An Paspalum procurrens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Quarín. An Paspalum procurrens in nahilalakip ha genus nga Paspalum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Paspalum

Paspalum procurrens


Die Seychellen nahmen in London an den Olympischen Spielen 2012 teil. Es war die insgesamt achte Teilnahme an Olympischen Sommerspielen. Vom Seychelles National Olympic Committee wurden sechs Athleten in vier Sportarten nominiert.

Fahnenträger bei der Eröffnungsfeier war der Judoka Dominic Dugasse.

Teilnehmer nach Sportart

Boxen

Judo

Leichtathletik
Laufen und Gehen

Springen und Werfen

Schwimmen

Einzelnachweise

Seychellen
Sommerspiele 2012

Olympische Sommerspiele 2012/Teilnehmer (Seychellen)


ගෝලීය උණුසුම ඉහළ යාම සදහා සූර්යයාගේ බලපෑම පිළිබඳව ඇත්තේ අඩු තක්සේරුවක් බව  ඇතැම් විද්‍යාඥයෝ පවසති. ඔවුන් විශ්වවිද්‍යාල පරීෂකයන් දෙදෙනෙක් වන බෲස් වෙස්ට් හා  නිකොලේ ස්කාෆෙල්ෆා තක්සේරු කර ඇති අන්දමට 19000-2000 කාලය තුළ ගෝලීය පෘෂ්ඨයේ උණුසම ඉහළයාම සඳහා සූර්යාගේ දායකත්වය 45-50% පමණ වේ. 1980-2000 දක්වා කාලයේදී එම ප්‍රමාණය 25-35% පමණ වේ. Peter scotte ඇතුළු පර්යේෂකයන් පිරිසක් පෙන්වා දුන් පරිදි දේශගුණික ආකෘති මගින් සූර්ය බලයට සාපේකෂව හරිතාගාර වායුන්ගේ බලපෑම අධි තක්සේරුවකට ලක් කර තිබේ.  එසේම ගිනිකඳු,දූවිලි හා ගෙන්දගම් වායුන්ගෙන් ඇතිවන සිසිලනය එමඟින් අඩු තක්සේරුවකට ලක් කර ඇත. එම පර්යේෂකයන්ගේ  නිගමනයන්ට  අනුව මෙම ආකෘතිය වැඩි දියුණු කළ පසු 20 වන ශතවර්ෂය මැද සිට උෂ්ණත්වය ඉහළ යාම කෙරෙහි  වැඩි බලපෑමක්  ඇති කර ඇත්තේ හරිතාගාර වායු බව පෙනිණි.

වලා බීජායන හරහා ගැලටික් කොස්මික් කිරණ මගින් සූර්ය තාපය ඉහළ නැංවීම මෑත භාගයේදී උෂ්ණත්වය වැඩි වීමට හේතු වී බවටද අදහසකි. ඒ අනුව සූර්යායගේ චුම්භක ශක්තිය කොස්ටයික කිරණ නැමීමට බලවත් ලෙස බලපාන අතර එමගින් වලාකුළු වල ඝනීකරන න්‍යෂ්ටි වලට බලපෑම් ඇතිවිමටත්,දේශගුණික බලෑපම සූර්යයාගේ බලපෑම වැඩිවිමෙන් සිදුවෙතැයි අපේක්ෂා කරන්නක් වන්නේ අපවර්තී ගෝල‍යේ බොහෝ ප්‍රමාණයක උෂ්ණත්වය වැඩිවීමය. නමුත් හරිතාගාරයේ වායු වාදයෙන් අපේක්ෂා කරන්නේ එහි සිසිල් වීමකි අපවර්තීගෝලයේ ඕසෝන් ප්‍රමාණය අඩුවීමද සිසිල් වීම සඳහා බලපාන නමුත් සැලකිය යුතු ලෙස ඕසොන් ප්‍රමාණය අඩුවීම ආරම්භ වුයේ 1970 දශකයේ අග භාගයේ සිටය. සූර්ය විචලනය සහ ගිනිකදු ක්‍රියාකාරිත්වයේ වෙනස සම්බන්ධ වීමෙන් කාර්මික යුගයට පෙර සිට 1950 දක්වා කාලය තුළ උෂ්ණත්වය ඉහළ යාමට බලපෑ අතර,ඉන්පසු සිසිල් වීමක් සිදුවී ඇත. Peter foukd  ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය, ජර්මනිය හා ස්විට්සර්ලන්තය වන රටවල පරීක්ෂකයන් විසින් හෙලි කරනු ලැබුවේ පසුගිය වර්ෂ දහය තුළ සූර්යයාගේ දීප්තියේ වර්ධනයක් දක්නට නොලැබෙන බවයි. සූර්යා චක්‍ර මගින් සූර්ය දීප්තිය පසුගිය වර්ෂ 30 කාලයේදී 0.07% ක් වැනි සුළු ප්‍රමාණයකින් වර්ධනය වී ඇති නමුත් මෙය ගෝලීය උණුසුම ඉහළ නැංවීමට තරම් සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති නොකරයි. Mike Lockwood හා Clous froinlch ගේ පරික්ෂණ මගින් 1985 සිට කාලය තුළ ගෝලීය උණුසුම හා සූර්ය විචලනය හෝ කොස්මික් කිරණ විචලනය අතර සම්බන්ධතාවයක් නැති බව හෙළිකෙරිනි. නමුත් henrick Svensumark හා Eigil Frils - Chmnsteensen  මෙම තර්කය බැහැර කරන ලදී. 2007 දී සිදු කල පරික්ෂණයකින් පෘථිවියට පැමිණෙන කොස්ටික් කිරණ හා උෂ්ණත්වය අතර සැලකිය යුතු සම්බන්ධයක් නැති බවට අනාවරණය විය.

සටහන්

{|

|Global warming Solar variation
|-
{|
හිරු

සුර්ය විචලනය


Ceci est une liste des espèces de mammifères recensées au Bénin. Parmi les espèces de mammifères du Bénin, trois sont en danger, neuf sont vulnérables et deux sont quasi menacées. Cette liste est dérivée de la Liste rouge de l'UICN qui répertorie les espèces de mammifères et inclut les mammifères qui ont été récemment classés comme éteints (depuis 1500 après JC). La taxonomie des espèces est basée sur celle de l'UICN, de la Smithsonian Institution ou de l'Université du Michigan.

Les balises suivantes sont utilisées pour mettre en évidence l'état de conservation de chaque espèce tel qu'évalué par l'Union internationale pour la conservation de la nature :

Certaines espèces ont été évaluées à l'aide d'un ensemble de critères antérieurs. Les espèces évaluées à l'aide de ce système ont les catégories suivantes au lieu des catégories quasi menacées et moins préoccupantes :

Ordre : Tubulidentata (aardvark)

 Famille : Orycteropodidae (Oryctérope)
 Genre : Orycteropus
 Oryctérope, O. afer LC

Ordre : Hyracoidea (hyrax)
Les damans sont l'une des quatre espèces de mammifères herbivores assez petits et épais de l'ordre des Hyracoidea. De la taille d'un chat domestique, ils ont une bonne fourrure, un corps arrondi et une queue courte. Ils sont originaires d'Afrique et du Moyen-Orient.

 Famille : Procaviidae (hyrax)
 Genre : Dendrohyrax
 Hyrax des arbres de l'Ouest, D. dorsalis LC
 Genre : Procavia
 Daman du Cap, P. capensis LC

Ordre : Proboscidea (éléphants)
Les éléphants comprennent trois espèces vivantes et sont les plus grands animaux terrestres vivants.

 Famille : Elephantidae (éléphants)
 Genre : Loxodonte
 Éléphant de forêt d'Afrique, L. cyclotis CR

Ordre : Sirenia (lamantins et dugongs)
Sirenia est un ordre de mammifères herbivores entièrement aquatiques qui habitent les rivières, les estuaires, les eaux marines côtières, les marécages et les zones humides marines. Les quatre espèces sont menacées.

 Famille : Trichéchidés
 Genre : Trichechus
 Lamantin africain, Trichechus senegalensis VU

L'ordre des primates comprend les humains et leurs plus proches parents : les lémuriens, les lorisoïdes, les tarsiers, les singes et les grands singes.

 Sous-ordre : Strepsirrhini
 Infra-ordre : Lémuriformes
 Superfamille : Lorisoidea
 Famille : Lorisidés
 Genre : Perodicticus
 Potto, Perodicticus potto LR/lc
 Famille : Galagidés
 Genre : Galagoïdes
 Bushbaby du prince Demidoff, Galagoides demidovii LR/lc
 Genre : Galago
 Galago du Sénégal, Galago senegalensis LR/lc
 Sous-ordre : Haplorhini
 Infraordre : Simiiformes
 Parvorder: Catarrhini
 Superfamille : Cercopithecoidea
 Famille : Cercopithecidae (singes de l'Ancien Monde)
 Genre : Erythrocebus
 Singe patas, Erythrocebus patas LR/lc
 Genre : Chlorocébus
 Singe tantale, Chlorocebus tantalus LR/lc
 Genre : Cercopithecus
 Guénon à gorge blanche, Cercopithecus erythrogaster FR
 Singe Mona, Cercopithecus mona LR/lc
 Grand singe à nez tacheté, Cercopithecus nictitans LR/lc
 Guénon à nez tacheté moindre, Cercopithecus petaurista LR/lc
 Genre : Papio
 Babouin olive, Papio anubis LR/lc
 Sous-famille : Colobinae
 Genre : Colobe
 Colobe royal, Colobus polykomos LR /nt
 Colobe ursin, Colobus vellerosus VU
 Genre : Procolobus
 Colobe olive, Procolobus verus LR/nt
 Superfamille : Hominoidea
 Famille : Hominidés
 Sous-famille : Homininae
 Tribu : Panini
 Genre : Casserole
 Chimpanzé commun, Pan troglodytes FR

Ordre : Rodentia (rongeurs)
Les rongeurs constituent le plus grand ordre de mammifères, avec plus de 40 % des espèces de mammifères. Ils ont deux incisives dans la mâchoire supérieure et inférieure qui poussent continuellement et doivent être maintenues courtes en rongeant. La plupart des rongeurs sont petits bien que le capybara puisse peser jusqu'à 45 kg (100 kg).

 Suborder: Hystricomorpha
 Family: Hystricidae (Old World porcupines)
 Genus: Atherurus
 African brush-tailed porcupine, Atherurus africanus LC
 Genus: Hystrix
 Crested porcupine, Hystrix cristata LC
 Family: Thryonomyidae (cane rats)
 Genus: Thryonomys
 Greater cane rat, Thryonomys swinderianus LC
 Suborder: Sciurognathi
 Family: Sciuridae (squirrels)
 Subfamily: Xerinae
 Tribe: Xerini
 Genus: Xerus
 Striped ground squirrel, Xerus erythropus LC
 Tribe: Protoxerini
 Genus: Funisciurus
 Thomas's rope squirrel, Funisciurus anerythrus DD
 Red-cheeked rope squirrel, Funisciurus leucogenys DD
 Kintampo rope squirrel, Funisciurus substriatus DD
 Genus: Heliosciurus
 Gambian sun squirrel, Heliosciurus gambianus LC
 Red-legged sun squirrel, Heliosciurus rufobrachium LC
 Genus: Paraxerus
 Green bush squirrel, Paraxerus poensis LC
 Genus: Protoxerus
 Forest giant squirrel, Protoxerus stangeri LC
 Family: Gliridae (dormice)
 Subfamily: Graphiurinae
 Genus: Graphiurus
 Jentink's dormouse, Graphiurus crassicaudatus DD
 Family: Nesomyidae
 Subfamily: Dendromurinae
 Genus: Dendromus
 Gray climbing mouse, Dendromus melanotis LC
 Banana climbing mouse, Dendromus messorius LC
 Genus: Steatomys
 Northwestern fat mouse, Steatomys caurinus LC
 Dainty fat mouse, Steatomys cuppedius LC
 Subfamily: Cricetomyinae
 Genus: Cricetomys
 Emin's pouched rat, Cricetomys emini LC
 Gambian pouched rat, Cricetomys gambianus LC
 Family: Muridae (mice, rats, voles, gerbils, hamsters, etc.)
 Subfamily: Deomyinae
 Genus: Acomys
 Johan's spiny mouse, Acomys johannis LC
 Genus: Lophuromys
 Rusty-bellied brush-furred rat, Lophuromys sikapusi LC
 Genus: Uranomys
 Rudd's mouse, Uranomys ruddi LC
 Subfamily: Gerbillinae
 Genus: Tatera
 Kemp's gerbil, Tatera kempi LC
 Subfamily: Murinae
 Genus: Arvicanthis
 Sudanian grass rat, Arvicanthis ansorgei LC
 African grass rat, Arvicanthis niloticus LC
 Guinean grass rat, Arvicanthis rufinus LC
 Genus: Dasymys
 West African shaggy rat, Dasymys rufulus LC
 Genus: Hylomyscus
 Allen's wood mouse, Hylomyscus alleni LC
 Genus: Lemniscomys
 Typical striped grass mouse, Lemniscomys striatus LC
 Heuglin's striped grass mouse, Lemniscomys zebra LC
 Genus: Mastomys
 Guinea multimammate mouse, Mastomys erythroleucus LC
 Natal multimammate mouse, Mastomys natalensis LC
 Genus: Mus
 Baoule's mouse, Mus baoulei LC
 Hausa mouse, Mus haussa LC
 Matthey's mouse, Mus mattheyi LC
 African pygmy mouse, Mus minutoides LC
 Peters's mouse, Mus setulosus LC
 Genus: Praomys
 Dalton's mouse, Praomys daltoni LC
 Deroo's mouse, Praomys derooi LC
 Tullberg's soft-furred mouse, Praomys tullbergi LC
 Genus: Stochomys
 Target rat, Stochomys longicaudatus LC

Ordre : Lagomorpha (lagomorphes)
Les lagomorphes comprennent deux familles, les Leporidae ( lièvres et lapins ) et les Ochotonidae ( pikas ). Bien qu'ils puissent ressembler à des rongeurs et qu'ils aient été classés comme une superfamille dans cet ordre jusqu'au début du XXe siècle, ils ont depuis été considérés comme un ordre distinct. Ils diffèrent des rongeurs par un certain nombre de caractéristiques physiques, comme le fait d'avoir quatre incisives dans la mâchoire supérieure au lieu de deux.

 Famille : Leporidae (lapins, lièvres)
 Genre : Lepus
 Lièvre du Cap, Lepus capensis LR/lc

Ordre : Erinaceomorpha (hérissons et gymnures)
L'ordre des Erinaceomorpha contient une seule famille, les Erinaceidae, qui comprend les hérissons et les gymnures. Les hérissons sont facilement reconnaissables à leurs épines tandis que les gymnures ressemblent plus à de gros rats.

 Famille : Erinaceidae (hérissons)
 Sous-famille : Erinaceinae
 Genre : Atelerix
 Hérisson à quatre doigts, Atelerix albiventris LR/lc

Ordre : Soricomorpha (musaraignes, taupes et solénodons)
Les "musaraignes" sont des mammifères insectivores. Les musaraignes et les solénodons ressemblent beaucoup aux souris tandis que les taupes sont des fouisseurs au corps robuste.

 Famille : Soricidae (musaraignes)
 Sous-famille : Crocidurinae
 Genre : Crocidura
 Musaraigne de Crosse, Crocidura crossei LC
 La musaraigne du renard, Crocidura foxi LC
 Musaraigne des prés, Crocidura fulvastra LC
 Musaraigne musquée bicolore, Crocidura fuscomurina LC
 Musaraigne à grosse tête, Crocidura grandiceps NT
 La musaraigne de Lamotte, Crocidura lamottei LC
 Musaraigne du Nigeria, Crocidura nigeriae LC
 Musaraigne géante africaine, Crocidura olivieri LC
 Musaraigne musquée de Fraser, Crocidura poensis LC
 Musaraigne des chemins de savane, Crocidura viaria LC
 Voi musaraigne, Crocidura voi LC
 Genre : Sylvisorex
 Musaraigne grimpante, Sylvisorex megalura LC

Ordre : Chiroptères (chauves-souris)
La caractéristique la plus distinctive des chauves-souris est que leurs membres antérieurs sont développés comme des ailes, ce qui en fait les seuls mammifères capables de voler. Les espèces de chauves-souris représentent environ 20 % de tous les mammifères.

 Family: Pteropodidae (flying foxes, Old World fruit bats)
 Subfamily: Pteropodinae
 Genus: Eidolon
 Straw-coloured fruit bat, Eidolon helvum LC
 Genus: Epomophorus
 Gambian epauletted fruit bat, Epomophorus gambianus LC
 Genus: Epomops
 Franquet's epauletted fruit bat, Epomops franqueti LC
 Genus: Hypsignathus
 Hammer-headed bat, Hypsignathus monstrosus LC
 Genus: Lissonycteris
 Smith's fruit bat, Lissonycteris smithi LC
 Genus: Micropteropus
 Peters's dwarf epauletted fruit bat, Micropteropus pusillus LC
 Genus: Nanonycteris
 Veldkamp's dwarf epauletted fruit bat, Nanonycteris veldkampi LC
 Subfamily: Macroglossinae
 Genus: Megaloglossus
 Woermann's bat, Megaloglossus woermanni LC
 Family: Vespertilionidae
 Subfamily: Myotinae
 Genus: Myotis
 Rufous mouse-eared bat, Myotis bocagii LC
 Subfamily: Vespertilioninae
 Genus: Glauconycteris
 Abo bat, Glauconycteris poensis LC
 Butterfly bat, Glauconycteris variegata LC
 Genus: Neoromicia
 Cape serotine, Neoromicia capensis LC
 Tiny serotine, Neoromicia guineensis LC
 Banana pipistrelle, Neoromicia nanus LC
 Rendall's serotine, Neoromicia rendalli LC
 Somali serotine, Neoromicia somalicus LC
 Genus: Nycticeinops
 Schlieffen's bat, Nycticeinops schlieffeni LC
 Genus: Pipistrellus
 Aellen's pipistrelle, Pipistrellus inexspectatus DD
 Tiny pipistrelle, Pipistrellus nanulus LC
 Genus: Scotoecus
 Light-winged lesser house bat, Scotoecus albofuscus DD
 Genus: Scotophilus
 African yellow bat, Scotophilus dinganii LC
 White-bellied yellow bat, Scotophilus leucogaster LC
 Schreber's yellow bat, Scotophilus nigrita NT
 Greenish yellow bat, Scotophilus viridis LC
 Family: Molossidae
 Genus: Chaerephon
 Lappet-eared free-tailed bat, Chaerephon major LC
 Nigerian free-tailed bat, Chaerephon nigeriae LC
 Little free-tailed bat, Chaerephon pumila LC
 Genus: Mops
 Angolan free-tailed bat, Mops condylurus LC
 Midas free-tailed bat, Mops midas LC
 Family: Emballonuridae
 Genus: Coleura
 African sheath-tailed bat, Coleura afra LC
 Genus: Taphozous
 Mauritian tomb bat, Taphozous mauritianus LC
 Egyptian tomb bat, Taphozous perforatus LC
 Family: Nycteridae
 Genus: Nycteris
 Gambian slit-faced bat, Nycteris gambiensis LC
 Large slit-faced bat, Nycteris grandis LC
 Hairy slit-faced bat, Nycteris hispida LC
 Large-eared slit-faced bat, Nycteris macrotis LC
 Egyptian slit-faced bat, Nycteris thebaica LC
 Family: Megadermatidae
 Genus: Lavia
 Yellow-winged bat, Lavia frons LC
 Family: Rhinolophidae
 Subfamily: Rhinolophinae
 Genus: Rhinolophus
 Rüppell's horseshoe bat, Rhinolophus fumigatus LC
 Lander's horseshoe bat, Rhinolophus landeri LC
 Subfamily: Hipposiderinae
 Genus: Hipposideros
 Sundevall's roundleaf bat, Hipposideros caffer LC
 Cyclops roundleaf bat, Hipposideros cyclops LC
 Giant roundleaf bat, Hipposideros gigas LC
 Noack's roundleaf bat, Hipposideros ruber LC

Ordre : Pholidota (pangolins)
L'ordre Pholidota comprend les huit espèces de pangolins. Les pangolins sont des fourmiliers et ont les griffes puissantes, le museau allongé et la longue langue que l'on voit chez les autres espèces de fourmiliers non apparentées.

 Famille : Manidea
 Genre : Manis
 Pangolin géant, Manis gigantea LR/lc
 Pangolin arboricole, Manis tricuspis LR/lc

Ordre : Cetacea (baleines)
L'ordre des cétacés comprend les baleines, les dauphins et les marsouins. Ce sont les mammifères les mieux adaptés à la vie aquatique avec un corps presque glabre en forme de fuseau, protégé par une épaisse couche de graisse, et des membres antérieurs et une queue modifiés pour assurer la propulsion sous l'eau.

 Sous-ordre : Mysticéti
 Famille : Balaenoptéridés
 Sous-famille : Balaenopterinae
 Genre : Balaenoptera
 Petit rorqual commun, Balaenoptera acutorostrata VU
 Rorqual boréal, Balaenoptera borealis FR
 Rorqual de Bryde, Balaenoptera brydei FR
 Rorqual bleu, Balaenoptera musculus FR
 Rorqual commun, Balaenoptera physalus FR
 Sous-famille : Megapterinae
 Genre : Mégaptère
 Baleine à bosse, Megaptera novaeangliae VU
 Sous-ordre : Odontocètes
 Superfamille : Platanistoidea
 Famille : Phocoénidés
 Genre : Phocoena
 Marsouin commun, Phocoena phocoena VU
 Famille : Physeteridae
 Genre : Physeter
 Cachalot, Physeter macrocephalus VU
 Famille : Kogiidés
 Genre : Kogia
 Cachalot pygmée, Kogia breviceps DD
 Cachalot nain, Kogia sima DD
 Famille : Ziphidea
 Genre : Mésoplodon
 Baleine à bec de Blainville, Mesoplodon densirostris DD
 Baleine à bec de Gervais, Mesoplodon europaeus DD
 Genre : Ziphius
 Baleine à bec de Cuvier, Ziphius cavirostris DD
 Famille : Delphinidae (dauphins marins)
 Genre : Orcinus
 Orque, Orcinus orca DD
 Genre : Feresa
 Orque pygmée, Feresa attenuata DD
 Genre : Pseudorca
 Fausse orque, Pseudorca crassidens DD
 Genre : Delphinus
 Dauphin commun à bec court, Delphinus delphis LR/cd
 Dauphin commun à long bec, Delphinus capensis DD
 Genre : Sousa
 Dauphin à bosse de l'Atlantique, Sousa teuszii DD
 Genre : Lagenodelphis
 Dauphin de Fraser, Lagenodelphis hosei DD
 Genre : Sténelle
 Dauphin tacheté pantropical, Stenella attenuata LR/cd
 Dauphin clymène, Stenella clymene DD
 Dauphin rayé, Stenella coeruleoalba DD
 Dauphin tacheté de l'Atlantique, Stenella frontalis DD
 Dauphin à long bec, Stenella longirostris LR/cd
 Genre : Steno
 Dauphin à dents rugueuses, Steno bredanensis DD
 Genre : Tursiops
 Grand dauphin commun, Tursiops truncatus LC
 Genre : Globicephala
 Globicéphale à nageoires courtes, Globicephala macrorhynchus DD
 Genre : Grampus
 Dauphin de Risso, Grampus griseus DD
 Genre : Peponocephala
 Baleine à tête de melon, Peponocephala electra DD

Ordre : Carnivora (carnivores)

Il existe plus de 260 espèces de carnivores, dont la majorité se nourrissent principalement de viande. Ils ont une forme de crâne et une dentition caractéristiques.

 Sous-ordre : Feliformia
 Famille : Felidae (chats)
 Sous-famille : Felinae
 Genre : Acinonyx
 Guépard, A. jubatus
 Guépard d'Afrique du Nord-Ouest, A. j. diable CR
 Genre : Caracal
 Caracal, C. caracal LC
 Chat doré d'Afrique, présence de C. aurata VU incertaine
 Genre : Felis
 Chat sauvage d'Afrique, Felis lybica
 Genre : Leptailurus
 Serval, Leptailurus serval LC
 Sous-famille : Pantherinae
 Genre : Panthère
 Lion, Panthera leo VU
 Léopard, Panthera pardus VU
 Famille : Viverridae
 Sous-famille : Viverrinae
 Genre : Civettictis
 Civette africaine, Civettictis civetta LC
 Genre : Genetta
 Genette commune, Genetta genetta LC
 Genette haoussa, Genetta thierryi LClc
 Famille : Nandiniidae
 Genre : Nandinia
 Civette palmiste africaine, Nandinia binotata LC
 Famille : Herpestidae (mangoustes)
 Genre : Crossarchus
 Kusimanse à tête plate, Crossarchus platycephalus LC
 Genre : Galerellea
 Mangouste élancée, Galerella sanguinea LC
 Famille : Hyaenidae (hyènes)
 Genre : Crocuta
 Hyène tachetée, Crocuta crocuta LC
 Genre : Hyène
 Hyène rayée, Hyaena hyaena NT
 Sous-ordre : Caniformia
 Famille : Canidés (chiens, renards)
 Genre : Lupulella
 Chacal à rayures latérales, L. adusta LC
 Genre : Vulpes
 Renard pâle, Vulpes pallida LC
 Genre : Lycaon
 Lycaon, Lycaon pictus FR
 Famille : Mustelidae (mustélidés)
 Genre : Ictonyx
 Putois rayé, Ictonyx striatus LC
 Genre : Mellivora
 Blaireau, Mellivora capensis LC
 Genre : Hydrictis
 Loutre à gorge mouchetée, H. maculicollis LC
 Genre : Aonix
 Loutre africaine sans griffes, Aonyx capensis LC

Ordre : Artiodactyles (ongulés à doigts pairs)

Les ongulés à doigts pairs sont des ongulés dont le poids est supporté à peu près également par les troisième et quatrième orteils, plutôt que principalement ou entièrement par le troisième comme chez les périssodactyles. Il existe environ 220 espèces d'artiodactyles, dont beaucoup sont d'une grande importance économique pour l'homme.

 Famille : Suidae (porcs)
 Sous-famille : Phacochoerinae
 Genre : Phacochère
 Phacochère commun, Phacochoerus africanus LR/lc
 Sous-famille : Suinae
 Genre : Potamochoerus
 Porc de rivière rouge, Potamochoerus porcus LR/lc
 Famille : Hippopotamidae (hippopotames)
 Genre : Hippopotame
 Hippopotame, Hippopotamus amphibius VU
 Famille : Tragulidés
 Genre : Hyemoschus
 Chevrotain d'eau, Hyemoschus aquaticus DD
 Famille : Bovidae (bovins, antilopes, ovins, caprins)
 Sous-famille : Alcelaphinae
 Genre : Alcelaphus
 Bubale, Alcelaphus buselaphus LR/cd
 Genre : Damaliscus
 Topi, Damaliscus lunatus LR/cd
 Sous-famille : Antilopinae
 Genre : Gazelle
 Gazelle à front roux, Gazella rufifrons VU
 Genre : Ourebia
 Oribi, Ourebia ourebi LR/cd
 Sous-famille : Bovinae
 Genre : Syncerus
 Buffle d'Afrique, Syncerus caffer LR/cd
 Genre : Tragelaphus
 Guib harnaché, Tragelaphus scriptus LR/lc
 Sitatunga, Tragelaphus spekii LR/nt
 Sous-famille : Cephalophinae
 Genre : Céphalophe
 Céphalophe de Maxwell, Cephalophus maxwellii LR/nt
 Céphalophe bleu, Cephalophus monticola LR/lc
 Céphalophe noir, Cephalophus niger LR/nt
 Céphalophe à flancs rouges, Cephalophus rufilatus LR/cd
 Céphalophe à dos jaune, Cephalophus silvicultor LR/nt
 Genre : Sylvicapra
 Céphalophe commun, Sylvicapra grimmia LR/lc
 Sous-famille : Hippotraginae
 Genre : Hippotragus
 Antilope rouanne, Hippotragus equinus LR/cd
 Sous-famille : Reduncinae
 Genre : Kobus
 Cobe à croissant, Kobus ellipsiprymnus LR/cd
 Kob, Kobus kob LR/cd
 Genre : Redunca
 Bohor roseau, Redunca redunca LR/cd

Notes et Références

Articles connexes
 Classement des mammifères

Bénin
Bénin
Pages avec des traductions non relues

Liste des mammifères au Bénin


يتم تعريف النظام الشكلي بشكل واسع النطاق على أنه أي نظام تفكير تجريدي قائم على نموذج رياضيات. ويتم في الغالب النظر إلى أصول إقليدس على أنها أول نظام شكلي وعلى أنها تعرض سمات النظام الشكلي. وتعد القضية الشرطية للنظام من خلال الأساس المنطقي له هي ما تميز النظام الشكلي عن غيره مما يمكن أن تكون قد أصبحت أسسًا في نموذج تجريدي. وفي الغالب، يكون النظام الشكلي أساسًا لنظرية أكبر أو مجال أكبر ويمكن التعرف عليه من خلالهما (على سبيل المثال هندسة إقليدس) بما يتوافق مع الاستخدام في الرياضيات الحديثة مثل نظرية النموذج. ويجب أن يكون النظام الشكلي رياضيًا، وبالتالي، فإن كتاب علم الأخلاق لسبينوزا على سبيل المثال يقلد شكل أصول إقليدس.

وكل نظام شكلي له لغة شكلية، تتكون من خلال رموز بدائية. وتعمل هذه الرموز على أساس قواعد تكوين محددة ويتم تطويرها من خلال الاستدلال من مجموعة من البديهيات. وبالتالي، يتكون النظام من مجموعة من الصيغ التي يتم بناؤها من خلال مجموعات نهائية من الرموز البدائية، والتي تكون عبارة عن مجموعة يتم تشكيلها من البديهيات بما يتوافق مع القواعد المحددة.

وتتكون الأنظمة الشكلية في الرياضيات من العناصر التالية:
 مجموعة متناهية من الرموز (أي الأبجدية)، والتي يمكن استخدامها من أجل وضع الصيغ (أي السلاسل النهائية من الرموز).
 قواعد لغة، تحدد كيفية تكوين الصيغ جيدة التكوين (اختصارًا wff) من الرموز الموجودة في الأبجدية. ويكون من الضروري غالبًا أن يكون هناك إجراء لاتخاذ القرارات لتحديد ما إذا كانت الصيغة جيدة التكوين أم لا.
 مجموعة من البديهيات أو مخطط البديهيات: يجب أن تكون كل بديهية عبارة عن صيغة جيدة التكوين.
 مجموعة من قواعد الاستدلال.

يقال إن النظام الشكلي يكون متميزًا بالاستدعاء الذاتي (أي الفاعلية) إذا كانت مجموعة البديهيات ومجموعة قواعد الاستدلال عبارة عن مجموعات يمكن تقريرها أو مجموعات شبه محددة، حسب السياق.

وتستخدم بعض النظريات المصطلح الشكلية كمرادف تقريبي للنظام الشكلي، إلا أن المصطلح يستخدم كذلك للإشارة إلى نمط محدد للمصطلحات، على سبيل المثال رمز براكيت لبول ديراك.

موضوعات ذات صلة

النظام المنطقي
النظام المنطقي، أو اختصارًا، المنطق، عبارة عن نظام شكلي بالإضافة إلى شكل من أشكال الدلالات، الذي غالبًا ما يكون في شكل تفسير نظرية نموذج، والذي يستخدم لتعيين قيم الحقيقة على جمل من اللغة الشكلية، أي صيغ لا تحتوي على المتغيرات الحرة. ويكون المنطق سليمًا إذا كانت كل الجمل التي يمكن اشتقاقها صحيحة في التفسير، ومكتملاً إذا كان، في المقابل، يمكن اشتقاق كل الجمل الصحيحة.

البراهين الفلسفية
البراهين الفلسفية عبارة عن تسلسل للجمل. ولكي تصبح الجملة جزءًا من برهان، يمكن أن تكون بديهية أو أن تكون ناتجة عن لتطبيق قاعدة استدلالية على الصيغ جيدة التكوين في تسلسل البراهين. وتعتبر آخر صيغة جيدة التكوين في التسلسل على أنها نظرية.

غالبًا ما يطلق على وجهة النظر التي تقول بأن إنشاء البراهين الفلسفية في الرياضيات اسم الشكلية. وقد أسس ديفيد هيلبرت الرياضيات كنظام لمناقشة الأنظمة الشكلية. وأي لغة يستخدمها الفرد للحديث عن نظام شكلي يطلق عليها اسم لغة معرفة. ويمكن أن تكون لغة المعرفة أي شيء أكثر من اللغة العادية الطبيعية، أو يمكن أن تكون شكلية بشكل جزئي في حد ذاتها، إلا أنها أقل شكلية من مكون اللغة الشكلية للنظام الشكلي الذي يتم فحصه، ويطلق عليها حينها اسم لغة الهدف، أي هدف المناقشة المشار إليه.

وبمجرد تحديد نظام شكلي، يمكن أن يقوم شخص ما بتعريف مجموعة النظريات التي يمكن إثباتها داخل النظام الشكلي. وتتكون هذه المجموعة من كل الصيغ جيدة التكوين التي يوجد لها إثبات. وبالتالي، يتم اعتبار كل البديهيات على أنها نظريات. وبخلاف قواعد لغة الصيغ جيدة التكوين، لا يوجد دليل أنه توجد إجراء التحديد لتقرير ما إذا كانت الصيغ جيدة التكوين تمثل نظرية أم لا. يجب ألا يتم خلط مفهوم النظرية الذي تم تعريفه للتو مع النظريات المتعلقة بالنظام الشكلي، والتي يطلق عليها، من أجل تجنب الارتباك، اسم النظريات الفوقية.

انظر أيضًا

أمثلة الأنظمة الشكلية
 النظام البديهي
 الأخلاقيات الشكلية
 حسابات اللامدا
 حسابات الإثبات
 قائمة الأنظمة الشكلية

موضوعات أخرى ذات صلة
 بديهة
 النحو الشكلي
 اللغة الشكلية
 الطريقة الشكلية
 العلم الشكلي
 مبرهنات عدم الاكتمال لغودل
 بيان QED
 نظام إعادة الصياغة
 مثال الاستبدال

مراجع

القرن 4 ق.م في الهند
بناء الجملة (منطق)
لغات شكلية
ما وراء المنطق
مستحدثات في الألفية الأولى ق م

نظام شكلي


An Epistephium lucidum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Célestin Alfred Cogniaux. An Epistephium lucidum in nahilalakip ha genus nga Epistephium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Epistephium

Epistephium lucidum


Metofluthrin ist eine chemische Verbindung aus der Gruppe der Pyrethroide. Sie besteht aus insgesamt acht verschiedenen Isomeren, wobei das RTZ-Isomer (epsilon-Metofluthrin) mit mehr als 75 % den Hauptanteil ausmacht.

Gewinnung und Darstellung
Metofluthrin kann durch Reaktion von 2,3,5,6-Tetrafluor-4-methoxymethylbenzylalkohol und einem Norchrysanthemumsäurederivat gewonnen werden.

Eigenschaften
Metofluthrin ist eine gelbliche Flüssigkeit, die praktisch unlöslich in Wasser ist. Dabei wird als Metofluthrin eine unspezifizierte Mischung der acht Isomere (2,3,5,6-Tetrafluor-4-(methoxymethyl)benzyl-(EZ)-(1RS,3RS;1SR,3SR)-2,2-dimethyl-3-prop-1-enylcyclopropanecarboxylat) bezeichnet, wobei das technische Produkt ein spezifisches Isomerenprofil enthält, bei dem das RTZ-Isomer (2,3,5,6-Tetrafluor-4-(methoxymethyl)benzyl-(1R,3R)-2,2-dimethyl-3-[(Z)-prop-1-enyl]cyclopropanecarboxylat) mit mehr als 75 % den größten Anteil besitzt.

Verwendung
Metofluthrin wird als Insektizid verwendet. Für den Neuwirkstoff beantragte Sumitomo Chemical (UK) Ende 2005 die Aufnahme in den Anhang I der europäischen Biozid-Richtlinie 98/8/EG. Am 4. November 2010 beschloss die EU-Kommission die Aufnahme von Metofluthrin in die Liste der zugelassenen Biozid-Wirkstoffe. Es ist für die Verwendung im Haushalt vorgesehen. Durch das langsame Verdampfen mittels eines Elektroverdampfers sollen Stechmücken in Innenräumen bekämpft werden. Es wirkt als Kontaktgift, das die spannungsabhängigen Natriumkanäle in den Nervenmembranen blockiert, so dass sie vom offenen Zustand aus nicht wieder geschlossen werden können.

Sicherheitshinweise
Metofluthrin hat ein neurotoxisches Potential und verursacht Zittern bei Ratten und Hunden, nicht aber bei Mäusen oder Kaninchen.

Weblinks
 EPA: Factsheet Metofluthrin
 EU: Assessment Report Metofluthrin, Juni 2010

Einzelnachweise

Cyclopropancarbonsäureester
Fluorbenzol
Benzylester
Benzylverbindung
Dialkylether
Alken
Pyrethroid

Metofluthrin


Nihongi (日本紀) veya Nihonşoki (日本書紀), Antik Japonya'nın tarihine dair yazılmış ikinci en eski eser. Bu konuda yazılmış en eski metin olan Kojiki'nin bir yorumu niteliğinde olup, Kojiki'ye oranla daha ayrıntılı ve tam bir tarihi içeriğe sahiptir. 720 yılında bitirilmiştir. Şintoizm'in kutsal metinlerindendir.

Metinde Jimmu'nun Kyūshū'daki Hyūga eyaletinden hareket etmesinden günümüz Kansai bölgesindeki Yamato eyaletini fethederek Kashihara-gū sarayı (günümüzde Kashihara Jingū tapınağı)'nda tahta çıkmasına kadarki olayları anlatılmaktadır.

Kojiki gibi, Nihongi de mitolojik hikâyeler ile başlar, ama tarihi olaylar ile devam eder. Ayrıca, erdemli yöneticilerin değerleri ve başarılarıyla, kötü yöneticilerin hatalarına odaklanan bilgiler sunar.

Dipnot

Dış bağlantılar
Iwato, Iwato
Iwato, Iwato

Tarih kitapları

Japonya ile ilgili tarih kitapları
Japonca kitaplar
Antik Japonya
8. yüzyıl kitapları
Japon mitolojisi
Şintoizm

Nihon Shoki


An Cymbopogon gidarba in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Buch.-ham. ngan Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Aimée Antoinette Camus. An Cymbopogon gidarba in nahilalakip ha genus nga Cymbopogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cymbopogon

Cymbopogon gidarba


Gaz yasaları, gazlardaki termodinamik sıcaklık (T), basınç (P) ve hacim (V) aralarındaki ilişkileri açıklayan bir takım kanundur. Rönesans'ın geç dönemleriyle 19. yüzyıl arasındaki dönemde bulunmuş birkaç yasadan oluşur.

Amagat yasası

Bir gaz karışımının hacminin, karışımı oluşturan gazların aynı koşullarda ayrı ayrı kaplayacakları hacimlerin toplamına eşit olduğunu açıklar.

 H2:
 He:
 Ar:

Boyle-Mariotte yasası

Gazların hacimlerinin basınçla ters orantılı olduğunu anlatan yasadır.

Charles yasası

Bu yasa gazların hacminin sıcaklıkla doğru orantılı olduğunu açıklar.

İdeal gazlar
En baştaki gaz yasaları - Boyle yasası (1662), Charles yasası (1787-1802) ve Gay-Lussac yasası (1809) - birleşip, toplam gaz yasasını oluştururlar:

Daha sonra Avogadro yasasının da eklenmesiyle ideal gaz yasası oluşmuştur:

 P paskal olarak basınç,
 V kübik metre olarak hacim,
 n gazın mol sayısı,
 R gaz sabiti (8.3145 J/(mol K))
 T de Kelvin olarak sıcaklıktır.

(Yukardakiler SI birimleridir. Yasa, her birimle çalışmaktadır, ancak gaz sabiti buna göre çevrilmeli ve sıcaklığın da mutlak sıfırda tam sıfır olduğu bir sistem kullanılmalıdır)

Diğer önemli gaz yasaları olan Dalton yasası, kinetik teori ve Graham yasası da gazların basınç, hacim ve sıcaklığa göre nasıl davrandıklarını açıklar.

Bu yasaların tamı tamına geçerli olduğu tüm gazlara, ideal gaz denir. İdeal bir gaz yoktur ancak bazı gazlar, bu yasalara daha çok uyabilir.

Gaz yasaları


نعومي شهاب ناي  (ولدت في 12 مارس 1952 -) هي شاعرة وكاتبة أغاني وروائية فلسطينية،  ولدت في سانت لويس، ميزوري لأب فلسطيني وأم أمريكية، ألفت أولى قصائدها في سن السادسة، ونشرت أو ساهمت في أكثر من 30 مجلداً في الشعر والقصص والكتب المصورة والروايات،  على الرغم من أنها تسمي نفسها "شاعرة متجولة" لكنها تشير إلى سان أنطونيو كموطنها، وتصف زيارة جدتها في قرية سنجل بالضفة الغربية بأنها تجربة غيرت حياتها، حصلت على "جائزة إن إس كي نيوستادت لأدب الطفل" في 2013 تكريمًا لها ككاتبة،  وفي عام 2019 عينتها مؤسسة الشعر "حائزة على جائزة شاعر الشباب للفترة 2019-21″.

تركز نعومي في أعمالها على مواضيع تشابه وتباين الثقافات، وقد برز ذلك منذ مجموعتها الشعرية الأولى " - طرق مختلفة للصلاة" التي نشرت عام 1980، وتجمع قصائدها كما يقول الشاعر وليام ستافورد «بين الحيوية المتساميه والألق إلى جانب الدفء وعمق الرؤية الإنسانية.»

سيرتها
ولدت نعومي في 1952 لأب فلسطيني «عزيز شهاب» يعمل صحفي ومحرر وكاتب وهو مؤلف كتاب "A Taste of Palestine: Menus and Memories"، وأمها أمريكية كانت تعمل مُدرسة في مدرسة مونتيسوري،  نشأ والدها في فلسطين وبعد النكبة هُجرت عائلته من فلسطين في عام 1948 وأصبحوا لاجئين في الخارج،  نشأت نعومي في فيرجسون بمقاطعة سانت لويس بولاية ميسوري، وتعلمت الكتابة في سن مبكرة، متأثرة بقراءة والدتها لها، وعندما بلغت الرابعة عشرة من عمرها انتقلت عائلتها إلى الضفة الغربية في فلسطين، لزيارة جدتها هناك، وعاشت فترة قصيرة في رام الله والقدس حيث تلقت جزءًا من تعليمها الثانوي،  وعادوا إلى الولايات المتحدة قبل اندلاع حرب الأيام الستة عام 1967،  بعد أقل من عام استقروا في سان أنطونيو في ولاية تكساس،   وأكملت تعليمها الثانوي في سان أنطونيو في مدرسة روبرت إي لي الثانوية، وحصلت فيما بعد على درجة البكالوريوس في اللغة الإنجليزية والأديان العالمية من جامعة ترينيتي،  وقد تركت زيارتها لفلسطين أثرًا كبيرًا في نفسها أنعكس على كتاباتها فيما بعد.

أقامت نعوي مع عائلتها في سان أنطونيو بولاية تكساس،  وفي عام 1978 تزوجت من «مايكل ناي» الذي عمل في البداية كمحام ثم مصور فوتوغرافي وكاتب.

المسيرة المهنية

تعليم الكتابة
عمل ناي بعد تخرجها كاتبة في المدارس في لجنة الفنون في تكساس، وواصلت في تدريس ورش الكتابة للأطفال،  وحاليًا تُدرس الكتابة الإبداعية في جامعة ولاية تكساس.

الكتابة
تصف ناي نفسها بأنها «شاعرة متجولة»، وبأن مُعظم أشعارها مستوحاه من ذكريات طفولتها وأسفارها، وتعتبر سان أنطونيو مصدر إلهام للعديد من قصائدها،  وتتميز قصائدها بأنها صريحة وسهلة المنال، تناولت في مجموعتها الشعرية الأولى « - طرق مختلفة للصلاة» أوجه التشابه والاختلاف بين الثقافات، والذي أصبح لاحقًا أحد مجالات تركيزها، وتشمل كتبها الأخرى المجموعة الشعرية « - 19 نوعا من الغزلان: قصائد الشرق الأوسط»، و« - الحقيبة الحمراء»، و« - الوقود»، ولها مجموعة مقالات بعنوان « - لا تتسرع أبدًا»، ولها رواية شبابية بعنوان « - حبيبي» تحكي فيها قصة مراهقة عربية أمريكية انتقلت إلى القدس في السبعينيات، ولها كتاب مصور بعنوان «» و«».

لها كتابين لها من فصلين أولهما « - قدم موشومة» 1977، والآخر بعنوان «» 1978، وفازت مجموعتها الشعرية الكاملة « - معانقة الصندوق الموسيقي» 1982 بجائزة «شعر فورتمان»، وهي مجموعة شعرية تُركز على الروابط المشتركة بين الشعوب المتنوعة، فيما تقدم « - القفاز الأصفر» قصائد ذات مواضيع أكثر مأساوية وحزينة، ووفقًا لمؤسسة الشعر فأن مجموعتها الشعرية « - الوقود» الأكثر استحسانًا وتنوعًا في الموضوعات والمشاهد.

أشار القاضي أندريه ديفيس إلى قصيدة نعومي ناي المعنونة « - الشهيرة» في رأيه المؤيد لقضية ""،  وأُدرجت قصيدتها « - الكثير من السعادة»  في «طبعة السعادة» من مجلة برابولا.

تحرير المختارات
حررت نعومي العديد من مُختارات القصائد للصغار والكبار، ومن أشهرها «» التي ضمت مجموعة قصائد من مُختلف أنحاء العالم، وأحتوت على أعمال مترجمة لحوالي 129 شاعرًأ من 68 دولة مختلفة،  وأحدث مختاراتها بعنوان « - هل هذا إلى الأبد، أم ماذا؟: أشعار ولوحات من تكساس».

مؤلفات

شعر
من مؤلفاتها أيضاً المجموعات الشعرية:

 « - طرق مختلفة للصلاة»، منشورات بريتينبوش، 1980.
 « - على حافة السماء»، مطبعة الأغوانا، 1981.
 « - معانقة الصندوق الموسيقي»، دوتون لكتب الأطفال، 1982.
 « - القفاز الأصفر»، كتب بريتينبوش، 1986.

 « - الحقيبة الحمراء»، بي إو إيه إديشنز، 1994.

 « - كلمات تحت الكلمات»، مطبعة الجبل الثامن، 1994.

 « - الوقود»، بي إو إيه إديشنز، 1998.

 « - 19 نوعا من الغزلان: قصائد الشرق الأوسط»، هاربر كولينز، 2002.

 « - رحلة ميدانية».

 « - أذهلني: قصائد للبنات»، جرينويلو بوكس، 2005.

 « - غير مرئي: قصائد»، ترايلوبيت بريس، 1987.

 « - نعناع»، ستيت ستريت برس شاب بوكس، نيويورك، 1991.

 « - مينت سنوبول»، أنهينغا برس، 2001.

 « - أنت ولك: قصائد»، بي إو إيه إديشنز، 2005.

 « - بقعة العطاء: قصائد مختارة»، بلودكس بوكس، 2008.

 « - تحويل»، بي إو إيه إديشنز، 2011.

 « - أحيانًا أتظاهر: قصيدة»، سانتا كروز، كاليفورنيا، بيتر ودونا توماس، 2014.

 « - الصحفي الصغير: قصائد» بي إو إيه إديشنز، 2019.

 « - لطف»، نايت لايبري برس، 2003.

شعر للأطفال

 « - ماذا خسرت؟»، بالاشتراك مع مايكل ناي، جرينويلو بوكس، 1999.

 « - تعال معي: قصائد رحلة»، جرينويلو بوكس، 2000.

 « - هل هذا إلى الأبد، أم ماذا؟: أشعار ولوحات من تكساس»، جرينويلو بوكس، 2003.

 « - نحل العسل: قصائد ونثر قصير»، جرينويلو بوكس، 2008.

 « - أصوات في الهواء: قصائد للمستمعين»، جرينويلو بوكس، 2018.

 « - كل شيء يأتي تبعًا: قصائد مجمعة وجديدة»، جرينويلو بوكس، 2020.

مختارات شعرية

 « - أفضل شعر أمريكي»، سكريبنر بوتري، 2003.

 « - عندما سميت نار: مختارات من الشعر المعاصر للمرأة الأمريكية»، أوتم هاوس برس، 2009.

 « - صيد الأشباح: مختارات شعرية للعدالة البيئية»، مطبعة جامعة جورجيا، 2018.

 « - الشكر: قصائد امتنان»، ميلبروك برس، 2019.

مقالات

 « - لا تتعجل أبدًا: مقالات عن الأشخاص والأماكن»، مطبعة جامعة ساوث كارولينا، كولومبيا، 2003.

روايات

 « - حبيبي»، رواية، سيمون بالس، 1999.

 « - سلحفاة عمان»، جرينويلو بوكس، 2014.

 « - ذاهب، ذاهب»، جرينويلو بوكس، 2005.

قصص قصيرة

 « - لا توجد مسافة طويلة الآن»، هاربر كولينز، 2011.

 « - حمادي».
 « - غدًا، الصيف».

ديسكوغرافيا

 « - روتاباجا رو - لدي أغنية من أجلك»، القط الطائر، 1979.

تحرير

 « - هذه نفس السماء: مجموعة قصائد من جميع أنحاء العالم»، فور ويندز برس، نيويورك، 1992.

دراسات نقدية
 « - وقائع متطرفة: مقالات وأشعار نعومي شهاب ناي»، تأليف جوميز-ڤيجا وأيبيس، مجلة الشعر المقارن، العدد:30، 2010، الصفحات:109–133.

مقدمات

جوائز
حازت رواية ناي الأولى « - حبيبي» على جائزة جمعية المكتبات الأمريكية «أفضل كتاب للشباب»، وجائزة «كتاب مكتبة نيويورك العامة للشباب»، و«أفضل كتاب للقراء الشباب من معهد تكساس للآداب»،  و«جائزة كتاب جين أدامز للأطفال» التي تُمنح سنويًا لكتاب موجه للأطفال يروج لقضايا السلام والمساواة الاجتماعية،  وحصلت أيضًا على «جائزة الشرق الأوسط للكتاب لأدب الشباب».

حازت ناي على العديد من الجوائز والزمالات، ومنها أربع «جوائز بوشكارت»، و«جائزة باترسون للشعر»، وأفضل مُقتبسات الكتب من جمعية المكتبات الأمريكية، وزمالة ويتر بينر في 2000،  وفي عام 1997 كرمتها جامعة ترينيتي بجائزة الخريجة المتميزة، أختارها موقع PeaceByPeace.com كأحد أبطال السلام الأوائل في يونيو 2009،  وفازت بجائزة روبرت كريلي في 2013.

في أكتوبر 2012 حصلت على «جائزة إن إس كي نيوستادت لأدب الطفل» لعام 2013،  وهي جائزة محكّمة ترعاها جامعة أوكلاهوما ومجلة ، وفي بيان ترشيحها، كتب عضو لجنة التحكيم ابتسام بركات «يمكن لإنسانية نعومي المتوهجة وصوتها تغيير العالم أو عالم شخص ما، باتخاذ موقف لا يقل جمالاً عن قصيدة رائعة»، وأثنت بركات على عمل نعومي ناي بقولها: «يمتزج شعر نعومي ببراعة مع الموسيقى والصور والألوان واللغات والرؤية الثاقبة ويتحول إلى قصائد تتألم مثل الشاطئ في المد والجذر».

في 2019 عينتها مؤسسة الشعر "حائزة على جائزة شاعر الشباب للفترة 2019-21″، ووصفت المؤسسة أسلوب كتابة نعومي ناي بأنه "يتحرك بسلاسة بين الأعمار بطريقة دافئة ومتطورة وسهلة الوصول حتى بالنسبة لأصغر القراء".

وحصلت على زمالة لانان، وزمالة غوغنهايم، وزمالة ويتر بينر (مكتبة الكونغرس).

وصلات خارجية

 جريدة الرياض : نعومي شهاب: شاعرة الحياة اليومية
 جريدة الرياض : نعومي شهاب ناي وسجادة اللغة
 الإمبراطور: نعومي شهاب ناي
 أصوات الشمال : الدم نعومي شهاب

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سان أنطونيو
حائزون على زمالة غوغنهايم
روائيون أمريكيون في القرن 20
روائيون أمريكيون في القرن 21
روائيون أمريكيون من أصل عربي
شاعرات أمريكيات
شاعرات فلسطينيات
شعراء أمريكيون في القرن 20
شعراء أمريكيون في القرن 21
شعراء أمريكيون من أصل عربي
شعراء أمريكيون من أصل فلسطيني
شعراء وشاعرات أمريكيون
كاتبات أمريكيات في القرن 20
كاتبات أمريكيات في القرن 21
كاتبات في أدب الشباب
كتاب أمريكيون من أصل فلسطيني
كتاب قصة قصيرة أمريكيون في القرن 20
كتاب قصة قصيرة أمريكيون في القرن 21
كتاب قصص قصيرة أمريكيون من أصل عربي
كتاب من سان أنطونيو
كتاب من سانت لويس (ميزوري)
مواليد 1371 هـ
مواليد 1952
مواليد في سانت لويس (ميزوري)

نعومي شهاب ناي


Godfrey Igwebuike Onah (Imilike Ani, Enugu, Nigéria, 18 de agosto de 1956) é bispo de Nsukka.

Godfrey Igwebuike Onah recebeu o Sacramento da Ordem em 28 de julho de 1984.

Em 13 de abril de 2013, o Papa Francisco o nomeou Bispo de Nsukka. O arcebispo de Abuja, cardeal John Onaiyekan, o consagrou bispo em 4 de julho do mesmo ano; Os co-consagradores foram o Arcebispo de Onitsha, Valerian Okeke, e o Bispo Emérito de Nsukka, Francis Emmanuel Ogbonna Okobo.

Ver também

Bispos católicos da Nigéria

Godfrey Igwebuike Onah


Şalgam suyu veya kısaca şalgam turpgiller ailesine ait bir bitki olan şalgam ile yapılan, Çukurova'ya özgü bir içecektir. Şalgam bitkisinin yanı sıra siyah havucun su ile karıştırılıp, tuz da ilave edilmesiyle yapılır. Bu karışım, mayalanması için belirli bir süre bekler ve o sürenin sonunda şalgam suyu haline gelir. Anavatanı Adana olarak bilinen şalgamin patenti Tarsus'tadır. Adana Ticaret Odası girişimiyle coğrafi işaret tescil belgesi alınmıştır. Adana, Mersin ve Osmaniye başta olmak üzere birçok güney ilinde yaygın olarak tüketilir. Kırmızı renkli, bulanık görünüşlü ve ekşimsidir. Acılı ve acısız çeşitleri mevcuttur. Adana ve Mersin'de özellikle dört mevsim sokak satıcıları tarafından satılmaktadır.

Şalgam suyunun acılığı genellikle acı süs biberi turşusunun suyu kullanılarak sağlanır. Damak tadına göre 1/3 ila 1/6 oranında şalgama katılabilir. Ancak şalgam acısıyla karıştırıldıktan sonra fazla bekletilmesi halinde şalgam bozulabilir. Şalgamla beraber siyah havuç ikram edilir. Bu siyah havuç, şalgamla verildiği takdirde "tane" olarak adlandırılır. Mayalanma sürecine de dahil olmuş bu siyah havuçlar, şalgam suyunun içinde dururlar. Şalgam'ın Çukurova'da yaygın olarak tüketilmesinin önemli sebeplerinden birisi de bölgenin hava şartlarının, şalgamın mayalaması için uygun olmasıdır. Yazın bir haftada mayalanan şalgam, kışın bir-iki ay içerisinde mayalanmaktadır. Mayasının ideal şekilde tutması ise sadece Çukurova'da mümkün olmaktadır.

Şalgam genellikle kebap çeşitleri ile birlikte tüketilir. Adana Kebabının yanında, Adanalılar tarafından yaygın olarak içilen bir içecektir.

Sağlığa yararlı olduğu belirtilse de, içerdiği yüksek tuz miktarı (%1-2) nedeni ile tansiyon sorunu olanlar ve hamileler tarafından ölçülü tüketilmelidir.

Adana Şalgam Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.

Kaynakça

Alkolsüz içecekler
Türk mutfağındaki içecekler
Adana mutfağı
Sebzeden yapılan sular
Mersin mutfağı

Şalgam suyu


الشبيبة الرياضية بمنوبة تُعرف بـ JSM اختصاراً لـ ، نادي كرة قدم تونسي، مقره مدينة منوبة، ينشط في الرابطة التونسية الثالثة مستوى ثاني.

وصلة خارجية
 صفحة الشبيبة الرياضية بمنوبة على موقع كوووة.
 الموقع الرسمي للجامعة التونسية لكرة القدم.

مراجع

أندية رياضية في تونس
أندية كرة قدم أسست في 1938
أندية كرة قدم في تونس
ولاية منوبة

الشبيبة الرياضية بمنوبة


Adolphe-Simon Neboux (1806-1844) fue un médico, y naturalista francés que participó en una exploración científica por el mundo, a bordo de la fragata La Vénus (1836-1839), expedición que fue comandada por Abel Aubert Du Petit-Thouars (1793–1864).

Algunas publicaciones
 . 1850. Projet d'organisation de l'assistance publique dans la ville de Paris limité au service des secours à domicile... suivi d'un projet d'une nouvelle organisation du service médical des indigents,... par le Dr Neboux... Editor Impr. de N. Chaix, 47 pp.

 ---------------------------. 1840. Dissertation sur le scorbut observé à bord de la frégate La Vénus, pendant la campagne qu'elle a faite autour du monde dans les années 1837, 1838 et 1839. Tesis francesas. 43 pp.

Honores

Epónimos
 Sula nebouxii

Véase también
 Primeros viajes de exploración científica
 Creagrus furcatus

Referencias

Zoólogos de Francia del siglo XIX
Naturalistas de Francia del siglo XIX
Escritores en francés
Fallecidos en París
Nacidos en La Châtre

Adolphe Simon Neboux


جريدة التربية هي جريدة حلبية صدرت بين أعوام 1948- 1963 صاحبها ورئيس تحريرها عبد السلام الكاملي وكانت جريدة شاملة (اجتماعية -سياسية-رياضية).

صحف سورية

جريدة التربية


Life Begins for Andy Hardy  é um filme de comédia estadunidense de 1941 e o 11º dos 16 filmes com Mickey Rooney no papel de Andy Hardy. O filme foi dirigido por George B. Seitz e co-estrelado com Judy Garland.

Elenco
Lewis Stone ...juiz James K. 'Jim' Hardy
 Mickey Rooney ...Andy Hardy
 Fay Holden ...Sra. Emily Hardy
 Ann Rutherford ...Polly Benedict
Sara Haden ...tia Milly Forrest
Patricia Dane ...Jennitt Hicks
Ray McDonald ...Jimmy Frobisher
 Judy Garland ...senhorita Betsy Booth

Filmes dos Estados Unidos de 1941
Filmes em língua inglesa
Filmes da Metro-Goldwyn-Mayer
Filmes em preto e branco
Filmes de comédia dos Estados Unidos
Filmes dirigidos por George B. Seitz

Life Begins for Andy Hardy


Mira Ceti ili Omicron Ceti, crvena divovska zvijezda u zviježđu Kita (Cet) u području nebeskog ekvatora. To je promjenjiva zvijezda dugog perioda (prosječno 332 dana). Prva otkrivena zvijezda s periodički promjenjivim sjajem koji se mijenja od maksimalne vrijednosti 2,0 do minimalne 10,1, a prosječna se magnituda mijenja od 3. ili 4. do 9. magnitude. Uočio ju je niz. astronom David Fabricus 1596. kao objekt treće magnitude, 1603. zabilježena kao Omicron Ceti (njem. astronom Johann Bayer). Iste godine nestala iz vida i opet se pojavila. Kojiput je vidljiva golim okom, a kojiput samo s pomoću teleskopa.

Mira B
Zvjezdani pratitelj nađen je svemirskim teleskopom Hubble 1995. godine, kada je bilo udaljen 70 astronomskih jedinica od glavne zvijezde; a rezultati su objavljeni 1997. HST ultraljubičaste slike i kasnije rendgenske snimke svemirskog teleskopa Chandra prikazuju spiralu plina koja se uzdiže od Mire u smjeru Mire B. Orbitalno razdoblje pratioca oko Mira je oko 400 godina. Godine 2007. promatranja su pokazala protoplanetarni disk oko pratioca, Mira B. Ovaj se disk iz Mira izvlači iz sunčevog vjetra i mogao bi s vremenom formirati nove planete. Ta su zapažanja također nagovijestila da je suputnik glavna sekvencijalna zvijezda od oko 0,7 solarnih masa i spektralnog tipa K, umjesto bijelog patuljka kako se prvobitno mislilo. Međutim, 2010. godine daljnja su istraživanja pokazala da je Mira B ustvari bijeli patuljak.

Izvori

Zvijezde
Promjenjive zvijezde

Mira Ceti


La batalla de Tiocajas puede corresponder a tres grandes enfrentamientos:
 La Primera batalla de Tiocajas: sucedió a fines del  (aproximadamente en 1490) entre los ejércitos del Sapa Inca Túpac Yupanqui y del general quiteño Epiclachima con victoria de los primeros.
 La Segunda batalla de Tiocajas: sucedió a inicios del  (aproximadamente en 1520) entre los ejércitos del Sapa Inca Huayna Cápac y del general quiteño Talcuchimani con victoria de los primeros.
 La Tercera batalla de Tiocajas: sucedió en 1534 entre los ejércitos de Sebastián de Benalcázar y el general inca Rumiñahui.

Batalla de Tiocajas


Virksomheden Bürkert Fluid Control Systems (Christian Bürkert GmbH & Co. KG) er en tysk producent af procesmålings- og kontrolsystemer til væsker og gasser med hovedkvarter i byen Ingelfingen i Hohenlohekreis i delstaten Baden-Württemberg. Historien om virksomheden Bürkert begyndte i 1946. Grundlæggeren Christian Bürkert fik ideen til at udvikle og producere innovative produkter til datidens elementære behov. Historien begyndte med temperaturregulatorer til kogeapparater, fodvarmeplader og komfurer.

Bürkert er udover en af Verdens førende producenter af ventiler også en stor spiller på markedet hvad angår sensorer til måling af væsker og gasser. I sensor programmet findes bl.a. sensorer til måling af niveau, flow, mængder, tryk samt analyse af vandkvalitet.

Segmenter

 Vand
 Gas
 Hygiejne
 Mikro

Referencer

Fremstillingsvirksomheder fra Tyskland
Energivirksomheder fra Tyskland

Bürkert


පෘථිවි පෘෂ්ඨය සෑදි තිබෙන්නේ විවිධ වු පාෂාණ වර්ග මඟින්ය. එමෙන්ම මතුපිට ඇති ඝන පෘෂ්ඨයට යටින් ඉතා අධික උෂ්ණත්වයේ පවා අධික පීඩනය යටතේ පාෂාණ ද්‍රව්‍ය ඇති බව පිළිගැනේ. භූ විද්‍යාත්මක වශයෙන් පුලුල් අදහසක් ගන්නා පාෂාණ වල වැලිමෙන් සියුමි වුවත් හුණුගල් මෙන් දිය උරාගන්නා සුළු වුවත් ග්‍රැනයිට් මෙන් තද වුවත් ඝන ද්‍රව්‍ය එහි අන්තර්ගත වේ. මේ අනුව පාෂාණ වල විශේෂත්වය වන්නේ එහි ස්ඵඨික ස්වාභාවයයි.

පාෂාණ නිර්මාණය වන ආකාරය
	පාෂාණයක් ඛනිජ වර්ග රාශියක් එකතු වීමෙන් නිර්මාණය විය හැකිය. තිරුවානා (ක්වෝට්ස් ) , ෆෙල්ස්පාර් , මයිකා , මිනිරන් , කැල්සියම් කාබනේට්, හෝන්බ්ලෙන්ඩ් , යකඩ ඔක්සයිඩ, ආදි ඛනිජ වර්ගද එහි වේ. ඛනිජ සෑදි තිබෙන්නේ මුලද්‍රව්‍ය 2ක් හෝ ඊට වැඩි ගණනක් සංයෝග වීමෙනි. සිලිකා , කැල්සියම් , කාබන් ,  ඔක්සිජන් , ඇලුමිනියම් , මැග්නිසියම් , නයිට්ට්‍රජන් , එබඳු මුලද්‍රව්‍ය වලින් කිහිපයකි .ග්‍රැනිට් , ෆෙල්ස්පාර් , ක්වෝට්ස් හා මයිකා වැනි ඛනිජ වර්ග මඟින් නිර්මාණය වු පාෂාණයකි.
මීට අමතරව පාෂාණයක් මුළුමනින්ම එක් ඛනිජයකින් සෑදි තිබිමටද හැකිය.මාබල් මෙලෙස නිර්මාණය වු පාෂාණය වර්ගයකි.මෙම පාෂාණය කැල්සයිට් හෝ ඩොලමයිට් ප්‍රතිස්ඵඨිකරණය වීමෙන් නිර්මාණය වේ.
මෙලෙස නිර්මාණය වන පාෂාණ වර්ග අතර පවතින සම්බන්ධතාවය විස්තර කිරීම සඳහා භූ විද්‍යාඥයින් විසින් පාෂාණ චක්‍රය( Rock Cycle) භාවිතා කරනු ලැබේ.මේ චක්‍රයට අනුව එක් පාෂාණ වර්ගයකින් තවත් පාෂාණ වර්ගයක් නිර්මාණය වේ.මෙම චක්‍රය පෘථිවිය පවතින තාක්කල් ක්‍රියාත්මක වේ.ඛනිජ වර්ග 3000ට වැඩි ප්‍රමාණයක් දැනට හඳුනාගෙන ඇතත් පාෂාණ නිර්මාණය ව් ඇත්තේ ප්‍රධාන වශයෙන් බහුලව දක්නට ඇති ඛනිජ වර්ග 12 ක් පමණ වු සුඵ ප්‍රමාණයකිනි.

පාෂාණ වල අඩංගු ප්‍රධාන ඛනිජ වර්ග

පාෂාණ වර්ග
පාෂාණ නිර්මාණය වන ආකාරය අනුව ප්‍රධාන පාෂාණ වර්ග 3කි

1.ආග්නේය පාෂාණ( Igneous Rocks)

2.අවසාදිත පාෂාණ (Sendimentary Rocks)

3.විපරීත පාෂාණ (Metamorphic Rocks)

ආග්නේය පාෂාණ

පෘථිවි අභ්‍යන්තරයේ පාෂාණ ඇත්තේ අධික උෂ්ත්වණයකින් යුත් ද්‍රව ස්වාභාවයෙනි. ඒවා "මැග්මා" ලෙස හඳුන්වනු  ලැබේ. මෙම මැග්මා අධික පීඩනය නිසා ඝන වු පෘෂ්ඨය හරහා දුර්වල ස්ථර ඔස්සේ මතුපිටට පැමිණේ. එම මැග්මා නැතහොත් ලාවා ඝනීභවනය වීමෙන් සෑදෙන පාෂාණ ආග්නේය පාෂාණ වේ.

ආග්නේය පාෂාණ වර්ග

ග්‍රැනයිට්

පෘථිවි අභ්‍යන්තරයේ  බහුලව දක්නට ලැබෙන පාෂාණ වර්ගයකි.තිරුවානා (ක්වෝට්ස් ) , ෆෙල්ස්පාර් හා මයිකා , වලින් සෑදි ඇත.ග්‍රැනිට් වල දක්නට ලැබෙන කළු පැහැය ගන්නේ එහි මිශ්‍ර වී ඇති මයිකා කැබලි නිසාය. රතු , දුඹුරු , රෝස , සහ කහ පැහැයෙන් ග්‍රැනිට් ලබා ගත හැක.

ෆෙල්සයිට්

ලා පැහැති ලාවා මඟින් මෙම පාෂාණය නිර්මාණය වේ.මෙම පාෂාණ බොහෝ විට අළු , කොළ , රතු , හෝ ලා පාට රුගත් පාෂාණයෝ වෙති. ඉක්මනින් සිසිල් වන ලාවා මඟින් මෙම පාෂාණය නිර්මාණය වේ.

ඹබිසීඩියන්

මෙම පාෂාණ වර්ගය යමහල් වලින් ගලා යන ලාවා ධාරාව ශීඝ්‍රයෙන් සිසිල් වීමෙන් නිර්මාණය වේ. මෙය ස්වාභාවික විදුරු වර්ගයකි. විවිධ වර්ණ වලින් යුක්ත වේ.රතු ඉන්දියානුවරුන්ගේ හී හා හෙල්ල වල තුඩු මේවායින් තනා ඇත. හෙල්ලතුඩු වශයෙන් හැඩ වැඩ කිරිමට පහසු වන්නේ මෙම පාෂාණය පතුරු වශයෙන් බිඳෙන හෙයිනි.

බැසොල්ට්

යමහල් වලින් පිටවන කළු ලාවා ක්‍රමයෙන්  සිසිල් වීමෙන් මෙම පාෂාණය නිර්මාණය වේ.මෙම පාෂාණය පැති 6කින් යුක්ත ටැම් ආකාරයට සාමාන්‍යයෙන්  පිහිටයි. ගොඩනැගිලි හා පාරවල් තැනීමට මෙම පාෂාණය උපයෝගි වේ.මෙම පාෂාණය යෝධ තට්ටු වලින් නිර්මාණය වී ඇත.සිලිකා අතින් හීන නිසා භාෂ්මික පාෂාණ ගණයට අයත් වේ.මෙම පාෂාණයේ ප්‍රධාන ඛනිජ වර්ග ලෙස " ප්ලෙජියෝක්ලේස්  පයිරොක්සීන් " හා " ඔලිවින් " දැක්විය හැක.

අවසාදිත පාෂාණ

ආග්නේය පාෂාණ පොලව මතුපිටට පැමිණි පසු ගංඟා ඛාදන කාරකයන්ට හසු වීමෙන් බිඳි වැලි , මැටි හා මඩ බවට පත් වි වෘක්ෂ හා සත්ව ද්‍රව්‍ය සමඟද තිබු ස්ථානයෙන් බැහැරව ගෙන ගොස් තැන්පත් වීමෙන් මෙම පාෂාණය නිර්මාණය වේ.

අවසාදිත පාෂාණ වර්ග

හුණුගල්

මෙම පාෂාණ ජලය යට නිර්මාණය වේ.මේවා නිර්මාණය වීමට බොහෝ කාලයක් එනම් වර්ෂ ලක්ෂ ගණනක් ගත වේ.මේවා තට්ටු අඩි දහස් ගණනක් ඝනකමින් යුක්ත වේ.

වැලිගල්

ඉතා ප්‍රයෝජනවත් ශක්තිමත් පාෂාණයකි.විවිධ වර්ණයෙන් යුතු වැලිගල් ඇති අතර දුඹුරු වර්ණයෙන් යුතු වැලිගල් සුලභ වේ.කහ , අළු , හා රතු පාට රැගත් වැලිගල් ද ඇත.

ෂේල්

මෙයත්  අවසාදිත පාෂාණ විශේෂයකි.ෂේල් යනු මෘදු පාෂාණ විශේෂයකි.මෙම අවසාදිත පාෂාණ නිර්මාණය සඳහා බන්ධනකාරක ලෙස හුනු,යකඩ ඔක්සයිඩ්,සිලිකා උපයෝගී වේ.

ගල්අඟුරු

මෙය දැවෙන සුඑ අවසාදිත පාෂාණයකි.වර්ෂ ලක්ෂ ගණනකට පෙර වැවුණු ගස් කොලන් හා පැළැටි දිරායාමෙන් ගල්අඟුරු නිර්මාණය වේ.මෙම වෘක්ෂලතා පොසිල ලෙස පොළවේ තැන්පත් වී ඇත.ගල්අඟුරු දැව පොසිලයක් ලෙස සැලකිය හැක.

ඩොලමයිට්

මහ මුහුදු පත්ලෙහි නිර්මාණය වන පාෂාණ වර්ගයකි.මෙම පාෂාණය සාමාන්‍යයෙන් සුදු වර්ණයෙන් නැතහොත් ලා පැහැයෙන් යුක්ත වේ.

විපරීත පාෂාණ
කිසියම් පාෂාණ වර්ගයක් පෘථිවි අභ්‍යන්තරයේ අධික උෂ්ත්වණයට හෝ අධික පීඩනයට හෝ ලක් වීමෙන් එය භෞතික හෝ රසායනික විපර්යාසයකට ලක් වීමෙන් විපරීත පාෂාණ නිර්මාණය වේ.

විපරීත පාෂාණ වර්ග

කිරිගරුඬ

තාපය හා පීඩනය මඟින් විපරීත වු හුණුගලින් එය නිර්මිතය.මෙම පාෂාණය හුණුගල් මත නිර්මාණය වේ.විවිධ වර්ණ වලින් යුක්ත වේ. කළු හෝ සුදු කිරිගරුඬ පාෂාණ මෙන්ම එම වර්ණ 2කින්  සම්ම්‍රිශණය වු කිරිගරුඬ පාෂාණද ඇත.

තිරුවාන

තද වැලිගලින් නිර්මාණය වු තද විපරීත පාෂාණයකි. පීඩනය හා අධික තාපය  නිසා වැලිගල් තද තිරුවාන පාෂාණ බවට පත් වේ.කහ , දුඹුරු , රතු හා ලා රතු පාට තිරුවාන පාෂාණ ඇත.

ශිෂ්ට්

මඩ ගල් හෝ ශල්ක වලින් නිර්මාණය වු පාෂාණයකි.පාෂාණයක් වාර ගණනක් විපර්යාස වීමෙන් අනතුරුව මෙම පාෂාණය නිර්මාණය වේ.ශිෂ්ට් පාෂාණ දිලිසේ.ඊට හේතුව එහි අඩංගු මයිකා හෙවත් තලාතු මිනිරන් කැබලි හේතු වීමයි.

සර්පන්ටයින්

කොළ පැහැයෙන් යුතු පාෂාණයකි. සබන් හෝ ඉටි වලින් තැනුනාක් මෙන් ලිස්සන සුළු පාෂාණ  වර්ගයකි.

මේ අඩවියත් බලන්න

ශ්‍රී ලංකාවේ පාංශු වර්ගීකරණය

අඩවියෙන් බැහැර පිටු

 Rocks

 Rock Cycle

 Igneous Rocks

පාෂාණ

පාෂාණ


Baron Silsoe, of Silsoe in the County of Bedford, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created on 18 January 1963 for the barrister Sir Malcolm Trustram Eve, 1st Baronet. He had already been created a Baronet, of Silsoe in the County of Bedford, on 18 January 1943. He was succeeded by his son, the second Baron. Known as David Silsoe, he was also a barrister.  the titles are held by his son Simon, the third Baron, who succeeded in 2005.

Silsoe is a town in Bedfordshire.

The family seat is Neals Farm, near Reading, Berkshire.

Baron Silsoe (1963)

  Arthur Malcolm Trustram Eve, 1st Baron Silsoe (1894–1976)
  David Malcolm Trustram Eve, 2nd Baron Silsoe (1930–2005)
  Simon Rupert Trustram Eve, 3rd Baron Silsoe (b. 1966)
 (1) Hon. Peter Nanton Trustram Eve (b. 1930)
 (2) Richard Malcolm Jannion Trustram Eve (b. 1963)
 (3) Alexander Christopher Peter Trustram Eve (b. 1993)
 (4) James Arthur Richard Trustram Eve (b. 1996)
 (5) Nicholas Dominic Peter Trustram Eve (b. 1965)

The heir presumptive is the present holder's uncle, the Hon. Peter Nanton Trustram Eve (born 1930).

The heir presumptive's heir apparent is his son, Richard Malcolm Jannion Trustram Eve (born 1963).

Notes

References
Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1963

Baron Silsoe


Aderus flabellatus é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por George Charles Champion em 1890.

Distribuição geográfica
Habita no México.

Referências

flabellatus
Coleópteros do México
Insetos descritos em 1890
Espécies descritas por George Charles Champion

Aderus flabellatus


America 3000 ist ein im Zeitalter der Postapokalypse spielender Science-Fiction-Film, den David Engelbach 1986 inszenierte. Die deutschsprachige Erstaufführung fand am 12. September 1987 auf Video statt.

Handlung
Die Bevölkerung des Jahres 2890 lebt nach dem nuklearen Inferno wieder auf der Ebene der Steinzeit. Irgendwo im ehemaligen Colorado halten die dort herrschenden Frauen die Männer wie Sklaven. Die beiden jungen Männer Korvis und Gruss können aus der Gegend fliehen und finden auf ihrem Weg durch Amerika den perfekt erhalten gebliebenen Atombunker des amerikanischen Präsidenten. Dort eingelagerte Waffen und Munition verwenden sie dazu, die vorher herrschende Ordnung wiederherzustellen.

Kritik und Drehorte
"Ein sexistischer Unsinn, ausgedacht und inszeniert von einem Wichtelhirn", urteilt das Lexikon des Science Fiction Films drastisch.

Gedreht wurde in Colorado und in Israel.

Hintergrund

Regisseur Engelbach gab mit dem Film sein Regiedebüt. Zuvor hatte er für mehrere Filme von Cannon Films Drehbücher verfasst und hatte dann den Deal geschlossen, im Gegenzug für seine Schreibarbeit einen eigenen Film zu inszenieren, der von Globus und Golan produziert werden würde.

Rezeption

Am 16. April 2021 präsentierten Oliver Kalkofe und Peter Rütten America 3000 auf Tele 5 in der Reihe Die schlechtesten Filme aller Zeiten, besser bekannt unter dem Kürzel SchleFaZ.

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 1986
US-amerikanischer Film
Endzeitfilm
Actionfilm

America 3000


Caroline Spector, née Caroline Skelley le  à Lockbourne en Ohio, est une écrivaine américaine de science-fiction et de fantasy qui a également écrit des modules de jeux de rôle et des livres d'astuces pour jeux vidéo. Elle a également été rédactrice en chef adjointe du magazine Amazing Stories pendant deux ans. Elle est membre du groupe d'écrivain intervenant dans la série littéraire Wild Cards créé et gérée par George R. R. Martin.

Œuvres

Série Wild Cards

Univers Shadowrun

Série Shadowrun

Univers Earthdawn

Série La Trilogie des Immortels

Références

Liens externes

Naissance en avril 1958
Naissance dans le comté de Franklin (Ohio)
Nouvelliste américain du XXe siècle
Nouvelliste américain du XXIe siècle
Romancière américaine du XXe siècle
Romancière américaine du XXIe siècle
Écrivain américain de fantasy
Écrivain américain de science-fiction
Écrivain de la série Wild Cards

Caroline Spector


HMCS Athabaskan was the first of three destroyers of the Royal Canadian Navy to bear this name. It was a destroyer of the , that served in the Second World War. She was named for the First Nations peoples who make up the Athabaskan language group. She was torpedoed in the English Channel and sunk in 1944.

Athabaskan was ordered 5 April 1940 as part of the 1940-1941 building programme. She was laid down in the United Kingdom on 31 October 1940 by Vickers-Armstrongs of High Walker and built in consort with CA Parsons engine works. She was launched on 18 November 1941 and commissioned into the Royal Canadian Navy on 3 February 1943.

Service history
HMCS Athabaskan had a relatively short service of about 14 months between her commissioning and sinking. The ship also experienced several major mishaps and battle damage that required her being taken out of service for repairs for a total of about five months. When these repair periods are taken into account, Athabaskan was available for actual service at sea for a total of only nine months prior to her sinking.

After a short work-up subsequent to commissioning on 3 February 1943, Athabaskan sailed on 29 March 1943 to patrol the Iceland-Faeroes Passage for blockade runners, but heavy seas damaged her hull, which took five weeks to repair at South Shields. Shortly after returning to service, in early June 1943 she took part in Operation Gearbox III, the relief of the garrison at Spitsbergen.

On 18 June 1943, Athabaskan sustained damage during a collision with the boom defence vessel Bargate at Scapa Flow, resulting in a month under repair at Devonport. In July and August 1943, she was based in Plymouth, carrying out anti-submarine patrols in the Bay of Biscay.

Athabaskan was heavily damaged by a Henschel Hs 293 glider bomb, dropped by a KG 100 aircraft, during an anti-submarine chase off Cape Ortegal, in the Bay of Biscay, on 27 August 1943.  was sunk in the same incident. The glider bomb passed entirely through Athabaskan before detonating on the outside of the ship.

Returning to Scapa Flow in December 1943 she escorted convoy JW55A to the Soviet Union but in February 1944, rejoined Plymouth command and was assigned to the newly formed 10th Destroyer Flotilla carrying out 'Operation Hostile' (Minelaying) and 'Operation Tunnel' (Patrol) missions off the coast of France. On 26 April, she assisted in the destruction of the German   in the English Channel off Ushant as part of an 'Operation Tunnel' mission that included the British cruiser , destroyer  and Canadian Tribals ,  and Athabaskan. Three days later Athabaskan was sunk in another action.

Final action, sinking
On 29 April 1944 at about 0300 hours Athabaskan was patrolling with her sister Tribal-class destroyer Haida in support of a British minelaying operation off the coast of France near the mouth of the Morlaix River. She received the first of a series of Admiralty orders to intercept German warships near Ile de Bas (sometimes Île de Batz) as spotted by coastal radar in southern England. During the subsequent engagement with German naval vessels, Athabaskan was torpedoed and sank. 128 men were lost, 44 were rescued by Haida and 83 were taken prisoner by three German minesweepers sortied from the coast after the departure of Haida.

As might be expected with a night-time naval battle, various sources and even eyewitnesses provide widely differing accounts of the events surrounding the sinking of Athabaskan. Some survivors recount that the ship was initially struck by shore-battery gunfire, and then by a torpedo. At least one survivor tells of a second torpedo hit fifteen minutes after the first, but the official history of the Royal Canadian Navy attributes the second major explosion to the fires touching off the ammunition magazine.

Athabaskan was apparently torpedoed by the German torpedo boat . Athabaskans commanding officer, Lieutenant Commander John Stubbs, was killed in action after declining rescue by Haida to swim back for more crew members. In 2004, the Royal Canadian Navy provided a brass plaque to be laid on the wreck to commemorate the loss. The expedition found more information about the sinking but did not clarify the actual cause. The wreck is in a shattered condition spread over the sea bed.

HMCS Haida motor cutter rescue

When Haida quickly departed the area due to the onset of daylight and heightened risk from air and sea attacks, she left behind her motor cutter manned by Leading Seaman W. A. MacLure, Jack Hannam and three volunteers. MacLure and his comrades rescued six Athabaskan survivors along with two Haida crew who had been washed from the scramble nets as the ship departed. As recounted in Canada's official naval history, the German minesweepers chased the motor cutter but gave up for unknown reasons. After a series of breakdowns and encounters with enemy aircraft, MacLure's motor cutter eventually made landfall in England under Royal Air Force escort just before midnight on 29 April 1944.

Legacy
Athabaskan Island, near Bella Bella on the Central Coast of British Columbia, was named in memory of Athabaskan.

École John Stubbs Memorial School near Victoria, British Columbia is named for Lieutenant Commander John Stubbs.

Notes

References

Further reading

External links

HMCS Athabaskan G07
Royal Navy - Arctic Operations - HMCS Athabaskan

Tribal-class destroyers (1936) of the Royal Canadian Navy
World War II destroyers of Canada
World War II shipwrecks in the English Channel
1941 ships
Maritime incidents in April 1944
Ships built on the River Tyne
Ships built by Vickers Armstrong
Naval magazine explosions

HMCS Athabaskan (G07)


ابتكر المصريون القدماء نظامًا للأعداد تساعدهم على تعاملاتهم اليومية، وكذلك كان نظام الضرائب يستلزم تواجد نظام للأعداد وللحساب، حيث كان الفلاحون يعطون جزءاً من محاصيلهم السنوية للقصر الملكي وأجزاءً أخرى للمعبد والكهنة. ولا ننسى التجارة المتداولة بين فراعنة مصر مع البلاد المحيطة . من تلك المعاملات التي بدأت منذ عهد الأسرة الأولى مع فلسطين وسورية ولبنان للحصول على الأخشاب، وكذلك مع العراق والنوبة . وامتدت في عهد الملكة حتشبسوت بل وقبلها أيضاً الحملات التجارية إلى بلاد بونت عند القرن الإفريقي على البحر الأحمر . وكثيرا ما كانت المقايضة تـُدفع بالذهب الذي كان المصريون ينقبون عنه في النوبة وفي سيناء.
 كان تعلم الكتابة والحساب يـُزاول في المعابد . وكانت مهنة الكاتب مهنة مرموقة، وكانت لها درجات تـبدأ بالكاتب البسيط (شس) إلى رئيس كتبة وكان هذا يسمى أمير كتبة (أمير-شس)، وتعلو مراتب الكتاب إلى كاتب البلاط الملكي (شس-نسيط) وكانت أعلي مرتبة هي مرتبة أميـر كتبة البلاط الملكي (أمير-شس-نسيط) . وكان أمير كتبة البلاط الملكي في نفس الوقت مهندسا أو طبيبا أو كلاهما معا، وكان الآباء يشجعون أبناءهم علي التعليم واحتراف مهنة الكاتب، حيث أن الكاتب لا يقوم بالأعمال اليدوية أو الجسدية المرهقة التي يقوم بها العمال . بل كانت مهمة الكاتب حتى البسيط منهم مثلا تسجيل المحصول عندما يقوم الفلاحون بجني المحاصيل، وتسجيل عدد الأبقار والأغنام والثروة الحيوانية والطيور، وحساب النسبة المخصصة للقصر على أساس منسوب مياه النيل في ذلك العام.
 ونظام الأعداد الذي ابتكره المصريون القدماء كان نظامًا عشريًا. فكان رمز الواحد شرطة | والعشرة رمزها V20، والمئة رمزها V1 والألف رمزوا له ب M12، كما كان رمز المئة ألف هو الإصبع..D50 ....، ...وهكذا.

 وكان المصريون القدماء يعتقدون أن الإله توت (Thoth) هو الذي علمهم الحساب والكتابة . وتجد صوره على الأخص في كتاب الموتى، حيث يُصوروه واقفا عند الميزان يوم الحساب في العالم ألآخر، بالقلم ولوح الكتابة في يديه، يدون أعمال الموتى، ويقدم الحساب إلى أوزوريس.
 ومما هو جدير بالذكر أن الكاتب المصري القديم كان يمسك بقلم الكتابة بإصبعين اثنين ويكتب عادة من اليمين إلى اليسار، وكان يبدأ كتابة رسالته قائلا «أكتب إليك بإصبعي الإثنين» .

أعداد

تـُكتب الأربعة 4 هكذا:

وتـُكتب الخمسة عشر 15 هكذا:

وكانوا يكتبون 231 هكذا:

 ولكتابة العدد 4622 على السطر كانوا يكتبوه كالآتي : الرقم الكبير على اليسار والصغير على اليمين، مع العلم بأنهم كانوا يكتبون في العادة من اليمين إلى اليسار، كما نكتب نحن اليوم . وكان اليمين بالنسبة لهم مباركاً ً وطيبا ويسمونه (يمينت) أما اليسار فكانوا لا يحبونه ويعتقدوا أنه مكان الأرواح الشريرة:

الكسور

استطاع قدماء المصريين أن يبتكروا تركيبة للكسور من الأعداد، وهي طريقة تشابه طريقتنا الحديثة حيث استعملوا رمز الفم وهو ينطق (را) وكتبوا تحته الرقم المعبر عن الكسر . فمثلا، هكذا كانوا يكتبون الكسر العددي 1\3 :

كما استخدموا رموزا ً خاصة لبعض الأعداد القليلة الكثيرة الاستخدام، مثل النصف 1\2 والثلثين 2\3 والثلاثة أرباع 3\4 :

 وبالإضافة إلى تلك الثلاثة كسور المميزة، ظل المصريون القدامى يعتمدون بصفة أساسية علي الكسر في الهيئة البسيطة 1\س، حيث س يمكن أن تأخذ الأعداد 5، 6 , 7، .....ألخ، مثل :

ولم يتوصلوا لاختصار مثلا (1\5 + 1\5= 2\5)، وكتابة 2\5، بل كانوا يكتبو ن الخـُمسين متجاورين :

ومثال آخر، مثال الثلاثة أخماس :

أصّروا علي المحافظة على صورة الكسر 1/س، مع مراعاة كتابة الأعداد الصغيرة علي يمين الأعداد الكبيرة :

الكسور وعين حورس

استعمل المصريون القدماء مكاييلا لقياس الحبوب والبقول، هذا المعيار كان يـُسمى (حقات) hekat . وكانت الحقات مقسمة للأحجام الآتية : 1\2، 1\4، 1\8، 1\16، 1\32، و1\64 . واستعملوا في كتاباتهم رموزاً مأخوذة عن أجزاء من رمز عين حورس التي كانت مقدسة لديهم، وكانوا عموما ً يستخدمون عين حورس للزينة على شكل القلائد، ولكن الأهم في لبسهم القلائد في صورة عين حورس التي تُسمى (وجات) Ougat، وهي للوقاية من الحسد ومن الكائنات الضارة، والأرواح الشريرة.

 وكما في الصورة استعمل الكاتب المصري هذه الأجزاء من عين حورس لتدوين كميات الحبوب والبقول،
فكان يكتب مثلا كميات من القمح مثلا كالآتي : حقات 1\4 أو حقات 1\16 1\32 .

الجمع عند قدماء المصريين
 كان نظام الأعداد عند قدماء المصريين نظاما عشرياً، لكنهم لم يتوصلوا إلى الصفر . فكان للعشرة رمز خاص بها، وكذلك الحال بالنسبة إلى المئة، والألف، وهكذا . إلا أن نظامهم كان يسهل عمليات الجمع والطرح، وابتكروا طرقا ًً لحسابات الضرب والقسمة . سنبدأ بالجمع :

مثــال : نريد أن نجمع 2322 + 132 = 2454

Z1-Z1-V20-V20-V1*V1*V1-M12-M12

+
Z1-Z1-V20-V20-V20-V1

=
Z1-Z1-Z1-Z1-V20-V20-V20-V20-V20-V1-V1*V1*V1-M12-M12

والنتيجة كما في السطر الثالث عبارة عن العدد 2454.

الطرح عند قدماء المصريين

طريقة الطرح يسيرة أيضاً مثلها في بساطتها كمثل الجمع.

مثال1: 2322-121 =2201

Z1-Z1-V20-V20-V1*V1*V1-M12-M12
_
Z1-V20-V20-V1
=
Z1-V1*V1-M12-M12

ونتيجة عملية الطرح كما نرى 2201 .

مثال2: 5434-3122 =2312

Z1-Z1-Z1-Z1-V20-V20-V20-V1-V1*V1*V1-M12-M12-M12-M12-M12
_
Z1-Z1-V20-V20-V1-M12-M12-M12
=
Z1-Z1-V20-V1-V1*V1-M12-M12

ونتيجة عملية الطرح كما نرى 2312 .

الضرب عند قدماء المصريين

ابتكر قدماء المصريين طريقة لإجراء العملية الحسابية التي نُعرفها بعملية الضرب وذلك بطريقة استخدام الجمع، وكانت القاعدة الأساسية المتبعة في ذلك هي المضاعفة العددية . وقد عرفنا تلك الطرق التي كانوا يستعملونها في الحساب عن طريق ما وجدناه من آثارهم في هيئة المخطوطات مثل Papyrus de Moscou ومخطوط Papyrus Rhind. ونوضح طريقة المضاعفة المتوالية في عمليات الضرب بالأمثلة ألآتية :

مثال 1: نريد حاصل الضرب 7 . 9 = 63

للحصول على نتيجة حاصل الضرب، يبدأ الكاتب المصري في مضاعفة العدد 7 على التوالي ويبحث عن نتيجة المضروب (8+ 1)، كالآتي :

من خلال مضاعفة 7 يصل عند 7 . 8 = 56، وبعد ذلك يضيف عليها 7 فيحصل على النتيجة، حيث أن 7 + 56 = 63.

مثال 2: نريد حاصل الضرب 59 . 37 = 2183

نبدأ في مضاعفة العدد 59 على التوالي، كالآتي :

 من خلال مضاعفة 59 وصلنا أولا ًإلى حاصل ضرب العددين 32 . 59 = 1888 .
 بعد ذلك نضيف عليه حاصل الضرب(انظر الأسطر المعلـّمة): (4 + 1 ). 59 = 236 + 59 = 295 فنحصل على النتيجة 2183.

القسمة عند قدماء المصريين

تعتمد القسمة أيضا على مضاعفة الأعداد على التوالي السابق شرحها مع عمليات الضرب ولكن مع بعض الفروق لمواءمتها للإيفاء بالغرض .

مثال 1:
نريد قسمة 264 على 3، أي (264÷3=88)

يبدأ الكاتب المصري القديم بمضاعفة العدد 3 بالخطوات التالية :

وبتعيين الأعداد المعلـّم عليها بالمؤشر وجمعها يصل إلى النتيجة : 8 + 16 + 64 = 88 .

مثال 2:

يُعتبر مثلنا السابق مثلا بسيطا، فهو يؤدي إلى حاصل قسمة لعدد صحيح لا يحتوي على الكسور.

في مثالنا التالي تؤدي عملية قسمة 212÷6 علي نتيجة تحتوي على الكسور .

نبدأ بمضاعفة العدد 6:

قمنا بمضاعفة العدد 6 حتى وصلنا إلى العدد 192، وبقي فارق بين العددين 212 و192 مقداره 20 فقط . وبمراجعة السطرين الأولين نجد أنهما يأتيان بالعدد 18 ويبقى العدد 2 الذي نجد أنه ثلث العدد 6 .

بهذا يحصل المصري القديم على نتيجة القسمة ويقوم بتدوينها على النحو التالي : 1 + 2 + 32 + 1\3 = 1\3 35

مثال 3:

استطاع الكاتب المصري أيضاً باستعمال طريقة المضاعفة قسمة عدد صغير على عدد كبير .

في المسألة التالية نريد قسمة 4 على 7، أي 4 ÷ 7 = 4/7، فكيف كان يقوم بذلك ?

بمقارنة 4 بالنسبة إلى العدد 7، نجد أن الأربعة أكبر قليلا عن نصف ال 7 . بهذا نجد العضو الأول من الحل، وهو 1/2.

في الخطوة التالية يبدأ المصري القديم بمضاعفة المقام (7) على التوالي كالمعتاد:

وجدنا الحل: فقد وصلنا إلى المقسوم بالكامل وهو العدد 4، ونجمع العددين المطلوبين هنا فنحصل على الحل : 1\14 1\2 .

مثال 4:
قسمة 1660 على 33 أي (1660 ÷33):

ونشرح الطريقة كما يلي : ضاعفنا العدد 33 خمس مرات تباعا ووصلنا إلى العدد 1056 . ونلاحظ أن جمع الأعداد المعلمة 1056 + 528 + 66 = 1650 . والفارق بين 1660 و1650 هو 10 .

ونبدأ البحث عن كسور ال 33 ونجد أن 10 تحتوي على ربع 33 ومقداره 1\4 8. وأصبح العدد الناقص لتكملة 1660 هو 3\4 1 أي واحد وثلاثة أرباع . الواحد يعطينا العدد 1\33، والثلاثة أرباع ما هي إلا 1\2 و1\4، وثلاثة أرباع العدد 1\33 هو 1\44. بذلك أكملنا 1660، ونتيجة القسمة تصبح : 1\44 + 1\33 + 1\4 + 50 .

لوحة قرابين

مخطوطة رنـــد

في مخطوطة رند Rhind يشرح المصري القديم حساب المساحات وحساب المثلثات .

انظر أيضاً
 أعداد مصرية
 ألواح أخميم الخشبية
 ترجمة حجر رشيد
 بردية موسكو الرياضية
 تحوت إله الكتابة والحساب
 سقد
 كاتب في مصر القديمة

مراجع

وصلات خارجية

http://books.google.com/books?vid=ISBN0871692325&id=9ToLAAAAIAAJ&dq=PtahHotep&as_brr=1&hl=en Ancient Egyptian Science: A Source Book by Marshall Clagett, 1989]

رياضيات مصرية
مجتمع مصري قديم
هيروغليفية مصرية

الرياضيات في مصر القديمة


Die antiken Münzen von Gortyn kamen ab der Mitte des 5. Jahrhunderts v. Chr. in Umlauf. Wie bei den meisten Städten auf Kreta, ist auch in Gortyn das Prägen von mythologischen Münzmotiven dominant. Bei allen kretischen Silbermünzen handelt es sich um Statere, die ein Gewicht zwischen 11,50 g und 12 g  besitzen und sich in ihrem Münzfuß nach dem äginetischen Standard richten. Der Stater ist eine Didrachme.

Chronologie der Münzprägung
Historisch gesehen ist Kreta, am Rande des griechischen Kulturraumes liegend, nach dem Untergang der  minoisch-mykenischen Zivilisation nur von geringer Bedeutung.
In den folgenden Jahrhunderten bildeten sich eine Reihe von selbstständigen  Poleis heraus, wobei unter anderem Gortyn bereits seit dem  Neolithikum besiedelt ist und auch in Homers Ilias Erwähnung findet.

 Es ist eine sehr enge Beziehung zwischen Ägina und Kreta bekannt; vermutlich, da die Äginiter ab 520 v. Chr.  Cydonia an der Nordküste der Insel besiedelten. Darin liegt wohl die Begründung, dass die Kreter zunächst keine eigenständigen Münzprägungen hervorbrachten, sondern die äginitischen Statere zwischen ca. 480 und 457 v. Chr. imitierten. Auch für die ersten unabhängigen Prägungen dienten sie als Schrötlinge.

 Die ersten autonomen kretischen Münzen wurden etwa zwischen 450 und 425 v. Chr. in Gortyn und Phaistos geprägt. Zu dieser Zeit müssen sie in einer engen Allianz gestanden haben, da sie identische Typen entwickelten:  Europa auf einem Stier auf der Vorder- und, in Incusum, einen frontalen Löwenkopf in quadratischem Rahmen auf der Rückseite. Als Münzlegende findet sich vereinzelt die retrograde Inschrift ΓOPTVNOΣ  TO CAΣMA oder ΓOPTVNOΣ  TO CΑΙΜΑ [ΕΙΜΙ] ("Ich bin das Geprägte von Gortyn"). Die Münzen fallen in den beiden Städten aber noch ausgesprochen plump aus. Die Löwendarstellung scheint keinerlei Bezug zu einem lokalen Mythos zu haben, ist jedoch auch am Ende des 6. Jh. oder zu Beginn des 5. Jh. auf Münzen aus Kyrene und konstant auf antiken  samischen Münzen geprägt. Da es sich zu diesem Zeitpunkt um einen sehr bekannten Münztypus handelt, könnte er von Phaistos und Gortyn, der der dominantere Partner war, mangels weiterer lokaler Darstellungen von Relevanz und Individualität übernommen worden sein. Neben dem Löwenkopf existieren ebenso Prägungen mit dem Kopf des Hermes auf der Rückseite.

 Erst ab 380 v. Chr. gab es ein breiteres Spektrum mit einer merklichen Verbesserung in Stil und Ausführung. In der Mitte des 4. Jahrhunderts schien sich die Allianz zwischen Gortyn und Phaistos aufgelöst zu haben, da fortan neue und individuelle Münzen der beiden Städte vorhanden waren. Für Gortyn ist dies auf der Vorderseite weiterhin Europa, fortan allerdings meistens in einer Platane sitzend und auf der Rückseite nun als einzelnes Motiv ein sich umblickender Stier. Gelegentlich ist als Münzlegende ΓOPTY vorhanden.

 Etwa um 320 v. Chr. wurden für die Prägung keine äginitischen Stratere oder ältere gortynische und phaistische Münzen mehr als Schrötlinge genutzt, sondern sie waren ausländischer Herkunft. Die meisten stammten aus Kyrene und einige aus B%C3%B6otien und Sikyon. Die Abhängigkeit von importiertem Silber blieb weiterhin bestehen.

 Ab ca. 270 v. Chr. wurde der äginitische Münzfuß verworfen und es wurde zum phönikischen übergegangen. Standard war fortan eine Didrachme von 6,21 g bis 6,68 g. Die Erklärung für den Wechsel ist offenbar darin zu finden, dass auch Kyrene zu dieser Zeit den phönikischen Münzfuß verwendete. Durch den Gebrauch dieser Prägungen für die kretischen Schrötlinge ist der Übergang nur folgerichtig.
Die ersten Bronzeprägungen wurden um 260 v. Chr. oder 250 v. Chr. vorgenommen, da immer weniger Geld von außerhalb nach Kreta gelangte. Die Ursache hierfür wird in der Abnahme der Anwerbung von kretischen Söldner gesehen. Es erreichte immer weniger  Soldgeld die Insel und somit verringerte sich auch das verfügbare Material für die Silberprägungen. Man ging zur Ausgabe von Bronzemünzen über und der Gebrauch von Silbermünzen wurde bis auf wenige Ausnahmen verboten. Dies waren jene silbernen Münzen, die bereits stark abgenutzt waren; sie wurden mit Gegenstempeln versehen und für Kriegszwecke eingesetzt.

Motive

Die Münzen von Gortyn zeigen als zentrales Motiv auf der Vorderseite die phönikische Prinzessin Europa auf einem Stier oder in einer Platane sitzend und auf der Rückseite einen zurückblickenden Stier, der den verwandelten Zeus darstellt. Diese Deutung ist aufgrund des  Mythos um Europa und Zeus zu erklären. Nach der Entführung der Europa gelangt Zeus an die kretische Küste, wo er seine tierische Gestalt ablegt. Der Legende nach soll diese Ankunft in Gortyn geschehen sein. Der mythische König von Kreta, Minos, soll dort unter einer Platane von Zeus und Europa gezeugt worden sein. Der Sage nach war es eine immergrüne Platane, die in Gortyn als heiliger Baum verehrt wurde. In Zusammenhang mit dem lokalen Mythos und Gortyn als ausgebender Stadt der Münzen ist die Identifizierung der Frau als Europa möglich.

Auf Münzbildern ab 300 v. Chr. ist die Ikonographie noch eindeutiger, da im Schoß der Europa ein Adler, ein eindeutiges Attribut des Zeus, geprägt wurde.

Besonderheiten
Die Stadt Sybrita in Zentralkreta war im vierten Jahrhundert mit Gortyn  verbündet und übernahm zwischen 360 und 330 v. Chr. die Statere von Gortyn mit der Darstellung Europas und des Zeus in Stierform. Zu unterscheiden sind sie primär durch die Legende ΣΙΒΡΙΤΙΩΝ. Des Weiteren sitzt die Europa auf den Stateren von Sybrita nach links gewandt in der Platane, auf jenen von Gortyn hingegen immer nach rechts. Soweit bisher bekannt, existiert von dieser Prägung nur eine marginale Anzahl. Obwohl die Adaption des Motivs nur drei Jahrzehnte andauerte, bestand der Vertrag zwischen den beiden Städten noch deutlich länger; man kann jedoch nicht von einer Bündnisprägung für den genannten Zeitraum sprechen.

Literatur
 Ioannis N. Svoronos: Numismatique de la Crète ancienne, accompagnée de l'histoire, la  géographie et la mythologie de l'ile, Macon 1890 (Nachdruck Habelt, Bonn 1972).
 Georges Le Rider: Monnaies crétoises du Ve au Ier siècle av. J.-C. (= Etudes crétoises. 15, ). Geuthner, Paris 1966 (ergänzende Dissertationsschrift).
 Peter R. Franke, Max Hirmer: Die griechische Münze. Hirmer, München 1972, ISBN 3-7774-2530-3.
 Colin M. Kraay: Archaic and classical Greek coins. Methuen, London 1976, ISBN 0-416-12310-4.

Weblinks

 Münzen aus Gortyn im Interaktiven Katalog des Münzkabinetts, Staatliche Museen zu Berlin
 Stater mit Darstellung von Europa auf dem Stier und Löwenkopf-Incusum aus dem Interaktiven Katalog des Münzkabinetts Berlin
 Stater mit Darstellung von Europa mit Adler in der Platane und Stier aus dem Interaktiven Katalog des Münzkabinetts Berlin

Einzelnachweise

Gortyn

Münzen von Gortyn


The Rise of Chaos petnaesti je studijski album njemačkog heavy metal sastava Accept. Diskografska kuća Nuclear Blast objavila ga je 4. kolovoza 2017. godine.

Posljednji je album skupine s basistom Peterom Baltesom, koji ju je napustio u studenom 2018. godine. Producent albuma je Andy Sneap, koji je također producirao prethodni album Blind Rage. Također je prvi Acceptov album s Uweom Lulisom, gitaristom sastava Grave Digger.

Popis pjesama

 "Die by the Sword" - 5:00
 "Hole in the Head" - 4:01
 "The Rise of Chaos" - 5:16
 "Koolaid" - 4:58
 "No Regrets" - 4:20
 "Analog Man" - 4:10
 "What's Done Is Done" - 4:08
 "Worlds Colliding" - 4:28
 "Carry the Weight" - 4:33
 "Race to Extinction" - 5:25

Osoblje
Accept
 Mark Tornillo – vokali
 Wolf Hoffmann – gitara
 Uwe Lulis – gitara
 Peter Baltes – bas-gitara
 Christopher Williams – bubnjevi
Ostalo osoblje
 Andy Sneap - produkcija, mastering, miksanje, snimanje
 Gyula Havancsák - omot albuma, grafički dizajn

Izvori

Vanjske poveznice
 The Rise Of Chaos na Discogsu

Albumi sastava Accept
Albumi iz 2017.

The Rise of Chaos


Die St. Petersburg White Nights 2010 im Badminton fanden in Gattschina bei Sankt Petersburg vom 7. bis zum 11. Juli 2010 statt. Der Referee war Dirk Kellermann aus Deutschland. Das Preisgeld betrug 15.000 US-Dollar, wodurch das Turnier in das BWF-Level 4A eingeordnet wurde.

Austragungsort
 Sporthalle Arena, General Knysch Straße 14A

Endrundenergebnisse

Herreneinzel

Dameneinzel

Herrendoppel

Damendoppel

Mixed

Weblinks
 badminton.de

2010
Badminton 2010
BE Circuit 2010/11
Badmintonwettbewerb in Gattschina

St. Petersburg White Nights 2010


Ole Andreas Bachke (født 6. maj 1830 på Røros, død 3. januar 1890 i Kristiania) var en norsk jurist og politiker.

Kilder

Jurister fra Norge
Politikere fra Norge
Nordmænd i 1800-tallet

Ole Bachke


'Francesca' est un cultivar de rosier obtenu en 1922 par le fameux rosiériste anglais Joseph Hardwick Pemberton. Il est issu d'un croisement 'Danaë' (Pemberton, 1913) × 'Sunburst' (Pernet-Ducher, 1904/1911).

Description
Cet hybride de Rosa moschata présente un grand buisson dense au feuillage ample d'une hauteur de 185 cm à 305 cm pour une largeur de 185 cm. Ses fleurs sont d'un jaune abricot, devenant de plus en plus pâles au fur et à mesure, de taille moyenne, semi-doubles (9-16 pétales) et parfois penchées en fin de floraison, s'ouvrant sur de larges étamines dorées. Elles exhalent un léger parfum de thé et la floraison en gros bouquets est remontante.

Sa zone de rusticité est de 6b à 10b; ce cultivar supporte donc les hivers rigoureux. Il est de plus vigoureux et résiste aux maladies. Cette variété est encore très présente dans les catalogues outre-manche et en Belgique où elle est appréciée pour sa résistance et le coloris de ses fleurs. Elle est parfaite en buisson isolé et peut se traiter en petit grimpant.

Notes et références

Hybride de Rosa moschata
Cultivar de rosier

Francesca (rose)


Sallmannshausen ist ein Ortsteil der Gemeinde Gerstungen im Wartburgkreis. Er befindet sich im Werratal an der hessisch-thüringischen Landesgrenze.

Geographie
Naturräumlich liegt die Gemeinde Sallmannshausen im Talgebiet der mittleren Werra. Die geographische Höhe des Ortes beträgt .

Geschichte
Der Ort gehörte zunächst zum Herrschaftsbereich der Brandenburg und wurde daher als zum brandenburgische Gerichte zugehörig genannt, administrativ gehörte der Ort zum wettinischen Amt Wartburg (Sachsen-Eisenach).

Die Anfänge der Marienkirche gehen auf das 16. Jahrhundert zurück.

Um das Jahr 1813 bewirtschaftete der Amtmann Ludwig Thilo Johann Eggert das fürstliche Kammergut zu Sallmannshausen und hatte einen 12-jährigen Pachtvertrag abgeschlossen. Er war auch Pächter der Domäne Allmenhausen und führte ab 1836 den Titel "Fürstlich-Schwarzburger Domainenrath".

Anfang April 1945 kam es durch amerikanischen Beschuss und Tiefflieger beim "Kampf um die Werralinie" zu schweren Zerstörungen in Sallmannshausen. Die Werrabrücke wurde von der Wehrmacht gesprengt. Die Einwohner waren ab 29. März in den Wald geflüchtet, zum Teil in Erdbunker. Am 2. April wurde der Ort von US-Truppen befreit. Drei gefallene deutsche Soldaten ruhen auf dem Friedhof von Sallmannshausen in einem Gemeinschaftsgrab.

Anfang Juli 1945 wurde Sallmannshausen, wie ganz Thüringen, von der US-Armee an die Rote Armee übergeben und von ihr besetzt. Damit wurde es Teil der SBZ und 1949 der DDR. Seit dem 8. März 1994 ist Sallmannshausen ein Teil der Gemeinde Gerstungen.

Einzelnachweise

Weblinks

Neustaedt
Ort im Wartburgkreis
Ort an der Werra
Ehemalige Gemeinde (Wartburgkreis)
Gemeindeauflösung 1994

Sallmannshausen


Genocid u Kaliforniji odnosi se na ubijanje tisuća domorodačkih naroda Kalifornije koje su planski i sustavno provodili agenti vlade Sjedinjenih Država i civilni građani tijekom 19. stoljeća. Počelo je nakon američkog osvajanja Kalifornije iz Meksika i priljeva doseljenika zbog kalifornijske zlatne groznice, što je ubrzalo opadanje autohtonog stanovništva Kalifornije. Između 1846. i 1873., procjenjuje se da su doseljenici ubili između 9492 i 16.094 kalifornijskih domorodaca. Stotine do tisuće domorodaca planski su izgladnjivani ili su umirali od iscrpljenosti od prekomjerne radne eksploatacije. Porobljavanja, otmice, silovanja, odvajanje djece i raseljavanje bili su široko rasprostranjeni. Državna vlast i milicija aktivno je poticala, tolerirala i provodila ove akcije protiv domorodaca.

U knjizi iz 1925. godine Handbook of the Indians of California procijenjeno je da se autohtono stanovništvo Kalifornije smanjilo s oko 150.000 u 1848. na 30.000 u 1870. i dodatno palo na 16.000 do 1900. godine. Pad je uzrokovan bolešću, niskim stopama rođenih, izgladnjivanjem, ubojstvima i masovnim pokoljima. Kalifornijski domoroci, osobito tijekom zlatne groznice, bili su meta ubojstava. Doseljenici su isto tako između 10.000 i 27.000 domorodaca odveli na prisilan rad. Država Kalifornija koristila je svoje institucije kako bi favorizirala prava bijelih doseljenika u odnosu na prava domorodaca, oduzimajući im prava i tretirajućih ih kao građane drugog reda.

Od 2000-ih, nekoliko američkih akademika i aktivističkih organizacija, iz redova američkih domorodaca i europskih Amerikanaca, okarakteriziralo je razdoblje neposredno nakon američkog osvajanja Kalifornije kao razdoblje u kojem su državne i federalne vlade vodile genocid nad američkim domorodcima na teritoriju Kalifornije. Godine 2019. guverner Kalifornije Gavin Newsom ispričao se za genocid i pozvao na osnivanje istraživačke komisije kako bi se bolje razumjela tema i informirale buduće generacije.

Izvori

Kalifornija
Genocidi
Povijest europskog kolonijalizma
Američki Indijanci

Genocid u Kaliforniji


GBM puede hacer referencia a:
Gran Besanzón Metrópoli
Glioblastoma multiforme, el tumor cerebral primario más frecuente en adultos, y también el más agresivo;
Game Boy Micro, una videoconsola portátil de Nintendo;
Movimiento browniano geométrico, un proceso estocástico derivado del movimiento browniano;
Grupo Bursátil Mexicano, Casa de Bolsa;
Código internacional de matriculación de la Isla de Man;
Código IATA del Aeropuerto de Garbaharey (Somalia).

GBM


Le Reißhorn est une montagne culminant à  d'altitude dans le massif des Alpes de Berchtesgaden, en Autriche.

Géographie

Situation
Le Reißhorn se situe près de la frontière entre l'Allemagne et l'Autriche, au nord-ouest du Hochkönig et à l'est du Steinernes Meer.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Sommet des Alpes autrichiennes
Montagne dans le Land de Salzbourg

Reißhorn


John Hamilton Simons, né le  à Waterloo Settlement et mort le  à Québec, est un homme d'affaires canadien, fondateur des magasins Simons.

Biographie

Jeunesse et famille
Il est le fils aîné de Peter Simons (1785-1869), fabricant de voiles, et de Margaret McNeil (1792-1861). Originaire d'Écosse, la famille s'établit sur une terre près du lac Duchesnay, au nord de Québec, offerte en cadeau à Peter en tant que militaire démobilisé.

Le 2 mai 1849, il épouse Ellen Kelly, une Irlandaise catholique. Ensemble, ils auront une dizaine d'enfants dont Archibald, successeur de John à la tête du commerce familial. Après le décès de sa femme en 1897, il se remarie avec Jane Sangster. Il aura un dernier fils avec elle en 1901, alors qu'il est âgé de 78 ans.

Carrière

La terre familiale n'est pas très fertile et son père Peter perd la vue en raison d'une blessure de guerre, ce qui poussera John à chercher un emploi à Québec. Il commence à travailler en tant que commis au magasin général Lauries. En 1840, alors qu'il n'est âgé que de 17 ans, il ouvre son propre commerce sur la rue Saint-Jean, à l'angle de la rue Sainte-Angèle. Il est associé avec James Orkne. Le commerce se spécialise dans l'importation de textiles depuis les îles Britanniques et le continent européen. Il y voyage régulièrement pour s'approvisionner.

En 1865, il s'associe avec Archibald Foulds. En 1870, la boutique de Simons déménage au 20, côte de la Fabrique, emplacement actuel de la plus vieille succursale des magasins Simons. En 1893, il passe les rênes à son fils Archibald.

Décédé en 1906, il est inhumé au cimetière Mount Hermon.

Hommages

 La rue John-Simons, à Québec, est nommé en sa mémoire.

Références

Naissance en mai 1823
Décès en mars 1906
Personnalité liée à la ville de Québec
Homme d'affaires canadien
Famille Simons
Décès à 82 ans

John Simons


North Shropshire was a local government district in Shropshire, England from 1974 to 2009. The district council was based at Edinburgh House in Wem. Other settlements included the towns of Ellesmere, Market Drayton and Whitchurch, as well as the large villages of Shawbury and Baschurch. The district bordered onto Wales, Cheshire and Staffordshire as well as the Shropshire districts of Oswestry, Shrewsbury and Atcham and the unitary Telford and Wrekin.

History
The district was formed on 1 April 1974, under the Local Government Act 1972, by a merger of Market Drayton Rural District and North Shropshire Rural District.

The district and its council were abolished on 1 April 2009, when the new Shropshire Council unitary authority was established, as part of the 2009 structural changes to local government in England.

Settlements
The district council classified Wem, Market Drayton, Whitchurch and Ellesmere as the market towns of North Shropshire, while it gave the classification of "main service villages" to Baschurch, Cheswardine, Clive, Cockshutt, Dudleston Heath, Hadnall, Hinstock, Hodnet, Prees, Shawbury, Tilstock, Welshampton and Woore. The district also included many other smaller villages and hamlets.

Infrastructure
The main roads in the district were the A41, A49 and the A53. There were no motorways.

There were four railway stations in the district: (Yorton, Wem, Prees and Whitchurch), all on the Welsh Marches Line. The Shrewsbury to Chester Line ran through the district as well, but the only station on that section of the line within North Shropshire had been at Baschurch, which had closed in 1965, prior to the district's creation. The Shropshire Union Canal and Ellesmere Canal/Llangollen Canal both ran through the district.

Political control
The first elections to the council were held in 1973, initially operating as a shadow authority until the new arrangements came into effect on 1 April 1974. Political control of the council from 1974 until its abolition in 2009 was held by the following parties:

Leadership
The last leader of the council was David Minnery, a Conservative.

Council elections
1973 North Shropshire District Council election
1976 North Shropshire District Council election (New ward boundaries)
1979 North Shropshire District Council election
1983 North Shropshire District Council election
1987 North Shropshire District Council election
1991 North Shropshire District Council election (District boundary changes took place but the number of seats remained the same)
1995 North Shropshire District Council election
1999 North Shropshire District Council election
2003 North Shropshire District Council election (New ward boundaries)
2007 North Shropshire District Council election

By-election results

See also
North Shropshire constituency - the name of the UK Parliament constituency which covers the former North Shropshire district and also the former Oswestry borough.
Parishes in North Shropshire - the main subdivisions used within the district.

References

District council elections in England
Council elections in Shropshire
Districts of England established in 1974
English districts abolished in 2009
Former non-metropolitan districts of Shropshire

North Shropshire


سوتيريوس كيرغياكوس  ، من مواليد 23 يوليو 1979 في تريكالا في اليونان ، لاعب كرة قدم يوناني.

يلعب مع نادي فولفسبورغ الألماني منذ عام 2011.

بدأ باللعب مع منتخب اليونان لكرة القدم في عام 2002.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسكتلندا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في أستراليا
مدافعو كرة قدم رجالية
أرثوذكس شرقيون يونانيون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من تريكالا
رياضيون من تريكالا
رياضيون يونانيون مغتربون في أستراليا
رياضيون يونانيون مغتربون في ألمانيا
رياضيون يونانيون مغتربون في إسكتلندا
رياضيون يونانيون مغتربون في إنجلترا
لاعبو آينتراخت فرانكفورت
لاعبو الدوري الأسترالي الممتاز
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الإسكتلندي الممتاز
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري اليوناني
لاعبو أيك أثينا
لاعبو باناثينايكوس
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو رينجرز
لاعبو سندرلاند
لاعبو كأس العالم 2010
لاعبو كأس القارات 2005
لاعبو كرة قدم مغتربون في أستراليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسكتلندا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون يونانيون
كيرغياكوس
لاعبو ليفربول
لاعبو منتخب اليونان تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب اليونان لكرة القدم
لاعبو نادي سيدني أوليمبيك
لاعبو نادي فولفسبورغ
كيرغياكوس
مواليد في تريكالا

سوتيريوس كيرغياكوس


Douglas getur átt við eftirfarandi:
 Alec Douglas-Home
 Róbert I. Douglas
 Douglas MacArthur
 Kirk Douglas
 Douglas Adams
 Douglas Haig

Sjá einnig
 Douglas
Mannanöfn

Ættarnöfn

Douglas (aðgreining)


Dvogodišnji dimak (lat. Crepis biennis) dvogodišnja raslinja iz poodice glavočika raširena po Europi, uključujući Hrvatsku (Velebit). Udomaćila se je i na sjeveroistoku Sjeverne Amerike.

Može narasti do 120cm visine. Stabljika joj je uspravna i razgranata. Mladi listovi su joj jestivi. Za ispašu stoke je kvalitetna.

Izvori

Dimak

Dvogodišnji dimak


An Stipa rigidiseta in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Pilg., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Albert Spear Hitchcock. An Stipa rigidiseta in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipa

Stipa rigidiseta


El cantón de La Ferté-sous-Jouarre es una división administrativa francesa, situada en el departamento de Sena y Marne y la región Isla de Francia.

Geografía
Este cantón es organizado alrededor de La Ferté-sous-Jouarre en él distrito de Meaux.

Composición
El Cantón de La Ferté-sous-Jouarre agrupa 19 comunas:

Bassevelle
Bussières
Chamigny
Changis-sur-Marne
Citry
Jouarre
La Ferté-sous-Jouarre
Luzancy
Méry-sur-Marne
Nanteuil-sur-Marne
Pierre-Levée
Reuil-en-Brie
Saâcy-sur-Marne
Saint-Jean-les-Deux-Jumeaux
Sainte-Aulde
Sammeron
Sept-Sorts
Signy-Signets
Ussy-sur-Marne

Demografía

Véase también
 Sena y Marne
 Cantones de Sena y Marne

Enlaces externos

Cantón de La Ferté-sous-Jouarre

Cantón de La Ferté-sous-Jouarre


STS-83 was a NASA Space Shuttle mission flown by Columbia. It was a science research mission that achieved orbit successfully, but the planned duration was a failure due to a technical problem with a fuel cell that resulted in the abort of the 15 day duration. Columbia returned to Earth just shy of four days. The mission was re-flown as STS-94 with the same crew later that year.

Crew

Mission highlights
This mission was originally launched on April 4, 1997, and was intended to be on orbit for 15 days, 16 hours. The mission was cut short due to a problem with Fuel Cell #2 and it landed on April 8, after 3 days 23 hours. NASA decided to fly the mission again as STS-94, which launched July 1, 1997.

The primary payload on STS-83 was the Microgravity Science Laboratory (MSL). MSL was a collection of microgravity experiments housed inside a European Spacelab Long Module (LM). It built on the cooperative and scientific foundation of the International Microgravity Laboratory missions (IML-1 on STS-42 and IML-2 on STS-65), the United States Microgravity Laboratory missions (USML-1 on STS-50 and USML-2 on STS-73), the Japanese Spacelab mission (Spacelab-J on STS-47), the Spacelab Life and Microgravity Science Mission (LMS on STS-78) and the German Spacelab missions (D-1 on STS-61-A and D-2 on STS-55).

MSL featured 19 materials science investigations in four major facilities. These facilities were the Large Isothermal Furnace, the EXpedite the Processing of Experiments to the Space Station (EXPRESS) Rack, the Electromagnetic Containerless Processing Facility (TEMPUS) and the Coarsening in Solid–Liquid Mixtures (CSLM) facility, the Droplet Combustion Experiment (DCE) and the Combustion Module-1 Facility. Additional technology experiments were to be performed in the Middeck Glovebox (MGBX) developed by the Marshall Space Flight Center (MSFC) and the High-Packed Digital Television (HI-PAC DTV) system was used to provide multi-channel real-time analog science video.

The Large Isothermal Furnace was developed by the Japanese Space Agency (NASDA) for the STS-47 Spacelab-J mission and was also flown on STS-65 IML-2 mission. It housed the measurement of diffusion coefficient by shear cell method experiment, the diffusion of liquid metals and alloys experiment, the diffusion in liquid led-tin-telluride experiment, the impurity diffusion in ionic melts experiment, the liquid phase sintering II experiment (LIF), and the diffusion processes in molten semiconductors experiment (DPIMS).

The Combustion Module-1 (CM-1) facility from the NASA Lewis Research Center housed experiments on Laminar Soot Processes Experiment and the Structure of Flame Balls at Low Lewis-number Experiment (SOFBALL).

The Droplet Combustion Experiment (DCE) is designed to investigate the fundamental combustion aspects of single, isolated droplets under different pressures and ambient oxygen concentrations for a range of droplet sizes varying between  and . The DCE apparatus is integrated into a single width MSL Spacelab rack in the cargo bay.

The EXPRESS rack replaces a Spacelab Double rack and special hardware will provide the same structural and resource connections the rack will have on the Space Station. It will house the Physics of Hard Spheres (PHaSE) experiment and the Astro/PGBA Experiment.

The Electromagnetic Containerless Processing Facility (TEMPUS) is used for the experiments on nucleation in different flow regimes, thermophysical properties of advanced materials in the undercooled liquid state experiment, measurements of the surface tension of liquid and undercooled metallic alloys by oscillating drop technique experiment, alloy undercooling experiments, the study of the morphological stability of growing dendrites by comparative dendrite velocity measurements on pure ni and dilute Ni–C alloy in the Earth and space laboratory experiment, the undercooled melts of alloys with polytetrahedral short-range order experiment, the thermal expansion of glass forming metallic alloys in the undercooled state experiment, the AC calorimetry and thermophysical properties of bulk glass-forming metallic liquids experiment and the measurement of surface tension and viscosity of undercooled liquid metals experiment.

There were also experiments on measuring microgravity. They included the space acceleration measurement system (SAMS), the microgravity measurement assembly (MMA), the quasi-steady acceleration measurement system and the orbital acceleration research experiment (OARE).

The middeck glovebox (MGBX) facility supported the bubble and drop nonlinear dynamics (BDND) experiment, the study of the fundamental operation of a capillary-driven heat transfer (CHT) device in microgravity experiment, the internal flows in a free drop (IFFD) experiment and the fiber-supported droplet combustion experiment (FSDC-2).

Reflight

Prior to launch, and continuing through the early part of the mission, flight controllers on the ground were monitoring an anomaly within the electrical power generating Fuel Cell #2 (of three), making it appear that oxygen and hydrogen might be starting to uncontrollably mix, which could lead to detonation (a similar scenario that caused the explosion on Apollo 13). Despite troubleshooting, the anomaly persisted and appeared to worsen. Mission Flight Rules required that the fuel cell be shut down once a certain voltage threshold had been crossed, and with only two of three fuel cells working, that invoked another Flight Rule which required the mission be terminated early (loss of a second fuel cell would require severe and dangerous powerdowns, though the shuttle operates normally on two).  Payload Specialist Dr. Linteris described the mission as "an exercise in crisis management.  The main bus alarm was going off continually."

Astronaut Chris Hadfield served as CAPCOM for STS-83. He cited NASA's decision to terminate the mission as a positive example of applying the Flight Rules body of knowledge to ensure astronaut safety: "The beauty of Flight Rules is that they create certainty when we have to make tough calls.... In real time, the temptation to take a chance is always higher. However, the flight rules were unequivocal: the Shuttle had to return to Earth."

Upon landing, mission managers decided that Columbia did not need to be processed per a typical end of mission maintenance flow. Instead, they called for an unprecedented reflight of the same mission, once the normal processing could be completed (refill the propellant tanks and other consumables like oxygen, hydrogen, nitrogen, and water, change out the main engines, etc.). The same crew flew the reflight, which was designated STS-94 (the next available unused shuttle mission number at the time), three months later, in July 1997. The crew patch was updated with the reflight, changing the outer border from red to blue and changing the flight number from 83 to 94.

See also

 List of human spaceflights
 List of Space Shuttle missions
 Outline of space science

References

External links
 NASA mission summary
 STS-83 Video Highlights
 New Computer Operating System Rides Space Shuttle (Debian News, April 1, 1997)

Spacecraft launched in 1997
STS-083

STS-83