A Casa do Monte dos Troviscais, igualmente conhecida como Casas da Cerca, é uma unidade de turismo rural na freguesia de São Luís, no concelho de Odemira, na região do Alentejo, em Portugal.

Descrição
O complexo situa-se na Herdade de São Nuno, nas imediações da localidade de Troviscais, na freguesia de São Luís. Localizam-se perto do Rio Mira, numa área rural integrada no Parque Natural do Sudoeste Alentejano e Costa Vicentina.

Consiste numa unidade de turismo rural, composto por três edifícios: a Casa da Adega, a Casa do Tanque e a Casa do Pomar. O maior é a Casa da Adega, com dois pisos, sendo o rés-do-chão ocupado pelos lavabos, a sala de refeições e a cozinha, enquanto que no primeiro andar encontra-se um quarto e uma sala de estar. Tanto a Casa do Tanque como a Casa do Pomar possuem apenas uma divisão cada uma, além dos lavabos. Além dos edifícios em si, também se destacam os elementos dos antigos tanques de rega, que foram igualmente recuperados no âmbito do programa de restauro do local.

História
O agrupamento do Monte dos Troviscais foi construído originalmente em meados do século XX, sendo nessa altura uma propriedade rural. O edifício conhecido como Casa da Adega tinha originalmente esta função, e servia igualmente como sítio de pernoita para o proprietário, enquanto que a Casa do Tanque era utilizada como arrecadação e abrigo para coelhos, e a Casa do Pomar servia como abrigo para porcos.

As casas foram recuperadas e adaptadas para uso turístico pela arquitecta Graça Jalles, que fixou residência no Alentejo em 1998. No programa de recuperação foram aplicados técnicas e materais de construção tradicionais, principalmente a taipa, tendo-se recuperado a traça original. O primeiro imóvel a ser reabilitado foi a antiga adega, tendo sido conservadas as paredes que tinham sido construídas originalmente em taipa, enquanto que as em alvenaria de tijolo foram substituídas por taipa. A antiga arrecadação foi convertida numa cozinha, e o espaço da adega foi transformado em sala de refeições. O segundo piso original foi totalmente demolido e reconstruído em taipa, tendo sido dividido em dois compartimentos, correspondentes a um quarto e sala de estar. Depois foi intervencionada a Casa do Tanque, que foi totalmente reconstruída devido ao estado de ruína das suas paredes de taipa, tendo as obras sido concluídas em 2011. O último imóvel a ser alvo do processo de recuperação foi a Casa do Pomar, que também foi totalmente reconstruído, tendo os trabalhos terminado em 2014. Devido às suas reduzidas dimensões foi o edifício que sofreu mais alterações em relação à estrutura primitiva.

Ver também
Lista de património edificado em Odemira
Atelier Alexandre Bastos
Casa do Povo de São Luís
Ermida de Santa Catarina (São Luís)
Igreja Paroquial de São Luís
Lavadouro Municipal de São Luís
Mercado Municipal de São Luís

Leitura recomendada

Ligações externas

Odemira
Fundações em Portugal do século XX
Arquitetura vernacular
Turismo rural
Turismo de habitação

Casa do Monte dos Troviscais


كوكبة الأرنب  . تظهر كوكبة الأرنب في سماء النصف الجنوبي من  وتحتوي على أحد أهم النجوم، والذي يسمى نجم هند القرمزي. وإكتشفه جي. آر هند سنة 1845م، والذي وصفه كنقطة دم سالت على حقل أسود. نجم هند القرمزي متغير اللون، ويتراوح لمعانه من مقدار 6 إلى 8.5 مما يجعله مرئياً بالمناظير التلسكوبية العادية والتليسكوبات الصغيرة.

ومن بعض الأمثلة على تجمعات النجوم في برج الأرنب: M79.

وأما الأمثلة على النجوم الموجودة في هذه التجمعات النجمية: ألفا الأرنب (النجم أرنب)، وبيتا الأرنب (النجم نهال).

المصادر الخارجية
 موقع الكون

المراجع

الكوكبات الجنوبية
الكوكبات المدرجة من قبل بطليموس
كوكبات
كوكبة الأرنب

الأرنب (كوكبة)


Günter Beier ist der Name folgender Personen:

* Günter Beier (Turner) (* 1942), deutscher Geräteturner
 Günter Beier (Künstler) (* 1959), deutscher Künstler

Günter Beier


Murder mystery games are a genre of party games. One of the players secretly plays a murderer, whilst other players must determine who among them is the criminal. Murder mystery games often involve the actual 'murders' of guests throughout the game, or open with a 'death' and have the rest of the time devoted to investigation.

Average murder mystery games are generally played in a group, e.g. 6–20 people.

Origin

The murder mystery fiction genre began in the first half of the nineteenth century. The party game, wink murder, dates back to at least the early twentieth century, and sees one player secretly selected as a murderer, being able to "kill" other players by winking at them. A killed player must count to five before dying, and the murderer tries to avoid detection.

1937 saw the release of the first murder mystery game known as Jury Box. In this game, the players or jurors are given the scenario of the murder, the evidence presented by the district attorney and defendant, two photographs of the crime scene and ballot papers. After the players have made their decision as to who is guilty, the real solution is read out.

Cluedo, or Clue in North America, was the first murder mystery board game, where players race to identify a killer. It was released some time later in 1948, and has continued to be popular.

The earliest form of role playing murder mystery games in a "How To Host" boxed format is in the 1980s. Back then the scenarios were typically simpler, the acting directions minimal, and the games relied on the guests being comfortable ad-libbing responses to each other's questions.

In 1986, Dimitry Davidoff created the party game Mafia, where players sit in a room and a number of secret mafia members conspire to "murder" innocent players during eyes-closed night phases. This led to a genre of social deduction games where players attempt to uncover a secret subgroup.

Gameplay

Dinner party games

Modern murder mystery games for dinner parties are often structured so that each guest is equally involved. Murder Mystery Dinner Party Game Kits can take the form of scripted games or interactive games. A player's preference will be driven by how they want their party to progress. Scripted Games are where a small group of people sit around a table and play a planned out Murder Mystery; whereas Interactive games are set up similar to parties, with the players having to find clues to figure out who the murderer is instead of scripts.

In scripted murder mystery games, the participants are told exactly what to say and when.  They are often provided with introductory statements, questions to ask, answers to give and occasionally some shared dialogue to break the ice. Character information often comes in booklets which are read from throughout the course of the evening, usually around a table in rounds with the sole purpose being to solve the murder. These were popular in the 1990s with the How To Host Box Games. There is no room for ad-libbing in scripted games. You may act out as your character, but interactions are restricted to the information provided in the game.

In interactive murder mystery games the guests are provided with character backgrounds and confidential information. Unlike scripted games, there are many sub-plots and the goal isn't just to solve the murder. A dinner normally takes place during the party, but the guests are not restricted to sitting around a table and can move around, talking to who they want, when they want. They are given a license to interrogate, perform actions or partake in activities with the other guests which will help them solve the case or accomplish their own characters goals. Interactive games do allow for ad-libbing and allow a person to take their character in the direction they want to go. Some games will allow the murderer to know upfront that they are the killer, and others will keep it a secret until the rest of the group is told during a solution round.

The games for 6 to 20+ players usually takes over 2–3 hours and the players use their character booklets and clues (i.e., the game contents) to delve into the background of the murder using the questions, answers, hints, evidence and clues provided. These are all designed to elicit more and more information about the murder, until the players are in a good position to suggest who they believe the guilty party is.

More often than not, hosts invite players to attend the party dressed as, and ready to play the part of, one of the suspects listed in the game scenario. The scripted game is usually played over a three-course dinner party, whereas an interactive game can be played as a mix and mingle style format with finger foods, buffet or a sit down dinner.

Boxed or downloadable games are designed to be played by groups of friends, family or co-workers, who are seeking to enjoy a fancy dress style party with an additional 'theme'. Interactive games are also used in team building environments. Companies and Church groups have found them to be a good resource for fostering good communication skills and building closer relationships among individuals. The setup of these games can be simple or elaborate. Some games require no setup beyond a way to randomly select the roles; however, some party hosts like to develop an elaborate menu and decorate extensively to match the theme of their chosen game. As well as providing the food and drink for the evening, the party host is required to follow the hosts instructions, prepare for the party in advance, and generally coordinate proceedings during the evening. Organizers of the mystery can assign roles and characters based on their knowledge of the guests.

Large group murder mystery game

Because not everyone can take a role in a large group game, the role of "suspect" is usually given to actors, who learn scripts or just ad lib a performance which will gradually reveal who the murderer is to the other guests.  The actors are fully "in the know" about all aspects of the case.

The remaining guests will take on the role of detective and it will be their "job" to actively solve the case by examining evidence, finding clues, following and questioning suspects – whatever it takes for them to solve the mystery.

Large group events can be run in several ways including:
 In a single room with a staged theatrical performance.
 With actors acting "in the round" amongst the guests.
 In multiple rooms with clues scattered throughout the venue and suspects in different areas.
 As more traditional card games with clue cards given to the guests with chunks of information on each one.
 In video format with evidence being presented to teams after watching suspect videos.
 In a combination of script and clue evidence.

Large group games are often played in a hired venue, a restaurant, a hotel, or at a workplace. They are often used for fundraisers, team building and corporate events.

Live versions of murder mystery shows, in which guests attend commercial venues such as hotels as paying viewers, are sometimes classified as dinner theater or mystery dinners, rather than murder mystery games.

However, there are interactive games that were created for large groups of over 200 guests. Typically, these events are hosted like the other format of interactive games, but some characters in the game are expanded into teams to allow for everyone in the group to have a role.

Jubensha

Murder-mystery games known as jubensha () became popular in China in the late 2010s, where players meet around a table and read through a script to deduce who among them is the murderer. Some venues offer "immersive jubensha" games where players dress in costume, and venue staff perform the roles of non-player characters. The games draw inspiration from Western murder mystery evenings.

By early 2022, there were more than 30,000 jubensha venues in China.

Versions

Murder mystery games come in several different versions:

 Scripted or turn-based games work by releasing information over the course of the game. As the game progresses, each character learns something new about the plot and their involvement. Each turn players are able to ask specific questions, or perhaps read from a script. These are popularly played around the table at a dinner party.
 Interactive murder mystery games provide players with details of their character from the start, but it is up to the character to determine how they solve the murder. Often players have other objectives – such as to be the richest player at the end of the game. Most people will have their own secrets that have nothing to do with the murder. This provides even more reasons for players to interact with each other. These games are better suited to buffets or finger food as generally everyone needs to be able to mingle and also to talk to others without being overheard. Some are done during a sit down dinner as long as time is provided afterwards for guests to move about and mingle.
 Video based or on-line interactive mystery games will use video to provide the back story to the crime and may provide witness testimonials or show evidence to allow guests to solve the case in a more "game" style format.  These are often played individually on the internet, but sometimes are played in larger groups for team building.
 Murder mysteries can be played on internet forums, the organizer privately notifies the murderer to let them know and they must try to blame someone else on the thread. At the end of a round, the organizer reveals the murderer.
 Variants may involve changing the nature of the crime (especially if younger players are involved), allowing some participants to know certain facts in advance (even the identity of the murderer), or having 'plot twists' of unexpected events to occur, to help or hinder the investigation, as needed.  Games may contain scavenger hunts, puzzles and problems to solve.

See also
Make Your Own Murder Party - 1986 commercial video game/murder mystery planning tool

References

External links

Party games
Live-action role-playing games

Murder mystery game


Feathered Dreams est un film nigériano-ukrainien sorti en 2012, réalisé par Andrew Rojen, qui joue également dans le film avec Omoni Oboli. Ce film est la première collaboration cinématographique entre le Nigeria et l'Ukraine. Il raconte l'histoire d'une jeune étudiante en médecine nigériane vivant en Ukraine, nommé Sade (jouée par Omoni Oboli) qui rêve de devenir chanteuse, mais elle se confronte à plusieurs difficultés du fait qu'elle est étrangère. Feathered Dreams est également le premier long métrage ukrainien en langue anglaise.

Fiche technique
 Titre original : ,
 Titre français : Feathered Dreams
 Réalisation : Andrew Rojen
 Scénario : Olexandr Rojen
 Musique : Sergey Vusyk
 Direction artistique : Olga Shybalovskaya
 Costumes : Maria Izotova
 Photographie : Dmitriy Nedria
 Son : Alex Bevz
 Montage : Vladimir Morozov
 Production : Austeen Eboka, Michael Maltsev, Igor Maron et Philipp Rojen
 Société de production : Highlight Pictures
 Société de distribution : Highlight Pictures
 Pays de production :
 Langue originale : anglais, ukrainien
 Genre : drame
 Durée : 96 minutes
 Dates de sortie : 12 novembre 2012

Distribution
 Omoni Oboli : Sade
 Evgeniy Kazantsev : Bronnikov
 Andrew Rojen : Denis
 Philippa Peter : Nkechi
 Conrad Tilla : père de Sade
 Oksana Voronina
 Austeen Eboka

Production
La coproduction de Feathered Dreams est née du besoin des cinéastes ukrainiens de pénétrer le marché nigérian et le marché africain en général. L'industrie cinématographique ukrainienne étant confrontée à des difficultés de financement et au manque de soutien de l'État, les cinéastes ont cherché des solutions de rechange en collaborant avec des industries florissantes. Igor Maron, l'un des producteurs, a déclaré qu'il a eu l'idée de participer au projet après avoir visité Abuja, au Nigeria, et qu'il a trouvé de nombreux Nigérians parlant russe et ukrainien parce qu'ils avaient étudié dans l'ancienne Union soviétique. Il a donc pensé qu'il serait une bonne idée de créer un film qui se concentre sur la communauté étrangère en Ukraine. Le réalisateur Andrew Rojen s'est ensuite rendu deux fois au Nigeria pour se familiariser avec les méthodes de production des films Nollywoodien. Le film a été tourné en 2011 à Kiev, en Ukraine. Omoni Oboli s'est rendue deux fois en Ukraine pendant la durée du tournage, y passant respectivement six et deux semaines. Le réalisateur, Rojen, qui joue également le rôle principal masculin du film, n'avait aucune expérience préalable de la comédie. Il a décidé de jouer dans ce film en raison du manque d'acteurs anglophones en Ukraine.

Musique et bande originale

La musique de Feathered Dreams a été composée par Sergey Vusyk. La chanson My Everything a été écrite par Natalia Shamaya et interprétée par Gaitana. La bande originale a été publiée sous le label Lavina music et Highlight Pictures.

Liste des pistes

Récompenses
Feathered Dreams a été nommé pour deux prix aux Golden Icons Academy Movie Awards de 2013 dans les catégories "Meilleur film Diaspora" et "Meilleur réalisateur de film - Diaspora".

Références

Liens externes

Film ukrainien sorti en 2012
Film nigérian sorti en 2012
Film dramatique ukrainien
Film dramatique nigérian
Film en anglais
Film en ukrainien
Film tourné en Ukraine
Film se déroulant en Ukraine
Film sur l'immigration

Feathered Dreams


Francis Piol Bol Bok (born February 1979), a Dinka tribesman and citizen of South Sudan, was a slave for ten years and later became an abolitionist and author living in the United States.

Biography
On May 15, 1986, he was captured and enslaved at the age of seven during an Arab militia raid on the village of Nyamlel in southern Sudan during the Second Sudanese Civil War. Bok lived in bondage for ten years before escaping imprisonment in Kurdufan, Sudan, followed by a journey to the United States by way of Cairo, Egypt.

Bok was aided by people of diverse cultures and faiths in his journey to freedom. His earliest steps towards the United States were helped by a northern Sudanese Muslim family that believed that slavery was wrong and provided him a bus ticket to Khartoum. Upon arriving, Bok was aided by a fellow Dinka tribesman and members of the Fur people, and his trip to the United States was paid for by members of the Evangelical Lutheran Church in America. His first point of contact in the United States was a refugee from Somalia who helped him get settled in Fargo, North Dakota.

Bok has testified before the United States Senate and met with George W. Bush, Madeleine Albright and Condoleezza Rice, telling them his story of slavery. He has been honored by the United States Olympic Committee, the Boston Celtics and colleges and universities throughout the United States and Canada. Francis now lives in the U.S. state of Kansas, where he works for the American Anti-Slavery Group (AASG) and Sudan Sunrise, an organization that works for peace in Sudan. Bok's autobiography, Escape from Slavery: The True Story of My Ten Years in Captivity and My Journey to Freedom in America, published by St. Martin's Press, chronicles his life, from his early youth, his years in captivity, to his work in the United States as an abolitionist.

Childhood and abduction
Francis Bok was raised in a large Catholic family of cattle herders in the Dinka village of Gurion in Southern Sudan. His father, Bol Buk Dol, managed several herds of cattle, sheep and goats. When Bok was captured at the age of 7 on May 15, 1986, he could not count beyond 10 and knew very little of the outside world.

Bok was captured after his mother, Adut Al Akok, had sent him to the village of Nyamlell to sell eggs and peanuts in the village market with some older siblings and neighbors. This was Bok's first trip to the village without his mother, and it was the first time he was allowed to sell some of the family's goods at the market.

Bok went to the market, where he heard adults say that they had seen smoke coming from nearby villages and had heard gunfire in the distance. People began fleeing the market as Francis saw horsemen with machine guns. The gunmen surrounded the market and shot the men in Nyamlell. The raiders were part of an Islamic militia from the northern part of Sudan that conducted periodic raids on the villages of their Dinka neighbors, who were Christians or animists of Sub-Saharan African descent.

Life as a slave
Seven-year-old Bok was captured by Giemma, a member of the slave hunting militia, who forced him to join a caravan of slaves, stolen produce, livestock and wares that the militia had captured in their raid of the Dinka settlement. When the members of the militia split up to return to their homes, Bok was taken by Giemma. Upon arriving at Giemma's residence, Francis was beaten by his captor's children with sticks and was called abeed. The word literally means "slave" and the stereotype is that of an inferior, demeaned, Negroid race. Francis was given quarters in a hovel near the pens of Giemma's livestock.

Bok began a ten-year period of slavery at the hands of Giemma and his son Hamid. He was forced to tend the family's herds of livestock. He had to take them to pastures in the area and to local watering holes, where he saw other Dinka boys who were also forced to tend herds of livestock. He began to suspect that his life was going to change forever and that his father was not going to be able to save him. His attempts to speak to the other Dinka boys were futile, as they were speaking Arabic, which he could not understand; they also seemed afraid to speak to him.

According to Bok, as he grew older, Giemma and Hamid began to place more trust in his abilities as a herdsman. Care of the cattle, horses and camels was passed to Bok and he was able to spend more time alone with the animals. Previously he had been under the careful supervision of Hamid and sometimes Giemma. In addition to having him serve as his slave, Giemma forced Francis to convert to Islam and to take the Arabic name of Abdul Rahman, meaning "servant of the compassionate one." In his autobiography, Francis states that although he was forced to convert to Islam, that he never stopped praying to God for strength to get him through his ordeal.

Bok tried twice to flee from slavery at the age of 14. The first instance happened early one morning after he had been sent out with the cattle. Bok blindly ran down a road for several miles before he was captured by one of Giemma's fellow militia members. Giemma's peer returned Francis to the Giemma's compound, where he was beaten with a bullwhip. Bok attempted to escape once again just two days later, when he fled in the opposite direction of his previous escape. He once again fled for several miles, this time keeping to the forest. He stopped for water at a local stream crossing, where he was spotted by Giemma who happened to be there as well. Giemma forced Francis back to his home, this time promising to kill him. Francis was beaten again, but Giemma chose not to kill him, as Francis had become too valuable to the family as a slave.

Escape
Francis Bok waited three years, until 1996, before he tried to escape again. During the intervening three years he tended to the herds and regained Giemma's trust. Giemma regularly praised Bok's work with the animals yet still forced him to live a life of slavery.

Bok finally escaped from Giemma when he was 17 years old by walking through the forest to the nearby market town of Mutari. Bok went to the local police department to seek help, and asked the police to help him find his people. Instead of helping him, the police made him their slave for two months. Bok escaped from the police by simply taking their donkeys to the well, tying them, and leaving them behind as he walked into the crowded marketplace.

Bok asked a man with a truck to give him a ride out of Mutari. The man, a Muslim named Abdah, agreed to help him. Abdah thought that slavery was wrong and agreed to transport Bok to the town of Ed-Da'Ein in the back of his truck amongst his cargo of grain and onions. Bok stayed with Abdah, his wife and two sons for two months while Abdah tried to find a way to take Bok to Khartoum, the capital city of Sudan. When he could not find a friend to provide passage to Khartoum, Abdah bought a bus ticket to Khartoum for Bok. Francis Bok arrived in Khartoum with no money, no place to go, and did not know where to turn. Fortunately for Francis, another stranger helped him find his way to his fellow Dinka tribespeople in Khartoum in the Jabarona settlement.

Journey to the United States
Jabarona was filled with Dinka refugees who had fled the fighting in the south of Sudan and were forced to live together in sub-standard conditions. Bok settled among people who were from the Aweil area of North Bahr al Ghazal and began using his Christian name of Francis once again. Bok was quickly arrested by the Sudanese police for telling his friends and neighbors that he was a slave. Slavery in Sudan is a subject that was largely denied by the government in Khartoum and anybody that spoke of it could be arrested or even killed. Francis was interrogated numerous times while he was imprisoned and each time he denied that he was a slave. He was finally released from prison after seven months. Once he was released Bok decided that he must leave Sudan. Through the help of some Dinka tribesman he was able to acquire a Sudanese passport on the black market and obtain a ticket for passage to Cairo.

Upon arriving in Cairo in April 1999, Bok was directed to Sacred Heart Catholic Church. This church was well known among the Dinka in Khartoum as a place of refuge in Cairo. While staying at Sacred Heart, Bok began to learn some English and made important contacts among the Dinka population of Cairo. He also began practicing his Christian faith without fear of reprisal. He eventually moved out of the church compound and into an apartment with other Dinka who were also seeking UN refugee status in order to leave Africa for the United States, Great Britain or Australia.

Bok applied for and received UN refugee status on September 15, 1999, and after several months of waiting, the United States Immigration and Naturalization Service agreed to allow Francis to move to the U.S. Bok flew from Cairo to New York City on August 13, 1999, and from there he flew to Fargo, North Dakota. His journey was sponsored by Lutheran Social Services and a United Methodist Church, both worked together to provide an apartment for Francis in Fargo and helped him find a job. Bok worked several jobs, making pallets and plastic knobs for the gearshift of cars. He heard of a large population of Dinka in Ames, Iowa, and moved to Ames after several months in Fargo. It was while living in Ames that he was contacted by Charles Jacobs, founder of the American Anti-Slavery Group based in Boston, Massachusetts.

Work as an abolitionist
Jesse Sage, associate director of the American Anti-slavery Group, and Jacobs persuaded Bok to move to Boston to work with the AASG. He was initially hesitant to leave his new friends in Ames, but according to Bok, the people at AASG were persistent. He arrived in Boston on May 14, 2000, AASG helped him find an apartment. A week after moving to Boston, he was invited to speak at a Baptist church in Roxbury and was interviewed by Charles A. Radin of The Boston Globe. Two days after his speech in Roxbury, Bok was asked to meet with supporters of AASG on the steps of the United States Capitol in Washington, D.C. He returned to Washington on September 28, 2000, and became the first escaped slave to speak before the United States Senate Committee on Foreign Relations. Francis was invited to Washington again in 2002 for the signing of the Sudan Peace Act and met with President George W. Bush. It was during this trip to the White House that Bok became the first former slave to meet with a U.S. President since the 19th century.

Francis Bok has spoken at churches and universities throughout the United States and Canada and he has helped launch the American Anti-Slavery Group's website iAbolish.org at a Jane's Addiction concert before an audience of 40,000 on April 28, 2001. Perry Farrell was a key early supporter of the iAbolish movement. Bok has also been honored by the Boston Celtics and was chosen to carry the Olympic Torch past Plymouth Rock prior to the 2002 Winter Olympics. His autobiography, Escape from Slavery: The True Story of My Ten Years in Captivity and My Journey to Freedom in America, was published in 2003 by St. Martin's Press.

Bok currently lives with his wife, Atak, and their two young children, Buk and Dhai, in Kansas. He is now working in the AASG's first extension office in Kansas. He also works with Sudan Sunrise, a Lenexa, Kansas-based organization that seeks to work for peace and unity in Sudan.

See also
 Mende Nazer
 Slavery in Sudan
 Sudan Sunrise
 List of slaves

References

Bibliography

Further reading
 Review Essay: Francis Bok's Escape from Slavery and Contemporary Slave Narratives by Joe Lockhard, June 2004.
 "The Dick Staub Interview: Francis Bok is Proof that Slavery Still Exists", Christianity Today Magazine, October 1, 2003.

1979 births
Living people
American abolitionists
South Sudanese Roman Catholics
Dinka people
Converts to Roman Catholicism from Islam
South Sudanese slaves
South Sudanese former Muslims
South Sudanese activists
South Sudanese emigrants to the United States
People who wrote slave narratives
20th-century slaves
21st-century African-American people
20th-century African-American people

Francis Bok


Sergey Mihajlovič Brin (rus. Сергей Михайлович Брин; Moskva, 21. kolovoza 1973.) - američki računalni stručnjak ruskoga porijekla i internetski poduzetnik. Zajedno s Larryem Pageom, suosnivač je Googlea.

Brin je rođen u Moskvi u židovkoj obitelji, kao sin Mihaila i Eugenije Brin. Roditelji su mu diplomirali matematiku na Moskovskom državnom sveučilištu. Kada mu je bilo 6 godina, obitelj mu se preselila u SAD. Brin je osnovnu školu završio u gradiću Adelphi u Marylandu, ali su ga također i roditelji podučavali. Njegov otac bio je profesor na katedri za matematiku na Sveučilištu Maryland i svom je sinu je potaknuo zanimanje za matematiku. U rujnu 1990. nakon što je završio Srednju školu Eleanor Roosevelt u Greenbeltu, Brin se upisao na Sveučilište Maryland kako bi studirao informatiku i matematiku. Diplomirao je u svibnju 1993.

Nakon diplomiranja na Marylandu, Brin je dobio stipendiju Nacionalne fondacije za znanost, koja mu je omogućila postdiplomski studij iz informatike na Sveučilištu Stanford.

Brin je tehnološki direktor u Googleu i procjenjuje se, da raspolaže s 49,1 milijardi američkih dolara, što ga čini 14. najbogatijom osobom na svijetu.

Izvori

Američki računalni znanstvenici

Sergey Brin


Les filles veulent s'amuser est un épisode de la série télévisée d'animation Les Simpson. Il s'agit du dix-huitième épisode de la trente-troisième saison et du  de la série.

Synopsis
Lisa rejoint une fanfare. Pendant ce temps, Homer devient un brasseur de bière artisanale.

Réception
Lors de sa première diffusion, l'épisode a attiré .

Notes et références

Épisode des Simpson, saison 33

Les filles veulent s'amuser


Barville se poate referi la:
Barville, localitate în departamentul Eure, Franța
Barville, localitate în departamentul Orne, Franța
, localitate în departamentul Vosges, Franța
Barville-en-Gâtinais, localitate în departamentul Loiret, Franța

Barville


Um processador de computador é considerado ocioso quando não está sendo utilizado por nenhum programa.

Cada programa ou tarefa executada em um sistema de computador ocupa uma certa quantidade de tempo de processamento na CPU. Se a CPU houver concluído todas as tarefas, ela estará ociosa.

Os processadores modernos usam o tempo ocioso para economizar energia. Métodos comuns são reduzir a velocidade do clock junto com a voltagem da CPU e enviar partes do processador para um estado de hibernação. Em processadores que possuem uma instrução de parada (halt) que suspende temporariamente a CPU até que ocorra uma interrupção, como a instrução HLT de x86, pode haver economia de quantidades significativas de energia e calor se a tarefa ociosa consistir em um loop que executa repetidamente instruções HLT.

Muitos sistemas operacionais, por exemplo, Windows, Linux, e macOS executarão uma tarefa ociosa, que é uma tarefa especial carregada pelo agendador do sistema operacional em uma CPU quando não há nada para a CPU fazer. A tarefa ociosa pode ser codificada no agendador ou pode ser implementada como uma tarefa separada com a menor prioridade possível. Uma vantagem da última abordagem é que os programas que monitoram o status do sistema podem ver a tarefa ociosa junto com todas as outras tarefas;  um exemplo é o System Idle Process do Windows NT.

Alguns programas são projetados para parecer usar o tempo ocioso da CPU, o que significa que eles são executados com baixa prioridade (mas um pouco mais alta que a prioridade ociosa) para não afetar os programas executados com prioridade normal. Isso permite que programas de segundo plano não cruciais sejam executados apenas quando não afetarem o desempenho de outros aplicativos.
Computação concorrente

Ocioso (CPU)


Leda Bisol (Porto Alegre, 1 de dezembro de 1924) é uma linguista brasileira conhecida por seus estudos em fonologia. É professora emérita da Universidade Federal do Rio Grande do Sul e foi docente da Pontifícia Universidade Católica do Rio Grande do Sul. Em 2021, foi eleita Sócia Honorária da Associação Brasileira de Linguística.

Bibliografia selecionada
Livros

 Harmonia vocálica: uma regra variável (tese de doutorado, 1981)
 Introdução a estudos de fonologia do português brasileiro (1996)

Artigos e capítulos

 "Harmonização vocálica, uma regra variável" (1987)
 "O ditongo na perspectiva da fonologia atual" (1989)
 "O acento e o pé métrico binário" (1992)
 "Ditongos derivados" (1994)
 "A sílaba e seus constituintes" (1999)
 "O clítico e seu status prosódico" (2000)
 "Neutralização das átonas" (2003)
 "Mattoso Câmara Jr. e a palavra prosódica" (2004)
 "O acento: Duas alternativas de análise" (2013)

Mulheres linguistas
Professores da Universidade Federal do Rio Grande do Sul
Professores da Pontifícia Universidade Católica do Rio Grande do Sul
Alunos da Universidade Federal do Rio de Janeiro
Alunos da Universidade Federal do Rio Grande do Sul

Leda Bisol


Uspénskaya  es una stanitsa del raión de Bélaya Glina del krai de Krasnodar de Rusia. Está situada próximA a la frontera del óblast de Rostov, a orillas del río Kalaly, afluente del Yegorlyk, de la cuenca del Don 41 km al sur de Bélaya Glina y 181 km al nordeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 4 185 habitantes en 2010

Es cabeza del municipio Uspénskoye, al que pertenecen asimismo Novolokinskaya y Turkinski.

Historia

El asentamiento Uspénskoye fue fundado en 1804 y en 1833 recibió el estatus de stanitsa con el nombre actual. A finales del  contaba con 9 380 habitantes. Hasta 1920 pertenecía al otdel de Kavkázskaya del óblast de Kubán.

Nacionalidades

De los 4 622 habitantes en 2002, el 95.5 % era de etnia rusa, el 1.4 % era de etnia gitana, el 1 % era de etnia ucraniana, el 0.2 % era de etnia armenia, el 0.2 % era de etnia azerí, el 0.2 % era de etnia georgiana, el 0.1 % era de etnia adigué, el 0.1 % era de etnia tártara y el 0.1 % era de etnia alemana.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Este artículo es una traducción parcial de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Успенская (станица).

Localidades del raión de Bélaya Glina del krai de Krasnodar
Localidades establecidas en 1804

Uspénskaya


Eva Kurnik (Maribor, 11. lipnja 1997.) slovenska je književnica.

Životopis
Rođena je u Mariboru. Završila je ekonomsku školu u rodnom gradu, gdje je pisala i svoj prvi roman Njena pot (Njezin put). Roman se je objavio u samoizdanju 2016. godine.

Nakon mature se je upisala na Sveučilište u Mariboru (Univerza v Mariboru), gdje studira slovenistiku. 2019. je objavila drugi roman Toskanski spev (Toskanska speva), koji je objavljen također u samoizdanju.

Eva Kurnik je rođena kod šestih mjeseca, zbog čega ima grafomotoričke tegobe. Danas živi u Rošpohu kod Kamnice (u okraju Maribora).

Djela
 Njena pot (Njezin put), 2016.
 Toskanski spev (Toskanska speva), 2019.)

Vanjske poveznice
 Eva Kurnik * Napisala je zgodbo iz sanj (vecer.com)
 Intervju #1: Pisateljica in samozaložnica Eva Kurnik (booknjiga.wordpress.com)
 RTV 4 – Dobro jutro (10.2.2017)

Slovenski književnici
Životopisi, Maribor

Eva Kurnik


Expoziția Tinerimii artistice din anul 1903 a fost cea de a doua manifestare expozițională a Societății Tinerimea artistică. Deschiderea ei s-a făcut în primăvara anului 1903 în ziua de 10 martie la Ateneul Român din București și i-a avut ca principali actori pe Constantin Artachino, Ștefan Luchian, Ipolit Strâmbulescu, Kimon Loghi, Ștefan Popescu, Arthur Verona, Nicolae Grant, Nicolae Vermont, Gheorghe Petrașcu, Frederic Storck și Oscar Späthe. Societatea i-a avut ca invitați pe Jean Alexandru Steriadi, Alexandru Satmari și Apcar Baltazar.

Deschiderea manifestării
Deschiderea expoziției s-a făcut în primăvara anului 1903 în ziua de 10 martie la Ateneul Român din București. Operele membrilor societății au atras simpatiile elevilor Școlii de Belle Arte din București prin plasarea la loc de cinste a tematicii peisajului urban și rural, deopotrivă cu scene de gen realizate și inspirate după natură. Ca reacție, conducerea școlii a elaborat măsuri de sustragere a elevilor de sub influența societății și de supraveghere  a activității lor. Elocventă este organizarea societății Cercului elevilor școlii de arte frumoase.

Confirmarea succesului pe care societatea l-a avut cu expoziția din anul 1902, s-a obținut cu ocazia celei de a doua expoziții organizate de Tinerimea artistică din anul 1903. Alături de membrii fondatori, în semn de solidaritate, Nicolae Grigorescu a participat cu două tablouri. Ca urmare a unei selecții exigente a lucrărilor, au mai fost invitați Jean Alexandru Steriadi, Alexandru Satmari și Apcar Baltazar. Au fost prezente opere care imitau opera lui Grigorescu și lucrări ale unor autori de factură academistă. În mod similar altor țări europene, academismul românesc se caracteriza printr-o abatere de la cele mai vii probleme ale contemporaneității, folosind o paletă întunecată și de cele mai multe ori era lipsită de strălucie și lumină. În plenitudinea lui, academismul din România a părăsit subiectele mitologice și s-a afirmat cu pregnanță în realizarea de portrete, rareori nuduri, și naturi moarte.

În ansamblul ei, expoziția a marcat înainte de toate, succesul culorii ca influență inerentă a impresionismului francez. Prin comparație, artiștii români care au urmat această tendință, dădeau încă importanță subiectului și nu-l considerau doar un suport sau pretext pentru efectul mereu mișcător al luminii impresioniste ce lua în obiectiv doar esența estetică. Nu se poate vorbi nici de o factură impresionistă care-si trage seva din ortodoxism, datorită tușei de culoare ce nu este fragmentată în aceeași măsură ca în impresionismul francez, iar pictorii nu au aplicat în mod sistemic legea complementarității culorii.

Lucrări și participanți
Cronica de artă din acel an a vorbit despre:
 Constantin Artachino - a expus o serie de portrete ca cel al dnei C.C., al drei P. și peisaje dintre care a fost menționat cel intitulat Seară.
 Ștefan Luchian - a prezentat mai multe pasteluri ca Ruinele de la Comana, În marginea pădurii, De la Petroșani. A avut și lucrări mai vechi cum sunt Cursele de cai și Copilul cu gâștele.
 Ipolit Strâmbulescu - a expus peste 20 de lucrări cu portrete și capete de expresie, unele din ele fiind mici studii.

 Kimon Loghi - a oferit publicului vizitator un portret cu o mare fluiditate de stofe și noblețe al dnei A.W., o lucrare în care se vede influența lui Arnold Böcklin intitulată Baladă și încă două pânze Intrarea casei părintești și Vederi din insula Prinkipo.
 Ștefan Popescu - a realizat tematici de genul baladei și legendei cu o cromatică discretă și accente de melancolie. De menționat sunt Cele 12 fete de împărat în grădină (acuarelă), o scenă cu Făt-Frumos, Și bătu de 3 ori cu buzduganul în poarta de aramă. A expus și câteva peisaje din care transpare sentimentul de liniște și duioșie.
 Arthur Verona - a venit cu Portretul Principesei Maria într-un costum din secolul al VI-lea și pesiaje ca Pe ger, Portul Brăilei și Toamna.
 Nicolae Grant - a adus picturi și acuarele cu influențe ale școlii franceze, în special peisaje.
 Nicolae Vermont - dintre lucrările pe care le-a expus au fost menționate Christ ducându-și crucea, Hora și Botezul la țară.
 Gheorghe Petrașcu - a abordat tematica fantastică și legendară în pânze ca Feerie de noapte și Resturi medievale, visătoare și poetică în Seara pe Herăstrău, intimă și sentimentală ca Intrarea în grădină, dramatică în Stradă din Bretania, caldă și nobilă în Colț de stradă la Vitre și monumental-evocatoare în Casă la Montreuil.
 Frederic Storck - a fost amintit cu Capul unui sacagiu, lucrare pe care Carmen Sylva a scris numele Diogene, cu bustul din marmură intitulat Florica și cu o Statuetă din bronz ce era un presse-papier care avea nud modelat foarte atrăgător.
 Oscar Späthe - a fost menționat cu statueta Dorobanțul care făcea parte din colecția lui Carol I.

Ca urmare a succesului înregistrat de expoziția din anul 1903, autoritățile nu au mai putut să nu ia în considerare reala valoare a evenimentului. Astfel, Ministerul Cultelor și Instrucțiunii Publice care luase decizia de a nu mai organiza o Expoziție a artiștilor în viață, a cumpărat mai multe lucrări din expoziția organizată de societate.

Note

Bibliografie
Petre Oprea: Societăți artistice bucureștene, Editura Meridiane, București, 1969, pag. 41 - 57

Lectură suplimentară
Petre Oprea - Artiști participanți la expozițiile Societății Tinerimea Artistică (1902-1947), Ed. Maiko, București, 2006

Legături externe

@ 1903 Tinerimea artistică
@ 1903
1903 în România


Le TPRM8 (pour « Transient receptor potential cation channel subfamily M (melastatin) member 8 ») ou CMR1 est une protéine jouant comme canal ionique sensible au froid. Son gène, TPRM8, est situé sur le chromosome 2 humain.

Historique
Il a été caractérisé par l'équipe de David Julius et celle d'Ardem Patapoutian en 2002, qui reçoivent le prix Nobel de physiologie ou médecine en 2021 pour leurs travaux sur les récepteurs de température et du toucher.

Mécanismes
Ce récepteur, activé par les températures froides et le menthol, est exprimé dans des neurones thermosensibles impliqués dans la détection du froid non douloureux : il s'active pour des températures inférieures à  environ, et des souris de laboratoire artificiellement privées de ce récepteur présentent un déficit majeur de perception du froid. À des températures inférieures à  environ, un autre capteur s'active : TRPA1 (transient receptor potential cation channel subfamily A member 1), qui signale le froid douloureux.

La testostérone inhibe la protéine-canal TRPM8, participant à la détermination de la thermosensation, ce qui explique que les hommes âgés ressentent davantage le froid que les jeunes hommes, le taux de testostérone diminuant avec l'âge.

Notes et références

Chromosome 2 humain
Canal ionique.

TRPM8


Jane Eyre er en amerikansk dramafilm fra . Filmen er instrueret af Robert Stevenson, og har Joan Fontaine og Orson Welles i hovedrollerne. Filmen er baseret på bogen med samme navn fra 1847 af Charlotte Brontë

Medvirkende
 Orson Welles som Edward Rochester
 Joan Fontaine som Jane Eyre
 Margaret O'Brien som Adele Varens
 Peggy Ann Garner som Jane Eyre som barn
 John Sutton som Doktor Rivers
 Sara Allgood som Bessie
 Henry Daniell som Henry Brocklehurst
 Agnes Moorehead som Mrs. Reed
 Aubrey Mather som Oberst Dent
 Edith Barrett som Mrs. Alice Fairfax
 Barbara Everest som Lady Ingram
 Hillary Brooke som Blanche Ingram
 Elizabeth Taylor som Helen Burns (ukrediteret)

Eksterne henvisninger

Amerikanske film fra 1943
Engelsksprogede film
Dramafilm fra USA
Film baseret på bøger

Jane Eyre (film fra 1943)


An Thrasya trinitensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez. An Thrasya trinitensis in nahilalakip ha genus nga Thrasya, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thrasya

Thrasya trinitensis


Ryuji Sueoka (født 2. maj 1979) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Albirex Niigata.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Ryuji Sueoka


Hoya pycnophylla er fjölær jurt í vaxblómaættkvísl.  Útbreiðslan er á Samóa.

Tilvísanir

Vaxblómaættkvísl

Hoya pycnophylla


Gruppe D ved EM i fodbold for kvinder 2017 består af England, Portugal, Skotland og Spanien. Kampene spilles fra den 19 til den 27. juli 2017.

Hold

Stillingen

Kampe
Alle angivne tider er lokale (UTC+2).

Spanien vs Portugal

England vs Skotland

Skotland vs Portugal

England vs Spanien

Portugal vs England

Skotland vs Spanien

Referencer

Eksterne henvisninger
Officiel hjemmeside

Gruppe D

EM i fodbold for kvinder 2017 - Gruppe D


Cuestión de suerte es el tema encargado de abrir el segundo trabajo en solitario de Amaia Montero. Letra y música corren a cargo de su intérprete Amaia Montero. Coproducido por Paco Salazar, Sebastián Krys y la propia cantante. Fue estrenado el día 29 de octubre en diferentes radios españolas.

Descripción
Se trata de un medio tiempo con tendencias pop que se abre con un órgano seguido de la propia voz de Amaia Montero. Destaca por sus coros gospel como acompañamiento. El estribillo se proyecta con fuerza y contundencia dentro del contexto con un tempo suave y pausado. Es uno de los temas mejor valorados por la crítica dentro de su segundo álbum en solitario.

La temática gira en torno a un desamor.

Sencillos de Amaia Montero
Canciones de España de 2010

Cuestión de suerte


Amt Ostholstein-Mitte er et amt i det nordlige Tyskland, beliggende i den centrale del af Kreis Østholsten. Kreis Østholsten ligger i den østlige del af delstaten Slesvig-Holsten. Administrationen i amtet er beliggende i byen Schönwalde am Bungsberg.

Historie
Amtet blev oprettet 1. januar 2005, af kommuner fra de daværende amter Neustadt-Land og Schönwalde.

Geografi
Amtets område ligger i midten af Kreis Østholsten. Mod vest grænser det op til det højeste punkt i Slesvig-Holsten, det 167 meter høje Bungsberg, og mod øst til Østersøen.

Kommuner i amtet
 Altenkrempe
 Kasseedorf
 Schashagen
 Schönwalde am Bungsberg
 Sierksdorf

Eksterne kilder/henvisninger

 Amt Ostholstein-Mittes websted

Ostholstein-Mitte

Amt Ostholstein-Mitte


ෆ්‍රන්චුවා "ෆැෆ්" ඩූ ප්ලෙසී ( ; උපත 1984 ජූලි 13) යනු දකුණු අප්‍රිකානු  ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙක් සහ ප්‍රෝටියස් කණ්ඩායමෙහි වර්තමාන ටෙස්ට් සහ  වි20ජා නායකයා වෙයි.

ෆැෆ් ඩූ ප්ලෙසී


Campionatul European de Volei Feminin din 1975 a fost a noua ediție a Campionatului European de Volei organizată de CEV. A fost găzduită de Iugoslavia din 18 până în 25 octombrie 1975. Orașele gazdă au fost Rijeka, Banja Luka, Negotin și Belgrad. La turneu au participat 12 echipe naționale și victoria finală a revenit Uniunii Sovietice pentru a opta oară, a cincea oară consecutiv.

Echipe

Calificate direct
 - țară organizatoare
 - campioana ediției precedente
 - viceampioana ediției precedente
 - locul 3 la ediția precedentă
 - locul 4 la ediția precedentă
 - locul 5 la ediția precedentă

Calificate în urma preliminariilor

Componența grupelor

Grupa A

Grupa B

Grupa C

Faza preliminară

Grupa A - Rijeka
</center>

Grupa B - Banja Luka
</center>

Grupa C - Negotin
</center>

Faza finală

Grupa pentru locurile 1-6 - Belgrad

</center>

Grupa pentru locurile 7-12 - Belgrad

</center>

Clasamentul final

Referințe
 Rezultate site personal

Campionatul European de Volei
Competiții sportive internaționale găzduite de Iugoslavia
1975 în sport


La réserve naturelle de Cerro Quiabuc-Las Brisas (en espagnol Reserva Natural Cerro Quiabuc-Las Brisas) est une réserve naturelle et une des 78 aires protégées du Nicaragua, créée en 1991.

Géographie

Situation
La réserve est située à Estelí, dans le département du même nom, et couvre une superficie de . Elle se situe dans la vallée de l'Estelí, et est coupée par les rivières La Sirena et San Roque, qui finissent par rejoindre l'Estelí. L'accès est seulement possible par automobile dû à la difficulté du terrain et se fait à partir du village de La Montañita.

Géologie
La vallée de l'Estelí est en fait un plateau volcanique formé par un soulèvement de roches volcaniques comme de l'ignimbrite, de la basalte ou de l'andésite arrivé durant la Pliocène. Cette activité a formé les sommets avoisinants de Las Brisas, La Flor, el Volcán et Pajarito.

Histoire
Cerro Quiabuc-Las Brisas est créée par décret national le , nouvelle qui est relayée par le journal gouvernemental, .

Patrimoine naturel
La végétation est composée de forêts de pins ainsi que de forêts mixtes, parsemés de chênes et de petits feuillus. On retrouve de orchidées en grand nombre.

Les animaux qui habitent ces forêts incluent des lapins, des tatous, des pics roux, des vautours et des urubus noirs, mais s'y trouvent aussi par occasion des cerfs et des pécaris.

Activités sportives
Il est possible d'y effectuer de la randonnée pédestre, de l'observation d'oiseaux ou se baigner dans les chutes de la Golondrina. Le camping est aussi possible.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Aires protégées du Nicaragua

Bibliographie
 .

Liens externes
  sur le site de la DOPA

Réserve naturelle au Nicaragua
Aire protégée créée en 1992

Réserve naturelle de Cerro Quiabuc-Las Brisas


Simeon Borisov von Sachsen-Coburg-Gotha (Simeon Borisov Sakskoburggotski á búlgörsku; f. 16. júní 1937) er búlgarskur stjórnmálamaður og aðalsmaður. Frá 1943 til 1946 ríkti hann barnungur undir nafninu Símon 2. sem síðasti keisari (zar) Búlgaríu. Keisaradæmið var lagt niður eftir þjóðaratkvæðagreiðslu árið 1946 og Búlgaría varð kommúnískt alþýðulýðveldi. Símon ólst því upp í útlegð frá heimalandinu en sneri heim til Búlgaríu árið 1996 og hóf stjórnmálaferil. Hann var kjörinn forsætisráðherra Búlgaríu árið 2001 og gegndi því embætti í fjögur ár. Á þeim tíma gekk Búlgaría í Atlantshafsbandalagið og grunnur var lagður að inngöngu þess í Evrópusambandið árið 2007.

Simeon er eini eftirlifandi einstaklingurinn sem hefur borið titilinn zar. Hann er jafnframt annar tveggja eftirlifandi þjóðarleiðtoga frá árum seinni heimsstyrjaldarinnar (ásamt Tenzin Gyatso, 14. Dalai Lama) og annar tveggja fyrrum konunga sem hafa seinna komist til valda sem leiðtogar lýðræðislega kjörinnar ríkisstjórnar (ásamt Norodom Sihanouk frá Kambódíu).

Æviágrip
Símon fæddist þann 16. júní árið 1937 í Sófíu, höfuðborg Búlgaríu, og var sonur Borisar 3. Búlgaríukeisara og Jóhönnu keisaradrottningar. Árið 1943 fór Boris, sem hafði tekið afstöðu með Öxulveldunum í seinni heimsstyrjöldinni, á fund Adolfs Hitler í Þýskalandi en veiktist þar og var fluttur heim til Búlgaríu, þar sem hann lést þann 28. ágúst. Dauði Borisar þótti dularfullur og marga grunaði að Hitler hefði látið eitra fyrir honum fyrir að neita að lýsa Sovétríkjunum stríð á hendur. Símon varð því keisari aðeins sex ára gamall, en þar sem hann var ólögráða fór ráð ríkisstjóra undir stjórn frænda hans, Kýrils prins, með eiginleg völd í hans nafni.

Eftir ósigur Öxulveldanna í styrjöldinni tóku kommúnistar völdin í Búlgaríu, lögðu niður keisaradæmið og stofnuðu lýðveldi. Kýrill var tekinn af lífi en Jóhanna ekkjudrottning flúði land með Símon og systur hans, Maríu Lovísu. Fjölskyldan hélt fyrst í útlegð til Egyptalands, þar sem hún fékk hæli hjá Farúk konungi. Hún fluttist síðar til Madríd á Spáni, þar sem hún hlaut hæli hjá stjórn Francos. Fjölskyldan var fyrst um sinn fjárhagslega bágstödd en hagur þeirra vænkaðist nokkuð eftir að hún hlaut líftryggingu fyrir móðurafa Símons, fyrrum Ítalíukonunginn Viktor Emmanúel 3., sem lést árið 1947.

Á Spáni hóf Símon feril sem athafnamaður og efnaðist ágætlega. Hann rak auk þess ráðgjafarskrifstofu fyrir Búlgara sem höfðu hrakist í útlegð frá heimalandinu og stýrði ráðstefnum búlgarskra útlaga sem viðurkenndu hann enn sem keisara. Árið 1962 kvæntist hann Margaritu Gómez-Acebo y Cejuela, sem var af spænskum aðalsættum. Hjónin eignuðust fimm börn: Kardam, Kýril, Kúbrat, Konstantínus og Kalínu.

Einræði kommúnista í Búlgaríu leið undir lok árið 1990. Sex árum síðar sneri Símon aftur til heimalandsins og hóf beina þátttöku í búlgörskum stjórnmálum (undir borgaralegu nafni sínu, Simeon Sachsen-Coburg-Gotha). Í fyrstu hugðist hann bjóða sig fram til forseta en mátti það ekki þar sem hann hafði ekki búið nógu lengi í Búlgaríu til að uppfylla kjörgengisskilyrði. Þess í stað stofnaði hann nýjan stjórnmálaflokk, Þjóðarhreyfinguna Símon 2., sem bauð fram á búlgarska þingið í fyrsta skipti árið 2001. Í aðdraganda kosninganna lagði Sachsen-Coburg-Gotha áherslu á markaðsumbætur, baráttu gegn spillingu og að Búlgaría gerðist aðili bæði að Evrópusambandinu og Atlantshafsbandalaginu. Þjóðarhreyfingin vann stórsigur í kosningunum með um 43 prósentum greiddra atkvæða og fékk 117 sæti á búlgarska þinginu.

Sachsen-Coburg-Gotha tók við völdum sem forsætisráðherra Búlgaríu þann 24. júlí 2001. Búlgarar bundu miklar vonir við fyrrum keisarann, sem lofaði því að þjóðin myndi njóta ávaxtar af stjórn hans á 800 dögum eftir embættistöku hans. Stjórnin þótti hins vegar ekki uppfylla fyrirheit sín á þeim tíma og vinsældir Sachsen-Coburg-Gotha skruppu verulega saman á næstu tveimur árum. Áframhaldandi hátt atvinnuleysishlutfall og lágar meðaltekjur urðu honum ekki til vinsælda og einnig var það umdeilt að á stjórnartíð hans ákváðu búlgörsk stjórnvöld að greiða Símoni og systur hans bætur upp á um 14 milljarða íslenskra króna fyrir eignir keisarafjölskyldunnar sem höfðu verið þjóðnýttar á kommúnistatímanum.

Búlgaría gekk í Atlantshafsbandalagið á stjórnartíð Símons. Í þingkosningum árið 2005 lenti Þjóðarhreyfingin í öðru sæti og gekk í stjórnarsamstarf ásamt búlgarska Sósíalistaflokknum. Í kosningum árið 2009 hlaut flokkurinn aðeins 3,01% atkvæða og vann engin þingsæti. Þetta leiddi til þess að Sachsen-Coburg-Gotha sagði af sér sem flokksleiðtogi og hætti afskiptum af stjórnmálum.

Tilvísanir

Forsætisráðherrar Búlgaríu
Símon
Simeon
Stjórnmálaleiðtogar í seinni heimsstyrjöldinni

Simeon Sachsen-Coburg-Gotha


Dilpersried ist ein Gemeindeteil von Lautrach im Landkreis Unterallgäu. 1987 hatte das Dorf 49 Einwohner.

Geographie
Dilpersried liegt etwa fünf Kilometer südsüdwestlich vom Ortszentrum Lautrach unmittelbar an der Grenze zu Baden-Württemberg. Es ist über Gemeindestraßen mit dem Hauptort und den benachbarten Orten verbunden.

Gemeindezugehörigkeit
Das Dorf gehört bereits seit der Gemeindebildung 1818 (Zweites Gemeindeedikt) zur Gemeinde Lautrach.

Baudenkmal
Einziges in die Liste der Baudenkmäler eingetragenes Objekt ist die römisch-katholische Kapelle St. Maria (Dilpersried).

Weblinks

Literatur
 Peter Blickle: Historischer Atlas von Bayern. Schwaben. Reihe 1, Heft 4 Memmingen, München 1967, insbesondere Seiten 17, 279–283 und 433 (Digitalisat).

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Unterallgäu
Ort in Oberschwaben
Lautrach
Dorf

Dilpersried


Pyrola mattfeldiana er tegund blómplantna af lyngætt. Hún er ættuð frá Kína (Sesúan og Guizhou).

Tilvísanir

Lyngætt

Pyrola mattfeldiana


Serbest Cumhuriyet Fırkası, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün isteği üzerine Fethi Okyar tarafından kurulan kısa ömürlü bir siyasi partidir.

Kurulması

1920'lerin sonlarında Türkiye'de halkın bir kesiminde tek parti CHP yönetimine karşı bir hoşnutsuzluk vardı. 1927-1928 dönemi kuraklığı ve 1930 dünya ekonomik buhranıyla birlikte hükûmetin ağırlaştırdığı vergiler halkın bir kesiminde rahatsızlık yarattı. Ahmet Ağaoğlu'nun 1925'te Atatürk'e verdiği raporda belirttiği üzere CHP'de halka karşı tahakküm yapanlar bulunuyordu. Atatürk bir çözüm olarak, iktidar partisi üzerinde denetim yapacak ve işlerin düzelmesine katkı sağlayacak küçük bir muhalefet partisi olması gerektiğini düşündü. Mecliste tek partinin bulunması hükûmetin denetlenmesini güçleştiriyordu. Bu nedenle Mustafa Kemal, Fethi Bey'den cumhuriyetçiliğe ve laikliğe sadık bir parti kurmasını istedi. Bunun üzerine Fethi Bey Mustafa Kemal'in tarafsız olmasını şart koşarak 12 Ağustos 1930'da Serbest Cumhuriyet Fırkasını kurdu. Bu partinin Cumhuriyet Halk Fırkasından ayrılan en önemli yanı, ekonomide liberalizmi savunmasıydı. Bu partiye bizzat yardımda bulunan Mustafa Kemal CHF'den birçok mebusun bu partiye geçişini İsmet Paşa'nın tepkisine ve itirazlarına rağmen sağladı. (14 kadar mebusu, ayrıca kız kardeşi Makbule Hanım'ı ve yakın dostları olan mebusları da ilk üyelerden yaptı.) Böylece yaklaşık 5 yıldır alternatifsiz devam eden İsmet Paşa hükûmetini eleştirecek bir muhalefet yaratmak istedi ve mecliste düşünce özgürlüğü sağlamak istedi. Siyasi söz geçirme güçleri suiistimalinin de önüne geçmek istedi. Partiye katılanlar arasında Nuri Conker (Genel Sekreter), şair Mehmet Emin Yurdakul, Türkçülük akımının önde gelenlerinden Ahmet Ağaoğlu, İbrahim Süreyya Paşa ve 1950-1960 yılları arasında başbakanlık yapacak olan Adnan Menderes de bulunuyordu.

Olaylı İzmir Mitingi
İlk kez CHF'ye muhalif bir oluşum Türkiye'de halka miting düzenleyecekti. Mitinge olan ilgi hem Fethi Okyar'ın hem de CHF yönetiminin beklediğinden çok daha fazlaydı. İzmir'de büyük bir halk kalabalığı CHF'nin getirdiği düzenden ve icraatlarından memnun değildi. Bir grup CHF il binasının önünde öfkeli bir bekleyişe başladı. Diğer bir grup ise coşkuyla Fethi Okyar'a iltifat tezahüratları atarken, CHF aleyhine ağır eleştirici tezahüratlar başladı. CHF il binasının penceresinden "Sabri Bey" olarak bilinen bir il idarecisi toplanan halka "namussuzlar" diye bağırınca öfkeli halk CHF il binasını taş yağmuruna tuttu. İl binasının camları kırıldı ve halkın öfkesi bitmedi, olaya dahil olan jandarma ateş açtı ve 12-14 yaşlarında bir çocuğun hayatını kaybetmesiyle sonuçlandı.
Serbest Cumhuriyet Fırkasının iki numarası olarak bilinen Ahmet Ağaoğlu olayı şöyle anlattı:

"Kalabalığın ortasında bir adamcağız kucağında taşıdığı bir çocuğu birdenbire Fethi Bey'in ayaklarının dibine atarak: 'İşte size bir kurban, başkalarını da veririz. Yalnız sen bizi kurtar.' dedi ve ağlayarak Fethi Bey'in ellerine sarıldı."

Kapatılması

Fethi Bey'in İzmir gezisinde yeni muhalefet partiye büyük sevgi gösterileri ve CHF'ye karşı halkın öfkeli tutumunun boyutu beklenilenden fazlaydı. Serbest Cumhuriyet Fırkasının devam etmesi durumunda, beklenilenden çok daha büyük bir kitleyi peşinden sürüklemesinden endişe edildi. Bu durum Mustafa Kemal'in duruma el koymasına neden oldu. 17 Kasım 1930'da Serbest Cumhuriyet Fırkası tamamen kapatıldı ve ömrü 3 ay sürmüş oldu. Bu 3 aylık dönemde parti 1930 yerel seçimlerine katılarak 502 belediyeden 31'ini kazandı.

Partinin kimin isteği ve nasıl kapatıldığına dair farklı kaynaklar mevcuttur. Serbest Cumhuriyet Fırkasına yakın bir kaynağın iddiasına göre, parti kendi kendini fesh etmeye zorlanmıştır. Kemalist tarihyazımına göre; Atatürk, Fethi Bey'e "Sen fırkanın, ben fırkamın başında olacağız." teklifini yapınca Fethi Bey bunu kabul etmeyerek 16 Kasım 1930'da parti genel kurulunu topladı ve genel sekreter Nuri Bey ile kaleme aldıkları "Büyük Gazi hazretlerine karşı siyasi sahnede mücadele etmek gibi bir düşüncelerinin olmadığı ve dolayısıyla partinin feshine karar verildiği" açıklamasını yapmıştır.

Konuyla ilgili yayınlar
 Tunçay, M. (1999). Türkiye Cumhuriyeti'nde Tek Parti Yönetiminin Kurulması (1923-1931), Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul
 Yetkin, Ç. (1997). Atatürk'ün Başarısız Demokrasi Devrimi: Serbest Cumhuriyet Fırkası, Toplumsal Dönüşüm Yayıncılık, İstanbul
 Emrence, C. (2006). 99 Günlük Muhalefet: Serbest Cumhuriyet Fırkası, İletişim Yayınları, İstanbul
 Çavdar, T. (1995). "Serbest Fırka", Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi, Cilt 8. ss. 2052-2059. İletişim Yayınları, İstanbul
 Soyak, H. R. (1973). Atatürk'ten Hatıralar Cilt II, Yapı Kredi Bankası Yayınları, İstanbul

 Kacar, M. (2021). Belgeleriyle Serbest Cumhuriyet Fırkası'nı Anlamak, Akademisyen Kitabevi, Ankara

Kaynakça

Türkiye'deki liberal partiler
Türkiye'deki eski siyasi partiler
1930'larda Türkiye
Türkiye'deki eski liberal partiler

Serbest Cumhuriyet Fırkası


Set Fire to the Rain, බ්‍රිතාන්‍ය ගායිකා ඇඩෙල්ගේ "21" ඇල්බමයේ ගීතයකි. එය රචනා කරන ලද්දේ ඇඩෙල් සහ එම ගීතයේ නිෂ්පාදක ෆ්රේසර් T. ස්මිත් විසිනි. එය, ඇල්බමයේ දෙවන ගීතය ලෙස යුරෝපය තුළ නිකුත් කෙරුණු අතර තෙවන ගීතය ලෙස එක්සත් රාජධානිය තුළ නිකුත් කෙරුණේ 2011 ජුලි 4 වනදා යි. UK ගීත දර්ශකයේ එය 11 වන ස්ථානයට පත් විය. එම ගීතය බෙල්ජියම, පෝලන්තය, නෙදර්ලන්තය, චෙක් ජනරජය, ස්ලෝවැකියාව සහ එක්සත් ජනපදය යන රටවල ගීත දර්ශක වල පළමු ස්ථානයට පත් විය. ඔස්ට්‍රියාව, කැනඩාව, ෆින්ලන්තය, ප්‍රංශය, ජර්මනිය, අයර්ලන්තය, ඉතාලිය, නවසීලන්තය, නෝර්වේ, දකුණු අප්‍රිකාව සහ ස්විට්සර්ලන්තය යන රටවල එය පළමු ගීත 10 අතරට එක් විය.

ඉංග්‍රීසි ගීත

සෙට් ෆයර් ටු ද රේන්


Akstafa (naselje), naseljeno mjesto i središte Akstafinskog rajona, Azerbajdžan.
 Akstafa (rijeka), rijeka u Armeniji i Azerbajdžanu.

Akstafa


Aderus roberti é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1910.

Referências

roberti
Insetos descritos em 1910
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus roberti


Voici la liste des indicatifs téléphoniques au Burkina Faso.

L'indicatif international du Burkina Faso est le « +226 ».

À partir du Burkina Faso, le « 00 » est le préfixe pour appeler l'international.

Les numéros mobiles et fixes ont habituellement la forme à 8 chiffres. Les numéros au Burkina Faso s'écrivent en général en quatre tranches de deux chiffres.

Deux numéros courts sont à deux chiffres ou trois chiffres, écrits en général en une seule tranche; les autres numéros courts ont quatre chiffres, écrits en une tranches ou deux tranches de deux chiffres.

Structure du plan de numération
La structure du plan national de numérotation du Burkina Faso se présente comme suit :

Historique
L'ancien plan de numérotation fixe utilisait 6 chiffres, dont les deux premiers identifiait la zone d'appel, ces numéros (alors alloués à l'opérateur national historique) ont été passés à une numération nationale unique à 8 chiffres, en créant trois zones interrégionales (de préfixes 20 pour la zone ouest, 40 pour la zone centrale et 50 pour la zone nord et est), afin de laisser la place aux réseaux mobiles utilisant les nouveaux préfixes 60 à 68 et 70 à 79 (alloués sur une zone nationale unique mais opérateur par opérateur, par blocs de 10 000 numéros consécutifs).

Depuis l'émergence des réseaux mobiles, le réseau téléphonique fixe est tombé en désuétude, voire ne fonctionne plus dans de nombreuses régions, notamment en milieu rural, faute d'entretien et de rentabilité. Cependant le plan de numérotation fixe reste encore en service dans les grandes villes (mais il peut être relayé par les opérateurs via les réseaux mobiles qu'ils exploitent).

Depuis le plan de numérotation à 8 chiffres, d'autres préfixes ont été alloués pour les réseaux mobiles dans les nouvelles tranches 01, 02, 06, 07, ainsi qu'entre les 3 tranches de numéros géographiques fixes (21 à 29, 41 à 49 et 51 à 59), en réservant les tranches 80 à 99 aux services futurs.

Annexes

Références

Liens externes

Articles connexes

Burkina Faso
Liste des indicatifs telephoniques
Indicatifs telephoniques

Liste des indicatifs téléphoniques au Burkina Faso


Elektrik, elektrik yüklerinin akışına dayanan bir dizi fiziksel olaya verilen isimdir. Elektrik sözcüğü Türkçeye Fransızcadan geçmiştir. Elektriğin Türkçe eş anlamlısı çıngı sözcüğüdür. Ayrıca Anadolu ağızlarında elektrik anlamında yaldırayık sözcüğü tespit edilmiştir. Elektrik, pek çok farklı şekillerde var olabilir. Örneğin, yıldırımlar, durgun elektrik, elektromanyetik indüksiyon ve elektrik akımı gibi. Ek olarak, elektriğin elektromanyetik radyasyon, radyo dalgaları gibi oluşumları olduğu bilinmektedir.

Elektrikte, elektrik yükleri diğerleri ile de etkileşime giren Elektromanyetik alanlar yaratır. Elektrik, pek çok fiziksel durumdan dolayı var olabilir:
 Elektrik yükü: Atom altı parçacık, çeşitli elektromanyetik etkileşimlerinden kaynaklanarak ortaya çıkar. Elektriksel olarak yüklenmiş bir madde, elektromanyetik alandan etkilenir.
 Elektrik alan (Elektrostatik): elektrik yükleri tarafından (hareket etmeseler bile) oluşturulan elektromanyetik alanın özel bir şeklidir
 Elektrik potansiyeli: Bir elektrik alanın, elektrik yükü üzerinde yapabildiği iş kapasitesi olarak tanımlanır ve genelde volt olarak ölçülür.
 Elektrik akımı: Elektrikle yüklenmiş parçacıkların hareketi ya da akışı denebilir, genelde amper olarak ölçülür.
 Alternatif akım: Hareket eden parçacıklar manyetik alan oluşturur. Elektrik akımı da manyetik alan yaratabilir ve değişken manyetik alanlar da elektrik akımları oluşturabilir.
Elektrik mühendisliğinde, elektrik şunlar için kullanılır;
 Elektrik gücü: ekipmanlara enerji vermek için kullanılır
Elektronik: Elektrik devreleri ve aktif elektrikle uğraşır
Elektrik olayı, antik çağlardan beri araştırılmaktadır, teorik anlaşılması ise yaklaşık on yedinci ve on sekizinci yüzyıla kadar uzamıştır. Hatta bundan sonra bile, pratik uygulamalar çok az miktarda kalmıştır ve elektriğin endüstride ve yaygın kullanımı için uygun hale gelmesi ancak on dokuzuncu yüzyılda olmuştur. Elektriğin akıl almaz bir yaygınlığı vardır yani diğer bir deyişle ulaşım, ısıtma, aydınlatma, iletişim ve teknolojik aletlerde elektrik yaygın olarak kullanılmaktadır. Elektriksel güç ise, şu anda endüstrinin kırılmaz kemiklerinden bir tanesidir.

Tarih

Elektriğin var oluşu ile ilgili insanlar en ufak bir bilgi sahibi değilken bile, Elektrikli yılan balığının şok etkisinin farkındalardı. Antik Mısır'da MÖ 2750 de yazılmış bir yazı bu balığı Nil'in fırtınası olarak tanımlamıştır. Bu balık aynı zamanda diğer balıkların koruyucusu olarak görülüyordu. Elektrik balığıyla ilgili yine Romalı ve Arap bilimciler ve fizikçiler tarafından Antik Yunanistan'da bahsedilmiştir. Pek çok antik yazar, Pliny the Elder ve Scribonius Largus gibi, kedi balığından ve torpidodan gelen elektrik şokunun hissizleştirdiğini onaylamıştır. Bu şoklar, iletken objelerde yayılabilirler. Muhtemelen ışığın kimliği ve elektrikle ilgili doğruya en yakın ve en eski yaklaşım, Araplardan gelmiştir. On beşinci yüzyıldan önce Araplar tarafından ray (ışın) olarak adlandırılmıştır.

Antik kültürlerden Akdeniz taraflarında olanlar belli başlı nesneleri biliyorlardı. Örneğin kehribar parçaları kedinin kürküne sürüldüğünde, kuş tüyü gibi nesneleri çekebiliyordu. MÖ 600 civarlarında Miletli Tales, durağan elektrikle alakalı bir dizi gözlem yaptı. Mıknatıs gibi maddelerin aksine kehribarın oluşturduğu sürtünmeden dolayı olduğunu düşünüyordu. Tales bu çekimin manyetizmadan olduğunu düşünürken yanılıyordu, ancak daha sonraları (19. yüzyıl) bilim manyetizma ve elektrik arasında bir bağlantı olduğu kanıtlanacaktı. Tartışmaya açık bir kurama göre, Partlar elektro taban hakkında bir bilgi sahibi olabilirlerdi. 1936'da pilin keşfine bağlı olarak, galvanik hücreler ve onun doğadaki bilinmez etkisi buna olanak sağlıyordu.

Antik Yunanlar kürk ile sürtünmesi sonrasında kehribarın küçük nesneleri çektiğini fark ettiler. Bu olay, şimşekle birlikte insanlığın elektrikle kayıtlara geçmiş ilk deneyimiydi. William Gilbert, 1600'de yayımlanan De Magnete adlı eserinde, Latincede kehribar anlamına gelen ve Yunancada da aynı anlamı taşıyan ἤλεκτρον (elektron) electrum kelimesinden esinlenerek oluşturulan, sürtülünce küçük nesneleri çekme özelliğini tanımlayan Yeni Latince electricus kelimesini türetti. Thomas Browne'un 1646'da yayımlanan Pesudoxia Epidemica adlı eserinde, yine aynı kelimeler esas alınarak ilk defa İngilizcedeki electricity ifadesi kullanıldı. Elektrik kelimesi Türkçeye, Fransızcada da aynı anlama gelen électrique kelimesinden geçti.

İlerleyen çalışmalar, Otto von Guericke, Robert Boyle, Stephen Gray ve C.F. du Fay tarafından yapıldı. On sekizinci yüzyılda Benjamin Franklin, elektrik hakkında çok geniş bir çalışma yaptı. Haziran 1752'de fırtınalı bir günde, uçurtma ipine bağladığı metal bir anahtarla deney yaptı ve uçurtmaya yıldırım düşmesini umdu. Anahtardan eline zıplayan kıvılcımlardan, yıldırımın da elektriksel bir doğa olayı olduğunu kanıtlamış oldu. Aynı zamanda, paradoks bir olay olarak Leyden kavanozunu da elektriğin hem artı hem eksi yükler içerdiğini kanıtlayarak açıklamış oldu.

1771'de, Luigi Galvani, biyoelektrik üzerine olan keşfini yayınladı ve elektriğin sinir hücreleri denen hücreler ile kaslara sinyaller yolladığını gösterdi. Alessandro Volta'nın bataryası, ya da Volta pili, 1800'lerde bakır ve çinko ile yaptığı deneyle, daha güvenilebilir bir bakış açısı yakalanmış oldu. Elektromanyetizmanın bulunması, elektrik ve manyetizmanın birleşmesi olayı, Hans Christian Ørsted ve Andre Marie Ampere tarafından 1819-1820 yıllarında oldu. Michael Faraday elektrik motorunu 1821'de keşfetti ve Georg Ohm, matematiksel olarak elektriksel devreleri 1827 yılında açıkladı. Elektrik ve manyetizmanın birleştirilmesi, James Clerk Maxwell ile tamamlandı.

On dokuzuncu yüzyılın başlarında, elektrikte ani bir gelişim meydana geldi ve on dokuzuncu yüzyılın sonunda, elektrik mühendisliğinin en büyük keşifleri yapıldı. Alexander Graham Bell, Ottó Bláthy, Thomas Edison, Galileo Ferraris, Oliver Heaviside, Ányos Jedlik, Lord Kelvin, Sir Charles Parsons, Ernst Werner von Siemens, Joseph Swan, Nikola Tesla ve George Westinghouse elektriği inanılmaz bir bilimsel meraka çevirdi ve bunu modern hayata uyguladılar. Bu uygulamalar, ikinci endüstri devrimini tetikledi.

1887'de, Heinrich Hertz elektrotların, ultraviyole ışıklar ile yaratılan elektrik sparkları ile daha kolay aydınlatıldığını keşfetti. 1905'te Albert Einstein, elektriğin kuantlar halinde küçük paketler olarak taşındığını açıkladığı Fotoelektrik olayın deneysel verilerini incelediği bir kâğıt yayınladı. Bu keşif, kuantum devrimine ön ayak oldu. Einstein, 1921 yılında 'fotoelektrik yasasını keşfi" nedeniyle, Nobel Ödülü'nü kazandı. Fotoelektrik olayı şu anda güneş panellerinde bulunan foto hücreler tarafından, elektriksel durumlarda çokça kullanılıyor

İlk katı cihaz, kedi fısıltısı detektörü idi. İlk olarak 1900'lerde radyo alıcısı olarak kullanıldı. Katı bir kristale temas eden kablo, radyo sinyallerini belirleme amacına hizmet ediyordu. Akımın aktığını iki şekilde anlayabiliriz. Negatif yüklenmiş elektronlar ve pozitif yüklü elektron eksikliklerine delik denir. Bu yükler ve delikler kuantum fiziğince açıklanır. Yapıda kullanılan nesne genelde, yarı iletken bir kristaldir.

Bu katı hal aletleri, daha sonraları transistörlerin başlı başınca keşif malzemesi olmuştur (1947). Yaygın katı hal cihazlarından bazıları transistörler, mikroproses çipleri ve RAM lerdir. RAM'in özel bir türü, flaş RAMlerdir. Genelde ek bellek olarak kullanılırlar. Katı hal sürücüleri, mekanikse olarak hard diskleri döndüren parçalar yerine de kullanılabilir. Bu cihazlar 1950'lerde ve 1960'larda Transistörlerin vakum tüplerinden yarı iletkenlere değişimi, diyotlar, transistörler, LEDler ve toplu akım için önem arz etmiştir.

Kavramlar

Elektrik yükü

Elektrik yüklerinin varlığı, elektrostatik kuvvetin oluşmasını sağlamıştır: yükler birbirlerine bir kuvvet uygularlar ve bu etki (tamamen anlaşıldığı düşünülmüyor) antik çağlarda da biliniyordu. Bir cam top, kıyafete sürülerek ya da bir çubuk yardımı ile oynatılabiliyordu. Eğer aynı top, cam çubuk ile yüklenirse, önce birbirlerini çektikleri, ardından ittiği gözlemlendi. Fakat, eğer bir top cam çubukla diğeri plastik çubukla yüklenirse, iki topun birbirini çektiği gözlemlendi. Bu olay on sekizinci yüzyılın sonlarına doğru Charles-Augustin de Coulomb tarafından incelendiğinde hepimizin çok iyi bildiği bir sonuca ulaştı: Aynı yükler birbirlerini iterken zıt olanlar birbirlerini çeker.

Yüklü parçacıkların kendileri üzerine de kuvvet uygular, bu nedenle yük kendisini herhangi bir iletken yüzey üzerine ulaştırmak ister. Bu elektromanyetik kuvvetin büyüklüğü yüklerin çarpımının, uzaklığın karesine bölümü ile doğru orantılı bir bağlantısı vardır. Elektromanyetik kuvvet, çok güçlüdür, kuvvetli etkileşimler içerisinde ikinci sıradadır ancak uzaklıksal olarak kıyaslanamaz. Kendisinden çok daha zayıf kütleçekim kuvveti ile kıyaslandığında, elektromanyetik kuvvet elektronları 10^42 kez daha uzağa itebilir.

Çalışmalar belli atom altı parçacıkların, elektrik yükleri gibi davranabildiğini gösterdi. Elektrik yükleri, elektromanyetik kuvvetle etkileşir ve bu doğanın dört temel kuvvetinden Bizim en aşina olduğumuz elektrik taşıyıcıları proton ve elektrondur. Deneyler, yükün korunan bir nicelik olduğunu göstermiştir diğer bir deyişle, izole edilmiş bir sistemde yük miktarı aynı kalmak zorundadır. Sistem içerisinde yük, direkt temas yoluyla veya bir iletken yardımıyla, kablo gibi, bir nesneden diğerine geçebilir. Durgun elektrik terimi bir yükün bir nesnede bulunuşu anlamına gelir.

Elektron ve Protonun işaretleri zıttır bu nedenle de enerjinin miktarı pozitif ya da negatif olarak ifade edilir. Varsayımla, elektronların taşıdığı yük negatif, protonlar ise pozitif kabul edilmiştir. Sahip olunan yük miktarı Q ile gösterilir ve Coulomb ile ifade edilir, her elektron yaklaşık −1.6022×10−19 coulomb yük taşır. Proton da buna eşit miktarda fakat ters işaretli yük taşır. Yük sadece madde tarafından oluşturulmaz. Aynı zamanda anti madde, anti parçacık da birbirlerine göre eşit miktarda fakat ters işaret taşımaktadır.

Yük, pek çok çeşit yolla ölçülebilir. En erken ölçümlerden biri ise altın yapraktır ve bazen sınıflarda gösterim amaçlı kullanılabilmektedir.

Kütle gibi, elektriksel yük de soyut bir özellik olup, fizikçiler tarafından maddenin davranışlarını tanımlamak için kullanılır. Bir diğer deyişle, hiç kimse doğrudan bir elektriksel yük görmemiştir, ancak bazı parçacıkları inceleyerek benzerliklerin varlığı saptanmıştır.

Kütlenin tersine, biri diğerinin tersi davranışlar sergileyen iki tür elektriksel yükten söz edilir ve uzlaşımsal (konvansiyonel) olarak, artı (veya pozitif) ve eksi (veya negatif) diye adlandırılırlar.

Eşit miktarda artı ve eksi yüke sahip parçacıklar ise, biri diğerini elediğinden, yüksüz veya nötr olarak adlandırılırlar. Parçacıklar arasındaki bu gücün nicel değerlendirilmesi ise Coulomb yasası ile hesaplanmaktadır.

Elektrik akımı
Elektrik yüklerinin hareketi, elektrik akımı olarak bilinir ve niceliği genelde Amper ile ifade edilir. Akım, hareket eden herhangi bir yük yardımı ile sağlanabilir fakat bunların en yaygını elektrondur. Ancak hareket halindeki herhangi bir yük, akım yaratmaya yeter.

Tarihsel varsayım ile, pozitif akım sahip olduğu artı yüklerin akış yönünde ilerleyen akım olarak ya da devrede en artı yerden en eksi yere akan akıştır. Bu davranışa sahip akıma, varsayımsal akım denir. Elektrik devresindeki negatif yüklü elektronların hareketi, ki bu akımın en yaygın şeklidir, elektronların akış yönünün tersi yönde olunca pozitif kabul edilir. Fakat, şartlara bağlı olarak, bir elektrik akımı iki yönde hatta ve hatta bir anda iki yönde birden olabilir. Bahsettiğimiz varsayım, bu tarz bir durumu basitleştirmek için kullanılmaktadır.

Elektrik akımının bir metalden diğerine iletilmesi olayına elektrik iletimi denir ve bu olayın doğası yüklü parçacığa ve bu parçacığı ileten materyalin cinsine bağlıdır. Metalik iletkenlik ve elektroliz elektrik akımının bu ilerleyişine örnektir. Her ne kadar parçacıklar aslında yavaş bir hızla hareket etse de, bazen ortalama bir dönme hızı sayesinde elektrik alan içerisinde ışık hızına yakın bir hıza ulaşırlar ve bu nedenle uzun kablolar boyunca sinyalleri oldukça kısa zamanda taşıyabilirler.

Elektrik akımı, tarihte de kendi varlığının farkına varılmasını sağlayan pek çok gözlemlenebilir etkiye sahiptir. Örneğin su, elektrik akımı ile galvanik pillerin 1800 yılında Nicholson ve Carlisle tarafından bulunmasını sağlamıştır. Bu olaya elektroliz adı verilir. Bu girişim, 1833 yılında Michael Faraday tarafından bayağı ilerletilmiştir. Üzerinden akım geçen bir direnç tarafından üretilen elektrik 1840 yılında James Prescott Joule tarafından matematiksel olarak ispat edilmiştir. Elektrik akımı ile ilgili en önemli keşiflerden bir tanesi 1820 yılında Hans Christian Orsted tarafından kazara yapılmıştır. Dersi için hazırlanırken, içinden akım geçen bir telin, bir iğne üzerindeki etkisini gözlemlemiştir. Bu olayla, elektrik ve manyetizma arasındaki etkileşimleri açıklayan temel bir olay olan elektromanyetizmayı keşfetmiştir.

Mühendislikte veya gündelik hayatın uygulamalarında akım doğrudan akım veya alternatif akım olarak ikiye ayrılır. Bu kavramlar, akımın zaman içerisindeki değişimine göre yapılır. Örneğin doğrudan akım, bir batarya tarafından üretilir ve pek çok elektrik devresince kullanılır. Doğrudan akımın bir yönü yoktur ve devrenin pozitif tarafından negatif tarafına doğru akar. Genel tanıma göre elektronlar tarafından taşınır, elektronlar akıma zıt yönde hareket eder. Alternatif akım ise doğrultusunu belli aralıklarla değiştiren ve neredeyse bir Sinüs fonksiyonu gibi davranır. Dolayısı ile Alternatif akım, bir iletkende, net yükü değiştirmeden ve net bir uzaklık kat etmeden ileri ve geriye doğru gider. Alternatif akımın zaman ortalaması değeri sıfırdır, ancak bu akım enerjiyi ilk önce bir doğrultuda sonra diğer doğrultuda yayar. Alternatif akım, durgun akım altında gözlemlenemeyen, Kapasitör ve İndüktör gibi elektrik niceliklerinden etkilenir. Fakat bu nicelikler, transistorler söz konusu olduğunda önem kazanır.

Elektrik alan
Elektrik alan konsepti Michael Faraday tarafından oluşturuldu ve tanıtıldı. Bir elektrik alan, kendini çevreleyen uzayda yüklü bir parçacık tarafından yaratılır ve alandaki diğer yüklü parçacıklara bir kuvvet uygular. Bir elektrik alan iki kütle arasında, kütleçekim etkisine benzer bir şekilde oluşur. Aynı bunun gibi, sonsuza kadar gidebilir ve uzaklığın karesi ile ters orantılıdır. Ancak aralarında önemli bir fark vardır. Kütleçekimi her zaman çekim etkisi üzerine çalışır, iki kütleyi birbirine çeker, ancak elektrik alan aynı zamanda itim etkisi de yaratabilir. Genelde büyük kütleler net bir yüke sahip olmadıklarından, elektrik alan bu uzaklıklarda sıfırdır. Bu nedenle evrende kütleçekim kuvveti elektrik alan kuvvetinden daha zayıf olmasına rağmen baskın olan kuvvettir

Elektrik alan, genelde uzayda değişkenlik gösterir ve büyüklüğü bir noktada bulunan birim yüke uyguladığı kuvvet olarak ölçülür. Konsept yükü ya da diğer bir deyiş ile test yükü, kendi alanı ana alanı tahrip etmeyecek kadar küçük ve aynı zamanda manyetik alanın etkisinden kurtulabilecek kadar da durağan olmalıdır. Elektrik alan kuvvet kavramı ile ifade edildiği ve kuvvet bir vektör büyüklüğü olduğu için elektrik alan da vektörel bir niceliktir. Yani hem büyüklüğü hem de yönü vardır. Özelleştirirsek, vektör alanıdır.

Durağan elektrik yükleri ile ilgilenen çalışma alanına elektrostatik. Bu alan, diğer alanlarla aynı hayali çizgileri olan bir dizi gibi hayal edilebilir. Bu konsept Faraday tarafından tanıtılmış ve "kuvvet çizgileri" terimi hâlâ bazen hâlâ kullanılmaktadır. Alan çizgileri terimi, pozitif yükü o yönde hareket ettiren patikalar olarak düşünülebilir. Ancak bu konseptler hayal ürünüdür ve fiziksel bir varlıkları yoktur. Bu alan çizgilerinin belli başlı özellikleri vardır. Öncelikle bu alan çizgileri pozitif yükten başlar ve negatif yükte biter. İkincisi, bu alan çizgileri iyi bir iletkene doksan derece ile girmelidir. Son olarak bu çizgiler asla birbirlerini kesmezler veya kendi üzerlerine kapanmazlar.

İçi boş bir iletken, bütün yüklerini dış yüzeyinde taşır. Bu nedenle iletkenin içindeki elektrik alan sıfırdır. Bu prensip Faraday kafesi olarak adlandırılır ve buna göre metal bir iletken kendi içini, dış etkilerden izole eder.

Yüksek voltajlı ekipmanları tasarlarken, elektrostatiğin prensipleri önemli olmaktadır. Her elektrik alanın kendine göre sonlu bir limiti vardır. Bu limitin ötesi elektrik kırılma elektriği olarak yorumlanır. Uzun boşluklarda, bu değer hâlâ küçüktür. Bu durumun doğada en kolay gözlemlenebilir hali yıldırımlardır ve bu durum bulutlar arasındaki elektrik alanın, havanın kaldırabileceği seviyeyi aşmasıyla oluşur. Yıldırımların yaklaşık değeri 100MV a kadar ulaşabilir

Alan kuvveti, etrafındaki nesnelerden çok etkilenir özellikle köşeli noktasal objeler tarafından bükülmeye zorlandığında, örneğin, yıldırımların sivri yerlere düşmesinin nedeni budur.

Elektrik potansiyeli

Elektrik potansiyeli konsepti, elektrik alan ile çok yakından alakalıdır. Elektrik alan içerisine yerleştirilen yüklü bir parçacık bir kuvvet hisseder. Bu nedenle, parçacığın yerini değiştirebilmek için hissedilen kuvvete karşı koyulabilmesi gerekir ve bu bir iş yapılmasını gerektirir. Herhangi bir noktanın elektrik potansiyeli, bu test yükünü sonsuz uzaklıkta belirli bir noktaya getirmek için yapılması için gereken enerji miktarıdır. Genelde bu nicelik, voltla ölçülür. Bir Volt, bir coulomb yükü sonsuzdan getirmek için yapılması gereken bir joul iş yapma miktarıdır. Bu potansiyel tanımı, daha pratik bir uygulama olarak ve daha kullanışlı bir tanı olarak elektrik potansiyel fark olarak da kullanılır ve bu yükü iki nokta arasında hareket ettirmek için gereken enerjidir. Elektrik alan "korunur" olması ile özel bir karaktere sahiptir. Yani bir test yükünün hangi yol üzerinde taşındığı önemli değildir. İki nokta arasında yer alan bütün yollar aynı anlama gelir aynı enerjiyi gerektirir. Bu nedenle potansiyel fark tek bir değerdir. Volt doğru bir kullanım olmasına rağmen genellikle voltaj elektrik potansiyelini açıklamak ve ölçmek için kullanılır.

Daha pratik olması amacıyla, potansiyelin ifade edilebilmesi ve karşılaştırılabilmesi için ortak bir referans noktası seçmek gereklidir. Bu sonsuzluk da olabilirken, daha kullanışlı bir referans Dünya'nın ta kendisidir. Dünya'da her yerde potansiyel aynı kabul edilir. Bu referans noktası Dünyada yeryüzü olarak kabul edilir. Dünya, sonsuz miktarda artı ve eksi yükler barındırıyor olarak kabul edilir bu nedenle elektriksel olarak yüksüzdür veyahut yüklenemez.

Elektrik potansiyeli skaler bir niceliktir. Sadece büyüklüğü vardır, herhangi bir yöne sahip değildir. Yükseklikle analog olarak görünebilir; aynı objeleri yüksekten kütleçekim alanına bırakırsak, düşecektir aynı elektrik alanda voltajdan kaynaklanan farkta olduğu gibi. Aynı haritalarda eşit yükseklikte olan noktaların işaretlendiği gibi, elektrik potansiyelinde de aynı potansiyele sahip yüzeyler işaretlenebilir bunlara da eş potansiyel yüzeyler denir. Eş potansiyel çizgileri ile elektrik alan çizgileri birbirlerine diktir. Aynı zamanda bir iletkenin yüzeyine de paralel olmaları gerekir. Aksi halde, bu durum yükleri hatta eş potansiyel yüzeyleri dahi hareket ettirecek bir kuvvete neden olur.

Elektrik alan, resmi olarak birim yüke uygulanan kuvvet olarak tanımlansa da potansiyel konsepti daha kullanışlı ve geçerli bir tanım yapma olanağı sağlar.

Elektromıknatıslar

Ørsted, 1821'de akım taşıyan bir telin etrafında manyetik alanın var olduğunu bulmuştur. Böylece elektrik ile manyetizma arasında direkt bir ilişki olduğu keşfedildi. Dahası, bu etkileşim doğada bilinen iki temel kuvvetten, elektrostatik kuvvetlerden ve kütleçekim kuvvetlerinden farklıydı. Bu kuvvet bir iğneyi, 90 derece ile itiyordu.

Ørsted keşfettiği şeyi tam olarak anlamamıştı ancak gözlemlediği etki karşılıklıdır. Akım magnetlere, manyetik alanlar da akım üzerine kuvvet uygulayabiliyordu. Bu olay daha sonra Andre Marie Ampere tarafından incelendi. Ampere akım taşıyan iki paralel telin birbirine kuvvet uyguladığını, akım paralelse birbirlerini çektikleri, akımlar zıt yöndeyse birbirlerini ittiklerini keşfetti. Bu etkileşim, ardından, uluslararası olarak Amper tanımı diye bilinir.

Manyetik alan ve akım arasındaki ilişki çok önemlidir. Michael Faraday 1821 yılında bu ilişkiyi kullanarak elektrik motorunu icat etmiştir. Bu tek kutuplu motor içinde permanant bir magnet vardır ve cıva havuzunun iki ucuna yerleştirilmiştir. Magnete kablo tarafından tanjant bir kuvvet uygulanır. Magnet, akım var olduğu müddetçe bir çember çizmeye devam eder.

1832 yılında Faraday yapılan deneylerde, kablo, uçları tarafından oluşturulan potansiyel farka paralel olarak hareket eder. Daha sonraları yapılan analizler, Elektromanyetik indüksiyon olarak bilinir, bu prensibi oluşturmasına imkân tanımıştır. Bu prensip bugün Faraday İndüksiyon Yasası olarak bilinir kapalı devredeki potansiyel fark, bu devrede değişen manyetik akıyla orantılıdır. Bu keşif, 1831 yılında ilk elektrik jeneratörünün yapılmasına olanak sağlamıştır. Bu jeneratörde bir bakır disk mekanik enerjiyi elektrik enerjisine çevirir. Faraday diski pratik bir jeneratör oluşturmak için elverişli değildi. Fakat bu durum, manyetizmayı kullanarak elektrik gücü üretmenin mümkün olduğunu gösterdi

Elektrokimya

Kimyasal reaksiyonların elektrik üretebilmesi çok geniş kullanım alanlarına sahiptir.

Elektrokimya, elektriğin her zaman önemli bir parçası olmuştur. Galvanik pillerin ilk icadından itibaren, elektrokimya hücreleri de pek çok farklı bataryaları var etmiştir. Alüminyum bu yolda çok farlı nicelikler oluşturmuştur ve elektrik gücü ile çalışan, tekrar şarj edilebilen hücreler üretilmiştir.

Elektrik devreleri

Elektrik akımı, elektrik bileşenleri arasında elektrik yükleri akışı tarafından oluşturulan bir bağlantıdır, kapalı bir devrede oluşur. Genellikle, çok yararlı işler için kullanılmaya elverişlidir.

Elektrik devresinin bileşenleri pek çok farklı şekillerdedir örneğin bu bileşenlerden bazıları transistorler, dirençler, Kapasitörler, düğmelerdir. Elektrik devreleri, bazı aktif bileşenler de içerir, yarı iletkenler buna örnektir. En basit devre elemanları pasif ve doğrusal olarak nitelendirilir.

Direnç, pasif devre elemanları içinde belki de en basit olanıdır. Adından da anlaşıldığı gibi, geçen akıma direnir. Enerjiyi, ısı olarak açığa çıkartır. Direnç, yüklerin hareketinin bir sonucudur örneğin metallerde direnç elektronlar ve iyonlar arasında meydana gelen çarpışmaların sonucudur. Ohm yasası, devre teorisinin basit bir yasasıdır. Bu yasa, direncin üzerinden geçen akımın, potansiyel farkla direkt alakalı olduğunu söyler. Pek çok maddenin direnci, büyük bir sıcaklık aralığında ve belli bir akımda sabittir. Bu tarz maddelere, ohmik maddeler denir. Ohm, direncin birimi olarak George Ohm'un anısına verilmiştir. Bir ohm, bir amp akımla bir volta karşılık gelecek potansiyel farka eşittir.

Kapasitör, Leyden şişesinin bir gelişimidir. Bu şişe, yükleri depolayabilir. Arada bir dielektrik madde ile iki iletken levhadan oluşur. Böylece, birim hacimdeki alan arttırılmış olur ya da kapasite oluşturulur bu da kapasitörü oluşturur. Kapasitörün birimi Farad'dır. Michael Faraday'ın hatırasına verilmiştir. Sembol olarak F ile gösterilir. Bir Farad, bir coulomb yükle yüklenmiş bir kapasitörün bir voltluk potansiyel fark üretebildiği değerdir. Kapasitör, bir güç kaynağına bağlandığı anda yük depolamaya başlar, kapasitör zamanla doldukça bu akım da zamanla azalır. Kapasitörün olduğu bir devrede bu nedenle sabit bir akım olmaz.

İndikatör de bir iletkendir. Genelde bir bobine satılı tellerden oluşur ve üzerinden geçen akıma karşılık olarak manyetik alanda enerji depolar. Akım değiştiğinde, manyetik alan da değişir böylece iletkenin uçları arasında bir gerilim indüklenir. İndüksiyon gerilimi, akımda zamanla meydana gelen değişimle orantılıdır. Bu sabit oran indüktans olarak adlandırılır. Birimi Henry'dir ve Joseph Henry'nin adına ithaf edilmiştir. Henry, Faraday'ın çağdaşıdır. İndüktansta bir Henry, eğer akım saniyede bir amper değişiyorsa bir volttur.

Elektrik Gücü
Elektrik gücü, elektrik devresi tarafından transfer edilen elektrik enerjisinin miktarıdır. Gücün SI birimi, watt'dır ve saniyedeki joule miktarıdır.

Elektrik gücü, mekanik güç gibi, yapılan iş miktarıdır. Watt olarak ölçülür ve P harfi ile gösterilir. Wattage terimi, "bir watt'daki elektrik gücü" anlamına gelir. Bu güç, bir elektrik devresi tarafından, elektrik potansiyeli(voltaj) üzerinden her t saniyede Q yükü geçiriyorsa

 Q elektrik yükü
 t zaman
 I ise elektrik akımı amper
 V elektrik potansiyel veya gerilim volt
Elektrik üretimi genelde elektrik jeneratörleri tarafından yapılsa da, bazı kimyasal kaynaklar tarafından mesela elektrik bataryaları tarafından sağlanabilir. Elektrik gücü genelde iş ve evler için, elektrik santrallerince sağlanır. Elektrik genelde kilowatt saat olarak satılır, yani bir saatte üretilen kilowatt cinsinden güçtür. Fosil yakıtlardan farklı olarak, elektrik düşük bir entropidir. Yüksek verimlilik ile harekete çevrilebilir.

Elektronik

Elektronik, elektrik devreleri ile uğraşır ve aktif elektrik bileşenleri ile beraber olur örneğin transistorler ve Diyotlar gibi. Aktif bileşenlerin lineer olmayan davranışları, elektronların akışını kontrol edebilmeyi sağlar. Bilgi sistemlerinde, telekomünikasyonda ve sinyal sistemlerinde kullanılır. Elektronik cihazların aç, kapa özellikleri dijital bilgiler sağlar.

Günümüzde, çoğu elektronik cihazlarda, elektriğin kontrolünü sağlamak için yarı iletken bileşenler kullanılır. Yarı iletken cihazlar ve bunlarla alakalı teknolojinin branşları Katı hâl fiziği olarak geçer.

Elektromanyetik dalga
Faraday'ın ve Amper'in yasası, zamanla değişen bir manyetik alanın, bir elektrik alan oluşturabileceğini gösterdi. Bu nedenle, iki alan da zamanla değiştiğinde, bir alan diğerini indüklemiş olmak zorundadır. Bu olay dalga özelliğidir ve doğal olarak elektromanyetik dalgaya karşılık gelir. Elektromanyetik dalgalar, teorik olarak James Clerk Maxwell tarafından 1864 analiz edilmiştir. Maxwell elektrik alan ve manyetik alan arasındaki ilişkiyi bir dizi denklemle ifade etmiştir. Hatta bu tarz dalgaların ışık hızında hareket etmesi gerektiğini de kanıtlamıştır. Bu nedenle, ışık kendisi bir elektromanyetik radyasyondur. Maxwell Yasası bunu söyler. Bu fiziğin dönüm taşlarından birisidir.

Üretim ve kullanım

Üretim ve iletim

İsa'dan önce 6. yüzyılda ünlü Yunan düşünür Thales, amber çubukla yaptığı deneyler, elektrik enerjisi hakkındaki ilk çalışmalardır. Bu yöntem sürtünme ile elektriklenme olarak bilinir ve hafif objeleri kaldırabilir ve sparklar yaratabilir. Çok verimsizdir. 18. yüzyıla kadar galvanik piller icat edilemedi ve bu tarihten sonra elektrik kullanılabilir hale geldi. Galvanik piller, elektrik bataryalarını oluşturdu ve enerji kimyasal olarak depolandı. Bataryalar, pek çok ortak çalışmaya uyum sağlayabilir. Ancak, barındırabileceği enerji miktarı sınırlıdır. Bir kez boşaldığında, tekrar yüklenmesi gerekir. Çok büyük elektrik gereklilikleri için, elektrik enerjileri transit olarak yaratılmalı ve iletken olarak devam etmelidir.

Elektriksel güç genelde elektro-mekanik jeneratörler tarafından fosil yakıtlarla üretilir. Ya da nükleer reaksiyonlar sonucu oluşan ısı kullanılır. Diğer bir şekilde de, rüzgâr ya da suyun kinetik enerjisi kullanılarak üretilebilir. Modern buhar türbini Sir Charles Algernon Parsons tarafından 1884'te icat edildi ve bugün dünyada kullanılan elektik gücünün yaklaşık yüzde 80'ini üretiyor. Bu tarz jeneratörler, Faraday'ın 1831 yılında ürettiği disk jeneratörünün prensipleri ile hiç alakası yoktur ancak bu cihazların prensipleri hâlâ elektromanyetik bilgilere dayanır. On dokuzuncu yüzyılda transformatörlerin icadı, elektrik gücünün daha verimli ve daha yüksek voltajla fakat daha düşük akımla taşınabilmesine imkân tanıdı. Verimli bir elektrik transmisyonu, yerleşik güç istasyonlarında yaratılabilir. Ekonomik boyutta bu kazançlıdır. Aynı zamanda ihtiyaç duyulduğunda çok uzaktaki yerlere de taşınabilir.

Elektrik enerjisi uluslararası ihtiyacı karşılayabilecek kadar büyük boyutlarda kolayca depolanamadığı için, her zaman ihtiyacı karşılayacak kadarının üretilmesi gerekiyor. Bu nedenle elektriği kamuya sunan kuruluşların birikimle ilgili doğru öngörüler yapabilmesi, güç istasyonlarında koordinasyonu sürdürmeleri gerekir

Uluslar modernleştikçe ve ekonomi geliştikçe, elektriğe olan talep de artmaya başladı. Yirminci yüzyılın ilk üç on yılında, Amerika Birleşik Devletlerinde her yıl elektriğe duyulan ihtiyaç yüzde 12 arttı. Bu artış şu anda da ekonomisi gelişmekte olan Çin ve Hindistan gibi ülkelerde deneyimleniyor. Tarihsel olarak, elektriğe duyulan ihtiyacın artışı diğer enerjilere duyulan ihtiyaçtan daha fazladır.

Elektrik üretimi ile ilgili endişeler, yenilenebilir enerji kaynaklarına duyulan ilginin artmasına neden oldu; özellikle rüzgâr enerjisi ve hidrolik santraller. Elektrik üretiminin çevreye olan etkisi üzerine yapılan tartışmalar devam etse de, son durum eskisine nazaran oldukça temizdir.

Uygulamalar

Elektrik enerjiyi transfer etmek için oldukça elverişli bir yöntemdir ve pek çok şekilde kullanıma uygundur. Akkor lambanın 1870'te icat edilmesi ile, ışıklandırma halka açık bir hale geldi. Elektriklenme tehlikelere sahip olsa da, açık alevler ve gaz lambaları yerine kullanılması yangınları oldukça önledi.

Elektrik aynı zamanda ısıtma için de kullanılır. Örneğin klimalar ve ısı lambaları. Elektrikle ısınma kontrol edilebilirken, israf olarak görünebilir çünkü pek çok elektrik güç istasyonunun, ısı üretebilmesi için zaten belirli bir miktar elektrik kullanması gerekir.

Elektrik iletişimde kullanılır, örneğin elektrik telgrafları. 1860'larda telgrafın icadının ardından, dünya çapında iletişim için kullanılır bir hale gelen elektrik, daha sonraları optik fiberler ve uydu iletişimi ile de bir iletişim marketi oluşturmuştur.

Elektromanyetizmanın etkileri en açık şekilde elektrik motorlarında gözlemlenebilir.

Yirminci yüzyılın en önemli icatlarından transistor de elektronik cihazların kullanımıyla oluşmuştur. Modern devrelerin temel bir yapısıdır. Modern eklemeli devreler birkaç santimetre karede milyarlarca transistör barındırabilir.

Elektrik aynı zamanda taşımada da bir yakıt olarak kullanılabilir; özellikle elektrikli otobüsler ve trenler.

Elektrik ve doğal dünya

Fizyolojik etkileri
İnsan bedenine uygulana bir gerilim, dokulardan elektrik akımı geçmesine neden olur ve ilişki doğrusal olmasa da, daha büyük gerilim ve büyük bir akım yaratır. Eşik değeri, frekans kaynağına ve akımın yoluna göre değişiklik gösterse de, 0,1mA'den 1mA'e kadar çıkabilir. Eğer akım yeterince yüksekse, kas kasılmalarına, kalp çarpıntılarına ve doku yanmalarına neden olabilir. Elektriğin neden olduğu acı şok edici olabilir. Bu nedenle elektrik, bazı zamanlarda bir işkence yöntemi olarak da kullanılmaktaydı. Elektroşok, elektrik şoku ile ölüme verilen isimdir. Elektroşok, son zamanlarda azalmış olsa da, hâlâ bazı yargı hükümlerinde idam için kullanılmaktadır.

Doğada elektrik olayları

Elektrik, insanoğlunun icadı değildir ve doğada da pek çok farklı şekilde gözlemlenebilir. Önemli bir olay olan yıldırımlar buna örnektir. Makro boyutta, dokunma, sürtünme ve kimyasal bağlar, elektrik alanların atomik boyutlardaki etkileşimlerinden kaynaklanır. Dünya'nın manyetik alanı doğal bir dinamodur. Gezegenin çekirdeğinde meydana gelen çembersel akımdan kaynaklanır. Belli kristaller, kuartzlar ve hatta şeker bile dış baskıya maruz kaldığında, yüzleri arasında fark oluşturur. Piezoelektrik, 1880 yılında Pierre ve Jacques Curie tarafından keşfedilmiştir. Etki karşılıklıdır ve piezoelektrik madde, elektrik alana maruz kalan maddedir ve fiziksel boyuttaki ufak değişimler yer alır

Köpekbalığı gibi bazı organizmalar, elektrik alandaki değişimleri algılayabilirler bu olay elektro perspektif olarak bilinir. Bu tarz organizmalar, kendilerini yırtıcı olarak ya da savunma silahı olarak voltaj yaratabilirler. Bütün hayvanlar, hücreleri arasında bilgi taşımak için elektrikten yararlanır ve böylece sinir sistemlerinde nöronlar ve kaslar arasında bilgi taşıyabilirler. Bir elektrik şoku bu sistemi uyarır ve kaslar kasılmasına neden olur. Bazı bitkilerde de bu döngü, hareketlerin oluşumunda görev alır.

Kültürel algı
1850 yılında William Ewart Gladstone, bilim insanı Faraday'a "Elektrik neden bu kadar değerli?" diye sordu. Faraday da "Bir gün efendim, bunu ödeyebilirsiniz" demiştir.

On dokuzuncu yüzyıl ve yirminci yüzyılın başlarında, elektrik günlük hayatın bir parçası değildi. Hatta endüstriyel Batı bile buna sahip değildi. Popüler kültür, ilk zamanlarda bunu gizemli ve sihirli bir olay, yaşama ve ölüme karar veren bir mekanizma olarak görerek doğanın bir yasası olduğuna karar verdi. Bu tutum 1771 yılında Luigi Galvani'nin yaptığı deneylerle başladı. Bu deneyde Galvani, ölmüş kurbağaların bacaklarındaki oynamaları keşfetmesi ile oldu. Revitalizasyon veya ölmüş ya da boğulmuş insanların dirilme hikâyeleri Galvani'nin çalışmalarından sonra başladı. Bunlardan biri Mary Shelley'in Frankenstein(1819) isimli eseridir. Halbuki bu kitapta, yazar yaratığın diriliş yönteminden bahsetmemiştir. Daha sonraları, yaratıkların diriltilme hikâyeleri, korku filmlerinin ana öğelerinden biri haline geldi.

Elektrikle birlikle gelen durmadan yenilenme ve elektriğin gündelik hayatın vazgeçilmez bir bütünü olması yirminci yüzyılın yarısına kadar uzadı. Popüler kültür tarafından sadece akışı durduğu zaman dikkat çekti hatta genelde felaket sinyali olarak yorumlandı. Bu akışı sağlayan kişiler, Jimmy Webb'in, Wichita Lineman (1968) şarkısındaki gibi, kahraman ve büyücü gibi figürler olarak düşünülür.

Ayrıca bakınız
 Ampere circuital law, bağlar yönünde bir elektrik akımı ve onun ilişkili manyetik akımlar.
 Elektriksel potansiyel enerji, potansiyel enerji sistemi ücretleri
 Elektrik Piyasası, satış elektrik enerji
 Hidrolik benzetme, bir benzetme arasındaki akış su ve elektrik akımı

Notlar

Kaynakça

 ) Longman, ISBN 0-582-22874-3

 Benjamin, P. (1898). Bir tarihin elektrik (entelektüel artış elektrik) antik günleri Benjamin Franklin . New York: J. Wiley & Sons.

Dış bağlantılar

 Elektrik "Yüz Yıl", 1931 Mayıs, Popular Mechanics
 Nasıl bir Amerikan ev elektrik sisteminin resimli görünüm çalışır
 Elektrik dünyanın
 Elektrik Yanlış
 Elektrik ve Manyetizma
 10 Dakika sonra Elektrik ve Elektronik anlayış
 Su, Elektrik ve elektrik sübvansiyonları Dünya Bankası raporu

Elektrik


පැපුවා නවගිනිය ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 2021 විස්සයි විස්ස ලෝක කුසලාන තරග ක්‍රීඩා කරන ලදී .

පපුවා නවගිනිය ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම


Quetelet ist ein Einschlagkrater auf der nördlichen Hemisphäre der Mondrückseite. Er besitzt einen Nebenkrater, Quetelet T.

Der Krater wurde 1970 von der IAU nach dem belgischen Astronomen Adolphe Quetelet (1796–1874) benannt.

Weblinks

 Quetelet auf The-Moon Wiki

Einschlagkrater (Mond)

Quetelet (Mondkrater)


ජූලි

8

අබ්දුල් සතාර් ඊඩී, 88, පකිස්තානු පරාර්ථකාමි, සමාජ ක්‍රියාකාරී, අල්පේච්ඡතාවාදී සහ මානවහිතවාදී  හා  ඊඩී පදනමෙහි නිර්මාතෘ.

අගෝස්තු

8
විජය නන්දසිරි, 69, ශ්‍රී ලාංකික ප්‍රවීණ රංගන ශිල්පී

නොවැම්බර්

3
අමරදේව, 88, ශ්‍රී ලාංකික ප්‍රවීණ සංගීතඥ

25
ෆිඩෙල් කැස්ත්‍රෝ, 90, කියුබානු කොමියුනිස්ට් විප්ලවවාදියෙකු සහ දේශපාලනඥ.

6
ජයලලිතා, 68, තමිල්නාඩු ප්‍රධාන අමාත්‍යවරිය.

ආශ්‍රිත

2016 වසරෙහි මරණ


Muddy Fork Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Muddy Fork Township (Howard County, Arkansas)
 Muddy Fork Township (Pike County, Arkansas)

Muddy Fork Township