Das Haus Im Felsengrund steht in Zollikon bei Zürich an der Oberdorfstrasse 12/14. Es wurde 1528 von Weinbauern erbaut und gehört damit zu den ältesten Häusern des Dorfes. Das Doppelwohnhaus ist im Inventar der kunst- und kulturhistorischen Schutzobjekte von kommunaler Bedeutung aufgeführt. Der Name stammt vom Molasse-Felskopf, auf den das Haus gebaut wurde.

Bau

Wie eine dendrochronologische Untersuchung aus dem Jahr 1990 zeigt, wurde das Bauholz in den Winterhalbjahren 1526/1527 und 1527/1528 im Zolliker Wald gefällt. Das Haus wurde 1528 erbaut und trug zuerst ein offenes Krüppelwalmdach, wie es damals bis zum 16. Jahrhundert am unteren Zürichsee verbreitet war. Um die Mitte des 17. Jahrhunderts wurde es zum Riegelhaus umgebaut. Dabei erhielt es ein steiler gestelltes, geknicktes Satteldach und einen gemauerten Rauchabzug. Weil die Bewohner des oberen Hausteils einfache Handwerker waren, die sich keine grösseren baulichen Veränderungen leisten konnten, blieb die bäuerliche Ausstattung weitgehend erhalten.

Der untere Hausteil hingegen und der Ökonomietrakt in der Mitte, in dem eine Trotte gestanden hatte, wurden seit dem 19. Jahrhundert mehrere Male umgestaltet, wodurch der Charakter des einstigen Weinbauernhauses verlorenging. 1843 wurden eine Bäckerei und später eine Spenglerei eingerichtet. Darüber entstand eine weitere Wohnung, und das Riegelwerk wurde durch eine massive Mauer ersetzt. Der grosse Baumgarten, der sich nach Süden auf einer Fläche von einer Hektare bis an den Fuss des Buchholzhügels erstreckte, fiel 1932 dem Bau der Bergstrasse zum Opfer.

An der Wand des Hauses ist die älteste Version des Zolliker Wappens abgebildet, in dem anstelle des roten Balkens ein Vogel steht.

Geschichte

Das Haus «Im Felsengrund» gehört zu den 71 Zolliker Häusern, deren Geschichten dank dem sogenannten «Schwendenhaurodel» bis 1547 zurückverfolgt werden können. Damals hatten 71 Zolliker Hausbesitzer das Landstück «Schwendenhau»  nördlich der Forchstrasse gekauft, das seinen Namen vom früheren Zürcher Bürgermeister Konrad Schwend hatte.

Erbaut wurde das Haus vermutlich von einem Vertreter der seit 1519 im benachbarten Hinterdorf wohnhaften Familie Falk. Nach drei Generationen Falk kam das Haus 1610 in den Besitz von Melchior Bleuler, Schreiber des Küsnachter Obervogts in Zollikon. Bleulers Erben verkauften 1704 das Gut an Hans Konrad Leemann von Hirslanden. 1787 verkaufte Leemann Haus und Hof an seinen Schwiegersohn Johannes Kienast, und für die folgenden 130 Jahre blieb es im Besitz verschiedener Vertreter der Zolliker Familie Kienast.

1828 erwarb der Bezirksrichter und spätere Gemeindepräsident Heinrich Hotz die bergseits gelegene Scheune und den Baumgarten. Er erstellte 1843 anstelle der Scheune einen Neubau, in dem von 1873 bis 1900 die erste Sekundarschule Zollikons untergebracht war (heute Oberdorfstrasse 16). Auch dieses Haus heisst «Felsengrund».

1917 wurde das Haus vom Maler Fritz Boscovits (1871–1965) erworben, der es bis zu seinem Tod bewohnte. Boscovits brachte auf der Nordseite das Kienast-Wappen und die Inschrift «1517–1917» an, die jedoch keine historische Relevanz besitzt.

Anschliessend kam das Haus in den Besitz der Gemeinde Zollikon. Seit Juni 1990 ist das Ortsmuseum darin untergebracht.

Literatur
 Richard Humm: Vom Gstad zum Sennhof. Zollikon 1991
 Thomas Schärli: Das Haus im Felsengrund im «Zolliker Jahrheft», 1988

Weblinks

Einzelnachweise

Bauwerk in Zollikon
Wohngebäude in der Schweiz

Haus Im Felsengrund


An Dendrobium fellowsii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ferdinand von Mueller. An Dendrobium fellowsii in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Queensland. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium fellowsii


Ținutul Slavianoserbsk (în , în ) a fost o unitate administrativ-teritorială (uezd) din gubernia Ekaterinoslav a Imperiului Rus, constituită în 1802. Centrul administrativ al ținutului a fost orașul Slavianoserbsk (actualmente Luhansk). Populația ținutului era de 174.753 locuitori (în 1897).

Istorie
A fost fondat în 1802, ca parte a guberniei Ekaterinoslav. A fost abolit în 1923, odată cu crearea sistemului administrativ: gubernie-"okrug"-raion.

Geografie
Ținutul Slavianoserbsk ocupa o suprafață de 4.771 km² (4.472 de verste). În nord se învecina cu gubernia Harkov, în est și sud cu regiunea armatei de pe Don, iar în vest se mărginea cu ținutul Bahmut din aceeași gubernie.

Populație
La recensământul populației din 1897, populația ținutului era de 174.753 de locuitori, dintre care:

Diviziuni administrative
În anul 1913, Ținutul Slavianoserbsk cuprindea 11 voloste (ocoale).

Referințe

Bibliografie
Славяносербск // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.

Fondări în 1802
Ținuturile guberniei Ekaterinoslav
Istoria regiunii Luhansk
Desființări în 1923

Ținutul Slavianoserbsk


ميتسوماسا يوناي  (2 مارس 1880 - 20 أبريل 1948) كان أدميرال في البحرية الإمبراطورية اليابانية وسياسي ياباني شغل منصب رئيس الوزراء الياباني السابع والثلاثين.

روابط خارجية

مراجع

أميرالات البحرية الإمبراطورية اليابانية
أشخاص من موريوكا (إيواته)
أميرالات يابانيون في الحرب العالمية الثانية
رؤساء وزراء اليابان
رؤساء وزراء اليابان القرن 20
شنتويون يابانيون
مواليد 1880
مواليد في موريوكا (إيواته)
وفيات 1948
وفيات في موريوكا (إيواته)
وزراء البحرية الإمبراطورية اليابانية
وفيات الالتهاب الرئوي في اليابان

ميتسوماسا يوناي


L'accord de libre-échange entre la Nouvelle-Zélande et le Royaume-Uni est un accord de libre-échange signé le 1er mars 2022 entre la Nouvelle-Zélande et le Royaume-Uni.

Histoire
Un accord de principe est conclu le 20 octobre 2021 entre les deux parties.

L'accord a été signé le 1er mars 2022 à Londres. L'application de l'accord est prévu pour la fin 2022. L'accord est entré en application le 31 mai 2023.

Contenu
L'accord vise à une diminution presque totale des droits de douane entre les deux ensembles. Il inclut notamment une réduction des droits de douane sur les vêtements, les chaussures, les autobus, les navires ou encore les engins de chantiers venant du Royaume-Uni et une réduction totale des droits de douane pour le vin, le miel, les oignons, les hokis ou les kiwi venant de Nouvelle-Zélande, dès le premier de son application. L'accord inclut également une diminution des droits de douane sur les exportations de viandes, notamment depuis la Nouvelle-Zélande vers le Royaume-Uni, de manière progressive via une augmentation des quotas libres de droits de douane sur 15 ans, ainsi qu'une diminution progressive, via une augmentation des quotas libres de droits de douane, sur le beurre et le fromage. L'accord inclut également une meilleure reconnaissance des diplômes des architectes et de avocats entre les deux pays.

Références

Voir aussi
 Accord de libre-échange du Royaume-Uni

Nouvelle-Zélande
Royaume-Uni
Relations entre la Nouvelle-Zélande et le Royaume-Uni

Accord de libre-échange entre la Nouvelle-Zélande et le Royaume-Uni


Fotodinamizm, hayvanların derisindeki bazı maddelerin ışığın etkisiyle başka maddelere dönüşmesi.

Fotodinamizmle ortaya çıkan yeni bileşikler yararlı olabileceği gibi bazen deri hastalıklarına da yol açabilir. Fotodinamik ya da ışığa duyarlı maddeler ya derinin doğal bileşenidir ya da biyokimyasal süreçlerdeki kalıtsal bir eksikliğin sonucudur ya da böyle bir dönüşümde bu etkenlerin tümü rol oynamıştır.

Ayrıca bakınız
 Amensalizm
 Gececil hayvanlar

Hayvan ekolojisi

Fotodinamizm


Guido Manera (* 8. April 1911 in Murazzano; † unbekannt) ist ein italienischer Dokumentarfilmer und Autor.

Manera, der viele dokumentarische Kurzfilme drehte und gegen Ende des Zweiten Weltkriegs eine Dokumentation über piemontesische Widerstandskämpfer anfertigte, brachte 1949 den Film Vaticano über den Kirchenstaat in die Kinos. Zu Beginn und in der Mitte der 1950er Jahre produzierte er zwei Filme, wobei er für Eva nera aus dem Jahr 1953 auch das Drehbuch beisteuerte.

Filmografie (Auswahl)
 1949: Vaticano (Dokumentarfilm)

Weblinks

Einzelnachweise

Autor
Dokumentarfilmer
Filmproduzent
Drehbuchautor
Italiener
Geboren 1911
Gestorben im 20. oder 21. Jahrhundert
Mann

Guido Manera


Divizia Mixtă bulgară a fost una din marile unități tactice ale Armatei Bulgariei, participantă la acțiunile militare de pe frontul român, în timpul Primului Război Mondial. În această perioadă, a fost comandată de generalul de brigadă Todor Kantardjiev.

În campania anului 1916 de pe teritoriul României a luat parte la Luptele de la Bazargic, Luptele de pe vechea frontieră din Dobrogea, Bătălia de pe aliniamentul Rasova-Cobadin-Tuzla,
Lupta de la Cobadin, Lupta de la Amzacea, Lupta de la Pervel, Lupta de la Muratan-Tuzla și Operația de pe Argeș și Neajlov.

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Unități militare bulgare pe frontul român în Primul Război Mondial
Cioturi din proiectul România în Primul Război Mondial

Divizia Mixtă bulgară (1916-1918)


O Motor City Cruise é uma equipe da G-League com sede em Detroit e é afiliado do Detroit Pistons da NBA. A franquia começou como Long Beach Jam na American Basketball Association em 2003 e mudou-se para Bakersfield Jam na D-League em 2006. Depois de dez anos em Bakersfield, Califórnia, a franquia foi transferida para Prescott Valley, Arizona, em 2016 pelo Phoenix Suns e posteriormente renomeada para Northern Arizona Suns. Em 2021, a equipe se mudou para Detroit depois de ser comprada pelos Pistons.

História

Long Beach Jam (2003–2005)
Durante o hiato de um ano que a American Basketball Association teve na temporada de 2002-03, uma das equipes aprovadas pela liga seria o Long Beach Jam. Na temporada inaugural da equipe, o Jam conseguiu adquirir Dennis Rodman, Corey Gaines, Matt Barnes e o japonês Yuta Tabuse. Eles também contrataram o técnico Paul Westhead mas ele conseguiu um emprego de assistente técnico no Orlando Magic após o primeiro jogo da temporada. No entanto, com a presença de jogadores como Rodman, Gaines e Tabuse sob o comando do novo treinador Earl Cureton, o Jam teria um recorde de 24-7. Na final da ABA, eles ganharam do Kansas City Knights por 126-123.

Em sua segunda e última temporada sob o nome de Long Beach, a equipe começou sua temporada com um recorde de 8-6 com Nate "Tiny" Archibald como treinador principal durante a primeira metade da temporada. Em 17 de janeiro de 2005, Archibald renunciou ao cargo de treinador principal e teve o Corey Gaines como seu substituto. Nessa temporada, eles conseguiram produzir um recorde de 18-10 e chegou às quartas de final dos playoffs. Eles perderam por 130-115 para o Utah Snowbears. Após o final dessa temporada, o Jam se retirou da temporada de 2005-06 da ABA para se mudar para a NBA Development League na temporada seguinte, com a intenção de também se mudar para Bakersfield logo depois.

Bakersfield Jam (2006–2016)
Depois que sua primeira temporada em Bakersfield terminou em 2007, houve um concurso onde os fãs puderam decidir um novo nome para o time. As opções eram: Desperados, Roughnecks, Oilers, ou manter o nome Jam. Em 17 de maio, a equipe anunciou que a equipe continuará sendo a Bakersfield Jam, já que esse nome venceu a votação em uma votação esmagadora.

A equipe jogou no Rabobank Arena até 2009 e depois no Jam Events Center.

Em 29 de abril de 2009, foi relatado que o Jam havia cessado as operações, alegando falta de público suficiente. No entanto, em 18 de junho, o Jam anunciou que não havia fechado e planejava jogar na temporada de 2009-10.

Em 30 de abril de 2014, foi relatado que o Jam entraria em uma operação híbrida com o Phoenix Suns. Isso não apenas levaria os Suns a ter colaborações exclusivas com a equipe, mas também permitiria que o Jam operasse sob sua própria gestão no processo. Em 9 de maio, foi confirmado que os Suns e o Jam concordariam em trabalhar sob uma afiliação híbrida. Quatro dias depois, o Jam completou sua transição, permitindo que Bubba Barrage dos Suns fosse o mais novo gerente geral da equipe e Nate Bjorkgren ser o novo técnico. Como o Dignity Health Event Center acomodava apenas 500 pessoas, a equipe não vendia ingressos individuais de admissão geral e eram vendidos apenas para portadores de ingressos para a temporada.

Em 29 de maio de 2015, foi anunciado que Nate Bjorkgren deixaria o Jam para ser o líder de desenvolvimento de jogadores e assistente técnico dos Suns. Três meses depois, Chris Jent seria contratado como novo técnico do Jam.

Northern Arizona Suns (2016–2021)
Em 12 de abril de 2016, o Phoenix Suns anunciou que a organização havia comprado oficialmente o Jam e estava realocando a franquia para a cidade de Prescott Valley, Arizona, sendo renomeado como Northern Arizona Suns para a temporada de 2016-17. O novo logotipo e as camisas do Northern Arizona foram revelados oficialmente em 11 de maio e a comissão técnica foram anunciados em 16 de agosto. Durante sua primeira temporada como Northern Arizona Suns, a equipe começou a temporada forte com um recorde de 10-1. No entanto, os Suns entrariam em uma grande sequência de derrotas e não se recuperariam depois.

Na offseason de 2017, a D-League foi renomeada como G-League. Em 23 de outubro de 2017, o técnico Tyrone Ellis tornou-se assistente técnico dos Suns, deixando o seu assistente técnico Tyler Gatlin como técnico interino durante a pré-temporada da G-League. Cody Toppert foi nomeado o treinador principal pouco antes do início da temporada. A equipe terminou a temporada com um recorde de 23-27 e não foi para os playoffs. No final da temporada, Toppert foi promovido a um cargo de assistente técnico em Phoenix. Ele seria substituído por Bret Burchard.

Após a temporada de 2019-20, que foi reduzida pela pandemia de COVID-19, o Phoenix Suns anunciou que a equipe se mudaria para a área metropolitana de Phoenix. No entanto, a equipe se retirou inteiramente da temporada de 2020-21 quando a G-League realizou a temporada abreviada em uma bolha em Orlando, Flórida.

Motor City Cruise (2021–Presente)
Em 29 de julho de 2020, o Detroit Pistons anunciou que havia comprado o Northern Arizona Suns e estava realocando a franquia para Detroit para a temporada de 2021-22. Também foi anunciado que a afiliação da equipe com o Grand Rapids Drive terminaria após a conclusão da temporada de 2020-21. Em 30 de outubro, o nome da equipe foi anunciado como Motor City Cruise.

Em 17 de março de 2021, o Cruise anunciou a contratação de Rob Murphy como presidente e gerente geral. O assistente técnico dos Pistons, DJ Bakker, foi nomeado o primeiro treinador principal do Cruise em 23 de agosto.

Temporadas

Ex-jogadores

Jogadores designados por times da NBA

 Derrick Jones Jr. foi o primeiro jogador designado para o Northern Arizona Suns através do Phoenix Suns.
 Tyler Ulis - Atribuído pelo Phoenix Suns em 14 de dezembro de 2016.
 Alan Williams - Atribuído pelo Phoenix Suns em 3 ocasiões entre 2016 e 2018.
 Chris McCullough foi o primeiro jogador designado para o Northern Arizona Suns por meio de uma franquia diferente. Ele foi designado pelo Washington Wizards em 3 de março de 2017 e em 4 de março de 2018.
 Davon Reed - Atribuído pelo Phoenix Suns em 3 ocasiões entre 2017 e 2018.
 De'Anthony Melton - Atribuído pelo Phoenix Suns em 3 ocasiões entre 2018 e 2019.
 Élie Okobo - Atribuído pelo Phoenix Suns em 3 ocasiões entre 2018 e 2019.
 Jalen Lecque – Atribuído pelo Phoenix Suns em 6 ocasiões entre 2019 e 2020.
 Ty Jerome – Atribuído pelo Phoenix Suns em 3 ocasiões entre 2019 e 2020.

Jogadores chamados para equipes afiliadas

 Derrick Jones Jr. - chamado pelo Phoenix Suns em 7 ocasiões entre 2016 e 2017.
 Tyler Ulis - Chamado pelo Phoenix Suns em 15 de dezembro de 2016.
 Alan Williams - Chamado pelo Phoenix Suns em 3 ocasiões entre 2016 e 2018.
 Chris McCullough - Chamado pelo Washington Wizards após sua única temporada no Northern Arizona Suns.
 Davon Reed - Chamado pelo Phoenix Suns em 3 ocasiões em 2018.
 De'Anthony Melton - Chamado pelo Phoenix Suns em 4 ocasiões entre 2018 e 2019.
 Élie Okobo - Chamado pelo Phoenix Suns em 3 ocasiões entre 2018 e 2019.
 Jalen Lecque - Chamado pelo Phoenix Suns em 5 ocasiões entre 2019 e 2020.
 Ty Jerome – Chamado pelo Phoenix Suns em 3 ocasiões entre 2019 e 2020.

Jogadores chamados por times da NBA

 Johnny O'Bryant III foi o primeiro jogador do Northern Arizona Suns a ser chamado para um time da NBA. Ele foi chamado pela primeira vez pelo Denver Nuggets em 26 de janeiro de 2017 para dois contratos de 10 dias. O'Bryant III foi mais tarde chamado pelo Charlotte Hornets em 24 de fevereiro de 2017 antes de assinar um contrato de vários anos em 16 de março de 2017.
 Elijah Millsap foi o primeiro jogador do Northern Arizona Suns a ser chamado para o Phoenix Suns . Ele foi convocado para um contrato de vários anos em 9 de abril de 2017.
 Isaiah Canaan foi chamado pelo Phoenix Suns por meio de uma exceção em 13 de dezembro de 2017.
 Josh Gray foi chamado pelo Phoenix Suns para um contrato de 10 dias em 1º de fevereiro de 2018, um dia depois que Isaiah Canaan fraturou sua tíbula em um jogo.
 Shaquille Harrison foi chamado pelo Phoenix Suns para um contrato de 10 dias em 20 de fevereiro de 2018, um dia após Josh Gray ter seu segundo contrato de 10 dias expirado. Ele foi chamado para um contrato de vários anos em 13 de março de 2018.
 Xavier Silas foi chamado pelo Boston Celtics para um contrato de 10 dias em 28 de março de 2018, apenas alguns dias após a conclusão da temporada regular da G-League .

Treinadores

Afiliados da NBA

Bakersfield Jam

 Atlanta Hawks (2012–2014)
 Golden State Warriors (2006-2010)
 Los Angeles Clippers (2009–2014)
 Los Angeles Lakers (2010–2011)
 Orlando Magic (2008–2009)
 Phoenix Suns (2011–2016)
 Sacramento Kings (2006-2008)
 Toronto Raptors (2011–2014)
 Utah Jazz (2013–2014)

Northern Arizona Suns

 Phoenix Suns (2016-2021)

Motor City Cruise

 Detroit Pistons (2021-Presente)

Ligações externas

 Website oficial

Detroit
Clubes de basquetebol dos Estados Unidos
Clubes esportivos fundados em 2003

Motor City Cruise


كيبك القديمة الدنيا هو حي قديم في مدينة كيبك يقع بالقرب من رأس ديامان. يشكل مع كيبك القديمة العالية كيبك القديمة المصنف كملكية ثقافية بكيبك ويوجد منذ 1985 في لائحة مواقع التراث العالمي. إداريا ينتمي الحي إلى كيبك القديمة—الرأس الأبيض—التلة البرلمانية في دائرة كيبك المحافظة. وهو يعتبر مهد الاستعمار الفرنسي في أمريكا وأحد عوامل استقطاب السياح في مقاطعة كيبك.

عوامل الجذب السياحي

مواقع واثار

ساحات وشوارع

 الساحة الملكية (كيبك)

 حزض لويز

 ميناء كيبك

 ساحة باريس

 حديقة Ulric-Joseph-Tessier

 ointe à Carcy

 سوق الميناء القديم

 شارع سان بيير

 شارع سان بول

 شارع سان أو ماتلو
 حوض براون

 شارع سان فاليي الشرقي (سابقا سان شارل, أول شارع بالحجر بكيبك)

المسارح والمتاحف وصالات العرض

 مسرح شمبلن الصغير

 متحف الحضارة

 إكس ماشينا

 محطة القصر (كيبك)

مدينة كيبك

كيبك القديمة الدنيا


The Chickasaw Campaign of 1736 consisted of two pitched battles by the French and allies against Chickasaw fortified villages in  present-day Northeast Mississippi. Under the overall direction of the governor of Louisiana, Jean-Baptiste Le Moyne de Bienville, a force from Upper Louisiana attacked Ogoula Tchetoka on March 25, 1736. A second force from Lower Louisiana attacked Ackia on May 26, 1736. Both attacks were bloodily repulsed (see Atkinson, 2004).

Strategic situation
The French empire of New France extended from New Orleans in the south to Canada in the north. Its unity was disrupted only by the presence of hostile Natchez and Chickasaw tribes in the lower Mississippi River valley. The French effort to reduce these hostile tribes and gain free passage along the Mississippi culminated in the Chickasaw Wars.

Since 1716, the French and Choctaw had united against the Natchez in an overt campaign of destruction. By 1736 the Natchez were killed or scattered, with many of them taking refuge among the Chickasaw. Bienville wanted to destroy these Natchez remnants, and reduce the Chickasaw: 'It is absolutely necessary that some bold and remarkable blow be struck, to impress the Indians with a proper sense of respect and duty toward us.' He planned coordinated operations by two forces: one under Pierre d'Artaguette, commander of the Illinois District of Louisiana, from the North; and a larger army under himself from the South. These forces were to meet 'at the Chickasaw villages' on March 31, 1736.

Battle of Ogoula Tchetoka

D'Artaguette at Fort de Chartres collected detachments throughout the Illinois Country and proceeded with great expedition to Chickasaw Bluff at present-day Memphis. Despite failing to meet promised detachments under de Monchervaux and de Grandpré, he resumed his march with Chicagou and de Vincennes to the Chickasaw lands, only to be advised by courier that the southern army was late and that he should act according to his own judgement.

Unable or unwilling to wait any longer, d'Artaguette  arrived before a seemingly isolated village at Ogoula Tchetoka (part of Chuckalissa, or Old Town in present-day northwest Tupelo, Mississippi) with 130 French regulars and militia and 366 Iroquois, Arkansas, Miami, and Illinois warriors. The day was 'Palm Sunday', March 25. Leaving 30 French behind to guard supplies, d'Artaguette's northern force attacked with 'great vigor' but was pinned down, routed, and furiously pursued, and its baggage train of valuable shot and powder was captured. Surviving remnants scattered back to meet the belated de Monchervaux on the return trail; Bienville wrote that, without the firm resistance given by the Iroquois and Arkansas, not a single Frenchman would have survived. According to French reports, twenty-one of the French were captured of whom nineteen, including d'Artaguette thrice wounded in battle, were executed by burning, some of whom were already dead when thrown into large fires.  Two Frenchmen were held in hope of exchange for an imprisoned Chickasaw chief, but were eventually sent to the British in South Carolina.

A contemporary memoir by Dumont de Montigny mistakenly reported this battle as taking place on May 20, 1736, leading to confusion in many later accounts.

Battle of Ackia

Ackia (in present-day south Tupelo, Mississippi) was attacked by the Southern force. The French contingent, including grenadiers, regulars, Swiss, and various companies of militia, assembled at Mobile throughout March, 1736. Starting the first of April, the French proceeded by boat with little loss 270 river miles up the Tombigbee River. On April 23, the army reached its forward depot at Fort Tombecbé (which had been prepared at present-day Jones Bluff, Sumter County, Alabama,  in anticipation of this campaign), and there mustered 544 European and 45 African men, excluding officers, before being met up-river by a 600 man Choctaw contingent. Departing Fort Tombecbé on May 4 by boat and on foot, the combined army continued upriver and reached the vicinity of present-day Amory, Mississippi,  on May 22. Quickly fortifying a base camp to protect the supplies and boats, essential for its return, the army departed on May 24 for the nearest Chickasaw village, located about 20 miles across the prairie to the northwest.

On May 26, the army approached three fortified hilltop villages, named Ackia, Tchoukafalaya, and Apeony, collectively called Long Town.  As the villages came into view it became apparent that a British flag flew over one of them.  As they got closer the French saw a number of Englishmen among the Chickasaws. After this discovery, the Chevalier de Noyan, Bienville's nephew, urged an immediate attack.  After some debate the army advanced to attack, with the French contingent in typically European order, and the Choctaw noisily but reluctantly covering the flanks. Avoiding Apeony, where a trader's cabin flew a British flag, the force stormed Ackia under cover of large shields or mats called mantelets.    The French immediately received 'a shower of balls' from the Chickasaw fortifications, and the mantelets proved to be ineffective. The attack became pinned down on the side of the hill with steadily mounting casualties. Several outlying cabins were taken, but after several hours' combat the French fell back 'without having been able to make the slightest breach' in the fortress at the point of attack. During the night the Chickasaws further improved their position by razing surrounding cabins and vegetation. The French, short of ammunition and provisions, and worried that they could not carry any more wounded, and with no information from d'Artaguette, retreated the way they came having lost roughly two hundred men (roughly 100 killed and 100 wounded) in an ultimately futile campaign.

Assessment

B. F. French stated 'The war was rashly brought and rashly conducted. Bienville entered the enemy's country without any means of siege, made one attack on a fort, and then, without attempting by scouts to open a communication with D'Artaguette, whom he had ordered to meet him in the Chickasaw country on the 10th of May [sic], or making any attempt to give him proper orders, without even taking one Chickasaw prisoner to get any information of D'Artaguette's proceedings, he retreated, and ended the campaign disastrously.' Atkinson described as 'stupid' the frontal assaults against positions that were practically invincible. A Frenchman's relation of the observations of a Choctaw chief named Red Shoes is quoted by Atkinson: 'The French did not know at all the way to carry on war; we had been able to take only a little village of thirty of forty men; that on the contrary we had lost many men without being able to say that we had killed a single one; that our troops heavily clad marched with too slow a step and so close together that it was impossible for the Chickasaws to fire without killing some of them and wounding several.'

The Chickasaw were amply equipped with English arms via a trade route from the English and small Chickasaw settlements in South Carolina and Georgia. Their rectangular palisade forts with loopholed walls were complemented by round fortified houses, also with loopholes. With this technology the Chickasaw invincibly maintained their homeland against relentless pressure from the French and Choctaw, including a repeat campaign in 1739 and numerous small attacks by Choctaws for the next 20 years.

A village once thought to possess archaeological remains of Ackia battleground was made a U.S. National Monument in 1938. The National Park Service realized only a few years after establishment of the National Monument that Ackia and the battle were not located there, and it was absorbed into the Natchez Trace Parkway in 1961.  It is now called 'Chickasaw Village.' Research 25 years later, however, determined that the actual site of Ackia and its neighboring villages are in a developed area of south Tupelo. A subdivision called 'Lee Acres' covers the site of the 1736 Battle of Ackia, cited by historians as a pivotal rebuff to French territorial ambitions in the Southeast.

External links
"Ackia Battleground National Monument", a 1938 article from the National Park Service
The French-Chickasaw War of 1736 Part I
The French-Chickasaw War of 1736 Part II (Ackia)
TopoQuest - Location of d'Artaguette's Battlefield. The location shown on this map, since 1934 marked by a stone DAR monument, was determined to be instead located at Tupelo.
Bienville's report of d'Artaguette's attack

References

 Excellent modern history
 Gayarre makes reference to original reports by Bienville, making his numbers more reliable.
 This French copy of a Chickasaw parchment map names Mingo Ouma as the Great War Chief of the Chickasaw in the 1736 battles.
 English translation of the 1753 Mémoires Historiques sur la Louisiane, in turn an edited version of a manuscript by Jean François Benjamin Dumont de Montigny.

Conflicts in 1736
1736 in France
Battles in Mississippi
Battles involving France
Wars involving the indigenous peoples of North America
Chickasaw
Choctaw
1736 in North America
Pre-statehood history of Mississippi

ja:チカソー戦争

Chickasaw Campaign of 1736


Bendeniz, ya da gerçek adıyla Deniz Çelik (d. 25 Temmuz 1973, Zürih), Türk pop müzik şarkıcısı ve söz yazarı. Özellikle 1990'lı yıllarda çıkardığı albümlerle ve söylediği şarkılarla dönemin popüler müzisyenleri arasına girmiştir. 1990'lı yıllarda saç stili ile de kendine özgü bir moda ikonu oluşturmuştur.

Neslihan Yargıcı'nın oluşturduğu "Abajur Kız" imajı ile ilk albümünü 17 Aralık 1993 tarihinde Bendeniz I adıyla çıkardı. Albümünden yayınlanan ilk hit parça "Ya Sen Ya Hiç" bir anda patladı ve albümün satışlarında hızla yükselme meydana geldi. Yayınlanmasının yanı sıra kanalın yarışmasında üst sıralarda yer alarak Türkiye'yi temsil etti. Bu başarının ardından albümden "Ağlayayım mı?", "Kerime", "Ah Bir Dönsen" ve "Müjdeler Ver" gibi hit parçalar yayınlandı. İlk albümü ile büyük bir çıkış yapan Bendeniz'in bu albümü Türkiye'nin klasik albümleri arasına da girmiştir.

1994 yılında Harun Kolçak ile birlikte Biz adlı bir maxi single albümü yayınladılar. Albümdeki, "Elimde Değil" adlı parça yılın en iyi slow parçaları arasına girdi. 1995 yılında, Bendeniz II adlı ikinci albümünü yayınladı. Merakla beklenen albümden yayınlanan ilk parça "Neler Olacak" oldu. Ardından, Ümit Sayın'ın yazdığı "Gönül Yareler İçinde" adlı parça yayınlandı. Yılın en çok ses getiren slow parçalarından birisi oldu. Son olarak albümden "80 Günde Devr-i Alem" adlı hareketli parça yayınlandı. Albümün yarattığı büyük etkiden sonra albüm yılın en iyi albümleri arasına girdi. Bendeniz'in en iyi albümü olarak kabul edildi. 1996 yılında Bendeniz III albümünü yayınladı. Albüm Anadolu rock soundları içeren bir albüm oldu. Daha çok hareketli parçalar albümde yer aldı. Albümden ilk olarak slow parça ""Güvendiğim Dağlara Kar Yağdı" yayınlandı. Ardından, "Turnayı Gözünden Vurdum" ve "Sana Mı Kaldım" adlı hareketli iki parça yayınlandı.

1997 yılında, Volkan Akyol ile birlikte "Adını Koydum" adlı hit parçayı yayınladılar. 1998 yılında, Bendeniz'den adlı dördüncü albümünü yayınladı. Albümden, "Günahlar" ve "Başımın Belası" adlı iki hit parça yayınlandı. 1999 yılında Kurtulamıyorum adlı albümü yayınladı ve albümden sadece albümle aynı adı taşıyan "Kurtulamıyorum" adlı parça yayınlandı. 1 Kasım 2000 tarihinde Bendeniz Şarkıları adlı bir toplama albüm yayınladı. 2001 yılında, Zaman adlı yedinci albümünü yayınladı albüm için yeni bir ve albümden "Satmışım" ve "Güzeller Güzeli" adlı iki hareketli hit parça yayınlandı. 23 Ağustos 2003 tarihinde Demedim mi albümünü yayınladı ve albümden sadece albümle aynı adı taşıyan "Demedim mi" adlı parça yayınlandı. 2005 yılında Aşk Yok mu Aşk albümü yayınlandı ve Bu Bahar da ile Kırmızı Biber adlı hit şarkıları yayınlandı. Kasım 2006 yılında Çatlat ve Harun Kolçak ile 12 sene sonra düet yaptığı Biri Var gibi hit şarkılar içeren Değiştim adlı albümü yayınlandı. Olsun (2009) ve Benden İzler (2011) gibi albümlerle kariyerine devam etti

Hayatı
Gerçek adı Deniz Çelik olan Bendeniz, 25 Temmuz 1973 tarihinde Zürih'te dünyaya gelmiştir. Aslen Konya'lıdır ve ailesi Cihanbeyli ilçesinde yaşamaktadır. İstanbul'da, Erenköy Kız Lisesi'nden mezun olmuştur. Lise öğreniminin ardından yükseköğrenim için doğduğu ülke İsviçre'ye gitti. Büro işleri alanında bir meslek yüksek okulunda  öğrenimine devam etti. Türkiye'ye döndüğünde bir süre Türkiye'nin ilk kadın futbol takımı Dostlukspor'da oynadı. Bir arkadaşının doğum gününde bir şarkı söylemiştir. Söylediği parça sayesinde Raks Müzik yetkilileri tarafından keşfedilmiştir. 1993 yılında Neslihan Yargıcı tarafından oluşturulan "Abajur Kız" imajı ile ilk albümünü çıkararak müzik dünyasına adımını atmıştır.

Kariyeri

1993-1997: Bendeniz I, Bendeniz II ve Bendeniz III

Bir arkadaşının doğum gününde bir mekan da şarkı söylemiştir. Söylediği parça sayesinde Raks Müzik yetkilileri tarafından keşfedilmiştir. 1993 yılında Neslihan Yargıcı tarafından oluşturulan "Abajur Kız" imajı ile ilk albümünü çıkararak müzik dünyasına adımını atmıştır. 17 Aralık 1993 tarihinde Bendeniz I adıyla çıkardı. İlk klip söz konusu imajla "Ya Sen Ya Hiç" adlı parçaya çekildi. MTV Avrupa'nın düzenlediği "Euro Video Grand Prix" adlı ülkeler arası video yarışmasının Türkiye elemelerinde "Yasak Elma", "Kara Büyü" ve Orhan Atasoy'un "Gemiler" videolarını geride bırakarak finale kalan "Ya Sen Ya Hiç" ile 30 Nisan 1994 tarihinde 20 ülke arasında 11'inci oldu. Deniz Çelik adıyla yayınlanan ve Rebecca de Ruvo'nun anons ettiği "Ya Sen Ya Hiç" MTV'de yayınlanan ilk Türk video klibi oldu. Bu başarının ardından albümden "Ağlayayım mı?", "Kerime", "Ah Bir Dönsen" ve "Müjdeler Ver" hit parçalar kliplendi. İlk albümü ile büyük bir çıkış yapan Bendeniz'in bu albümü Türkiye'nin klasik albümleri arasına da girmiştir. 1 Temmuz 1994 tarihinde Harun Kolçak ile birlikte Biz adlı bir maxi single albümü yayınladılar. Albümdeki, "Elimde Değil" adlı parça yılın en iyi slow parçaları arasına girdi. 1995 yılında, Bendeniz II adlı ikinci albümünü yayınladı. Merakla beklenen albümden yayınlanan ilk parça "Neler Olacak" oldu. Klipte Bendeniz'e birçok dansçıda eşlik etti. Ardından, Ümit Sayın'ın yazdığı "Gönül Yareler İçinde" adlı parça yayınlandı. Yılın en çok ses getiren slow parçalarından birisi oldu. Son olarak albümden "80 Günde Devr-i Alem" adlı hareketli parça yayınlandı. Albümün yarattığı büyük etkiden sonra albüm yılın en iyi albümleri arasına girdi. Bendeniz'in en iyi albümü olarak kabul edildi. Albümde, Harun Kolçak, Emel Müftüoğlu, Demet Sağıroğlu ve Ümit Sayın gibi isimlerle çalıştı. Albümün düzenlemelerinde ise Ozan Çolakoğlu, Murat Yeter ve efsane müzik adamı Onno Tunç ile çalıştı. Albümde on iki şarkı bulunuyordu ve on birinin sözünü yazdı.
1996 yılında Bendeniz III albümünü yayınladı. Albüm Anadolu rock soundları içeren bir albüm oldu ve diğer iki albümüne göre daha sert bir altyapıya sahipti. Albümden ilk olarak slow parça ""Güvendiğim Dağlara Kar Yağdı" yayınlandı. Ardından, "Turnayı Gözünden Vurdum" ve "Sana Mı Kaldım" adlı hareketli iki parça yayınlandı. Albümün diğer başka bir hit şarkısı "Bir Gün İstersin" şarkısıdır. Bu albüm ile magazin ve radyo basımını sıkça meşgul etmiştir.
1997 yılında vokali olan Ve Volkan lakaplı Volkan Akyol için albüm prodüktörlüğü ve yapmıştır, vokali olmuştur ve albümdeki bulunan bütün şarkıların söz müziği kendisine aittir, Dağlar şarkısını müziği Volkan'a aittir. "Adını Koydum" ve İhanet adlı şarkı da düet yapmıştır. Albümün üçüncü ve son klibi de Adını Koydum adlı şarkıya klip çekilmiştir ve o yazın en sevilen parçalardan biri olmuştur

1998-2002: Bendeniz'den, Kurtulamıyorum ve Zaman

1998 yılında "yaşanmış ve ilelebet yaşacak aşklarına" adadığı albümü Bendeniz'den ile dinleyiciyle buluşan sanatçı, "Günahlar" şarkısıyla romantik bir dönüş yaptı. Albümde Özkan Uğur, Cihan Okan vokalleri yer alırken, Bendeniz'un duru sesi ve artık zamanla daha da oturan sanatçı kişiliği takdir kazandı. Albümün ikinci ve son klibi "Başımın Belası" adlı şarkıya çekilmiştir. 1 Kasım 1999 tarihinde Kurtulamıyorum adlı beşinci stüdyo albümünü yayınladı. Şirketi ile çeşitli sorunlar yaşanması yüzünden  sadece albümle aynı adı taşıyan "Kurtulamıyorum" adlı şarkıya klip çekilmiştir ve geniş bir promosyon yapılmamıştır. Beşinci albümün çıkmasından tam bir yıl sonra 1 Kasım 2000 tarihinde Bendeniz Şarkıları adlı bir toplama albüm yayınlamıştır.

30 Kasım 2001 tarihindeZaman adlı albümünü yayınladı. İmajını değiştirip saçını uzatmıştır ve şarkılarda Arabesk altyapısı kullanmıştır. Albümde ilk defa Suat Aydoğan ile çalışmıstır ve kostümlerin sponsoru Mango olmuştur. İlk olarak "Satmışım" adlı hareketli parça yayınlandı. Ardından ikinci klip "Güzeller Güzeli" adlı şarkıya çekilmiştir. "İzmir", "Tanrım Baştan Yarat" ve "Kuşlara Sordum" şarkılar da radyolarda sıkça çalınmıştır. Albümdeki 8 şarkı Bendeniz'e, ikisi Volkan'a ve biri Cüneyt Çarkım'a ait. Yıl sonuna kadar 110.000 âdet satmıştır ve çok satan albümler arasında 34ci sıraya oturmuştur

2003-2008: Demedim Mi, Aşk Yok Mu Aşk, Değiştim

2003 yılında "Demedim Mi" adlı albümü piyasaya sürmüştür. Orta Doğu'da ün kazanmaya başlayınca, Lübnan şarkıcı Amal Hicazi ile "Zaman" şarkısını Arapça ve Türkçe olarak tekrar yorumlanmıştır. Albümden "Demedim Mi" ve Lübnan şarkıcı Amal Hijazi ile düet yaptığı "Zaman" adlı şarkı yayınlanmıştır

12 Nisan 2005 tarihinde Aşk Yok Mu Aşk adlı dokuzuncu stüdyo albümünü yayınladı. Albümden ilk olarak Aysel Gürel tarafında yazılan "Kırmızı Biber" adlı şarkı yayınlanmıştır. Ardından, radyolarda sıkça çalınan "Bu Baharda" adlı Arabesk tarzındaki şarkıyı klip çekmiştir ve yılın en sevilen parçalardan biri olmuştur . Son olarak "Kördüğüm" adlı slow parça yayınlanmıştır. 2006 yılında, Değiştim isimli albümünü piyasaya sürdü. Çıktığı ilk gün "Çatlat" adlı hareketli şarkı ve Harun Kolçak ile 12 yıl sonra düet yaptığı "Biri Var" adlı slow parça radyolarda sıkça çalınmaya başlanmıştır. TSM klasiklerinden biri olan "Kemancı" parçasını yorumlanmıştır. Şarkının yazarı Mehmet Yüzüak, Bendeniz'in şarkının izinsiz kullandığını ifade ederek diyerek şarkıcıya dava açmıştır. Albümden yayınlanan ikinci klip "Tövbe De" adlı parça olmuştur.

2009 - günümüz: Olsun, Benden İzler ve Best Of, Vol 1

24 Nisan 2009 tarihinde Olsun adlı albümü piyasaya sürmüştür. Yeni albümü için Raks Müzik Prodüksiyon ile anlaşmıştır. Albümün çıkış şarkısı "Cumadan Pazara" adlı şarkısı olmuştur ve tek hit parçasıdır. Şirket ile anlaşmazlıklar sebebiyle ilk basımında durduruldu. 2011 yılında Seyhan Müzik'le anlaşarak bir önceki albümdeki şarkıları heba olduğu için 16 parçadan oluşan bir remix albüm çıkardı. Bu şarkılardan 7 Benden İzler adlı albümden yayınlanan tek hit parça "O Biliyor" oldu. Aynı yıl Ümit Sayın'ın eski parçalarını bir arada topladığı Söz-Müzik Ümit Sayın albümünde "Gönül Yareler İçinde" adlı 1990'lı yıllarda seslendirdiği parçayı albüm için tekrar seslendirmiştir.

Diskografisi

Stüdyo albümler
 Bendeniz I, (1993-Raks Müzik) - 17 Aralık 1993
 Bendeniz II, (1995-Raks Neşe Müzik) - 10 Haziran 1995
 Bendeniz III, (1996-Raks Neşe Müzik) - 26 Ağustos 1996
 Bendeniz'den, (1998-Raks Neşe Müzik) - 1 Mayıs 1998
 Kurtulamıyorum, (1999-Universal Neşe Müzik) - 1 Kasım 1999
 Zaman, (2001-Talent Records) - 30 Kasım 2001
 Demedim mi, (2003-V&G) - 23 Ağustos 2003
 Aşk Yok Mu Aşk, (2005-V&G) - 12 Nisan 2005
 Değiştim, (2006-V&G) - 20 Kasım 2006
 Olsun, (2009-RMP) - 18 Mayıs 2009

Derleme albümler
 Bendeniz Şarkıları, (2000-Neşe Müzik) - 1 Kasım 2000
 Benden İzler - 16 Hit Remix, (2011-Seyhan Müzik) - 8 Ağustos 2011
 Best of Bendeniz, Vol. 1, (2018-Poll Production) - 28 Kasım 2018
 Best of Bendeniz, Vol. 2, (2022-Poll Production) - 18 Kasım 2022

EP'ler ve tekliler
 Biz (Bendeniz & Harun Kolçak) 1994
 O İnsan - 8 Şubat 2017
 Evlenilir Mi Bu Zamanda - 16 Haziran 2023

Video klipleri

Liste başarıları

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar
1973 doğumlular
Zürich (kanton) doğumlular
Erenköy Kız Lisesinde öğrenim görenler
Türk asıllı İsviçreliler
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
Türk kadın şarkıcı-şarkı yazarları
20. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
Resim aranan müzisyenler
Türk kadın pop şarkıcıları
Raks Müzik sanatçıları
Universal Müzik sanatçıları
Seyhan Müzik sanatçıları
Poll Production sanatçıları

Bendeniz


සද්ධාතිස්ස රජතුමාගෙන් පසුව ලංකාද්වීපයෙහි රජකම් ලැබිය යුතුව තිබුණේ ඔහුගේ වැඩිමහලු පුත් ලජ්ජිතිස්ස කුමරුටය.එහෙත් සංඝයා වහන්සේලාගේ මැදිහත් වීමෙන් දෙවෙනි පුත් ථුල්ලත්ථන සිහසුන මත හිඳුවාලීය. මසක් ගත වීමටත් පෙර සොයුරා මරාදමා ලජ්ජිතිස්ස රජවිය.
පසුව හෙතෙම සංඝයා වහන්සේලා සමඟ සමගිව ඉතා වැදගත් ශාසනික වැඩ කටයුතු කලේය.රුවන්වැලි සෑයේ ශිලාමය මල් ආසන ත්‍රිත්වයක් තැනවීම, ථූපාරාමයට නැගෙනහිරින් ශිලා ස්ථූපයක් කරවීම, ගිරිකුම්භිලා විහාරය ද කරවූයේය.

ලංජතිස්ස රජ


Lasióna, en , est un ancien dème du  district régional d'Élide, en Grèce-Occidentale. Depuis 2010, il est fusionné au sein du dème d'Archéa Olympía.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Dème en Grèce-Occidentale
Élide

Dème de Lasióna


Carl Christian Freiherr von Linsingen, seit 1816 Graf von Linsingen, (* 6. Januar 1742; † 5. September 1830 in Herrenhausen) war ein deutscher General der Kavallerie des Königreichs Hannover.

Leben
Carl Christian Freiherr von Linsingen zu Birkenfelde wurde 1753 Kadett im Regiment Hammerstein in Hameln und Ende 1756 Kornett. Während des Siebenjährigen Kriegs kam er 1757 unter dem Kommando des Oberst von Post ins Feld. 1758 wurde er auf Betreiben seines älteren Bruders als Sekondeleutnant in das reitende Jägerkorps unter Wilhelm von Freytag versetzt. Dort kämpfte er bis zum Ende des Krieges. 1764 wurde er in den Stamm des 9. leichten Dragoner-Regiments versetzt. Dort wurde er 1772 Premierleutnant, 1777 Hauptmann und 1791 Major. Während des Ersten Koalitionskrieges war er 1793 Vorposten-Kommandant und konnte sich mehrfach auszeichnen. Während des Rückzuges stürzte Linsingen in einen Vorpostengefecht bei Goirle am 26. August 1793 mit seinem Pferd und geriet in Gefangenschaft. Er blieb bis zum Ende des Krieges in französischer Gefangenschaft.

Nach der Rückkehr in sein Regiment wurde Linsingen 1795 Oberstleutnant und 1801 Oberst. Nach der Kapitulation der Hannoverschen Armee im Jahr 1803 und deren Auflösung ging er in die King's German Legion nach England. Dort wurde er 1804 Generalmajor und wurde Chef des 1. Leichten Dragoner-Regiments, später des 1. Husaren-Regiments. Damit kämpfte er 1805 in Feldzug in Hannover, und 1807 im Baltikum. In der Schlacht bei Kiöge am 29. August 1807 kommandierte Linsingen die rechte Kolonne, Wellington die linke. 1809 nahm er an der Landung in Walcherem teil.

Im Jahr 1811 wurde er zum Generalleutnant befördert und war Distrikts-General in England und Irland. Ab 1813 war er bei Abwesenheit des Herzogs von Cambridge Kommandeur der Legion. 1815 wurde er zum General der Kavallerie ernannt und 1817 auch zum Inspekteur der Kavallerie. Auf diesem Posten verblieb er bis zu seinem Todestag, dem 5. September 1830.

Am 17. Januar 1816 erhob König Friedrich Wilhelm III. von Preußen den General in den preußischen Grafenstand. 1820 wurde Linsingen zum Ehrenbürger der Stadt Hannover ernannt. Er war Inhaber des Großkreuzes des Guelphen-Ordens, Honorary Knight Commander des Order of the Bath (KCB) sowie Inhaber des preußischen Großen Roten Adlerordens.

Sein Sohn, der Kgl. großbritann. Oberstleutnant William Frederic, wurde 1818 in England naturalisiert als William Frederic Linsingen, Count Linsingen of Linsingen (of the Kingdom of Prussia) and Baron Linsingen (in the Kingdom of Hanover), act Linsingen von 1818, House of Lords, London.

Literatur
 Bernhard von Linsingen-Gestorf: Aus Hannovers militärischer Vergangenheit. S. 378ff.

Einzelnachweise

Angehöriger der King's German Legion
Person in den Koalitionskriegen (Hannover)
Militärperson (Braunschweig-Lüneburg)
Ehrenbürger von Hannover
Großkreuz des Guelphen-Ordens
Honorary Knight Commander des Order of the Bath
Träger des Roten Adlerordens 1. Klasse
Titulargraf
Carl
Adliger
Deutscher
Geboren 1742
Gestorben 1830
Mann

Carl von Linsingen


En god død er en dansk dokumentarfilm fra 2013, der er instrueret af Estephan Wagner.

Handling
Filmen konfronterer seerne med et af de mest forankrede tabuer i samfundet: døden. Filmen følger skarpt tre kvinders sidste tid på et hospice, sidste stop før døden. Gennem kvinderne får seerne et indblik i hvad det betyder at nærme sig livets afslutning. Seerne hører om deres sidste drømme og er tilstede, når de finder ordene til at sige "Undskyld" eller "Jeg elsker dig". Filmen viser hvordan et hospice kan give mennesker livskvalitet i den sidste tid og omsorg på en respektfuld og kærlig måde. Samtidig er filmen et ærligt portræt, som ikke ser væk i de svære øjeblikke. En god død en hjerteskærende vemodig fortælling, men alligevel beroligende, munter og håbefuld. I filmen afmystificeres døden. Seerne bliver klogere på kvindernes og de pårørendes sorg, men ser også, hvordan det mindste fremskridt og bedring kan skabe et muntert øjeblik.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2013

Dokumentarfilm fra Danmark

En god død


El caldo de Lisogenia o medio LB (por su acrónimo en inglés) es un medio enriquecido que se utiliza principalmente para el cultivo de bacterias. La abreviatura LB deriva de "Lysogeny Broth", de acuerdo con su creador Giuseppe Bertani; sin embargo, es común que dicho acrónimo sea interpretado erróneamente como caldo Luria, caldo Lennox, o medio Luria-Bertani.

Descripción

La fórmula de medio LB fue publicada en 1951, en el primer documento de Bertani sobre Lisogenia. En este artículo se describe el experimento de un solo estallido modificado ("modified single-burst experiment") y el aislamiento de los fagos P1, P2 y P3. Bertani había desarrollado el medio LB para optimizar el crecimiento de la bacteria Shigella y formar placas virales.

Distintas formulaciones de este medio han constituido un estándar industrial en el cultivo de Escherichia coli desde los años 50. Estos medios se han utilizado ampliamente para el cultivo de bacterias durante el trabajo con plásmidos y proteínas recombinantes. Sigue siendo uno de los medios más utilizados para cultivar y mantener cepas recombinantes de E. coli en laboratorio. Sin embargo, el medio LB se debe evitar en estudios fisiológicos, probablemente debido a efectos indeseados del uso de aminoácidos y péptidos como fuentes de carbono, y que disminuyen la reproducibilidad de estos estudios.

Existen varias fórmulas comunes del medio LB. A pesar de que son diferentes, comparten una composición similar de los ingredientes utilizados para promover el crecimiento, incluyendo las siguientes:
Péptidos y peptonas de caseína
Vitaminas (vitaminas del complejo B)
Oligoelementos (por ejemplo, nitrógeno, magnesio, azufre,)
Minerales

La triptona proporciona péptidos y peptonas (la triptona es una mezcla de péptidos formada por la digestión parcial de la caseína por la enzima tripsina). El extracto de levadura proporciona vitaminas y determinados oligoelementos. El cloruro de sodio proporciona los iones de sodio para el transporte y el equilibrio osmótico. La bacto-triptona se utiliza para proporcionar los aminoácidos esenciales para el crecimiento de las bacterias, mientras que el extracto de bacto-levadura se utiliza para proporcionar una gran cantidad de compuestos orgánicos útiles para el crecimiento bacteriano.

En su publicación original de 1951, Bertani usó 10 gramos de NaCl y 1 gramo de glucosa por 1L de solución. Luria en su "L broth" de 1957 copió exactamente la receta original de Bertani. Las recetas publicadas posteriormente en general eliminan la glucosa.

Fórmula
La fórmula generalmente difiere en la cantidad de cloruro sódico, para así proveer de las condiciones osmóticas adecuadas para una cepa bacteriana concreta y unas condiciones de cultivo deseadas. Las fórmulas bajas en sal, de Lennox y Luria, son ideales para cultivos que requieren antibióticos sensibles a la sal.

LB-Miller (10 g/L NaCl)

LB-Lennox (5 g/L NaCl)

LB-Luria (0.5 g/L NaCl)

Preparación
Método común para la preparación de un litro de LB:

Pesar:
10 g Triptona
5 g Extracto de levadura
10 g NaCl

Disolver los sólidos en ~800 mL de agua destilada o desionizada..
 Añadir más agua destilada o desionizada, en una probeta graduada para asegurar la precisión, para hacer un total de 1 litro.
 Autoclave a 121 °C.
 Después de enfriar, agitar el frasco para asegurar la mezcla, y el medio LB está listo para su uso.

Ajuste del pH
Antes de la esterilización en autoclave, en algunos laboratorios se ajusta el pH del medio LB a 7,5 u 8 con hidróxido de sodio. Sin embargo, el hidróxido de sodio no proporciona ninguna capacidad de amortiguación de los medios, y esto se traduce en cambios rápidos en el pH durante el cultivo de las bacterias. Como resultado, algunos laboratorios ajustan el pH de LB con 5.10 mmol/L de Tris buffer, frecuentemente por dilución a partir de disoluciones de Tris 1 mol/L.

Referencias

Técnicas microbiológicas
Medios de cultivo

Caldo de Lisogenia


Clásicos del Cine fue una revista de historietas publicada por Editorial Novaro desde 1956, dedicada a las adaptaciones de películas. Constó de 315 números ordinarios y 11 extraordinarios. El material original procedía de las compañías estadounidenses Dell Comics y (a partir de los años sesenta) de Gold Key.

Valoración
A pesar de su escasa coherencia, Clásicos del Cine tiene una gran demanda entre los coleccionistas.

Referencias

Bibliografía

 GARD, Jorge (2016) Cuando Bruce Wayne se llamaba Bruno Díaz. Diábolo Ediciones. Depósito Legal: M-35988-2016 ISBN 978-84-16217-89-2

Revistas de historieta de México
Revistas en español

Clásicos del Cine (SEA/Novaro)


Ali Poyrazoğlu (d. 9 Temmuz 1946, İstanbul), sinema ve tiyatro oyuncusu, yazarı ve yönetmenidir. Kasım 2012'den beri UNICEF Türkiye İyi Niyet Elçisi'dir.

Oyunculuk kariyeri
Ali Poyrazoğlu oyunculuk kariyerine İstanbul Şehir Tiyatroları'nda başladı. Pek çok tiyatro oyununda oynadı. Çeviriler yaptı, yaptığı ilk çeviri kitabını Arslan Kaynardağ bastı. Eser Luigi Pirandello'nun bir oyunuydu. Oynadığı tiyatrolar arasında Dormen Tiyatrosu, Kent Oyuncuları, Ulvi Uraz Tiyatrosu, Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu vardır. 1972 yılında Poyrazoğlu Tiyatrosu'nu kurdu. New York Broadway'de sahnelen Pera Palas adlı oyunda İngilizce başrol oynadı.

Ali Poyrazoğlu, 70'li yıllarda TRT'de canlandırdığı "Ali Uyanık" tiplemesiyle geniş kitleler tarafından tanındı. Canlı yayında durum komedisi oynayan Poyrazoğlu yıllar sonra Halit Kıvanç'a yaptığı itirafta "TRT bizim için okul oldu. Benden canlı yayında skeç oynamamı istediler. Ben yaptığım işin sit-com olduğunu sonradan öğrendim. Ali Uyanık haksızlıklara karşı çıkan bir tiplemeydi." demiştir.,

80'li yıllarda çeşitli müzikallerde rol aldı. Yeşil Kabare'de sahne alırken, Adile Naşit, Yıldız Kenter, Zeki Müren, Müjdat Gezen, Ferdi Özbeğen, Sezen Aksu, Rasim Öztekin gibi dev isimlerle aynı sahneyi paylaştı. Ayşen Gruda, Bülent Kayabaş, Nilgün Belgün, Korhan Abay gibi isimlerle Ali Poyrazoğlu Tiyatrosu'nda yazıp yönettiği çeşitli oyunlarda birlikte rol aldı.,,,,

2013 yılında Akşam gazetesinden Olcay Ünal Sert'e konuşan Ali Poyrazoğlu; "Yeşil Kabare'yi borç harç açtım, dekorasyonu yaptım. Şaka, hiciv, alay, dram her şey mevcut ama stand-up yok o zamanlar, ayaküstü geyik, her şey mevcut." diyerek o dönemi anlatıyor.

2000'li yıllardan itibaren Bizim Sınıf, Ben Eskiden Küçüktüm, Sağlık Olsun, Havada Bulut, Ödünç Yaşamlar, Kobay, Eski Çamlar Bardak Oldu, Tak Tak Takıntı, Asi Kuş, Tamamla Bizi Ey Aşk adlı oyunlarda rol aldı. Ferhan Şensoy'un yazdığı, Ali Poyrazoğlu'nun yönettiği 'Bizim Sınıf' adlı oyunda eğitim sisteminin çürüyen yanlarını sorguladı. Poyrazoğlu bu oyunda Ayşen Gruda, Suzan Aksoy, Özdemir Çiftçioğlu, Onur Şenay, Özden Ayyıldız, Eser Ali Yıldırım ile başrolleri paylaştı. Poyrazoğlu, yazıp yönettiği 'Tamamla Bizi Ey Aşk' adlı oyunda başrolleri Şebnem Özinal ve Melih Ekener ile paylaşırken, "Aşk iki kişilik devrimci bir örgüttür" diyor.

Ali Poyrazoğlu, son olarak 'Tak Tak Takıntı' adlı oyunda Madam Arşaluz karakterini canlandırdı. Laurent Baffie'nin eserinden Türkçeye uyarlayarak yönettiği oyunda Melih Ekener, Hasan Akdemir, Eser Ali, Güneş Emir, Aylin Dönmez ve Güneş Berberoğlu ile başrolleri paylaştı. Ali Poyrazoğlu genç sanatçıları bulup keşfetmesi ile de meşhurdur. Sanat dünyasına kazandırdığı isimler arasında Cem Özer, Korhan Abay, Levent Kazak, Levent Tülek, Peker Açıkalın, Nilüfer Açıkalın, Pelinsu Pir, Bora Akkaş, Burak Alkaş, Nur Gürkan, Eser Ali Yıldırım, Güneş Emir ve Hasan Akdemir yer almaktadır.

Ali Poyrazoğlu 2012 yılında, şef Gürer Aykal ile birlikte Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası'nda (BİFO), Fransız besteci Georges Bizet'in Carmen operasından bölümleri yönetti. Sanatçı filarmoni orkestrası eşliğinde 'Asi Kuş' oyunundan aryalara da yer verirken sahne şovunu gerçekleştirdi. "Carmen" operasından seçtiği bölümleri yöneten Ali Poyrazoğlu, konserde "Asi Kuş oyunumu simgeliyor" dediği tüylü bir şapka taktı. Sanatçı, "Asi Kuş"u, insanların içindeki Carmen'i ortaya çıkarmaları, kadınların içlerindeki Carmen ile yüzleşmeleri, erkeklerin içlerindeki kadını tanıması, kadınların da içindeki erkeği keşfetmesi için yazdığını belirtti.,,,

Sinema
Sinemaya 1970'te başladı. Ancak 1970'lerin ortasında Türk Sinemasına damga vuran seks filmleri furyasına katıldı. Bu dönemde sadece iki yıl içinde Hop Dedik Kazım, Kadınlar Hayır Derse, Çapkın Kızlar, Canavar Cafer, Deli Deli Tepeli, Çukulata Sevgilim, Kazım'a Ne Lazım, Beş Atış Yirmibeş, Bir Baba Hindi, Çılgın Gençlik, Çilli Yavrum Çilli, Çin İşi Japon İşi, Elma Şekeri, Kokla Beni Melahat, Bulunmaz Uşak, Kayıkçının Küreği, Çifte Kavrulmuş, Mahallede Şenlik Var, Namus Belası, Ne Alsan İki Buçuk gibi filmlerde rol aldı. Ancak daha sonra Yeşilçam'dan tamamen uzaklaştı. Uzun süre sonra 1986'da Asiye Nasıl Kurtulur adlı filmle sinemaya döndü.

Mazhar Alanson'la başrolünü paylaştığı ve döneminde oldukça konuşulan bu komedi filminde Şeytan rolündeydi. Arkadaşım Şeytan ile 1989'da 2. Ankara Film Şenliği'nde En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu; 9 filmindeki rolüyle ise 2003'te 8. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri'nde En İyi Erkek Oyuncu ödülünü kazandı. 1998 yılında Kültür Bakanlığı'nca verilen Devlet Sanatçısı unvanını almıştır.

Ali Poyrazoğlu, 9, O Şimdi Asker, Abdülhamit Düşerken gibi sinema filmlerinin ardından son olarak 2013 yılında Erkekler adlı filmde başrol oynamıştır. Fetih 1453 sinema filmiyle gişe rekorları kıran Fatih Aksoy'un çektiği film gişede beklenen ticari başarıyı sağlayamadı.

Tiyatro oyunları
 Az Sonra
 Ben Eskiden Küçüktüm
 Beni Unutma!
 Çılgınlar Kulübü
 Deliler Boşandı
 Eski Çamlar Bardak Oldu
 Gözlerimi Kaparım, Vazifemi Yaparım
 Hamlet
 Kobay
 Koçum Benim
 Ödünç Yaşamlar
 Oğlum Çiçek Açtı
 Sağlık Olsun
 Satıcının Ölümü
 Tak Tak Takıntı
 Uzaktan Gelen Piyano Sesleri
 Tanımadığım Adamlar
 Dünyalar
 Düşenin Dostu
 Evet Evet Evet
 Hakkımı Ver Hakkı
 Havada Bulut
 Hoşça Kal İstanbul
 İpteki
 Kaplumbağa
 Kelebek
 Morfin
 Orkestra
 Pera
 Seçimler
 Yanımdaki Yatak

Filmografisi

Oyuncu
 1970: Ölüm Emri
 1974: Sokak Şarkıcıları
 1972: Gönül Meyhanesi
 1972: Acı Sevda
 1972: Cevriye'nin Kızları
 1973: Gazi Kadın (Nene hatun)
 1975: Kadınlar Hayır Derse
 1975: Canavar Cafer
 1976: Bulunmaz Uşak
 1986: Asiye Nasıl Kurtulur
 1988: Arkadaşım Şeytan
 1995: Yer Çekimli Aşklar
 2002: 9
 2003: O Şimdi Asker
 2003: Abdülhamit Düşerken
 2005: Ayın Karanlık Yüzü
 2013: Erkekler

Yönetmen
 1999: Aile Bağları
 2000: Sünnet Holding
 2000: İnsanlık Hali

TV yapımları
 Ahududu (1974)
 Kim Bunlar
 İnsanlık Hali
 Ali Uyanık
 Aile Bağları
 Oğlum Çiçek Açtı
 Babam 9 Doğurdu

Doldurduğu bir plak
Ali Poyrazoğlu, 1960'lı ve 1970'li yıllarda birçok sinema ve tiyatro oyuncusunun yaptığı gibi dönemin modasına uyarak bir de müzik plağı doldurmuştu. 1976 yılında Ali Uyanık adını kullanarak yaptığı bu 45 devirlik vinil plağın A yüzünde Tufaya Bak Tufaya, B yüzünde ise İcabında Fenerbostan adlı parçalar yer alıyordu. 45'lik plak Hop Plak şirketinden çıkmıştı ve 509 etiket numarasını taşıyordu.

Ödüller
 1984: 1983-1984 Dönemi Sanat Kurumu Ödülleri - Seçici Kurul Özel Ödülü - Orkestra
 1989: 2. Ankara Film Festivali - En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu - Arkadaşım Şeytan
 1998: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı unvanı
 2003: 8. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri - En İyi Erkek Oyuncu - 9
 2006: 10. Afife Tiyatro Ödülleri - Yılın En Başarılı Müzikal ya da Komedi Erkek Oyuncusu - Ben Eskiden Küçüktüm
 2007: 11. Afife Tiyatro Ödülleri - Yılın En Başarılı Müzikal ya da Komedi Yardımcı Erkek Oyuncusu - Tak Tak Takıntı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Beyazperde'de Ali Poyrazoğlu
 IMDb'de Ali Poyrazoğlu
 Sinemalar.com'da Ali Poyrazoğlu
 SinemaTürk'te Ali Poyrazoğlu
 TSA'de Ali Poyrazoğlu

Yaşayan insanlar
1946 doğumlular
Ordu doğumlu sanatçılar
20. yüzyılda Türk erkek oyuncular
21. yüzyılda Türk erkek oyuncular
Türk erkek sinema oyuncuları
Türk erkek tiyatro oyuncuları
Türk erkek dizi oyuncuları
Devlet Sanatçıları
İstanbul Şehir Tiyatroları sanatçıları
Türk erkek seslendirme sanatçıları
Pertevniyal Lisesinde öğrenim görenler
UNICEF iyi niyet elçileri
Ankara Uluslararası Film Festivali Ödülü sahibi oyuncular

Ali Poyrazoğlu


Helen Chandler () a fost o actriță americană de film și de teatru. Este cel mai cunoscută pentru rolul Minei Seward în filmul de groază Dracula din 1931.

Filmografie
The Music Master (1927) - Jenny
The Joy Girl (1927) - Flora
Mother's Boy (1929) - Rose Lyndon
Salute (1929) - Nancy Wayne
The Sky Hawk (1929) - Joan Allan
Rough Romance (1930) - Marna Reynolds
Outward Bound (1930) - Ann
Mothers Cry (1930) - Beattie Williams
Dracula (1931) - Mina Seward
Daybreak  (1931) - Laura Taub
Salvation Nell (1931) - Nell Saunders
The Last Flight (1931) - Nikki
Fanny Foley Herself (1931) - Lenore
A House Divided (1931) - Ruth Evans
Vanity Street (1932) - Jeanie Gregg
Behind Jury Doors (1932) - Elsa Lanfield
Christopher Strong (1933) - Monica Strong
Alimony Madness (1933) - Joan Armstrong
Dance Hall Hostess (1933) - Nora Marsh
Goodbye Again (1933) - Elizabeth Clochessy
The Worst Woman in Paris? (1933) - Mary Dunbar
Long Lost Father (1934) - Lindsey Lane
Midnight Alibi (1934) - Abigail 'Abbie' Ardsley - a Girl
Unfinished Symphony (1934) - Emmie Passeuter
Radio Parade of 1935 (1934) - Joan Garland
It's a Bet (1935) - Clare
Mr. Boggs Steps Out (1938) - Oleander Tubbs (ultimul ei rol de film)

Note

Legături externe

 Helen Chandler Fansite
 Van Neste, Dan. ""Helen Chandler: Vision of Beauty"" Films of the Golden Age, Spring, 1998 .
 Fiore, David. Hypocritic Days Insomniac Press, 2014. Toronto Star review of the novel

Nașteri în 1906 Decese în 1965Actrițe americane
Actori americani de filme mute
Actori de teatru americani
Actrițe americane din secolul al XX-lea

Helen Chandler


Björn Roger Bengtsson (*  17. Oktober 1973 in Malmö) ist ein schwedischer Schauspieler.

Werdegang
Bengtsson studierte von 1993 bis 1996 an der  Theaterhochschule in Göteborg (Teaterhögskolan i Göteborg). Anschließend arbeitete er am Musiktheater Malmö, Stadttheater Helsingborg (Helsingborgs stadsteater) und Riksteatern (Reichstheater), wo er auch mehrere Auftritte hatte. Des Weiteren spielt er auch bei vielen schwedischen Film- und Fernsehproduktionen mit.

Filmografie (Auswahl)
 1999: Gertrud
 2002: Hot Dog
 2003: Ramona
 2003: Utan dig
 2005: Nur Pferde im Kopf (Vinnare och förlorare)
 2006: Van Veeteren – Moreno och tystnaden
 2006: Kommissar Beck: Zerschlagene Träume
 2006:  Der Rebell des Königs (Snapphanar) (Fernsehfilm)
 2006: Håkan Nesser – Die Schwalbe, die Katze, die Rose und der Tod
 2006: Håkan Nesser – Moreno und das Schweigen
 2006: Istedgade
 2007: Labyrint (TV)
 2008: Rallybrudar
 2010:  Psalm 21 - Die Reise ins Grauen (Psalm 21)
 2010: Bröderna Karlsson
 2011: Bibliotekstjuven (TV)
 2012: Zon 261
 2014–2020: Blutsbande (Tjockare än vatten)
 2015: Wie auf Erden (Så ock på jorden)
 2015: GSI – Spezialeinheit Göteborg
 2017: The Last Kingdom (Fernsehserie)
 2018: Robin Hood
 2021: Der unwahrscheinliche Mörder (Den osannolika mördaren, Fernsehserie)

Weblinks

 Svensk Filmdatabas

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
Schwede
Geboren 1973
Mann

Björn Bengtsson


Edward Devereux,  vicomte Hereford (vers 1710 – ) est un pair britannique et le  vicomte Hereford, succédant à un cousin éloigné, Price Devereux (10e vicomte Hereford).

Famille et ascendance
Il est le fils d'Arthur Devereux de Nantcribba, Montgomeryshire (décédé en 1711) et de sa seconde épouse Elizabeth Glyn. Son grand-père maternel est Richard Glyn de Maesmawr.

Le 13 avril 1738, Edward épouse Catherine Mytton (décédée en 1748). Elle est la fille de Richard Mytton de Pontyscowryd et Garth, High Sheriff of Montgomeryshire et Dorothy Wynn. Ils ont au moins quatre enfants :

 Edward Devereux,  vicomte Hereford (19 février 1740 - ).
 George Devereux (13e vicomte Hereford) (25 avril 1744 - 31 décembre 1804)
 Bridget Devereux (d. 1781). Mariée à Price Jones.
 Catherine Devereux (d. 1814). Mariée au révérend John Acland de Broadclyst.

Références

 John Debrett, pairie d'Angleterre, d'Écosse et d'Irlande de Debrett (1820)

Décès en août 1760
Vicomte de la pairie d'Angleterre au XVIIIe siècle
Vicomte Hereford

Edward Devereux (11e vicomte Hereford)


Ordovician යනු වසර මිලියන 485-444 කට පෙර Paleozoic යුගයේ දෙවන කාල පරිච්ඡේදය වේ,

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 An Ordovician reef in Vermont.
Ordovician fossils of the famous Cincinnatian Group
Ordovician (chronostratigraphy scale)

Geological periods
1879 in paleontology

Ordovician


وناس عمر ولد عام 1936، هو رسام تونسي. يدرس منذ عام 1970 بالمدرسة الوطنية للفنون الجميلة بتونس.

وصلة خارجية
صفحة بالموسوعة السمعية البصرية للفن المعاصر (بالفرنسية)

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
رسامون تونسيون
مواليد 1936

وناس عمر


Amy Lynn Hartzler (önceki soyadı Lee, d. 13 Aralık 1981 — Riverside, Kaliforniya), Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve müzisyen. Grammy ödüllü rock grubu Evanescence'ın kurucusu ve vokalistidir. Şarkıcılığının ve şarkı yazarlığının yanı sıra klasik müzik eğitimli bir piyanisttir. Etkilendiği müzisyenler arasında Mozart, Björk Tori Amos, Danny Elfman gibi sanatçılar vardır.

Biyografi

İlk yılları
Lee, John Lee ve Sara Cargill çiftinin kızıdır. John Lee disk jokeyi, anne Cargill ise televizyoncudur. Robby adında bir erkek kardeşi, Carrie ve Lori adlarında iki kız kardeşi vardır. Aslında üçüncü bir kız kardeşi daha vardır fakat o, sara hastasıdır ve henüz üç yaşındayken (1987 yılında), annesi onu banyo yaptırırken birkaç dakikalığına yalnız bıraktığı sırada kriz geçirip nefessiz kalarak hayatını kaybeder. Amy Lee onun cansız bedenini görmüş ve hayatında unutamayacağı bir yara olarak aklına kazımıştır.
Fallen albümündeki Hello adlı şarkıda annesine söylediği şu cümle; "Has no one told you she's not breathing?-kimse sana söylemedi mi, o nefes almıyor" ve The Open Door albümündeki Like You adlı şarkılar, Amy Lee'nin bu ölen kız kardeşi için yazılmıştır. Lee'nin yazdığı bu şarkılarda direkt olarak bu kız kardeşe atıflarda bulunulmuştur.

Lee, toplam dokuz yıl piyano dersi almıştır. Ailesi ile beraber sık sık taşınmış, Florida ve Illinois'den sonra son olarak Arkansas'a yerleşmiştir. Nitekim Evanescence da 1995 yılında burada kurulmuştur. Eğitimi ile ilgili olarak da Pulaski Academy'den mezun olduğu, 2000 yılında da Middle Tennessee State University'e gittiği bilinmektedir.

AOL Müzik'te yer alan bir röportajında ilk yazdığı şarkılarının Eternity of the Remorse ve A Single Tear gibi iki şarkı olduğunu hatırladığını söylemiştir. İlkini on bir yaşındayken yazdığını hatta o zamanlar klasik müzik bestecisi olmak istediğini söylerken adı geçen ikinci şarkıyı da sekizinci sınıfa giderken yazdığını da eklemiştir.

Evanescence

Kuruluş
Amy Lee, grubu Ben Moody ile birlikte kurdu. İkili bir yaz kampında Lee'nin Meat Loaf adlı grubun I'd Do Anything for Love (but I Won't Do That) adlı parçayı piyanoda çalması üzerine tanıştı. Bunun ardından, hemen bir ay içerisinde Arkansas'taki bazı kitapçılarda, kafelerde akustik performanslar sergilediler. Sonra da, Evanescence EP (1998) ve Sound Asleep EP (1999) adlı iki demo yaparak bunları bazı bölgesel satıcılarda sattılar. 2000 yılında da daha uzun bir demo olan Origini yaptılar. Bu demo albümünde yer alan şarkılardan üç tanesi grubun daha sonra çıkacak olan albümleri Fallen 'da da yer aldı. Bu üç şarkı, Moody ve Lee tarafından birlikte yazılmıştı ve bunlar Whisper, Imaginary ve My Immortaldı. Whisper ve Imaginary albümde yer almadan önce bazı değişiklere uğradıysa bile; My Immortal aynen demodaki hali ile Fallen'da yer aldı. Sonraları ''My Immortalın grubun çaldığı farklı bir versiyonu internette yer alsa da, internetten indirmek için grubun Fallen albümünün içinde yer alan bir şifre gerekmekteydi. Bu versiyon, Fallen'ın sonraki kopyalarında (Arjantin ve Brezilya'da) yer aldı.

 Ben Moody'nin gruptan ayrılması
22 Ekim 2003 tarihinde gitarist Ben Moody farklılık yaratma düşüncesiyle gruptan ayrıldı. Birkaç ay sonra bir röportajında Amy Lee, "Bir değişiklik yaratamadığınızı fark ettik ve bu olmadan da yeni parçalar kaydedemeyeceğimizi anladık." demiştir ve ayrıca "Sonuçta biz grubuz ve bu olaylar sadece Ben ve benim etrafında dönmüyor." diyerek eklemiştir. Daha sonra eski Cold gitaristi Terry Balsamo, Amy Lee'nin şarkı yazımında partneri oldu.

 Dava
1 Aralık 2005 tarihinde eski Evanescence menajeri Dennis Rider, Amy Lee ile aralarında olan kontrata Lee'nin uymayıp, Rider'ın görevine erken son verdiği için 10 milyon dolarlık bir dava açtı. Rider grup ile üç albümlük kontratı olmasına rağmen bir albüm sonra görevine son verildiğini söyledi.

Sonrasında, Amy Lee de karşı dava ile buna görevi kötüye kullanma, cinsel taciz ,görevi özenle yapmama, iş toplantıları sırasında sarhoş olma ve bazı diğer iddiaları gerekçe göstererek karşılık verdi. Ayrıca davada Rider'ın Amy Lee'nin kariyerini ve işini tehlikeye soktuğunu, kendi çıkarları için Lee'nin işini kullandığı iddia edildi. Bundan başka, Rider'ın Amy Lee'nin kartı ile karısından gizli olarak metresine hediyeler aldığı da davadaki iddialar arasında yer aldı.

Davada, Rider'ın avukatı Bert Deixler ise Rider'ın 2002 yılından itibaren grubun menajeri olduğunu, işini profesyonelce yaptığını ve her zaman kendini bu tür şeylerden uzak tutmaya çalıştığını belirtti.

 The Open Door

The Open Door'daki tüm parçalar kötü bir ilişki sonrasında Amy Lee'nin geçirdiği depresyon sürecinde, sanatçının kendisi tarafından yazıldı. 6 ay süren bu depresyon boyunca psikiyatristiyle randevularına gitmek dışında evden çıkmayan Lee, "Good Enough" isimli parçayla bu dönemi noktaladı. Aslında bu şarkıyı albüme eklemek gibi bir düşüncesinin olmadığını, şarkı tamamlanınca albümdeki hüzünlü havayı mutlu sonla yok edebileceğini fark ettiğini söyledi.

Lee 2004 yılında Narnia Günlükleri : Aslan,Cadı ve Dolap filminin müzikleri üzerinde çalıştı. Ancak hazırlandıktan sonra, çok karanlık ve epik oldukları gerekçesiyle geri çevrildi. Bununla beraber film yapımcılarından gelen bir açıklamada hiçbir zaman bir Evanescence şarkısının filmin film müzikleri albümünde yer alması planlanmadığı ve Amy Lee'den hiçbir zaman film için şarkı bestelemesinin istenmediği söylendi."

Evanescence'ın The Open Door albümünde bazı şarkılarda, bu filmin müziklerinden parçalar olduğu söylendi. Fakat Amy Lee bunun gerçek olmadığını sadece Good Enough adlı parçada biraz bulunduğunu açıkladı.

 Nişan ve evlilik
9 Ocak 2007'de MuchMusic'in bir kaydı sırasında Lee, önceki gece nişanlandığını söyledi. Ardından da eVThreads.comda uzun süredir arkadaşı olan terapist Josh Hartzler'dan evlenme teklifi aldığını söyledi. Ayrıca başka bir röportajında da Bring Me To Life ve Good Enough adlı şarkıları yazarken ondan ilham aldığını belirtti. İkili 6 Mayıs 2007'de dünyaevine girdi ve Bahama adalarında balayı geçirdi. Evliliğinin ardından, yine eVthreads.com'a artık resmi olarak Bayan Hartzler olduğunu ifade etti.

Lee 18 Ocak 2014'te, sosyal medya aracılığıyla, hamile olduğunu duyurdu. Çiftin ilk çocuğu Jack Lion Hartzler 24 Temmuz 2014'te dünyaya geldi.

 Tarzı
Lee'nin tarzı Viktoryan tarzı kıyafetleri ile ve gothic makyajı ile hemen göze çarpar. Aynı zamanda giydiği kıyafetlerden bazılarını da kendisi tasarlamıştır. Bunlara örnek olarak Going Under parçasının klibinde giydiği kıyafet, 2004 Grammy ödüllerinde giydiği kıyafet ve The Open Door albüm kapağındaki kıyafeti örnek olarak verilebilir. Tasarladığı kıyafetleri tasarladıktan sonra daha uygun bir hale getirmesi için Japon moda tasarımcısı H.Naoto ile çalıştı. Konserlerinde genel olarak korse, uzun etekler ve uzun botlar giymektedir. Ayrıca sol kaşının yanında da bir piercing'i vardır. Bu da Fallen albüm kapağında göze çarpar.

Genellikle dekoltenin dikkat çekmek için yapıldığına inandığından dekolteli kıyafetler giymekten kaçınmıştır. Fakat Everybody's Fool parçasının klibinde dekolteli kıyafetler giymiştir. Ama, klipte işlenen konu ve şarkının sözleri birleşince, insanların dekolteyi ilgi çekmek için yaptığını ve şarkıda da Amy Lee'nin bu tür insanlara olan tepkisi açıkça görülmektedir. Hayranları da Amy Lee'yi bu konuda desteklemektedir.

2006 yılında Blender adlı magazin dergisi, yaptığı listede Amy Lee'yi rock dünyasının en seksi kadınları arasında göstermiştir. Listede Lee'nin yanı sıra Liz Phair, Courtney Love, Joan Jett gibi rock dünyasının ünlü isimleri de yer almıştır.

 Solo albüm
Ekim 2008'de Spin.com'a verdiği bir röportajda solo albüm için şarkılar yazdığını söyledi. Folk ve Kelt müziğinin etkilerinin olduğunu, genel olarak yazdıklarının onu gerçekten eski köklerine götürdüğünü söyledi. Lee bununla ilgili başka bilgi ve bir çıkış tarihi vermedi. Bu yeni yönün arkasındaki nedenle ilgili olaraksa Lee: "Maharetli bir toydan fazlası olduğumu göstermem gerek... Bu Evanescence ile sınıflandırabileceğim bir şey değil." diye konuştu.

The Gauntlet ile 23 Ekim 2008'de yaptığı röportaj sırasında ise solo kariyerine başlayıp başlamayacağını bilmediğini, "Gelecekte neler olacak bilmiyorum." diyerek belirtti. Amy Lee ayrıca Terry Balsamo ve Tim McCord'un hala grupla olduğunu, ancak turnelerin çok monoton geçtiğini söyledi. Lee şu anda şarkı yazdığını tekrarladı ve sadece bunun kendilerini hangi amaca götüreceğini bilmediğini belirtti.

 Diğer projeleri
2000 yılında Amy Lee, Evanescence'ta daha önce klavye çalmış olan David Hodges'un Breathe adlı şarkısını ve daha önce albümlerinde yer almamış olan Fall Into You adlı şarkıları seslendirdi. Ayrıca, Big Dismal adlı grubun 2003'te çıkan ilk albümleri Believeden Missing You adlı şarkıya geri vokal yaptı. Bundan başka, Lee The Daming Well adlı grubun iki şarkısına geri vokal yapsa da, grubun albümü çıkmadan önce Amy Lee'nin seslendirdiği kısımlar çıkarıldı.

Metal Hammer'ın 2003 yılındaki ödüllerinde Amy Lee yılın kadını dalında adaylardan biriydi fakat 2. olarak ödülü kazanamadı.

2004 yılında erkek arkadaşı Shaun Morgan ile düet yaptı. Shaun Morgan ve grubu Seether'ın 2004'te çıkan albümü ''Disclaimerda ikilinin beraber söylediği Broken adlı şarkı yer aldı. Şarkının klibinde de Amy Lee grupla beraber yer aldı. Bu şarkının bir başka özelliği de The Punisher adlı filmin film müzikleri arasında yer almasıydı.

2006'da bir Amerikalı yardım kuruluşu olan Out of the Shadows'un başına geçti. Bu uluslararası bir kuruluştu ve amacı da insanları epilepsi hastalığı hakkında eğitmekti. Amy Lee'nin görevi kabul etmesinin bir nedeni de erkek kardeşi Robby'ye bu hastalığın teşhisi konmuş olmasıydı.

Şarkıcı, Johnny Cash'in Gods Gonna Cut You Down adlı şarkısının klibinde de yer aldı. Klip Manhattan'da Trinity kilisesinde çekildi. Klip sırasında Tim Burton'a ait olan siyah kadife bir ceket giydi.

Korn'un MTV'de yer alan Unplugged adlı programda yer alan akustik performansında Freak On A Leash şarkısında Lee de yer aldı. Bu şarkı aynı zamanda Şubat 2007 tarihinde çıkan Korn albümünün ilk teklisidir.

2007 yılının sonlarına doğru VH1 adlı kanaldaki Behind the Music adlı programda yer aldı. Program, o hafta rock grupları ile ilgili bir bilgisayar oyunu olan Rock Band'i tanıtıyordu.

Amy Lee 2007 Kerrang! Awards'ta yılın en seksi kadını seçildi.

Ulusal Müzik Yayıncıları Derneği'nin 2008 Şarkıyazarı ödülüne, kişisel başarılarından dolayı Amy Lee'nin layık görüldüğü açıklandı. Şarkıcı 8 Haziran 2008'deki törende ödülünü aldı.

Amy Lee 2008 yılında Nightmare Revisited adlı soundtrack albümü için Sally's Song adlı şarkıyı seslendirdi. Amy Lee daha önce bir filmin müziklerini yapmayı çok istediğini söylemişti. Üstelik The Nightmare Before Christmas onun en sevdiği filmdi. Şarkının kaydında Evanescence'ın turnesinde grupla birlikte çalan Will Hunt da Amy Lee'ye baterisiyle eşlik etti. Amy Lee Sally's Songu 13 Ekim'de The Tonight Show With Jay Lenoda, 17 Ekim'de de filmin Hollywood'daki prömiyerinde canlı olarak seslendirdi.

Şarkıcı, 23 Şubat 2009'da Legends&Lyrics için Nashville'deydi ve Bring Me To Lifeı akustik olarak seslendirdi. Bu projenin paylaşılan videosunda Lee'nin performansının bir kısmı ve röportajı yer alıyor.

Diskografi
 Evanescence EP (Aralık 1998)
 Sound Asleep EP (Whisper EP) (Ağustos 1999)
 Origin (4 Kasım 2000)
 Mystery EP (14 Ocak 2003)
 Fallen (4 Mart 2003)
 Anywhere But Home (23 Kasım 2004)
 The Open Door (2 Ekim 2006)
 Evanescence (11 Ekim 2011)
 Aftermath (25 Ağustos 2014)
 Recover, vol 1 EP (19 Şubat 2016)

Birlikte çalıştığı kişiler & gruplar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Amy Lee Twitter Sayfası
 Evanescence Resmi Sitesi
 Evanescence Twitter Sayfası
 Evanescence Myspace Sayfası
 Out of the Shadows Resmi Sitesi
 Imdb'de Amy Lee

1981 doğumlular
Riverside County doğumlular
Amerikalı kadın rock şarkıcıları
Amerikalı söz yazarları
21. yüzyıl Amerikalı bestecileri
Amerikalı heavy metal şarkıcıları
Kerrang! Ödülü sahipleri
Evanescence üyeleri
Alternatif metal müzisyenleri
Yaşayan insanlar
21. yüzyılda Amerikalı piyanistler
Amerikalı rock piyanistleri

Amy Lee


Svijet

Događaji

Osnivanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Događaji

 Motovunski statut
 Veprinački zakon

Osnivanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Pravo u 1507.


Mit dem Inchpedal wird bei hydrostatischen Antrieben eine Trennung des Fahrantriebs von Förder- und Hebeantrieben erreicht. Dieses mit dem linken Fuß zu bedienende Pedal sorgt dafür, dass langsame Rangierfahrten (z. B. bei Gabelstaplern oder Radladern) bei gleichzeitig hoher Ladekraft möglich sind.

Hintergrund
Bei Arbeitsmaschinen mit hydrostatischem Antrieb versorgt das Hydrauliksystem die gesamte Bordhydraulik. Die Leistung ist daher von der Drehzahl des Antriebsmotors abhängig. Um die unterschiedlichen Bereiche wie Fahr- und Hubelemente mit unterschiedlichen Leistungen betreiben zu können, wird das Inchpedal getreten. Dabei wird der Ölfluss zum Hydraulikmotor an der Antriebsachse verringert, wodurch die Fahrgeschwindigkeit sinkt. Die übrige Hydraulikanlage (z. B. das Hubwerk) wird aber weiterhin mit voller Hydraulikleistung versorgt.

Weblinks
 Radlader mit hydrostatischem Drive
 Inching pedal

Bedienelement
Regler

Inchpedal


المؤسسة الوطنية للألعاب الرياضية  أو كما يعرف بـ أتلتيكو ناسيونال هو نادِ كرة قدم كولومبي يلعب في دوري الدرجة الأولى. تم تأسيس النادي في سنة 1947. مقر النادي في ميديلين، وهو نادي واحد من ثلاثة أندية لعبت فقط في كل بطولة بالدرجة الأولى في تاريخ البلاد، والفريقان الآخران هما ميلوناريوس وسانتا في.

تأسس أتلتيكو ناسيونال في 7 مارس 1947 باسم نادي أتلتيكو ميديلين من قبل لويس ألبرتو فيليخاس لوبيز، ووفقًا لكونميبول، فإن أتلتيكو ناسيونال هو النادي الذي يضم أكبر عدد من المشجعين في كولومبيا. يلعب أتلتيكو ناسيونال مبارياته على أرضه على ملعب أتاناسيو خيراردوت الذي يتسع لـ 45943. كما يشترك في الملعب مع منافسيه المحليين مثل إندبندينتي ميديلين، الذي يواجه الفريقان بعضهما البعض في ديربي يُعرف باسم El Clásico Paisa ، والذي يُعد أحد أهم ديربيات البلاد. لدى أتلتيكو ناسيونال أيضًا تنافس مع فريق ميليوناريوس، وهو الفريق الذي نشأ بعد كأس ليبرتادوريس عام 1989.

يعتبر أحد أقوى الأندية في كولومبيا، وهو أحد الأندية الأكثر فوزا في البلاد بـ17 لقباً في الدوري، وأربعة كؤوس، ولقبين في دوري السوبر الكولومبي، بإجمالي 22 لقباً محلياً، مما يجعله أنجح فريق في كولومبيا. كما كان أول نادٍ كولومبي يفوز بكأس ليبرتادوريس في عام 1989، وبعد فوزه باللقب مرة أخرى في عام 2016، كان الفريق الكولومبي الأكثر نجاحًا في تلك البطولة. كما أن لديها أكبر عدد من الألقاب الدولية بين أي نادٍ كولومبي، بعد أن فاز أيضًا بكأس كوبا ميركونورتي مرتين، وكأس أمريكا الجنوبية مرتين، وكوبا سود أمريكانا مرة واحدة، ليصبح المجموع سبعة ألقاب دولية.

في عام 2016، صنف الاتحاد الدولي لتاريخ وإحصاءات كرة القدم (IFFHS) أتلتيكو ناسيونال كأفضل نادٍ لكرة القدم في العالم، ليصبح أول نادٍ في أمريكا الجنوبية وأول نادٍ خارج أوروبا يحصل على هذا التكريم. كما تم تصنيفه كأفضل نادٍ كولومبي في القرن الحادي والعشرين. يُنسب لناسيونال أيضًا كأفضل فريق كولومبي في بطولات أندية كونميبول ويحتل المركز الثالث في الترتيب الرسمي لأندية كوبا ليبرتادوريس.

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1947
أندية كرة قدم غير هابطة
أندية كرة قدم في كولومبيا
تأسيسات سنة 1947 في كولومبيا
أندية الدوري الكولومبي لكرة القدم

أتلتيكو ناسيونال


Lacaille 9352 (Lac 9352) ist ein Stern im Sternbild Piscis Austrinus. Mit einer scheinbaren Helligkeit von 7,34 mag leuchtet der Stern zu schwach, um mit bloßem Auge gesehen zu werden. Lacaille 9352 ist 3,3 Parsec von der Erde entfernt und gehört damit zu den nächstgelegenen Sternen der Sonne.

Eigenschaften
Mit 6,9 Bogensekunden pro Jahr hat der Stern die vierthöchste bekannte Eigenbewegung. Die Raumgeschwindigkeits-Komponenten des Sterns sind (U, V, W) = (–93,9, –14,1, –51,4) km/s.

Lacaille 9352 ist ein Roter Zwerg der Spektralklasse M0.5. Lacaille 9352 war der erste Rote Zwerg, bei dem der Winkeldurchmesser gemessen wurde, wobei der physikalische Durchmesser ungefähr 46 % des Radius der Sonne betrug. Der Stern hat ungefähr die Hälfte der Sonnenmasse und eine Effektivtemperatur von rund 3700 K.

Planetensystem
Mit Hilfe des HARPS-Spektrographen an der Europäischen Südsternwarte gelang es Wissenschaftlern des RedDots-Astronomenteams, unter Leitung der der Universität Göttingen, im Jahr 2020 ein Planetensystem um Lacaille 9352 zu entdecken. Mit Hilfe der Radialgeschwindigkeitsmethode wiesen sie zwei Planeten, Gliese 887b und Gliese 887c, mit Umlaufbahnen von nur 9,3 bzw. 21,8 Tagen nach. Beide Planeten liegen innerhalb der habitablen Zone und der Stern ist wenig aktiv, daher könnte es sein, dass beide Planeten ihre Atmosphäre behalten haben und möglicherweise Leben beherbergen. Da die Helligkeit des Sterns relativ konstant ist, macht es dies außerdem einfach die Atmosphären des Super-Erden-Systems zu erkennen. Dieser Fakt macht es zu einem Hauptziel für das James Webb Space Telescope, einem Nachfolger des Hubble-Teleskops.

Siehe auch
 Liste der nächsten Sterne

Weblinks
 SolStation.com: Lacaille 9352

Einzelnachweise

Roter Zwerg

Lacaille 9352


The Odeon Luxe West End is a two-screen cinema on the south side of Leicester Square, London. It has historically been used for smaller film premieres and hosting the annual BFI London Film Festival. The site is on an adjacent side of the square to the much larger flagship Odeon Luxe Leicester Square.

Odeon Cinemas sold the building to three Irish investors in 2006, who continued to lease it. In 2012, it was bought by the Radisson Edwardian hotel group. It closed as a cinema on 1 January 2015. After extensive asbestos removal, the entire site was demolished the same year.

It reopened in September 2021 as an Odeon Luxe cinema, following a £300 million redevelopment of the site that also includes a luxury hotel. It is London's second Dolby Cinema.

History

1930–1940
The Leicester Square Theatre was built for actor/film star Jack Buchanan and impresario Walter Gibbons. Buchanan had a large two-storey apartment built on top of the theatre, which he occupied until it was damaged by bombing in late October 1940. NatWest later occupied this as their main London offices spread over two floors, but vacated it in the early 2000s and was damaged by squatters a few years later with graffiti everywhere, ceiling tiles punched out and carpet ripped up.

Designed by architect Andrew Mather, the Leicester Square Theatre was intended as a live theatre, but there were problems acquiring adjacent properties and the stage space proved insufficient. It opened on 19 December 1930 as a dual-purpose live theatre/cinema with 1,760 seats in stalls, dress circle and balcony levels. There were three boxes adjacent to each side of the proscenium at dress circle level, but these were only used during live performances. The foyer walls were decorated with polished black marble. The first operators were Warner Brothers and the opening programme was the Warner Brothers two-tone Technicolor film Viennese Nights starring Vivienne Segal supported by a stage dance production including Balliol and Merton and the Victoria Girls. It was equipped with a Wurlitzer 3 Manual/10 Rank theatre organ.

It was taken over in March 1931 by RKO Radio Pictures. In July 1931, Gracie Fields appeared for a week 'twice-nightly' as a prelude to her film Sally in Our Alley. Jack Hulbert song and dance show 'The R.K.O. Loudspeakers' was staged as part of the film programme in August 1931. It was taken over by County Cinemas and renamed Olympic Theatre from 21 March 1932, re-opening with John Stuart in In a Monastery Garden. County Cinemas had commissioned architect Alister G. MacDonald to re-design the entrance and the interior was re-designed by Edward Carrick. A revolve was installed in the centre of the stage at this time. It closed in July 1932 and Jack Buchanan took control again. In August 1932, films were dropped in favour of non-stop variety, which began with Non-Stop Revels live on stage, non-stop from two 'til midnight daily. Marie Kendall, singing "Just Like the Ivy", was one of the artistes appearing. This policy lasted for almost a year.

The theatre was then taken over again by United Artists and on 27 September 1933 re-opened as a full-time cinema, once more re-named the Leicester Square Theatre, with Jack Buchanan's own film for United Artists That's a Good Girl. It played United Artists pictures first run in London until it was closed again on 18 July 1937 for redecoration. It re-opened on 16 September 1937 with Victoria the Great, starring Anna Neagle.

In 1938, General Film Distributors took control (J. Arthur Rank was one of the directors) and it became the first West End Cinema to be controlled by what would become the Rank Organisation in later years.

1940–1967
The cinema was closed for almost a year from late-October 1940 when it suffered bomb damage. It re-opened 11 July 1941 with The Flame of New Orleans. Oscar Deutsch Odeon Theatres Ltd. took over in July 1946, and they closed it in July 1950 for some repairs to be carried out to the war damage.

The UK premiere of Walt Disney's Alice in Wonderland was held here on 26 July 1951. Further repairs were carried out in 1955. The UK premiere of Laurence Olivier's production of Richard III took place in August 1955, and it ran here for thirteen weeks. The Longest Day played as a 'roadshow' presentation from 11 October 1962 until 4 September 1963. The UK premiere of Mary Poppins opened here on 17 December 1964 and played for several weeks before transferring to the Odeon Haymarket. The European Gala Premiere of The Happiest Millionaire starring Tommy Steele was held here on 26 October 1967. The Leicester Square Theatre was closed on 3 April 1968 with Carry On Doctor. The cinema was to undergo a complete interior refurbishment. The Wurlitzer organ, which was played at special organ concerts right up to closing, was also removed from the building.

1968–1988

Architects Arnold Dick Associates designed a new 'modern style' single screen cinema within the shell of the building, with a stalls and circle seating areas (removing the upper balcony) and the interior design was by Cassidy, Farrington and Dennys. Seating was provided for 1,407: 900 in the stalls and 507 in the circle.

Most of the detailed French Renaissance style interior was stripped out, with only the ceiling in particular retained, albeit punctured by steelwork and hidden from view by a new lower ceiling, ultimately falling into a state of disrepair with sections of moulded plasterwork coming away.

The Leicester Square Theatre re-opened on 12 December 1968 with a Royal Charity Premiere attended by Princess Margaret, Countess of Snowdon and Lord Snowdon of Shalako, starring Sean Connery. It was equipped for 70mm presentations. Over the following 48 years it hosted many film premieres, including Papillon in March 1974, Tommy in March 1975, and Crocodile Dundee in 1986.

1988–2015

It was renamed Odeon West End from 22 July 1988 with the opening of the comedy film The Couch Trip. It closed for twinning on 11 July 1991 with The Pope Must Die. The Odeon West End re-opened on 11 October 1991 with screen 1 upstairs seating 503 playing Toy Soldiers and screen 2 downstairs opening on 1 November 1991 with 848 seats playing Twenty-One. In 2008, the UK premiere of Sex and the City saw the film play in both auditoriums with every single session selling out. Sometimes, the film distributors would force the Odeon film bookings department to play less than popular movies as they were contracted to play a certain number of films at Odeon West End each year. Quite often, shows were run with less than 10 people attending each screening.

The Odeon West End had an exclusive run of The Master from 2 November 2012, playing a 70mm print of the film. The cinema, in its later years, was also the West End base for the annual London Film Festival.

The site was sold by Odeon Cinemas to three Irish investors in February 2006, though continued to operate as part of the Odeon chain. Ownership subsequently passed to the Irish National Asset Management Agency and in 2012 it was sold to the Radisson Hotels company.

A new set of plans for a hotel were approved by Westminster Council on 21 January 2014, and the Odeon West End closed on 1 January 2015. The final films were The Hunger Games: Mockingjay - Part 1, showing in screen 1 upstairs (489-seats) and Interstellar, showing in screen 2 downstairs (814-seats). Interstellar had been screened in a 70mm print until 24 December, and was replaced by a digital copy for its final seven days.

Demolition
In January 2014, Westminster City Council approved a plan by Radisson Hotels to demolish the building and replace it with an eight-storey 360-room hotel, which would also include a two-screen Odeon cinema in the basement.

Odeon cinema staff had four days to remove their equipment from the building, which was handed over to the demolition contractors on 5 January 2015, and demolition began in April 2015 and was completed in September 2015.

Reopening

The cinema reopened in September 2021 as the Odeon Luxe West End, occupying the basement of The Londoner, a new boutique hotel with six underground floors as well as nine above-ground. The redevelopment was undertaken by Arup.

The cinema has two screens. The main auditorium features a Dolby Vision laser projector and Dolby Atmos audio.

The Odeon Luxe West End was one of seven London venues that hosted the BFI London Film Festival 2021.

See also
 Odeon Marble Arch – former large cinema in London's West End

References

External links
The Music Hall and Theatre History Website: Leicester Square Theatre

Buildings and structures in the City of Westminster
Cinemas in London
Tourist attractions in the City of Westminster
Leicester Square
West End
1930 establishments in England

Odeon Luxe West End


La Fundación de Documentación y Archivo de la Vicaría de la Solidaridad es un organismo no gubernamental que tiene como misión preservar y administrar el patrimonio documental, gráfico y audiovisual del Comité Pro Paz y el organismo que lo sucedió la Vicaría de la Solidaridad. Este patrimonio es parte de la memoria histórica de Chile y de la Iglesia de Santiago. Poniéndolo a disposición de la sociedad como instrumentos de colaboración a la reconciliación y a la construcción de una sociedad fundada en la verdad, la justicia y el respeto de los Derechos Humanos.

Historia
En el mes de octubre de 1973, el cardenal Raúl Silva Henríquez constituyó, en colaboración con otras iglesias del país, el Comité Pro Paz, organismo que tuvo como misión prestar asistencia legal y social a las víctimas de las gravísimas violaciones a los derechos humanos que se produjeron en la dictadura militar. Al cierre del Comité se creó el 1 de enero de 1976, la Vicaría de la Solidaridad, institución que asumió la continuación de su tarea. La Vicaría de la Solidaridad funcionó durante todo la Dictadura Militar y concluyó sus actividades el 31 de diciembre de 1992. La historia de esa extensa labor de veinte años se encuentra contenida en una gran cantidad de documentación de un valor incalculable, que es parte insustituible de la memoria histórica de Chile, además constituye el mayor centro de información sobre derechos humanos existente en el país.

Al cierre de la Vicaría se crea la Fundación de Documentación y Archivo de la Vicaría de la Solidaridad, que comenzó sus funciones el 1º de enero de 1993. Creada con el objeto de ser custodia de la documentación e información del trabajo realizado por la Vicaría de la Solidaridad y el Comité pro Paz, vinculados a las violaciones de derechos humanos ocurridas durante la dictadura militar, los que contienen información referida a víctimas del período comprendido entre septiembre de 1973 y marzo de 1990.

Documentación y Archivo
La Fundación de Documentación y Archivo de la Vicaría de la Solidaridad tiene como uno de sus objetivos la colaboración en la reconciliación y en la construcción de una sociedad fundada en la verdad, la justicia y el respeto a las personas. Constituye un archivo nacional, que concentra el mayor porcentaje de documentación e información relativa a los hechos y acciones de defensa ocurridos y desarrollados en el período de la Dictadura Militar. Cuenta con información objetiva, que fue recopilada sistemáticamente mientras se sucedían los hechos. Esto, sumado a la legitimidad alcanzada por las instituciones que generaron este archivo en el ámbito nacional e internacional, le otorga hoy un amplio reconocimiento y prestigio en el ámbito gubernamental, judicial, parlamentario, no gubernamental, de las instituciones y organizaciones sociales y de las víctimas de violaciones a los Derechos Humanos en el país.

La documentación fue ordenada en los mismos centros o archivos que mantenía la Vicaría de la Solidaridad distribuida de acuerdo al carácter de los documentos o al tipo de registro de información:

 Información Jurídica: Contiene documentos de carácter jurídico referidos a 45 000 personas que fueron atendidas por el Comité para la Paz en Chile y la Vicaría de la Solidaridad. Consisten en copias de expedientes judiciales y otros escritos de similar carácter, tales como procesos por delitos políticos; recurso de amparo, de protección en favor de detenidos, expulsados del país, relegados, desaparecidos, etc.; procesos por torturas, muertes, secuestros, testimonios y declaraciones juradas, etc.; denuncias ante organismos internacionales; etc.

 Documentación Pública: Contiene una colección bibliográfica sobre derechos humanos de 4200 títulos; 4000 documentos editados por la propia Vicaría de la Solidaridad u otros organismos chilenos y extranjeros sobre la materia; 84 títulos de publicaciones periódicas (59 nacionales y 25 extranjeros); 687 000 recortes de prensa nacional, clasificados por temas y que abarcan el período 1973 hasta la fecha. Además incluye un archivo fotográfico y una videoteca compuesta por casi dos centenares de documentales y películas de derechos humanos.

Informe Mensual
Con el objetivo de difundir y compartir la información sobre las violaciones a los derechos humanos, la Fundación de Archivos de la Vicaría de la Solidaridad recaba y compendia los datos más relevantes de cada semestre. Estos informes los pone a disposición de las personas o instituciones nacionales e internacionales vinculadas a la materia para facilitar acciones de defensa y promoción de tales derechos fundamentales.

Véase también
 Vicaría de la Solidaridad
 Comité Pro Paz
 Los archivos del Cardenal

Referencias

Enlaces externos
 Fundación de Archivos de la Vicaría de la Solidaridad
 Archivo Vicaría

Publicaciones
 Informes Mensuales
 Seminario Iglesia y Derechos Humanos en Chile: Pasado - presente - futuro
 Seminario Derechos humanos y Cultura

Asociaciones de derechos humanos (Chile)
Derechos humanos en la dictadura militar de Chile
Registro de la Memoria del Mundo
Vicaria de la Solidaridad
Arquidiócesis de Santiago de Chile


(Māori: )  ist eine kleine Insel östlich von der . Sie zählt zur Region  und der Nordinsel von Neuseeland.

Geographie
Die aus dem Pazifischen Ozean steil herausragenden Felseninsel liegt rund 6 km östlich des  und erreicht eine Höhe von .

Weblinks

Einzelnachweise

Insel (Region Waikato)
Insel (Australien und Ozeanien)
Insel (Pazifischer Ozean)

Castle Island (Neuseeland)


Punta Negra ist eine Ortschaft in Uruguay.

Geographie
Sie befindet sich auf dem Gebiet des Departamento Maldonado in dessen Sektor 3. Punta Negra liegt an der Küste des Río de la Plata östlich von Punta Colorada und einige Kilometer westlich von Sauce de Portezuelo. Wenige Kilometer nördlich entspringt der Arroyo de la Barra Falsa.

Einwohner
Punta Negra hatte 2011 178 Einwohner, davon 97 männliche und 81 weibliche.

Quelle: Instituto Nacional de Estadística de Uruguay

Weblinks
 Stadtplan von Punta Negra (PDF; 154 kB)

Einzelnachweise

Ort im Departamento Maldonado

Punta Negra


වවුල් වර්ග 3ක් මුළුමනින්ම රුධිරය මත යැපෙති.ඒ Desmodus rotundus, Diphylla ecaudata හා Diaemus youngi ය.

වැම්පයර් වවුලා


Un document electronic este orice conținut de informație memorat în formă electronică (altul decât programele sau fișierele de sistem), destinat a fi utilizat fie ca material tipărit, fie ca atare. În calculator, documentul electronic este reprezentat sub forma unui fișier.

Inițial, orice date informatice erau considerate ca fiind ceva intern sistemului de calcul; rezultatul prelucrării datelor se livra beneficiarului, întotdeauna, pe hârtie. Însă rețelele de calculatoare au evoluat în așa fel încât, în cele mai multe cazuri, oferirea documentelor electronice devine mai convenabilă decât cea a documentelor tipărite. Progresele tehnologiilor de afișare digitală fac ca, în cele mai multe cazuri, să fie mai comodă vizualizarea documentele pe ecran, în loc de a le tipări (economisind astfel hârtie și spațiul necesar pentru stocarea exemplarelor tipărite).

Cu toate acestea, utilizarea formei electronice a documentelor în locul hârtiei, pentru prezentarea finală, a creat problema existenței mai multor formate incompatibile de fișier. Chiar și simplele fișiere text nu sunt scutite de această problemă; de exemplu, sub MS-DOS, cele mai multe programe ar putea să nu funcționeze corect cu fișiere text stil UNIX  (a se vedea problema separatorului de rând, newline). Alt exemplu: pentru nevorbitorii de limbă engleză, folosirea de glife din seturi de caractere diferite (codepages) a constituit întotdeauna o potențială sursă de necazuri.

Încă și mai multe probleme sunt legate de formatele de fișier complexe ale diverselor procesoare de text, foi de calcul (:en: spreadsheets) și software de grafică. Pentru a atenua problema, multe companii de software distribuie gratuit programe pentru vizualizarea fișierelor scrise în formatele proprietare ale cărui copyright îl dețin (un exemplu este programul Acrobat Reader al companiei Adobe Systems, folosit pentru vizualizarea fișierelor PDF încă dinainte ca formatul acesta să fi fost standardizat prin convenție internațională). Cealaltă soluție este definirea și folosirea pe scară largă a formatelor deschise de fișier, neproprietare, care nu sunt monopolul unei companii anume (cum ar fi formatele HTML și OpenDocument). Documentele electronice pentru utilizare specială continuă să folosească formate de fișier speciale - cum sunt articolele științifice de matematică sau fizică, care sunt trimise către reviste în format LaTeX sau PostScript.

Documente electronice
Editoare de text

Document electronic


Bilgisayar uygulaması, bilgisayarların çeşitli işlerde kullanılmasını sağlayan, belirli bir bilgisayar mimarisi (i386, PowerPC, Motorola 680x0 vs.) için uygulama geliştirme dilleri (C/C++, Perl, Python, Java vs.) aracılığı ile hazırlanan yazılımdır.

Uygulamalar sadece bilgisayarların anlam verebildiği ikili (binary) komut yığınlardan oluşur. Yazılım ise uygulama ve ilişkili diğer bileşenlerin (simgeler, yardım, sesler vs.) tamamıdır. Bilgisayarınız ile bir etkileşim içinde olduğunuz fiziksel olmayan hemen hemen her şey (örn. işletim sistemleri, çizim araçları, ses ve video oynatıcılar, mesajlaşma araçları vs.) birer uygulamadırlar.

Bilgisayar

Uygulama yazılımı


Sliepkovce este o comună slovacă, aflată în districtul Michalovce din regiunea Košice. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 747 de locuitori.

Istoric
Localitatea Sliepkovce este atestată documentar din 1314.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Sliepkovce


Villa Rural El Palmar, oder einfach El Palmar, ist ein kleiner ländlicher Ort in der Provinz Chaco im Norden Argentiniens. Das Dorf hat 794 Einwohner (INDEC 2001) und lebt von Viehzucht und ein wenig Holzwirtschaft.

Villa Rural El Palmar wurde 1940 gegründet.

Einzelnachweise

Villa Rural El Palmar