රාජකීය විද්‍යාලය, පානදුර (; සහ රාජකීය මහා විද්‍යාලය, පානදුර) යනු ශ්‍රී ලංකාවේ පානදුර හි පිහිටි ජාතික පාසලකි.

පානදුර රාජකීයේ පසුබිම
මෙම විද්‍යාලය 1978 ජනවාරි 9 දින ජනාධිපති විද්‍යාලය ලෙස ආරම්භ කරන ලද අතර පසුව එය පානදුර රාජකීය විද්‍යාලය ලෙස නම් කරන ලදී. පාසලේ වත්මන් සිසුන් මධ්‍යයේ හඳුන්වන්නේ පානදුර රාජකීයයන් ලෙසයි. විද්‍යාලය එක ශ්‍රේණියේ සිට ඉංග්‍රීසි මාධ්‍ය ඇතුළුව සිංහල හා  දෙකෙන්ම 13 ශ්‍රේණිය දක්වා පන්ති පවත්වයි. උපෙල සදහා  කලා ,වානිජ, විද්‍යා, ගණිත ආදී විශය ධාරා බෙදා ඇත. විද්‍යාලය හෙක්ටයාර 14 (අක්කර 34) පුරා පැතිරී ඇති අතර, සම්පූර්ණ තොරතුරු තාක්ෂණ මධ්‍යස්ථානයක්, විද්‍යාත්මක විද්‍යාගාර 10කට වැඩි පහසුකම්, ශ්‍රවණාගාර, ස්කොෂ් ක්‍රීඩාංගණ, පැසිපන්දු පිටි, ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ රග්බි පාපන්දු පිටියක් සහ නවීන ව්‍යායාම ශාලාවක්, ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගණ 2ක් සහ දැල්, කිමිදුම් පහසුකම් සහිත පිහිනුම් තටාකයක්, වොලිබෝල් සහ ටෙනිස් පිටි සමඟින් මේසපන්දු සහිත ක්‍රීඩා සංකීර්ණයක්ද ඇත. පාසලට ශිෂ්‍ය භට ඛණ්ඩයක් ද ඇත . ආදී ශිෂ්‍ය සංවිධානය 1990දි අරබන ලදි.

පාසලේ පවතින සංගම් හා ක්‍රිඩා
 බෞද්ධ සංගමය
 රිය නියාමක සංගමය
 තාරකා විද්‍යා සංගමය
 සිංහල සාහිත්‍යය සංගමය
 කතික හා විවාද සංගමය
 ඉතිහාසය හා පුරාවිද්‍යා සංගමය
 කෘෂිකර්ම සංගමය
 ජායාරුප සංගමය
 නව නිපැවුම් සංගමය
 ඉංග්‍රීසි සාහිත්‍යය සංගමය
 බාලදක්ශ සංගමය
 ශිෂ්‍ය නායක සංගමය
 දැනුම මිනුම සංගමය
 කරාටේ සංගමය
 පරිසර සංගමය
 චෙස් සංගමය
 ජනමාධ්‍ය සංගමය
 ඉලෙක්ට්‍රොනික සංගමය
 පුස්තකාල සංගමය
 ජිව විද්‍යා සංගමය
 ගණිත සංගමය
 කලා සංගමය
 වාණිජ සංගමය
ක්‍රිකට්
රග්බි
මලල ක්‍රිඩා
පිහිනුම්
පාපන්දු
වොලිබෝල්
හොකි
කාරතේ
චෙස්
බැඩ්මින්ටන්
බාලදක්ශ
යුද්ධ හමුදා ශිෂ්‍ය බටතාරකා
පොලිස් ශිෂ්‍ය බට
ශිෂ්‍ය බට තුර්‍ය වාදන කංඩාය
මේස පන්දු
කායවර්ධන
එල්ලේ
පෙරදිග තුර්‍ය වාදන කංඩාය
බටහිර තුර්‍ය වාදන කංඩාය

හරිත මහා සටන

පානදුර රාජකීය විද්‍යාලය, පානදුර ශාන්ත ජෝන් විද්‍යාලය සමඟ වාර්ෂික මහා ක්‍රිකට් තරගයක් ක්‍රීඩා කරයි. එය හරිත මහා සටන ලෙසද හැඳින්වේ. මෙම ක්‍රිකට් ක්‍රිඩා උලෙළ 1992 වර්ෂය සිට අද දක්වා පවත්වනු ලබයි. මෙය  මුල්ම තරගය පවත්නා ලද්දේ  පානදුර     ක්‍රිඩාංගනයේ පැවැත්විණි . පසුව මොරටුව ද සොයිසා ක්‍රිඩාංගනයේ පවත්වයි . පානදුර රාජකීයියන් එක් දින තරග ද, ශාන්ත ජෝනනුවන් විසින් ටෙස්ට් තරග සංවිධානය කරයි.

පානදුර රාජකීය විද්‍යාලයේන් චාමර සිල්වා  ද   පානදුර ශාන්ත ජෝන් විද්‍යාලයත්  චරිත බුද්ධික හා  රවින්ද්‍ර පුශ්පකුමාර  ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රිකට් කංඩයමට නියෝජනය කරගන ලදී . විද්‍යාල දෙක අතර 1992 සිට තරග 24ක් පවත්නා ඇති අතර රාජකීයන් තරග 3ක් ද , ජෝනනුවන් ද තරග 3 ක් ජයග්‍රහණය කලද , ඉතුරු සියලු තරග 17ක්  ජය පැරදුමෙන් තොරව නිම විය. තරග 9 ක් විවිධ ගැටලු නිසා පවත්වන්නට නොහැකි විය. තවද එක්දින තරගය - සිමිත ඕවර පන්දු  ( ජි.සි රොබට්ස් කුසලානය ) 2007 දි ආරම්භ කරන ලදි එයින් තරග 17ක් පවත්නා ඇති අතර රාජකීයන් තරග 15 ක් ද  ජෝනනුවන් තරග 3ක් පමන ජය ගෙන ඇත.ගුරුවරුන් හා ගුරුවරියන් , ආදී ශිෂ්‍යයින් හා ශිෂ්‍යයාවන් , ශිෂ්‍ය නායක නායිකා  සදහා තරග අරබන ලද්දේ 2013 දිය.එයින් රාජකීයන් වැඩි ජයග්‍රහණ ද ජෝනනුවන් අඩු ජයග්‍රහණය ප්‍රමාණයක් ලබා ඇත . මහා විවාදයත් එසේමය .

මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල් ක්‍රිකට් ක්‍රිඩා තරග අතරින් පැරණිතම ක්‍රිකට් තරගය වන රාජකීය - තෝමස්  ක්‍රිකට් තරගය වු ද මෙම ශ්‍රී ලංකාවේ 25 වනි  පැරණිතම ක්‍රිකට් තරගයකි.

පානදුර රාජකීය විද්‍යාලය හා පානදුර ශාන්ත ජෝන් විද්‍යාලය අතර හරිත මහා සටන පැවැත්වෙන අතර හරිත මහා සටන ( ටෙස්ට් තරගයට ) මර්වින් ජෝසප් කුරේ අනුස්මරණ කුසලානය ලබන , එක් දින තරගයට (  සිමිත ඕවර පන්දු ) ජි.සි රොබට්ස් කුසලානය ලබයි.

තවද මහා ක්‍රිකට් තරගය පැවැත්විමට පෙර  ගුරුවරුන් හා ගුරුවරියන් , ආදි ශිෂ්‍යයින් , ශිෂ්‍ය නායක නායිකා  සදහා තරග පවත්වයි . මහා ක්‍රිකට් තරගයට ආසන්න කාලයේ මහා විවාදයක් පවත්වයි .  මෙය විශේෂ අංගයකි . ආගමික වතාවක් සිදු කිරිම ද සිදු කරයි .

ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය
ආදි ක්‍රිකට් ක්‍රිඩකයින්ගේ සංගමය.
කණිෂ්ඨ  ආදි ශිෂ්‍ය සංගමය

ආදී රගර් ක්‍රිඩකයින්ගේ සංගමය

 විද්‍යාලයේ කැපී පෙනෙන ආදී ශිෂ්‍යයින් .
 ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ක්‍රිඩක චාමර සිල්වා මහාතා
 ශ්‍රී ලංකා රුපවාහිනි සංස්ථාවේ මාධ්‍යවේදී චානක ඉනොජ් මහාතා

 ශ්‍රී ලංකා රුපවාහිනි සංස්ථාවේ මාධ්‍යවේදී සජිත් අලංකාර මහාතා

 ශ්‍රී ලංකා රගර් කංඩයමෙ සමාජික ඉරෝශන් සිල්වා මහාතා

 රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ ලේකම් වෛද්‍ය නාවින් ද සොයිසා මහාතා
 ශ්‍රී ලංකා රගර් කංඩයමෙ සමාජික සච්න් සිල්වා මහාතා
 ශ්‍රී ලංකා රගර් කංඩයමෙ සමාජික රමේශ් ප්‍රනාන්දු මහාතා

 තවද අප විද්‍යාලයේ , වෛද්‍යවරුන්  ,ගුරුවරුන් , ක්‍රිකට් හා රගර් ක්‍රිඩකයන් හා ආචාර්යවරුන් , මහාචාර්යවරුන්  බිහි කිරිම අප විද්‍යාලය ලැබූ ජයග්‍රහණකි . 1980 දි ආදී ශිෂ්‍ය සංවිධානය බ්හි විය.

ඉතිහාසය හා සංස්කෘතිය

 පානදුර රාජකීය විද්‍යාලය 1978 ජනවාරි 9 දින වෛද්‍ය නෙවිල් ප්‍රනාන්දු මහාතා ගේ සංකල්පයට නිර්මාණ විය. සිසුන් 234 ක් ද , ගුරුවරුන් 11 දෙනෙකු හා පංති 4 කින් ජනාධිපති  විද්‍යාලය නමින් අරබන මෙම විද්‍යාලය අද ලමුන් 4000 කට අදික සිසුන් ගේන් හා කාර්‍යය මංඩලය 150 කින් සමන්විත වේ. ආනන්ද විද්‍යාලය, කොළඹ සහයෝගය යෙන් මෙම විද්‍යාලය බිහිවිය. එවකට පානදුර නෙළුම් මාවත පිහිටි පානදුර නගර ශාලාවේ මෙම පාසල පිහිටුවන ලදී. විද්‍යාලයේ ප්‍රථම විදුහල්පති බ්‍රිගේඩියර් රංජිත් පි විතාන මහාතා විය ඔහු එවකට  ආනන්ද විද්‍යාලය, කොළඹ හි ක්‍රිඩා පරිපාලක වශයෙන් කටයුතු කලේය. මෙම විද්‍යාලය දියුණු කිරිම සදහා ආදී ශිෂ්‍යයින් ,ගුරුවරුන් හා ගුරුවරියන් ද ශිෂ්‍යයින් හා රාජකීය විද්‍යාලය ආදරය කල පිරිසයි . එ අතරින් රෙජිනෝල්ඩ් කුරේ මහාතා හා හිටපු බලශක්ති හා විදුලිබල අමාත්‍ය මර්වින් ජෝසප් කුරේ මහාතා සිහිපත් කර යුතුයි .

ව්ද්‍යාලයේ සුවිශේෂී සිද්ධින්

 අප විද්‍යාලය උපෙල විශයන් එකවර ලබාගත් පාසල විය ( ගණිත, විද්‍යා , වානිජ , කලා )

 1987 වර්ෂය අප විද්‍යාලය ප්‍රථම සා.පෙල ව්භාගයේ විශිෂ්ට සාමර්තයක් ලබා ගන්නා ලදී.
 පානදුර රාජකීය විද්‍යාලයට ඇතුළත් වු මුල්ම ශිෂ්‍යයා වුයේ  හපුආරච්චිගේ දොන් අණිල් ජයතිලක මහාතය.

 ප්‍රථම නිවාසාන්තර ක්‍රිඩා උලෙළ පවත්වන

 එවකට විද්‍යාලයේ විදුහල්පති බ්‍රිගේඩියර් රංජිත් පි විතාන මහාතා මුලික කොට ගෙනය. මෙය ආනන්ද විද්‍යාලයේ නිල නිවාස මුල් කොට ගෙනය.

 ප්‍රථම තාග්‍ය ප්‍රදානෝත්සවය පවත්වන ලදී දෙවන විදුහල්පති වු ජී.ආර් වර්නකුලසුරිය මහතා මුල් කරගෙන ගෙනය

 වයි යසරත්න මහාතා ගේ යුගයේදී  (2020 වර්ෂය ) ජාතික පාසලක් විය.

 1980 කාලයකදී සංගම් බ්හි ව්ම ද එම කාලයේ ආදී ශිෂ්‍ය සංගමය බ්හි විම.

 1987දී සා.පෙල පෙනීසිටි සිසුන් පාසලේ ප්‍රථම ආදි ශිෂ්‍ය කණ්ඩායම විය. 1990 දි ආදී ශිෂ්‍ය සංගමය ස්ථාපිත කරන ලදී.

 1992 හරිත මහා සටන පැවැත්විය.එ පානදුර ශාන්ත ජෝන් විද්‍යාලය හා අප විද්‍යාලය අතර පැවැත්විණි

 1978 දි ජනාධිපති විද්‍යාලය නමය , 1980 දි  පානදුර රාජකීය විද්‍යාලය නමින් වෙනස් විය.
 1990 දි  පානදුර රාජකීය විද්‍යාලයේ ශිෂ්‍ය නායක සංසදය ආරම්භ කරන ලදි .

විද්‍යලයේ සංස්කෘතිය.

 විද්‍යාලයේ නිල ගිතය පද රචනා කරන ලද්දේ අරිසෙන් අහුබුදු ශුරින් හා අමිතා වැදිසිංහ මෙනවිය විසිනි.

 විද්‍යාලයේ නිල ලංජනය දැල්වෙන පහණ හා ධර්ම චක්‍රය නිර්‍රුපනය වෙ. මෙය බුදු දහමට සමිප කරගෙන නිර්මාණ විය.

 විද්‍යාලයේ නිල වර්න වන්නේ කොළ හා රන් වර්නයය , මෙම වර්න යොදා ගැනුනේ ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාවට අයත් රයිෆල් බලකායට අයත් නිල වර්න විය. මෙම නිල ධජය නිර්මාණය කරන්නේ විද්‍යාලයේ පලමු විදුහල්පති වන  බ්‍රිගේඩියර් රංජිත් පි විතාන මහාතා විසින්ය.

ව්ද්‍යාලයේ නිල ගීතය

සිප්සත පාන පානදුරේ

ජය ජය රාජකීය අපේ

විදුහල් මව බැබලේ //

පත පොත කියවා නුවණ වඩා

සරබින් නැග නගමු //

ගුන දහමින් සුසිරිත් මොලවා

ජිවිත සරු කරමු //

සිප්සත පාන පානදුරේ

නැග නැග යන්නට දියුණු මගේ

ඔබ අත අපට ලැබේ  //

ගිය ගිය තැන නම ගියවා ලන්නෙමු

ව්දුහල් මවුනි ඔබේ ///

අරිසෙන් අහුබුදු - පද රචනය.

ව්ද්‍යලයේ හා දෙවන ජනරජ ආන්ඩුක්‍රමයේ අතර පවතින සම්බන්ධය

 දෙවන ජනරජ ආන්ඩුක්‍රමය තුළ ජනාධිපති තනතුර හදුන්වා දිම ලදී , එමගින් 1970 දශකයේ බිහිවූ විද්‍යාල වලට ජනාධිපති නමය භාවිතා විය. අප විද්‍යාලයේ මුල් නාමය වුයේ ජනාධිපති විද්‍යාලය පානදුර නමිනි . දෙවන ජනරජ ආන්ඩුක්‍රම වවස්තාවට අවුරුදු 44 විම හා අප විද්‍යාලයට අවුරුදු 45 විම සුවිශේෂී සිද්ධියකි .

පානදුර රාජකීයේ ව්දුහල්පතිවරු

විද්‍යාලයේ නිල නිවාස

 විද්‍යාලයේ නිල නිවාස කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේ නිල නිවාස මුල් වුකි. එනම් පුරාණ රජවරුන්
 නාම සිහිපත් කරගෙනය . මෙම නිල නිවාස සදනු ලබුයේ විද්‍යාලයේ ප්‍රථම ව්දුහල්පති වු බ්‍රිගේඩියර් රංජිත් පි විතාන මහාතා විසින්ය .
 ගැමුණු
 පරාක්‍රම
 විජය
 තිස්ස

මේවාද බලන්න
ප්‍රධාන ලිපිය: රාජකීය – සාන්ත ජෝන්
අරිසෙන් අහුබුදු
ආනන්ද විද්‍යාලය
රාජකීය විද්‍යාලය, කොළඹ
චාමර සිල්වා
රාජකීය විද්‍යාලය, කොළඹ
නාලන්දා විද්‍යාලය, කොළඹ
ශ්‍රී සුමංගල විද්‍යාලය පානදුර

මූලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකාවේ පිරිමි පාසල්
Educational institutions established in 1976
ශ්‍රී ලංකාවේ පලාත් පාසල්
පාන්දුර පිහිටි පාසල්
ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල්
පාසැල් ලැයිස්තු

රාජකීය විද්‍යාලය, පාණදුර


الرابطة التونسية المحترفة الأولى 2007–08 هو الموسم رقم 51 من الرابطة التونسية المحترفة الأولى لكرة القدم. أفضل 14 ناديا تونسيا يلعبون فيما بينهم ذهابا وإيابا. فاز بهذا الموسم النادي الإفريقي، وجاء ثانيا النجم الرياضي الساحلي، وثالثا الترجي الرياضي التونسي.

فاز النادي الأفريقي باللقب العاشر للبطولة التونسية في تاريخه من خلال الانتهاء من صدارة الترتيب النهائي، بفارق نقطتين على حامل اللقب النجم الرياضي الساحلي و 17 على الترجي الرياضي التونسي، الذي يحتفظ بلقب كأس تونس للمرة الثالثة على التوالي بعد فوزه في المباراة النهائية لبطولة كأس تونس لكرة القدم 2007–08 على النجم الرياضي الساحلي.

الأندية المشاركة

الترتيب النهائي

النتائج

البطل

انظر أيضا
 كأس تونس لكرة القدم 2007–08

المراجع

دوريات كرة قدم إفريقية في 2007-08
كرة القدم التونسية في 2007–08
منافسات كرة قدم في تونس
مواسم الرابطة التونسية المحترفة الأولى


Frank Owen Gehry (gerçek adı Ephraim Goldberg), 28 Şubat 1929 Toronto doğumlu mimar ve tasarımcı. Ünlü mimar,1947'den itibaren Los Angeles,Kaliforniya'da yaşamaktadır. Mimaride Dekonstrüktivizmin öncü uygulayıcılarından biridir ve yaşayan en önemli mimarlardan sayılmaktadır. Çalışmaları, mimarı ile tasarımı ya da sanatı birleştiren çarpıcı bir örnek olarak değerlendirilmektedir.

Ayrıca bakınız
 Dans Eden Ev
 Gehry Tower
 Guggenheim Müzesi Bilbao
 Jay Pritzker Pavyonu
 Santa Monica Place
 Suna Kıraç Kültür Merkezi
 Stata Merkezi
 Vitra Design Museum
 Walt Disney Concert Hall
 Weisman Art Museum
 Der Neue Zollhof, Düsseldorf,Almanya

Gehry'nin örnek çalışmaları

Dış bağlantılar

1929 doğumlular
Toronto doğumlular

Kanadalı mimarlar
Polonya Yahudisi asıllı Kanadalılar
20. yüzyıl Amerikalı mimarları
21. yüzyıl Amerikalı mimarları
Amerika Birleşik Devletleri Kara Kuvvetleri askerleri
Kanada asıllı Amerikalılar
Polonya Yahudisi asıllı Amerikalılar
Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlığına kabul edilenler
Harvard Üniversitesinde öğrenim görenler
Güney Kaliforniya Üniversitesinde öğrenim görenler
Columbia Üniversitesi öğretim üyeleri
Pritzker Mimarlık Ödülü sahipleri
Başkanlık Özgürlük Madalyası sahipleri
Postmodernist sanatçılar
Dekonstrüktivizm
Yaşayan insanlar
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Kanadalı göçmenler

Frank Gehry


Cirkusdynastiet er en dansk dokumentarfilm fra 2014 med instruktion og manuskript af Anders Riis-Hansen.

Handling
To store cirkusfamilier: Berdino, ejere af det succesrige Cirkus Arena, og Casselly, cirkusartister i syv generationer. Nu kan de to dynastier blive til et, hvis den yngste generation, Merry Lu Casselly og Patrick Berdino, finder sammen. "Cirkusdyynastiet" er en universel fortælling om skæbne, traditioner og familiepres fortalt i en atmosfære af pailletter, knokleri og barsk kærlighed.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dynastiet
Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2014

Cirkusdynastiet


Eremiolirion, monotipski biljni rod iz porodice Tecophilaeaceae. Njegova je jedina vrsta, E. amboense, lukovičasti geofit iz Namibije i Angole. Prvi puta opisana je još 1902. kao Cyanella amboensis.

Rod je opisan 2005.

Sinonimi
 Cyanella amboensis Schinz

Izvori

Tecophilaeaceae

Eremiolirion


Sim Hae-in (født 31. oktober 1987) er en sydkoreansk håndboldspiller, som spiller for Busan og Sydkoreas kvindehåndboldlandshold.

Hun deltog under Sommer-OL 2012 i London.

Hun repræsenterede ligeledes  ved kvindernes håndboldturnering under Sommer-OL 2020 i Tokyo.

Hun var også med til at vinde guld ved Asienmesterskabet i 2018 i Japan, efter finalesejr over , med cifrene 30-25.

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Sydkorea
Håndboldspillere ved sommer-OL 2020

Sim Hae-in


إحكي يا شهرزاد فيلم مصري من إنتاج العام 2009 من تأليف وحيد حامد وإخراج يسري نصر الله، وبطولة منى زكي، محمود حميدة وحسن الرداد.
الفيلم عرض في نحو 60 دار عرض في مصر في أواخر يونيو.

قصة الفيلم
يتناول الفيلم عدد من القصص لنساء يخضعن لحالة من القهر النفسي أو الجنسي أو الاجتماعي التي تعبر عن حالة من التناقض أو الازدواجية في المجتمع. وتدور القصة حول مذيعة تلفزيونية مهتمة بقضايا المرأة (منى زكي) التي يشب بينها وبين زوجها خلافات كثيرة نظرا للقضايا التي تطرحها، وفيما زوجها ينتظر نقلة في حياته لتولي منصب رئيس تحرير لجريدة قومية حيث يقوم بالتدخل في عملها ويطالبها بتغيير نوعية الموضوعات التي تقدمها لأنها تزعجه في عمله وتؤثر في ترقيته، مما يجعلها تحاول ارضائه، إلا أنها تفشل في أن تقدم نوع مختلف من الموضوعات التي تحتاج إلى تحقيقات واختيار موضوعات معينة بعناية تامة فتحدث العديد من الاختلافات بينهما.

نجاح الفيلم
حقق الفيلم بعد أسبوعين من عرضه مبلغ 12.200.000 جنيه مصري، مما عكس نجاحه الجماهيري بالرغم من تعرض نجمته منى زكي لحملة انتقادات ودعوات لمقاطعة فيلمها حيث اتهمها البعض بأنها تخلت عن مبدأ ما يطلق عليها «السينما النظيفة» وقدمت مشاهد ساخنة ومارست الجنس فيه عارية حسب تقييمهم لإعلان الفيلم، وقد ظهرت مجموعات على موقع الفيس بوك تطالب بمقاطعة فيلمها لكن منى وصانعو الفيلم دافعوا عنه وأكدوا أنه يتناول قضايا المرأة وأن المشاهد ضمن قصة وأحداث الفيلم.

أراء الجمهور
هناك من فضل عدم دخول الفيلم نظراً لأراء النقاد عنه وهناك من فضل أن يشاهده ليحكم بنفسه.
وانقسمت آراء الجمهور بين الإعجاب بأداء مني زكي والإشادة بتناول الفيلم لمعاناة الإناث في وسط مجتمع ذكوري من خلال ثلاث قصص متنوعة بالإضافة لتناول الإنتهازية الواضحة (دور حسن الرداد - زوج منى زكي) ومحاولة التحكم في دور المذيعة من خلال الزوج مما يعكس الدور الإنتهازي للدولة من خلال استغلال الأفراد للتحكم في الأفراد الآخرين وبين اتهام البعض الفيلم بالملل والإثارة الجنسية والقيام ببعض المشاهد الخادشة للحياء.

طاقم العمل
 منى زكي
 محمود حميدة
 حسن الرداد
 حسين الإمام
 سوسن بدر
 سناء عكرود
 شادي خلف
 محمد رمضان
 رحاب الجمل
 هياتم
 سلوى محمد علي
 أحمد فؤاد سليم
 ناهد السباعي
 نسرين أمين
 ريهام سالم
 محمد فريد
 فاطمة ناصر
 تميم عبده
 ألفت سكر
 ثريا إبراهيم
 سامح أبو الغار

مصادر

وصلات خارجية

 صفحة الفيلم في قاعدة بيانات الأفلام العربية

أفلام ثريا إبراهيم
أفلام حسن الرداد
أفلام دراما مصرية
أفلام سوسن بدر
أفلام محمد رمضان
أفلام محمد فريد
أفلام محمود حميدة
أفلام مصرية إنتاج 2009
أفلام من إخراج يسري نصر الله
أفلام منى زكي
أفلام ناهد السباعي
أفلام وحيد حامد
أفلام حسين الإمام

إحكي يا شهرزاد (فيلم)


Bernard Goumou (Abidjã, 2 de outubro de 1960) é um político guineense e atual primeiro-ministro da Guiné desde 16 de julho de 2022, nomeado após o então primeiro-ministro interino Mohamed Béavogui ficar indisponível por motivos de saúde. Sua nomeação foi anunciada na televisão nacional.

Antes de entrar na política, Goumou atuou como diretor administrativo da Lanala Assurance a partir de 2017. Goumou foi nomeado Ministro do Comércio, Indústria e Pequenas e Médias Empresas no governo transitório de Béavogui em 27 de outubro de 2021.

Naturais da Guiné
Políticos da Guiné

Bernard Goumou


ميتشيكو نيا (根谷美智子 نيا ميتشيكو) هي مؤدية أصوات يابانية ولدت في 4 أكتوبر 1965 في إتشيزين، فوكوي.

أدوارها في الأنمي

مسلسلات أنمي تلفزيونية
 خيميائي الفولاذ - ريزا هوكاي
 إيوريكا سفن - تالهو يوكي، موريس
 بيز جيمر - كيكو إيتشينوميا
 البدلة المتنقلة جاندام 00 - شيرين باختيار
 فل ميتال بانيك! - ميليسا ماو
 فل ميتال بانيك؟ فوموفو - ميليسا ماو
 فل ميتال بانيك! The Second Raid - ميليسا ماو
 لاست إكسايل - المايسترو ديلفين إيراكليس
 سول إيتر - أراكني
 برج درواغا 〜the Sword of URUK〜 - غريميكا
 يوغي GX - فوندا فونتين
 زان سايونارا زِتسبو سينسيه - ميكو نيزو
 شامان كينج - تاو جون، ماريون فاونا
 خادم الصفر: فارس القمرين - أنييس
 خادم الصفر: رقصة الأميرات - أنييس
 خادم الصفر F - أنييس
 ترينيتي بلاد - أستاروث أسران
 ذا سول تيكر - رونا توكيساكا
 R.O.D -THE TV- - نانسي ماكوهاري/مس ديب
 إينيشال دي - ماكو ساتو
 إينيشال دي Fifth Stage - ماكو ساتو
 نادي مضيفي ثانوية أوران - أيانوكوجي
 تنجن توبا جورين لاجان - أديني
 غوين ساغا - يانا ديفي
 كرونو كروسيد - ساتيلا هارفنهايت
 زامد الذكرى الضائعة - بروي سوكاكي
 سيكيريه - هيبيكي
 سيكيريه 〜Pure Engagement〜 - هيبيكي
 ناتسو نو أراشي! أكينايتشو - ريوكو كاميغامو
 سكرابد برنسس - ستير سيفيليان
 كاتاناغاتاري - مانيوا كيوكين
 أراكاوا أندر ذا بريدج x بريدج - «والدة نينو»
 غوسيك - صوفي
 تايغر آند باني - كريم
 حفيد نوراريهيون: عاصمة العفاريت - يودو، هاغورومو غيتسوني
 بليد - لوبيت
 حماس كرة القدم - هاروكا أوتا
 أسطورة أراتا - والدة أراتا هينوهارا
 لوست يونيفرس - كالي
 سبيس داندي - كوفي ميل
 تيلز أوف ذي أبيس - ناتاليا لوزو كيملاسكا-لانفالدير
 فرسان التنكاي - آنسة فينويك
 معرض الفن المزيف - رونا تسوجيدو
 بوكيمون - فتاة الصخرة، روبي، تييرا

أنمي الإنترنت
 هيتاليا Axis Powers - المجر
 هيتاليا World Series - المجر

أوفا أنمي
 R.O.D -READ OR DIE- - نانسي ماكوهاري/مس ديب
 سوبرنتشرل ذي أنيميشن - كاثرين بويل

أفلام أنمي
 فيلم خيميائي الفولاذ: محتل شامبالا - ريزا هوكاي
 تنجن توبا جورين لاجان: فصل جورين - أديني
 إينيشال دي Third Stage - ماكو ساتو
 فيلم البدلة المتنقلة جاندام 00: أ ويكينينج أوف ذا تريلبليزر - شيرين باختيار
 هيتاليا: الشاشة الفضية Paint it, White - المجر
 إيوريكا سفن: جيب مليء بأقواس قزح - تالهو يوكي

أدوارها في ألعاب الفيديو
 تيلز أوف ذي أبيس - ناتاليا لوزو كيملاسكا-لانفالدير
 تيلز أوف ذا وورلد: ريف يونايتيا - ناتاليا لوزو كيملاسكا-لانفالدير

أدوارها في الدبلجة اليابانية
 سكريم 4 - سيدني بريسكوت

وصلات خارجية

مراجع

 ويكيبيديا اليابانية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من فوكوي (محافظة)
ممثلات أداء صوتي يابانيات
ممثلات ألعاب فيديو يابانيات
ممثلات يابانيات في القرن 20
ممثلات يابانيات في القرن 21
ممثلون من محافظة فوكوي
مواليد 1965
مواليد في إتشيزين (فوكوي)
ممثلات أداء صوتي من محافظة فوكوي

ميتشيكو نيا


නව දැලි හේන යනු අලුතෙන් ගස් කපා පුලුස්සා ගන්නා හේනය.

ආශ්‍රිත
 නව දළු හේන
 හේන් ගොවිතැන

මූලාශ්‍ර

හේන් ගොවිතැන

නව දැලි හේන


පයිරයිට් කාණ්ඩය () යනු diploidal ව්‍යුහයක් සහිත, cubic crystal system ඛණිජ කාණ්ඩයක් වේ. මේවායේ සෑම ලෝහමය මූලද්‍රව්‍යයක් ම, අලෝහ මූලද්‍රව්‍යය "ඩම්බෙල්" (dumbbell) යුගල සයකට (6) බැඳී පවතින අතර, සෑම "ඩම්බෙල්" යුගලක් ම ලෝහ පරමාණු සයකට (6) බැඳී පවතියි.

මෙම ඛාණ්ඩය එහි වඩාත්ම සුලබ සාමාජිකයා වන පයිරයිට් (fool's gold), මත පදනම් ව නාමකරණය වී ඇත.

චුම්භක ගුණ පවතින, Pyrrhotite (magnetic pyrite) යකඩ සහ සල්ෆර් සංයෝග වී සෑදී ඇති නමුත් වෙනත් ආකාරයක ව්‍යුහයක් සහිත හෙයින් පයිරයිට් කාණ්ඩයේ යැයි නොසැළකෙයි.

පයිරයිට් කාණ්ඩය තුළ ඛණිජ
පයිරයිට් කාණ්ඩය තුළ මතු දැක්වෙන ඛණිජ අඩංගු වේ:

 Aurostibite
 Cattierite
 Dzharkenite
 Erlichmanite
 Fukuchilite
 Gaotaiite
 Geversite
 Hauerite
 Insizwaite
 Krut'aite
 Krutovite
 Laurite
 Penroseite
 පයිරයිට්
 Sperrylite
 Trogtalite
 Vaesite
 Villamanínite

මූලාශ්‍ර

භහිර සබැඳි

පයිරයිට් කාණ්ඩය


GP Horsens 2017 var den 3. udgave af cykelløbet GP Horsens. Løbet var en del af UCI Europe Tour-kalenderen og belv arrangeret 11. juni 2017. Det blev vundet af danske Casper Pedersen fra Team Giant-Castelli.

Hold og ryttere

Resultater

Eksterne henvisninger

GP Horsens
UCI Europe Tour 2017

GP Horsens 2017


Albert al II-lea este numele mai multor personalități:
 Albert al II-lea de Meissen (1240–1314)
 Albert al II-lea, Conte de Gorizia (d. 1327)
Albert al II-lea, Duce al Austriei (1298–1358)
 Albert al II-lea, Rege Romano-german (1397–1439)
 Albert al II-lea, Margraf de Brandenburg-Ansbach (1620–1667)
 Albert al II-lea al Belgiei (n. 1934)
 Albert al II-lea, Prinț de Monaco (n. 1958)

Vezi și
prenumele Albert

Albert al II-lea


بوروديانكا (Бородянка) هي مدينة في جوزنو-بانات في مقاطعة كيييفسكا في أوكرانيا.

يوجد بها مطار للسقوط بالمظلات

مراجع

مدن أوكرانيا

بوروديانكا (جوزنو-بانات)


Ussana (sardinski: Ùssana) je grad i općina (comune) u pokrajini Južnoj Sardiniji u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 97 metara i ima 4 198 stanovnika. Prostire se na 32,82 km². Gustoća naseljenosti je 128 st/km².Susjedne općine su: Donori, Monastir, Nuraminis, Samatzai i Serdiana.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Ussana


Alexandra Kautzky-Willer (* 18. April 1962 in Wien) ist eine österreichische Fachärztin für Innere Medizin und seit 2010 Professorin für Gendermedizin an der Medizinischen Universität Wien.

Leben
Nach der Matura im Jahre 1980 begann Alexandra Willer ein Medizinstudium an der Universität Wien, welches sie 1988 mit der Promotion zur Doktorin der gesamten Heilkunde abschloss.

Von 1988 bis 1990 war Alexandra Kautzky-Willer unter Guntram Schernthaner und Rudolf Prager wissenschaftliche Mitarbeiterin an der 2. Medizinischen Universitätsklinik in Wien. 1990 bekam sie eine Stelle als Universitätsassistentin an der Universität Wien und war als solche noch bis 1991 an der 2. Medizinischen Universitätsklinik tätig. Seit 1991 ist sie nun an der Universitätsklinik für Innere Medizin III des Allgemeinen Krankenhauses der Stadt Wien. 1997, ein Jahr nachdem sie die Ausbildung zur Fachärztin für Innere Medizin abgeschlossen hatte, habilitierte sie an der Medizinischen Fakultät der Universität Wien mit einer Arbeit über die "Rolle der Sekretion von Insulin und Amylin, sowie der hepatischen Insulinextraktion bei Insulinresistenz" und wurde zur Universitätsdozentin für das Fach Innere Medizin ernannt. 1998 wurde ihr der Amtstitel Außerordentliche Universitätsprofessorin verliehen. Im darauf folgenden Jahr erhielt sie das Zusatzfachdekret für Endokrinologie und Stoffwechsel. Seit 2002 ist sie als Oberärztin der Universitätsklinik für Innere Medizin III tätig.

Mit 1. Jänner 2010 wurde Alexandra Kautzky-Willer erste Professorin für Gendermedizin Österreichs an der Medizinischen Universität Wien. Im Zuge der Verleihung dieser Professur wurde von ihr die Gender Medicine Unit gegründet. Im selben Jahr übernahm sie dann auch die Leitung des ersten postgraduellen Universitätslehrgangs für Gender Medicine in Europa.

Im Jahr 2016 wechselte sie vom Vorstand des Vereins zur Förderung von Wissenschaft und Forschung in den neuen Universitätskliniken am Allgemeinen Krankenhaus der Stadt Wien in den Beirat und war ab 2016 außerdem stellvertretende Vorsitzende der Österreichischen Diabetesgesellschaft. Seit Oktober 2017 ist Alexandra Kautzky-Willer wissenschaftliche Leiterin des Instituts für Gendermedizin in Gars am Kamp, einer Gesundheitseinrichtung der VAMED in Kooperation mit der Medizinischen Universität Wien. Im Jänner 2018 wurde sie zur Präsidentin der Österreichischen Diabetesgesellschaft gewählt.

Privates
Sie ist verheiratet mit Michael Kautzky, der als Facharzt für Hals-Nasen-Ohren-Krankheiten am Allgemeinen Krankenhaus Wien (AKH) tätig ist und hat einen Sohn.

Forschung
Forschungsschwerpunkte von Alexandra Kautzky-Willer sind Schwangerschaftsdiabetes, Genderaspekte bei Diabetes mellitus, sowie der Insulinresistenz und der Funktion der β-Zellen.

Als Mitglied der Ausschüsse der Österreichischen Diabetes Gesellschaft für Diabetesprävention und Behandlungsleitlinien arbeitete sie an der 2009 überarbeiteten und erweiterten Fassung von "Diabetes mellitus – Leitlinien für die Praxis" mit. Ihre Themen sind die antidiabetische Therapie bei Diabetes mellitus (Diabetes Typ 2), die Therapie mit Insulin bei Diabetes mellitus, die diabetische Nephropathie, Schwangerschaft bei vorbestehendem Diabetes und Schwangerschaftsdiabetes. Sie ist auch Co-Autorin bei den Evidenz-basierten Leitlinien und den Praxis-Leitlinien der Deutschen Diabetes-Gesellschaft zu Diabetes und Schwangerschaft und Schwangerschaftsdiabetes. 2010 war Alexandra Kautzky-Willer als Vertreterin der Diabetes and Pregnancy Study Group (DPSG) der European Association for the Study of Diabetes (EASD) an der Festlegung der neuen internationalen Kriterien zur Diagnose des Schwangerschaftsdiabetes beteiligt.

Ein weiterer Schwerpunkt von Alexandra Kautzky-Willer liegt auf der Untersuchung von Genderaspekten bei Übergewicht, Adipositas und Adipokinen.

Auszeichnungen
 2015 wurde sie mit dem Gabriele-Possanner-Staatspreis ausgezeichnet.
 2016 wurde Alexandra Kautzky-Willer der "look! Women of the Year"-Award in der Kategorie Health verliehen und als Wissenschafterin des Jahres vom Klub der Bildungs- und Wissenschaftsjournalisten ausgezeichnet.
 2021: Wiener Frauenpreis in der Kategorie Gendermedizin

Werke
Alexandra Kautzky-Willer ist Autorin und Co-Autorin wissenschaftlicher Publikationen, von Buchbeiträgen und Leitlinien. Die Medizinische Literaturdatenbank PubMed listet über 400 Beiträge mit ihrer Beteiligung auf. und ihr h-Index beträgt 19 (Stand 2023).

Bücher

Weblinks
 Univ. Prof.in Dr.in Alexandra Kautzky-Willer erhält erste Professur für Gender Medicine in Österreich, Website der Medizinischen Universität Wien, 11. Januar 2010

Einzelnachweise

Internist
Hochschullehrer (Universität Wien)
Hochschullehrer (Medizinische Universität Wien)
Absolvent der Universität Wien
Mediziner (20. Jahrhundert)
Mediziner (21. Jahrhundert)
Wissenschafter des Jahres
Österreicher
Geboren 1962
Frau

Alexandra Kautzky-Willer


Elsebet Ussing (født Lind 4. februar 1915, død 19. oktober 1978) var en dansk arkitekt. Hun havde tegnestue sammen med ægtemanden Kjeld Juul Ussing og blev Danmarks første kvindelige murerlærling. Siden uddannet på Kunstakademiets Arkitektskole i København.

Bygninger
 Alderdomshjemmet Hedebo 1952
 Eget hus på Ermelundsvej i Gentofte 1956
 Projekt til kranlager og råmølleri for F. L. Smidt A/S i Polen 1960.
 Eget hus i Jægersborg, Ermelundsvej 100, 1957
 Boligbebyggelse: Korngården, Ballerup 1962
 Enfamiliehus på Hvidegårdsvej i Kongens Lyngby, 1965
 Boligbebyggelse: Grantoften, Ballerup 1974

Familie
 Gift med arkitekt Kjeld Juul Ussing. Børn:  Susanne Ussing, Mette Ussing, Annette Ussing Bah, Joachim Ussing og Eva Ussing.   Mormor til filminstruktør Oliver Ussing og arkitekt Maya Ussing.

Arkitekter fra Danmark

Elsebet Ussing


Malonogometni klub Foto Ante Stojan (MNK Foto Ante Stojan; Foto Ante Stojan Split; Foto Ante Stojan) je bio malonogometni (futsal) klub iz Splita, Splitsko-dalmatinska županija.

O klubu
Foto Ante Stojan je jedan od najznajčajnijih hrvatskih malonogometnih klubova 1990.-ih. Prvi je osvajač hrvatskog malonogometnog kupa, 1994. godine. Klub je rasformiran 1998. godine, a momčad je priključena  "Trogiru", koji je nastavio u 1. HMNL.

Uspjesi
 Hrvatski malonogometni kup
 pobjednik: 1993./94.

 Prva hrvatska malonogometna liga
 doprvak 1994./95.

 1. splitska liga
 prvak: 1993./94.

Poznati igrači
 Alen Delpont
Tonči Boban
Ivica Lemo
Jozo Odak
Vojko Kliškić

Plasmani po sezonama

Poveznice

Vanjske poveznice

Izvori
 nogomet.lzmk.hr, "Nogometni leksikon", mali nogomet, pristupljeno 29. lipnja 2018.
 fcsplit.com, Počeci futsala u Hrvatskoj i svijetu, pristupljeno 29. lipnja 2018.
 Jurica Gizdić: 90 godina Splitsko-dalmatinskog nogometnog saveza, Split, 2010., , str. 303-334
 Jurica Gizdić: MNK Split : optimisti do vrha Europe, Split, 2007.,

Foto Ante Stojan
Foto Ante Stojan

MNK Foto Ante Stojan Split


Los acemetas, acaemetas, acoemetae o  acoemeti (del griego ἀκοιμῆται, "los que no duermen, los vigilantes") eran unos monjes bizantinos de la comunidad fundada a principios del  por Alejandro el Acemeta, cuyo instituto exigía que una parte de su comunidad cantase o rogase a Dios mientras que la otra descansaba.

Algunos autores han escrito sin reflexión que estos monjes tenían siempre los ojos abiertos y que nunca dormían, lo que es físicamente imposible. En realidad, estaban divididos en tres coros, cada uno de los cuales cantaba los salmos a su vez y relevaba a los demás de modo que este ejercicio duraba sin interrupción todas las horas del día y de la noche, conservando de este modo una salmodia perpetua.

Inicialmente estaban ubicados en la orilla asiática del Bósforo, pero se trasladaron posteriormente a Constantinopla.

San Alejandro
Alejandro, de noble cuna, oficial del emperador Teodosio, según algunos historiadores, huyó de la corte de Bizancio hacia el desierto, tanto por el amor a la soledad como por el temor a los honores episcopales.

Cuando regresó a Constantinopla para establecer la laus perennis trajo consigo la experiencia de una primera fundación en el Éufrates y trescientos monjes. La empresa, sin embargo, resultó difícil, debido a las hostilidades del patriarca Nestorio y del emperador Teodosio II. Expulsados del monasterio de San Menas, encontró refugió con sus monjes gracias a la hospitalidad de San Hypathio, abad de Rufiniana, hasta que finalmente tuvo éxito en la construcción del monasterio de Gomon en la desembocadura del Mar Negro, donde moriría hacia el 440.

San Alejandro, fundaría hacia el año 430, el instituto de los acometas de los que se habla frecuentemente en la historia eclesiástica, pero Nicéforo les da por fundador a un tal Marcelo que algunos modernos llaman Marcelo de Apamea.

Monasterios
La característica que distingue a los Acemetas de los otros monjes basilios fue el ininterrumpido servicio a Dios. Sus monasterios, que sumaban cientos de monjes y, a veces miles, estaban distribuidos en grupos nacionales: latinos, griegos, sirios y egipcios, y cada grupo, disponía de tantos coros como el número de miembros permitiese, y el servicio requiriese. Con ellos, el oficio divino, literalmente, llevaba a cabo el Salmo cxviii, 164: "Siete veces al día he dado gloria a Ti", que consta de siete horas: orthrinon, trite, ekte, enate, lychnikon, prothypnion, mesonyktion, que a través de San Benito de Nursia pasó a la Iglesia de Occidente con los nombres equivalentes de prima, tertia, sexta, nona, visperas, completas, maitines (nocturnos) y laudes.

Su influencia en la vida cristiana fue considerable. El esplendor de sus servicios religiosos, en gran medida, contribuyó a dar forma a la liturgia. Su idea de la laus perennis y otras instituciones similares pasaron a la Iglesia de Occidente con San Mauricio de Agauno y San Dionisio de París. Tanto la liturgia de las horas como la adoración perpetua provienen de allí.

Incluso antes de la época de los estuditas, la copia de manuscritos fue en honor entre los acemetas, y la biblioteca de su "gran monasterio", fue consultada incluso por los Romanos Pontífices y mencionada por los historiadores de Bizancio. Las aproximadamente 2.000 cartas de Isidoro de Pelusio son conocidas a través de los manuscritos escritos en los scriptoriums de loa acemetas del .

y reminiscencias
Con dificultades con el emperador Justiniano I, y sospechosos de nestorianismo, fueron condenados por el Papa Juan II en el año 534, y finalmente desaparecieron a finales del .

Según San Gregorio de Tours y otros muchos autores, Segismundo rey de Borgoña, estableció en Francia los acemetas. Así se introdujo la salmodia perpetua en muchos monasterios. Se podría también dar el nombre de acemetas a algunas casas religiosas, en las que la adoración perpetua del Santísimo Sacramento forma parte de la regla y que se llaman por esta razón religiosos de la adoración perpetua: de modo que hay noche y día algunas personas de la comunidad ocupadas en este piadoso ejercicio. Se ha llamado también algunas veces a los Estylitas acemetas y a los acemetas estuditas.

Referencias
Diccionario de derecho canónico, Michel Andrés, 1847.

Monjes cristianos
Organizaciones fundadas en el siglo V
Organizaciones ortodoxas
Europa en el siglo V
Asia en el siglo V
Cristianismo del siglo V

Acemetas


The Sims 4: Island Living sedmi je paket proširenja za The Sims 4 koji je objavljen 21. lipnja 2019. Službeni opis ovog paketa, zajedno s raznim fotografijama, slučajno je procurio od strane EA-a u njihovoj aplikaciji Origin 7. lipnja 2019. Paket proširenja službeno je najavljen tijekom EA Play-a 8. lipnja 2019., a objavljen 21. lipnja 2019. za PC i Mac.
Koncept paketa preuzet je iz prijašnjih Sims igara kao što su The Sims 3: Island Paradise, s nekim elementima Otoka za odmor iz The Sims: Vacation, Felicity Island i Wanmami Island iz The Sims: Castaway Stories, Twikkii Island iz The Sims 2: Bon Voyage. Također, koncept preuzima elemente iz svijeta koji se mogao preuzeti u The Sims 3 Trgovini.

Opis
Paket proširenja omogućava Simsu da živi u svijetu Sulani, tropskom otoku punom dubokih voda, plaža i vulkanskih aktivnosti. Simsi mogu uživati u mnogim opuštajućim aktivnostima na plaži, odmarajući se u hladnim vodama ili istražujući oceane bilo ronjenjem ili vožnjom kanuom, gdje čak mogu upoznati i sirene, životno stanje koje je prvi put bilo uvedeno u The Sims 3: Island Paradise. Uz sirene, Sims ima mogućnost sprijateljiti se s dupinima, prijateljskim vodenim bićima. Novopridošli Sims u Sulani može se predstaviti ljubaznim mještanima koji imaju mnogo zanimljivih tradicija i mogu ih naučiti više o svojoj kulturi kroz svoje folklorne priče. Uvedena je i konzervatorska karijera, kao i honorarni poslovi spasioca, ronilaca i ribara.

Dodaci igri

Novi objekti
 Plažni automati
 Ručnici za plažu
 Lomača
 Kanui
 Zamke za ribu
 Plutajuće ležaljke
 Štandovi s hranom
 Ljuljačke
 Skuteri za vodu

Nova vrsta parcele
 Plaža

Nova karijera
 Zaštitnik prirode

Novi honorarni poslovi
 Ronilac
 Ribar
 Spasilac

Ostale nove značajke
 Plivanje u oceanu
 Stambene parcele na plaži
 Dupini, morski psi, kornjače, galebovi
 Ronjenje s maskom
 Sunčanje / Izgaranje sunca
 Vulkanske aktivnosti, poput erupcija
 Festivali
 Elementarni duhovi

Izvori

The Sims
The Sims 4
Maxis
Electronic Arts
EA Games

The Sims 4: Island Living


ماثيو فليندرز  (1774 - 1814)، ملاح ومستكشف وعالم إنجليزي قاد رحلة دارت حول سواحل أستراليا بالكامل وصنفها كقارة. قام فليندرز بثلاث رحلات إلى المحيط الجنوبي بين عامي 1791 و1810. وأكد في رحلة الثانية مع زميله جورج باس أن أرض فان ديمن (أو تسمانيا) هي جزيرة. دار حول ساحل أستراليا ورافقه رجل من السكان الأصليين يدعى بونغاري. قرر العودة إلى إنجلترا عام 1803، وتوقف عند جزيرة إيل دو فرانس في موريشيوس لإجراء إصلاحات طارئة. كانت فرنسا وبريطانيا في حالة حرب، ولكن فليندرز ظن أن عمله العلمي يمنحه عبورا آمنا، ولكن حاكم الجزيرة شك فيه وأبقاه معتقلا لست سنوات. كتب في الأسر تفاصيل رحلاته كي ينشرها في المستقبل، ووضع فيها مقترحه ليسمي القارة الجديدة «أستراليا»، لتضم نيو ساوث ويلز وهولندا الجديدة، وعمل الحاكم لاكلان ماكواري بهذا الاقتراح.
عاد فليندرز إلى الوطن عام 1810، ولكن صحته تدهورت بسبب الأسر ولم يعش ليرى نشر مذكراته التي لقيت استحسان العديدين.

بدايات حياته

ولد فليندرز في دونينغتون، قرب بوسطن في لينكونشاير، في 16 مارس 1774. أراد ماثيو في بادئ الأمر أن يتبع مهنة أبيه الجراح، لكن حماسه لحياة المغامرة دفعه لدخول البحرية الملكية، وهو ما فعله في 23 أكتوبر 1789. ذهب في رحلة بحرية إلى الجزر الصديقة (تونغا) وجزر الهند الغربية، وخدم في سفينة «بيليروفون» أثناء حملة اللورد هاو في 1 يونيو عام 1794 قرب ساحل أوشانت، وانطلق في 1795 كضابط بحري في سفينة «ريلاينس» إلى نيو ساوث ويلز.

سنوات الاستكشاف

كرس فليندرز نفسه في السنوات التالية لمهمة مسح حدود الساحل الأسترالي بدقة، وقام بفحصه بعناية بحيث ترك القليل ليتم مسح على يد خلفائه. واصل اكتشافاته مع صديقه الجراح جورج باس واستكشف نهر جورج؛ وذهب إلى جزيرة نورفولك، وذهب الصديقان في مارس 1796 في قارب سموه «توم ثمب» وهو بطول مترين ونصف فقط، ورافقهم ولد ليساعدهم، واستكشفا امتداد الساحل إلى جنوب بورت جاكسون.

سافر فليندرز إلى رأس الرجاء الصالح، حيث تمت ترقيته إلى رتبة ملازم، انشغل فليندرز في فبراير 1798 بمسح جزر فورنو والتي تقع إلى شمال تسمانيا. تم تكليفه مع باس في سبتمبر من نفس السنة للمضي في السفينة الشراعية «نورفولك» والتي كانت تزن 25 طنا بالإبحار حول أرض فان ديمن ليثبت بشكل حاسم أنها جزيرة.

في صيف السنة اللاحقة، أبحر فليندرز في نفس السفينة الشراعية واستكشف المناطق إلى شمال بورت جاكسون، وكان الهدف منها بشكل رئيسي أن يمسح خليج غلاسهاوس (خليج موريتون) وخليج هيرفي. عاد إلى إنجلترا وعين في قيادة بعثة للاستكشاف الشامل لسواحل تيرا أوستراليس (وهو ما كانت تدعى به القارة الجنوبية في ذلك الوقت)، مع ذلك فيقال أن فليندرز كان أول من اقترح اسم أستراليا. وفي 18 يوليو 1801 أبحرت السفينة الشراعية «إنفستيغاتور» (334 طن) من سبيتهيد جنوب إنكلترا.

تم منح فليندرز جواز سفر من الحكومة الفرنسية إلى كل مسئوليهم في البحار الشرقية. ومن بين الطاقم العلمي كان روبرت براون، أحد أهم علماء النبات الإنجليز؛ وبين الضباط البحريين كان قريب فليندرز جون فرانكلين مستكشف المناطق القطبية. ووصلوا إلى رأس ليوفين على الساحل الجنوبي الغربي لأستراليا في 6 نوفمبر، ومضيق الملك جورج في 9 ديسمبر.

أبحر فليندر حول الخليج الكبير، تفحص الجزر والتضاريس على الجانب الشرقي ولاحظ طبيعة البلاد والناس ومنتجاتها، وانتبه بشكل خاص إلى موضوع اختلاف البوصلة. استكشف خلجان سبينسر وسانت فينسنت. وفي 8 أبريل 1802، بعد فترة قليلة من مغادرته جزر كانغارو الموجودة في خليج سانت فينسنت، التقى فليندرز مع سفينة استكشافية فرنسية تدعى «لو جوغراف» تحت قيادة الربان نيكولا بودان، في الخليج الآن المعروف بخليج إنكاونتر.

في قصة البعثة الفرنسية التي نشرت في 1807 (عندما كان فليندرز سجينا في موريتيوس) من رجل يدعى بيرون كان عالم الطبيعة في البعثة، فإن معظم الأرض غرب نقطة لقائهما زعم أنها اكتشفت من قبل بودان، والأسماء الفرنسية استبدلت بشكل كبير نظائرها الإنجليزية التي أعطيت من قبل فليندرز. فقط في 1814، عندما نشر فليندرز قصته الخاصة تم رفض القصة الحقيقية بالكامل. واصل فليندرز فحصه من الساحل على طول مضيق باس، مسح خليج بورت فيليب بعناية. ووصل إلى بورت جاكسون على 9 مايو 1802.

الرحلة إلى خليج كاربنتاريا

بعد البقاء في بورت جاكسون لمدة شهرين تقريبا، انطلق فليندرز ثانية في 22 يوليو لإكمال طوافه البحري لأستراليا. وتفحص الحاجز المرجاني العظيم بعناية أكبر في عدة أماكن. ووصل إلى المدخل الشمالي الشرقي لخليج كاربنتاريا في بداية نوفمبر؛ وأمضى الشهور الثلاثة التالية في فحص شواطئ الخليج والجزر الذي التي تحاذيه. أصيبت السفينة وكانت ترسب الماء، ولكن فليندرز استطاع يكمل مسح خليج كاربنتاريا، وبعد التوقف في جزيرة تيمور، أبحرت سفينة «إنفستيغاتور» حول غرب وجنوب أستراليا، ووصلت بورت جاكسون في 9 يونيو 1803. عانى كل أعضاء الحملة تقريبا من المصاعب ووقع عدد كبير منهم ضحية المرض، وتدهورت صحة زعيمهم بداء الإسقربوط.

رحلات لاحقة

صمم فليندرز على المضي إلى وطنه في السفينة «خنزير البحر» كمسافر، وقدم نتائج عمله إلى الأدميرالية، وأراد أن يحصل إن أمكن على سفينة أخرى لإكمال استكشافه للساحل الأسترالي. وانطلقت «خنزير البحر» من بورت جاكسون يوم 10 أغسطس، ورافقتها سفينة تدعي بريدجووتر زنتها 750 طن و«كاتو» وتزن 450 طن جاءتا من لندن.

في ليلة السابع عشر اصطدمت سفينتا «خنزير البحر» و«كاتو» فجأة على شق مرجاني وتحطمتا بسرعة. وعسكر الضباط والرجال على شاطئ رملي صغير، وتم إنقاذ كمية كبيرة من المؤن والعديد من الأوراق والمخططات. كان موقع الشعبة المرجانية حوالي 1200 كم من بورت جاكسون. وعاد فليندرز إلى بورت جاكسون في زورق بستة مجاديف لكي يحصل على سفينة لإنقاذ جماعته. ووصل إلى الشعبة المرجانية ثانية في 8 أكتوبر وتوجه إلى مضيق جونز في سفينة معيبة من 29 طن، تدعى «كمبرلاند» مع عشر رفاق ومجموعة ثمينة من الأوراق والمخططات والنماذج الجيولوجية وغيرها.

سجنه

في 15 ديسمبر، انطلق إلى موريتيوس واكتشف بأن فرنسا وإنجلترا كانت في حالة حرب. كان جواز السفر الذي يملكه من الحكومة الفرنسية خاصا بسفينة «إنفستيغاتور»؛ ومع أنه كان الآن في سفينة أخرى، كانت رحلته من أجل نفس المهمة الأصلية، وكان عمله استمرارا لمشروع السفينة السابقة. ورغم هذا، فقد تم الحجز على سفينة «كمبرلاند» بأمر من الحاكم العام دي كاين عند وصولها في بورت لويس، وتم الحجز على أوراق فليندرز، والذي وجد نفسه سجينا. ولكن لا يصلنا الكثير عن هذا الأسر غير المبرر، الذي دام إلى يونيو 1810. لكن فليندرز أرغم على تحمل مشاق السجن لأكثر من ست سنوات، وهو ما أثر سلبا على صحته وأدى إلى موته المبكر.

سنواته الأخيرة ومؤلفاته

وصل فليندرز إلى إنجلترا في أكتوبر 1810 بعد غياب دام أكثر من تسع سنوات. لكن الإجراءات البطيئة والعقيمة منعت كل الترقيات التي استحقها المستكشف سيئ الحظ، الذي كرس نفسه لكتابة سجل عن استكشافاته، على دي كاين احتفظ بجزء مهم من سجلاته. نشرت نتائج أعماله في مجلدين كبيرين، بمعنوان «رحلة بحرية إلى تيرا أوستراليس»، مع ملف خرائط. وفي اليوم ذاته (19 يوليو 1814) الذي نشر فيه العمل، مات فليندرز عن أربعين عاما.

يعتبر العمل عظيما في مجاله وهو نموذج مهم عن نوعه، ويحتوي قصته بنفسه وروايته عن الرحلات السابقة، لكن أهم محتواه موجود في بيانات النتائج العلمية، خصوصا فيما يتعلق بالمغناطيسية وعلم الأرصاد الجوية وعلم مسح البحار والملاحة. ركز فليندرز أكبر انتباهه على أخطاء البوصلة، خصوصا التي يسببها وجود الحديد في السفن. ومن المتفق عليه أنه أول من اكتشف مصدر مثل هذه الأخطاء (التي كانت بالكاد ملحوظة من قبل)، وبعد تحري قوانين الانحراف، اقترح اختراعا حصل الأستاذ بارلو على التقدير منه لسنوات بعدها وهو ما سمي بعمود فليندرز. والتجارب العديدة على مغناطيسية السفن أجريت في بورتسموث من قبل فليندرز بأمر من الأدميرالية في 1812.

إضافة إلى كتاب الرحلة البحرية، كتب فليندرز كتابا بعنوان «ملاحظات على ساحل أرض فان ديمن، مضيق باس وغيرها». ومقالين آخرين أحدهما عن «الإبرة المغناطيسية» (1805) والأخرى «ملاحظات على الباروميتر البحري» (1806).

المناطق التي سميت على فليندرز
 خليج فليندرز وهو موجود في الجنوب الغربي في ولاية أستراليا الغربية
 جزيرة فلندرز وهي أكبر جزر فورنو شمال تسمانيا.
 جبال فليندرز وهي موجودة في شرق أستراليا الجنوبية
 حيد فليندرز وهو جزء من الحاجز المرجاني العظيم
 نهر فليندرز في غرب كوينزلاند والذي يصب في خليج كاربنتاريا
وهناك العديد من المناطق المسماة على سفنه منها:
 مجموعة جزر إنفستيغاتور على سفينته قرب شبه جزيرة أير في أستراليا الجنوبية
 مضيق إنفستيغاتور بين جزيرة كانغارو وشبه جزيرة يورك في أستراليا الجنوبية
 حيد كاتو في الحاجز المرجاني الكبير

ملاحظات

بحارة إنجليز
ضباط البحرية الملكية البريطانية
علماء رسم الخرائط إنجليز
علماء وصف المياه
علماء وصف المياه إنجليز
قباطنة
كتاب بحريون
مستكشفو أستراليا
مستكشفو جنوب أستراليا
مستكشفو كوينزلاند
مستكشفون إنجليز
مستكشفون من أستراليا الغربية
مواليد 1774
وفيات 1814
وفيات في لندن

ماثيو فليندرز


ද නයිට් වොච්මන්'ස් ජර්නල් 2014 වසරේ නිකුත් වූ දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතා මාලාවකි.

ද නයිට් වොච්මන්’ස් ජර්නල්


Svatovsko groblje je nekropola stećaka. Nalazi se uz staru rimsku i poslije karavansku cestu. Makadamski put vodi od Morina do Kalinovika. O Svatovskom groblju postoji narodna pjesma. Prema prvoj legendi, ovo je groblje nastalo kad je bila ženidba mostarskog bega Lakšiča koji je preprosio djevojku nevesinjskom begu Aliji Ljuboviću. Taj događaj opjevan je u narodnoj pjesmi. Prema toj legendi lijepo vrijeme koje je pratilo svatove koji su lijepu Hajku djevojku iz Zagorja vodili put Nevesinja pretvorilo se u nevrijeme s ledenom olujom te se svi svati posmrzavaše. Narodna pjesma je sa sretnim završetkom. Prema drugoj legendi, ovdje su se srele dvije svatovske kolone i nisu se htjele maknuti jedna drugoj s puta te zbog prkosa zametnuo se boj u kojem su svi izginuli. Prema trećoj legendi ovdje je bio boj dviju vojska koji je potrajao dok jedni drugim sabljama nisu odsjekli glave, a i obezglavljeni su "mahali sabljama".

Vrlo blizu Svatovskog groblja je lokacija Majdani. Na njoj se vadio kamen za stećke. Ostali su do danas veliki neobrađeni blokovi kamena koji nisu dospjeli do konačnog proizvoda, možda jer naručitelju li majstoru nisu odgovarali, ili su pripremljeni blokovi ostali, a bogumilski naručitelji i majstori nestali.

Vidi
Djevojačko groblje na Morinama

Izvori

Vanjske poveznice
Župa Nevesinje Svatovsko groblje

Nekropole sa stećcima u Bosni i Hercegovini

Svatovsko groblje


Happy Fool er det tredje studiealbum fra den danske popgruppe Zididada. Det blev udgivet den 30. september 2002. Albummet nåede seks uge på Hitlistens Album Top-40 med nummer 17 som højeste placering. Albummet indeholder bl.a. de to hits "Walking On Water" og "Happy Fool".

Udgivelsen blev fulgt op af en turne.

Spor
 "Walking On Water"
 "Happy Fool"
 "Don't Believe"
 "Fake It"
 "She Has The Most Of It"
 "Save Me Tonight"
 "Bye Bye"
 "Everytime"
 "Lean On"
 "It's Gonna Be Allright"
 "Bob"
 "Mr. Dee's Blues"
 "Untitled"

Referencer

Eksterne henvisninger
Happy Fool på Discogs

Zididada-album
Album fra 2002

Happy Fool


مقبرة الجلاز أو الزلاج هي المقبرة الرئيسية في مدينة تونس وتقع على المدخل الجنوبي، وكان يؤدي إليها باب عليوة وهي مقبرة تاريخية تعود إلى الدولة الحفصية، وتنسب إلى الشيخ أبي عبد الله محمد بن عمر بن تاج الدين الزلاج أصيل قرية فوشانة القريبة من تونس والمتوفى عام 602هـ/1205م.
 كانت لها منذ بدايتها مكانة دينية كبيرة وقد خصصت لعائلات مدينة تونس ولبعض العلماء والصالحين والمقرّبين من الحاكم دون غيرهم وخاصة أصحاب الولي أبي الحسن الشاذلي الذي بُني له مقام في جبل التوبة المطلّ على المقبرة.
 دُفن بمقبرة الجلاز عدد كبير من أعلام تونس في العهد المعاصر من بينهم علي باش حانبة وعبد العزيز الثعالبي والمنصف باي وأحمد التليلي والمنجي سليم والحبيب ثامر وعلي بن عياد ومحمود الماطري والباهي الأدغم وإبراهيم المحواشي.
 شهدت هذه المقبرة مواجهات وصدامات مع المستعمر الفرنسي في ما عِرف بأحداث الجلاز في نوفمبر/تشرين الثاني 1911.

شخصيات
تعرف المقبرة باحتوائها أهم قبور الشخصيات التونسية القديمة والجديدة

مقالة ذات صلة
أحداث الجلاز

صور

مراجع

تاريخ تونس
تأسيسات القرن 13 في إفريقيا
مبان ومنشآت دينية في مدينة تونس
مقابر في تونس

مقبرة الجلاز


Baron Lloyd, of Dolobran in the County of Montgomery, was a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created in 1925 for the Conservative politician Sir George Lloyd. He was succeeded by his only son, the second Baron. He was also a Conservative politician. He had no surviving male issue and on his death in 1985 the barony became extinct.

Sampson Samuel Lloyd, grandfather of the first Baron, was Member of Parliament for Plymouth and Warwickshire South.

Barons Lloyd (1925)
George Ambrose Lloyd, 1st Baron Lloyd (1879–1941)
Alexander David Frederick Lloyd, 2nd Baron Lloyd (1912–1985)

See also
 Anthony Lloyd, Baron Lloyd of Berwick
 Lloyd family (Birmingham)

References

David Beamish's Peerage Page

1925 establishments in the United Kingdom
1985 disestablishments in the United Kingdom
Extinct baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1925
Noble titles created for UK MPs

Baron Lloyd


Sezonul 1977-1978  se încheie cu retrogradarea echipei în Liga a II-a, deoarece sezonul 1976-1977 a fost unul încheiat foarte prost din toate punctele de vedere, se încearcă promovarea dar fără speranță însă, echipa va atinge totuși această treaptă din nou iarăși dar abia în sezonul 1978-1979.

Echipă

Echipă

Transferuri

Sosiri

Plecări

'''Clasamentul după 34 de etape se prezintă astfel:

Sezoanele echipei Dunărea Galați

Sezon

Seria II

Rezultate

Rezultate

Sezon intern

Dunărea Galați în sezonul 1977-1978


آنتون دريكسلر (13 يونيو 1884-24 فبراير 1942) هو قائد ألماني نازي في فترة العشرينيات.

حياته
ولد في ميونخ وكان مصلح آلات قبل أن يصبح صانع أقفال في السكك الحديدية في برلين عام 1902.

التحق بحزب وطن الأجداد خلال الحرب العالمية الأولى، وقد كان شاعر وعضو في دعاة الفولكش وأسس مع الصحفي كارل هارر حزب العمال الألماني في ميونخ مع  و في 1919.

في لقاء للحزب في ميونيخ سبتمبر 1919 المتحدث الرسمي كان كوتفريد فيدر.عندما أنهى كلامه عضو من الحضور وقف واقترح أن تنفصل بافاريا عن بروسيا، والأمة المنفصلة أصلاً النمسا، عند ذلك قام شخص من الحضور ليحاجج في المجادلة وكان هذا الشخص هو أدولف هتلر. دركسلر اقترب منه ورمى له كتيب عنوانه يقظتي السياسية، ووفقاً لما جاء في كتابات هتلر في كتابه كفاحي والذي هو السيرة الذاتية لأدولف هتلر، فإن هذا الكتيب كان يعكس الكثير من أفكار هتلر الشخصية وقراراته. بعد ذلك في نفس اليوم تلقى بطاقة بريدية للانضمام لعضوية الحزب بعد تصويت داخلي وقرر القبول.

و بتوصية من هتلر قرر دريكسلر تغيير اسم الحزب إلى حزب العمال القومي الاشتراكي الألماني (NADSP) في بداية العشرينيات.

في عام 1921 أصبح هتلر خلال فترة قصيرة رئيساً للحزب بلا منازع، في صيف ذلك العام سافر إلى برلين لعقد اجتماع للألمان الاشتراكيين
في شمال ألمانيا، وبينما كان هناك قام باقي أعضاء الهيئة بقيادة دركسلر بتوزيع كتيبات يتهمون فيها هتلر بالسعي للقوة الشخصية بدون مراعاة أي اعتبارات أخرى، هتلر جاء بدعوى قذف فأجبر دركسلر على التبرء أمام العلن، ومن ذلك الوقت عين في منصب رمزي كرئيس شرفي للحزب وترك الحزب في عام 1923.

دركسلر كان أيضاً عضو في النادي السياسي فولكش لعدد وافر من الأعضاء من ميونيخ كان معروف باسم مجتمع الثول.

عضويته في الحزب النازي أصبحت فترتها الزمنية منتهية تبعاً لانقلاب بير هول عام 1923 لأن دريكسلر لم يشارك. في عام 1924 انتخب في برلمان ولاية بافاريا عن حزب آخر حيث أصبح رئيساً للوزراء حتى عام 1928.

و لم يشارك في إعادة هيكلة الحزب النازي عام 1925، ولكنه عاد والتحق بالحزب عند وصول هتلر للسلطة عام 1933.

و تسلم «طلبية الدم» في عام 1934، وهي ميدالية فضية كانت تُستعمل كدعاية سياسية حتى عام 1937، لكن لم يسمح له بأي سلطة حقيقية. ونُسي بشكل كبير بعد وفاته. تأثير الدعاية النازية على المدى الخارجي.

مراجع

سياسيون من مملكة بافاريا
المستلمون لوسام الدم
أشخاص من مملكة بافاريا
أشخاص من ميونخ
أعضاء جمعية ثول
ألمان معادون للشيوعية
سياسيون ألمان
سياسيون من ميونخ
قادة نازيون
قوميون ألمان
مواليد 1884
مواليد في ميونخ
مؤسسو أحزاب سياسية
وفيات 1942
وفيات في ميونخ
يمين متطرف معاد للرأسمالية

آنتون دريكسلر


Stockholm Requiem () est une série télévisée suédoise en dix épisodes d'environ  diffusée du  au  sur TV4. C'est l'adaptation de la série de romans écrits par Kristina Ohlsson.

En France, la série diffusée à partir du  sur . Elle reste inédite dans les autres pays francophones.

Synopsis
Fredrika Bergman, une criminologue non-conventionnelle, intègre une unité spéciale d'investigation à Stockholm.

Distribution
 Jonas Karlsson : Alex Recht
 Alexej Manvelov  : Peder Ryd
 Liv Mjönes : Fredrika Bergman
 Lisette Pagler : dans le rôle de Maria Blomgren pour 2 épisodes

Liste des épisodes
Chaque épisode est divisé en deux parties.

 Non désiré ()
 Permis de séjour ()
  ()
 Cinérama (Cinerama)
 Œil pour œil ()

Références

Liens externes

Série télévisée créée en 2018
Série télévisée suédoise des années 2010
Série télévisée de TV4 (Suède)
Série télévisée policière suédoise
Série télévisée en suédois

Stockholm Requiem


11602 Miryang este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
11602 Miryang este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Socorro, New Mexico de Robert Weber. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,68 ua, o excentricitate de 0,13 și o înclinație de 10,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 11001-12000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

11602 Miryang


Hutar, Hutir ili Hutor (bjeloruski: хутар, kazaški: қыстақ, ruski: хутор, ukrajinski: хутір) tip je ruralnoga naseljenoga mjesta koji obično čini jedno ili manji broj seoskih domaćinstava, karakterističan uglavnom za područje Istočne Europe. Stanovnik hutora naziva se hutorjanin (ruski: хуторянин). Hutoru je srodna hata.

Povijesno gledano hutori su bili najrasprostranjeniji u ruralnim područjima suvremene Ukrajine, a tijekom 18. stoljeća pojavili su se i na području Dona i Kubanja (današnja jugozapadna Rusija) gdje su ih osnivali Kozački doseljenici. U zavisnosti od podneblja svaki hutor se sastojao od jedne ili nekoliko izbi (seoskih drvenih kuća) ili hata-mazanki (kuće od pruća oblijepljene blatom i prekrivene slamom), imao je podrume za ostavljanje poljoprivrednih proizvoda, bunar, jednu ili više štala, vrt, voćnjak i u osnovi predstavljao je jedno kompletno seosko imanje. Osnovna privredna djelatnost hutorjana je poljoprivreda. Hutorjani su od životinja uzgajali kokoši, guske, koze, mačke i pse. Hutorom se može nazivati i veleposjedničko plemićko imanje.

S rastom broja stanovnika hutori se dalje preobražavaju u zaseoke, sela itd. Međutim u nekim slučajevima u prvobitnome hutoru broj domaćinstava može dostići i nekoliko stotina, ali nerijetko samo naselje zadržava prvobitni administrativni status ili riječ hutor ostaje dio naziva (ovo je naročito karakteristično za područje Kubanja). Tako hutor Trudobelikovski u Krasnodarskome kraju ima skoro deset tisuća stanovnika.

Kod donskih i kubanjskih Kozaka na području Ruskoga Carstva hutori su bila zasebna naseljena mjesta na području kozačkih stanica, ali bez zasebne administracije.

Hutori u Sibiru zovu se zaimka.

Izvori

Vanjske poveznice
 Хутор, Enciklopedijski rječnik Brockhausa i Efrona
 Хутор, Velika sovjetska enciklopedija
 Registar tipova naseljenih mjesta u Rusiji

Ruralna geografija
Vrste administrativnih jedinica
Kozaci

Hutor


Kosuke Kitani (født 9. oktober 1978) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Omiya Ardija, Vegalta Sendai, Sagan Tosu og FC Gifu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kosuke Kitani


Frantz o François Heldenstein fue un escultor de Luxemburgo, nacido el   y fallecido el  en Luxemburgo.

Vida y obras

En 1920 obtuvo el Prix Grand-Duc Adolphe, otorgado por el Círculo artístico de Luxemburgo.

A la competición de escultura de los Juegos Olímpicos de París del año 1924, presentó la obra titulada "Vers l'olympiade" ("A través de la Olimpiada").

Obtuvo una medalla de plata. Superó a Jean René Gauguin y Claude-Léon Mascaux que compartieron la medalla de bronce. Fueron superados por el griego Konstantinos Dimitriadis, medalla de oro.
Familia
Era hermano del deportista olímpico, corredor en Bobsleigh, Willy Heldenstein.

Notas y referencias

Bibliografía
Kugener, H., 2005. Die zivilen und militärischen Ärzte und Apotheker im Großherzogtum Luxemburg. Band 2/3 (H-R). Luxemburg, S. 691-692.Escher Tageblatt 1918, Nr. 190 (9. Juli), S. 3 (Kunstverein: …Enkel von Papa Franz Heldenstein…).
Luxembourgian Sculptors: Lucien Wercollier, Raymond Petit, Auguste Trémont, Frantz Heldenstein, Claus Cito, General Books LLC, 2010, ISBN 1158418388, 9781158418381
Richard Stanton, The Forgotten Olympic Art Competitions, Trafford Publishing, 01/03/2001 - 412 páginas (pp.86)
Enlaces internos
Luxemburgo en los Juegos Olímpicos
Enlaces externos

Enlaces externos

Escultores de Luxemburgo
Medallistas olímpicos de plata de Luxemburgo
Medallistas olímpicos de plata de París 1924
Escultores del siglo XX
Escultores de Luxemburgo en Francia
Luxemburgueses del siglo XX
Fallecidos en Luxemburgo (ciudad)

Frantz Heldenstein


A Cantiere Navale Triestino foi um estaleiro naval sediado em Monfalcone, no litoral do Mar Adriático. Foi fundado em 1907 pelos irmãos Callisto, Alberto e Fausto Cosulich, donos de veleiros que se mudaram para Trieste, na Áustria-Hungria, em 1889 e pelos anos seguintes aproveitaram-se do crescimento industrial e influxo de imigrantes da região para crescer seus negócios.

Os Cosulich contrataram o engenheiro naval britânico James Steward para atuar como diretor técnico do estaleiro, trazendo também consigo um núcleo diretivo e de trabalhadores britânicos. O primeiro navio construído no novo estaleiro foi o navio de carga SS Trieste, lançado ao mar em 1908. A Cantiere Navale Triestino logo se tornou uma das principais empresas de Monfalcone, influenciando a economia da região e ajudando a cidade a quadruplicar sua população em apenas quatro anos.

Monfalcone passou para o domínio da Itália após a Primeira Guerra Mundial. O estaleiro foi danificado durante a guerra, porém voltou a funcionar apenas um ano após o fim do conflito. A empresa continuou a operar pela década seguinte, porém crises financeiras afetaram a Cantiere Navale Triestino, que em 1930 decidiu se fundir com a vizinha Stabilimento Tecnico Triestino a fim de formar a Cantieri Riuniti dell'Adriatico para poderem aproveitar melhor o mercado e crescimento industrial.

Ligações externas

Empresas fundadas em 1907
Estaleiros da Áustria-Hungria
Estaleiros da Itália
Empresas extintas em 1930

Cantiere Navale Triestino


රතු රැජින යනු ලුවිස් කැරොල්ගේ ෆැන්ටසි නවකථාවක් වන තෲ ද ලුකිං-ග්ලාස්හි හමුවන ප්‍රබන්ධ චරිතයකි. නිතරම ඇයව පෙර ග්‍රන්ථ‍ය වන ඇලිස්'ස් ඇඩේවන්චර්ස් ඉන් වොන්ඩර්ලෑන්ඩ්හි එන හාරත රැජින සමග වරදවා වටහා ගැනේ. නමුත් මෙම චරිත දෙක ඉතා වෙනස් ය.

දළ විශ්ලේෂණය
තෲ ද ලුකිං-ග්ලාස් තුළ චෙස් ක්‍රීඩාවේ ඉත්තකු වන රතු රැජින එදිරිවාදියකු ලෙස සැලකිය හැක්කේ කථාවේ ඇය ඇලිස්ට විරුද්ධ පාර්ශ්වයේ රැජින වන නිසායි. නමුත්, ආරම්භයේ දී ඇය මිත්‍රශීලී තැනැත්තියකි. රතු රැජින චෙස් නීතිවල උසස් වීම පිළිබඳ කියා දෙයි. විශේෂයෙන්ම පෝන් කෙනකු ලෙස අරඹා පුවරුවේ විරුද්ධ පස අටවන කොටුව වෙත ළඟාවීමෙන් රැජිනක විය හැකි බව ඇය ඇලිස්ට කියා දෙයි. චෙස් ක්‍රීඩාවේ රැජිනක බැවින් රතු රැජිනට නිරායාසයෙන් වේගවත්ව චලනය විය හැක.

ආශ්‍රේයයන්

වැඩිදුර කියවීමට
 Bell, G. (1982). The Masterpiece Of Nature: The Evolution and Genetics of Sexuality. University of California Press, Berkeley, 378 pp.
 Lewis Carroll. 1960 (reprinted). The Annotated Alice: Alice's Adventures in Wonderland and Through the Looking-Glass, illustrated by J. Tenniel, with an Introduction and Notes by M. Gardner. The New American Library, New York, 345 pp. Through the Looking-Glass and What Alice Found There
 Dawkins, R. & Krebs, J. R. (1979). Arms races between and within species.  Proceedings of the Royal society of London, B 205, 489–511.
 Francis Heylighen (2000): "The Red Queen Principle", in: F. Heylighen, C. Joslyn and V. Turchin (editors): Principia Cybernetica Web (Principia Cybernetica, Brussels), URL: http://pespmc1.vub.ac.be/REDQUEEN.html.
 Pearson, Paul N. (2001) Red Queen hypothesis Encyclopedia of Life Sciences http://www.els.net
 Ridley, M. (1995) The Red Queen: Sex and the Evolution of Human Nature, Penguin Books, ISBN 0-14-024548-0
 Leigh Van Valen. (1973). "A new evolutionary law". Evolutionary Theory 1: 1—30.
 Vermeij, G.J. (1987). Evolution and escalation: An ecological history of life. Princeton University Press, Princeton, NJ.

ලුවිස් කැරොල් චරිත
ප්‍රබන්ධ රැජිනියෝ
1871දී හඳන්වා දුන් ප්‍රබන්ධ චරිත
වන්ස් අපොන් අ ටයිම් (රූපවාහිනී කතාමාලාව) චරිත

රතු රැජින (තෲ ද ලුකිං-ග්ලාස්)


Bottle Shock es una película de 2008, una comedia dramática basada en la competencia de vino, cuando el vino de California derrotó al vino francés en una prueba a ciegas. Protagonizada por Alan Rickman, Chris Pine y Bill Pullman y dirigida por Randall Miller, quien escribió el guion junto con Jody Savin y Ross Schwartz. Se estrenó en el Festival de Cine de Sundance 2008.

Reparto

Banda sonora

Referencias

Películas ambientadas en San Francisco

Bottle Shock


جديتا  هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء زحلة في محافظة البقاع. وهناك قريه أردنية كبيرة تحمل نفس الاسم في محافظة اربد

المراجع

أماكن مأهولة في محافظة البقاع
قرى لبنان
قضاء زحلة

جديتا (زحلة)


පුරාතන රෝමයේ භාවිතා කෙරුණු සංඛ්‍යා ක්‍රමය වූ රෝමානු සංඛ්‍යා යනු, අගයයන් විදහා පෑමට ලතින් හෝඩියේ අකුරු වල සංයෝජනයන් භාවිතා කල ක්‍රමයකි. .  1 සිට 10 දක්වා සංඛ්‍යා, රෝමානු සංඛ්‍යා විසින් දක්වන්නේ පහත ලෙසිනි:
.

රෝමානු සංඛ්‍යා ක්‍රමය,  එට්‍රස්කානු සංඛ්‍යා වලට ඥාතිත්වයක් දක්වයි. රෝමානු අධිරාජ්‍යයෙහි අභාවයෙන් පසුව වුද රෝමානු සංඛ්‍යා භාවිතය දිගටම පැවතිණි.  14වන සියවසෙන් පසුව, රෝමානු සංඛ්‍යා වෙනුවට, වඩාත් පහසු  හින්දු-අරාබි සංඛ්‍යා ආදේශ වීම ඇරඹිණි; කෙසේවෙතත් මෙම ක්‍රියාවලිය ක්‍රමයෙන් සිදුවූවක් වූ අතර, වර්තමානයේ වුවද සමහරක් සුළු නියැලුම්හී රෝමානු සංඛ්‍යා භාවිතය දක්නට ලැබේ.

රෝමානු සංඛ්‍යා කියැවීම

වර්තමානයේ භාවිතා කෙරෙන, රෝමානු සංඛ්‍යා පදනම්ව ඇත්තේ සංකේත හතක් මතය:

සංඛ්‍යා සදනු ලබන්නේ සංකේත සංයෝග කිරීමෙන් සහ අගයයන් එකතු කිරීමෙනි. මෙලෙස,   යනු එකේ ඒවා දෙකකි, එනම් 2 වෙන අතර,  යනු දහයේ එකක් සහ එකේ ඒවා තුනකි, එනම්  13 වෙයි. මෙම ක්‍රමයෙහි ශුන්‍ය නොමැති අතර, එබැවින් 207, නිදසුනක් ලෙසින්,  වන්නේ, සියයේ ඒවා දෙකක්, පහේ එකක් හා එකේ ඒවා දෙකක් සඳහා සංකේත භාවිතයෙනි. 1066 යනු  , එක් දහස්, පනහ සහ දහය, පහක් සහ එකක් වෙයි.

ආශ්‍රිත

රෝමානු සංඛ්‍යා


Leandro Marconi ist der Name folgender Personen:
* Leandro Marconi (Architekt, 1763) (1763–1837), italienischer Architekt und Maler
 Leandro Marconi (Architekt, 1834) (1834–1919), polnischer Architekt

Leandro Marconi


The Jaguar XK150 is a sports car produced by Jaguar between 1957 and 1961 as the successor to the XK140.

Initially it was only available in fixed head coupé (FHC) and drophead coupé (DHC) versions. The roadster without full weather equipment which had begun the XK line was launched as the XK150 OTS (open two-seater) in 1958. Minimal rear seats were fitted in the coupés. The open two-seater was fitted for the first time with wind-up windows in taller high-silled doors, but retained the very simple folding roof of its predecessors.

History
Announced in its home market in May 1957 the XK150 bore a family resemblance to the XK120 and XK140 but was radically revised. Most visibly, a one-piece windscreen replaced the split screen, and the wing line carried higher and more streamlined at the doors. The widened bonnet opened down to the wings, and on the coupés the windscreen frame was moved forward  to make passenger access easier. The car was available at various times in Red, Pearl Grey, White, Indigo Blue, Claret, Cotswold Blue, Black, Mist Grey, Sherwood Green, Carmen Red, British Racing Green, Cornish Grey, and Imperial Maroon.

The XK150's dashboard came trimmed in leather, with walnut optional on all models. On the early drophead coupés, the aluminium centre dash panel, which was discontinued after June 1958, had an X pattern engraving similar to the early 3.8 E-Type. Thinner doors gave more interior space. A little red light reminded the driver that the front parking lights, located atop the wings (fenders), were on.

Suspension and chassis were very similar to the XK140, with manual-only rack and pinion steering. The 3.4 litre DOHC straight-6 XK engine was similar to the XK140's, but a new "B" type cylinder head raised power to 180 SAE bhp at 5750 rpm.

The first closed and convertible XK150s were slower than their predecessors. After a twelve-month delay caused by the February 1957 factory fire, this deficit was corrected in the spring of 1958 with the March release of special equipment models fitted with disc brakes and more powerful SE engine. Twin  SU HD6 carburettors and a modified B type cylinder head with larger exhaust valves improved performance to 210 SAE bhp at 5500 rpm. While most export cars were SE models, a third option for the open two-seater featured an "S" engine with three  SU HD8 carburettors and a straight-port cylinder head boosting power to a claimed 250 SAE bhp.

In 1960 the  3.8 litre engine fitted in the full-sized luxury Mark IX saloon since October 1958 became available. It was tuned to produce up to  in S models and propel an XK150 to   and from 0–60 mph in around 7.0 seconds. Fuel economy was 18mpg. Four-wheel Dunlop  disc brakes appeared for the first time as an option. Factory specification 6.00 × 16 inch Dunlop Road Speed tyres or optional 185VR16 Pirelli Cinturato CA67 radials could be fitted on either 16 × 5K½ solid wheels or optional 16 × 5K wire wheels.

The E-Type replacement was announced in the middle of March 1961.

Production
Production ended in October 1960 with 9,382 vehicles, including 2,265 Roadsters open-two seater OTS, 4,445 Fixed head coupés FHC and 2,672 drop head coupés DHC.

Engine specifications

Performance
A 250 bhp 3.4 litre XK150S fixed-head coupé with limited slip differential was tested by The Motor in 1959. It had a top speed of  and could accelerate from 0– in 7.8 seconds. Fuel consumption of  was recorded. The test car cost £2110 including taxes of £623. It was at the time the fastest closed car the magazine had ever subjected to a full road test.

The bhp figures quoted are SAE gross and not SAE net horsepower ratings. In comparison, the 3.4L 1954 Jaguar 'D'-type with racing camshafts, larger 1.875in. inlet valves, and 3 dual-choke Weber carburettors was rated at 246 bhp.

Coachbuilt version

Jaguar XK150 By Bertone
A total of 3 bare chassis were sent to Bertone in Turin to be bodied as prototype fixed-head coupés. They were reportedly meant to be the replacement for the XK150 and wore an "XKE" badge on their rear flanks. Jaguar ended up replacing the XK150 with the E-Type.

Gallery

References

External links
 XKData.com volunteer maintained online registry with thousands of cars

XK150
Rear-wheel-drive vehicles
Roadsters
Cars introduced in 1957
1950s cars
1960s cars
Cars discontinued in 1961

Jaguar XK150


Gas chromatography (GC) is a common type of chromatography used in analytical chemistry for separating and analyzing compounds that can be vaporized without decomposition. Typical uses of GC include testing the purity of a particular substance, or separating the different components of a mixture. In preparative chromatography, GC can be used to prepare pure compounds from a mixture.

Gas chromatography is also sometimes known as vapor-phase chromatography (VPC), or gas–liquid partition chromatography (GLPC). These alternative names, as well as their respective abbreviations, are frequently used in scientific literature.

Gas chromatography is the process of separating compounds in a mixture by injecting a gaseous or liquid sample into a mobile phase, typically called the carrier gas, and passing the gas through a stationary phase. The mobile phase is usually an inert gas or an unreactive gas such as helium, argon,  nitrogen or hydrogen. The stationary phase can be solid or liquid, although most GC systems today use a polymeric liquid stationary phase. The stationary phase is contained inside of a separation column. Today, most GC columns are fused silica capillaries with an inner diameter of 100-320 μm and a length of 5-60 m. The GC column is located inside an oven where the temperature of the gas can be controlled and the effluent coming off the column is monitored by a suitable detector.

Operating principle

A gas chromatograph is made of a narrow tube, known as the column, through which the vaporized sample passes, carried along by a continuous flow of inert or nonreactive gas. Components of the sample pass through the column at different rates, depending on their chemical and physical properties and the resulting interactions with the column lining or filling, called the stationary phase. The column is typically enclosed within a temperature controlled oven. As the chemicals exit the end of the column, they are detected and identified electronically.

History

Background
Chromatography dates to 1903 in the work of the Russian scientist, Mikhail Semenovich Tswett, who separated plant pigments via liquid column chromatography.

Invention
The invention of gas chromatography is generally attributed to Anthony T. James and Archer J.P. Martin. Their gas chromatograph used partition chromatography as the separating principle, rather than adsorption chromatography. The popularity of gas chromatography quickly rose after the development of the flame ionization detector.
Martin and another one of their colleagues, Richard Synge, with whom he shared the 1952 Nobel Prize in Chemistry, had noted in an earlier paper that chromatography might also be used to separate gases. Synge pursued other work while Martin continued his work with James.

Gas adsorption chromatography precursors
German physical chemist Erika Cremer in 1947 together with Austrian graduate student Fritz Prior developed what could be considered the first gas chromatograph that consisted of a carrier gas, a column packed with silica gel, and a thermal conductivity detector. They exhibited the chromatograph at ACHEMA in Frankfurt, but nobody was interested in it.
N.C. Turner with the Burrell Corporation introduced in 1943 a massive instrument that used a charcoal column and mercury vapors. Stig Claesson of Uppsala University published in 1946 his work on a charcoal column that also used mercury.
Gerhard Hesse, while a professor at the University of Marburg/Lahn decided to test the prevailing opinion among German chemists that molecules could not be separated in a moving gas stream. He set up a simple glass column filled with starch and successfully separated bromine and iodine using nitrogen as the carrier gas. He then built a system that flowed an inert gas through a glass condenser packed with silica gel and collected the eluted fractions.
Courtenay S.G Phillips of Oxford University investigated separation in a charcoal column using a thermal conductivity detector. He consulted with Claesson and decided to use displacement as his separating principle. After learning about the results of James and Martin, he switched to partition chromatography.

Column technology
Early gas chromatography used packed columns, made of block 1-5 m long, 1-5 mm diameter, and filled with particles. The resolution of packed columns was improved by the invention of capillary column, in which the stationary phase is coated on the inner wall of the capillary.

Physical components

Autosamplers

The autosampler provides the means to introduce a sample automatically into the inlets. Manual insertion of the sample is possible but is no longer common. Automatic insertion provides better reproducibility and time-optimization.Different kinds of autosamplers exist. Autosamplers can be classified in relation to sample capacity (auto-injectors vs. autosamplers, where auto-injectors can work a small number of samples), to robotic technologies (XYZ robot vs. rotating robot – the most common), or to analysis:
 Liquid
 Static head-space by syringe technology
 Dynamic head-space by transfer-line technology
 Solid phase microextraction (SPME)

Inlets

The column inlet (or injector) provides the means to introduce a sample into a continuous flow of carrier gas. The inlet is a piece of hardware attached to the column head.

Common inlet types are:
 S/SL (split/splitless) injector; a sample is introduced into a heated small chamber via a syringe through a septum – the heat facilitates volatilization of the sample and sample matrix. The carrier gas then either sweeps the entirety (splitless mode) or a portion (split mode) of the sample into the column. In split mode, a part of the sample/carrier gas mixture in the injection chamber is exhausted through the split vent. Split injection is preferred when working with samples with high analyte concentrations (>0.1%) whereas splitless injection is best suited for trace analysis with low amounts of analytes (<0.01%). In splitless mode the split valve opens after a pre-set amount of time to purge heavier elements that would otherwise contaminate the system. This pre-set (splitless) time should be optimized, the shorter time (e.g., 0.2 min) ensures less tailing but loss in response, the longer time (2 min) increases tailing but also signal.
 On-column inlet; the sample is here introduced directly into the column in its entirety without heat, or at a temperature below the boiling point of the solvent. The low temperature condenses the sample into a narrow zone. The column and inlet can then be heated, releasing the sample into the gas phase. This ensures the lowest possible temperature for chromatography and keeps samples from decomposing above their boiling point.
 PTV injector; Temperature-programmed sample introduction was first described by Vogt in 1979. Originally Vogt developed the technique as a method for the introduction of large sample volumes (up to 250 µL) in capillary GC. Vogt introduced the sample into the liner at a controlled injection rate. The temperature of the liner was chosen slightly below the boiling point of the solvent. The low-boiling solvent was continuously evaporated and vented through the split line. Based on this technique, Poy developed the programmed temperature vaporising injector; PTV. By introducing the sample at a low initial liner temperature many of the disadvantages of the classic hot injection techniques could be circumvented.
 Gas source inlet or gas switching valve; gaseous samples in collection bottles are connected to what is most commonly a six-port switching valve.  The carrier gas flow is not interrupted while a sample can be expanded into a previously evacuated sample loop. Upon switching, the contents of the sample loop are inserted into the carrier gas stream.
 P/T (Purge-and-Trap) system;  An inert gas is bubbled through an aqueous sample causing insoluble volatile chemicals to be purged from the matrix.  The volatiles are 'trapped' on an absorbent column (known as a trap or concentrator) at ambient temperature.  The trap is then heated and the volatiles are directed into the carrier gas stream.  Samples requiring preconcentration or purification can be introduced via such a system, usually hooked up to the S/SL port.

The choice of carrier gas (mobile phase) is important.  Hydrogen has a range of flow rates that are comparable to helium in efficiency.  However, helium may be more efficient and provide the best separation if flow rates are optimized. Helium is non-flammable and works with a greater number of detectors and older instruments.  Therefore, helium is the most common carrier gas used.  However, the price of helium has gone up considerably over recent years, causing an increasing number of chromatographers to switch to hydrogen gas.  Historical use, rather than rational consideration, may contribute to the continued preferential use of helium.

Detectors

Commonly used detectors are the flame ionization detector (FID) and the thermal conductivity detector (TCD).  While TCDs are beneficial in that they are non-destructive, its low detection limit for most analytes inhibits widespread use. FIDs are sensitive primarily to hydrocarbons, and are more sensitive to them than TCD.  FIDs cannot detect water or carbon dioxide which make them ideal for environmental organic analyte analysis. FID is two to three times more sensitive to analyte detection than TCD.

The TCD relies on the thermal conductivity of matter passing around a thin wire of tungsten-rhenium with a current traveling through it. In this set up helium or nitrogen serve as the carrier gas because of their relatively high thermal conductivity which keep the filament cool and maintain uniform resistivity and electrical efficiency of the filament. When analyte molecules elute from the column, mixed with carrier gas, the thermal conductivity decreases while there is an increase in filament temperature and resistivity resulting in fluctuations in voltage ultimately causing a detector response.  Detector sensitivity is proportional to filament current while it is inversely proportional to the immediate environmental temperature of that detector as well as flow rate of the carrier gas.

In a flame ionization detector (FID), electrodes are placed adjacent to a flame fueled by hydrogen / air near the exit of the column, and when carbon containing compounds exit the column they are pyrolyzed by the flame. This detector works only for organic / hydrocarbon containing compounds due to the ability of the carbons to form cations and electrons upon pyrolysis which generates a current between the electrodes.  The increase in current is translated and appears as a peak in a chromatogram. FIDs have low detection limits (a few picograms per second) but they are unable to generate ions from carbonyl containing carbons. FID compatible carrier gasses include helium, hydrogen, nitrogen, and argon.

In FID, sometimes the stream is modified before entering the detector. A methanizer converts carbon monoxide and carbon dioxide into methane so that it can be detected. A different technology is the polyarc, by Activated Research Inc, that converts all compounds to methane.

Alkali flame detector (AFD) or alkali flame ionization detector (AFID) has high sensitivity to nitrogen and phosphorus, similar to NPD. However, the alkaline metal ions are supplied with the hydrogen gas, rather than a bead above the flame. For this reason AFD does not suffer the "fatigue" of the NPD, but provides a constant sensitivity over long period of time. In addition, when alkali ions are not added to the flame, AFD operates like a standard FID. A catalytic combustion detector (CCD) measures combustible hydrocarbons and hydrogen. Discharge ionization detector (DID) uses a high-voltage electric discharge to produce ions.

Flame photometric detector (FPD) uses a photomultiplier tube to detect spectral lines of the compounds as they are burned in a flame. Compounds eluting off the column are carried into a hydrogen fueled flame which excites specific elements in the molecules, and the excited elements (P,S, Halogens, Some Metals) emit light of specific characteristic wavelengths. The emitted light is filtered and detected by a photomultiplier tube. In particular, phosphorus emission is around 510–536 nm and sulfur emission is at 394 nm. With an atomic emission detector (AED), a sample eluting from a column enters a chamber which is energized by microwaves that induce a plasma. The plasma causes the analyte sample to decompose and certain elements generate an atomic emission spectra. The atomic emission spectra is diffracted by a diffraction grating and detected by a series of photomultiplier tubes or photo diodes.

Electron capture detector (ECD) uses a radioactive beta particle (electron) source to measure the degree of electron capture. ECD are used for the detection of molecules containing electronegative / withdrawing elements and functional groups like halogens, carbonyl, nitriles, nitro groups, and organometalics. In this type of detector either nitrogen or 5% methane in argon is used as the mobile phase carrier gas. The carrier gas passes between two electrodes placed at the end of the column, and adjacent to the cathode (negative electrode) resides a radioactive foil such as 63Ni. The radioactive foil emits a beta particle (electron) which collides with and ionizes the carrier gas to generate more ions resulting in a current. When analyte molecules with electronegative / withdrawing elements or functional groups electrons are captured which results in a decrease in current generating a detector response.

Nitrogen–phosphorus detector (NPD), a form of thermionic detector where nitrogen and phosphorus alter the work function on a specially coated bead and a resulting current is measured.

Dry electrolytic conductivity detector (DELCD) uses an air phase and high temperature (v. Coulsen) to measure chlorinated compounds.

Mass spectrometer (MS), also called GC-MS; highly effective and sensitive, even in a small quantity of sample. This detector can be used to identify the analytes in chromatograms by their mass spectrum. Some GC-MS are connected to an NMR spectrometer which acts as a backup detector. This combination is known as GC-MS-NMR. Some GC-MS-NMR are connected to an infrared spectrophotometer which acts as a backup detector. This combination is known as GC-MS-NMR-IR. It must, however, be stressed this is very rare as most analyses needed can be concluded via purely GC-MS.

Vacuum ultraviolet (VUV) represents the most recent development in gas chromatography detectors. Most chemical species absorb and have unique gas phase absorption cross sections in the approximately 120–240 nm VUV wavelength range monitored. Where absorption cross sections are known for analytes, the VUV detector is capable of absolute determination (without calibration) of the number of molecules present in the flow cell in the absence of chemical interferences.

Olfactometric detector, also called GC-O, uses a human assessor to analyse the odour activity of compounds. With an odour port or a sniffing port, the quality of the odour, the intensity of the odour and the duration of the odour activity of a compound can be assessed.

Other detectors include the Hall electrolytic conductivity detector (ElCD), helium ionization detector (HID), infrared detector (IRD), photo-ionization detector (PID), pulsed discharge ionization detector (PDD), and thermionic ionization detector (TID).

Methods

The method is the collection of conditions in which the GC operates for a given analysis.  Method development is the process of determining what conditions are adequate and/or ideal for the analysis required.

Conditions which can be varied to accommodate a required analysis include inlet temperature, detector temperature, column temperature and temperature program, carrier gas and carrier gas flow rates, the column's stationary phase, diameter and length, inlet type and flow rates, sample size and injection technique.  Depending on the detector(s) (see below) installed on the GC, there may be a number of detector conditions that can also be varied.  Some GCs also include valves which can change the route of sample and carrier flow. The timing of the opening and closing of these valves can be important to method development.

Carrier gas selection and flow rates
Typical carrier gases include helium, nitrogen, argon, and hydrogen.  Which gas to use is usually determined by the detector being used, for example, a DID requires helium as the carrier gas.  When analyzing gas samples the carrier is also selected based on the sample's matrix, for example, when analyzing a mixture in argon, an argon carrier is preferred because the argon in the sample does not show up on the chromatogram. Safety and availability can also influence carrier selection.

The purity of the carrier gas is also frequently determined by the detector, though the level of sensitivity needed can also play a significant role.  Typically, purities of 99.995% or higher are used.  The most common purity grades required by modern instruments for the majority of sensitivities are 5.0 grades, or 99.999% pure meaning that there is a total of 10 ppm of impurities in the carrier gas that could affect the results.  The highest purity grades in common use are 6.0 grades, but the need for detection at very low levels in some forensic and environmental applications has driven the need for carrier gases at 7.0 grade purity and these are now commercially available.  Trade names for typical purities include "Zero Grade," "Ultra-High Purity (UHP) Grade," "4.5 Grade" and "5.0 Grade."

The carrier gas linear velocity affects the analysis in the same way that temperature does (see above).  The higher the linear velocity the faster the analysis, but the lower the separation between analytes.  Selecting the linear velocity is therefore the same compromise between the level of separation and length of analysis as selecting the column temperature. The linear velocity will be implemented by means of the carrier gas flow rate, with regards to the inner diameter of the column.

With GCs made before the 1990s, carrier flow rate was controlled indirectly by controlling the carrier inlet pressure, or "column head pressure."  The actual flow rate was measured at the outlet of the column or the detector with an electronic flow meter, or a bubble flow meter, and could be an involved, time consuming, and frustrating process.  It was not possible to vary the pressure setting during the run, and thus the flow was essentially constant during the analysis. The relation between flow rate and inlet pressure is calculated with Poiseuille's equation for compressible fluids.

Many modern GCs, however, electronically measure the flow rate, and electronically control the carrier gas pressure to set the flow rate.  Consequently, carrier pressures and flow rates can be adjusted during the run, creating pressure/flow programs similar to temperature programs.

Stationary compound selection
The polarity of the solute is crucial for the choice of stationary compound, which in an optimal case would have a similar polarity as the solute. Common stationary phases in open tubular columns are cyanopropylphenyl dimethyl polysiloxane, carbowax polyethyleneglycol, biscyanopropyl cyanopropylphenyl polysiloxane and diphenyl dimethyl polysiloxane. For packed columns more options are available.

Inlet types and flow rates
The choice of inlet type and injection technique depends on if the sample is in liquid, gas, adsorbed, or solid form, and on whether a solvent matrix is present that has to be vaporized. Dissolved samples can be introduced directly onto the column via a COC injector, if the conditions are well known; if a solvent matrix has to be vaporized and partially removed, a S/SL injector is used (most common injection technique); gaseous samples (e.g., air cylinders) are usually injected using a gas switching valve system; adsorbed samples (e.g., on adsorbent tubes) are introduced using either an external (on-line or off-line) desorption apparatus such as a purge-and-trap system, or are desorbed in the injector (SPME applications).

Sample size and injection technique

Sample injection

The real chromatographic analysis starts with the introduction of the sample onto the column. The development of capillary gas chromatography resulted in many practical problems with the injection technique. The technique of on-column injection, often used with packed columns, is usually not possible with capillary columns. In the injection system in the capillary gas chromatograph the amount injected should not overload the column and
the width of the injected plug should be small compared to the spreading due to the chromatographic process. Failure to comply with this latter requirement will reduce the separation capability of the column. As a general rule, the volume injected, Vinj, and the volume of the detector cell, Vdet, should be about 1/10 of the volume occupied by the portion of sample containing the molecules of interest (analytes) when they exit the column.

Some general requirements which a good injection technique should fulfill are that it should be possible to obtain the column's optimum separation efficiency, it should allow accurate and reproducible injections of small amounts of representative samples, it should induce no change in sample composition, it should not exhibit discrimination based on differences in boiling point, polarity, concentration or thermal/catalytic stability, and it should be applicable for trace analysis as well as for undiluted samples.

However, there are a number of problems inherent in the use of syringes for injection. Even the best syringes claim an accuracy of only 3%, and in unskilled hands, errors are much larger. The needle may cut small pieces of rubber from the septum as it injects sample through it. These can block the needle and prevent the syringe filling the next time it is used. It may not be obvious that this has happened. A fraction of the sample may get trapped in the rubber, to be released during subsequent injections. This can give rise to ghost peaks in the chromatogram. There may be selective loss of the more volatile components of the sample by evaporation from the tip of the needle.

Column selection
The choice of column depends on the sample and the active measured. The main chemical attribute regarded when choosing a column is the polarity of the mixture, but functional groups can play a large part in column selection. The polarity of the sample must closely match the polarity of the column stationary phase to increase resolution and separation while reducing run time. The separation and run time also depends on the film thickness (of the stationary phase), the column diameter and the column length.

Column temperature and temperature program

The column(s) in a GC are contained in an oven, the temperature of which is precisely controlled electronically.  (When discussing the "temperature of the column," an analyst is technically referring to the temperature of the column oven.  The distinction, however, is not important and will not subsequently be made in this article.)

The rate at which a sample passes through the column is directly proportional to the temperature of the column.  The higher the column temperature, the faster the sample moves through the column.  However, the faster a sample moves through the column, the less it interacts with the stationary phase, and the less the analytes are separated.

In general, the column temperature is selected to compromise between the length of the analysis and the level of separation.

A method which holds the column at the same temperature for the entire analysis is called "isothermal."  Most methods, however, increase the column temperature during the analysis, the initial temperature, rate of temperature increase (the temperature "ramp"), and final temperature are called the temperature program.

A temperature program allows analytes that elute early in the analysis to separate adequately, while shortening the time it takes for late-eluting analytes to pass through the column.

Data reduction and analysis

Qualitative analysis

Generally, chromatographic data is presented as a graph of detector response (y-axis) against retention time (x-axis), which is called a chromatogram.  This provides a spectrum of peaks for a sample representing the analytes present in a sample eluting from the column at different times.  Retention time can be used to identify analytes if the method conditions are constant.  Also, the pattern of peaks will be constant for a sample under constant conditions and can identify complex mixtures of analytes. However, in most modern applications, the GC is connected to a mass spectrometer or similar detector that is capable of identifying the analytes represented by the peaks.

Quantitative analysis

The area under a peak is proportional to the amount of analyte present in the chromatogram.  By calculating the area of the peak using the mathematical function of integration, the concentration of an analyte in the original sample can be determined.  Concentration can be calculated using a calibration curve created by finding the response for a series of concentrations of analyte, or by determining the relative response factor of an analyte.  The relative response factor is the expected ratio of an analyte to an internal standard (or external standard) and is calculated by finding the response of a known amount of analyte and a constant amount of internal standard (a chemical added to the sample at a constant concentration, with a distinct retention time to the analyte).

In most modern GC-MS systems, computer software is used to draw and integrate peaks, and match MS spectra to library spectra.

Applications
In general, substances that vaporize below 300 °C (and therefore are stable up to that temperature) can be measured quantitatively. The samples are also required to be salt-free; they should not contain ions. Very minute amounts of a substance can be measured, but it is often required that the sample must be measured in comparison to a sample containing the pure, suspected substance known as a reference standard.

Various temperature programs can be used to make the readings more meaningful; for example to differentiate between substances that behave similarly during the GC process.

Professionals working with GC analyze the content of a chemical product, for example in assuring the quality of products in the chemical industry; or measuring chemicals in soil, air or water, such as soil gases. GC is very accurate if used properly and can measure picomoles of a substance in a 1 ml liquid sample, or parts-per-billion concentrations in gaseous samples.

In practical courses at colleges, students sometimes get acquainted to the GC by studying the contents of Lavender oil or measuring the ethylene that is secreted by Nicotiana benthamiana plants after artificially injuring their leaves. These GC analyse hydrocarbons (C2-C40+). In a typical experiment, a packed column is used to separate the light gases, which are then detected with a TCD.  The hydrocarbons are separated using a capillary column and detected with a FID.  A complication with light gas analyses that include H2 is that He, which is the most common and most sensitive inert carrier (sensitivity is proportional to molecular mass) has an almost identical thermal conductivity to hydrogen (it is the difference in thermal conductivity between two separate filaments in a Wheatstone Bridge type arrangement that shows when a component has been eluted).  For this reason, dual TCD instruments used with a separate channel for hydrogen that uses nitrogen as a carrier are common.  Argon is often used when analysing gas phase chemistry reactions such as F-T synthesis so that a single carrier gas can be used rather than two separate ones.  The sensitivity is reduced, but this is a trade off for simplicity in the gas supply.

Gas chromatography is used extensively in forensic science. Disciplines as diverse as solid drug dose (pre-consumption form) identification and quantification, arson investigation, paint chip analysis, and toxicology cases, employ GC to identify and quantify various biological specimens and crime-scene evidence.

See also
 Analytical chemistry
 Chromatography
 Gas chromatography–mass spectrometry
 Gas chromatography-olfactometry
 High-performance liquid chromatography
 Inverse gas chromatography
 Proton transfer reaction mass spectrometry
 Secondary electrospray ionization
 Selected ion flow tube mass spectrometry
 Standard addition
 Thin layer chromatography
 Unresolved complex mixture

References

External links

 Chromatographic Columns in the Chemistry LibreTexts Library

Laboratory techniques

Gas chromatography


An Tetramicra urbaniana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Célestin Alfred Cogniaux. An Tetramicra urbaniana in nahilalakip ha genus nga Tetramicra, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tetramicra

Tetramicra urbaniana


La Vision-S est un concept car de SUV électrique développée par le fabricant d'électronique japonais Sony.

Présentation
Le concept Vision-S 02 est dévoilé le  au Consumer Electronics Show (CES) où Sony annonce la création d'une filiale baptisée Sony Mobility. Le SUV Vision-S 02 fait suite à la présentation de la berline Vision-S 01 présentée 2 ans plus tôt au CES 2020. Ces deux véhicules servant de base à la création du constructeur automobile japonais Afeela.

Caractéristiques techniques

Motorisation

Références

Annexes

Articles connexes
 Sony Vision-S
 Sony
 Afeela

Liens externes
Site officiel

Véhicule conceptuel
Automobile des années 2020
Automobile électrique
Véhicule à transmission intégrale
SUV

Sony Vision-S 02


This is a list of DC Multiverse fictional characters which were created for and are owned by DC Comics.

Alphabetically
List of DC Comics characters: 0–9
List of DC Comics characters: A
List of DC Comics characters: B
List of DC Comics characters: C
List of DC Comics characters: D
List of DC Comics characters: E
List of DC Comics characters: F
List of DC Comics characters: G
List of DC Comics characters: H
List of DC Comics characters: I
List of DC Comics characters: J
List of DC Comics characters: K
List of DC Comics characters: L
List of DC Comics characters: M
List of DC Comics characters: N
List of DC Comics characters: O
List of DC Comics characters: P
List of DC Comics characters: Q
List of DC Comics characters: R
List of DC Comics characters: S
List of DC Comics characters: T
List of DC Comics characters: U
List of DC Comics characters: V
List of DC Comics characters: W
List of DC Comics characters: X
List of DC Comics characters: Y
List of DC Comics characters: Z

By type
List of 100 Bullets characters
List of Amalgam Comics characters
List of Aquaman enemies
List of Aquaman supporting characters
List of Batman family enemies
List of Batman supporting characters
List of Black Canary characters
List of Blue Beetle enemies
List of The Books of Magic characters
List of Bulletman enemies
List of alien races in DC Comics
Characters of the DC Extended Universe
List of DMZ characters
List of Doom Patrol enemies
List of Doomsday Clock characters
List of Fables characters
List of Firestorm enemies
List of Flash enemies
List of Flashpoint (comics) characters
List of Green Arrow supporting characters
List of Green Arrow enemies
List of Green Lantern enemies
List of Green Lantern supporting characters
List of Hawkman enemies
List of Hellblazer characters
List of DC Comics Hitman characters
List of Ibis the Invincible enemies
List of Justice League enemies
List of Justice Society of America enemies
List of The League of Extraordinary Gentlemen characters
List of Legion of Super-Heroes enemies
List of Earth-Two characters
List of Flash supporting characters
List of Kingdom Come (comics) characters
List of The American Way characters
List of metahumans in DC Comics
List of Metal Men enemies
List of Metal Men members
List of Planetary characters
List of Preacher characters
Rogues (comics)
List of The Sandman characters
List of Starman characters
List of Superman enemies
List of Superman supporting characters
List of Teen Titans enemies
List of Top 10 characters
List of Watchmen characters
List of Wonder Woman supporting characters
List of Wonder Woman enemies
List of Y: The Last Man characters

External links

 DC Comics official site

Lists of DC Comics characters


Chimborazo, 6310 metre yüksekliğinde sönmüş bir volkan. Ekvador'un en yüksek dağıdır. Zirvesi Yeryüzü'nün en uç noktasıdır.

Coğrafya ve jeoloji

Konum
Chimborazo, Ekvador Andları'nın batı kordillerinde, aynı adla anılan eyalette bulunur. Komşu zirvesi 5018 m yüksekliğindeki Carihuairazo'dur. Chimborazo'nun heybetli zirvesi, ~3500 ile 4000 m yükseklikteki kendisini çevreleyen plato üzerinde 2500 m yükselir. Çapı temelinde yaklaşık 20 km tutar. İdeal şartlarda zirvesi, sahil şehri Guayaquil'den görülebilir. Çevresinde bulunan en önemli şehirler Riobamba (yaklaşık 30 km güneydoğuda), Ambato (yaklaşık 30 km kuzeydoğuda) ve Guaranda'dır (dağın yaklaşık 25 km güneybatısında). Chimborazo, Andlar'ın yerli hayvanları olan vikunya, lama ve alpakaların yaşam alanlarının korunmasına hizmet eden, doğal koruma alanı "Reserva de Produccion Faunistica Chimborazo"'nun içinde yer alır.

Buzul
Dağın üst kısmı, yaklaşık 5100 m'den itibaren buzullarla kaplıdır. Tek tek buzul kolları aşağıya, 4600 m'ye kadar uzanırlar. Chimborazo'nun buzulları Bolivar ve Chimborazo eyaletlerinin büyük kısmının su ihtiyacını karşılar. Chimborazo'nun buzulu son zamanlarda küresel ısınma, komşu dağ Tungurahua'nın aktüel faaliyetlerini takiben küllerle örtülmesi ve El Niño fenomeni sebepleriyle (Chaffaut & Guillaume 2004, ) oldukça kütle kaybına uğramıştır.

Diğer Ekvador dağlarında olduğu gibi Chimborazo buzullarının buzu da Hieleros (ispanyolcadaki buz sözcüğü Hielo 'dan türemiştir) diye tabir edilen kişilerce koparılır, Guaranda ve Riobamba'nın pazarlarında satılır.

Yükseklik
Chimborazo, 6.310 metre yükseklikle Ekvador'un en yüksek dağıdır ve Kuzey Amerika'daki bütün dağlardan daha yüksektir. Chimborazo, Himalayalar'ın ölçülmesinden önce dünyanın en yüksek dağı olarak geçiyordu. George Everest'in 1856 yılındaki ölçümleri, başta Everest Dağı olmak üzere pek çok Himalaya zirvesinin Chimborazo'dan belirgin bir biçimde daha yüksek olduğunu göstermiştir. Hatta Andlar'da bile, aralarında en yükseği 6,959 metre ile Aconcagua olan çok sayıda daha yüksek dağ ve volkan bilinir.

Yeryüzü'nün merkezine mesafe
Yeryüzü'nün merkezinden (dünyanın çekirdeğinden,taşküreye doğru) ölçüldüğünde Chimborazo Dünya'nın en yüksek noktasıdır. Bunun sebebi gezegenin kusursuz bir küre olmayıp, ekvatordaki yarıçapının kutuplardaki yarıçapından büyük, geoit şekle sahip olmasıdır. Yeryüzünün merkezi baz alındığında 6.384.557 metre mesafe ile Chimborazo (1° güney enlemi), Everest Dağı'nın (29° kuzey enlemi) 6.382.414 metrelik mesafesini iki kilometreden daha fazla bir farkla geçer.

Tarihçe

Etimoloji
Chimborazo adının kökeni ile ilgili çeşitli teoriler mevcuttur. Bunlardan biri Cayapa dilindeki kadın - Schingbu - sözcüğü ile Quichua dilindeki (Quechua'nın lehçesi) buz/kar - Razo -kelimelerinin kombinasyonundan oluşur ve Buz-kadın olarak ortaya çıkar. Bir diğeri ise Jívaro dilindeki Chimbo taht/tanrı tahtı sözcüğünün kombinasyonundan Buzlu Tanrı Tahtı olarak sonuç verir. Çevresinde yaşayan yerli halk tarafından dağ Urcorazo olarak da adlandırılır. Quichua sözcüğü Urcu-dağ anlamında olup, kısaca Buzdan Dağ olarak anlaşılır. Yerel mistisizmde Taita Chimborazo (quichua Taita: baba),yani Baba Chimborazo olarak geçerken, Ana Tungurahua 'nın kocasıdır.

İlk tırmanış

Dağa ilk tırmanış denemesine Alexander von Humboldt, Aimé Bonpland ve Carlos Montúfar ile 23 Temmuz 1802'de girişir. Yaklaşık olarak 5.600 metre yüksekliğe ulaşırlar (o zamanki tahminleri 5.900 metre olduğu şeklindedir). Humboldt'un tırmanış tasvirine, yükseklik hastalığının semptomlarının ilk kesin betimlemelerini borçluyuz. Humboldt, dağda günler geçirir, krokisini çizer ve arka planda dağın olduğu bir şekilde kendisini resmettirir. Aralık 1831'de Fransız doğa araştırmacısı Jean Baptiste Boussingault'ın da denemesi boşa çıkar. Zirveye ilk olarak ulaşan 4 Ocak 1880'de Edward Whymper, Jean Antoine Carrel ve Louis Carrel'den oluşan bir İngiliz-İtalyan halat takımıdır. Güneybatı kanadında, 5000 metrede buzulların altında bulunan korunma kulübesine, ilk tırmanışçının onuruna "Edward-Whymper-Kulübesi" adı verilmiştir. Birçok eleştirmen başarılı ilk tırmanıştan şüphe duyduğu için Whymper, aynı yıl yeni bir rota üzerinden (batıda Pogyos'dan) iki Ekvadorlu David Beltrán ve Francisco Campaña ile beraber dağa tekrar tırmanır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Chimborazo için tırmanma bilgileri (ing.)
 Smithsonian, Global Volcanic Program: Chimborazo Summary
 "Reserva de Produccion Faunistica Chimborazo" 'nın resmi web sayfası

Altıbinlikler
Andlar
Ekvador'daki yanardağlar

Chimborazo