فوق الطبيعي أو الخارق للطبيعة هو مفهوم نطاق أو مجال يتجاوز كون الزمكان الطبيعي أو يتخطاه، أو بطريقة ما «أعلى» منه. ينطبق المفهوم في بعض الأحيان على كيانات أو أحداث تحدث خارج نطاق الفهم العلمي لقوانين الطبيعة، لكن مع ذلك يجادل المؤمنون في وجودها. تتضمن الأمثلة على ذلك الملائكة، والآلهة، والمعبودات، والأرواح، بالإضافة إلى القدرات البشرية مثل السحر، والتحريك العقلي، والتبصُّر، والإدراك خارج الحواس.

جرى تاريخيًا الابتهال إلى القوى الخارقة من أجل تفسير الظواهر المتنوعة مثل البرق، والفصول، والحواس البشرية. يؤكد علماء الطبيعة أنه لا وجود لشيء ما وراء العالم المادي، ويشيرون إلى نقص الأدلة الجديرة بالثقة فيما يخص أي شيء فوق طبيعي، من ثَم البقاء في مواقف مُشككة تجاه المفاهيم فوق طبيعية.

تُبرَز الأمور فوق طبيعية في السياقات الدينية والتنجيم، ويمكن أيضًا إظهارها بمثابة تفسير في سياقات أكثر دنيوية، كما هو الحال في الخرافات أو الإيمان بالخوارق.

اشتقاق المفهوم وتاريخه
تأتي الكلمة بمثابة صفة واسم، وتنحدر من الكلمة الإنجليزية المركبة الحديثة فوق طبيعي، بالإنجليزية supernatural، التي دخلت إلى اللغة من مصدرين: من فرنسية العصور الوسطى (supernaturel) بشكل مباشر من سلف مصطلح في فرنسية العصور الوسطى، واللاتينية بعد الكلاسيكية (supernaturalis). كان الاستخدام الأول للكلمة اللاتينية بعد الكلاسيكية ((supernaturalis أو فوق طبيعي في القرن السادس عشر، وقد مزجت ما بين البادئة اللاتينية فوق أو super، والكلمة nātūrālis  أي الطبيعة. وكان الظهور الأول المعروف للكلمة في اللغة الإنجليزية في ترجمة إنجليزية العصور الوسطى لحوار كاترينا من سيينا.

تغيرت القيمة الدلالية للمصطلح عبر تاريخ استخدامه. أشار المصطلح في الأصل بشكل حصري إلى الفهم المسيحي للعالم. على سبيل المثال، يمكن أن يعني المصطلح عند استخدامه بمثابة صفة «الانتماء إلى نطاق أو نظام يتجاوز الطبيعة، كتلك الكينونات الإلهية أو السحرية أو الشبحية، ويُعزى إليها أو يُعتقد أنها تكشف بعض القوى التي تتجاوز الفهم العلمي أو قوانين الطبيعة، مثل التنجيم أو الخوارق» أو «أنه شيء أكثر من طبيعي أو عادي، أو أنه عظيم بشكل غير طبيعي أو غير عادي، أو خارق للطبيعة أو خارق للعادي». تشمل الاستخدامات القديمة «الميتافيزيقيا أو ما يرتبط بها أو يتعامل معها». وعند استخدامه بمثابة اسم، يمكن أن يعني المصطلح «كائن فوق طبيعي»، ويتميز بشكل خاص بتاريخ قوي من توظيفه في فيما يخص كيانات من الأساطير الأمريكية الأصلية.

ساهمت الحوارات من الفلسفة الأفلاطونية المحدثة في القرن الثالث الميلادي في تطوير مفهوم فوق الطبيعي عن طريق علم اللاهوت المسيحي في القرون اللاحقة. كان مصطلح الطبيعة موجودًا منذ العصور القديمة في كتابات المؤلفين اللاتينيين مثل أوغسطينوس الذي استخدم هذه الكلمة وجذورها 600 مرة على الأقل في كتاب مدينة الله. كان لكلمة «طبيعة» في العصور الوسطى عشرة معانٍ مختلفة ولكلمة «طبيعي» أحد عشر معنىً مختلفًا. تساءل بيتر لومبادر، وهو فيلسوف مدرسي قروسطي من القرن الثاني عشر، عن الأسباب المتجاوزة للطبيعة، أي عن كيفية وجود أسباب استأثر بها الرب وحده. استخدم المصطلح اللاتيني (praeter naturam)  في كتاباته الذي يعني ما وراء الطبيعة. صنّف توما الأكويني المعجزات إلى ثلاث فئات: «فوق الطبيعة»، و«ما وراء الطبيعة»، و«ضد الطبيعة». وبذلك، زاد التمييز بين الطبيعة والمعجزات أكثر مما فعله آباء الكنيسة الأوائل. ونتيجةً لذلك خلق فصلًا بين الأنواع الطبيعية وفوق الطبيعية. على الرغم من استخدام عبارة  (supra naturam) أو فوق الطبيعي، منذ القرن الرابع الميلادي، استخدم توما الأكويني مصطلح فوق الطبيعي أو «supernaturalis» في القرن الثالث عشر، ومع ذلك وجب على هذا المصطلح الانتظار حتى نهاية العصور الوسطى قبل أن يُستخدم بشكل أكثر شيوعًا. كانت النقاشات حول «الطبيعة» في الفترة المدرسية متنوعة ومضطربة مصحوبةً ببعض المُسلمات أنّه حتى المعجزات كانت طبيعية، وأنّ السحر الطبيعي كان جزءًا طبيعيًا من العالم.

نظرية المعرفة والميتافيزيقيا
قد يصعب التعامل مع الاعتبارات الميتافيزيقية للوجود فوق الطبيعي بمثابة ممارسة في الفلسفة أو علم اللاهوت، لأنه من الطبيعي أن يجري عكس أي تبعيات على نقيضها في النهاية أو رفضها.

من العوامل المعقدة وجودُ خلاف حول تعريف «الطبيعية» وحدود الطبيعانية الوجودية. ترتبط المفاهيم في المجال فوق الطبيعي بشكل وثيق بمفاهيم الروحانية الدينية، ومذهب التنجيم، والروحية.

انظر أيضًا
 تفكير سحري
 معجزة
 أحلام جلية
 مذهب الأحادية المحايدة

المراجع

دين
سحر (خارق للطبيعة)
طبيعة
ظواهر فوق طبيعية
عملية عقلية
غموضية
ما وراء الطبيعة

فوق طبيعي


Duboko () ist ein Dorf im Westen Serbiens, nahe der Grenze zu Bosnien und Herzegowina.

Geographie und Bevölkerung
Das Dorf liegt in der Opština Ljubovija, im Okrug Mačva in der historischen Region Azbukovica, einem Teil der serbisch-bosnischen Großgrenzregion Podrinje im westlichsten Zentralserbien. Der Ort hatte 418 Einwohner bei der Volkszählung von 2011, während es 484 im Jahr 2002 Einwohner waren. Die Bevölkerung stellen zu 99 % serbisch-orthodoxe Serben. Zudem lebt auch ein Montenegriner im Dorf. Der Ort besteht aus 123 Haushalten.

Duboko liegt nicht weit vom Ufer der Drina, die hier die Grenze zwischen Serbien und Bosnien stellt. Der Ort liegt etwas südlich der Gemeindehauptstadt Ljubovija. Das Dorf liegt zudem etwas südlich des Flusses Ljuboviđa.

Demographie

Belege
 Knjiga 9, Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, maj 2004, ISBN 86-84433-14-9
 Knjiga 1, Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, Februar 2003, ISBN 86-84433-00-9
 Knjiga 2, Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima, Republički zavod za statistiku, Beograd, Februar 2003, ISBN 86-84433-01-7

Ort in der Opština Ljubovija

Duboko (Ljubovija)


Yoshio Kitagawa (født 21. august 1978) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Mito HollyHock og Roasso Kumamoto.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yoshio Kitagawa


Gradina Jova u selu Studenvima, općina Lovreć.

Opis
Nastala od 2500. pr. Kr. - 400.. Arheološko nalazište gradina Jova nalazi se s južne strane ceste Studenci-Imotski na 773 metara nadmorske visine na istoimenom brdu. Zaravnjeni plato gradine je ovalna tlocrta, dimenzija 90 x 60 metara, izdužen u pravcu S-J, a zajedno s bedemima zauzima oko 8000 metara kvadratnih. Branjen je jednostrukim bedemom s južne i zapadne strane, a samo djelomično, u dužini od desetak metara, sa sjeverozapadne strane. Ulomak trakaste ručke, kao i ostali površinski nalazi keramike upućuju na zaključak da je gradina bila korištena u rano brončano doba. Na istočnoj strani gradine nalazi se velika gomila, promjera oko 30 metara i visoka od 4-5 metara. Gomila je najvjerojatnije služila u kultne svrhe te je vjerojatno nastala kasnije, kada gradina gubi svoju obrambenu funkciju. Zapadno od gradine, na udaljenosti oko 100 metara nalazi se prapovijesna gomila. Gomila je promjera oko 10 metara i visine oko 2 metra. Na vrhu gomile je suhozidni zaklon visine oko 0,5 metara. Gomila je u uskoj vezi sa životom na gradini.

Zaštita
Pod oznakom Z-6943 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno / arheologija, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "kopnena arheološka zona/nalazište".

Izvori

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Prapovijesni arheološki lokaliteti u Hrvatskoj
Lovreć

Jova (gradina)


كرة القدم في دورة الألعاب العربية هي واحدة المنافسات الرياضية التي تُنظم في هذه دورة دورة الألعاب العربية، وتقام بطولة الرجال في كل دورة للألعاب منذ عام 1953، باستثناء عام 2004.

ملخصات

الجدول التالي يعطي لمحة عامة عن الفائزين بالميداليات في رياضة كرة القدم في دورات الألعاب العربية.

* The 1992 edition organised as part of the Pan Arab Games, and also counted as كأس العرب.
 A round-robin tournament determined the final standings.
 withdrew

جدول الميداليات

 The 1992 edition organised as part of the Pan Arab Games, and also counted as كأس العرب.

البلدان المتنافسة

 1965 اليمن تتكون من :  و  الحوطة
 1976 اليمن تتكون من :
 1985 اليمن تتكون من :

Legend
  – البطل
  – المركز الثاني
  – المركز الثالث
 4th – المركز الرابع
 GS – مرحلة المجموعات
 q – تأهل
  — المضيف

إحصائيات عامة (مع استبعاد كأس العرب 1992)
في نهاية 2011

 مصدر : http://www.mundial11.com/en/competition-teams-st/133
 اليمن تتكون من:  و (1962-1967)/  و  (1967-1990)

انظر أيضًا
 كأس العرب

وصلات خارجية
 Pan Arab Games Overview - rsssf.com
 Pan Arab Games Overview - mundial11.com

مراجع

كرة القدم في الألعاب العربية
ألعاب رياضية في الألعاب العربية
ألعاب رياضية في دورة الألعاب العربية
كرة القدم في الدورات الرياضية المتعددة
منافسات الاتحاد العربي لكرة القدم

كرة القدم في دورة الألعاب العربية


Baschurch is a large village and civil parish in Shropshire, England. It lies in the north of Shropshire. The village had a population of 2,503 as of the 2011 census. Shrewsbury is to the south-east, Oswestry is to the north-west, and Wem is to the north-east of Baschurch. The village is also close to Ruyton-XI-Towns.

History
The earliest references to Baschurch are under its Welsh name Eglwyssau Bassa (Churches of Bassa), in a seven-stanza englyn-poem of the same name found in the Welsh cycle of poems called Canu Heledd, generally thought to date to the ninth century:<ref>Jenny Rowland, Early Welsh Saga Poetry: A Study and Edition of the 'Englynion''' (Cambridge: Brewer, 1990), p. 389 for dating, pp. 435-36 for edition, p. 487 for translation [stanzas 45-51].</ref>

The English name Baschurch first appears in the Domesday Book of 1086 as Bascherche, and both names may derive from an Anglo-Saxon personal name Bass(a). Thus the name in Canu Heledd is a Brittonic version of an English name.

Local tradition holds that the Berth Pool and its ancient earthworks outside the village are the resting place of the legendary King Arthur.

In medieval times, several properties in the parish, including Adcote Mill, were owned by Haughmond Abbey near Shrewsbury.

Baschurch had a township called Boreatton, or Bratton, standing on the banks of the River Perry, with a country house called Bratton House.

The world's first orthopaedic hospital was established at Florence House in Baschurch by Sir Robert Jones and Dame Agnes Hunt in 1900 as a convalescent home for crippled children and later to treat wounded from the First World War. The hospital moved to Oswestry in 1921.

In 2000 a large stone made of local sandstone was erected in the modern centre of the village to commemorate the Millennium. Similar smaller stones were erected in neighbouring communities.

Churches
A major feature of the village is All Saints' Church (Church of England) which is one of the oldest standing structures in the village (perhaps the oldest). A timber church which burnt down is believed to have stood on the same site previously. Leading engineer and builder Thomas Telford made numerous major alterations to the modern sandstone church.

The village also had a Methodist chapel which was built in 1873 and closed in 2014 after the congregation had "dwindled to less than a dozen". It was sold for conversion into a house in April 2015.

 Twin town
Baschurch is twinned with the town of Giat in the French département of  Puy-de-Dôme, in the Auvergne-Rhône-Alpes région''.

Education
The village has two schools including Baschurch Church of England Primary School, and the Corbet School formerly known as Baschurch Secondary Modern School. Just outside the village is Walford College, an agricultural and sports college which in 2002 merged with Oswestry-based North Shropshire College to form Walford and North Shropshire College.

Amenities
Baschurch has a number of amenities including a post office, a retained Shropshire Fire and Rescue Service fire station and a village hall located on Eyton Lane next to the Corbet School.

Railways
The Shrewsbury to Chester Line passes through the village, though the Victorian railway station was closed to passengers in 1960 and goods trains in 1965.

On 13 February 1961 a passenger train travelling from Shrewsbury to Chester collided with a goods train which was partially shunted into a siding in Baschurch. Three people died in the accident. Television footage of the wreckage is available from the BBC.

There have been repeated efforts to bring the railway station back into use, most recently in autumn 2008, with the support of Baschurch Parish Council and the Shrewsbury-Chester Rail Users' Association. In September 2009, a public meeting organised by the Baschurch Station Group, was attended by 250 local people and received extensive media coverage.

Notable people
 Edward Lawrence (1623-1695) was Vicar of Baschurch from 1648 until ejected as a nonconformist in 1662 and continued to live in the parish until 1666.
 Henry David Leslie (1822–1896 in Baschurch) an English composer and conductor, supported amateur choral musicians.
 Henry Eckford (1823-1905) cultivator of sweet peas, was gardener at home of Dr Sankey of Boreatton in the parish before moving to Wem in 1888.
 George Robert Jebb (1838 in Baschurch–1927) a civil engineer, prominent in the field of railway and canal engineering.
 Alfred Payne (1849-1927), cricketer, lived at Walford Manor in the parish, in 1907.
 William Bebbington (1856 in Baschurch–1939) a cheese maker and member of the Queensland Legislative Assembly.
 Rowland Hunt (1858-1943), was Lord of the Manor of Baschurch, seated at Boreatton Hall, and Conservative politician.
 Dame Agnes Hunt DBE RRC (1866–1948 in Baschurch) sister of above, a British nurse, recognised as the first orthopaedic nurse
Dave Pountney (1939 in Baschurch - ) professional footballer for Shrewsbury Town, Aston Villa and Chester City.

Broadband internet
Baschurch was one of just six places in the United Kingdom to succeed in a competition held by BT to get super-fast broadband. The winners of the "Race to Infinity" competition were announced on 6 January 2011 and Baschurch came sixth. BT originally promised that only the top 5 places would go through with the upgrade (involving optic fibre-based infrastructure), but were impressed enough by the response in Baschurch. As of March 2018 much of the village has yet to be connected to super-fast broadband.

See also
Listed buildings in Baschurch

References

External links

Villages in Shropshire
Civil parishes in Shropshire

Baschurch


Agnee es una banda de rock de la India, uno de los primeros grupos en impulsar este género roquero en su país. Su álbum debut de la banda "Agnee" fue lanzado el 15 de mayo de 2007. Desde entonces, han promocionado varios singles publicándolos gratuitamente por internet y han ganado muchos fanes en el circuito de la música rock de Bombay, Ahmedabad y Pune. Han obtenido popularidad dentro de la India.

Miembros

 K. Mohan - Vocals
 Koko - Guitarras
 Varun Venkit - Batería y Percusión
 Rushad Mistry - Bajo
 Michael Pereira - Llaves y guitarra rítmica
 Kinshuk Vaidya - Voz, percusión y guitarra
 Abhinav Singh - El guitarrista y vocalista de apoyo
 Nitin Joshi - Ingeniero de Sonido
 Mitit Adhikari - mezclar y masterizar
 Jai Row Kavi - Batería
 Ajay Parekh - Sonido
 Shellee - Letras

Álbumness
 2007 - Agnee

Videos
 Sadho re
 Kabira
 Shaam tanha
 Ujale Baaz
 Raanjhan Yaar Di ( Splitsvilla Season 3 theme song)

Canciones
 Kabira

 Shaam Tanha

 Ujale Baaz

 Karvan

 Keh lene do

 Kuch Ankahee

 The Roadies Song - Inspired by popular demand on an Orkut message board.

 Splitsvilla Season 2 theme song. ( A.k.a The Love song)

 Lamha yeh jayega kahan - A slightly moving number from the movie Dil Dosti Etc.

 Khanabadosh - A typical rock number from the movie London Dreams sung by Mohan.

 Splitsvilla Season 3 theme song. (A.k.a Raanjhan Yaar Di)

 Kaise Ho Tum ( Male and female versions) - A recently released single from agnee featuring Mohan and upcoming playback singer Shilpa Rao in individual numbers.

 Jee Lay Abhi - Another single from agnee sung by Mohan and popular Viva girl Anushka Manchanda

 Naav Chadti - An excellent number in the semi-rock genre for the movie Udaan sung by Mohan, the lead singer of agnee.

Referencias

Enlaces externos
 Official website
 The Record Music Magazine
 Official Facebook page

Grupos de rock de India

Agnee


Maria Christina af Østrig (tysk: Erzherzogin Maria Christina Désirée Henriette Felicitas Rainiera von Habsburg-Lothringen VA, (spansk: María Cristina Desirée Enriqueta Felicidad Raniera de Habsburgo-Lorena eller María Cristina de Austria) (født 21. juli 1858 på slottet Židlochovice/Groß Seelowitz nær Brno/Brünn, Sydmähren, Kejserriget Østrig; død 6. februar 1929 i det kongelige palads, Madrid) var en ærkehertuginde, der blev Spaniens dronning i 1879 – 1885 og som var regerende enkedronning i 1885 – 1902. Hun var gift med Alfons 12. af Spanien og mor til Alfons 13. af Spanien.

Forældre og søskende
Maria Christina af Østrig var datter af Elisabeth Franziska af Østrig-Ungarn og Karl Ferdinand af Østrig.

Blandt hendes søskende var
 Marie Therese af Østrig-Este, gift med Ludwig 3. af Bayern, der blev Bayerns sidste konge
 Frederik af Østrig-Teschen

Maria Christina var søsterdatter til belgiernes dronning Marie Henriette af Østrig, gift med kong Leopold 2. af Belgien.

Maria Christina af Østrig var barnebarn af Karl af Østrig (1771-1847), Henriette Alexandrine af Nassau-Weilburg, Josef af Østrig (1776-1846) (Palatin af Ungarn) og Maria Dorotea af Württemberg.

Ægteskab
I 1879 blev Maria Christina af Østrig gift med kong Alfons 12. af Spanien. Han havde været gift før. De fik to døtre.

I 1885 døde kong Alfons 12. af tuberkulose. Dronning Maria Christina blev indsat som regent for sin ældste datter. Få måneder senere fødte Maria Christina en søn. Han blev straks udråbt som konge under navnet Alfons 13. af Spanien.

Enkedronning Maria Christina fortsatte som regent, indtil Alfons 13. blev 16 år i 1902.

Kilder

Dronninger af Spanien
Dronningemødre

Maria Christina af Østrig (1858–1929)


Andri Lucas Guðjohnsen er íslenskur knattspyrnumaður sem spilar fyrir danska félagið Lyngby BK. Andri var kallaður í fyrsta skipti A-landsliðið haustið 2021 leik í undankeppni HM 2022. Andri er af fótboltaætt en Eiður Guðjohnsen er faðir hans, Arnór Guðjohnsen afi og Sveinn Aron Guðjohnsen.

Íslenskir knattspyrnumenn
Fólk fætt árið 2002

Andri Lucas Guðjohnsen


الفيروسات القطرة  هو جنس من الفيروسات ثنائية سلسلة الدنا، والتي تصيب أحد أجناس العتائق

مراجع

وصلات خارجية
 نطاق فيروسي: فيروسات قطرة

عائلات فيروسية
فيروسات الدنا
فيروسات قطرة

فيروسات قطرة


Gyllenhaal er en svensk adelsslægt fra Älvsborgs län. Den nedstammer fra kongsbonden Gunne Olsson i Härene, også kaldet Gunne Haal. Hans søn kavaleriløjtnant Nils Haal (død 1680 eller 1681) adledes 1652 under navnet Gyllenhaal. Slægten introduceredes på Riddarhuset i 1672. Anders Leonard Gyllenhaal udvandrede 1866 til USA og grundlagde en amerikansk slægtsgren, hvoraf flere medlemmer har udmærket sig i filmbranchen.

Til slægten hører blandt andet Johan Abraham Gyllenhaal, Leonard Gyllenhaal, Carl Henrik Gyllenhaal, Lars Herman Gyllenhaal, Mathilda Gyllenhaal, Stephen Gyllenhaal, Lars Gyllenhaal, Jake Gyllenhaal og Maggie Gyllenhaal.

En gren af slægten fik friherrelig værdighed 1837 (introduceret på Riddarhuset i 1838 som slægt nr 388), en anden 1843 (introduceret 1844 som nr 396, Gyllenhaal til Härlingstorp).

Se også
 Svenskt biografisk lexikon band 17, 1967-1969.
 Genealogi for slægten Gyllenhaal

Adelsslægter fra Sverige
Slægten Gyllenhaal

Gyllenhaal


7198 Montelupo este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7198 Montelupo este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Cima Ekar de Andrea Boattini și Maura Tombelli. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,60 ua, o excentricitate de 0,19 și o înclinație de 13,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

7198 Montelupo


Ryna este un film dramatic elvețiano-român din 2005, regizat de Ruxandra Zenide, după un scenariu scris de Marek Epstein.

Rezumat

Ryna este o adolescentă, care lucrează ca mecanic auto în orașul Sulina, făcând naveta din micul sat din Delta Dunării, unde locuiește cu tatăl său. Tunsă scurt, Ryna se comportă băiețește, fiind depersonalizată de lipsa de sensibilitate a tatălui ei, precum și de dorința obsesiv constantă acestuia de a fi avut un băiat și nu o fată.

Adolescenta ar vrea să "scape" din obscurul sat dintre ape, luptând simultan și pentru recâștigarea feminității sale. Se va vedea dacă va reuși sau nu, dar orice schimbare majoră are un preț.

Distribuție
Distribuția filmului este:
 Dorotheea Petre — Ryna Biriș, o adolescentă băiețoasă care lucrează ca mecanic auto
 Valentin Popescu — Vasile Biriș, tatăl Rynei, proprietarul unei benzinării și al unui atelier de reparații auto
 Nicolae Praida — "tataia", bunicul Rynei, fost pescar
 Mathieu Rozé — George, un antropolog francez venit pentru cercetări în Delta Dunării
 Aura Călărașu — mama Rynei, soția lui Vasile
 Theodor Delciu — poștașul, un tânăr nătâng îndrăgostit de Ryna
 George Custură — Pescu, primarul orașului Sulina (menționat George Custura)
 Radu Romaniuc — Micu, nepotul primarului, un tânăr îndrăgostit de Ryna
 Constantin Ghenescu — doctorul Marcu, gazda antropologului
 Dana Taloș — doamna Marcu, soția doctorului
 George Robu — Gică, polițistul orașului
 Oxana Moravec — inspectoarea criminalistă de la Tulcea

Primire
Filmul a fost vizionat de 2.568 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Premii, recunoaștere
Filmul Ryna a propulsat-o pe Dorotheea Petre în puternica lumină a reflectoarelor Premiilor Gopo. La prima ediție a Galelor Gopo, cea din 2007, actrița a fost recompensată cu premiul Gopo pentru cea mai bună actriță (în rol principal).

Note

Legături externe
 Prezentarea filmului la IMDB
 Filmul la Rotten Tomatoes

Filme din 2005
Filme regizate de Ruxandra Zenide
Filme elvețiene
Filme românești
Filme în limba română
Filme produse de Ruxandra Zenide
Filme în cinematografia lui Marius Panduru
Filme cu acțiunea în Delta Dunării

Ryna (film)


Ruy Ramos (født 9. februar 1957) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1990||3||0
|-
|1991||2||0
|-
|1992||10||0
|-
|1993||14||1
|-
|1994||0||0
|-
|1995||3||0
|-
!Total||32||1
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Ruy Ramos


الحبر يوسف نور الدائم أستاذ جامعي وعضو البرلمان السوداني ومراقب الإخوان المسلمين في السودان منذ مارس 2008، من مواليد أبريل 1940، بقرية السروراب الكائنة بالريف الشمالي لمدينة أم درمان،

المراحل التعليمية
 تلقى تعليمـه الأولي بمدارس حي العرب.
 الوسطى أم درمان
 الثانوية العليا بمدرسة وادي سيدنا بـ أم درمان كان من ضمن أساتذته أحمد علي النويري أستاذ اللغة العربية والبروفيسور عبد الله الطيب.
 ونال درجة البكالوريوس بـمرتبة الشرف الأولى من كلية الآداب جامعة الخرطوم.
 ابتُعث إلى المملكة المتحدة لينال درجة الدكتوراة من جامعة أدنبرة بـ اسكتلندا.

الحياة العملية
 عمل بـ جامعة الخرطوم رئيساً لقسم اللغة العربية حيناً، وأستاذًا مشاركًا حيناً آخر.
 رئيس لجنة التعليم بالبرلمان.
 انتخب الدكتور الحبر يوسف نور الدائم مراقباً عاماً لـ الإخوان المسلمين في السودان خلفاً للشيخ صادق عبد الله عبد الماجد في مارس 2008 م.
 قدم للإذاعة السودانية سلسلة حلقات بعنوان (سحر البيان) موضوعها الشعر العربي وموضوعاته.
 قدم لقناة الشروق الفضائية برنامجا من 30 حلقة بعنوان (أحسن الحديث) موضوعه تفسير القرآن الكريم.
 كان يقدم محاضرات متفرقة في موضوعات اللغة العربية وآدابها. وقد كان من أبرز فقهاء اللغة العربية السودانيين.
 للدكتور الحبر يوسف نور الدائم ديوان شعر مطبوع بعنوان (أنفاس القريض) يحتوي على خمسة وعشرين قصيدة.

المصادر

إخوان مسلمون سودانيون
خريجو جامعة الخرطوم
دعاة سودانيون
سياسيون سودانيون
شعراء سودانيون
علماء دين سنة سودانيون
مراقبو الإخوان المسلمين
مواليد 1940
مؤرخون سودانيون

الحبر يوسف نور الدائم


Um modelo cognitivo é uma aproximação de um ou mais processos cognitivos em humanos ou outros animais para fins de compreensão e previsão. Existem muitos tipos de modelos cognitivos, e eles podem variar de diagramas de caixa e seta a um conjunto de equações a programas de software que interagem com as mesmas ferramentas que os humanos usam para concluir tarefas.

Os modelos cognitivos podem ser desenvolvidos dentro ou sem uma arquitetura cognitiva, embora os dois nem sempre sejam facilmente distinguíveis. Em contraste com as arquiteturas cognitivas, modelos cognitivos tendem a se concentrar em um único fenômeno ou processo cognitivo (por exemplo, aprendizado de lista), como dois ou mais processos interagem ou em fazer previsões comportamentais para uma tarefa específica ou ferramenta (por exemplo, como a instituição de um novo pacote de software afetará a produtividade). As arquiteturas cognitivas tendem a se concentrar nas propriedades estruturais do sistema modelado e ajudam a restringir o desenvolvimento de modelos cognitivos dentro da arquitetura. Da mesma forma, o desenvolvimento do modelo ajuda a informar as limitações e deficiências da arquitetura. Algumas das arquiteturas mais populares para modelização cognitiva incluem ACT-R, Clarion, LIDA e Soar.

Sistemas dinâmicos

Na abordagem computacional tradicional, as representações são vistas como estruturas estáticas de símbolos discretos. A cognição ocorre pela transformação de estruturas de símbolos estáticos em etapas discretas e sequenciais. A informação sensorial é transformada em entradas simbólicas, que produzem saídas simbólicas que são transformadas em saídas motoras. Todo o sistema opera em um ciclo contínuo.

O que falta nessa visão tradicional é que a cognição humana acontece continuamente e em tempo real. Dividir os processos em etapas de tempo discretas pode não capturar totalmente esse comportamento. Uma abordagem alternativa é definir um sistema com (1) um estado do sistema em um determinado momento, (2) um comportamento, definido como a mudança ao longo do tempo no estado geral e (3) um conjunto de estados ou espaço de estados, representando a totalidade dos estados gerais em que o sistema poderia estar. O sistema se distingue pelo fato de que uma mudança em qualquer aspecto do estado do sistema depende de outros aspectos do mesmo ou de outros estados do sistema.

Um modelo dinâmico típico é formalizado por várias equações diferenciais que descrevem como o estado do sistema muda ao longo do tempo. Ao fazê-lo, a forma do espaço das trajetórias possíveis e as forças internas e externas que moldam uma trajetória específica que se desenvolve ao longo do tempo, em vez da natureza física dos mecanismos subjacentes que manifestam essa dinâmica, carregam força explicativa. Nessa visão dinâmica, as entradas paramétricas alteram a dinâmica intrínseca do sistema, em vez de especificar um estado interno que descreve algum estado de coisas externo.

Ciências cognitivas

Modelo cognitivo


Die West Point Township ist eine von 18 Townships im Stephenson County im Nordwesten des US-amerikanischen Bundesstaates Illinois.

Geografie
Die West Point Township liegt im Nordwesten von Illinois, rund 5 km südlich der Grenze zu Wisconsin. Der Mississippi, der die Grenze zu Iowa bildet, befindet sich rund 60 km westlich.

Die West Point Township liegt auf 42°25′02″ nördlicher Breite und 89°52′10″ westlicher Länge und erstreckt sich über eine Fläche von 92,71 km². Im Osten der West Point Township liegt der Lake Le-Aqua-Na, ein kleiner State Park.

Die West Point Township liegt im Nordwesten des Stephenson County und grenzt im Westen an das Jo Daviess County. Innerhalb des Stephenson County grenzt die West Point Township im Norden an die Winslow Township, im Osten an die Waddams Township, im Südosten an die Erin Township und im Süden an die Kent Township.

Verkehr
Durch den äußersten Südosten der Township verläuft die Illinois State Route 73. Alle weiteren Straßen sind untergeordnete und zum Teil unbefestigte Fahrwege.

In südost-nordwestlicher Richtung verläuft durch die West Point Township eine Eisenbahnlinie der Canadian National Railway, die von Chicago nach Westen führt.

Der nächstgelegene Flugplatz ist der rund 35 km südöstlich gelegene Albertus Airport bei Freeport, dem Zentrum der Region.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung im Jahr 2010 hatte die Township 3369 Einwohner. Neben Streubesiedlung existieren in der West Point Township zwei Siedlungen:

 Lena1 (Village)
 Waddams Grove (Unincorporated Community)

1 – zu kleineren Teilen in der Erin und der Kent Township

Einzelnachweise

Weblinks
 www.city-data.com – West Point Township
 Histopolis – West Point Township

West Point Township (Illinois)


Galtefjorden (nordsamisk: Gálltavuotna) er en fjord på nordsiden af Sørøya i Hasvik kommune i Troms og Finnmark   fylke i Norge. Fjorden er 14 kilometer lang, og går fra indløbet mellem Skarvnæringen i vest og Presten i øst, mod syd til bygden Børstrand inderst i fjorden. Det dybeste punkt i fjorden, mellem Innervoksen og Skarvskjer, er 202 meter.

På østsiden af fjorden ligger Flatøya, og herfra går Jektefjorden mod nordøst. Galtefjorden har mange bugter og vige. Længst mod syd deler fjorden sig i tre mindre fjordarme. Længst mod vest ligger Dønnesfjorden, derefter Børrfjorden som fortsætter mod syd, og Nordfjorden som går mod sydøst.

Det er bosætninger i Dønnesfjorden, som har vejforbindelse til kommunecenteret Hasvik længere mod syd på øen, og i den vejløse Børrfjorden. Resten af fjorden er ubeboet.

Kilder og henvisninger

 Sørøya – den grønne utposten mot nord  Birger Løvland, august 2016 på utposten.no hentet 10. februar 2019

Fjorde i Troms og Finnmark
Hasvik

Galtefjorden


Bayağı doğan (Falco peregrinus), gökdoğan, alaca doğan ya da yalnızca doğan doğangiller (Falconidae) familyasından oldukça yaygın bir gündüz yırtıcı kuş türüdür. Büyük bir kuş olan gökdoğanın sırtı kül grisi, başı kara ve alt kısımları beyaz üzerine çubukludur. Kuşlarla beslenen yırtıcı kuşlarda görüldüğü üzere, gökdoğan eşeysel dimorfizm sergiler ve dişileri erkek bireylerden biraz daha büyüktür. Gökdoğan hızıyla tanınır; avına doğru yaptığı kendine özgü dalış sırasında maksimum hızının anlık olarak saatte 360 km.'nin üzerine çıkabildiği tahmin edilmektedir. Bu hız gökdoğanı hayvanlar âleminin en hızlı türü yapmaktadır.

Gökdoğanın üreme alanları arktik tundralardan dönencelere kadar çok geniş bir alanı kapsar. Kutup bölgeleri, çok yüksek dağlar ve tropikal yağmur ormanlarının dışında dünyanın her yerinde bulunur. Üzerinde buz olmayan büyük kara parçası olarak yalnızca Yeni Zelanda'da hiç gökdoğan bulunmamaktadır. Bu dağılım, gökdoğanı dünyanın en yaygın yırtıcı kuşu hatta karada yaşayan en yaygın omurgalı hayvanı yapmaktadır. Türün Latince bilimsel adı, birçok kuzey popülasyonunun göç davranışlarına ithafen "gezici doğan" anlamına gelmektedir. Uzmanlar, boyutları ve görünüşleri değişen 17 ila 19 alt tür olduğunu savunmaktadır. Bu sayısal farklılığın sebebi kızıl enseli doğanın gökdoğan türü içinde iki ayrı alt tür olarak mı ya da kendine özgü F. pelegrinoides türü olarak mı sınıflandırılması gerektiği konusundaki anlaşmazlıklardır.

Gökdoğan genel olarak orta boyda kuşlarla beslenir ama küçük memelileri, küçük kertenkeleleri ve hatta böcekleri de avladıkları gözlemlenmiştir. Bir yaşında cinsel olgunluğa erişen gökdoğan hayat boyunca tek eşli olarak yaşar ve yuvasını kayalık kenarlarında ve son zamanlarda insan yapısı yüksek binalarda yapar. Böcek öldürücülerin, özellikle DDT'nin kullanılması nedeniyle gökdoğan türü birçok yerde tehdit altındadır. 1970'lerin başından itibaren başlayan DDT kullanımı yasağıyla birlikte ve yuvaların korunması ve hayvanların doğaya salınmasıyla popülasyonlar toparlanmıştır.

Taksonomi ve dağılımı
Falco peregrinus günümüzde kullanılan bilimsel adıyla ilk olarak 1771 yılında İngiliz kuşbilimci Marmaduke Tunstall tarafından Ornithologia Britannica adlı eserinde tanımlanmıştır. Falco peregrinus 1225 yılında Albertus Magnus tarafından kullanılmış halk latincesi bir ifadedir. Bu ismin seçilmesinin ardında yatan gerçek, genç gökdoğanların ulaşılması zor olan yuvalarında değil de üreme bölgelerine göç ederken yakalanmalarıdır. Doğan için kullanılan Latince falco terimi, orak anlamına gelen falx sözcüğüyle bağlantılıdır ve uzun ve ince kanatlarının uçarken oluşturduğu silüetten gelmektedir.
Gökdoğan, aynı kökene sahip olduğu Hierofalco altcinsini oluşturan ulu doğan, bıyıklı doğan, laggar doğanı ve aksungur ile birlikte kır doğanı (F. mexicanus) ile aynı cins içinde sınıflandırılır. Bu türlerin kökeni diğer doğanlardan muhtemelen yaklaşık 8-5 milyon yıl önce Miyosen'in son dönemi ile Pliyosen'in ilk döneminde birbirinden uzaklaşmıştır. Gökdoğan ve Hierofalco grubunda hem Eski Dünya hem Kuzey Amerika türlerinin bulunması nedeniyle kökeninin Batı Avrasya'da ya da Afrika'da olması muhtemeldir. Diğer doğan türleri ile olan ilişkisi çok açık değildir; çok yaygın olan melezleşme, mitokondriyal dizi analizlerinde karışıklığa yol açmaktadır. Günümüzde esaret altında yetiştirilen gökdoğan diğer türlerle sıklıkla melezleştirilmektedir. Atmacacılık ve doğancılık için dayanıklılığı ile tanınan bıyıklı doğan (F. biarmicus) ve dikkat çekici renklerde büyük kuşlar üretmek için aksungur (F. rusticolus) ile çiftleştirilir.

Alt türler ve dağılımı
Falco peregrinus'un çok sayıda alt türü tanımlanmış, bunlardan on dokuzu, 1994'te Dünya Kuşları El Kitabı adlı kitapta kabul görmüştür. Bu kitapta Kanarya Adaları ve Afrika'nın kuzey kıyılarında bulunan kızıl enseli doğan ayrı bir tür (F. pelegrinoides.) olarak değil, Falco peregrinus türünün iki ayrı alt türü (pelegrinoides ve babylonicus) olarak tanımlanmıştır. Aşağıdaki harita bu 19 türün genel coğrafi dağılımını göstermektedir:

Falco peregrinus anatum, Charles Lucien Jules Laurent Bonaparte tarafından 1838'de tanımlanmıştır ve Amerika gökdoğanı olarak bilinir. Bilimsel adı "ördek gökdoğanı" anlamına gelir. Bir zamanlar kısmen leucogenys içinde yer almıştır. Günümüzde esas olarak Kayalık Dağlarda bulunur. Önceden Kuzey Amerika'nın tamamında, tundradan kuzey Meksika'ya kadar yaygın olarak bulunurdu. Bu bölgelerde popülasyonu yeniden canlandırmak için çalışmalar yapılmaktadır. Çok kuzey bölgelerde üreyenler dışında, ergen anatumların çoğu üredikleri alanlarda kışlarlar. Batı Avrupa'ya kadar göç edenler yalnızca 1968'den beri ayrı bir alt tür olarak tanınan, kuzeyde yaşayan tundriuslardır ve güçlü bir göçmen özelliğine sahiptirler. Anatum alt türü peregrinuse benzer ama biraz daha ufak yapılıdır. Ergen bireylerin renkleri daha soluk ve alt tüyleri daha az desenlidir. Ancak genç bireyler daha koyu renkli ve alt tüyleri de daha desenlidir. Erkekler 500g–700g ağırlığında iken dişiler 800g–1100g ağırlığındadır.
Falco peregrinus babylonicus, Philip Sclater tarafından 1861'de tanımlanmıştır. İran'ın doğusunda Hindukuş Dağları boyunca ve Tanrı Dağlarından Altay Dağlarına kadar olan alanda yaşarlar. Az sayıda kuş kuzey ve kuzeybatı Hindistan'da yarı-çöl bölgelerde kışlar.<ref name="Pande_et_al_2007">{{Kaynak|soyadı1=Pande |ad1=Satish |soyadı2=Yosef |ad2=Reuven|soyadı3=Mahabal|ad3=Anil|editör1-ad=Janusz |editör1-soyadı=Sielicki |editör1-bağ= |diğerleri=Mizera, Tadeusz |başlık=Peregrine Falcon populations – Status and Perspectives in the 21st Century |yıl=2009|ay= |özgünyıl= |yayıncı=European Peregrine Falcon Working Group and Society for the Protection of Wild animals "Falcon", Poland and Turl Publishing & Poznan University of Life Sciences Press, Warsaw-Poznan|yer= |dil= |isbn=978-83-920969-6-2 |sayfalar=493-520*Falco peregrinus brookei, Richard Bowdler Sharpe tarafından 1873'te tanımlanmıştır ve Akdeniz gökdoğanı ya da Malta şahini olarak da bilinir. Bu alt türün içinde caucasicus ırkı ve önerilen punicus ırkı yer alır, diğerleri pelegrinoides, kızıl enseli doğanlar (ayrıca aşağıya bakınız) ya da bu alt türler arasında Cezayir civarında görülen nadir melezler olabilir. Akdeniz çevresinde kurak bölgeler dışında İber Yarımadasından Kafkaslara kadar olan bir bölgede bulunurlar. Göçmen değillerdir. Daha küçük yapılı olup alt tüylerinde paslı bir ton görülür. Erkekler 445g civarında, dişiler ise 920g civarındadır.
Falco peregrinus calidus, John Latham tarafından 1790'da tanımlanmıştır ve önceden leucogenys olarak adlandırılmış olup caeruleiceps ırkını da içermektedir. Avrasya'nın Arktik tundrasında Murmansk Oblastından Sibirya'da Yana ve Indigirka nehirlerine kadar olan bölgede ürer. Tamamen göçmen bir karaktere sahiptir ve kışları güneyde Güney Asya ile Sahraaltı Afrika'ya kadar iner. Genellikle sulak alanlarda görülür. Özellikle tepe bölgesinde olmak üzere peregrinusdan daha soluk renge sahiptir. Erkekler 588g–740g, dişiler ise 925g–1333g ağırlığındadır.
Falco peregrinus cassini, Sharpe tarafından 1873'te tanımlanmıştır ve güney gökdoğanı olarak bilinir. Bu alt türe dahil olan kreyenborgi, soluk doğan Güney Amerika'nın en güneyinde yaşayan lökist polimorf örneğidir ve uzun zaman ayrı bir tür olarak düşünülmüştür. Üreme alanı Güney Amerika'da Ekvador'dan Bolivya üzerinden geçerek kuzey Arjantin ile Şili'ye oradan Tierra del Fuego ve Falkland Adalarına kadar uzanır. Göçmen değildir. Kulak bölgesinde kara bir bölge bulunur ve biraz daha ufak yapılıdır. Kreyenborgi varyasyonunun üzeri orta derece gri, alt kısmı az şeritli ve baş deseni ulu doğan gibidir ancak kulak bölgesi beyazdır.
Falco peregrinus ernesti, Sharpe tarafından 1894'te tanımlanmıştır. Endonezya'dan Filipinler'e ve güneyde Papua Yeni Gine ile Bismarck Adaları'nın yakınlarına kadar olan bölgede yaşar. Nesiotes alt türünden coğrafi olarak ayrıldığının kanıtlanması gerekmektedir. Göçmen değildir. Alt tüylerindeki desenler çok koyu ve yoğun çubuklardan oluşur. Kulak bölgesi karadır.
Falco peregrinus furuitii, Momiyama tarafından 1927'de tanımlanmıştır. Japonya'da Honshū'nun güneyinde Izu ve Ogasawara Adalarında yaşar. Göçmen değildir. Çok nadir bulunur ve hatta yalnızca bir adada kalmış olabilir. Koyu rengi pealeiye benzer ama özellikle kuyruk bölgesi daha koyudur.
Falco peregrinus japonensis, Johann Friedrich Gmelin tarafından 1788'de tanımlanmıştır. Kleinschmidti, pleskei ve harterti varyasyonlarını da kapsar. Sibirya'nın kuzeydoğusu ile Kamçatka'da (muhtemelen bu bölgenin kıyılarına yerine pealei alt türü geçmiştir) ve Japonya'da yaşar. Kuzey popülasyonları göçmen iken Japonya popülasyonu göçmen değildir. Peregrinusa benzer ama gençleri anatumdan daha da koyu renklidir.
Falco peregrinus macropus, William John Swainson tarafından 1837'de tanımlanmıştır ve Avustralya gökdoğanı olarak bilinir. Güneybatı dışında Avustralya'nın her bölgesinde bulunur. Göçmen değildir. Görünüş olarak brookeiye benzer ama biraz daha ufak yapılıdır ve kulak bölgesi tamamen karadır. Ayakları görece geniştir.
Falco peregrinus madens, Sidney Dillon Ripley ve Watson tarafından 1963'te tanımlanmıştır. Eşeysel dikromatizm göstermesi yani erkek ve dişi bireylerin farklı renklerde olmasıyla olağandışı bir alt türdür. Kızıl enseli doğan, ayrı bir tür olarak sınıflandırıldığında bazen o türün içine katılır. Yeşil Burun Adalarında yaşar ve göçmen değildir. Soyu tükenmek üzeredir, yalnızca altı ila sekiz çift kuş kalmıştır. Erkeklerin tepesi, ensesi, kulakları ve sırtı pas rengindedir ve alt tüyleri pembemsi kahverengidir. Dişileri, özellikle tepe ve enseleri olmak üzere genel olarak canlı kahverengindedir.
Falco peregrinus minor, Charles Lucien Jules Laurent Bonaparte tarafından 1850'de tanımlanmıştır. Önceleri genellikle perconfusus olarak adlandırılmıştır. Sahraaltı Afrika'da bölge bölge ve Güney Afrika'nın tamamında bulunur. Kuzey'de Atlantik kıyısı boyunca Fas'a kadar uzanır. Göçmen değildir. Küçük ve koyu renklidir.
Falco peregrinus nesiotes, Ernst Mayr tarafından 1941'de tanımlanmıştır. Fiji'de ve muhtemelen Vanuatu ile Yeni Kaledonya'da bulunur. Göçmen değildir.
Falco peregrinus pealei, Robert Ridgway tarafından 1873'te tanımlanmıştır ve Peale gökdoğanı olarak tanınır. Rudolfi varyasyonunu da içerir. Kuzey Amerika'nın Pasifik bölgesinin kuzeybatısında Puget Sound'un kuzeyinden başlayarak Britanya Kolumbiyası kıyılarından (Queen Charlotte Adaları dahildir) Alaska Körfezi ve Aleut Adaları boyunca Bering Denizi'nin en doğusunda Rusya kıyılarına kadar uzanan bölgede yaşar. Ayrıca Kuril Adaları ve Kamçatka kıyılarında da görülür. Göçmen değildir. Gökdoğan alt türleri içinde en büyük olanıdır. Büyük ve koyu renkli tundrius ya da çok çizgili ve büyük bir anatum gibi görünür. Gagası oldukça geniştir. Genç bireylerin tepesi genelde soluk renklidir. Erkekler 700g–1000g, dişiler ise 1000g–1500g ağırlığındadır.
Falco peregrinus pelegrinoides, Coenraad Jacob Temminck tarafından 1829'da tanımlanmıştır ve Kanarya Adaları'ndan Kuzey Afrika boyunca Mezopotamya'ya kadar uzanan bölgede yaşar. Görünüş olarak brookeiye çok benzer ama üst tüyleri belirgin şekilde daha soluktur, pas rengi ensesi vardır ve alt tüylerinde bulunan çizgiler daha azdır. Daha küçük yapılıdır. Dişilerin ağırlığı 610 g civarındadır.
Falco peregrinus peregrinator, Carl Jakob Sundevall tarafından 1837'de tanımlanmıştır ve Hint gökdoğanı, kara şahin, hint şahini olarak da tanınır.<ref name="A Photographic Guide to Birds of Sri Lanka">{{Kaynak|başlık=A Photographic Guide to Birds of Sri Lanka|yıl=2007|yayıncı=New Holland Publishers (UK) Ltd|isbn=9781859745113|sayfa=37 and/or 144|yazar=Gehan de Silva Wijeratne|yazar2=Deepal Warakagoda |yazar3=T.S.U. de Zylva*Falco peregrinus peregrinus, türe adını veren bu alt tür Marmaduke Tunstall tarafından 1771'de tanımlanmıştır. Ilıman Avrasya'nın büyük bir kısmında, kuzeyde tundra ile güneyde Pireneler, Akdeniz bölgesi ve Alp kuşağı arasında yaşar. Avrupa'nın çoğunda göçmen değildir ama İskandinavya ve Asya'da göçmendir. Erkekler 580g–750g, dişiler 925g–1300g ağırlığındadır. Brevirostris, germanicus, rhenanus ve riphaeus varyasyonlarını da kapsar.
Falco peregrinus radama, Gustav Hartlaub tarafından 1861'de tanımlanmıştır ve Madagaskar ile Komorlar'da yaşar. Göçmen değildir.
Falco peregrinus submelanogenys, Gregory Mathews tarafından 1912'de tanımlanmıştır ve Güneybatı Avustralya gökdoğanı olarak bilinir. Avustralya'nın güneybatısında yaşar ve göçmen değildir.
Falco peregrinus tundrius, C.M. White tarafından 1968'de tanımlanmıştır. Bir zamanlar leucogenysin içine eklenmiştir. Kuzey Amerika'nın Arktik tundrasından Grönland'a kadar olan bölgede yaşar ve kışlamak için Orta ve Güney Amerika'ya göçeder. Batı Avrupa'ya ulaşanları vardır. Calidusun Yeni Dünya eşleniğidir. Anatumdan hem daha küçük hem daha soluk renklidir. Çoğunun alnı ve kulak bölgesi beyazdır ama tepeleri ve "bıyıkları" calidusun aksine çok koyudur. Gençleri griden çok kahverengi ve soluk renklidir. Erkekler 500g–700g, dişiler ise 800g–1100g ağırlığındadır.

Kızıl enseli doğan

Yukarıda listelenen alt türlerden ikisi (Falco peregrinus pelegrinoides ve F. p. babylonicus) sıklıkla ayrı bir tür olarak da sınıflandırılır: Falco pelegrinoides (Kızıl enseli doğan), 1994 yılında Handbook of the Birds of the World kitabında F. peregrinus türü içinde yer almıştır. Bu kuşlar Kanarya Adalarından Sahara kıyısınca Orta Doğu'dan Orta Asya ve Moğolistan'a kadar uzanan bölgede kurak yerlerde yaşarlar.

Kızıl enseli doğan adı üzerine gökdoğandan ensesindeki kızıl lekeden ayrılır. Bunun dışında, Gloger kuralına uygun olarak, çevresel nemliliğin pigmentasyon ile ilişkisine göre gökdoğandan farklıdır. Kızıl enseli doğanın kendine özgü garip bir uçuş şekli vardır. Fulmarların bazen yaptığı gibi kanatlarının yalnızca dış kısmını çırpar. Bu tarz uçuş gökdoğanlarda çok az görünür ve kızıl enseli doğanın uçuş şekli kadar belirgin değildir. Kızıl enseli doğanın omuz ve kalça kemikleri gökdoğana göre daha kalındır ama ayakları daha küçüktür. Kızıl enseli doğanlar aynı bölgede yaşayan gökdoğanlardan farklı zamanlarda ürerler ama postzigotik üreme engelleri yoktur. Gökdoğan – kızıl enseli doğan ("peregrinoid") grubunda %0,6-0,7'lik bir genetik ayrılık bulunur.

Bir başka alt tür olan Falco peregrinus madens de zaman zaman ayrı bir tür olarak tanınır ve bu durumda F. pelegrinoides türü içinde sınıflandırılır

Biyoloji ve davranış

Fiziksel nitelikler

Gökdoğanın gövde boyu 36 ile 58 cm arasında, kanat açıklığı da 91 ile 112 cm arasında değişir. Ağırlığı 600 g ile 1300 g arasındadır. Erkek ve dişi bireylerin tüyleri benzer renkte ve biçimdedir ancak eşeysel dimorfizm nedeniyle dişi bireyler erkek bireylerden yaklaşık %15-20 daha büyük ve %40-50 daha ağırdır.

Erişkin bireylerin sırt tüyleri ve uzun uçlu kanatları mavimsi siyah ile kül grisi renkleri arasındadır ve belli belirsiz koyu şeritler görülür; kanat uçları karadır. Alt bölgelerdeki tüyler beyaz ile pas rengi arasında değişkenlik gösterir ve koyu kahve ile kara şeritler göze çarpar. Sırt ile aynı renkte olan kuyruğun üzerindeki ince şeritler daha belirgindir. İnce ve uzun olan kuyruğun ucu yuvarlak ve karadır. Kuyruğun en ucunda ak bir şerit bulunur. Kafa kara renktedir ve soluk renkli ensenin yanları ile beyaz boğaz ile kontrast oluşturur. Beyaz renkli yanaklarda "bıyık" gibi her iki yanda siyah şerit bulunur. Gaganın tabanı ve ayaklar sarı renklidir ama gaganın ucu ile pençeler karadır. Üst gaganın ucu doğal uyum sonucunda oluşmuş ve gökdoğanın avının boyun omurunu keserek öldürmesini sağlayacak şekilde çentiklidir. Erişkin olmayan gökdoğanların rengi kahveye daha yakındır ve belirgin şeritler yerine düzensiz koyu çizgiler görülür. Gözlerinin çevresi ve gagalarının dibi soluk mavimsi renktedir.

Üreme ve yaşam çevrimi
Gökdoğan bir yaşın sonunda cinsel olgunluğa erişir ama sağlıklı popülasyonlarda iki ile üç yaşından sonra çiftleşir. Yaşamları boyunca tekeşlidirler ve aile her yıl aynı yuvaya geri döner. Erkek havada akrobatik hareketlerle, spiral uçuşla ve keskin dalışlarla dişiye kur yapar. Erkek yakaladığı avını havada dişiye verir. Dişi, erkeğin pençelerinden avı alabilmek için ters olarak uçar.

Üreme mevsiminde gökdoğan kendi bölgesini korur, yuvalar arasında yaklaşık 1 km uzaklık bulunur. Yuvalar arasında bulunan mesafe eşler ve yavruları için yeterli besin kaynağı bulunmasını sağlar. Bir üreme bölgesi içinde gökdoğan çiftinin birkaç yuvası bulunabilir. 16 yıllık bir dönem için çiftin kullandığı yuva sayısı bir ile yedi arasında değişebilir.

Gökdoğan genellikle kayalık yarlarda, hafif çökük yerlerde yuvalanır. Yuva yerini dişi seçer ve yumurtalarını bırakabilmek için gevşek toprakta, kumda, çakılda ya da ölü bitki örtüsünü kazıyarak sığ çukurlar oluşturur. Yuvayı yapmak için başka bir malzeme kullanmaz. Kayalıklarda yapılan yuvalar genellikle bitki örtüsü bulunduran ve güneye bakan yamaçlarda olur. Avustralya'nın bazı kısımları ve Kuzey Amerika'nın kuzeyi gibi bazı bölgelerde yuva yapmak için geniş ağaç kovukları da kullanılır. Avrupa gökdoğanlarının soyu tükenmeden önce orta ve batı Avrupa'da bu kuşlar diğer büyük kuşların artık kullanılmayan yuvalarını da kullanırlardı. Arktik gibi insandan uzak bölgelerde dik yamaçlar ve hatta alçak kayalar da yuva için kullanılabilir. Üreme bölgelerinin çoğunda artık gökdoğanlar insan yapımı yüksek binalarda ve köprülerde de yuva yapmaktadır. Bu yüksek yapılar, gökdoğanın doğal olarak seçtiği yüksek kayalıklara benzemektedir.

Gökdoğan çifti seçilen yuva bölgesini diğer gökdoğanlardan, kargalardan, balıkçıllardan, martılardan ve yuva yerdeyse tilkiler, sansarlar, kedigiller, ayılar ve kurtlar gibi memelilerden korur. Hem yuvalar hem de gökdoğan çifti daha büyük olan kartal, puhu ve aksungur gibi yırtıcı kuşların saldırısına uğrayabilir. Yuvalarını savunan gökdoğanların normalde uzak durdukları kaya kartalı ve kel kartal gibi kendinden oldukça büyük yırtıcıları yuvalarına çok yaklaştıkları için öldürdükleri bilinmektedir.

Yumurtlama zamanı bölgeden bölgeye değişiklik gösterir ama genellikle Kuzey Yarımküre'de şubat ile mart aylarında, Güney Yarımküre'de ise Temmuz ile Ağustos aylarındadır. Avustralya alt türü macropus Kasım ayına kadar yumurtlayabilir ve ekvator popülasyonları Haziran ile Aralık arasında herhangi bir zamanda çiftleşir. Eğer yumurtalar üreme mevsiminin başında kaybolduysa, dişi bir kere daha yumurtlar ancak kısa yaz mevsimi olan Arktik bölgesinde buna çok ender rastlanır. Genellikle üç ile dört arasında ama bazen en az bir ya da en çok beş yumurta yumurtlayabilir. Yumurtalar kırmızı ve kahverengi lekeler ile beyaz ve ten rengi arasında değişir. Genellikle dişinin yattığı kuluçka süresi 29 ile 33 gün arasındadır. Kuluçkaya gündüzleri erkek de yardımcı olur ama geceleri yalnızca dişi yumurtalarla yatar. Yuvada bulunan ortalama yavru sayısı 2,5'tur ve ortalama palazlanma sayısı ise yuva başına 1,5'tur.

Yavrular yumurtadan çıktığında krem rengi–beyaz arası tüyle kaplıdır ve görece büyük ayakları vardır. Hem erkek hem dişi, yavruları beslemek için avlanmak üzere yuvadan ayrılır. Ebeveynlerin avlanma alanları yuvadan 19-24 km arasında uzaklığa erişebilir. Yavrular yumurtadan çıktıktan 42-46 gün sonra palazlanır ve iki aylığa kadar ebeveynine bağımlı kalır.

Gökdoğanların doğada yaşam süresi 15,5 yıl kadardır. Bir yaşına kadar ölüm oranı %59–70 arasıdır ve her yıl %25–32 arası azalır. İnsan yapımı binalar ile çarpışmanın dışında gökdoğanlar daha büyük olan kartal ve puhu gibi yırtıcı kuşlar tarafından avlanırlar.

Gökdoğanlar bir dizi parazit ve patojene konaklık yapar. Avipoxvirus, Newcastle hastalığı virüsü, falconid herpesvirus 1 (ve muhtemelen diğer Herpesviridae de dahil olmak üzere) ve bazı mikozlar ile patojenik bakterilerin vektörüdür. Endoparazitler arasında Plasmodium relictum (genellikle gökdoğanda kuş sıtmasına neden olmaz), Strigeidaetrematodlar, Serratospiculum amaculata (nematodu) ve şerit solucanları sayılabilir. Bilinen gökdoğan ektoparazitleri arasında ısırıcı bitler (Mallophaga), Ceratophyllus garei (bir pire türü) ve Hippoboscidae sinekleri (Icosta nigra, Ornithoctona erythrocephala) sayılabilir.

Avlanma ve beslenme
Gökdoğan hemen hemen yalnızca güvercin ve kumru, su kuşları, ötücü kuşlar ve yağmur kuşları gibi orta büyüklükte kuşları avlayarak beslenir. Dünya üzerinde yaklaşık 1.500-2.000 arası kuş türünün (bu toplam kuş türlerinin kabaca beşte biri eder) gökdoğanlar tarafından avlandığı tahmin edilmektedir. Kuzey Amerika'da avların boyutları 3 g'lık sinek kuşundan 3,1 kg'lık Kanada turnasına kadar değişkenlik gösterir. Avların arasında küçük yırtıcılardan Amerika kerkenezi de bulunur. Gece avladığı küçük yarasalar dışında gökdoğan küçük memelileri nadiren avlar ama fırsat bulduğunda keme, fare, tavşan ve sincap da avlar. Büyük yapılı alt tür olan pealeinin kıyı popülasyonları neredeyse her zaman deniz kuşları ile beslenir. Brezilya'da Cubatão'nun mangrov bataklığında kışlayan bir tundrius alt türü gökdoğanın, başarılı bir şekilde genç bir kızıl aynağı avladığı gözlemlenmiştir. Av olarak neyin bulunduğuna bağlı olarak, böcekler ve sürüngenler diyetlerinin küçük bir bölümünü oluşturur. Şehir bölgelerinde gökdoğanın diyetinin büyük bölümü kaya ve sokak güvercinleri oluşturur; hatta bazı şehirlerde diyetlerinin %80'idir. Kumru, sığırcık ve karga gibi diğer şehir kuşları da avların arasındadır.

Gökdoğan, avlarının daha etkin olduğu seher vaktinde ve alacakaranlıkta avlanır. Ancak gece göçen kara boyunlu batağan ve bayağı bıldırcın gibi birçok kuşu göç mevsiminde geceleri avlar. Şehirlerde de gece avlandığı görülmüştür. Gökdoğan avlanmak için açık alana ihtiyaç duyar, dolayısıyla daha sıklıkla su, bataklık, vadi, tarla ve tundra üzerinde, ya yüksek bir tünekten ya da havadan arayarak avlanır. Avını bulunca, kuyruğunu ve kanatlarını arkaya doğru katlayarak, ayakları kıvrılmış şekilde dalışa geçer. Sıkıca kapadığı pençeleriyle avına havada çarparak sersemletir ya da öldürür ve dönerek yere düşmeden avını havada yakalar. Eğer avı taşıyamayacağı kadar ağır ise yere düşmesini bekler ve düştüğü yerde yer. Avını yemeden önce tüylerini yolar.

Gökdoğanların av için dalış yaptıklarında ulaştıkları hız ile ilgili birçok yazı yazılmış ve araştırma yapılmıştır. Ancak aerodinamik hesaplar ile tahmin edilen teorik hızlar, güvenilir şekilde ölçülmüş gerçek maksimum hızlar ve türün ortalama olarak kullandığı hızlar birbirinden ayrılmalıdır. "İdeal" bir gökdoğanın uçuş fiziği üzerine yapılan bir çalışma, düşük irtifadan yapılan dalışlarda 400 km/s, yüksek irtifadan yapılan dalışlarda da 625 km/s teorik hızlarına ulaşılabileceğini göstermiştir. René-Jean Monneret'ye göre de kuşun kütlesi, hacmi, aerodinamik sürtünme katsayısı, izlediği yolun yer ile olan açısı ve yolun uzunluğuna göre dik açılı uzun dalışlarda teorik olarak 400 km/s hızın üzerine çıkabileceği hesaplanmaktadır. Bu hesaplamaların tamamen teorik olduğunu ve avlarını çarpmanın yarattığı şok ile öldürmelerinin dışında, gökdoğanların gerçekten bu hızlara ulaştığını gösteren somut bir kanıt olmadığını belirtmek gerekir.

Ken Franklin 2005 yılında 389 km/s hızla dalış yapan bir gökdoğanı kaydetmiştir. Ekstrem durumların dışında gökdoğanın saldırı için dalışta kullandığı normal ölçülmüş hızlar 130 km/s ile 184 km/s arasında değişir. Yine de, en azından dalış esnasında, gökdoğan dünyanın en hızlı kuşu olarak kabul edilir. Çok hızlı saldırı dalışlarına rağmen avını sıklıkla kaçırır çünkü bu hızlı dalış sırasında avcısını fark etmiş olan bir kuşu izlemek kolay değildir.

İnsanlarla ilişkileri

Doğancılık
Gökdoğan Orta Asya'da göçebeler tarafından kullanılmaya başlandığından beri yani 3.000 yıldır kuş avlamak için doğancılıkta kullanılmaktadır. Yüksek hızla dalış yapabilme yeteneği nedeniyle çok aranmakta ve tecrübeli doğancılar tarafından sıklıkla tercih edilmektedir. Ayrıca havaalanlarında uçuş güvenliğini sağlamak için kuşları kaçırtmakta da gökdoğanlara görev verilmiştir. II. Dünya Savaşında da posta güvercinlerini engellemek için kullanılmıştır. Gökdoğan hem doğancılık hem de soyunun tükendiği yerlerde popülasyonu canlandırma amacıyla esaret altında başarıyla üretilmiştir.

Böcek öldürücülerin tehdidi
1950'lerden 1970'lere kadar başta DDT olmak üzere organoklorin böcek öldürücülerin kullanılması nedeniyle gökdoğanın soyu tehdit altına girmiştir. Böcek öldürücüler besin zincirinde giderek artan dozlarda organoklorinin gökdoğanların yağ dokusunda birikmesine ve dolayısıyla yumurta kabuklarında kalsiyum miktarının azalmasına neden olmuştur. Daha ince kabuklar nedeniyle de yumurtadan çıkabilen yavru sayısı çok azalmıştır. Dünya'nın çeşitli bölgelerinde, örneğin ABD'nin doğusunda ve Belçika'da bu türün soyu bölgesel olarak tükenmiştir.

Kurtarma çalışmaları
ABD, Kanada, Almanya ve Polonya'da vahşi yaşamı koruma kurumları esaret altında gökdoğan yetiştirmektedir. Yavrular ya bir oluk vasıtasıyla ya da yetişkin gökdoğan kafasına benzeyen el kuklasıyla beslenerek insana alışmaması sağlanır. Yeteri kadar büyüdüklerinde yavrular besleme kutusundan çıkarılır ve kanatlarını açmalarına izin verilir. Yavru palazlandıkça avlamayı öğrenmesi için besleme sıklığı azaltılır. Esaret altında yetiştirilen gökdoğan doğaya salınmadan önce özel bir kafes ile yüksek bir binanın tepesinde ya da kayalıklarda birkaç gün tutularak gelecekte yaşayacağı çevreye uyum sağlamasına olanak sağlanır.

Dünya çapında yürütülen kurtarma çalışmaları başarılı sonuçlar vermiştir. DDT kullanımının hemen hemen her yerde yasaklanması kuşların başarılı olarak üremelerine olanak sağlamıştır. Gökdoğan, ABD'nin tehdit altındaki türler listesinden 25 Ağustos 1999'da çıkarılmıştır.

Günümüzde durum
Dünyanın birçok yerinde gökdoğan popülasyonları giderek çoğalmaya başlamıştır. Büyük Britanya'da 1960'larda yokolma sınırına gelen popülasyon, ''Kuşları Koruma Kraliyet Derneği''nin (RSPB) çalışmalarıyla artış göstermiştir. RSPB'nin tahminlerine göre İngiltere'de 1.402 çift üreyen gökdoğan bulunmaktadır. Büyük Britanya'da artık gökdoğanlar birçok dağlık ve kıyı bölgesinde olduğu kadar şehir alanlarında da yuva yapmakta ve sokak güvercinleriyle beslenmektedir. Dünya'nın birçok bölgesinde şehir yaşamına uyum sağlayan gökdoğan, yüksek binaların ve köprülerin tepesinde yuva yaparak yaşamını sürdürmektedir. Kuşların buralarda yuva yapması cesaretlendirilmekte ve kimi zaman bu yuvalar kameralarla izlenmektedir.

Kültürel önemi
Etkileyici avlanma teknikleri yüzünden gökdoğan genellikle saldırganlık ve savaş becerisiyle anılmıştır. Mississippi kültüründe (MS 800-1500) yaşayan Amerika yerlileri diğer yırtıcı kuşlarla birlikte gökdoğanı "göksel gücün" sembolü olarak gördüler ve yüksek statü sahiplerini bu kuşların kostümleriyle gömdüler. Orta Çağ'ın sonlarına doğru avcılık için gökdoğanları kullanan Batı Avrupa aristokrasisi yırtıcı kuşlar hiyerarşisinde krallarla eşleştirilen aksungurdan hemen sonra gökdoğanları prenslerle eşleştirmişlerdir. Gökdoğan "pençelerinden çok cesaretini kuşanmış, krallara lâyık bir kuş" olarak görülüyordu.

Kaynakça
Atıflar

Genel

American Ornithologists' Union (1910): Check-list of North American Birds (Third Edition) American Ornithologists' Union.
 Blondel, J. & Aronson, J. (1999): Biology and Wildlife of the Mediterranean Region: 136. Oxford University Press. ISBN 0-19-850035-1
 Beckstead, D. (2001) American Peregrine Falcon U.S. National Park Service Version of 2001-03-09. Retrieved 2007-08-13.
Brown, L. (1976): Birds of Prey: Their biology and ecology: 226. Hamlyn. ISBN 0-600-31306-9
 Brodkorb, P. (1964): Catalogue of Fossil Birds: Part 2 (Anseriformes through Galliformes). Bulletin of the Florida State Museum 8(3): 195–335. PDF or JPEG fulltext
 Couve, E. & Vidal, C. (2003): Aves de Patagonia, Tierra del Fuego y Península Antártcica.  Editorial Fantástico Sur Birding Ltda.  ISBN 956-8007-03-2
 Dalgleish, R. C. (ed.) (2003): Birds and their associated Chewing Lice: Falconidae – Falcons, Caracaras. Version of 2003-08-30. Retrieved 2007-08-15.
 Dewey, T. & Potter, M. (2002): Animal Diversity Web: Falco peregrinus. Retrieved 2007-08-12.
 Döttlinger, H. (2002): The Black Shaheen Falcon. Books on Demand. ISBN 3-8311-3626-2
 Döttlinger, H. & M. Nicholls (2005): Distribution and population trends of the 'black shaheen' Peregrine Falcon Falco peregrinus peregrinator and the eastern Peregrine Falcon F. p. calidus in Sri Lanka. Forktail 21: 133–138 PDF fulltext
 Evans, Dafydd (1970) "The Nobility of Knight and Falcon" in Harper-Bill & Harvey (eds.) The Ideals and Practice of Medieval Knighthood, Volume III, The Boydell Press.
 Griffiths, C. S. (1999): Phylogeny of the Falconidae inferred from molecular and morphological data. Auk 116(1): 116–130. PDF fulltext
 Griffiths, C. S.; Barrowclough, G. F.; Groth, Jeff G. & Mertz, Lisa (2004): Phylogeny of the Falconidae (Aves): a comparison of the efficacy of morphological, mitochondrial, and nuclear data. Molecular Phylogenetics and Evolution 32(1): 101–109.  (HTML abstract)
 Groombridge, J. J.; Jones, C. G.; Bayes, M. K.; van Zyl, A.J.; Carrillo, J.; Nichols, R. A.  & Bruford, M. W. (2002): A molecular phylogeny of African kestrels with reference to divergence across the Indian Ocean. Molecular Phylogenetics and Evolution 25(2): 267–277.  (HTML abstract)
 Helbig, A.J.; Seibold, I.; Bednarek, W.; Brüning, H.; Gaucher, P.; Ristow, D.; Scharlau, W.; Schmidl, D. & Wink, M. (1994): Phylogenetic relationships among falcon species (genus Falco) according to DNA sequence variation of the cytochrome b gene. In: Meyburg, B.-U. & Chancellor, R.D. (eds.): Raptor conservation today: 593–599. PDF fulltext
Krech, Shepard (2009) Spirits of the Air: Birds & American Indians in the South. University of Georgia Press
 Mayr, E. (1941):Birds collected during the Whitney South Sea Expedition. 45, Notes on New Guinea birds. 8. American Museum Novitates 1133. PDF fulltext
 Michigan Department of Natural Resources (2007): Peregrine Falcon (Falco peregrinus). Retrieved 2007-08-12.
 Mlíkovský, J. (2002): Cenozoic Birds of the World, Part 1: Europe. Ninox Press, Prague. ISBN 80-901105-3-8 PDF fulltext
 Nittinger, F.; Haring, E.; Pinsker, W.; Wink, M. & Gamauf, A. (2005): Out of Africa? Phylogenetic relationships between Falco biarmicus and other hierofalcons (Aves Falconidae). Journal of Zoological Systematics and Evolutionary Research 43(4): 321–331.  PDF fulltext
Peters, J. L.; Mayr, E. & Cottrell, W. (1979): Check-list of Birds of the World. Museum of Comparative Zoology.
Peterson, R. T (1976): A Field Guide to the Birds of Texas: And Adjacent States. Houghton Mifflin Field Guides. ISBN 0-395-92138-4
Proctor, N. & Lynch, P. (1993): Manual of Ornithology: Avian Structure & Function. Yale University Press. ISBN 0-300-07619-3
 Raidal, S. & Jaensch, S. (2000): Central nervous disease and blindness in Nankeen kestrels (Falco cenchroides) due to a novel Leucocytozoon-like infection. Avian Patholog 29(1): 51–56.  PDF fulltext
 Raidal, S.; Jaensch, S. & Ende, J. (1999): Preliminary Report of a Parasitic Infection of the Brain and Eyes of a Peregrine Falcon Falco peregrinus and Nankeen Kestrels Falco cenchroides in Western Australia.  Emu 99(4): 291–292.
 Sielicki, J. & Mizera, T. (2009): Peregrine Falcon populations – status and perspectives in the 21st century. Turul Publishing. ISBN 978-83-920969-6-2
 State of Queensland Environmental Protection Agency (2007): State of Queensland Environmental Protection Agency/Queensland Parks and Wildlife Service.  Retrieved 2007-10-15.
 Tchernov, E. (1968): Peregrine Falcon and Purple Gallinule of late Pleistocene Age in the Sudanese Aswan Reservoir Area. Auk 85(1): 133. PDF fulltext
 Towry, R. K. (1987): Wildlife habitat requirements. Pages 73–210 in R. L. Hoover & D. L. Wills (editors) Managing Forested Lands for Wildlife. Colorado Division of Wildlife, Denver, Colorado, USA.
 Tucker, V. A. (1998): Gliding flight: speed and acceleration of ideal falcons during diving and pull out. Journal of Experimental Biology 201(3): 403–414. PDF fulltext
 Vaurie, C. (1961): Systematic notes on Palearctic birds. No. 44, Falconidae, the genus Falco. (Part 1, Falco peregrinus and Falco pelegrinoides). American Museum Novitates 2035: 1–19. fulltext
 White, Clayton M., Nancy J. Clum, Tom J. Cade and W. Grainger Hunt (2002): Peregrine Falcon (Falco peregrinus), The Birds of North America Online (A. Poole, Ed.). Ithaca: Cornell Lab of Ornithology.  Retrieved 2011-05-13.
 Wink, M. & Sauer-Gürth, H. (2000): Advances in the molecular systematics of African raptors. In: Chancellor, R.D. & Meyburg, B.-U. (eds): Raptors at Risk: 135–147. WWGBP/Hancock House, Berlin/Blaine. PDF fulltext
 Wink, M.; Seibold, I.; Lotfikhah, F. & Bednarek, W. (1998): Molecular systematics of holarctic raptors (Order Falconiformes). In: Chancellor, R.D., Meyburg, B.-U. & Ferrero, J.J. (eds.): Holarctic Birds of Prey: 29–48. Adenex & WWGBP. PDF fulltext
 Wink, M.; Döttlinger, H.; Nicholls, M. K. & Sauer-Gürth, H. (2000): Phylogenetic relationships between Black Shaheen (Falco peregrinus peregrinator), Red-naped Shaheen (F. pelegrinoides babylonicus) and Peregrines (F. peregrinus). In: Chancellor, R.D. & Meyburg, B.-U. (eds): Raptors at Risk: 853–857. WWGBP/Hancock House, Berlin/Blaine. PDF fulltext
 Wink, M.; Sauer-Gürth, H.; Ellis, D. & Kenward, R. (2004): Phylogenetic relationships in the Hierofalco complex (Saker-, Gyr-, Lanner-, Laggar Falcon). In: Chancellor, R.D. & Meyburg, B.-U. (eds.): Raptors Worldwide: 499–504. WWGBP, Berlin. PDF fulltext
 Wisconsin Department of Natural Resources (2003): Peregrine Falcon (Falco peregrinus). Version of 2003-01-07. Retrieved 2007-08-13.

Dış bağlantılar

 Tanımlama kılavuzu (PDF) Javier Blasco-Zumeta
Koruma organizasyonları
 Arctic Raptors – Kanada Arktik bölgesinde devam eden yırtıcılar araştırması
 Doğan Araştırma Grubu
 Gök Doğan Fonu
 Kanada Gök Doğanları Vakfı
 Gök Doğanları Geri Kazanma Projesi (Manitoba)

Gökdoğan ile ilgili video ve diğer medya
Reklam Spotlarında Bilim: Gök Doğan Yakın Çekim – KQED QUEST
Büyüleyici Doğanlar – KQED QUEST
Derby Katedrali Gök Doğan Projesi, İngiltere. webcam ve video bağlantıları
Gök Doğan İnternet Kuş Koleksiyonu'nda gökdoğan videoları
Yırtıcılar Kaynak Projesi. Gökdoğan videolarına bağlantılar
Brüksel Katedralinde gökdoğanlar
50 yıllık aradan sonra güney Kaliforniya sahillerine gökdoğanların dönüşünün fotoğrafik dokumantasyonu
Nottingham Trent Üniversitesi, her yıl binaların üzerinde üremeye gelen gökdoğanlar.
Worcester Gök Doğan Projesi, İngiltere

Asgari endişe altındaki hayvanlar
Doğan
Türkiye'deki kuşlar
Kayalık Dağlar faunası
Kozmopolit kuşlar
Doğancılık
1771'de tanımlanan omurgalılar
Asya kuşları
Avrupa kuşları
Kuzey Afrika kuşları
Kuzey Amerika kuşları
Güney Amerika kuşları
Dominik Cumhuriyeti'ndeki kuşlar

Bayağı doğan


Audrina es un reality show estadounidense. Se estrenó en VH1 el 17 de abril de 2011, y sigue la vida personal y profesional de Audrina Patridge, un miembro del elenco de The Hills de MTV.

La serie saldría al aire por MTV; aunque luego el show fue rechazado. En octubre de 2010, fue elegido por VH1.

Críticas
John Griffiths de Us Weekly le dio al show dos estrellas. Brian Lowry de Variety también fue negativo y escribió, "Todo hace como una versión pobre de mujer de Keeping Up with the Kardashians".

Cancelación
Aunque no fue oficialmente cancelado, y además de bajos índices de audiencia, Audrina dijo en una entrevista que está lista para pasar al cine después de hacer televisión durante años. Fue cancelada oficialmente el 2 de septiembre de 2011.

Elenco
 Audrina Patridge
 Lynne Patridge
 Mark Patridge
 Casey (Patridge) Loza
 Marky Patridge
 Samantha Patridge
 Corey Bohan
 Kyle Loza

Referencias

Programas de televisión de VH1

Audrina


تاريخ تونس الوسيط، يرمز إلى الفترة الممتدة بين سنة 698 تاريخ الفتح الإسلامي وسنة 1574 تاريخ سيطرة العثمانيين على البلاد.

الفتح الإسلامي

استقر الإسلام في المنطقة بعد ثلاث فتوحات متتالية عرفت مقاومة كبيرة من الأمازيغ، بينما لم تُعَرّب شعوب المنطقة إلا بعد ذلك بقرون، ويعود تعرب المنطقة أساسا إلى وفود العائلات والقبائل العربية خاصة مع هجرة بني هلال وبني سليم من جنوب الجزيرة العربية ومنطقة الخليج العربي محدثة بذلك توازنا ديمغرافيا جديدا عرف بغلبة العنصر العربي.

كانت أولى الفتوحات سنة 647م وعرفت بفتح العبادلة لان قوادها يحملون اسم عبد الله وانتهت بمقتل الحاكم البيزنطي.

وقعت الحملة الثانية سنة 661م وانتهت بالسيطرة على مدينة بنزرت. أما الحملة الثالثة والحاسمة فكانت بقيادة عقبة بن نافع سنة 670م وتم فيها تأسيس مدينة القيروان والتي أصبحت فيما بعد القاعدة الأمامية للحملات اللاحقة في إفريقية والأندلس. إلا أن مقتل عقبة بن نافع سنة 683م كاد يفشل الحملة، واضطر المسلمون إلى حملة رابعة ونهائية بقيادة حسان بن النعمان سنة 693م أكدت سيطرتهم على إفريقية رغم مقاومة شرسة من الأمازيغ بقيادة الكاهنة. وتمت السيطرة على قرطاج سنة 695م ورغم بعض الانتصارات للبربر واسترجاع البيزنطيين لقرطاج سنة 696م فإن المسلمين سيطروا بصفة نهائية على المدينة في 698م وقتلت الكاهنة في السنة نفسها.

لم تسترجع قرطاج هيبتها بعد ذلك وتم استبدالها بعد ذلك بميناء تونس القريب والذي كان مركز انطلاق للغزوات عبر البحر باتجاه صقلية وجنوب إيطاليا.

لم يكتف المسلمون بالسيطرة على السواحل بل أتجهوا برا لنشر الإسلام في صفوف الأمازيغ، الذين أصبحوا من ذلك الحين رأس الحربة في الفتوحات اللاحقة وخاصة في الأندلس بقيادة طارق بن زياد.

احتوت مدينة القيروان على العديد من مراكز تعليم الإسلام، ومثّلت إفريقية مركز الفتح الإسلامي. كما ساهم تأسيس جامعة الزيتونة بتونس سنة 737 م، في ترسيخ ونشر الثقافة العربية الإسلامية في المنطقة، وخاصّة المذهب المالكي.

الدولة الأغلبية

بقيت القيروان عاصمة لولاية أفريقية التابعة للدولة الأموية حتى 750م ثم الدولة العباسية ولم تشهد المنطقة حكما مستقلا إلا بقيادة إبراهيم ابن الأغلب مؤسس الدولة الأغلبية بقرار من هارون الرشيد سنة 800م والذي كان يريد بذلك وضع سد أمام الدويلات المنتشرة في غرب أفريقية أين انتشر الفكر الخارجي.

دام حكم الأغالبة 100 سنة وازدهرت خلاله الحياة الثقافية وأصبحت القيروان مركز إشعاع كما شهدت نفس الفترة تأسيس أسطول بحري قوي لصد الهجومات الخارجية والذي مكن أسد بن الفرات لاحقا من فتح جزيرة صقلية.

الدولة الفاطمية

شكل وصول بني أمية إلى سدة الحكم بعد مقتل الإمام علي نقطة انطلاق تنظيم الشيعة العلويين وتحلقهم حول ذرية الإمام من السيدة فاطمة الزهراء، الحسن والحسين. كما أعطى مقتل الإمام الحسين شحنة جديدة زادت من تكتلهم ومن تقوية صفوفهم وذلك حتى نهاية الحكم الأموي.

لم يتغير وضع الشيعة كثير بعد وصول أبناء أعمامهم العباسيون إلى الحكم مما زاد شعورهم بالإحباط والكبت. وفي عهد الخليفة المنصور ظهرت عدة فرق في صفوف الشيعة لعل أهمها وأكثرها تنظيما سواء من ناحية العقدية أو سياسة أتباع إسماعيل بن جعفر الصادق.

بوفاة إسماعيل بن جعفر بدأت فترة الأئمة المستورين الذين لم يكن لهم مشاركة في الحياة السياسية وهم: الوافي أحمد والتقي محمد والزكي عبد الله والتي انتهت بظهور المهدي عبد الله والمعروف أكثر باسم عبيد الله المهدي.

استطاع عبد الله الشيعي في غضون 7 سنوات الاستيلاء على أغلب مناطق شمال إفريقيا وذلك بمساعدة بعض القبائل البربرية التي استجابت إلى دعوته واعتنقت المذهب الإسماعيلي. وبعد انتصارهم على الجيش الأغلبي دخل عبيد الله رقادة يوم الخميس 20 ربيع الثاني سنة 296 هـ/6 جانفي 909 م والتي كان زيادة الله الثالث قد تخلى عنها. دام حكم الفاطميين في تونس 64 عاما عرفت فيها البلاد ازدهارا كبيرا. عام 969 تمكن الفاطميون من فتح مصر لينقلوا إليها عاصمتهم عام 973.

الدولة الصنهاجية

لما انتقل الفاطميون إلى مصر ولوا على إفريقية أميرا من أصل أمازيغي يدعى بلكين بن زيري بن مناذ الصنهاجي. استطاع بلكين القضاء على الفتن والثورات القبائلية المجاورة على حدود البلاد مما مكنه من تعزيز حكمه والاحتفاظ بالأراضي الشاسعة التي ورثها عن الفاطميين. في بداية القرن الحادي العشر خرج والي أشير حماد بن بلكين عن سلطة الصنهاجيين مما أدخل الطرفين في حرب طاحنة دامت عدة سنوات. فقد الصنهاجيون شيئا فشيئا جزءا كبيرا من المغرب الأوسط (الجزائر) لتقتصر في النهاية رقعة دولتهم أساسا على تونس وصقلية.

شهدت البلاد في عهد الصنهاجيين نهضة عمرانية وثقافية واقتصادية كبيرة، فازدهرت الزراعة في أنحاء البلاد بفضل انتشار وسائل الري، ووقع تشييد العديد من القصور والمكتبات والأسوار والحصون، فيما أصبحت عاصمتهم القيروان مركزا هاما للعلم والأدب.

عام 1045 أعلن الملك الصنهاجي المعز بن باديس خروجه عن الخلافة الفاطمية في القاهرة وانحيازه إلى الخلافة العباسية في بغداد. قامت قيامة الخليفة الفاطمي المستنصر بالله الذي أذن، بإيعاز من وزيره أبو محمد الحسن اليازوري، للقبائل البدوية المتمركزة في الصعيد بالزحف نحو تونس. أدى زحف القبائل البدوية (أساسا بنو هلال وبنو سليم) إلى تمزيق أوصال الدولة الصنهاجية وإلى خراب عاصمتهم بعد تعرضها للسلب والنهب.

بعد الغزو الهلالي أصبحت البلاد مقسمة بين عدة دويلات أهمها إمارة بنو خرسان في مدينة تونس والوطن القبلي، ومملكة بنو الورد وعاصمتها بنزرت، ومملكة بنو الرند وعاصمتها قفصة فيما حافظ الصنهاجيون على منطقة الساحل وإتخذوا من المهدية عاصمة لهم.

الفترة الموحدية

عام 1060 انتهز النورمان انهيار الدولة الصنهاجية ليستولوا على صقلية لتصبح البلاد عرضة لغاراتهم. في عام 1135 تمكن روجيه الثاني من احتلال جزيرة جربة تبعها عام 1148 احتلال المهدية، سوسة، وصفاقس. استنجد الملك الحسن بن علي الصنهاجي بعبد المؤمن بن علي مؤسس الدولة الموحدية في المغرب لطرد الغزاة. استطاع الموحدون في السنوات التالية استرجاع كامل الأراضي التونسية من النورمان ليصبحوا مسيطرين على معظم أجزاء المغرب الكبير وجزء من الأندلس.

الدولة الحفصية (1207-1574)

عام 1207 ولى الموحدون على إفريقية أحد أتباعهم وهو أبو محمد بن عبد الواحد بن أبي حفص ابن الشيخ عبد الواحد بن أبي حفص الذي رافق محمد بن تومرت أثناء دعوته. عام 1228 تمكن أبو زكريا يحيى بن حفص من الانفراد بالمنصب لصالحه وأعلن منذ ديسمبر 1229 استقلاله عن الموحدين. إتخذ أبو زكريا مدينة تونس عاصمة له وإتخذ لنفسه لقب السلطان. عام 1249 خلف أبو أبو زكريا إبنه عبد الله محمد المستنصر الذي أعلن نفسه خليفة للمسلمين عام 1255. تعرضت البلاد عام 1270 إلى غزوة صليبية قادها لويس التاسع ضمن الحملة الصليبية الثامنة. شهدت الدولة بعد وفاة المستنصر عام 1277 عدة صراعات خلافة تخللتها عدة ثورات لقبائل جنوب البلاد، ولم تسترجع الدولة وحدتها إلا في عهد أبو يحي أبو بكر. استرجعت الدولة سالف مجدها في عهد أبو العباس أحمد وأبو فارس عبد العزيز الذان شهدت البلاد في عهدتها ازدهار التجارة والملاحة. دخلت الدولة في أواخر القرن الخامس عشر حالة من الركود تخللتها حروب خلافة وأصبحت منذ 1510 عرضة لغارات الإسبان.

الحقبة الإسبانية

دخلت الدولة الحفصية سنة 1535 في صراع خلافة بين السلطان أبو عبد الله محمد الحسن وأخيه الأصغر رشيد. طلب الأخير العون من العثمانيين الذين تمكنوا من الاستيلاء على العاصمة بقيادة خير الدين بارباروسا (دون إرجاع رشيد على العرش). استنجد أبو عبد الله محمد الحسن بشارل الخامس، ملك إسبانيا الذي جهز جيشا قوامه 33,000 رجل و400 سفينة بالتحافل مع الدول البابوية، جمهورية جنوة ونظام فرسان مالطا. تمكن الإسبان من القيام بإنزال شمالي العاصمة في 16 يونيو، ثم بالاستيلاء على ميناء حلق الوادي، ثم تمكنوا من دخول العاصمة في 21 يوليو. أعيد تنصيب السلطان حسن على العرش لكنه أجبر على المصادقة على معاهدة تضع البلاد عمليا تحت الحماية الإسبانية. استمر في السنوات التالية الصراع بين الإسبان وحلفاءهم والعثمانيين. تمكن العثمانيون في النهاية سنة 1574، من طرد الإسبان نهائيا بعد الانتصار عليهم في معركة تونس.

مراجع

الإسلام في العصور الوسطى
تونس الوسيطة

تاريخ تونس الوسيط


Corvera de Asturias, İspanya'nın 17 özerk bölgesinden kuzeyde, Cantabrian Denizi'ne kıyısı bulunan, içinde İspanya Krallığı'nın da bulunduğu Asturias Prensliği'ne bağlı belediye. 2002 yılındaki nüfusu; 15.951'dir.

Asturias'ın belediyeleri

Corvera de Asturias


سوق العطارين هي أحد الأسواق العتيقة بمدينة تونس تمّ بناؤها في القرن الثّالث عشر ميلادي على يد أبو زكرياء الأول.

الموقع
تقع السوق في قلب المدينة العتيقة بتونس، و هي محاذية لعدّة معالم تاريخيّة مثل جامع الزيتونة و المدرسة الخلدونية و يوجد فيها المقر القديم للمكتبة الوطنية. للوصول إلى سوق العطّارين يمكن المرور عبر سوق البلاغجية و سوق الغرابلية و نهج سيدي بن عروس ، شمالا ، وعبر سوق الترك من الناحية الغربية ، وعبر سوق الفكة جنوبا.

السلع المبيعة
تختص هذه السوق كما يدل على ذلك اسمها في بيع العطورات بمختلف أنواعها، من عطور لياسمين و الورد ، و العنبر و الحناء و بعض المصنوعات الأخرى المتصلة بتجهيز العرائس مثل البخور ( مسك، جاوي، داد، وشق) و مواد التّجميل والقفّة التي تُحمل فيها هدايا العرس التّونسي  ، كانت موجهة للعائلات الميسورة وكانت لهم بمثابة الممر الإجباري نظرا لجودة العطورات لذلك كانت تعتبر من أنبل الأسواق .

مراجع

وصلات خارجية
 زيارة افتراضية ل سوق العطارين

أسواق مدينة تونس
السياحة في تونس

سوق العطارين (تونس)


Radyo Frekansı ile Tanımlama (RFID) teknolojisi, radyo frekansı kullanarak nesneleri tekil ve otomatik olarak tanıma yöntemidir (bkz Otomatik Tanıma ve Veri Toplama). RFID, temel olarak bir etiket ve okuyucudan meydana gelir. RFID etiketleri Elektronik Ürün Kodu (EPC) gibi nesne bilgilerini almak, saklamak ve göndermek için programlanabilirler. Ürün üzerine yerleştirilen etiketlerin okuyucu tarafından okunmasıyla tedarik zinciri yönetimi ile ilgili bilgiler otomatik olarak kaydedilebilir veya değiştirilebilir.

RFID etiketi, radyo frekansı ile yapılan sorguları almaya ve cevaplamaya olanak tanıyan bir silikon yonga, anten ve kaplamadan meydana gelir. Yonga, etiketin üzerinde bulunduğu nesne ile ilgili bilgileri saklar. Anten, radyo frekansı kullanarak nesne bilgilerini okuyucuya iletir. Kaplama ise etiketin bir nesne üzerine yerleştirilebilmesi için yonga ve anteni çevreler.

RFID etiketleri

Radyo Frekansı ile Tanımlama (RFID) etiketleri 3 çeşit olabilir: pasif (etkisiz), yarı pasif (yarı etkin) veya aktif (etkin). En ucuz etiket çeşidi olan pasif etiketlerin kendi güç kaynakları yoktur, okuyucunun gücüyle çalışırlar. Buna karşılık, yarı pasif etiketlere ise, gelen sinyalden güç almaya gerek bırakmayacak küçük bir pil eklenmiştir. Daha geniş okunma alanına sahip bu etiketler daha güvenilir oldukları gibi, okuyucuya daha çabuk cevap verebilirler. Aktif etiketler ise, diğer çeşitlerden farklı olarak devrelerini çalıştırmalarını ve cevap sinyali üretmelerini sağlayan kendi güç kaynaklarına sahiptirler. Bu özellikleriyle yüksek performans sergilerler ancak maliyetleri de daha yüksektir.

RFID frekans aralıkları

RFID, düşük frekans (LF) 125–134 kHz, yüksek frekans (HF) 13.56 MHz, ultra yüksek frekans (UHF) 860–960 MHz, 2.45 GHz ve süper yüksek frekans (SHF) 5.8 GHz frekanslarında kullanılabilmektedir.

RFID düzenlemeleri

Her ülke kendi radyo spektrumunun kullanımı düzenlemektedir. Avrupa'daki spektrum kullanımını düzenleyen Avrupa Posta ve Telekomünikasyon Birliği (European Conference of Postal and Telecommunications Administrations - CEPT)  , UHF RFID için Eylül 2004'te oybirliği ile yeni bir Avrupa Standardına karar vermiştir. Bu standart (ETSI EN 302 208) ETSI'den sağlanabilir.

Bu standart RFID'nin 865 - 868 MHz frekans bandında, "Söylemeden Dinle" (LBT) protokolü ile 2 Watt'a varan güç seviyeleri ile kullanılmasını öngörmektedir. Bu standart pek çok Avrupa ülkesinde kabul edilmiş ve yerel düzenlemelere yerleştirilmiştir.

Türkiye'de ise, 06.03.2004 tarihli ve 25394 sayılı Resmi Gazetede  yayınlanan "Kısa Mesafe Erişimli Telsiz Cihazlarının (KET) Kurma ve Kullanma Esasları Hakkındaki Yönetmelik" uyarınca, RFID sistemleri 865.6 - 867.6 MHz frekans bandında maksimum 500 mW (0.5W) güç seviyesi ile uygulanabilmesi onaylanmıştır. Daha sonra 16 Mart 2007 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan yeni KET yönetmeliği ile 865.6-867.6 MHz. bandı arasında kullanım gücü 2 Watt olarak yenilenmiş ve Avrupa standartlarına çekilmiştir.

Class 1 Gen 2

EPCglobal , EPC ile ürün tanımlamasında kullanılan RFID teknolojisinin kullanılmasını küresel boyutta düzenlemek amacıyla, RFID etiketlerinde ve okuyucularında kullanılmak üzere Class 1 Gen 2 (Sınıf 1 Nesil 2) standardını geliştirmiş ve söz konusu standardın dünya genelinde uygulanabilmesi için çeşitli frekans aralıkları belirlemiştir. Aralık 2004'te EPCglobal tarafından onaylanan Class 1 Gen 2, Ocak 2005'te Uluslararası Standardizasyon Organizasyonu'na (ISO)  sunulmuştur.

UHF Class 1 Gen 2 özellikleri

Ayrıca bakınız
 Çeşitli RFID Yazılımları
 Barkod
 Otomatik Tanıma ve Veri Toplama
 Anten
 Reader
 Yazıcı
 El Terminali
 Çip

Dış bağlantılar
 İTÜ RFID Araştırma ve Test Merkezi

Tanıtıcılar
Yaygın bilişim
Radyo
Bilgi teknolojisi şirketleri
Otomatik tanıma ve veri toplama

RFID


Der Pflegersee ist ein künstlich gestauter Binnensee in den Ammergauer Alpen im Landkreis Garmisch-Partenkirchen im Südwesten des Regierungsbezirks Oberbayern. Er stellte im Mittelalter die Wasserversorgung der nahe gelegenen Burg Werdenfels sicher und ist seit den 1930er-Jahren ein beliebtes Ausflugsziel.

Geographie
Der 2,14 Hektar große und wenige Meter tiefe Pflegersee liegt nördlich von Garmisch-Partenkirchen auf 845 Metern Höhe in einem Waldgebiet am Fuße des Bergs Königsstand (1453 Meter ü. NN). In östlicher Richtung befinden sich der Ortsteil Burgrain und die Gemeinde Farchant. Südwestlich dominiert die Kramerspitz als höchste Erhebung.

Geschichte
Wegen seiner Nähe zur etwa einen Kilometer südöstlich gelegenen Burg Werdenfels hieß der Pflegersee ursprünglich Schloßsee. Er sicherte zum einen die Wasserversorgung der Burg und diente darüber hinaus zur Fischzucht. Eine hölzerne Rohrleitung führte das Wasser hinab zur 50 Höhenmeter tiefer befindlichen Burg. Die mehr als zwei Meter langen Röhren waren ineinander gesteckt, die Verbindungen wurden durch Eisenringe an den Enden verstärkt. Hangerosionen und das anfällige Material machten die Leitung oft reparaturbedürftig. Im Jahresdurchschnitt mussten 30 bis 40 der Deicheln aus Lärchenholz ersetzt werden. Als Rekord gilt das Jahr 1544 mit insgesamt 280 ausgetauschten Röhren. Durch den Bau von Dämmen wurde das Wasser angestaut und der See künstlich vergrößert. Im Rahmen einer umfangreichen Baumaßnahme erneuerten scharwerkspflichtige Bauern von April bis Dezember 1585 den Staudamm, der 1602 jedoch zum wiederholten Male brach.

Seit Anfang des 19. Jahrhunderts ist der Pflegersee nach den mittelalterlichen Pflegern benannt, die seit 1294 im Auftrag der Fürstbischöfe von Freising für die Verwaltung und Verteidigung der Burg verantwortlich waren. Nach der Säkularisation verlor der See seine Bedeutung und wurde Jahre später als "versumpftes Wasserbecken" bezeichnet. 1897 versuchte man durch erneute Aufstauung mit mäßigem Erfolg, die Fischzucht zu intensivieren. Ein zur selben Zeit angelegter Forstweg schaffte erstmals eine direkte Verbindung zum Ortsteil Garmisch. Vorher gelangte man vom Loisachtal aus nur über das Amtshaus (Schwaige Wang) und die Burg Werdenfels zum See.

Nach dem Bau einer Wirtschaft und einer Badeanstalt durch den Hufschmied Josef Neuner "Veitl" im Jahr 1927 setzte der Tourismus ein. Mit der Erneuerung des Dammes Anfang der 1930er-Jahre erhielt der See seine gegenwärtige Größe. Im Zuge des Ausbaus fand man 1929 einen Einbaum, der nach Schätzungen zwischen 1410 und 1630 gesunken sein soll und somit Rückschlüsse auf das Alter des Sees zulässt.

Freizeit und Tourismus
Der Pflegersee ist über Wanderwege oder mit dem Auto erreichbar. Im Ortsteil Sonnenbichl zweigt die Pflegerseestraße in nördlicher Richtung ab und führt vorbei am Schmölzersee etwa zwei Kilometer hinauf zu einem Parkplatz. Am Nordufer befindet sich der Berggasthof Pflegersee. Über das kulinarische Angebot hinaus verfügt die Wirtschaft über einen Catering-Service und fungiert als Gastgeber für Veranstaltungen. Am östlichen Ufer liegt ein Naturbad mit Umkleidekabinen, Sanitäranlagen, Badestegen und Kiosk sowie einem Ruderbootverleih.

Der See ist Ausgangspunkt für Wanderungen und Nordic-Walking-Touren. Dort beginnt sowohl der Kramerplateauweg als auch der Burglehrpfad Werdenfels, der mithilfe von Schautafeln über die Geschichte der Burg und ihrer Umgebung informiert.

Abhängig von der Jahreszeit bietet der See auch den Rahmen für sportliche Aktivitäten wie Angeln und Stockschießen. Auf Anfrage werden außerdem Pferdekutschfahrten durchgeführt.

Siehe auch
Liste der Seen in Bayern

Literatur

Weblinks
 Berggasthof Pflegersee
 Pflegersee im BayernAtlas
 Pflegersee beim Gesundheitsamt Garmisch-Partenkirchen

Einzelnachweise

See in Europa
See in Bayern
See im Landkreis Garmisch-Partenkirchen
SPflegersee
Geographie (Garmisch-Partenkirchen)

Pflegersee


US Open-mesterskabet i mixed double 2017 var den 125. turnering om US Open-mesterskabet i mixed double. Turneringen var en del af US Open 2017 og blev spillet i USTA Billie Jean King National Tennis Center i New York City, USA. Turneringen blev afviklet i perioden 31. august - 9. september 2017 med deltagelse af 32 par.

Mesterskabet blev vundet af det topseedede par, Martina Hingis og Jamie Murray, som i finalen besejrede tredjeseedede Chan Hao-Ching og Michael Venus med 6-1, 4-6, [10-8], og som dermed vandt deres anden grand slam-titel i træk, eftersom parret tidligere på året også havde vundet Wimbledon-mesterskabet.

Hingis vandt dermed sin femte US Open-titel, 20 år efter at hun i 1997 vandt US Open-mesterskabet i damesingle. Det var hendes anden sejr i mixed double-mesterskabet, idet hun første gang vandt titlen i 2015 sammen med Leander Paes, og det var hendes anden grand slam-titel i mixed double sammen med Jamie Murray. Det var syvende gang, schweizeren var en grand slam-finale i mixed double, og hun beholdt sin ubesejrede statistik, hvilket betød, at hun herefter havde vundet syv grand slam-titler i mixed double. Alt i alt var sejren hendes 24. grand slam-titel i karrieren i single, double og mixed double.

Jamie Murray vandt sin anden US Open-titel i karrieren – den første var i US Open-mesterskabet i herredouble 2016 sammen med Bruno Soares. Det var hans tredje grand slam-titel i mixed double og den femte grand slam-titel i alt i hans karriere.

Laura Siegemund og Mate Pavić var forsvarende mestre, men Siegemund forsvarede ikke sin titel, fordi hun var skadet. I stedet stillede Pavić op med Andreja Klepač som makker, men det slovensk-kroatiske par tabte allerede i første runde til Alicja Rosolska og Santiago González.

Pengepræmier

Den samlede præmiesum til spillerne i mixed double androg $ 500.000 (ekskl. per diem), hvilket var det samme som året før.

Højdepunkter

 Alle fire kvartfinaler blev afgjort i tre sæt, og alle fire kampe endte med resultatet 10-8 i super tie-break.

Turnering

Deltagere

Turneringen havde deltagelse af 32 par, der er fordelt på:
 24 direkte kvalificerede par i form af deres ranglisteplacering.
 8 par, der har modtaget et wildcard.

Seedede spillere

De 8 bedste par blev seedet:

Wildcards

Otte par modtog et wildcard til turneringen. Alle otte par blev slået ud i første runde.

Resultater

Se også
 US Open-mesterskabet i herresingle 2017
 US Open-mesterskabet i damesingle 2017
 US Open-mesterskabet i herredouble 2017
 US Open-mesterskabet i damedouble 2017

Eksterne henvisninger
 US Open

Noter

US Open 2017
2017


Die Hartz Mountains sind ein Gebirge im Süden des australischen Bundesstaates Tasmanien. Die Zwillingsberge liegen etwa 55 km südwestlich von Hobart und etwa 17 km südwestlich von Geeveston im gleichnamigen Nationalpark.

Wetter
In der Region herrscht typisches Südwestwetter. Zu allen Jahreszeiten ist mit Schneefall, starken Regenfällen, Extremtemperaturen, Starkwind und plötzlichen Wetterumschwüngen zu rechnen.

Hartz Peak
Der Hartz Peak ist mit 1.253 m Höhe der höchste Punkt der Hartz Mountains. Vom Gipfel hat man bei gutem Wetter einen guten Fernblick, besonders nach Südwesten und Norden. Auf- und Abstieg nehmen ca. 5 Stunden in Anspruch und sind nur trainierten und erfahrenen Wanderern anzuraten.

Weblinks und Quellen

Hartz Mountains National Park. Parks & Wildlife Service, Tasmania

Gebirge in Australien und Ozeanien
Gebirge in Tasmanien

Hartz Mountains (Tasmanien)


Vukinavanua [βukinaβanua] bio je fidžijski plemić i poglavica otoka Nayaua te je na Nayauu najvjerojatnije rođen.

Roditelji poglavice Vukinavanue bili su poglavica Maseikula i njegova supruga. Vukinavanuin je djed bio Buivaroro. Nakon smrti svoga oca, Vukinavanua je zavladao.

Ime Vukinavanuine žene nije poznato. Vukinavanua je imao kćeri Lebaidrani i Cabatu te sina, Ravonolou.

Izvori

Fidžijsko plemstvo

Vukinavanua


Walter Elias "Walt" Disney (5 Aralık 1901, Illinois – 15 Aralık 1966, Kaliforniya); Amerikalı yapımcı, yönetmen, senarist, seslendirmen ve animatör.

Flora Disney ve Elias Disney'in oğludur. Üç erkek, bir kız kardeşi vardır. Kardeşi Roy O. Disney ile Walt Disney Productions'ı kurmuştur. Şirketi dünyanın en ünlü film yapımcılarından biri olmuştur. Kurduğu Walt Disney Şirketi, şu an yıllık 30 milyar dolar geliri olan bir medya devi haline gelmiştir.

Walt Disney; Orlando, Florida'daki Walt Disney Dünyası açılmadan birkaç yıl önce gırtlak kanserinden 15 Aralık 1966'da yaşamını yitirmiştir. 17 Aralık 1966'da cenazesi yakılmıştır ve külleri Kaliforniya'daki Forest Lawn Anıt Mezarlığı'na defnedilmiştir.

Ödüller
Walt Disney, 59 adaylıktan 22 tanesini alarak en çok Oscar kazanan kişi olarak tarihe geçmiştir. 7 defa Emmy Ödülleri'ne aday olmuştur. 3 kez Altın Küre Ödülü'ne aday gösterilmiş, ancak kazanamamıştır. Lakin kendisine iki Özel Başarı Ödülü (Bambi (1942) ve The Living Desert (1953)) ve Cecil B. DeMille Ödülü verildi. Ayrıca Disneyland televizyon dizisi için En İyi Yapımcı dalında 4 Emmy Ödülü adaylığından birinde ödülü kazandı. Günümüzde de en fazla Oscar'a aday olan kişi unvanını korumaktadır. Walt Disney ve çalışanları; dünyanın en ünlü prodüksiyonlarını üretmiştir.

Disney'in iç kişiliği olarak görülen; farelerden korkmasına rağmen Mickey Mouse da başta olmak üzere bugün Disney İsmiyle özdeşleşen pek çok karakter, Disneyland ve Walt Disney Resort gibi mekanlar da onun eseridir. Steamboat Willie, The Three Little Pigs, Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler, Fantasia 2000, Pinokyo, Bambi, Dumbo ve Mary Poppins isimli filmleri, Kongre Kütüphanesi tarafından Amerika Birleşik Devletler Ulusal Film Arşivi'ne, "kültürel, tarihsel veya estetik açıdan önemli" olarak eklenmiştir. 1998'de, Amerikan Film Enstitüsü endüstri uzmanlarına göre en iyi 100 Amerikan filminin listesine, Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler (49 numara) ve Fantasia (58 numara) olarak eklendi.

Özel hayatı
Walt Disney, çocukluğunda harfleri ters gördüğünden okuma-yazmayı öğrenmekte güçlük çekmiştir.

Diane ve Sharon isimli iki kızı vardır.

Dış bağlantılar
 Walt Disney Aile Müzesi

Kaynakça

1901 doğumlular
Chicago doğumlu sanatçılar
1966 yılında ölenler
Amerikalı animatörler
20. yüzyıl Amerikalı iş insanları
Amerikalı film yönetmenleri
Amerikalı film yapımcıları
Amerikalı senaristler
Amerikalı erkek seslendirme sanatçıları
Amerikalı antikomünistler
İngiliz asıllı Amerikalılar
Alman asıllı Amerikalılar
İrlanda asıllı Amerikalılar

I. Dünya Savaşı'nda Amerikalılar
Animasyon tarihi
Başkanlık Özgürlük Madalyası sahipleri
Los Angeles County'de ölenler
Akciğer kanserinden ölenler
Kaliforniya'da kanserden ölenler
Forest Lawn Anıt Mezarlığı'na defnedilenler
Cecil B. DeMille Onur Ödülü sahipleri
Akademi Onur Ödülü sahipleri
Cenazesi yakılarak icra olunan kişiler
Gırtlak kanserinden ölenler
Amerika Birleşik Devletleri'nde kanserden ölenler
Irving G. Thalberg Anı Ödülü sahipleri
20. yüzyılda Amerikalı erkek oyuncular
20. yüzyıl Amerikalı erkek yazarları
20. yüzyıl Amerikalı senaristleri
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
Amerikan Kızılhaçı personeli
Amerikalı animasyon film yönetmenleri
Amerikalı animasyon filmi yapımcıları
Amerikalı antifaşistler
Amerikalı şirket kurucuları
Amerikalı desinatörler
Amerikalı erkek senaristler
Kanada asıllı Amerikalılar
Amerikalı televizyon sunucuları
Forest Lawn Memorial Park'ta (Glendale) defnedilenler
Congressional Gold Medal sahipleri
César Onur Ödülü sahipleri
Disney yöneticileri
Illinois doğumlu film yönetmenleri
Légion d'honneur şövalyeleri
Almanya Federal Cumhuriyeti Liyakat Nişanı sahipleri, 1. sınıf
Primetime Emmy Ödülü sahipleri
Chicago Sanat Enstitüsü Okulunda öğrenim görenler
Illinois doğumlu senaristler
Chicago doğumlu yazarlar

Walt Disney