P800, P-800 ou P.800 peut faire référence à :
 P.800 ou Note d'opinion moyenne, une note donnée à un codec audio pour caractériser la qualité de la restitution sonore ;
 P-800 Oniks, un missile anti-navire supersonique russe.

P800


Caritas Internationalis je krovna organizacija koja okuplja i potpomaže rad svih nacionalnih Caritasa, njih 164, katoličkih humanitarnih ustanova koje djeluju u više od dvjesto država na svim kontinentima. Jedna je od najvećih humanitarnih organizacija na svijetu. Trenutni predsjednik je kardinal Luis Antonio Tagle.

Prvi nacionalni Caritas osnovao je Lorenz Werthmann 9. studenoga 1897. u Freiburgu. Uslijed osnivanja Caritasa u nizu država (Švicarskoj 1901., Sjedinjenim Američkim Državama 1910.) na Euharistijskom kongresu u Amsterdamu 1924. šezdeset izaslanika iz dvadeset i dvije države osnovalo je ustanovu pri Švicarskom Caritasu u Luzernu, koja je 1928. nazvana Caritas Catholica. Do izbijanja Drugoga svjetskoga rata izaslanici su se redovito dvogodišnje sastajali, uz podršku Tajništva Svete Stolice. Nakon završetka rata, Caritas je dobio i predstavnike pri Ujedinjenim narodima kao jedna od većih međunarodnih humanitarnih organizacija. Na prijedlog msgr. Montinia (kasnije pape Pavla VI.) 1950. održan je susret voditelja nacionalnih Caritasa i karitativnih djelatnika, na kojemu je dogovoreno osnivanje konferencije karitativnih ustanova na razini Crkve.

Međunarodni Caritas utemeljen je 9. studenoga 1951. u Vatikanu te su se na osnivačkom zasjedanju u prosincu okupili predstavnici iz trinaest država, Austrije, Belgije, Danske, Francuske, Italije, Kanade, Luksemburga, Nizozemske, Portugala, Sjedinjenih Država, Španjolske i Švicarske. Godine 1954. mijenja ime u današnje, kako bi se istaknula njegova prisutnost na svim kontinentima. Sjedište tajništva je u Palači sv. Kalista u Rimu. Caritas je, zajedno s Crkvom u nevolji, Pax Christi i inim ustanovama nositelj Socijalnoga nauka Crkve i karitativne djelatnosti, u kojoj je umnogome, ponegdje i većinski uključen laikat.

Karitativan rad tj. pomaganje potrebitih uzdržavaju već prvi kršćani, poučeni Kristovim primjerom u više navrata. Još se u Djelima apostolskim (Dj 11, 27-30) spominje kako za gladi što je nastupila u doba rimskoga cara Klaudija "...učenici odlučiše - kako je tko bio imućan - poslati potporu braći u Judeji. To učiniše šaljući je starješniama po Barnabi i Savlu."

Povezani članci
 Hrvatski Caritas
 Socijalni nauk Crkve

Vanjske poveznice
 Službene mrežne stranice

Katoličanstvo
Humanitarne organizacije

Caritas Internationalis


Stefano Attruia (nacido el  en Trieste, Italia)  es un exjugador italiano de baloncesto. Con 1.78 de estatura, jugaba en la posición de base.

Equipos
1986-1989  Viola Reggio Calabria
1989-1990  Pallacanestro Pavia
1990-1992  Virtus Roma
1992-1994  Libertas Livorno
1994-1996  Libertas Forli
1996-1997  AEK Atenas
1997-1998  Fortitudo Bologna
1998-2000  Victoria Libertas Pesaro
2000-2001  Olimpia Milano
2000-2002  Roseto Basket
2001-2002  Real Madrid
2002-2003  Virtus Bologna
2004-2005  Pallacanestro Reggiana
2005-2006  Pallacanestro Firenze

Enlaces externos
 Ficha en LEGA BASKET
 Ficha en ACB.COM

Baloncestistas de Italia
Baloncestistas de la selección de Italia
Baloncestistas italianos de la Lega Basket Serie A
Baloncestistas del Viola Reggio Calabria
Baloncestistas del Pallacanestro Virtus Roma
Baloncestistas del Libertas Forlì
Baloncestistas del Fortitudo Bologna
Baloncestistas del Victoria Libertas Pesaro
Baloncestistas del Olimpia Milano
Baloncestistas del Pallacanestro Reggiana
Baloncestistas del Virtus Pallacanestro Bologna
Baloncestistas del Real Madrid
Baloncestistas de la Liga ACB
Baloncestistas del AEK Atenas
Baloncestistas del Libertas Livorno
Baloncestistas del Roseto Basket
Baloncestistas del Pallacanestro Pavia
Baloncestistas del Pallacanestro Firenze
Nacidos en Trieste

Stefano Attruia


La fosse jugulaire est une dépression profonde de la face postéro-inférieure exocrânienne de la partie pétreuse de l'os temporal.

Description
La fosse jugulaire est située en arrière du de l'ouverture externe de canal carotidien et de l'aqueduc de la cochlée.

Dans la crête osseuse séparant le canal carotidien de la fosse jugulaire se trouve le canalicule tympanique donnant passage au nerf tympanique.

Dans la partie latérale de la fosse jugulaire se trouve le canalicule mastoïdien pour l'entrée du rameau auriculaire du nerf vague.

Derrière la fosse jugulaire se trouve une zone quadrilatère recouverte de cartilage à l'état frais qui s'articule avec le processus jugulaire de l'os occipital.

Variation
La fosse jugulaire varie en profondeur et en taille d'un individu à l'autre.

Rôle
La fosse jugulaire loge le bulbe de la veine jugulaire interne.

Aspect clinique
Des fosses jugulaires de forme anormale peuvent causer des troubles auditifs ou de l'équilibre. S'il se trouve près de la cochlée, il peut provoquer des acouphènes. Une fosse jugulaire haute peut être la cause d'une maladie de Ménière.

Galerie

Notes et références

Liens externes

Crâne

Fosse jugulaire


Susuwatari (jap. ; zu dt. "wandernder Ruß"), auch Makkuro kurosuke () genannt, ist der Name eines fiktiven Wesens, das von Hayao Miyazaki erdacht wurde, durch die Ghibli Studios Gestalt erhielt und in den Animes "Mein Nachbar Totoro" und "Chihiros Reise ins Zauberland" auftritt. Es wird der Gruppe der Yōkai zugeordnet.

In den deutschen Synchronisationen der Filme werden sie als Rußbolde oder Rußmännchen bezeichnet.

Beschreibung
Susuwatari werden als tennisballgroß, fusselig-haarig und pechschwarz beschrieben und dargestellt. Sie haben zwei große Glubschaugen und lange, dünne Beinchen. Sie leben in alten, verlassenen Häusern und Kellern und lieben es, Staub und Schmutz zu verteilen. Außerdem können sie Gegenstände tragen, die vielfach schwerer sind als sie selbst. Während sie in "Mein Nachbar Totoro" lediglich die beiden Mädchen Mei und Satsuki erschrecken, sonst aber harmlos sind, müssen sie in "Chihiros Reise ins Zauberland" schwere Arbeit verrichten und dem Spinnenyōkai Kamaji zu Diensten sein.

Literatur
 Hayao Miyazaki, Yuji Oniki: Spirited Away. Viz Communications, San Francisco 2003, ISBN 1569317941
 Hayao Miyazaki: My neighbour Totoro. Viz Communications, San Francisco 2005, ISBN 1591166993
 Julien R. Fielding: Discovering world religions at twenty-four frames per second. Scarecrow Press, 2008, ISBN 0810859963, Seite 317.
 Patrick Drazen: A Gathering of Spirits: Japan's Ghost Story Tradition: from Folklore and Kabuki to Anime and Manga. iUniverse, New York 2011, ISBN 1462029426, Seite 144.
 Ayumi Suzuki: Animating the chaos: Contemporary Japanese anime, cinema, and postmodernity. ProQuest, Carbondale 2008, ISBN 0549605053, Seite 14.

Yōkai
Trickfigur

Susuwatari


Amathole es un distrito municipal de Sudáfrica en la provincia de Provincia Oriental del Cabo

Comprende una superficie de 23.577 km².

El centro administrativo es la ciudad de East London.

Demografía
Según censo 2001 contaba con una población total de 1 664 753 habitantes.

Referencias

Amathole

Distrito Municipal de Amathole


Mita steht für:

 Mita (Inka), Form des öffentlichen Dienstes im Inkareich
 Mita (Tokio), Stadtbezirk in Tokio
 Mita-Linie, Metro in Tokio
 Mita Dōri, Straße in Tokio
 Mita Hills Dam, Staudamm in Sambia
 Asunción Mita, Gemeinde in Guatemala
 hebräisch: der Tod, siehe Tod (Judentum)

Mita ist der Familienname folgender Personen:

 Antrea Mita (* 2005), griechischer Leichtathlet
 Hikaru Mita (* 1981), japanischer Fußballspieler
 Hirotaka Mita (* 1990), japanischer Fußballspieler
 Hisao Mita (* 1991), japanischer Fußballspieler
 Masahiro Mita (* 1948), japanischer Schriftsteller
 Masayuki Mita (* 1969), japanischer Fußballspieler
 Merata Mita (1942–2010), neuseeländische Regisseurin und Filmproduzentin
 Munesuke Mita (1937–2022), japanischer Soziologe
 Norifusa Mita (* 1967), japanischer Mangaka
 Ryūsuke Mita (* 1958), japanischer Mangaka
 Sayoko Mita (* 1969), japanische Sportjournalistin und TV-Ansagerin
 Mita Sekisuke (1906–1975), japanischer Philosoph und Ökonom
 Yoshiko Mita (* 1941), japanische Schauspielerin
 Yūko Mita (* 1954), japanische Sprecherin

Siehe auch:
 De Mita
 Mitta

Mita


An Panicum discrepans in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johann es Christoph Christian Döll. An Panicum discrepans in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum discrepans


Dalnegorsk (, lit. far in the mountains) is a town in Primorsky Krai, Russia. Population:

Name
It was formerly known from its founding in 1897 as Tetyukhe (; ; literally meaning "river of wild boars"), until it was renamed in 1973 as part of a campaign to change any Chinese-derived place names in Primorsky Krai.

History
The settlement of Tetyukhe was founded in 1897, with the founding of a lead and zinc mine by Swiss immigrant Julius Brynner. Brynner's son Boris maintained the right to mine on the site until 1931, one of the longest-running private enterprises in the Soviet Union. Boris Brynner's son Yul Brynner later became a famous actor in the United States.

In 1930, Tetyukhe was granted urban-type settlement status. The settlement was renamed in 1973, along with the Tetyukhe River which was renamed Rudnaya, from the Russian word "" meaning "ore". Town status was granted to Dalnegorsk on August 31, 1989.

Administrative and municipal status
Within the framework of administrative divisions, it is, together with seven rural localities, incorporated as Dalnegorsk Town Under Krai Jurisdiction—an administrative unit with the status equal to that of the districts. As a municipal division, Dalnegorsk Town Under Krai Jurisdiction is incorporated as Dalnegorsky Urban Okrug.

Economy
Most population of the town is employed by two industrial enterprises: JSC Bor and JSC Dalpolimetal.

Established in 1965, Bor is the world's largest specialized chemical enterprise. Due to the unique deposits of commercial minerals found in the district, and the high technologies applied, Bor successfully operates in the world market and is included in the list of Russia's forty most prospective enterprises. Three-quarters of its production is exported to the United Kingdom, Italy, France, Japan, Australia, South Korea, China, and other countries in Europe and Asia.

Dalpolimetal, established in 1897, produces 58% of Russia's lead. Two-thirds of its production is exported to Japan, China, and South Korea.

Despite the highly developed industrialization of Dalnegorsk, over 90% of the territory under its jurisdiction is covered with Korean Pine and mixed broadleaf forests, both of which attract nature tourism enthusiasts. However, Dalnegorsk residents suffer from serious lead poisoning from an old lead smelter and the unsafe transport of lead concentrate from the local lead mining site. This led the Blacksmith Institute to declare Dalnegorsk and neighboring Rudnaya Pristan in the top ten of worst polluted places on earth.  However, according to Anatoly Lebedev, leader of the ecological NGO BROK, this inclusion is questionable.

Transportation
Dalnegorsk is connected by road to Vladivostok (517 km). The nearest railway station (in Chuguyevka) is located  from Dalnegorsk. The nearest sea port is  from the town at Rudnaya Pristan.

Politics
On October 19, 2006, three days before the elections, Dmitry Fotyanov, the mayoral candidate from the United Russia party who came second in the initial round of elections, was gunned down from fire of a Kalashnikov assault rifle fire.  The weapons were located by the police in a minivan that was blown up near the offices of the local newspaper soon after the murder.  The run-off election was called off as both remaining candidates agreed to stand down. The United Russia party called Fotyanov's death a "political murder".

Alleged UFO incident

Mount Izvestkovaya, also known as Height 611, is located in Dalnegorsk. It is the place of the alleged Height 611 UFO incident of 1986.

See also
Chertovy Vorota Cave

Notable residents

Yuriy Shatalov (born 1963), football player and coach
Daniil Yarusov (born 2001), football player

References

Notes

Sources

External links
Official website of Dalnegorsky Urban Okrug
Dalnegorsk Business Directory
Website of Dalnegorsk Central Town Library
Giant Crystals of the Dalnegorsk mines

Cities and towns in Primorsky Krai
Manchuria
Monotowns in Russia

Dalnegorsk


Baron Darcy de Knayth is a title in the Peerage of England. It was created in 1332 for John Darcy (or D'Arcy) with remainder to his heirs general, allowing daughters to inherit.

At the death of the sixth baron, the barony fell into abeyance between his two daughters, which the Sovereign terminated in 1641 in favour of Conyers Darcy, as he was also an heir of the abeyant Barony Darcy de Darcy (created 1509). He also successfully petitioned for the termination of the abeyance of the Barony of Conyers in his favour, and both baronies were considered new creations, with remainder to his heirs male. He was called to parliament as Baron Darcy and Conyers.

His son, also named Conyers Darcy, was granted the title of Earl of Holderness. The two titles remained united until the death of the fourth earl, when the earldom became extinct, while the baronies were claimed by his daughter, Lady Amelia. Lady Amelia was briefly married to the future fifth Duke of Leeds, and the sixth and seventh Dukes held the baronies de jure.

At the death of the seventh Duke of Leeds in 1859, the two baronies separated from the dukedom. Sackville Lane-Fox, eldest son of the 7th Duke of Leeds' eldest daughter, claimed the baronies de jure, which again became abeyant upon his death in 1888. The abeyance for the Barony of Conyers was terminated in 1892 in favour of Lane-Fox's eldest daughter Marcia Pelham, Countess of Yarborough. On 29 September 1903, the abeyance of the Barony of Darcy de Knayth was terminated in favour of Lane-Fox's younger daughter, Violet Herbert, Countess of Powis. At the same time, the 1641 ruling, considering the titles new creations only for the heirs male of Conyers Darcy, was reversed, and it was ruled that both baronies were to be held in remainder for heirs general.

Barons Darcy de Knayth (1332)
John Darcy, 1st Baron Darcy de Knayth (died 1347)
John Darcy, 2nd Baron Darcy de Knayth (1317–1356) married Elizabeth de Meinill, daughter of Nicholas III de Meinill (1292 – 20 November 1341) (son of Nicholas II de Meinill, of Whorlton Castle) and Alice de Ros.
John Darcy, 3rd Baron Darcy de Knayth (1351–1362)
Philip Darcy, 4th Baron Darcy de Knayth (1341–1398) married Elizabeth Grey, second daughter of Thomas Grey, Knt., of Heton.
John Darcy, 5th Baron Darcy de Knayth (1376–1411) married Margaret Grey, daughter of Henry Grey, 5th Baron Grey de Wilton.
Philip Darcy, 6th Baron Darcy de Knayth (1397–1418) (abeyant 1418), married Eleanor FitzHugh, daughter of Henry FitzHugh, 3rd Baron FitzHugh. They had two daughters:
Elizabeth Darcy, married Sir James Strangeways.
Margaret Darcy, married Sir John Conyers of Hornby; their grandson William Conyers, 1st Baron Conyers was an ancestor of the 7th Baron.
Conyers Darcy, 7th Baron Darcy de Knayth (1570–1654) (abeyance terminated 1641)
Conyers Darcy, 1st Earl of Holderness, 8th Baron Darcy de Knayth (died 1689)
Conyers Darcy, 2nd Earl of Holderness, 9th Baron Darcy de Knayth (–1692)
Robert Darcy, 3rd Earl of Holderness, 10th Baron Darcy de Knayth (1681–1722)
Robert Darcy, 4th Earl of Holderness, 11th Baron Darcy de Knayth (1718–1778) (dormant)
Amelia Osborne, de jure 12th Baroness Darcy de Knayth (née Darcy) (1754–1784)
George William Frederick Osborne, 6th Duke of Leeds, de jure 13th Baron Darcy de Knayth (1775–1838)
Francis Godolphin Darcy-Osborne, 7th Duke of Leeds, de jure 14th Baron Darcy de Knayth (1798–1859)
Sackville Lane-Fox, 12th Baron Conyers, de jure 15th Baron Darcy de Knayth (1827–1888) (abeyant 1888)
Violet Ida Evelyn Herbert, 16th Baroness Darcy de Knayth (1865–1929) (abeyance & dormancy terminated 1903)
Mervyn Horatio Herbert, 17th Baron Darcy de Knayth (1904–1943)
Davina Marcia Ingrams, 18th Baroness Darcy de Knayth (1938–2008)
Caspar David Ingrams, 19th Baron Darcy de Knayth (born 1962)

The heir apparent is the present holder's son Hon. Thomas Rupert Ingrams (born 1999).

See also
Baron Darcy of Navan

References

Baronies in the Peerage of England
1332 establishments in England
Darcy family
Noble titles created in 1332

Baron Darcy de Knayth


Mohale's Hoek is a district of Lesotho. Mohale's Hoek is the capital city or camptown, and only town in the district. In the southwest, Mohale's Hoek borders on South Africa, while domestically, it borders on Mafeteng District in northwest, Maseru District in north, Thaba-Tseka District in northeast, Qacha's Nek District in east, and Quthing District in southeast.

As of 2006, the district had a population of 176,928 which was 9.43 per cent of the total population of the country. The total area of the district was 3,530 which was 11.63 per cent of the total area of the country. The density of population in the district was 50.00 per km2. As of 2008, there were 42 per cent economically active people in the district. There were totally 111,150 employed people out of a total of 223,867 people in the district above 15 years of age. The total area planted in 2009 was 27,320 which formed 6.77 per cent of the total area planted in the country.

Demographics
As of 2006, the district had a population of 176,928, 9.43 percent of the population of the country. The total area of the district was 3,530, 11.63 per cent of the country. The population density was 50.00 persons per square kilometre, compared to 62 for the country. There were eight constituencies and thirteen community councils in the district. As of 2006, 502 people tested HIV positive, 20.70 per cent of the HIV-positive persons in the country.  204 of these (20.40%) were men; 298 (20.90%) were women.

Economy

As of 2008, there were 42 per cent economically active people in the district. There were totally 111,150 employed people out of a total of 223,867 people in the district above 15 years of age. The employed population in the age group of 6–14 years was 2,222 out of a total of 59,466 people in the district in the age group. The labour force participation stood at 192.00. The number of people involved in subsistence agriculture is 1,064 and the number of people in other sectors was 1,158. The number of unemployed people in the district was 31,464 and the unemployment rate was 67. The total area planted in 2009 was 27,320 which formed 6.77 per cent of the total area planted in the country. The total production was 7,807 tonnes, which was 5.18 per cent of the totals in the country. The major crop was maize, while wheat, sorghum, beans and peas were the other crops planted. The total production of maize was 4,960 tonnes, beans was 400 tonnes, sorghum was 113 tonnes, peas was 1,335 tonnes and wheat was 999 tonnes as of 2008. As of 2007, there were a total of  of paved roads in the district, with  paved roads and  of unpaved roads.

Geography
In the southwest, Mohale's Hoek borders on South Africa: mostly the Free State Province, but the southeastern border is with the Eastern Cape Province.  Domestically, it borders on the following districts, namely, Mafeteng District in northwest, Maseru District in north, Thaba-Tseka District in northeast, Qacha's Nek District in east, and Quthing District in southeast. The Western districts of Lesotho has predominantly low land zone with an elevation of   above the sea level. These lands are the major agricultural zones in the country. The average annual rainfall in the country is , most of which is received during the rainy season of October to April. Though it rains during all the months of the year, groundwater is limited on account of run-offs. The region has a temperate climate on account of the elevation and is humid during most parts of the year. The temperature in low lands vary from  to  in the winter.

Administration
Constituencies of Mohale's Hoek District are Hloahloeng, Ketane, Mekaling, Mohale's Hoek, Mpharane, Qaqatu, Qhalasi and Taung. Community councils of Mohale's Hoek District are Khoelenya, Likhutloaneng, Mashaleng, Mootsinyane, Nkau, Phamong, Qabane, Qhobeng, Qobong, Seroto, Siloe, Teke and Thaba-Mokhele. As per the 1968 Local Government Repeal Act - Development Committees Order No.9 of 1986, a District Development Committee (DDC) should have a set of Ward Development Committees (WDC) for each ward and Village Development Committees (VDC) under it. Each VDC has a set of seven elected members and the head would be an ex-officio member and chairman of the committee. The WDC is composed of twelve members elected from about VDCs, whose chairman would be and ex-officio
member. The fifteen-membered DDC is elected by the members of WDC. When there are cases of more than one DDC, the chiefs would alternate in meetings. The district secretary co-ordinates the activities of the various committees. As per the Local Government Amendment Act 2004, the District Development Coordination Committee was established as the supreme body of district administration, under which all the district councils were branched. The urban and municipal councils were under each district council, which in turn had community councils under it. The Independent Electoral Commission (IEC) is responsible for the administration of the Local Government Elections. The nation's first local government elections were conducted in April 2005, while the most recent elections were held in October 2011. During these elections, 64 community councils, 11 urban
councils and one municipal council were elected.

References

External links

Districts of Lesotho

Mohale's Hoek District


ආහාර ආකලන සඳහා වන ජාත්‍යන්තර අංකකරණ පද්ධතිය (INS) යනු ආහාර ආකලන සඳහා යුරෝපීය පදනම් වූ නාමකරණ පද්ධතියකි, එය දිගු සත්‍ය නමක් විය හැකි දේ පිළිබඳ කෙටි නම් කිරීමක් සැපයීම අරමුණු කර ගෙන ඇත.

උදා: INS 402, INS 202 ආදී වශයෙන්,

අංකය ඉදිරියේ INS වෙනුවට යුරෝපා සංගමය සඳහා අනුමත ආහාර ආකලන 'E' සමඟ ද ඕස්ට්‍රේලියාව සහ නවසීලන්තය සඳහා අනුමත ඒවා 'A' සමඟ ද ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය අනුමත ඒවා U සහිත අංක කර ඇත.

INS අංක


Der  (deutsch Dechtern-Teich) ist ein Teich in Südböhmen. Er liegt 14 Kilometer westlich der Stadt  im Budweiser Becken in Tschechien und gehört zu den zehn größten Teichen des Landes.

Geographie
Der  befindet sich auf dem Gebiet der Gemeinde  im  und gehört zum Katastralbezirk . Der unmittelbar westlich des Dorfes Dehtáře durch einen 234 m langen und zehn Meter hohen Erddamm angestaute Teich wird vom Bach  und dessen Zuflüssen  und  gespeist.

Südlich, durch eine schmale Landbrücke getrennt, erstreckt sich mit dem  ein weiterer, deutlich kleinerer Teich, dessen Abfluss, der , dem  zufließt. Nördlich erhebt sich der  (), im Südosten der  () und westlich der  (). Um dem Teich liegen die Ortschaften , , , ,  und .

Im südlichen Teil des Teiches liegt eine bewaldete Insel. Sie ist durch einen Steg mit der Landbrücke bei  verbunden. Auf der Insel werden Enten gezüchtet.

Die am nordwestlichen Ufer in den  hineinragende Halbinsel bildete früher die zweite Insel.

Geschichte
Der am Zusammenfluss des Furlbaches mit dem Dechternbach auf Veranlassung Wok II. von Rosenbergs angelegte künstliche Fischteich wurde 1479 geflutet und war fünf Jahre später befüllt. Als Ausgleich für das durch den Teich überflutete Stiftsdorf Hummo übereignete Wok 1484 dem Kloster Hohenfurth die Dörfer  und .

Weblinks

Einzelnachweise

Teich in Tschechien
SDehtar
Geographie (Okres České Budějovice)
Žabovřesky

Dehtář


بلدية كانوبيس إي سامالوس (بالكاتالانية: Cànoves i Samalús) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 2.638 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة
بلديات في فالس أورينتال

كانوفيس


Absolution har flere betydninger:

 Absolution (album) - det tredje studiealbum fra det engelske rockband Muse.
 Absolution (religion) - en syndsforladelse.

Film
 Absolution (film fra 1978)
 Absolution (film fra 2007)
 Absolution (film fra 2015)
 Absolution (novelle)
 ''Absolution (roman)

Absolution


Yenipazar ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:

Coğrafya
Bulgaristan
 Yenipazar, Şumnu, Bulgaristan'da bir şehir

Özbekistan
 Yenipazar, Buhara

Sırbistan
 Yeni Pazar, Sancak bölgesinde şehir

Türkiye
 Yenipazar, Aydın, Aydın ili ilçesi
 Yenipazar, Bilecik, Bilecik ili ilçesi
 Yenipazar, Boğazlıyan, Yozgat ili Boğazlıyan ilçesine bağlı belde
 Yenipazar, Fatsa, Ordu ili Fatsa ilçesine bağlı mahalle
 Yenipazar, Salihli, Manisa ili Salihli ilçesine bağlı mahalle

Yenipazar


N'Dri Philippe Koffi, né le  à Abidjan en Côte d'Ivoire, est un footballeur français. Il évolue au poste d'attaquant au FC Sochaux-Montbéliard.

Biographie

Enfance et formation
Né à Abidjan en Côte d'Ivoire, N'Dri Philippe Koffi fait ses débuts dans la Sarthe, aux Jeunesses sportives de Coulaines puis au Mans FC, où il remporte la Coupe des Pays de la Loire face à Laval. En 2017, il s'essaie au futsal avec les U15 de la Ligue des Pays de la Loire.

Il intègre le centre de formation du Stade lavallois en 2017. Ailier rapide et technique, il est champion de son groupe de U17 nationaux en 2018 sous la houlette de Stéphane Moreau. La saison suivante, il est parfois surclassé en U19. Au total, il score à vingt reprises en vingt matches en Mayenne.

Stade de Reims (2019-2023)
Il rejoint le Stade de Reims en juillet 2019, lorsque le club mayennais perd son statut professionnel. Son contrat porte sur trois ans. Il débute avec Hugo Ekitike dans le championnat régional U18 et joue avec lui un seizième de finale de Coupe Gambardella face au Paris SG.

Il joue son premier match au niveau professionnel lors d'une rencontre de Ligue 1 le , contre le Stade rennais FC. Il entre en jeu à la place de Hugo Ekitike et se fait remarquer en inscrivant son premier but en professionnel après seulement huit minutes. Il participe à la victoire des siens (0-2), la première de la saison pour le club champenois. Habitué de l'équipe réserve dont il est un élément prépondérant, il totalise quatre buts sur ses cinq derniers matches en N2 lorsqu'il signe le 13 octobre 2021 son premier contrat professionnel de trois ans avec le Stade de Reims. Koffi intègre alors de façon définitive l'équipe première, avec laquelle il apparait une douzaine de fois en quatre mois.

Prêts au Mans et au Portugal (2022-2023)
De janvier 2022 à juin 2023, Koffi est prêté à deux reprises au Paços de Ferreira, club de D1 portugaise, partenaire du Stade de Reims, afin de parfaire sa progression et gagner en temps de jeu. Lors de son premier prêt de six mois, une fracture de la cheville met prématurément un terme à sa saison en février. Il termine sa convalescence à Reims et reprend le chemin des terrains avec le groupe d'Óscar García  à l'été 2022. Lors de son deuxième prêt, il se révèle assez efficace malgré un temps de jeu moyen : en 708 minutes de jeu il est l'auteur de deux buts et d'une passe décisive.

En janvier 2023 il est rappelé de son prêt par le Stade de Reims, avant d'être prêté pour six mois au Mans FC, club de National.

FC Sochaux-Montbéliard
L'attaquant signe un contrat de deux saisons avec Sochaux le 21 août 2023.

Sélection nationale

Style de jeu
N'Dri Philippe Koffi peut évoluer à tous les postes de l'attaque mais c'est un numéro 9 de formation. Sa principale caractéristique est la vitesse. Doté d'une bonne vision du jeu, il est perfectible dans son jeu de tête et ses appels. Il est droitier.

Statistiques

Notes et références

Liens externes

Naissance en mars 2002
Naissance à Abidjan
Footballeur français
Footballeur ivoirien
Joueur du Stade lavallois
Joueur du Stade de Reims
Joueur du FC Paços de Ferreira
Joueur du Mans FC
Joueur du FC Sochaux-Montbéliard

N'Dri Philippe Koffi


Evangelos Maheras (* 1918; † 13. November 2015) war ein griechischer Jurist, Rektor der Universität Athen, Politiker und Präsident des Weltfriedensrates.

Leben
Maheras erlangte nach dem Besuch der Volksschule und einer weiterführenden Bildungseinrichtung seine Hochschulreife. Danach studierte er Rechtswissenschaften. Mit dem dabei erlangten Diplom wurde er Rechtsanwalt. Nach einigen Jahren wurde er zum Präsidenten der Anwaltskammer von Athen gewählt. An der Athener Universität übte er die Stellung eines Rektors aus.

Maheros engagierte sich frühzeitig in der Friedensbewegung, insbesondere für das Projekt einer atomwaffenfreien Zone in Europa. Im Juni 1983 schlug er seinem Nachfolger im Rektorenamt Stathopoulos vor, eine unabhängige Kommission zur Erinnerung an den Atombombenabwurf der USA auf Hiroshima zu gründen. Daraus entwickelte sich eine Bewegung von Künstlern, Intellektuellen und Akademikern, die einen "Akropolis-Appell für Frieden, Leben und Zivilisation" aussandten, damit sich Athen und andere Regionen weltweit zur atomwaffenfreien Zone erklären.

1990 löste Maheras Romesh Chandra als Präsident des Weltfriedensrates ab, wurde seinerseits 1993 von Albertina Sisulu abgelöst und ist seither Ehrenpräsident.

Bei einem internationalen Treffen von Rechtsexperten 1992 in Genf gehörte Maheras zu den 100 Unterzeichnern einer Erklärung zu UN-Sanktionen gegen Libyen.

Im August 2001 gehörte Maheras zu den neunzehn prominenten Persönlichkeiten Griechenlands, bestehend aus allen politischen Parteien, die in einem internationalen Aufruf gegen die "Neue Weltordnung" (New World Order) protestierten. Darin verlangten sie auch die Freilassung von Slobodan Milošević.

Im Jahre 2011 kritisierte Maheras als Ehrenpräsident des Weltfriedensrates die Bestrebungen einer mit US-amerikanischen Stiftungen zusammenarbeitenden Personengruppe, welche die europäische Geschichte umzuschreiben gedenkt. Als Generalsekretär des griechischen Nationalrates zur Klärung der deutschen Schulden gegenüber Griechenland kritisierte er die Haltung der eigenen Regierung, die sich bis heute weigert, die Einlösung deutscher Verbindlichkeiten einzufordern. Dagegen behauptet die deutsche Regierung, solche Verbindlichkeiten seien "weder aufgelistet noch bezahlt worden." Er formulierte einen Appell an die griechische Regierung, diese deutschen Verbindlichkeiten unverzüglich einzufordern.

Einzelnachweise

Rechtsanwalt (Griechenland)
Politiker (Griechenland)
Mitglied des Weltfriedensrates
Grieche
Geboren 1918
Gestorben 2015
Mann

Evangelos Maheras


Neluț Roșu ()

Note

Nașteri în 1993
Oameni în viață
Fotbaliști români
Mijlocași
Fotbaliști ai CFR Cluj
Fotbaliști ai CS Concordia Chiajna
Fotbaliști ai FC Astra Giurgiu
Fotbaliști ai FC Botoșani
Fotbaliști ai FC Viitorul
Fotbaliști ai Levski Sofia
Fotbaliști ai FC Dinamo București
Români emigrați

Neluț Roșu


الكنيسة الكلدانية الكاثوليكية، تسمية الكلدان الذي أطلقه البابا خلال القرن الخامس عشر والسادس عشر ميلادي على المتحولين للكثلكة ممن كانوا يتبعون النسطورية في العراق.
 الكلدان، مجموعة عرقية دينية مسيحية منتشرة بشكل أساسي في العراق وإيران وفي المهجر وخاصًة في الولايات المتحدة.
 كلدو سلالة أسست عدة ممالك في جنوب العراق.

صفحات توضيح أسماء أماكن

كلدان (توضيح)


iOS 12 este versiunea sistemului de operare iOS de la Apple, succesorul lui iOS 11. Acesta a fost prezentat la conferința Worldwide Developers Conference din 4 iunie 2018 . Versiunea stabilă a sistemului de operare a fost publicată la 31 august 2022.

Caracteristici
 Apeluri video FaceTime pentru 32 de persoane.
 Memoji, poate fi folosit în Mesaje și FaceTime (pentru iPhone X, iPhone XS, iPhone XS Max, iPhone XR)
 Funcția "Timp de utilizare" indică cât timp petreceți pe dispozitiv.
 Funcția setărilor rapide de notificare, gruparea de notificări.
 Actualizat "Nu deranjați".
 Actualizat "Photo Sharing" și noua secțiune "For You" din aplicația "Photos" pentru iOS.
 Comenzi rapide Siri.
 Noua aplicație Apple Books.
 Design nou al aplicației "Burse".
 Recorder pe iPad.
 Parole noi propuse.
 Cod complet automat din Mesaje.
 Aplicații terțe pentru navigare în CarPlay.

Istoricul versiunii
Pe 18 septembrie 2018, la o zi după lansarea iOS 12.0, Apple Inc. a lansat prima versiune beta a iOS 12.1. Dezvoltatorul Beta 1 este disponibil numai pentru utilizatorii care au un profil de dezvoltatori beta. Pe  8 octombrie 2018, actualizarea Apple iOS 12.0.1 a fost lansată pentru descărcare, concepută pentru a rezolva toate problemele de pe iOS 12 în modelele recent lansate: iPhone XS și iPhone XS Max.

Caracteristicile sistemului

Performanță
Au fost efectuate optimizări de performanță pentru a accelera sarcini comune pe toate dispozitivele iOS acceptate. Testele făcute de Apple pe un iPhone 6 Plus au arătat lansări de aplicații cu 40% mai rapide, tastatura sistemului activând cu 50% mai repede și deschizând camera cu 70% mai rapid.

Timpul ecranului
O nouă caracteristică permite utilizatorilor să urmărească cât de mult timp folosesc pe dispozitivele lor și ce fac. Sistemul oferă rapoarte detaliate în categorii și în timp.

Timpul ecranului este o funcție nouă în iOS 12 care înregistrează timpul petrecut de un utilizator pe dispozitiv. Caracteristica afișează, de asemenea, timpul în care utilizatorul a folosit anumite aplicații,  timpul în care utilizatorul a folosit anumite categorii de aplicații (cum ar fi jocuri),  și numărul de notificări primite de utilizator.

Screen Time oferă, de asemenea, funcții de blocare pentru a limita utilizarea aplicațiilor (cu limite de timp) sau pentru a stabili alte restricții, cum ar fi achizițiile sau conținutul explicit. Acesta înlocuiește Restricțiile din aplicația Setări iOS, dar poate fi folosit și de adulți pentru a-și limita propria utilizare. Aceste caracteristici pot fi utilizate cu sau fără o parolă. Fără a seta o parolă, limitele pot fi depășite cu ușurință, dar pot servi ca un memento util al obiectivelor de utilizare.

Comenzi rapide
O aplicație în iOS 12 permite utilizatorilor să configureze comenzi rapide, acțiuni automate pe care utilizatorul le poate solicita și pe care să le îndeplinească Siri. Acesta înlocuiește aplicația Workflow  pe care Apple a achiziționat-o în martie 2017.

O aplicație dedicată în iOS 12 permite utilizatorilor să configureze Comenzi rapide, acțiuni automate pe care utilizatorul le poate cere Siri să le efectueze.  Folosind aplicația Comenzi rapide, un utilizator poate crea o frază și poate introduce acțiunea pe care dorește ca Siri să o facă pentru el. Odată ce îi spun fraza lui Siri, Siri va îndeplini automat sarcina pe care i-a stabilit-o în aplicația Comenzi rapide. Aplicația Shortcuts înlocuiește aplicația Workflow pe care Apple a achiziționat-o în martie 2017.

ARKit 2
ARKit permite utilizatorilor să-și împărtășească viziunea cu alte dispozitive compatibile cu iOS 12. ARKit 2 permite în plus urmărirea completă a imaginilor 2D și încorporează capacitatea de a detecta obiecte 3D.

CarPlay
CarPlay poate rula acum aplicații de navigare terță parte (Waze, Google Maps etc.)

iPad
Aplicațiile Voice Memos și Stocuri sunt acum disponibile pentru iPad-uri.

Centrul de Control este din nou separat de switch-ul de aplicații de pe iPad.

Tastatură
În iOS 12, modul trackpad (care permite utilizatorului să miște liber cursorul) este activat prin apăsarea lungă a barei de spațiu pe dispozitivele fără 3D Touch.

Caracteristicile versiunii de operare iOS 12

Mesaje
Mesajele în versiunea de operare iOS 12 introduc un nou tip de animații ("Animoji") personalizate numite "Memoji", care permite utilizatorului să creeze un caracter 3D. Apple a introdus, de asemenea, Koala, Tiger, Ghost și T-Rex Animojis.

FaceTime
iOS 12.1, lansat pe 30 octombrie 2018, adaugă capacitatea de a include până la 32 de persoane într-o conversație FaceTime. Această caracteristică este acceptată numai cu ajutorul unui dispozitiv video cu dispozitivele Apple A8X sau Apple A9 sau mai târziu; este acceptat numai pentru audio pe iPhone 5s, iPhone 6 și iPhone 6 Plus și nu este disponibil deloc pe iPad mini 2, iPad mini 3 și iPad Air.

Măsurare
Această caracteristică permite utilizatorului să efectueze măsurări. De asemenea, funcționează ca nivelă topografică.

Poze
Caracteristica are o secțiune nouă numită "Pentru dvs." cu recomandări de distribuire.

Safari
Safari primește o actualizare a prevenirii inteligente de urmărire.

Notificări
Notificările sunt acum grupate în funcție de aplicație și au un buton de "gestionare" pentru a dezactiva notificările pentru respectiva aplicație sau pentru a le livra în liniște direct din Centrul de notificări, fără a fi nevoie să intri în aplicația Setări.

Apple Books
iBooks a fost redenumit Apple Books , iar aplicația a fost reproiectată. Noul design al aplicației este similar cu cel al Apple Music și a fost lăudat pentru simplitatea sa, care permite utilizatorilor să navigheze cu ușurință în biblioteca de cărți.

Hărți
Apple Maps a început să fie reconstruit de la zero, bazându-se pe date de hărți de la prima parte, în loc să utilizeze datele de hărți furnizate de terți. Acest lucru permite indicații și predicții mai precise pe cele mai rapide rute. Noile hărți au fost lansate în secțiuni și întreaga SUA a fost finalizată până la sfârșitul anului 2019.

Probleme

Emoji cu steag curcubeu
După ce pe Twitter a apărut un emoji cu steag curcubeu cu un semn de interdicție , mai mulți utilizatori au acuzat Apple că încurajează atitudinile anti-LGBT . Cu toate acestea, Emojipedia a clarificat că acest lucru se întâmplă atunci când un utilizator trimite pe Twitter cele două emoji-uri împreună și nu este o funcție intenționată. Acesta poate fi folosit și cu alte emoji-uri.

Problemă de interceptare FaceTime
O problemă FaceTime care a afectat mai multe versiuni de iOS 12 (versiunile 12.1–12.1.3) le-a permis utilizatorilor să sune pe cineva prin FaceTime și să audă sunetul care vine de pe telefon înainte de a răspunde la apel,  înainte ca eroarea să fie remediată în iOS 12.1.4 .

Dispozitive acceptate
Apple Corporation oferă iOS 12 pe următoarele dispozitive:

IPhone
 iphone 5S
 iPhone SE
 iPhone 6
 iPhone 6 Plus
 iPhone 6S
 iPhone 6S Plus
 iphone 7
 iPhone 7 Plus
 iphone 8
 iPhone 8 Plus
 iPhone X
 iPhone XR
 iPhone XS
 iPhone XS Max

iPad
 iPad Air
 iPad Air 2
 iPad 2017
 iPad 2018
 iPad mini 2
 iPad mini 3
 iPad mini 4
 iPad Pro

iPod touch
 iPod touch 6

Note

IOS
Sisteme de operare Apple Inc.

IOS 12


The 8 municipalities of the Central Ostrobothnia Region (; ) in Finland are divided on two sub-regions.

Kaustinen sub-region

Halsua (Halso)
Kaustinen (Kaustby)
Lestijärvi
Perho
Toholampi
Veteli (Vetil)

Kokkola sub-region

Kannus
Kokkola (Karleby)

See also
Western Finland
Regions of Western Finland

External links

Municipalities of Central Ostrobothnia


Prométhée (título original en francés; en español, Prometeo) es una ópera en tres actos con música de Gabriel Fauré y libreto en francés de Jean Lorrain y Ferdinand Hérold, basado en el mito griego de Prometeo. Aunque se titula tragédie lyrique, la ópera se resiste a una fácil categorización. Se pretendía que fuera una obra a gran escala con secciones musicales y habladas. Se estrenó en Arènes de Béziers el 27 de agosto de 1900 exigiendo casi 800 intérpretes (incluyendo dos secciones de viento y 15 arpas) y fue vista por un público de 10.000 personas. Entre 1914 y 1916, Jean Roger-Ducasse reelaboró la partitura para una orquesta reducida. Esta versión (que posteriormente fue revisada por Fauré) se estrenó en la Ópera de París el 17 de mayo de 1917 pero nunca se hizo popular.

Personajes

Notas y referencias

Fuentes
The Viking Opera Guide ed. Holden (1993)
Del Teatro (en italiano)
Amadeus Almanac online
NUO'blog
Licencia

Enlaces externos

Imágenes del primer acto tomadas del estreno en Béziers

Óperas de Gabriel Fauré
Óperas en francés
Óperas de 1900
Óperas estrenadas en Francia
Mitología griega en la ópera

Prométhée


Mina kan henvise til flere emner:

 Mina (film) - en dansk kortfilm
 Minā - en dal nær Mekka

Mina


Le Clan des frères Mannata (titre original : ¡Viva América! ; titre anglais : Cry Chicago) est un film italo-espagnol réalisé par Javier Setó, sorti en 1969.

Synopsis
Après la Grande Dépression, Francesco Mannata quitte sa Sicile natale pour rejoindre son frère Salvatore à Chicago. Francesco prend le nom de Frank Mannata et avec Salvatore et leur sœur Rosella, organise un empire mafieux.

Fiche technique
 Titre original : ¡Viva América!
 Titre français : Le Clan des frères Mannata
 Réalisation : Javier Setó
 Scénario : Javier Setó et Luigi Mondello
 Musique : Gianfranco Reverberi
 Pays d'origine : Espagne - Italie
 Date de sortie : 1969

Distribution
 Jeffrey Hunter : Frank Mannata
 Guglielmo Spoletini : Salvatore Mannata
 Margaret Lee : Lucia Barrett
  : Rossella Mannata
 Pier Angeli : Bambi
 Eduardo Fajardo : O'Connor
 Beni Deus : Timothy
 Miguel del Castillo : O'Brian
 Paloma Cela
 Antonio Pica

Liens externes

Film italien sorti en 1969
Film espagnol sorti en 1969
Film réalisé par Javier Setó
Film policier italien
Film policier espagnol
Film sur l'Outfit de Chicago

Le Clan des frères Mannata


Dakosaurus andiniensis, geç permian döneminde ortaya çıkan timsahlar sınıfına ait soyu tükenmiş bir canlı.

Boyu yaklaşık 4 metre uzunluğunda, kuyruk kısmında, bugünkü timsahların ayakları yerine, her biri gemi dümenine benzeyen dört uzantı bulunan ve çenesi ise yaklaşık 50 cm uzunluğunda okyanusların en yırtıcı hayvanı idi.

Kaynakça
 Gasparini, Z., Pol, D. & Spalletti, L.A. (2006). An unusual marine crocodyliform from the Jurassic-Cretaceous boundary of Patagonia. Science 311: 70-73.

Dış bağlantılar
 Scientists reveal prehistoric terror  - CNN
 Illustration  - National Geographic

Metriorhynchidae
Nesli tükenen Crocodylomorpha
Tarih öncesi Avrupa sürüngenleri
Jura devri sürüngenleri
Kretase devri sürüngenleri
Tarih öncesi Güney Amerika sürüngenleri
Tarih öncesi Kuzey Amerika sürüngenleri
Timsahlar
1996'da tanımlanan fosil taksonları

Dakosaurus andiniensis


An Tillandsia polystachia in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl von Linné. An Tillandsia polystachia in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tillandsia

Tillandsia polystachia


Odbojkaški klub "Centurion" (OK "Centurion" Pula; OK "Centurion", "Centurion") je muški odbojkaški klub iz Pule, Istarska županija, Republika Hrvatska.

O klubu
OK "Centurion" je kao športska udruga osnovan 2011. godine, s ciljem popularizacije muške odbojke u Puli. Od početka se radilo s dječacima iz viših razreda osnovnih škola. 2013. godine klub je primnljeni u športske saveze, te te godine osnivaju senorsku momčad koja se natjecala u "2. hrvatskoj ligi- Zapad", koju osvajaju. U sezoni 2014./15. su  članovi 1. A hrvatske lige, a slijedeće dvije sezone u 2. hrvatskoj ligi - Zapad. Od sezone 2017./18. "Centurion" nema seniorsku momčad, te dalje djeluje s mlađim uzrastima.

Uspjesi
 2. A HOL
 prvak: 2013./14. (Zapad)
 drugoplasirani: 2015./16. (Zapad)

Pregled plasmana po sezonama

Poznati igrači

Poznati treneri

Povezani članci

Vanjske poveznice
 ok-centurion.hr
 Odbojkaški klub "Centurion" - Volleyball club "Centurion", facebook stranica
 localgymsandfitness.com, Odbojkaški klub "Centurion" - Volleyball club "Centurion"
 natjecanja.hos-cvf.hr, OK CENTURION PULA
 osiz-pula.hr, ODBOJKAŠKI KLUB CENTURION PULA
  sofascore.com, OK Centurion Pula
  volleybox.net, OK Centurion Pula
  profiles.worldofvolley.com, OK Centurion Pula
 sportilus.com, ODBOJKAŠKI KLUB CENTURION
 istra-sport.hr, Odbojka

Izvori
 ok-centurion.hr, O nama, pristupljeno 24. veljače 2022.
 poslovna.hr, ODBOJKAŠKI KLUB CENTURION PULA
 bisnode.hr, 							ODBOJKAŠKI KLUB "CENTURION" PULA
 fininfo.hr, OK "CENTURION" PULA

Hrvatski muški odbojkaški klubovi
Šport u Puli
Športski klubovi u Istarskoj županiji

OK Centurion Pula


A lista do patrimônio cultural de Santa Leopoldina reúne itens do patrimônio cultural e histórico de Santa Leopoldina. A lista inclui principalmente bens tombados pelo Conselho Estadual de Cultura do Espírito Santo, muitos deles em 1983, e locais de interesse histórico e cultural, de acordo com a classificação municipal.

Santa Leopoldina é uma das primeiras colônias do Espírito Santo e reúne diversas construções de valor histórico.

∑ 50 items.

Patrimônio histórico de Santa Leopoldina

Lista do patrimônio cultural de Santa Leopoldina


Haim Revivo (İbranice: חיים רביבו) (d.22 Şubat 1972, Aşdod) İsrailli eski millî futbolcudur.

İspanyol kulübü Celta Vigo'ya gitmeden önce Bnei Yehuda, Hapoel Tel Aviv ve Maccabi Haifa adlı takımlarda oynadı. Ayrıca Türkiye'de önce Fenerbahçe'de sonra Galatasaray'da oynadı.

İspanya'da birkaç yıl başarılı bir şekilde oynadı. Fenerbahçe'deki ilk 2 yılı başarılıydı ve 2001'deki Süper Lig şampiyonluğunda pay sahibi oldu ama daha sonra birçok yabancı oyuncu takıma transfer edildiğinden serbest bırakıldı. Revivo o sıralarda çok iyi bir oyun sergileyerek seyircilerin alkışını topladı. Galatasaray'a bedelsiz transfer olarak Fenerbahçe'ye rakip oldu. Fenerbahçeliler tarafından adı Hain Revivo olarak değiştirildi. Galatasaray'da birkaç hafta iyi top oynadıktan sonra düşüşe geçti ve ayrılmak zorunda kaldı. 2003 yazı İsrail millî takımının kampına katılmak için izin istedi. Fatih Terim onu yaz kampında görmek istiyordu. Haim, millî takımının kampına katıldı. O andan itibaren Fatih Terim'le Revivo arasında ipler koptu. O yaz takımla sözleşmesi feshedildi.

Türkiye'den İsrail'e dönüşünde Aşdod ile sözleşme imzaladı ama 12 maçtan sonra futboldan emekli oldu.

Başarıları
Bnei Yehuda
 Toto Cup: 1991-92

Maccabi Hayfa
 Gvia HaMedina: 1994-95

Fenerbahçe
 Süper Lig: 2000-01

1972 doğumlular
İsrailli futbolcular
Fenerbahçe SK yabancı futbolcuları
Yaşayan insanlar
Süper Lig futbolcuları
Galatasaray SK yabancı futbolcuları
RC Celta de Vigo futbolcuları
La Liga futbolcuları
İsrail millî futbol takımı futbolcuları
İsrailli gurbetçi futbolcular
İspanya'daki gurbetçi futbolcular
Türkiye'deki gurbetçi futbolcular
İspanya'daki İsrailli gurbetçiler
Türkiye'deki İsrailli gurbetçiler
Orta saha futbolcuları
Kanat futbolcuları
MK Bnei Yehuda Tel Aviv futbolcuları
MS Aşdod futbolcuları
Hapoel Tel Aviv futbolcuları
İsrailli Yahudiler
Ligat ha'Al futbolcuları
Fas Yahudisi asıllı İsrailliler
Yahudi futbolcular
Liga Leumit futbolcuları
Makkabi Hayfa futbolcuları
Aşdod doğumlular

Haim Revivo


Lerzan Mutlu (d. 12 Şubat 1977  İstanbul), Türk, Arabesk, Fantezi ve Pop Müzik ses sanatçısı ve televizyon sunucusu.

Yaşam Öyküsü
Lerzan Mutlu, 12 Şubat 1977 tarihinde, avukat bir baba ve ev hanımı bir annenin tek kızı olarak doğdu. Erenköy İlkokulu, Özel Kadıköy Kız Koleji'nde okuduktan sonra liseyi Yıldız Koleji'nde bitirdi. 10 yaşındayken babası kalp krizi sonucunda öldü. Liseyi bitirdikten sonra İsviçre'de bir özel üniversiteye kayıt oldu, ancak 6 ay sonra yarım bırakarak Türkiye'ye geri döndü. Konservatuvar imtihanlarına girerek, İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'nı kazandı. Burayı da yarım bırakarak sahne ve televizyon çalışmalarına başladı.

Diskografi

Albümler
 2001: Karabüyü
 2004: Yar Dediğin Arar
 2006: Tam İsabet
 2009: Zirve

EP'ler
 2018: Aşk Acısı

Single'lar
 2011: Kibrit
 2013: Oyuncu
 2014: Kahraman
 2014: Bizde Böyle
 2022: Kusura Bakma

Video Klipleri
 "Karabüyü"
 "Benden Giden Bana Döner"
 "Hançer"
 "Yar Dediğin Arar"
 "Aşk Dediğin Yürek İster"
 "Sızım Sızım"
 "Bir Numara"
 "Kibrit"
 "Oyuncu"
 "Bir An Bile Düşünmedim"
 "Kahraman"
 "Beni Benden Alırsan"
 "Farzet"
 "Bir Alo De"
 "Kaç Kadeh Kırıldı"

Program
 Gelinim Mutfakta - 2021 - Kanal D
 İşte Gelin İşte Kaynana - 2023 - TV8

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar
1977 doğumlular
İstanbul doğumlu kadın şarkıcılar
Türk televizyon sunucuları
İstanbul Teknik Üniversitesi Türk Musikisi Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
Balet Plak sanatçıları
DMC sanatçıları

Lerzan Mutlu


Kiyoshi Okuma (født 21. juni 1964) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Tokyo Gas.

Han har tidligere trænet FC Tokyo, Omiya Ardija og Cerezo Osaka.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Kiyoshi Okuma


Olaylar

Doğumlar
 Cao Cao - Wei hükümdarı (ö. 220)

Ölümler
 I. Pius, papa

als:150er#155

155


Guy Ngan (1926 - 26 de junio de 2017) fue un artista neozelandés, que trabajó una amplia gama de medios, incluyendo la escultura, pintura, dibujo, diseño y arquitectura. Es conocido por incorporar de motivos maoríes tales como el tiki.

Muchas de sus obras se encuentran en lugares prominentes, como el tapiz de la colmena y la escultura en el Banco de la Reserva, y muchos otros están salpicados por todo el país en lugares oscuros, como la entrada al Stokes Valley.

Datos biográficos

Guy Ngan nació en Wellington en 1926, de padres chinos, pero se llama a sí mismo "Pacific Chinese" (chino del Pacífico). Pasó un tiempo en China antes de regresar a Nueva Zelanda y posteriormente estudiar arte en Londres.

Ha tenido una presencia significativa en la escena artística de Nueva Zelanda, y fue director de la Academia de Nueva Zelanda de Bellas Artes de 1976 a 1986.

En 2006 una gran retrospectiva de su obra se llevó a cabo en la Galería de Arte de la ciudad de Wellington. A partir de 2010 Guy Ngan reside en Stokes Valley y ha vivido en el valle durante unos 50 años. Guy Ngan creó la escultura que se encuentra a la entrada de Stokes Valley y recientemente ha sido encargado por el Consejo de la localidad de Lower Hutt para diseñar y construir otra gran escultura para el centro comercial de Stokes Valley.

Referencias y notas

Notas

Enlaces externos
 Obras en la colección del Museo de Nueva Zelanda Te Papa Tongarewa (en inglés).
 Artículo "Guy Ngan: Unsung Master at City Gallery"
 Retrospective exhibition at the Wellington City Art Gallery (en inglés).
 Reportaje de una exposición retrospectiva (en inglés).
 Tapices de Guy Ngan  colgados en el edificio Beehive con la Reina Elizabeth II en primer plano

Enlaces externos

Escultores de Nueva Zelanda
Pintores de Nueva Zelanda del siglo XX
Arquitectos de Nueva Zelanda
Escultores de Nueva Zelanda en Reino Unido
Escultores del siglo XX
Escultores de China
Nacidos en Wellington

Guy Ngan


Gulfstream V er et tomotoret jetfly der er udviklet og produceret af den amerikanske flyproducent Gulfstream Aerospace. Flyet bliver også benyttet af USA's forsvar med designationen C-37A.

Flyet havde sin jumfruflyvning i 1995, og blev introduceret i 1998. Der blev i alt produceret 191 eksemplarer af typen. Flyet kan have op til 19 passagersæder og betjenes af to piloter. Flere nationer benytter flyet til VIP-flyvninger for regeringer og militæret, ligesom flere private rigmænd ejer et eksemplar af flyet.

Eksterne henvisninger

 Gulfstream V på jetadvisors.com

Passagerfly
Gulfstream-fly
2-motors jetfly

Gulfstream V


بلدية راجول , هي بلدية تقع في مقاطعة المرية. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 367 نسمة.

وصلات خارجية
  (بالإسبانية)

مراجع

أماكن مأهولة في المرية
بلديات المرية

راجول


Crkveni pjevački zbor bio je poznati rimokatolički pjevački zbor iz Dubrovnika.

Osnovao ga je gradski župnik, počasni kanonik dubrovačkog Stolnog kaptola don Niko Gjivanović skupa s bratom Antom Gjivanovićem koji je bio zborovođa, te skladateljem Franom Ledererom. Osnovali su ga 1926. godine pri Stolnoj crkvi u Dubrovniku.
Osnovan je u vremenima velike obnove crkvenog pjevanja diljem cijele Europe. Težilo se obnoviti liturgijsko pjevanje, više rabiti gregorijanski koral i skladati posve liturgijske skladbe te tako očistiti liturgijski prostor od upotrebe svjetovnih melodija, što je istakao OP fra Jordan Kuničić govoreći na svečanoj akademiji povodom desete obljetnice rada zbora. Zbor se proslavio 1930-ih kad su o njemu izvješćivala cecilijanska glasila diljem Europe. Zboru su jugokomunističke vlasti zabranile javni rad 17. veljače 1947. godine.

Izvori

Kultura u Dubrovniku
Hrvatski crkveni zborovi

Crkveni pjevački zbor (Dubrovnik)


William Henry Hartnell (født 8. januar 1908 i St. Pancras, London, England, død 23. april 1975 i Marden, Kent, England) var en britisk skuespiller, som var den første til at spille Doktoren i science fiction-serien Doctor Who fra 1963 til 1966.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra England
Personer fra London

William Hartnell


The close back unrounded vowel, or high back unrounded vowel, is a type of vowel sound used in some spoken languages. The symbol in the International Phonetic Alphabet that represents this sound is . Typographically, it is a turned letter ; given its relation to the sound represented by the letter , it can be considered a  with an extra "bowl".

The close back unrounded vowel can in many cases be considered the vocalic equivalent of the voiced velar approximant [ɰ].

Features

Occurrence

See also
Index of phonetics articles
Ɯ

Notes

References

External links

Close vowels
Back vowels
Unrounded vowels

Close back unrounded vowel


Agripina Starija (lat. Agrippina Maior) (?, oko 14. pr. Kr. – otok Pandateria, danas Ventotene, 33.) bila je kći Marka Vipsanija Agripe.

Bila je u pratnji svojeg muža Germanika u Germaniju i na Istok, odakle je prenijela njegov pepeo u Rim. Nakon što ju je Tiberije optužio da je ubila muža, prognao ju je na otok Pandateriju, gdje je počinila samoubojstvo.

Izvori

Julijevsko – Klaudijevska dinastija

Agripina Starija


عبد الجبار بن عبد الكريم اليحيى (1931- 2014)، فنان تشكيلي وكاتب ومترجم وناقد فني سعودي، يُعد من رواد الفن التشكيلي في السعودية، ومن مطوري الفن المحلي، وأحد المؤثرين في حركة الفن التكعيبي والرمزي في المملكة، وهو أول فنان تشكيلي سعودي نظمت له الجمعية العربية السعودية للثقافة والفنون معرضًا شخصيًا عام 1974، وذلك بعد أن أقام معرضه الأول عام 1971 في حي سكني، وهو أول محرر تشكيلي في الصحافة السعودية، إذ كان محررًا ومشرفًا على صفحة الفن التشكيلي في صحيفة المدينة، وهو أيضًا أول تشكيلي سعودي يشارك في معرض لمجموعة من الفنانين خارج المملكة  عام 1952، أسس مع آخرين جماعة ألوان للفنون التشكيلية، وكان يرأس مجلس إدارتها.

نشأته وحياته
ولد عبد الجبار اليحيى في مدينة الزبير بالعراق عام 1931، وفيها عاش طفولته وانطلق من خلال أربعة مصادر كان لها تأثير في مسيرته الفنية أولها مشاغبته بقطع الفحم الأسود على جدران منزله وبمجرد إتمام عمله الفني نال عقابًا قاسيًا من والده وهذه المعاملة جعلته يعاند ويُصر أكثر على الإستمرار بممارسة الرسم، ثانيها ابن خالته الكبير ناصر سعد الخرجي الذي كان فناناً ونحاتاً ومثقفاً متميزاً في ذلك الوقت، وترك أثره الإيجابي على عبد الجبار، وثالثها اطلاعه على كتاب (علم الحيوان) لأخيه الأكبر في المرحلة الثانوية والذي بدأ منه بالنقل والمحاكاة مما أكسبه مهـارات الرسم الدقيق، أما آخر تلك المصادر التي صقلت موهبته هي وجود المعسكر البريطاني للجنود الألمان والإيطاليين أثناء الحرب العالمية الثانية بالقرب من الزبير، وكانوا يتوافدون على القرية لرسم المآذن والوجوه العربية والمباني البيئية فكان دائم الالتزام معهم، يشاهد ويراقب، وأهداه أحدهم رسم مئذنة فتأملها طويلاً واحتفظت ذاكرته بكيفية الرسم بالألوان المائية، وانتقل إلى البحرين في السادسة من عمره ليعمل ويحاول مواصلة الدراسة، إلا أنه ارتبط بالعمل وبعد عام ونصف انتقل للسعودية بلده الأم ليعمل في مدينة رحيمة بالمنطقة الشرقية، وحرر صفحة أسبوعية أصدرتها جريدة المدينة المنورة عام 1951م لمدة عام ونصف، وبعد عودته من الولايات المتحدة -حيث أكمل دراسته- استقر في مدينة جدة عاملاً في القوات الجوية خلال الأعوام 1952م -1969م، وأثناء ذلك كان ينشر بعض رسوماته في صحيفتي البلاد والمدينة.

تعليمه
في مدينة الزبير تلقى تعليمه الابتدائي والمتوسط، وأثناء دراسته أظهر قدرات فنية كبيرة وجد من خلالها التشجيع الكبير من معلمي التربية الفنية، كما كان اليحيى محاطًا بجو ثقافي أسهم في ازدهار ثقافته مبكراً فقد أطلع على أعمال كبار الفنانين أمثال ليوناردو دافنشي، مايكل آنجلو، ورفائيل وغيرهم من الفنانين، وكان يحاكي أعمال فناني عصر النهضة والانطباعيين متدربًا ودارساً فأجاد نقلها ومحاكاتها، ثم ابتعث لدراسة الإلكترونيات في الولايات المتحدة الأمريكية، ثم أكمل دراساته في بريطانيا عام 1975.

أعماله
أقام اليحيى العديد من المعارض الشخصية بالإضافة إلى مشاركته الداخلية والخارجية التي تعد بالمئات ما بين التصميم والرسم والتصوير التشكيلي وهو الغالب على أعماله، فيما ترتكز عادةً أعماله التصويرية على موضوعين، الأول هو التراث والثاني هو المرأة، فبدأ بتصوير الدواب والأزقة في مدينته قبل ظهور النفط ثم تأثر بالثقافة الجديدة بعد النفط، وأخيراً تركزت أعماله على المرأة كعنصر متكرر في أعماله، المغايرة في شكلها وبنائها للموروث المحلي ولكنها من لحمته، وقد تضمنت معظم أعماله علاقات الإنسان بالمحيط كالمنازل والنخيل والأرض.

أسلوبه
تأثرت توجهاته بقناعات يدافع عنها، وأن يتضمن العمل الفني أبعاد ومعاني تشكلها علاقات العناصر، وأسلوب صياغتها وهو في ذلك استفاد من السريالية والتكعيبية والرمزية، واطلاعه على بعض الإبداعات الهندية وهو في هذه الإتجاهات انصهرت أعماله لتشكل لوحة تحمل المعنى الذي سعى لتحقيقه وعلى خلفية من بساطة في التكوين، وزهد في التلوين، ولقد مر اليحيى بأربع مراحل متداخلة لقرابة أربع عقود، في المرحلة الأولى قدم اليحيى العنصر الإنساني والبيئة المحيطة مثال على هذه المرحلة (لوحة سوق المقيبرة)، أما في المرحلة الثانية ظهر على أعماله تأثير للبنائية التكعيبية، وفي المرحلة الثالثة قام بتقديم الإنسان في أعماله كقيمة خلاقة، أما المرحلة الرابعة فأمضى معظمها خارج البلاد تنوع في استخدامه للسطوح والملامس والتقنيات وغلب على أسلوبه الأسلوب التجريدي، مع بقاء الموضوع مرتكز على العنصر الإنساني فبقي الإنسان في وجدان اليحيا الهدف والرمز والقيمة والحضارة.

وفاته
توفي يوم الجمعة الموافق 20 رمضان 1435 هـ الموافق 18 يوليو 2014م في مدينة الرياض.

المراجع

رسامون سعوديون
فنانون تشكيليون سعوديون
مواليد 1350 هـ
مواليد 1931
وفيات 1435 هـ
وفيات 2014
وفيات في الرياض

عبد الجبار اليحيى


212606 Janulis este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
212606 Janulis este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Moletai de Kazimieras Černis și Justas Zdanavičius. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,74 ua, o excentricitate de 0,13 și o înclinație de 0,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 212001-213000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2006
Centura de asteroizi

212606 Janulis


'Austenland' es una película estadounidense, que se estrenó en Estados Unidos por primera vez en el Sundance Film Festival, el 18 de enero de 2013. Está protagonizada por
Jennifer Coolidge, JJ Feild y Keri Russell.

Sinopsis
Austenland es una comedia romántica sobre la treintañera Jane Hayes (Keri Russell), una mujer aparentemente normal con un secreto: su obsesión con todo lo relacionado con Jane Austen. Decide gastar sus ahorros en un viaje a un resort inglés que atiende a las mujeres "locas por Austen". A partir de allí, su fantasía de conocer al caballero perfecto se vuelve más real de lo que ella jamás pudo haber imaginado.

Reparto
 Keri Russell como Jane Hayes (Jane Erstwhile).
 JJ Feild como Henry Nobley.
 Jennifer Coolidge como Eliza (Elizabeth Charming).
 Bret McKenzie como Martin.
 Georgia King como Lady Amelia Heartwright.
 James Callis como el coronel Andrews.
 Jane Seymour como la sra. Wattlesbrook.
 Ricky Whittle como el capitán George East.
 Demetri Goritsas como Jimmy.

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial de la película
 Facebook oficial de la película

Películas de Reino Unido
Películas románticas de Reino Unido

Austenland


ශ්‍රී දළදා මාළිගාව යනු බුදුරජාණන් වහන්සේගේ  වම් දන්තධාතූන් වහන්සේ වර්තමානයේ තැන්පත් කර ඇති මාළිගාවයි. වර්තමාන දළදා මාළිගාව ශ්‍රී ලංකාවේ මහනුවර නගරයේ පිහිටා ඇත. උඩරට රාජ්‍යය සමයේ (1592 සිට 1815) මෙය පිහිටා තිබුණේ එවකට පැවති රාජකීය මාලිගා සංකීර්ණය තුළය. ශ්‍රී දළදා මාලිගාව මුල්වරට ගොඩනගනු ලැබුයේ පළමුවන විමලධර්මසූරිය(1592-1604) රජතුමා විසිනි. එතුමා ඉදිකළ මාලිගාව පෘතුගීසි ආක්‍රමණික‍යෝ විනාශ කළහ.  දැනට දක්නට ලැබෙන පැරණි දෙමහල් වැඩසිටින මාලිගාව ඉදිකරනු ලැබ ඇත්තේ ශ්‍රී වීරපරාක්‍රම නරේන්ද්‍රසිංහ(1707 - 1739) රජතුමාය. ඉන්පසු රජ පැමිණි නායක්කර් වංශික ද්‍රවිඩ රජවරු පවා ශ්‍රී දළදා මාලිගාව වැඩි දියුණු කොට ආරක්ෂා කළහ.

දළදා මාලිගාව පිහිටා ඇති මහනුවර නගරයම යුනෙස්කෝව විසින් ලෝක උරුමයක් ලෙස නම් කර ඇත. සියම් නිකායේ මල්වතු හෝ අස්ගිරි යන දෙපාර්ශවයේ ස්වාමීන් වහන්සේලා දිනපතාම දළදා වහන්සේට පූජා සත්කාර කරති. මෙම පූජාව (තේවාව) දිනකට තුන් වරක් (පාන්දර, දවල් සහ සවස) පවත්වයි. බදාදා දිනවල විශේෂ පූජාවක් ලෙස නානුමුර මංගල්‍යය පවත්වයි. මෙහිදී සුවඳ ගැන්වූ ඖෂධීය ජලයෙන් සංකේත වශයෙන් දළදා වහන්සේ ස්නානය කරවනු ලබයි. මෙසේ ස්නානය කරවීමෙන් ලැබෙන ජලයේ රෝග සුව කරීමේ ආනුභාවයක් ඇති බව විශ්වාස කෙරේ.

වෙනත් නම්
දළදා වහන්සේ වැඩහිටි මන්දිරය, ධාතුඝරය, දළදාගේ, දළදා මන්දිරය, දළදා මාලිගය ආදී නම් වලින් හැඳින්වූ බව පෙනේ.

දළදා වහන්සේ

අතීතයේ සිටම ජනතාවගේ පිලිගැනීම වූයේ රටේ රජතුමාට දන්ත ධාතූන් වහන්සේගේ සහ පාත්‍රා ධාතූන් වහන්සේගේ භාරකාරීත්ව හිමි විය යුතු බවය. මේ නිසා අතීතයේ රජවරු සිය දිවි හිමියෙන් දළදා වහන්සේ සහ පාත්‍රා ධාතූන් වහන්සේ ආරක්ෂා කළහ. මධ්‍යකාලීන යුගයයෙන් පසු පාත්‍රා ධාතූන් වහන්සේට සිදුවූදේ අභිරහසක්ව පවතී, එනමුත් දළදා වහන්සේ නිරුපද්‍රිතය.

දළදා මාළිගාවේ පිහිටීම

සෙංකඩගල රාජකීය පරිශ්‍රය තුල දළදා මාළිගාව පිහිටා ඇත. මහනුවරට නැගෙනහිරින් උඩවත්ත කැළයත් හන්තාන කඳුවැටිය එක්පසකින් හා බහිරව කන්ඳ තවත් පැත්තකින් වටවු මහනුවර රාජධානිය සෞම්‍ය දේශගුණයකින් යුක්තය. ඕනෑම භෝගයක් වැවිමට තරම් සශ්‍රිකය. අලුත් නුවර, මැදමහනුවර, හඟුරන්කෙත නුවර, නිළඹේ නුවර, සෙංකඩගල නුවර, හා ගලේ නුවර, දළඳා වහන්සේගේ ආරක්ෂිත ප්‍රදේශ වේ.

දළදා මාළිගයේ ඉතිහාසය

මුල් අවධියේ මහනුවර හැඳින්වුයේ "ශ්‍රි සෙංඛණ්ඩ ශෛලාභිධාන ශ්‍රි වර්ධනපුරය" ලෙසය. දඹදෙනි රාජධානියේ හතරවන පරාක්‍රමබාහු (ක්‍රි.ව 302-1326) රජතුමාගේ බෑනා කෙනෙකු වු සිරිවර්ධන නැමති අය විසින් ක්‍රි.ව. 1312 දී එවකට කටුපුල්ලේ නමින් හැඳින්වු ප්‍රදේශය අසල "සෙංකඩගල සිරිවර්ධනපුරය" නමින් නගරයක් ආරම්භකොට ඇත. තවත් ජනප්‍රවාදයක් නම් සෙංඛණ්ඩ නම් බ්‍රාහ්මණයෙකුගේ නමින් මේ නගරය ඉඳිවු බවත්, තුන්වන වික්‍රමබාහු නම් රජුගේ අගමෙහෙසිය වු සෙංඛණ්ඩා නම් දේවිය නමින් මේ නගරය ඉඳිවු බවත්, මෙහි තිබූ සෙංකඩගල නම් රක්ත වර්ණ පාෂාණයක් මුල්කොටගෙන මේ නම ඇතිවු බවත් ජනප්‍රවාදයේ සඳහන් වේ. ගම්පොල රාජධානියේ පාලකයා වු තෙවන වික්‍රමබාහු රජසමයේ (ක්‍රි.ව 1357-1374) දළඳා මැඳුර සහා ලෝකේෂ්වර නාථ දෙවියන් සඳහා වු නාථ දේවාලය මෙහි ඉඳි විය. යස්ගිරි තල්පතෙහි සඳහන් අයුරු අස්ගිරි විහාරය ආරම්භ වුයේද මෙකලය. වර්තමානයේ මේවා මහනුවර පැරණිතම ගොඩනැගිළි වේ. ගම්පොල රජ පවුලෙන් පැවත ආ සේනා සම්මත වික්‍රමබාහු (ක්‍රි.ව 1469-1511)රජු විසින් සෙංකඩගල පුරය ලෙස නම් කරන ලදි.ඔහු මහනුවර රාජධානියේ නිර්මාතෘවරයා ලෙස සැලකේ. බුදුන් වහන්සේගේ පාත්‍ර ධාතුව තැම්පත්කර චෛත්‍යක්, දෙමහල් පොහොය ගෙයක්, සංඝාවාසයන් 86 ක් කරවා හා ධාතු කරඬු සහ පිළිම වහන්සේලා පූජා කරමින් පොතපත පලකරමින් විශාල මෙහෙයක් කර ඇත. සීතාවක පළමු රාජසිංහ රජු, ජයවීර(ක්‍රි.ව 1511-1552), කරල්ලියද්ද බණ්ඩාර(ක්‍රි.ව1552-1582) පළමු විමලධර්මසූරිය(ක්‍රි.ව 1590-1604) සිංහලයේ අවසන් රජු ශ්‍රි වික්‍රම රාජසිංහ (ක්‍රි.ව 1798-1815) දක්වා රජවරු 10 දෙනෙකු මහනුවර රාජධානිය කරගෙන ඇත. සතුරු උවදුරු හැරුනුවිට අන් සෑම අවස්ථාවකදීම දළඳා වහන්සේ වැඩසිටියේ රජ මාළිගාව ආසන්නයේය. දන්ත ධාතූන් වහන්සේ ආරක්ෂාකර ගැනිම රජුගේ වගකීම වූ අතර එහි භාරකරු රටේ පාලකයා බවට පිළිගැනීමක් පැවතුනි. දෙවන විමලධර්මසූරිය රජු තුන් මහල් ප්‍රාසාදයක් කරවු අතර මඟුල් මඞුව හා පත්තිරිප්පුව දේවේන්ද්‍ර, මූලාචාරියා නැමැත්තන් ඉඳිකර ඇත.

දළදා මාළිගයේ ගොඩනැගිලි
වැඩසිටින මාළිගය
අලුත් මාළිගය
පත්තිරිප්පුව - ක්‍රි.ව. 1805 ති 1812ත් අතර ඉදිකර ඇත. ගෘහ නිර්මාණ සැලසුම අලකේෂශ්වර ඩිංගිරිඅප්පු හෙවත් දේවේන්ද්‍ර මූලාචාරී විසින් සිදුකර ඇත.

දියවඩන නිළමේ තනතුර

පුරාණයේ රජවරු පත්කරනු ලැබූ මෙම තනතුර බ්‍රිතාන්‍ය පාලකයන් විසින් වැඩවසම් රාජකාරි ක්‍රමය වෙනස් කොට ඇති කරන ලද ක්‍රම පරිපාටිය අනුව ඡන්දයකින් තෝරා පත්කර ගන්නා තනතුරකට පරිවර්තනය විය. ශ්‍රි දළදා මාලිගාවේ චිරාගත සාම්ප්‍රදායික දළදා පුදසිරිත් ආරක්ෂා කොට රැුකගැනීමට අදාළ සේවා සම්පාදනය හා නිශ්චල චංචල දේපල ඇතුළු සාමාන්‍ය පරිපාලන සේවා ඉටුකිරීමෙහිලා පවතින ගිහි නිල පංගු තුළ සෑම අතින්ම ප්‍රමුඛතාවය හිමිවන්නේ දියවඩන නිලමේ වරයාටය. දැනට 1931 කේ 19 වන ආඥා පනත යටතේ දියවඩන නිලමේවරයා පත්කිරීම සිදු කෙරේ.

කන්ද උඩරට පාලනය ඉංග්‍රිසින් අතට පත්වන විට ක්‍රි.ව. 1814 සිට 1824 දක්වා දියවඩන නිලමේ තනතුර කරවූයේ කපුවත්තේ අදිකාරම් නිලමේතුමාය. කපුවත්තේ අදිකාරම් නිලමේතුමාගෙන් පටන්ගෙන මේ දක්වා දියවඩන නිලමේවරු දහනව දෙනෙකු මෙම උතුම් තනතුර දැරූහ අතර දහනවවන දියවඩන නිලමේවරයා වශයෙන් ක්‍රි.ව. 2005 ජූලි මස 01 වන දින පත් වූ ප්‍රදීප් නිලංග දෑල දියවඩන නිලමේවරයා මෙම තනතුර අදත් හොබවයි. .

දියවඩන නිලමේ නම් වූ නිලනාමය සම්බන්ධයෙන් මූලාශ්‍ර සාධක ලැබෙනුයේ මහනුවර යුගයේ සිටය. දළදා වහන්සේ සම්බන්ධයෙන් දාඨාවංශයේ සඳහන් වන අයුරු ප්‍රථම නිලය වශයෙන් "ධාතුරක්ඛකාධිකාරි" තනතුර දක්නා ලැබේ. කෝට්ටේ අවසන් භාගයේ හා සීතාවක දෙල්ගමු රජමහා විහාරයෙහි දළදා වහන්සේ වැඩසිටි කාලය තුළ හිරිපිටියේ දිවනිලමේ නමින් පැවති තනතුරක් ගැන කියැවේ.

"කොට්ටෙ කළාලේ කිසිල්ලේ

දත මැද ගෙන යන්න රාළේ"

ඉහත ජනකවි දෙපදයේ එන "රාළේ" යන්න ද, ඥාන දර්ශනය නමැති කෘතියේ හා උඩරට විත්තිහි දියවඩනරාළ යනුවෙන් ද, තවත් බොහෝ තන්හි ව්‍යවහාරගතව ද පවත්නා අයුරු දියවඩන නිලමේ යන තනතුරු නාමය වෙනුවට කෝට්ටේ යුගයේදී දිවනරාළ, දියවඩනරාළ වශයෙන් ද භාවිත වූ බව පෙනේ. දිවනිලමේ, දියනිලමේ යනු ද දියවඩන නිලමේ යන්නටම බොහෝ තන්හි ව්යදවහාරව පවතී.

පැරණි මහනුවර මහවාසල සම්බන්ධව දියවඩන නිලමේ තනතුරු තුනක් පැවතියේ යැයි සැලකේ. එනම් රජුගේ රාජකීය උල්පැන්ගේ ස්නානාදි කටයුතු භාරව හා රජතුමා ආහාර ගන්නා අවස්ථාවන්හිදී රන් කොතලයෙන් ජලය වැඞීම භාරව සිටි මහ දියවඩන නිලමේ, බිසෝවරුන්ගේ හා කුමාරයන්ගේ පල්ලේවාහල ස්නානාගාරය භාරව සිටි දියවඩන නිලමේ හා මහරජතුමා ශීරජත දළදා මාලිගාවට පැමිණි කල්හි අතපැන් වැඞීමටත්, මුළුතැන් බුද්ධ පූජාවට පැන් පයිංඩ කිරීමට හා නානුමුර මංගල්ලයට නානු පයිංඩ කිරීමටත්, යනාදී කටයුතු සඳහා දළදා මාලිගාවට, පත්කොට සිටි දියවඩන නිලමේ වශයෙනි.

මුල් කාලයේදී රජු දළදා පුද සිරිත් ඉටු කිරීමට පෙර රජුගේ දෑත් ධෝවනයට දිය වැඞීම මෙන්ම දළදා තේවාවට අවශ්‍ය පැන් පයිංඩ කිරීම හා නානු පයිංඩ කිරීම ද දියවඩන නිලමේටම පැවරී තිබුණ බවත් එම කටයුත්ත දැනට ගෙපරාළට පැවරී ඇති බවත් සම්මාන මහාචාර්ය අනුරාධ සෙනෙවිරත්න "ඥානදර්ශනයේ" සඳහන් කරයි.

මහනුවර යුගයට පෙර සිට ජලය පිළිබඳ වගකීම පැවරුණු අමාත්‍යරයෙකු සිටි බව ආචාර්ය චාල්ස් ගොඩකුඹුරේ අනුමාන කරයි. කලට වැසි ලබාදීමේ ශක්තිය ඇත්තේත්, රටේ සෞභාග්‍ය හා සමෘද්ධිය ඇතිකළ හැක්කේත් දළදා වහන්සේට බව ජනතාවගේ විශ්වාසය විය. මෙම විශ්වාසය පදනම් කරගෙන ජලවර්ධනය සම්බන්ධයෙන් රජවරුන්ගේ සුවිශේෂි අවධානය යොමු කොට ඒ සඳහා විශේෂ ධුරයක් ඇති කළැයි ඔහු වැඩිදුරටත් පෙන්වා දෙයි. මෙම ජල පරමු වර්ධන ඇමති තනතුර මහනුවර යුගය වනවිට දියවඩන නිලමේ නම් වූවා වියහැකි බව ආචාර්ය ගොඩකුඹුරේ අනුමාන කරයි.

දියවඩන නිලමේ සතු කාර්යභාරයන් බොහොමයක් අද පවත්නා ආකාරයට පරිවර්තනය වූයේ ඉංග්‍රිසි පාලකයන් විසින් තම රාජ්‍ය වගකීමෙන් මිදී ක්‍රි.ව. 1853 දළදා වහන්සේගේ ගිහි භාරකාරත්වය දියවඩන නිලමේ වෙත පැවරුනාට පසුවය.

ශ්‍රි දළදා මාලිගාවේ ද ගිහි භාරකාරවරයා වශයෙන් ශ්‍රි දළදා වහන්සේ වැඩසිටින රන් කර`ඩුවල ප්‍රථම මහරන් කර`ඩුවේ රන් යතුර භාරකාරවරයා දියවඩන නිලමේවරයාය, එය වනාහි පූර්වාකෘත පුණ්‍ය බල මහිමයෙන් ලැබෙන භාග්‍යකයක් කොට සැලකේ. එදා දළදා වහන්සේගේ එකම ගිහි භාරකරුවා වශයෙන් රජතුමා සතුව තිබූ සියලූම වගකීම් සම්භාරයභාරයන් 1853 න් පසු ගිහිභාරකාර දියවඩන නිලමේවරයා වෙත පැවරී ඇත. දළදා වහන්සේගේ ආරක්ෂාව, දළදා මහරන් කර`ඩුවේ රන් යතුර භාරව සිටීම, දළදා පරම. දර්ශන පැවැත්වීම ආදියේදී මල්වතු අස්ගිරි උභය මහාවිහාරයේ අතිගරු මහානායක මාහිමිපාණන් වහන්සේ සම`ග එක්ව කරිරී යා කිරීම, දළදා වහන්සේ විෂයෙහි ඉෂ්ට සිද්ධ කරනු ලබන චිරාගත සාම්පරිමිදායික පූජා චාරිතර ක අඛණ්ඩව නිසි ලෙස පැවැත්වීම සඳහා තේවාකාරක භික්ෂූන් වහන්සේ සම`ග අවශ්‍ය පහසුකම් සලසා දෙමින්, රාජකාරි නිලකරුවන් පත්කර දෙමින් හා ඔවුන්ගේ කටයුතු මෙහෙයවමින් අදාළ කටයුතු මැනවින් ඉටු කිරීම, වාර්ෂික සතර මංගල්ලයන් ඇතුළු සෙසු මංගලෝත්සවයන් හා සම්බන්ධ සියලූ පුද සිරිත් චිරාගත සාම්පර සලදායික චාරිතරායන නුකූලව ඉෂ්ට සිද්ධ කිරීම, ශ්‍රි දළදා මාලිගාව සතු නිශ්චල චංචල දේපල සුරක්ෂිත කොට නිසි සේ පාලනය කිරීම, දළදා මාලිගාව පිළිසකර කිරීම, ශ්‍රි දළදා මාලිගාවට අදාළ සේවක කාරකාදීන් පත්කිරීම , මනා මූල්ය කළමනාකරණය හා විනයානුකූල ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම ආදිය දියවඩන නිලමේ සතු කාර්යභාරයන්ගෙන් සමහරෙකි. (පුරුෂ පක්ෂයෙන් පමණක් සේවක පත්කිරීම් සිදුවිණ. දියවඩන නිලමේවරයා, බෞද්ධ ජනතාවගේ නායකයා වශයෙන් රටේ බෞද්ධයන් තුළ පවත්නා පිළිගැනීමයි. එම නායකත්වයට සරිලන ආකාරයෙන් තමන් සතු වගකීම් සම්භාරය චිරාගත සාම්ප්‍රදායාන් කඩ නොකර නිසි හැටියට ඉටු කිරීම ද ඔහුගෙන් අපේක්ෂා කෙරේ. ශ්‍රි දළදා මාලිගාවේ සියලූ අයවැය විධිමත් මූල්‍ය කළමනාකරණයකින් යුතුව ඉටු කිරීමටත් වාර්ෂික අයවැය ඇස්තමේන්තු නිසි සේ සකසා බෞද්ධ කටයුතු කොමසාරිවරයා වෙත ඉදිරිපත් කිරීමටත් ඔහු බැඳී සිටී.

දියවඩන නිලමේ කෙනෙකුගේ ධුර කාලය අවුරුදු දහයක් වේ.

වර්තමානයෙහි ශ්‍රි දළදා මාලිගාවේ දියවඩන නිලමේ පදවිය බෞද්ධ නායකත්වයේ සංකේතය වශයෙන් දෙස් විදෙස් ගිහි පැවිදි බෞද්ධ ජනතාවගේ සම්භාවනාවට පාත්‍ර වී ඇත. පරම පූජනීය දළදා වහන්සේගේ ගිහි භාරකාරයා ලෙස ආගමික, ජාතික, සාමාජික ආදි වශයෙන් වගකීම් සම්භාරයක් ඔහු වෙත පැවරී ඇත. එනිසාම වර්තමාන දියවඩන නිලමේවරයාගේ කාර්යභාරය වඩා පුළුල් පරාශයක පැතිරී ඇත්තේය. චිරාගත සාම්ප්‍රදායික චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර හා ක්‍රියාකාරකම් නො කඩ කොට පවත්වාගෙන යමින් ශ්‍රි දළදා මාලිගාව ලෝක බෞදධ උරුමයක් වශයෙන් සුරක්ෂිත කොට ආරක්ෂා කිරීමත් චිරාගත සාම්ප්‍රදායික පුද සිරිත් නිසි පරිදි ඉෂ්ට සිද්ධ කිරීමට අවශ්‍ය පහසුකම් සලසා දීමත් ඔහු සතු ප්‍රමුඛතම වගකීම වන්නේය. එපමණක් නොව දෙස් විදෙස් ගිහි පැවිදි බෞද්ධයන්ගේ ප්‍රාර්ථනා මල්ඵල ගන්වමින් පන්සිල් සුරකින දැහැමි සමාජයක් නිර්මාණය කරගැනීමට අවශ්‍ය පියවර ගැනීම, දිළිඳු බෞද්ධයන් නගාලීමට හා ආර්ථික දුෂ්කරතා ඇති ගිහි පැවිදි සිසුනට ශිෂ්‍යාධාර ප්‍රදානය, වෙහෙර විහාර හා දහම් පාසල් සංවර්ධනය, වෛද්‍යාධාර ඇතුළු නන් විධ දළදා සරණ සේවා සැලසුම් කොට ක්‍රියාත්මක කිරීමාදි කාලින සමාජ සත්කාරයන් මෙහෙයවීම ද වර්තමාන දියවඩන නිලමේ වරයා සතු කාර්ය භාරයන්ගෙන් සමහරෙකි. ශ්‍රි ලංකාවට පැමිණෙන විදේශ රාජ්‍ය අමුත්තන් ද මෙරට රාජ්‍ය පාලකයන් හා අන්‍ය ප්‍රභූවරු ද මහනුවර ශ්‍රි දළදා මාලිගාව වැඳ පුදා ගැනීමට මෙන්ම දියවඩන නිලමේවරයා බැහැදැකීමට ද අමතකක නොකරති.

සිව් මහා දේවාල

දළඳා මාළිගාව ආශ්‍රිත ප්‍රධාන දේවාල හතර  සතර මහා දේවාල ලෙස හැදින්වේ. මේවා ශ්‍රි විෂ්ණු , ශ්‍රි කතරගම, ශ්‍රි පත්තිනි,යන දේවාල හතර මහා දේවාල නමින් හැඳින්වේ. ඉන් කතරගම දේවාලය හැර ඉතිරි ඒවා සෙංකඩගල රාජකීය පරිශ්‍රය තුල පිහිටා ඇත.  ශ්‍රි දළඳා මාළිගාවේ සතර මංගල්‍යයේදි මෙම සිව් මහා දේවාල වැදගත් වේ.විශේෂයෙන් 1753 වර්ෂයෙන් පසු කීර්ති ශ්‍රි රාජසිංහ රජු දවස සිට වර්තමානය දක්වා ශ්‍රි දළඳා මාළිගාව පෙරටුකොටගෙන මෙම දේවාල හතර පිළිවෙලින් පෙරහැරේ යයි.

 නාථ දේවාලය
විෂ්ණු දේවාලය
කතරගම දේවාලය
පත්තිනි දේවාල

දළදා මාලාගවේ සතර මංගල්‍යයන්

සෙංකඩගල දළදා මැදුරේ අතීතයේ සිට පැවතෙන මංගල්‍යයන් 4ක් ඇත.
1. අලුත් සහල් මංගල්ලය
2. අලුත් අවුරුදු මංගල්ලය
3. ඇසල මංගල්ලය
4. කාර්තික මංගල්ලය

දළඳා මාළිගාවේ ඇත් පන්තිය
සිංහ රාජා
ඒකදන්තයා
ඉන්දි රාජා
සුමන
විජය රාජා
ජය රාජා
කදිරා
නාලක
මියන් රාජා
බුරුම රාජා
මිගාර
කාවේරි
නවම් රාජා
කණ්ඩුල

කෞතුකාගාරය
දළඳා මාළිගයේ තුන් මහල් කෞතුකාගාරයක් දක්නට ලැබේ. එහි පහත කෞතුක වස්තු තැන්පත් කර ඇත.

සමාධි පිළිමය
පැරණි ධාතු කරඩුව
සිරි පතුල
රිදී කලය
කැටයම් කරන ලද ඇත්දත් දෙක
මාළිගා සංකීර්ණයේ බිම් සැකස්ම
කීර්ති ශ්‍රි රාජසිංහ රජුගේ ඇඳුම් කට්ටලය
ලේන්සු
හේමකඳ

ශ්‍රී ධාතු මන්දිරය, මල්වතු අස්ගිරි උභය මහා විහාරය, විෂ්ණු, කතරගම, පත්තිනි, නාථ යන දේවාල හා කිරි මූද හෙවත් බෝගම්බර වැව ඇතුළුව මෙම නගරය ලෝක උරුම නගරයක් බවට පත්ව ඇත.

දළදා මාළිගාවට එක් කළ නවතම ආයතනය ශ්‍රී දළදා කෞතුකාගාරයයි. ශ්‍රී දළදා මාළිගාව මහනුවර පිහිටෙවු තැන් සිට මේ දක්වා කාලය තුල විවිධාකාර ශ්‍රේණි වල සංචාරකයන්, බැතිමතුන්, රාජකීය අමුත්තන්, විවිධ රාජ්‍ය නායකයින්, සහ සාමාන්‍ය පොදු මහජනයාද ශ්‍රී දළදාව වෙත විවිධාකාරයේ ත්‍යාග, පුද  පඬුරු, පූජා කොට තිබෙන අතර ඒවා සියල්ල ඒ වෙනුවෙන් තනවන ලද විශේෂ ගබඩා කාමර වල, කලින් කලට පත් වූ දියවඩන නිලමේතුමන්ලා විසින් ආරක්ෂා සහිතව තැන්පත් කර තිබේ.

මහනුවර ශ්‍රී දළඳා මාළිගයේ දියවඩන නිලමේ ධුරය දැරැ නෙරංජන් විජයරත්න ගේ අදහසක් අනුව මෙම වටිනා වස්තූන් මහජන ප්‍රදර්ශණයට තැබිය යුතු යයි තීරණය කර ඔහුගේ ඇරයුමක් අනුව මෙම කෞතුකාගාරය ඉතා අලංකාර ලෙස සැළසුම් කර තිබේ. සංස්කෘතික ත්‍රිකෝණයේ යුනෙස්කෝ - ශ්‍රි ලංකා ව්‍යපෘතියේ පුරාවිද්‍යා අධ්‍යක්ෂවරයෙකු වූ මහාචාර්ය ලීලානන්ද ප්‍රේමතිලක සහ ඔහුගේ කාර්ය මණ්ඩලය විසින් එම සැළසුම් සකස් කරන ලදී.

ටී.බි.නුගවෙල නම් හිටපු දියවඩන නිලමේ කෙනෙකු විසින් පිහිටවනු ලැබූ අලුත් මාළිගාව නම් නව ගොඩනැගිල්ලේ පළමු සහ දෙවැනි මහල් වල මෙම දළදා කෞතුකාගාරය පිහිටා ඇත. පළමු මහලෙහි ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩ අතර දළදා වහන්සේ ලක්දිවට වැඩම කළ තැන් සිට බ්‍රිතාන්‍ය පාලන කාලය දක්වා ඓතිහාසික වාර්තා, 1765 වර්ෂයේ මාළිගා සංකීර්ණයේ ලන්දේසි සැලැස්මක්, ශ්‍රී දළදා වෙහි ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් වගබලා ගන්නා මල්වතු - අස්ගිරි පාර්ශව වල මහනායක හිමි වරුන්ගේ නාම ලේඛණ, මහනුවර රාජධානියේ රජවරුන්ගේ නාම ලේඛණ, සහ දියවඩන නිලමෙවරුන් රාශියකගේ උඩුකය පින්තූර, කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජුගේ වස්ත්‍රාභරණ, බුද්ධ පූජා චාරිත්‍ර වලදි රජවරු විසින් පාවිච්චියට ගනු ලැබු උපකරණ සහ 1998 ජනවාරි මස දෙමළ කොටි විසින් දළදා මාළිගා පරිශ්‍රයෙහි බොම්බයක් පිපිරවු අවස්ථාවේ නිරාවරණය වූ බිත්ති සැරසිලි කැටයම් යනාදියෙහි කොටස් ආදිය දක්නට ලැබේ. මෙහි ප්‍රදර්ශනය වන ඡායාරූප අතර සියවස් ගණනාවක් මුලුල්ලේ ශ්‍රී දන්ත ධාතුව තැන්පත් කර තිබු විවිධ වැදගත් ස්ථාන වල ඡායාරූප සහ බෝම්බ පිපිරීමෙන් දළදා මාළිගාවට වූ බරපතල හානි විදහා දැක්වෙන විශාල ඡායාරූප එකතුවක්ද ඇතුළත්වේ.

දෙවැනි මහලේ ප්‍රදර්ශනය සඳහා තබා ඇති භාණ්ඩ අතර ශ්‍රි දළදාව සම්බන්ධ දිනපතා තේවාවන්හිදි ප්‍රයෝජනයට ගත් ඓතිහාසික භාණ්ඩ, හෙප්පු, බුද්ධ ප්‍රතිමා සහ ඉතා වටිනා මැණික් එබ්බවූ සාම්ප්‍රදායික උඩරට රන් රිදි ආභරණ යනාදි බැතිමතුන් විසින් පූජා කරන ලද භාණ්ඩ දක්නට ලැබේ. මීට අමතරව ආගමික හා ඓතිහාසික වශයෙන් ඉතා වැදගත් වටිනා භාණ්ඩද මෙම මහලෙහි ප්‍රදර්ශනය වේ. ඒවා අතර කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජු විසින් පූජා කරන ලද රිදි වතුර භාජනයක් (කලයක්) රාජසිංහ රජතුමා පූජා කළ එල්ලෙන රිදි පහනක්, තායිලන්තයේ බොරොම් කොත් රජු විසින් එවන ලද බුදුන්ගේ ශ්‍රී පතුලෙහි ආදර්ශයක් ගත් සිතුවමක් (මෙය එම රජතුමා විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ සංඝරාජ බවට පත් වූ  වැලිවිට සරණංකර හිමියන් සමග තායිලන්ත භික්ෂුණ් පිරිසක් එවූ අවස්ථාවේදි ඒ සමග එවන ලද්දකි) සහ අශෝක රජතුමාගේ කාලයේදි (කි.පු.3 සියවස) තුන්වෙනි ධර්ම සංඝායනාව පැවැත්වීමට මූලිකව කටයුතු කළ මොග්ගලි පුත්ත තෙරුන්ගේ ධාතු අඩංගු සුවිශේෂි ධාතු කරඬුවක් යනාදියද වෙයි. වෙනත් ඉතා වැදගත් ප්‍රදර්ශණ භාණ්ඩ නම් පුරාණ කොඩි, කාසි, බුරුමයෙන් ප්‍රදානය කරන ලද කැටයම් කළ ඇත් දත්, අනුස්මරණ ඵලක යනාදියයි. මෙම ස්ථානය බැලීමට යාමෙන් මහනුවර උරුමය, එහි සංස්කෘතික හා කලා ශිල්ප යනාදිය පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධයක් ලැබිය හැක.

1814 වර්ෂයේදී ශ්‍රී වික්‍රමරාජසිංහ නම් අන්තිම රජු අල්ලා ගැනිමෙන් පසු සහ ශ්‍රි දළදාවේ ආරක්ෂකයින් ලෙස මහ නා හිමි දෙපළ සමග ගිහි භාරකරුවෙකු පත් කිරීමේ සිට දියවඩන නිලමේ තනතුරෙහි බොහෝ දෙනෙකු සේවය කර ඇත. ඔවුන් නම්,

ආශ්‍රිත ලිපි
 ශ්‍රී දළදා මාලිගාවේ දියවඩන නිලමේ තනතුර
 දළදා මාළිගා
 දළදා තේවාව
 දළදා පෙරහැර මංගල්‍යය
 දළදා මාළිගා කෞතුකාගාරය

අඩවියෙන් බැහැර පිටු

ශ්‍රී දළදා මාළිගාව

පින්තූර ගැලරිය

මහනුවර
සෙංකඩගල රාජකීය පරිශ්‍රය
ඉතිහාසය - ලංකා
මහනුවර දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
මහනුවර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

ශ්‍රී දළදා මාළිගාව


නස්ලි සබ්‍රි (; ; 1894 ජූනි 25 – 1978 මැයි 29) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ 1919 සිට 1936 දක්වා ධුරය හෙබවූ ඊජිප්තුවේ ප්‍රථම රැජිනයි. ඇය ෆුවාඩ් රජුගේ දෙවන බිරිඳ වූවා ය.

ආශ්‍රේයයන්

 عودة، تيسير ، « اَلمَملَكَة اَلمَصريَة » ، چاپ  دمنهور، سال 1959

ග්‍රන්ථාවලිය

බාහිර සබැඳි
ඊජිප්තු රාජකීයයෝ අහමඩ් එස්. කමෙල්, හසන් කමෙල් කෙලිසි-මොරාලි, ජෝර්ජස් සොලිමාන් සහ මග්දා මලෙක් විසිනි.
L'Egypte D'Antan... පසුගිය දිනවල ඊජිප්තුව  මැක්ස් කර්කෙගි විසිනි.

|-

1894 උපත්
1978 මරණ
ඊජිප්තු හිටපු මුස්ලිම්වරු
තුර්කි සම්භවයක් සහිත ඊජිප්තු ජනයා
ඊජිප්තු වල්ලභ රැජිනියෝ
ඊජිප්තු රෝමානු කතෝලිකයෝ
මුහම්මද් අලි රාජවංශය
ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවේ ජනයා
මව් රැජිනියෝ
ඉස්ලාම් ආගමේ සිට රෝමානු කතෝලික ආගම වැළඳගත් පුද්ගලයෝ
කල්වර් නගරයේ හෝලි ක්‍රොස් සුසාන භූමියේ භූමදානයන්
ප්‍රංශ සම්භවයක් සහිත ඊජිප්තු ජනයා
එක්සත් ජනපදය වෙත ඊජිප්තු සංක්‍රමණිකයෝ

නස්ලි සබ්‍රි


Julie Majer (* 1883; † 1963 in Herrenberg) war eine deutsche antifaschistische Widerstandskämpferin.

Leben und Wirken

Julie Majer emigrierte in jungen Jahren nach Britisch-Indien, wo sie ab 1910 als Directrice arbeitete. Während des Ersten Weltkrieges wurde sie 1914 als Deutsche von den Briten ausgewiesen.
Sie nahm dies zum Anlass, um ihre Reifeprüfung nachzuholen und ging dafür von 1915 bis 1917 auf eine Tübinger Schule.

1917 begann sie hier ein Medizinstudium und legte 1919 das Physikum ab. Eine Erkrankung der Mutter zwang sie vor Studien-Ende zur Erwerbstätigkeit. Wie so vielen anderen Frauen ihrer Zeit war der couragierten Julie Majer der Abschluss ihres Studiums zunächst nicht möglich. Der Tod des Vaters und somit die fehlende finanzielle Absicherung vereitelten die angestrebte medizinische Ausbildung der Pfarrerstochter.

Ab 1921 arbeitete sie unter anderem als Fachlehrerin für Handarbeit an der Tübinger Frauenarbeitsschule. 1928 wurde sie Mitglied der Roten Hilfe Deutschlands, einer Wohlfahrtsorganisation der KPD. Sie setzte sich in der Interessensgemeinschaft oppositioneller Lehrer für eine fortschrittliche Bildungspolitik ein.

1934 versteckte sie in ihrer Tübinger Wohnung in der Waldhäuser Straße für mehrere Wochen einen von der Gestapo verfolgten Stuttgarter Kommunisten. Drei Jahre später wurde dieser bei einem Fluchtversuch verhaftet und gab unter Folter Julie Majers Namen preis. Sie wurde daraufhin kurzzeitig verhaftet. Sie bekam ein Berufsverbot als Lehrerin und arbeitete nun als Wäscheschneiderin. 1963 starb sie in einem Herrenberger Altersheim.

Am 24. Juni 2022 wurde zum Gedenken an Julie Majer ein Stolperstein in der Goethestraße 9 in Tübingen, ihrem letzten Wohnsitz, verlegt.

Einzelnachweise

Person (Tübingen)
Person (Herrenberg)
Fluchthelfer für NS-Verfolgte
Deutscher
Geboren 1883
Gestorben 1963
Frau

Julie Majer


Moreda es una localidad española perteneciente al municipio de Morelábor, en la provincia de Granada. Está situada en la parte meridional de la comarca de Los Montes. Cerca de esta localidad se encuentran los núcleos de Laborcillas, Gobernador, Huélago, Delgadillo, Píñar, Bogarre y Torre-Cardela.

La Estación de Moreda es uno de los más importantes nudos ferroviarios de Andalucía Oriental, donde confluyen las líneas que vienen de Granada y Almería, para dirigirse ya juntas desde ahí hacia Linares y Madrid.

Historia
A mediados del  del documento de la Biblioteca Nacional Las Vecindades de Andalucía se obtiene el dato de que Moreda era una villa de señorío con más treinta vecinos y bajo la jurisdicción de la marquesa de Motilla.

Moreda fue un municipio  hasta 1974, cuando se fusionó junto con Laborcillas en un solo municipio llamado Morelábor —de la unión de las dos primeras sílabas de los nombres de ambas poblaciones—, recayendo la capitalidad municipal en el núcleo moredano.

Demografía

Cultura

Fiestas
Su feria de verano se celebra cada año el segundo fin de semana del mes de agosto, y las fiestas patronales tienen lugar los días 1, 2, 3 y 4 de mayo en honor a la Santa Cruz, patrona de la localidad.

El sábado más próximo al 15 de mayo se celebra San Isidro Labrador con una romería a la estación de ferrocarril de Moreda.

Véase también
 Línea Ferroviaria de Media Distancia 68, entre Granada y Almería
 Línea Ferroviaria de Media Distancia 71, entre Granada y Linares
 A-401, entre Úbeda y Moreda
 A-308, entre Iznalloz y Darro

Referencias

Localidades de la provincia de Granada
Los Montes
Morelábor
Municipios desaparecidos de la provincia de Granada

Moreda (Granada)


Genki Nagasato (født 16. december 1985) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Shonan Bellmare.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Genki Nagasato


Tittesworth es una parroquia civil del distrito de Staffordshire Moorlands, en el condado de Staffordshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Tittesworth tiene una superficie de 7,5 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Tittesworth tenía 295 habitantes (44,75% varones, 55,25% mujeres) y una densidad de población de 39,33 hab/km². El 21,02% eran menores de 16 años, el 72,2% tenían entre 16 y 74, y el 6,78% eran mayores de 74. La media de edad era de 37,52 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 23,18% estaban solteros, el 60,09% casados, y el 16,74% divorciados o viudos.

El 92,54% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 1,02% de la población, mientras que el 6,44% había nacido en cualquier otro lugar. Todos los habitantes eran blancos. El cristianismo era profesado por el 80,07% y cualquier otra religión, salvo el budismo, el hinduismo, el judaísmo, el islam, y el sijismo, por el 1,01%. El 8,45% no eran religiosos y el 10,47% no marcaron ninguna opción en el censo.

Había 116 hogares con residentes y 6 vacíos.

Referencias

Parroquias civiles de Staffordshire

Tittesworth


Das Haus Gartenstraße 43, 44 ist ein denkmalgeschütztes Gebäude in der Stadt Oschersleben in Sachsen-Anhalt.

Lage
Das Wohnhaus befindet sich nordwestlich der Oschersleber Innenstadt. Es wird als Einzeldenkmal geführt und gehört außerdem zum Denkmalbereich Gartenstraße.

Architektur und Geschichte
Das als Doppelwohnhaus errichtete Gebäude wurde 1889/1890 durch die Maurermeister Harnisch und Woldt gebaut. Es verfügt über ein mittig gelegenes doppeltes Portal. Am West- und Ostende des Gebäudes befindet sich jeweils ein von einem Giebel bekrönter Risalit. Die Fassade des aus Ziegeln errichteten Gebäudes verfügt über einen historisierenden Schmuckputz.

Literatur
Sabine Meinel, Denkmalverzeichnis Sachsen-Anhalt, Band 15.1, Landkreis Börde (I), Altkreis Oschersleben, Michael Imhof Verlag, Petersberg 2011, ISBN 978-3-86568-119-5, Seite 82.

Kulturdenkmal in Oschersleben (Bode)
Wohngebäude in Oschersleben (Bode)
Erbaut in den 1880er Jahren

Gartenstraße 43, 44 (Oschersleben)


An Aechmea kuntzeana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez. An Aechmea kuntzeana in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aechmea

Aechmea kuntzeana


Nahija Al-Shajara () je nahija u okrugu Daraa, u sirijskoj pokrajini Daraa. Po popisu iz 2004. (prije rata), nahija je imala 34.206 stanovnika. Administrativno sjedište je u naselju Al-Shajara.

Izvori

Sirijske nahije
Pokrajina Daraa

Al-Shajara (nahija)


Papalığın yanılmazlığı, Katolik Kilisesi'nin bir öğretisidir ve İsa'nın Aziz Petrus'a verdiği söze dayanarak Papa'nın ex cathedra konuşması sırasında "başlangıçta apostolik Kilise'ye verilmiş ve Kutsal metin ve gelenekle aktarılmış" öğreti konusunda hata yapma ihtimalinden korunduğunu ifade eder.

1869-1870 Birinci Vatikan Konsili'nde Pastor aeternus belgesinde dogmatik olarak tanımlanan bu öğretinin, Orta Çağ ilâhiyatında var olduğu ve Karşı-Reformasyon zamanında çoğunluk görüşü olduğu iddia edilmektedir.

Yanılmazlık öğretisi Katolik dogmasının temel taşlarından biri olan papalığın egemenliği ilkesine dayanır, bu ilkeye göre Katolik Kilisesi'nde resmi inançlar olarak kabul edilen konularda Papa'nın otoritesi belirleyicidir. Bu yetkinin kullanımı ex cathedra konuşması olarak adlandırılır. "Papa tarafından Aziz Petrus'un halefi sıfatıyla, Evrensel Kilise'nin [Ecclesia Catolica] papazı ve öğretmeni olarak, Roma'daki piskoposluk makamından yayınlanan ve 'evrensel kilise tarafından' inanılması amaçlanan herhangi bir 'inanç veya ahlak' öğretisi, ex cathedra bildirisinin özel statüsüne sahiptir. Birinci Vatikan Konsili 1870 yılında bu tür ex cathedra öğretilerinin mutlak yanılmazlık niteliği taşıdığını ilan etmiştir."

Öğreti

Yanılmazlığın doğası
Kilise, yanılmazlığın Mesih tarafından tüm kiliseye emanet edilen bir karizma olduğuna ve Papa'nın "Piskopos Koleji'nin başı" olarak papalık yanılmazlığına sahip olduğunu öğretir. Bu karizma Mesih'in ilahî otoritesine iştirak etmenin en üst derecesidir ve Yeni Antlaşma'da imanlıları sapmaktan korumak ve imanda sebat etmeyi garanti altına almak için imanlıların hakikate bağlı kalmalarını sağlar. Kilise ayrıca, Papa'ya olağan Magisterium'unu kullanırken de ilahi gücün yardım ettiğini öğretir.

Kaynakça

Papa IX. Pius
Katoliklik
Kutsal Makam
Katolik ilahiyatı ve doktrinleri

Papanın yanılmazlığı


Chiaramonti (sardinski: Tzaramònte, sasarski: Ciaramònti, galurski: Chjaramònti) je grad i općina (comune) u pokrajini Sassariju u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 430 metara i ima 1 639 stanovnika. Prostire se na 98,61 km2. Gustoća naseljenosti je 17 st/km2.Susjedne općine su: Ardara, Erula, Martis, Nulvi, Ozieri, Perfugas i Ploaghe.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Chiaramonti


Limit kelimesi Latince Limes ya da Limites 'den gelmekte olup sınır, uç nokta anlamındadır. Öklid ve Arşimet tarafından eğrisel kenarlara sahip şekillerle ilgili olan teoremlerde kullanılmıştır. Limit kavramı, çok önceleri kullanılmasına rağmen sonra unutulmuş ve daha sonra Newton ile Leibniz'in eserlerinde görülmüştür. Mesela, diferansiyel hesapta bir eğri (daire gibi) sonsuz küçük uzunlukta sonsuz kenara sahip bir çokgen olarak kabul edilir. Limit kavramından ortaya çıkan diferansiyel hesap, pek çok fizik probleminin kolayca ele alınmasını sağlar.

Matematiksel tanımı

f(x) fonksiyonu bir açık aralıkta tanımlanmış olsun ve L bir gerçek sayı olsun. Bütün  değerleri için, bir  bulunabiliyor, öyle ki bütün  sağlayan  için,  eşitsizliği doğru ise; L, f(x)'in a noktasındaki limitidir.

Bir fonksiyonun a'daki limiti (L):

şeklinde gösterilir.

Ve şöyle okunur "x a'ya giderken, f(x)'in limiti L'ye eşittir". x, a'ya yaklaşırken f(x) fonksiyonunun limit L'ye yaklaştığı sağ ok () ile gösterilir.

f(x)  L

1821'de Augustin Louis Cauchy, Karl Weierstrass'ı takiben yukarıdaki tanımlamadaki bir fonksiyonun limitinin tanımını şekillendirdi,19. Yüzyılda  limitin (ε,δ) tanımlamasıyla tanınan hale geldi. ε tanımının kullanımı(Yunanca küçük epsilon harfi) her küçük pozitif sayıyı gösterir. Böylece "f(x) isteğe bağlı olarak L'ye yakın olur", sonuçta f(x) (L − ε, L + ε) aralığında yer alır demektir, aynı zamanda mutlak değer işareti kullanılarak da yazılabilir  |f(x) − L| < ε."x c'ye yaklaşırken" ifadesi, baktığımız c'den uzak olan x'lerin bir  δ (Yunanca küçük delta harfi) pozitif sayısından küçük olduğunu gösterir. x'lerin  ya (c − δ, c) ya da (c, c + δ) içindeki değerleri 0 < |x − c| < δ ile ifade edilebilir. İkinci eşitsizlik x c'nin δ uzaklığı içinde olduğunu ifade ederken, ilk eşitsizlik x ve c arasındaki uzaklık 0'dan büyüktür ve x ≠ c demektir.

Yukarıdaki bir limitin tanımlamasının  f(c) ≠ L olsa bile doğru olduğunu unutmayalım. Gerçekten f fonksiyonunun c'de tanımlanmasına gerek yoktur.

böyleyse f(1) tanımlanmaz (bkz. sıfır bölü sıfır), henüz x istenildiği kadar 1'e yakın hareket ederken, f(x) buna bağlı olarak 2'ye yaklaşıyor.

Böylece, x'i 1'e yeterince yaklaştırarak, f(x) 2'nin limitine istenildiği kadar yaklaştırılabilir.

Diğer bir deyişle,

Bu aynı zamanda cebirsel olarak da hesaplanabilir,

    her gerçek sayılar için x≠1.

Bundan beri x+1, 1'de x'in içinde süreklidir, şimdi x'e 1 yazabiliriz, böylece

Sonsuz değerlerde limitlere ek olarak, fonksiyonların aynı zamanda sonsuzda limitleri vardır.

Örneğin, şunu dikkate alalım,

f(100)=1.9900

f(1000)=1.9990

f(10000)=1.99990

x aşırı büyüyünce, f(x)'in değeri 2'ye yaklaşıyor, ve f(x)'in değeri aynı zamanda istenirse sadece x'i yeterince büyük seçerek 2'ye tek olarak yakın yapılabilir. Bu durumda x sonsuza giderken f(x)'in limiti 2 olur. Matematiksel gösterimde,

Dizilerin limiti
Şu diziyi ele alalım:  1.79, 1.799, 1.7999,... Dizinin limiti, sayılar 1,8'e "yaklaşıyor" olarak gözlenebilir.

Biçimsel olarak,  a1, a2, ... 'yı gerçek sayılardan bir dizi olarak varsayalım. Dizinin limiti gerçek sayı L olarak belirtilebilir, şöyle ki;

şöyle okunur

"n sonsuza giderken  an 'in limiti L'ye eşittir"

şu anlama gelir

her gerçek sayı için ε > 0, her n>N için bir N doğal sayısı vardır. |an − L| < ε.

Sezgisel olarak, bu demek oluyor ki; mutlak değer |an – L| değeri, an ve L arasında olduğundan itibaren dizinin tüm elemanları limite istenildiği kadar yaklaşabilir. Her dizinin limiti vardır; eğer öyleyse ona yakınsak denir, eğer değilse ıraksaktır.

Önemli limitler

Limit teoremleri
Eğer  ve  ise o zaman aşağıdaki denklemler doğrudur:

 , eğer .
 Eğer  ve , o zaman .

Gerçel analiz
Limitler
Diferansiyel kalkülüs

Limit


UEFA Avrupa Ligi (özgün adı: UEFA Europa League), kısaca UAL, 1971 yılından beri UEFA tarafından organize edilen, Avrupa'nın kulüpler bazında Şampiyonlar Ligi'nden sonraki en önemli futbol turnuvasıdır. Takımlar, ulusal lig ve kupa maçlarında gösterdikleri performans ile bu kupaya katılmaya hak kazanırlar. Avrupa'nın, UEFA Şampiyonlar Ligi'nden sonraki en önemli kulüp turnuvası olduğundan dolayı kupa 2 olarak da bilinir.

Haziran 2009'da eski adı UEFA Kupası olan kupada, turnuvanın Şampiyonlar Ligi standartlarına erişmesi için köklü birtakım statü değişikliklerine gidilmiş, bununla birlikte de 2009-10 sezonundan itibaren şimdiki ismiyle düzenlenmeye başlanmıştır. Bu değişiklikler sonucunda UEFA Avrupa Ligi, UEFA Kupası'nın devamı olarak kabul edilmiştir.

1955 yılında düzenlenmeye başlanan Fuar Şehirleri Kupası, UEFA Kupası'nın öncülüdür. 1971 yılında Fuar Şehirleri Kupası'nın ismi UEFA Kupası olarak değiştirilmiştir. 1999 yılında ise Kupa Galipleri Kupası kaldırılarak UEFA Kupası ile birleştirilmiştir. 2004-05 sezonu öncesi grup aşamalarında bazı statü değişiklikleri yapılan kupa 2009 yılındaki son düzenleme ile şimdiki hâlini almıştır. Son düzenlemelerdeki isim ve statü yenilenmesinin yanı sıra kupa Intertoto Kupası ile de birleştirilmiştir.

Kupanın ilk şampiyonu 1972 Finali'nde Wolverhampton Wanderers'i deviren Tottenham Hotspur'dur. İsim değişikliği sonrasında ilk şampiyonluğu kazanan takım ise 2010 finalinde Fulham'ı 2-1 deviren Atlético Madrid'dir. Kupayı en çok kazanan takım ise yedi kez şampiyonluğa uzanan Sevilla'dır.

Tarihçe

Kupa, 8 Nisan 1955'te Fuar Şehirleri Kupası adıyla kurulmuştur. İsmine uygun olarak 1955-58 sezonunun sonuna kadar ticari fuarları olan Madrid, İzmir gibi şehirlerin takımlarına açık bir kupa idi. Hatta 1960'ların ortasına kadar kupaya aynı şehirden en fazla bir takımın katılabilmesi kuralı olduğundan dolayı Londra gibi birden fazla kulübü olan şehirler karma kadrolar gönderip şehrin adını taşıyan (London XI) takımlarla kupaya katılım sağlamışlardır. 1971-72 sezonu öncesinde ise kupanın statüsü değişmiş bununla birlikte ismi de UEFA Kupası adını almıştır.

Yeni ismiyle oynanan ilk sezonda şampiyonluğu 1972 UEFA Kupası Finali'nde Wolverhampton Wanderers'ı iki maç sonucunda saf dışı bırakan Tottenham Hotspur kazanmıştır.

Fuar Şehirleri Kupası'ndan gelen gelenekle devam ettirilen aynı şehirden sadece bir takımın katılması kuralı 1975 yılında Liverpool ile birlikte bu kupaya katılma hakkı olmasına rağmen kupaya alınmayan Everton'ın isteği ile kaldırılmıştır.

1999 yılında statü bir kez daha değişerek UEFA Kupa Galipleri Kupası, UEFA Kupası'nın bünyesine alınarak birleştirilmiştir. Bu birleşimden sonra ulusal kupa şampiyonluğu yaşayan takımlar UEFA Kupası'na katılım hakkı elde etmeye başlamıştır. Bunun yanında UEFA Şampiyonlar Ligi grup mücadelelerinde üçüncü sırayı alan takımlar da UEFA Kupası'nda mücadele hakkı elde etmiştir.

Şimdiye kadar yalnızca beş takım aynı sezon hem kendi ulusal liginde hem de UEFA Kupası'nda şampiyonluk yaşamıştır. Göteborg, 1982; Galatasaray, 2000; Porto, 2003 ve 2011; Valencia, 2004 ve ÇSKA Moskova, 2005'te bu başarıyı yakalamışlardır. Bunun yanında bu başarıyı sadece Valencia ve Galatasaray, UEFA Süper Kupası ile tamamlayabilmiş ve ulusal lig, UEFA Kupası ve UEFA Süper Kupası'nı aynı sezonda kazanabilen takım unvanını kazanmışlardır. Ayrıca Tottenham Hotspur, Borussia Mönchengladbach, Göteborg (iki kez), Ajax, Galatasaray ve Feyenoord kupada mağlup olmadan şampiyonluğa uzanan ender takımlardır. Espanyol ise sadece finalde mağlup olan tek takımdır. Göteborg, 1981-82 ve 1986-87 sezonları arasında mağlup olmadan yirmi beş karşılaşma tamamlamış ve bu alandaki rekora adını tek başına yazdırmıştır.

UEFA Kupası, 2009-10 sezonu öncesinde statü değişikliğine uğramış ve UEFA Avrupa Ligi adını almıştır. Aynı zamanda UEFA Intertoto Kupası da yeni Avrupa Ligi ile birleştirilmiştir.

Kupa
Coupe UEFA olarak bilinen UEFA Kupası, UEFA Avrupa Ligi şampiyonuna her yıl UEFA tarafından verilir. 2009-10 sezonu öncesine kadar hem turnuva hem de kupa "UEFA Kupası" olarak biliniyordu. Turnuvanın adı UEFA Avrupa Ligi'ni aldıktan sonra sadece şampiyona verilen kupa bu isimle anılmaya başlanmıştır.

UEFA Kupası'nı kazanan takımlar orijinal kupayı bir yıl içerisinde UEFA'ya teslim etmek zorundadırlar. Orijinal kupa UEFA'ya teslim edildikten sonra UEFA, kulübe kupanın 4/5 ölçekli bir kopyasını verir. Orijinal kupaya sahip olma hakkınaysa üst üste üç kez ya da toplamda beş kez şampiyonluk yaşayan takım elde eder. Ayrıca bu takıma özel bir belirtke de verilir. Bugüne kadar bu başarıyı gösteren tek takım Sevilla'dır.

Kupa; Bertoni tarafından 1972 UEFA Kupası finali için tasarlanmıştır, 15 kilogram ağırlığında ve gümüş renktedir.

Marş
Avrupa Ligi Marşı, Mart-Mayıs 2009'da Yohann Zveig yönetimindeki Paris Operası tarafından kaydedilmiştir. İlk kez 28 Ağustos 2009 tarihinde 2009-10 sezonu gruplarının belirleneceği çekilişler öncesinde Grimaldi Forum'da dinletilmiştir.

Zveig, marşın küresel tanınma açısından UEFA Şampiyonlar Ligi Marşı'na benzer bir başarı elde edeceğini umduğunu açıklamıştır ancak istediği başarıyı yakalayamamıştır. 2015-2016 sezonundan itibaren Alman besteci Michael Kadelbach tarafından yeni bir marş yapılmış ve 2017-2018 sezonuna dek bu marş kullanılmıştır. 2018-19 sezonundan itibaren ise MassiveMusic adlı müzik grubu ve şirketi tarafından yeni bir marş daha yapılmıştır ve hâlihazırda maç öncesi seremonilerde çalınmakla birlikte televizyonda yayımlanan canlı maçlar öncesinde, devre arasında ve sonrasında introsuyla ekrana gelmektedir. UEFA, turnuvanın kimliği ile marşın uyum taşıması ve marşın kalıcılığı için geçen sezon MassiveMusic ile 2023-24 sezonunun sonuna kadar yeni bir sözleşme daha imzaladı. Aynı zamanda Konferans Ligi için de 2024'e kadar bu marş kullanılmaya devam edecektir.

Statü

Her ülkeden katılacak takım sayısı UEFA ülkeler sıralaması'na göre belirlenir. 2015-16 sezonundan itibaren, Avrupa Ligine aynı ülkeden en fazla üç takım katılabilecektir (fair-play hariç).

Fransa ve İngiltere Lig Kupasını kazanan birer takım UEFA Avrupa Ligi'ne katılmaktadır.

UEFA ülkeler sıralamasında görülen tabloya göre kulüpler, ulusal kupa ve liglerinde aldıkları derecelere karşılık gelen eleme veya grup aşamasından turnuvaya dahil olurlar.

1990'ların ortasından itibaren yaz döneminde oynanan UEFA Intertoto Kupası'ndan gelen takımlar da UEFA Kupası'na 2. ön elemeden katılmaya hak kazanmakta idi. UEFA Kupası'na geçiş yapan takım sayısı 2005 yılında alınan kararla 3'ten 11'e çıkarılmıştı. UEFA Intertoto Kupası, dört Avrupa kupası birden olunca değerini kaybetmiş ve 2008-09 sezonunda UEFA kararı ile kaldırılmıştır.

UEFA Şampiyonlar Ligi üçüncü ön elemeye katılıp elenen 15 takım, UEFA Şampiyonlar Ligi play-off elemelerine katılıp elenen 10 takım ve UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarındaki maçların tamamlanması sonucunda oluşacak puan durumunda 3. sırayı alan 8 takım olmak üzere toplam 33 takım UEFA Avrupa Ligi'ne geçiş yapar.

Tüm bunlara ek olarak her sezon, UEFA Fair Play puanı en yüksek olan üç ülke federasyonu UEFA Avrupa Ligi'ne fazladan birer takım daha gönderir.

Takımların Dağılımı

Turlar ve Eleme Türleri

Çizgi hakemleri
2009-10 sezonunda UEFA, UEFA Avrupa Ligi'ndeki tüm maçlara aut çizgisinde duran ikişer adet çizgi hakemi atayarak özellikle ceza sahası içi pozisyonlarda hakem hatalarını en aza indirmeyi hedeflemiştir. Pilot uygulama olarak bu turnuvada denenen yeni çizgi hakemleri sistemi başarılı olmuş ve kalıcı hâle getirilerek yaygınlaştırılmıştır. Uygulama, 2016-17 sezonu sonunda kaldırılmıştır.

Para ödülü
UEFA Şampiyonlar Ligi'ne benzer şekilde, kulüplerin aldığı para ödülü, katılım ve sonuçlara göre sabit ödemelere ve TV pazarının değerine bağlı olarak değişken tutarlara bölünür.

2021-22 sezonu için , Avrupa Ligi'ne grup aşaması katılımı için 3.630.000 € taban ücret verildi. Grupta her galibiyet 630.000 €, her beraberlik 210.000 € kazanır. Her grup birincisi 1.100.000 € ve ikinci olan her biri 550.000 € kazanır. Eleme aşamasına ulaşmak ek ikramiyeleri tetikler: Son 32 için 500.000 €, son 16 için 1.200.000 €, çeyrek finaller için 1.800.000 €, yarı finaller için 2.800.000 €, ikinciler 4.600.000 €, şampiyonlar 8.600.000 € alacak.
 Birinci ön eleme turu: 200.000 €
 İkinci ön eleme turu: 300.000 €
 Üçüncü ön eleme turu: 400.000 €
 Play off: 500.000 €
 Gruplar: 3.630.000 €
 Grup aşamasında galibiyet başına: 630.000 €
 Grup aşamasında beraberlik başına: 210.000 €
 Grup aşamasından 1. çıkan: 1.100.000 €
 Grup aşamasından 2. çıkan: 550.000 €
 Çeyrek final: 1.800.000 €
 Yarı final: 2.800.000 €
 Final: 4.600.000 €
 Şampiyonluk: 8.600.000 €

Sponsorluk
Doritos
Just Eat Takeaway
Hankook Tire
Heineken (Alkol reklamının yapılması yasak olan Türkiye, Rusya, Kazakistan, Norveç, Fransa ve İsviçre gibi ülkelerde yayınlanmıyor. Onun yerine "Enjoy Responsibly" sloganı kullanılıyor. Norveç ve Kazakistan'da ise tamamen alkol reklamları yapılmayarak yeşil fonun üzerine "UEFA Respect" sloganı kullanılıyor)
Enterprise Rent-A-Car
Engelbert Strauss
Entain Foundation Limited
Swissquote
UEFA Respect
Socios.com *Sadece ABD'de reklamı yapılır. (Sanal panolar aracılığıyla)

Molten, 2018-2019 sezonundan beri turnuvanın ikincil sponsorudur ve diğer UEFA turnuvaları içinde de olduğu gibi 2023-24 sezonunun bitişine dek resmî maç topunu tedarik eder. EA Sports da Molten gibi ikincil bir sponsordur ve FIFA 19 video oyunundan itibaren sponsorluğunu üstlenir.

Takımlar eğer alkol ve bahis sitelerine reklam yasağı uygulanan bir ülkeye maça gidiyorlarsa bu ürünlerin sponsorluk emareleri kullanılmaz. Örneğin; Fransa, İsviçre ve Türkiye gibi alkol reklamı yasağı uygulanan ülkelerde takımların formalarında alkollü ürün firmasının reklamları bulunamaz. UEFA yasaklar konusunda oldukça titiz davranmaktadır ve takımlar bu yaptırımlara kesinlikle uymak zorundadır. Ayrıca bazı sponsorların Avrupa'da ya kendi yan kuruluşlarını ya da hizmet veren ülkelere göre değişen isimler ile pazarlamalar yapar ve reklam panolarında yer alırlar.

Yayın hakları

Avrupa Ligi, yalnızca Avrupa kıtasındakilere değil tüm dünyadaki futbolseverlere hitap etmektedir. Bu nedenle de turnuva birçok ülkede canlı olarak yayınlanmaktadır. 2018-2019 sezonundan itibaren UEFA'nın aldığı Türkiye yayınları için yeni yayın hakları kararları doğrultusunda yaklaşık 9 yıldır yayınlanan sezon boyu şifresiz maç yayını geleneği, final karşılaşması hariç tüm eleme aşamaları beIN Sports'tan şifreli yayınlanması ile bozulmuştur. Ertesi sezon itibari ile RTÜK ile UEFA arasındaki görüşmeler sonucunda, yarı finaller de final karşılaşması dahil şifresiz yayınlanmaya başlamıştır. Grup Elemeleri, Son 16 Play-Off, Son 16 Turu ve Çeyrek Final aşamaları şifreli olarak Digital Yayın Platformu Exxen'den yayınlanırken, Yarı Final ve Final mücadeleleri RTÜK kuralları gereğince TV8 ve TV8,5'ta şifresiz yayınlanmaktadır. Yayın hakları süresi bitince tüm haklar UEFA tarafından geri alınır.

İstatistikler ve rekorlar

UEFA Kupası 1971 yılında adının değişmesinden sonra bütün Avrupa takımlarının katılmasından dolayı değişime uğramış ve 1971 yılında oynanan ilk maçta Fenerbahçe-Ferençvaroş ile karşılaşmada ilk golü atan futbolcu olarak Yaşar Mumcuoğlu olmuştur. Tottenham bu karara itiraz etmiş ilk golü attıklarını savunmuştur. Fakat Türkiye ve İngiltere arasında 2 saat fark olduğu için ilk gol Fenerbahçe'li futbolcu Yaşar Mumcuoğlu olarak tarihe geçmiştir.

UEFA Kupası finalleri 1997 yılına kadar rövanş usulü ile oynanmıştır. İlk final maçlarıysa 3 Mayıs 1972'de Wolverhampton'da ve 17 Mayıs 1972 tarihinde Londra'da oynanmıştır. İlk finalin ilk maçı 2-1 Tottenham Hotspur lehine sonuçlanmış, ikinci maçtaki 1-1'lik beraberlik Wolverhampton Wanderers'a yetmemiş ve Tottenham Hotspur kupanın ilk şampiyonu olmuştur.

Önceden belirlenmiş bir stadda yapılan tek maçlık ilk finalse 1998 yılında oynanmıştır. Bu tarihten itibaren kupaya finalde ev sahipliği yapacak olan stadlar, üç yıldızlı stadlar arasından özel olarak seçilmeye başlanmıştır. Şimdiye kadar yalnızca iki takım bu kuraldan sonra kendi sahasında final oynamıştır. Bu takımlar Feijenoord Stadyumu'ndaki 2002 UEFA Kupası Finali'nde kazanan takım olan Feyenoord ve José Alvalade Stadyumu'ndaki 2005 UEFA Kupası Finali'nde mağlup olan Sporting Lizbon'dur.

UEFA Kupası'nın son şampiyonu (Avrupa Ligi adını almadan önceki son sezon) ise Şükrü Saracoğlu Stadyumu'ndaki 2009 UEFA Kupası Finali'nde Werder Bremen'i yenen Shakhtar Donetsk olmuştur.

Avrupa Ligi'ni ilk kazanan takım ise Fulham'ı uzatmalar sonucunda 2-1 mağlup eden Atlético Madrid olmuştur.

En çok gol atanlar

Kalın yazılan oyuncular ise hâlâ futbol oynamaktadır.

Ayrıca bakınız
 UEFA Avrupa Ligi şampiyonluğu kazanan teknik direktörler listesi
 UEFA Avrupa Ligi finalleri listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

 RSSSF.com'da Avrupa kupaları arşivi

UEFA Avrupa Ligi