ශ්‍රීජිතා දේ (උපත 1989 ජූලි 16) යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන්නේ බොලිවුඩ් චිත්‍රපටවල සහ රූපවාහිනී වැඩසටහන්වල පෙනී සිටින ඉන්දියානු නිළියකි. වර්තමානය වන විට ඇය ස්ටාර් ප්ලස් නාළිකාවෙ මගින් විකාශය කෙරෙන රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වන කොයි ලෞත් කේ ආයා හේ කතාමාලාවේ කාව්‍ය නැමැති චරිතය නිරූපණය කරමින් සිටින්නී ය.

මුල්කාලීන දිවිය සහ පසුබිම
ශ්‍රීජිතා උපත ලැබූයේ ඉන්දියාවේ බටහිර බෙංගාලයේ හල්දියාහි ය. ඇය කුඩා කල හැදී වැඩුණේ ද එහි ය.ඇය සිය පාසල් අධ්‍යාපනය හදාළේ හල්දියාහි ශාන්ත සේවියර් විද්‍යාලයෙනි. ඇය රුයා කොලීජිය වෙතින් ජන සන්නිවේදනය පිළිබඳ උපාධිය ලබා ගත්තා ය.

වෘත්තිය
ශ්‍රීජිතා රූපවාහිනී රංගන ක්ෂේත්‍රය වෙත පිවිසියේ කසෞතී සින්දගී කේ නම් රූපවාහිනී කතාමාලාව ඔස්සේ ය. මෙහි ඇය විසින් ගාර්ගි තුෂාර් බජාජ් නැමැති චරිතය නිරූපණය කරන ලදී. 2008දී ඇය බොලිවුඩ් චිත්‍රපටයක් වූ තෂාන් හි සුළු චරිතයක් නිරූපණය කළා ය. එම වර්ෂයේ දී ම ඇය නම් සෝප් ඔපෙරාවේ ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කළා ය. මෙහි දී ඇය විසින් නිරූපණය කරන ලද්දේ අන්නු නැමැති චරිතයකි. 2012-2015 අතර කාලයේ ඇය කලර්ස් ටීවී නාළිකාවේ අතිශයින් ජනප්‍රිය රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වූ උත්තරන් තුළ මුක්තා විෂ්ණු කාශ්‍යව්ගේ චරිතය නිරූපණය කළා ය. මෙහි මුක්තා යනු තපස්‍යාගේ දියණියගේ චරිතයයි.

මීට අමතරව ඇය සී ටීවී නිළිකාවෙන් විකාශය වූ තුම් හි හෝ බන්ධු සඛා තුම්හි රූපවාහිනී කතාමාලාවේ ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කළා ය. ඇය ලයිෆ් ඕකේ නාළිකාවෙන් විකාශය වූ රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වන පියා රන්ග්රේස්හි ප්‍රධාන රචිතය ද නිරූපණය කළා ය. මෙහි ඇය නිරූපණය කළේ ආරධ්‍යා ෂාම්ෂේර් සිං නැමැති චරිතයයි. ශ්‍රීජිතා ස්ටාර් ප්ලස් නාලිකාවෙන් විකාශය වන රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වන කොයි ලෞත් කේ ආයා හේ කතාමාලාවේ කාව්‍යාගේ චරිතය ද නිරූපණය කරමින් සිටින්නී ය.

මීට අමතරව ශ්‍රීජිතා ලව් කා දි එන්ඩ් (2011), Monsoon Shootout (2013) සහ "ලේලකි බෙර්කල්මා ජිල්බබ්" යන චිත්‍රපට සඳහා සිය රංගන දායකත්වය සපයා ඇත. මින් "ලේලකි බෙර්කල්මා ජිල්බබ්" නැමැති ඉන්දුනීසියානු චිත්‍රපටය තුළ ඇය ගෞරව් එස්. බජාජ් සමග රංගනයේ යෙදුණා ය. ඇය කිලේර් කාරාඔකේ ආත්කා තෝ ලත්කා නම් රූපවාහිනී වැඩසටහනට සහභාගී වූ අතර, රියැලිටි වැඩසටහන් වන බොක්ස් ක්‍රිකට් ලීගය 1 හි අහමදාබාද් එක්ස්ප්‍රස් කණ්ඩායම වෙනුවෙන් ද බොක්ස් ක්‍රිකට් ලීගය 2හි ලක්නව්නවාබ්ස් කණ්ඩායම වෙනුවෙන් ද තරගවැදුණා ය.

රූපවාහිනී කතාමාලා
 කරම් අප්නා අප්නා: ආස්තා ලෙස
 කසෞතී සින්දගී කේ: ගාර්ගි ලෙස
 අන්නු කි හෝගයි වා භායි වා: අන්නු ලෙස
 ෂ් කොයි හේ: සාවිත්‍රි ලෙස
 Ladies Special: ශිවංගි ලෙස
 මනීබෙන්": අනාමිකා ලෙස
 ආහත් (සෝනි ටීවී)
 CID (සෝනි ටීවී)
 Horror Nights (ස්ටාර් වන්)
 බන්ධන් සාත් ජන්මෝ කා: රෝෂිණී ලෙස
 මහිමා ෂානි දේව් කි: දේවිකා කුමරිය, කදම්බා, අප්සරා ලෙස
 මිලේ ජබ් හම් තුම්: අශ්විනී ලෙස
 උත්තරන්: මුක්තා විෂ්ණු කාශ්‍යව් ලෙස
 ආජබ් ගජබ් ඝාර් ජමායි: සුහානා ලෙස
 සාව්ධාන් ඉන්ඩියා: කථාංග යුගළක ප්‍රියා සහ බින්දියා ලෙස
 තුම් හි හෝ බන්ධු සඛා තුම්හි: ශ්‍රේයා ලෙස
 පියා රන්ග්රේස්: ආරධ්‍යා ෂාම්ෂේර් සිං ලෙස
 කිලේර් කාරාඔකේ ආත්කා තෝ ලත්කා: ඇය ලෙසම
 බොක්ස් ක්‍රිකට් ලීගය 1: අහමදාබාද් එක්ස්ප්‍රස් කණ්ඩායම වෙනුවෙන් ඇය ලෙසම
 බොක්ස් ක්‍රිකට් ලීගය 2: ලක්නව්නවාබ්ස් කණ්ඩායම වෙනුවෙන් ඇය ලෙසම
 පෙස්බකර්ස්: ඇය ලෙසම (ඉන්දුනීසියානු රූපවාහිනී වැඩසටහන)
 රෝමන්සචින්ටාඋත්තරන්: මුක්තා ලෙස (ඉන්දුනීසියානු රූපවාහිනී වැඩසටහන)
 Super Family 100 (ඉන්දුනීසියානු රූපවාහිනී වැඩසටහන)
 ආයේ සින්දගි: කථාංගීය වැඩසටහනක (සිංටීවී)
 කොයි ලෞත් කේ ආයා හේ: කාව්‍යා ලෙස (ස්ටාර් ප්ලස්)
 චක්‍රධාරි අජෙය ක්‍රිෂ්ණා: දුර්ගා දෙවඟන ලෙස (බිග්මැජික්චැනල්)

 චිත්‍රපට
 තෂාන් (2008) : පාර්වතී ලෙස
 ලව් කා දි එන්ඩ් (2011) : සෝනියා ලෙස
 Monsoon Shootout'' (2013) : ගීතා ලෙස
"ලේලකි බෙර්කල්මා ජිල්බබ්" ඉන්දුනීසියානු චිත්‍රපටය තුළ ගෞරව් එස්. බජාජ් සමග

ඇගයුම්

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

බෙංගාලි ජනයා
ජීවත්වන්නෝ
කොල්කතාවේ නිළියන්
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිළියෝ
ඉන්දියානු චිත්‍රපට නිළියන්
ඉන්දියානු සෝප් ඔපෙරා නිළියෝ
1989 උපත්
හින්දි සිනමාවේ නිළියන්
හින්දි රූපවාහිනියේ නිළියන්
21වන සියවසේ ඉන්දියානු නිළියන්

ශ්‍රීජිතා දේ


thumb| ෆින්ලන්තය වෙතින් පැමිණි හොර බඩු ජාවාරම්කරුවන් හා සමග රුසියානු දේශසීමාවෙහිදී ඇතිවු සුළු සටනක්, 1853. වැසිලි හුඩියාකොෆ් ගේ සිතුවමක්.
හොර බඩු ජාවාරම යනු, ගොඩනැගිල්ලකින් ඉවතට, සිරගෙයක් තුලට හෝ , ජාත්‍යන්තර දේශසීමාවක් හරහා, උපයෝජ්‍ය  නීති හෝ  අනෙකුත් රෙගුලාසි හෝ අතික්‍රමණය කරමින්,  භාණ්ඩ හෝ ජනයා හෝ නීතිවිරෝධි ලෙසින් ප්‍රවාහණය කිරීම වෙයි.

හොර බඩු ජාවාරම


Zavallım Gürses'in 10 Mart 2000'de Elenor Müzik firmasından çıkan albümüdür. Bu albümde Sevenin Ne Günahı Var, İkimize Ağlarım, Diley Diley şarkıları öne çıkan şarkılardandır.

Şarkı listesi

Albüme ait diğer bilgiler
 Gürses'in 1998 yılında Elenor Müzik firmasından çıkardığı Gönlünüze Taht Kuran Şarkılarla Müslüm Gürses Klasikleri albümünden sonra Gürses Ulus Müzik firmasına transfer olmuştur. Bu albümde yer alan şarkıların hepsi geçmiş yıllarda seslendirilmiştir.
 Albümde yer alan Diley Diley şarkısının üzerine müzik eklemesi yapılarak albüme eklenmiştir. Bu şarkının orijinal versiyonu 1987'de Türküola Müzik tarafından basılan korsan Türküola Talihsizler  albümünde yer almaktadır.

Künye
 Prodüktör: Atilla Alpsakarya
 Süpervizör: Cem Candan
 Yönetmen: Yılmaz Karayalım
 Genel Koordinatör: Kaan Candan
 Tonmaister: Yılmaz Karayalım
 Fotoğraflar: Stüdyo Erol
 Tasarım ve uygulama: Frs Grafik Servisleri
 Baskı: Frs Matbaacılık

Kaynakça

Müslüm Gürses albümleri
2000 albümleri
Elenor Müzik albümleri
Arabesk albümleri
Türk halk müziği albümleri
Türkçe albümler

Zavallım


طوبا الزنغرية   هي قرية عربية تقع شمال شرق طبريا، في المنطقة الشمالية في إسرائيل اليوم، وهي مسماة نسبة لعشائر الزنغرية والهيب التي سكنت منطقة عين طوبا واستقرت فيها عام 1903.
وتبلغ مساحتها 3.71 كم مربع.
وعدد اعضاء المرشحين للمجلس المحلي تسعة، وبلغت نسبة التصويت في انتخابات السلطات المحلية عام 2018 م 84.0.

السكان والموقع
تقع قرية طوبا على ضفاف نهر الأردن قرب بحيرة طبريا (تبعد 3 كيلومتر عن نهر الأردن وتبعد و10 كيلومتر عن بحيرة طبريا) سكانها بدو عرب يبلغ عددهم حوالي 7,011 نسمة، عدد الرجال 3,508 والنساء 3,502، ويتميز أهل القرية بالكرم وهم يتنافسون ويتسابقون في إكرام الضيف إذا حل بمجلسهم.
عشيرة هي العشيرة الزنغريه الكبيرة في القرية لجأت إلى القرية لاحقا. وعشيرة الهيب وجذورهم في جزيرة العرب الأصيلة.

العمارة
عاش البدو في المنطقة في بيوت الشعر حتى ستينات القرن العشرين، تشهد القرية تغيراً منشوداً، فقد تم تطوير البنية التحتية حيث عبدت الشوارع، وتم توصيل القرية بمشروع الصرف الصحي للحفاظ على بيئة القرية.

التعليم
يوجد في القرية اربعة مدارس، مدرستان ابتدائي: أ و ب، ومدرسة اعدادية، ومدرسة ثانوية.
وعدد الصفوف الكلي في المدارس هو: 59 صف، حيث في المدرستين الابتدائي عدد الصفوف 34، وفوق ابتدائي 25 صف، بحيث في الاعدادية 14 صف، وفي الثانوية 11 صف.
أما مجموع عدد طلاب المدارس هو 1,280 طالب، فالمدرستين الابتدائي عدد طلابها 706، وعدد طلاب المدرسة الاعدادية هو 319، وعدد طلاب المدرسة الثانوية هو 255 طالب.
اما النسبة العامة للمستحقين لشهادة البجروت هو 30,8.

ومن طلابها يستكملون دراستهم في الكليات والجامعات داخل البلاد مثل :
جامعة حيفا، التخنيون، كلية تل حاي وكلية صفد، كذلك في جامعات خارج البلاد مثل جامعات الدول: رومانيا، ألمانيا، إيطاليا وروسيا.

في القرية قاعتان للرياضة تجمع شباب القرية بفعاليات رياضية واجتماعية عديدة ومتنوعة.

حادثة حرق المسجد
في 2011، تعرض مسجد في القرية للحرق فيما يُعتقد أنه يقع ضمن سياسة دفع الثمن، وأثارت الكثير من الانتباه وردود الفعل من قبل السلطات الإسرائيلية.

أعلام
 أميرة الهيب

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1903
أماكن مأهولة أسست في 1908
بلدات عربية في إسرائيل
تأسيسات سنة 1903 في الدولة العثمانية
تأسيسات سنة 1908 في الدولة العثمانية
قرى الجليل
قرى عربية في إسرائيل
مجالس محلية في المنطقة الشمالية (إسرائيل)

طوبا الزنغرية


Denni Rocha dos Santos (født 21. august 1982) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Denni Rocha dos Santos


Armand Kamil Ryfiński (* 29. November 1974 in Warschau) ist ein polnischer Politiker der Ruch Palikota (Palikot-Bewegung).

Leben
Armand Ryfiński hat einen Magister als Wirtschaftsingenieur der Hochschule für Versicherungswesen und Bankwirtschaft (Wyższa Szkoła Ubezpieczeń i Bankowości). Später absolvierte er mehrere postgraduelle Studiengänge.

Er war selbständig in der technischen und wirtschaftlichen Risikobewertung tätig. Bei den Selbstverwaltungswahlen 2010 kandidierte er erfolglos für die RACJA Polskiej Lewicy um einen Sitz im Stadtrat Warschaus. Er wechselte zur Ruch Palikota und trat für diese bei den Parlamentswahlen 2011 an. Dabei stimmten 7.812 Wähler im Wahlkreis 17 Radom für Armand Ryfiński, womit er ein Mandat für den Sejm erhielt.

Armand Ryfiński ist verheiratet und hat zwei Kinder.

Weblinks
 Website von Armand Ryfiński (polnisch)
 Darstellung auf der Website des Sejm (polnisch)

Einzelnachweise

Sejm-Abgeordneter (Dritte Republik)
Twój-Ruch-Mitglied
Politiker (Warschau)
Politiker (21. Jahrhundert)
Pole
Geboren 1974
Mann

Armand Ryfiński


Xanthodiscus,  monotipski rod eukariota čija pripadnost carstvu još nije utvrđena.  Jedina vrsta je X. vacillans, iz Gippslanda u Australskoj državi Victoria

Izvori

Eukarioti

Xanthodiscus


Francesco Baiano (Nápoles, Italia, 24 de febrero de 1968), es un exfutbolista y entrenador italiano. Se desempeñaba como delantero y actualmente es entrenador de la Primavera del AC Pisa.

Trayectoria
Formado en las categorías inferiores del Napoli, fue incorporado al primer equipo en 1984, debutando en la temporada siguiente con sólo 17 años de edad, en la Copa de Italia contra el Salernitana y en la Serie A contra el Sampdoria, reemplazando al lesionado Caffarelli. Logró jugar varios partidos, a pesar de la joven edad y de la presencia de jugadores de nivel como Maradona, Bertoni, Giordano y Penzo.

En la temporada 1986/87 el club napolitano lo cedió a préstamo al Empoli, recién ascendido a la máxima categoría, donde marcó sus primeros goles en Serie A. Vuelto al Napoli, debutó en la Copa de Europa en el Santiago Bernabéu ante el Real Madrid, el 16 de septiembre de 1987. Con la llegada del delantero de la Seleção Careca, Baiano no fue utilizado con continuidad, así que pidió ser cedido a otros clubes: en los años siguientes militó en la Serie B con Parma, Empoli y Avellino.

Cuando, en el verano de 1990, el Napoli campeón de Italia adquirió a los delanteros Silenzi e Incocciati, Baiano fue transferido al Foggia. Aquí comenzó el ápice de su carrera: con la camiseta rossonera jugó dos temporadas bajo la guía del entrenador Zdeněk Zeman, formando parte del tridente ofensivo con Signori y Rambaudi (aporado "el trío de las maravillas"). Realizó 38 goles, logrando el ascenso a la Serie A y ganando el título de capocannoniere del torneo.

En el verano de 1992 fue adquirido en subasta por la Fiorentina. En la primera vuelta de la liga el conjunto de Florencia, gracias a los goles de Baiano y del argentino Batistuta, alcanzó las primeras posiciones de la tabla; sin embargo, en la segunda vuelta una clamorosa bajada de rendimiento llevó al inesperado descenso de la Fiorentina a la Serie B. Tras un año en la segunda división italiana (donde Baiano jugó muy poco por una lesión, marcando 4 goles), la Viola ascendió otra vez a la Serie A y en los años siguientes fue entre los protagonistas del Calcio, ganando una Copa de Italia y una Supercopa de Italia.

En 1997 se mudó a Inglaterra, fichando por el Derby County: ha sido el séptimo italiano en jugar en la Premier League, después de Vialli, Ravanelli, Zola, Festa, Di Matteo y Carbone. En Derby el delantero napolitano se ganó la simpatía y el respeto de la hinchada local, siendo elegido como el Derby County Player of the year en su primera temporada en el club inglés.

En enero de 2000 volvió a Italia, para jugar en la Serie B con Ternana y Pistoiese. En 2002 firmó con el Sangiovannese, donde militó siete temporadas, jugando 96 partidos y marcando 33 goles entre Serie C2 y Serie C1. En 2008, con 40 años de edad, pasó al Sansovino, asumiendo el doble papel de jugador y entrenador.

Desde 2010 a 2014 fue el segundo entrenador de Giuseppe Sannino, trabajando con Varese, Siena, Palermo y Chievo Verona. También fue el primer entrenador del Scandicci de la Serie D y del Varese.

Selección nacional
Ha sido internacional con la Selección de fútbol de Italia en 1991, siendo convocado por el técnico Arrigo Sacchi en 3 ocasiones y jugando 2 partidos ante Noruega y Chipre.

Clubes

Palmarés

Campeonatos nacionales

Distinciones individuales

Referencias

Enlaces externos
 Ficha de Baiano en TuttoCalciatori.Net

Futbolistas de la Società Sportiva Calcio Napoli
Futbolistas del Empoli Football Club
Futbolistas del Parma Calcio 1913
Futbolistas de la Unione Sportiva Avellino 1912
Futbolistas del Calcio Foggia 1920
Futbolistas de la Associazione Calcio Firenze Fiorentina
Futbolistas del Derby County Football Club
Futbolistas del Ternana Calcio
Futbolistas de la Unione Sportiva Pistoiese 1921
Futbolistas de la selección de fútbol de Italia en los años 1990
Entrenadores de fútbol de Italia
Nacidos en Nápoles
Deportistas de Nápoles

Francesco Baiano


L'Audi 200 quattro Trans-Am (R4 en interne) est une voiture de course de la marque Audi qui a été utilisée dans la série Trans-Am 1988 aux États-Unis. La base était l'Audi 200 C3. Le véhicule était la première voiture de course d'usine d'Audi pour les circuits depuis les années 1930. À cette époque, Audi était actif dans le cadre d'Auto Union avec les légendaires Flèches d'Argent pour les courses internationales. De 1981 à 1986, Audi a été représentée avec beaucoup de succès dans le championnat du monde des rallyes avec l'Audi Quattro et l'Audi Sport Quattro. En 1988, l'objectif était de démontrer les performances de la transmission quattro pour les courses sur circuit et en même temps de renforcer la position sur le marché des États-Unis, où le rallye est peu médiatisé.

Transmission

Contrairement à l'Audi Sport quattro S1, Audi a utilisé dans la 200 quattro Trans-Am un moteur 5 cylindres en ligne avec une ancienne culasse à deux soupapes, qui est basée sur le moteur qui a été utilisé pour la dernière fois dans l'Audi 200 quattro Rallye. Le moteur turbo d'une cylindrée de 2,1 litres délivre  (510 ch). Le moteur de l'Audi était donc nettement plus petit et aussi plus faible que les moteurs V8 atmosphériques de ses concurrentes. Le turbocompresseur KKK fonctionne avec une pression de suralimentation jusqu'à 2,8 bars; au-dessus de cette limite, la durabilité du moteur 5 cylindres à 10 soupapes en souffrirait. La puissance est transmise aux roues via une boîte manuelle à 6 rapports et la transmission intégrale permanente quattro.

Carrosserie
En 1986, Audi avait déjà construit une 200 quattro selon la réglementation de la NASCAR et l'avait envoyée pour enregistrer des tours avec Bobby Unser sur le Talladega Superspeedway. Le résultat a été un nouveau record pour les véhicules à quatre roues motrices. Cette Audi 200 quattro a été convertie en une première Trans-Am en 1987. Contrairement à la concurrence, y compris la Chevrolet Camaro et la Ford Mercury, l'Audi 200 quattro Trans-Am est basée sur un châssis en acier de la voiture de série. Selon la réglementation, le profil de la longueur, sans les pare-chocs ni le spoiler, doit correspondre à celui de la voiture de série. En termes de largeur, c'était carte blanche. La 200 quattro atteint plus de  de large et près de  de long. Ces dimensions en font toujours la plus grande voiture de course jamais construite par Audi. Le véhicule pesait initialement , plus tard, en raison de modifications dans la réglementation, il pesait environ . Étant donné qu'en 1988 Goodyear utilise toujours des pneus à plis croisés au lieu des pneus radiaux habituels, Audi ne peut pas régler le carrossage des roues, mais cela n'a pas d'effet sérieux en raison des roues très larges (14,75 pouces, puis 14,25 pouces plus tard). Des enjoliveurs spéciaux sont montés sur les jantes, qui dirigent l'air vers les freins sans causer de nombreux inconvénients en termes d'aérodynamisme.

Pilotes
Hurley Haywood, Hans-Joachim Stuck et Walter Röhrl ont été utilisés comme pilotes pour la saison 1988. Walter Röhrl a servi de pilote de réserve pour Stuck, car il a disputé certaines courses pour Porsche en 1988, qui se chevauchaient en termes de dates avec les courses de la série Trans-Am. Röhrl a été utilisé dans un total de six des 13 courses de la saison. Lors de la dernière course de la saison à Saint-Pétersbourg, Audi est partie avec 3 véhicules et donc avec les 3 pilotes. Haywood était le seul pilote à avoir disputé toutes les courses et il a été fixé pour le titre des pilotes dès le départ.

Engagement et réalisations
L'utilisation de l'Audi 200 quattro dans la Trans-Am a été supervisée par l'équipe Group 44 sous la direction de Bob Tullius. Cette équipe avait déjà eue du succès avec Jaguar dans les années 1970. Au cours de la saison, la réglementation a été ajustée à plusieurs reprises pour ralentir les Audi. Audi a dû alourdir deux fois la voiture d'environ . De plus, le restricteur d'air a été réduit de 64 à . Les pneus sont également devenus plus étroits d'un demi-pouce au cours de la saison. Malgré cela, Audi était toujours en mesure de suivre les coureurs de tête.

Audi a remporté huit des 13 courses de la saison. L'Audi était compétitive dès le départ, même si le véhicule était un tout nouveau développement. Haywood a terminé deuxième de la première course de la saison. Lors de la deuxième course, à Dallas, il a pu remporter sa première victoire de la saison. À Niagara Falls, Walter Röhrl a mené tout le peloton et a gagné facilement. Tôt, Audi a déjà remporté le titre des constructeurs et le titre des pilotes avec Hurley Haywood. En raison de la supériorité de la 200 quattro Trans-Am, la réglementation a été modifiée pour la saison 1989. La transmission intégrale a été rendue interdite et seuls les véhicules équipés d'un moteur de marque américaine ont été autorisés à démarrer. Cependant, en 1989, Audi avait déjà prévu de quitter la série Trans-Am et de concourir dans la série IMSA GTO, encore plus permissive en termes de réglementation, avec l'Audi 90 quattro IMSA GTO.

Résultats

Classement des pilotes

Classement des marques

Bibliographie

 Alexander von Wegner: 30 Jahre Audi Sport – 30 Jahre quattro. Speedpool-Multimedia-Service Hansmann, Hamburg 2010, .

Notes et références

200 quattro Trans-Am
Automobile des années 1980
Berline

Audi 200 quattro Trans-Am


Os 5 km da maratona aquática por equipe da maratona aquática no Campeonato Europeu de Esportes Aquáticos de 2022 seria realizado no dia 21 de agosto, em Óstia na Itália.

Calendário

Medalhistas

Resultados
Esses foram os inscritos para a competição. Cada atleta nadou 1.250 m.

Ligações externas

 Site oficial da Liga Europeia de Natação

Campeonato Europeu de Esportes Aquáticos de 2022

Maratona aquática no Campeonato Europeu de Esportes Aquáticos de 2022 - 5 km por equipe


Liste der Gebietsänderungen

Quelle
 Statistisches Landesamt Sachsen: Gebietsänderungen ab 1. Januar 2010 bis 31. Dezember 2019 (XLSX-Datei; 90 kB)

!Gebietsanderungen 2011
Sachsen 2011
Gebietsanderungen in Sachsen

Liste der Gebietsänderungen in Sachsen 2011


Elena Avram () este o fostă canotoare română. Ea a concurat la proba de opt feminin la Jocurile Olimpice de vară din 1976.

Note

Legături externe

Nașteri în 1954
Nașteri pe 17 decembrie
Sportivi români în viață
Canotori olimpici români
Oameni din județul Neamț
Canotoare române
Canotori la Jocurile Olimpice de vară din 1976

Elena Avram


Fannrem Station (Fannrem stasjon) er en jernbanestation på Thamshavnbanen, der ligger ved bebyggelsen Fannrem i Orkdal kommune i Norge.

Stationen åbnede, da den første del af banen mellem Thamshavn og Svorkmo blev taget i brug 15. juli 1908 efter at være blevet indviet 10. juli 1908. Oprindeligt hed stationen Fandrem, men den skiftede navn til Fannrem i 1925. Den blev nedlagt 30. april 1963, da al trafik på banen med undtagelse af transport af svovlkis fra Løkken til Thamshavn blev indstillet. Stationen blev dog genåbnet i 1990 for kørsel med veterantog.

Den første stationsbygning blev opført til åbningen i 1908 efter tegninger af Finn Knudsen. Den blev flyttet til Løkken i 1986, hvor den fungerede som stationsbygning for veteranbanen indtil 2000. Derefter blev den restaurant. I Fannrem blev der opført en ny stationsbygning efter gamle tegninger i 2000.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Noter

Stationer på Thamshavnbanen
Stationer på veteranbaner i Norge
Etableret i 1908
Jernbanestationer i Trøndelag

Fannrem Station


Sabon-Machi (auch: Sabon Machi, Sabonmachi) ist eine Landgemeinde im Departement Dakoro in Niger.

Geographie

Sabon-Machi liegt in der Sahelzone. Die Nachbargemeinden sind Adjékoria im Norden, Kornaka im Osten, Maïyara im Südosten, Chadakori im Süden und Dan-Goulbi im Westen. Bei den Siedlungen im Gemeindegebiet handelt es sich um 47 Dörfer, sieben Weiler und vier Lager. Sabon-Machi erhebt Anspruch auf zwei weitere Siedlungen in der Nachbargemeinde Maïyara. Der Hauptort der Landgemeinde Sabon-Machi ist das Dorf Sabon-Machi. Es liegt auf einer Höhe von . Durch die Gemeinde verläuft das Trockental Goulbin Kaba.

Geschichte
Das Dorf Sabon-Machi wurde um 1850 von Bako Attabou, einem Mann aus Tessaoua, gegründet, der von einem bekannten Marabout begleitet wurde. Der Hausa-Ortsname bedeutet "neue Lanze". Mit einer neuen Lanze enthauptete der Überlieferung nach Bako Attabou den Entführer seiner Tochter. Die Landgemeinde Sabon-Machi ging 2002 bei einer landesweiten Verwaltungsreform aus einem Teil des Kantons Kornaka hervor.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung 2012 hatte die Landgemeinde 35.988 Einwohner, die in 4434 Haushalten lebten. Bei der Volkszählung 2001 betrug die Einwohnerzahl 25.205 in 3356 Haushalten.

Im Hauptort lebten bei der Volkszählung 2012 8365 Einwohner in 1077 Haushalten, bei der Volkszählung 2001 5515 in 734 Haushalten und bei der Volkszählung 1988 4009 in 658 Haushalten.

In ethnischer Hinsicht ist die Gemeinde ein Siedlungsgebiet von Azna, Gobirawa, Katsinawa und Tuareg.

Politik
Der Gemeinderat (conseil municipal) hat 13 gewählte Mitglieder. Mit den Kommunalwahlen 2020 sind die Sitze im Gemeinderat wie folgt verteilt: 8 CPR-Inganci und 5 PNDS-Tarayya.

Jeweils ein traditioneller Ortsvorsteher (chef traditionnel) steht an der Spitze von 29 Dörfern in der Gemeinde.

Wirtschaft und Infrastruktur
In Sabon-Machi wird ein bedeutender Wochenmarkt für Vieh und Getreide abgehalten. Der Markttag ist Dienstag. Das Marktgelände wird in der Regenzeit regelmäßig überschwemmt und wird dadurch zeitweise unbenutzbar. Die wichtigsten Erwerbszweige der Bevölkerung sind Ackerbau, Viehzucht und Handel. Die Gemeinde liegt in einer Zone, in der Regenfeldbau betrieben wird. Das staatliche Versorgungszentrum für landwirtschaftliche Betriebsmittel und Materialien (CAIMA) unterhält eine Verkaufsstelle im Hauptort.

Im Hauptort ist ein Gesundheitszentrum des Typs Centre de Santé Intégré (CSI) vorhanden. Der CEG Sabon-Machi ist eine allgemein bildende Schule der Sekundarstufe des Typs Collège d'Enseignement Général (CEG). Das Berufsausbildungszentrum Centre de Formation aux Métiers de Sabon-Machi (CFM Sabon-Machi) bietet Lehrgänge in familiärer Wirtschaft und Tischlerei an. Ferner gibt es eine Koranschule und mehrere Grundschulen in der Landgemeinde. Durch Sabon-Machi verläuft die Nationalstraße 30, die den Ort mit der Departementshauptstadt Dakoro im Norden und der Landgemeinde Chadakori im Süden verbindet, wo sie auf die Nationalstraße 1 trifft. Im Hauptort wird eine Niederschlagsmessstation betrieben.

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Niger
Maradi (Region)
Ort in Afrika

Sabon-Machi


In computer science, iterative deepening search or more specifically iterative deepening depth-first search (IDS or IDDFS) is a state space/graph search strategy in which a depth-limited version of depth-first search is run repeatedly with increasing depth limits until the goal is found. IDDFS is optimal, meaning that it finds the shallowest goal. Since it visits all the nodes in the search tree down to depth  before visiting any nodes at depth , the cumulative order in which nodes are first visited is effectively the same as in breadth-first search. However, IDDFS uses much less memory.

Algorithm for directed graphs
The following pseudocode shows IDDFS implemented in terms of a recursive depth-limited DFS (called DLS) for directed graphs. This implementation of IDDFS does not account for already-visited nodes.

 function IDDFS(root) is
     for depth from 0 to ∞ do
         found, remaining ← DLS(root, depth)
         if found ≠ null then
             return found
         else if not remaining then
             return null

 function DLS(node, depth) is
     if depth = 0 then
         if node is a goal then
             return (node, true)
         else
             return (null, true)    (Not found, but may have children)

     else if depth > 0 then
         any_remaining ← false
         foreach child of node do
             found, remaining ← DLS(child, depth−1)
             if found ≠ null then
                 return (found, true)
             if remaining then
                 any_remaining ← true    (At least one node found at depth, let IDDFS deepen)
         return (null, any_remaining)

If the goal node is found by DLS, IDDFS will return it without looking deeper. Otherwise, if at least one node exists at that level of depth, the remaining flag will let IDDFS continue.

2-tuples are useful as return value to signal IDDFS to continue deepening or stop, in case tree depth and goal membership are unknown a priori. Another solution could use sentinel values instead to represent not found or remaining level results.

Properties
IDDFS achieves breadth-first search's completeness (when the branching factor is finite) using depth-first search's space-efficiency. If a solution exists, it will find a solution path with the fewest arcs.

Iterative deepening visits states multiple times, and it may seem wasteful.  However, if IDDFS explores a search tree to depth , most of the total effort is in exploring the states at depth .  Relative to the number of states at depth , the cost of repeatedly visiting the states above this depth is always small.

The main advantage of IDDFS in game tree searching is that the earlier searches tend to improve the commonly used heuristics, such as the killer heuristic and alpha–beta pruning, so that a more accurate estimate of the score of various nodes at the final depth search can occur, and the search completes more quickly since it is done in a better order. For example, alpha–beta pruning is most efficient if it searches the best moves first.

A second advantage is the responsiveness of the algorithm. Because early iterations use small values for , they execute extremely quickly. This allows the algorithm to supply early indications of the result almost immediately, followed by refinements as  increases. When used in an interactive setting, such as in a chess-playing program, this facility allows the program to play at any time with the current best move found in the search it has completed so far. This can be phrased as each depth of the search corecursively producing a better approximation of the solution, though the work done at each step is recursive. This is not possible with a traditional depth-first search, which does not produce intermediate results.

Asymptotic analysis

Time complexity

The time complexity of IDDFS in a (well-balanced) tree works out to be the same as breadth-first search, i.e. , where  is the branching factor and  is the depth of the goal.

Proof

In an iterative deepening search, the nodes at depth  are expanded once, those at depth  are expanded twice, and so on up to the root of the search tree, which is
expanded  times. So the total number of expansions in an iterative deepening search is

where  is the number of expansions at depth ,  is the number of expansions at depth , and so on. Factoring out  gives

Now let . Then we have

This is less than the infinite series

which converges to

, for

That is, we have

, for

Since  or  is a constant independent of  (the depth), if  (i.e., if the branching factor is greater than 1), the running time of the depth-first iterative deepening search is .

Example

For  and  the number is

All together, an iterative deepening search from depth  all the way down to depth  expands only about  more nodes than a single breadth-first or depth-limited search to depth , when .

The higher the branching factor, the lower the overhead of repeatedly expanded states, but even when the branching factor is 2, iterative deepening search only takes about twice as long as a complete breadth-first search. This means that the time complexity of iterative deepening is still .

Space complexity

The space complexity of IDDFS is , where  is the depth of the goal.

Proof

Since IDDFS, at any point, is engaged in a depth-first search, it need only store a stack of nodes which represents the branch of the tree it is expanding. Since it finds a solution of optimal length, the maximum depth of this stack is , and hence the maximum amount of space is .

In general, iterative deepening is the preferred search method when there is a large search space and the depth of the solution is not known.

Example
For the following graph:

a depth-first search starting at A, assuming that the left edges in the shown graph are chosen before right edges, and assuming the search remembers previously-visited nodes and will not repeat them (since this is a small graph), will visit the nodes in the following order: A, B, D, F, E, C, G.  The edges traversed in this search form a Trémaux tree, a structure with important applications in graph theory.

Performing the same search without remembering previously visited nodes results in visiting nodes in the order A, B, D, F, E, A, B, D, F, E, etc. forever, caught in the A, B, D, F, E cycle and never reaching C or G.

Iterative deepening prevents this loop and will reach the following nodes on the following depths, assuming it proceeds left-to-right as above:

0: A
1: A, B, C, E
(Iterative deepening has now seen C, when a conventional depth-first search did not.)
2: A, B, D, F, C, G, E, F
(It still sees C, but that it came later. Also it sees E via a different path, and loops back to F twice.)
3: A, B, D, F, E, C, G, E, F, B

For this graph, as more depth is added, the two cycles "ABFE" and "AEFB" will simply get longer before the algorithm gives up and tries another branch.

Related algorithms

Similar to iterative deepening is a search strategy called iterative lengthening search that works with increasing path-cost limits instead of depth-limits. It expands nodes in the order of increasing path cost; therefore the first goal it encounters is the one with the cheapest path cost. But iterative lengthening incurs substantial overhead that makes it less useful than iterative deepening.

Iterative deepening A* is a best-first search that performs iterative deepening based on ""-values similar to the ones computed in the A* algorithm.

Bidirectional IDDFS
IDDFS has a bidirectional counterpart, which alternates two searches: one starting from the source node and moving along the directed arcs, and another one starting from the target node and proceeding along the directed arcs in opposite direction (from the arc's head node to the arc's tail node). The search process first checks that the source node and the target node are same, and if so, returns the trivial path consisting of a single source/target node. Otherwise, the forward search process expands the child nodes of the source node (set ), the backward search process expands the parent nodes of the target node (set ), and it is checked whether  and  intersect. If so, a shortest path is found. Otherwise, the search depth is incremented and the same computation takes place.

One limitation of the algorithm is that the shortest path consisting of an odd number of arcs will not be detected. Suppose we have a shortest path  When the depth will reach two hops along the arcs, the forward search will proceed to  from , and the backward search will proceed from  to . Pictorially, the search frontiers will go through each other, and instead a suboptimal path consisting of an even number of arcs will be returned. This is illustrated in the below diagrams:

What comes to space complexity, the algorithm colors the deepest nodes in the forward search process in order to detect existence of the middle node where the two search processes meet.

Additional difficulty of applying bidirectional IDDFS is that if the source and the target nodes are in different strongly connected components, say, , if there is no arc leaving  and entering , the search will never terminate.

Time and space complexities

The running time of bidirectional IDDFS is given by

and the space complexity is given by

where  is the number of nodes in the shortest -path. Since the running time complexity of iterative deepening depth-first search is , the speedup is roughly

Pseudocode

 function Build-Path(s, μ, B) is
     π ← Find-Shortest-Path(s, μ) (Recursively compute the path to the relay node)
     remove the last node from π
     return π  B (Append the backward search stack)

 function Depth-Limited-Search-Forward(u, Δ, F) is
     if Δ = 0 then
         F ← F  {u} (Mark the node)
         return
     foreach child of u do
         Depth-Limited-Search-Forward(child, Δ − 1, F)

 function Depth-Limited-Search-Backward(u, Δ, B, F) is
     prepend u to B
     if Δ = 0 then
         if u in F  then
             return u (Reached the marked node, use it as a relay node)
         remove the head node of B
         return null
     foreach parent of u do
         μ ← Depth-Limited-Search-Backward(parent, Δ − 1, B, F)
         if μ  null then
             return μ
     remove the head node of B
     return null

 function Find-Shortest-Path(s, t) is
    if s = t then
        return <s>
    F, B, Δ ← ∅, ∅, 0
    forever do
        Depth-Limited-Search-Forward(s, Δ, F)
        foreach δ = Δ, Δ + 1 do
            μ ← Depth-Limited-Search-Backward(t, δ, B, F)
            if μ  null then
                return Build-Path(s, μ, B) (Found a relay node)
        F, Δ ← ∅, Δ + 1

References

Graph algorithms
Search algorithms

Iterative deepening depth-first search


بالوس فيرديس إستاتيس  هي إحدى مدن مقاطعة لوس أنجليس، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 20 ديسمبر، 1939.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لبالوس فيرديس إستاتيس في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان بالوس فيرديس إستاتيس 13,340 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 4,993 أسرة وعدد العائلات 4,117 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 5,202 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 78.32% من البيض و0.99% من الأمريكيين الأفارقة و0.13% من الأمريكيين الأصليين و17.14% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.12% من سكان جزر المحيط الهادئ و0.60% من الأعراق الأخرى و2.70% من عرقين مختلطين أو أكثر و2.83% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 4,993 أسرة كانت نسبة 34.2% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 75.7% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 4.7% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 2.1% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 17.5% من غير العائلات. تألفت نسبة 15% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 8.2% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.67، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 2.96.

بلغ العمر الوسطي للسكان 46.7 عاماً. وكانت نسبة 23.2% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 4.1% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 19.8% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 33% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 19.9% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 96.2 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 92.9 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 123,534 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 133,563 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 100,001 دولارًا مقابل 58,580 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 69,040 دولارًا. وكانت نسبة 1.1% من العائلات ونسبة 2.2% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 2.6% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 1.2% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان بالوس فيرديس إستاتيس 13,438 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 5,066 أسرة وعدد العائلات 4,083 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 5,283 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 76.99% من البيض و1.20% من الأمريكيين الأفارقة و0.16% من الأمريكيين الأصليين و17.28% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.06% من سكان جزر المحيط الهادئ و0.70% من الأعراق الأخرى و3.62% من عرقين مختلطين أو أكثر و4.70% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 5,066 أسرة كانت نسبة 33.3% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 72% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 5.8% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 2.7% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 19.4% من غير العائلات. تألفت نسبة 16.7% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 10.5% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.65، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 2.97.

بلغ العمر الوسطي للسكان 49.9 عاماً. وكانت نسبة 23.2% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 4.4% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 13.3% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 35% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 24.2% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 48.8% ذكور و51.2% إناث.

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1939
تأسيسات سنة 1939 في كاليفورنيا
شبه جزيرة بالوس فيرديس
مدن ساحلية في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا
مدن لوس أنجلوس (كاليفورنيا)

بالوس فيرديس إستاتيس (كاليفورنيا)


Vivian Juanita Malone Jones (Mobile, 15 de julho de 1942 — Atlanta, 13 de outubro de 2005) foi uma das duas primeiras alunas negras a se matricular na Universidade do Alabama em 1963 e, em 1965, tornou-se a primeira negra graduada da universidade. Ela ficou famosa quando George Wallace, o governador do Alabama, tentou impedir que ela e James Hood se matriculassem na universidade só para brancos.

Jones morreu após um derrame aos 63 anos em 13 de outubro de 2005, em um hospital de Atlanta. Seus serviços fúnebres foram realizados na Capela Internacional Martin Luther King Jr. no Morehouse College. Jones teve um filho, uma filha, três netos, quatro irmãs e três irmãos.

Veja também

 James Meredith

Referências

Mulheres ativistas dos Estados Unidos
Alunos da Universidade do Alabama

Vivian Malone Jones


Takuya Takei (født 25. januar 1986) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Gamba Osaka, Vegalta Sendai og Matsumoto Yamaga FC.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuya Takei


بلدية كانتيفيروس (بالإسبانية: Cantiveros) هي بلدية تقع في مقاطعة آبلة التابعة لمنطقة قشتالة وليون وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
يبلغ عدد سكان بلدية كانتيفيروس 139 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية كانتيفيروس

أماكن مأهولة في آبلة
بلديات آبلة

كانتيفيروس


Antje Döll (tidligere Lauenroth; født 3. oktober 1988 i Haldensleben) er en tysk håndboldspiller, som spiller for SG BBM Bietigheim og Tysklands håndboldlandshold.

Som barn spillede Döll for sin hjembyklub MTV Weferlingen. I 2001 skiftede hun til ungdomsholdet hos HSC 2000 Magdeburg. I 2006 skiftede hun til HSG Bensheim/Auerbach, som også spillede i 2. Bundesliga. Her spillede hun i ni sæsoner, inden skiftet til Bundesliga-klubben SG BBM Bietigheim i sommeren 2015, med hvem hun vandt det tyske mesterskab i 2017, 2019 og 2022.

Döll var ligeledes med til at vinde U/20-VM i håndbold 2008 i Makedonien. I 2015 blev hun første gang en del af den udvidede trup omkring det tyske landshold, inden hun i 2016 blev indkaldt til træningslejr i 2016 af Michael Biegler. Den 8. juni 2017 fik hun så sin officielle debut for landsholdet i 22–17-sejren over  i Aarhus.

Hun er gift med Jan Döll, der også spiller håndbold for SV Salamander Kornwestheim. De blev gift i juni 2022, hvor hun ændrede efternavn fra hendes fødenavn 'Lauenroth'.

Meritter
Handball-Bundesliga Frauen:
Vinder: 2017, 2019, 2022
EHF European League:
Vinder: 2022

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Tyskland
Håndboldspillere fra SG BBM Bietigheim

Antje Döll


Kaudorf ist ein Gemeindeteil des Marktes Bechhofen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geographie
Das Dorf liegt in der Talmulde des Seegrabens, der 3 km weiter östlich als rechter Zufluss in die Altmühl mündet, und ist von Ackerland, Grünland und kleineren Waldgebieten umgeben. 0,5 km östlich liegt das Waldgebiet Hart, 0,5 km südöstlich das Waldgebiet Löhlein und das Flurgebiet Hub. 1 km südlich liegt das Hodelfeld.

Gemeindeverbindungsstraßen führen nach Kallert (1,2 km nördlich), nach Sachsbach (1,3 km südlich), nach Reichenau zur Kreisstraße AN 54 (1,5 km westlich) und nach Thann zur Kreisstraße AN 55 (1,7 km nordöstlich).

Geschichte
Im Jahre 1367 kaufte das Kloster Heilsbronn dort zwei Lehen von Volland Auracher. Im Jahre 1445 erwarb das Kloster durch Tausch von Michael Veldbrechter ein Gut in Kaudorf.

Kaudorf lag im Fraischbezirk des eichstättischen Oberamtes Wahrberg-Herrieden. Gegen Ende des 18. Jahrhunderts bestand der Ort aus 14 Anwesen und einem Gemeindehirtenhaus. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft lag bei der Gemeinde selber. Grundherren waren das Kastenamt Herrieden (11 Anwesen) und das Stiftskapitel Herrieden (3 Anwesen).

1806 kam Kaudorf an das Königreich Bayern. Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Kaudorf dem Steuerdistrikt Sachsbach zugewiesen. Wenig später entstand die Ruralgemeinde Kaudorf, zu der Kallert und Selingsdorf gehörten. Sie war in Verwaltung und Gerichtsbarkeit dem Landgericht Herrieden zugeordnet. Die Gemeinde hatte eine Gebietsfläche von 4,837 km². Im Zuge der Gebietsreform in Bayern wurde diese am 1. Juli 1971 nach Bechhofen eingemeindet. Dem vorausgegangen war eine Bürgerversammlung, in der abgestimmt wurde, ob die Gemeinde nach Bechhofen oder nach Herrieden eingegliedert werden sollte.

Baudenkmäler
 Haus Nr. 13: Ehemaliges Gasthaus, Wohnstallhaus, zweigeschossiger Satteldachbau, massiv, bez. 1804.
 Kriegergedächtnismal, bemaltes Brett zum Gedächtnis der Gefallenen im Ersten Weltkrieg; an einer Linde.

Einwohnerentwicklung
Gemeinde Kaudorf

Ort Kaudorf

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Peter (Thann) gepfarrt. Die Katholiken sind nach St. Laurentius (Großenried) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Bechhofen, Mittelfranken)
Ort im Landkreis Ansbach
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Ansbach)
Gemeindeauflösung 1971
Dorf

Kaudorf


An Serapicamptis capitata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni E.G.Camus, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni H.Kretzschmar, Eccarius och Helga Dietrich. An Serapicamptis capitata in nahilalakip ha genus nga Serapicamptis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Serapicamptis

Serapicamptis capitata


Patrick Antony Harrington (born 24 May 1964) is a far-right British political activist and writer of Irish Catholic family origins, who has published pamphlets by the Social Credit advocate and former editor of the Liverpool Newsletter, Anthony Cooney, about prominent Catholic writers such as G.K. Chesterton, J.R.R. Tolkien and Hilaire Belloc. He is currently general secretary of Solidarity – The Union for British Workers and a director of the Third Way, a think tank (since 1989).

He is a committed and lifelong vegetarian. He has two children and lives in Edinburgh.

Early years and education

Harrington was born in Kennington, London, and his secondary education was at the Pimlico Comprehensive School and Tenison's School, both also in London. His further and higher education were at City of Westminster College of Further Education (1980–82), Polytechnic of North London (1982–85), Edinburgh's Telford College (1994–95), West London Technology Centre (1993), Kensington & Chelsea College (1992–93), College of the Distributive Trades (1991–93), University of Greenwich (1997–99) and the University of Northumbria (2011–14).

He has described himself as a "life-long vegetarian and pagan".

Ideological development and political position
Although he first came to prominence as a leading member of the National Front in the
1980s, Patrick Harrington claims he has undergone substantial ideological change since he voted to disband the NF in 1989. In his profile on the Third Way website, he cites Rabbi Mayer Schiller as a particular influence on this development. Schiller is the subject of a biography on the Third Way website, although his role in the party is unclear.

In an interview with Wayne John Sturgeon of Alternative Green magazine, Harrington said:"I voted for the disbandment of the National Front in 1989 which I think speaks for itself. Since that time I have worked with my Third Way colleagues for harmony and progress in our country. There are aspects of my involvement with the NF which I deeply regret. I wasted a lot of time trying to move people to more positive, inclusive positions. I should have broken with them earlier. The past, however, is gone and cannot be changed. I have rethought, rejected or refined many of my past positions. This is a process which has led me to where I am now. I hope that people would judge me on my current ideas and actions rather than re-fight the battles of the past.

Sturgeon has been closely associated with Troy Southgate's various nationalist-anarchist groups, from the National Revolutionary Faction (NRF) to the New Right, which describes itself as "opposed to liberalism, democracy and egalitarianism".

In "I Rejected National Front", an article written for The Voice (a publication aimed at the British Afro-Caribbean community) and apparently published on 13 February 2006 (but reproduced on Third Way's website), Harrington wrote:"Third Way, which I helped form in 1990, advocates harmonious relationships between all communities. Third Way welcomes the vibrant contribution that this variety brings but we are also aware that there can be friction between communities."We must be honest about these difficulties and work to solve problems together in a spirit of unity. Third Way policy is very different from that of the BNP which we have stood against in elections."

General Secretary of Solidarity 2006 to present
In January 2006, Harrington was appointed General Secretary of Solidarity. In November 2007, following independently scrutinised elections, he was returned unopposed for a five-year period. He has since been returned unopposed for a second five-year term.

The Union Executive elected in 2012 consists of Harrington (General Secretary), Michelle Harrington, Glen Nicklasson, Graham Williamson, Clive Jefferson and David Kerr (President).

Expulsion from RMT
Harrington was expelled from the National Union of Rail, Maritime and Transport Workers (RMT) on 27 June 2003 and ascribes his involvement in Solidarity to this. The RMT claimed in a press release that he had joined under a false name and was expelled when his identity was discovered; Harrington responded that he joined under his married name and that he was known to the union by both names and challenged the grounds for expulsion.

He has claimed that the reasons given for his expulsion were a pretext to cover a political motive and accused the RMT of supporting a "New McCarthyism".

Directorship of the Third Way 1990 to present
The Third Way think tank (not be confused with the ideas associated with Tony Blair and Bill Clinton) advocates direct democracy along Swiss lines using referendums and citizens' initiatives, and is strongly influenced by Distributism and Social Credit. It supports small business and co-operative ownership, while opposing over-centralised government and promoting decision making at the lowest practical level. It recruits from all religious and ethnic communities. According to accounts filed with the Electoral Commission, in 2004 Third Way had 20 members and a cash flow of approximately £1,400.

In the 2005 general election it fielded two candidates who received 376 votes between them. According to the Electoral Commission searchable database, the registration of Third Way Publications Ltd lapsed and Ulster Third Way was "voluntarily deregistered" in 2005.

The National Liberal Party (NLP) was founded in 1999 by Patrick Harrington and Graham Williamson. In 2006, the Third Way registered the name National Liberal Party – The Third Way. Its constitution distinguishes between "Members", "Registered Supporters" and "Supporting Subscribers". It also operates through a number of Limited Companies and Associations.

The 2012 accounts filed with the Electoral Commission do not mention Harrington and reveal membership income of about £400 and total income of about £950.

Membership of the National Front 1979 to 1989

Polytechnic of North London protests
In 1984, Harrington was the subject of protests by students at the Polytechnic of North London (later the University of North London, now part of London Metropolitan University), who picketed his lectures to protest against his being able to study philosophy while a prominent member of the National Front (NF), which he joined in 1979, and deputy editor of its publication NF News. Students argued that his presence made life intolerable for ethnic minority students. Harrington disputed this and insisted on his right to attend lectures. He obtained a court injunction to stop the picketing; the protestors, backed by their students' union, ignored this. Two student leaders were sent to jail for 16 days for contempt of a court order preventing them from barring Harrington from college.

In December 1984, Dr David MacDowall, the Polytechnic's director, resigned after pressure from the Inner London Education Authority (ILEA) to make a complaint against Harrington for remarks he made in a radio interview. ILEA said the remarks were racist, which Harrington denied. In his resignation letter, MacDowall admitted that he had acted "in a totally fascistic manner" over the issue, and wished "all the picketing students the best of luck with their campaign". Harrington subsequently faced a college hearing for a television interview in which, in line with NF policy, he questioned the right of black people to citizenship.

In January 1985, with final exams approaching, the students' union, Harrington and the Polytechnic administration agreed a deal in which all of Harrington's classes would be taught in an annexe away from the main building. His fellow students boycotted these lectures and many lecturers taught them informally. Harrington eventually graduated with a philosophy degree.

Official National Front
In the late 1980s, the National Front underwent a schism. Harrington sided with the Political Soldier group that included Nick Griffin (who later became leader of the British National Party) and Derek Holland. This group eventually termed itself the Official National Front. The ideas of Harrington and his allies led to alienation of some NF supporters with the Flag Group splitting off to follow more traditional NF ideas. Harrington was involved in one of the manifestations of these divisions in the 1989 Vauxhall by-election when, as a candidate, one of his opponents was Ted Budden of the Flag Group. In September 1988, the three men visited Libya as a guest of the Gaddafi regime. In October, the Political Soldier NF was the subject of a Channel 4 documentary, Disciples of Chaos in which Harrington was interviewed.

There was another schism in 1989 when Harrington and Graham Williamson parted company with Griffin and Holland. The ONF had opened dialogue with groups like the Nation of Islam and the Pan-Afrikan International Movement. According to Harrington's account of the split, when he opened discussion with Jewish nationalist and anti-Zionist rabbi Mayer Schiller (see section on Harrington's ideological development below) and advocated a two-state solution to the Israeli–Palestinian conflict, he was attacked as a "Zionist". Harrington and Williamson attended pro-Palestinian demonstrations such as the 1988 Quds Day march in London, as part of an ONF strategy to show support for Muslim anti-Zionists.

For their part, Griffin and Holland claimed that Harrington's refusal to condemn the IRA had been the cause of many problems. Party members in Ulster sided with Harrington. In late 1989, Harrington voted for the disbandment of the Official National Front and joined with others to form the Third Way in 1990. Griffin and Holland formed the International Third Position. Later Griffin left this group and joined the BNP.

Relationship with Skrewdriver/Blood & Honour
As an official of the NF, Harrington was involved in administering the White Noise Club, which organised white power music concerts featuring, among others, Skrewdriver. In 1987, the Political Soldier group fell out with Ian Stuart, the lead singer of Skrewdriver. Stuart responded by setting up his own group, Blood & Honour, whose eponymous publication openly attacked his former NF associates. They in turn denounced Stuart. Harrington and Holland are allegedly the subjects of the Skrewdriver song "A Time of Change", included on their 1988 album After the Fire.

Allegations of links with state security
In February 1990, Searchlight magazine alleged that Harrington had ongoing connections to Special Branch and MI6. Harrington has denied any such links.

Connection to Nick Griffin and the BNP
Harrington has had previous links with Nick Griffin and has provided legal services in the past to the British National Party, but he denies that these associations imply ideological agreement. He worked for Nick Griffin as a European Parliamentary local assistant during the MEP's term of office.

In September 2005, he edited, and Third Way published, a pamphlet entitled Taking Liberties, with an article by Griffin. In the editorial Harrington wrote, "Let me nail my colours to the mast. I believe that speech (and other forms of expression) should be protected regardless of content or viewpoint. I am against any law that seeks to discriminate against any religious, racial or political group. I'm also against any law that favours one such interest group over another."

Harrington defends his decision to publish an article from Griffin on civil liberties grounds. His role as general secretary of Solidarity, and its association with the BNP, is discussed above.

Change in position?
Harrington has argued that he has moved away from many of his previous positions. Before the 2019 general election, he told members of Solidarity that he would be voting Labour, and wrote, "[L]ooking at the domestic economy and rights for workers Labour's promises are unmatched. I want to see re-Nationalisation and I want to see attacks on the rights of ordinary workers reversed. I want ordinary people to have more control over their working lives." After the election, Harrington stated, "I made it clear during the election campaign that I, as an individual, supported and would vote Labour because of the pro-worker policies in their manifesto. I always feared, however, that the many fine domestic policy offerings from Labour, which I as someone left-leaning, pro-union and pro-worker approved of, would be overshadowed by Brexit."

Publications
Harrington's published works include:
The Third Way – An Answer to Blair ()
The Third Way Manifesto 1997 ()
The Third Way Manifesto 2001 (with Cliff Morrison) ()
The Third Way Manifesto 2005 (editor) ()
Catholic Social Teaching (with Anthony Cooney and John Medaille) ()
Tolkien and Politics (with Anthony Cooney and David Kerr) ()
Taking Liberties – A Third Way Special on Attacks on Civil Liberties in the UK (with Nick Griffin, Graham Williamson, Tim Bragg and David Kerr) ()
Taking Liberties 2 – The New McCarthyism (with Sean Gabb, Henry Falconer, Robert Henderson and Tim Bragg) ()
Counter Culture Anthology (Edited by Tim Bragg with many essays by Harrington) ()
TOLKIEN: Redescubriendo el lenguaje del mito y la aventura (various authors with a contribution from Harrington) ()
Orwell: Viviendo el futuro y recordando el pasado (various authors with a contribution from Harrington) ()

References

External links
Solidarity Trade Union
Third Way Think Tank
Patrick Harrington's Counter Culture website
Official Facebook Page for Patrick Harrington
National Liberal Party NLP
Darker shades of green
Thames News TV report featuring an interview with Patrick Harrington in 1984

1964 births
Living people
People from Kennington
Alumni of the University of Greenwich
Alumni of the University of North London
Alumni of Northumbria University
National Front (UK) politicians
Trade unionists from London
British far-right politicians
General secretaries of British trade unions
British modern pagans

Patrick Harrington (activist)


Berzâh (), Arapça kökenli bir söz olup, coğrafyada bir yarımadayı karaya bağlayan, iki yanı su, dar kara parçası, kıstak, anlamına gelmektedir. İslam eskatolojisinde ise öldükten sonra ölenlerin ruhlarının gittiği ve kıyamete kadar kaldıkları düşünülen âlem veya mekândır. Kâbir âlemi olarak da bilinir. Kur'an'da üç yerde geçen berzah kelimesi engel, iki şey arasındaki perde anlamlarında kullanılmıştır.

İslam'da berzah hayatı kişinin ruhunun bedeninden ölüm meleği Azrail tarafından ayrılmasıyla başlar. Bunun ardından Münker ve Nekir melekleri kişiyi (ruhunu) sorguya çeker. Daha sonra ruh kıyamete kadar bu berzah aleminde kalır. İnanışa göre bu devre iyi müminler için kolay, inanmayanlar yani örneğin müşrikler ve münafıklar içinse çok zor geçer.

Kabir azabına işaret eden İslâmî kaynaklar
Kur'an'da kabir azâbına işâret eden ayetler mevcuttur. Bunlardan biri, Fir'avun ve askerlerinin gece ve gündüz azâba düçar olduğunu haber veren ayettir:
 Kabir azâbıyla alakalı birçok hadis vardır. Bunlardan biri, değişik kaynaklarda şöyle nakledilir:

Başka bir hadisin metni ise şöyledir:

Bu konudaki başka bir hadisse şöyledir:

Ayrıca bakınız
 Eskatoloji
 Kıyamet
 Mahşer

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Berzah Âleminde Ruh Ne Yapar? Fethullah Gülen, 20.07.2007

İslam eskatolojisi
İslam mitolojisi

Berzah (İslam)


Josip Brekalo (; ) este un fotbalist croat care joacă pe postul de atacant pentru VfL Wolfsburg și echipa națională de fotbal a Croației.

Cariera pe echipe
Brekalo este un produs al academiei de copii și juniori a lui Dinamo Zagreb. El și-a făcut debutul la 19 decembrie 2015 împotriva lui Inter Zaprešić. La 15 mai 2016 a fost transferat de clubul VfL Wolfsburg din Bundesliga pentru suma de 10 milioane de euro.

La 31 ianuarie 2017, Brekalo a fost împrumutat la VfB Stuttgart până la sfârșitul sezonului, cu o opțiune de prelungire pentru încă un an. Acordul de împrumut a fost prelungit automat până în iunie 2018, când Stuttgart și-a asigurat matematic promovarea în Bundesliga. Brekalo a marcat primul său gol pentru prima echipă a lui Stuttgard la 17 februarie 2017, după ce a intrat pe teren de pe banca de rezerve într-un meci cu 1. FC Heidenheim. Brekalo a revenit la Wolfsburg mai repede decât se aștepta, pe 1 ianuarie 2018.

Cariera la națională
Brekalo este un internațional de tineret care a reprezentat Croația la Campionatul European sub 17 ani din 2015 și Campionatul European sub 19 ani din 2016. El și-a făcut debutul pentru echipa mare a Croației pe 15 noiembrie 2018 într-o partidă din Liga Națiunilor UEFA împotriva Spaniei.

Statistici privind cariera

 Până pe 19 decembrie 2017

Referințe

Legături externe

Nașteri în 1998
Nașteri pe 23 iunie
Fotbaliști ai VfB Stuttgart
Fotbaliști ai VfL Wolfsburg
Atacanți
Fotbaliști internaționali croați
Fotbaliști croați
Sportivi croați în viață

Josip Brekalo


Aventura, New York'tan bir Bachata-R&B müzik grubudur.

Grup Obsesión adlı şarkısından sonra dünya çapında üne kavuştu. Şarkıları İspanyolca'dır, fakat popüler birçok şarkılarının Spanglish versiyonları bulunur. Dört Dominik Cumhuriyeti'li gençten oluşmaktadır.Bir diğer önemli parçaları 'Cuando Volveras' bu parcayla grup gercek çıkışnı yakaladı. "Ensename a Olvidar" adlı şarkısıyla gönülleri fethetti. 2006 yılında grup üyelerinden biri Olan Romeo, dünyaca ünlü latin şarkıcı Thalia ile yaptığı No, No, No adlı düetle ününe ün kattı.

Elemanları
 Anthony "Romeo" Santos
 Lenny "PlayBoy" Santos
 Mikey Santos
 Henry Santos Jeter

Albümleri
 Generation Next, 1997
 We Broke the Rules, 2002
 Love & Hate (Amor Y Odio), 2003,
 Unplugged, 2004
 God's Project, 2005
 K.O.B. (Kings Of Bachata), 2006
 The Last, 2009

Dış bağlantılar
 En Sevilen Aventura Şarkıları
 Aventura - Biyografi
 http://www.aventuraworldwide.com
 https://web.archive.org/web/20060303114335/http://michbuze.club.fr/burdi/aventura.htm
 http://Amonamie.com

Amerikalı erkek grupları
Ritim ve blues grupları
Bilgi kutusu bulunmayan sanatçılar

Aventura


The Witch er en historisk supernatural horror film skrevet og instrueret af Robert Eggers og hans instruktørdebut, filmen har Anya Taylor-Joy, Ralph Ineson, Kate Dickie, Harvey Scrimshaw, Ellie Grainger og Lucas Dawson i hovedrollerne.

Medvirkende
 Anya Taylor-Joy som Thomasin
 Ralph Ineson som William
 Kate Dickie som Katherine
 Harvey Scrimshaw som Caleb
 Ellie Grainger som Mercy
 Lucas Dawson som Jonas
 Julian Richings som Guvernør
 Bathsheba Garnett som Heksen
 Sarah Stephens som Heksen som ung
 Daniel Chaudhry som Sorte Phillip

Eksterne henvisninger

Amerikanske film fra 2015
Gyserfilm fra USA
Engelsksprogede film

The Witch (film fra 2015)


غيورغي يفغينييفيتش لفوف ، مواليد 2 نوفمبر 1861، دريسدن - 7 مارس 1925، باريس رئيس الحكومة المؤقتة بعد ثورة فبراير شكل الحكومة الروسية المؤقتة من 23 مارس 1917 إلى 7 يوليو من نفس العام بعد إجبار الثورة نيكولاس الثاني التنازل عن الحكم وإزالة الإمبراطورية الروسية وخلفه لاحقا في رئاسة الحكومة المؤقتة وزير العدل ألكسندر كيرينسكي. اعتقله البلاشفة فترة بعدما توطد حكمهم ثم أطلق سراحه فلجأ بعدها إلى باريس وأمضى بها بقية حياته.

روابط خارجية

مراجع

أسرة روريك
أشخاص من درسدن
أشخاص من مملكة ساكسونيا
خريجو جامعة موسكو الحكومية
روس معادون للشيوعية
رؤساء روسيا القرن 20
سياسيون روس
شخصيات الثورة الروسية
قادة حكومة من حكومة روسيا المؤقتة
قادة وصلوا إلى السلطة عن طريق انقلاب
ليبراليون روس
مهاجرون من الإمبراطورية الروسية إلى فرنسا
مواليد 1861
مواليد في درسدن
وفيات 1925
وفيات في باريس

غيورغي لفوف


මහ වැව් දාගැබ් සිය ගණනක් ඉදිවු රජ ර‍ටේ වන වදුලින් ආවරණය වු රක්ෂිත වනාන්තර වලින් මුල් තැනක් රිටිගලවන පියසට හිමි‍වෙයි. වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ දැඩි රක්ෂිතයක්ව ඇති මෙම කඳු ශිඛරයේ ඇති රූස්ස ගස් වලින්ද මෙහි ඉතිහාසය පිළිබිඹු වේ.

පිහිටීම

උතුරු මැද පළාතේ,අනුරාධපුරයට  නුදුරින් රිටිගල කන්ද පිහිටා ඇත. පලුගස් වැව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයටත් කැකිරාව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයටත් මායිම්ව රිටිගල පිහිටා ඇත. හබරණ අනුරාධපුර මාර්ගයේ ගලපිටිගල හා ගනේවල්පොල අතර දකුණු පසින් අක්කර 7200ක පමණ රමණීය භූමි භාගයක් මෙම වනපියසින් වැසී ඇත්තේය.

විදේශීකයන්ගේ පවා අවධානයට ලක්ව ඇත. රිටිගල කඳුකරය කඳු මුදුන් හතකින් සමන්විත වේ.ඒවා නම්, ආසියා කන්ද, බට කන්ද, කොඩිගල, උණ කන්ද, අඹරාපති කන්ද, පටලීය හින්න, කිරිවැල් හින්න ආදිය වේ. 600mක් (අඩි 2000ක්) පමණ උසින් යුත් රිටිගල වියළි කලාපයේ ඉහළම ස්ථානය ද වේ. කිරිය ගස් වැව, කළුඑබේ, මොරගොඩ, මූරියා, කඩවල, බමුණුගම, උල්පත, හීනුක්කිරියාව, ගලපිටිගල ආදි ගම්මාන 14කින් වටව මෙම වන පියස පිහිටා ඇත.

රිටිගල කන්දට පිවිසෙන්නට මුලින්ම ඇත්තේ කුඩා ගල් කුළු කිහිපයක් උඩිනි. ඒ සමඟම හමු වන්නේ තරමක දිග පළලකින් යුතු ගැඹුර අඩි 30ක් තරම් වූ ගරා වැටුණු "බන්දා පොකුණ" නම් වූ සුවිශාල පොකුණයි. ඉන් පසුව තැනින් තැන විසිරී පැතිරී ඇති ගල් පාලම්, පියගැට පේළි, කවාකාර වූ ශෛලමය වේදිකා, ඔපමට්ටම් කරන ලදවිශාල ගල් පුවරු, සෙල්මුවා පහන්, තටාක, බෙහෙත් ඔරු, සල පතල මළු, සක්මන් මළු, කටාරන් කෙටූ ගල් ලෙන්, පධානගර හා ගල් කුළුණුය.

වසර 1500ක පමණ කාලයක් අද්විතීය වටිනාකමකින් යුක්ත ආරාමික සංකීර්ණයක් වශයෙන් පැවති රිටිගල 11 සියවසේදීචෝළ ආක්‍රමණයත් සමඟ ක්‍රමයෙන් නටඹුන් වන්නට විය. වනගත වීම නිසා වන සතුන්ගේ වාසස්ථානයක් බවට පත් වූ රිටිගල කන්දවර්තමානයේදී වනාන්තරයෙන් වැසී පවතී. මහාවංශයේ "අරිට්ඨ පබ්බත" යනුවෙන් දැක්වෙන්නේ රිටිගල බව ඉතිහාසඥයන්ගේ මතයයි.
භාවනානුයෝගි භික්ෂූන් වහන්සේලා සඳහා යෝග‍්‍ය වූ නිසසල වනගත පෙදෙසක් වශයෙන් රිටිගල වැදගත්කම එහි දක්නට ලැබෙන නටඹුන් වලින්ද හෙළි වේ.

රිටිගල ලෙස හැඳින්වීම
මෙය රිටිගල ලෙස හැඳින්වීමට හේතු ගණනාවක් බලපා ඇත.
පාලි 'අරිට්ඨ පබ්බත' සංස්කෘත 'අරිෂ්ට පර්වත' යන්නෙන් සිංහලයට බිඳී එන්නට අතැයි සාමාන්‍ය‍යෙන් සැලකේ. 'රිටි' යනු පාලි 'අරිට්ඨ' යන්නෙන් බිදී ආ 'ආරක්ෂාව' යන අරුත් ඇති පදයකි. ඒ අනුව රිටිගල ආරක්ෂක පර්වතයකි. මහාවංශයේ 'අරිට්ඨ පබ්බත' ලෙස සඳහන් වන්නේ මෙම ස්ථානයයි.
රිටිගල දක්නට ඇති 'රිටි' නැමති ගස් වර්ගය නිසා මෙම පර්වතය රිටිගල නමින් හඳුන්වන්නට ඇත යන්න තවත් මතයකි.
රිටිගල අඩතැන්නේ පිහිටි රිටක් මෙන් ඉහළට එසවී ඇති පර්වතයක් නිසා මේ නම ලැබෙන්නට ඇතැයි ද විශ්වාස කෙරේ.
රිටිගල යන නමේ 'රිටි' යන්නෙහි ගැබ්ව පවත්නා සැබෑ අරුත කුමක් වුව ද, එම වදන සිංහල භාෂාවේ පුරාතන වචනයක් බවවාග් විද්‍යාත්මක හා ඓතිහාසික සාධක ආශ්‍රයෙන් පැහැදිලි වේ.

ගවේෂණය කිරීම
ශ්‍රී ලංකාවේ පුරා විද්‍යාත්මක ගවේෂණ වල පුරෝගාමියෙක් වශයෙන් සැලකන එච්.සී.පී.බෙල් රිටිගල පිළිබඳ අවධානය යොමුකළ ප්‍රථම පුරා විද්‍යාඥයා වෙයි. රිටිගල කන්ද මුළුමනින්ම ගවේෂණය කොට එහි පැවති ලෙන් හා ශිලා ලිපි හඳුනා ගැනීමත්, නටඹුන් සොයා ගැනීමත් ඔහුගෙන් සිදු වුණු කාර්යන්ය. එම සියලු පුරා විද්‍යාත්මක තොරතුරු ඇතුලත් කොට සැලසුම් හා රූ සටහන් සහිතව බෙල්මහතා විසින් 1893 දී පළ කරන දී.
"Ritigala kanda", sessional paper xxx viii Annual report -1893
Archaeological survey of ceylon &plans and platesfor Annual Report-1893,
Ancient Ruins of Ritigala යන වාර්තා, රිටිගල පිළිබඳ අධ්‍යයනයකදී ඉතා ප්‍රයෝජනවත් වන මූලාශ්‍ර වේ.

එච්.සී.පී.බෙල් මහතා සොයා ගත් සෙල් ලිපියකට අනුව ක්‍රි.පූ. 119-109 සද්ධාතිස්ස රජුගේ දෙටු පුත් ලජ්ජිතිස්ස රිටිගල විහාරයක් සාදා ඇති බව සඳහන්ව ඇති අතර තවත් සෙල් ලිපියක වළගම්බා රජු විසින් රිටිගල අසල කුඹුරු යායක් කරවා භික්ෂු ශාසනයට පූජා කළ බව සඳහන් වේ.

දැනට අවුරුදු 2434ක් පමණ (ක්‍රි.පූ.437) දක්වා පැහැදිලි අතීතයක් කරා දිවෙන රිටිගල මෙරට ඉතිහාසයේ මුල්ම රාජධානිය වන අනුරාධපුරයටත් පෙර පණ්ඩුකාභය කුමරුගේ සටන් මධ්‍යස්ථානයක්ව පැවතුණි. ඔහු සිය මාමාවරුන් සමඟ කළ සටනට මධ්‍යස්ථානය කර ගත්තේ මෙම කඳවුරයි. එමෙන්ම මීටත් පෙර විජය කුමරු තම්මැන්නාවේ සිට ආ ගමනේදී ඒ ගමන් මඟ රිටිගල අසලින් වැටී තිබුණුබව ද කියවේ.

මහා වංශයේ සඳහන් වන පරිදි ක්‍රි.පූ.833-835 පළමු වන සේන රජු පාංශුකූලික භික්ෂූන්ට මෙහි ආරමයක් කරවා දී ඇති බව ද සඳහන් වේ.

ජනප්‍රවාද
රාම-රාවණ යුද්ධයේදී තුවාල ලත් රාමාගේ සහෝදරයා වන ලක්ෂ්මණට ප්‍රතිකාර කිරීම සඳහා හනුමාන් විසින් භාරත දේශයේ සිට ඔසවාගෙන එන ලද හිමාලයේ පිහිටි බෙහෙත් පර්වතයෙන් කොටසක් රිටිගල මතට කඩා වැටී ඇතැයි යන්නද ජන ප්‍රවාදයේ එන්නකි. රිටිගල පුරා ඉරරාජ, සඳරාජ, බිං කොහොඹ, වැනි දුර්ලභ ගනයේ බෙහෙත් පැළෑටි අද මෙම වනයේ ඇති බව පැවසේ.

රක්ෂිත වනයක් වීම
1942 දී රිටිගල දැඩි රක්ෂිතයක් ලෙස නම් කෙරුණු අතර, එහි ශාක හා සත්ව විශේෂ රැක ගැනීම කෙ‍රෙහි විශේෂ අවධානය යොමු වන්නට විය. පුරාවිද්‍යාත්මක කටයුතු සඳහා රිටිගල සංරක්ෂණය කිරීම නැවත වරක් ආරම්භ වූයේ 1960දී පමණ ආචාර්ය රාජා ද සිල්වා මහතාගේ මූලිකත්වය යටතේය.

වැදගත්කම
තෙත් කලාපීය දේශගුණ රටාවට සමීප දේශගුණික තත්වයක් ඇත. අවුරුද්ද පුරාම නොසිඳී ගලා එන සියුම් ජල උල්පත් ඇත.
ඓතිහාසික නටඹුන් නගරයක් ලෙස වැදගත් වේ.
උද්හිද විද්‍යාත්මකව වැදගත් වේ.

ශාක විශේෂ රාශියක් මෙම වනයේ ඇත. පළු, වීර, මොර, අන්නාසි, දෙහි, දොඩම් වැනි නොයෙකුත් පළතුරු හා ඉතාම දුර්ලභ වර්ගයේ අශෝක වැනි මල් වලින් සැදුම් ලත් මේ වන රොදෙහි තිත් කොහා, කහ කුරුල්ලා, වලි කුකුළා, ගිරවා, මයිනා, නීල බෙයියා, බට ගොයා, දෙමලිච්චා වැනි පක්ෂීහු ද විවිධ සමනල් වර්ග මෙන්ම අලි, කොටි, වලස්, මුව, ගෝන ආදි සිවුපාවෝ ද පිඹුරා, නයා, පොළඟා හා උරඟ සත්ව විශේෂයෝ ද එමට වෙති.

නූතන යුගයේ රිටිගල වැදගත්කම වඩාත් ඉස්මතු වූයේ එහි ඇති බ්‍රාහ්මි ශිලා ලිපි හේතු කොට ගෙනය. මිහින්තලේ, වෙස්සගිරිය, යන ස්ථානවල දක්නට ලැබෙන ලෙන් ලිපිවලට නොදෙවෙනි වැදගත්කමක් රිටිගල සෙල්ලිපිවලටද හිමි වේ. මෙරට සෙල් ලිපි අධ්‍යයනයේ ප්‍රමුඛයකු වූ සෙනරත් පරණවිතාන වැනි විද්වතුන්ගේ අවධානය ද රිටිගල කෙරෙහි යොමු වීමත්සමඟ මෙම ස්ථානයේ වටිනාකම තවත් වැදගත් වන්නට විය. වර්ෂ 1980 සංස්කෘතික ත්‍රිකෝණයේ කටයුතු ආරම්භ වීමත් සමඟ,ඊට අයත් පෞරාණික ස්ථානයක් වශයෙන් රිටිගල වැදගත්කම යළිත් වරක් ඉස්මතු වූ අතර, පුරා විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව යටතේ කැණීම් හා සංරක්ෂණ කටයුතු දැනට සිදු කරගෙන යනු ලැබේ.

ගැලරිය

මූලාශ්‍ර
සිළුමිණ 1998 අගෝස්තු 16

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
Ritigala

ස්වාභාවික දැඩි රක්‍ෂිත - ශ්‍රී ලංකා
අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

රිටිගල ස්වාභාවික දැඩි රක්‍ෂිතය


Erich Arndt ist der Name folgender Personen:

* Erich Arndt (Mediziner) (1872–1938/1939), deutscher Nervenarzt und Schriftsteller
 Erich Arndt (Fußballspieler), deutscher Fußballspieler
 Erich Arndt (Radsportler) (1911–1961), deutscher Radrennfahrer
 Erich Arndt (Pfarrer) (1912–2012), deutscher evangelisch-lutherischer Pfarrer und Offizier
 Erich Arndt (Wirtschaftswissenschaftler) (1916–1996), deutscher Wirtschaftswissenschaftler und Hochschullehrer
 Erich Arndt (Organist), Titularorganist des Petersdoms (Rom)
 Erich Arndt (Tischtennisspieler) (* 1938), deutscher Tischtennisspieler

Siehe auch
 Erich Ahrndt (* 1932), deutscher Übersetzer
 Eric Arndt (* 1986), US-amerikanischer Wrestler, siehe Enzo Amore

Erich Arndt


Thomas Burghuber (* 3. Mai 1994) ist ein österreichischer Fußballspieler.

Sportliche Laufbahn
Burghuber begann seine Karriere beim TSV Aurolzmünster in Oberösterreich. 2004 wechselte er in die Jugendabteilung der SV Ried, wo er bis 2012 aktiv war. 2012 wurde er von Interimscoach Gerhard Schweitzer in die erste Mannschaft geholt. Sein Debüt gab der Abwehrspieler am 5. Mai 2012 gegen den späteren Absteiger Kapfenberger SV, als er von Anfang an spielte und in der 75. Minute gegen Robert Zulj ausgetauscht wurde. Es blieb bei einem Einsatz in jener Bundesligasaison. In der folgenden Spielzeit kam Burghuber auf drei Einsätze ohne eigenen Torerfolg. In der Saison 2014/15 wurde er nach sechs Einsätzen zum Jahreswechsel bis zum Saisonende an Union Vöcklamarkt verliehen, wo er auf zehn Einsätze in der zweitklassigen Erste Liga kam.

Zur Saison 2015/16 wechselte Burghuber zum Erste-Liga-Aufsteiger SV Austria Salzburg.

Nach dem Abstieg Salzburgs in die Regionalliga wechselte er im Sommer 2016 zur Union Gurten.

Weblinks

 Thomas Burghuber auf der offiziellen Webpräsenz des OÖFV

Einzelnachweise

Fußballspieler (SV Ried)
Fußballspieler (Union Vöcklamarkt)
Fußballspieler (SV Austria Salzburg, 2005)
Fußballspieler (Union Gurten)
Österreicher
Geboren 1994
Mann

Thomas Burghuber


فلاديمير كابليتشني، من مواليد 27 سبتمبر 1940، وتوفي في 19 ابريل 2004، لاعب كرة قدم سوفييتي سابق، ومدرب كرة قدم سوفييتي سابق.

لعب مع منتخب الاتحاد السوفييتي لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية يهود
لاعبو كرة قدم رجالية سوفيت
لاعبو كرة قدم رجالية أوكرانيون
لاعبو كرة قدم من خملنيتسكي أوبلاست
مدافعو كرة قدم رجالية
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
حاصلون على ميداليات أولمبية في كرة القدم
سوفيتيون فازوا بالميدالية البرونزية الأولمبية
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1968
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1972
لاعبو سسكا موسكو
لاعبو كأس العالم 1970
لاعبو كرة قدم أوكرانيون
لاعبو كرة قدم أولمبيون من الاتحاد السوفيتي
لاعبو كرة قدم سوفيت
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
لاعبو كرة قدم يهود
لاعبو منتخب الاتحاد السوفيتي لكرة القدم
مدربو كرة قدم أوكرانيون
مدربو كرة قدم سوفيت
كابليتشني
مواليد 1944
كابليتشني
وفيات في كييف
يهود سوفيت
لاعبو بوديليا خميلنيتسكي
أشخاص من كامينيتس
رياضيون من مقاطعة خملنيتسكي

فلاديمير كابليتشني


Yantarni  es un posiólok del raión de Dinskaya del krai de Krasnodar del sur de Rusia. Está situado en las llanuras de Kubán-Priazov, 9 km al sur de Dinskaya y 20 km al nordeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 505 habitantes en 2010.

Pertenece al municipio Michurinskoye.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Янтарный (Краснодарский край).
 Sitio web del municipio
 El municipio en el sitio web del raión .
 Mapa topográfico soviético en maps.vlasenko.net

Localidades del raión de Dinskaya del krai de Krasnodar

Yantarni (Krasnodar)


An Ophrys ozantina in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gennaio. An Ophrys ozantina in nahilalakip ha genus nga Ophrys, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Italy. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ophrys

Ophrys ozantina


Taang! Records ist ein US-amerikanisches Independent-Label, das in den 1980er-Jahren zur Unterstützung der Boston-Hardcore-Szene gegründet worden war und sein Programm später um Indie-Rock erweiterte.

Geschichte
Der Gründer von Taang! Records, Curtis Casella, war ein Urgestein der Bostoner Punk-Szene. Enttäuscht von der kulturellen Stagnation seiner Heimatstadt in der Reagan-Ära zog er 1981 nach London. In der dortigen Punk- und Hardcoreszene lernte er DIY-Kleinstlabels wie Crass Records oder Secret Records kennen und bewunderte deren Arbeitsweise, mit geringem Budget und Personal bedeutende Tonträger zu veröffentlichen. Nach seiner Rückkehr nach Boston gründete er Anfang 1984 Taang! Records, um der heimischen Hardcore-Szene eine Möglichkeit zur Veröffentlichung von Tonträgern zu geben. Der Labelname setzt sich aus den Anfangsbuchstaben der Wörter "Teen Agers Are No Good!" (deutsch etwa: "Teenager taugen nichts!") zusammen. Der erste Tonträger war die Single Sold Out von Gang Green. Casellas anfängliche Zielsetzung war, zehn Singles befreundeter Bands zu produzieren und zu veröffentlichen. Nach dem Erreichen dieses Ziels (mit P.M.R.C. Sucks, wiederum von Gang Green) wollte er das Label eigentlich schließen, durch eine Verkettung von Zufällen entschied er sich aber um: Gang Green, Moving Targets und Slapshot kontaktierten Casella etwa gleichzeitig mit der Bitte, einen Tonträger der jeweiligen Band zu veröffentlichen, und das mit Taang! zusammenarbeitende Presswerk gewährte ihm einen zinslosen Kredit, so dass Taang! drei bedeutende Bands gleichzeitig produzieren konnte.

Einen Umsatzsprung brachte dem Label ein Lizenzvertrag mit dem damals holländischen Label Roadrunner Records, das die Taang!-Tonträger in Europa veröffentlichte. Mitte der 1990er-Jahre zog Casella mitsamt dem Label nach San Diego in Kalifornien um. In den 2000er-Jahren übernahm das Label den Backkatalog von X-Claim! Records, eines Bostoner Kleinstlabels, das 1982 von Mitgliedern der Band SS Decontrol gegründet worden war und die ersten Boston-Hardcore-Tonträger veröffentlicht hatte. Im selben Jahrzehnt gründete das Label eine Zweigstelle in Los Angeles.

Musikalisch konzentriert sich Taang! Records auf Genres wie Punk, Hardcore, Indie-Rock oder Ska-Punk. Zu den wichtigsten Bands gehören Gang Green, Poison Idea oder die frühen Lemonheads. Bekannt wurden die Veröffentlichungen von Taang! in den späten 1980er-Jahren unter anderem durch das amerikanische College Radio, das im Gegensatz zu kommerziellen Sendern Musikrichtungen wie Punk oder Hardcore spielte. Casella war zu dieser Zeit nebenberuflich DJ bei einem dieser Sender. Aus der Popularität der Taang!-Platten bei College Radios erwuchsen Vertriebsallianzen mit europäischen Labels, unter anderem mit Funhouse Records aus Deutschland.

Im amerikanischen Dokumentarfilm American Hardcore aus dem Jahr 2006 kommt neben anderen Vertretern der frühen Hardcore-Szene auch Label-Gründer Curtis Casella zu Wort.

Bands (Auswahl)

Weblinks
 Offizielle Website

Einzelnachweise

Independent-Label
Medienunternehmen (Boston)
Medienunternehmen (Kalifornien)
Punk-Label
Rock-Label
Unternehmen (San Diego)
US-amerikanisches Musiklabel

Taang! Records


جيّان  (يلفظ الاسم: خاين)؛ مدينة وعاصمة مقاطعة جيان تقع في جنوب إسبانيا وفي الشمال الغربي منطقة أندلوسيا. يبلغ عدد سكنها 116.781 نسمة إي ما يعادل سدس سكان المقاطعة. وتعتبر خاين المركز الإداري والصناعي للمحافظة، وشهدت السنوات القليلة الماضية زيادة كبيرة في صناعة السياحة الثقافية، كما تحمل جيان شعار العاصمة العالمية لزيت الزيتون (أو السائل الذهبي كما يسميه السكان المحليون) وذلك لانتشار هذه الصناعة فيها. وكلمة Jaén الإسبانية مشتقة من اللغة العربية جيان وتعني مفترق طرق القوافل.

وتقع جيان على تلال جبال سانتا كاتالينا، وتتميز شوارعها بأنها ضيقة وشديدة الانحدار خصوصاً في المنطقة التاريخية وسط المدينة. وتشتمل المنشآت الصناعية في المدينة على الأعمال الكيميائية والمدابغ ومصانع التقطير ومصانع الكعك ومصانع الغزل والنسيج. كما تعرضت المدينة لقصف في الأول من نيسان عام 1937 من قبل النازيين.

شعار المدينة
نظراً للدور الذي لعبته المدينة في الدفاع عن مملكة قشتالة ضد المورسكيون المسلمين، أطلق الملك هنري الثاني ملك قشتالة هذا الشعار على المدينة (جيان هي المدينة النبيلة والمخلصة جداً في الدفاع عن ملوك قشتالة).

الثقافة
تقع قلعة سانتا كاتالينا التي حلت محل إحدى القلاع العربية على رأس التلة المطلة على المدينة، ولكن ما تزال أثار القلعة العربية موجودة. أما البناء الحالي فأصله مسيحي وتم بنائه بعد استيلاء فرناندو الثالث ملك قشتالة «والملقب بالقديس» على المدينة عام 1246.

تعتبر كاتدرائية جيان واحدة من أهم الكاتدرائيات في عصر النهضة. بدأ بنائها عام 1570 وانتهى في 1802 وهي مكرسة لعيد رفع مريم كما تضم بقايا ممتلكات قديسين يتم عرضها للعامة كل يوم جمعة. ونظراً لطول الوقت الذي استغرقه بنائها فقد تناوب عليها العديد من أساليب البناء المختلفة أهمها أساليب عصر النهضة، ويُعد المهندس أندريس دي فانديلفيرا المناصر للنهضة الأندلسية أبرز المهندسين الذين عملوا على الكاتدرائية. ومن المتوقع أن يتم إدراجها ضمن مواقع التراث العالمي لليونسكو.

وتعتبر الحمامات العربية في جيان أكبر الحمامات العربية في إسبانيا وهي واحدة من أهم بقايا المورسكيون المسلمين.
ومن المعالم الهامة الأخرى في خاين: متحف الفنون والعادات الشعبية، ومتحف الفن الدولي وكنيسة سان أندريس ومتحف مقاطعة جيان (الذي يضم مجموعة هامة من الآثار الإيبيرية) وكنيسة القديس إلديفونسو، وغيرها من المعالم.

الجامعة
تضم جامعة جيان 18.000 طالب و27 تخصصاً مختلفاً. وهي جامعة متطورة ويدرس بها عدد كبير من الطلاب الأجانب.

اللغة
اللغة الرسمية هي الإسبانية، مع بعض التأثر باللهجة الأندلسية مثل إسقاط حرف الجمع (s)، على سبيل المثال (gafa) بدلاً من (gafas).

وتضم جامعة جيان معجم يشرح التغيرات في اللهجة الأندلسية عند استعمالها في مناطق إسبانيا.

وسائل النقل
الحافلات: تمتلك المدينة 26 خط سير للحافلات تربط أحياء العاصمة بعضها ببعض، وتتميز بلونها الأصفر.

وتم افتتاح نظام الترام في جيان عام 2011.

التسلية والترفية
فن الطبخ:
تضم جيان أطباق محلية متنوعة مثل (pipirrana) وتتكون من الطماطم والفلفل الأخضر وفتات الخبز والثوم وزيت الزيتون والخل والملح والبيض المسلوق. وطبق سبانخ خاين (espinaca a la Jaén) ويتكون من الثوم والخبز المحمص ومتبل النقانق والبيض وقشر البرتقال والخل. وطبق أرز جيان (rice a la Jaén) ويتكون من لحم العجل المفروم مع الثوم. وطبق سمك السلمون الذي يتم اصطياده من أنهار جيان ويتألف من الزبدة والبقدونس والنبيذ الأبيض والملح. وطبق (ajo blanco a la Jaén) ويتكون من اللوز وزيت الزيتون والبيض والثوم والملح والخل. ومن الحلويات المشهورة في خاين بودنج الأرز.

الرياضة
فريق كرة قدم المدينة هو ريال خاين وملعبه نيو فيكتوريا. ويوجد في المدينة موقعين للمرافق الرياضية، بالإضافة إلى المرافق الرياضية في الجامعة. كما توجد جمعيات للتسلق وتنظيم الرحلات.

ويتم تنظيم عدد من المناسبات المهمة على الصعيد الدولي مثل بطولة الشطرنج وألعاب القوى.

الموسيقى
تعتبر مسابقة البيانو الدولية أهم حدث موسيقى وهي أقدم مسابقة خاصة بالبيانو في إسبانيا، حيث بدأت عام 1953 مع بابلو كاستيلو غارسيا نيغريتي وهو مهندس معماري بدأ التبرع بالجوائز النقدية للمسابقة، واليوم وصل سعر الجائزة إلى 57.000 يورو بالإضافة إلى تسجيل ألبومات موسيقية بطريقة مهنية. وأخر من فاز بالجائزة هو الصيني ين يو تشين عام 2008.

انظر أيضًا

 جبل الكوز

مصادر

  الموقع الرسمي لمدينة خاين

بلديات جيان
مقاطعة جيان

جيان (مدينة)


John Langford may refer to:
John Langford (engineer), president of Aurora Flight Sciences
John Langford (computer scientist), at Microsoft Research
John Langford (rugby union) (born 1968), Australian rugby union player
John Alfred Langford (1823–1903), English journalist, poet and antiquary

See also
Jon Langford (born 1957), musician and artist
John Langford-Holt (1916–1993), British politician

John Langford


Horatio Elwin Smith (* 8. Mai 1886 in Cambridge, Massachusetts; † 1946) war ein US-amerikanischer Romanist und Literaturwissenschaftler.

Leben und Werk

Smith studierte am Amherst College (Abschluss 1908) und promovierte an der Johns Hopkins University mit der Arbeit The literary criticism of Pierre Bayle, Albany 1912, New York 1971 (und bedankte sich bei Aaron Marshall Elliott, Edward Cooke Armstrong, Phillip Ogden und William A. Nitze). Er lehrte zuerst sechs Jahre an der Yale University, dann am Amherst College. Er wurde Professor an der Brown University und war dort von 1925 bis 1931 Direktor des Romanischen Seminars. Dann ging er an die Columbia University. Dort war er Herausgeber der Zeitschrift Romanic Review.

Smith war Ritter der Ehrenlegion. 1932 wurde er in die American Academy of Arts and Sciences gewählt.

Weitere Werke

 (mit Raymond Thompson Hill) Advanced French composition, New York 1916, 1934
 Masters of French literature [Molière, Racine, Voltaire, Rousseau, Hugo, Balzac], New York/Chicago 1937, Freeport 1969
 Sainte-Beuve. Montaigne. Human nature, New York 1946
 (Hrsg.) Columbia Dictionary of Modern European Literature, New York 1947, 1963, 1971 (u. d. T. A Dictionary of Modern European Literature, London 1947)

Literatur

 James McKeen Cattell, Leaders in education. A biographical directory, Lancaster, Pa. 1932-1941, s. v. Smith, Prof. Horatio E(lwin): Brown University, Providence, R. I.

Weblinks

 https://www.brown.edu/Administration/News_Bureau/Databases/Encyclopedia/search.php?serial=M0410
 https://www.amherst.edu/academiclife/departments/french/history/history_part_3 (mit Bild)

Romanist
Hochschullehrer (Brown University)
Hochschullehrer (Columbia University)
Mitglied der Ehrenlegion (Ritter)
Mitglied der American Academy of Arts and Sciences
US-Amerikaner
Geboren 1886
Gestorben 1946
Mann

Horatio Elwin Smith


Walter Frederick George Williams (født 8. oktober 1928, død 30. marts 2018), bedre kendt under sit professionelle navn Bill Maynard, var en engelsk komiker og skuespiller. Han blev sent i sin karriere kendt som den uheldige fidusmager Claude Greengrass i serien Små og store synder, en rolle som han spillede fra 1992 til 2000.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra England

Bill Maynard


A lista das 100 Mulheres (BBC) do ano de 2020 premiou 100 mulheres por serem inspiradoras e influentes em diversas áreas. A série examina o papel das mulheres no século XXI e inclui eventos em Londres, no México e no Brasil. Assim que a lista é divulgada, é o começo do que é descrito pelo projeto como a "temporada das mulheres da BBC", com duração de três semanas, que inclui a transmissão, relatórios online, debates e criação de conteúdo jornalístico sobre o tópico das mulheres. A lista 100 Mulheres (BBC) é publicada anualmente desde 2013.

Na lista desse ano encontra-se Nisreen Alwan, pesquisadora britânica-iraquiana de saúde pública e professora associada de saúde pública na Universidade de Southampton, na qual realiza estudos sobre saúde e bem-estar de mulheres e crianças com enfoque na gravidez. Durante a pandemia de covid-19 em 2020, Nisreen fortaleceu a conscientização acerca da necessidade dos países medirem e abordarem não apenas a mortalidade mas também os problemas de saúde de longo prazo causados pelo novo coronavírus.

∑ 100 items.

Listas de mulheres
BBC 100 Mulheres

Lista das 100 Mulheres (BBC) do ano de 2020


Decarboxylaser er en undergruppe af enzymer under gruppen lyaser. Lyaser er en gruppe af enzymer der katalyserer opbrydning af forskellige kemiske bindinger. Til forskel fra andre kemiske reaktioner, hvor kemiske bindinger opbrydes som hydrolyse og oxidation, har decarboxylaser den specielle funktion at de fraspalter kuldioxid.

Enzymer
Organisk kemi

Decarboxylase


MASH (forkortet Modern American Steak House) er en dansk restaurantkæde bestående af otte restauranter i Danmark og to i Tyskland.

Den første restaurant åbnede i 2009 i Bredgade, København af Jesper Boelskifte, Erik Gemal og Francis Cardenau under virksomheden Copenhagen Concepts, som også drev restauranterne Le Sommelier og Umami, samt Le Sommelier Bar & Bistro i Københavns Lufthavn (franchise). Siden har kæden udvidet med restauranter i Charlottenlund (Skovriderkroen), Tivoli Congress Hotel, Rungsted, Århus og Odense, samt en restaurant i London (2012) og Hamborg (2014), samt Düsseldorf (2017). Den senest åbnede restaurant er på Gammel Kongevej 116 på Frederiksberg. Derudover drives der en restaurant i Københavns Lufthavn under franchise-ordning.

Restauranterne fokuserer primært på et varierende tilbud af amerikanske kødudskæringer af høj kvalitet, samt et specifikt udvalgt vinkort med fokus på amerikanske vine. Restauranterne tilbyder dog også kødudskæringer fra Danmark, Uruguay og nogle gange Australien, samt er kæden verdens største importør af det højt eksklusive og dyre Wagyukød fra Kobe, Japan. Vinkortet er ligeledes bestående af et varierende udvalg af regioner, druer og forskellige prisklasser.

Historie
Den første MASH-restaurant åbnede i Bredgade, København i 2009 af Jesper Boelskifte, Erik Gemal og Francis Cardenau. Siden har restaurantkonceptet blevet udvidet med restauranter i Århus, Charlottenlund, Rungsted, Tivoli Congress Hotel, Københavns Lufthavn indenfor Danmarks grænser. Desuden åbnedes der på Brewer Street, London, en MASH-restaurant i 2012. I 2015 åbnede Copenhagen Concepts deres første restaurant i Tyskland på Große Elbstraße i Hamborg. Dette blev efterfulgt med MASH Düsseldorf i september 2017.

Pr. maj 2018 består ejerkredsen i Copenhagen Concepts af Jesper Boelskifte, Erik Gemal og Mikkel Glahn. Jesper Boelskifte er administrerende direktør og varetager primært MASH's interesser i udlandet, mens Erik Gemal står for den helt overordnede drift af restauranterne inden for Danmark. Mikkel Glahn er marketingsdirektør. Hovedkontoret holder til på 1. sal i samme bygninger som MASH Bredgade i København.

Referencer

Restaurantkæder i Danmark

Mash


المريدسية من أكبر القرى القريبة والمجاورة لمدينة بريدة من الغرب في مقاطعة القصيم من المملكة العربية السعودية .

تبعد عن بريدة مسافة 5 كلم تقريبا غربا وتسمى القرى هناك الخبوب والخبوب في اصطلاح أهل القصيم هي كثبان الرمال الممتدة شمالاً وجنوباً تكون بينها أراضٍ طينية زراعية ممتدة مع امتداد الكثبين من الرمال. وتسمى تلك الأراضي الزراعية بين الكثبان خبوباً - جمع خبّ - وهي تسمية عربية.

وأحياناً يسمى الخب باسم الذي أنشأه مثل (خب روضان) و(خب الجطيلي) وأحياناً يكون له اسم منفرد مثل المريدسية هذه والقصيعة والبُصُر والغاف، واللسيب.

وصفت هذه الخبوب والقرى الزراعية في الكتب القديمة ومنها كتاب (صفة جزيرة العرب) للهمداني الذي ذكر أن القصيم رمال، وأن النخل في حواء الرمل. وهذه صفة الخبوب وليس اسمها. اشتهر أهلها بالزراعة والفلاحة والكسب من ثمار النخيل.

سبب التسمية
أما اسم (المريدسية) فإن المؤلف ذكر في صفحة 36 ما كنا سمعناه من شيوخ القوم والطاعنين في السن مع اختلاف يسير.

وهو أن موضع (المريدسية) كانت فيه عين جارية تسمى (عين المرادي) وأن الناس كانوا يوردون عليها إبلهم ومواشيهم - بطبيعة الحال - كان ذلك قبل وجود بلدة المريدسية، بل قبل شمول العمارة لمنطقة القصيم، وإنه بمضي الزمن كونت هذه العين مستنقعات تربى عليها البعوض الناقل للحمى فأصبح الناس الذين يقيمون حولها يصابون بالحمى فصاروا يقولون: (عين المرادي سيه) أي سيئة لصحة الناس، وقد تطور هذا الاسم على لسانهم مع مضي الزمن حتى حذفوا كلمة (عين) منه فصار (المرادي سيه) ثم حولت (المرادي) إلى المريدي، فصارت على ما هي عليه الآن (المريدسية) وهذا هو الذي ذكره المؤلف الكريم.

حدودها
الشمال: حي النصار، الحمر
الجنوب: نقرة آل الصمعاني
الشرق: خب البريدي، وحويلان، وخب ثنيان، وجرية العمران
الغرب: بلدتا العريمضي والصقرات.

آثار المريدسية
 بقايا القصر القديم بجوار الأحياء الشمالية
 البيوت القديمة التي أقامها أصحابها ببناء الطين
 المقابر القديمة المحاطة بالأحجار والطين.

أشخاص من المريدسية
 ناصر العمر الرئيس العام السابق لتعليم البنات.

انظر ايضاً
 القصيم
 بريدة

وصلات خارجية
 المريدسية بلدة العلماء والزهاد.
 «المريدسية» تطلعات ترقب التنمية.

مراجع

خبوب بريدة
قرى منطقة القصيم
مراكز محافظة بريدة

المريدسية


Draževići su naseljeno mjesto u općini Vareš, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 26

 Muslimani - 14
 Srbi - 11
 Hrvati - 1

2013.

Prema popisu iz 2013. godine bilo je bez stanovnika.

Izvori

Naselja u Zeničko-dobojskoj županiji
Vareš

Draževići (Vareš, BiH)


Hyde Park, najpoznatiji londonski gradski park i najveći među Kraljevskim parkovima.

Utemeljio ga je kralj Henrik VIII. 1536. godine kada je oduzeo zemljište u vlasništvu Westminsterske opatije i prenamijenio ga u lovište. Park je za javnost otvoren 101 godinu kasnije i ubrzo je postao poznat po velikim povorkama za Prvi svibanj. Proširen je za vladavine kraljice Karoline u 18. stoljeću.

Park je najpoznatiji po Govorničkom kutku (engl. Speaker's Corner) za kojim bilo tko može govoriti o bilo čemu, pa se često koristi i za održavanje prosvjeda i raznih skupova. Svoje prosvjede u parku su održavali čartisti, reformisti i sufražetkinje te prosvjedi protivnika uključivanja Ujedinjenog Kraljevstva u Rat u Iraku 2003. godine koji su okupili 350.000 prosvjednika.

U Hyde parku su, između ostalih, koncerte održali Pink Floyd, The Rolling Stones i Queen, kao i Paul McCartney, Madonna, The Who, Bruce Springsteen i dr. Za potrebe Olimpijskih igara 2012. park je bio domaćin natjecanja u triatlonu.

Uz Kesingtonske vrtove jedan je od najpoznatijih prirodnih spomenika Londona.

Vanjske poveznice
 Službene stranice

London
Parkovi u Ujedinjenom Kraljevstvu

Hyde Park (London)


Batma, « chêne » en arabe, peut désigner :
 Laarbi Batma (né à Chaouia au Maroc en 1948), un musicien, poète, chanteur, auteur, acteur et leader du groupe Nass El Ghiwane ;
  (née le ), une chanteuse marocaine.

Batma


Thomas Christopher «Chris» Parnell (født 5. februar 1967 i Memphis, Tennessee) er en amerikansk skuespiller og komiker. Parnell fik sit gennembrud mellem 1998-2006, da han var en af de mest solide skuespillere i komedie-programmet Saturday Night Live. Parnell medvirkede også som skuespiller i tv-serien 30 Rock og i film som Anchorman (2004), 21 Jump Street (2012) og Anchorman 2: Fortsat flimmer på skærmen. Sidem december 2013 har han lagt stemme til Jerry i tv-serien Rick and Morty, der vises på Adult Swim.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra USA
Komikere fra USA
Personer fra Memphis

Chris Parnell