Houtskär es un archipiélago y un antiguo municipio de Finlandia. El 1 de enero de 2009, se fusionó con Inio, Korpo, Nagu y Pargas para formar la nueva ciudad de Väståboland.

Se encuentra en el mar del Archipiélago, y forma parte de la región de Finlandia Propia. El municipio tenía una población de 621 (al 31 de diciembre de 2008) y cubre una superficie de 119,93 kilómetros cuadrados (46,31 millas cuadradas). La densidad de población era del 5,18 habitantes por kilómetro cuadrado (13,4/km²).

El municipio es bilingüe, con la mayoría (88%) hablando sueco y una minoría finés. Houtskär consiste en un grupo de islas más grandes y un gran número de islas más pequeñas en el área de mar que la rodea

Véase también
 Geografía de Finlandia
 Geografía de Europa

Referencias

Archipiélagos e islas de Finlandia Propia

Houtskär


Þjóðarmorðið í Kambódíu átti sér stað á árunum 1975-1979 undir stjórn Pol Pot og Rauðu khmerana. Talið er að á bilinu 1,5-2 milljónir manna hafi verið myrt.

Þann 17.apríl árið 1975 tóku Rauðu khmerarnir völdin í Kambódíu undir stjórn Pol Pot. Samstundis hófst endurskipulagning á ríkinu og voru borgarbúar fluttir með valdi út í sveit til að starfa sem bændur og verkamenn í landbúnaði. Fjölskyldum var einnig skipt upp með valdi. Vegna þess að Rauðu khmerarnir vildu gera Kambódíu óháða umheiminum var innfluttningur bannaður, líka á nauðsynjum eins og mat og lyfjum. Þess vegna veiktist fjöldi fólks af sjúkdómum sem hægt hefði verið að koma í veg fyrir og hungri. börn voru ekki undanskilin harðræði og morðum.

Rauðu khmerunum var illa við skipurlögð trúarbrögð og voru kristnir og búddatrúar fyrir miklum ofsóknum, en Cham múslimar urðu þó verst úti. Um 70% þeirra voru drepnir. Helstu skotmörk stjórnarinnar voru menntamenn svo sem læknar, prestar, blaðamenn og stjórnarandstæðingar og gekk þetta hatur svo langt að jafnvel fólk með gleraugu var sjálfkrafa talið vera gáfað og varð fyrir barðinu og ofsóknum khmerana.

Leiðtogi khamerana var Pol Pot en aðrir hátt samverkamenn hans voru Nuon Chea, Ieng Sary,  Son Sen og Khieu Samphan.

S-21 fangabúðirnar
Toul Sleng fangelsið betur þekkt sem S-21 voru fangabúðir sem voru staðsettar í fyrrum menntaskóla í Phnom Penh en var breytt í fangelsi. Talið er að um 200.000 fangar hafi farið í þessar fangabúðir þar sem langflestir voru pyntaðir og myrtir. Fangabúðirnar voru reistar í þeim tilgangi að hýsa og refsa fyrrum félögum Rauðu khmerana grunaða um svik eða njósnir. Þegar fangarnir komu í S-21 voru teknar myndir af þeim og þeir neyddir til að þylja upp ævisögu sína frá æsku fram að handtöku. Klefarnir voru litlir og var tugum fanga troðið saman í klefa. Fangar voru iðulega yfirheyrðir og pyntaðir til að ná fram játningu. Þrengt var að öndunarvegi fangana og algengt var að þeim var gefið raflost og oft játuðu fangar glæpi sem þeir frömdu ekki til að bjarga lífi sínu.

Endalok þjóðamorðsins
Árið 1979 réðst víetnamski herinn inn í Kambódíu og fjarlægði Pol Pot og Rauðu khmerana frá völdum. Khmerarnir flúðu að landamærum Tælands og héldu áfram uppreisn en án árangurs. Árið 1977 á  meðan réttað var yfir Rauðu khmerunum flúði Pol Pot til norðaustur Kambódíu. Margir Rauðu khmerana sluppu með hjálp vestrænna landa yfir til Tælands.

Eftir kosningar árið 1993 komst Sihanouk prins aftur til valda og þá snéru kambódísk flóttabörn sem höfðu flúið ásamt fjölskyldum sínum aftur til Phnom Penh. Alþjóðasamfélagið hefur lengi verið gagnrýnt fyrir að aðstoða ekki almenna borgara í Kambódíu á meðan þjóðarmorðinu stóð.

Tilvísanir

Saga Kambódíu
Þjóðarmorð

Þjóðarmorðið í Kambódíu


Le Quintette avec piano en ré majeur est une œuvre de musique de chambre de Dorothy Erhart en trois mouvements, pour piano et quatuor à cordes, composée en 1916.

Présentation

Composition
Le Quintette avec piano est une œuvre de jeunesse de la claveciniste et compositrice britannique Dorothy Erhart (parfois orthographié « Ehrhardt » ; 1894-1971). La partition est écrite en 1916 et publiée l'année suivante par J. & W. Chester.

L'effectif instrumental requis est un piano, deux violons, un alto et un violoncelle.

Structure
L'œuvre est en quatre mouvements :

 Adagio — Allegro ;
 Presto Scherzoso ;
 Adagio, ma non troppo ;
 Allegro moderato (alla breve).

Analyse
Composé durant la Première Guerre mondiale, le Quintette est influencé par le conflit. Trois des quatre mouvements de l'œuvre utilisent notamment comme coda la sonnerie aux morts (Last Post).

Le premier mouvement s'ouvre sur un adagio avant que le tempo ne s'accélère, amenant un allegro construit en forme sonate. Le deuxième mouvement est un presto scherzoso. Le troisième mouvement s'enchaîne attacca ; c'est un adagio qui précède le finale de l'œuvre, de forme rondo en ré mineur, même si les derniers accords de la partition sont en mode majeur.

Si le Quintette avec piano d'Erhart n'est pas à proprement parler cyclique, tous ses mouvements sont cependant parcourus par une .

Bibliographie

 .

Références

Liens externes

Erhart

Quintette avec piano d'Erhart


Events from the year 1860 in Canada.

Incumbents
Monarch — Victoria

Federal government
Parliament — 6th

Governors
Governor General of the Province of Canada — Edmund Walker Head
Colonial Governor of Newfoundland — Alexander Bannerman
Governor of New Brunswick — Arthur Charles Hamilton-Gordon
Governor of Nova Scotia — George Phipps, 2nd Marquess of Normanby
Governor of Prince Edward Island — Dominick Daly

Premiers
Joint Premiers of the Province of Canada —
George-Étienne Cartier, Canada West Premier
Antoine-Aimé Dorion, Canada East Premier
Premier of Newfoundland — John Kent
Premier of New Brunswick — Samuel Leonard Tilley
Premier of Nova Scotia — James William Johnston
Premier of Prince Edward Island — Edward Palmer

Events
February 20 – 205 killed when the SS Hungarian (Allan Line) is wrecked at Cape Sable, Nova Scotia
April 26 – The Queen's Own Rifles of Canada formed
May 8 – Roman Catholic Diocese of Chatham (later renamed Roman Catholic Diocese of Bathurst (Canada)) erected
August 25 – Montreal's Victoria Bridge opens
September 1 – In Ottawa, the cornerstone of the Centre Block building is laid by Prince Albert Edward, Prince of Wales, signalling the beginning of the building of the Parliament of Canada buildings.

Full date unknown
Chalon head postage stamp issued in New Brunswick
First ecclesiastical province of the Anglican Church of Canada – Canada – created
Free Methodist Church in Canada founded
Two month tour of Canada by Albert Edward, Prince of Wales

Sport
June 27 – Don Juan won the first Queen's Plate race is held in Toronto.
Fred Lillywhite's The English Cricketers' Trip to Canada and the United States published, detailing the 1859 Tour of the US and Canada

Births

January to June
January 10 – Charles G.D. Roberts, poet and prose writer (died 1943)
March 7 – Alexander Grant MacKay, teacher, lawyer and politician (died 1920)

May 31 – Henry Wise Wood, politician and president of the United Farmers of Alberta (died 1941)
June 1 – Margaret Mick, prison guard, first female Canadian peace officer to be killed in the line of duty (died 1925)
June 5 – John Douglas Hazen, politician and 12th Premier of New Brunswick (died 1937)
June 18 – Laura Muntz Lyall, painter (died 1930)

July to December
July 9 – Frederick Cope, 3rd Mayor of Vancouver (died 1897)
August 14 – Ernest Thompson Seton, author and wildlife artist (died 1946)
August 21 – Aylesworth Perry, 6th Commissioner of the Royal Canadian Mounted Police (died 1956)
August 29 – James Duncan McGregor, agricultural pioneer, politician and Lieutenant-Governor of Manitoba (died 1935)
September 2 – Georgina Fraser Newhall, author and the bardess of the Clan Fraser Society of Canada (died 1932)
September 15 – Napoléon Belcourt, politician (died 1932)
October 14 – John Hampden Burnham, politician and lawyer (died 1940)

Full date unknown
Nazaire-Nicolas Olivier, lawyer and politician (died 1898)

Deaths
January 18 – William Thompson, farmer and political figure (born 1786)
May 26 – John Willson, judge and political figure (born 1776)
July 16 – Brenton Halliburton, army officer, lawyer, judge, and politician (born 1774)
August 10 – Joseph-François Deblois, lawyer, judge and political figure (born 1797)
September 20 – John McDonald, businessman and political figure (born 1787)
October 23 – Peter Boyle de Blaquière, political figure and first chancellor of the University of Toronto (born 1783)

Full date unknown
A-ca-oo-mah-ca-ye, a chief of the Blackfoot First Nation

Historical documents
Escaped slave in Victoria allowed by court to remain, and local paper finds reaction in U.S.A. "blustering," "ridiculous" and "buncombe"

"Pernicious habit" - Letter to the editor (with excerpt from The Lancet) warns against young men and boys smoking

References

Canada
Years of the 19th century in Canada
1860 in North America

1860 in Canada


Musa bey Rafiyev (Musa bəy Hacı Məmmədhüseyn oğlu Rəfiyev, né en 1888 à Gandja et mort en 1938 à Tebriz) est un homme public et politique, membre du gouvernement de la République démocratique d'Azerbaïdjan.

Parcours professionnel
Musa bey Rafiyev  reçoit la première éducation à Madrasa de Gandja, puis au gymnase classique. En 1906 il entre à la faculté de Médecine de l'Université de Kharkov. Il retourne à Gandja en 1911 et travaille à l'hôpital. Pour services exceptionnels, il reçoit plusieurs prix, parmi lesquels Conseiller titulaire (1913), Assesseur de Collège (1914), Conseiller de Cour (1916). En 1914, en coopération avec Khudadat bey Rafibeyli et Hasan bey Aghayev, il co-fonde la première Société médicale à Elisavethpol.

Activité politique
Après la révolution de février (1917) M. Rafiyev est nommé représentant du Comité spécial Transcaucasien à Elizavethpol. Il est élu membre du comité central du Parti Musavat. Le 17 juin 1918, Rafiyev est nommé ministre spécial sans portefeuille, chargé de la sécurité sociale et des affaires des réfugiés et exerce ses fonctions jusqu'au 6 octobre 1918. 1919, Rafiyev est nommé ministre de la Santé et de la Sécurité sociale.

Après la prise de contrôle de l'Azerbaïdjan par les bolcheviks le 28 avril 1920, Rafiyev  immigre à Tabriz où il ouvre une clinique et travaille comme médecin jusqu'à sa mort en 1938.

Références

Naissance en 1888
Décès en 1938
Ministre azerbaïdjanais de la Santé

Musa bey Rafiyev


Anav Kültürü (MÖ. 4.000 - MÖ. 1.000) , bugünkü Türkmenistan'ın başkenti Aşkabat yakınlarında Anav bölgesinde yapılan kazılarda bulunmuş bir kültür bölgesidir.

Güneşte kurutulmuş tuğlalardan yapılmış evler, at, koyun, sığır besiciliğinin ve çiftliğin yapıldığını gösteren kalıntılar yer almaktadır.

Tarihleme
Bu kültürün başlangıcı, kazılarda bulunan eşyalara uygulanan karbon-14 elementinin radyoaktif yarılanma ömrü testlerine dayanılarak en eski MÖ. 7.000 ile MÖ. 5.000 yılları arasına tarihlenir. Başka kaynaklara göre hatta MÖ. 10.000 ile MÖ. 9.000 yılları arasına tarihlenebilir.

Bulgular ve özellikler
Kazılar sonucunda bu kültür çevresindeki insanların, yerleşik oldukları, tuğladan yapılma evlerde oturdukları, dokumacılık, toprak ve bakır işlemeciliği, koyun, keçi, sığır ve deve besledikleri ve bununla birlikte tarım da yaptıkları ortaya çıkmıştır.

Bazı tarihçiler tarafından Anav kültürü ile Ön Türkler arasında bağlantı olabileceği öne sürülmüştür. Türk kültürünün önemli bir belirleyicisi olan atın Anav kültüründe bulunması dolayısıyla bu kültürün Proto-Türk kültürü ile ilişkili olduğu iddia edilmiştir.

Ayrıca bakınız
Ön Türkler
Baktria-Margiyana Arkeoloji Bölgesi
Türk tarihi
Afanasiyevo kültürü
Kelteminar Kültürü
Andronovo Kültürü
Karasuk kültürü
Tagar Kültürü

Kaynakça

Tunç Çağı
Türkmenistan tarihi
Türk tarihi
Orta Asya tarihi
Asya'da arkeolojik kültürler
Arkeolojik kültürler
Ön Türk

Anav kültürü


Mihail Obogeanu () a fost unul dintre ofițerii Armatei României, care a exercitat comanda unor  militare, pe timp de război, în perioada Primului Război Mondial și operațiilor militare postbelice. 'A îndeplinit funcții de comandant de regiment și de brigadă în campaniile din anii 1916-1919., ,A fost decorat cu Ordinul "Mihai Viteazul", clasa III, pentru modul cum a condus Divizia 1 Infanterie în operațiile militare postbelice.
"Pentru bravura și bravura și priceperea cu care a condus trupele diviziei în luptele cu maghiarii de Szolnok, Feghijverkek și Renderes în iulie 1919. Inamicul atacând cu forțe mult superioare aripa dreaptă a trupelor noastre, în ziua de 25 iulie a intervenit personal în luptă cu rezervele disponibile și trecând prin tirul de baraj al artileriei inamice a restabilit situația, respingând pe inamic cu pierderi."
Înalt Decret no. 2812 din 17 septembrie 1920

Decorații
  Ordinul "Coroana României", în grad de ofițer (1912)
  Ordinul "Mihai Viteazul", clasa III, 17 septembrie 1920

 Note

Bibliografie
 Drăgănescu Constantin, Campaniile din 1848/1849 și 1919 în Transilvania și Ungaria, Tipografia "Isvorul", București, 1930
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Mărdărescu Gheorghe, Campania pentru desrobirea Ardealului și ocuparea Budapestei (1918-1920), Editura Cartea Românească, București, 1921
 Preda Dumitru; Alexandrescu Vasile; Prodan Costică, În apărarea României Mari. Campania armatei române din 1918-1919'', Editura Enciclopedică, București, 1994

Vezi și
Ordinea de bătaie a Armatei României în Transilvania, iulie 1919

Nașteri în 1873
Decese în secolul al XX-lea
Comandanți români din operațiile militare postbelice (1918-1920)
Decorați cu Ordinul Coroana României
Decorați cu Ordinul Mihai Viteazul clasa II, în timpul acțiunilor militare postbelice (1918-1920)

Mihail Obogeanu


لاهندا (أردو: ) مجموعة لغات هندية آرية تشمل اللغات:
 السرائيكية
 الهندكية ()

مراجع

لغات ذات رمز أيزو 2-639
لغات هندية آرية

لاهندا


රයිගම් ටෙලීස් ජනප්‍රියම ටෙලිනාට්‍ය මාලාවේ සම්මානය රයිගම් රාජධානිය විසින් වාර්ෂිකව ශ්‍රී ලංකාවේ රූපවාහිනියේ ජනප්‍රියම ශ්‍රී ලාංකේය ටෙලි නාට්‍ය මාලාව සඳහා පිරිනමනු ලැබේ.

මෙම සම්මානය ප්‍රථම වරට ලබා දුන්නේ 2007 වසරේදීය. පහත දැක්වෙන්නේ 2007 වසරේ සිට මෙම කීර්තිමත් ශූරතාව දිනාගත් අයගේ ලැයිස්තුවකි.

සෑම වසරකම සම්මාන ලැයිස්තුව

යොමු කිරීම්

රයිගම් ටෙලීස් ජනප්‍රියම ටෙලිනාට්‍ය සම්මානය


Strandgaten er en gade i Bergen centrum, vest for Vågen. Den starter ved Torgallmenningen og følger den østlige kystlinje til Nordnes ved Tidemands Gate, hvor det bliver til Nordnesgaten. Den vestligste del af Strandgaten er en normal vej med trafik i begge retninger, mens den østligste del er ensrettet mellem Tollbodallmenningen og Holbergsallmenningen, og mellem Østre Murallmenningen og Torgallmenningen. Mellem Holbergsallmenningen og Østre Murallmenningen er det en gågade. Strandgaten er omkring 1,2 km lang.

Gaden er en central shopping-gade i byen, og rummer mange butikker.

Ved Holbergsallmenningen findes fundamentet og kælderen af det hus, hvor Ludvig Holberg voksede op.

Veje i Norge
Transport i Bergen

Strandgaten (Bergen)


Katiuska, la mujer rusa es una opereta en dos actos, en prosa y verso, con música de Pablo Sorozábal y libreto de Emilio González del Castillo (1882–1940) y Manuel Martí Alonso (m. en 1962). Se estrenó el 28 de enero de 1931 en el Teatro Victoria de Barcelona.

Historia
Es la primera obra lírica de Sorozábal. Aunque a veces Katiuska la mujer rusa aparece mencionada como zarzuela, se considera que es más bien una opereta. Se considera que, bajo ese término, se expresa que es una obra lírica de tono más ligero, pero sin caer en la chabacanería de la revista.

En sus memorias, el maestro Sorozábal especifica todos los problemas y anécdotas sobre la gestación y estreno de esta peculiar obra. Desde un principio, el maestro Sorozábal quería dedicarse al sinfonismo y lo que él denominaba «la música pura», pero aceptó el campo lírico debido al éxito económico de muchos autores. Don Alfonso Peña, hijo del famoso crítico musical Alfonso Peña y Goñi, le puso en contacto con dos escritores teatrales, Emilio González del Castillo (famoso por sus múltiples colaboraciones con el maestro Francisco Alonso) y Manuel Martí Alonso; estos al principio temían a Sorozábal, debido a que se le consideraba como un técnico musical. Tras muchas esperas, pudo ponerse en contacto con los autores y demostrarle sus bosquejos e ideas, cosa que impresionó a los libretistas, quienes se pusieron a trabajar rápidamente.

El título iba a ser Katiuska, sin más, pero dado que ya había sido registrado por algún autor, el título acabó siendo Katiuska, la mujer rusa; luego, por motivos políticos, fue primero la Rusia roja y después de la guerra civil quedó como Katiuska a secas.

Inicialmente, Katiuska se iba a estrenar en 1930, pero se demoró dado el éxito que estaba teniendo El cantar del arriero. Antes del estreno, el gerente de la casa de discos Columbia-Regal, Juan Inurrieta, ofreció la posibilidad de grabar los números musicales durante el estreno, a lo que aceptaron. Dichas grabaciones fueron recuperadas por la casa Blue Moon en un CD con todos los números completos.

Se estrenó el 28 de enero de 1931. Aunque la música gustó, el libreto no. Tras el estreno prometieron quedar al día siguiente para comentar las posibles soluciones. A la mañana siguiente, durante el desayuno, Sorozábal escuchó el comentario de un limpiabotas sobre el estreno, dándole la pista sobre lo flojo del segundo acto; al exponerle el problema a González del Castillo, decidieron rehacer el segundo acto completamente; ello provocó que a los diez días se estrenase con un nuevo segundo acto, con lo que se obtuvo un gran éxito. Los temas de Katiuska, especialmente la romanza de barítono «La mujer rusa», el dúo de soprano y barítono «Somos dos barcas», o el fox-trot «A París me voy», se hicieron muy populares.

La música del aria de Pedro del primer acto "La mujer rusa" se basa en la canción rusa del siglo XIX Korobeiniki (Los buhoneros).

Personajes

Argumento
La trama se desarrolla en la Revolución rusa, presentando a los comunistas y a los partidarios zaristas. Todo ello aliñado con historia de amor. Un comisario del pueblo, Pedro Stakof, se siente dividido entre su amor por Katiuska, de la familia imperial rusa, y sus deberes como bolchevique.

Acto I
En una posada situada en la frontera de Rumanía, camino de Kiev, pasa un grupo de campesinos ucranianos camino del exilio. El joven posadero llamado Boni y su tía Tatiana atienden la posada. En la misma noche, llega de incógnito Pedro, comisario del Sóviet, que llega a la posada para cenar. Tras que Pedro termine de cenar y se marche. Boni, se queda asolas con su novia, Olga. La novia del posadero es una mujer joven, hermosa y muy coqueta. Llega a la posada en Coronel Bruno brunovich, un viejo cosaco que trata de cortejar a la joven. Este vive en la posada puesto que Boni fue su asistente, por lo que le tiene respeto. A ellos se uno Amadeo Pich, un vendedor de media, que tiene la misión de saldar el impago del Coronel a su empresa, La Corona Imperial. En escena aparece el Príncipe Sergio, que trae consigo a Katiuska. El príncipe tiene que seguir su huida, pero confía el cuidado de la mujer rusa a Boni y al Coronel, por supuesto con un pago a cambio de los servicios. Sin embargo, el Coronel solo piensa en huir con el dinero del príncipe a París. Pronto irrumpen un grupo de soldados del Ejército Rojo y se encuentra a Katiuska. Pero Pedro, valiente y feroz, se enfrenta a ellos y los echa de su local. Tras este suceso, más tarde, aparece el pueblo para capturar a Pedro, porque saben que este es comisario del Sóviet. Pero Katiuska consigue ocultarle en su habitación. Poco después el comisario escapa y la mujer rusa confiesa su amor por el bolchevique.

Acto II
Seguimos en el mismo escenario; es de noche y llegan noticias de trifulca entre los campesinos y los soldados de la Revolución. Tras el cómico enfrentamiento entre Boni y el Coronel Bruno, aparece Pedro con sus soldados. Consigo traen prisionero al Príncipe Sergio. Es entonces cuando Katiuska confiesa su amor por Pedro, y después, le pide que libere al Príncipe. Sin embargo, el comisario antepone su deber al amor. Cuando Pedro sale con sus soldador, Olga, Pich y el Coronel continúan organizando la fuga a París. A eso, vuelve a entrar Pedro con algunos prisionero aristócratas. El Príncipe señala que Katiuska Isanowa es la única descendiente del Zar. A pesar de las evidencias que presentan, el comisario se niega a creerlo. El Príncipe le cuenta que Katiuska fue criada por su abuela en el campo al margen de todo y desconoce toda la historia. Al oír esto, la voluntad de Pedro cede y decide liberarles a rodos dándoles un salvoconducto para escapar a costa de su propia vida. Katiuska se niega a abandonar a su amado, lo que provoca un enfrentamiento entre el Príncipe Sergio y el comisario. Pero a pesar de las adversidades, Katiuska decide quedarse con Pedro en la nueva Rusia bolchevique.

Números musicales
 Acto primero
 Introducción y coro: «Todo es camino»
 Romanza de Pedro: «Calor de nido, paz del hogar»
 Terceto de Boni, Olga y Bruno — marcha: «Los kosakos de Kazán»
 Presentación del príncipe, romanza y concertante: «Es delicada flor»
 Romanza de Katiuska: «Vivía sola»
 Escena y romanza de Pedro: «La mujer rusa»
 Concertante y final del acto I: «El reloj las diez ya dio».

 Acto segundo
 Preludio (orquesta)
 Canción ucraniana — Olga y coro: «Ucraniano de mi amor»
 Romanza de Katiuska: «Noche hermosa»
 Cuarteto cómico de Boni, Tatiana, Olga y Bruno — vals: «Rusita, rusa divina»
 Dúo de Katiuska y Pedro: «Somos dos barcas»
 Terceto cómico de Amadeo, Bruno y Olga — fox-trot: «A París me voy»
 Concertante y final: «Esta mujer tuya nunca ha de ser».

 Nota: uno de los números quitados de la partitura fue «El canto a la tierra», el cual está recogido en el CD con las grabaciones completas de Katiuska, editado por la casa Blue Moon.

Referencias

Enlaces externos
 Katiuska en lazarzuela.webcindario.com.
 Katiuska en www.zarzuela.net.
 Katiuska, la mujer rusa en Operone.de.
 Arca Diluvio, Enero de 1931
Representación Katiuska, la mujer rusa. Teatro de la Zarzuela (6 de marzo del 2019)
Programa de mano Katiuska, la mujer rusa. Teatro de la Zarzuela (Temporada 2018-19)
Nota de prensa, Musicografía, debut del Orfeón Donostiarra con la obra Katiuska
Publicación de venta de partituras. Pasodoble de Katiuska

Operetas
Zarzuelas de Pablo Sorozábal
Zarzuelas de 1931

Katiuska, la mujer rusa


Clarence este un serial animat american de televiziune creat de Skyler Page pentru Cartoon Network. Serialul are ca subiect un băiețel, numit Clarence, care este optimist în privința oricărui lucru și pe cei doi prieteni ai lui, Jeff și Sumo. Page, un fost scenarist pentru Să-nceapă aventura și revizionist pentru Secret Mountain Fort Awesome, a dezvoltat serialul la Cartoon Network Studios ca parte a programului de dezvoltare a scurtmetrajelor lor în 2012.

Canalul a comandat 12 episoade de 15 minute, cu episodul-pilot difuzat după showul Hall of Game Awards din 2014 pe 17 februarie 2014. Premiera serialului a fost văzută de aproximativ 2.3 milioane de spectatori, supraperformând seriale în aceeași democrafie a sa în loc. Recepția criticilor a fost pozitivă, iar episodul-pilot a fost nominalizat pentru un Premiu de Artă Creativă.

Premiera în România a fost pe 24 noiembrie 2014 pe canalul Cartoon Network.

Rezumat

Episoade

Pilot (2013)

Sezonul 1 (2014–2015)

Sezonul 2 (2016–2017)

Sezonul 3 (2017–2018)

Note

Referințe

Liste de episoade ale serialelor de televiziune

Lista episoadelor din Clarence


Bezirkul Suczawa (în română Suceava, în ruteană Suczawa) a fost un bezirk (bițârc-în graiul bucovinean) în Ducatul Bucovinei. Acesta cuprindea partea de sud-est a Bucovinei. Reședința bezirkului era orașul Suceava (Suczawa). După Primul Război Mondial a devenit parte a României.

Istoric

Districtele politice moderne ale Monarhiei Habsbugice au fost create în jurul anului 1868 ca urmare a separării distictelor politice de cele judiciare. Bezirkul Suceava a fost creat în 1868 prin unirea districtelor judiciare Suceava (Gerichtsbezirk Suczawa) și Gura Humorului (Gerichtsbezirk Gurahumora). La data de 1 octombrie 1893, districtul judiciar Gura Humorului, împreună cu districtul judiciar Solca (Gerichtsbezirk Solka) din cadrul districtului politic Rădăuți (Bezirk Radautz), au format districtul politic Gura Humorului (Bezirk Gurahumora).

În Bezirkul Suceava trăiau în anul 1869 69.023 de persoane, iar în 1900 numărul de locuitori a scăzut, din cauza separării unui district judiciar, la 62.447. Populația era formată în anul 1900 din: 37.252 vorbitori nativi de limba română (59,6 %), 11.549 vorbitori nativi de limba germană (18,5 %), 11.269 vorbitori nativi de limba ruteană (18,0 %) și 1.870 vorbitori nativi de alte limbi (3,0 %). Suprafața bezirkului era în anul 1900 de 569,32 km² și cuprindea un district judiciar cu 41 de comune și 27 Gutsgebieten (comunități private fără un consiliu local, gestionate de proprietarii acestora).

Localități
În anul 1910 bezirkul Suceava era format din districtul judiciar Suceava.

Gerichtsbezirk Suczawa:

 Orașul Suceava (Suczawa în germană, Suczawa în ruteană)
 Bălăceana (Balaczana)
 Bosanci (Bossancze) (inclusiv satele Moara Nică, Moara Carp, Frumoasa și Groapa Vlădichii-Gropa Wladyka)
 Bulai (Bulaia/Bulaja)
 Podeni (Podeny) (inclusiv satul Șes)
 Nimerceni (Nemericzeny)
 Bunești-Bucovina (Bunestie)
 Buninți (Bunince)
 Chilișeni (Chiliszeny)
 Dănila (Danilla)
 Dumbrava (Gaureny)
 Dărmănești (Hatna)
 Ipotești (Ipotestie)
 Ițcani Gară (Itzkany Bahnhof)
 Ițcanii Noi (Neu Itzkany)
 Iacobești (Fogadjisten/Jakobestie)
 Gura Solcii (Gurasolcze)
 Călinești (Kalinestie Jenacki)
 Călinești (Kalinestie Cuparenco)
 Călinești-Vasilache (Wasiliki/Wasilaki)
 Comănești (Komanestie)
 Costâna (Kostyna)
 Lipoveni (Lipoweny)
 Lisaura (Lisaura)
 Liteni (Liteny)
 Humoreni (Ludihumora)
 Măriței (Meretzei)
 Mărițeia Mică (Klein Meretzei)
 Mihoveni (Mihoweny)
 Mitocu Dragomirnei (Mitoka Dragomirna)
 Părhăuți (Parhoutz)
 Pătrăuți (Petroutz an der Suczawa)
 Reuseni (Reusseny)
 Românești (Romanestie)
 Rușii-Mănăstioara (Russ Manastiora)
 Luncușoara (Lunkuschora)
 Plăvălari (Russ Plawalar)
 Poieni-Suceava (Russ Pojeni)
 Sfântu Ilie (St. Illie)
 Securiceni (Sekuriczeny)
 Șcheia (Skeja)
 Slobozia Sucevei (Slobodzia/Untermilleschoutz)
 Soloneț (Solonetz)
 Stroiești (Strojestie)
 Tișăuți (Teschoutz)
 Todirești (Theodorestie)
 Udești (Uydestie)
 Zaharești (Zaharestie)

Referințe

Bibliografie
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Orts-Repertorium des Herzogthums Bukowina. Auf Grundlage der Volkszählung vom 31. Dezember 1869 bearbeitet. Cernowitz 1872
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Special-Orts-Repertorium der Bukowina. Wien 1885
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Special-Orts-Repertorium der Bukowina. Neubearbeitung auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. December 1890. Wien 1894
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Gemeindelexikon der Bukowina. Bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900. Wien 1907

Bucovina
Monarhia Habsburgică

Bezirk Suczawa


Olaylar
 1250 - Eyyubiler ile Fransa Kralı IX. Louis önderliğindeki Haçlılar arasındaki Mansure Muharebesi sona erdi.
 1752 - Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk hastanesi, Pensilvanya'da açıldı.
 1808 - Antrasit, ilk defa bir yakıt olarak kullanıldı.
 1809 - Robert Fulton, buharlı geminin patentini aldı.
 1826 - University College London kuruldu.
 1843 - Giuseppe Verdi'nin "I Lombardi alla prima crociata" adlı operasının ilk gösterimi Milano'da yapıldı.
 1867 - Sadrazam Mehmed Emin Âli Paşa, beşinci ve son kez sadrazam oldu.
 1888 - İstanbul'un Avrupa'ya açılan kapısı Sirkeci Garı'nın inşası büyük bir devlet töreniyle başladı.
 1895 - Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı'nda Büyük Britanya adası tarihinin en soğuk gününü yaşadı: -27.2 °C. Bu rekor daha sonra 10 Ocak 1982'de tekrarlandı.
 1926 - Siirt Milletvekili Mahmut Soydan'ın kurduğu Milliyet gazetesi, yayımlanmaya başladı.
 1928 - Kış Olimpiyat Oyunları, St. Moritz'de (İsviçre) başladı.
 1936 - İstanbul'da kar fırtınası; binalar yıkıldı, 120 kadar tekne battı ve Unkapanı Köprüsü parçalandı.
 1939 - Lockheed şirketine ait P-38 tipi bir uçak, Kaliforniya'dan New York'a 7 saat 2 dakikada uçtu.
 1940 - Nazi Almanyası ile Sovyetler Birliği arasında ekonomik işbirliği antlaşması imzalandı.
 1941 - Ecnebi Musevilerin Türkiye'den transit geçmeleri hakkında kararname yayımlandı; tabiyetlerinde bulundukları devletler tarafından kısıtlama getirilmiş ecnebi Museviler, ancak konsolosluklardan transit vizesi alarak Türkiye topraklarından geçebilecekler.
 1945 - Birleşik Krallık Başbakanı Sir Winston Churchill, ABD Cumhurbaşkanı Franklin Roosevelt ve Sovyetler Birliği Devlet Başkanı Josef Stalin'in bir araya geldiği, 4 Şubat'ta başlayan Yalta Konferansı sona erdi. II. Dünya Savaşı sonrasında dünya düzeninin esasları belirlendi.
 1953 - SSCB, İsrail ile diplomatik ilişkilerini kesti.
 1953 - İstanbul Gazeteciler Cemiyeti, "Gericilikle Savaşım" için "Ulusal Dayanışma Cephesi" kurmayı kararlaştırdı.
 1957 - Muhalefet milletvekilleri, Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'nda değişiklik istedi.
 1957 - Gazeteci Metin Toker tutuklanarak ceza evine girdi. Metin Toker, Demokrat Parti (DP) İstanbul Milletvekili ve eski Devlet Bakanı Mükerrem Sarol ile Akis dergisi arasındaki davadan hapis cezasına çarptırılmıştı. Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı İsmet İnönü, "Damadımın tutuklanması haberine üzülmedim, bu şerefli bir mahkümiyettir" dedi.
 1959 - Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla ilgili Zürih Antlaşması, Türkiye ile Yunanistan arasında imzalandı.
 1961 - 5 parti kuruldu. Adalet Partisi, Memleketçi Serbest Parti, Çalışma Partisi, Türkiye İşçi ve Çiftçi Partisi ve Cumhuriyetçi Mesleki Islahat Partisi.
 1961 - Adalet Partisi, Ragıp Gümüşpala'nın başkanlığında kuruldu.
 1964 - Tayvan, Fransa ile diplomatik ilişkilerini kesti.
 1964 - Limasol'da (Kıbrıs) Rumlarla Türkler arasında çarpışmalar başladı.
 1965 - ABD Başkanı Lyndon B. Johnson, hava ve deniz kuvvetlerine, Kuzey Vietnam'daki askeri hedeflerin bombalanması emrini verdi.
 1965 - Yeni Adana gazetesi, Dünya Basın Başarı Ödülü'nü kazandı.
 1969 - Amerikan 6. Filosu'nu protesto gösterileri sürüyor; 1969'da üniversite öğrencileri Beyazıt Kulesi'ne üzerinde Vedat Demircioğlu'nun resmi bulunan bir bayrak çekti. Vedat Demircioğlu, 6. Filo'nun 1968'deki gelişinde öldürülmüştü.
 1971 - ABD, Birleşik Krallık, SSCB ve diğer ülkeler arasında, uluslararası sularda nükleer silahların kullanılmaması konusunda antlaşma imzalandı.
 1973 - Vietnam Savaşı: ilk Amerikalı esirleri serbest bırakıldı.
 1978 - Çin, Aristoteles, Shakespeare ve Charles Dickens'in eserlerine uyguladığı sansürü kaldırdı.
 1979 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): Adalet Partisi lideri Süleyman Demirel, "Dünyanın hiçbir ülkesinde zimmetinde 1200 ölü, %70 enflasyon, itibarsızlık, zulüm, işkence, adaletsiz ve merhametsiz partizanlık bulunan böyle bir hükûmet bir gün dahi ayakta duramaz. Hırsı boyunu aşmış bir kadro, idareyi gasbetti." dedi.
 1979 - 15 yıllık sürgün hayatından sonra ülkesine 9 gün önce dönen Ayetullah Humeyni yanlıları İran'da yönetimi ele geçirdi. Şah'ın Başbakanı Şahpur Bahtiyar istifa etti.
 1980 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): Sağ görüşlü militan Cevdet Karakaş, sol görüşlü avukat Erdal Aslan'ı öldürdü. ODTÜ öğrencileri ile jandarma çatıştı, yaralananlar oldu. Ankara-Eskişehir yolu öğrenciler tarafından trafiğe kapatıldı.
 1980 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): Uğur Mumcu, teröre tepki gösterdi: "Daha önce de Ankara'da bir inzibat erimiz (Zekeriya Önge) şehit edildi... Bütün bunlar, terörizmin yeni bir aşamada olduğunu kanıtlayıcı örneklerdir. Bu saldırı ve cinayetler, devrimcilik, solculuk, ilericilik gibi etiketler altında yapılıyorsa, bunları en ağır biçimde kınamak ilerici basın olarak bizim görevimizdir. Yoksul bekçilere, inzibat erlerine, devlet polisine, jandarmasına kurşun sıkmak, alçakça işlenmiş cinayetlerdir hem de ayrıca bu tür eylemler, devrimciliğe, solculuğa, sosyalistliğe ihanettir."
 1981 - İstanbul Sıkıyönetim Komutanlığı Askeri Mahkemesi, şarkıcı Cem Karaca, Melike Demirağ, Şanar Yurdatapan, Sema Poyraz ve Selda Bağcan hakkında gıyabi tutuklama kararı verdi. Sanatçılar yabancı ülkelerde Türkiye aleyhine propaganda yapmakla suçlanıyorlardı. Selda Bağcan teslim oldu ve serbest bırakıldı.
 1981 - Polonya'da Komünist Parti, Józef Pińkowski'yi Başbakanlıktan aldı; yerine General Wojciech Witold Jaruzelski'yi getirdi.
 1988 - Avusturya halkının yüzde 70'i Cumhurbaşkanı Kurt Waldheim'ın istifa etmesini istemedi. Kurt Waldheim Nazi geçmişine ilişkin sorgulanmıştı.
 1990 - Mike Tyson ağır sıklet boks şampiyonu unvanını, Buster Douglas'a nakavt olarak kaybetti.
 1990 - Güney Afrika'da ırkçı rejime karşı savaşan Afrika Ulusal Kongresi'nin lideri Nelson Mandela, 27 yıllık hapis hayatının ardından bugün özgürlüğüne kavuştu.
 1992 - Azerbaycan Merkez Bankası kuruldu.
 1994 - HBB'de yayımlanan Yüksek Tansiyon adlı programın yapımcısı Erhan Akyıldız ve Ali Tevfik Berber, ikişer ay hapis cezasına çarptırıldı. Televizyoncular programda halkı askerlikten soğuttukları iddiasıyla yargılanmışlardı.
 1998 - Türkiye'de 12 kentte bulunan 78 kumarhane kapatıldı. Kapatma kararı "Turizm Teşvik Yasası'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Yasa" uyarınca alındı.
 2000 - Romanya'da bir altın madeninden sızan siyanür, Macaristan sınırından geçen Tisa nehrinde binlerce canlının ölmesine neden oldu.
 2006 - Alman arkeologlar, Şanlıurfa'daki Göbekli Tepe Mabedinde, insanlığın en eski haber sistemi olarak tanımladıkları ve günümüzde kullanılan yazının ilkel biçimi olan işaretler buldular.
 2007 - ÖDP'nin 5. olağan kongresinde, Genel Başkanlığa Ufuk Uras seçildi.
 2008 - Almanya'nın Ludwigshafen kentindeki bir apartmanda çıkan yangında ölen dokuz Türk'ün cenazesi Gaziantep'te toprağa verildi.
 2011 - Mısır Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek, uzun bir direnmenin ardından istifa ettiğini açıkladı.
 2015 - Üniversite öğrencisi Özgecan Aslan, tecavüze uğrayarak öldürüldü. Olay Türkiye'de kadın hakları eylemlerine dönüştü.

Doğumlar
 1466 - Yorklu Elizabeth, İngiltere Kraliçesi (ö. 1503)
 1535 - XIV. Gregorius, 5 Aralık 1590 - 16 Ekim 1591 döneminde Katolik kilisesi Papası (ö. 1591)
 1776 - Yannis Kapodistrias, Yunan devlet adamı, diplomat ve siyasetçi (Birinci Yunanistan Cumhuriyeti'nin ilk Valisi (ö. 1831)
 1791 - Aleksandros Mavrokordatos, Yunan siyaset adamı (ö. 1865)
 1839 - J. Willard Gibbs, Amerikalı bilim insanı (ö. 1903)
 1845 - Ahmet Tevfik Okday, Osmanlı'nın son Sadrazamı (ö. 1936)
 1847 - Thomas Edison, Amerikalı bilim insanı, mucit ve 1093 patent sahibi (ö. 1931)
 1881 - Carlo Carrà, İtalyan ressam (ö. 1966)
 1882 - Joe Jordan, Afroamerikan müzisyen ve besteci (ö. 1971)
 1883 - Tevfik Rüştü Aras, Türk siyasetçi ve diplomat (ö. 1972)
 1887 - John van Melle, Güney Afrikalı yazar (ö. 1953)
 1890 - Takazumi Oka, Japon asker (ö. 1973)
 1896 - Józef Kałuża, Polonyalı millî futbolcu ve teknik direktör (ö. 1944)
 1898 - Leo Szilard, Macar-Amerikalı fizikçi ve mucit (ö. 1964)
 1902 - Arne Jacobsen, Danimarkalı mimar ve tasarımcı (ö. 1971)
 1909 - Joseph L. Mankiewicz, Amerikalı yapımcı, yönetmen, senarist ve En İyi Yönetmen Akademi Ödülü, En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü sahibi (ö. 1993)
 1909 - Max Baer, Amerikalı boksör (ö. 1959)
 1915 - Richard Hamming, Amerikalı matematikçi (ö. 1998)
 1917 - Sidney Sheldon, Amerikalı yazar, oyun yazarı ve senarist (ö. 2007)
 1920 - I. Faruk, Mısır Kralı (ö. 1965)
 1926 - Leslie Nielsen, Kanadalı oyuncu ve komedyen (ö. 2010)
 1929 - Burhan Sargın, Türk millî futbolcu
 1936 - Burt Reynolds, Amerikalı sinema oyuncusu (ö. 2018)
 1937 - Mauro Staccioli, İtalyan heykeltıraş (ö. 2018)
 1939 - Okay Temiz, Türk caz müzisyeni
 1942 - Mike Markkula, Amerikalı yatırımcı ve girişimci
 1942 - Otis Clay, Amerikalı blues, gospel ve soul müzisyeni ve şarkıcı (ö. 2016)
 1943 - Serge Lama, Fransız şarkıcı
 1944 - Bernie Bickerstaff, Amerikalı basketbol antrenörü
 1945 - Burhan Galyun, Suriyeli siyaset bilimci ve sosyolog
 1947 - Yukio Hatoyama, Japon siyasetçi
 1950 - İdris Güllüce, Türk siyasetçi
 1956 - Oya Başar, Türk komedyen, sinema ve tiyatro oyuncusu
 1962 - Sheryl Crow, Amerikalı müzisyen
 1963 - José Mari Bakero, İspanyol millî futbolcu ve teknik direktör
 1964 - Sarah Palin, Amerikalı siyasetçi
 1969 - Jennifer Aniston, Amerikalı sinema ve dizi oyuncusu
 1969 - Yoshiyuki Hasegawa, Japon futbolcu
 1971 - Damian Lewis, İngiliz aktör ve film yapımcısı
 1972 - Amanda Peet, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı
 1973 - Shawn Hernandez, Amerikalı güreşçi
 1973 - Varg Vikernes, Norveçli müzisyen
 1974 - Ayça Mutlugil, Türk oyuncu ve senarist
 1974 - Saša Gajser, Sloven futbolcu
 1976 - Hakan Bayraktar, Türk futbolcu
 1977 - Mike Shinoda, Japon-Amerikalı müzisyen, yapımcı, şarkıcı ve Linkin Park grubunun kurucularından
 1977 - Mustafa Üstündağ, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 1979 - Mabrouk Zaid, Suudi futbolcu
 1980 - Mark Bresciano, Avustralyalı futbolcu
 1981 - Kelly Rowland, Amerikalı R&B şarkıcısı, söz yazarı, dansçı, oyuncu ve Destiny's Child grubunun üyesi
 1982 - Christian Maggio, İtalyan millî futbolcu
 1982 - Neil Robertson, Avustralyalı snooker oyuncusu
 1983 - Benhamadi Ybnou Charaf, Mayotteli futbolcu
 1983 - Hocine Ragued, Tunuslu futbolcu
 1983 - Rafael van der Vaart, Hollandalı futbolcu
 1984 - Doka Madureira, Bulgar futbolcu
 1986 - Francisco Silva, Şilili futbolcu
 1987 - José Callejón, İspanyol futbolcu
 1987 - Ervin Zukanović, Bosna-Hersekli futbolcu
 1987 - Luca Antonelli, İtalyan millî futbolcu
 1987 - Wu Yiming, Çinli buz patenci
 1988 - Wellington Luís de Sousa, Brezilyalı futbolcu
 1989 - Josef de Souza, Brezilyalı futbolcu
 1990 - Javier Aquino, Meksikalı futbolcu
 1990 - Jonas Hector, Alman futbolcu
 1991 - Darwin Andrade, Kolombiyalı futbolcu
 1992 - Louis Labeyrie, Fransız basketbolcu
 1992 - Rubén Belima, Ekvator Gineli futbolcu
 1992 - Taylor Lautner, Amerikalı oyuncu
 1993 - Ben McLemore, Amerikalı basketbolcu
 1993 - Hörður Björgvin Magnússon, İzlandalı futbolcu
 1994 - Hamza Dursun, Türk milli kayakçı
 1994 - Musashi Suzuki, Japon futbolcu
 1995 - Milan Škriniar, Slovak futbolcu
 1996 - Jonathan Tah, Alman futbolcu
 1996 - Miladin Stevanovic, Sırp futbolcu
 1997 - Rosé, Yeni Zelandalı şarkıcı ve dansçı
 1998 - Khalid, Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı
 1999 - Andriy Lunin, Ukraynalı futbolcu

Ölümler
 55 - Britannicus, Roma İmparatoru Claudius ve üçüncü karısı Roma İmparatoriçesi Messalina'nın oğlu (d. 41)
 244 - III. Gordianus, Roma İmparatoru. I. Gordianus'un torunu (d. 225)
 641 - Herakleios, Bizans İmparatoru (d. 575)
 731 - II. Gregorius, Katolik Kilisesi'nin 89. Papası (d. 669)
 1503 - Yorklu Elizabeth, İngiltere Kraliçesi (d. 1466)
 1650 - René Descartes, Fransız matematikçi, bilim insanı ve filozof (d. 1596)
 1823 - William Playfair, İskoç mühendis ve siyasi ekonomist (d. 1759)
 1829 - Aleksandr Griboyedov, Rus oyun yazarı, besteci, şair ve diplomat (d. 1795)
 1857 - Sadık Rıfat Paşa, Osmanlı Hariciye Nazırı (d. 1807)
 1868 - Léon Foucault, Fransız fizikçi (Foucault sarkacı ve jiroskop araçlarıyla tanınan) (d. 1819)
 1870 - Carlos Soublette, Venezuela Devlet Başkanı (d. 1789)
 1872 - Edward James Roye, Liberyalı tüccar ve siyasetçi (d. 1815)
 1884 - Cenanizade Mehmed Kadri Paşa, Osmanlı devlet adamı (d. 1832)
 1888 - Sarah Elmira Royster, Edgar Allan Poe'nun sevgilisi (d. 1810)
 1892 - James Skivring Smith, Liberyalı doktor ve siyasetçi (d. 1825)
 1894 - Emilio Arrieta, İspanyol besteci (d. 1823)
 1941 - Rudolf Hilferding, Avusturya doğumlu Alman politikacı (d. 1877)
 1948 - Sergei Eisenstein, Rus yönetmen ve senarist (d. 1898)
 1949 - George Botsford, Amerikalı Ragtime bestecisi (d. 1874)
 1963 - Sylvia Plath, Amerikalı şair ve yazar (d. 1932)
 1970 - Tahsin Yazıcı, Türk asker ve siyasetçi (d. 1892)
 1975 - Cemal Hüsnü Taray, Türk siyasetçi (d. 1893)
 1976 - Lee J. Cobb, Amerikan oyuncu (d. 1911)
 1977 - Clarence Garrett, Amerikalı beyzbol oyuncusu (d. 1891)
 1978 - James Bryant Conant, Amerikalı kimyager (d. 1893)
 1982 - Takashi Shimura, Japon oyuncu (Yedi Samuray) (d. 1905)
 1985 - Henry Hathaway, Amerikalı sinema yönetmeni ve aktör (d. 1898)
 1986 - Frank Herbert, Amerikalı yazar (d. 1920)
 1989 - Leon Festinger, Amerikalı sosyal psikolog (d. 1919)
 1992 - Hikmet Tanyu, Türk akademisyen, şair ve yazar (d. 1918)
 1993 - Robert William Holley, Amerikalı biyokimyacı (d. 1922)
 2000 - Roger Vadim, Fransız film yönetmeni (d. 1928)
 2006 - Kani Yılmaz, PKK'nın bir dönem üst düzey yöneticisi (d. 1950)
 2006 - Peter Benchley, Amerikalı yazar (d. 1940)
 2010 - Alexander McQueen, İngiliz moda tasarımcısı ve desinatör (d. 1969)
 2012 - Siri Bjerke, Norveçli siyasetçi ve bakan (d. 1958)
 2012 - Whitney Houston, Amerikalı şarkıcı (d. 1963)
 2014 - Alice Babs, İsveçli şarkıcı (d. 1924)
 2015 - Anne Cuneo, İsviçreli-Fransız gazeteci, film yönetmeni ve senarist (d. 1936)
 2015 - Roger Hanin, Fransız oyuncu (d. 1925)
 2015 - Bob Simon, Amerikalı gazeteci ve haber spikeri (d. 1941)
 2016 - William Haze, Amerikalı oyuncu ve müzik menajeri (d. 1966)
 2016 - Kevin Randleman, Amerikalı dövüş sporcusu ve güreşçi (d. 1971)
 2017 - Danièle Djamila Amrane-Minne, Fransız kadın hakları savunucusu aktivist (d. 1939)
 2017 - Chavo Guerrero Sr., Meksika asıllı Amerikalı profesyonel güreşçi (d. 1949)
 2017 - Kurt Marti, İsviçreli teolog ve şair (d. 1921)
 2017 - Fab Melo, Brezilyalı eski basketbolcu (d. 1990)
 2017 - Jiro Taniguchi, Japon çizer, yazar ve animatör (d. 1947)
 2018 - Vic Damone, Amerikalı geleneksel pop-grup şarkıcısı, söz yazarı, oyuncu, radyo, televizyon sunucusu ve şovmen (d. 1928)
 2018 - Jan Maxwell, Amerikalı şarkıcı ve oyuncu (d. 1956)
 2018 - Juozas Preikšas, Litvanyalı Roma Katolik piskopos (d. 1926)
 2019 - Ricardo Boechat, Arjantin doğumlu Brezilyalı haber sunucusu, yazar ve gazeteci (d. 1952)
 2019 - Sibgatullah Müceddidi, Afganistan İslam Cumhuriyeti'nin ilk başkanı olmuştur (d. 1926)
 2020 - François André, Fransız siyasetçi (d. 1967)
 2021 - L. Desaix Anderson, Amerikalı siyasetçi ve diplomat (d. 1936)
 2021 - Rusty Brooks, Amerikalı profesyonel güreşçi (d. 1958)
 2021 - Joan Weldon, Amerikalı şarkıcı, tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1930)
 2023 - Selçuk Yaşar, iş insanı (d. 1925)
 2023 - Deniz Baykal, Türk siyasetçi, eski Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanı, eski bakan ve başbakan yardımcısı (d. 1938)

Tatiller ve özel günler
Uluslararası Bilimde Kadın ve Kız Çocukları Günü

0211
11

11 Şubat


El Aeropuerto de Retalhuleu , también conocido como Base Aérea del Sur, es un aeropuerto en el municipio de Retalhuleu en el sur de Guatemala. Es operado por la Fuerza Aérea de Guatemala.
Tiene una pista de asfalto (PCN: 054FBWT) de 1544 metros de longitud y 30 metros de ancho en dirección 04/22.

Historia
Inicialmente la pista de aterrizaje, inaugurada el 16 de septiembre de 1956, tenía 1200 metros de longitud y 30 metros de ancho, con una superficie de grama.  En 1963 fue ampliada y asfaltada, y contaba con un destacamento militar en el norte de la pista, la que pasó a ser la base de Zona Militar No. 16 y más tarde la Zona Militar No. 1316. En la actualidad es Comando Aéreo del Sur "Coronel Mario Enrique Vazquez Maldonado".

Aerolíneas y destinos

Destinos nacionales

Estadísticas de Tráfico

Véase también
 Lista de aeropuertos de Guatemala

Referencias

Enlaces externos
 Previsión del tiempo para Retalhuleu, por NOA/NWS (en inglés)

Retalhuleu

Aeropuerto de Retalhuleu


Lademoen Station (Lademoen stasjon eller Lademoen stoppested) er en jernbanestation på Nordlandsbanen, der ligger i bydelen Nedre Elvehavn i Trondheim i Norge. Stationen består af et spor og en perron med et læskur. Den ligger ved et område med mange forretninger og kontorer.

Historie
Stationen er blevet flyttet et par gange i tidens løb. Den blev oprindeligt oprettet som holdeplads 15. maj 1904 ved 0,99 km, 50 m øst for den nuværende station, for at betjene den hurtigt voksende østlige bydel i Trondheim. I 1906 opførtes en stationsbygning efter tegninger af Paul Armin Due. Stationen blev nedgraderet til ubemandet trinbræt 15. oktober 1960. 28. maj 1967 blev den erstattet af en ny 800 m længere mod nordøst ved 1,77 km. Den nye station overtog navnet Lademoen men blev omdøbt til Lilleby 8. januar 2006.

I 1972 skulle jernbanebroen Nidelv bru mellem Lademoen og Brattøra bygges om, hvilket betød at jernbaneforbindelsen fra Trondheim mod øst blev afskåret. Den gamle station blev derfor genåbnet som endestation for lokaltogene til Stjørdal fra 1. september til 8. december 1982 under navnet Strandveien midlertidige stasjon.

Den gamle station lå lige ved skibsværftet Trondhjems Mekaniske Værksted (TMV). Det blev nedlagt i 1983, og i 1990'erne begyndte etableringen af den nye bydel Nedre Elvehavn. Den første etape med indkøbscentret Solsiden stod klar i 2000. Erhvervslivet og politikerne ønskede at betjene den nye bydel med tog, og i 2006 stod en ny station klar på næsten samme sted som den gamle fra 1904. Erhvervslivet ville kalde stationen Nedre Elvehavn, mens de lokale beboerforeninger foretrak det traditionelle navn Lademoen. For at tilfredsstille begge parter valgte NSB at kalde stationen Lademoen / Nedre Elvehavn i sine køreplaner. Stationen fra 1967 blev som nævnt omdøbt til Lilleby i 2006.

Den nye station stod færdig i januar 2006 men blev ikke taget i brug før 7. januar 2007. Forsinkelsen skyldtes en konflikt mellem Jernbaneverket og Statens jernbanetilsyn, der ikke ville godkende de sikkerhedsmæssige løsninger omkring den nye station. Signalteknisk ligger den indenfor Trondheim Centralstations grænser, hvilket var en udfordring for de tilsynsførende.

De skiftende stationer lå og ligger alle på strækningen mellem Trondheim og Hell, der tidligere var en del af Meråkerbanen. 6. januar 2008 overgik strækningen imidlertid formelt til Nordlandsbanen.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Noter

Stationer på Nordlandsbanen
Jernbanestationer i Trondheim
Etableret i 1904

Lademoen Station


"Pilot" es el primer episodio y el estreno de serie de American Horror Story, el cual se estrenó en el canal FX el 5 de octubre de 2011. El episodio fue coescrito por los creadores de la serie Ryan Murphy y Brad Falchuk y dirigido por Murphy. Falchuk y Murphy habían colaborado anteriormente en Glee.

En este episodio, la familia Harmon - Ben (Dylan McDermott), Vivien (Connie Britton) y Violet (Taissa Farmiga) - se mudan de Boston a Los Ángeles después que Vivien tiene un aborto involuntario y Ben tiene una aventura con una de sus estudiantes. La familia se muda a una mansión restaurada, sin saber que está encantada por sus expropietarios. Cuando Vivien intenta hacer frente a su vecina instrusa, Constance (Jessica Lange), Violet se conecta con el adolescente Tate (Evan Peters).

En Estados Unidos, la serie llegó a 3.18 millones de espectadores. Tuvo una clasificación de 1.6. Metacritic le dio 61 de 100 puntos.

Trama

1978
Una joven Addie (Katelyn Reed) mira una mansión, mientras un par de gemelos (Kai y Bodhi Schulz) se acercan a la casa con bates de béisbol. Addie les advierte que si entran a la casa morirán. Los niños no le hacen caso a su advertencia, y entran a la mansión. Entrando al sótano, encuentran varios jarros con restos de animales y fetos humanos, como también instrumental quirúrgico ensangrentado. Quejándose del olor, uno de los gemelos camina hacia las escaleras hasta que se da cuenta de que su hermano ha quedado en silencio. Camina hacia atrás para encontrarlo con su respiración trabajosa debido a un profundo corte en la garganta. Después algo surge desde la oscuridad para atacar al gemelo que sigue con vida y asesinarlo.

2011
La familia Harmon se muda de Boston a Los Ángeles para escapar de su doloroso pasado, pero descubrirán que sus problemas están lejos de haber terminado. Ben (Dylan McDermott), un psiquiatra, lucha por ganar la confianza de su esposa, Vivien (Connie Britton), después de tener una aventura con una mujer más joven. Todavía recuperándose de un aborto involuntario, Vivien siente que algo está mal con la casa mientras lidia con una vecina entrometida, Constance (Jessica Lange), y su hija Adelaide (Jamie Brewer), quien tiene Síndrome de Down.

Mientras investigan el ático, Ben y Vivien encuentran un traje de látex negro. Su hija, Violet (Taissa Farmiga), comienza su primer día en una nueva escuela y es incordiada por un grupo de chicas. Ben comienza a recibir pacientes en su hogar y uno de esos pacientes, un chico posiblemente psicótico llamado Tate (Evan Peters), comienza una relación con Violet. Pero Tate va demasiado lejos tratando de ayudarla con su problema de acoso en la escuela. Violet le dice que se vaya y no regrese más, pero parece que algo en la casa es responsable por lo que pasó. Vivien re-contrata a un ama de llaves, Moira (Frances Conroy), a quien Ben sólo ve como una mujer joven y seductora (Alex Breckenridge). Ben y Vivien pelean por sus problemas antes de hacer el amor.

A Ben se le acerca Larry (Denis O'Hare), un ex-propietario de la casa con grandes quemaduras en su rostro, quien aparentemente asesinó a su familia al incendiarlas después de oír voces. Larry le advierte a Ben que si no saca a su familia de esa casa, morirán. Ben, estando sonámbulo, se obsesiona con los quemadores de la cocina. Constance lo detiene. A Vivien se le acerca una persona quien ella cree que es Ben en el traje de látex, y tiene sexo con el extraño. Luego, descubre que está embarazada.

Producción

Concepción y desarrollo de la historia

Los creadores Murphy y Falchuk comenzaron a trabajar en American Horror Story antes que la producción de Glee comenzara. Murphy quería hacer lo opuesto a lo que había hecho anteriormente y así empezó su trabajo en la serie. "Pasé de Nip/Tuck a Glee, así que tenía sentido que quisiera hacer algo difícil y oscuro. Y siempre he amado, como Brad también, el género de terror. Así que fue algo natural para mí." Dijo, "Estamos haciendo una pieza limpia, dulce, optimista, no cínica, quería hacer algo que de alguna manera tapara el lado diferente de mi personalidad." Falchuk estaba intrigado por la idea de poner un punto de vista diferente en el género de terror, diciendo que su objetivo principal en crear la serie era asustar a los espectadores. "Quieres que las personas estén un poco fuera de balance después", dijo. El tono oscuro de la serie se refleja luego de Dark Shadows, en que la abuela de Murphy lo obligó a ver cuando era joven. Además, la serie se inspira en películas clásicas de terror como Rosemary's Baby de Roman Polanski y The Shining por Stanley Kubrick.

Desde el principio, Murphy y Falchuk planearon que cada temporada de la serie contaría una historia diferente. Después que el final de la primera temporada salió al aire, Murphy habló de sus planes de cambiar el elenco y ubicación para la segunda temporada. Dijo, sin embargo, que algunos actores regresarán interpretando personajes completamente diferentes, criaturas, monstruso, étc. Las historias de los Harmon se han terminado. Las personas que estarán regresando interpretarán nuevos personajes," anunció.

Casting y filmación
Los anuncios del casting comenzaron en marzo de 2011, con Connie Britton siendo la primera en ser elegida, interpretando a la personaje principal femenina, Vivien Harmon. Britton dijo que tomó un riesgo en tomar el papel de Vivien. Cuando Murphy le presentó el papel, él dijo, "Esto es algo que nosotros nunca te hemos visto hacer anteriormente. Cambiará lo que has estado haciendo." Ella estaba intrigada por lo que él le presentaba y finalmente, decidió tomar el papel. En una entrevista con Entertainment Weekly, el cocreador de la serie, Ryan Murphy, dijo que él le dijo a Connie Britton, anteriormente, que su personaje Vivien moriría en la primera temporada. "Realmente teníamos toda la temporada trazada desde el comienzo", dijo. "En las reuniones con los principales actores, los personajes principales, Connie, Dylan [McDermott] y Jessica [Lange], mientras intentábamos atraparlos, fuimos capaces de decir, aquí es donde comienzas, este es el comienzo, y así es como terminas. Así que, sí, fui capaz de decirle a Connie realmente toda la serie". Denis O'Hare se unió al elenco a finales de marzo como Larry Harvey. Jessica Lange se unió al elenco en abril como Constance, haciendo su primer papel regular en la televisión. Lange se sentía atraída por el papel porque no requería un compromiso de 22 episodios como una serie. "¡Eso fue grande para mí", dijo ella. "No estaba a punto de comprometerme a seis meses. Era más un programa de cable, que un programa de red... Me han ofrecido series antes, y siempre desidia en no participar , porque no puedo hacer ese tipo de compromiso debido a mi tiempo".

Dylan McDermott fue elegido como el protagonista Ben Harmon a finales de abril. Su personaje fue descrito inicialmente como "un guapo y masculino terapeuta pero sensible, quién ama a su familia pero ha herido a su esposa". McDermott dijo que quería hacer el papel para romper su papel anterior como Bobby Donnell en la serie The Practice. "Esto fue exactamente el por qué quise hacer esta serie - para cambiar y hacer un diferente tipo de personaje. Las personas piensan de mí como el tipo de The Practice. Quería cambiar esa noción en su cabeza y con esperanza estoy haciendo eso," dijo.

En mayo, Taissa Farmiga y Evan Peters fueron los últimos actores en ser elegidos, interpretando a Violet Harmon y Tate Langdon. Farmiga dijo que amó a Violet "inmediatamente" y que "Ella tenía agallas para ella, ella tenía actitud". Murphy ha descrito a Tate como el "verdadero monstruo" de la serie, agregando: "Para el gran crédito de Evan y el crédito de los escritores, creo que Evan ha hecho un trabajo increíblemente difícil en hacer un monstruo simpático."

Zachary Quinto se unió al reparto en agosto como Chad, el antiguo dueño de la casa. Teddy Sears fue elegido para interpretar a Pat la pareja de Chad.

Promoción
Como parte de la promoción para la serie, FX lanzó una campaña "House Call", en la que los espectadores en casa podrían unirse y estar cara a cara con un personaje de la serie. Antes del estreno de la serie, FX lanzó varias pistas para arrojar luz en la serie. Se les ofreció en el canal de YouTube oficial de la serie. Diez pistas fueron lanzadas, tituladas, "Violonchelo", "Bebé", "Parejas", "Ataúd", "Tumbado", "Fuego", "Escaleras", "Derretir", "Violonchelo Rojo", y "Bache de Goma".

Audiencia y recepción
En Estados Unidos, la serie llegó a 3.18 millones de espectadores. Tuvo una clasificación de 1.6. Metacritic le dio 61 de 100 puntos. Este fue el mejor número que FX ha recibido en un estreno de serie. El episodio ayudó a hacer que octubre fuera el mes más visto en FX en todos los tiempos, fue visto por 3,2 millones de espectadores en 59 países.

El episodio piloto llegó a 61% en Metacritic, basado en 29 reseñas Ken Tucker de Entertainment Weekly premió al episodio piloto con una B+, declarando, "AHS es bastante escalofriante, todo el tiempo: un montón de gritos, sexo, sustos, caras mutiladas, comportamiento psicótico y bebes muertos". Chuck Barney del San Jose Mercury News dijo "La mayoría de los shows televisivos, después de un rato, salen de la memoria. Este te va a perseguir hasta en los sueños". Hank Stuever de The Washington Post dijo en su reseña que "Re-hacer las cosas es una de las faltas de Murphy, pero este show tiene un estilo cautivador y es algo grotesco." Matt Fowler de IGN TV escribió que "el episodio piloto contenía más estilo que substancia, pero que es totalmente visible". Fowler escribió que "AMS te atrapa, es un invento subversivo" y puso como referencia a Amityville Horror, The Shining y Twin Peaks. Aunque no todas las reseñas fueron favorables. Alan Sepinwall de HitFix le dio a la serie una D−, diciendo, "está muy por encima de lo máximo, cuando el máximo es un espectro microscópico en su raro espejo, y esta lleno de sonidos raros, personajes que es posible que no olvides aunque es probable que lo desees".

Referencias

Enlaces externos
 "Pilot" en TV.com
 TV Guide American Horror Story Pilot

Episodios de American Horror Story: Murder House

Pilot (American Horror Story)


Coronel Freitas es un municipio brasileño del estado de Santa Catarina. Se localiza a una latitud 26º54'31" sur y a una longitud 52º42'11" oeste, estando a una altitud de 1375 metros. Su población estimada en 2022 era de 10388 habitantes.

El principal acceso al municipio es hacer por la carretera SC-468, que atraviesa Chapecó.

Historia
El municipio de Coronel Freitas comenzó a ser colonizado en 1929 por familias procedentes de Río Grande del Sur, que llegaron a la región para explotar la madera.

Se ganó el estatus de municipio el 6 de octubre de 1961, emancipandose de Chapecó.

Referencias

Enlaces externos

 Página del Municipio
 Página de la cámara del municipio

Localidades de Santa Catarina
Localidades establecidas en 1961
Brasil en 1961

Coronel Freitas


An Lockhartia chocoensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Lockhartia chocoensis in nahilalakip ha genus nga Lockhartia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lockhartia

Lockhartia chocoensis


A Cobra probe is a device to measure the pressure and velocity components of a moving fluid. It is a multi-holed pressure probe with rotational axis of the probe shaft coplanar with the measurement plane of the instrument.  Because of this geometry, when the instrument is rotated around the shaft's axis, the measurement elements of the probe remain in the same location.  The name cobra probe comes from the shape of the probe head which gives it this property.

Cobra probes come in three-, four-, and five-hole configurations, the former used for two-dimensional flow measurement, the latter two for three-dimensional flow measurement.  In the three-hole kind of instrument, there are two yaw direction tubes which are chamfered and silver soldered symmetrically on the two sides of a pitot tube. It is otherwise similar to the other kinds of yawmeters.  In the four- and five-hole configurations, the central pitot tube is surrounded by three or four chamfered tubes, respectively.

References

Hydraulic engineering

Cobra probe


NGC 6033 est une galaxie spirale située dans la constellation du Serpent. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 6033 a été découverte par l'astronome allemand Albert Marth en .

La classe de luminosité de NGC 6033 est II-III.

À ce jour, une mesure non basée sur le décalage vers le rouge (redshift) donne une distance d'. Cette valeur est à l'extérieur des valeurs de la distance de Hubble mais reste compatible avec celles-ci.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 6033 sur le site du professeur C. Seligman

6033
Constellation du Serpent
Galaxie spirale
Galaxie découverte en 1864
Objet céleste découvert par Albert Marth

NGC 6033


La Carretera de Nebraska 40, y abreviada NE 40 (en inglés: Nebraska Highway 40) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Nebraska. La carretera inicia en el Oeste desde la  en Arnold hacia el Este en la  norte de Kearney. La carretera tiene una longitud de 138 km (85.73 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Carretera de Nebraska 40 es administrada y mantenida por el Departamento de Carreteras de Nebraska por sus siglas en inglés NDOR.

Cruces
La Carretera de Nebraska 40 es atravesada principalmente por la  en Miller.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de NDOR

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Nebraska

Carretera de Nebraska 40


Vaniškovce este o comună slovacă, aflată în districtul Bardejov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 369 de locuitori. Se învecinează cu comuna Osikov.

Istoric
Localitatea Vaniškovce este atestată documentar din 1345.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Vaniškovce


O Conselho Nacional de Geografia foi um conselho brasileiro instituído para abalizar questões inerente à geografia do Brasil. Foi originalmente criado com denominação de Conselho Brasileiro de Geografia pelo decreto nº 1.527, de 24 de Março de 1937, Posteriormente foi alterado para a denominação de Conselho Nacional de Geografia, em 1943 lançou o primeiro número de seu boletim.

Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística
Geografia do Brasil

Conselho Nacional de Geografia


An Festuca ultramafica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Eamonn Connor. An Festuca ultramafica in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca ultramafica


I'm Not a Robot este un film serial sud-coreean din anul 2017 produs de postul MBC.

Distribuție
 Yoo Seung-ho - Kim Min-kyu
 Chae Soo-bin - Jo Ji-ah
 Um Ki-joon - Hong Baek-kyun

Legături externe
 official website

Seriale de televiziune sud-coreene

I'm Not a Robot


An Goodyera pusilla in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Ludwig von Blume. An Goodyera pusilla in nahilalakip ha genus nga Goodyera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Goodyera

Goodyera pusilla


Loko, Loco ya da Atinmé-vodun ("ağaç içindeki ruh") kökeni Dahomey Krallığı'na dayanan ve Brezilya Vodunu adı da verilen Candomblé Jejé inanışında "vodum" adı verilen fetişlerden biridir. Dünya'nın ilk kutsal varlığını temsil eder ve Mawu ile Lissa'dan ilk doğan varlıktır ki bu özellik bazen Sakpata'ya atfedilir.

Loko'ya inananlara Lokosi denir ve çoğunlukla kafalarının sol tarafındaki saçları kazırlar.

Ağaçlar
Atinme-vodun çeşitli ağaç türlerinde yaşayabilir ama tercih ettikleri ağaçlar "lokotin" (Brezilya'da Ficus gomelleira, Batı Afrika'da Milicia excelsa) ve "huntin" (Ceiba pentandra) olarak adlandırılır. Ayrıca "detin" (Elaeis guineensis) ve "kpentin" (Carica papaya) ağaçlarında da yaşadığına inanılır.

İnanış
Loko, Afrika'da Benin'de Ketu inanışında Iroko ve Bantu inanışında da Kindembu ile ilişkilendirilir. Dahomey'de yalnızca halkı yöneten rahip-krallar tarafından hizmet verilen bir fetiş iken Haiti'de "houngan"ların ve "mambo"ların lideri hâline gelmiştir. Loko eski geleneklerin korunmasını ister ve bu geleneklere uyulmadığında şiddet gösterir.

Tüm hounganların babası olarak görüldüğü için Haiti'de Hristiyanlık inanışındaki İsa'nın babası Yusuf ile ilişkilendirilir.

Notlar

Dahomey mitolojisi
Vodun
Animizm

Loko (mitoloji)


نجوى سالم (17 نوفمبر 1925 - 19 مارس 1987)، ممثلة مصرية.

عن حياتها
عُرفت بأدوارها في المسرح والسينما في فترة الخمسينيات والستينيات القرن العشرين، كما اشتهرت باسم «نينات».
ولدت نظيرة موسى شحاتة بالقاهرة لوالدين حاصلان على الجنسية المصرية فوالدها لبناني الأصل وأمها إسبانية يهودية الأصل. في سنواتها الأخيرة أصيبت نجوى سالم بمرض نفسي حيث "هيئ لها أن هناك من يسعى لاغتيالها بسبب كونها يهودية الأصل"، رغم كونها قد أعلنت إسلامها.
أول ظهور لها على المسرح كان في مسرحية استنى بختك أمام نجيب الريحاني. وقد بدأت رحلتها مع الفن عندما تلقى والدها دعوة لحضور إحدى مسرحيات الريحاني من متعهد حفلات، وكان ذلك في عام 1942، وهو ما أشارت إليه في إحدى أحاديثها وأكدت أنها كانت تبلغ من العمر آنذاك 12 عاماً، والتحقت بفرقة الريحاني في هذه السن بعد موافقة والدها وبعد شهر حدد لها الريحاني راتباً شهريا قدره أربعة جنيهات، زادت بعد ذلك إلى 25 ثم 50 جنيها وأسند لها البطولة لأول مرة في مسرحية حسن ومرقص وكوهين.
أشهرت نجوى سالم إسلامها عام 1960 ولم يكن ذلك غريبا عليها فقد كانت عاداتها قريبة جدا من عادات وتقاليد المسلمين، وأكد زوجها الناقد الفني عبد الفتاح البارودي أنها منذ إسلامها كانت تزكي وتصلي وتصوم وتحمل المصحف في حقيبة يدها في أي مكان تذهب إليه، وقد تزوجها البارودي عام 1970 بعد أن رأى استقامتها وتدينها وحرصها على آداء العبادات .. وقد حاولت نجوى سالم الانتحار عند وفاة والدتها وكانت لها محاولة أخرى بسبب الاكتئاب الذي حلَّ بها بسبب عدم استعانة المخرجون بها للعمل .
عرفت نجوى سالم بشهامتها تجاه زملائها في الفن، فهي الفنانة الوحيدة التي لازمت الفنان عبد الفتاح القصري في محنة مرضه وظلّت بجانبه حتى رحيله، وكانت قد حصلت على شقة من محافظ القاهرة ليقيم فيها القصري بعد أن انهار المنزل الذي كان يسكن فيه، وتمكنت من الحصول على جهاز تليفزيون للقصري ليرفه عنه أثناء المرض من صلاح عامر رئيس مؤسسة السينما والمسرح .

أعمالها

الأفلام
 1942: عايدة
 1942: أحلام الشباب
 1944: غرام وانتقام
 1945: ليلى بنت الفقراء
 1945: بين نارين
 1946: مجد ودموع
 1946: ما أقدرش
 1946: الخمسة جنيه
 1948: الروح والجسد
 1951: فايق ورايق
 1952: ناهد
 1952: عنتر ولبلب
 1953: حكم قراقوش
 1954: حسن ومرقص وكوهين
 1958: إسماعيل يس في دمشق
 1958: أبو عيون جريئة
 1961: حياتي هي الثمن
 1961: حب وعذاب
 1961: السبع بنات
 1961: الأزواج والصيف
 1962: ملك البترول
 1963: حياة عازب
 1963: جواز في خطر
 1967: القبلة الأخيرة

المسرحيات
 1954: محدش واخد منها حاجة
 1954: حسن ومرقص وكوهين
 1954: الدلوعة
 1955: الستات لبعضيهم
 1959: 30 يوم في السجن
 1960: يا ما كان في نفسي
 1960: حسن ومرقص وكوهين
 1961: خليني اتبحبح يوم
 1961: الستات مايعرفوش يكدبوا
 1961: استنى بختك
 1962: لو كنت حليوة
 1962: الدنيا لما تضحك
 1963: إلا خمسة
 1963: أصل وصورة
 1964: لوكاندة الفردوس
 1966: حركة ترقيات
 1967: ذات البيجامة الحمراء
 1973: صديقي اللص
 1973: ممنوع لأقل من 30 سنة

المسلسلات
 1962: العابثة

مراجع

روابط خارجية

ممثلات مصريات في القرن 20
مواليد 1344 هـ
مواليد 1925
وفيات 1407 هـ
وفيات 1408 هـ
وفيات 1987
يهود اعتنقوا الإسلام
ممثلات يهوديات مصريات
ممثلات أفلام مصريات
ممثلات مسرح مصريات
ممثلات تلفزيون مصريات
يهود مصريون في القرن 20

نجوى سالم


An Coleochloa schweinfurthiana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johann Otto Boeckeler, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ernest Nelmes. An Coleochloa schweinfurthiana in nahilalakip ha genus nga Coleochloa, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Coleochloa

Coleochloa schweinfurthiana


Emilie Beckmann (født 4. februar 1997) er en dansk svømmer. Hun fik sit store internationale gennembrud, da hun ved EM i kortbanesvømning 2017 i København vandt fire medaljer (to individuelle og to i holdkap). Hun studerer statskundskab på Københavns Universitet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Olympiske svømmere fra Danmark
Svømmere fra Danmark
Deltagere for Danmark ved sommer-OL 2020
Svømmere ved sommer-OL 2020

Emilie Beckmann


El LX Campeonato Mundial de Halterofilia se celebró en Sofía (Bulgaria) entre el 8 y el 15 de noviembre de 1986 bajo la organización de la Federación Internacional de Halterofilia (IWF) y la Federación Búlgara de Halterofilia.

En el evento participaron 193 halterófilos de 41 federaciones nacionales afiliadas a la IWF.

Medallistas

Medallero

Enlaces externos
Base de datos iat.uni-leipzig.de .

1986
Halterofilia en 1986

Campeonato Mundial de Halterofilia de 1986


ඊජිප්තු පාරාවෝවරයකුගේ රාජ පදවි නාමය නැතහොත් රාජකීය මූලලේඛය යනු පුරාතන ඊජිප්තුවේ රජවරුන් විසින් අනුගමනය කළ පිළිගත් නාමකරණ සම්මුතියයි. එමගින් රජුගේ රාජ්‍ය සමයේ විශ්වීය බලය, ශුද්ධ වික්‍රමාන්විතභාවය සහ යම් ආකාරක මෙහෙවර ප්‍රකාශයක් සංකේතවත් කරයි. (රාජ්‍ය සමය අනුව මෙය ඇතැම්විට වෙනස් විය හැක)

නාමයන් පහකින් සමන්විත සම්පූර්ණ පදවි නාමය මධ්‍ය රාජධානි සමය තෙක්ම සම්මතයක් වී නොපැවතිණි. නමුත් එය පසුකාලීනව රෝම අධිරාජ්‍ය යුගයේ ද භාවිතයේ පැවතිණි.

හොරස් නාමය

G5-O33
හොරස් නාමය යනු පාරාවෝගේ නාමයේ පැරණිතම ස්වරූපය වේ. මෙය සම්භවය වූයේ පූර්වරාජවංශික යුගයේ ය. බොහෝ හඳුනාගත් පැරණිතම පාරාවෝවරුන් සඳහන්ව ඇත්තේ මෙම නාමයෙන් පමණි.

හොරස් නාමය සාමාන්‍යයෙන් ලියනු ලබන්නේ සෙරෙඛයක් තුළ ය. මෙය මාලිග ප්‍රසාද මුඛයක නිරූපණයකි. පාරාවෝවරයාගේ නම මෙම මාලිග නිරූපිත සංකේතය තුළ රූපාක්ෂරවලින් ලියනු ලැබේ. බොහෝවිට කුරුලුගොයි දේවතාවකු වන හොරස්ගේ රුව මෙහි මුදුනේ හෝ පසෙකින් නිරූපණය කොට තබයි.

අවම වශයෙන් එක් පාරාවෝවරයකුවත්, විශේෂයෙන්ම දෙවන රාජවංශයේ සෙත්-පෙරිබ්සෙන් පාරාවෝවරයා විසින් හොරස් දෙවියන්ගේ රුව වෙනුවට සෙත් දෙවියන්ගේ රුවක් භාවිතා කොට ඇත. එමගින් ඇතැම්විට රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර ආගමික බෙදීමක් නිරූපණය වන්නට ඇත. ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයා වූ ඛාසෙඛෙම්වි විසින් සිය නාමයට ඉහළින් සෙත් මෙන්ම හොරස් දෙවිවරුන්ගේ රූප යොදා තිබේ. ඉන් අනතුරුවට, පාරාවෝවරයාගේ නම සමග හොරස්ගේ රුව සෑමවිටම සඳහන් විය.

නව රාජධානි යුගය වන විට, බොහෝ අවස්ථාවල හොරස් නාමය ලිවීමේ දී වටකළ සෙරෙඛ් සංකේතයක් භාවිතා නොවිණි.

නෙබ්ටි ("ද්විත්ව ආර්යා") නාමය

G16
නෙබ්ටි නාමය (සාහිත්‍ය. "ද්විත්ව ආර්යාවන්") ඉහළ සහ පහළ ඊජිප්තුවේ ඊනියා "වංශාවලි" දෙවඟනන් දෙදෙනා හා සම්බන්ධ විය:
 නෙඛ්බෙට්; ඉහළ ඊජිප්තුවේ ආරක්ෂක දේවතාවියයි. ගිජුලිහිණියකු මගින් සංකේතවත් කෙරිණි.
 වැඩ්ජෙට්; පහළ ඊජිප්තුවේ ආරක්ෂක දේවතාවියයි. නාග රුවක් මගින් සංකේතවත් කෙරිණි.

මෙම නාමය නිශ්චිතවම පළමු වරට භාවිතා කර ඇත්තේ පළමු රාජවංශයේ පාරාවෝවරයකු වූ සෙමෙර්ඛෙට් විසිනි. නමුත් එය සම්පූර්ණයෙන් ස්වාධීන පදවි නාමයක් බවට පත්වූයේ දොළොස්වන රාජවංශ සමයේ ය.

මෙම නිශ්චිත නාමය සාමාන‍්‍යයෙන් කාර්ටුෂයකින් හෝ සෙරෙඛ් සංකේතයකින් වටනොකෙරිණි. නමුත් එය හැමවිටම වට්ටියක් මත හිඳ සිටින ගිජුලිහිණියකු සහ නාගයකු දැක්වෙන රූපාක්ෂරයකින් ආරම්භ වේ. මෙමගින් ද්විත්ව "නෙබ්ටි" නාමය සංකේතවත් කෙරේ.

රන් හොරස්
G8
මෙය රත්රන් හොරස් නාමය ලෙස ද හඳන්වයි. මෙම පාරාවෝ නාම ප්‍රභේදය සාමාන්‍යයෙන් රත්රන් සඳහා වන ඊජිප්තු රූපාක්ෂරය මත හෝ පසෙකින් හිඳින හොරස් කුරුලුගොයාගේ රුව සහිත රූපාක්ෂරයින් සමන්විත ය.

මෙම පදවි නාමයේ අරුත මතභේදිත ය. එක් විශ්වාසයක් නම් එමගින් හොරස් සිය මාමණ්ඩිය වූ සෙත් පරදා ලත් විජයග්‍රහණයේ සංකේතයක් නිරූපණය වන බවයි. රන් සඳහා වන සංකේතය මගින් හොරස් "සිය සතුරන්ට වඩා ශ්‍රේෂ්ඨ" වූ බව අදහස් වනවා විය හැක. පුරාතන ඊජිප්තු චින්තනය තුළ රත්රන් සදාකාලිකත්වය හා සම්බන්ධ යැයි සැලකිණි. මේ නිහා මෙමගින් පාරාවෝවරයාගේ සදාතනික හොරස් නාමය නිරූපණය වනවා වන්නට ද පුළුවන.

නෙබ්ටි නාමයට සමානව, මෙම නාම ප්‍රභේදය ද කාර්ටුෂයක් හෝ සෙරෙඛ් සංකේතයකින් වට නොකෙරේ.

සිහසුන් නාමය (පුද්ගල නාමය)

M23:t-L2:t
පාරාවෝගේ සිහසුන් නාමයේ පළමු නම් දෙක කාර්ටුෂයක් තුළ ලියනු ලැබේ. මෙය සමග සාමාන්‍යයෙන් න්ස්ව්-බිටි (නෙසු-බිටි, නෙස්ව්-බිට්, න්ස්ව්ට්-බ්ජ්ට්ජ්) යන්න යෙදේ. මෙම යෙදුමේ සාහිත්‍යමය අරුත "පන් සහ මීමැස්සාගේ එතුමා/එතුමිය" යන්නයි. නමුත් බොහෝවිට එය "ඉහළ සහ පහළ ඊජිප්තුවේ රජ" ලෙස පරිවර්තනය කෙරේ. පන් සහ මීමැසි සංකේත පිළිවෙලින් ඉහළ සහ පහළ ඊජිප්තුව නිරූපණය කෙරෙන සංකේත වේ.

න්ස්ව්-බිටි යන යෙදුම පිළිබඳ සැලකූ විට, යෝජනා වී ඇත්තේ බර්බර් බසින් "ශක්තිම්ත මිනිසා; පාලකයා" යන්න සඳහා යෙදෙන වදන ඉන් සම්භවය වන්නටඅඇති බවයි. (ෂ්නයිඩර් 1993).

නෙබ්-ටාවි හෙවත් "භූමි ද්විත්වයේ අධිපතියා" යන විරුද නාමය ඊජිප්තුවේ නිම්න සහ ඩෙල්ටා ප්‍රදේශ සම්බන්ධයෙන් ද යෙදේ.

පෞද්ගලික නාමය (දෙවන නාමය)

G39-N5:.-
මෙය උපතේ දී ලබාදෙන නාමය වේ. මෙම නාමය පෙර "රාගේ පුත්" යන යෙදුම යෙදේ. මෙම යෙදුම "පුත්‍රයා" (zසා) අරුතැති තාරාවකු (zසා) නිරූපිත රූපාක්ෂරයක් සහ ඊට යාබදව යෙදූ ප්‍රධාන සූර්ය දෙවි රා සංකේතවත් කෙරෙන හිරුගේ රූපයකින් ආරම්භ වේ. මෙය පළමුවරට හඳුන්වා දෙන ලද්දේ සිව්වන රාජවංශයේ රාජ පදවි කාණ්ඩයක් ලෙසයි. එමගින් හිරු දෙවි රාගේ නියෝජිතයා ලෙස රජුගේ කාර්යභාරය සංකේවත් කෙරේ. පාරාවෝ බවට පත් ස්ත්‍රීන් සඳහා උක්ත පදවිය "දියණිය" ලෙස වහරනු ලැබිණි.

නූතන ඉතිහාසඥයන් සාමාන්‍යයෙන් පුරාතන ඊජිප්තු රජවරුන් හඳුන්වන්නේ මෙම නාමයෙනි. මෙහි දී එකම නාමය දරන වෙනස් පුද්ගලයින් වෙන් කරගැනීමට එය ක්‍රමාංකනය කෙරේ. (උදා. "II", "III")

සම්පූර්ණ පදවි නාම සඳහා උදාහරණ

සෙනුස්රෙට් I
මධ්‍ය රාජධානියේ, සම්පූර්ණ පදවි නාමය ඇතැම් අවස්ථාවල තනි කාර්ටුෂයක් තුළ ලියා ඇත. මෙයට උදාහරණයක් ලෙස බෙනි හසන්වලින් හමුවූ Iවන සෙනුස්රෙට්ගේ පදවි නාමය දැක්විය හැක.
හට්ෂෙප්සුට්
දහඅටවන රාජවංශයේ පාරාවෝවරියක වූ හට්ෂෙප්සුට්ගේ සම්පූර්ණ පදවි නාමය එහි උච්චාරණය සහ අනුරූප අර්ථය හඳුනාගැනීමට මාර්ගෝපදේශයක් වශයෙන් පහත දක්වා ඇත. මෙම පාරාවෝ ස්ත්‍රියක වූ බැවින් එහි පහත පරිදි වෙනස්කම් දක්නට ඇත.
හොරස් නාමය: වෙස්රෙට්කාඋ, "කාවරුන් අතර බලවන්තිය"
නෙබ්ටි නාමය: වැඩ්ජ්රෙන්පුට්, "භූමි ද්විත්වයෙහි ඇය, වර්ෂයන්ගේ වැජඹීම"
රන් හොරස්: නෙට්ජෙරෙට්ඛාඋ, "දිව්‍යමය පෙනුම" (නෙට්ජෙරෙට් යනු 'දේවමය' හෝ 'දිව්‍යමය' යන අරුතැති නෙටෙරි යන වදනේ ස්ත්‍රී ලිංග ස්වරූපයයි. ඛාඋ යනු 'පෙනුම' යන්නයි)
පුද්ගල නාමය: මාට්කාරේ, "සත්‍යය [මා'අට්] යනු රේගේ කා ය"
දෙවන නාමය: ඛ්නුම්ට්-අමුන් හට්ෂෙප්සුට්, "අමුන් සමග සම්බන්ධ, වංශවත් කතුන් අතර ප්‍රමුඛාවිය"

තුත්මෝස් III

දහඅටවන රාජවංශයේ පාරාවෝවරයකු වූ IIIවන තුත්මෝස්ගේ සම්පූර්ණ පදවි නාමය උච්චාරණ මග පෙන්වීම සහ අනුරූප අර්ථය සමග පහත දැක්විය හැක.

හොරස් නාමය: කානැඛ්ට් ඛාඑම්වසෙට්, "තීබ්සයෙන් නැගී එන, හොරස් බලවත් ගවයා"
නෙබ්ටි නාමය: වැහ්නෙසිට්මිරෙඑම්පෙට්, "ද්විත්ව ආර්යාවන්ගේ ඔහු, දෙව්ලොව රේ මෙන් රාජ්‍යත්වය දරා සිටින"
රන් හොරස්: සෙඛෙම්පැහ්ටිඩ්ජෙසෙර්ඛාව්, "බලයේ සහ ශක්තියේ රන්වන් හොරස්, පෙනුමෙන් පූජනීයයා"
පුද්ගල නාමය: මෙන්ඛෙපෙරේ, "පන් සහ මීමැස්සාගේ ඔහු, රේගේ ස්වරූපය දරා සිටින"
දෙවන නාමය: තුත්මෝස් නෙෆර්ඛෙපෙරු, "රාගේ පුත්‍ර, තුත්මෝස්, ස්වරූපයන් අතර අලංකෘත"

ග්‍රන්ථාවලිය

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
රන් නාමය, හොරස් නාමය, රාජ පදවි නාම, ද්විත්ව ආර්යාවන් සහ තුත්මෝස් I - ඩිජිටල් ඊජිප්තුව වෙතිනි.

පුරාතන ඊජිප්තු පදවි
පුරාතන ඊජිප්තු භාෂාව
පුරාතන ඊජිප්තු සංකල්ප
ඊජිප්තු රාජකීය පදවි

පුරාතන ඊජිප්තු රාජකීය පදවි නාමය


عبد القادر يومير، ولد في القنيطرة سنة 1957، لاعب كرة قدم سابق ومدرب كرة قدم مغربي. من أهم إنجازاته فوزه بلقب البطولة الوطنية المغربية مع النادي المكناسي سنة 1995 وكأس الاتحاد الإفريقي مع الكوكب المراكشي، سنة 1996 وكأس أمير قطر سنة 1998 مع نادي السد القطري.

حياته

البدايات
نشأ عبد القادر يومير في مدينة القنيطرة ولعب في صفوف فريق النادي القنيطري بين 1969 و1975، والذي تدرج فيه عبر كل الفئات العمرية. في النادي القنيطري، تدرب يومير على أيدي مدربين كبار كالصويري والعربي شيشا ومحمد العماري.

في 1975 التحق فيها ببلجيكا لإتمام دراسته الجامعية في جامعة بروكسيل الحرة في اختصاص الترويض الطبي. لم يتوقف يومير عن ممارسة كرة القدم في بلجيكا بحيث لعب في فريق من الهواة، إف سي آلزايمبرغ، ثم أشرف على تدريبه سنة 1982. في 1983، رفقة مصطفى مديح، الذي سيصبح لاحقا من أهم المدربين المغاربة، تسجل في مدرسة هايسل لتكوين المدربين المرموقة وحصل الاثنان، بعد ثلاث سنوات من التحصيل، على دبلوم التدريب من الدرجة الثالثة.

عاد يومير إلى المغرب وأشرف على تدريب ناديه الأم، النادي القنيطري، والذي كان من أقوى الفرق المغربية في الثمانينات، وتمكن يومير من إبراز العديد من اللاعبين المهمين، خصوصا نور الدين البويحياوي وخليفة العبد، اللذين شاركا مع المنتخب الوطني المغربي في كأس العالم 1986.

درب بعد ذلك فريق أولمبيك خريبكة لموسم واحد (1986-87) ثم المغرب الفاسي (1987-88)، وهو الفريق الذي كان يعج بنجوم كبار في تبك الفترة من قيمة فتاح الغياتي، السليماني والأشهبي. بعد ذلك اشتغل مع فرق المغرب التطواني (الذي كان في القسم الثاني آنذاك) ثم شباب المحمدية الذي فشل معه في تحقيق الصعود إلى القسم الأول بعد الخسارة في مباراة السد أمام النادي المكناسي.

مدرب «مصعد» إلى القسم الأول
في 1990 خاض تجربة لموسم واحد في البحرين كمدرب لفريق البديع ليعود للمغرب ويبدأ مسلسل نجاحات متتالية ليصبح متخصصا في إصعاد الأندية من القسم الثاني إلى القسم الأول: مع وداد فاس (1992) واتحاد سيدي قاسم (1993) ثم النادي المكناسي (1994).

سنوات الإنجازات الكبرى
مباشرة بعد صعوده للقسم الأول، حقق يومير أول لقب بطولة له مع النادي المكناسي، في موسم 1994-95، رفقة جيل تاريخي من اللاعبين كعبد الجليل هدا، بيدان، بودومة وجمال الدريدب. في الموسم الموالي قام الفريق بمسار مشرف في كأس إفريقيا للأندية البطلة بعد بلوغ دور الربع والإقصاء بصعوبة أمام الزمالك المصري.

انتقل بعد ذلك لنادي الكوكب المراكشي ليحقق معه كأس الاتحاد الإفريقي بعد تجاوز النجم الساحلي التونسي في النهاية، بفضل جيل متميز من اللاعبين كهشام الدميعي، الزبدي، الكيسر وآخرين.

انتقل يومير بعد ذلك إلى قطر حيث نجح في الظفر بكأس الأمير مع نادي السد ثم بلوغ المباراة النهائية لنفس المسابقة رفقة نادي الأهلي.

مرحلة بعد 2000
عرفت مسيرة يومير التدريبية، بعد 2000، مروره بعدد كبير من الأندية، إذ ظل وفيا لعادته في عدم إمضاء أكثر من موسم في كل ناد. وهكذا درب أندية النادي القنيطري وجمعية سلا والمغرب الفاسي وشباب الريف الحسيمي وشباب المسيرة، ثم عاد لتدريب النادي المكناسي بين 2009 و2011.

في 2019، تعاقد مع فريق مولودية ميسور، الذي يمارس في قسم الهواة المغربي.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغاربة
مدربو دوري الدرجة الأولى السعودي
رياضيون مغاربة مغتربون في البحرين
رياضيون مغاربة مغتربون في السعودية
رياضيون مغاربة مغتربون في الكويت
لاعبو النادي القنيطري
لاعبو كرة قدم مغاربة
مدربو الدوري البحريني الممتاز
مدربو المغرب التطواني
مدربو النادي المكناسي
مدربو دوري المحترفين السعودي
مدربو كرة قدم مغاربة
مدربو كرة قدم مغتربون في البحرين
مدربو كرة قدم مغتربون في السعودية
مدربو كرة قدم مغتربون في الكويت
مدربو نادي أولمبيك خريبكة
مواليد في القنيطرة (المغرب)

عبد القادر يومير


Corrado Sanguineti (7. november 1964  i Milano i Italien) har siden 16. november 2015 været den katolsk biskop i Pavia i Italien.

Sanguineti er uddannet præst fra Chiavari og blev ordineret som præst den 30. oktober 1988.;

Fodnoter

Eksterne henvisninger

 Den Katolske Kirke i Pavia

Katolske biskopper fra Italien

Corrado Sanguineti


Kenya deltog første gang i olympiske lege under Sommer-OL 1956 i Melbourne, og har siden deltaget i alle efterfølgende sommerlege undtaget Sommer-OL 1976 i Montréal og Sommer-OL 1980 i Moskva som de boykottede. Kenya har deltaget tre gange i vinterlege, første gang under Vinter-OL 1998 i Nagano.

Medaljeoversigt

Eksterne henvisninger
 Kenyas OL-statistik  på Sports-reference.com

Kenya ved sommer-OL
Kenya ved vinter-OL
OL

Kenya ved OL


Le programme Polaris est un programme de vol spatial habité privé organisé par Jared Isaacman.

Il est annoncé en février 2022 et comprend pour commencer trois missions : deux missions à bord de Crew Dragon, dont la première, Polaris Dawn, se déroulera en 2022, et une mission à bord du Starship.

En septembre 2022, le programme Polaris indique signer un accord avec la NASA et SpaceX pour mener une étude de six mois en vue de rehausser l'orbite et d'assurer la desserte du télescope spatial Hubble avec un .

Historique des vols

Crew Dragon

Starship
La mission Polaris 3 sera le premier vol habité du Starship.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 SpaceX
 Jared Isaacman
 Inspiration4

Liens externes

2022 aux États-Unis
Polaris
Tourisme spatial

Programme Polaris