellige lande.

Udvidelsen til fra 26 til 28 hold inden sæsonen 2013-14 gav igen anledning til, at nogle hold skiftede division. Det nye kroatiske hold, KHL Medveščak Zagreb, blev placeret i Bobrov-divisionen, mens HK Vitjaz, HC Donbass og Dynamo Moskva blev flyttet til Tarasov-divisionen. Disse hold blev erstattet af Dinamo Minsk og CSKA Moskva, som dermed vendte tilbage fra Tarasov-divisionen.

Lev Praha blev inden sæsonen 2014-15 af finansielle årsager tvunget til at trække sit hold. Det blev erstattet af Jokerit fra Helsinki, som blev KHL's første hold i Finland. Derudover byttede CSKA Moskva og Atlant Moskovskaja Oblast divisioner.

Inden den følgende sæson forlod Atlant Moskovskaja Oblast ligaen men blev erstattet af Spartak Moskva, der vendte tilbage til KHL efter en sæson uden for ligaen. I 2017 forlod KHL Medveščak Zagreb ligaen til fordel for den Østrigsbaserede EBEL.

I 2018 blev HK Dinamo Minsk og HC Slovan Bratislava divisionen flyttet over i Tarasov-divisionen, mens HK Dynamo Moskva og Severstal Tjerepovets røg den anden vej.

Divisionsvindere

Vindere af Gagarin-pokalen

Tre gange er det lykkedes for et hold fra Bobrov-divisionen at vinde Gagarin-pokalen.

Kilder
 KHL

Noter

KHL
Etableret i 2008

Bobrov-divisionen


La Estación Ferroviaria de Rede, igualmente conocida como Estación de Rede, es una plataforma de la Línea del Duero, que sirve a parroquias de Vila Marim, en el ayuntamiento de Mesão Frio, en Portugal.

Caracterización

Localización y accesos
Se encuentra junto a la localidad de Rede, en la parroquia de Vila Marim.

Descripción física
En enero de 2011, poseía 2 vías de circulación, ambas con 296 metros de longitud; las dos plataformas presentaban 178 y 153 metros de longitud, y 30 y 90 centímetros de altura. En octubre de 2004, esta plataforma tenía la clasificación E de la Red Ferroviaria Nacional.

Servicios
En mayo de 2011, circulaban, en esta estación, convoyes Regionales e Interregionales de la operadora Comboios de Portugal.

Véase también
Línea del Duero
Caminhos de Ferro Portugueses
Red Ferroviaria Nacional
Vila Marim
Mesão Frio

Referencias

Enlaces externos

Rede
Rede
Mesão Frio

Estación de Rede


Doronicum × excelsum er fjölær jurt af körfublómaætt, ættuð frá Frakklandi.

Tilvísanir

Körfublómaætt

Doronicum excelsum


es uno de los seis barrios de la ciudad de Chiba, Japón. Hasta el 1 de agosto de 2011 tenía una población estimada de 180.408 habitantes y una densidad de 5,270 personas por metro cuadrado. La superficie total del barrio es de 34,24 km².

Véase también
Barrios de Japón

Referencias

Enlaces externos
Página principal (en japonés)

Barrios de Chiba

Hanamigawa-ku (Chiba)


Rudolf Eucken (5. janúar 1846 – 15. september 1926) var þýskur heimspekingur sem hlaut Nóbelsverðlaunin í bókmenntum árið 1908.

Eucken fæddist og ólst upp í Neðra-Saxlandi hjá einstæðri móður. Hann hóf nám í heimsspeki og lagði sérstaklega fyrir sig siðfræði og guðfræðilega heimspeki. Hann kenndi við menntastofnanir víða um Þýskaland, var um tíma við Harvard í Bandaríkjunum en hlaut að lokum prófessorsstöðu við Háskólann í Jena.

Skrif Eucken um heimspeki kristinnar trúar vöktu mikla athygli og var hann sagður hafa komið guðfræðilegri heimspeki til bjargar á tímum þar sem ýmsir menntamenn sóttu hart að trúarbrögðum.

Rudolf Eucken lést árið 1926. Hann átti þrjú börn, þar á meðal soninn Walter Eucken sem varð kunnur hagfræðingur og einn af hugmyndafræðingunum á bak við þýska efnahagsundrið á árunum eftir seinni heimsstyrjöldina.

Eucken, Rudolf
Handhafar bókmenntaverðlauna Nóbels

Rudolf Eucken


An Pholidota carnea in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Ludwig von Blume, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John Lindley. An Pholidota carnea in nahilalakip ha genus nga Pholidota, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 P. c. carnea
 P. c. parviflora
 P. c. pumila

Mga kasarigan

Pholidota (Orchidaceae)

Pholidota carnea


Janet Louise Yellen (f. 13. ágúst 1946) er bandarískur hagfræðingur. Hún varð fjármálaráðherra Bandaríkjanna árið 2021. Hún var áður seðlabankastjóri Bandaríkjanna frá 2014 til 2018. Eftir störf sín hjá seðlabankanum vann hún um skeið hjá bandarísku hugveitunni Brookings Institution. Í nóvember 2020 tilkynnti verðandi Bandaríkjaforsetinn Joe Biden að hann hygðist útnefna Yellen í embætti fjármálaráðherra í stjórn sinni.

Yellen hafði áður verið varastjórnarformaður seðlabankans, framkvæmdastjóri seðlabankans í San Francisco, ráðgjafi Bills Clinton Bandaríkjaforseta og prófessor í hagfræði við Haas-viðskiptaskólann í Kaliforníuháskóla í Berkeley.

Yellen er bæði fyrst kvenna til að gegna embætti fjármálaráðherra og seðlabankastjóra Bandaríkjanna. Hún var jafnframt fyrsti Demókratinn í síðara embættinu í rúm 30 ár (eða frá því að Paul Volcker lét af embættinu árið 1987).

Bakgrunnur og einkahagir
Yellen er fædd og uppalin í Brooklyn-hverfinu í New York-borg. Hún útskrifaðist með hæstu einkunn úr BA-námi í hagfræði við Brown-háskóla árið 1967 og lauk doktorsprófi við Yale-háskóla árið 1971.

Yellen er gift George Akerlof, sem er Nóbelsverðlaunahafi í hagfræði og prófessor emeritus við Kaliforníuháskóla í Berkeley. Sonur þeirra, Robert Akerlof, er lektor í hagfræði við Warwick-háskóla.

Ferill
Yellen var aðjúnkt við Harvard-háskóla á árunum 1971–76 og vann sem hagfræðingur fyrir framkvæmdastjórn bandaríska seðlabankans frá 1977 til 1978. Hún starfaði síðan við Hagfræði- og stjórnmálafræðiháskólann í London. Hún hóf rannsóknar- og kennslustörf við Haas-viðskiptaskólann í Kaliforníuháskóla í Berkeley árið 1980. Hún varð prófessor við skólann árið 1985 og er nú prófessor emeritus hjá stofnuninni. Hún hefur tvisvar fengið verðlaun hjá Haas-viðskiptaskólanum fyrir framúrskarandi kennslu. Hún varð varaformaður hagfræðisamtakanna American Economic Association árið 2004.

Yellen var formaður Hagfræðingaráðs Bandaríkjaforseta á stjórnartíð Bills Clinton frá 1997 til 1999.

Rannsóknir
Á rannsóknarferli sínum hefur Yellen lagt áherslu á þjóðhagfræðileg málefni eins og hagsveiflur, peningastefnu, viðskiptafrelsi, ójöfnuð, efnahagslega greiningu á þungunarrofum og barneignum utan hjónabands (ásamt eiginmanni sínum, George Akerlof) og vinnumarkaðsstefnu. Í greininni Efficiency Wage Models and Unemployment í tímaritinu American Economic Review árið 1984 og í bókinni Efficiency Wage Models of the Labor Market, sem Yellen skrifaði ásamt Akerlof árið 1986, þróaði hún hugmyndina um hagræðingarlaun (enska: efficiency wages). Hugmyndin gengur út á að það sé rökrétt að fyrirtæki greiði starfsmönnum sínum laun yfir jafnvægisverði. Þar með sé unnt að skýra hvers vegna fullkomin samkeppni viðgangist ekki á vinnumarkaði og hvers vegna kerfislægt atvinnuleysi finnist yfirleitt í markaðshagkerfi.

Störf hjá seðlabankanum
Yellen var meðlimur í framkvæmdastjórn bandaríska seðlabankans frá 1994 til 1997. Frá 2004 til 2010 var hún framkvæmdastjóri útibús seðlabankans í San Francisco. Hún varð meðlimur í Markaðsviðskiptanefnd Seðlabanka Bandaríkjanna (e. Federal Open Market Committee eða FOMC), sem ákvarðar vaxtastig bandarísku peningastefnunnar, árið 2009.

Eftir að Yellen var útnefnd framkvæmdastjóri árið 2004 lýsti hún bæði opinberlega og á fundum peningastefnunefndar seðlabankans yfir áhyggjum af afleiðingum mikillar hækkuar á íbúðaverði í Bandaríkjunum. Hún var meðal þeirra fyrstu sem lýstu ástandinu sem eignaverðsbólu. Þegar Barack Obama útnefndi Yellen í embætti seðlabankastjóra í október 2013 benti hann meðal annars á að hún hefði verið meðal þeirra sem vöruðu við markaðsbólunni og yfirvofandi vanda á fjármálamarkaðinum.

Varastjórnarformaður seðlabankans

Í apríl árið 2010 útnefndi Barack Obama Bandaríkjaforseti Yellen til að taka við af Donald Kohn sem varastjórnarformaður seðlabankans. Í júlí staðfesti bankanefnd öldungadeildar Bandaríkjaþings valið á Yellen með sautján atkvæðum á móti sex. Leiðtogi Repúblikana í bankanefndinni, Richard Shelby, kaus á móti útnefningu Yellen þar sem hann vændi hana um "verðbólgubjögun". Litið var á útnefningu Yellen sem merki um valdatilfærslu frá varfærnari stjórnarmeðlimum til "hauka" í verðbólgumálum. Þann 4. október 2010 var Yellen ráðin sem varaforstöðumaður í fjögur ár. Um leið tók hóf hún áætlað 14 ára starfstímabil sem meðlimur í framkvæmdastjórn seðlabankans.

Ráðning í embætti seðlabankastjóra
Þann 9. október 2013 var Yellen formlega útnefnd til að taka við af Ben Bernanke sem seðlabankastjóri Bandaríkjanna. Í yfirheyrslum á Bandaríkjaþingi sem haldnar voru þann 14. nóvember færði Yellen rök fyrir ákvörðun seðlabankans um að greiða fyrir þriggja milljarða Bandaríkjadala örvunarpakka í bandaríska efnahaginn. Þann 10. desember samþykkti öldungadeildin að binda enda á umræður um útnefningu Yellen með 59 atkvæðum á móti 34. Útnefningin var endanlega samþykkt þann 6. janúar 2014 með 56 atkvæðum gegn 26.

Skoðanir
Á Wall Street hefur jafnan verið litið á Yellen sem "dúfu" (þ.e. að hún hafi meiri áhyggjur af atvinnuleysi en af verðbólgu) og hneigist því almennt ekki til vaxtahækkana. Höfundur í dagblaðinu The New Yorker lýsti henni eitt sinn sem "mestu dúfu sem hefur leitt seðlabankann frá dögum Marriner Eccles" (sem Franklin D. Roosevelt útnefndi á dögum kreppunnar miklu á fjórða áratugnum). Síðar skrifaði sami höfundur þó að fremur mætti lýsa henni sem hagfræðingi sem fylgdi meginstefnu síns tíma og hagaði sér ýmist eins og "dúfa" eða "haukur" eftir þjóðhagfræðilegum kringumstæðum að hverju sinni.

Yellen er fylgjandi keynesískri hagfræði og hugmyndinni um Philipskúrfuna, sem gerir ráð fyrir því að neikvætt orsakasamband sé til skammtíma á milli atvinnuleysis og verðbólgu. Þar með verði áhrifamenn í hagkerfinu að forgangsraða því hvort vandamálið er tekist á við að hverju sinni.

Tilvísanir

Bandarískir hagfræðingar
Demókratar
Fjármálaráðherrar Bandaríkjanna
Seðlabankastjórar Bandaríkjanna

Janet Yellen


Drissa Diakité (Bamako, Mali, 18 de febrero de 1985), futbolista maliense. Juega de volante y su actual equipo es el Sporting Club de Bastia de la Ligue 1 de Francia.

Selección nacional

Ha sido internacional con la Selección de fútbol de Malí, ha jugado 16 partidos internacionales.

Participaciones en Copas del Mundo

Participaciones Internacionales

Clubes

Referencias

Enlaces externos

Personas de Bamako
Futbolistas de Malí en los Juegos Olímpicos de Atenas 2004
Futbolistas del MC Alger
Futbolistas del Olympique Gymnaste Club de Niza

Drissa Diakité


Franklin Edmundo "Frank" Rijkaard (d. 30 Eylül 1962, Amsterdam), Hollandalı teknik direktör ve eski futbolcudur.

Futbolculuk döneminde Ajax, Sporting, Real Zaragoza ve Milan gibi tanınmış kulüplerde top koşturan Rijkaard ayrıca Hollanda millî takımında da 71 kez forma giymiştir. 1998 yılında yine Hollanda millî takımında teknik direktörlük kariyerine başlayan Frank Rijkaard, daha sonra sırasıyla Sparta Rotterdam ve Barcelona ve Galatasaray'ı çalıştırmıştır.

Futbolculuk kariyeri

Millî takım kariyeri
Rijkaard, millî takımı alanında ilk kez formayı 1981 yılında Hollanda millî takımında giydi. Rijkaard, millî takım ile toplam 73 maça çıktı ve 10 kez gol attı.

Teknik direktör kariyeri
Futbolu bıraktıktan sonra Hollanda millî futbol takımının teknik direktörü Guus Hiddink'in yardımcısı olarak göreve başladı. Hiddink görevi bırakınca teknik direktörlük için tecrübesiz sayılabilecek bir durumda millî takımın başına geçti ve özellikle 2000 yılındaki Avrupa Futbol Şampiyonası'nda oynattığı futbol ile takdir kazandı. Ancak Hollanda'nın penaltılarla İtalya'ya elenmesinin ardından görevinden istifa etti.

2001-02 sezonunda Sparta Rotterdam'ı çalıştırdıktan ve takımı ikinci lige düştükten sonra 2003 yılında Barcelona'nın başına getirildi. Hollanda ekolü total futbolu başarıyla uygulayan Rijkaard, La Liga'yı iki kez, UEFA Şampiyonlar Ligi'ni ve Supercopa de España'yı birer kez kazanmıştır.

2008 yılında FC Barcelona'daki görevinden istifa etmiştir. 5 Haziran 2009 tarihinde Galatasaray ile iki yıllığına anlaştı.

Galatasaray Kariyeri
Galatasaray'da geçirdiği ilk sezonda UEFA Avrupa Ligi ön eleme turlarında sırasıyla Tobol, Makkabi Netanya ve Levadia Tallin takımlarına karşı farklı galibiyetlerle gruplara kalan Rijkaard; Süper Lig'deki ilk 6 maçından da galibiyetle ayrıldı. Galibiyet serisi döneminde zorlu Panathinaikos deplasmanından 3-1'lik galibiyetle dönen Rijkaard'ın Galatasaray'ı, Frank Rijkaard'ın çıktığı ilk 10 resmi maçta 41 gol atarak çok iyi bir başlangıç yaptı. Süper Lig'de 7. hafta Eskişehirspor beraberliğinin ardından sakatlıklarında yoğun etkisiyle inişli-çıkışlı bir grafik sergileyen Galatasaray, Frank Rijkaard döneminde UEFA Avrupa Ligi'nde 13 puanla lider olarak gruptan çıkarken, ligin ilk yarısını ikinci sırada tamamladı.

Devre arasında Rijkaard'a jest olarak Barcelona'dan öğrencisi Giovani dos Santos, Tottenham'dan kiralık olarak alındı. Bunun yanı sıra savunmaya Lucas Neill bonservisiyle alındı ve forvette sakat Milan Baros'un yerine Manchester City'den Brezilyalı Jo kiralandı. Bu dönemde Galatasaray, açık farkla Süper Lig'in en pahalı takımı oldu ve UEFA Avrupa Ligi'nde İspanya'nın Atlético Madrid takımı ile eşleşti. Deplasmanlı gol averajı kuralıyla Türkiye Kupası çeyrek finalinde Antalyaspor'a elenen Galatasaray, forvetsiz olarak İspanyol devi Atletico Madrid karşısına çıktı. Deplasmanından 1-1'lik avantajlı bir skorla ayrıldı. Ali Sami Yen'de 81. dakikada Caner Erkin'in kırmızı kart gördüğü karşılaşmada 90. dakikada Diego Forlán'ın golünü ağlarda gören Rijkaard'ın öğrencileri, UEFA Avrupa Ligi defterini de erken kapamış oldu. Ligde de kötü gidiş devam etti ve Galatasaray sezon sonunda ligi üçüncü sırada tamamladı.

2010-2011 sezonunda ise; Galatasaray, Rijkaard yönetiminde son 53 yılın en kötü başlangıcını yaptı. Deplasmanda Sivasspor'a 2-1 ve Ali Sami Yen'de Bursaspor'a 2-0 mağlup olan Galatasaray'da tepkiler çığ gibi büyüdü. Sezona transferlerde geç kalındı ve sakat oyuncular oldukça fazlaydı. UEFA Avrupa Ligi'nde OFK Belgrad'ı 2-2 ve 5-1'lik skorlarla eleyen Galatasaray, karşısında favori görüldüğü Ukrayna'nın Karpaty Lviv ekibine dramatik bir şekilde elendi. Zvjezdan Misimović ve Emiliano Insua'nın takıma katılmasıyla Galatasaray şampiyonluk yolunda iddialı hale geldi. Sezonun 3. haftasında deplasmanda alınan Eskişehispor galibiyeti takıma ve taraftara büyük bir moral kazandırsa da sonrasında kazandığı 3 maça rağmen oynanan futbol sürekli olarak tepki aldı.

20 Ekim 2010 tarihinde yapılan açıklamayla Galatasaray ile olan sözleşmesi karşılıklı olarak feshedilmiştir..2011 Yılında Suudi Arabistan millî futbol takımının yeni teknik direktörü olmuştur.

Oyuncu İstatistikleri

Teknik Direktörlük istatistikleri

Başarılar

Oyuncu

 Ajax

 Hollanda Lig Şampiyonluğu (1982 1983 1985 1994 1995)
 Hollanda Süper Kupa Şampiyonu (1993 1994)
 KNVB beker Şampiyonluğu (1983 1986 1987)
 UEFA Kupa Galipleri Kupası Şampiyonluğu (1987)
 UEFA Şampiyonlar Ligi Şampiyonluğu (1995)

 Milan

 İtalya Lig Şampiyonluğu (1992, 1993)
 Supercoppa Italiana Şampiyonluğu (1988, 1992)
 Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası Şampiyonluğu (1989, 1990)
 UEFA Süper Kupası (1989, 1990)
 Kıtalararası Kupa (1989, 1990)

 Hollanda millî futbol takımı

 Avrupa Futbol Şampiyonası Şampiyonluğu (1988)

Teknik Direktörlük

 Hollanda millî futbol takımı

 UEFA Euro 2000 Yarı finalisti Hollanda

 Barcelona

 UEFA Şampiyonlar Ligi (2006)
 La Liga Şampiyonluğu (2005, 2006)
 Supercopa de España (2005, (2006)

 Galatasaray

Bireysel
 Hollanda Yılın Futbolcusu: 1985, 1987
 Serie A- En İyi Yabancı Futbolcu 1992
 UEFA - Yılın Teknik Direktörü: 2006
 UEFA Yılın Takımı Teknik Direktörü 2006
 IFFHS - Yılın Teknik Adamı : 2006
 Onze d'Or Ödülü - Yılın Teknik Adamı : 2006
 Don Balón Ödülü - La Liga Yılın Teknik Adamı : 2005, 2006

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Rijkaard kişisel web site
 AFC Ajax - Hall of Fame
 CV Frank Rijkaard
 www.fcbarcelona.cat Rijkaard profil
 www.galatasaray.org Rijkaard profil
 Rijkaard profil

Hollandalı gurbetçi futbolcular
Sporting CP futbolcuları
İtalya'daki gurbetçi futbolcular
Portekiz'deki gurbetçi futbolcular
İspanya'daki gurbetçi futbolcular
Avrupa Futbol Şampiyonası kazanan futbolcular
Hollanda millî futbol takımı teknik direktörleri
1962 doğumlular
Amsterdam doğumlu futbolcular
Hollandalı futbolcular
Surinam asıllı Hollandalılar
AFC Ajax futbolcuları
Real Zaragoza futbolcuları
AC Milan futbolcuları
Hollanda millî futbol takımı futbolcuları
Eredivisie futbolcuları
Serie A futbolcuları
La Liga futbolcuları
Primeira Liga futbolcuları
FIFA 100
1988 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
1990 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1992 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
1994 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Hollandalı teknik direktörler
FC Barcelona teknik direktörleri
Galatasaray SK teknik direktörleri
Suudi Arabistan millî futbol takımı teknik direktörleri
Süper Lig teknik direktörleri
La Liga teknik direktörleri
Eredivisie teknik direktörleri
Türkiye'deki gurbetçi teknik direktörler
Yaşayan insanlar
2000 Avrupa Futbol Şampiyonası teknik direktörleri
UEFA Şampiyonlar Ligi kazanan teknik direktörler
Hollandalı gurbetçi teknik direktörler
İspanya'daki gurbetçi teknik direktörler
Suudi Arabistan'daki gurbetçi teknik direktörler
İtalya'daki Hollandalı gurbetçiler
Portekiz'deki Hollandalı gurbetçiler
İspanya'daki Hollandalı gurbetçiler
Türkiye'deki Hollandalı gurbetçiler
Suudi Arabistan'daki Hollandalı gurbetçiler
Sparta Rotterdam teknik direktörleri
Orta saha futbolcuları
UEFA Şampiyonlar Ligi'ni kazanan futbolcular
Türkiye'deki Hollandalı gurbetçi sporcular
Stoper futbolcular

Frank Rijkaard


رحلة إلى مركز الأرض  هو فيلم مغامرة تم إنتاجه في الولايات المتحدة وصدر في سنة 2008. من بطولة برندان فريزر وجوش هوتشرسن وأنيتا برايم.

القصة
يقوم شخص يدعى ماكس برحلة إلى مكان ما ويختفي، وبعد عشرة أعوام يبدأ أخوه بالتفكير بالبحث عنه، وفي نفس اليوم يأتي إلى عنده ابن أخيه (ابن ماكس) الذي يبلغ من العمر 13 عاما والذي يظن أن البقاء عند عمه ممل جدا ويبدأ بالتذمر، وبعد ذلك يذهبون إلى مكتب العم (أخو ماكس) ويكون عنده خارطة للعالم على حاسوبه وعليها 3 نقاط فيسأل الولد عمه : ما هذه النقاط؟
 فيجيبه : هذه النقاط هي عمل كل عمري
 فقال له الولد : هذه النقاط الأربع هي عمل كل عمرك!؟
 فينظر العم إلى الخارطة متعجبا لأنه يعرف أن النقاك هي ثلاث، فيرى 4 نقاط دالة على نشاط زلزالي تماما كما سجله أخوه ماكس منذ 10 سنوات (ويكون لدى ماكس كتاب ألفه شخص يدعى فيرن يدون عليه أشياء غريبة)
، فيتجه العم وابن أخيه إلى المكان الموجود في آيسلندا ، وعندما يكونان على الطائرة يكتشفان اسما على الكتاب الخاص بماكس ،وعند البحث عنه يظهر أنه عالم يمتلك معهدا في آيسلندا ،فيتجهان إلى هناك ويكتشفان أنه مات منه سنوات والمعهد أصبح منزلا لابنته التي تسكن وحيدة وتعمل دليلا في الجبال ،فيخبرها العم عن كتاب ماكس فقالت له : أخوك هو شخص فيرني مثل أبي .
وعندما سئلها بتعجب ماذا يعني ذلك قالت له أنها التسمية التي تطلق على الأشخاص الذين يصدقون المكتوب في كتاب فيرن ،فيطلب منها أن تدلهم على الجبل الذي تم تسجيل النشاط الزلزالي فيه، وهناك تصدم صاعقة المستشعر الزلزالي وتحدث هزة تتسبب بحبسهم داخل نفق كان منجما منذ سنوات وتم إغلاقه، وبعدها تبدأ المغامرة ؛ فيجدون معادن ثمينة وطرقات خطيرة وأراض متكسرة وديناصورات وطيور وأسماك منقرضة وأحجار مغناطيسية طائرة وقبر ماكس ، وبعدها يستطيعون الخروج وينتهي الفيلم بتلميح إلى أنه سيكون هناك فيلم آخر عن رحلة إلى أتلانتيس

الممثلون والشخصيات
 برندان فريزر
 جوش هوتشرسن
 أنيتا برايم

الميزانية والإيرادات
بلغت تكلفة إنتاج الفيلم حوالي 60 مليون دولار بينما حقق إيرادات تقدر بـ 242 مليون دولار.

مقالات ذات صلة
 الرحلة 2: الجزيرة الغامضة

مراجع

وصلات خارجية

أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام آيماكس
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية ثلاثية الأبعاد
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام أولى للمخرج لعام 2008
أفلام إخراجية أولى
أفلام إنتاج 2008
أفلام باللغة الآيسلندية
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الإيطالية
أفلام تقع أحداثها في آيسلندا
أفلام تقع أحداثها في القرن 21
أفلام تقع أحداثها في نابولي
أفلام ثلاثية الأبعاد 2008
أفلام ثلاثية الأبعاد عقد 2000
أفلام خيال علمي أمريكية
أفلام خيال علمي إنتاج عقد 2000
أفلام خيال علمي في 2008
أفلام صورت في مونتريال
أفلام علمية فانتازيا أمريكية
أفلام عن الديناصورات
أفلام فانتازيا مغامرات في عقد 2000
أفلام مصورة في آيسلندا
أفلام مصورة في وينيبيغ
أفلام مغامرات فانتازيا أمريكية
أفلام نيو لاين سينما
أفلام وارنر برذرز
أفلام وحوش عملاقة
أفلام خيال علمي وحركة 2008

رحلة إلى مركز الأرض (فيلم سينمائي 2008)


Die Kapelle St. Cornelius ist eine römisch-katholische Kapelle im Ortsteil Selikum von Neuss. Der erste schriftliche Nachweis stammt aus dem Jahr 1573, archäologische Funde lassen eine Entstehung der Kapelle im 13. Jahrhundert im Zusammenhang mit dem befestigten Rittersitz Selikum vermuten. Möglicherweise war die Kapelle daher ursprünglich eine Eigenkirche der ritterlichen Familie von Selincheim. Seit 1628 wurde die Corneliuswallfahrt von Jesuiten betreut. Nach schweren Beschädigungen während des Zweiten Weltkrieges wurde die Kapelle 1950 in neoromanischen Formen wiederhergestellt.

Von der Innenstadt führt ein Pilgerpfad entlang der Obererft zur Kapelle.

Literatur
 Manfred Becker-Huberti (Hrsg.): Neusser Kirchen. Die katholischen Kirchen im Kreisdekanat Neuss. Bachem, Köln 2006, ISBN 3-7616-1966-9.

Einzelnachweise

Neuss
Cornelius
Neuss

Kapelle St. Cornelius (Neuss)


El Club Alianza Lima, conocido popularmente como Alianza Lima o simplemente Alianza, es una institución deportiva situada en Lima, Perú. El voleibol es una de las secciones más exitosas del Perú, consiguiendo múltiples Campeonatos Nacionales de Liga, entre los cuales se debe mencionar un tricampeonato invicto e internacionalmente consiguió un subcampeonato sudamericano y 2 veces el tercer puesto.

Anualmente participa en la primera división de voleibol del Perú desde su afiliación en 1990, abarcando desde el primer equipo, hasta sus distintas categorías juveniles.

Historia

Fundación
El Club Alianza Lima (Vóley) se fundó el 15 de noviembre de 1990. Incursionó en el voleibol peruano luego de fusionarse con Santa Teresita de la División Superior y logró su primer título oficial.

Era DISUNVOL (1965-2001)
También conocida como División Superior Nacional de Vóley del Perú, ahora remplazada por Liga Nacional Superior de Voleibol del Perú, el equipo aliancista debutaba en este torneo en el año de 1991 y posteriormente consagrándose campeón nacional y levantando el primer título en su historia.

Debut y campeón Invicto 1991
Alianza Lima disputó la División Mayor con grandes jugadoras entre las que destacan: Raquel "La Chunga" Chumpitaz, Rosa García, Gina Torrealba; las cuales son subcampeonas mundiales en mayores y juveniles, así como Janet Vasconzuelos y Jessica Tejada. En la final Alianza Lima se tituló campeón nacional de voleibol al derrotar por 3 – 0 a Regatas Lima con parciales 15 – 10, 15 – 6 y 16 - 14 y por mérito participó en el torneo de clubes campeones sudamericanos que se disputó en Riberao Preto - Sao Paulo en Brasil.

Bicampeón Invicto 1992
En 1992, el "Equipo del Pueblo" tuvo entre sus filas a Natalia Málaga que fue la mejor del torneo y una de las más experimentadas de la historia del voleibol peruano. El club se llevó el campeonato apertura de la Liga Superior de Vóley de manera invicta tras vencer a Power 3-2. Alianza salió al campo con: Natalia Málaga, Andrea Musso, Sara Joya, Diana Uriol, Jessica Tejada, Noelia Campos. Alternó Sofía Salas. Dt: Carlos Aparicio. En la final del Nacional se enfrentó a Latino Amisa y la derrotó por 3-2 ganando el segundo Campeonato Interclubes de Vóley, logrando el bicampeonato. Además tendría el derecho de ser el primer representante peruano al campeonato sudamericano de clubes campeones que se realizaría en Lima.

Tricampeón Invicto 1993

En esta temporada se suma la destacada voleibolista Gabriela Pérez del Solar que había anunciado su retiro de las canchas peruanas y, que mejor, que hacerlo defendiendo los colores del club de sus amores logrando el tricampeonato. En este año, las jugadoras del equivo blanquiazul lograron en un vibrante encuentro ganarle a Cristal - Bancoper por un marcador de 3 - 1 en la gran final de la División Superior Nacional de Voleibol 1993.

Subcampeón Sudamericano 1994
En los años anteriores Alianza logró ocupar el tercer puesto del sudamericano de clubes del 92 y 93. En el Campeonato Sudamericano de Clubes de Voleibol Femenino realizado en Medellín (Colombia) en 1994, la delegación aliancista tuvo como entrenador Carlos Aparicio, y las jugadoras: Natalia Málaga, Diana Uriol, Sara Joya, Janett Vasconzuelos, Sofía Salas, Lita Rodríguez, Sandra Lima y Elohisa Roese (Brasileras).

El equipo íntimo logró el Subcampeonato en la final frente al equipo "Caja Recreativa" de Brasil que resultó campeón y representante de Sudamérica al Torneo Mundial de Clubes Campeones. Un hecho curioso fue que el club íntimo dejó al entonces Subcampeón mundial inter clubes (Colgate de Brasil), relegado al tercer lugar.

Esta fueron las posiciones finales del Sudamericano de Clubes Campeones:

1. Club Caja Recreativa (Brasil)

2. Club Alianza Lima Vóley (Perú)

3. Club Colgate Sao Caetano (Brasil)

4. Club Cristal-Bancoper (Perú)

5. Club Indias Guerreras (Venezuela)

6. Club Orgullo Paisa (Colombia)

Era LNSV (2002-presente)
Logra 3 veces el subcampeonato de la Liga Nacional Superior de Voleibol del Perú, en la temporada 2020-21,2021-22, 2022-23, consiguiendo 3 medallas de plata.

Plantilla

Plantilla 2023/2024

Jugadoras históricas

Palmarés

</big>Selecciones mayores</big>

Voleibol femenino

Torneos nacionales

Torneos internacionales

Voleibol masculino

Torneos internacionales

Selecciones juveniles

Torneos de Divisiones de Menores

Torneo Amistoso:

 Copa Red Alta Sub-14 (1): 2022
 Copa Audax Apertura Sub-12 (1): 2022
 Copa Red Alta Sub-11 (1): 2022

Torneo Amistoso Internacional:

 5to. Campeonato Confraternidad Internacional Sub-12 (1): 2022

Deportes
Entre las disciplinas más reconocidas nacionalmente del Club Alianza Lima destacan el fútbol y el voleibol. Y en los últimos años Alianza Lima se ha introducido en el mundo de los Esports.

Véase también
Voleibol en el Perú
Club Alianza Lima
Club Alianza Lima (Femenino)
Club Alianza Lima Basket
Anexo:Palmarés del Club Alianza Lima

Referencias

Enlaces externos

Club Alianza Lima
Equipos de voleibol de Perú

V

Club Alianza Lima Vóley


Elif Nur Bozkurt Tandoğan (d. 1972, Kayseri), Türk bürokrattır. Halen Ankara Vali Yardımcısıdır.
1993'te Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Kamu Yönetimi bölümünden birincikle mezun oldu. Daha sonra Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü'nde yüksek lisansını tamamladı. 1994 yılında başladığı kaymakam adaylığı eğitiminin ardından Kayseri, Afyonkarahisar ve Saimbeyli'da mülki amirlik görevlerinden sonra, Kars'ın Susuz ilçesinde kaymakamlık görevi ve Kars Vali Yardımcılığı yapmıştır. 2005 yılında Nevşehir'in Hacıbektaş ilçesine atanan Tandoğan, kadın olmanın sorun yaratmadığını belirterek, "Avantajları bile var. Vatandaş devlet dairesiyle ilişkilerinde daha seviyeli oluyor. Kadın kaymakamların daha başarılı olduğunu duyuyoruz" demektedir. Kars'ta okula gidemeyen 1300 kızın 460'ını eğitime kazandıran Tandoğan, Hacıbektaş'a atanmasına rağmen, Kars'taki kız yurdu sorununu çözmek için çalışmaya devam etmektedir. Tandoğan, 19 bin nüfuslu Hacıbektaş'ta, ilçenin yüksek uygarlık düzeyinin bir göstergesi olarak, okula gidemeyen sadece 7 kız çocuğu olduğunu belirtmektedir.

Dış bağlantılar
 Hacıbektaş Kaymakamlığı

1972 doğumlular
Hacıbektaş kaymakamları
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrenim görenler
Yaşayan insanlar
Kayseri doğumlular
Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde öğrenim görenler

Elif Nur Bozkurt Tandoğan


Bon Haven bezeichnet mehrere

Orte in den Vereinigten Staaten:
 Bon Haven (Kentucky)
 Bon Haven (Maryland)

Bon Haven


විශිෂ්ඨ පරිමාව (v) යනු පදාර්ථයක ඒකක ස්කන්ධයක් මඟින් අයත් කර ගන්නා පරිමාවයි. එය ඝනත්වයේ ප්‍රතිලෝමයට සමාන වේ. විශිෂ්ට පරිමාව පහත ලෙස ප්‍රකාශ කළ හැක.

මෙහි V පරිමාව වන අතර m හා ρ යනු පිළිවෙලින් අදාල පදාර්ථයේ ස්කන්ධය හා ඝනත්වයයි.

පරිපූර්ණ වායුවක් සඳහා

මෙහි R යනු විශිෂ්ඨ වායු නියතයයි, M යනු මෞලික ස්කන්ධය, T යනු උෂ්ණත්වය හා P යනු වායුවේ පීඩනය වේ.

සමහරක් විට විශිෂ්ඨ පරිමාව යන්න මෞලික පරිමාව
යනුවෙන් හැඳින්වීමට යෙදේ.

භෞතික විද්‍යාව

ca:Volum (termodinàmica)#Volum específic

විශිෂ්ට පරිමාව


() este un politician român, născut în județul Timiș, membru al Partidului Social Democrat din anul 2001, deputat ales în 2016 și 2020 din partea PSD. Este căsătorit și are doi copii.

Cariera politică
Membru al Partidului Social Democrat din anul 2001, Alfred-Robert Simonis și-a început cariera politică ocupând, în perioada 2006-2010, funcția de președinte al Tineretului Social Democrat (TSD) Timișoara.

Între anii 2010- 2019 a fost președinte al Tineretului Social Democrat (TSD) Timiș și vicepreședinte al organizației județene PSD Timiș, iar în octombrie 2019 a ocupat funcția de președinte interimar al Tineretului Social Democrat - România.

Din martie până în decembrie 2019 a fost președinte executiv al Organizației județene PSD Timiș, iar din decembrie 2019 este președinte al Organizației județene PSD Timiș.

Timp de patru ani, între 2012-2016, a fost consilier local al Municipiului Timișoara.

La alegerile parlamentare din anul 2016, Alfred-Robert Simonis a câștigat primul mandat de deputat PSD (circumscripția electorală nr. 37 - Timiș), fiind reales pentru al doilea mandat în anul 2020.

Din februarie 2019 ocupă funcția de lider al Grupului parlamentar al PSD din Camera Deputaților.

Educație și formare
Alfred-Robert Simonis este jurist, absolvent al Facultății de Drept din cadrul Universității Tibiscus din Timișoara, ale cărei cursuri le-a urmat în perioada 2005 - 2009. În anul 2017, acesta s-a specializat în "Securitate și bună guvernare", în cadrul cursului de perfecționare organizat de Colegiul Național de Apărare. În același an a urmat și modulul de "Politică externă și diplomație", organizat de Institutul Diplomatic Român.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Note

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Nașteri în 1985
Nașteri pe 4 ianuarie
Politicieni români în viață
Membri ai Partidului Social Democrat
Deputați români 2020-2024
Deputați români 2016-2020

Alfred-Robert Simonis


Atomu Tanaka (født 4. oktober 1987) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Cerezo Osaka.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Atomu Tanaka


5157 Hindemith este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
5157 Hindemith este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tautenburg de Freimut Börngen. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,21 ua, o excentricitate de 0,15 și o înclinație de 0,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 5001-6000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi cu nume de oameni
Obiecte astronomice descoperite în 1973
Centura de asteroizi

5157 Hindemith


Under Satans sol er en fransk dramafilm fra 1987 instrueret af Maurice Pialat og med Gérard Depardieu, Sandrine Bonnaire og Pialat hovedrollerne. Filmen er baseret på en roman af Georges Bernanos.

Filmen blev vist på Filmfestivalen i Cannes i 1987, hvor den vandt Den Gyldne Palme

Medvirkende
 Gérard Depardieu som Donissan
 Sandrine Bonnaire som Mouchette
 Maurice Pialat som Menou-Segrais
 Alain Artur som Cadignan
 Yann Dedet som Gallet
 Brigitte Legendre som Mouchette's mor
 Jean-Claude Bourlat som Malorthy
 Jean-Christophe Bouvet som Hestehandler
 Philippe Pallut som mand i stenbrud
 Marcel Anselin som Bishop Gerbier
 Yvette Lavogez som Marthe
 Pierre D'Hoffelize som Havret
 Corinne Bourdon som Barnets mor
 Thierry Der'ven som Sabroux
 Marie-Antoinette Lorge som Estelle

Eksterne Henvisninger

Franske film fra 1987
Dramafilm fra Frankrig

Under Satans sol


فوق الرئيسيات  طبقة للثدييات تم تمييزها بناء على البحوث الوراثية الجزيئية، وتشمل القوارض والأرنبيات والأسلاف الحقيقية (Euarchonta) التي تشمل بدورها عدداً من الفصائل، منها الرئيسيات التي ينتمي إليها الإنسان.

التصنيف

تُقسم هذه الطبقة إلى طبيقتين :
 الأسلاف
 الأزغاب

مراجع

الظهور الأول في العصر الباليوسيني
تصنيف الثدييات
وحشيات شمالية

فوق رئيسيات