Isla de San Patricio (en inglés: St Patrick's Isle; en manés: Ellan Noo Perick) es una pequeña isla frente a la Dependencia de la Corona Británica de Isla de Man en el Mar de Irlanda, en gran parte ocupada por el Castillo Peel y que destaca por su atractivo y las ruinas de esa estructura histórica relativamente bien conservada. Estas ruinas incluyen la iglesia de San Patricio, una torre de estilo irlandés redonda, una catedral, y la residencia más reciente de los Lores de Mann. La antigua catedral fue abandonada en el , y nunca se reconstruyó.

El islote es ahora un destino turístico dentro de las murallas del castillo. Hay un paseo público de todo el exterior del castillo, que recubre el borde costero del islote. Se conecta a la ciudad de Peel en la Isla de Man por un paso elevado sobre la playa de Fenella. Además de las ruinas históricas, la isla es en parte un santuario de vida marina.

Véase también
 Dependencia de la Corona británica
 Geografía de Europa

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización de la Isla

Archipiélagos e islas de la Isla de Man

Isla de San Patricio


Cyathodium, rod jetrenjarnica smješten u vlastitu porodicu Cyathodiaceae. Postoji oko 20 vrsta

Vrste
 species: Cyathodium acrotrichum Schiffn.
 species: Cyathodium africanum Mitt.
 species: Cyathodium aureonitens (Griff.) Mitt.
 species: Cyathodium barodae Chavan
 species: Cyathodium bischlerianum N. Salazar
 species: Cyathodium cavernarum Kunze
 species: Cyathodium denticulatum Udar & S.C. Srivast.
 species: Cyathodium foetidissimum Schiffn.
 species: Cyathodium indicum Udar & S.R. Singh
 species: Cyathodium japonicum (Thunb.) Mitt.
 species: Cyathodium kashyapii Khanna
 species: Cyathodium mehranum D.K. Singh
 species: Cyathodium mexicanum Steph.
 species: Cyathodium pectinatum K.I. Goebel
 species: Cyathodium penicillatum Steph.
 species: Cyathodium smaragdinum Schiffn. ex Keissl.
 species: Cyathodium spruceanum Prosk.
 species: Cyathodium spurium (Dicks.) Lindb. ex Braithw.
 species: Cyathodium steerei Hässel
 species: Cyathodium tuberculatum Udar & D.K. Singh
 species: Cyathodium tuberosum Kashyap

Izvori

Jetrenjarnice

Cyathodium


An Eriocaulon afzelianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johan Emanuel Wikström ngan Friedrich August Körnicke. An Eriocaulon afzelianum in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon afzelianum


Mia Barbu (n. 21 aprilie 1925, Buda, județul Ilfov, Regatul României – d. 10 decembrie 2019, România) a fost o cunoscută solistă de muzică populară și romanțe și profesoară de canto popular din România.

Biografie
S-a născut la data de 21 aprilie 1925 în localitatea Buda, județul Ilfov.

Studiile muzicale le face la Conservatorul  din  București cu profesorii Ioan Chirescu (teorie-solfegiu), Ion Dumitrescu (armonie), Zeno Vancea (istoria muzicii), Harry Brauner și Sabin Drăgoi (folclor). Se  perfecționează apoi cu Elena Firănescu și Victoria Costescu-Duca (canto).

Pe 18 decembrie 1947 debutează la Radio București cu orchestra de muzică populară dirijată de Nicu Stănescu (va colabora cu Radiodifuziunea Română timp de 30 de ani).

Între 1951-1953 devine solistă-vocală la Ansamblul de cântece și dansuri al Capitalei.

Între 1953-1954 cânta la Teatrul de Estradă "Constantin Tănase" din București.

Între 1954-1956 ajunge solistă-vocală la Orchestra de muzică populară a Ansamblului "Ciocârlia" din București, activând sub bagheta dirijorului Victor Predescu.

Între 1955-1986 activează ca profesoară de canto popular la Școala de Muzică nr. 1 din București, actualul Liceu de muzică "Dinu Lipatti".

În 1972 publică volumul "150 de Romanțe" iar în 1974 "Îndrumări metodice pentru predarea cântecului popular".

A susținut numeroase concerte de muzică populară și romanțe, transmisii de radio și televiziune și a compus piese de muzică populară și  romanțe pe versuri proprii sau ale altor textieri.

A fost membră în juriul de creație a Festivalului de romanțe "Crizantema de Aur", ediția a XVI-a (1983), avându-i colegi pe: Nicolae Călinoiu, Nicolae Kirculescu, Gelu Solomonescu, Vasile Veselovski, George Sbârcea, Petre Codreanu, Viorel Cosma, Ioan Budoiu, Marcel Roșca, Sabin Păutza, Dan Verona.

Distincții
A fost distinsă în anul 1968 cu medalia "Ordinul Meritul Cultural" clasa a V-a pentru activitatea sa ca solistă de romanțe.

Discografie
Înregistrările solistei Mia Barbu au fost realizate în perioada 1956-1968 la București, la casa de discuri Electrecord, dar și la Radio România.

Discuri Electrecord

Înregistrări Radio România

Bibliografie
 Cosma, Viorel: Interpreți din România. Lexicon. Dirijori – cântăreți – instrumentiști – regizori. Vol. I (A-F), Editura Galaxia, București, 1996, pp. 55-56 ISBN 973-97473-5-3 ISBN 973-97473-6-1
 ***: Catalogul general, Electrecord, București, 1958
 ***: Catalog de discuri. Electrecord, Electrecord, Ediția IV, București, 1968

Note

Legături externe
 Mia Barbu - Vino maică să mă vezi (1958)
 Mia Barbu - La fereastra casei mele (1967)

Nașteri în 1925
Nașteri pe 21 aprilie
Decese cu dată necunoscută
Cântărețe române
Decorați cu Ordinul Meritul Cultural
Interpreți de muzică populară românească
Interpreți de romanțe

Mia Barbu


Ana Maria Dragut (født 24. februar 1990 i Darabani) er en rumænsk håndboldspiller, som spiller for SCM Râmnicu Vâlcea og Rumæniens kvindehåndboldlandshold.

Referencer

Håndboldspillere fra Rumænien
Håndboldspillere fra SCM Râmnicu Vâlcea

Ana Maria Savu


A Declaração de Biketawa é uma declaração acordada por todos os líderes do Fórum das Ilhas do Pacífico, constituindo uma estrutura para coordenar resposta às crises regionais. A declaração leva o nome da ilhota de Biketawa, em Kiribati, onde os líderes do Fórum se reuniram em um retiro para discutir, acordar e adotar medidas de segurança coletiva.

A declaração foi acordada na 31.ª Cúpula dos Líderes do Fórum das Ilhas do Pacífico, realizada em Kiribati em outubro de 2000, no contexto regional do golpe de Estado nas Fiji e das tensões étnicas nas Ilhas Salomão. Compromete os membros do Fórum com oito valores fundamentais, incluindo boa governança, liberdade do indivíduo, processos democráticos e direitos indígenas. Quando esses valores são violados, o Secretário-Geral do Fórum e os membros desenvolverão uma resposta, que pode incluir mediação, apoio institucional ou medidas direcionadas (sanções). Desde a sua adoção, foi invocado várias vezes, levando a operações regionais de manutenção da paz e estabilização em:

Ilhas Salomão (Missão de Assistência Regional para as Ilhas Salomão, 2003 - 2017)
Nauru (Assistência Regional do Pacífico a Nauru, 2004-2009)
Tonga (distúrbios em Nukuʻalofa em 2006)
Nauru (missão de observação eleitoral para as eleições parlamentares de Nauru em 2019)

A Declaração também forneceu a base para a decisão do Fórum de 2009 de suspender Fiji depois de não ter realizado eleições na sequência do golpe de Estado de 2006. A suspensão foi levantada em 2014, depois que o regime militar realizou eleições.

Os membros do fórum e ONGs tentaram, sem sucesso, invocar a Declaração a respeito da tortura em Fiji, da disputa territorial Fiji-Tonga de 2011, da repressão do governo de Nauru à oposição em 2014  e das eleições parlamentares de Nauru em 2016.

A Declaração foi invocada mais recentemente para responder coletivamente à pandemia de COVID-19. Em julho de 2021, o secretário-geral do Fórum, Henry Puna, lembrou o governo interino de Samoa da Declaração em um comunicado sobre a crise constitucional de 2021.

Ligações externas
 Biketawa Declaration
Paz oculta passado hostil - Agência Envolverde

Política da Oceania
2000 nas relações internacionais
2000 na Oceania

Declaração de Biketawa


بعد قيام ثورة يوليو 1952 بمصر بقيادة جمال عبد الناصر والضباط الأحرار وضعت الثورة بعض مبادئها الست موضع التنفيذ ومنها إقامة حياة ديمقراطية سليمة وعدالة اجتماعية وجيش وطني قوي. ولتحقيق مبدأ العدالة الاجتماعية صدر قانون الإصلاح الزراعي مبكرا في 9 سبتمبر 1952 - في عهد الرئيس محمد نجيب- وطبقه جمال عبد الناصر. وينص القانون على تحديد الملكية الزراعية للأفراد، وأخذ الأرض من كبار الملاك وتوزيعها على صغار الفلاحين المعدمين. وصدرت تعديلات متتالية حددت ملكية الفرد والأسرة متدرجة من 200 فدان إلى خمسين فدان للملاك القدامى. وعرفت هذه التعديلات بقانون الإصلاح الزراعي الأول والثاني وأنشئت جمعيات الإصلاح الزراعي لتتولى عملية استلام الأرض من الملاك بعد ترك النسبة التي حددها القانون لهم وتوزيع باقي المساحة على الفلاحين الأجراء المعدمين العاملين بنفس الأرض، ليتحولوا من أجراء لملاك. وصاحب هذ القانون تغيرات اجتماعية بمصر ورفع الفلاح المصري قامته واسترد أرضه أرض أجداده التي حرم من تملكها لسنين طويلة. وتوسعت بالإصلاح الزراعي زراعات مثل القطن وبدأ الفلاح يجني ثمار زرعه ويعلم أبنائه ويتولى الفلاحين حكم أنفسهم وانهارت طبقة باشوات مصر ملاك الأرض الزراعية وحكام مصر قبل الثورة.

انظر أيضا
 عدلي لملوم

إفريقيا في 1952
مصر في 1952
الزراعة في مصر
إصلاح زراعي
تاريخ مصر الحديث
ثورة 23 يوليو
قانون بيئي
قوانين مصرية

قانون الإصلاح الزراعي (مصر)


Colasposoma overlaeti é uma espécie de escaravelho de folha da República Democrática do Congo. Foi primeiro descrito pelo entomologista belga  em 1941.

Referências

overlaeti
Coleópteros da República Democrática do Congo
Coleópteros descritos em 1941

Colasposoma overlaeti


RY Scuti (RY Sct) es un sistema estelar de magnitud aparente +9,14.
Se localiza en la constelación de Scutum 2º al norte de γ Scuti.
Se encuentra a 1800 ± 100 pársecs (unos 5900 años luz) del sistema solar.

Características del sistema
RY Scuti es un sistema binario masivo que está en una rara etapa evolutiva.
Rodeado por una joven nebulosa circunestelar, es un raro progenitor de una binaria del tipo WR + OB; se piensa que en un futuro dará lugar a un sistema semejante a γ2 Velorum.

La estrella secundaria —considerando como tal la menos masiva— es una caliente supergigante azul de tipo espectral O9.7Ibpe.
Tiene una temperatura efectiva de 38.000 K y es 233.000 veces más luminosa que el Sol.
Su masa es unas 7 veces mayor que la masa solar y tiene un radio 18 veces más grande que el del Sol.
La estrella primaria, de tipo B0.5I, tiene una temperatura de 30.000 K y su luminosidad es 167.000 veces superior a la luminosidad solar.
Es unas 30 veces más masiva que el Sol y su radio es 9,7 veces más grande que el radio solar.
Esta componente masiva se halla rodeada por un grueso disco de acreción, orientado según el plano orbital del sistema, que oscurece la luz que emite.

La nebulosa que rodea el sistema tiene una temperatura entre 9.000 y 10.000 K, estimándose su masa en 0,003 masas solares.
Su ritmo de expansión en el extremo suroeste es el doble que en el extremo noreste.
Parece que ha sido eyectada recientemente —hace unos 120 años— durante un estallido de la estrella.

Parámetros orbitales
El período orbital del sistema es de 11,125 días y el semieje mayor de la órbita es de 35 radios solares (0,16 UA).
La órbita probablemente es circular y está inclinada 82,5º respecto al plano del cielo.
Ello hace que sea una binaria eclipsante, observándose una disminución de brillo de 0,60 magnitudes en el eclipse principal y una decrecimiento de 0,44 magnitudes en el secundario.

El radio de la componente más masiva es significativamente menor que el radio de su lóbulo de Roche, por lo que no es una binaria de contacto.
Sin embargo, existe una transferencia de masa intensa desde la estrella secundaria hacia la primaria, dando lugar a la formación del disco circunestelar que rodea a esta última.

Véase también
 Lista de las estrellas más masivas

Referencias

Supergigantes azules
Estrellas binarias
Estrellas variables
Constelación de Scutum

RY Scuti


حصن الفليج هو موقع أثري في ولاية بركاء بسلطنة عمان

هي عبارة عن مبنى مستطيل الشكل يبلغ ارتفاعه أحد عشرة متر ويضم برجين مشيدين بالحجارة ومطليين بالجص، يقع أحدهما في الشمال الغربي، ولآخر في الجنوب الشرقي

المصادر والمراجع
 الدکتور:ادوارد، هندرسون، " (ذکریات عن دولة الإمارات و سلطنة عمان) "، مطبعة موتیف ایت للنشر، مطبعة راشد، عجمان عام 1988 للميلاد.
 السلطان:قابوس، البوسعیدي،  موسوعة  دلیل الأعلام: مسقط، عام 1998 للميلاد.
 المعمری، بن معتوق، سالم ،.(«عمان 92») عام 1992 میلادی للميلاد.
 الدکتر:القاسمی، سلطان، بن محمد ،  «(تقسیم الإمبراطوریة العُمانیة)»  ،. الطبعة الثانية، دبی: عام 1989 للميلاد.
 عمان فی عام 1986(عام الحصد وتغير التراث) إصدار وزارة الإعللام.

مواضيع متعلقة
 قلاع وحصون عمان

آثار عربية
قلاع في سلطنة عمان

حصن الفليج


Dorottya Faluvégi (n. 31 martie 1998, în Budapesta) este o handbalistă maghiară care joacă pentru clubul FTC-Rail Cargo Hungaria și echipa națională a Ungariei. Faluvégi evoluează pe postul de extremă dreapta.

Palmares
Magyar Kupa:
 Câștigătoare: 2017

Liga Campionilor EHF:
Sfert-finalistă: 2015

Cupa Cupelor EHF:
Semifinalistă: 2015

Referințe

Jucătoare de handbal din Ungaria
Nașteri în 1998
Sportivi maghiari în viață
Oameni din Budapesta
Handbaliste ale Ferencvárosi TC

Dorottya Faluvégi


El Paladio (II) es un estado de oxidación en el que se encuentra el paladio en algunos compuestos. En medios muy ácidos se encuentra como catión libre Pd2+.

Color

El color rojo oscuro del catión Pd2+ en solución se produce debido a que su configuración electrónica ([Ar]4d8) posee el orbital d incompleto; esto posibilita la hibridación de los orbitales en las que son posibles las transciciones electrónicas d-d, las cuales ocurren por absorción de fotones con longitudes de onda correspondientes mayormente al color verde del espectro visible.

Comportamiento ácido base

Al aumentar él se produce la especie monohidroxopaladato(II), PdOH+, y a pH 2 precipita el hidróxido de paladio(II), un sólido color pardo rojizo.

Pd2+ + OH-  PdOH+
PdOH+ + OH-  Pd(OH)2 ↓

El hidróxido de paladio no solubiliza en exceso de álcalis.

Referencias

 2

Paladio (II)


Henry Doubleday ist der Name folgender Personen:

* Henry Doubleday (Zoologe) (1808–1875), englischer Zoologe
 Henry Doubleday (Gärtner) (1810–1902), englischer Botaniker und Gartenbaukünstler

Henry Doubleday


George Brinton McClellan () a fost un soldat, inginer civil, director de căi ferate și politician american. Absolvent de West Point, McClellan a servit cu distincție în timpul Războiului Mexicano–American (1846-1848), și mai târziu a părăsit Armata pentru a lucra în căile ferate până la izbucnirea Războiului Civil American (1861-1865). La începutul războiului, McClellan a fost numit la rangul de  și a jucat un rol important în strângerea unei armate bine instruite și organizate, care avea să devină  pe ; el a servit o scurtă perioadă (din noiembrie 1861 până în martie 1862), ca  al Armatei Statelor Unite / . Deși McClellan era meticulos în planificare și pregătire, chiar aceste calități i-au stingherit capacitatea de a lupta cu adversari agresivi într-un mediu de luptă în mișcare rapidă. El supraestima permanent forța unităților inamice și era reticente în a aplica principiile de masă, lăsând adesea porțiuni mari din armata lui neangajată în punctele decisive.

McClellan a organizat și a condus armata Uniunii în , în sud-estul Virginiei, din martie până în iulie 1862. A fost prima ofensivă pe scară largă de pe . Cu o manevră de rotire în sens orar în jurul  din nordul Virginiei, forțele lui McClellan s-au întors spre vest să se deplaseze până în Peninsula Virginia, între  și , debarcând din , având ca obiectiv capitala Confederației, Richmond. Inițial, McClellan a avut un oarecare succes împotriva la fel de precautului general , dar apariția generalului Robert E. Lee la comanda  a transformat ulterior  într-o înfrângere parțială a Uniunii.

McClellan nu a reușit să păstreze încrederea președintelui Abraham Lincoln. Acesta nu avea încredere în  și în privat îl ironiza. McClellan a fost înlăturat de la comandă în noiembrie, după ce nu a reușit să urmărească decisiv armata lui Lee în urma victoriei neconcludente tactic, dar strategice a Uniunii în bătălia de pe Antietam lângă  și nu mai a primit niciodată un alt post de comandă în teren. McClellan a reușit să obțină nominalizarea Partidului Democrat pentru alegerile prezidențiale din 1864 împotriva lui Lincoln. Eficacitatea campaniei sale a fost deteriorată de faptul că a repudiat platforma partidului său, care promitea sfârșitul războiului și negocieri cu Confederația sudistă. El a fost al 24-lea guvernatorul al statului New Jersey, din 1878 până în 1881. În cele din urmă, el a devenit un scriitor, în lucrările sale apărându-și ferm conduita din timpul Războiului Civil.

Majoritatea cercetătorilor actuali îl evaluează pe McClellan ca pe un general slab pe câmpul de luptă. Unii istorici îl vezi ca pe un comandant foarte capabil, al cărui reputație a suferit pe nedrept de pe urma partizanilor lui Lincoln, care l-au scos țap ispășitor pentru eșecurile militare ale Uniunii. După război, cel care a fost după McClellan general-șef, și al 18-lea președinte al SUA, Ulysses S. Grant, a răspuns, când i s-a cerut părerea despre el ca general: "McClellan este pentru mine unul dintre misterele războiului".Nașteri în 1826

Note

Bibliografie
 Bailey, Ronald H., and the Editors of Time-Life Books. The Bloodiest Day: The Battle of Antietam. Alexandria, VA: Time-Life Books, 1984. .
 Bailey, Ronald H., and the Editors of Time-Life Books. Forward to Richmond: McClellan's Peninsular Campaign. Alexandria, VA: Time-Life Books, 1983. .
 Beagle, Jonathan M. "George Brinton McClellan." In Encyclopedia of the American Civil War: A Political, Social, and Military History, edited by David S. Heidler and Jeanne T. Heidler. New York: W. W. Norton & Company, 2000. .
 Beatie, Russel H. Army of the Potomac: McClellan Takes Command, September 1861 – February 1862. New York: Da Capo Press, 2004. .
 Eckenrode, H. J., and Col. Bryan Conrad. George B. McClellan: The Man Who Saved the Union. Chapel Hill: University of North Carolina Press, 1941. .
 Eicher, John H., and . Civil War High Commands. Stanford, CA: Stanford University Press, 2001. .
 . , New York: Simon & Schuster, 2005. .
  Recollections and Letters of General Robert E. Lee. St. Petersburg, FL: Red and Black Publishers, 2008. . First published 1904 by Doubleday, Page & Co.
  . Oxford History of the United States. New York: Oxford University Press, 1988. .
 McPherson, James M. Crossroads of Freedom: Antietam, The Battle That Changed the Course of the Civil War. New York: Oxford University Press, 2002. .
 McPherson, James M. Tried by War: Abraham Lincoln as Commander in Chief. New York: Penguin Press, 2008. .
 . The War for the Union. vol. 1, The Improvised War 1861–1862. New York: Charles Scribner's Sons, 1959. .
 Rafuse, Ethan S. McClellan's War: The Failure of Moderation in the Struggle for the Union. Bloomington: Indiana University Press, 2005. .
 Rowland, Thomas J. "George Brinton McClellan." In Leaders of the American Civil War: A Biographical and Historiographical Dictionary. Edited by Charles F. Ritter and Jon L. Wakelyn.  Westport, CT: Greenwood Press, 1998. .
 Rowland, Thomas J. George B. McClellan and Civil War History: In the Shadow of Grant and Sherman. Kent, OH: Kent State University Press, 1998. .
 . Storm Over the Land: A Profile of the Civil War. New York: Harcourt Brace and Company, 1942. .
  Controversies & Commanders: Dispatches from the Army of the Potomac. Boston: Houghton Mifflin Co., 1999. .
 Sears, Stephen W. George B. McClellan: The Young Napoleon. New York: Da Capo Press, 1988. .
 Sears, Stephen W. Landscape Turned Red: The Battle of Antietam. Boston: Houghton Mifflin, 1983. .
 Sears, Stephen W. To the Gates of Richmond: The Peninsula Campaign. Ticknor and Fields, 1992. .
 Bonekemper, Edward H. McClellan and failure. McFarland & Co, 2007

Decese în 1885
Prezbiterieni americani
Nominalizări prezidențiale ale Partidului Democrat al SUA
Guvernatori ai statului New Jersey
Democrați din statul New Jersey
Generali ai United States Army
Candidați prezidențiali americani din 1864
Generali ai Războiului Civil American

George B. McClellan


{{Ülke bilgi kutusu
| kendi_dilinde_adı                    = Latvijas Republika
| adı                                  = Letonya
| tam_adı                              = Letonya Cumhuriyeti
| bayrak_resmi                         = Flag of Latvia.svg
| arma_resmi                           = Coat of Arms of Latvia.svg
| slogan                               = "Tēvzemei un Brīvībai"
| ulusal_marş                          = Dievs, svētī Latviju!"Tanrı Letonya'yı Kutsasın!"
| kraliyet_marşı                       =
| diğer_sembol_adı                     =
| diğer_sembol_resmi                   =
| harita_resmi                         = EU-Latvia.svg
| harita_açıklaması                    = {{Harita '|konum_rengi=koyu yeşil|bölge=Avrupa|bölge_rengi=koyu gri|altbölge=Avrupa Birliği|altbölge_rengi=yeşil}}
| harita2_resmi                        =
| harita2_açıklaması                   =
| başkent                              = Riga
| en_büyük_şehir                       = başkent
| resmî_diller                         = Letonca
| bölgesel_diller                      =
| dil_tipi                             =
| diller                               =
| etnik_gruplar                        =
| etnik_grup_yılı                      =
| demonim                             =
| yönetim_biçimi                       = Üniter temsilî demokrasi parlamenter cumhuriyet
| yönetici_unvanı1                     = Cumhurbaşkanı
| yönetici_adı1                        = Edgars Rinkēvičs
| yönetici_unvanı2                     = Başbakan
| yönetici_adı2                        = Evika Siliņa
| yönetici_unvanı3                     =
| yönetici_adı3                        =
| yönetici_unvanı4                     =
| yönetici_adı4                        =
| yönetici_unvanı5                     =
| yönetici_adı5                        =
| olay1                                = Tarih
| olay1_tarihi                         = 18 Kasım 1918
| olay2                                = İlan
| olay2_tarihi                         = 4 Mayıs 1990
| olay3                                = Tanınma
| olay3_tarihi                         = 6 Eylül 1991
| olay4                                =
| olay4_tarihi                         =
| olay5                                =
| olay5_tarihi                         =
| olay6                                =
| olay6_tarihi                         =
| olay7                                =
| olay7_tarihi                         =
| olay8                                =
| olay8_tarihi                         =
| olay9                                =
| olay9_tarihi                         =
| yüzölçümü_sırası = 124
| yüzölçümü                            = 64.589
| yüzölçümü_milkare                    =
| yüzölçümü_dipnotu                    =
| su_yüzdesi                           = 1,5
| yüzölçümü2                           =
| yüzölçümü2_açıklaması                =
| FR_dipnot2                           =
| FR_IGN_yüzölçümü                     =
| FR_IGN_yüzölçümü_milkare             =
| FR_dipnot3                           =
| kadastro_yüzölçümü                   =
| kadastro_yüzölçümü_milkare           =
| population_estimate    = 1.907.675
| population_census      = 2.070.371
| population_estimate_year = 2020
| population_estimate_rank = 147.
| population_census_year   = 2011
| population_density_km2   = 29,6
| population_density_sq_mi = 77
| population_density_rank  = 147

| GDP_PPP                     = 63,539 milyar $
| GDP_PPP_year                = 2021
| GDP_PPP_rank                = 106
| GDP_PPP_per_capita          = 33.394 $
| GDP_PPP_per_capita_rank     = 43.

| GDP_nominal                 = 37,720 milyar $
| GDP_nominal_year            = 2021
| GDP_nominal_rank            = 96
| GDP_nominal_per_capita      = 19.824 $
| GDP_nominal_per_capita_rank = 41

| Gini                        = 35.2
| Gini_year                   = 2019
| Gini_change                 = decrease
| Gini_ref                    =

| HDI                         = 0.866
| HDI_year                    = 2019
| HDI_change                  = increase
| HDI_ref                     =
| HDI_rank                    = 37

| para_birimi                 = Euro (€, EUR)
| zaman_dilimi                = DAS
| utc                         = +2
| yaz_zaman_dilimi            = DAYS
| yaz_utc                     = +3
| takvim                      =
| trafik_akışı                =
| cctld                       = .lv1
| ISO_3166_kodu               =
| telefon_kodu                = 371
| harita3_resmi               =
| harita3_açıklaması          =
| dipnotlar                   =
| dipnot1                     =
| dipnot2                     =
}}Letonya (Letonca: , Livonca: Leţmō) ya da resmî adıyla Letonya Cumhuriyeti' (Latvijas Republika, Leţmō Vabāmō''), Kuzey Avrupa'da yer alan bir ülkedir. Kara sınırlarını kuzeyde Estonya, güneyde Litvanya; doğuda ise Rusya ve Belarus ile paylaşmaktadır. Aynı zamanda Letonya, İsveç ile denizden sınırdaştır. Letonya'nın en büyük şehri ve başkenti Riga'dır. 1 Mayıs 2004'ten beri Avrupa Birliği üyesidir.

Tarih

Günümüzdeki Letonlar ve Litvanlar MÖ 2500 civarında Baltık Denizi civarında yerleşen Hint-Avrupa halklarının torunlarıdır. Dil yapısı bakımından komşuları olan Cermenler ve Fin-Ugor halklarından farklı olup Baltık halkları olarak adlandırılmaktadırlar. 12. yüzyılda bölgeye önce ticaret amacıyla gelen Cermenler Letonları zor kullanarak Hristiyanlaştırmışlar, 1201 yılında Letonya'nın başkenti olan Riga'yı kurmuşlardır.

13. yüzyılda Töton şövalyeleri Estonya ve Letonya topraklarında Livonya Konfederasyonu adı verilen bir konfederasyon kurdular. 1282 yılında Riga dahil birçok Leton şehri Kuzey Alman Ticaret Ortaklığı olan Hansa Birliği'ne katıldılar. Böylece Riga, Doğu Baltık ticaret yollarında önemli bir yer kazandı.

1558-1582 yılları arasında Rusya'yla Lehistan, Litvanya ve Danimarka arasında yapılan Livonya Savaşı Rusya'nın yenilgisiyle sonuçlanınca bölge önce Litvanya Grandüklüğü, sonra da Lehistan-Litvanya Birliği'nin eline geçti. Lehistan'ın 1793 yılında parçalanmasından sonra da Letonya Çarlık Rusyası'nın eline geçti.

I. Dünya Savaşı'na kadar Rus İmparatorluğu'nun egemenliğinde yaşayan Letonya 18 Kasım 1918 tarihinde bağımsızlığını ilan etti. Letonya II. Dünya Savaşı'nda bir süre Nazi Almanyası tarafından işgal edildi. 1944 yılında kurulan Letonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti 1990'lı yıllarda Sovyetler Birliği'nin parçalanmasına kadar bir Sovyet Cumhuriyeti olarak kaldı. 21 Ağustos 1991 tarihinde Letonya SSCB'den bağımsızlığını ilan etti. 2004 yılında da Avrupa Birliği'ne ve NATO'ya üye kabul edildi.

Coğrafya

Letonya, Doğu Avrupa'da, Baltık Denizi kıyısında, Estonya ile Litvanya arasında yer alır. Coğrafi konumu açısından 57 00 Kuzey enlemi, 25 00 Doğu boylamındadır. Yüzölçümü 64.589 km² olup, komşuları Belarus'la 167 km, Estonya'yla 343 km, Litvanya'yla 576 km, Rusya'yla ise 282 km kara sınırına sahiptir. Köppen iklim sınıflandırmasına göre ülke nemli karasal iklime sahiptir. Arazi yapısı açısından ülke genellikle alçak ovalardan meydana gelmiştir. Deniz seviyesinden yüksekliğine göre ülkenin en alçak noktası Baltık Denizi ile 0 m, en yüksek noktası ise Gaizinkalns adlı tepeyle 312 m olmaktadır.

Doğal kaynakları arasında kehribar, bataklık kömürü, kireçtaşı, hidro enerji ve işlenebilir arazi yer almaktadır. 2005 verilerine göre arazi kullanımı açısından tarıma uygun topraklar tüm alanın %28,19'una, daimi ekinler %0,45'ine, diğer kullanım ise %71,36'sına tekabül etmektedir. Ülkede 2003 itibarıyla sulanan arazi 200 km²'dir.

Ekonomi
Letonya Dünya Ticaret Örgütü ve Avrupa Birliği'ne üyedir. 2014 yılında euro, Letonya latsının yerine geçerek ülkenin resmî parası konumuna gelmiştir. 2000 yılından beri Letonya Avrupa'da en yüksek yıllık GSYİH büyümesi gösteren ülkelerinden biridir. Buna karşın tüketim odaklı büyüme ülke GSYİH'nın çökmesiyle sonuçlanan 2008 krizine sebep olmuştur. 2009'un ilk çeyreğinden Letonya ekonomisi %18 küçülme ile AB üyesi ülkeler arasında en büyük küçülmeyi yaşamış ülke olmuştur.

Ülkenin ihracat ürünleri arasında ahşap ve ahşap ürünleri, makine ve parçaları, metaller, tekstil ve gıda maddeleri yer almaktadır. Letonya'nın ihracat ortakları arasında Litvanya, Estonya, Almanya, Birleşik Krallık, Rusya, İsveç, Danimarka ve Polonya en önemli ülkeleri oluşturmaktadır. İthalat açısından 2005 itibarıyla Almanya, Litvanya, Rusya ve Estonya baştadır.

Demografi

 Nüfus: 2.274.735 (Temmuz 2006 verileri)
 Nüfus artış oranı: %0,67 (2006 verileri)
 Mülteci oranı: -2.26 mülteci/1,000 nüfus (2006 tahmini)
 Bebek ölüm oranı: 9,35 ölüm/1.000 doğan bebek (2001 tahmini)
 Ortalama hayat süresi: toplam nüfus: 71,33 yıl
 erkeklerde: 66,08 yıl
 kadınlarda: 76,85 yıl (2006 verileri)
 Ortalama çocuk sayısı: 1,27 çocuk/1 kadın (2006 tahmini)
 HIV/AIDS - hastalıklarına yakalanan yetişkin sayısı: %0,6 (2001 verileri)
 HIV/AIDS - hastalığı olan insan sayısı: 7.600 (2001 verileri)
 HIV/AIDS - hastalıklarından ölenlerin sayısı: 500'den az (2003 verileri)
 Ulus: Letonyalı
 Nüfusun etnik dağılımı: Leton %62,1, Rus %26,9, Beyaz Rus %3,3, Ukraynalı %2,2, Polonyalı %2,2, diğer %2,3
 Din: Lutherci, Roma Katolikleri, Rus Ortodoksları
 Diller: Letonca (resmi), Litvanca, Rusça
 Okur yazar oranı: 15 yaş ve üzeri için veriler (2003 verileri)
 toplam nüfusta: %99,8
 erkekler: %99,8
 kadınlar: %99,8

Dil

Letonya'da resmi dil, Hint-Avrupa dillerinin Baltık dilleri koluna mensup olan Letoncadır. Günümüzde bu dilin, sadece güney komşusu olan Litvanya'da konuşulan Litvanca ile akrabalık ilişkisi vardır. Letoncanın günümüzde soyu tükenmiş Eski Prusya dili ile de akrabalık bağı vardır. Nüfusunun önemli bir kısmı Rus asıllı olan Letonya'da Rusça da yaygın olarak kullanılmaktadır.

Ayrıca bakınız

 Avrupa Birliği'nin genişlemesi
 Letonya'da LGBT hakları

Kaynakça

Akdeniz İçin Birlik ülkeleri
Eski Sovyet ülkeleri
Baltık devletleri
Avrupa ülkeleri
Kuzey Avrupa ülkeleri
NATO ülkeleri
Avrupa Birliği ülkeleri
Birleşmiş Milletler üyesi ülkeler
Temsil Edilmeyen Milletler ve Halklar Organizasyonu üyeleri
Cumhuriyetler
1918'de kurulan bölgeler ve ülkeler
1991'de kurulan bölgeler ve ülkeler

Letonya


Bruno Muccioli (* 7. August 1960 in Detroit) ist ein ehemaliger san-marinesischer Fußballspieler.

Muccioli spielte unter anderem für die italienischen Amateurvereine AC Citta di Castello und Lunano Calcio. Für die Nationalmannschaft San Marinos absolvierte er zwischen 1986 und 1993 15 Länderspiele.

Weblinks
 Profil auf www.eu-football.info
 Profil auf www.footballdatabase.eu
 Profil auf FIFA.com
 Profil auf www.scoreshelf.com
 [ Profil auf www.national-football-teams.com]

Fußballnationalspieler (San Marino)
San-Marinese
Geboren 1960
Mann

Bruno Muccioli


Hvad Fatter gør er en kortfilm fra 1945 instrueret af Preben Frank efter manuskript af Mogens Lorentzen.

Handling
En genfortælling af H.C. Andersens festlige eventyr, der fortælles af speakeren, mens filmens personer selv er stumme.

Referencer

Eksterne henvisninger

Film baseret på værker af H.C. Andersen
Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1945

Hvad Fatter gør


ඩවුන් ෆෝර්ස් හෙවත් යටිකුරු තෙරපුම යනු වායු ගතික විද්‍යානුකූලව නිර්මාණය කරන ලද මෝටර් රථයක පවතින ගති ලක්ෂණ අනුව එම රථයේ ඉහළ සිට පහලට ක්‍රියාත්මක වනු ලබන බලයයි. මෙම බලය මගින් සිදුවන ක්‍රියාවලිය නම්, රථයේ ටයර මත ඇති වන අමතර බලය නිසා එය පොළවට වඩා තදින් ග්‍රහණය වීමෙන් රථයයට වංගුවකදී වඩා වේගයෙන් ගමන් කිරීමට හැකි වීමයි.

මූලික සංකල්ප
ගුවන් යානයක් ගුවන් ගත වීමේදී එය ඉහලට එසවීමට එහි තටු මත ඉහලට ක්‍රියාත්මක වනු ලබන උඩුකුරු තෙරපුම් බලයම මෙහිදී පහළ දෙසට මෝටර් රථයක් ධාවනයේදී ධාවන පථයට තෙරපා තැබීමට භාවිතා කරයි. මෙම ක්‍රියාවලිය "වායුගතික ග්‍රහණය" ලෙස හදුන්වනු ලබන අතර එය රථයේ ස්කන්ධ සංතුලනය, ටයර් සහ suspension හී ශ්‍රීතයක් වන "යාන්ත්‍රික ග්‍රහණයෙන් " වෙනස්වේ. යටිකුරු තෙරපුම් බලය ලබා ගැනීමේදී සැම විටම අදාළ උපාංග මත ඇතිවන වායුගතික ප්‍රතිරෝධයද ඊට අනුරූපව වැඩි වේ. එම නිසා ප්‍රශස්ත තත්වය යටිකුරු තෙරපුම් බලය හා වායුගතික ප්‍රතිරෝධය සන්තුලනයෙන් ලබා ගනී.

ආශ්‍රිත ලිපි
 Bernoulli's principle
 Body kit
 Formula One car
 Grip (auto racing)
 Ground effect in cars
 Lift (force)
 Wind tunnel

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි
Aerodynamics In Car Racing

Aerodynamics
Motorsport terminology
Vehicle dynamics

ඩවුන්ෆෝස්


Alive ist ein Grunge-Song der Band Pearl Jam aus dem Jahr 1991. Es war die erste Single der Band. Das Stück erschien auch als dritter Song auf dem Album Ten und zählt zu den bekanntesten Songs der Band und der Grunge-Ära.

Entstehung

Das Stück hieß ursprünglich Dollar Short und wurde vom Rhythmusgitarristen der Band, Stone Gossard, geschrieben. Es war auf einem Demotape enthalten, mit dem die Band einen Sänger zu finden hoffte. Eddie Vedder hatte das Tape erhalten und einen fiktionalen Text geschrieben, der auch einige persönliche Erfahrungen verarbeitete. Dabei ging es um die Zeit, als ihm erzählt wurde, dass der Mann, den er als seinen Vater kannte, dies in Wirklichkeit nicht war.

Das Lied wurde am 29. Januar 1991 in den London Bridge Studios, Seattle, Washington aufgenommen, damals noch unter dem ursprünglichen Bandnamen Mookie Blaylock. Das lange Gitarrensolo von Mike McCready wurde im Juni 1991 in den Ridge Farm Studios, Dorking, England, aufgenommen. Mischer Tim Palmer ließ McCready das Solo nach mehreren Anläufen umgestalten. Schließlich nahm er es in einem Stück auf.

Rezeption

Das Stück erreichte Platz 16 in Großbritannien. Steve Huey von Allmusic schrieb, das Stück sei nicht so ein großer Hit gewesen wie die folgenden Singles, aber es habe geholfen, Pearl Jam bekannt zu machen: "While ,Alive' had a big, stadium-ready chorus, it was also subtler, less macho, and less grandiose than true arena rock." (dt. Während Alive einen starken, stadiontauglichen Refrain hatte, war es gleichzeitig subtiler, weniger betont maskulin und weniger bombastisch als echter Stadionrock.)

Weblinks

 [ Alive bei Allmusic]

Einzelnachweise

Lied 1991
Rocksong
Pearl Jam

Alive (Lied)


Regatul Boreal sau Regatul Holarctic (Holarctis) este un  identificat de către botanistul  (și mai târziu de către ), care include porțiunile de la temperată la arctică din America de Nord și Eurasia. Flora acestora este moștenită din vechiul supercontinent Laurasia. Cu toate acestea, anumite părți ale regatului floristic (și cea mai mare a  a sa) a fost înghețată în timpul Pleistocenului și are o floră foarte tânără. Relictele cenozoice și-au găsit refugiul în părțile sudice și muntoase ale regatului, mai ales în  și în sudul .

Good a remarcat faptul că multe specii de plante de climă temperată din America de Nord și Eurasia erau foarte strâns înrudite, deși sunt despărțite de Oceanul Atlantic și de Strâmtoarea Bering.

Cu milioane de ani în urmă, înainte de deschiderea Oceanului Atlantic, America de Nord și Eurasia erau unite într-un singur continent, Laurasia. După deschiderea Atlanticului, continentele au rămas legate unul de altul periodic prin punți terestre care leagă Alaska și Siberia. Până acum câteva milioane de ani, la nivel mondial clima globală era mai caldă decât în prezent, mai ales la latitudini mai mari, și multe specii de climă temperată se diseminau în întreaga Americă de Nord și Eurasie prin Alaska și Siberia. Clima s-a răcit brusc acum câteva milioane de ani, ceea ce a eliminat legătură din zona temperată între America de Nord și Eurasia, dar originile comune laurasiatice și o lungă istorie de punți terestre temperat-climatice explică asemănările botanice între florele de climă temperată de pe cele două continente.

Un regat floristic este analogul botanic al unei, care ia în considerare distribuția animalelor, precum și a speciilor de plante. Mulți biogeografi disting Regatul Boreal drept cuprinzând două ecozone, cea  (America de Nord) și cea palearctică (Africa de Nord și Eurasia). Alții, bazându-se pe distribuția familiilor înrudite de plante și animale, includ Palearctica și Nearctica într-o singură ecozonă  , care corespunde Regatului Boreal al lui Good.

Regatul este împărțit în trei floristice subregate și nouă .

Subdiviziuni

Subregatul Boreal

 Regiunea Munților Stâncoși

Subregatul Tethyan
 Regiunea Macaroneziană
 Regiunea Mediteraneană

Regiunea Floristică Madreană

Regate floristice

Regatul Boreal


Mosé João Pontelo CSSp (* 18. September 1942 in Wenceslau Braz) ist ein brasilianischer Ordensgeistlicher und emeritierter römisch-katholischer Bischof von Cruzeiro do Sul.

Leben
Mosé João Pontelo trat der Ordensgemeinschaft der Spiritaner bei und empfing am 14. Mai 1967 die Priesterweihe.

Papst Johannes Paul II. ernannte ihn am 27. Mai 1998 zum Koadjutorbischof von Cruzeiro do Sul. Der Bischof von Cruzeiro do Sul, Luís Herbst CSSp, spendete ihn am 2. August desselben Jahres die Bischofsweihe; Mitkonsekratoren waren Fernando José Penteado, Weihbischof in São Paulo, und Konrad Walter SAC, Bischof von Jacarezinho.

Mit der Emeritierung Luís Herbsts CSSp am 3. Januar 2001 folgte er diesem als Bischof von Cruzeiro do Sul nach. Papst Franziskus nahm am 19. September 2018 seinen altersbedingten Rücktritt an.

Weblinks

Einzelnachweise

Bischof von Cruzeiro do Sul
Römisch-katholischer Bischof (20. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Koadjutorbischof
Spiritaner
Brasilianer
Geboren 1942
Mann
Wikipedia:Geburts- oder Sterbeort unbekannt

Mosé João Pontelo


Fevzi Sürmeli (d. 1946), Türk akademisyen, Anadolu Üniversitesi'nin eski rektörü.

Hayatı

1946 yılında Antakya, Hatay'da doğmuştur. Haziran 1971'de Eskişehir İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'nden mezun olmuştur. 1972'de asistan olarak göreve başlamıştır. 1977'de Boğaziçi Üniversitesi, İdari Bilimler Fakültesi'nden Master Diploması almıştır. 1978'de Doktor, 1980'de Doçent ve 1988'de Profesör olmuştur.

1980 yılını izleyen dönemlerde dekan yardımcılığı, bölüm başkan yardımcılığı, 1982-1985 yılları arasında Açıköğretim Fakültesi Eğitim Planlama ve Koordinatörlüğü, 1987-1996 tarihleri arasında Sivil Havacılık Yüksekokolu Kurucu Müdürlüğü görevlerinde bulunmuştur. 1993-2005 yılları arasında Anadolu Üniversitesi'nde rektör yardımcısı olarak görev yapmıştır. 2005-2009 yılları arasında Anadolu Üniversitesi'nde rektör olarak görev yapmıştır.

1993–1997 yılları arasında Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB) Ulaştırma Sektör Kurulu Başkanlığı, DPT 1995 ve 1999 yıllarında VII ve VIII Beş Yıllık Kalkınma Planları Hava Ulaştırma Sektörü Özel İhtisas Komisyonluğu Başkanlığı yapmıştır. 1997-1999 yılları arasında da TÜLOMSAŞ (Türkiye Lokomotif ve Motor Sanayi A.Ş) Yönetim Kurulu üyeliği görevinde bulunmuştur.

ABD, Fransa, İngiltere, Almanya, İspanya, Polonya, Japonya, Pakistan, Hong Kong, Çin ve Mısır'da Sivil Havacılık Eğitimi ve Uygulamaları, Açıköğretim sistemi ve mesleki konularda araştırma ve incelemelerde bulunmuştur.

Sürmeli, Fransa ile Türkiye arasında üniversiteler, sivil havacılık, teknoloji ve bilimsel alanlarda yapmış olduğu katkılar nedeniyle 6 Mayıs 1997 tarihinde Fransa Cumhurbaşkanı kararı ile "Devlet Liyakat Şeref Madalyası'nda" (Ordre National du Merit) şövalye derecesi ile ödüllendirilmiştir.

19 Mart 2007 tarihinde de "Avrupa İş Konseyi" ve Oxford Rektörler Birliği kararı ile Oxford Şehir Meclisi Binasında yapılan törenle "Topluma yaptığığı entelektüel katkı" nedeniyle "Avrupa 2007 Socrates Eğitim ödülünü "almıştır.

Muhasebe, Bilgi Sistemleri, Finansman, İşletme, Açıköğretim Sistemi ve Sivil Havacılık Yönetimi konularında yazılmış çok sayıda kitap ve makaleleri bulunmaktadır. Yeminli Mali Müşavirlik belgesine sahiptir.

Evli ve iki çocuk sahibidir.

Dış bağlantılar
 Akademik Personel Sayfası

1946 doğumlular
Türk ekonomi akademisyenleri
Anadolu Üniversitesi rektörleri
Yaşayan insanlar
Anadolu Üniversitesi öğretim üyeleri
Anadolu Üniversitesi rektör yardımcıları

Fevzi Sürmeli


جامعة (ليمكوك وينج) للتقنية الإبداعية هي إحدى الجامعات الخاصة في ماليزيا. سميت الجامعة بهذا الاسم نسبةً إلى صاحبها السيد الدكتور (ليم كوك وينج)، كانت هذه الجامعة في البدايات مجرد معهد خاص، بعد ذلك تطورت الأوضاع إلى أن أصبحت كلية، وصارت جامعة كاملة بجميع أقسامها، وتعتبر من جامعات ماليزيا الأولى التي قامت بالتدرج إلى أن تحصلت على المسمى الجامعي.

نظام الجامعة

تمتلك جامعة (ليمكوك وينج) للتقنية الإبداعية عدة فروع في أنحاء العالم، وهذه الفروع في ماليزيا وبريطانيا وبوتسوانا وإندونيسيا والصين، وأخيرا الفرع الجديد لها في الولايات المتحدة الأمريكية وتحديدا في نيو يورك، تعمل هذه الجامعة بالإتحاد الاحتكاري الدولي من جامعاتٍ دولية شريكة مع الإبقاء على المعايير الخاصة بالجامعة، يقوم بعض الممثلون من هذه المؤسسات التي تتعامل مع الجامعة بالزيارة المنتظمة للتأكد من أنّ هذه الجامعة تعمل حسب المعايير التي بين الطرفين، وبفضل هذه المواصفات أصبحت (ليمكوك وينج) من أفضل الجامعات الماليزية وفي الصفوف الأولى على مستوى الدولة.

فوائد غير محدودة وتفاعل إستراتيجي
إن وجود عدد من المؤسسات والمنظمات الضخمة مثل المعهد الآسيوي للإبداع والتجديد ومجلس رعاية الإبداع الماليزي يخلق مناخا جاذبا ويأتي بالشخصيات الصناعية المشهورة والمعروفة إلى مقر الجامعة وأيضا الذين يقومون بتنفيذ مشاريع متخصصة تهدف إلى رفع مستوى الصناعة الماليزية وإدخال روح الإبداع والتجديد إليها من أجل رفع مستوى أداء الشركات.

مكان لتلاقح الثقافات
إن الطلاب الذين يأتون للدراسة يستطيعون اكتساب الخبرات عبر الحصول على أصدقاء من جميع أنحاء العالم داخل المبنى الجامعي في عدد قد يصل إلى 60 جنسية، مما يعطي الدراسة رونقا خاصا بها لاختلاف الجنسيات الموجودة بالجامعة ناهيك عن الانفتاح على الآخر والتعرف إليهم عن قرب، وبأقل وصفٍ نستطيع قوله أن وضع الجامعة يعتبر كخلية من خلايا النحل المتحركة والمتجانسة، ومما لاشك فيه أن هذا التلاقح الثقافي يمثل دافعا قويا نحو الإبداع وكسر القواعد الروتينية.

فروع الجامعة

فرع سايبر جايا، ماليزيا
في تشرين الأول/ أكتوبر 2004 من الميلاد، قامت الجامعة بفتح هذا الفرع لاستيعاب المزيد من الطلاب، ثم أصبح الفرع الرئيسي لها، وقد تم ذلك أيضا بدعم من الحكومة الماليزية، والآن أصبح عدد طلاب الجامعة أكثر من 8000 طالب من أكثر من 100 دولة في العالم. وتعتبر الجامعة مقر لعمل الأنشطة الثقافية، فضلا عن الأحداث الكبرى مثل المعارض والحلقات الدراسية.

في أيار / مايو 2007 من الميلاد، أصبحت جامعة ليمكوك وينج إحدى أهم الجامعات الخاصة التي استطاعت رفع مستواها من مجرد كلية جامعة إلى جامعة بكامل المقاييس.

فرع لندن، بريطانيا
في تشرين الأول / أكتوبر 2007 من الميلاد، كان الحدث الأكبر للجامعة عندما أَنشأَت الحرم الجامعي لفرعها هناك، وقد تم افتتاح الجامعة بشكل رسمي من قبل رئيس وزراء ماليزيا داتوك سيرى عبد الله أحمد بدوي بالتعاون مع مركز الدراسات الماليزية ومركز اتصال Think Malaysia.

الدورات في فرع لندن أصبحت معترفة من قبل دائرة الاعتماد للكليات الدولية في نيسان / أبريل 2008 من الميلاد، وهذا ليتم طمأنة الطلاب الأجانب وذويهم، إضافةً إلى الممثلين المنتدبين من هيئة التعليم بأنّ الجامعة تقف على قدم وساق، وهذا للوفاء بالوعود التي تمت من الجامعة عند بداية افتتاحها لتتفق مع المعايير والجودة المطلوبة من جانب القانون البريطاني.

فرع بوتسوانا
في آذار / مارس 2007 من الميلاد، تم افتتاح حرم جامعي جديد في (Fairgrounds Mall)، في جابورون عاصمة بوتسوانا، وفي أيار / مايو 2007 من الميلاد أصبح الرئيس السابق لدولة يوتسوانا (Festus G Mogae) رئيسا للجامعة.

وقد تم افتتاح حرم جامعي جديد تموز / يوليو 2007 من الميلاد لاستيعاب جميع البرامج الدراسية تحت سقف واحد، أيضا بدأَ العمل على الحرم الثالث للجامعة في تموز / يوليو 2008 من الميلاد.

فرع كمبوديا
في نيسان / أبريل 2008 من الميلاد، فتحت الجامعة حرم جامعي آخر في بنوم بنه في العاصمة الكمبودية.

مراجع

تأسيسات سنة 1991 في ماليزيا
جامعات ماليزيا
جامعات وكليات في سلاغور
هيئات تعليمية أسست في 1991

جامعة ليمكوك وينج للتقنية الإبداعية


Američki kermes (vinobojka, grozdoboja,  murićep, lat. Phytolacca americana), biljna vrsta, uresna otrovna trajnica iz roda vinobojka, porodica kermesovke. Autohtona je u Sjevernoj Americi odakle se raširila po dijelovima Europe (uključujući Hrvatsku), Azije, Afrike i Južne Amerike.

Naraste od jednog do tri metra visine, a odlikuje se sa zelenkastim ili blijedoružičastim cvjetovima u grozdastim cvatovima. Njezin tamnocrveni sok plodova rabi se za bojenje prehrambenih proizvoda i vina te u proizvodnji kozmetičkih proizvoda. Može se koristiti i za bojenje svile i vune.

Uz more se uzgaja se i kao ukrasna biljka, ali se u kontinentalnim krajevima širi kao korov.Koristi se i kao ljekovita biljka, a posve mladi proljetni izdanci i listovi su jestivi,uz napomenu da ih treba prokuhati barem 2- 3 puta, te vodu od kuhanja baciti.

Sastav
Korijen sadrži alkaloid fitolakcin ( do 0,16 % ), gorku amorfnu tvar, te eterično ulje (do 0,08 %). Plodovi, listovi, korijen i sjemenke sadrže saponine, a u listovima ima i do 285 mg% vitamina C.

Uporaba u narodnoj i alternativnoj medicini

Prena Owenu "Indijanci i rani doseljenici koristili su korijen kao oblog te kao lijek za kožne bolesti i reumatizam."

Krajem 19. stoljeća američki travarski priručnik King's American Dispensatory, opisuje raznoliku primjenu biljke u tamošnjoj narodnoj medicini. Phytolacca ekstrakt je u reklami iz 1890. reklamiran kao sredstvo za mršavljenje.

U alternativnoj medicini, biljka se koristi kao dodatak prehrani koji pomaže kod širokog spektra bolesti poput: mumsa, artritisa te raznih kožnih problema.

Koristi se i u kineskoj tradicionalnoj medicini.

Biljka ima dugu povijest primjene za liječenje, a tradicionalno se koristi u liječenju bolesti povezanih s ugroženim imunološkim sustavom. Biljka ima zanimljivu kemiju i trenutno se (1995.) ispituje kao potencijalni lijek protiv AIDS-a. Sadrži snažna protuupalna sredstva, antivirusne proteine i tvari koje utječu na staničnu diobu. Ovi spojevi su toksični za mnoge organizme koji uzrokuju bolest, uključujući vodene puževe koji uzrokuju šistosomijazu. Svi su dijelovi biljke toksični, a predoziranje izaziva proljev i povraćanje. Ovaj lijek treba koristiti oprezno i po mogućnosti pod nadzorom kvalificiranog liječnika. Ne smije se propisati trudnicama.

Korijen djeluje alterativno, kao anodin, protuupalno, katarzično, kao ekspektorans, hipnotik. Osušeni korijen koristi se kao anodin i protuupalno. Korijen se uzima interno u liječenju autoimunih bolesti (posebno reumatoidnog artritisa), tonzila, zaušnjaka, žlijezde groznice i drugih tegoba koje uključuju otečene žlijezde, kronični katar, bronhitis itd. Svježi korijen koristi se kao oblog kod modrica, reumatskih bolova itd. Korijen se najbolje skuplja u jesen i može se sušiti za kasniju upotrebu. Plod ima slično, ali blaže djelovanje, no korijenje.

Sok se koristi u liječenju raka, hemoroida i drhtavice. Oblog napravljen od ploda primjenjuje se na bolne grudi. Čaj od voća koristi se u liječenju reume, dizenterije itd. Biljka ima neuobičajeno visok udio kalija, a pepeo, koji sadrži preko 45% kaustičnog kalija, korišten je kao lijek za čireve i karcinom. Listovi su katarzični, emetični i ekspektoransni. Iz svježeg korijena proizvodi se homeopatski lijek. Njegovo glavno djelovanje je na grlo, dojke, mišićna tkiva i zglobove .

Dodatna literatura
Grlić,Lj. Samoniklo jestivo bilje,Zagreb 1980.

Vanjske poveznice
 Plants For A Future

Izvori

Kermesovke
Samoniklo jestivo bilje
Ljekovito bilje
Otrovne biljke
Flora Sjeverne Amerike

Američki kermes


David of Scotland (Medieval Gaelic: Dabíd) (1152 – 17 June 1219) was a Scottish prince and 8th Earl of Huntingdon. He was, until 1198, heir to the Scottish throne.

Life
Born in 1152, David was the youngest surviving son of Henry of Scotland, 3rd Earl of Huntingdon and Ada de Warenne, a daughter of William de Warenne, 2nd Earl of Surrey, and Elizabeth of Vermandois. His paternal grandfather was David I of Scotland. Huntingdon was granted to him after his elder brother William I of Scotland ascended the throne. David's son John succeeded him to the earldom.

In 1190 his brother gave him 'superiority' over Dundee and its port. The same year he endowed Lindores Abbey in Fife and a church dedicated to St Mary in Dundee.

In the litigation for succession to the crown of Scotland in 1290–1292, the great-great-grandson Floris V, Count of Holland of David's sister, Ada, claimed that David had renounced his hereditary rights to the throne of Scotland. He therefore declared that his claim to the throne had priority over David's descendants. However, no explanation or firm evidence for the supposed renunciation could be provided.

Marriage and issue
On 26 August 1190, David married Matilda of Chester  (1171 – 6 January 1233), daughter of Hugh de Kevelioc, 3rd Earl of Chester. He was almost twenty years Matilda's senior. The marriage was recorded by Benedict of Peterborough.

David and Matilda had:
 Margaret of Huntingdon (c. 1194 – c. 1228), married Alan, Lord of Galloway, by whom she had two daughters, including Dervorguilla of Galloway.
 Robert of Huntingdon (died young)
 Ada of Huntingdon, married Sir Henry de Hastings, by whom she had one son, Henry de Hastings, 1st Baron Hastings.
 Matilda (Maud) of Huntingdon (-aft.1219, unmarried)
 Isobel of Huntingdon (1199–1251), married firstly, Henry de Percy and had issue and secondly, Robert Bruce, 4th Lord of Annandale, by whom she had two sons, including Robert de Brus, 5th Lord of Annandale.
 John of Scotland, Earl of Huntingdon (1207 – 6 June 1237), married Elen ferch Llywelyn. He succeeded his uncle Ranulf as Earl of Chester in 1232, but died childless.
 Henry of Huntingdon (died young)

Earl David also had three illegitimate children:
Henry of Stirling
Henry of Brechin
Ada, married Malise, son of Ferchar, Earl of Strathearn

After the extinction of the senior line of the Scottish royal house in 1290, when the legitimate line of William the Lion of Scotland ended, David's descendants were the prime candidates for the throne. The two most notable claimants to the throne, Robert Bruce, 5th Lord of Annandale (grandfather of King Robert I of Scotland) and John Balliol were his descendants through David's daughters Isobel and Margaret, respectively.

In popular culture

Sir Walter Scott's 1825 novel The Talisman features Earl David in his capacity as a prince of Scotland as a crusader on the Third Crusade.  For the majority of the novel, Earl David operates under an alias: Sir Kenneth of the Couchant Leopard.  Earl David's adventures are highly fictionalized for this novel.

The television series Robin of Sherwood features Earl David of Huntingdon.  The first reference to Earl David (by name only) is in the episode "The Prisoner", in which Prince John states that Earl David is a "dissident" who opposes Prince John's possible succession as King Richard's heir should Richard die without a legitimate heir of his body.  The earl himself appears in the first part of "Herne's Son" in which he is not referred to directly as David; his character is the father of Robert of Huntingdon, the second son of Herne to feature in the series adopting the alias of Robin Hood.  In the episode "Rutterkin", the earl appears again with a fictitious brother named Edgar, and though he is again not referred to directly as David, it is definitively stated that the earl is the brother of the king of Scotland (as Earl David was the brother of King William The Lion of Scotland).  ("The Prisoner", "Herne's Son" and "Rutterkin" were all written by Richard Carpenter.)  Earl David was played by Michael Craig.

Earl David features briefly in the 2013 Robin Hood novel The Arrow of Sherwood by Lauren Johnson.  He is depicted at the siege of Nottingham Castle in support of King Richard in 1194.

References

Sources

1140s births
1219 deaths
David
Christians of the Third Crusade
David
Scottish princes
12th-century Scottish people
13th-century Scottish people
Place of birth missing
People associated with Dundee
Earls of Huntingdon (1065 creation)
Mormaers of Lennox

David, Earl of Huntingdon


أَبُو اَلْحَسَنْ عَلِي بْنْ رَضْوَانْ بْنْ عَلِي بْنْ جَعْفَرْ اَلْمِصْرِيِّ (ولد في الجيزة سنة 988 وتوفي في زمن الشدة المستنصرية سنة 1061م) كان طبيب وعالم فلك عربي. كان من كبار الأطباء وعلماء الفلك والفلاسفة في عصره. نشأ في بيئة فقيرة، فقد كان أبوه يعمل فراناً ولذا اضطر إلى العمل في صغره ليوفر نفقات تعليمه وما يحتاج إليه من كتب تعينه على الدراسة.

برز بن رضوان في علم الفلك بعد رصده وتسجيله المُفصل لأكثر الأحداث الفلكية سطوعًا في التاريخ المُسجل، المُستعر الأعظم 1006، عبارة عن أنفجار نجمي هائل حدثاً يوم 30 أبريل من عام 1006م وشوهد في كثير من من أنحاء الكرة الأرضية وسجله علماء الفلك في اليابان والصين، وسجلة ابن رضوان ووصف الحدث وهو في الثامنة عشرة من عمره بمنتهي الدقة، حجمه ومكانه وشدة إضاءته بالنسبة لكوكبي الزهرة والقمر.

نشأته وتعليمه
يقول عن نفسه: وأنا في السادسة أسلمت نفسي في التعليم، ولما بلغت السنة العاشرة انتقلت إلى المدينة العظمى وأجهدت نفسي في التعلم، ولما أقمت أربع عشرة سنة أخذت في تعلم الطب والفلسفة ولم يكن لي مال أنفق منه، فلذلك عرض لي في التعلم صعوبة ومشقة، فكنت مرة أتكسب بصناعه القضايا بالنجوم، ومرة بصناعة الطب، ومرة بالتعليم ولم أزل كذلك وأنا في غاية الاجتهاد إلى السنة الثانية والثلاثين، فإني اشتهرت فيها بالطب وكفاني ما كنت أكسبه بالطب وكنت منذ السنة الثانية والثلاثين إلى يومي هذا أعمل تذكرة لي وأغيرها في كل سنة إلى أن قررتها على هذا التقرير الذي أستقبل به السنة الستين. باع من الفقر الكتب الذي يقراء فيها عدا خمسة كتب من كتب الأدب وعشرة كتب من كتب الشرع؛ وكتب أبقراط وجالينوس في صناعة الطب وما جانسها مثل كتاب الحشائش لديسقوريدس وكتب روفس، وأريباسيوس، وبولس وكتاب الحاوي في الطب للرازي ومن كتب الفلاحة والصيدلة أربعة كتب ومن كتب التعاليم المجسطي ومداخله، وما أنتفع به فيه والمربعة لبطلميوس ومن كتب العارفين كتب أفلاطون، و،أرسطوطاليس والإسكندر، وثامطيوس، والفارابي، وما أنتفع به فيها، وما سوى ذلك باعه بأي ثمن اتفق بحجة بيعه أجود من خزنه
لنبوغه في الطب ضمه الخليفة الفاطمي الحاكم بأمر الله إلى بلاطه وعينه كبيراً لأطبائه.واستدعاه حاكم بلوخستان لكي يعالجه من شلل جزئي أصيب به.

في علم الطب
من أهم إسهامات ابن رضوان في الطب اهتمامه بالطب الإكلينيكي بمعاينة المريض والتعرف إلى المرض بالنظر إلى هيئة أعضاء المريض وبشرته، وتفقد أعضائه الباطنية والخارجية، وطريقة نظره وكلامه ومشيته، والتعرف إلى نبض قلبه وعلى مزاجه عن طريق توجيه الأسئلة إليه كما ذكر ذلك في مذكراته.

آراؤه في الطبيب ومعلم الطب
كان ابن رضوان كثير الرد على من كان يعاصره من الأطباء وغيرهم، وكذلك على كثير ممن تقدمه، والطبيب في وجهة نظره هو الذي اجتمعت فيه سبع خصال:
 الأولى أن يكون تام الخلق، صحيح الأعضاء، حسن الذكاء، جيد الروية، عاقلاً، ذكوراً، خير الطبع.
 الثانية أن يكون حسن الملبس، طيب الرائحة، نظيف البدن والثوب.
 الثالثة أن يكون كتوماً لأسرار المرضى لا يبوح بشيء من أمراضهم.
 الرابعة أن تكون رغبته في إبراء المرضى أكثر من رغبته فيما يلتمسه من الأجرة، ورغبته في علاج الفقراء أكثر من رغبته في علاج الأغنياء.
 الخامسة أن يكون حريصاً على التعليم والمبالغة في منافع الناس.
 السادسة أن يكون سليم القلب، عفيف النظر، صادق اللهجة، لا يخطر بباله شيء من أمور النساء والأموال التي شاهدها في منازل الأعلاء فضلاً عن أن يتعرض إلى شيء منها.
 السابعة أن يكون مأموناً ثقة على الأرواح والأموال، لا يصف دواء قتالاً ولا يعلمه، ولا دواء يسقط الأجنة، يعالج عدوه بنية صادقة كما يعالج حبيبه.

ومعلم الطب هو الذي اجتمعت فيه الخصال بعد استكماله صناعة الطب، والمتعلم هو الذي فراسته تدل على أنه ذو طبع خير، ونفس ذكية، وأن يكون حريصاً على التعليم، ذكياً، ذكوراً لما قد تعلمه.

من منهجه في العلاج وكتبه وشروحه ومقالاته

قال إذا دعيت إلى مريض فأعطه ما لا يضره إلى أن تعرف علته فتعالجها عند ذلك، ومعنى معرفة المرض هو أن تعرف من أي خلط حدث أولاً، ثم تعرف بعد ذلك في أي عضو هو، وعند ذلك تعالجه.
كتاب شرح كتاب العرق لجالينوس،
كتاب شرح كتاب الصناعة الصغيرة لجالينوس،
كتاب شرح كتاب النبض الصغير لجالينوس،
شرح كتاب جالينوس إلى أغلوقن في التأني لشفاء الأمراض،

شرح المقالة الأولى في خمس مقالات، وشرح المقالة الثانية في مقالتين، شرح كتاب الأسطقسات لجالينوس، شرح بعض كتاب المزاج لجالينوس، ولم يشرح من الكتب الستة عشر لجالينوس سوى ما ذكرت، كتاب الأصول في الطب، أربع مقالات، كناش، رسالة في علاج الجذام، كتاب تتبع مسائل حنين، مقالتان، كتاب النافع في كيفية تعليم صناعة الطب، ثلاث مقالات، رسالة في علاج صبي أصابه المرض المسمى بداء الفيل وداء الأسد، مقالة في فضيلة الفلسفة، مقالة في بناء النفس على رأي أفلاطون وأرسطوطاليس، أجوبته لمسائل منطقية من كتاب القياس، مقالة في حل شكوك يحيى بن عدي المسماة بالمحراسات، مقالة في الحر، مقالة في بعث نبوّة محمد من التوراة والفلسفة، مقالة في كل السياسة، رسالة في السعادة، مقالة في توحيد الفلاسفة وعبادتهم، كتاب في الرد على الرازي في العلم الإلهي وإثبات الرسل، كتاب المستعمل من المنطق في العلوم والصنائع، ثلاث مقالات، كتاب فيما ينبغي أن يكون في حانوت الطبيب أربع مقالات، مقالة في هواء مصر، مقالة في مزاج السكر، مقالة في التنبيه على ما في كلام ابن بطلان من الهذيان.

ألف ابن رضوان نحو مئة متاب ورسالة في الطب والفلسفة حسب ما ذكر في كتاب المؤرخ العربي ابن أبي أصيبعة (عيون الأنبياء) تُرجم بعضها إلى الاتينية بواسطة جيرار الكريموني ونشر في البندقية عام 1496. ومن كتبه كتاب (دفع مضار الأبدان بأرض مصر) وكتاب دراسة المناخ والصحة في مصر القديمة عام 1923. وذكر في مؤلفاته أسس المحافظة على الصحة بممارسة الرياضة البدنية والتغذية السليمة وكتب ذلك في مذكراته فقال ((أتصرف في كل يوم في صناعتي بمقدار ما يغني، ومن الرياضة التي تحفظ صحة البدن، وأتغذى بعد الاستراحة من الرياضة غذاء أقتصد حفظ الصحة، وأجتهد في كشف كربة المكروب، وإسعاف المحتاج، وما بقي من يومي صيرته لعبادة الله سبحانه، وللقراءة في الطب والفلسفة، وأتفقد في وقت خلوتي ما سلف في يومي من أفعالي وانفعالاتي فما كان خيراً أو جميلاً أو نافعاً سررت به وما كان شراً أو قبيحاً أو ضاراً وافقت نفسي بألا أعود إلى مثله)).

في علم الفلك

يرجع تميز بن رضوان في علم الفلك إلى رصده وتسجيله لأكثر الأحداث الفلكية سطوعًا في التاريخ المُسجل، المُستعر الأعظم 1006، عبارة عن أنفجار نجمي هائل حدثاً يوم 30 أبريل من عام 1006م وشوهد في كثير من من أنحاء الكرة الأرضية وسجله علماء الفلك في اليابان والصين، وسجلة ابن رضوان ووصف الحدث وهو في الثامنة عشرة من عمره بمنتهي الدقة، حجمه ومكانه وشدة إضاءته بالنسبة لكوكبي الزهرة والقمر. ذكرت المؤرخة مارجريت دونسباخ في كتابها عام 2006 أن مجموعة من علماء الفلك في إنجلترا وأستراليا في عام 1977 قرروا دراسة بقايا هذا الانفجار النجمي الذي حدث عام 1006 واستعانوا بتقارير الذين سجلوا هذا الحدث من الصين وسويسرا واليابان ومصر فلم يدلهم على مكانه إلا الإحداثيات التي ذكرها ابن رضوان المصري.

فقد كتب بن رضوان عن هذا المُستعر في تعليقه على كتاب "تيترابيبلوس" لعالم الفلك كلاوديوس بطليموس، أن «"...وكان نيزكًا عظيمًا مستدير الشكل، يكون عظمه قدر الزهرة مرتين ونصف أو ثلاث مرات. وكان نوره يضئ منه الأفق، ويلمع لمعانًا شديدًا ومقدار ضيائه ربع ضياء القمر وأكثر قليلاً."» وكغيره من الفلكيين، أشار علي بن رضوان بأن النجم الجديد منخفضا في الأفق الجنوبي.

مراجع

 ابن أبي أصيبعة: عيون الأنباء في طبقات الأطباء

أشخاص من الجيزة
أطباء القرن 11
أطباء عرب في العصور الوسطى
أطباء في العصور الوسطى الإسلامية
أطباء مسلمون
أطباء مصريون في العصور الوسطى
أطباء من الدولة الفاطمية
تاريخ الطب
ثقافة عربية
دارسون من الدولة الفاطمية
عرب في القرن 11
علماء فلك عرب في العصور الوسطى
علماء فلك في العصور الإسلامية الوسطى
فلكيون من مصر في العصور الوسطى
منجمون عرب في العصور الوسطى
منجمون في القرن 11
مواليد 988
مواليد عقد 980
مواليد في الجيزة (مدينة)
وفيات 1061
وفيات 453 هـ
وفيات في القاهرة

علي بن رضوان


An Wolffiella denticulata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Christoph Friedrich Hegelmaier, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Christoph Friedrich Hegelmaier. An Wolffiella denticulata in nahilalakip ha genus nga Wolffiella, ngan familia nga Araceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Wolffiella

Wolffiella denticulata


درويش بن ياسين وهو خطاط بارع من أتباع الطريقة القادرية الصوفية، ولد ونشأ في بغداد، وأخذ إجازات العلم على علماء عصرهِ، وتعلم الخط في صغرهِ وكان حسن الخط يجيدهُ بضروبهِ النسخ والثلث إجادة تامة، ومن آثارهِ الخطية رسالة ابن زيدون من مخطوطات مكتبة الأوقاف العامة في بغداد، وقد كتب في آخرها: (تم نسخها على يد أفقر الورى درويش ياسين البغدادي مولداً ومنشئاً والحنفي مذهباً والقادري طريقة، في شهر ربيع الأول سنة 1153هـ)، ولقد تخرج عليه الكثير من الخطاطين البغداديين.

وفاته
توفي الخطاط درويش ياسين في بغداد عام 1174 هـ/1760م.

مصادر

أشخاص من بغداد
خطاطون عراقيون
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
صوفيون عراقيون
وفيات 1174 هـ
وفيات 1760

درويش ياسين البغدادي


Tiago Alves (født 12. januar 1993) er en brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Tiago Alves


An Gymnadenia emeiensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Kai Yung Lang. An Gymnadenia emeiensis in nahilalakip ha genus nga Gymnadenia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Gymnadenia

Gymnadenia emeiensis


Mary A. Miller (nascida Davis; Condado de Allegheny, 18 de setembro de 1837 – 23 de setembro de 1925) foi uma editora de jornal e produtora editorial americana de periódicos missionários. Ela também foi a autora de History of the Woman's Foreign Missionary Society of the Methodist Protestant Church, 1896. O nome de Miller apareceu como editora missionária do departamento da mulher no Methodist Recorder, publicado em Pittsburgh, e desde 1885, como editora e produtora editorial no Woman's Missionary Record, órgão da Woman's Foreign Missionary Society of the Methodist Protestant Church (abreviado do inglês: WFMS), organizado em 1879. Ela foi a primeira editora do Woman's Missionary Record, trabalhando nessa função por dez anos. Miller atuou como secretária correspondente da sociedade por seis anos, representou o cargo em várias conferências anuais da igreja, em duas conferências gerais e, em 1888, foi delegada da Conferência Missionária Mundial em Londres, na Inglaterra. Miller morreu em 1925.

Primeiros anos e educação
Mary A. Davis nasceu em Allegheny, na Pensilvânia, em 18 de setembro de 1837. Ela era a segunda filha de David Davis.

Até os dezessete anos de idade, ela estudou nas escolas de sua cidade natal, sendo seu ensino superior concluído no Allegheny College for Young Ladies, na mesma cidade.

Carreira
Escolhendo a profissão de professora, deu aulas por cinco anos, até se casar com William Miller, de Allegheny. A sua primeira obra literária pública foi feita em 1858, sendo poemas e contos, estes últimos com mais ou menos intervalo, sob pseudónimo, até 1874, altura em que a morte do marido e os cuidados empresariais provocaram consequentemente uma interrupção. Sua timidez natural, em seus primeiros esforços, fez com que ela mudasse frequentemente de pseudônimo, de modo que, muitas vezes, acontecia na casa que suas histórias eram lidas sem suspeita da presença do autor. Seu primeiro trabalho literário sobre seu próprio nome foi em 1878, sendo uma série de cartas descritivas de uma viagem ao oeste de Pittsburgh, Pensilvânia, a Montana por trem e palco, de Montana a Utah, e de Utah ao Novo México.

Miller foi um membro fundador da WFMS da Igreja Metodista Protestante, tendo sido nomeada para assinar sua Carta, ao lado com a Sra. John Scott, Sra. Susan E. Anderson, Sra. JH Claney e a Sra. James I. Bennett. Durante a Segunda Reunião Anual da WFMS, realizada em Pittsburgh, em 1881, Miller foi eleita editora do "Methodist Recorder", lugar que ocupou até o início do órgão oficial da Sociedade, quando se tornou sua editora. Esse órgão, Woman's Missionary Record, era mensal, ao preço de 50 dólares por ano.

Durante a Terceira Reunião Anual, realizada em Cambridge, Ohio, 1882, Miller declarou que, na sua opinião, "o desejo da Sociedade de ser independente da Junta de Missões era que ela pudesse levar seu trabalho para o exterior com mais rapidez do que a política de o Conselho parecia favorecer." Na Quinta Reunião Anual, realizada em Springfield, Ohio, no ano de 1884, Miller foi uma das três mulheres escolhidas para representar a Sociedade na Conferência Geral. Na Oitava Reunião Anual, realizada em Ohio, Illinois, 1887, Miller e a Sra. JE Palmer foram eleitas para representar o WFMS na próxima sessão da Conferência Geral. Na Nona Reunião Anual, realizada em Washington, DC, 1888, foi anunciado que a Sociedade havia sido representada por Miller na primeira Conferência Ecumênica de Missões Estrangeiras da Convenção Missionária Mundial, que se reuniu em Exeter Hall Londres com Miller arcando com suas próprias despesas que ela pode estar presente nesta reunião e assim ganhar nova inspiração e, da mesma forma, colocar o trabalho da Sociedade junto com organizações mais veteranas.

A décima sexta sessão anual foi realizada em 1895 na Lafayette Ave. Igreja Metodista Protestante, em Baltimore, Maryland, na qual Miller, editora do "Missionary Record", apresentou sua demissão quando estava deixando Pittsburgh para morar em Kansas City, Kansas. Ela escreveu a história da WFMS em 1896, tendo compilado a história dos primeiros dezesseis anos da organização.

Em 1907, ela acompanhou Marietta Louise Gibson Stephens e Julia Hickey ao Japão para visitar as estações missionárias daquele país.

Morte
Mary A. Davis Miller morreu em 23 de setembro de 1925 e foi enterrada no cemitério Forest Hill, em Dunmore, na Pensilvânia.

Obra publicada

 History of the Woman's Foreign Missionary Society of the Methodist Protestant Church, 1896

Bibliografia

Ligações externas

  (em inglês)

Mulheres jornalistas dos Estados Unidos
Mortos em 1925
Nascidos em 1837
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Mary A. Miller


Franz Jacob Wagner (Berlim, 27 de agosto de 2001) é um jogador alemão de basquete profissional que atualmente joga no Orlando Magic da National Basketball Association (NBA).

Wagner começou sua carreira no Alba Berlin e foi nomeado o Melhor Jogador Jovem Alemão da BBL. Ele jogou basquete universitário pela Universidade de Michigan e foi selecionado pelo Magic como a 8º escolha geral no Draft da NBA de 2021.

Seu irmão mais velho, Moritz Wagner, também joga no Magic.

Recrutamento
Wagner foi considerado um recruta de quatro estrelas pela 247Sports e pela Rivals. Entre os programas da Divisão I da NCAA que o recrutaram estavam Butler, Michigan e Stanford. Em 6 de julho de 2019, Wagner se comprometeu a jogar basquete universitário em Michigan sob o comando do técnico Juwan Howard. Ao fazer isso, ele recusou a oportunidade de assinar um contrato profissional com o Alba Berlin.

Carreira universitária
Em 21 de outubro de 2019, Wagner fraturou o pulso direito e deveria perder de quatro a seis semanas. Ele fez sua estreia na temporada em 27 de novembro de 2019 e terminou o jogo com seis pontos, três rebotes e um bloqueio em 23 minutos em uma vitória por 83-76 sobre Iowa State nas quartas de final do Torneio Battle 4 Atlantis. Em 6 de dezembro, Wagner registrou 18 pontos na vitória por 103-91 sobre Iowa na abertura da temporada da Big Ten. Em 1º de março de 2020, ele registrou seu primeiro duplo-duplo da carreira com 18 pontos e 10 rebotes em uma derrota por 63-77 para Ohio State. Após a temporada regular, ele foi nomeado para a Equipe de Novatos da Big Ten de 2020.

Durante sua segunda temporada, Wagner teve 14 jogos de dois dígitos e quatro jogos com mais de 20 pontos. Ele teve médias de 13,0 pontos e 6,3 rebotes. Após a temporada, ele foi nomeado para a Segunda-Equipe da Big Ten pelos treinadores e para a Terceira-Equipe pela mídia. Em 4 de maio de 2021, ele se declarou para o draft da NBA de 2021, renunciando à elegibilidade universitária restante.

Carreira profissional

Alba Berlim (2017–2019)
Na temporada de 2018-19, Wagner jogou pelo Alba Berlin da Bundesliga de Basquete (BBL). Em maio de 2019, ele ganhou o Prêmio de Melhor Jovem Jogador da BBL. No final da temporada, ele teve média de 4,6 pontos em 12,4 minutos na BBL e jogou minutos limitados na EuroCup.

Orlando Magic (2021-presente)
Wagner foi selecionado pelo Orlando Magic como a oitava escolha no Draft da NBA de 2021. Em 3 agosto de 2021, ele assinou um contrato de 4 anos e US$22.7 milhões com o Magic.

Em 18 de dezembro contra o Brooklyn Nets, Wagner conseguiu seu primeiro duplo-duplo da NBA com 11 rebotes e 14 pontos. Em 27 de dezembro de 2021, ele marcou 38 pontos em uma derrota por 127-110 para o Milwaukee Bucks. Wagner foi nomeado o Novato do Mês da Conferência Leste pelos jogos disputados em dezembro.

O segundo duplo-duplo de Wagner na NBA ocorreu em 12 de janeiro de 2022 contra o Washington Wizards, quando ele teve 14 pontos e 10 assistências. Isso marcou a primeira vez que um novato do Magic fez 10 ou mais assistências em um jogo. Após a temporada de 2021-22, ele foi nomeado para a Primeira-Equipe de Novatos.

Carreira na seleção

Wagner jogou pela Seleção Alemã no EuroBasket Sub-16 de 2017 em Podgorica, Montenegro. Em cinco jogos, ele teve média de 7,4 pontos e sua equipe terminou em 13º lugar. No EuroBasket Sub-18 de 2019 em Volos, Grécia, ele teve médias de 13 pontos e 4,8 rebotes, levando sua equipe ao 11º lugar.

Na seleção adulta, Wagner ajudou a Alemanha a conquistar o inédito título na Copa do Mundo de Basquete da Fiba de 2023. Wagner teve médias de 16,8 pontos, 6,5 rebotes e 3,0 assistências na campanha. Na final, contra a Sérvia, ele anotou 19 pontos, 7 rebotes e 2 assistências, e foi eleito o melhor jogador da final.

Estatísticas da carreira

NBA

Temporada regular

Universitário

Fonte:

Vida pessoal
Wagner é o irmão mais novo do jogador da National Basketball Association (NBA), Moritz Wagner. Moritz jogou duas temporadas de basquete universitário na Universidade de Michigan e foi uma escolha de primeira rodada no draft da NBA de 2018.

Ligações externas

 Biografia de Michigan Wolverines

Basquetebolistas do Orlando Magic
Basquetebolistas do Alba Berlin
Pessoas vivas
Nascidos em 2001
Basquetebolistas da Alemanha

Franz Wagner (basquetebolista)


145820 Valeromeo este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
145820 Valeromeo este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Ceccano de Gianluca Masi. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,44 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 3,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 145001-146000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1998
Centura de asteroizi

145820 Valeromeo


Carpineti ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Reggio Emilia in der Emilia-Romagna. Die Gemeinde liegt etwa 28,5 Kilometer südsüdwestlich von Reggio nell'Emilia. Die südliche Grenze der Gemeinde bildet die Secchia.

Geschichte
Im 11. Jahrhundert wird der Ort erstmals urkundlich erwähnt. Die Burg von Carpineti wurde ab 1077 errichtet. Die Abtei von Marola ist ein aus der Zeit Mathildes von Tuszien stammendes Bauwerk.

Verkehr
Durch die Gemeinde führt die Strada Statale 63 del Valico del Cerreto von Aulla nach Gualtieri.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in der Emilia-Romagna
Weinbauort in Italien

Carpineti


was a school in Sapporo, Hokkaidō established in September 1875 for the purpose of educating students in the agriculture industry.

History

The first president of the college was Zusho Hirotake.

Dr. William Smith Clark, a graduate of Amherst College and the president of the Massachusetts Agricultural College (MAC) was appointed as the vice president of the college.
 Clark taught in Sapporo only eight months
 but left a deep impact on the students. Specifically, his parting words, "Boys, be ambitious," have become among the most famous phrases in Japan. He was accompanied by three other MAC alumni, David P. Penhallow, William Penn Brooks and William Wheeler.
 Cecil Peabody was a professor of mathematics (circa 1878 to 1882).

This college is well known in Japan as a successful Japanese-English immersion school, which produced many good English speakers and writers. The early graduates, especially Classes 1880–1885, played a directional role in modernizing Japan.

In September 1907, it became the College of Agriculture under Tohoku Imperial University in Sendai.

In April 1918, the Hokkaido Imperial University was established, and Sapporo Agricultural College was transferred to it.

Hokkaido Imperial University was renamed Hokkaido University in December 1947, a name it retains to this day, and Sapporo Agricultural College became its Faculty of Agriculture.

References

Universities and colleges in Sapporo
Schools under the old system of education in Japan
Agricultural universities and colleges
Agriculture in Japan

Schools in Sapporo

Sapporo Agricultural College


Jan Schröder (né le  à Flessingue et mort le  à Clèves) était un officier de marine néerlandais qui devient plus tard vice-amiral au service allemand.

Biographie
Schröder rejoint d'abord la marine française en 1812, puis est transféré dans la marine néerlandaise en février 1814 avec le grade d'aspirant, où il sert jusqu'en 1846. La même année, il entra au service prussien et devient conseiller de 4e classe le 4 juillet 1846. Il est directeur de l' et, pendant un certain temps, commandant de la corvette à voile Amazone.

En 1848-49, il devient membre de la commission navale technique du gouvernement mise en place par le Parlement de Francfort et participe à la constitution de la flotte impériale allemande. En même temps, il sert comme commodore dans la marine prussienne, qui se constitue, et en 1852/53, il dirige son escadron d'entraînement lors d'un voyage en Amérique du Sud. Schröder est promu le 17 mai 1854 contre-amiral en tant que premier officier de marine de la marine prussienne.

De 1859 à 1860, il est chef de l'administration navale prussienne. Après avoir pris sa retraite du service actif, il meurt à Clèves en 1885.

Bibliographie
 Dermot Bradley (Hrsg.), Hans H. Hildebrand, Ernest Henriot: Deutschlands Admirale 1849–1945. Die militärischen Werdegänge der See-, Ingenieur-, Sanitäts-, Waffen- und Verwaltungsoffiziere im Admiralsrang. Band 3: P–Z. Biblio Verlag. Osnabrück 1990. . S. 263–264.
 Hans H. Hildebrand/Albert Röhr/Hans-Otto Steinmetz: Die deutschen Kriegsschiffe. Biographien – ein Spiegel der Marinegeschichte von 1815 bis zur Gegenwart, 7 Bände in einem Band, Ratingen o. J. (ca. 1990), Band 1, S. 61.

Liens externes

 Gerhard Wiechmann: La marine prussienne-allemande en Amérique latine 1866-1914. Oldenbourg 2000.

Officier de marine prussien
Naissance en novembre 1800
Naissance à Flessingue
Décès en mai 1885
Décès à Clèves
Décès dans la province de Rhénanie
Décès à 84 ans
Militaire néerlandais du XIXe siècle

Jan Schröder (amiral)


William Edward Hartpole Lecky (født 26. marts 1838 på Irland, død 22. oktober 1903 i London) var en engelsk historieskriver.

Lecky studerede i Dublin. Han udgav anonymt: The leaders of public opinion in Ireland (1861, ny udgave 1903). Derpå kastede han sig over de åndelige strømningers og sædernes historie, der hidtil kun havde været lidet behandlet, og vandt et stort navn ved sine skrifter på dette område: History of the rise and influence of the spirit of rationalism in Europe (2 bind, 1865, flere gange udkommen på ny, sidste gang 1899) samt History of European morals from Augustus to Charlemagne (2 bind, 1869, 12. udgave 1899). Han gik derefter over til at skildre Englands og sit fædrelands historie efter Macaulays mønster; som denne er han bred og malende, og man mærker stadig hans personlighed gennem skildringen: A history of England in the 18th century (8 bind, 1878—90, ny udgave 1892) og A history of Ireland in the 18th century (5 bind, 1892). Han har endvidere foruden mindre skrifter udgivet Democracy and liberty (2 bind, 1896, ny udgave 1899), der vakte en ikke ringe opsigt. Han optrådte som politiker og valgtes 1895 af Dublins Universitet til medlem af Underhuset; han var liberal unionist. Endelig udgav han: Map of life, conduct and character (1899). Hans hustru Elisabeth Lecky udgav A memoir of William Edward Hartpole Lecky (1909).

Kilder

Historikere fra England
Faglitterære forfattere fra England
Engelsksprogede forfattere
Politikere fra England
Briter i 1800-tallet

William Edward Hartpole Lecky


İstriotça Hırvatistan'ın Istria bölgesinde yaklaşık 2,000 kişi tarafından konuşulan bir Latin dilidir. Özellikle Rovinj ve Vodnjan kasabalarında konuşulur.

Romen dilleri
Istria
İtalyanca lehçeleri

İstriotça