Volinjski pokolj počinili su ukrajinski nacionalisti s aktivnom, čestom podrškom mjesnog ukrajinskog stanovništva prema manjinskim Poljacima nekadašnjeg Volinjskog vojvodstva (za vrijeme rata pod vlašću Komesarijata države Ukrajine), za vrijeme nacističke okupacije poljske, u razdoblju od veljače 1943. do veljače 1945. godine.

Žrtve ubijanja, koje je kulminiralo u ljeto 1943., bili su Poljaci, u manjem opsegu Rusi, Ukrajinci, Židovi, Armenci, Česi i predstvanici drugih naroda koji su živjeli u Volinjskom kraju. Točan broj žrtava je nepoznat, povjesničari procjenjuju da je ubijeno oko 50000 do 60000 Poljaka i u osveti 2000 do 3000 Ukrajinaca.

Identičan genocid se dogodio u Istočnoj Malopoljskoj koje je predvodila Ukrajinska ustanička armija (UPA) u prvoj polovini 1944. godine.

U Republici Poljskoj zabranjeno je negiranje volinjskog pokolja, te se za negiranje volinjskog pokolja može izreći maksimalna kazna zatvora do 3 godine.

Pozadina događaja

Kao rezultat agresije Trećeg Reicha i Sovjetsskog saveza na Poljsku u rujnu 1939., a po okupaciji cijelog teritorija II. Poljske Republike od Wehrmachta i Crvene armije i uspostavom granice 28. rujna 1939. između Trećeg Rajha i Sovjetskog Saveza, a prema sporazumu o prijateljstvu između Trećeg Rajha i Sovjetskog Saveza, područje Volinjskog vojvodstva je bio okupirao Sovjetski Savez. Da bi opravdali aneksiju okupiranog teritorija Poljske, Sovjeti su 22. listopada 1939. proveli fiktivne izbore za lokalnu Narodnu skupštinu. Dana 27. listopada 1939., narodni kongres zapadne Ukrajine najavio je priključenje Volinjskog vojvodstva Ukrajinskoj SSR, to je potvrdilo predsjedništvo Vrhovne Rade 1. studenog 1939.

Nakon njemačke invazije SSSR-a, Volinj je pod u Komesarijatom Države Ukrajine, koji je osnovan 1. rujna 1941. godine. Hitler je, prema svojoj istočnoj politici, tretirao Ukrajinu kao materijalnu osnovu Trećeg Reicha i nije predvidio postojanje neke administracije osim njemačke. Njegova glavna svrha bila je ekonomska eksploatacija temeljena na visokim kvotama nametnutih stanovništvu.
Nakon početka likvidacije geta i masovnog istrebljenja židovske populacije (početkom 1942.), ukrajinska pomoćna policija surađivala je s SS-om i njemačkom policijom u lovu na stanovnike getoa i prateći Židove na mjesta pogubljenja, a više puta su sudjelovali u pogubljenjima. U Holokaustu je oko 150.000 ljudi ubio nasilni aparat koji se ugledao na Treći Reich, Židova u Volinju i 455 tisuća u istočnoj Maloj Poljskoj.

Genocid koji je njemački okupator provodio nad Židovima bio je jedan - nakon masovnih deportacija, uhićenja i masovnih ubostava tijekom sovjetske okupacije 1939. – 1941. godine - dokaz o nemoralnosti i "djelotvornosti" masovnog progona i zločina koje su institucije Trećeg Rajha i Komesarijata Države Ukrajine provodili prema svim etničkim i društvenim skupinama. To je stvorilo klimu društvene ravnodušnosti za nasilje, zločine i konačno masovna ubojstva - genocid. Holokaust Židova postao je primjer ukrajinskim nacionalistima kako treba ukloniti Poljake.

Kao posljedica sovjetskih i njemačkih zločina, deportacija, prisiljavanja na rad u Trećem Rajhu, Volinjska populacija pala je s prosječnih 2,3 milijuna u kolovozu 1939. na manje od 2 milijuna u siječnju 1943. Osim Židova, poljska manjina je pretrpjela najviše gubitaka - gubitak od oko 45.000 ljudi, uključujući i mnogo vodstvo, vojnoj i organizacijskoj pripremi. Godine 1942. Njemačka je procijenila broj Poljaka u Volinju na 306.000, što je činilo 14,6% ukupnog stanovništva.

Godine 1942. nemilosrdno ponašanje njemačkih vlasti (visoke kvote, pljačka gospodarstva, pogubljenja) dovelo je do živahnog razvoja partizanskog pokreta u Volinju. Pored skupina koje nisu povezane s bilo kojom političkom organizacijom i sovjetskim partizanima, osnovane su tri ukrajinske partizanske skupine: tzv. prve UPA (najveće), vojne jedinice OUN-M i male skupine OUN-SD (OUN-R, kasnije OUN-B). Međutim, jedinice OUN-SD bile su operativno najdinamičnije. Kao jedini, odlučili su ujediniti sve ukrajinske partizanske oružane skupine (često silom) i odmah sudjelovati u gerilskom ratovanju.

U ožujku i travnju 1943. u Volinju se dogodila veliko napuštanje službenika iz Ukrajinske pomoćne policije. Dio dezertera ojačali su jedinice OUN-B, OUN-M i UPA. Baš ti bivši policajci počinili su zločine protiv odabranih Poljaka. Ova je akcija obilježena provedbom odredbi OUN-B na početku oružane borbe i planom uklanjanja poljskog stanovništva Volinju.

Poraz Nijemaca u Staljingradu u veljači 1943. i izglede za ulazak u istočnu Poljsku Crvene armije značilo je da poljski državljani ukrajinske nacionalnosti razmišljaju o pobuni za neovisnosti. OUN se bojao ponavljanjem situacije iz Prvog svjetskog rata, kada je poraz Rusije i iscrpljenost Njemačke ostavio vakuum koji su napunili Poljaci. Domovinska vojska obavijestila je poljsku vladu da će kao dio ustanka protiv Njemačke biti potrebna hitna akcija protiv Ukrajinaca, a Volinja i Galicija trebaju biti podvrgnute vojnoj okupaciji.

Odluka o istrebljenju Poljaka

Planovima Organizacije ukrajinskih nacionalista (OUN) za vrijeme rata i nacionalne politike, koju je vlada pod Jarslovam Stećkom namjeravala uvesti, preuzeto je uklanjanje Poljaka iz Volinja i istočne Male Poljske. Istodobno su namjeravali izazvati pomoću seljačkih govora. S obzirom na inteligenciju, primijenjena je ista politika koju je Njemačka primjenjivala. Odlučeno je slijediti politiku gotovih činjenica i ukloniti poljsko stanovništvo iz spornih područja, tako da bi, prije mogućih međunarodnih pregovora o granicama, područje na kojem je OUN-B preuzelo svoje djelovanje bilo etnički homogeno. Istrebljenje Židova također je utjecalo na takvu odluku. Jedan od zapovjednika UPA procjenjuje situaciju ovako:

Od 17. do 23. veljače 1943., održana je treća konferencija OUN-B u selu Terebieże ili Wołomin kod Oleska. Prema Czesławu Partacz i Władysławu Filar, uprava OUN-B je odlučila u to vrijeme ukloniti sve Poljake iz svih zemalja koje su smatrali ukrajinskim.

Prema najvjerojatnijoj hipotezi, odluku o genocidu nad Poljacinma donijelo je troje ljudi iz OUN-B vodstva: Dmytr Klaczkiwski, šef Volinjskog OUN-B, Vasil Iwachov, vojni činovnik OUN-B i Ivan Lytvynchuk, zapovijedajući snage UPA u sjeveroistočnom Volinju. Potonji, prema svjedočenjima S. Janiszewskog, bio je inicijator i najaktivniji organizator genocida nad Poljacima. Između ožujka i svibnja 1943. nakon smrti Iwachowa, sva moć prešla je u ruke Klaczkawskog, koji su već samostalno odlučuje pokrenuti etničko čišćenje po cijelom Volinju.

Organizacija ubojstava, njihova tijek, veličina, teritorijalni opseg i ciljevi i motivi, koji je vodila ova akcija, daju za pravo IPN istražnom odjelu da izjavi da je na području Volinja 1939-1945 počinjen genocid. Zločini su bili djelo Ukrajinske ustaničke armije, ojačani u ožujku i travnju 1943. dezerterima iz ukrajinske pomoćne policije, uz pomoć ukrajinskih seljaka zvanih Czerń i Služba sigurnosti OUN-B.

Inspiratori zločina

Odgovorni za izdavanje naloga za sudjelovanje u etničkom čišćenju Ukrajinske ustaničke armije je Dmytro Klaczkiwski, pseudonim "Kłym Sawur", zapovjednik UPA-sjevernog okruga zajedno s Wasylom Iwachowim i Iwanom Łytwynczukom. Istraga IPN-a pokazuje da su lideri OUN-B i UPA izravno odgovorni za odluku o počinjenju zločina i odgovorni za izravna ubojstva:

 Dmytro Klaczkiwski, pseudonim "Kłym Sawur", tada zapovjednik skupine UPA-sjever. U razdoblju od ožujka do svibnja 1943. odlučio o počinjenju ubojstava diljem Volinja. U lipnju 1943. izdao je tajnu smjernicu UPA-ovog teritorijalnog sjedišta u Volinju u vezi s provođenjem velike akcije za likvidaciju poljskih muškaraca u dobi između 16 i 60 godina.

Ovu činjenicu je potvrdio i zapovjednik općine "Turiw", Jurij Stelmaszczuk pseudonim "Rudyj" u svjedočenjima nakon rata podnesen NKVD-u nakon uhićenja:

 Ivan Lytvynchuk, pseudonim "Dubyj", zapovjednik Prve UPA grupe, a potom i vojne okrugu "Zahrawa", bio je organizator i inicijator saslušanja poljskog stanovništva, koji se često hvalio zbog svojih zasluga u likvidaciji Poljaka.

Petro Olijnyk, pseudonim "Enej", zapovjedao je u vojnom okrugu "Bohun".

 Yuri Stelmaszczuk, pseudonim "Rudyj", zapovjednik UPA grupe "Ozero", a potom i vojnog okruga UPA "Turiw".

Wasyl Iwachiw, pseudonim "Soma", vojni činovnik OUN-B, zajedno s Klaczkiwskim i Łytwyńczukom, odlučio je započeti antipoljske aktivnosti

Opis zločina

Vrste napada
U načelu se mogu razlikovati tri vrste napadaja:

 napada na pojedince i male skupine koje idu u druga mjesta ili rade na polju ili u šumi;
 napada na male skupine Poljaka, sastavljenih od nekoliko ili desetak obitelji, koje žive u selima ili na rubovima naselja;
 napada na velike skupine poljskog stanovništva, što zahtijeva koncentriranje većih snaga.

Prve dvije vrste napadaja bile su rad OUN sigurnosne službe ili UPA grane. Treći tip zahtijeva mobilizaciju ukrajinskog civilnog pučanstva naoružanog bijelim oružjem ili poljoprivrednom opremom.

Početci zločina

Krvava nedjelja - 11. srpanj 1943.
U zoru (03:00 sata) 11. srpnja 1943. UPA jedinice su koordinirano napale na 99 poljskih mjesta, uglavnom u okruzima horochowskim i Vladimir pod geslom "smrt Poljacina". Okružili su sela da spriječe bijeg stanovnika, došlo je do pokolja i razaranja. Stanovništvo Poljsko je ubijano metcima, sjekirama, vilama, kosama, pilama, noževima, čekićima i drugim alatima. Poljska sela nakon ubojstva stanovništva spaljena su kako bi spriječili ponovno naseljavanje. Bila je dobro pripremljena i planirana akcija. Na primjer, zlodjelima u području Vladimir prethodila koncentracija vojnika UPA u šumama zawidowskim (zapadno od Poryck), na području Marysin Dolinka, Lachow i na područjima Żdżary, Litowież, Grzybowice. Četiri dana prije početka kampanje u ukrajinskim selima održani su sastanci gdje je lokalno stanovništvo bilo obavještavalo o potrebi za ubijanjem svih Poljaka. Pokolj je počeo rano ujutro u 03:00 sata 11. srpnja 1943. iz poljskog sela Gurów, pokrivajući: Gurów Wielki, Gurów Mały, Wygranka, Zdaria, Zabłoćce - Sądowa, Nowiny, Zagaja, Poryck, Oleń, Orzeszyn, Romanówka, Lachów, Swojczów, Gucin i drugi. Samo 70 osoba preživjelo je u selu Gurów od 480 Poljaka; u naselju Orzeszyn, 270 Poljaka je ubijeno od ukupno 340 stanovnika; u selu Sądowa od 600 Poljaka samo 20 uspjelo je pobjeći i ostati na životu, samo desetak njih preživjelo je u naselju Zagaje od 350 Poljaka.

Ujutro toga dana, skupina od 20 napadača ušla je u crkvu tijekom Mise u Porycku, gdje je oko trideset minuta ubijano oko 100 ljudi, među kojima su bili djeca, žene i starije osobe. Razbojnici su tada ubili, oko 200, Poljaka koji žive u Porycku. Slični napadi na crkve provedeni su i na drugim mjestima.

Ubojstva su učinjena s velikom okrutnošću. Sela i poljska naselja bili su opljačkani i spaljeni. Nakon što su provedeni masakri, seljaci iz susjednih ukrajinskih sela ušli su na kolima, grabeći svu imovinu koja je ostala od nakon ubijanja, a bila je vlasništvo Poljaka. Glavna akcija trajala je do 16. srpnja 1943. U srpnju 1943. bilo je ciljano najmanje 530 poljskih sela i naselja. Tada je ubijeno sedamnaest tisuća Poljaka, što je bilo vrhunac etničkog čišćenja u Volinju.

Kolovoz 1943.

U kolovozu je nastavljeno protupoljsko djelovanje po selima, koja zbog raznih razloga nisu dopustila genocid. Početak mjeseca bio je relativno mirao - vjerojatno je dato da Poljaci dovrše berbu kako bi se opljačkala gotova žetva.Došlo je bio do zločina u Leonówki; oko 150 Poljaka je ubijeno. Masovne akcija koje podsjećaju na napad od 11. srpnja napravljene su 28-31 kolovoza, kada je napadnuto 85 sela, uglavnom u okruzima Kovel, Vladimir i do tada netaknut od genocida lubomelski okrug. 29. kolovoza, UPA je proveo kampanju u selima Ostrówka i Wola Ostrowiecka u Lubomelu. Svi Poljaci bili su ubijeni, sve su zgrade spaljene, imovina i životinje na farmama bili su opljačkani. Kao rezultat ove akcije u selu Wola Ostrowiecka je ubijeno 529 ljudi, uključujući 220 djece mlađe od 14 godina, a u selu Ostrówki ubijeno 438 ljudi, uključujući 246 djece mlađe od 14 godina. Ukupno, u kolovozu 1943. bilo je napada na 301 naselje i ubijeno je najmanje 8.280 Poljaka.

U drugoj polovici 1943. godine UPA je poduzela akciju podijelu zemlje ukrajinskim seljacima koja je ostala nakon uništenja poljskih naselja i podjelu poljoprivrednih zemljišta koje su sovjetske vlasti nacionalizirale nakon 1939. godine, a od lipnja 1941. potpala su pod njemačku upravu.

1943./1944.

Nakon razdoblja relativnog mira u listopadu i studenom 1943. godine, krajem godine, osobito tijekom Božića, u cijelom Volinju održan je novi val oružanih djelovanja ukrajinskih nacionalista protiv Poljaka. UPA grupe, koje je podržalo lokalno ukrajinsko stanovništvo, napale su središta poljskog stanovništva i baze samoobrane u okruzima: Rówieński, Łuck, Kezel i Włodzimierz (takozvana "krvava proslava").

Posljednji val napada u Volinju dogodio se početkom 1944. godine. Koristeći povlačenje njemačke vojske i približavajuće Crvene armije, milicije UPA i OUN napadale su bespomoćno poljsko stanovništvo. Dana 2. veljače 1944. 129 osoba izbjeglica iz Łanowieca ubijeno je na cesti između Kuśkowce Wielkie i Śniegorówka. 13. veljače ubijeno je oko 140 poljaka u nekoliko mjesta u blizini Włodzimierza Wołyńskog. U istom mjesecu u samostanu u Wiśniowiecu, skupina SB OUN je ubila oko 300 ljudi, uglavnom žene i djece.

U proljeće 1944. UPA grana prebacuje glavninu svog djelovanja na područje Lavova i Podolje gdje su Poljaci brojniji nego u Volinju. Osim toga na lijevoj obali rijeke Bug došlo je do eskalacije poljsko ukrajinskih partizanskih borbi.

Poljska samoobrana

Uz povećanje prijetnje ukrajinskim napadima na poljska sela, na prijelazu 1942./1943. godine počele su spontano nastajati prve jedinice samoobrane. Bili su malobrojni i slabo naoružani, a njihova aktivnost je bila ograničena da obilaze područje i upozoravaju o napadu. U 1943. godini u Volinju je osnovana nešto više od 100 centara samoobrane koje su u početnoj fazi vodile civilne vlasti. Prve samoobrane nastale su u selima Jeziory, Szachy, Serniki, Swarycewicze, Borowe, Dubrowica, Wołczyce, Huta Stepańska, Dobryń, Nowosiółki, Ostrowsk, Wieluń, Biała, Komary, Huta Sopaczewska, Hały. U Kostopolskom okrugu organizirana je samoobrana u selima: Głuszków, Moczulanka, Nowiny, Stara Huta, Bronisławówka, Rudnia, Stryj, Mokre, Myszków, Zawołocz, Marulczyn, Woronusze, Jakubówka. Posebno velika baza osnovana u regiji Stara Huta, gdje su 14 sela formirala zajednički obrambeni sustav sa zapovjednim centrom u Staroj Huti.

Druga velika baza organizirana je u Przebrażu. Selo je pretvoreno u utvrđeni logor. Sila samoobrane bio je bataljun sastavljen od 4 odreda. Organizaciju samoobrane, naoružavanje i obuku svojih članova dao je podršku inspektorat Lutsk Domovinske vojske. Već u ljeto 1943. u Przebrażu već ima sedam odreda i konjanička eskadrila izviđanja. Ukupno je oko tisuću ljudi bilo pod oružjem.

Na području na južno od Kowela organizirana je samoobrana u selima: Zasmyki, Janówka, Radomle, Lityń, Ossa, Wierzbiczno, Suszybaba, Lublatyn, Zielona, Różyn, Stara i Nowa Dąbrowa.

Na sjeveru od Włodzimiera Wołyńskoga formirana je samoobranu u selima: Spaszczyzna, Wodzinów, Wodzinek, Bielin, Sieliski, Aleksandrówka, Marianówka. Najveće baze samoobrane su: Przebraże, Huta Stepańska, Pańska Dolina, Stara Huta, Zasmyki, Bielin. Manji centri nisu izdržali pritisak ukrajinskih nacionalista i uništeni su. Samo od nekih stanovnika iz sela uspjeli su doći do gradova ili većih centara samoobrane.

Ova taktika nije spriječilo ubojstva, zbog čega je u srpnju 1943. Okružna Delegacija Vlade u Volinju izdala upute o stvaranju baza samobrane i partizanskog odjela. Bila je to kasna inicijativa, jer je u srpnju 1943. oko 30.000 žrtava genocida već ubijeno. Poljska civilna populacija. Samo desetak osoba preživjelo je iz manjih centara za samoobranu u Volinju, dok je u slučaju većih baze samoobrane (koji se sastojao od nekoliko susjednih poljskih sela okruženih raznim utvrđenjima) uz potporu partizanskih jedinica ukupno 16, samo su dvije razbijene od UPA. U siječnju 1944. osnovana je 27. volinjska pješačka divizija iz partizanskih jedinica na ovom području. Uspostava samoobrane u Volinju smanjeni su poljski gubitci, ali nije spriječen genocid nad Poljacima

Poljska odgovor

Godine 1943. neki su Poljaci koji su preživjeli napade na svoja sela pridružili su se njemačkoj policiji ili sovjetskim partizanskim jedinicama, kao dio novih jedinica, umirivali su ukrajinska sela. Kao rezultat toga, u propagandnim tekstovima OUN-a i UPA-a pojavljuju se optužbe na račun Poljaka o suradnji sa SSSR-om i Trećim Reichom.

Početkom siječnja 1944., nakon što je Crvena armija prešla predratnu poljsku granicu, zapovjedništvo Domovinske vojske naložilo je mobilizaciju partizanskih jedinica u Volinju i odlučilo pokrenuti kampanju "Bura". Dana 28. siječnja 1944. osnovana je 27. volinjska pješadijska divizija Domovinske vojske.

Pored akcija protiv Njemačke, divizija je izvršila 16 glavnih borbenih akcija protiv jedinica UPA, djelomično uklanjajući prijetnju poljskom civilnom stanovništvu na zapadu Volinja.

Procjena broja žrtava

Poljske žrtve i provođenje istrage
Broj od 50 do 60 tisuća ubijenih Poljaka u Volinju poljski povjesničari smatraju najrealnijim, od kojih je 15 tisuća ubijeno do srpnja 1943. i 17.000 u srpnju 1943. Velika skupina Poljaka tražila je sklonište u gradovima pod zaštitom Nijemaca, oko 5-7 tisuća otišlo je u sovjetske partizane. Ukupni gubici poljskog stanovništva u Volinju, uključujući ubijene, ranjene, deportirane i ubijene nakon što ih je uhitio NKVD od 1939. do 1941. u Sibir i Kazahstan (cca. 45 tisuća osoba), koje je ubio NKVD u zatvoru u Lutsk, Rivne i manji broj ubijenih u lipnju 1941. godine (nakon agresije trećeg Reicha na SSSR), deportirani na rad u Njemačku (do lipnja 1943. do 25 tisuća Poljaka), koje je u pacifikaciji ubila njemačka policija, i izbjeglica, bilo je u razdoblju 1939. – 1945 oko 150.000 ljudi.

Žrtve drugih narodnosti

Ukrajinski nacionalisti također su ubijali Židove i Ukrajince koji su se suprotstavili UPA i pomogli Poljacima, također su i likvidirali suradnike iz prve sovjetske okupacije 1939-1941. Mnoge žrtve bile su također među mješovitim brakovima. Prema Siemaszekovim kalkulacijama u Volhyniji 1941-1945 ukrajinski nacionalisti su ubili 846/847 Ukrajinaca, 1210 Židova, 342 Čeha, 135/136 Rusa i 70 ljudi još jedne nacionalnosti. Međutim, to su podaci koji su nepotpuni.

Žrtve etničkog čišćenja bili su i mala zajednica poljskih Armenaca u Galiciji, ubijeni zbog privrženosti Poljacima (Jeruzalemski nadbiskup Teodorowicz snažno zagovarao pripadnost Lavova Poljskoj). Dana 19-21. travnja 1944. oko 500 poljskih Armenaca i Poljaka ubijeno je u Kutach nad Czeremosu u Pokuciu (zvani mali glavni grad poljskih Armenaca).

Materijalni gubici
Osim velikog broja žrtava, antipoljski akcije ukrajinskih nacionalista i lokalnog ukrajinskog stanovništva doveli su do ogromnih materijalnih gubitaka u Volinju.

Moglo se utvrditi da je samo u Volinju (bez područja istočne Malopoljske) od ukupnog broja 1150 ruralnih poljskih naselja, u kojima je bilo 31000 ljudi, tamošnji ukrajinski vojnici uništavali su 1048 naselja i posjede i 26.167 zgrada. Osim toga, uništene su 242 volinjske crkve i 102 kapele.

Dana 16. listopada 1943. zapovjednik Vojne oblasti UPA Turiw naredio je svojim jedinicama da blokiraju gospodarske četvrti gradova, tako da ostanu bez kruha za izbjeglice i da uklone tragove poljske prisutnosti razaranjem i paljenjem kuća. Daljnje uklanjanje materijalnih tragova prisutnosti Poljaka u Volinju provedeno je u skladu s naredbom Organizacije ukrajinskih nacionalista od 2. veljače 1944. godine.

Volinjski pokolj i specijalne službe SSSR-a

Zajednički nalazi sa znanstvenih skupova sa sudjelovanjem poljskih i ukrajinskih povjesničara 1999. godine doveli su do zaključka da su sovjetske posebne službe (NKVD i GRU) doprinijele poticanju i razvoju poljsko-ukrajinskih antagonizama, Uočeno je da je opseg uključivanja sovjetskih posebnih službi i hipoteza u tom smislu ipak nerješiva bez pristupa dokumentaciji u tajnim posebnim zbirkama Ruske Federacije.

Tezu o poticanju međusobnih poljsko-ukrajinskih antagonizama Sovjeta je ispitivao Grzegorz Hryciuk, koji ne vidi mogućnost sovjetske ili njemačke provokacije pri odlučivanju o etničkom čišćenju.
Također, prema najnovijim izjavama Grzegora Motyke (2011.), hipotezu o sovjetskoj provokaciji pri donošenju odluke o etničkom čišćenju treba odlučno odbaciti.
Ne postoji dokumentirani slučaj napada NKVD-ovaca obučenih kao UPA u bilo kojem poljskom selu.

Tužitelj Piotr Zająć iz Odjela za procesuiranje zločina protiv poljskog naroda, iskazao je da je odluka o istrebljenju pala u krugovima vodstva Organizacije ukrajinskih nacionalista i Ukrajinske ustaničke armije, a ostale odrednice genocida bile su: masovno sudjelovanje ukrajinskih seljaka u pokolju i ukrajinski nacionalizam.
Kao što je primijetio Timothy Snyder, slična društvena i povijesna situacija bila je na području sadašnje Bjelorusije, tamo međutim, nije došlo do etničkog čišćenja Poljaka. Razlika je u nacionalističkoj ideologiji koja nije bila rasprostranjena među Bjelorusima.

Komemoracije
Dana 7. srpnja 2016. poljski senat usvojio je rezoluciju koju je posvetio građanima druge Poljske Republike 1939-1945. žrtvama genocida ukrajinskih nacionalista.

Dana 9. srpnja 2016., predsjednik Ukrajine Petro Poroshenko, koji je prisustvovao summitu NATO-a u Varšavi, klečao je ispred glavnog spomenika žrtvama volinjskog genocida.

Dana 22. srpnja 2016., Sejm Republike Poljske - prihvaćanjem rezolucije - utemeljio je 11. srpnja "Nacionalni dan sjećanja na žrtve genocida ukrajinskih nacionalista nad građanima druge Poljske Republike". Sejm je odao počast svim građanima druge Poljske Republike koje su ubili ukrajinski nacionalisti 1943. – 1945.

Filmovi
 Wołyń - zapis o zločinu (Poljska, 2003., dokumentarni film)
 Zaboravljeni zločini u Volinju (Poljska, 2009, dokumentarni film)
 Genocid (Poljska, 2016., dokumentarni film)
 Volinj - nepodmiren genocid (Poljska, 2016, dokumentarni film, producirala ga TV Trwam)
 Volinj (Poljska, 2016, dugometražni film, redatelj Wojciech Smarzowski

Odbijanje odgovornosti za zločine

U listopadu 1943. godine, vodstvo OUN-B-a u odnosu na genocid u Volinji proglasilo je da "ni ukrajinski narod niti Organizacija ukrajinskih nacionalista" nemaju nikakve veze s masovnim zločinima. "Događaji koji su se dogodili posljednjih mjeseci na ukrajinskoj zemlji" nazivali su "klaonice" u kojima su sudjelovali ljudi koji djeluju u inozemstvu - njemački i sovjetski. Poljaci su bili optuženi za eksploziju tih događaja, ukazujući na četiri razloga:

 napeti odnosi između Ukrajinaca i Poljaka zbog nacionalne politike Druge Poljske Republike;
 "Uništavanje Ukrajinaca" koje su počinili Poljaci u Chełmszczyzni (vidi ukrajinizacija zemlje Chełm)
 Poljake je podržalo njemačko stanovništvo i sovjetski partizani;
 "Sustavni pogrom" Ukrajinaca od Poljaka koji služe u njemačkoj policiji.

Prema Krzysztof Ładu, tumačenje OUN-B ušlo je u kanon opravdanja za Volinjski genocid i reproducirano je u mnogim publikacijama nakon Drugog svjetskog rata.

Progoni i ratni zločini u Drugom svjetskom ratu
Ukrajina u Drugom svjetskom ratu
Poljska u Drugom svjetskom ratu

Volinjski pokolj


Kapela sv. Marije Magdalene je rimokatolička građevina u mjestu Marija Magdalena, općini Pušća.

Opis
Kapela sv. Marije Magdalene smještena je na vrhu brijega u sjevernom dijelu istoimenoga naselja. Sagrađena je 1886. godine na mjestu starije kapele, a oko nje je formirano seosko groblje. Jednobrodna građevina pravokutnog tlocrta zaključena je nižim i užim svetištem te poligonalnom apsidom. Iznad središnje osi glavnoga pročelja izdiže se toranj zaključen bakrenom lukovicom. Jedini plastički akcent zabatno zaključenoga glavnoga pročelja jest polukružni luk portala sa zaglavnim kamenom na kojemu je u reljefu prikazana muška glava. Unutrašnji prostor kapele zaključen je ravnim stropom i osvijetljen kroz dva prozora na južnoj strani. Dominantnim položajem na vrhu brijega te skladnim odnosom prema pejzažu kapela s neposrednim prostornim okruženjem ostvaruje visoku ambijentalnu vrijednost.

Zaštita
Pod oznakom Z-5942 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Pušća

Kapela sv. Marije Magdalene (Pušća)


Pokrajina Balıkesir (turski: Balıkesir ili) je jedna od 81 turskih pokrajina koja se nalazi na zapadu Turske. Po podacima iz 2010, u pokrajini živi 1 152 323 stanovnika.

Pokrajina nosi ime po glavnom gradu provincije - Balıkesiru.

Geografske karakteristike
Pokrajin leži duž obala Mramornog i Egejskog mora, na površini od 12.496 km², na zapadu zemlje. Poznat je po proizvodnji maslina i kao popularna turistička destinacija, ali i po rudarstvu jer se tu nalaze brojna nalazišta kaolinita i boraksa.

Administrativna podjela
Pokrajina Balıkesir administrativno je podjeljena na 19 okruga (ilçeler);

Izvori

Vanjske poveznice

 Službene stranice provincije

Turske pokrajine

Balıkesir (pokrajina)


ඉවෝන් ජොන්සන් (මියගියේ ජුලි 1, 2005) ඝාතනය වන විට ශ්‍රී ලංකාවේ ජීවත් වූ 19 හැවිරිදි ස්වීඩන් ජාතික කාන්තාවකි . ශ්‍රී ලංකාවේ රාජගිරියේ රෝයල් පාර්ක් නිවාස සංකීර්ණයේ පඩිපෙළේදී ජූඩ් ශාමන්ත ඇන්තනි ජයමහ විසින් ඇයට පහර දී මාරාන්තික ලෙස ගෙල සිරකර මරා දමන ලදී . ප්‍රධාන ලෙස මොට බලයකින් හිස් කබල කම්පනය වුවද, මරණයට හේතුව ඇදුමකින් හෝ අතින් ගෙල සිරකිරීමෙන් හුස්ම හිරවීමයි.

බොහෝ විට රෝයල් පාර්ක් මිනීමැරුම ලෙස මාධ්‍යවල පෙනී සිටි ජොන්සන්ගේ ඝාතන නඩුව බෙහෙවින් ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. එය පසුව 2019 දී තවදුරටත් මහජන අවධානයට ලක් වූයේ එවකට ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන විසින් නිකුත් කරන ලද ජනාධිපති සමාව ජයමහට ලැබීම හේතුවෙනි. සමාව ලැබීමෙන් ටික කලකට පසු විවෘත ලිපියක් මගින් ජයමහ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් කනගාටුව පළ කළේය.

පසුබිම

ඉවෝන් ජොන්සන්
ඉවෝන් ජොන්සන් උපත ලැබුවේ  1985 අගෝස්තු 15 වන දින ස්වීඩන් ජාතික රොජර් ජොන්සන් සහ ශ්‍රී ලාංකික චමල්කා (පෙර සපරමාදු) ජොන්සන්ට දාව ය.

ඇගේ සොහොයුරිය සහ ජයමහ සමඟින්, ඉවෝන් ඇගේ ප්‍රාථමික හා ද්විතීයික අධ්‍යාපන කාලය සඳහා කොළඹ ජාත්‍යන්තර පාසලට ඇතුළත් වූ අතර, පසුව ඇය විලාසිතා නිර්මාණකරණය හැදෑරීමට ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයට සංක්‍රමණය වූවාය.

ජූඩ් ශාමන්ත ඇන්තනි ජයමහ
ජූඩ් ශාමන්ත ජයමහ උපත ලැබුවේ 1985 දී ප්‍රීති ජයමහ සහ සැන්ඩ්‍රා (පෙර ජෙනිෆර්) ජයමහ යන ධනවත් පවුලකට දාව ය. ඔහුගේ උපතින් වසරකට පසු ඔහුගේ දෙමව්පියන්ගේ විවාහය අස්ථාවර වීමට පටන් ගත් අතර 1996 දී ඔවුන් දික්කසාද විය. දික්කසාදයෙන් පසු ජයමහ තම පියා සමඟ ජීවත් වූයේ බගතල්ල පාරේය.

ජයමහ වයිචර්ලි ජාත්‍යන්තර පාසල, කොළඹ ජාත්‍යන්තර පාසල සහ ACBT යන පාසල්වලට අධ්‍යාපනය ලබා ඇති අතර, ඔහුගේ පියා පවසන පරිදි ඝාතනය වන විට ඔහු ඕස්ට්‍රේලියාවේ උසස් අධ්‍යාපනය නිම කර නිවාඩුවක් ගතකර ගෙදර සිට ඇත.

ඉවෝන්ගේ ඝාතනය වන විට ඔහු ඉවෝන්ගේ බාල සොහොයුරිය වූ කැරොලයින් ජොන්සන් සමඟ ආදර සබඳතාවයක නියැලී සිටියේය. ඇය එක්සත් ජනපදයේ සිටියදී ඇගේ මව සමඟ කළ සංවාදවලින් සනාථ වන පරිදි, ඉවෝන්, ජයමහගේ හැසිරීම් ගැන දැන සිට ඇත. කැරොලයින්ට ඔහු සමඟ සම්බන්ධයක් ඇති කර ගැනීමට ඉඩ නොදෙන ලෙස ඇය තම මවට දැඩි ලෙස අවවාද කළාය.  එසේ තිබියදී, දහහත් හැවිරිදි කැරොලයින් සහ දහනව හැවිරිදි ජයමහ අතර සබඳතාව වර්ධනය විය.

ඔහුගේ නව යොවුන් වියේදී, විකෘති සහ කැරලිකාර හැසිරීම් වල ලක්ෂණ පෙන්නුම් කළේය. කොළඹ අතිරේක මහේස්ත්‍රාත්වරිය හමුවේ සාක්ෂි දෙමින් කැරොලයින් චෝදනා කළේ ජයමහ විසින් කොළඹ ජාත්‍යන්තර පාසලේ සිසුවියක් ගැබිනියක් කර ඇති බවත් මීට පෙර පාසලට මත්කුඩු රැගෙන ඒම හේතුවෙන් පන්ති තහනමකට ලක්ව සිටි බවත්ය. ජයමහගේ තවත් පෙම්වතියන් ගණනාවක් ගැන දැන සිටියද ඇය ඔවුන්ගේ සම්බන්ධය දිගටම කරගෙන ගියාය.

සොයා ගැනීම සහ අත්අඩංගුවට ගැනීම
ඉවෝන්ගේ සිරුර 2005 ජුලි  01 වැනි දින උදේ 9.30 ට රාජගිරියේ රෝයල් පාර්ක් නිවාස සංකීර්ණයේ පඩිපෙළේ තිබී ගෘහ සේවිකාවක් වූ ෂෙලියා ඇන්තනී විසින් සොයා ගන්නා ලදී. ඇන්තනීගේ හාම්පුතා 19 වැනි මහලේ කුලී නිවැසියෙකුට භාණ්ඩ කිහිපයක් ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටි අතර, ඇන්තනී පඩිපෙළ මත වැතිර සිටින සිරුර දුටුවේය. ඇන්තනි මහල් නිවාස සංකීර්ණයේ කළමනාකරු චන්ද්‍රපාල වනසිංහට අනතුරු ඇඟවීය. මෘත දේහය ගැන වනසිංහ මෙසේ සඳහන් කළේය: "ශරීරය බෝනික්කෙකුගේ මෙන් දිස් විය. පසුව මට එම සිරුර රොජර් ජොන්සන්ගේ දියණිය ඉවෝන්ගේ බව හඳුනා ගැනීමට හැකි විය. ඇගේ ඩෙනිම වළලුකර දක්වා ඇද දමා බෙල්ලේ ඔතා තිබුණි."

ජුලි 2 වෙනිදා සවස ජොන්සන්ගේ නිවසේදී ජයමහ අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූ  අතර එහිදී ඔහු අගතියට පත් ජොන්සන් පවුලේ අය සහ ඉවෝන්ගේ මිතුරන් අතර සිටියේය.

නඩු විභාගය, ඒත්තු ගැන්වීම සහ සිදුවීම් ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීම
ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් පසු, දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයේ  294 වගන්තියේ අර්ථ දක්වා ඇති වරද සම්බන්ධයෙන් වන, ඉවෝන් ජොන්සන් ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් ජයමහට කොළඹ මහාධිකරණයේ අධිචෝදනා ගොනු කරන ලද අතර, ජූරි සභාවක් නොමැතිව විනිසුරුවරයෙකු ඉදිරියේ විභාග කරන ලදී. ඔහු 2006 ජුලි 28 වන දින සාපරාධී මිනීමැරුමක් සම්බන්ධයෙන් වැරදිකරු විය. ඔහු වරදකරු වී වසර 12ක බරපතල වැඩ සහිත සිරදඬුවමකට නියම වූ අතර ශ්‍රී ලංකා රුපියල් ලක්ෂ 3ක දඩයක් අය කරනු ලැබීය .

විමර්ශන සහ අධිකරණ වෛද්‍ය දත්ත මගින් ඉවෝන්ගේ ඝාතනයට අදාළ සිදුවීම්වල ප්‍රගතිය තීරණය කිරීමට පැමිණිල්ලට හැකි විය.

ඝාතනයට පෙර රාත්‍රිය
2005 ජූනි  30 වැනි දින රාත්‍රී 8.30  ට ඉවෝන් සහ කැරොලයින්, රොජර් ජොන්සන්ගේ වාහනයේ බගතලේ පාරේ පිහිටි ඔහුගේ නිවසින් ජයමහව රැගෙන යාමට කටයුතු කළේ රාත්‍රියක බාර්-හොප්පිං සඳහා සූදානම් වීම සඳහා ය.  කණ්ඩායම නවම් මාවතේ පිහිටි සිලෝන් ඔටෝමොබයිල් සංගමයේ ගොඩනැගිල්ලේ වයිට් හවුස් ඉන් හි පිහිටි "ග්ලෝ" නමින් හැඳින්වෙන බාර් එකක සහ හිල්ටන් කලම්බො හි ද බ්ලූ එලිෆන්ට් අතර එහා මෙහා ගමන් කළහ .

ඔවුන් කොළඹ ජාත්‍යන්තරයේ ඉගෙනුම ලබන මිතුරන් සමඟ විවිධ ස්ථානවල සිටි අතර, රාත්‍රියේ අවසාන භාගයේදී ජොන්සන් පවුලේ කොරියානු මිතුරෙකු වන ඛොන් නම් පුද්ගලයා හමු විය. පසුව සිව්දෙනා නැවත හිල්ටන් වෙත ගිය අතර, ඔවුන්  ඉවෝන්ගේ මෝටර් රථය නැවත ලබා ගැනීමට පෙර මිනිත්තු 10ක් පමණක් රැඳී සිටියහ. කැරොලයින් චෝදනා කරන්නේ කිසියම් රාත්‍රියක ඇය සහ ජයමහ වාද විවාද ඇති වූ බවත්, පසුව ඉවෝන් කැරොලයින්ගේ චිත්තවේගීය පීඩාව ජයමහට චෝදනා කළ බවත්ය.  කෙසේ වෙතත්, ජයමහගේ නීති උපදේශකවරයා කියා සිටියේ කැරොලයින් පවිත්‍ර නම් පුද්ගලයෙකු සමඟ කතා කිරීම සම්බන්ධයෙන් වාදය ආරම්භ වූ බවත්, ඉවෝන් ජයමහගේ පැත්ත ගත් බවත්ය.

ඉවෝන් සහ ඛොන් ඉන් ටික වේලාවකට පසු නැවත ග්ලෝ වෙත පැමිණියහ. කැරොලයින් සහ ජයමහ කැබ් රථයක් කුලියට ගෙන රෝයල් පාර්ක්හි ජොන්සන්ගේ නිවස වෙත ආපසු පැමිණි අතර ජූලි 1 වැනිදා අලුයම 2:02 ට පැමිණියහ.  23 වන මහලේ පිහිටි ඇගේ දෙමාපියන්ගේ නිවසට පැමිණි පසු, කැරොලයින් ඉවෝන් සමඟ නැවත පැමිණි බව ඇගේ දෙමාපියන්ට වැරදි ලෙස දැනුම් දුන්නාය. පසුව කැරොලයින් සහ ජයමහ කැරොලයින්ගේ කාමරයේ කෙටි කලක් නැවතී සිටි අතර, එහිදී කැරොලයින් ඉවෝන් ගැන විමසීමට ඛොන්ට දුරකථන ඇමතුමක් දුන්නාය. ඔහු සහ කැරොලයින් තම නිදන කාමරය තුළ ලිංගිකව එක් වූ බව ජයමහ පවසන අතර,  කැරොලයින් චෝදනා කරන්නේ ඇය සහ ජයමහ නැවතත් රණ්ඩු වූ බවයි. පෙ.ව. 2:20 - 2:30 අතර නිවසින් පිටවීමට පෙර ජයමහ ඔහුගේ දුරකථනයෙන් කුලී රථයක් කුලියට ගත්තේය.

ඉවෝන් ජොන්සන්ගේ ඝාතනය
ඉවෝන් පෙරවරු 2:50 ට රෝයල් පාර්ක් නිවාස සංකීර්ණයට ආපසු පැමිණියාය.

23 වන මහලේ ඉවෝන් සෝපානයෙන් පිටවීමෙන් පසු ප්‍රහාරය ආරම්භ වූ බව යෝජනා කිරීමට සාක්ෂි හමුවී ඇත. ජයමහ විසින් ඉවෝන්ව පඩිපෙළ වෙතට යාමට බල කළ බව කියනු ලබන අතර, පසුව ඇති වූ ගැටුමේදී ඉවෝන් ලග තිබූ සියළු දෑ බිම වැටුනි. ජයමහ ඇගේ හිස පඩිපෙලේ පඩියක් අද්දරට කිහිපවරක් බලහත්කාරයෙන් පහර දුන් අතර,  ඇයගේ හිස් කබල  කැබලි 60කට වඩා කැඩී ගියේය.

ඉවෝන් පඩිපෙළ හතරක් පහළට ඇදගෙන ගොස් ඇත. ඇගේ සිරුර 19 වන  මහලේ පඩිපෙළ මත තිබී සොයා ගන්නා ලදී.  මරණයට හේතුව, මාධ්‍ය නිලධාරියෙකුට අනුව, මියගිය පුද්ගලයා විසින් පැළඳ සිටි ස්ට්‍රෙච් කලිසම් යුගලයකින් ගෙල තද කිරීමෙන් හුස්ම හිරවීමයි. පැමිණිල්ලට අනුව ජයමහ විසින් වින්දිතයාගේ කකුල් පිටුපසට නැමීමෙන් ඒවා තොණ්ඩුවක් බවට පත් කර ඇත.

ඉවෝන්ගේ දේහය අසල තිබූ බැනිස්ටර් (පඩිපෙළක පැත්තේ ඇති සිරස් සහ අත් වැට මගින් සාදන ලද ව්‍යුහය) මත ජයමහගේ ලේ ගැලපීමේ සලකුණක් හමු විය.

ඝාතනයෙන් පසු
ඝාතනයෙන් පසු තම සිරුරේ සහ අත්වල සහ හිසකෙස්වල එකතු වූ ලේ සහ ද්‍රව්‍ය සේදීම සඳහා රෝයල් පාර්ක්හි තටාකයේ ස්නානය කළ බව ජයමහ පාපොච්චාරණය කළේ  ය.

ජයමහගේ කුලී රථය අලුයම 3:25-3:30  අතර ඔහුගේ මිතුරා වන ෂෆ්රාස් රිල්වාන් මොහොමඩ් සමඟ පැමිණියේය. කුලී රථයේ රියදුරු සහ මොහොමඩ් පසුව ස්වාධීනව සාක්ෂි දෙමින් කියා සිටියේ ජයමහ බොක්සර් කොට කලිසමකින් සහ කමිසයකින් පමණක් සැරසී, නැමුණු කලිසම් යුගලයක් රැගෙන, රුධිරය නොපෙනෙන ලෙස පෙනී සිටි බවයි.

කැරොලයින් චෝදනා කළේ ජූලි  1 වැනිදා උදෑසනින් පසු ජයමහ තමා සමඟ නිතර නිතර ඇසුරු කළ පුරුද්දෙන් බැහැර වූ බවයි. සාමාන්‍යයෙන් දිනකට ඔහුගෙන් ඇමතුම් කිහිපයක් ලැබුණද ඉදිරි දින එකහමාරක කාලය තුළ ඇයට ඔහුගෙන් දුරකථන ඇමතුම් නොලැබුණි. ජයමහ ද ජූලි 2 වැනිදා වනතුරු කැරොලයින් බලන්නට ගියේ නැත.

අසාර්ථක අභියාචනය සහ මරණ දඬුවම
ජයමහ 2011 සැප්තැම්බර් 21 සහ 2012 ජූලි 22 යන දිනවලදී අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කළ අතර, ඊට ප්‍රතිචාර වශයෙන් නීතිපතිවරයා ඔහුට ලබා දී ඇති සිරදඬුවම දැඩි ලෙස සිරගත කිරීමේ සිට මරණ දණ්ඩනය දක්වා වැඩි කරන ලෙස පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කලේය.

අභියාචනා නඩුව ඩබ්ලිව් එල් රංජිත් සිල්වා සහ නලින් පෙරේරා යන විනිසුරුවරුන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් 2012 මාර්තු  16, මාර්තු  19 සහ මැයි  3 යන දිනවල විභාග කරන ලදී. ජයමහගේ සහ නීතිපතිවරයාගේ අභියාචනා දෙකම දෙපාර්ශවයේම අභියාචනා දෙකටම පොදු වූ තනි තීන්දුවක් මගින් විසඳා ඇත.

නඩු විභාගය අතරතුර, පැමිණිල්ලේ සහ අභියාචකයාගේ නීතිඥවරයා 2006 නඩුවේ කරුණු, සාක්ෂි සහ සාක්ෂි නැවත සලකා බලන ලදී.

ආරක්ෂාව සඳහා නඩුව
අභියාචකයාගේ නීතිඥවරයා නඩුව ආරම්භ කළේ ඝාතනයට පෙර ජයමහ සහ ඉවෝන් අතර සතුරුකමක් හෝ ගැටුමක් නොතිබූ බව තහවුරු කිරීමට උත්සාහ කිරීමෙනි.

එවිට ජයමහගේ නීතීඥවරයා තර්ක කළේ අපරාධය සිදු වූ ස්ථානයේ තිබී සොයාගත් සටහන ජයමහ සමඟ නිශ්චිතව නොගැලපෙන බවයි. මේ අනුව, සමස්ත නඩුවම පරිවේශනීය සාක්ෂි මත පදනම් වූ අතර වෙනත් පුද්ගලයෙකු අපරාධය සිදු කිරීමට ඇති ඉඩකඩ පළමුව ඉවත් නොකර ජයමහට ගැටගැසීමට නොහැකි විය.

අපරාධය සිදුවූ ස්ථානය ආසන්නයේ වැටී ඇති සියලුම පෞද්ගලික දේවල් එකක්වත් ජයමහට අයත් නොවන බවට ඔහුගේ නීතිඥවරයා තර්ක කළේය.  තවද අපරාධය සිදු වූ ස්ථානයේ තිබී සොයා ගත් වෝහාරික සාම්පල ජයමහට නොගැලපෙන බව වෝහාරිකව විශ්ලේෂණ කළ අතර පඩිපෙළ මත තිබූ ලේ ගලන ශරීරයෙන් ගැලූ ලේ වලින් ජයමහ විසින් පැළඳ සිටියා යැයි කියන පාවහන් යුගලය හි තැවරීම වැළැක්විය නොහැකි බවත් ඒ සදහාද ලේ හෝඩුවාවක් නොතිබුණි. .

පොලිසියට දැනුම් දීමට පෙර අපරාධ ස්ථානයට කිහිප වතාවක්ම ගොස් ඇති බැවින්, අභියාචකයාගේ වරදකාරිත්වයට කෙල සාම්පලවලින් කිසිදු බලපෑමක් නොමැති බව විනිසුරුවරයා සොයා ගත්තේය. පරීක්‍ෂාවට ලක්‌වූ බූට් සපත්තු යුගලය ජයමහ විසින් ස්වේච්ඡාවෙන් භාරදුන් එකක් බවත්, ඒවා පොලිසිය විසින් සොයා නොගත් බවත් විනිසුරුවරයා නිරීක්ෂණය කළේය.

අභියාචනා විභාගයේදී ඉදිරිපත් වූ සාක්ෂිවලින් පෙනී ගියේ ජයමහ බීමත්ව සිට ඇති බවයි. මිනීමැරුම් විනිශ්චය ආපසු හැරවීමට ජයමහ කොතෙක් දුරට මත් වී සිටියේද යන්න තීරණය කිරීම ඉවහල් විය.

මරණ දඬුවම නියම කිරීම
ඉවෝන්ගේ ඝාතනයේදී සහ ඉන් ටික කලකට පසුව ජයමහ විසින් ගනු ලැබූ ක්‍රියාමාර්ග සහ පූර්වාරක්ෂාවන් සමාලෝචනය කළ සභාපති විනිසුරුවරයා, ඒවා සාපරාධී නොවන මිනීමැරුම් තීන්දුවට නොගැලපෙන බව සොයා ගත්තේය. රෝයල් පාර්ක් තටාකයේ දිය නෑම, ලේ වැගිරෙන ඇඟලුම් ඉවත් කිරීම වැනි ජයමහගේ ක්‍රියාවන්හි ඇති වූ සූක්ෂ්ම සිතිවිල්ල, අධික ලෙස මත් වූ පුද්ගලයෙකුට නොතිබූ මනසක් ඇති කිරීමට හේතු වූ බව විනිසුරුවරයා සඳහන් කළේය.

අවසානයේ විනිසුරුවරයා ජයමහ මිනීමැරුම් චෝදනාවට වරදකරු කොට ඔහුගේ මරණ දඬුවම වැඩි කළේය.

ජයමහ විසින් නැවත වරක් අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පසු 2014 දී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් දඩුවම තහවුරු කරන ලදී.

ජනාධිපති සමාව
2019 නොවැම්බර් 9 වන දින, ජූඩ් ශාමන්ත ජයමහ මහතාට මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින් ජනාධිපති සමාව ලබා දුන්නේ ඔහුගේ නිල කාලය අවසන් සතියේදීය. ජයමහ 2012 වසරේ සිට සිරගතව සිටි කුරුවිට බන්ධනාගාරයෙන් එදිනම නිදහස් විය.

ජනාධිපති මාධ්‍ය අංශය නිකුත් කළ මාධ්‍ය නිවේදනයක දැක්වෙන්නේ බෞද්ධ ආගමික නායක රතන හිමියන්, පූජ්‍ය බද්දේගම සමිත හිමි සහ ආචාර්ය කැරදේවල පුන්නරතන නායක හිමියන්ගේ නිර්දේශ මත මෙම සමාව ලබාදී ඇති බවයි.

ජයමහගේ විවෘත ලිපිය
2019 නොවැම්බර් 14 වන දින, කුරුවිට බන්ධනාගාරයෙන් නිදහස් වූ පසු, ජයමහ ශ්‍රී ලංකාවේ මහජනතාවට විවෘත ලිපියක් ලිවීය.

මෙම ලිපියෙන් ජයමහ තම තරුණ අවධියේ ඔහුගේ හැසිරීම ඔහුගේ අස්ථාවර ළමා කාලයෙහි නිෂ්පාදනයක් ලෙස සැලකේ.

ජොන්සන් පවුලට විශේෂයෙන් යොමු කරන ලද ඔහුගේ ලිපියේ කොටසක, ජයමහ ඉවෝන්ව ඝාතනය කිරීම ගැන ඔහුගේ පසුතැවිල්ල සහ ශෝකය ප්‍රකාශ කරන අතර "දිගටම නිවැරදි කිරීමට උත්සාහ කිරීමට" ඔහුගේ ආශාව ප්‍රකාශ කරයි.

ජයමහගේ ලිපියේ කොටසක් ද ඔහු නිදහස් කිරීම පිළිබඳ සමාජ ගැටළු විසඳීම සඳහා වෙන් කර ඇත. ඔහුගේ උසස් අධ්‍යාපනය සහ ලන්ඩන් ආර්ථික විද්‍යා පාසලෙන් ආර්ථික විද්‍යාව පිළිබඳ BSc උපාධියක්, ශ්‍රී ලංකා විවෘත විශ්ව විද්‍යාලයෙන් ව්‍යාපාර පිළිබඳ MSc උපාධියක් ලබා ගැනීම සහ ඔහුගේ ආචාර්ය උපාධිය අවසන් වීමට ආසන්න වීම ඔහුගේ හැසිරීමේ වෙනසක් සනාථ කරන බව ඔහු පවසයි.

ජයමහ සිය ලිපිය අවසන් කළේ ඔහු සිරගත කිරීම පිළිබඳ කෙටි කාලසටහනක් මෙන්ම ඔහුට දෙවන අවස්ථාවක් ලබා දෙන ලෙස කරන ආයාචනයකිනි.

ප්‍රතික්‍රියා සහ මතභේද
ජනාධිපති සමාව ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ නායක සහ ජනාධිපති අපේක්ෂක අනුර කුමාර දිසානායක විසින් "ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ නීති විරෝධී සහ සාධාරණීකරණය කළ නොහැකි පියවරක්" ලෙස සලකනු ලැබීය .

2019 ජනාධිපති අපේක්ෂක සජිත් ප්‍රේමදාස තේරී පත් වුවහොත් සමාව අවලංගු කරන බවට පොරොන්දු විය.

ගාල්ල රදගුරු අති උතුම් රේමන්ඩ් වික්‍රමසිංහ මහතා විසින් ජයමහ මහතාට සමාව ලබාදීම අනුමත කරන ලෙස ලිඛිතව දන්වා ඇති බවද ජනාධිපති මාධ්‍ය අංශය ප්‍රකාශ කළේය. 2019 නොවැම්බර් 11 වැනි දින, වික්‍රමසිංහ රදගුරු ප්‍රකාශයක් නිකුත් කරමින්, සමාව ලැබීමට වසර කිහිපයකට පෙර, සිරකරුවන්ගේ පොදු පුනරුත්ථාපනය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි, ජයමහ ගැන විශේෂයෙන් සඳහන් නොකළ, අනුමත කිරීම පැහැදිලි කළේය.

ඉවෝන්ගේ සොහොයුරිය වන කැරොලයින් ජොන්සන් සමාවට එරෙහිව ප්‍රසිද්ධියේ කතා කර ඇති අතර, ජයමහ "කිසිදු පසුතැවිල්ලක් නොපෙන්වන" බව සඳහන් කරයි.

ඉවෝන් ජොන්සන් ඝාතනය


AZAL PFK () Azerbaycan Premyer Ligası'nda mücadele eden bir futbol kulübüdür.

Takım kadrosu

(kaptan)

Dış bağlantılar

Azerbaycan'daki futbol kulüpleri
Bakü'deki futbol kulüpleri

Şüvelan FK


firstname.lastname@example.com

ඉතිහාසය
පසු ගිය වකවානුවේ සිදු වු සමාජ ජාලවල වර්ධනයට පෙර තිබු සමාජ ජාල තාක්ෂණික ආකෘති වුයේ අන්තර්ජාලයේ බහුක්‍රිඩක ක්‍රීඩා,බ්ලොග් අඩවි,පුවත් සමාගම්,ඉලෙක්ට්‍රොනික තැපැල් ලැයිස්තු සහ පෙම් හමුවීම් සේවා ඇතුළු දේ වේ.මේ සියළු දේ නවීන අඩවි වලට ප්‍රධාන රුකුලක් නිර්මාණය කල අතර මෙම පැරණි අනුවාද වලට පවා ආරම්භයේ දී පෞව්ද්ගලිකත්වය ගැටළුවක් විය.1996 යේ ,නිව් යෝර්ක් නගරයේ තරුණ කාන්තාවක් අන්තර්ජාලයෙන් හඳුනා ගත්තකු සමග තම පළමු පෙම් හමුවෙහි යෙදී සිටි අතර,ඇයගේ පෙම්වතා අන්තර්ජාලයෙන් ඔවුන් සාකච්චා කල ලිංගික මන:කලපිතයන් අත්හදා බැලීමට උත්සහ කිරීමෙන් පසුව ඇය ලිංගික අතවර සඳහා නඩු දැමීය. මෙය අන්තර්ජාල පෞව්ද්ගලිකවය සම්බන්ධයෙන් තවදුරටත් පැමිණිය හැකි ගැටළු සඳහා එක මුලික උදාහරණයක් පමණක් වේ.

ගැටළු

Cyberstalking සහ ස්ථානය අනාවරණය
මුහුනුපොත වැනි අඩවි වල නිර්මාණයත් සමග,බොහෝ දෙනා තම පෞව්ද්ගලික තොරතුරු අන්තර්ජාලය හරහා හෙළිදරව් කරති.තම පෞව්ද්ගලික සැකසුම් (Privacy Settings) වෙනස් කළහැකි බව සහ එසේ වෙනස් නොකළ හොත් ,ඔවුන්ගේ තොරතුරු මහජනයාට විවුර්ත බව බොහෝ පරිශීලකයින් නොදනිති. මුහුනුපොත සහ ට්විටර් වැනි අඩවි වල ජනප්‍රියභාවය වර්ධනය වුයේ ස්ථාන පිළිබඳව තත්ත්ව යාවත්කාලීන කිරීම වැනි පෞව්ද්ගලික තොරතුරැ ප්‍රචාරය කිරීම මගිනි.සමහර යොදා ගැනීම් සයිබර්කතා වලින් සීමා වේ. මෙමගින් අන්තර්ජාල පෞවුද්ගලිකත්වයේ භූමිකාව ,ආරක්ෂාවෙහි අතිච්චාදනය ලෙස ප්‍රතිනිර්වචනය කරනු ලැබේ.

ඇතැම් මෘදුකාංග පැහැදිලි ලෙසම මධ්‍යගත වී ඇත්තේ "cybertalking" මතයි."Creepy" නමැති මෘදුකාංගයෙන්,පුද්ගලයෙකු ට්විටර් හෝ ෆ්ලිකර් වෙත උඩුගත කරනු ලබන චයාරූප භාවිතා කරමින් පුද්ගලයා සිටින ස්ථානය සිතියමක් මත ලුහුබැඳිය හැක. පුද්ගලයෙකු ඡයාරූප සමාජ ජාල අඩවි වෙත උඩුගත කරන විට ,අනෙක් පුද්ගලයින් හට ඉතා මෑත ඔහු සිටි ස්ථාන ලුහුබැඳිය හැකි වේ.අක්ෂාංශ හා දේශාංශ ඛණ්ඩාංක සම්බන්ධ කර එම තොරතුරු ස්වයංක්‍රීයව මෘදුකාංගය වෙත යැවීමේ හැකියාව ඇතැම් ස්මාර්ට් ජංගම දුරකථන වෙත තිබේ. මෙම මෘදුකාංගය භාවිතා කරන කවරෙකුට හෝ විශේසහිත පුද්ගලයෙකු සඳහා සෙවුම් කර ඔහුගේ ආසන්තම ස්ථානය සොයා ගත හැක. මෙමගින්, විශාල පරිවාර ජන කණ්ඩායමක් සමග තම තොරතුරු බෙදා ගන්නා බොහෝ පරිශීලකයින් වෙත එල්ල විය හැකි තර්ජන විදහාපායි.

මුහුනුපොත් "ස්ථාන(places)" යනු පරිශීලක ස්ථාන තොරතුරු ජාල සමජය තුල ප්‍රසිද්ධියට පත් කරන සේවාවකි.සිල්ලර වෙලන්දසැල්, පහසු වෙළඳසැල් සහ අවන්හල් ඇතුළු විවිධ ස්ථාන සෝදිසි කිරීමට පරිශීලකනයින්ට ඉඩ ලැබී තිබේ.තවදුරටත්,තම පෞවුද්ගලික තොරතුරු අන්තර්ජාලය වෙත අනාවරණය කරමින් ස්වකීය "ස්ථානය" නිර්මාණය කරගැනීමේ හැකියාව පරිශීලකයින්ට ලැබී ඇත.මෙම සහන ලුහුබැදීමේ ආකෘතිය ස්වයංක්‍රීය වන අතර, අතින් ක්‍රියා විරහිත කල යුතු වේ.පරිශීලකයාගේ පෞවුද්ගලිකත්වය සුරක්ෂිත කිරීම සඳහා විවිධ සැකසුම් ක්‍රියා විරහිත කිරීමට සහ හැසිරවීමට සිදු වේ. epic.org ට අනුව මුහුනුපොත් පරිශීලකයින් සඳහා නිර්දේශ ව දේ වන්නේ (1) බාධා කරන්න "මා සිටින ස්ථාන දැකීමට මිතුරන්ට ඇති හැකියාව" (2) රිසිකරණය කරන්න "මා සිටින ස්ථාන," (3) බාධා කරන්න "දැන් මෙහි සිටින පිරිස," සහ (4) ඊලගට "මා නැරඹු ස්ථාන.".[5] තවදුරටත්,අන්තර්ජාල සමුහයේ වෙළඳ ප්‍රචාරණය ඉලක්ක කිරීමට භාවිතා කල ,මුහුනුපොතෙහි "අසාධාරණය සහ රැවටීම" යන වෙළඳ ප්‍රතිපත්ති සම්බන්ධව, සාමුහික වෙළඳ කොමිසම වෙත පැමිණිලි දෙකක් ලැබිණි. "ස්ථාන" පරිශීලක පිහිවීම් තොරතුරු ලුහුබැඳ මුලිකවම වෙළඳ ප්‍රචාරක අරමුණු සඳහා යොදා ගැනිණි.තෙවන පාර්ශවයේ ප්‍රචාරකයන්ට දැන්වීම් එක් එක් පුද්ගලයාගේ රුචිකත්වයට ගැලැපෙන අයුරින් රිසිකරණය කර ප්‍රචාරය කිරීමට ලුහුබඳිනු ලැබූ එක් එක් පිහිටීම් ඉඩ සලසා දෙනු ලැබේ. දැනට, සාමුහික වෙළඳ කොමිසම,ඉලෙක්ට්‍රොනික පෞද්ගලීක තොරතුරු මධස්ථානය සමග එක්ව සමාජ ජාල අඩවි වල පිහිටීම් දත්ත ලුහුබැඳීම පිලිබඳ ගැටළු අනාවරනය කරමින් පවතී.

සමාජ ගිණුම් සහ තෙවන පාර්ශව අනාවරණය
පෞද්ගලිකත්ව පනත 1974 ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ:
 "ඕනෑම ආකාරයක, සන්නිවේදන වාර්තා අඩංගු පද්ධතියක්,යම් හේතුවක් සඳහා ඉල්ලීම් කරන ලද ලිඛිත ලියවිල්ලකට හෝ වර්තා අදාල තනි පුද්ගලයා විසින් පෙර ලිඛිත සම්මුතියකට හැර, කිසිඳු නියෝජිතායතනයක් මගින් කුමන පුද්ගලයෙකුට හෝ තවත් නියෝජිතායතනයකට අනාවරණය නොකළ යුතුයි [12 වන ව්යතිරේකයන් යටත්].
මෙම අන්තර්ගතයේ සඳහන් වන අනාවරණය, ලිඛිත,වාචික ,ඉලෙක්ට්‍රොනික හෝ යාන්ත්‍රික ,ඕනෑම ආකාරයක සන්නිවේදනයක් සඳහා අදාළ වේ.මෙමගින් කියා පාන්නේ,පුද්ගලයෙකුගේ තොරතුරු ,එම පුද්ගලයා විසින් එම තොරතුරු නිදහස් කිරීම සඳහා දෙන ලද සම්මුතියකින් තොරව , ලබා දීම හෝ අනාවරණය කිරීම නියෝජිතායතන වලට තහනම් බවයි. කෙසේ වුවත් ,සිදුවූ අනාවරණය යුතු අනාවරණයක්ද,සාමාන්‍ය අනවරනයක්ද යන්න ඔප්පු කිරීම තනි පුද්ගලයාට අයත් කටයුත්තක් වේ.[6] මේ හේතුවෙන්,මුහුනුපොත වැනි සමාජ ජාල අඩවි ,තෙවන පාර්ශව මෘදුකාංගයක් පරිශීලක තොරතුරු ඉල්ලීම් කලවිට අනුමැතිය අපේක්ෂා කරයි.

1974 පෞද්ගලිකත්ව පනත ,තෙවන පාර්ශව අනාවරණය තුලින් පෞද්ගලිකත්ව ආක්‍රමණ සීමා කිරීමට බොහෝ දේ සිදු කලත්,එම අනාවරණය අවසරලත් ලෙස සැලකිය හැකි ව්‍යතිරේක දොළොසක ලැයිස්තුවක් ඉදිරිපත් කරයි:
 1. "ඔවුන්ගේ රාජකාරියෙහි කාර්ය සාධනය " වැනි තොරතුරු අවශ්‍ය ,නියෝජිතායතන වල සාමාජිකයින් සඳහා
 2.තොරතුරු පිලිබඳ නිදහස පනත එවැනි තොරතුරු ඉල්ලුම් කලේ නම්
 3. අනාවරනය කල තොරතුරු "එය එකතු කල අරමුණ සමග අනුකුල " නම්
 4. විශේෂ ජන ලේඛනයක් සම්පූර්ණ කිරීමට ජන ලේඛන කාර්යාලයට එවැනි තොරතුරු අවශ්‍ය නම්
 5. එකතු කල තොරතුරු සේවනය කරනු ලබන්නේ "සංඛ්‍යාන පර්යේෂණයක " ආකෘතියක් ලෙස පමණක් බව සහ "තනි තනි ව හදුනාගත " නොහැකි බව තෙවන පාර්ශ්වය මගින් පැහැදිලිව ම තනි පුද්ගලයා වෙත දන්වනු ලබන්නේ නම්
 6. එය ඓතිහාසිකව ජාතික ලේඛනාරක්ෂකයට සහ වාර්තා පරිපලනයට අදාලව එකතු කල හැකි නම්
 7. එවැනි තොරතුරු නීතිය බලාත්මක කිරීමේ ආයතනයක් මගින් ඉල්ලුම් කලේ නම්
 8. එවැනි තොරතුරු "පුද්ගලයෙකුගේ සෞඛ්යය හෝ ආරක්ෂාව" සඳහා ප්‍රයෝජනවත් ලෙස සලකනු ලැබේ නම්
 9. එවැනි තොරතුරු කොංග්‍රස් මන්දිරය මගින් හෝ එහි උප එක කමිටුවකින් ඉල්ලුම් කලේ නම්
 10. එවනි තොරතුරු සාමාන්‍ය වගවීම් කාර්යාලයෙහි ප්‍රධානියා විසින්හෝ "ඔහුගේ එක් බලයලත් නියෝජිතයෙකු" විසින් ඉල්ලුම් කරනු ලැබුවේ නම්
 11. එවැනි තොරතුරු උසාවි නියෝගයක් ඔස්සේ ඉල්ලුම් කරනු ලැබුවේ නම්
 12.එවැනි තොරතුරු ණය එකතු පනත ඔස්සේ ඉල්ලුම් කරනු ලැබුවේ නම්.
සමාජ පැතිකඩ, නිශ්චිත වයස් කාණ්ඩ , ස්ත්රී පුරුෂ කණ්ඩායම්, සහ ජන කොටස්වලට පවා විශේෂිත දේ පැවරීමට,වළඳ දැන්වීම් හරහා ෙපරහන් කිරීමට ෆේස්බුක් සහ වෙනත් සමාජ ජාල මාධ්ය වෙබ් අඩවි සඳහා ඉඩ සලසයි..

Spokeo වැනි දත්ත ඒකරාශි අඩවි සමාජ වෙබ් අඩවි, හරහා සමාජ දත්ත ඒකරාශී කිරීම මෙන්ම මහජන වාර්තා සමග එය ඒකාබද්ධ කිරීමේ ශක්යතා ඉස්මතු කර ඇත.2011 අධ්‍යනයක් සමාජ ජාල  විවිධ සංඛ්යාවක් ඇති පරිශීලකයන් විශාල සංඛ්යාවක් පුරා අනපේක්ෂිත තොරතුරු කාන්දු කරන ලද ප්‍රමාණය කොපමණද මැනීම මඟින් මෙම ගැටලු ඉස්මතු කර ඇත.එය ඔබ දන්නා ආරක්ෂණයට එරෙහිව යොදා ගත හැකි බවට තොරතුරු හඳුනාගෙන මැන්නේ ය.

අධ්‍යන ද  බොහෝ සමාජ ජාල නොසිතාම,පෞද්ගලික තොරතුරු සමඟ 3 වන පාර්ශ්ව වෙළඳ දැන්වීම් සහ සොයා ගැනීෙම් අඩවි සැපයන බව පෙන්වා ඇත.එය නොදැනුවත්ව එය පෞද්ගලික තොරතුරු පිලිබඳ ප්රශ්න නගා යොමුවන් හෝ කුකීස් හරහා 3 වන පාර්ශ්ව දැන්වීම් අඩවි වලට යවයි.

ආක්රමණික පෞද්ගලිකත්වය ගිවිසුම්
සමාජ ජාල වල තවත් පෞද්ගලිකත්වය ගැලළුවක් වන්නේ පෞද්ගලික ගිවිසුම්ය.පුද්ගලිකත්ව ගිවිසුම ප්‍රකාශ කරන්නේ,පරිශීලකයන් උඩුගත කරන සියලු අන්තර්ගතයන් සමාජ ජාල වලට හිමි බවයි.පරිශීලක ඔහුගේ හෝ ඇයගේ ගිණුම අවසන් කිරීමට තීරණය කල ද මෙම පින්තූර, වීඩියෝ දර්ශන, සමාජ ජාල දත්ත සමුහයේ ගබඩ වී ඇති බව මෙහි ඇතුලත් වේ..

නව යොවුන් වියට පෙර සහ මුල් නව යොවුන් වියේ
පෞද්ගලික තොරතුරු හුවමාරු හැසිරීමේ, වඩාත් පීඩාවට පත් වින්දිතයන් වන්නේ නව යොවුන් වියට පෙර සහ මුල් නව යොවුන් වියේ පසුවනන් වේ.බොහෝ වෙබ් අඩවි වල වයස් සීමාවකින් තබා ඇති නමුත් ඔවුන් කෙසේ ඵලදායී ද නැත් ද යන්න විවාදාත්මක ය.සොයා ගැනීම් සොයාගෙන ඇත්තේ,අන්තර්ජාල පෞද්ගලිකත්වය සම්බන්ධයෙන් මෙන්ම දෙමාපියන් , ගුරුවරුන්, සහ සම වයසේ මිතුරන් ගේ අවධානය, අන්තර්ජාල පෞද්ගලිකත්වය දෙසට අන්තර්ජාල පරිශීලක හැසිරීම කෙරෙහි බලපෑමට සැලකිය යුතු කාර්ය භාරයක් ඉටු කරන බවයි. [11] [12] අමතරව,වෙනත් අධ්යයනයන් ද සොයා ගෙන ඇත්තේ,යෞවනයන්ගෙන් උත්සන්න වන පෞද්ගලිකත්වය කෙරෙහි අවධානය, ඔවුන් පෞද්ගලිකත්වය ආරක්ශක හැසිරීම් උපයෝගී කරගැනීමට ද වැඩි සම්භාවිතාවක් ඇති කිරීමට හේතු වනු ඇති බවයි.[13] සමාජය තුළට වර්ධනය වන මෙම තාක්ෂණික සංස්කෘතිය තුළ ඉහළ යා යුත්තේ නව යොවුන් හා දෙමව්පියන්ගේ දැනුවත් කිරීම පමණක් නොව,සමස්තයක් ලෙස සමාජය ම පුද්ගලිකත්ව වැදගත්කම පිලිබඳ දැනුවත් විය යුතුය.[citation needed]

නීතිය ක්රියාත්මක වේ ද සෙවීමේ ජාල
ඇමරිකානු FBI, ෆේස්බුක්, ට්විටර්, MySpace , LinkedIn මත වෙස්වලාගත් නියෝජිතයන් යොදා ඇත.පුද්ගලිකත්ව නිකුත් කිරීමට නීති රීති සහ මාර්ගෝපදේශන, අධිකරණ දෙපාර්තමේන්තුවට අභ්යන්තර වන අතර විස්තර  ජනතාවට නිදහස් නොවේ.නියෝජිතයෙකුට,යාළුවෙක්, දිගු අහිමි ව සිටි නෑයෙක් , පවා කලත්රක් සහ දරුවෙක් ලෙස සිටිය හැක.මෙය පෞද්ගලිකත්ව සම්බන්ධයෙන් සැබෑ ප්රශ්න මතු කරයි.ෆේස්බුක්, ට්විටර් , සහ වෙනත් සමාජ ජාල වෙබ් අඩවි භාවිතා කරන අයට වුවද,යම් මට්ටමක පෞද්ගලිකත්ව දැනුම සෑම විටම සම්මුතිකාමී කරනු ඇත,නමුත් මිතුරු ඉල්ලීම් එකම අරමුන සෙවීම වන ෆෙඩරල් නියෝජිතකුගෙන් මිතුරා ආරාධනයක් විය හැකි බව කිසිම කිසිවෙකුත් සැක නොකරනු ඇත.තවද, එක් වර්ෂය දක්වා ලොගින් වු,ෆේස්බුක්, ට්විටර් , සහ MySpace පෞද්ගලික තොරතුරු හා අතීත තනතුරු,මකා දමන ලද පැතිකඩයන් පවා වරෙන්තුවක් සමග ඉතා පෞද්ගලික තොරතුරු ද භාර කල හැක. එක් උදාහරණයක්, මැක්සි සෝපෝ සම්බන්ධයෙන් වන අපරාධ රැසක් ෆේස්බුක් භාවිතයෙන් විමර්නයි.ඔහු බැංකු වංචාවක් සම්බන්ධයෙන් චෝදනා , සහ මෙක්සිකෝව පලා කිරීමෙන් ෆේස්බුක් පළකිරීම ආරම්භ වන තෙක් සොයාගත නොහැකි විය.ඔහුගේ පැතිකඩ පෞද්ගලික වුවද,ඔහුගේ මිතුරන් ලැයිස්තුව නොවේ,මෙම දෛශික මගින් , ඔවුන් අවසානයේ ඔහු අල්ලා ගත්හ.

මෑත වර්ෂ වලදී,සමහර ප්රාන්ත හා ප්රාදේශීය නීතිය ක්රියාත්මක කරන ආයතන ද සම්පත් ලෙස සමාජ මාධ්ය වෙබ් අඩවි මත රැඳීමට පටන් ගෙන ඇත.තොරතුරු වාර්තා ලබා ගැනීම පරිශීලකයින් සමග ප්‍රසිද්ධියේ  බෙදා නොගත්තත් ,ෆේස්බුක් හා MySpace වැනි මහජන පිටු නීති බලාත්මක කිරීමට වැදගත් විය හැකි පෞද්ගලික තොරතුරු වලට ප්රවේශය ලබා දීමට සිතාසි අවශ්‍ය වේ. [15] පොලිස් දෙපාර්තමේන්තු වාර්තා කරන්නේ, පරීක්ෂණ සහායට, සැකකරුවන් නිරීක්ෂණයට , සහ කල්ලියක් ක්රියාකාරකම් නිරීක්ෂණයට සමාජ මාධ්ය වෙබ් අඩවි භාවිතා කරන බවයි..

'ප්රහාරය පාලනය '
එංගලන්තයේ, Lord Justice Leveson ,බ්රිතාන්ය මාධ්ය ආචාර පිලිබඳ Leveson වාර්තාවේ කතෘ,අන්තර්ජාලය මත පෞද්ගලිකත්ව ආරක්ෂාව මත පියවර ගැනීමට අවශ්යතාව අවධානයක් යොමු කර තිබේ,ඔහු විස්තර කරන්නේ, ඕපාදූප සඳහා ගෝලීය මෙගාෆෝන බවට පත්ව තිබීමට:"ට්විටර් විසින් නඩු විභාගය අනතුරක් පමණක් නොව, නිමක් නැති දඬුවම් , හා පුනරුත්ථාපන කිසිදු බලාපොරොත්තුවක් ගුගල් විසින් නොමැත" යන්නයි.

සමාජ ජාල

ෆේස්බුක්
කාලයත් සමඟ  සාමාන්යයෙන් මෙම අඩවියේ ඇති එහි පෞද්ගලිකත්ව සැකසීම් වෙනස් මෙන්ම ෆේස්බුක් යෙදුම් තුළ පෞද්ගලිකත්වය සැලකිල්ල හේතුවෙන් ෆේස්බුක් පෞද්ගලිකත්වය සැලකිල්ල වර්ග සඳහා අධීක්ෂණය කර ඇත. ෆේස්බුක් පළමුව 2004 දී ආරම්භ කරන විට එය විශ්ව විද්යාල කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන ලද අතර ගිණුමක් විවෘත කළ හැක්කේ .edu ලිපිනය සමඟ පමණක් විය. තවද, ඔබේ ම විශ්ව විද්යාල ජාලය තුළ අයට පමණක් ඔබේ පිටුව දකින්නට හැකි  විය. සමහර මූලික පරිශීලකයන් මෙම හේතු නිසා පෞද්ගලික තොරතුරු බෙදා හදා ගැනීමට වඩා කැමැත්තෙන් සිටින බව ඔවුහු තර්ක කරති. කල් යත්ම , ෆේස්බුක් විශ්ව විද්යාල වලින් පිටත සිටින අයට ඉඩ ලබා දී වඩාත් මහජන බවට පත් විය. තවද, නිශ්චිත ජාලය නොමැති අය ,එක්වී  ජාල වල ඇති තමන්ගේ ම නොවන පිටු බැලීමට හිකි විය. 2006 දී ෆේස්බුක්, මෑත මිතුරා ක්රියාකාරකම් ඉස්මතු කරන ලක්ෂණය, පුවත් සංග්රහය හඳුන්වා දෙන ලදී. 2009 වන විට, ෆේස්බුක් "ප්රකෘති ලෙස තව තවත් තොරතුරු මහජන" කළේය. උදාහරණයක් ලෙස, 2009 වසරේ දෙසැම්බර් මස , " ෆේස්බුක් විශාල ලෙස එහි රහස්යතා ප්රතිපත්ති වෙනස් කරමින්, මීට පෙර ඔවුන් මෙම ලැයිස්තු පෞද්ගලික වීමට අවශ්ය බව පැවසු පරිශීලකයන්ගේ පවා,පරිශීලකයන්ට එක් එක් අයගේ මිතුරන් ලැයිස්තු බලන්න කර ගැනීමට ඉඩ සැලැස්වීය." එසේම, " භාවිතා කරන්නන් දැනුම නොමැතිව  පෙර සැකසුම මඟින් ම, ඡායාරූප බොහෝ විට ප්රසිද්ධියේ ලබාගත ලෙස නව සැකසුම් සකස්  කළහ."

ෆේස්බුක් මෑතකදී එහි පැතිකඩ ආකෘතිය යාවත්කාලීන කලේ,පැතිකඩ පෞද්ගලික ලෙස සකසා තිබේ විට පවා, අන් අයගේ "මිතුරන්" නො සිටින ජනතාව වෙනත් පරිශීලකයන් ගැන පෞද්ගලික තොරතුරු පිරික්සීමට සඳහා ඉඩ සලසමිනි. කෙසේ වෙතත්, 2011 ජනවාරි මස 18 වන විට ෆේස්බුක් ගෙදර ලිපිනයන් සහ දුරකථන අංක තෙවන පක්ෂ සාමාජිකයන් සඳහා ප්රවේශය ලබා දීමට එහි තීරණය වෙනස් කල නමුත්, එක් ගම හා රැකියා වැනි , පරිශීලකය ෆේස්බුක් තුලට තොරතුරු ඇතුල් කර ඇති නම්, තවමත් තෙවන පක්ෂ සාමාජිකයන්ට අවිනිශ්චිත පෞද්ගලික තොරතුරු වෙත ප්රවේශ වීමට හැක. EPIC විධායක අධ්යක්ෂ මාක් Rotenberg " ෆේස්බුක් , රාජ්ය හා පෞද්ගලික තොරතුරු අතර රේඛාව බොඳ කිරීමට උත්සාහ කරන බවයි. හා අවසර ඉල්ලීම, තොරතුරු අවශ්ය වන්නේ ඇයි ද හෝ එය භාවිතා කරන ආකාරය පරිශීලකට පැහැදිලි කරන්නේනැත. "

බිඳ වැටීම් දැනුවත්කරු, පසුගියදා වසා ඇති ෆේස්බුක් " cyberstalking " යෙදුම් සඳහා උදාහරණ වේ. සැබැවින්ම යම් පුද්ගලයෙක් ෆේස්බුක් හරහා සිය සහකරු හෝ සහකාරිය සමග බැඳීම් කඩා දමන විට,යෙදුම ක්ෂණිකව ඔවුන්ගේ මිතුරාගේ ආදර කටයුතු පිළිබඳ ව දැනුවත් විය කිරීමට ඉඩ සලසමින්,පරිශීලකයින් වෙත දැනුම් දෙනු ලැබේ. මෙම සංකල්පය වෙබ් අඩවිය පළමු පැය 36 තුළ 700,000 චාරිකා ආකර්ෂණය සමඟ , ඉතා ජනප්රිය විය; ජනතාව යෙදුම 40,000 වරක් බාගත කළහ. දින කිහිපයකට පසුව , මේ යෙදුම් බාගත කිරීම් මිලියන 3.6 කට වඩා වැඩි සහ ෆේස්බුක් මනාප 9,000 තිබිණි.

ෆේස්බුක් පළමු හඳුන්වා වසර හතරකට පසු , ෆේස්බුක් තොරතුරු ස්ථිරවම මකා සඳහා විකල්පයක් නිර්මාණය කිරීමට තීරණය කරන විට එය 2008 පමණක් විය. කාලයේ මේ මොහොත තෙක් තිබුනේ, තවමත් ෆේස්බුක් සර්වර් තුළ පරිශීලක තොරතුරු ඉතිරි වන ෆේස්බුක් විසන්ධි සඳහා විකල්පයක් පමණි. පරිශීලකයන්ගේ පැමිණිලි දහස් ගණනකට පසු , ෆේස්බුක් උදවු වගන්තිය හා බැඳී පිහිටා ඇති මෙවලමක් නිර්මාණය කල නමුත් , පසුව ඉවත් කරන ලදී. පරිශීලක ෆේස්බුක් ස්ථිරවම ඉවත් කිරීමට සඳහා මෙවලමක් සොයා ගැනීම සඳහා , ඔහු හෝ ඇය අතින් ෆේස්බුක් උදව් කොටස තුලින් ෆේස්බුක් මැකීමට ඉල්ලීම සෙවුම් පෙට්ටියෙහි ඇතුලු කර සෙවීම යුතුය. ඉන් පසුව පමනක් ඔහුගේ හෝ ඇයගේ තොරතුරු මකා දැමීම පරිශිලක වෙත ප්‍රේරකයකයට සම්බන්ධයක් සපයනු ලැබේ.

මෙම නව පුද්ගලිකත්ව සැකසුම්, " ෆේස්බුක් පෞද්ගලික ලාභ ප්රයෝජන සඳහා, වසර ගණනාවක් ආකර්ෂණය කරගත් දත්ත හෙලිදරව් බවට ආකර්ෂණය පරිශීලකයන් මිලියන සිය ගණනක් දත්ත හෙළිදරව් කිරීමට පෙළඹවීමට උත්සහ කරයි. "ලෙස පැවසු අයට ක්‍රෝධය ඇති කරයි. කෙසේ වෙතත්, පුවත් සංග්රහය වැනි අනෙකුත් ලක්ෂණ මූලික පසුබැස්මකට මුහුණ දුන් නමුත් පසුව ෆේස්බුක් අත්දැකීමේ මූලික හා ඉතා අගය කරනවා කොටසක් බවට පත් විය. පරිශීලක පැමිණිලි වලට ප්රතිචාර ලෙස, ෆේස්බුක් තව තවත් පුද්ගලිකත්ව සිටුවම් එකතු වී "50 සැකසුම් සහ පෞද්ගලිකත්ව විකල්ප 170 කට වඩා. " විය. කෙසේ වෙතත්, බොහෝ පරිශීලකයන් නව පුද්ගලිකත්ව සිටුවම් ද අවුල් සහගත වනා අතර ෆේස්බුක් හි, පොදු තොරතුරු ප්රමාණය වැඩි කිරීම ඉලක්ක වූ බවට පැමිණිලි කර ඇත. ෆේස්බුක් කළමනාකරණය ප්රතිචාර දැක්වුයේ, "සෑම විටකම  නිවැරදි පාලනය ලබා දීම තුල හුවමාරු කරගැනීමක් සහ සරළ උපාංග ලබා දීම පුළුල් හා මොට"බවයි. [19] එයින් පෙන්නේන්නේ පරිශීලකයන් සමහර විට පුද්ගලිකත්ව සිටුවම් කිරීමට එතරම් අවධානයක් යොමු නොවන අතර, විවාදාත්මකව තම තොරතුරු , එය පුද්ගලික බවට පත් කිරීමට හැකි වුවත් ප්රසිද්ධ කිරීමට ඉඩ සලසන බවයි. අධ්යයන පරිශීලකයන් ඇත්තටම "ඔවුන් තෙවන පාර්ශව යෙදුම් වලට දෙන අවසර ." පිලිබඳ පුංචි අවධානයක් යොමු කරන බව පෙන්වා දී ඇත

බොහෝ පරිශීලකයින් ඔවුන් පුද්ගලිකත්ව සැකසීම් වෙනස් කළ හැකි අතර ඔවුන් වෙනස් නොකළහොත් , ඔවුන්ගේ තොරතුරු මහජනතාව සඳහා විවෘත වන බව දන්නේ නැත. ෆේස්බුක් පුද්ගලිකත්ව සිටුවම් වලට ඉහළ දකුණු කෙළවරේ ගිණුම යටතේ මෙනුව පතන හරහා ප්රවේශ විය හැකිය. එහි පරිශීලකයන්ට ඔවුන්ගේ පැතිකඩ බැලීම හැකි අතර ඔවුන්ගේ පැතිකඩ මත ප්රදර්ශනය කළ හැකි තොරතුරු වෙනස් කළ හැක. [10] බොහෝ අවස්ථා වලදී පැතිකඩයන් විවෘත "මගේ සියලු ජාලය හා මිතුරන්" හෝ "මගේ සියලු යාළුවෝ" වේ. එසේම, උපන් දිනය , ආගමික අදහස් , හා සබඳතා තත්ත්වය එවැනි ලෙස පරිශීලක පැතිකඩ මත පෙන්වන තොරතුරු පුද්ගලිකත්ව සැකසුම් හරහා ඉවත් කළ හැකිය. [24] පරිශීලක 13 යටතේ වයස අවුරුදු නම් ඔවුන්ට ෆේස්බුක් හෝ MySpace ගිණුමක් කිරීමට නොහැකිය, කෙසේ වෙතත්, මෙය නියාමනය නොවේ.

සමාජ ජාල වෙබ් අඩවි වල පවතින පෞද්ගලිකත්ව ගැටලු


An Panicum pulchellum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Giuseppe Raddi. An Panicum pulchellum in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum pulchellum


Lupta de la Spătărești s-a desfășurat în perioada 14/27 ianuarie-15/28 ianuarie 1918, fiind o continuare a Luptei de la Pașcani și a avut ca rezultat dezarmarea trupelor ruse aflate în retragere, din flancul nordic al Frontului român. În luptă au fost angajate forțele  Regimentului 2 Grăniceri române și rămășițe ale unităților  Corpului 2 Armată rus.

Contextul operativ strategic

Dezagregarea armatei ruse după Revoluția din Octombrie 1917 a determinat părăsirea Frontului român de aproape totalitatea marilor unități ale fostei armate țariste, care au început o mișcare dezorganizată de întoarcere pe teritoriul rusesc.
 "Toate drumurile Moldovei erau acum pline de cete de soldați, fugari de pe front, frânturi de unități fără șefi, sau cu șefi aleși dintre ofițeri inferiori ori dintre soldați, ducând cu ei arme, tunuri, cai, vehicule și fondurile statului. Unii luau cu asalt trenurile, grămădindu-se unii peste alții pe acoperișurile vagoanelor, pe scări, pe tampoane, devastând gările si vagoanele, amenințând cu armele pe mașiniști și pe funcționari. Alții mergeau în coloane mai mari sau mai mici pe șosele, dedându-se la tot felul de neorânduieli și excese, și vânzând în alte sate produsul prădăciunilor făcute aiurea. Pentru a-și ușura drumul și a câștiga bani, începură să vândă mai pe nimic efectele militare, arme, cai și chiar tunurile! Moldova cunoscu astfel o nouă calamitate, aceea a retragerii unei armate dezorganizate."
În fața acestei situații, Marele Cartier General român a dispus o serie de măsuri care vizau: ocuparea sectoarelor de front părăsite de trupele ruse de către trupe române, împărțirea teritoriului Moldovei în zone militare aflate în responsabilitatea unor mari unități române și instituirea unor puncte de control și îndrumarea a circulației, pentru dezarmarea trupelor ruse și asigurarea deplasării acestora către graniță, în mod organizat.

Forțe participante

Forțe române
Forțele române au fost reprezentate în principal de trupele  Regimentului 2 Grăniceri și subunități din  Regimentul  16 Infanterie și  Regimentul 25 Artilerie.

Forțe ruse
Forțele ruse erau reprezentate de unități ale  Corpului 2 Armată (Diviziile 26 și 84 Infanterie).

Comandanți

Comandanți români
Comandant al Regimentului 2 Grăniceri - Locotenent-colonel Dumitru Rădulescu
Comandant al Regimentului 16 Infanterie - Locotenent-colonel Cezar Mihail
Comandant al Regimentului 25 Artilerie - Colonel Anania Brădeanu

Comandanți ruși
Comandant al Corpului 2 Armată - General Vasili Egorovici Flug

Desfășurarea acțiunilor militare

Note

Bibliografie
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, vol. II, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918, vol II, Tipografia Geniului, București, 1929

Vezi și

 Participarea României la Primul Război Mondial
 Ordinea de bătaie a Armatei României (1918)

Bătălii de pe frontul românesc în Primul Război Mondial

Lupta de la Spătărești (1918)


Yeşiltepe, Eskişehir ilinin Seyitgazi ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Eskişehir iline 54 km, Seyitgazi ilçesine 12 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Seyitgazi'nin mahalleleri

Yeşiltepe, Seyitgazi


Georg Lukács (13 Nisan 1885, Budapeşte - 4 Haziran 1971, Budapeşte), Batı Marksizminin ünlü isimlerinden Macar Marksist filozof ve edebiyat bilimcisidir. Marksizmi Hegelci anlamda yeniden değerlendirmiş ve geliştirmiştir. Ernst Bloch, Antonio Gramsci, Karl Korsch ile birlikte Lukacs, 20. yüzyılın ilk yarısında, Marksist felsefe ve Marksist teorinin yeniden oluşturulmasında en önemli isimlerden biri olmuştur.

Lukacs belirgin bir şekilde Ortodoks Marksizm savunusu yapar, ancak metinleri bu anlamdaki Marksizm anlayışının her zaman sınırlarını aşmıştır. Özellikle Marksist sınıf kuramını ve bu kuramın bilinç ile ilgili yönünü geliştirmiş, sınıf bilinci teorisi ile her zaman konuşulan bir isim olmuştur. Bu konu İdeoloji teorisi bağlamında her zaman önemli bir alan olmuştur. Yabancılaşma ve meta fetişizmi konuları da Lukacs'ın özellikle belirli bir dönem esas konuları durumundadır. Öte yandan Lukacs bir edebiyat bilimcisi ve eleştirmenidir. Bu noktada etkili olacak ölçütler ve kavramlar geliştirmiştir.

Yaşamı ve politik süreci

Lukacs, varlıklı bir Yahudi ailesinden gelmektedir. Budapeşte Üniversitesi'nde hukuk ve felsefe eğitimini tamamladı. İlk yazıları tiyatro üzerine eleştiri yazılarıdır. Nyugat adlı bir dergide yazılarını yayınladı. 1910'da kendisini eleştirmen olarak ünlendirecek olan Ruh ve Biçimler adlı çalışmasını yayımlandı.

1910-1914 arasında Berlin ve Heidelberg üniversitelerinde Yeni-Kantçı felsefecilerden Simmel, Windelband ve Rickert'in derslerinin izleyicisi oldu. Max Weber ve Ernst Bloch gibi düşünürlerle yakınlık kurduğu bilinmektedir. Kendisinde Hegel etkisi belirginleşmeye başladı. Roman Kuramı adlı çalışmasını, bu etkinin görüldüğü bir kitap olarak 1916'da yazdı. Giderek sanatta biçimin gelişmesini sınıf mücadelesi tarihine bağlayan edebiyat kuramının temellerini oluşturdu.

Daha sonraki yıllarda Lukacs'ın Marksizmi benimsemeye başladığı ve 1918'den itibaren Macaristan Komünist Partisi'ne girdiği bilinmektedir. 1919'da Bela Kun'un önderliğinde kurulan kısa süreli Sovyet Macaristan Cumhuriyeti'nde kültür ve eğitim komiserliğini üstlendi. Marksizmin kuramsal meseleleri üzerine önemli metinler üretti.

Bu metinler zaman zaman Ortodoks Marksizmden tepkiler aldı ve Lukacs kimi zaman görüşlerinden vazgeçmek zorunda kaldı. Özellikle politik tezleri birçok kez sapma olarak değerlendirildi. Tarih ve Sınıf Bilinci adlı yapıtını 1923'te yayımladı ve burada Marksist tarih felsefesi alanındaki özgün görüşlerini geliştirdi. Bir tür Marksist ideoloji teorisinin açılımlarını ve yabancılaşma kavramının değerlendirmesini yapmaya çalıştı. Burada Hegelci anlamda bir Marksizm değerlendirilmesi ve Hegel üzerinden Marksizmin yeniden geliştirilmesi çabası görülür.

Blum takma adıyla yazılar yazdığı ve Blum Tezleri olarak bilinen fikirlerin ona ait olduğu bilinmektedir.Ancak bu Tezler Komintern tarafından reddedildi ve ideolojik olarak yadsındı. O sıra sosyalist düşüncede egemen olan sanat fikri gereğince, edebiyatta toplumcu gerçekçilik denilen bir düşünce egemendi. Bu süreç boyunca yalnızca politik fikirleri değil, geliştirdiği estetik anlayışı da burjuva etkisinde kalmış olarak değerlendirildi. Sonradan Marksist edebiyat anlayışının temel yapıtlarından sayılan kitapları, özellikle roman türü ve 19. yüzyılın gerçekçi romanları üzerinedir:
 Gerçekçilik Üzerine Denemeler, 1948 yılında
 Dünya Edebiyatında Rus Gerçekçiliği, 1952 yılında
 19. yüzyıl Alman Gerçekçileri, yine aynı yıl yayımlandı.

Bunlar söz konusu gerçekçi roman anlayışının ürünleri olarak ortaya çıktı. Bunların yanı sıra ve devamında Lukacs, hem Estetik üzerine Marksizm açısından temel sayılabilecek metinleri üretti, hem de Hegel, Goethe ve Thomas Mann gibi isimler üzerine çalışmalar ortaya koydu.

Sosyalist yönetimin yıkılmasının ardından Viyana'ya gitti. On yıl kaldığı Viyana'da Kommunismus dergisinin yayın yönetmenliğini yaptı, aynı zamanda Macaristan yeraltı hareketiyle ilişkisini sürdürdü.

1929-1933 arasında Berlin'de yaşadı. Daha sonra  çalışmalarını Felsefe Enstitüsü'nde sürdürmek amacıyla yeniden Moskova'ya gitti. 1945'te Macaristan'a dönerek parlamento üyesi ve Budapeşte Üniversitesi'nde estetik ve kültür felsefesi profesörü oldu. 1956'da kültür bakanıydı ve Macar Ayaklanması'nın önemli kişilerinden biriydi. Ayaklanmanın bastırılmasından sonra tutuklanarak Romanya'ya sürüldü. 1957'de Budapeşte'ye dönmesine izin verildi, ancak önceki konum ve mevkilerden yalıtılmış olarak.

Bu dönemden itibaren bütün zamanını felsefe ve eleştiri alanındaki çalışmalarına ayırmaya başladı.

Lukács, döneminin siyasal atmosferi içinde sık sık eleştirilere uğramış ve görüşlerini reddetmek zorunda kalmıştır. Ancak buna rağmen günümüzde Marksist felsefe ve estetik kuramını en önemli adlarından biri kabul edilir. Bunun yanı sıra Marksizm konusunda da pek çok güncel teorik tartışma Lukacs'a bağlanacak şekilde önemli metinlerin sahibidir. Lukacs'ın 30 dan fazla kitabı ve yüzlerce deneme notları bulunduğu bilinmektedir.

Lukács'in düşüncesi
Lukacs, Tarih ve Sınıf bilinci adlı ünlü kitabında Marksizmi kavrayışını ve geliştirme yönünü ortaya koyar. Burada Bütünsellik, Dolayım, Sınıf bilinci, Şeyleşme, Devrimci özne türünde kavram ve kategorileri şekillendirir. Temel yaklaşımı özne-nesne özdeşliği üzerine kuruludur, ve aynı zamanda teori-pratik birliği olarak belirgindir.

Daha sonra Lukacs burada ortaya koyduğu kimi kavram ve perspektifleri yadsıyacaktır ya da değiştirecektir, ancak buna rağmen Lukacs'ın çalışması hem Marksizm içinde (özellikle Batı Marksizminde) hem de Marksizm dışında (özellikle İdeoloji teorisi ve yabancılaşma tartışmalarında) etkili olmuştur.

Lukacs'da tüm düşünsel gelişim aşamalarında özne'ye ve pratik'e yapılan vurgu görülür. Hegel üzerinden Marksizmi yeniden değerlendirmeye çalışması da bir anlamda bu teori-pratik birliği ve bunun temeli olarak özne-nesne özdeşliğinin Hegel'de mevcut olması dolayısıyladır. Lukacs, Marks aracılığıyla Hegel'in tarih teorisini materyalist bir konuma sokmaya çalışır. Lukacs'ın teleolojik olmayan bir tarih anlayışını, özne kavramından vazgeçmeksizin kurmaya çalıştığını söylemek yanlış olmaz.

Tarih ve Sınıf bilinci'den sonra Lukacs, özellikle Marks'ın ekonomi politik eleştirisine odaklanır ve bunun üzerinden düşünmeye başlar. Özne-nesne özdeşliği konusundaki fikirlerini, 1960'larda bu kitaba yazdığı yeni bir önsezde yadsır, aşırı öznelcilik eğilimi gösterdiğini dile getirir. Temel argümanlarını öznel düşünmenin etkisinde olarak görür. Lukacs'ın daha materyalist ve nesnel bir düşünce yöneliminde olduğunu belirtilmektedir, ki 2000 sayfa civarında olmasına rağmen tamamlayamadığı kitabı Toplumsal Varlığın Ontolojisi adlı çalışması bu yönelimin bir işareti olarak değerlendirilir. Bu değişme ve öz eleştirilerle birlikte, yine de  özne'den vazgeçmeksizin bir teleolojik olmayan tarih düşüncesine ulaşmak çabasının, Lukacs'ın Marksizm-içi arayışının ana meselesi olduğunu belirtmek gerekir.

Şeyleşme ve sınıf bilinci
Lukacs'a göre, kapitalizmle  birlikte, dünya tarihinde ilk kez, toplumsal yaşamı bütünü ya da bütünlüğü içinde, kendi amaçlı faaliyetinin nesnesi haline getirebilecek bir özne ortaya çıkmıştır. Bu özne proletaryadır ve bunu mümkün kılan, nesnel dünyanın, yani kapitalizmin yapısal nitelikleridir. Kapitalizm, genelleşmiş meta üretimi düzenidir ve Meta üretimi şeyleşmeye (reification) yol açar, bu şeyleşme  nesnel ve öznel yönleri olan bir şeyleşmedir. Kapitalist pazarın yasaları bu sürecin nesnel yönünü oluşturur. Emek bu süreçte salt bir nicelik konusu haline gelir, insan emeği rasyonelleştirilir.

Bu sürece, insanın kendi emeğine yabancılaşmasının eklenmesiyle, şeyleşmenin öznel boyutu ortaya çıkmış olur. Lukacs böylece, insan etkinliğinin, insandan bağımsızlaşarak kendi yolunda giden bir metaya dönüştüğünü belirtir. Üretimin ve ürünün organik birliğinin bu dağılmasının sonucu, insan düşüncesinin, toplumsal bilinçin parçalanmasıdır. Bu parçalanmanın sonucunda da bütünsel bakış olanaksızlaşır. Lukacs'a göre, mevcut ihtisaslaşma durumu, burjuva bilimlerinin bu parçalanmışlığın ürünleri olması dolayısıyladır. Bu şeyleşmenin kaçınılmaz bir sonucu olarak özne- nesne kopukluğu gündeme gelmektedir Lukacs'a göre. Bu da teori ile pratik arasındaki bağların kopmasını getirir beraberinde. Böylece düşünce değiştiricilik niteliklerinden vazgeçer ve salt bir gözlemci konumuna itilir.

Lukacs tespit ettiği bu sorunlar kümesinin çözümünü Hegel'de aramaya girişir. Ona göre Hegel, özne-nesne özdeşliğini, teori-pratik birliğini kuran kişidir. Hegel'de özne, hem tarihin yapıcısı hem de tarih tarafından yapılan bir şeydir. Marx'ın özellikle başlangıç yapıtlarında bu görüşün belirgin bir yorumu vardır. Hegel burada tarihin öznesiyle nesnesini özdeş kılmaktadır ve bu Lukacas'a göre, toplumsal-tarihsel gerçekliği anlamanın tek yoludur. Özne, kendisini tarihin bir ürünü olarak görürken tarihi de kendi eylemi olarak görmelidir. Hegel'in öznesi bilindiği gibi Tin'dir. Lukacs bu noktadan itibaren Hegel'in aşılması ve onun teorisinin Marksist materyalist bir temelde değerlendirilmesine yönelmek ister.

Lukacs'a göre Marx'ın analiz ettiği kapitalist toplumsal yapı ve bu yapı içindeki işçi sınıfının konumu, Hegel'in tezini gerçek değerine kavuşturacak bir gelişmedir. İşçi sınıfının nesnel konumu tarihsel özne konumunun gerçekleştirilmesini olanaklı kılmaktadır. Elbette  proletarya da şeyleşmenin hüküm sürdüğü dünyada yaşamaktadır ancak buna rağmen, o içinde bulunduğu koşulları bütünlüğü içinde görebilir.

Lukacs, bunun nasıl olabildiğini tamamen açıklamaz, ancak bir şekilde işçi sınıfı dolaysız varoluşunu görebileceğini, yani gerçek varlığının olgular düzeyinde görünen yanının ötesinde gerçekliğin bilgisine ulaşabileceğini varsayar. Öyle ki bu durum, bizzat işçi sınıfının yaşadığı koşulların zorunlu bir sonucudur adeta. Bu koşullar, bir şekilde,  işçi sınıfına bu dolaysız varoluşu aşmasını buyurur. İşçi sınıfı, bu bilince ulaşmasını mümkün kılan özgül dolayım kategorilerine de sahiptir.

Bilinç durumları böylece, sınıf konumları üzerinden kapitalist toplumsal yapının maddi gerekliliğine götürülmüş ve Hegel'in idealist teorisi maddileştirilmiş olur. Bu toplumsal süreç, genel olarak bütünselliğin yitirilmesini getirirken beraberinde de, işçi sınıfı açısından Bütünsellik'in kavranabilme olanağını getirir. İşçi, emek gücünü satmak konumunda olduğundan dolayı, içinde bulunduğu yabancılaşmayı algılayabilecek ve kendi öznelliği ile nesnelliği arasındaki kopukluğun bilincine ulaşabilecek noktadadır.

Bu noktada, Lukacs'ın sınıf bilinci değerlendirmesine gelinebilir. Söylendiği gibi, proletarya kendini içinde bulduğu olumsuz koşullar içinde, bu koşulların olumsuzluğu ile ilintili olarak bütünsel bir bakış açısına sahip olma olanağını elde eder. İşte Lukacs'ın işçi sınıfına atfettiği devrimci bilincin temeli bu olanaktır. Bu sınıf, toplumsalın bütünselliğini değiştirmeye yönelik pratiğin bilgisine sahiptir çünkü. Bu söylenenler bir bakıma Lukacs'ın "sınıf bilinci" anlayışının temel ögelerini vermektedir. Tarih ve Sınıf Bilinci adlı kitabında Lukacs, Sınıf bilinci fikrini bu eksende şekillendirir.

Sınıf bilinci, tek tek bireylerin taşıdıkları bilincin bir toplamı değil, Lukacs'a göre sınıfın üretimdeki yerinden kaynaklanan ya da bu yere göre belirlenen bir bilinçtir. Lukacs burada "atfedilen bilinç" şeklinde bir tanımlama yapar. Üretimdeki konumu işçi sınıfına bütünsel gerçekliği görmek anlamında sınıf bilinci atfetme olanağını sağlar. Bu bilinç, hem proletaryanın nesnel koşullarının ürünüdür hem de onun çıkarlarına uygundur. Bu nesnel konum, özne-nesne özdeşliğini ve bunun devamında teori-pratik birliğini beraberinde getirir.

Konuyla ilgili yayınlar

 Uslu, Ateş (2006). Lukacs: Marx'a Giden Yol. Chiviyazıları Yayınevi

Dış bağlantılar
 Marxists.org'daki İngilizce Lukacs Arşivi  - Marxists Internet Archive

1885 doğumlular
1971 yılında ölenler
Macar filozoflar
Macar marksistler
Yahudi asıllı Macarlar
Marksist filozoflar
Budapeşte doğumlu yazarlar
Yahudi filozoflar
Macar Bilimler Akademisi üyeleri
Marksist teorisyenler
Marksist yazarlar
Komünist yazarlar
Edebiyat teorisyenleri
Macar edebiyat eleştirmenleri
Macar komünistler
Macar bakanlar
Macar soylular
Hegelci filozoflar
Kültür bakanları

Georg Lukács


Malý Šariš este o comună slovacă, aflată în districtul Prešov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.683 de locuitori. Se învecinează cu comuna Veľký Šariš.

Istoric
Localitatea Malý Šariš este atestată documentar din 1248.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Malý Šariš


ديفيد كيث لينش  (ولد 20 يناير، 1946) هو مخرج، وسيناريست، ومنتج، ورسام، وفنان كرتوني، وملحن، وفنان فيديو، ومؤدي أمريكي. حصل على ثلاثة ترشيحات لجائزة الأوسكار لأفضل مخرج عن أفلام الرجل الفيل (1980)، ومخمل أزرق (1986)، وطريق مولهولاند (2001). كذلك حصل على جوائز من مهرجان كان السينمائي، و مهرجان فينيسيا السينمائي.

أفلامه
 رأس ممحاة، 1977.
 الرجل الفيل، 1980.
 التل، 1984
 مخمل أزرق، 1986.
 وحش في الأعماق، 1990
 مدينة توينز بيك: سيري معي أيتها النيران، 1992
 الطريق المفقود، 1997
 حكاية ستريت، 1999
 طريق مولهولاند، 2001.
 إمبراطورية الداخل، 2006

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
أشخاص من ميسولا (مونتانا)
أمريكيون من أصل فنلندي
تحرريون أمريكيون
حائزون على جائزة الأوسكار الفخرية
حائزون على جائزة الفيلم الأوروبي (أشخاص)
حائزون على جائزة سيزار
خريجو معهد الكونسرفتوار
ديمقراطيون من ولاية كاليفورنيا
رسامو رسوم متحركة من مونتانا
رسامون أمريكيون
رسامون ورسامات أمريكيون
شعراء غنائيون أمريكيون
صانعو أفلام تجريبية أمريكيون
ضباط وسام جوقة الشرف
علم الأحياء
فاعلو خير أمريكيون
فنانون سرياليون أمريكيون
فنانون من ميسولا (مونتانا)
كتاب أمريكيون في القرن 20
كتاب أمريكيون في القرن 21
كتاب سيناريو أمريكيون
كتاب سيناريو أمريكيون في القرن 20
كتاب سيناريو أمريكيون في القرن 21
كتاب سيناريو من كاليفورنيا
كتاب سيناريو من مونتانا
كتاب من فيلادلفيا (بنسلفانيا)
كتاب من لوس أنجلوس
كتاب من ميسولا (مونتانا)
كشافة إيغل
مخرجو أفلام باللغة الإنجليزية
مخرجو أفلام رعب
مخرجو أفلام من كاليفورنيا
مخرجو أفلام من لوس أنجلوس
مخرجو أفلام من مونتانا
مخرجو تلفزيون أمريكيون
مخرجو فيديوهات موسيقية أمريكيون
مصممو أثاث أمريكيون
ملحنون وملحنات أمريكيون
ممارسو التأمل التجاوزي
ممثلو أداء صوتي رجال أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلون من أصل فنلندي
ممثلون من فيلادلفيا
ممثلون من لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
ممثلون من ولاية كاليفورنيا
ممثلون من ولاية مونتانا
منتجو أفلام أمريكيون
منتجو تلفزيون من بنسيلفانيا
منتجو تلفزيون من كاليفورنيا
مواليد 1946
مواليد في ميسولا (مونتانا)
موسيقيو تجريبية أمريكيون
موسيقيو روك أمريكيون
موسيقيون ذكور أمريكيون في القرن 20
موسيقيون ذكور أمريكيون في القرن 21
موسيقيون من فيلادلفيا
موسيقيون من لوس أنجلوس (كاليفورنيا)
موسيقيون من ميسولا (مونتانا)
مؤلفو قصص مصورة أمريكيون

ديفيد لينش


La punta Bustamante es un accidente geográfico costero ubicado en el departamento Güer Aike en la Provincia de Santa Cruz (Argentina), más específicamente en la posición  . Se encuentra situada inmediatamente al sur del cabo Buen Tiempo, sobre la margen izquierda del río Gallegos, y que cierra la homónima bahía Gallegos, separándola del océano Atlántico. Se encuentra a 17 kilómetros al noreste de la ciudad de Río Gallegos, y a 4,5 kilómetros al norte de punta Loyola, a su vez, al oeste se halla la isla Deseada.

Se trata de un espolón cuspidado que se ha originado por la acreción de gravas depositadas durante las bermas de tormenta. Hacia el noroeste de Punta Bustamante existe un acantilado activo que llega a tener más de 150 , con importantes sectores afectados por fenómenos de remoción en masa, que aportan una importante cantidad de sedimentos a la deriva litoral que a su vez alimenta el crecimiento de la Punta Bustamante.

En esta zona se registran colonias de macá tobiano (Podiceps gallardoi).

Referencias

Bustamante
Geografía del departamento Güer Aike

Punta Bustamante


بيجو 107 هي سيارة المدينة التي تنتجها شركة بيجو الفرنسية لصناعة السيارات وأطلقت في يونيو 2005.

وقد تم تطوير 107 من قبل مشروع B-صفر من بسا بيجو سيتروين في مشروع مشترك مع تويوتا. وسيتروين C1 وتويوتا أيجو هي شارة هندسيا إصدارات نفس السيارة، على الرغم من أن Aygo لديه المزيد من التفاصيل الاختلافات من C1. بنيت الثلاثة في المرافق الجديدة من تويوتا بيجو سيتروين السيارات التشيكية مشروع مشترك في مدينة كولين، جمهورية التشيك.

وهو أربعة مقاعد، وهو متاح كما ثلاثة أو خمسة هاتشباك الباب. وحلت سيارة 107 محل 106، التي توقفت عن الإنتاج في يوليو 2003 بعد اثنى عشر عاما. وتظهر الرؤية الخلفية لبيجو 107 مجموعات ضوء الذيل التي تتشاركها مع سيتروين سي 1، ولكن ليس مع تويوتا أيغو.

في يناير 2010، أعلنت بسا بيجو سيتروين أنها تذكر «أقل من 100,000 وحدة» من 107 وسيتروين C1، في أعقاب استدعاء تويوتا في جميع أنحاء العالم لدواسة التعجيل الشائكة الخاطئة - التي يتأثر أيغو. في ظل ظروف معينة، يمكن أن دواسة عصا في موقف الاكتئاب جزئيا، أو العودة ببطء إلى وضع إيقاف.

فاسليتس
في فبراير 2009، تلقت بيجو 107 عملية تجميل لتتوافق مع النظرة الجديدة التي أعطيت لسيتروين C1 وتويوتا أيغو. وكانت التغييرات الجمالية الوحيدة التي تم إجراؤها على المصد الأمامي والداخلية وعجلات الديكورات.

المصد الآن الرياضة ما تشير إلى بعض بيجو «فم كبير» نظرة.وقد تم نقل موضع لوحة الأرقام من الشريط الأسود في منتصف الشبكة (التي لديها الآن شريط على غرار الكروم تشغيل على طول ذلك) تحت الشبكة نفسه وتم إضافة اثنين من فتحات الجانب لإعطاء السيارة نظرة محدثة.

الداخلية لديها الآن المزيد من الخيارات من الأقمشة للمقاعد والرسومات على الكونسول الوسطي قد تغيرت قليلا. ويمكن العثور على التحسينات الأخرى التي أدخلت على السيارة في المحرك الذي ينتج الآن 106 غراما من ثاني أكسيد الكربون في الكيلومتر الواحد مقابل 109 قبل، وقد تم تحسين الاقتصاد في استهلاك الوقود دورة الحضرية الموحدة  من 61 ميلا في الغالون -imp (4.6 لتر / 100 كم؛ 51 ميلا في الغالون -US ) إلى 62.8 ميلا في الغالون -imp (4.50 لتر / 100 كم، 52.3 ميلا في الغالون -US ). [ التوضيح مطلوب ]

في بداية عام 2012، تلقى 107 عملية تجميل إضافية. ويتميز الآن بونيه جديدة والمصد الأمامي / شواء مع أضواء النهار تشغيل متكاملة. وشهدت الداخلية إدخال عجلة القيادة الجلدية وجيروب جديد على الزخارف على مستوى أعلى.

الموثوقية
إحصاءات انهيار ذكرت من قبل نادي السيارات الألماني مايو 2010 وضعت بيجو 107 (الذي بيانات مجمعة مع سيتروين C1 و تويوتا أيجو ) في الجزء العلوي من فئة السيارات شبه صغيرة فيما يتعلق معدلات الاختراق الهبوطي منخفضة حققت للسيارات الذين تتراوح أعمارهم بين 1 و 4 سنوات.  (كانت القاعدين درجة و شيفروليه ماتيز(سيارات عمرها 0-3) وذات المقعدين الذكية (سيارات عمرها 4-5.  )

السلامة

محركات

استبدال
تم استبدال 107 ببيجو 108 الذي تم إطلاقه في يوليو 2014.

المبيعات والإنتاج

معرض

مراجع

سيارات اخترعت في 2005
سيارات بيجو
سيارات دفع أمامي
سيارات عقد 2000
سيارات عقد 2010
سيارات في التشيك
سيارات مدينة
هاتشباك

بيجو 107


A eleição parlamentar albanesa de 2021 foi realizada em 25 de abril e consistiu no 10º pleito eleitoral realizado no país desde sua redemocratização em 1991.

Resultados eleitorais

Repercussão e análise
Concorrendo novamente sem coligação, o majoritário PSSh sagrou-se vencedor do pleito ao obter 48,67% dos votos válidos, elegendo os mesmos 74 deputados em relação à 2017, condição suficiente para que o partido reafirmasse sua maioria absoluta de assentos no Parlamento da Albânia e confirmasse um terceiro mandato consecutivo para o primeiro-ministro Edi Rama.

Por sua vez, em uma tentativa de buscar unidade entre os partidos da oposição, o PDSh e o PRSh formaram a coalizão eleitoral Aleanca për Ndryshim (em português: Aliança pela Mudança) para disputar a eleição parlamentar. Apesar de derrotados pelo PSSh, a coalizão teve êxito em aumentar seu índice de preferência entre o eleitorado albanês, obtendo 39,43% dos votos e elegendo 59 deputados, 16 a mais em relação a 2017.

O LSI manteve-se como a terceira força política do país, porém experimentou uma queda substancial em seu índice de preferência do eleitorado, obtendo 6,81% dos votos e elegendo somente 4 deputados, 15 a menos em relação a 2017.

Já o PSD consolidou-se na condição de quarta força política ao experimentar um aumento no seu índice de votos para 2,25% do eleitorado, o que permitiu aumentar sua bancada parlamentar de 1 para 3 deputados em relação a 2017.

Parlamentar
Albânia
Albânia

Eleição parlamentar na Albânia em 2021


{{معلومات مدينة
|الاسم الرسمي        = باب تازة
| البلد            =
|صورة المدينة       =Bab Taza.jpg
|تعليق الصورة      = صورة لأحد المساجد شمال باب تازة
|حجم الصورة        = 200
|علم               =
|تعليق علم         =
|شعار              =
|تعليق شعار        =
|اللقب             =
|تاريخ التأسيس     =
|خريطة المدينة      =
|تعليق على الخريطة  =
|نوع المنطقة        = الجهة الإقتصادية
|اسم المنطقة        = طنجة تطوان الحسيمة
|المسؤول الأعلى      = الإقليم
|اسم المسؤول        = إقليم شفشاون
|المسؤول الثاني     = الدائرة الإدارية
|اسم المسؤول الثاني = دائرة باب تازة
|المسؤول الثالث     = الجماعة القروية
|اسم المسؤول الثالث = قيادة باب تازة
|مساحة الأرض        =
|مساحة المياه       =
|ارتفاع            =
|المساحة الكلية     = 233 كم²
|التعداد السكاني   = 4.006
|سنة التعداد       = 2004
|إجمالي السكان       = 28.549 نسمة (كل الجماعة القروية)
|الكثافة السكانية  = ؟؟؟ نسمة\كم²
|خط العرض          =
|خط الطول          =
|خريطة البلد       =
|غرينتش توقيت صيفي = 1+
|التوقيت           = 0+
|فرق التوقيت       =
|الرمز البريدي      = °°°°
|الرمز الهاتفي      = (212+)
|موقع   = crbabtaza.com
|كتابة             =
}}باب تازة''' هي بلدة جبلية شمال المغرب. تقع في الجزء الشمالي من البلاد. تنتمي باب تازة إداريا إلى إقليم شفشاون بمنطقة طنجة - تطوان - الحسيمة. وعلى مقربة من بلدة باب تازة تتواجد مدينة شفشاون ومنتزه تلاسمطان الوطني، هي من بين عوامل الجذب السياحي بالمنطقة القريبة من تطوان (حوالي 59 كيلومترا). يضم مركز باب تازة 4.006 نسمة (الإحصاء 2004).

مناخها
يعتبر مناخ باب تازة من أكثر المناخات تقلبا في المغرب شديد البرودة شتاءا ومفرط الحرارة صيفا، غالبا ما يصادف ظهور الحر شتاءا والعكس صحيح.

مصادر

أماكن مأهولة في إقليم شفشاون
جماعات قروية في المغرب
جماعات قروية في إقليم شفشاون
جماعات قروية في جهة طنجة تطوان الحسيمة

باب تازة


Reyschoot ist der Familienname folgender Personen:

Jacques Van Reyschoot (1905–1975), belgischer Eishockeyspieler
Pierre Van Reyschoot (1906–1966), belgischer Eishockeyspieler

Reyschoot


تيوريما إغريغوم  هي نتيجة أساسية في الهندسة التفاضلية تتعلق بانحناءات الأسطح. برهنها العالم الرياضي كارل فريدرش غاوس واسمها باللاتينية يعنى «المبرهنة الباهرة».

الشرح المبسط
بشكل مبسط، النظرية تقول أنه يمكن تحديد الانحناءات الغاوسية لسطح أملس بشكل كامل بقياس الزوايا والمسافات عل السطح نفسه بدون الحاجة لتحليل وضعية السطح في الفضاء ألإقليدي الثلاثي الأبعاد المحيط به. لذلك، فإن السطح الغاوسي هو جوهري  وغير متغير  أي أنه لا يتغير بإخضاعه لأي عمليات تحويل.

وعرض غاوس لنظريته بالشكل التالي (ترجمة حرفية من اللاتينية):

«... وبالتالي، فان الصيغة المثبتة في المقالة السابقة، تؤدي إلى» النظرية«الباهرة. أن تطور سطح ملتوي على أي سطح أخر، فإن قياس الانحناءات لكل نقطة يبقى دون أي تغيير.»

واعتبر النظرية «باهرة» على أساس أن تعريف أنحناء غاوس يعتمد على مكان وضعية السطح في الفضاء. وكان مفاجأة له أن النتيجة النهائية لا تعتمد على محيطه.

الشرح الرياضي
في مفردات الرياضيات الحديثة، تعرف النظرية كالأتي:

 إن انحناءات غاوس لأي سطح هي غير متغيرة بالنسبة لوضعها الأيزومتري.

التطبيقات الأساسية

 بحسب نظرية غاوس، فإن أي شكل كروي ذات نصف قطر بطول R لها انحناء غاوس بقيمة R−2. أما انحناء غاوس أي مسطح مستوي فهي صفر.
 وكلازمة لتيوريما إغريغوم، لا يمكن ثني أي ورقة بأي طريقة لجعلها كروية بدون تجعيدها. وبالعكس، لا يمكن بسط أي شكل كروي بدون تشويه المسافات عليه. وباللغة الرياضية، فان الكرة والمسطح هما لا أيزومتريين. وهذه حقيقة مهمة لعلم الخرائط إذ تبرهن أنه من المستحيل رسم خريطة تمثل حقيقة أبعاد المسافات وحتى ولو لجزء من سطح الأرض.
 أن السطح الحلزوني  والسطح السلسلي  هما سطحين شكلهما مختلفين عن بعضهما. ألا أنه من الممكن ثنيهما على بعضهما بشكل مستمر لأنهما ايزومتريين لموضعهما. وهذه نتيجة من نتائج المبرهنة والتي تحدد أن انحناء غاوس على نقطتين من هذين السطحين هي نفسهما.

انظر أيضا
جيوديسيا

مراجع
 Johann Carl Friedrich Gauss
 النظرية على موقع MathWorld

سطوح
كارل فريدريش غاوس
مبرهنات في الهندسة الرياضية
هندسة تفاضلية
هندسة ريمانية

تيوريما إغريغيوم


ريكاردو فاتي  (مواليد 4 أغسطس 1986 في فيلينيوف سانت جورج - فرنسا) لاعب كرة قدم فرنسي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى روما الإيطالي منذ 2006 في مركز الوسط المدافع .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية سنغاليون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم من فال دو مارن (إقليم فرنسي)
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص اعتنقوا الإسلام
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون سنغاليون مغتربون في ألمانيا
رياضيون سنغاليون مغتربون في اليونان
رياضيون سنغاليون مغتربون في إيطاليا
رياضيون سنغاليون مغتربون في بلجيكا
رياضيون سنغاليون مغتربون في تركيا
رياضيون فرنسيون مغتربون في ألمانيا
رياضيون فرنسيون مغتربون في اليونان
رياضيون فرنسيون مغتربون في إيطاليا
رياضيون فرنسيون مغتربون في بلجيكا
رياضيون فرنسيون مغتربون في تركيا
رياضيون فرنسيون من أصل رأس أخضري
رياضيون فرنسيون من أصل سنغالي
رياضيون من أصل رأس أخضري
رياضيون من فيلنوف سان جورج
سنغاليون من أصل رأس أخضري
فرنسيون من أصل رأس أخضري
فرنسيون من أصل سنغالي
لاعبو أجاكسيو
لاعبو أريس تسالونيكي
لاعبو أنقرة غوجو
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو الدوري التركي الممتاز
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري اليوناني
لاعبو باير ليفركوزن
لاعبو بورصة سبور
لاعبو روما
لاعبو ريجينا
لاعبو ستاندارد لييج
لاعبو ستراسبورغ
لاعبو كرة قدم سنغاليون
لاعبو كرة قدم سنغاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم من الرأس الأخضر
لاعبو منتخب السنغال لكرة القدم
لاعبو منتخب فرنسا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو نانت
لاعبون من مركز كليرفونتين
مسلمون سنغاليون
مسلمون فرنسيون
مواليد 1406 هـ
مواليد 1986

ريكاردو فاتي


El pinzón de Darwin vegetariano o pinzón vegetariano (Platyspiza crassirostris) es una especie de ave paseriforme de la familia Thraupidae endémico de las islas Galápagos. Es el único miembro del género Platyspiza.

Distribución y hábitat
Se encuentra en ocho de las islas Galápagos: San Cristóbal, Santa Cruz, Floreana, Isabela, Marchena, Santiago, Pinta y Fernandina. Anteriormente también se encontraba en las islas Pinzón y Santa Fe, pero ahora la especie está extinta en ambas. Se encuentra desde los 500 m de altitud hasta el nivel del mar. Aunque es más común en los bosques húmedos montanos, especialmente en la zona de transición, su área de distribución se extiende hasta las zonas áridas.

Descripción

El pinzón de Darwin vegetariano es uno de los pinzones de Darwin más grandes, mide unos 16 cm de longitud y pesa entre 29 y 40 g. Suele estar en posición erguida similar a la de un loro. Su pico es ancho y robusto, con el culmen curvado hacia abajo. La cabeza y la garganta de los machos es negra y el resto de partes superiores son de color verde oliváceo mientras que las partes inferiores son blanquecinas, con un veteado negro en el pecho, que se hace pardo y difuso en la parte inferior del pecho y los flancos. En algunos individuos las partes inferiores muestran colores castaños rojizos. El iris de sus ojos es negro y su pico se torna negro en la época de cría y parduzco el resto del año. Las hembras son principalmente pardas con las partes inferiores blanquecinas y veteado pardo, que se hace anteado en los flancos, su obispillo también es anteado. Su cabeza presenta veteado pardo, y dos bandas anteadas difusas en las alas. Su pico tiene dos tonos, el color de la mandíbula superior oscila entre el pardo oscuro y el negro, mientras que el de la inferior va del anaranjado al rosado grisáceo. Los machos inmaduros tienen una coloración intermedia entre la de los machos adultos y las hembras. Aunque presentan tonos negruzcos en el rostro y garganta, tienen las partes inferiores más veteadas que los machos adultos.

Comportamiento

Reproducción
Cría principalmente en la estación de lluvias, y construye un nido cubierto con hierba, con una entrada lateral. Los machos dan alimentos a las hembras durante el cortejo y las alimentan durante la incubación.

Alimentación
Como indica su nombre, el pinzón de Darwin vegetariano es principalmente fitófago. Se alimenta principalmente de brotes, flores y frutos, y arranca la corteza de las ramitas para obtener el cámbium y el floema que hay debajo. Aunque se alimenta principalmente en los árboles, también baja al suelo para recoger los frutos caídos y las plantas recién brotadas. Ocasionalmente come orugas. Se alimenta principalmente en el nivel intermedio del bosque, con movimientos pausados. Como sus principales alimentos son blandos, la morfología del pico del pinzón vegetariano no está especializada para pelar semillas duras, a diferencia de otros pinzones de Darwin. El perfil de su mandíbula superior es curvado hacia abajo, su principal función es la de manipular la comida con la punta, más que la de triturar con la base. A causa de su alimentación vegetal posee una molleja excepcionalmente grande, además de un intestino largo, y un corazón desproporcionadamente pequeño en compensación. Esto le permite procesar las hojas y brotes difíciles de digerir.

Sistemática

Descripción original
La especie P. crassirostris fue descrita por primera vez por el naturalista británico John Gould en 1837 bajo el nombre científico Camarhynchus crassirostris; su localidad tipo es: «Islas Galápagos».

El género Platyspiza fue propuesto por el ornitólogo estadounidense Robert Ridgway em 1897, que definió como especie tipo a Camarhynchus variegatus , 1870, un sinónimo posterior de la presente.

Etimología
El nombre genérico femenino Platyspiza es una combinación de las palabras del griego «platus»: 'ancho', y «σπιζα spiza» que es el nombre común del pinzón vulgar, vocablo comúnmente utilizado en ornitología cuando se crea un nombre de un ave que es parecida a un pinzón; y el nombre de la especie «crassirostris» se compone de las palabras del latín  «crassus»: 'grueso', 'pesado', y «rostris»: 'de pico'.

Taxonomía
Tradicionalmente colocado en la familia Emberizidae, este género fue transferido para Thraupidae con base en diversos estudios genéticos, citando Sato et al. (2001) y Burns et al. (2002). La Propuesta N° 512 al South American Classification Committee (SACC) de noviembre de 2011, aprobó la transferencia de diversos géneros (entre los cuales Platyspiza) de Emberizidae para Thraupidae.

Diversos estudios genéticos, entre los cuales Burns et al. (2002, 2003)  suministraron un fuerte soporte para un grupo monofilético formado por Coereba, Tiaris, los pinzones de Darwin (Certhidea, Platyspiza, Camarhynchus y Geospiza, e incluyendo Pinaroloxias), así como también los géneros caribeños Euneornis, Loxigilla, Loxipasser, Melanospiza y Melopyrrha. Los estudios de Barker et al. (2013) y Burns et al. (2014) confirmaron fuertemente la monofilia de este clado y propusieron el nombre de una subfamilia Coerebinae, para designarlo.

ES monotípica.

Referencias

Bibiografía

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Platyspiza crassirostris en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Platyspiza crassirostris en xeno-canto.

Thraupidae
Géneros monotípicos de aves
Aves endémicas de las islas Galápagos
Aves de Ecuador
Animales descritos en 1837
Taxones descritos por John Gould
Pinzones de Darwin

Platyspiza crassirostris


Metlica može označavati nekoliko biljnih rodova i vrsta:

Rodovi
 Metlica, aira, busika, lat. Aira L., biljni rod iz poorodice Poaceae
 Metlica, lat.  Osyris L., biljni rod iz porodice Santalaceae
 Metlica (biljni rod), lat. Bassia All., prije Kochia Roth, danas nepriznati biljni rod iz porodice Amaranthaceae

Vrste
 Metlica, obični protivak, lat. Lysimachia vulgaris biljna vrsta iz porodice Primulaceae
 Metlica, Pravi celer,  lat. Apium graveolens biljna vrsta iz porodice Apiaceae
 Metlica, bijela metla,  lat. Osyris alba,  biljna vrsta iz porodice Santalaceae
 Polegnuta metlica,  lat. Bassia prostrata, biljna vrsta iz porodice Amaranthaceae
 Pješčarska metlica, lat. Bassia laniflora, biljna vrsta iz porodice Amaranthaceae

Metlica


Cirokumulus (međunarodna kratica Cc) je bijeli oblak koji čine sitni odvojeni okruglasti elementi katkada poredani u nizove ili rebra, između kojih se vidi plavo nebo. Prema obliku može biti slojevit (stratiformis), lećast (lenticularis), poput dvorca s tornjevima (castellanus) i pramena vune (floccus). Nema sjenu. Sastoji se isključivo od ledenih kristalića, a pojavljuje se na visinama između 5 i 13 kilometara (u umjerenim zemljopisnim širinama). Mogu biti debeli od nekoliko desetaka do stotina metara. Ne daje oborine. Često nastaje na tragovima zrakoplova.

Cirokumulusi su mali ledeni oblaci, slični "ovčicama", sastavljeni od malih, bijelih pjega, kao da nebo prekriva čipka. Raspoređeni su u više ili manje pravilnim prugama ili skupinama. Širina pojedinih elemenata oblaka ne prelazi 1°. Kroz rupice se vidi plavo nebo, među bijelim grudicama, zbog čega oblak može izgledati kao mreža ili pčelinje saće.

Vrste oblaka prema visini i obliku
Osnovna podjela oblaka temelji se na činjenici da je, usprkos velikoj raznolikosti oblaka, moguće izdvojiti ograničen broj svojstvenih oblika, koji se često mogu naći u gotovo svim dijelovima svijeta. Takva podjela svojstvenih oblika sadrži podjelu na rodove, vrste i podvrste, a kao dopunu daje i odlike koje detaljnije opisuju pojedina svojstva oblaka. Druga osnovna podjela odnosi se na visinu na kojoj se pojavljuju oblaci.

S obzirom na visinu nad tlom na kojoj se pojavljuju, razlikuju se niski, srednji i visoki oblaci te oblaci okomitog razvoja. U umjerenim zemljopisnim širinama niski oblaci nalaze se na visinama između tla i 2 km, srednji na visinama između 2 i 7 km, a visoki između 7 i 13 km. Oblaci okomitog razvoja pojavljaju se u pravilu na visinama između 800 m i 13 km (iznimno i do 16 km). Gornje su granice slojeva oblaka u tropima podignute za koji kilometar, a u polarnim su predjelima za nekoliko kilometara spuštene.

Prvu morfološku razredbu oblaka izradio je 1803. engleski amaterski meteorolog Luke Howard (1772. – 1864.) i ona se u proširenom obliku zadržala do danas. Osnovna je pretpostavka te podjele da je unatoč velikoj raznovrsnosti oblika oblaka moguće izdvojiti 10 vrsta karakterističnih oblika koji se nalaze u svim krajevima svijeta:
 visoki oblaci: cirus (Ci), cirostratus (Cs) i cirokumulus (Cc),
 srednje visoki oblaci: altostratus (As) i altokumulus (Ac),
 niski oblaci: stratokumulus (Sc), stratus (St) i nimbostratus (Ns),
 oblaci okomitog razvoja: kumulus (Cu) i kumulonimbus (Cb).

Vrste se dalje dijele na podvrste: castellanus (poput dvorca s tornjevima), fibratus (vlaknast), floccus (poput pramena vune), fractus (izlomljen), lentikularis (lećast), nebulosus (bezobličan), stratiformis (slojevit), uncinus (kukičast), spissatus (zgusnut) i tako dalje. Neki oblici dodatno karakteriziraju pojedine oblake, na primjer vrh u obliku nakovnja (inkus) ili vrećaste izbočine na podnici (mamatus).

Slike

Izvori

Vanjske poveznice

Oblaci

Cirokumulus


Xiao Cuijuan (en ), née le  à Fuzhou (Fujian), est une haltérophile handisport chinoise concourant en -55 kg. Elle détient un titre (2008), une médaillée d'argent (2020) et trois médailles de bronze (2004, 2012, 2016) au niveau paralympique.

Carrière
Elle perd l'usage de ses jambe après avoir atteint de la poliomyélite à l'âge de un an. Elle débute l'haltérophilie à l'âge de 14 ans.

Après avoir décroché le bronze aux Jeux de 2004, elle devient championne paralympique en soulevant une barre de 100 kg lors de ceux de 2008 à Pékin. Elle remporte ensuite le bronze aux Jeux de Londres et ceux de Rio ainsi que l'argent à ceux de Tokyo. À Tokyo, elle soulève le même poids que la Turque Besra Duman mais pesant moins lourd, elle remporte l'argent tandis que son adversaire doit se contenter du bronze.

Références

Liens externes

Haltérophile chinoise
Championne paralympique d'haltérophilie
Championne paralympique chinoise
Médaillée d'argent paralympique chinoise
Médaillée de bronze paralympique chinoise
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2004
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2008
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2012
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2016
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2020
Cas de poliomyélite
Naissance en avril 1986
Naissance à Fuzhou

Xiao Cuijuan


John Johnston Parker (November 20, 1885 – March 17, 1958) was an American politician and United States circuit judge of the United States Court of Appeals for the Fourth Circuit. He was an unsuccessful nominee for associate justice of the United States Supreme Court in 1930. He was also the United States alternate judge at the Nuremberg trials of accused Nazi war criminals and later served on the United Nations' International Law Commission.

Early and family life

Born on November 20, 1885, in Monroe, North Carolina, Parker was the oldest of four children born to Frances Ann (Johnston) and John Daniel Parker. He was a descendent of William Bradford, a founder of Plymouth Colony, in Massachusetts, and of associate justice of the Supreme Court of the United States James Iredell. He was also a brother of Samuel I. Parker, first recipient of the army's three highest decorations for valor.

Parker received a Bachelor of Arts degree in 1907 from the University of North Carolina at Chapel Hill, where he was elected to membership in Phi Beta Kappa and was class president. He received a Bachelor of Laws in 1908 from the University of North Carolina School of Law. Following a legal apprenticeship in Greensboro, North Carolina, he practiced law in Monroe from 1909 to 1922, and then in Charlotte, North Carolina until 1925.

On November 23, 1910, he married Maria Burgwin Maffitt. They had three children: Sara Burgwin, John Jr., and Francis Iredell.

Parker ran unsuccessfully for political office on three occasions as a Republican. In 1910, he was a candidate for the United States House of Representatives from North Carolina's 10th congressional district. In 1916, he was a candidate for Attorney General of North Carolina. Then, in 1920, he was a candidate for Governor of North Carolina.

From 1923 to 1924 Parker served as a special assistant to the Attorney General of the United States. He was tasked with prosecution of former Wilson Administration officials for alleged frauds associated with World War I demobilization. His efforts resulted in no indictments of convictions. Nonetheless, he made favorable impressions upon Justice Department colleagues, including then Attorney General and future Supreme Court Justice Harlan F. Stone.

Federal judicial service

Parker received a recess appointment from President Calvin Coolidge on October 3, 1925, to a seat on the United States Court of Appeals for the Fourth Circuit vacated by Judge Charles Albert Woods. He was nominated to the same position by President Coolidge on December 8, 1925. He was confirmed by the United States Senate on December 14, 1925, and received his commission the same day. He was a member of the Conference of Senior Circuit Judges (now the Judicial Conference of the United States) from 1931 to 1948, and was a member of the Judicial Conference of the United States from 1948 to 1957. Parker served as Chief Judge from 1948 until his death in 1958.

Unsuccessful Supreme Court nomination

On March 21, 1930, Parker was nominated by President Herbert Hoover as an Associate Justice of the United States Supreme Court to fill the vacancy caused by the death of Edward Terry Sanford. His confirmation was opposed by the American Federation of Labor (AFL) and National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) during confirmation hearings before the Senate Judiciary Committee. AFL president William Green specifically faulted Parker for a 1926 Fourth Circuit Court decision which he authored regarding the United Mine Workers, involving antitrust law and yellow-dog contracts. The NAACP joined the opposition in response to remarks Parker had made while a candidate for governor in 1920 about the participation of African Americans in the political process:

NAACP Acting Secretary Walter Francis White sent Parker a telegram asking Parker if he had been quoted correctly, and if he still held such views; Parker never replied. In response, the NAACP initiated a grassroots campaign against the nomination and White testified before the Judiciary Committee. On April 21, 1930, the committee voted 10–6 to forward the nomination to the full Senate with an adverse recommendation. Anticipating a close vote, White sent a telegram to Vice President Charles Curtis imploring him, if the vote ended in a tie, to cast his tie-breaking vote against confirmation. On May 7, 1930, the Senate rejected Parker's nomination by a 39–41 roll call vote. This was the first Supreme Court nomination rejected by the Senate since that of Wheeler Hazard Peckham in 1894. Two days later, President Hoover nominated Owen Roberts to fill the vacancy; Roberts was swiftly confirmed on May 20, 1930.

Later life and death

From 1945 to 1946, Parker served as an alternate judge on the International Allied Military Tribunal at Nuremberg, Germany. In 1954, he was elected to serve on the United Nations' International Law Commission.

Parker died on in Washington, D.C., on March 17, 1958, while still in active judicial service. He was buried in Elmwood Cemetery in Charlotte, North Carolina.

Legacy
The Judge John J. Parker Award is presented annually by the North Carolina Bar Association.

See also
Clement Haynsworth
G. Harrold Carswell

References

External links

 John Johnston Parker Papers, 1906-1987 (bulk 1920-1956), Southern Historical Collection, The Wilson Library, University of North Carolina at Chapel Hill.

|-

|-

1885 births
1958 deaths
20th-century American judges
20th-century American lawyers
20th-century American politicians
Judges of the United States Court of Appeals for the Fourth Circuit
North Carolina lawyers
North Carolina Republicans
People from Monroe, North Carolina
United States court of appeals judges appointed by Calvin Coolidge
University of North Carolina School of Law alumni
Unsuccessful nominees to the United States Supreme Court
American officials of the United Nations
Judges of the International Military Tribunal in Nuremberg
American judges of international courts and tribunals

John J. Parker


Asker-bey Adygezalov (en azéri : Əsgər ağa Haqvеrdi bəy oğlu Gorani ; né le 3 mai 1857 à Goran-Boyakhmedli et mort le 9 mars 1910 à Gandja) est un écrivain, acteur, critique de théâtre, traducteur et journaliste azerbaïdjanais.

Biographie
Asker-bey Gorani est né dans le village de Goran-Boyakhmedli. Il est le petit-fils de l'historien azerbaïdjanais Mirza Adigezal-bek, l'auteur de l'ouvrage historique "Karabakh-name". Il est diplômé du Bakou City Gymnasium avec une médaille d'or. Puis il entre à l'Académie agricole Razumovsky-Petrovsky de Moscou. Après avoir été diplômé de l'académie en 1878, il retourne dans son pays natal. Il est secrétaire provincial, assesseur collégial, conseiller immobilier. Il travaille comme juge adjoint de la province d'Elizavetpol (Gandja), procureur adjoint au bureau du procureur de district de Tiflis, chef de la municipalité de Gandja pendant cinq ans, directeur honoraire de l'école Mikhailovskaya à Elizavetpol (Ganja). A Gandja, il ouvre une école pour filles à ses frais.

Création
Asker-bey Adigozalov est l'un des premiers acteurs de théâtre azerbaïdjanais. Il participait à des spectacles d'école de M. F. Akhundov. En 1873, dans la comédie "Le Vizir du Khanat de Lankaran", il interprète le rôle de Teymur agha ; un peu plus tard, il joue le rôle principal dans la comédie "Hadji Gara" de M. F. Akhundov.

Adygezalov est l'auteur d'œuvres théâtrales et artistiques. Dans sa comédie "Farces dans la vieillesse" (publiée en 1892 à Tiflis), il critique les mœurs féodales-patriarcales. Le roman d'Adygezalov "Le vent noir" est consacré à la campagne d'Agha Mohammed Chah Qadjar dans le Caucase. Il traduit certaines œuvres poétiques de Pouchkine et Lermontov en azerbaïdjanais.

Références

Naissance en mai 1857
Décès en mars 1910
Acteur azéri du XIXe siècle
Acteur azéri du XXe siècle
Décès à 52 ans

Asker-bey Adigozalov


39890 Bobstephens este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
39890 Bobstephens este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul din Ondřejov de Petr Pravec. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,59 ua, o excentricitate de 0,22 și o înclinație de 5,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 39001-40000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1998
Centura de asteroizi

39890 Bobstephens


Dansk Politi i Sverige er en dokumentarfilm fra 1945 instrueret af Astrid Henning-Jensen efter eget manuskript.

Handling
Ca. 200 danske betjente måtte ved tyskernes aktion mod det danske politi i 1944 flygte til Sverige. I en træningslejr i Ryd - midt i de smålandske skove - trænede de i skydning, gadekampe, boksning og idræt og dygtiggjorde sig til den kommende kamp for Danmarks befrielse.

Referencer

Eksterne henvisninger

Politi i Sverige
Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1945

Dansk Politi i Sverige