Michelangelo, nicknamed Mike or Mikey, is a superhero and one of the four main characters of the Teenage Mutant Ninja Turtles comics and all related media. Michelangelo is the most naturally gifted of the four brothers but prefers to have a good time rather than train. The  most jocular and energetic of the team, he is shown to be rather immature; he is known for his wisecracks, quick-wit,  optimism, and love of skateboarding and pizza. He is usually depicted wearing an orange eye mask. His signature weapons are a single or dual nunchaku, though he has also been portrayed using other weapons, such as a grappling hook, manriki-gusari, kusarigama, tonfa, and a three-section staff (in some action figures). He is commonly portrayed in media as speaking with a California accent.

Michelangelo was given a much bigger role in the 1987 cartoon series and subsequent series and films, directed at a younger audience, than in the more serious Mirage comic books, which were aimed at an older audience. He often coins most of their catchphrases, such as "Cowabunga!" and "Booyakasha!" in the 2012 series. Like all of the brothers, he is named after an Italian Renaissance artist; in this case, he is named after Michelangelo. His name was originally spelled "Michaelangelo" by the original creators, possibly spelling his namesake's name wrong by confusion with "Michael". In the Mirage comics, all four of the Turtles wear red masks, but to tell them apart, he was given an orange mask in subsequent media.

Comic books

Mirage Comics
In the Mirage comic books, Michelangelo was initially depicted as fun-loving, carefree, go lucky, and, while not as aggressive as Raphael, always ready to fight. He is much more serious-natured in the comic book than in the film incarnations, which have labeled his character a permanent "dude" talking teenager. It was Michelangelo's one-shot in this series that fleshed out most of the traits that have become synonymous with the character, such as his playfulness, empathy, and easygoing nature. In the one-shot story, Michelangelo adopts a stray cat (which he names Klunk) and also stops thieves from stealing toys meant for orphaned children.

After their defeat at the hands of the Foot Clan, the Turtles, Splinter, April O'Neil, and Casey Jones retreat to a farmhouse in Northampton, Massachusetts which used to belong to Casey's grandmother. While there, April is worried to note that Michelangelo is not himself. He spends his days in the barn taking out his aggression on a punching bag. A scene shows him lashing out at his surroundings and repeatedly punching the wall of the barn until it breaks, then collapsing on it despondently, anger spent. The end of the story implies that Michelangelo's sorrow and frustration have been resolved, as subsequent issues restore Michelangelo's more relaxed, optimistic personality.

It is during the group's time at the farm we learn that Michelangelo also has an interest in comic books, specifically ones involving superheroes such as "The Justice Force" (comic book heroes based on The Justice League and The Fantastic Four). He also finds solace in writing fiction and has produced a story depicting himself as a rōnin in Feudal Japan (vol. 1 Issue #17).

In the story arc City at War, Michelangelo instantly bonds with Casey Jones' adopted daughter Shadow, who nicknames him "Rooish". In the second volume, the Turtles decide to try to live apart from one another. Michelangelo, the social creature that he is, moves in with April and Casey so that he can be close to Shadow. Throughout the first two volumes, Michelangelo seemed to act as the peacemaker of the team. These stories also laid the foundations which demonstrated his closeness with his brother Donatello, their laid-back natures separating them from the more contentious Leonardo and Raphael.

In Volume 4, Michelangelo gets a job as a tour guide showing alien visitors around Earth. His first (and only) tourist is the Regenta (or "princess") Seri of the Styracodon race. Michelangelo convinces Seri to sneak away from her bodyguards so that he can take her on a tour of the northwest coast of the US. Their relationship becomes more intimate, and Seri delivers eggs that will soon hatch into children. Unfortunately, before much time is given for him to settle with this news Seri's bodyguards become aware of his machinations. They attack Michelangelo and transport him back to their homeworld, where he is placed in prison, kept away from Seri and their unborn children. With the help of a Triceraton prisoner named Azokk, he manages to escape and is rescued by a group of Triceratons who came to rescue Azokk. The ordeal results in Mikey's personality taking a very dark turn, having been hardened by the cruelty of the extrajudicial prison and Azokk's death. Upon the Triceratons learning of Azokk's death, they declare war on the Styracodons and carry out a genocidal assault against them. Michelangelo, embittered by Seri's apparent betrayal, joins forces with the Triceratons and gladly aids them in acts of genocide against the Styracodons.

Michelangelo was not given an especially large role in Volumes 1 and 2, did little to advance the plot and was often not portrayed as an especially skilled fighter. His relatively small role was probably due to the need to establish Leonardo's role as "leader" along with the fact that Donatello was Peter Laird's favorite Turtle, and Raphael was Kevin Eastman's favorite.

This incarnation of Michelangelo appeared in the Turtles Forever crossover special voiced by Bradford Cameron.

Image Comics
In the comics published by Image Comics, retroactively setting the Mirage Comics series in the Image Universe, Michelangelo's interest in writing is expanded upon and he is established as a writer of fiction and poetry. During this series, Michelangelo develops a romantic relationship with Horridus, whom he credits as his muse in writing. But the relationship would not last, (as the story may have begun after Rapture's death), she started staying with Officer Dragon and had developed an attraction to him; though Dragon did not know it himself. Michelangelo would be heartbroken when Sara dumps him. An early issue has him selling his first poem to a poetry digest. As the comic continued, Michelangelo's career as a writer gradually expanded. In the final issue, he has published his first novel, a romance called "A Rose Among the Thorns". April mentions that the book was already going back for a second printing and that she had heard that Oprah Winfrey loved it, which "practically guarantees that it will be a best-seller." Michelangelo is the only Turtle who did not end up disfigured in some way in this series; Leonardo lost his left hand and had it replaced by a steel cap with a retractable blade, Raphael was facially disfigured after being shot in the face, and Donatello was transformed into a cyborg after being shot and thrown out of a helicopter. Mikey asked Sara for her hand in marriage but was denied. Michelangelo was last seen arriving at the Northampton farmhouse with his family in the final issue.

Archie Comics
In the Archie Comics series, Michelangelo was initially presented very similarly to his 1987 cartoon portrayal — understandably, considering that the comic started as an adaption of the popular animated series. As the series progressed, Archie'''s "Michaelangelo" was presented as more mature than the cartoon version. This version developed also an interest in poetry. During a battle, he was temporarily blinded and later captured by the US military, whereupon he was interrogated and tortured. He was eventually rescued by his family and saved the life of the man who tortured him.

One of his many skills in the Archie comics was the ability to communicate with animals. In a storyline set in the future, Michelangelo is shown to have become an artist whose main job is running an orphanage.

IDW Comics

Michelangelo like his brothers was reincarnated into a turtle after he was slain by Oroku Saki. He is also the youngest turtle as shown in his human form when he was the only baby among his brothers. He is more mature in this incarnation than others, but is still sociable, for example, bonding with the Mighty Mutanimals and with pizza boy Woody Dirkins. Unfortunately, Michelangelo's friendship with Woody waned, as shown in Teenage Mutant Ninja Turtles Issue 15, when Slash frightened Woody and he left a note for Michelangelo stating that he could not handle the troubles that followed them. Michelangelo is good friends with all Mutanimals but can be unsure about Old Hob, remembering how Hob had been their enemy. Further, Michelangelo was occasionally anxious about them, showing some concern in Issue 68, in which Hob told the Turtles that Slash had been mind-controlled, taken out all the Mutanimals, and helped capture them for the Earth Protection Force, as well as in Issue 70, in which Michelangelo wondered whether Slash would be okay. Michelangelo is also the most sensitive turtle: e.g., in Issue 50 he couldn't handle Splinter accepting the leadership of the Foot Clan. In this incarnation, Michelangelo is romantically interested in Neutrino: Princess Trib instead of Kala based on the 1987 TV series. Michelangelo's kindness found him supporting Donatello's ideas for just about everything, as when Raphael introduced Donatello's tracking device (embedded in a shuriken) in the "Secret History of the Foot Clan". The after-effects of the war left Michelangelo distraught seeing that he was strict with Raphael when they were mourning Donnie's injuries. He also shows signs of intelligence when he decodes ancient Japanese text in the "Ashi no Himitsu" book that tells the secrets of the Foot Clan. Furthermore, he was not afraid to confront Splinter when he had taken the orphans with him to prevent them from training as Foot Ninja. Eventually, he convinced Splinter to listen to him and won their debate. Nonetheless, Michelangelo is still as fun-loving a turtle as in other bodacious versions of himself.

Michelangelo is also the titular character of the miniseries Teenage Mutant Ninja Turtles: The Last Ronin. Set in a dark future where New York has been conquered by the Shredder's grandson Hiroto and the Foot Clan, Michelangelo is the last of the turtles alive; Raphael drowned trying to kill Karai after her attack nearly killed Splinter (who was left in a permanent coma by the same attack), Leonardo and Casey Jones were blown up by Baxter Stockman's Mousers helping their allies escape his attack, and Donatello and Splinter were betrayed and assassinated during attempted peace talks. Michelangelo returns to New York after years of training with his brothers' weapons, but his initial assault fails and he nearly commits seppuku from shame, only surviving because he passed out due to blood loss before he could finish the job. He was rescued by the still-alive April O'Neil and her daughter Casey, joining forces with their resistance movement and becoming a sensei figure to Casey, who has a degree of physical enhancement as she inherited mutagen from her parents' constant exposure to the Turtles. Mikey ultimately kills Hiroto in a final duel at the cost of his own life. He leaves his journal with April and Casey, who are shown making plans to mutate a new quartet of turtles to continue the legacy of their fallen friends.

Television
1987 animated series
Michelangelo's persona became strongly established in the 1987 animated series. He was often seen as a "Party Dude", which, though accurate in the 1987 series (which gave him this title in the theme song), accounts for only part of his personality otherwise. As the "party dude", he usually did not have much input in the team's plans, although he was still just as active as his brothers. He typically spent much of his time joking and socializing with other characters. He is most associated with the "Cowabunga" expression that became a pop culture phenomenon.

Michelangelo had a fondness for pizza, even beyond that of the other Turtles; in the Season 3 episode Cowabunga, Shredhead, his pizza cravings annoyed the others so much that Splinter hypnotized him into refusing and denouncing pizza whenever the very word was mentioned, although the hypnosis was lifted at the end of the episode. He was essentially a provider of comic relief, alongside Raphael.

Michelangelo began the series with his trademark nunchaku as his weapons, but the controversy surrounding the weapons in the United Kingdom led to scenes of their use being edited out of the local broadcast of the series. To compensate for this, the American showrunners dropped the nunchaku from the series entirely in the fourth season, replacing them with a grappling hook called the "Turtle Line" that served as Mikey's signature weapon for the rest of the show's run.

Michelangelo also received his distinctive voice, which has been imitated in other portrayals of him, in the 1990 series. Employing a "surfer slang" vocabulary, he customarily spoke with a unique hybrid of a Californian surfer accent (not unlike the speech of the Spicoli character from Fast Times at Ridgemont High) and what may have been a stereotypical "stoner" accent, though no reference is ever made to drugs in the series and it is likely that the voicing simply emphasized his laid-back and somewhat innocent attitude. In fact, Michelangelo appeared in a 1990 animated special, Cartoon All-Stars to the Rescue, alongside other famous cartoon characters, intended to inform children about the dangers of substance abuse. Additionally, all four of the Turtles were official "spokes-turtles" of the "Just Say No" anti-drug campaign, despite accusations that at least one of them exhibited characteristics of a stoner. During one of these anti-drug PSAs, Michelangelo suggests to a kid being tempted with marijuana that he should "get a pizza" to go with it before the idea is shot down by Donatello. Michelangelo's trademark phrase in this series is the famous "Cowabunga".

Michelangelo's voice actor was Townsend Coleman in the 1987 series' and Johnny Castro in the 25th-anniversary movie Turtles Forever. Michelangelo also made a couple of appearances in the 2012 series in the episode, The Manhattan Project. He and the other turtles along with Casey and April are seen through a portal by their 2012 counterparts walking on a road and he made a speaking cameo along with the other turtles at the end of the episode when a space worm from the 2012 dimension started terrorizing the street. All four turtles see the worm and spring into action while shouting their famous catchphrase, 'Cowabunga'. Townsend Coleman reprised his role as Michelangelo for the cameo. This would mark the first time in over 28 years the 1987 TMNT cast would return to their roles, with the sole exception of Rob Paulsen who returned to the TMNT franchise as Donatello in the 2012 series. The 1987 turtles also had a crossover with the 2012 turtles in the season 4 episode, "Trans-Dimensional Turtles" then in the three-part series final "Wanted: Bebop & Rocksteady".

Coming Out of Their Shells tour
The live-action "Coming Out of Their Shells" concert tour, whose initial show at Radio City Music Hall would be released on Pay per view and later VHS, would see Michelangelo take the role of the band's lead singer and guitarist. The character retained his fun-loving attitude and was the most vocal member of the band in the non-musical spoken segments. During the Cowabunga song portion of the show, Michelangelo claims that he sees Raphael as his very best friend and that Raphael wrote the music for all the Turtles' songs, while Michelangelo wrote the lyrics. This is somewhat in keeping with the Mirage and Image comics' depictions of Michelangelo as a writer and poet. During the event, Michelangelo sings an exclusive ballad not included in the cassette or CD releases for the show called Follow Your Heart near the show's climax when the Turtles begin to feel as though their efforts to defeat Shredder's plans to steal all the music in the world are doomed to failure. The song manages to bring the Turtles around, and the team immediately begins making plans to defeat Shredder's machine and army, which ultimately succeeds. The Making of VHS tape, which acts as an 'in-universe' supplement to the Radio City Music Hall show and treats the Turtles as real people rather than fictional characters, follows up on the idea that Michelangelo and Raphael had been the driving force behind the band and also indicated that they had stumbled onto the idea by pure accident. The two turtles in question state in the video that they had simply been playing around with some sewer pipes and singing while waiting for a pizza to be delivered. Realizing they had been creating music and finding they enjoyed the experience, they continued to pursue music as a hobby and eventually brought Leonardo and Donatello in on it, leading to them becoming the band depicted in the concerts.

1997 live-action series
In the live-action series, Ninja Turtles: The Next Mutation, Michelangelo was played by Jarred Blancard, and voiced by Kirby Morrow. In the crossover episode with Power Rangers in Space, "Shell Shocked", Michelangelo is voiced by Tony Oliver instead.

2003 animated series
In the 2003 TV series, Michelangelo is voiced by Wayne Grayson and speaks with a California accent. Known as 'Mikey' to his brothers, his personality is more akin to the Mirage comics than the 1987 show. Still the comic relief, he often makes statements that spoof pop culture, although he uses less surfer slang than in the 1987 cartoon. His trademark nunchaku is once again his primary weapon, but he has used other weapons such as grappling hooks and those of his brothers. He is slightly more immature than in the Mirage comics-particularly apparent by a high-pitched scream, however, he undergoes character development and becomes more mature as the series progresses. Unlike other incarnations, he was often more reluctant to fight and he often likes to tease and annoy his older brothers, especially Raphael, for whom Michelangelo is the foil. In fact, a running gag is that whenever Michelangelo says or does something stupid, usually involving a catch-phrase from the 1987 show, one of his brothers (usually Raphael) will slap him on the head. Other characters such as Master Splinter and the Ancient One have picked up on this habit but usually whenever he disobeys. In the Fast Forward episode Timing is Everything when Michelangelo was talking too much, Splinter flipped over the seat he was sitting on causing him to fall on the ground, replying afterwards that "Somebody had to do it. It was... time."

Raphael and Michelangelo mostly have a love-hate relationship in which Michelangelo frequently antagonizes Raphael (it especially hurts Raphael's pride that Michelangelo has bested him more than once, both times because Raphael's anger got in the way), but Raphael shows that he cares about him whenever he is in danger. He also seems to be very close with Donatello, where the two are often paired together when Leonardo and Raphael are either arguing or training. Also, Mikey is often the one most enthusiastic about Donatello's newest finished invention and would jump straight into "helping" Don with his first test run on it, though his "help" is not greatly appreciated by the latter and often generates more trouble. Donatello has also invented a hovercraft- a flying skateboard, at one point of time in Season 2 as means of keeping him quiet while Donatello himself worked. Even though his older brothers are irritated with him, he is still a lovable brother and like a baby brother to them. When Mikey was a kid, he and his brothers went with Master Splinter to Japan to bury Master Yoshi's ashes next to his beloved. While there they helped Master Splinter and the Ancient One win a fight against a ghost that was sent by the Foot Mystics to revive the Demon Shredder and that is when they gain their ninja masks. This happens in the episode (Fathers and Sons).

Michelangelo is the youngest brother, also appointed to be "the one with the brightest fire" or with the most potential by The Ancient One. Master Splinter also claims a few times that Michelangelo obtains the most "raw talent" of all the brothers. Although, both Master Splinter and The Ancient One, say because of Michelangelo's lack of focus and interest in training, he will probably never meet his full potential. Michelangelo also claims many times in this series that he wishes not to be so serious and focused as his eldest brother, Leonardo. He also tells his other brothers to "chillax" and not be so serious all the time.

His agility and speed also play a bigger role than in the comics or other TV series and movies. It is shown in activities such as training runs, fights, and training that Michelangelo clearly is the fastest of the four, in which his brothers are constantly having to catch up with him. It also plays a role in the 1st season when Michelangelo and Raphael are fighting, that Michelangelo keeps taunting Raphael, but because of his speed, Raphael cannot tackle him. This is shown more than once. His speed was the main reason he won The Battle Nexus, along with his ability to "get under people's skin" and taunt them. He is also portrayed as the best gymnast of the four. This is true partly because Master Splinter always sends him off to do backflips or extra training as punishment for goofing off or losing focus. Both of these abilities allow Michelangelo to taunt his opponents and beat them quickly without getting hurt by his opponent in the process.

He has shown innocent empathy for others as shown in particular by his adoption of Klunk the stray kitten, to whom he is very close and also by his relationship with Leatherhead. It is his initial awareness of Leatherhead's humanity which ends up forging the bond between the crocodile and the other Turtles. He enjoys Leatherhead's company, although he can tease him on occasion against his better judgment. However, he cares greatly for the crocodile and is quick and willing to forgive and reassure him when a rampaging Leatherhead injures him in a blind, nightmarish rage in the episode 'Hunted.' Leatherhead also appears to care greatly for Michelangelo and is distraught when he believes he has fatally injured him, but delighted to discover that his fears are unfounded when he finds out that the turtle is alive and well.

As in the Mirage comics, Michelangelo is an avid fan of comic book superheroes. In some episodes, he takes on the role of a costumed superhero called "Turtle Titan" and befriends other superheroes such as the "Silver Sentry" and the "Justice Force". As Turtle Titan, Michelangelo uses grappling hooks as both a weapon and a mode of transportation.

Although not shown as particularly focused on ninjutsu, preferring to spend his time reading comics or watching movies, he is quite an effective fighter. In the Season 2 finale, he became the Battle Nexus Champion, considered the best fighter in the multiverse, but his initial victory was due in part to several very lucky breaks (with Raphael even referring to it as "sheer dumb luck, emphasis on the 'dumb' part), including Splinter withdrawing to allow his sons to progress and Leonardo being eliminated by poisoning (although Mikey did defeat Raphael and Donatello was knocked out earlier). Michelangelo later won a rematch against the last finalist and earned a medal of honor for his behavior during the battle, with his ninjutsu prowess being spurred when the opponent revealed that he intended to kill Raphael, Leonardo and Donatello as well after killing Michelangelo in battle, prompting the latter to recall Leonardo's words on how if one of them went down, then all of them would go down as well.

In the crossover movie Turtles Forever, Mikey is the only Turtle who initially likes their comedic 1987 counterparts (he is especially fascinated by the initials on their belt buckles). However, he eventually gets tired of their laid-back attitudes and yells at them when they don't take the 2003 incarnation of Shredder seriously, proving even this version of Mikey has his limits to fooling around.

In early profiles of the 2003 animated series, Michelangelo is regarded as being both the most athletic of the four, and as possessing the single greatest potential in the martial arts out of the quartet, although unfocused on training mentally (though those are admittedly old profiles and may have been early plans for the character, he has certainly proven he is an effective fighter when need be) which prevents him from reaching his fullest potential. This profile statement has since been repeated in the profile of Michelangelo in the lead-up to the debut of the Fast Forward season which began airing on July 29, 2006.

2012 animated series

In the new 2012 series, Michelangelo uses both a kusarigama and nunchaku. His character design was updated as well, making him slightly shorter than his brothers and giving him dark freckles as well as shorter tails on his mask. Mikey is voiced by Greg Cipes.

Mikey is the youngest brother and is prone to goofing off rather than focusing on his training.  However, he is still an impressive fighter.  His natural affinity for the martial arts is present in his ability to learn moves after seeing them only a few times.  He also has the ability to fight without "thinking", once deflecting Splinter's blows while listening to music with his eyes closed, which was something that Donatello had to learn (Although he was unable to do this when directly asked to fight without thinking in their first fight with the telepathic Victor Falco). Also, Mikey has a rare ability to see something off in people and mutants, shown when a Kraang robot of April's mother, dub Mom thing, and with two of the Might Mutant Animals, Slash and Dr. Rockwell, after they escape capture from the Shredder.

Mikey seems to respect Leonardo and although there are few scenes with them interacting together in the first two seasons, it's clear that Leonardo cares about his youngest brother. In season three, however, the two of them go on missions together. While looking for Karai one evening, they worked together to rescue their brothers, April, and Casey from Bebop and Rocksteady. After Karai is captured by Shredder, Leo volunteers to go solo to find a way to help her, Mikey tags alongside him and assures him he is there for him. When Mikey gets eaten by the MegaShredder, Leo fights with all of his might to save him. After Mikey escapes from inside the monster, Leo is overjoyed to see him alive and is proud of the work they have done. Raphael is normally seen as the one Mikey loves to hang out with, usually to Raph's ire.  Although Raph repeatedly gives Mikey a beat down for his antics (usually in the form of slapping him to make him shut up) he occasionally shows a more sensitive side when Mikey is feeling down. Particularly at the end of season 2 and the first half of season 3, Raphael is much kinder to Michelangelo and often refers to him affectionately as "little brother". He is also less inclined to slap Mikey, instead flicking him with a finger as a sort of "warning". Of all his brothers, Mikey seems to be the closest to Donatello.  This probably stems from the fact that although they are very different they both share a curiosity about things outside ninjutsu. Mikey greatly admires Donnie's new gadgets and is normally the first to test them out. Mikey additionally enjoys creating names for all the mutated forms of villains in the series, naming ones like "Dogpound" and "Fishface". He even is upset with Donnie when he decides on a name (Newtralizer) before Mikey gets the chance, and Donatello yells at Mikey when he attempts to name the mutated Kirby O'Neil "Wingnut" - "You are NOT giving Mr. O'Neil a monster name!"

Although Mikey is not the fastest of mind and has a tendency to make mistakes, it is very clear that all of his brothers care very deeply for him.  They all show great distress when he gets hurt or is in trouble, and anger at the one who threatens him, i.e. when Baxter Stockman is throwing Mikey around he is in his more advanced armor. More often than not, Raphael is the one to shout Mikey's name first and attack whoever has harmed his little brother, and was distraught when Mikey was injured during his (Raphael's) brief period as leader of the team.

Master Splinter has yet to reveal what it is Michelangelo must improve on, other than a need to focus. In the First Nickelodeon TMNT Comic Master Splinter states that Mikey has more raw talent than his three brothers combined. Later in an episode, he says that Mikey has his "challenges" too. And even if Mikey can give his brothers grief, they will always care and love him and have his back. It is heavily implied that this version of Mikey has some form of ADHD. And, it was even stated in his original bio, confirming it.

Unlike past incarnations, Mikey does not say his famous "Cowabunga" catchphrase, but instead says "BOOYAKASHA!" He usually does this when accomplishing something or attacking an enemy. In the episode "Meet Mondo Gecko" the character Jason (AKA Mondo Gecko) uses 'cowabunga' as his own catchphrase, and Michelangelo says it is "too old school" but later asks if he can use it from time to time. In the episode "Journey to the Center of Mikey's Mind", he says "Booyakabunga" (a mixture of both Booyakasha and Cowabunga).

Michelangelo also has an affinity for animals in this incarnation, as well as a fear of squirrels. Whilst he is more interested in comics and cartoon shows (such as Crognard the Barbarian, which is a parody of Thundarr the Barbarian; and Super Robo Mecha Force Five, which is a parody of both Voltron and Super Robot Monkey Team Hyperforce Go!, the latter of which also created by the series creator Ciro Nieli) than animals, he adopted a cat April found on the street after the cat ate some mutagen Mikey had spilled ice cream in, resulting in the arable and delicious Ice Cream Kitty; most likely this incarnation's version of Klunk. Michelangelo's relationship with Ice Cream Kitty parallels Raphael's with pre-mutation Spike, wherein he will tell Ice Cream Kitty his innermost feelings and fears, and not feel judged by them - as often his brothers find Mikey's concerns and thoughts too silly to be worth their time, though said concerns end up being true quite often; such as the existence of the Kraang in "Rise of the Turtles Pt1". Bearing this in mind, however, Michelangelo does not seem to have any special relationships with animals like he has done in other incarnations, though he still cares for animals deeply, as exhibited by his caring for April's chickens whilst the Turtles are at April's old farmhouse at the start of season 3. In season 4, when traveling with his brothers, April, Casey, and a robot called the Fugitoid, Mikey's mind is invaded by microscopic aliens, but his brothers soon chase the robots in a strange world in Mikey's subconscious and soon defeat them, putting Mikey's mind back to normal.

2018 animated series

In the 2018 animated series, Rise of the Teenage Mutant Ninja Turtles, Brandon Mychal Smith voices "Michelangelo, the youngest brother, and is depicted as a preteen, as he is 13 years old. Also an artist and awesome skateboarder with a wild colorful, and imaginative personality." This incarnation of Michelangelo lacks a surfer accent and likes to refer to himself as the artist of the group. He possesses a more childlike naiveness. He also has a strong passion for cooking too.

Michelangelo uses a mystic Kusari Fundo, the fiery end of which features a spooky face. He is seen to be able to lift and throw massive objects while in a battle against the Shredder like docked ships and vehicles. Mikey often uses this weapon to show his agility by swinging around the city, using it as a grappling hook. Mikey often uses this in a combination attack with his ninja brothers and is seen swinging them toward an opponent at high speeds so they can deliver a swift blow.

In this series, Michelangelo's character design is based on a box turtle, and he is one of the only brothers who is able to retract his legs and limbs into his shell. This can be seen in the first episode "Mystic Mayhem" when Raphael grabs his shell and throws him.

Michelangelo often acts as the peacemaker, and it is really important to him that his family / extended family be on good terms with one another. This can be seen when he invites his brothers, and father Splinter to a meal with the hopes that they will reconcile with Draxum.

In Rise of the Teenage Mutant Ninja Turtles: The Movie, Mikey mostly takes a backseat throughout the film looking out for Donnie and trying to unlock mystic powers throughout the film that his future self used to send Casey Jones back in time. The latter ends up paying off as Mikey ends up unlocking the power's and used them to rescue Leonardo from the prison dimension.

Movies

Original trilogy (1990–1993)
Michelangelo is depicted in the live-action movies as the easy-going, free-spirited turtle. One of his movie catchphrases is, "I love being a turtle! " and "Cowabunga!" Owing to his popularity with children, he is given many lines and comes up with several (slightly outrageous) plans to advance plots. He speaks with a distinctive California accent (that was imitated in the later versions of TMNT), In the first movie, he and Donatello were regularly paired together while Leonardo and Raphael were arguing. In the first movie and the first sequel, Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze, he was portrayed by Michelan Sisti; in the second sequel, Teenage Mutant Ninja Turtles III, he was portrayed by David Fraser. In all three movies, he was voiced by The Brady Bunch alum Robbie Rist.

2007 film
In TMNT, Mikey has taken to performing at children's birthday parties as "Cowabunga Carl" in order to help make ends meet to support his family. It becomes apparent early in the film that the physical and emotional absence of his older brothers has finally begun to affect the outgoing Michelangelo; when he returns home from work and announces his presence and no one acknowledges him, he sighs "Whatever..this place used to be fun". Unlike his other incarnations, the 2007 Mikey seems to draw the most emotional support from Donatello instead of his oldest brothers, Leonardo and Raphael. Upon Leonardo's return from Central America, Mikey gives his oldest brother an enthusiastic hug, falling over the couch and tripping over furniture in his excitement. Mikey's lively and innocent demeanor returns in full force when he is in the protective presence of his three brothers again, his good-natured jokes and brief commentaries lightening even in hard situations. Clearly, despite the hardship that his family has recently experienced, Michelangelo has retained much of his usual goofy, laid-back personality and still remains the main form of funny. He is voiced by Mikey Kelley.  He is a skilled skateboarder in this movie, able to complete many tricks underground.

Reboot (2014–2016)
Michelangelo appears in Teenage Mutant Ninja Turtles portrayed by Noel Fisher. In the film, he is the youngest and the jokester of the group who loves watching viral videos, playing video games, and skateboarding. Michelangelo tries to find humor in any situation. However, he proves to be a great fighter if someone messes with him and his brothers. He is not afraid to express his true feelings and also has a crush on April, who does not return her feelings to him. In the end, when the Turtles are leaving in their van after Mikey blows up Vern Fenwick's car, Mikey tries to impress April by singing The Turtles' "Happy Together". He appears in the sequel, Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows, with Fisher reprising the role.

DC crossover film
Michelangelo appears in the direct-to-video crossover film Batman vs. Teenage Mutant Ninja Turtles, voiced by Kyle Mooney.

 Mutant Mayhem
Michelangelo appears in Teenage Mutant Ninja Turtles: Mutant Mayhem, the first computer-animated Teenage Mutant Ninja Turtles film since TMNT (2007), voiced by real teenager Shamon Brown Jr. Much like his other counterparts, he is a jokester and most interested in wanting to be part of the real world. He becomes close friends with Mondo Gecko due to their mutual personalities and being more loose and carefree.

Video games
In the video games based on the 1987 animated series, Michelangelo is virtually identical to Leonardo on every level except attack range. However, to reflect his flashy personality, he was changed and became the most agile Turtle in the video games based on the 2003 animated series while Raphael was the least skilled. In TMNT: Smash Up, he is voiced by Wayne Grayson.

Michelangelo is one of the main playable characters in Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows, where he is voiced by Pierce Cravens. Michelangelo also appears in the 2014 film-based game, voiced by Peter Oldring.

Michelangelo is featured as one of the playable characters from Teenage Mutant Ninja Turtles as DLC in Injustice 2, voiced by Ryan Cooper. While Leonardo is the default turtle, Michelangelo, Raphael, and Donatello can be picked through selection similar to other premier skin characters.

Michelangelo is featured as a TMNT season pass in Smite as a Mercury skin, voiced by Nick Landis. He is also available as a skin in Brawlhalla.

Michelangelo is also a main playable character in the sequel to Turtles in Time, titled Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder's Revenge. In the game, Michelangelo is now the fastest turtle with low range and average power, as opposed to the original, in which he has average speed, average range, and high power. This is the first official Teenage Mutant Ninja Turtles game in which he will be played by his original voice actor, Townsend Coleman.

Michelangelo also appeared Nickelodeon All-Star Brawl, with Townsend Coleman reprising his role.

Spelling
The character's name was originally spelled as "Michaelangelo", with an additional "a". This spelling was used until 2001 with Volume 4 of the comic series from Mirage Studios when the spelling was officially changed to "Michelangelo". The 1996 anime also used the "Michelangelo" spelling. On the TMNT 2007 movie teaser poster featuring Michelangelo, the character's name is spelled "Michaelangelo", though the movie uses the proper spelling of the name in its credits.

Klunk
Klunk is Michelangelo's pet cat. He first appeared in the Michelangelo microseries, and was hit by a car and died in the Tales of the TMNT vol. 2 issue 9. Shortly after, the Turtles discovered that Klunk had mated and had kittens with an alley cat.

Klunk also appears in a few episodes of the 2003 cartoon, starting with The Christmas Aliens. Based on the revamped character designs in the Back to the Sewer'' season, this version of Klunk appears to be female, whereas the Klunk from the Mirage comics was confirmed to be male.

References

External links
 Michelangelo profile on official TMNT web site
 Michelangelo Biography – TMNT Community Site
 Who is the youngest Teenage Mutant Ninja Turtle?

Animal superheroes
Child superheroes
Comic martial artists
Comics characters introduced in 1984
Comics characters who can move at superhuman speeds
Comics characters with accelerated healing
Comics characters with superhuman strength
Fictional chain fighters
Fictional characters from New York City
Fictional characters with attention deficit hyperactivity disorder
Fictional chefs
Fictional comedians
Fictional kobudōka
Fictional mutants
Fictional ninja
Fictional Ninjutsu practitioners
Fictional nunchakuka
Fictional pacifists
Fictional poets
Fictional skateboarders
Fictional stick-fighters
Fictional surfers
Fictional turtles
Fictional writers
Fighting game characters
Male characters in comics
Superheroes who are adopted
Teenage characters in comics
Teenage characters in television
Teenage Mutant Ninja Turtles characters
Teenage superheroes
Vigilante characters in comics

Michelangelo (Teenage Mutant Ninja Turtles)


සෞන්දර්ය කලා විශ්වවිද්‍යාලය කලා, සැලසුම් කිරීම, විලාසිතාව හා රංග කලාව පිළිබඳ උපාදි පිරිනමන විශ්වවිද්‍යාලයක් වේ. කොලඹ පිහිටා තිබේ. කලින් ලංකා විශ්ව විද්යාලයේ සෞන්දර්ය අධ්‍යයන ආයතනය හා රජයේ සෞන්දර්ය විද්‍යාලය ලෙස හඳුන්වන ලදී.

සෞන්දර්යය කලා විශ්වවිද්‍යාලය


Julegrisen er en dansk animationsfilm fra 2010, der er instrueret af Rickard Stampe Söderström efter manuskript af Bo C. Plantin.

Handling
En lille gris hos en familie, den låses inde og fedes op. Dagene går, juleaften nærmer sig, og den lille gris bliver tykkere og tykkere og mere og mere ensom. Men på selve juleaftensdag slipper grisen ved et tilfælde ud af kammeret, og med den sultne familie i hælene begynder nu en jagt på liv eller død og en kamp for at undslippe ovnen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Animationsfilm fra Danmark
Danske film fra 2010

Julegrisen


Taronga Western Plains Zoo, formerly known as (and still commonly referred to as) Western Plains Zoo and commonly known as Dubbo Zoo, is a large zoo near Dubbo, New South Wales, Australia. It opened to the public on 28 February 1977, to provide more living and breeding space for large animals such as elephants and antelopes which needed more space than was available at the restricted Sydney site. The zoo is run by the Taronga Conservation Society (formerly Zoological Parks Board of New South Wales), along with Taronga Zoo Sydney. Western Plains Zoo is located on the Newell Highway in west Dubbo about 5 km from the city.

History

In the late 1960s, plans to develop a large plains zoo to complement Sydney's Taronga Zoo were established. The new zoo would provide breeding facilities particularly suited to the large plains dwelling animals and to fulfil a need for an open range facility for the display of mainly grazing animals. After considerable planning and preparation, a site on the outskirts of Dubbo in central West New South Wales was chosen. Formerly an army camp during World War Two, the site was transformed into a 300 hectare zoo of woodland and irrigated grasslands.

Western Plains Zoo opened to the public on 28 February 1977. When the zoo opened, it contained 35 different animals from six countries. The zoo is an open-range design, with walls and fences replaced by concealed moats which divide the animals from the visitors. This creates the impression of actually being with the animals in the wild. It was also the first zoo to be built in Australia in 60 years.

Queen Elizabeth II visited the Western Plains Zoo in 1992.

In 1994 Western Plains Zoo was awarded as the Best Major Tourist Attraction, the highest honour in Australian Tourism.

On 26 September 2006, The Daily Liberal published an article announcing British comedian John Cleese was visiting the zoo "in order to raise money for a new Greater One-Horned rhino exhibit".

Name change
The zoo changed its name to Taronga Western Plains Zoo on 21 January 2008, citing the need to draw attention to the work of the Taronga Conservation Society Australia.

Zoo friends
Zoo Friends was an organisation which offered support in form of volunteers and fund raising for both Taronga Zoo Sydney and Western Plains Zoo. Members were eligible to volunteer to help at the Zoo. In 2009 the organisation was disbanded and all assets donated to the Taronga Conservation Foundation. Taronga Zoo Sydney now runs its own volunteer program.

Animals

Africa
Addax
African lion
African wild dog
Barbary sheep
Black rhinoceros
Bongo
Cheetah
Dromedary camel
Eland
Giraffe
Helmeted guineafowl
Hippopotamus
Meerkat
Ostrich
Plains zebra
Scimitar-horned oryx
Southern white rhinoceros

Americas
Black-handed spider monkey
Galápagos tortoise

Asia
Asian elephant
Asian small-clawed otter
Banteng
Blackbuck
Fallow deer
Greater one-horned rhinoceros
Indian peafowl
Persian onager
Sumatran tiger
Takhi
White-handed gibbon

Australia
Eastern grey kangaroo
Emu
Koala

Quokka
Red-necked wallaby
Short-beaked echidna
Swamp wallaby
Tasmanian devil
Western quoll

Madagascar
Black-and-white ruffed lemur
Ring-tailed lemur

Gallery

See also
Jim Lacey - General manager of the Western Plains Zoo from 1988 until 1992
Taronga Zoo Sydney

References

External links

 Zoo Friends, a supporter of the Zoo, offers membership and volunteer opportunities

1977 establishments in Australia
Zoos established in 1977
Dubbo
Zoos in New South Wales

Taronga Western Plains Zoo


Vinko Mihanović (Split, 23. kolovoza 1967.) hrvatski je glumac i maratonac.

Profesionalna karijera

Prvu kazališnu predstavu Euripidovu Elektru odigrao je 11. kolovoza 1988. godine na Splitskom ljetu u produkciji HNK Split i režiji Paola Magellija. Od tada pa do danas odigrao je preko 100 različitih uloga u brojnim predstavama, serijama i filmovima. U dosadašnjoj karijeri odigrao je preko 3500 predstava.

Godine 1989. upisuje Akademiju dramske umjetnosti u Zagrebu, smjer gluma. Odmah po završetku studija napušta Hrvatsko narodno kazalište u Splitu gdje je radio tijekom školovanja te odlazi u Hrvatsko narodno kazalište Ivana pl. Zajca u Rijeci. Po povratku iz Rijeke, kratko radi u Gradskom kazalištu lutaka Split, a onda 1998. započinje suradnju s Gradskim kazalištem mladih Split, a od travnja 2001. je i službeno je član profesionalnog glumačkog ansambla gdje i danas radi. Osim kao glumac 1998. do danas angažiran je i kao voditelj Dramskog studija za mladež za srednjoškolce iz kojeg su svih ovih godina proizašli brojni mladi hrvatski glumci. Radio je kao radijski voditelj.

Od 2011. do 2023. (pot)predsjednik Kazališnog vijeća GKM Split. Član je Hrvatskog društva dramskih umjetnika (HDDU) - najviše strukovne udruge dramskih umjetnika u Hrvatskoj, Hrvatskog centra za dramski odgoj (HCDO). Dvije godine za redom, 2019. i 2020. član žirija Dramskog programa Splitskog ljeta. U prvoj dekadi 2000-ih višegodišnji član žirija Lidrana za skupne scenske nastupe.

Od 2000. do 2003. godine, a u organizaciji Vijeća Europe, sudionik je projekata "Les theatrales des jeunes en Europe" koji su se održavali u Strasbourgu (Bussang). Osnivač je, pokretač i realizator nekoliko samostalnih višegodišnjih projekata koji su realizirani u splitskim domovima za djecu Maestral i Centru za odgoj Brda u okviru projekta "STOP nasilju – Možemo i drugačije", a koji su bili dio globalnog projekta "Theatre against the violence (Kazalištem protiv nasilja)" za prevenciju nasilja među mladima. Sudionik i velikog glazbenog projekta "Groove mix" u Topuskom 2003. godine.

Istrčao 1 maraton ("Marathon de "Paris") i 24 polumaratona (najbrži "Amsterdam Halfmarathon") te brojne druge kraće utrke.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službena web-stranica
 Profil, IMDB

Hrvatski kazališni glumci
Hrvatski filmski glumci
Životopisi, Split

Vinko Mihanović


Den tyske antarktisekspedition 1911–13 var Det tyske riges anden officielle ekspedition til Antarktis. Den blev gennemført mellem 1911 og 1913 under ledelse af Wilhelm Filchner og havde som målsætning at gennemføre den første krydsing af det antarktiske kontinent.

Efter en træningsekspedition til Svalbard sejlede Filchner og hans mandskab sydover med ekspeditionsskibet "Deutschland" den 4. maj 1911. Den 18. oktober ankom skibet til Sydgeorgien, hvor de opholdt sig blandt norske hvalfangere i Grytviken frem til 11. december. Ekspeditionen sejlede derefter videre sydover og ind i Weddellhavet, hvor man opdagede Luitpoldkysten, Vahselbugten og Filchner-Ronne isbræ.

Efter et mislykket forsøg på at etablere en base i Vahselbugten forsøgte "Deutschland" at sejle nordover. Hun blev imidlertid snart fastskruet i isen, og først efter næsten syv måneder, i oktober 1912, kom skibet fri uden større skader og kunne sejle hjem til Tyskland via Sydgeorgien.

Dette var den første ekspedition til Weddellhavet efter, at James Weddell havde været der næsten 80 år tidligere.

Noter

Se også
 Endurance-ekspeditionen

Antarktis
Polarekspeditioner

Den tyske antarktisekspedition 1911–13


Alizarin crveni S (C.I. 58005) je u vodi topljiva natrijeva sol alizarin sulfonske kiseline s kemijskom formulom C14H7NaO7S. Alizarin crveni S otkrili su Graebe i Libermann 1871. U području histologije alizarin crveni S koristi se za bojanje naslaga kalcija u tkivima, i u geologiji za bojenje i razlikovanje karbonatnih minerala. Alizarin crveni S koristi se u histologiji i histopatologiji za bojenje ili lociranje naslaga kalcija u tkivima. U prisutnosti kalcija, alizarin crveni S veže se na kalcij da bi stvorio jezerski pigment koji je narančaste do crvene boje. Cijeli uzorci mogu se bojiti alizarin crvenim S da bi se pokazala raspodjela kostiju, posebno u embrionima u razvoju. U živim koraljima alizarin crveni S korišten je za obilježavanje dnevnih slojeva rasta. U geologiji se alizarin crveni S koristi na tankim dijelovima i poliranim površinama kako bi se odredili karbonatni minerali koji se boje različitim brzinama.

Močilna antrakinonska bojila

Močilna antrakinonska bojila su relativno jednostavni derivati antrakinona koji sadrže najmanje dvije hidroksilne grupe u orto-položaju, a osim toga mogu sadržati i neke druge grupe, kao na primjer —S03H, i tada su topljiva u vodi. Zapravo se sva močilna antrakinonska bojila izvode od alizarina, to jest 1,2-dihidroksiantrakinona. Alizarin se od pradavnih vremena upotrebljavao kao crveno prirodno bojilo za tekstilna vlakna. Dobivao se iz korijena biljke broćike (lat. Rubia tinctorum), gdje se nalazi vezan kao glukozid ruberitrinska kiselina. Godine 1868. odredili su Graebe i Liebermann konstituciju alizarina, a malo zatim su razradili i metodu za njegovo dobivanje. To je bila prva sinteza jednog prirodnog bojila. Već 1871. nalazio se sintetički alizarin na tržištu; to je, uz proizvodnju trifenilmetanskih i azo-bojila, osiguralo razvoj industrijske proizvodnje sintetičkih bojila i dovelo do gotovo potpunog napuštanja upotrebe prirodnih bojila.

Postoji desetak metoda za dobivanje alizarina, no najčešće se polazi od antrakinon-2-sulfonske kiseline ili 2-klorantrakinona, koji taljeni s natrijevim hidroksidom u prisutnosti oksidativnih sredstava (KClO3, NaNO3 i tako dalje) daju alizarin. On se i danas, iako u ograničenoj mjeri, upotrebljava u bojadisarstvu pod imenom Alizarinrot B, odnosno G ili R (C.I. 58000). Od ostalih močilnih antrakinonskih bojila od interesa je na primjer Anthrapurpurin, C.I. 58255, koji se priprema iz 2,7-antrakinondisulfonske kiseline, također taljenjem s alkalijskim hidroksidom uz oksidanse. Ljubičasto močilsko bojilo kinalizarin (njem. Chinalizarin), C.I. 58500, dobiva se djelovanjem dimljive sumporne kiseline na alizarin i naknadnom hidrolizom. Nitriranjem antrakinona, obradom tako dobivene smjese izomernih dinitroantrakinona dimljivom sumpornom kiselinom i sumporom i naknadnom hidrolizom, priprema se Alizarincyanin BBS, C.I. 58610.

Močilna antrakinonska bojila tvore sa solima metala (Al, Cr, Sn, Fe i drugi) vrlo postojane kompleksne spojeve, kojima struktura zavisi od načina njihova nastajanja i nije još u potpunosti objašnjena. Svakako su atomi metala vezani glavnim valentnim vezama na hidroksilne, a sporednim na karbonilne grupe. Ovi se kompleksni spojevi (bojeni lakom) najčešće stvaraju za vrijeme samog procesa bojenja. Nakon vezanja metalnih iona u kompleksne spojeve mijenjaju se nijanse obojenja postignutih s antrakinonskim močilskim bojilima. Tako na primjer Alizarincyanin BBS boja vunu višnjevocrvenom bojom, koja nakon obrade kromnim solima (na primjer CrF8) prelazi u jasno modru.

Obojenja koja se postižu ovim bojilima su crvena, modra i ljubičasta. Važnost ovih bojila je danas neznatna jer su ona nadmašena drugim, boljim bojilima ili bojilima koja se lakše i jednostavnije primjenjuju.

Slike

Izvori

Poveznice
 Alizarin

Pigmenti

Alizarin crveni S


Kült popüler kültür ve akademide çok çeşitli tanımları olan, tartışmalı bir terim olup birçok disiplinden bilim insanı arasında devam eden bir tartışma konusudur. Dini hareketlerin sosyolojik sınıflandırılmasına göre kült, sosyal olarak sapkın, yeni inanç ve uygulamalara sahip dini veya sosyal bir grup olarak tanımlanmaktadır. Ancak bir grubun inanç ve uygulamalarının yeteri derecede sapkın ya da yeni olup olmadığı genelde net olmayan bir konudur. "Kült" kelimesi her zaman tartışmalı olmuştur. Zira net ve herkesçe kabul gören bir tanımı olmadığı için bu tabir, farklı doktrin ve uygulamalara sahip gruplara karşı şahsi saldırılarda (aşağılayıcı anlamda) kullanılan öznel bir adlandırma görevi görebilmektedir.

1930'lardan itibaren kültler, dinsel davranış çalışmaları bağlamında sosyolojik çalışmalara konu olmuştur. Bazı mezhepler ve yeni dini hareketler kült olarak nitelendirilmiş ve Hristiyan kült karşıtı hareket, ortodoks olmayan inançları nedeniyle bunlara karşı çıkmıştır. Kült karşıtı hareket, 1970'lerden itibaren başka gruplara da karşı çıkmış olup bu durum, kısmen bazı kült üyelerinin işlediği şiddet eylemlerine tepki olarak gelişmiştir. Kült karşıtı hareketlerin öne sürdüğü iddiaların bazıları bilim insanları ve medya tarafından tartışmaya açılmış ve yeni tartışmalara konu olmuştur.

"Yeni dini hareket" (YDH / new religious movement) terimi, 1800'lerin ortalarından itibaren ortaya çıkan dinler için kullanılmaktadır. Bunların tamamı olmasa da çoğu kült olarak değerlendirilmektedir. Kültlerin alt kategorileri şunlardır: Kıyamet kültleri, siyasi kültler, ırkçı kültler, çok eşli kültler ve terörist kültler. Kültlerle alakalı konulara devletlerin tepkisi de başka bir tartışma konusu olmuştur.

Terminolojik Tarih
"Kült" kelimesi önceleri bir dini hareketin mensupları için değil, ibadet eylemi veya dini tören için kullanılıyordu. Latince cultus (ibadet), oradan da Fransızca culte kelimesinden İngilizceye geçen terim, ilk defa 17. yüzyıl başlarında kullanılmıştır. Cultus (meskûn, ekili, tapınılan) kelimesi ise esasen Latince colere (toprağı ekip biçmek, yetiştirmek) fiilinin sıfat halidir. Benzer şekilde "kültür" kelimesi de Latince cultura ve cultus kelimelerinden gelmiş olup genel anlamıyla bu terim, bir dini veya sosyal grubun geleneksel inançları, sosyal formları ve maddi özelliklerini ifade etmektedir.

Kelime günümüz İngilizcesinde lafzî manasıyla hâlen kullanılmakta olup "aşırı bağlılık" ifade eden yeni bir manası ise 19. yüzyılda ortaya çıkmıştır. Kült ve kültist kelimeleri 1930'larda ABD'de tıp literatüründe, bilhassa ABD'deki Kutsallık Hareketi (Holiness Movement) bağlamında inançla tedavi (faith healing) için kullanılmaya başlamıştır. Bu olgu o dönemde ciddi popülerlik kazanmış ve alternatif tıbbın diğer türlerine de yayılmıştır. İngilizce konuşan dünyada kelime, çoğunlukla küçük düşürücü çağrışımlara sahiptir. Ancak diğer Avrupa dillerinde ise İngilizcedeki "din" kelimesi ile eşanlamlı olarak kullanılmakta; bu da bazen başka dillerden tercüme edilen metinlerde karışıklığa neden olabilmektedir.

Sosyolojik bir kategori olarak "kült" kavramı ilk defa 1932 yılında Amerikalı sosyolog Howard P. Becker tarafından ortaya atılmış; Becker bununla Alman teolog Ernst Troeltsch'in kilise-mezhep tipolojisi anlayışının genişletilmiş bir halini sunmuştur. Troeltsch'in amacı üç tip temel dinsel davranış arasındaki ayrımı ortaya koymaktı: Kiliseye ait, mezhepsel ve mistik. Becker ise Troeltsch'in ilk iki kavramı olan kiliseyi "kilise" (ecclesia) ve "fırka" (denomination), mezhebi de "mezhep" ve "kült" olmak üzere her birini ikiye ayırarak dört kategori oluşturmuştur. Troeltsch'in "mistik din kavramı gibi Becker'in kültleri de güçlü bir örgütlenmeye sahip olmayan ve kişisel inançların şahsi niteliğini ön plana çıkaran küçük dinsel gruplardı. Daha sonraki sosyolojik tanımlamalar bu özellikler üzerinden devam etmiş; buna ilaveten kültleri "ilhamını hâkim dinsel kültürün dışından alan" sapkın dini gruplar olarak öne çıkarmıştır. Bu durumun, grup ile onu çevreleyen ana akım kültür arasında yüksek bir gerilime neden olduğu düşünülmektedir ve dinsel mezheplerde de bu özellik görülmektedir. Bu sosyolojik terminolojiye göre mezhepler dini ayrışmanın (schism) ürünü olup geleneksel inanç ve uygulamalarla süreklilik arz etmektedir. Kültler ise yeni inanç ve uygulamalar etrafında spontane olarak ortaya çıkmaktadır.

1930'ların sonuna gelindiğinde Hristiyan kült karşıtı hareket, "kült" terimini daha önce sapkınlık (heresy) olarak adlandırılan hareketler için kullanmaya başlamıştır. 1960'ların çok satan kitabı The Kingdom of the Cults [Kültlerin Krallığı] (1965) ile birlikte bu kullanım standart hale gelmiştir. O zamana dek ABD'deki din sosyolojisi alanına özgü olan bu terminolojik gelişim, 1980'lerde ABD'de ortaya çıkan satanist ritüel suiistimallerle birlikte uluslararası literatüre girmiştir. 1980'lerin sonu ve 90'ların başında terim, İngilizce konuşan dünyada ve Avrupa'nın bazı yerlerinde yayılmış; hatta 1994 yılında Avrupa'da buna yönelik özel bir federasyon olan FECRIS (Sekteryanizm hakkında Araştırma ve Bilgilendirme Merkezleri Avrupa Federasyonu / Fédération Européenne des Centres de Recherche et d'Information sur le Sectarisme) kurulmuştur.

Yine 1990'lardan itibaren, ABD'deki "kültür savaşı"nın en yoğun döneminde siyaseten doğruluk iddiasındaki "ayrımcılık söylemi" kapsamında, başta Wicca olmak üzere çeşitli neopagan dinler, kendilerinin literatürde kült olarak nitelendirilmelerine karşı çıkmaya başlamıştır. Bunun sonucunda sosyoloji literatüründe "kült" kelimesinin kullanımından vazgeçilerek, daha tarafsız olan "yeni dini hareket" (new religious movement) terimi kullanılmaya başlanmıştır. Bu yaklaşımın temsilcileri, kült karşıtı hareket mensuplarınca bazen "kült savunucuları" (procult apologists) olarak da suçlanmıştır.

Diğer yandan birçok sosyolog ve teolog, kitle kültüründeki olumsuz çağrışımlarından dolayı "kült" kelimesini toptan reddetmeye başlamıştır. Bazıları daha önce "kült" olarak nitelendirilen grupları tanımlarken "yeni dini hareket", "alternatif din" (alternative religion) ya da "yeni din" (novel religion) gibi yeni terimlerin kullanımını savunmuş; ancak bu terimlerden hiçbiri popüler kültür ve medyada çok fazla tutunamamıştır. Başka bilim insanları ise "kült" kelimesini tarafsız akademik söylem için en uygun olanı olarak görmüş ve kullanmaya devam etmiştir.

Bu kapsamda 258 deneğin katıldığı bir anket çalışmasında "yeni dini hareket", "kült" ve "satanist kült" terimlerine dair olumsuz çağrışım uyandırdığı tespit edilmiştir. Ancak katılımcıların bu terimleri algılayışları arasında anlamlı farklar da olduğu (yani şans eseri değil) görülmüştür. Bunlar arasında "yeni dini hareket" en olumlusu olarak bulunurken, bunu "kült" ve "satanist kült" terimleri takip etmiştir.

Bilimsel Çalışmalar
Alman sosyolog Max Weber (1864–1920), karizmatik liderliğe dayalı kültlerin sıklıkla "karizmanın rutinleşmesi" (Veralltaglichung des Charismas) yolunu izlediğini ortaya koymuştur.

Harvard Üniversitesi'nde uzun yıllar görev yapan Amerikalı psikolog ve sosyal etik uzmanı Herbert Kelman, 1958 tarihli çalışmasında, zorlayıcı koşullarda insanların tutum değişiminin üç aşamasını özetlemiş olup bazı bilim insanları bunları kült üyelerine de uyarlamıştır:

1. İtaat (compliance): İktidar sahibi bir kimse tarafından bir emir verildiğinde insanlar tek başınayken karşı çıkabilmekte; ancak toplum içinde ya da yalnızca otorite sahibi şahsın yanındayken bu emre itaat etmektedir.

2. Özdeşleştirme (identification): İnsanlar, iktidar sahibi kimseye olan hayranlıklarından dolayı emirlere uyarlar. Kendilerini liderle özdeşleştirir ve idolleştirdikleri kimsenin haslet ve davranışlarını taklit ederler.

3. İçselleştirme (internalization): İnsanlar, kendi inanç sistemlerine uyduğu için emirlere uyarlar. Sadece grubu izlemekle kalmaz; grubun inanç, fikir ve değerlerini kendilerininmiş gibi benimserler.

1960'ların başında sosyolog John Lofland, Güney Koreli misyoner Young Oon Kim ve Kaliforniya Birlik Kilisesi (Unification Church) üyelerinin bazılarıyla birlikte yaşamış; bu süreçte bu kimselerin inançlarını yayma ve yeni üye kazanma faaliyetlerini araştırmıştır. Lofland, bu faaliyetlerin çoğunun etkisiz kaldığını ve bu gruplara katılan birçok kişinin diğer üyelerle olan şahsi ilişkileri (çoğunlukla akrabalık) nedeniyle katıldığını kaydetmiştir. Lofland, bulgularını 1964 yılında yazdığı, "The World Savers: A Field Study of Cult Processes" (Dünyayı Kurtaranlar: Kült Süreçlerine Dair Bir Saha Çalışması) adlı doktora tezinde yayınlamış ve 1966 yılında bu çalışmasını Doomsday Cult: A Study of Conversion, Proselytization and Maintenance of Faith (Kıyamet Kültü: İhtida, Endoktrinasyon ve İmanın Muhafazasına dair bir Çalışma) adıyla kitaplaştırmıştır. Lofland'ın eseri, dinî ihtida süreci konusunda en önemli ve en çok referans verilen çalışmalardan biri olarak görülmektedir.

Sosyolog Roy Wallis (1945–1990), bir kültün belirleyici özelliğinin "epistemolojik bireycilik" olduğunu iddia etmiştir: Yani kültün "her bir üyenin ötesinde nihai bir otorite merkezi yoktur". Wallis'e göre ise kültler, "bireylerin sorunlarına yönelik, gevşek yapılı, müsamahakâr [ve] kapsayıcı", "üyelerinden az sayıda talepte bulunan", "üyelerle üye olmayanlar arasında net bir ayrıma gitmeyen", "hızlı bir üye devir hızı olan", ve belirsiz sınırlara ve dalgalanan inanç sistemlerine sahip süreksiz topluluklar olarak nitelendirilmektedir. Wallis, kültlerin "kültik çevrelerden" doğduğunu iddia etmektedir.

Üye kazanmada beyin yıkama teorisine (brainwashing theory of conversion) karşı getirdiği eleştiri ile tanınan, adli tıp psikologu Dick Anthony kült olarak adlandırılan bazı yapıları savunmuş ve bu hareketlerin zararlıdan çok yararlı etkileri olabileceğini 1988 yılında şu sözlerle iddia etmiştir: "Yeni dinlerin akıl sağlığına olan etkilerine dair ana akım dergilerde yayınlanmış ciddi bir araştırma literatürü vardır. Bunların büyük kısmı, ölçülebilir olarak olumlu görünmektedir."

Amerikalı sosyologlar Rodney Stark ve William Sims Bainbridge, 1996 tarihli Theory of Religion [Din Teorisi] adlı kitaplarında, kültlerin oluşumunun rasyonel seçim teorisiyle açıklanabileceğini ileri sürmektedir. The Future of Religion adlı eserlerinde ise aynı yazarlar şu iddiada bulunmaktadır: "...başlangıçta tüm dinler belirsiz, çok küçük ve sapkın kült hareketleridir." New York Üniversitesi'nde psikiyatri profesörü Marc Galanter'a göre, insanların kült hareketlere katılmasının en yaygın nedenleri, bir cemaat arayışı ve manevi arayıştır. Stark ve Bainbridge, insanların yeni dini gruplara katılma süreçlerini ele alırken, ihtida (conversion) kavramının dahi kullanışlılığını sorgulamış ve intisap (affiliation) kavramının daha kullanışlı bir kavram olduğunu öne sürmüşlerdir.

Kült Karşıtı Hareketler

Hristiyan Kült Karşıtı Hareket
Bazı Hristiyan fırkaların Hristiyanlık dışı dinlere ve/veya sapkın ya da sahte olduğu iddia edilen Hristiyan mezheplerine karşı uzun süredir devam eden muhalefeti, 1940'larda ABD'de organize bir kült karşıtı harekete dönüşmüştür. Hristiyan olma iddiasında olan ancak ana akım Hristiyanlığın dışında görülen tüm dini gruplar, bu hareketin mensuplarınca kült olarak nitelendirilmiştir. Hristiyan kültler, Hristiyan geçmişi olan, ancak diğer Hristiyan kiliselerine mensup kimselerce teolojik açıdan sapkın olarak görülen yeni dini hareketlerdir. Çok ses getiren The Kingdom of the Cults [Kültlerin Krallığı] (ABD'de ilk baskısı 1965'te çıkmıştır) adlı kitabında Hristiyan ilim insanı Walter Martin, Hristiyan kültleri, ana akım Hristiyanlığın kabul ettiği İncil anlayışının dışında bir bireyin şahsi yorumlarını takip eden gruplar olarak tanımlamaktadır. Bu kültlere örnek olarak, Hristiyan Bilim (Christian Science), Yehova Şahitleri, Üniteryen Üniversalizm ve Birlik Kilisesi (Unity Church) hareketlerini vermektedir. Hristiyan kült karşıtı hareket, inançlarının bir kısmı ya da tamamı İncil'e uygun olmayan Hristiyan mezheplerinin yanlış yolda olduğunu iddia etmektedir. Yine bu harekete göre temel Hristiyan öğretileri olan kurtuluş, Teslis, İsa'nın insan doğası, İsa'nın vaizliği, İsa'nın Mucizeleri, İsa'nın Çarmıha Gerilmesi, İsa'nın Ölümü, İsa'nın Dirilişi, İsa'nın İkinci Gelişi ve Taşınma gibi öğretilere dair görüşlerinde inkâr bulunan bir dini hareket, kült olarak görülebilir. Kült karşıtı literatür, doktrinsel veya teolojik kaygıları ve bir misyoner veya savunmacı bir amacı ifade etmektedir. Bu hareket, sahih olmayan Hristiyan mezheplerinin inançlarına karşı İncil'in öğretilerini ön plana çıkararak bir reddiye ortaya koymaktadır. Ayrıca Hristiyan kült karşıtı aktivistler, Hristiyanların kült üyelerine İncil'in mesajını anlatması gerektiğini vurgulamaktadır.

Seküler Kült Karşıtı Hareket
1970'lerin başlarında, kült olarak görülen gruplara karşı seküler bir mücadele hareketi oluşmuştur. Seküler "kült karşıtı hareket"i oluşturan kuruluşlar, birçok durumda "kült mühtedileri"nin yakınlarının sözcülüğünü üstlenmiştir. Bu kimseler, yakınlarının kendi iradeleriyle kendi hayatlarını böylesine keskin bir şekilde değiştirdiğine inanmıyordu. Alanda uzman birkaç psikolog ve sosyolog, kült üyelerinin sadakatini devam ettirmek için beyin yıkama tekniklerinin kullanıldığını iddia ederken, bazıları ise bu görüşü reddediyordu. Kültlerin kendi mensuplarının beyinlerini yıkadığı fikri, kült karşıtlarını birleştiren bir tema olmuştur. Kült karşıtı hareketin daha uç tekniklerinde ise, kült üyelerine karşı bazen zorla "yeniden eğitim" (deprogramming) yöntemi kullanılmıştır.

Kült karşıtı hareketin seküler kült muhalifleri, genelde "kült"ü, mensuplarını manipüle eden, sömüren ve kontrol eden bir grup olarak tanımlamaktadır. Kült davranışında rol oynayan özel faktörler şu şekilde sıralanmaktadır: Mensuplar üzerinde manipülatif ve otoriter zihin kontrolü, komünal ve totalist organizasyon, agresif propaganda, sistematik endoktrinasyon programları ve orta sınıf topluluklarda ebedîleştirme (perpetuation) faaliyetleri.

Kitle iletişim araçlarında ve ortalama vatandaşların zihninde "kült" tabiri gittikçe olumsuz bir çağrışım kazanmış ve insan kaçırma, beyin yıkama, psikolojik suiistimal, cinsel suiistimal, başka kriminel eylemler ve toplu intihar gibi olaylarla özdeşleştirilir hale gelmiştir. Bu olumsuz özelliklerin birçoğu yeni dini hareketlerin çok küçük bir kısmında belgelenmiş olsa da, kitle kültürü bunları, istediği kadar barışçıl ve kanunlara saygılı olursa olsun, kültürel olarak sapkın görülen her dini gruba teşmil etmektedir.

Bazı psikologlar bu teorilere açık olsa da, sosyologların büyük kısmı bu teorilerin YDH'lere katılımı açıklayabilme gücü konusunda şüpheci olmuştur. 1980'lerin sonlarında psikologlar ve sosyologlar, beyin yıkama ve zihin kontrolü gibi teorileri terk etmeye başlamıştır. Bilim insanları, her şeye rağmen daha belirsiz zorlayıcı psikolojik mekanizmaların grup üyelerini etkileyebileceği görüşündedir. Bununla birlikte artık yeni dini hareketlere ihtida sürecini temelde bir rasyonel seçim olarak görmeye başlamışlardır.

Kült Karşıtı Harekete Tepkiler
1970'lerin kült tartışmasından bu yana "kült" ve "kült lideri" tabirlerinin gittikçe daha aşağılayıcı bir manada kullanılmasından dolayı, kült olarak adlandırılan gruplarla birlikte bazı akademisyenler, bu kelimelerin bırakılması gerektiğini iddia etmektedir. Catherine Wessinger (New Orleans Loyola Üniversitesi), "kült" kelimesinin ırkçı iftiralar ya da kadınlar ve eşcinseller için kullanılan alçaltıcı kelimeler kadar önyargı ve düşmanlık içerdiğini öne sürmüştür. Bu kullanımın grup üyelerini ve çocuklarını nasıl canavarlaştırdığına dikkat çeken Wessinger'a göre, insanların bu kelimenin taşıdığı bağnazlığın farkına varması önemlidir. Yazara göre belirli bir grubu insanlık dışı olarak yaftalamak, bu gruba karşı şiddeti de meşru kılmaktadır. Bir grubu "kült" olarak yaftalamak insanların kendilerini güvende hissetmesini sağlamaktadır, zira "dinle özdeşleştirilen şiddet geleneksel dinlerden gelmekte, başkalarına yansıtılmakta ve yalnızca sapkın grupları içerdiği düşünülmektedir". Bu durum çocuk suiistimali, cinsel istismar, mali şantaj ve savaş gibi eylemlerin ana akım dinlere inananlarca da işlendiğini dikkate almamakta; tahkîrâmîz "kült" stereotipi bu rahatsız edici eylemlerle yüzleşmekten kaçınmayı kolaylaştırmaktadır.

Sosyolog Amy Ryan, tehlikeli olabilecek gruplar ile yararlı gruplar arasında ayrım yapma gerekliliğini savunmuştur. Ryan, olumsuz özelliklere odaklanma eğiliminde olan kült aleyhtarlarının tanımları ile değer yargısız tanımlar yapmaya çalışan sosyologların tanımları arasındaki keskin farklara da dikkat çekmektedir. Bu hareketlerin din tanımları dahi kendi arasında farklılaşabilmektedir. Benzer şekilde George Chryssides, tartışmalarda ortak zemin bulabilmek üzere daha iyi tanımlara gidilmesi ihtiyacından bahsetmektedir. Defining Religion in American Law [Amerikan Hukukunda Dini Tanımlamak] adlı çalışmasında da Bruce J. Casino, meselenin uluslararası insan hakları kanunları açısından önemini ortaya koymaktadır. Din tanımını sınırlandırmak, dinî özgürlüklere müdahale anlamına gelebilmektedir. Diğer yandan çok geniş bir tanım ise bazı tehlikeli ve suiistimalci gruplara "istenmeyen yasal yükümlülüklerden kaçınmada sınırsız bahane" sunabilmektedir.

Yeni Dini Hareketler (YDH'ler)
Yeni dini hareket (YDH), kökenleri modern olan (19.yy. ortalarından itibaren) ve toplumun hâkim dinsel kültürü içerisinde periferik bir konuma sahip dini cemaat veya manevi gruplar olarak tanımlanmaktadır. YDH'ler köken olarak tamamen yeni ya da daha geniş bir dinin parçası olabilmekte ve bu durumda önceden var olan fırkalardan ayrı konumlanmaktadır. Bilim insanları, ancak bir kısmı kült olarak nitelendirilen YDH'lerden dünya genelinde on binlerce bulunduğunu, çoğunun da Asya veya Afrika kökenli olduğunu iddia etmektedir. Bunların büyük kısmının çok az, bazılarının binlerce, çok azının da milyonlarca üyesi vardır. Dinbilimci Elijah Siegler 2007 yılında her ne kadar hiçbir YDH bir ülkede hâkim din haline gelmemiş olsa da, bu hareketlerin ilk kez ortaya attığı birçok kavramın (bunlara çoğunlukla "New Age" fikirler denmektedir) dünya genelinde ana akım kültürün parçası haline geldiğini iddia etmiştir.

Kült Türleri

Kıyamet Kültleri / Apokaliptik Kültler
"Kıyamet kültü" (doomsday cult), apokaliptisizm ve binyılcılığa inanan grupları tanımlamada kullanılan bir tabir olup, hem felaket ve yokuluş kehanetlerinde bulunan hem de bunları gerçekleştirmeye çalışan grupları kapsamaktadır. Festinger, Riecken ve Schachter'in 1997 tarihli bir psikoloji çalışması, ana akım hareketlerde anlam bulmaya çalışan ancak başaramayan insanların, felaket öngören dünya görüşüne döndüğünü ortaya koymuştur. Leon Festinger ve arkadaşları, birkaç ay boyunca Seekers (Arayıştakiler) adlı küçük çaplı bir UFO dininin mensuplarını gözlemlemiş ve karizmatik liderlerinin kehanetinin çöküşü öncesi ve sonrasında aralarında geçen diyalogları kayıt altına almıştır. Araştırmacıların çalışması sonradan When Prophecy Fails: A Social and Psychological Study of a Modern Group that Predicted the Destruction of the World [Kehanet Çöktüğünde: Dünyanın Yok Olacağını Öngören bir Modern Gruba dair Sosyal ve Psikolojik bir Çalışma] adıyla kitaplaştırılmış ve sosyal psikolojinin klasik eserlerinden biri haline gelmiştir. 1980'lerin sonlarında kıyamet kültleri, haber bültenlerinde önemli bir konu haline gelmiş, bazı muhabir ve yorumcular bunları toplum için ciddi bir tehdit olarak görmüştür.

Siyasi Kültler
Siyasi kültler, temel ilgi alanı siyasi eylem ve ideoloji olan kültlerdir. Bazı yazarların "siyasi kültler" olarak nitelendirdiği ve çoğunlukla aşırı sağ veya aşırı sol gündemleri olan gruplar, gazeteci ve bilim insanlarının ilgisini çekmiştir. 2000 yılında yayınladıkları On the Edge: Political Cults Right and Left [Uçlarda: Siyasi Kültler—Sağ ve Sol] adlı kitaplarında Dennis Tourish ve Tim Wohlforth, ABD ve Büyük Britanya'da kült olarak nitelendirdikleri yaklaşık 10 kadar örgütü ele almaktadır. Bu konuda yazdığı ayrı bir makalede Tourish, şöyle demektedir:

"Bu makalenin anlatmaya çalıştığı üzere kült kelimesi hakaret içeren bir terim değildir. Bu terim, çeşitli işlevsiz örgütlerde gözlemlenen belirli bir dizi uygulamanın yalnızca stenografik bir ifadesidir."

LaRouche Hareketi ve Gino Parente'nin Ulusal İşçi Federasyonu (National Labor Federation / NATLFED), "kült" olarak nitelendirilen ABD merkezli siyasi gruplara örnektir. Bir diğer örnek ise Marlene Dixon'un günümüzde mülga olan Demokratik İşçi Partisi'dir (Democratic Workers Party) (sosyolog ve eski DWP üyesi olan Janja A. Lalich, Bounded Choice [Sınırlı Tercih] adlı eserinde DWP'nin eleştirel bir tarihini sunmaktadır).

Önce iktisatçı Murray N. Rothbard daha sonra da Michael Shermer, Ayn Rand hayattayken onu takip edenleri "kült" olarak nitelendirmiştir. Rand'ın etrafındaki çekirdek gruba "Kollektif" adı veriliyordu ve bu grup bugün mevcut değildir (bugün Rand'ın fikirlerini yayan başlıca grup Ayn Rand Enstitüsü'dür). Her ne kadar Kolektif bireyci bir felsefeyi savunmuş olsa da, Rothbard bunların "Leninist" bir örgüt şeklinde örgütlendiğini iddia etmiştir.

Britanya'da Gerry Healy'nin liderlik ettiği ve aktris Vanessa Redgrave'in destek verdiği Troçkist bir grup olan İşçilerin Devrimci Partisi (Workers Revolutionary Party), Troçkist harekette bulunmuş başkalarınca 1970'ler ve 1980'lerde bir kült ya da kült benzeri özellikler gösteren bir yapı olarak nitelendirilmiştir. Tourish ve Wohlforth da eserlerinde aynı tanımlamayı yapmışlardır. Eski bir WRP üyesi olan Bob Pitt, Tourish ve Wohlforth'ün kitabına dair değerlendirme yazısında partinin "kült benzeri niteliğe" sahip olduğunu kabul etmiş; ancak bu niteliğin, aşırı sola özgü olmaktan çok WRP'yi atipik kıldığını ve "bizzat devrimci sol içerisinde parya muamelesi görmesine neden olduğunu" öne sürmüştür. Bilinen lideri Arlette Laguiller olan, ancak 1990'larda asıl liderinin Robert Barcia olduğu ortaya çıkan Fransa'daki İşçi Mücadelesi (LO, Lutte ouvrière) hareketi de sık sık kült olduğu iddialarıyla eleştirilere maruz kalmış; bu eleştiriler örneğin Daniel Cohn-Bendit ve ağabeyi Gabriel Cohn-Bendit ile L'Humanité ve Libération gazetelerince dillendirilmiştir.

Les Sectes Politiques: 1965–1995 (Siyasi Kültler: 1965–1995) adlı eserinde Fransız yazar Cyril Le Tallec, bazı dini grupları siyasete karışmış kültler olarak ele almaktadır: Ligue de la Contre-Réforme Catholique (Katolik Karşı Reform Birliği), l'Office Culturel de Cluny (Cluny Kültürel Ofisi), New Acropolis, Sōka Gakkai, Divine Light Mission (İlahi Işık Misyonu), Tradition Family Property (TFP / Gelenek, Aile ve Mülkiyet), Longo-Mai, Supermen Club ve Association pour la promotion des arts industrieux (Solazaref / Endüstriyel sanatları geliştirme derneği).

1990 yılında Lucy Patrick şöyle diyordu: "Her ne kadar demokrasi rejiminde yaşıyor olsak da; kült davranışı, liderlerimizin yargılarını sorgulamak istemeyişimizde, bizden olmayanları değersiz gösterme ve muhalefeti engelleme eğilimimizde kendini göstermektedir. Olgun insanlar için uygun olmayan bağımlı ihtiyaçlarımızın olduğunu kabul ederek, otoriterlik karşıtı eğitimi güçlendirerek ve şahsi özerkliği ve serbest fikir alışverişini daha fazla teşvik ederek kült davranışının üstesinden gelebiliriz."

2016 yılında ABD başkan adayı Donald Trump'ı destekleyenler, bazı siyaset bilimciler ve yorumcular tarafından kült olarak nitelendirilmiştir.

Yıkıcı Kültler
"Yıkıcı kült" terimi, kastî eylemlerle kendi gruplarından insanlara ya da başkalarına fiziksel zarar veren ya da öldüren gruplar için kullanılmaktadır. Ontario Consultants on Religious Tolerance (Ontariolu Dini Hoşgörü Danışmanları) adlı grup, bu terimin kullanımını, "kendi üyelerinden ya da halktan can kaybına neden olan ya da bundan sorumlu" dini gruplarla sınırlandırmaktadır. International Cultic Studies Association (Uluslararası Kült Çalışmaları Derneği) adlı kült karşıtı grubun başkanı olan psikolog Michael Langone, "yıkıcı kültleri" şu şekilde tanımlamaktadır: "Mensuplarını ve yeni üyelerini istismar eden, bazen de fiziksel ve/veya psikolojik olarak zarar veren, oldukça manipülatif gruplar".

John Gordon Clark, totaliter yönetim tarzını ve para kazanmaya verilen önemi, yıkıcı kültlerin özellikleri olarak nitelendirmektedir. Cults and the Family [Kültler ve Aile] adlı eserin yazarları, "yıkıcı kültü" şu şekilde tanımlayan Shapiro'ya referans vermektedir: "Yıkıcı kült, sosyopatik bir sendrom olup ayırt edici özellikleri şunlardır: Davranış ve kişilik değişiklikleri, şahsi kimliğin kaybı, entelektüel etkinliğin durması, aileden uzaklaşma, topluma ilgisizlik ve kült liderlerince belirgin bir zihinsel kontrol ve esaret altına alınma."

Rutgers Üniversitesi'nde sosyoloji profesörü olan Benjamin Zablocki'ye göre, yıkıcı kültlerin üyelerine karşı suiistimalde bulunma riski oldukça yüksektir. Zablocki'ye göre bu durum, kült mensuplarının karizmatik lidere karşı duydukları aşırı hayranlıktan kaynaklanmakta, bu da liderleri güç yozlaşmasına yöneltmektedir. Barrett'e göre yıkıcı kültlere yönelik ithamlardan en yaygın olanı cinsel suiistimaldir. Kranenborg'a göre ise üyelerine olağan tıbbi tedaviye başvurmamalarını tavsiye eden bazı gruplar risk taşımaktadır.

Terime Dair Eleştiriler
Bazı araştırmacılar, "yıkıcı kült" teriminin kullanımına eleştiriler getirmiş; bu terimin tabiatı gereği illa kendilerine ya da başkalarına zararlı olmayabilen gruplar için kullanıldığını iddia etmişlerdir. Understanding New Religious Movements [Yeni Dini Hareketleri Anlamak] adlı eserinde John A. Saliba, bu terimin aşırı genelleştirildiğini öne sürmektedir. Halkın Tapınağı'nı (People's Temple) "yıkıcı kültlerin bir numunesi" olarak gören Saliba; bu terimi kullananların, diğer grupların da toplu intihar eylemi yapacağını ima ettiğini öne sürmektedir.

Misunderstanding Cults: Searching for Objectivity in a Controversial Field [Kültleri Yanlış Anlamak: Tartışmalı bir Alanda Objektiflik Arayışı] adlı esere katkıda bulunan Julius H. Rubin, bu terimin bazı grupları kamuoyu nazarında itibarsızlaştırmak için kullanıldığından yakınmaktadır. Cults in Context [Bağlamında Kültler] adlı eserinde Lorne L. Dawson ise, şiddet eğilimli ya da dengesiz olduğu kanıtlanamasa da Birlik Kilisesi'nin (Unification Church), "hararetli kült karşıtları"nca yıkıcı bir kült olarak tanımlandığını yazmaktadır. 2002 yılında Alman Federal Anayasa Mahkemesi, Osho hareketini herhangi bir gerçekçi bir temel olmadan "yıkıcı kült" olarak adlandıran Alman hükûmetinin, bu hareketi itibarsızlaştırdığı hükmünü vermiştir.

Irkçı Kültler
Sosyolog ve tarihçi Orlando Patterson, İç Savaş sonrasında ABD'nin güneyinde ortaya çıkan Ku Klux Klan hareketini sapkın bir Hristiyan kült, siyah Amerikalılara ve diğerlerine karşı giriştiği zulümleri ise bir tür insan kurbanı olarak nitelendirmiştir. 19. ve 20. yüzyıllarda Almanya ve Avusturya'daki gizli Aryan kültleri, Nazizmin yükselişinde ciddi bir rol oynamıştır. ABD'deki modern skinhead (dazlak) grupları da, yıkıcı kültlerin kullandığı üye kazanma tekniklerinin aynısını kullanmaktadır.

Çok Eşli Kültler
İkiden fazla insan arasında evlilik anlamına gelen poligamiyi (çoğunlukla da bir erkeğin birden fazla eşi olması durumu olan polijini) telkin edip uygulayan kültlerin varlığı uzun süredir bilinmektedir. Ancak bunlar genelde az sayıdadır. Kuzey Amerika'da yaklaşık 50.000 çok eşli kült üyesi olduğu tahmin edilmektedir. Çok eşli kültler, yasal otoriteler ve toplum tarafından genelde olumsuz görülmektedir. Bu olumsuz görüş, aile içi suiistimal ve çocuk istismarı ile bağlantılarından dolayı bazen ana akım fırkaları da kapsamaktadır.

İsrail'de resmî makamlar, en az iki çok eşli kült tespit etmiş; bunun sonucunda aile reislerine karşı yasal takibat başlatılmıştır. Goel Ratzon, Tel Aviv'deki bir çiftlikte 32 kadın ve 89'dan fazla çocukla yaşıyordu. Reşit olmayan 16 yaş altı çocuklara cinsel saldırıdan dolayı 30 yıl hapse mahkûm edilmiş; ancak kadınları esaret altında tutma suçundan beraat etmiştir. Bu konuda devlet, çok eşli kültlerde köleliğin, zihin kontrolü yoluyla "zihinsel kölelik" halini alabildiğini öne sürmüştür. Tel Aviv Bölge Mahkemesi, zihin kontrolü teorisinin dünyaca kabul gören bir teori olmadığı sonucuna varmıştır. Benzer şekilde Kudüs Polisi, 6 kadın ve 17 çocukla birlikte yaşayan bir Fransız vatandaşı olan Daniel Ambash'ı tutuklamıştır. Bu kadın ve çocukların hepsi, Kudüs sokaklarında dilencilik yapıyordu. Ambash, tecavüz ve çocuk suiistimalinden dolayı 26 yıl hapse mahkûm edilmiştir. Ambash'a sadık kalan kadınların, paylaşılmış psikotik bozukluk (folie à deux) sendromu yaşadığı iddia edilmiştir.

Church of Jesus Christ Restored (Özüne Dönmüş İsa Mesih Kilisesi), Kanada'nın Ontario kenti merkezli, Latter Day Saint (Son Zaman Azizleri) hareketine bağlı bir gruptur. Bu hareket haber kanallarında çok eşli kült olarak nitelendirilmiş ve yerel makamlarca adli soruşturmaya maruz kalmıştır.

2009 yılında çıkan Follow the Prophet [Peygamberi İzle] filmi, Amerika'daki çok eşli bir kültteki hayatı tasvir etmektedir.

Terörist Kültler
Jihad and Sacred Vengeance: Psychological Undercurrents of History [Cihad ve Kutsal İntikam: Tarihin Psikolojik Alt Akıntıları] adlı kitabında psikiyatr Peter A. Olsson, Usame bin Ladin'i Jim Jones, David Koresh, Shoko Asahara, Marshall Applewhite, Luc Jouret ve Joseph Di Mambro gibi bazı kült liderleriyle kıyaslamakta ve bu kişilerin her birinin narsisistik kişilik bozukluğuna ait dokuz kriterden en az sekizini sağladığını iddia etmektedir. Seeking the Compassionate Life: The Moral Crisis for Psychotherapy and Society [Merhametli Hayat Arayışı: Psikoterapi ve Toplumun Ahlâk Krizi] adlı eserlerinde ise yazarlar Goldberg ve Crespo da Usame bin Ladin'i "yıkıcı bir kült lideri" olarak nitelendirmektedir.

Amerikan Psikoloji Derneği'nin (APA) 2002 yılındaki toplantısında kült karşıtı Steven Hassan, el-Kaide'nin yıkıcı külte dair nitelikleri sağladığını iddia ederek şöyle demiştir: "Zihinleri kontrol eden yıkıcı kültlere dair bildiklerimizi uygulamaya koymalı ve bunu teröre karşı savaşta öncelik haline getirmeliyiz. İnsanların bu yapılara katılma ve endoktrinasyon süreçlerinin psikolojik boyutlarını anlamalı, katılımları bu şekilde yavaşlatmalıyız. Eski kült mensuplarının görüşlerine başvurmalı ve teröre karşı savaşta bu kimselerin bazılarından yararlanmalıyız."

Gazeteci Mary Ann Sieghart, The Times gazetesinde el-Kaide hakkında yayınladığı bir makalesinde örgütü klasik bir külte benzeterek şöyle diyordu: "El-Kaide, resmî kült tanımlarının tamamına uymaktadır. Bu yapı, üyelerinin beynini yıkamaktadır. Kapalı ve totaliter bir toplum inşa etmektedir. Kendi kendine liderliğe soyunmuş, mesiyanik ve karizmatik bir önderi vardır ve hedefe giden her yolu mubah olarak görmektedir."

1980'ler ve 90'larda Peru'da faaliyet gösteren Aydınlık Yol (Sendero Luminoso) adlı gerilla hareketi de farklı kimselerce "kült"  ve yoğun bir "kişi kültü" olarak nitelendirilmiştir. Fransız dergisi l'Express de Tamil Kaplanlarını benzer şekilde tanımlamıştır. Irak merkezli solcu bir gerilla hareketi olan İran Halkın Mücahitleri Örgütü de tartışmalı bir şekilde siyasi bir kült ve kendi üyelerine karşı suiistimale girişen bir hareket olarak nitelendirilmiştir.

Eski Mücâhidîn üyesi, günümüz yazarı ve akademisyeni olan Dr. Masoud Banisadr, 2005 yılında İspanya'da yaptığı bir konuşmada şöyle diyordu: "Tüm kültler terör örgütü müdür?" diye fikrimi sorarsanız: Cevabım hayır olacaktır. Zira dünya genelinde çok sayıda barışçıl kültler mevcuttur. Ama tüm terör örgütleri bir tür kült müdür, diye sorarsanız, cevabım evet olacaktır. İlk başta sıradan bir modern siyasi parti ya da örgüt olarak kurulmuş olsalar da; üyelerini hiçbir ahlâkî soru sormamaya hazırlayan ve zorlayan, grubun davası için bencilce davranan ve ne toplumun ne de insanlığın etik, kültürel, ahlâkî ya da dini ilkelerini tanımayan bu örgütler külte dönüşmek durumundadır. Dolayısıyla radikal bir örgütü veya bir terör örgütünü anlamak istiyorsanız kültün ne olduğunu öğrenmelisiniz."

Kült Yapıların Teşhisi
Bir dini hareketin kült olup olmadığını teşhis için sosyal bilimcilerin bugüne dek ortaya koyduğu onlarca kriter listesinden yararlanmak mümkündür. Her ne kadar bunlardan hiçbiri mutlak doğru olarak kabul edilemese de, Amerikalı sosyolog Dr. Janja Lalich ve Amerikalı psikolog Dr. Michael D. Langone'ın "Characteristics Associated with Cultic Groups" adlı çalışmasındaki 15 maddelik kriter listesi bu konuda yol göstericidir.

1- Grup, liderine ve (lider hayatta veya ölmüş olsun fark etmez) onun inanç sistemine, ideolojisine ve uygulamalarına, mutlak hakikatmış gibi, yasa olarak son derece bağnazca ve sorgusuz sualsiz bir bağlılık sergiler.

2- Sorgulama, şüphe ve muhalefet istenilmez, hatta cezalandırılır.

3- Zihin değiştirme (beyin yıkama) uygulamaları (meditasyon, ilahiler söyleme, anlaşılmaz sözler söyleme, kınama amaçlı toplantılar ve son derece yorucu çalışma rutinleri vs.) aşırı derecede kullanılır ve grup ve lider(ler)ine yönelik şüpheleri bastırmaya yarar.

4- Grup üyelerinin nasıl düşünmesi, davranması ve hissetmesi gerektiğini, genellikle son derece detaylı bir biçimde lider(ler) belirler (örneğin, karşı cinsle görüşme, iş değişikliği, evlilik gibi konularda üyelerin izin alması gerekir; ne giyileceği, nerede yaşanacağı, çocuk sahibi olunup olunmayacağı, çocukların nasıl yetiştirileceği ve benzeri konuları liderler belirler).

5- Grup seçkinci nitelikte olup kendisi, lider(ler)i ve üyeleri için özel ve yüksek bir statü iddiasında bulunur (örneğin, liderin Mesih, özel bir varlık, bir avatar olduğu, ya da grubun ve/veya liderin insanlığı kurtarma yolunda özel bir misyonu olduğuna inanılır).

6- Grup, iki kutuplu bir "biz-onlar" algısına sahiptir ve bu durum, toplumun geri kalanıyla çatışmaya neden olabilir.

7- Lider hiçbir yetkili makama karşı hesap vermez (örneğin öğretmenler, komutanlar veya bakanlar, veya ana akım dini mezheplerin rahipler, papazları, keşişleri ve hahamları için durum bunun tam tersidir).

8- Grup, güya yüce amaçları için kendisinin gerekli gördüğü her şeyin mübah olduğunu öğretir veya ima eder. Bunun sonucunda üyeler, gruba katılmadan önce kınanması gereken veya gayrı ahlaki olarak gördükleri davranış veya faaliyetlere girişebilir (örneğin aile ve arkadaşlara yalan söylemek, veya düzmece yardım kuruluşları için para toplamak).

9- Lider(ler) üyeler üzerinde nüfuz sahibi olmak ve/veya onları kontrol altında tutmak için utanç ve/veya suçluluk duyguları aşılarlar. Bu, genellikle akran baskısı ve incelikli ikna yolları ile yapılır.

10- Lidere veya gruba itaat, mensupların aileleri ve arkadaşlarıyla bağlarını kopararak gruba katılmadan önceki kişisel hedef ve faaliyetlerini köklü bir şekilde değiştirmelerini gerektirir.

11- Grup, bünyesine yeni üyeler katmaya saplantılı bir şekilde önem verir.

12- Grup, para toplamaya saplantılı bir şekilde önem verir.

13- Üyelerin grup ve grupla ilgili faaliyetlere ölçüsüz zaman ayırması beklenir.

14- Üyeler yalnızca grubun diğer üyeleriyle birlikte yaşamaya ve/veya sosyalleşmeye teşvik edilir ya da mecbur tutulur.

15- En sadık üyeler ("hakiki" inananlar) grubun dışında hayat olamayacağına inanır. Bu kimselere göre başka bir yaşam yolu yoktur ve genellikle gruptan ayrıldıkları (hatta ayrılmayı düşündükleri) takdirde kendileri veya başkalarına yönelik misilleme ile karşılaşacaklarından korkarlar.

Bölgesel Gelişmeler
"Kült" kelimesinin olumsuz şekilde siyasallaşmış kullanımını eleştiren bazı sosyologlar, bu durumun grup üyelerinin dini özgürlüklerini olumsuz etkileyebileceğini düşünmektedir. 1980'lerde Fransız din insanları ve hükûmet yetkilileri, Roma Katolik Kilisesi'ndeki bazı tarikat ve grupların, o sırada tartışılmakta olan kült karşıtı yasalar sonucunda olumsuz etkileneceği konusundaki kaygılarını dile getirmiştir.

Resmî belgelerde dini hareketlere "kült" (cult) veya "tarikat" (sect) yaftalarının yapıştırılması, İngilizcede "kült" kelimesinin ve birçok Avrupa dilinde de benzer görevi görecek şekilde "tarikat" (sect) olarak tercüme edilen kelimenin popüler ve olumsuz kullanımını göstermektedir. Bu belgeler benzer bir terminoloji kullansa da, aynı grupları kapsamamakta ve bu gruplara dair değerlendirmeleri kabul gören kriterlere dayanmamaktadır. Diğer hükûmetler ve kurumlar da yeni dini hareketler hakkında raporlar hazırlamakta, ancak bu tür grupları tarif ederken bu terimleri kullanmamaktadır.

Kült karşıtı hareketin ve satanist ritüel suiistimallerinin zirveye ulaştığı 1990'larda bazı hükûmetler kült listeleri yayınlamıştır. Ancak 2000'lerden itibaren bazı hükûmetler, dini hareketlere dair bu gibi sınıflandırmalara karşı tekrar mesafeli durmaya başlamıştır.

ABD
ABD'de kültlerin dini faaliyetleri, ABD Anayasası Birinci Değişikliği (First Amendment) kapsamında korunmaktadır. Bu anayasa değişikliği, devletin dini kurumlar kurmasını yasaklamakta; din özgürlüğü, konuşma özgürlüğü, basın özgürlüğü ve toplanma özgürlüğünü garanti altına almaktadır. Ancak bu kapsamda hiçbir din ya da kült mensubuna kriminel suçlardan dolayı dokunulmazlık sağlanmamaktadır.

1970'lerde ABD mahkemelerinde "beyin yıkama teorisinin" bilimselliği ciddi bir tartışma konusu olmuş; kült mensuplarına karşı uygulanan zorla "yeniden eğitim"in (deprogramming) meşrulaştırılması için bu teoriye başvurulmuştur. Bu dönemde, bu teorileri eleştiren sosyologlar, mahkemelerde yeni dini hareketlerin meşruiyetini savunmada dini özgürlük taraftarlarına destek vermiştir. Yeni dinlere karşı resmî tepkiler dünya genelinde farklılık gösterse de, bazı devletler daha ziyade bu gruplara muhalif kimselerle işbirliği etmiş; bu bağlamda "meşru" din ile kamu politikası açısından "tehlikeli", "istenmeyen" kültler arasında ayrım yapmaya kadar gitmiştir.

Avrupa
ABD'dekine benzer bir kült karşıtı hareket, 1990'larda Rusya'da ortaya çıkmıştır. 2008 yılında Rusya İçişleri Bakanlığı, "radikal grupların" bir listesini yayınlamış, bu listede militan İslamcılığa bağlı gruplar ve "pagan kültler" de yer almıştır.

Birleşik Krallık'ta ise Kraliyet Savcılık Teşkilâtı ve Edinburgh Kent Meclisi, Kamu Düzeni Yasası'nda (Public Order Act) tanımlandığı şekliyle "kült" kelimesinin "tehditkâr, aşağılayıcı ya da tahkîrâmîz" olmadığı ve halka açık protestolarda bu kelimenin kullanımına karşı herhangi bir itiraz olmadığı hükmünü vermiştir.

Fransa ve Belçika "beyin yıkama" teorilerini eleştirmeden kabul eden tavırlar benimsemiştir. Buna karşın İsveç ve İtalya gibi diğer Avrupa ülkeleri, beyin yıkama meselesine ihtiyatlı yaklaşmış ve yeni dini hareketlere karşı daha tarafsız tutumlar takınmıştır. Bilim insanlarına göre, Güneş Tapınağı (Ordre du Temple Solaire) tarafından işlenen toplu katliam/intiharın ardından yaşanan infial, gittikçe daha fazla gizli hale gelerek yükselişe geçen yabancı düşmanlığı ve Amerikan karşıtı tavırlar, Avrupa'daki kült karşıtı tutumun aşırılaşmasına katkıda bulunmuştur.

Çin
Çin'de hükümetler asırlar boyunca belirli dinleri xiejiao adlı kategoriye almıştır – bu terim bazen "zararlı kült", bazen de "heterodoks öğreti" olarak tercüme edilmektedir. İmparatorluk dönemi Çin'inde bir dinin xiejiao olarak nitelendirilmesi, bu dinin öğretilerinin güvenilir ya da sahih olmadığı anlamına gelmiyor; aksine bu tanımlama; devlet tarafından müsaade edilmeyen ya da devletin meşruiyetine meydan okuduğu düşünülen dini gruplar için kullanılıyordu. Modern Çin'de de xiejiao terimi, devletin onaylamadığı öğretileri ifade etmek için kullanılmaya devam etmekte olup bu gruplar devlet makamlarınca baskı ve cezalara maruz kalmaktadır. Bugüne kadar Çin'de on dört farklı grup, Kamu Güvenliği Bakanlığı tarafından xiejiao olarak nitelendirilmiştir. Ayrıca 1999 yılında Çinli makamlar, Falun Gong adlı spiritüel hareketi sapkın bir öğreti olarak suçlamış ve hareketi ortadan kaldırmak için bir mücadele başlatmıştır. Uluslararası Af Örgütü'ne göre Falun Gong'a karşı girişilen takibat, çok yönlü bir propaganda kampanyasını, zorla ideolojik dönüşüm ve yeniden eğitim programını, ve keyfi tutuklamalar, angarya ve bazen ölümle neticelenen fiziksel işkenceler gibi bir dizi kanun dışı baskıcı önlemleri kapsıyordu. Çin hükûmeti Falun Gong'a yaptığı muameleyi Batı'daki kült karşıtı hareketin söylemlerini kullanarak meşrulaştırmaya çalışmıştır. Ancak hareketi tanıyan Batılı bilim insanları, Falun Gong'un kült tanımına uymadığını öne sürmektedir.

Türkiye
Türkiye'de kültler/yeni dini hareketler hakkında yeterli akademik bilgi ve çalışma mevcut değildir. Bununla birlikte çağdaş Türk toplumunda kültlerin/yeni dini hareketlerin olmadığını iddia etmek de güçtür.

Türkiye'de alternatif din tanımına giren, toplumca tanınmış, çok sayıda dini grup olduğu gözlenmektedir. Bunların yanında kültleşme eğilimi gösteren başka dini gruplar da vardır.

Gülen Hareketi
Türkiye'de en fazla bilinen kütlerin/yeni dini hareketlerin başında Gülen Hareketi gelmektedir. 1960'larda kurulan bu örgüt, hem kültlerin temel bileşenleri (karizmatik lider, doktrin/ideoloji ve endoktrinasyon yöntemleri) hem de yukarıda listelenen 15 kriter açısından incelendiğinde klasik kült tanımını tamamen karşılamaktadır. Örgütün son yıllarda Türkiye'de giriştiği siyasi operasyonlar, mesiyanik bir kültün toplum düzeninde nasıl tahrip edici bir etki yaratabildiğini göstermiştir. Bilhassa kriminal eylem iddialarının ardından bazı yorumcular, Gülen hareketinin kült olduğuna dair görüşler bildirmiştir.

Benzer şekilde 15 Temmuz darbe girişimi sonrasında ortaya çıkan itiraf ve deliller, Gülen Hareketi kültünün üyelerini kişiliksizleştirilmek için ciddi zihin değiştirici (mind-altering) manipülatif yöntemler kullandığını ortaya koymuştur. Bu manipülatif yöntemlerin belki de en dikkat çekicisi, Gülen Hareketi mensubu olduğunu itiraf eden ve Genelkurmay Başkanı yaverliği görevinde bulunan Levent Türkkan örneğinde görülmektedir. Diğer yandan 15 Temmuz darbe girişimi sonrasında elde edilen güncel bilgiler, örgütün üyelerin bütün özel yaşamlarını yönlendirdiğini kanıtlamaktadır.

Adnan Oktar Cemaati
Türkiye'de ikinci bir bariz kült örneği ise Bilim Araştırma Vakfı'dır (BAV). Adnan Oktar'ın liderliğindeki bu yapı, son yıllarda İslam dini üzerinde kadınların lehine yaptığı, dini açıdan çok tartışmalı içtihatlarla tanınmaktadır. Toplum tarafından tuhaf, komik ve itici karşılansa da Adnan Oktar, kadınlara yönelik iddialarını etrafındaki kült kadın üyeleri üzerinde uygulayıp topluma İslam'ın çağdaş yüzünü gösterdiğini iddia etmekte olup örgütün kült niteliği bazı Batılı gözlemciler tarafından da teyit edilmiştir. Diğer yandan Oktar, İslam eskatolojisinin temel figürü Mehdi'ye ilişkin çoğu tartışmalı rivayetten tamamına yakınının kendisine uyduğu iddiasındadır.

Popüler Kültür

Kültlerle ilgili Filmler
Kült karşıtı duyarlılığın oluştuğu 1940'lı yıllardan itibaren dünya sinemasında çok sayıda kült karşıtı film çevrilmiştir. Bunların büyük kısmı, kült karşıtı hareketin doğduğu ABD'de çekilmiş olup başlıcaları şu şekildedir:

Notlar

Kaynakça

 Concise Oxford English Dictionary, Oxford University Press, 2004; cult.

Din sosyolojisi

Kült


Sabine National Wildlife Refuge est un National Wildlife Refuge des États-Unis situé dans la paroisse de Cameron dans le sud-ouest de la Louisiane. La limite ouest du refuge Sabine est le lac Sabine, l'entrée de Port Arthur (Texas), tandis que la pointe de l'extrémité est atteint le lac Calcasieu.

Complexe de refuge faunique national du sud-ouest de la Louisiane
Le Southwest Louisiana National Wildlife Refuge Complex a été formé en combinant administrativement le East Cove National Wildlife Refuge, le Lacassine National Wildlife Refuge, le Cameron Prairie National Wildlife Refuge, le Shell Keys National Wildlife Refuge et Sabine en 2004 .

Faune et habitat
Fondé en 1937, Sabine est un Refuge de 504 km², le plus grand refuge de marais côtier sur la côte du Golfe des États-Unis. Il abrite plus de 200 espèces d'oiseaux, dont des canards, des grandes aigrettes, des oies, des cormorans néotropes, des rapaces, des aigrettes neigeuses, des échassiers et des oiseaux de rivage. Il y a aussi un très grand contingent d'alligators américains, ainsi que des crabes bleus, des visons d'Amérique, des rats musqués, des ragondins, des loutres de rivière nord-américaines, des lapins, des crevettes et des tortues.

La passerelle des zones humides est un sentier d'interprétation de 2,4 km de long en béton, dont une partie est une promenade en planches. Il comprend une tour d'observation et quinze stations de connaissances pour éduquer le public sur les marais de la côte du Golfe. Un deuxième sentier naturel, le Blue Goose Trail est un aller-retour de 1,6 km avec un belvédère.

L'exploration pétrolière est autorisée sur le refuge. Un déversement de pétrole s'est produit sur l'un des sites de puits de Sabine au cours de l'hiver 2002-2003. La majeure partie du déversement a été nettoyée en brûlant le pétrole.

Dommages causés par l'ouragan

Sabine National Wildlife Refuge était sur la trajectoire directe de l'ouragan Rita le 24 septembre 2005. Tous les immeubles de bureaux, le centre d'accueil et les ateliers d'entretien ont été endommagés de façon irréparable et ont été enlevés. Il reste trois structures restantes dans la zone du quartier général du refuge qui ont été réparées. Les aires de loisirs le long de l'autoroute 27 ont subi divers dommages aux ponts, aux jetées, aux tours d'observation, aux promenades, aux toilettes, aux clôtures et aux stationnements. Certaines de ces installations nécessitent encore des réparations et le personnel du refuge travaille avec des partenaires étatiques et locaux, des entrepreneurs et d'autres agences fédérales pour terminer les travaux.

Statistiques

 Lieu:
 Altitude : 3 m en moyenne
 Région:
 Eau : 161 km²
 Prairies/herbacées/marais : 343 km 2
 Visiteurs annuels : 300 000 (environ)

Articles connexes
 Liste des refuges fauniques nationaux : Louisiane

Références

Liens externes

 Sabine NWR @ US Fish & Wildlife Service
 Listes de contrôle des oiseaux de Sabine NWS du Northern Prairie Wildlife Research Center de l'USGS

National Wildlife Refuge
Aire protégée en Louisiane
Aire protégée créée en 1937
Aire protégée de l'UICN - catégorie IV

Refuge faunique national Sabine


Chasmosaurus era un dinozaur erbivor din familia Ceratopsienilor. Acesta a trăit în Cretacic, acum 75 milioane de ani. Dușmanul său de moarte era Daspletozaurul, un dinozaur înrudit cu Tyrannosaurus Rex.

Dinozauri din Cretacic
Dinozauri din America de Nord
Dinozauri erbivori
Genuri de dinozauri

Chasmosaurus