Imphal (; , ) is the capital city of the Indian state of Manipur. It is the second largest city in Northeast India. The metropolitan centre of the city contains the ruins of Kangla Palace (officially known as Kangla Fort), the royal seat of the former Kingdom of Manipur, surrounded by a moat. Spread over parts of the districts of Imphal West and Imphal East, the former contains the majority of the city's area and population. Imphal is part of the Smart Cities Mission under the Ministry of Housing and Urban Affairs.

Etymology
Imphal is derived from two words: "Yum" meaning house and "Phal" meaning "plenty" or "beautiful". In old Manipuri language, "yum" is also spelt as "im". Even today, Imphal is ocassionaly pronounced as "yum-phal."

History

Initially ruled by King Khaba, Imphal was later ruled by the Pakhangba leaders. The clan of the Ningthouja tribe originated then. The Ningthouja tribe quickly expanded and dominated the region in politics and war. Kangla Palace was built by King Khagemba and his son Khunjaoba. The palace was later destroyed by the British during the Anglo-Manipur War. During the reign of Maharaja Bhagyachandra, there were a number of Burmese invasions. However, the kingdom survived with the help of Maharaj Gambhir Singh.

Imphal remained peaceful until 1891, when there were internal differences in the royal family. The British sent J.W. Quinton to help but the situation only grew worse and Senapati Tikendrajit was hanged. The autocratic British behavior made people angry. This resulted in the 1891 Anglo-Manipur War, which the British won.

The Battle of Imphal took place between March and July 1944, during World War II. The Japanese had invaded Imphal to destroy Allied forces and then invade India, but they were defeated and forced to retreat. The attack made the British realise the militarily strategic position of Imphal.

Geography and climate

Imphal lies on the Imphal Valley surrounded by nine ranges of hills at  in extreme eastern India, with an average elevation of . It has a humid subtropical climate (Köppen: Cwa) with cool, dry winters and a slightly hot monsoon season. Imphal enjoys a moderate climate tempered by its high altitude and the surrounding hills. Maximum temperatures in the hottest months average about ; January is the coldest month, with average lows near , often drops to around 2 °C in the coldest nights and rarely drops below freezing point. The city receives about  of rain, with June the wettest month. The highest recorded temperature was , on 22 May 2009, and the lowest temperature was  on 10 January 1970.

Demographics
At the time of the 2011 census, Imphal Municipal Council had a population of 277,196, of which 135,059 were males and 142,137 females. Imphal had a sex ratio of 1052 females per 1000 males and a literacy rate of 90.8%: 95.1% for males and 86.77% for females. 29,216 (10.54%) were under 6 years of age, 14,997 being males and 14,219 females. Scheduled Castes and Scheduled Tribes made up 1,274 (0.46%) and 29,778 (10.74%) of the population respectively.

Hinduism is the majority religion in Imphal. Sanamahi followers are the second-largest group, and Imphal in particular contains a famous Pakhangba temple in Kangla Fort. Christianity is the third-largest religion, practiced mainly by the hill tribes in Imphal. Islam is a minority religion practiced by the Pangals, while Buddhism is practiced by the Gorkhas and Jainism by migrants from the mainland.

At the time of the 2011 census, 82.80% of the population spoke Manipuri, 3.65% Kabui, 2.20% Hindi, 1.39% Thadou, 1.31% Tangkhul, 1.18% Nepali, 1.11% Bengali, 1.10% Bhojpuri and 1.00% Kuki as their first language.

Government and politics
Imphal is the state capital as well as the headquarters of the Imphal district. The civic administration of the city is under Imphal Municipal Corporation.

Civic administration
According to Census 2011, Imphal constitutes 42.13% of the total urban population in Manipur. Hence, the history of urban local governance is longer in Imphal than in other parts of the state. The British established the Town Fund Board in Imphal in 1915, which was headed by the then Political Agent Lt. Col. H.W.G. Cole and other nominated members. The Town Fund Board continued after Independence and merger with India in 1949 and it was not headed by the Chief Secretary of Manipur Administration. In 1956, the Assam Municipal Act, 1923 was extended to Manipur and the Imphal Municipal Board was formed with 12 elected members. The strength of the elected members of this Board was increased to 24 in 1961 and to 28 in 1972. Initially, the Municipal Board was established only to administer the areas in Imphal under the British Reserve, covering  and 2,862 inhabitants. This was extended to  in 1960,   in 1970, and  in 1972.

In 1992, the Municipal Board was upgraded to a Municipal Council under the Manipur Municipality Act, 1994. In 2014, the council was upgraded to the status of Municipal Corporation. There are 27 wards under the Municipal Corporation, each with its own elected councillor. There are eight committees and five sections at the corporation to govern the administration of the city.

There are Ward Development Committees in each ward to look after developmental activities at the ward level. The local ward councillor is the chairperson of the committee, which includes two elected and two nominated members as well. The last election to the corporation was in 2016, with INC winning 12 seats, BJP winning 10 seats, and independent candidates winning 5 seats. According to the Manipur Municipality Act, 1994, the mayor is indirectly elected by the elected councillors from amongst themselves. The first mayor of the corporation was Soram Sunil and was elected in 2016. The present mayor of Imphal Municipal Corporation is Laisangbam Lokeshwar and was elected to the position in 2017. Sujata Phaomei is the present Deputy Mayor.

Representation in parliament
Manipur is divided into two constituencies for the purpose of Lok Sabha - Outer Manipur Parliamentary Constituency and Inner Manipur Parliamentary Constituency. Imphal city is part of the Inner Manipur Parliamentary Constituency. The last elections took place during the 2019 Indian general elections. Rajkumar Ranjan Singh from the Bharatiya Janata Party won the election with 2,63,632 votes.

Civic amenities
Manipur State Power Distribution Company Limited is responsible for electricity supply in the city. Public Health and Engineering Department of the Manipur Government looks after both water supply, and sewage and drainage in Imphal. Roads in the city are developed and maintained by the state Public Works Department. Imphal Municipal Corporation is responsible for Solid Waste Management. The state Department of Fire Services provides fire safety services in the city with one fire station, which is also the department headquarters.

Tourist attractions
Imphal offers sites of religious and historical importance within and around the city. Kangla Palace (also known as Kangla Fort) is on the banks of the Imphal River. Kangla means "dry land" in the Meitei language. It was the palace of King Pakhangba, and has religious significance with multiple temples present within the complex. It is also significant in Manipur's history with the British. Bihu Loukon is an ancient star-shaped fort made of mud situated in Maklang, Imphal West District. It was discovered in 2013. Hiyangthang Lairembi Temple is religious site important to both the local religion, Sanamahism, and to Hinduism. The temple is noted for its annual Durga Puja festival.

India Peace Memorial at the Red Hills is located  south of Imphal. The place was the scene of action and the theater of the battle that took place between the British Army and the Japanese Forces fighting alongside the Indian National Army in World War II. Red Hill has now become a tourist attraction since the Japanese war veterans constructed a monument at the foot of this hill. The Imphal War Cemetery remembers Indian and British soldiers who fought and died in 1944 during World War II and is managed by the Commonwealth War Graves Commission.

Imphal is also home to the largest all women run market in Asia, called the Ima Keithel (Mothers' Market). It was established in the 16th century and hosts around 5,000–6,000 women vendors who sell a variety of products.

Nupi Lal Memorial Complex is a tribute to the courageous Manipuri women, who sacrificed their lives fighting for justice against the British on 12 December 1939.The Nupi Lal is considered to be one of the most important events in Manipuri history, and it is a symbol of the strength and courage of Manipuri women.

Transport

Air

Tulihal International Airport is  south of the city and has direct flights to major Indian cities.

Road

Imphal is connected by the National Highway to major cities like Lamka, Guwahati, Kohima, Agartala, Shillong, Dimapur, Aizawl, and Silchar.

Railway
In October 2012, India's Cabinet Committee on Infrastructure approved an extension of the Jiribam–Silchar railway to Imphal. The extension was expected to reach the city by 2019. The total length of the railway line is 110.62 km. The revised estimated cost of construction for the railway line sits at Rs 9658 crore, with Rs 4927.54 crore being spent as of 2019.

Sports

Khuman Lampak Main Stadium is a multi-purpose stadium in Imphal. It is used mostly for football and athletics. The stadium holds 30,000 people and was built in 1999. This stadium lies inside the Khuman Lampak Sports Complex. Imphal based professional football clubs NEROCA FC and TRAU FC of I-League play their home matches at this stadium.

Polo has its origins in Manipur, India, where a traditional version called Sagol Kangjei was played centuries ago. British colonial officers in the 19th century adapted and popularized the game, leading to the modern version of polo that is played worldwide today.

Education

Universities

 Manipur Central University
 Central Agricultural University
 National Sports University
 Manipur University of Culture

Technical colleges
Indian Institute of Information Technology, Manipur
 Manipur Institute of Technology
 National Institute of Technology, Manipur
 Manipur Technical University

Medical colleges
 Regional Institute of Medical Sciences
 Jawaharlal Nehru Institute of Medical Science

Schools
There are many schools in Imphal affiliated with the Central Board of Secondary Education and Indian Certificate of Secondary Education Board, as well as state government schools.
Areca School, Ragailong
Catholic School, Canchipur
Comet School, Changangei
Dav Public School, Chingmeirong
Don Bosco School Imphal, Chingmeirong
Guru Nanak Public School
Herbert School
Jawahar Navodaya Vidyalaya, Khumbong (Imphal west), Imphal east, Bishnupur, CCpur, Ukhrul, Thoubal, Tamenglong and Senapati
Johnstone Higher Secondary Public School
Kids' Foundation School, Ghari
Maria International Montessori School, Koirengei
Meci Explorer Academy Changangei
Kendriya Vidyalaya No 1 Imphal, Lamphelpat
Kendriya Vidyalaya No 2 Imphal, Langjing
Nirmalabas High School, Imphal
Little Flower School
Lodestar Public School
Manipur Public School
Sainik International School & College Imphal
Savio English Higher Secondary Public School, Thangmeiband
St. Anthony's English School & College Imphal
St. John English High School, Nambol, Bishnupur District
St. Joseph School
St. Paul's English School
Sanfort International School & College Imphal
Sangai Higher Secondary Public School

Healthcare
Imphal has many private and government hospitals that are open 24 hours.
Regional Institute of Medical Sciences
Shija Hospitals & Research Institutes
City Hospital
Imphal Hospital
Raj Medicity
Sky Hospital and Research Institute
Mother's Care Hospital and Research Centre
Apex Hospital
Jawaharlal Nehru Institute of Medical Sciences
Horizon Hospital and Research Institute
Advanced Hospital
Catholic Medical Centre
Maipakpi Maternity and Child Hospital
Iboyaima Hospital
Asian Hospital
Lamjingba Hospital

Notable people

See also
 Churachandpur
 Dzüko Valley
 Keibul Lamjao National Park
 Loktak Lake
 Moirang, Manipur.
 Moreh
 Ukhrul

References

External links

 Imphal West (archived 27 September 2011)
 Imphal East

Cities and towns in Imphal East district
Cities and towns in Imphal West district
Tourism in Northeast India
1957 establishments in Manipur

Imphal


Augusto Solari, né le  à Rosario en Argentine, est un footballeur argentin qui évolue au poste d'ailier droit au Atlas FC.

Biographie

Débuts professionnels
Né à Rosario en Argentine, Augusto Solari est formé par le club de River Plate.

Avec cette équipe, il remporte la Copa Sudamericana en 2014, en battant le club colombien de l'Atlético Nacional en finale.

Racing Club
Alors qu'il n'entre plus dans les plans de Marcelo Gallardo, Augusto Solari est transféré au Racing Club en . Il signe un contrat de quatre ans. Il inscrit son premier but pour le Racing le , lors d'une rencontre de championnat face à Boca Juniors. Il donne la victoire aux siens sur une passe décisive de Lautaro Martínez (1-2 score final).

Celta Vigo
Le , lors du mercato hivernal, Augusto Solari s'engage en faveur du Celta de Vigo pour un contrat courant jusqu'en juin 2023. Il y retrouve son ancien entraîneur au Racing, Eduardo Coudet.

Il joue son premier match pour le Celta le  lors d'un match de Liga face au Grenade CF. Il entre en jeu à la place de Nolito ce jour-là et les deux équipes se neutralisent (0-0). Il inscrit son premier but avec le Celta le , en chammpionnat, lors de la réception du club de Levante (victoire 2-0). Quelques jours plus tard, il récidive en marquant sur la pelouse de Villarreal, permettant à son équipe de l'emporter 2-4 à l'extérieur.

Vie privée
Augusto Solari est issu d'une famille de footballeurs. Son grand-père est l'ancien international argentin Jorge Solari. Santiago Solari et ses frères David Solari et Esteban Solari sont les oncles d'Augusto Solari. Son cousin, Federico Redondo, est également footballeur.

Palmarès

Notes et références

Liens externes

Footballeur argentin
Joueur de River Plate
Joueur des Estudiantes de La Plata
Joueur du Racing Club
Joueur du Celta de Vigo
Naissance en janvier 1992
Naissance à Rosario

Augusto Solari


Stipe Miocic () este un luptător de arte marțiale mixte american care în prezent evoluează în UFC, fiind fostul campion la categoria grea.

Rezultate în arte marțiale mixte

|Înfrângere
|align=center|20–4
|Francis Ngannou
|KO (punches)
|UFC 260
|
|align=center|2
|align=center|0:52
|Las Vegas, Nevada, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|20–3
|Daniel Cormier
|Decizie (unanimă)
|UFC 252
|
|align=center|5
|align=center|5:00
|Las Vegas, Nevada, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|19–3
|Daniel Cormier
|TKO (punches)
|UFC 241
|
|align=center|4
|align=center|4:09
|Anaheim, California, United States
|
|-
|Înfrângere
|align=center|18–3
|Daniel Cormier
|KO (eye pokes and punches)
|UFC 226
|
|align=center|1
|align=center|4:33
|Las Vegas, Nevada, Statele Unite
|
|-
|Victorie
|align=center|18–2
|Francis Ngannou
|Decizie (unanimă)
|UFC 220
|
|align=center|5
|align=center|5:00
|Boston, Massachusetts, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|17–2
|Junior dos Santos
|TKO (punches)
|UFC 211
|
|align=center|1
|align=center|2:22
|Dallas, Texas, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|16–2
|Alistair Overeem
|KO (punches)
|UFC 203
|
|align=center|1
|align=center|4:27
|Cleveland, Ohio, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|15–2
|  Fabrício Werdum
|KO (punch)
|UFC 198
|
|align=center|1
|align=center|2:47
|Curitiba, Brazil
|
|-
|Victorie
|align=center|14–2
|  Andrei Arlovski
|TKO (punches)
|UFC 195
|
|align=center|1
|align=center|0:54
|Las Vegas, Nevada, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|13–2
|  Mark Hunt
|TKO (punches)
|UFC Fight Night: Miocic vs. Hunt
|
|align=center|5
|align=center|2:47
|Adelaide, Australia
|
|-
|Înfrângere
|align=center|12–2
|  Junior dos Santos
|Decision (unanimous)
|UFC on Fox: dos Santos vs. Miocic
|
|align=center|5
|align=center|5:00
|Phoenix, Arizona, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|12–1
|  Fábio Maldonado
|TKO (punches)
|The Ultimate Fighter Brazil 3 Finale: Miocic vs. Maldonado
|
|align=center|1
|align=center|0:35
|São Paulo, Brazil
|
|-
|Victorie
|align=center|11–1
|  Gabriel Gonzaga
|Decision (unanimous)
|UFC on Fox: Henderson vs. Thomson
|
|align=center|3
|align=center|5:00
|Chicago, Illinois, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|10–1
|  Roy Nelson
|Decision (unanimous)
|UFC 161
|
|align=center|3
|align=center|5:00
|Winnipeg, Manitoba, Canada
|
|-
|Înfrângere
|align=center|9–1
|  Stefan Struve
|TKO (punches)
|UFC on Fuel TV: Struve vs. Miocic
|
|align=center|2
|align=center|3:50
|Nottingham, England
|
|-
|Victorie
|align=center|9–0
|  Shane del Rosario
|TKO (elbows)
|UFC 146
|
|align=center|2
|align=center|3:14
|Las Vegas, Nevada, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|8–0
|  Philip De Fries
|KO (punches)
|UFC on Fuel TV: Sanchez vs. Ellenberger
|
|align=center|1
|align=center|0:43
|Omaha, Nebraska, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|7–0
|  Joey Beltran
|Decision (unanimous)
|UFC 136
|
|align=center|3
|align=center|5:00
|Houston, Texas, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|6–0
|  Bobby Brents
|Submission (leg kicks)
|NAAFS: Fight Night in the Flats 7
|
|align=center|2
|align=center|4:27
|Cleveland, Ohio, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|5–0
|  William Penn
|KO (punch)
|NAAFS: Caged Vengeance 9
|
|align=center|1
|align=center|2:23
|Cleveland, Ohio, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|4–0
|  Gregory Maynard
|TKO (punches)
|NAAFS: Night of Champions 2010
|
|align=center|2
|align=center|1:43
|Cleveland, Ohio, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|3–0
|  Jeremy Holm
|KO (punches)
|NAAFS: Rock N Rumble 4
|
|align=center|1
|align=center|1:36
|Cleveland, Ohio, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|2–0
|  Paul Barry
|TKO (punches)
|Moosin: God of Martial Arts
|
|align=center|2
|align=center|1:32
|Worcester, Massachusetts, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|1–0
|  Corey Mullis
|TKO (punches)
|NAAFS: Caged Fury 9
|
|align=center|1
|align=center|0:17
|Cleveland, Ohio, United States
|
|-

Referințe

Nașteri în 1982
Practicanți de arte marțiale

Stipe Miocic


Papucii lui Mahmud este un roman de Gala Galaction. A fost publicat prima dată în anul 1931.

Personajul principal, Savu Pantofaru, om cu frica de Dumnezeu, participă la un chef în Roșiori de Vede în cinstea victoriei de la Plevna. Neînvățat cu alcoolul, se îmbată și vrea să ucidă și el un turc. Găsește unul într-o magazie, bolnav de tifos, și-l lovește mortal cu un par. A doua zi, cuprins de remușcări, îl duce în cimitirul românesc pentru a-l îngropa, dar se îmbolnăvește și el de tifos.

Note

Bibliografie
Gheorghe Cunescu, Gala Galaction, Galați, 1989.
Camelia Caracaleanu, Fantastic și folcloric în nuvelistica lui Gala Galaction, București, 1996.
Gheorghe Perian, Despre Gala Galaction, Cluj, 2005.

Legături externe

Vezi și
 1931 în literatură

Romane de Gala Galaction
Romane din 1931
Romane românești

Papucii lui Mahmud


Cinema românesc este un film românesc din 2014 regizat de Vlad Nedelcu.

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Vezi și

 2014 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2014

Cinema românesc (film)


Sikkerhed i luften er en film instrueret af Ingolf Boisen.

Handling
Filmen, der er med engelsk tale, søger at vise, hvorledes sikkerhedstjenesten på atlantflyveruterne fungerer. Passagererne, den fireårige Peter, flyvemaskinen "Dan Viking" og dens chefpilot, Aage Hedall-Hansen, er filmens tre hovedpersoner. Vi oplever forarbejdet før starten i Kastrup, personalets lægeundersøgelse, maskinens tekniske kontrol og vejrtjenestens arbejde. Så følger vi maskinen på dens flyving til New York med mellemlanding i Prestwich og Gander. Ved hver mellemlanding benyttes anledningen til at kontrollere et andet blindlandingssystem, desuden vises vejrskibenes uhyre betydning for atlantflyvningen. Til slut en køretur gennem byen New York med dens mest kendte bygninger. Speakeren henviser sluttelig til den rivende tekniske udvikling, der også på luftfartens område kræver internationalt samarbejde.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1949

SAS Group
Dokumentarfilm fra Danmark

They guide you across


Los protocolos desafío-respuesta (en inglés challenge-response protocol) son una familia de protocolos que permiten la autenticación de entidades mediante el siguiente sistema:
Una parte (verificador) presenta una cuestión (desafío)
La parte que se quiere autenticar recibe la cuestión y elabora una respuesta que envía al verificador
El verificador recibe la respuesta y evalúa si la respuesta responde correctamente a la cuestión, y por tanto la entidad que envió la respuesta queda autenticado, o no.

Clasificación
Los protocolos de desafío-respuesta se pueden clasificar atendiendo a si se aprovechan o no de técnicas criptográficas en su implementación. Así podemos hablar de protocolos desafío-respuesta criptográficos (los que se apoyan en técnicas criptográficas) y protocolos desafío-respuesta no criptográficos.

Protocolos desafío-respuesta no criptográficos
Entre los protocolos desafío-respuesta no criptográficos los más habituales son:
Autenticación mediante contraseña. Es el más simple de los protocolos desafío-respuesta. El desafío consiste en preguntar la contraseña y la respuesta consiste en responder con la contraseña correcta. Claramente un adversario que escuche la contraseña podrá autenticarse respondiendo con esa contraseña capturada (ataque de replay), saltándose así la seguridad del sistema.
Uso de múltiples contraseñas cada una asociadas a un identificador distinto. Son vulnerables a ataques de replay si se captura además de la contraseña el identificador.
Uso de protocolos de contraseña de un solo uso que no utilicen tecnologías criptográficas.

Protocolos desafío-respuesta criptográficos
Entre los protocolos desafío-respuesta criptográficos los más habituales son:
Uso de protocolos de contraseña de un solo uso que utilizan tecnologías criptográficas.
Uso de funciones hash criptográficas tipo MAC. La clave de la función MAC es compartida por el verificador y el que se quiere autenticar y es mantenida en secreto por ambos. El verificador genera un mensaje aleatorio al que llamamos nonce. El que se quiere autenticar responde con el resultado de aplicar la función MAC sobre ese nonce.
Uso de algoritmos de cifrado simétrico. La clave secreta es compartida por el verificador y el que se quiere autenticar. El protocolo funciona de forma análoga a como los hace con las funciones MAC
Uso de algoritmos de firma digital. El que se quiere autenticar firma con la clave privada un mensaje generado por el verificador. El verificador sólo tiene que verificar la firma con la clave pública.

Redes informáticas
Sistemas de autentificación

Protocolos desafío-respuesta


Meloidogyne eru sníkjudýr á plöntum. Þetta eru jarðvegs þráðormar sem eru helst á svæðum með heitu loftslagi eða stuttum vetrum. Um 2000 tegundir plantna á heimsvísu eru næmar fyrir sýkingu af þeim  og valda þeir um 5% taps uppskeru í heiminum. Þeir sýkja ræturnar og valda gallvexti sem dregur úr þroska og lifun plantnanna.

Nafnið Meloidogyne er myndað úr tvemur grískum orðum sem þýða "epla-laga" og "kvenkyns".

Tegundir
Meloidogyne acronea
Meloidogyne ardenensis Santos, 1968
Meloidogyne arenaria
Meloidogyne artiellia
Meloidogyne brevicauda
Meloidogyne chitwoodi
Meloidogyne coffeicola
Meloidogyne exigua
Meloidogyne fruglia
Meloidogyne gajuscus
Meloidogyne hapla
Meloidogyne incognita
Meloidogyne javanica
Meloidogyne enterolobii (= Meloidogyne mayaguensis)
Meloidogyne naasi
Meloidogyne partityla
Meloidogyne thamesi

Tilvísanir

Tenglar
 APS Review
 Plant Nematology Lab, University of Leeds

Sníkjudýr
Þráðormar

Meloidogyne


Dorcas Néma Dione, née en  à Macenta (Guinée), est une activiste et femme politique guinéenne.

Depuis , elle est conseillère au sein du Conseil national de la transition (CNT) de la Guinée dirigé par Dansa Kourouma.

Biographie

Jeunesse et formation
Dorcas Néma Dione naît en 1965 à Macenta, en Guinée, où elle commence ses études en 1971. Après un séjour au Burkina Faso pour ses études primaires, elle passe son collège et une partie du lycée dans sa ville natale avant de rejoindre la capitale Conakry où elle obtient le baccalauréat première partie en 1982. Elle fait ensuite ses études supérieures à l'école nationale des postes et télécommunications de Kipé de 1985 à 1988.

Parcours professionnel
Dorcas Néma Dione devient cheffe adjointe au service sinistres de la MUTRAGUI jusqu'en 2005, puis une année en tant que cheffe service sinistres au fonds de garantie automobile, une institution sous couvert de la Banque centrale de la République de Guinée.

Entre 2006 et 2009, elle est l'assistante administrative à la coordination du WANEP/WIPNET et de 2010 à 2021, présidente du conseil d'administration du réseau paix et sécurité pour les femmes de l'espace CEDEAO-Guinée et membre du bureau régional du REPSFECO.

Carrière politique
Le , Dorcas Néma Dione est nommée par décret membre du Conseil national de la transition  en tant que représentante des organisations de femmes.

Notes et références

Naissance à Macenta
Naissance en 1965
Personnalité féminine guinéenne
Membre du Conseil national de transition guinéen de 2021
Étudiant de l'école normale d'instituteurs de Boké

Dorcas Néma Dione


Winky D (né le  février 1983), né Wallace Chirumiko est un artiste Zimbabwean de reggae - dancehall, connu populairement sous le nom de "The Big Man" (stylisé comme "Di Bigman"), et également connu sous le nom de Dancehall Igwe, Gaffa, Proffesor, Extraterrestrial ( stylisé comme ChiExtra) etc. Il est souvent considéré comme le pionnier du Zimdancehall. Il est né à Kambuzuma, une banlieue à forte densité de la capitale du Zimbabwe, Harare. Il a également été présentateur pour le programme Rockers Vibes qui était un programme entièrement reggae, avec Trevor Hall.

Winky D faisait partie des artistes présentés au festival Southern Africa Music Airwaves (SAMA) 2009.

Winky D est né à Kambuzuma, Harare, Zimbabwe. Il a aimé la musique à un stade précoce et il a commencé à écouter de la musique reggae à l'âge de huit ans. Il passait du temps à chercher et à collectionner des cassettes audio et des disques afin de pouvoir écouter de la musique reggae. Winky D a un frère nommé Trevor Chirumiko, connu sous le nom de Layan. Layan est également producteur de musique, chanteur et présentateur.

Wallace Chiru Miko a frequenté l'école primaire et secondaire à Harare. Il a appris à l'école primaire de Rukudzo et plus tard au lycée de Kambuzuma.

Quan il était adolescent, Winky D a commence à se produire sur de petites receptions et concerts. Quand il avait 16 ans, il s'est produit à Getto Lane Clashes, qui étaient des batailles de DJ pour identifier les talentueux et Winky a été repéré. Après un certain temps, il a été surnommé "Wicked DeeJay", qui a été abrégé en Winky D. Il a reçu ce surnom parce que son message musical était puissant. Ses paroles étaient explicites, délirant sur la violence et les immoralités. Cependant, à partir de 2013, il a commencé à chanter du gospel et à encourager les jeunes à arrêter de se droguer.

Avec l'aide de Bartholomew Vera des studios Blacklab, Winky D entre en studio d'enregistrement. Ses premières chansons, comme "Rasta" et "Dead Inna War", couplées à ses performances scéniques ingénieuses, ont occupé les pistes de danse. Depuis, il a sorti onze albums avec de nombreux succès dans les charts qui lui ont valu des fans à travers le monde, comme en témoignent ses tournées réussies au Royaume-Uni, aux États-Unis, en Asie et en Afrique du Sud. Winky D est devenu la nouvelle icône de la musique urbaine / reggae zimbabwéenne et africaine avec des surnoms comme "King of Dancehall", "Gombwe" "Gafa (Gaffer)", Extraterrestrial "The BigMan", "Messi wereggae" et "Truthsayer", lui être attaché dans les ghettos.

Dans le but de persuader la population masculine zimbabwéenne de se faire circoncire, Population Services International et le ministère de la Santé et du Bien-être de l'enfance ont lancé un Winky D et Albert Nyoni (Vanyoni Beats) intitulé "Si vous savez que vous êtes un champion, faites-vous circoncire". . La chanson a été lance à Harare le 19 janvier 2012.

En décembre 2010, Winky D, aux côtés de Guspy Warrior et Terry Fabulous de Chimurenga drive à Zengeza, devait se produire avec Capleton le soir du Nouvel An. Cependant, après avoir échoué à trouver un terrain d'entente, la star de "Musarova bigman" s'est retirée et a annulé toutes ses performances prévues de la tournée zimbabwéenne de Capleton.

Winky D n'a pas réussi à se produire lors du gala d'investiture du président Robert Mugabe qui s'est tenu en août 2013 au stade national des sports, à la suite de déclarations contrastées sur les allées et venues du musicien pendant l'événement.

En 2011, Winky D a fait ses débuts au Monash Beer fest Carnival à Johannesburg, en Afrique du Sud, aux côtés de Black Coffee, Cabo Snoop, Dj Betto, Dj Leks, TshepNOZ et Sipho, Dj Luo et Kay Mack.

Carrière Musicale
Avec l'aide de Bartholomew Vera des studios Blacklab, Winky D entre en studio d'enregistrement. Ses premières chansons, comme "Rasta" et "Dead Inna War", couplées à ses performances scéniques ingénieuses, ont occupé les pistes de danse. Depuis, il a sorti onze albums avec de nombreux succès dans les charts qui lui ont valu des fans à travers le monde, comme en témoignent ses tournées réussies au Royaume-Uni, aux États-Unis, en Asie et en Afrique du Sud. Winky D est devenu la nouvelle icône de la musique urbaine / reggae zimbabwéenne et africaine avec des surnoms comme "King of Dancehall", "Gombwe" "Gafa (Gaffer)", Extraterrestrial "The BigMan", "Messi wereggae" et "Truthsayer", étant attaché à lui dans les ghettos.

Dans le but de persuader la population masculine zimbabwéenne de se faire circoncire,[7] Population Services International et le ministère de la Santé et du Bien-être de l'enfance ont lancé un Winky D et Albert Nyoni (Vanyoni Beats) intitulé "Si vous savez que vous êtes un champion, faites-vous circoncire". . La chanson a été lancée à Harare le 19 janvier 2012.

En décembre 2010, Winky D, aux côtés de Guspy Warrior et Terry Fabulous de Chimurenga drive à Zengeza, devait se produire avec Capleton le soir du Nouvel An. Cependant, après avoir échoué à trouver un terrain d'entente, la star de "Musarova bigman" s'est retirée et a annulé toutes ses performances prévues de la tournée zimbabwéenne de Capleton.

Winky D n'a pas réussi à se produire lors du gala d'investiture du président Robert Mugabe qui s'est tenu en août 2013 au stade national des sports, à la suite de déclarations contrastées sur les allées et venues du musicien pendant l'événement.

En 2011, Winky D a fait ses débuts au Monash Beer fest Carnival à Johannesburg, en Afrique du Sud, aux côtés de Black Coffee, Cabo Snoop, Dj Betto, Dj Leks, TshepNOZ et Sipho, Dj Luo et Kay Mack.

Querelles
Winky D a eu des « bœufs » avec des artistes de dancehall alors populaires tels que Madcom et Dadza D. Ils se sont battus dans les deux sens, d'où il est sorti vainqueur en route pour devenir l'acte de Zim-dancehall le plus populaire.

Winky D, aux côtés de The General et Sniper Storm, devait jouer en première partie de Mavado. Winky D a joué le premier et a fait attendre Mavado et Sniper Storm dans les coulisses. Des efforts ont été faits par les organisateurs du spectacle pour faire sortir le "Bigman" de la scène et faire place à une performance de dix minutes de Sniper Storm, mays en vain. Sniper Storm a alors pris les choses en main et a arraché le micro à Winky D. Les actions de Sniper ont provoqué une rage alors que la foule jetait des objets sur scène. Celia a également provoqué des débats houleux sur Internet et aux coins des rues du Zimbabwe, alors que divers musiciens et artistes ont regain.

Winky D a vu plus d'artistes lui lancer des coups pour gagner en popularité auprès de lui, ce qu'il a depuis ignoré. Le plus popular d'entre eux est Seh Calaz, qui a reçu une attention considérable et remarquable pour ses dissensions envers le président ninja, auxquelles il n'a pas non plus répondu mais seulement appelé à la paix entre les artistes zim-dancehall à travers ses chansons (Mafeelings, tiki taka, sungura like et PaGhetto dont il mentionne Seh Calaz) et des interviews.

Au fil des ans, il a lancé son album à travers des événements discrets. La programmation du jour comprenait Buffalo Souljah, Killer T, Jah Signal, Vabati VaJehova et d'autres. Cependant, c'est Winky D qui a pris le devant de la scène et a diffusé sa magie extraterrestre-gombwe sur les fans qui ont chanté et dansé tout au long de la matinée. Autre moment fort, le mondain et homme d'affaires Genius  a offert le premier exemplaire de l'album pour 20 000 $, mais il a été contraint de réviser le montant initial après que le flamboyant Albert Ndabambi l'ait "éclipsé", en enchérissant le CD pour 30 000 $. Ginimbi, comme on l'appelait affectueusement dans le monde des mondains, a creusé plus profondément dans ses poches en déboursant 20 000 $ supplémentaires pour en faire 40 000 $. Au total, l'équipe Winky D est repartie avec 70 000 $ pour sa copie initiale de Gombwe : Chiextra . Oskid a produit 13 des 14 titres de l'album à exception de "My Woman" (feat. Beenie Man) qui a été produit par Nicky. Le lancement est entré dans l'histoire en tant que lancement le plus suivi et l'album le plus cher du pays. L'album lui-même, la performance de la nuit et le lancement ont prouvé que Winkey D est le meilleur artiste du Zimbabwe.

Notes et références

Naissance en février 1983
Musicien zimbabwéen

Winky D


Bu bir asker sayısına göre ülkeler listesidir. Bu liste hükûmetleri tarafından iç ve dış görevlerini yerine getirmeleri için oluşturulup, desteklenen birlikleri içerir. "Ülke" terimi egemenliğine yönelik çalışmaları bulunan ya da sınırlı bir tanınmaya sahip devlet anlamında kullanılır.

Aşağıdaki liste sütunlardan oluşur ve basitçe uygun bir başlığın üzerine tıklanarak sıralama yapılabilir. Bu sıralama:
Devlet adları,
Etkin, yani tam zamanlı hizmet eden askeri personel sayısı
Yedek, yani silahlı fakat seferberlik gibi acil durumlarda göreve çağrılacak asker sayısı.
Yarı askerî (paramiliter) sayısı,
1000 kişi başına düşen toplam asker sayısı ve 1000 kişi başına düşen etkin asker sayısına göre yapılabilir.
Dünya'daki asker güçlerin sayısı sürekli olarak değişmektedir. Dolayısıyla buradaki sayılar yaklaşık sayılardır.

Burada belirtilmiş 172 ülkenin içindeki Kuzey Kore, Güney Kore ve Vietnam gibi toplam asker sayısı yüksek olan ülkelerin yedek asker kadrolarının büyük kısmını paramiliterler, siviller ve polisler oluşturmaktadır.

Bu durum Rusya için farklıdır. Çünkü Rusya'nın rezervlerini Sovyetler döneminden kalma eğitimli askerler oluşturmaktadır. İtalya ve Japonya'nın ordusu sadece gönüllülerden oluşmaktadır. İzlanda ve Panama'nın ulusal orduları yoktur ancak yarı askerî kuvvetleri vardır.

Liste
ISIS'ın 2010 baskısı baz alınarak oluşturulmuş liste.

Ayrıca bakınız
Silahlı kuvvetleri olmayan ülkeler listesi
Askerî teçhizat düzeyine göre ülkeler listesi
 Askerî harcamalara göre ülkeler listesi
 Kişi başı askeri harcamalara göre ülkeler listesi
 Askerî bütçe

Notlar

 Brezilya'da yarı askerî oluşumlar Brezilya Federal Anayasası tarafından yasaklanmıştır.
 Filipinler'in yedek personelinin 40.000'i Vatandaş Silahlı Kuvvetleri Coğrafi Birimi'ne bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
 Filistin Ulusal Yönetimi'nin belirtilen asker sayısı sadece Polis Müdürlüğü adı altındaki organizasyonlardan gelmektedir. Hamas gibi Gazze Şeridi'nde yoğunlukla faaliyet gösteren grupların tam eleman sayısı bilinmemektedir.
 Finlandiya'nın yedek personelinin 11.500'ü Finlandiya Sınır Muhazıfları'na bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
 Fransa'nın aktif personel sayısı, silahlı kuvvetlerinin bir kolu olan Fransız Jandarması'nı da kapsamaktadır.
 Güney Kore'nin yedek personeli içerisinde Sivil Savunma Kolordusu'ndan 3,500,00 kişi bulunmaktadır.
 Hindistan'ın yedek personelinin 987.821'i Hindistan Yurt Muhafızları ve Sivil Savunma'ya bağlı paramiliterlerden oluşur.
 İran'ın rezerve kuvvetleri arasında 12.6 milyon (kadın ve çocuklar dahil) üyesi olan ve seferberlik çağrısından sonra savaşabilecek durumda 1,000,000 kişi gücü olan Besic'te bulunur.
 Besic'in eleman sayısı - İç Güvenlik Dayanağı, Hüseyin Aryan, RFERL, 7 Aralık 2008 http://www.rferl.org/content/Irans_Basij_Force_Mainstay_Of_Domestic_Security/1357081.html
 İsveç'in yedek personelinin 42.000'i İsveç Yurt Muhafızları'na bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
  İtalya'nın aktif personelinin bir kısmını silahlı kuuvetlerinin bir kolu olan Carabinieri oluşturur.
 Kuzey Kore'nin yedek personelinin 3.500.000'u İşçi-Köylü Kızıl Muhafızlar'a bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
 Küba'nın yedek personelinin 1.120.000'i Gençlik Çalışma Ordusu, Sivil Savunma ve Yerel Milis'lere bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
 Letonya'nın yedek personelinin 10.866'sı Letonya Ulusal Muhafızları'na bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
 Malezya'nın yedek personelinin 244.700'ü Halk Gönüllü Birlikleri'ne bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
 Peru'nun yedek personelinin 7.000'i Ronda Campesina'ya bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur..
 Singapur'un yedek personelinin 44.000'i Singapur Polis Teşkilatı ve Sivil Savunma'ya bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
 Sri Lanka'nın yedek personelinin 30.400'ü Sri Lanka Polis Teşkilatı'na bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
 Sudan'ın yedek personelinin 85.000'i Popular Defence Force'a bağlık paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
 Tayland'ın yedek personelinin 45.000'i Ulusal Güvenlik Gönüllü Birlikleri'ne bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşur.
 Türkiye'nin yedek personelinin 50.000'i Türk Jandarması'na bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşmaktadır.
 Vietnam'ın yedek personelinin 5.000.000'u Halk Savunma Gücü ve Narodnoe Opolcheniye bağlı paramiliterlerden (yarı askerî) oluşmaktadır.

Kaynakça

Bibliyografi

Konuyla ilgili yayınlar

Ülkelerine göre ordular
Ülke listeleri

Asker sayısına göre ülkeler listesi


An Agroelymus bowdenii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Robert Bernard Boivin. An Agroelymus bowdenii in nahilalakip ha genus nga Agroelymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Agroelymus

Agroelymus bowdenii


Langebaanweg is a town on the southwest coast of South Africa, in Western Cape Province.

It is the location of the air force base AFB Langebaanweg.

Langebaanweg has been an important mining center, with its mai minerals consisting of phosphorites, primarily calcium phosphate. The mining uncovered fossils dating from the late Miocene and early Pliocene, approximately 5 million years ago.  Fossil species found there include invertebrates and also a type of rhinoceros, as well as a mousebird and a diving petrel. The West Coast Fossil Park includes displays of fossils found in a former phosphate mine. Brett Hendey, formally of the Iziko South African Museum, documented the significance of the Langebaanweg fossil sites.

Langebaanweg is also notable as the birthplace of former England cricketer Allan Lamb, who played 79 Tests for his adopted country as well as in the 1987 and 1992 Cricket World Cup Finals.

References

Populated places in the Saldanha Bay Local Municipality

Langebaanweg


Femtex 1 er en dansk eksperimentalfilm fra 1995, der er instrueret af Mette Høxbro.

Handling
Et tværsnit gennem den ordinære kvindes grå hverdag.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1995

Eksperimentalfilm fra Danmark

Femtex 1


Lesoto bayrağı, Lesotho Krallığı tarafından 4 Ekim 2006 tarihinde kabul edilen bayrak. Bayrakta mavi, beyaz ve yeşil üç şeritten bulunur ve bayrağın tam ortasında (ortadaki beyaz şeridin ortasında) bir Basotho şapkası yer alır. Bu bayrak, Lesotho'nun bağımsızlığının 40. yıl dönümü şerefine kabul edilmiştir. Bu yeni bayrak, ülke barışının ve barış yöneliminin bir simgesidir.

Tarihi
Lesoto'nun ilk bayrağı 4 Ekim 1966'da, ülkenin bağımsız olduğu gün kabul edilmiştir. Bayrağın üzerindeki en belirgin figür beyaz bir Basotho şapkasıdır. Bu şapkada kullanılan beyaz renk barışı simgeler. Bayrağın hâkim rengi olan mavi gökyüzü ve yağmuru, yeşil toprağı ve kırmızı inancı sembolize eder.

Lesotho'da 20 Ocak 1987'de yeni bir bayrak kabul edilmiştir. Bu bayrak 20 yıldır iktidarda bulunan Basotho Ulusal Partisi'nin askerî darbeyle yıkılmasnın ardından benimsenmiştir. Basotho'nun geleneksel beyaz şapka figürünün yerini bu bayrakta açık kahverengi Basotho kalkanı, "assegai" (mızrak) ve "knobkierie" (sopa) almıştır. Bayrağın renkleri ve şekli de değişmiştir. Çapraz duran beyaz şerit barışı, çapraz açık mavi şerit yağmuru ve çapraz yeşil şerit ise refahı temsil eder.

Her ne kadar 1993 yılında askerî idare yerini demokratik hükûmete bıraktıysa da ülke içinde bayrak üzerinde yoğun tartışmalar yaşanmıştır. Bu ikinci bayrak askerî cunta ile özdeşleştirilmiş ve değiştirilmesi yönünde kamudan talep gelmiştir. 2006 yılında yeni bayrak kabul edilmiştir.

Tasarım
Ulusal bayrağın renk kodları ve ölçüleri aşağıdaki gibidir.

Tarihi bayraklar

Ayrıca bakınız
Lesotho arması

Dış bağlantılar
Lesotho bayrağı ve açıklaması  (İngilizce)

Bayrak
Ulusal bayraklar
Afrika bayrakları

Lesotho bayrağı


كونيكا  كانت شركة يابانية لصناعة آلات التصوير الفوتوغرافي، الأفلام، ومعدات التصوير وأجهزة النسخ والفاكس. تأسست في طوكيو عام 1873. في 5 أغسطس 2003، اندمجت شركة كونيكا مع شركة مينولتا لتشكلان شركة كونيكا مينولتا.

كانت الشركة تعرف بمنتجاتها المعقولة الثمن وذات الجودة الجيدة.

مراجع

شركات إلكترونيات
شركات إلكترونيات في اليابان
شركات أسست في 1873
شركات تصنيع انحلت في 2003
شركات تصنيع أسست في 1873
شركات دفاعية سابقة في اليابان
شركات سابقة في اليابان
شركات صناعة التصوير الضوئية
شركات مقرها طوكيو
عمليات الدمج والاستحواذ 2003
كونيكا مينولتا

كونيكا


Indenfor sandsynlighedsregning og statistik er en flerdimensional normalfordeling, multivariabel normalfordeling eller flerdimensional gaussisk fordeling en generalisering af den éndimensionale normalfordeling til et højere antal dimensioner. Én definition er at en tilfældig vektor siges at være k-dimensional normalfordelt hvis enhver linearkombination af dens k komponenter er (éndimensionalt) normalfordelt. Dens vigtighed stammer hovedsageligt fra den flerdimensionale centrale grænseværdisætning. Flerdimensionale normalfordelinger bruges ofte til at beskrive, eller i det mindste approksimere, enhver mulig mængde af korrelationer mellem reelle stokastiske variable, som grupperer sig omkring et gennemsnit.

Den flerdimensionale normalfordeling spiller en vigtig rolle indenfor statistisk teori. På trods af den komplicerede matematiske form har tæthedsfunktionen for en flerdimensional normalfordelt stokastisk variabel således nogle pæne geometriske egenskaber.

Et specialtilfælde af den flerdimensionale normalfordeling er den todimensionale normalfordeling.

Kilder

Sandsynlighedsfordelinger

Flerdimensional normalfordeling


Magnetohidrodinamika je grana fizike koja proučava električki vodljive fluide (plinove i tekućine) izložene magnetskom polju. Fluidi mogu biti u tekućem (na primjer živa ili talina natrija) ili plinovitom stanju (ionizirani plin). Gibanjem fluida u magnetskom polju nastaje električna struja na koju djeluje magnetsko polje, što proizvodi mehaničke sile koje mijenjaju gibanje. Magnetohidrodinamika je u najnovije doba dobila posebno značenje i primjenu na području geofizičkih (Zemljina jezgra) i astronomska istraživanja (pojave na Suncu), pa se kao potpodručje izdvaja magnetoplazmadinamika. H. O. G. Alfvén je odredio brzinu širenja magnetohidrodinamskih transverzalnih valova (Alfvénovi valovi). Ta otkrića imaju veliku primjenu u astrofizici i kozmologiji, jer tvar u stanju plazme čini gotovo 99% tvari u svemiru, te u modeliranju i dizajniranju fuzijskih reaktora.

Magnetohidrodinamički generator

Magnetohidrodinamički generator ili MHD generator je uređaj koji omogućuje izravnu pretvorbu toplinske energije u električnu. Temelji se na razdvajanju iona i elektrona u plazmi na temperaturi višoj od 3000 K s pomoću magnetskoga polja i na dovođenju električnog naboja na anodu i katodu.

Djelotvornost u MHD generatoru uglavnom nije velika (do 20%) zbog nevelike razlike temperatura na ulazu i izlazu iz kanala generatora jer i izlazna temperatura mora biti dovoljno visoka da se osigura stupanj ionizacije pri kojemu je još moguća energijska pretvorba. Problem s visokim temperaturama na izlazu je i taj što one pospješuju stvaranje štetnih dušikovih oksida (NOx). To se rješava promjenama u sustavu sagorijevanja i hlađenja vrućih plinova.

Izvori

Agregatna stanja

Magnetohidrodinamika


East Suffolk, along with West Suffolk, was created in 1888 as an administrative county of England. The administrative county was based on the eastern quarter sessions division of Suffolk. East Suffolk County Council's headquarters were at East Suffolk County Hall in Ipswich.

In 1974, most of the county reunified with West Suffolk and the county borough of Ipswich to form the non-metropolitan county of Suffolk.

Subdivisions
From 1894 the administrative county was divided into municipal boroughs, urban districts and rural districts:
Boroughs: Aldeburgh, Beccles, Eye, Lowestoft, Southwold
Urban districts: Bungay (created 1910), Felixstowe and Walton, (renamed Felixstowe 1914), Halesworth (created 1900), Leiston-cum-Sizewell (created 1895), Oulton Broad (created 1904, abolished 1919), Saxmundham (created 1900), Stowmarket, Woodbridge
Rural districts created in 1894: Blything, Bosmere and Claydon, East Stow, Hartismere, Hoxne, Mutford and Lothingland, Plomesgate, Samford, Wangford, Woodbridge
The Rural Districts were completely reorganised by a County Review Order in 1934, and reduced to seven in number: Blyth, Deben, Gipping, Hartismere, Lothingland, Samford, Wainford

The rural districts were further subdivided into civil parishes.

District Council
In 2018 a new East Suffolk district was created by the abolition and merger of Waveney and Suffolk Coastal districts. The new district, came into effect on 1 April 2019.

References

History of Suffolk
Suffolk, East

East Suffolk (county)


حالة تلبس فيلم مصري أُصدر عام 1988، من إخراج هنري بركات وبطولة سماح أنور وجميل راتب وأحمد عبد العزيز.

تمثيل
 سماح أنور
 جميل راتب
 أحمد عبد العزيز
 سعاد حسين
 لوسي
 غسان مطر
 وائل نور
 نعيمة الصغير
 نهى العمروسي

ضيوف الشرف
 يحيى الفخراني
 أحمد بدير

روابط خارجية

مراجع

أفلام إنتاج 1988
أفلام جميل راتب
أفلام أحمد عبد العزيز

حالة تلبس (فيلم)


Yeysk (em russo: Ейск) é uma cidade no Krai de Krasnodar, Rússia, localizada na costa do Golfo Taganrog do Mar de Azov. A cidade foi construída principalmente ao longo da Ponta de Yeysk, uma formação arenosa que separa o rio Yeya do Mar de Azov. A população estimada de Yeysk em 2020 era de 83.094.. A municipalidade é notória pelo seu porto e por seus resorts.

História
Os primeiros sinais de habitação humana permanente se dão no século XIV, quando nesta área é fundada uma colônia genovesa com um porto chamado Balzimachi (ou Bacinaci), que é mencionado no livro Pratica della mercatura, do banqueiro florentino Francesco Balducci Pegolotti.

No "Atlas de Tsutsiev", consta a menção de um ponto habitado chamado Yeyskoye na cabeceira da baía de Yeya para 1763-1785 e outro ponto habitado chamado Yeysk um pouco ao sul do local atual de 1829-1839.

Em 1783 esteve envolvido na Revolta de Kuban Nogai. A cidade foi fundada em 1848 pelo príncipe Mikhail Semyonovich Vorontsov de acordo com uma ordem real do czar da Rússia.

Cidades do krai de Krasnodar

Yeysk


Baunei (sardisk: Baunèi) er en by og en kommune (comune) i provinsen Nuoro i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 480 meters højde og har 3.624 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 211,90 km² og grænser til kommunerne Dorgali, Lotzorai, Talana, Triei og Urzulei.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Nuoro

Baunei


وجهات مصر للطيران تشمل هذه القائمة جميع الوجهات التي خدمها شركة مصر للطيران. انظر أيضًا مصر للطيران للشحن.

مصر
 القاهرة (مطار القاهرة الدولي). [مركز العمليات]
 الإسكندرية (مطار برج العرب).
 مرسى مطروح (مطار مرسى مطروح). [تشغل الخط مصر للطيران إكسبريس]
 أبو سمبل (مطار أبو سمبل).
 أسيوط (مطار أسيوط الدولي).
 أسوان (مطار أسوان الدولي).
 الغردقة (مطار الغردقة الدولي).
 الأقصر (مطار الأقصر الدولي).
 مرسى علم (مطار مرسى علم الدولي). [تشغل الخط مصر للطيران إكسبريس]
 شرم الشيخ (مطار شرم الشيخ الدولي).
 شرق العوينات (مطار شرق العوينات). [تشغل الخط مصر للطيران إكسبريس]
 سوهاج (مطار سوهاج الدولي). [تشغل الخط مصر للطيران إكسبريس]
 العريش (مطار العريش الدولي). [تشغل الخط مصر للطيران إكسبريس]

أفريقيا

شمال أفريقيا
 الجزائر
 مدينة الجزائر (مطار هواري بومدين الدولي).
 ليبيا
 طرابلس (مطار طرابلس العالمي).
 بنغازي (مطار بنينة الدولي).
 المغرب
 الدار البيضاء (مطار محمد الخامس الدولي).
 السودان
 الخرطوم (مطار الخرطوم الدولي).
 تونس
 مدينة تونس (مطار تونس قرطاج الدولي).

شرق أفريقيا
 إريتريا
 أسمرة (مطار أسمرة الدولي).
 أثيوبيا
 أديس أبابا (مطار أديس أبابا الدولي).
 كينيا
 نيروبي (مطار نيروبي الدولي).
 تنزانيا
 دار السلام (مطار جوليوس نيريري الدولي).
 أوغندا
 كمبالا (مطار كامبالا الدولي).

جنوب أفريقيا
 جنوب أفريقيا
 جوهانسبرغ (مطار أو أر تامبو الدولي).
 زامبيا
 لوساكا (مطار لوساكا الدولي)

غرب أفريقيا
 غانا
 أكرا (مطار كوتوكا الدولي).
 نيجيريا
 أبوجا (مطار نامدي ازيكيوي الدولي).
 كانو (مطار كانو الدولي).
 لاغوس (مطار مورتالا محمد الدولي).
 الكاميرون
 دوالا (مطار دوالا الدولي)

آسيا

شرق آسيا
 الصين
 بكين (مطار بكين العاصمة الدولي).
 قوانغتشو (مطار قوانغتشو باييون الدولي).
 اليابان
 طوكيو (مطار طوكيو ناريتا الدولي).
 أوساكا (مطار أوساكا الدولي).

وسط آسيا
 كازاخستان
 ألماتي (مطار ألماتي الدولي).

جنوب آسيا
 الهند
 مومباي (مطار تشاتراباتي شيفاجي الدولي).

جنوب شرق آسيا
 ماليزيا
 كوالا لمبور (مطار كوالامبور الدولي).
 تايلاند
 بانكوك (مطار سوفارنابومي الدولي).

جنوب غرب آسيا
 العراق
 مطار بغداد الدولي
 مطار اربيل الدولي
 البحرين
 مطار البحرين الدولي
 سلطنة عمان
 مسقط (مطار مسقط الدولي).
 قطر
 الدوحة (مطار الدوحة الدولي).
 السعودية
 أبها [تبداء الرحلات في أكتوبر]
 الرياض (مطار الملك خالد الدولي).
 جدة (مطار الملك عبد العزيز الدولي).
 المدينة المنورة (مطار الأمير محمد بن عبد العزيز الدولي).
 الدمام (مطار الملك فهد الدولي).
 الكويت
 مدينة الكويت (مطار الكويت الدولي).
 اليمن
 صنعاء (مطار صنعاء الدولي).
 الإمارات العربية المتحدة
 أبوظبي (مطار أبوظبي الدولي).
 دبي (مطار دبي الدولي).
 الشارقة (مطار الشارقة الدولي).

غرب آسيا
 إسرائيل
 تل أبيب (مطار بن غوريون الدولي).
 الأردن
 عمان (مطار الملكة علياء الدولي).
 لبنان
 بيروت (مطار بيروت - رفيق الحريري الدولي).
 سوريا
 دمشق (مطار دمشق الدولي).
 حلب (مطار حلب الدولي).

أوروبا

شرق أوروبا
 روسيا
 موسكو (مطار دوموديدوفو الدولي).

جنوب أوروبا
 قبرص
 لارنكا (مطار لارنكا الدولي).
 اليونان
 أثينا (مطار فينيزيلوس الدولي).
 إيطاليا
 كاتانيا (مطار كاتانيا الدولي). [يشغل هذا الخط مصر للطيران إكسبريس]
 روما (مطار ليوناردو دافنشي).
 ميلان (مطار ميلان مالبينسا الدولي).
 مالطا
 البلدة (مطار لوكا الدولي). [يشغل هذا الخط مصر للطيران إكسبريس]
 البرتغال
 لشبونة (مطار لشبونة الدولي).
 إسبانيا
 مدريد (مطار مدريد باراخاس الدولي).
 برشلونة (مطار برشلونة الدولي).
 تركيا
 أسطنبول (مطار أتاتورك الدولي).

وسط أوروبا
 المجر
 بودابست (مطار بودابست فيرهيجي الدولي). [يشغل هذا الخط شركة مصر للطيران إكسبريس]
 ألمانيا
 برلين (مطار برلين شونيفيلد الدولي).
 فرانكفورت (مطار فرانكفورت الدولي).
 ميونخ (مطار ميونخ الدولي).
 دوسلدورف (مطار دوسلدورف الدولي).
 النمسا
 فيينا (مطار فيينا الدولي).
 سويسرا
 جنيف (مطار جنيف الدولي).

غرب أوروبا
 بلجيكا
 بروكسل (مطار بروكسل الدولي).
 فرنسا
 باريس (مطار شارل ديغول الدولي).
 الدنمارك
 كوبنهاغن (مطار كوبنهاغن الدولي).
 النرويج
 أوسلو (مطار أوسلو الدولي).
 هولندا
 أمستردام (مطار سخيبول أمستردام).
 المملكة المتحدة
 لندن (مطار لندن هيثرو).

أمريكا الشمالية
 الولايات المتحدة الأمريكية
 نيويورك (مطار جون إف كينيدي الدولي).
 كندا
 مونتريال (مطار مونتريال بيير ايليوت ترودو الدولي).

انظر أيضاً
 مصر للطيران

مصادر

مصر للطيران
وجهات شركات الطيران

وجهات مصر للطيران


برج هيرست  برج إداري يقع بمدينة نيويورك, في شارع نيويورك الواقع 300 غرب شارع سبعة وخمسين, بالقرب من كولومبوس سيركل في وسط مانهاتن.

حاز برج هيرست في مدينة نيويورك الأميركية على جائزة هاي رايز المعمارية لعام 2008 وفاز مصممه البريطاني نورمان فوستر بقيمة الجائزة وقدرها 50 ألف يورو والتي تمنحها بلدية مدينة فرانكفورت الألمانية ونقابة المهندسين الألمان وبنك ديكا كل عامين لأفضل تصميم معماري.

فكرة المشروع
فكرة الاستدامة والبحث عن المخارج الابداعيه لجعل البيئة من حولنا أكثر نظافه هي المحور الأساسي للفكرة التصميميه التي اعتمد عليها المصمم عند إخراجه لهذا العمل

الشكل المعماري للمشروع
يظهر التركيب المعين المرتبط بالنظام الإنشائي الذي يوظف الاطراف الفولاذيه المثلثه وذلك لتظهر البرج بتشكيله الاستطالي الذي يعطي المبنى الهوية البصرية المميزة من الخارج.

وهذا المشروع يعبر عن توجه فوستر التقني الذي يحاول أن يقدم إضافة ذكية تعبر عن التوجه المعاصر في تصميم الابراج ألمكتبية التي صارت
حساسه جدا للبيئة.

حاول المصمم في هذا المبنى ان يربط بين الماضي والحاضر عن طريق قاعدته التاريخية التي تضم ألقاعه ألحصرية وتربط المبنى بالخارج بقوة
أيضأ نلاحظ الانفصال الذي احدثه المصمم في هذا المبنى وهي فصل القاعدة عن البرج وذلك بتكوين زجاجي يجعل من البرج المكتبي وكأنه يسبح فوق المبنى التاريخي

نلاحظ في التصميم استخدام المواد المعاصرة التي تتجه إلى المستقبل وتعلوا القاعدة ألقوية ذات الطابع التاريخي

النظام الإنشائي
يتكون هذا البرج المكتبي من 46 طابقا يمثل أضافه أساسيه لخط السماء في مدينة نيويورك المكتظة بالأبراج.
يعتمد هذا المبنى في نظامه الإنشائي على استخدام الفولاذ بنسبه اقل 20% من الحالات العادية علما بأن 80% منه معاد تدويرة ومع ذلك يتحدث الكثير على ان كفاءة المنى أعلى من المباني الأخرى
أيضا ساعد المصمم الفكرة التي تبناها في تصميم هذا البرج وهي القاعة التاريخية التي تنفصل عن البرج في تقويه وتثبيت البرج من الناحية الانشائيه جعلت المبنى أكثر متانه.

أيضا توفر مادة الزجاج ساعدت المصمم من الناحية الانشائيه في سهوله عمل الكسرات على الزوايا الاربع للمبنى ونلاحظ أيضا في التصميم التكوين المعين المرتبط بالنظام الإنشائي الذي يوظف الاطر الفولاذيه المثلثه ليظهر البرج بتشكيله الاستطالي
توضح هذه الصورة كيفيه تثبيت الزجاج في الواجهات للمبنى على الهيكل المعدني المكون منه هذا البرج. وتبين هذه الصورة من الداخل كيف استطاع المصمم ايجاد الفضاء الداخلي لقاعدة هذا البرج مستخدما مادة الفولاذ المدور ولم يستخدم الأعمدة الخرسانيه.
تأثير التكنولوجيا الحديثة التي ساعدت المصمم لهذا العمل
المواد التي استخدمها المصمم في عمل هذا البرج وهي الفولاذ والزجاج جعلته يعمل مكاتب تستهلك طاقة اقل من المباني المكتبيه في مدينة نيويورك وذلك من خلال اعتمادة على التهوية الطبيعية لما يقارب 75% من السنة. كما ان المبنى يجمع مياة الأمطار لاستخدامها لتبريد البهو في الصيف وترطيبه في الشتاء.

مراجع

أبراج في مدينة نيويورك
تأسيسات سنة 2006 في مدينة نيويورك
شركة هيرست
عمارة الحداثة في مدينة نيويورك
عمارة فائقة التكنولوجيا
مبان إدارية اكتملت في 1928
مبان إدارية اكتملت في 2006
منشآت نورمان فوستر
ناطحات سحاب
وسط مانهاتن
تأسيسات سنة 1928 في ولاية نيويورك
تأسيسات سنة 1928 في مدينة نيويورك

برج هيرست


Nahija Salqin () je nahija u okrugu Harem, u sirijskoj pokrajini Idlib. Po popisu iz 2004. (prije rata), nahija je imala 47.939 stanovnika. Administrativno sjedište je u naselju Salqin.

Izvori

Sirijske nahije
Pokrajina Idlib

Salqin (nahija)


Osvaldo Licini (Monte Vidon Corrado, 22 de marzo 1894 - Monte Vidon Corrado, 11 de octubre 1958), fue un artista y pintor italiano.

Pintor abstracto, en 1911 se matriculó en la Academia de Bellas Artes de Bolonia y más tarde se trasladó a París, donde fue influido por las pinturas de Henri Matisse.

En 1958 ganó el premio en la Bienal de Venecia. En los años 20, Licini tiene por objetivo la pintura de paisaje, post-impresionista y fauvista, con una reflexión sobre Morandi.

Su primera exposición data de 1914, en el Baglioni Hotel en Bolonia. Su fama se debe al hecho de que él era uno de los primeros en Italia en avanzar hacia la pintura abstracta en los años 30, entendida en el sentido europeo. En 1935, en París, visita el estudio de Kandinsky y la exposición Man Ray en la Galería de Cahiers d'Art.

Su pintura abstracta es lírica, pudesto que está libre de la jaula de la geometría racionalismo a través del color, imaginación y una señal que conduce a un clima muy expresionista y luego pre-informal.

Obra
 Il bilico, Pinacoteca de Brera, Milán
 Angelo ribelle con luna bianca, Pinacoteca de Brera, Milán
 Amalasunte
 Croci viventi
 Angeli ribelli
 Olandese volante
 Ritratti

Enlaces externos
Hoja de Licini, sitio de Bienes Culturales de la Marche
Website dedicado a Licini, y a su obra
 Centro de estudios Osvaldo Licini

Pintores de Italia del siglo XX
Nacidos en la provincia de Fermo
Fallecidos en la provincia de Fermo

Osvaldo Licini


Brigada 3 Vânători a fost o unitate de infanterie, de nivel tactic, din Armata României, care a participat la acțiunile militare postbelice din perioada 1918-1920. Brigada făcut parte din compunerea de luptă a Diviziei 2 Vânători, comandată de general Gheorghe Dabija, împreună cu Brigada 4 Vânători.

Compunerea de luptă

 Regimentul 2 Vânători - comandant: loc. col. Victor Iacobini
 Regimentul 3 Vânători - comandant: col. Traian Constantinescu

Participarea la operațiunile militare
În cadrul acțiunilor militare postbelice, Brigada 3 Vânători a participat la acțiunile militare în dispozitivul de luptă al Diviziei 2 Vânători, participând la Operația ofensivă la vest de Tisa. Brigada 3 Vânători, integrată în Divizia 2 Vânători, a fost transportată pe calea ferată prin Predeal , fiind concentrată în perimetrul Sibiu-Sebeșul (săsesc)-Simeria-Petroșani, pentru a împiedica transportul de materiale de război spre Ungaria.

Comandanți

 Colonel Constantin Paulian
Colonel Dumitru Dumitriu

Note

Bibliografie

 Drăgănescu Constantin, Campaniile din 1848/1849 și 1919 în Transilvania și Ungaria, Tipografia "Isvorul", București, 1930
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Mărdărescu Gheorghe, Campania pentru desrobirea Ardealului și ocuparea Budapestei (1918-1920), Editura Cartea Românească, București, 1921
 Preda Dumitru; Alexandrescu Vasile; Prodan Costică, În apărarea României Mari. Campania armatei române din 1918-1919, Editura Enciclopedică, București, 1994

Vezi și
 Ordinea de bătaie a Armatei României în Transilvania, iulie 1919

Unități militare române participante la operațiile militare postbelice (1918-1920)

Brigada 3 Vânători (1918-1920)


SSE4, 4. Nesil SSE komut seti.Intel tarafından 2006 yılında Core mimarisi ile birlikte açıklanmıştır ve Intel Core 2 işlemciler ile birlikte gelmektedir.

SSE3 'e ek olarak 16 tane daha yeni komut seti içerir.
PSIGNW, PSIGND, PSIGNB
PSHUFB
PMULHRSW, PMADDUBSW
PHSUBW, PHSUBSW, PHSUBD
PHADDW, PHADDSW, PHADDD
PALIGNR
PABSW, PABSD, PABSB

Ayrıca
 SSE
 SSE2
 SSE3
 SIMD
 Intel Core
 Intel Core 2

İnternet terimleri

Sse4


පිටපත් සංස්කරණය () යනු යම් වාක්‍යයක, භාෂා විලාසය සහ නිරවද්‍යතාවය වැඩි දියුණු කිරීම සඳහා සංස්කාරකයෙකු කරන කාර්යය වේ.

ආශ්‍රිත

සටහන්

Technical communication
Writing occupations
Journalism occupations
Types of editors

පිටපත් සංස්කරණය


Auxerre er sveitarfélag í miðju Frakklandi í og umdæminu Yonne á bökkum fljótsins Yonne. Íbúar eru rúm 30.000.

Sveitarfélög í Yonne

Auxerre


NS3, también conocida como p-70, es una proteína no estructura del virus de la hepatitis C Es una proteína de unos 70 KDa, Posee dos funciones principales. En su extremo N-terminal podemos encontrar el dominio de unión de zinc de la autoproteasa, además de una serina proteasa implicada en el procesamiento de las proteínas no estructurales. Por otra parte, el dominio C-terminal se encuentra la actividad helicasa capaz de actuar sobre ARN o ADN.  La activación de la actividad ARN helicasa ocurre después de la interacción de NS3 con la ARN polimerasa ARN dependiente. Aunque el dominio N-terminal de NS3 tiene actividad catalítica independiente se requiere como cofactor NS4. El complejo NS3/NS4A es capaz de inhibir genes inducibles por ácido retinoico (RIG-I), el TLR3 y la ruta de señalización de activación de interferones (IFN-α y IFN-β) al cortar las proteínas celulares MAVS (Proteína de señalización antiviral asociada a mitocondrias) y TRIF (Dominio receptor Toll/interleucina 1 que contiene el adaptador de inducción de IFN-β). Por tanto, el complejo NS3/NS4A está implicado en el escape del sistema inmune del huésped. Esto, unido a la importancia que muestra en el desarrollo del ciclo vital, hace de NS3/4A una de las principales dianas terapéuticas.

Mecanismo de acción de los inhibidores
Los inhibidores de NS3/4A actúan siguiendo el principio de inhibición por producto final en el que la acción de la proteasa genera un péptido que actúa inhibiendo a la enzima. Los inhibidores de NS3/4A actúan mimetizando este producto final y por eso son llamados péptido miméticos. Químicamente, se pueden dividir en 3 categorías. La primera, péptido miméticos lineares con un grupo α-cetoamida que se une covalentemente al sitio activo. La siguiente categoría son los inhibidores péptido miméticos no lineares no covalentes y la última categoría los péptido miméticos macrocilíclicos no covalentes.  El sitio activo de NS3/4A es una ranura compuesta por tres residuos aminoacídicos muy conservados (tríada catalítica). Esto explica por qué estos inhibidores despliegan una alta eficacia antiviral pero poseen una baja barrera para el desarrollo de resistencias

Inhibidores actuales frente a NS3
 Boceprevir
 Grazoprevir
 Paritaprevir
 Simeprevir
 Telaprevir

Referencias

Enlaces externos

Proteína viral

NS3 (VHC)


Maškovce este o comună slovacă, aflată în districtul Humenné din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 60 de locuitori.

Istoric
Localitatea Maškovce este atestată documentar din 1574.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Maškovce, Humenné


Sigtrygg (nórdico antiguo: SigtryggR) y su variante hiberno-nórdico Sihtric o Sitric, es un nombre masculino de origen escandinavo, fue muy popular en la Era vikinga. La etimología del nombre procede del protogermánico *segiz (Sigr en nórdico antiguo: Victoria) y Trygg (del nórdico antiguo, fiel o verdadero), por lo que se puede interpretar como «Fiel victorioso».)

Puede referirse a:

 Sigtryg Eysteinsson, rey vikingo de Romerike y Hedmark, Noruega ().
 Sigtrygg Ivarsson, rey vikingo de Dublín ().
 Aralt mac Sitric, rey vikingo de Limerick, Irlanda ().
 Sigtrygg Gnupasson, rey vikingo de Dinamarca ().
 Sigtrygg Haraldsson, príncipe de Noruega, hijo de Harald I ().
 Sigtrygg de Nerike, caudillo vikingo de Nerike, Suecia ().
 Piedras rúnicas de Sigtrygg, piedras rúnicas ubicadas en Hedeby.
 Sihtric Cáech, rey vikingo de Dublín y Jórvik ().
 Sigtrygg Silkiskegg, monarca vikingo del reino de Dublín (siglos X-XI).
 Sitric mac Amlaíb, vikingo hiberno-nórdico de Dublín ().

Referencias

Sigtrygg


بلدية فالديريدايبلي ، هي إحدى بلديات منطقة كانتابريا, المصنفة على أنها مقاطعة أيضاً، في شمال إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 1.126 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

بلديات كانتابريا

فالديريدايبلي


Zdeslav Dukat (Zagreb, 17. lipnja 1940. - Zagreb, 21. travnja 2012.) bio je hrvatski prevoditelj.

Životopis
Školovao se u Zagrebu gdje je završio osnovnu i srednju školu. Diplomirao je na Pravnome fakultetu 1963. i zaposlio se kao odvjetnički vježbenik. Diplomirao je na studiju klasične filologije na Filozofskom fakultetu 1967. Godine 1974. doktorirao je tezom Sofoklov tragički junak i Aristotelova 'Poetika'''.

Radio je kao redoviti profesor od 1984. na Filozofskom fakultetu. Bio je stipendist DAAD u Heidelbergu i bio na studijskom boravku na Harvardu, SAD te je radio kao gostujući profesor na Floridskom sveučilištu u Gainesvilleu. Nakon što se vratio, radio je nakratko u Državnom arhivu Hrvatske, a zatim u Institutu za narodnu umjetnost (tada Zavod). Od 1995. bio je zaposlen na Filozofskom fakultetu u Zadru, a kasnije, od 1999. godine, na Hrvatskim studijima Sveučilišta u Zagrebu.

Održao je nekoliko predavanja kao gostujući predavač ili sudionik na stručnim i znanstvenim skupovima: Ateni (1974.), Skoplju (1978.), Heidelbergu (1983.), Columbiji, Missouri (1987.), Beogradu i Novom Sadu (1988.), Amherst Collegeu i na University of Illinois te Brnu (1994.) i Dubrovniku (1995.).

 Djela
Neka su njegova djela:

 Pseudo-Kalisten, Roman o Aleksandru, uvod, prijevod i objašnjenja
 Sofoklo: ogledi o grčkoj tragediji / Grčka tragedija Gramatika grčkog jezika Aristotel, O pjesničkom umijeću, prijevod i komentar
 Homersko pitanje Plutarh, Usporedni životopisi, I. – III.
 S. Schein, Smrtni junak, prijevod s engleskog
 Platon, Eros i filia Homer, Ilijada; Odiseja – Izbor iz Homera, predgovor, redigiran Maretićev prijevod
 Sofoklo, Kralj Edip/Antigona, predgovor i redigiran Racov prijevod
 Eshil, Okovani Prometej, predgovor i redigiran Račev prijevod
 Grčke tragedije / / Eshil, Sofoklo, Euripid, priredio Zdeslav Dukat; preveli Koloman Rac i Zdeslav Dukat
 Euripid, Elektra; Ifigenija među Taurijcima, preveo Koloman Rac
 Plutarh, Drevne izreke kraljeva i vojskovođa, Lakonaca i Lakonki, prijevod
 Albin Lesky, Povijest grčke književnosti, prijevod s njemačkoga
 Ernst Hans Gombrich, Kratka povijest svijeta za mlade'', prijevod stihova

Izvori

Hrvatski prevoditelji
Hrvatski filolozi

Zdeslav Dukat


La serie de seis sonatas para teclado y violín, K. 26-31, fueron compuestas por Wolfgang Amadeus Mozart a principios de 1766 en La Haya, en el transcurso del viaje de la familia Mozart por Europa. Fueron dedicadas a la princesa Carolina de Orange-Nassau con motivo del décimo octavo cumpleaños de su hermano, el príncipe Guillermo V de Orange. Fueron publicada como el opus 4 de Mozart.

Estas obras muestran una mejora en la técnica compositiva del pequeño Mozart con respecto a las series que compuso en París (KV 6-9) y Londres (KV 10-15), aunque como las colecciones anteriores, predomina la parte de teclado y la de violín puede considerarse opcional.

Mozart compuso estas tres series de sonatas acompañadas viajando por el noroeste de Europa: este tipo de sonatas no eran muy bien acogidas en su ciudad natal, Salzburgo. Quizá por este motivo, Mozart no volvería a visitar este género hasta 1777-1778, durante un viaje a Mannheim y París.

N.º 11 (KV 26) en mi bemol mayor

Esta obra consta de tres movimientos:

Allegro molto
Adagio poco andante
Rondeaux (Allegro)

N.º 12 (KV 27) en sol mayor

Esta obra consta de dos movimientos:

Andante poco adagio
Allegro

N.º 13 (KV 28) en do mayor

Esta obra consta de dos movimientos:

Allegro maestoso
Allegro grazioso

N.º 14 (KV 29) en re mayor

Esta obra consta de dos movimientos:

Allegro molto
Menuetto y Trio

N.º 15 (KV 30) en fa mayor

Esta obra consta de dos movimientos:

Adagio
Rondeaux (Tempo di Menuetto)

N.º 16 (KV 31) en si bemol mayor

Esta obra consta de dos movimientos:

Allegro
Tempo di Menuetto (Moderato)

Véase también

Anexo:Sonatas para violín de Wolfgang Amadeus Mozart
Anexo:Composiciones de cámara con piano de Wolfgang Amadeus Mozart

Referencias

Enlaces externos

Notas de MozartForum a las composiciones tempranas de Mozart (en inglés).

11-16
Composiciones de 1766

Sonatas para violín números 11-16 (Mozart)


Ugovor iz Džede (1927.), između Kraljevstva Nedžd i Hedžas i Ujedinjenog Kraljevstva
 Ugovor iz Džede (1974.), između Kraljevine Saudijske Arabije i Ujedinjenih Arapskih Emirata
 Ugovor iz Džede (2000.), između Kraljevine Saudijske Arabije i Republike Jemen

Ugovor iz Džede


Gorski očist (planinska očist, lat. Sideritis montana), ljekovita biljka iz porodice medićevki, a koja raste i kod nas. Kao čaj i ljekovita biljka koristi se u Turskoj, po ruskim izvorima može se koristiti kao čaj i začin, te posjeduje antioksidativna svojstva; preporučuje ju se za poboljšanje probave, jačanje imuniteta, kod alergija,zaduhe,sinusitisa, kod prehlade, Alzheimerove bolesti. Kod nas njezina primjena nije poznata. Osim ove vrste kod nas rastu i sredozemni očist (S. romana) i njezina podvrsta grimizni očist (S. romana subsp. purpurea, sin. Sideritis purpurea) i S. hyssopifolia.

Opis
Jednogodišnja, zeljasta biljka, doseže visinu od 10 do 35 centimetara. Stabljike su jednostavne ili slabo razgranate.Na biljci nalazimo 2 vrste listove kopljaste i elipsoidne. Cvjetovi blijedo žuti.Plod   sitna koštunica.

Sastav
Biljka sadrži eterično ulje, iridoide, fenolkarboksilne kiseline i njihove derivate flavonoide.

Raširenost
Gorski očist raste po cijelom mediteranu, a na istok seže preko Anatolije sve do sjeverozapadne Kine.U sjevernoj Africi raste u Maroku,Alžiru i Tunisu.
U Italiji je česta vrsta na sjeveru i u srednoj Italiji. Dolazi i u Francuskoj (pokrajine Alpes-de-Haute-Provence, Hautes-Alpes i Alpes-Maritimes ), u Švicarskoj (kanton Valais ) i u Austriji. Ima je i u Pirinejima, te Karpatima. Također raste i u Rusiji, u Zakavkazju, u Anatoliji, Magrebu ,u Kini i jugozapadnoj Aziji.

Kod nas raste najviše u Dalmaciji,no javlja se i na par lokaliteta u unutrašnjosti.

Tipično su stanište biljke suhe livade,do najviše 1000 metara nadmorske visine.

Podvrste
 Sideritis montana L. ssp. montana, trociepni očist

Literatura
 Domac,R. Flora,Zagreb 1950.

Izvori

Očist
Ljekovito bilje
Samoniklo jestivo bilje

Gorski očist


Kızılcadağ, Antalya ilinin Korkuteli ilçesine bağlı mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin eski adı "PİYADİN"dir.Köy 1915 li yıllara kadar mevcut yerleşim yerininin yaklaşık 1 km karşısında bulunan eski köy denilen yerde kurulu iken,1915 yıllarından sonra köy imamıda olan RECEP ÖZTÜRK,ün öncülüğünde mevcut yerine taşınmıştır.Mahallenin şu anki adı 1952 yılında yakınında bulunan kızılcadağ adı verilen dağdan almıştır.Kızılcadağ ismi sadece o köy için değil çevresindeki köyleri genel adıdır.Köy merkez ve nahiyedir.Köy halkının bir kısmı kışları Döşemealtı ilçesinde yaşamaktadır.Hatta Döşemealtı ilçesinin "piyadin" isimli mahallesi vardır.Yazın nüfusü 2-4 katına çıkmaktadır.

Coğrafya
Antalya Denizli İzmir yolu üzerinde Antalya ya 80 km uzaklıktadır.

Nüfus

Altyapı ve Hizmetler
Mahallede Sağlık ocağı bulunmaktadır. Jandarma karakolu ve lojmanı bulunmaktadır. ADSL altyapısı vardır. GSM şebekeleri aktiftir. Mahalle sınırları içerisinde 2 (iki) adet akaryakıt istasyonu faaliyet göstermektedir. Ayrıca ilköğretim okulu bulunmaktadır. Diğer çevre mahallelerdeki öğrenciler taşımalı olarak burada eğitim almaktadır.

Dış bağlantılar

 https://www.nufusune.com/181317-antalya-korkuteli-kizilcadag-mahallesi-nufusu
 YerelNET

Korkuteli'nin mahalleleri

Kızılcadağ, Korkuteli


The Afterburner lighting kit by Triton Labs is an aftermarket modification to the Game Boy Advance in which a frontlight is installed into the unit.

Afterburner is credited with helping Game Boy add a light element and after that happened, Afterburner was discontinued.

References

Lighting
Game Boy accessories
Game Boy Advance

Afterburner (modification kit)


Râul Gușoeni este un curs de apă, un afluent de stânga al râului Pesceana, care este un afluent de dreapta al râului Olt din județul Vâlcea. Se varsă în Pesceana în dreptul localitatății omonime numelui râului, Gușoeni, Vâlcea.

Generalități
Râul Gușoeni nu are afluenți semnificativi.

Bibliografie
 Administrația Națională Apelor Române - Cadastrul Apelor - București
 Institutul de Meteorologie și Hidrologie - Rîurile României - București 1971
 ICPA - Comune vulnerabile - Județul Vâlcea

Hărți
 Harta județului Vâlcea - Județul Vâlcea

Referințe

Bazinul Olt
Gospodărirea apelor
Râuri din județul Vâlcea
Râuri din România

Râul Gușoeni


Dame Ethel Mary Smyth (22. apríl 1858 – 8. maí 1944) var enskt tónskáld og baráttukona fyrir kosningarétti kvenna. Hún samdi meðal annars sönglög, kórverk, kammerverk og óperur. Meðal þekktustu verka hennar eru Messa í D og kórverkið The Prison, óperurnar The Wreckers og Der Wald, og "Kvennamarsinn", baráttulag fyrir kvennahreyfinguna. Mörg af verkum hennar voru með texta eftir Henry Bennett Brewster.

Smyth hóf tónlistarnám hjá Alexander Ewing þegar hún var 17 ára. Hún fór í frekara tónsmíðanám hjá Carl Reinecke í Tónlistarskólanum í Leipzig, en hætti eftir ár og sótti einkatíma hjá Heinrich von Herzogenberg. Hún gerðist meðlimur í kvenréttindahreyfingu Emmeline Pankhurst, Women's Social and Political Union, árið 1910. Hún var handtekin fyrir mótmælaaðgerðir árið 1912 og sat tvo mánuði í fangelsi. Hún var samt andsnúin stuðningi Pankhurst við þátttöku Breta í stríðinu. Hún átti í mörgum ástarsamböndum, oftast við konur.

Ensk tónskáld

Ethel Smyth


Bryan Guy Adams (5 Kasım 1959, Kingston), Kanadalı Rock şarkıcısı, multi-enstrümantalist, şarkı sözü yazarı ve fotoğrafçı.

Adams, Billboard tarafından müzik tarihindeki en başarılı 38'inci sanatçı seçildi. Bugüne kadar aralarında 20 Juno Ödülü (56 adaylık), Grammy, MTV, ASCAP, Amerikan Müzik, Ivor Novello gibi sayısız ödül kazanmış, Kanada Ordeni, OBC, Hollywood ve Kanada'nın yıldızlar geçidinde bir yıldız kazanarak da çoğu kez onurlandırılmıştır. Sert, güçlü ve derin bir sese sahip olması, yazdığı karışık ve aynı şekilde edebî ve şiirsel olan, romantik bazense politik olan şarkı sözleri, heavy metal, country ve blues'dan etkilenilmiş melodik soft, bazense hard rock veya melodik rock ballad'ları Adams'ın en bilinen özellikleridir. Adams'ın filmler için yazdığı şarkılar ona 3 Oscar ve 5 Altın Küre adaylığı getirdiği gibi bir fotoğrafçı olarak da ödüllendirilmiştir. Adams, aynı şekilde sosyal aktiviteleri ve yardım çalışmalarından dolayı da Allan Waters Ödülü dâhil birçok ödül kazanmış, Live Aid, Farm Aid, Live8, A Conspiracy of Hope gibi birçok yardım konserinde yer almıştır. Sanatçı, müziğe Cuts Like a Knife, Reckless ve Waking Up the Neighbours gibi önemli albümler ve başta Summer of '69, Everything I Do, Run to You, Heaven, Please Forgive Me, Have You Ever Really Loved a Woman?, All for Love, I Finally Found Someone ve When You're Gone gibi birçok önemli şarkı vermiştir. Bunlardan (Everything I Do) I Do It For You hâlen İngiltere müzik listelerinde en çok bir numarada kalmış şarkıdır (16 hafta).

Adams'ın videoları da orijinallikleriyle dikkat çekmektedir. Run to You klibi ona MTV Video Ödülleri'nde rekor sayıda adaylık getirmişti. Do I Have To Say The Words? adlı parçasının klibini Türkiye'de çekmiştir. Sanatçının İstanbul'da bir taksiye binmesiyle başlayan klip, İnönü Stadı konserinin görüntüleri eşliğinde devam etmekteydi. İstanbul'un tarihî dokusunu yansıtan klipte Türk seyircisinin coşkusu da ekrana yansımaktaydı. Türkiye tarihinde bu konser ilk stadyum konseri ve dönemin en büyük konseriydi. Pakistan ve Vietnam tarihinde konser veren ilk Batılı sanatçı olduğu gibi, tarihteki ilk kaset-single formatında çıkan şarkı (Heat of the Night), bazı ülkelerin radyosunda en çok çalınan şarkı (Summer of 69), 90'ların en ünlü şarkısı (Everything I Do), en başarılı Kanadalı erkek sanatçı, 1 milyondan çok satmış ilk Kanada albümü, içerisinden 5 üzerinde Top 15 hiti çıkan ilk rock albümü, bir senede en fazla Grammy'ye aday gösterilmiş Kanadalı gibi birçok önemli unvan taşımaktadır. Adams'ın turneleri de rekorlar kırmıştır. Eleştirmen Sylvie Simmons onun canlı performansları için "seyirciyi avuçlarının içine almakta ona yaklaşan kimse yok" demiştir.

Müziğe verdiği katkılardan dolayı, prestijli GGPA ödülü dışında, en son Florida'da müzik ödüllerinde "Yaşayan Efsane" ödülü kazandı. Bryan Adams kariyeri boyunca 100 milyonun üzerinde bir satış başarısı elde etmiştir. Kendi çalışmaları dışında Bonnie Raitt, Kiss, Joe Cocker, Celine Dion ve Mel C. gibi sanatçılar için de birçok şarkı yazmıştır, Ronan Keating ve Matchbox Twenty gibi sanatçıların idolleri arasındadır.

Çocukluk ve 1970'li Yıllar
Adams, İngiliz ebeveynlerin (Jane ve Conrad Adams) çocuğu olarak Kanada'da doğmuş olsa da büyükannesi ve büyükannesinin annesi Maltalı idiler. (Adams, Malta'da 28 Haziran 2007 tarihinde bir konser vererek geçmişteki akrabalarını da anmış oldu.) 1960'larda diplomat olan babası Conrad Adams'ın işi nedeniyle İngiltere, İsrail, Fransa, Portekiz ve Avusturya'da yaşadı. Bruce adında bir kardeşi olan Adams'ın ailece takma adı Kid idi.

Adams, 15 yaşından itibaren Shock ve Sweeney Todd gruplarında çalışmaya başladı. Sweeney Todd'un "If Wishes Were Horses" albümünde vokalist oldu. Bu arada bulaşıkçı ve marketlerde paketleyici olarak çalışmaya da devam ediyordu. Sweeney Todd'dan ayrılmasından sonra Jim Vallance ile tanıştı. Adams, 1978 yılında 18 yaşında iken, birkaç demosunu Toronto'daki A&M Records'un beğenisine sundu. 1979 yılında da şirketle kontrat imzaladı. Bryan Adams adlı ilk solo albümü için Keith Scott ve Jim Vallance ile birlikte çalışmalara başladı.

1980'li Yıllar
Adams ilk albümünün ardından You Want It You Got It adlı albümü 1981 yılında yayınladı. Foreigner grubu ile 1982 yılında turneye çıktı. Adams'ın parçaları yavaş yavaş listelerde tutunmaya başladı.
1983 yılında Cuts Like a Knife adlı albümünü çıkaran Adams, ABD müzik listelerinde hızla yükseldi ve Straight From The Heart, This Time ve Cuts Like a Knife adlı parçaları hit oldu. Gruba günümüze kadar Adams'ın yanında yer alan Mickey Curry bu albümde eklendi. 1984 yılında 13 milyonluk satış rakamına ulaşan Reckless albümü yayınlandı. Bu albümle birlikte dünya çapında tanınan bir sanatçı olarak çıkış yakalayan Adams, Heaven adlı parçasıyla listelerde 1 numara olurken, Run to you, Summer of 69, It's Only Love ve Somebody parçaları da listelerde üst sıralara hızla tırmandı. 1985 yılından itibaren yardım konserlerinde yer alan Adams, Jim Vallance'la birlikte yazdıkları Tears are not Enough adlı şarkıyla Live Aid konserlerinin aranılan sanatçısı oldu.
Adams, 1987 yılında Into the Fire adlı albümünü çıkardı. Adams'ın Jim Vallance ile son çalışması olan albümden Into the Fire ve Heat of the Night parçaları çok sevildi. Adams yoluna Bob Clearmountain ile devam etti. Live! Live! Live! adlı canlı performansını içeren albümü 1988 yılında yayınlandı. Adams, 1988-1991 yılları arasında yardım konserlerinde bulunurken, turnelerine devam etti ve yeni albümünün çalışmalarına başladı.

1990'lı Yıllar

Adams'ın A&M Records'tan 1991 yılında çıkardığı Waking Up the Neighbours adlı albümü, sanatçıya unutulmayacak bir başarı getirdi. Albümdeki "(Everything I Do) I Do It for You" adlı parça İngiltere listelerinde 16 hafta 1 numara olarak bir rekora ulaştı. "(Everything I Do) I Do It for You" Robin Hood: Prince of Thieves adlı filmin müziği idi ve Adams, Robert John "Mutt" Lange ve Michael Kamen tarafından yazılmıştı. Adams, bu şarkısıyla dünyanın önemli tüm müzik listelerinde 1 numara oldu. Waking Up the Neighbours albümüyle unutulmaz bir başarı yakalayan Adams, 1993 yılında So Far So Good adlı albümünü yayınladı. Hit şarkıları toplayan albümden çıkan "Please Forgive Me" adlı parça çok sevildi ve listelerde 1 numara oldu. Adams, Sting ve Rod Stewart'la düeti olan The Three Musketeers filminin müziği "All For Love" adlı parçayı yayınladı.Ayrıca 14 ocak 1994 tarihinde Vietnamda konser veren ilk batılı sanatçı oldu. 1996 yılında çıkan 18 til I Die adlı albümü Rock ve blues tarzlarının öne çıktığı bir albümdü. Bu albümünde öne çıkan "The Only Thing That Looks Good On Me Is You" ve "18 til I Die" adlı parçalar Adams'ın daha sert müziğini özleyenlere hitap etti. Daha sonra Adams "Don Juan de Marco" filminin müziği "Have you ever really loved a woman?" adlı parçasıyla tekrar zirveye yerleşti ve Akademi Ödülleri'nde aday oldu. 1996 yılında Barbra Streisand ile Streisand'ın oynadığı The Mirror Has Two Faces filmi için I Finally Found Someone isimli bir şarkı yaptılar ve bu Adams'a üçüncü Oscar adaylığını getirdi. 1997 yılında MTV Unplugged albümünü yayınladı. Bu albümde "Back to You" gibi yeni şarkılarının yanı sıra eski şarkılarını da akustik ve değişik formatta yorumlayarak olumlu eleştiriler aldı. 1998 yılında On a Day Like Today adlı albümünü yayınladı. 1999 yılında The Best of Me adlı albümünü yayınladı.

2000'li yıllardan günümüze

2000 yılında Chicane grubuyla "Don't Give Up" adlı parçasıyla listelerde kendine yer bulan Adams, 2001 yılında "Live at the Budokan" ve "Live at Slane Castle" adlarında canlı performans videolarını yayınladı. 2002 yılında Spirit: Stallion of the Cimarron adlı aynı adı taşıyan filmin müziklerini içeren albümünü yayınladı. Albüm için Hans Zimmer ile birlikte çalıştı. 2004 yılında Room Service, 2005 yılında Anthology adlı albümünü yayınladı. Aynı yıl "Live in Lisbon" adlı canlı performans videosunu yayınladı. 2006 yılında Kevin Costner'in rol aldığı "The Guardian" filminin müziği "Never Let Go" adlı parçayı yayınladı. Aynı yıl Anthony Hopkins'in rol aldığı "Bobby" adlı filmin müziği "Never Gonna Break My Faith" adlı parça ile 2007 yılında beşinci kez Altın Küre ödülüne aday gösterildi. 17 Mart 2008 tarihinde 11. albümü olan 11'i yayınladı.

Adams, 2 Temmuz 2009'da Kanada postalarının posta pulu olarak resmini bastığı dört müzisyenden biri oldu.

Aralık 2009'da Old Dogs. filmi için "You've Been a Friend to Me" adlı şarkısını hazırladı. Şubat 2010'da  "One World, One Flame" adlı teklisi çıktı ve Alman ARD televizyonunun 2010 Kış Olimpiyatları yayınlarında tema müziği oldu. 12 Şubat 2010 tarihinde Nelly Furtado ile düet yapan sanatçı, 2010 Kış Olimpiyatlarının kapanış törenlerinde "Bang the Drum" adlı şarkısını BC Place Stadyumunda 60 bin kişiye seslendirdi.

Adams Kanada Başbakanı Stephen Harper'ı resmî konutunda birlikte doğaçlama müzik yapmak üzere ziyaret eden birkaç tanınmış müzisyenden biri oldu. Adams, Nepal'in Katmandu şehrinde, Dhasrath Stadyumu'nda Şubat 2011'de konser verdi.

2014 yılında Tracks of My Years adlı albümü, 2015 yılında da Get Up! adlı albümünün yayınlanacağı duyuruldu.

Bryan Adams Ekibi
 Keith Scott - Lider/Ritim Gitar
 Mickey Curry - Davullar
 Gary Breit - Klavye
 Solomon Walker - Bas gitar

Scott ve Curry 1980'lerin başından beri Adams ile birlikte müzik kariyerlerine devam ettiler, Fisher ve Breit gruba 2000'lerin başlarında dahil oldular.  Onlardan önce Tommy Mandel klavyede, Dave Taylor bas gitarda (1980-1997) ve Pat Steward bateride çalmaktaydı. Adams'ın 1980'ler ve 1990'ların başında gelen başarılarında bu ekibinin büyük katkısı oldu.

Fotoğrafçılık

Adams, 2000 yılında yakın arkadaşı Donna 'nın göğüs kanserinden ölmesi üzerine, kanser araştırmalarına gelir sağlamak amacıyla çeşitli sanatçılarla çektiği fotoğraflarını "Made in Canada", "American Women" ve "Haven" adlı kitapları yayınladı. Fotoğrafları Vogue, Vanity Fair, Harper's Bazaar, Jane, Interview, i-D ve diğer dergilerde yayınlandı.

Sergileri:
 Royal Ontario Museum, Toronto, Kanada 1999
 The McCord Museum, Montreal, Kanada 2000
 Saatchi Gallery, Londra, İngiltere 2000
 Photokina, Köln, Almanya 2001
 ICA, Institute of Contemporary Arts, Londra, İngiltere 2004
 Royal Ontario Museum, Toronto, Kanada 2004
 Calvin Klein, NYC, Dallas, Paris, ABD ve Fransa 2005
 Canada House, Trafalgar Square, Londra, İngiltere 2005/2006
 Il Tempio Di Adriano, Roma, İtalya,  2006
 Photokina, Köln, Almanya,  2006
 Leica Gallery, Viyana, Avusturya,  2006
 Galerija Fotografija, Ljubljana, Slovenya, 2006

Diskografi

Stüdyo albümleri
Bryan Adams (1980)
You Want It You Got It (1981)
Cuts Like a Knife (1983)
Reckless (1984)
Into the Fire (1987)
Waking Up the Neighbours (1991)
18 til I Die (1996)
On a Day Like Today (1998)
Spirit: Stallion of the Cimarron (2002)
Room Service (2004)
11 (2008)
Tracks of My Years (2014)
Get Up! (2015)
Shine a Light (2019)
 Pretty Woman - The Musical (2022)
 So Happy It Hurts (2022)
 Classic (2022)
Canlı - Konser albümleri
Live! Live! Live! (1988)
MTV Unplugged (1997)
Live at the Budokan (2003)
Live in Lisbon (2005)
Bare Bones (2010)

Toplama albümleri
Hits On Fire (1988)
So Far So Good (1993)
The Best of Me (1999)
Anthology (albüm) (2005)
Icon (2010)
Film müziği - Soundtrack albümleri
Spirit: Stallion of the Cimarron (2002)
Colour Me Kubrick (2005)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Bryan Adams Resmî websitesi
 Bryan Adams Türkçe hayran sitesi
 Bryan Adams'ın ayrıntılı biyografisi
 Röportaj Fender gitarları, Mayıs 2007
 Bryan Adams'ın A&M Records kariyeri
 Resmî website Zoo Magazine (Adams hakkında)
 The Warehouse Studio, (sahibi Adams)
 Sweeney Todd arşivi (makaleler/resimler)

1959 doğumlular

1980'lerin şarkıcıları
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
Kanadalı erkek şarkıcılar
Kanadalı rock şarkıcıları
Kanadalı şarkıcı-şarkı yazarları
Kanadalı besteciler
Kanadalı gitaristler
Kanadalı fotoğrafçılar
Kanadalı vejetaryenler
Kanadalı veganlar
Malta asıllı Kanadalılar
İngiliz asıllı Kanadalılar
Ivor Novello Ödülü sahipleri
Grammy Ödülü sahipleri
Juno Ödülü sahipleri
A&M Records sanatçıları
Sony/ATV Music Publishing sanatçıları
Soft rock müzisyenleri
Yaşayan insanlar
Universal Music Group müzisyenleri
Portre fotoğrafçıları
Polydor Records sanatçıları
Mercury Records sanatçıları
Interscope Records sanatçıları
Moda fotoğrafçıları
Decca Records sanatçıları
Kanadalı rock gitaristleri
Birleşik Krallık'taki Kanadalı gurbetçiler
Hayvan hakları savunucuları
En İyi Görsel Medya Şarkısı Grammy Ödülü sahipleri

Bryan Adams


Så se dog er en dokumentarfilm instrueret af Pia Gede Nielsen, Tom Nervil efter manuskript af Pia Gede Nielsen og Tom Nervil.

Handling
Et sagligt dokumentarprogram baseret på interviews med 65 blottere, der skildrer blottere fra en medmenneskelig synsvinkel i håb om større forståelse for dem som personer og blotteriet som egen seksualitet. I programmet deltager 3 blottere, 3 piger som har oplevet blottere samt Preben Hertoft, sexolog og Berl Kutchinsky, kriminolog, med deres viden om emnet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1988

Dokumentarfilm fra Danmark

Så se dog


Le tournoi Cleveland Classic 2022 est l'édition 2022 du tournoi Cleveland Classic qui se déroule du 27 au 30 janvier 2022 à Cleveland. Le tournoi fait partie de la catégorie PSA World Tour Bronze et il est doté de  de prix.

Le tableau est composé de 24 participantes dont huit joueuses têtes de série et une wild card Caroline Fouts.
Dans une finale 100% britannique, c'est la révélation Georgina Kennedy qui l'emporte face à sa compatriote Sarah-Jane Perry, tête de série . Ce titre lui permet d'accéder à la  place mondiale alors qu'un an auparavant, elle était à la .

Dotation et points
En 2022, la dotation est de . Les points sont répartis suivant le tableau suivant.

Têtes de série

Tableau final

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Cleveland Classic
 Saison 2021-2022 de la PSA

Liens externes
 Page PSA

2022
Sport aux États-Unis en janvier 2022
Squash en 2022

Cleveland Classic 2022


Theodor in memoriam er en dansk dokumentarfilm fra 2016 instrueret af Ole Roos.

Handling
Ole Roos' poetiske og meget personlige portræt af vennen og kollegaen Theodor Christensen produceret i anledning af, at den legendariske dokumentarfilminstruktør i 2014 ville være fyldt 100 år. Filmen er ifølge Ole Roos "en uforudsigelig blanding af personlige erindringer og konkretioner, i et fritstillet og uafhængigt filmdigt, men naturligvis baseret på de autentiske kendsgerninger."

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2016

Theodor in memoriam


Hans Meyer (* 18. Dezember 1884 in Etzenbach, Ortsteil der Gemeinde Neufahrn in Niederbayern; † 30. April 1966 in Frontenhausen) war ein deutscher Philosoph mit den Schwerpunkten antike und mittelalterliche Philosophie. Der katholische Neuscholastiker lehrte als Professor von 1922 bis 1955 an der Universität Würzburg Philosophie und Pädagogik und war aktives Mitglied der Bayerischen Volkspartei.

Wissenschaftlicher Werdegang und Wirken

Hans Meyer besuchte die Gymnasien in Landshut und Regensburg und machte 1903 in Regensburg das Abitur. Zwischen 1903 und 1906 studierte er Philosophie an der Philosophisch-theologischen Hochschule Regensburg und an der Albert-Ludwigs-Universität Freiburg sowie in München. 1906 wurde er mit der Arbeit Robert Boyles Naturphilosophie mit besonderer Berücksichtigung seiner Abhängigkeit von Gassendi und seiner Polemik gegen die Scholastik bei Georg von Hertling promoviert. Gleichfalls betreut von Hertling habilitierte er sich 1909 in München mit der Schrift Der Entwicklungsgedanke bei Aristoteles und wurde 1915 zum "nicht beamteten außerordentlichen Professor" ernannt. Am 1. Januar 1922 wurde er von der Universität Würzburg zum ordentlichen Professor auf den Lehrstuhl für Philosophie und Pädagogik (Konkordatslehrstuhl) des verstorbenen Remigius Stölzle berufen.

Der Philosophiehistoriker Christian Tilitzki, der Die deutsche Universitätsphilosophie in der Weimarer Republik und im Dritten Reich untersucht hat, sieht die Berufung möglicherweise in Meyers Mitgliedschaft in der Bayerischen Volkspartei (siehe unten) und seinen engen Kontakten zum Bayerischen Ministerpräsidenten und Parteifreund Heinrich Held begründet. Erste Wahl für die Berufung ("primo loco") seien Matthias Baumgartner (1865–1933, Philosophieprofessor an der Universität Breslau) und Michael Wittmann gewesen – die Hertling-Schüler Matthias Meier (1880–1949, Professor für Philosophie, Pädagogik und Psychologie an der Technischen Hochschule Darmstadt) und Hans Meyer sollten erst in "weitem Abstand" berücksichtigt werden. Dennoch hielt Hans Meyer, obwohl für den pädagogischen Zweig nur unzureichend qualifiziert, bereits rund drei Wochen nach Eingang des Würzburger Vorschlags die Ernennungsurkunde des Bayerischen Staatsministeriums für Unterricht und Kultur in den Händen. Meyer blieb dreiunddreißig Jahre an der Universität Würzburg, von 1922 bis 1955, wo er mit Gustav Kafka Vorstand des Philosophischen Seminars war. Seit 1924 war er zudem Herausgeber der Zeitschrift Forschungen zur Philosophie und ihrer Geschichte. In dieser Funktion löste ihn 1967 sein Schüler Walter Hoeres ab.

Meyer beschäftigte sich vor allem mit den Themen der antiken und mittelalterlichen Philosophie, behandelte aber auch staatsphilosophische Themen. Seine 1938 vorgelegte Monographie "Thomas von Aquin. Sein System und seine geistesgeschichtliche Stellung" distanzierte sich vom Neuthomismus und leitete das Ende des strengen Thomismus in Deutschland ein. Meyer distanzierte sich entschieden von den "naturalistischen" Ideologien der Moderne ("Demokratismus, Liberalismus und sozialethischer Marxismus", 1936) und von dem nihilistischen "Rassensadismus" der Nationalsozialisten (1949). Die Philosophia perennis sollte nach seiner Auffassung durch ein organisches Wachstum in einem gesellschaftlichen und intellektuellen Diskurs entwickelt werden.

1950 legte er eine sechsbändige "Geschichte der abendländischen Weltanschauung" und 1960 das dreibändige Werk "Systematische Philosophie" vor.

Zu seinen Schülern zählte Alois Dempf, der 1921 bei ihm und Clemens Baeumker zum Thema "Der Wertgedanke in der Aristotelischen Ethik und Politik" promovierte. Vinzenz Rüfner promovierte 1924 bei Meyer mit der Arbeit "Die naturalistisch-darwinistische Ethik Englands". Zudem regte Meyer 1932 die Würzburger Habilitation des gleichfalls katholischen Philosophen Hans Pfeil (1903–1997) an.

Homo politicus

Ab 1917/18 mischte sich Hans Meyer in das politische Tagesgeschäft ein und gründete 1918 die Ortsgruppe Rosenheim der Bayerischen Volkspartei (BVP). Hier knüpfte er enge Kontakte zum späteren Ministerpräsidenten Held. Als "Held-Intimus" soll er erheblichen Einfluss auf die Besetzung der höchsten Regierungsämter gehabt haben. Da Held einen rechtskatholischen Kurs steuerte, passte Meyer vermutlich aus Regierungssicht bestens in das rechtskatholische, preußen- und reichsfreundliche Würzburger Milieu, das der dortige Rektor, Theologe und Kirchenhistoriker Sebastian Merkle geprägt hatte. Zudem empfahl er sich diesen Kreisen durch seinen Einsatz in der Münchner Einwohnerwehr während der Unruhen in der kurzlebigen Münchner Räterepublik 1919 und durch seine 1921 publizierte Streitschrift "Entstehung und Verlauf einer politischen Revolution", die Christian Tilitzki wie folgt bewertet:

Seiner politischen Überzeugung entsprechend begrüßte Hans Meyer denn auch den Gegenterror der Anfang Mai in München einmarschierenden Regierungstruppen.

Im Jahre 1934 wurde Meyer Mitglied der SA. Allerdings war dieser Beitritt durch eine Überführung des Reitersportvereins in die SA zustande gekommen, auf den im Anschluss ein Austritt Meyers aus der SA erfolgte. 1936 wurde seine Berufung auf einen Lehrstuhl in München verunmöglicht, weil, wie das Protokoll der philosophischen Fakultät der LMU am 21. März 1936 festhielt, er aufgrund seiner unbeirrbaren Nähe zur Bayerischen Volkspartei und als Katholik untragbar erschien: "für den unbefangenen Beurteiler [ist dies] nur ein Beweis mehr, wie gefährlich die Intelligenz dieses Mannes ist und als wie untragbar dieser Hochschullehrer in der Hauptstadt der Bewegung [der NSDAP, Verf.] empfunden werden muesste." Eine Würdigung und Kritik seiner politischen Tätigkeit in der NS-Zeit steht noch aus, dürfte aber lohnend sein, da mittlerweile sein Personalakt der Forschung zugänglich ist. Seine Spruchkammerakte bezeugt, dass er als "unbelastet" eingestuft wurde: "Es muss hervorgehoben werden, dass Prof. Meyer, trotzdem er von der Partei bekämpft wurde, den Kampf gegen den Nationalsozialismus bis zum Ende durchgehalten und durchgefuehrt hat. Prof. Meyer zaehlt zu den wenigen, die es in Deutschland gegeben hat, die während des 3. Reiches derartigen Widerstand geleistet haben." Auch die durch die Gestapo bedrängte Gruppe Neudeutschland bestätigt Meyers Involvierung in der Opposition; Josef Graef schrieb über die geheimen Treffen der Gruppe Würzburg: "Ab 1936 wurden wir vorsichtiger … Ich bekam vor allem durch den Würzburger Philosophen Hans Meyer...Anregungen für die Auseinandersetzung mit der NS-Ideologie. Diese gab ich meiner Gruppe weiter." Ab 1941 waren es Meyers Vorlesungen, welche die weltanschaulichen Gegner der NS-Ideologie anzog.

Veröffentlichungen (Auswahl)

 Der gegenwärtige Stand der Entwicklungslehre. Hanstein, Bonn 1908.
 Zur Psychologie der Gegenwart (= Görres-Gesellschaft zur Pflege der Wissenschaft im Katholischen Deutschland. Vereinsschrift. 1909, 1, ). Bachem, Köln 1909.
 Geschichte der Lehre von den Keimkräften von der Stoa bis zum Ausgang der Patristik. Nach den Quellen dargestellt. Hanstein, Bonn 1914
 Platon und die Aristotelische Ethik. Beck, München 1919.
 Natur und Kunst bei Aristoteles. Ableitung u. Bestimmung d. Ursächlichkeitsfaktoren (= Studien zur Geschichte und Kultur des Altertums. Bd. 10, H. 2, ). Schöningh, Paderborn 1919.
 Geschichte der alten Philosophie (= Philosophische Handbibliothek. Bd. 10, ). Kösel & Pustet, München 1925.
 Das Wesen der Philosophie und die philosophischen Probleme, zugleich eine Einführung in die Philosophie der Gegenwart (= Die Philosophie, ihre Geschichte und ihre Systematik. Abt. 5). Hanstein, Bonn 1936.
 Thomas von Aquin. Sein System und seine geistesgeschichtliche Stellung. Hanstein, Bonn 1938.
 Geschichte der abendländischen Weltanschauung. 6 Bände. Schöningh, Würzburg u. a. 1947–1950;
 Band 1: Die Weltanschauung des Altertums. 1947;
 Band 2: Vom Urchristentum bis zu Augustin. 1947;
 Band 3: Die Weltanschauung des Mittelalters. 1948;
 Band 4: Von der Renaissance bis zum deutschen Idealismus. 1949;
 Band 5: Die Weltanschauung der Gegenwart. 1950;
 Registerbd. 1950.
 Systematische Philosophie. 4 Bände. Schöningh, Paderborn 1955–1969;
 Band 1: Allgemeine Wissenschaftstheorie und Erkenntnislehre. 1955;
 Band 2: Grundprobleme der Metaphysik. 1958;
 Band 3: Sittlichkeit, Recht und Staat. 1959;
 Band 4: Psychologie. Grundlagen und Hauptgebiete. 1969.
 Martin Heidegger und Thomas von Aquin. Schöningh, München u. a. 1964.

Auszeichnungen
 1961: Bayerischer Verdienstorden

Literatur
 Claudia Schorcht: Philosophie an den bayerischen Universitäten: 1933–1945. Harald Fischer, Erlangen 1990, ISBN 3-89131-024-2, S. 274–280.
 Christian Tilitzki: Die deutsche Universitätsphilosophie in der Weimarer Republik und im Dritten Reich. Band 2. Akademie Verlag, Berlin 2002, ISBN 3-05-003647-8.
 Vinzenz Rüfner: Hans Meyer zum Gedächtnis, in: Philosophisches Jahrbuch 74 (1966), S. 231–233.
Ulrich L. Lehner: Philosophia Perennis im Umfeld kritischer Neuscholastik. Zum 50. Todestag des Philosophen Hans Meyer. In: Theologie und Glaube 106 (2016), S. 336-343.

Einzelnachweise

Philosophiehistoriker
Politischer Philosoph
Neuscholastik
Philosoph (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Julius-Maximilians-Universität Würzburg)
Träger des Bayerischen Verdienstordens
SA-Mitglied
BVP-Mitglied
Deutscher
Geboren 1884
Gestorben 1966
Mann

Hans Meyer (Philosoph)


A Royal Designer for Industry é uma distinção estabelecida pela British Royal Society of Arts (RSA) em 1936, para encorajar um alto padrão de design industrial e melhorar o status dos designers. É concedido a pessoas que alcançaram "excelência sustentada em design estético e eficiente para a indústria". Aqueles que são cidadãos britânicos levam as letras RDI após seus nomes, enquanto aqueles que não são RDIs honorários (HonRDI). Todos os que detêm a distinção são membros da Faculdade de Designers Reais da Indústria (fundada em 1938).

Ligações externas

 Marina Willer, Ilse Crawford among 2021 Royal Designers for Industry
 University of Brighton Design Archives

Prêmios estabelecidos em 1936
Artes do Reino Unido
Prêmios de design
Designers do Reino Unido

Royal Designers for Industry


بلدية أوريستا (بالكاتالانية: Oristà) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 586 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة

أوريستا (برشلونة)


අයිස් මංජු යන අන්වර්ථ නාමයෙන් හැඳින්වෙන නමින් අන්ද්‍රාහැන්නදිගේ චමින්ද දර්ශන දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි සංවිධානයේ ත්‍රස්තවාදියෙකි.

සිංහලයෝ
එල්.ටී.ටී.ඊ. ත්‍රස්තවාදියෝ

අයිස් මංජු


Yapısal olmayan programlama, program yazılış sırası ile işletilirler. Bir "goto" terimi işletimin programda bir yerden başka bir yere iletilmesini sağlar. Bir "goto" çağrıldığında program goto'nun hedef satırından devam eder. Bu yüzden programın nasıl çalıştığını anlamak için programı aklınızda çalıştırmanız gerekir. Bunun anlamı programın mantığının anlaşılması özellikle program büyüdükçe imkânsızlaşmasıdır. Bazı derleyiciler "goto"ların hedeflerini indeksleyerek daha kolay bir dolaşım sağlayabilmektedir.

Yapısal olmayan programlamanın karmaşıklığından dolayı Edsger Dijkstra "goto" teriminin kullanımının yasaklanması gerektiğini savunmuştur.
Programlama dillerinde gerekmemesine rağmen, goto terimlerine yer verilmiştir. Bu terimin kullanılabileceği diller için Assembly, C, BASIC, FORTRAN gibi diller örnek verilebilir.

Yapısal olmayan programlama aynı zamanda "spagetti kod" teriminin temelini oluşturmaktadır. Spagetti kod, içinde çok sayıda goto barındıran karmaşık kod yapılarına verilen argo bir terimdir.

Programlama paradigmaları

Yapısal olmayan programlama


خَمْسُون  مسرحية تونسية من إخراج الفاضل الجعايبي وإنتاج فاميليا للإنتاج عام 2006.

المراجع
  مسرحية خمسون على الموقع الرسمي لفاميليا للإنتاج.

تونس في 2006
مسرحيات القرن 21
مسرحيات تونسية

خمسون (مسرحية)