Formula 1 – sezona 2022. je 73. sezona svjetskog prvenstva Formule 1, koju organizira Međunarodna automobilistička federacija.

Vozači i konstruktori

Kalendar

Promjene u Formuli 1

Vozačke promjene
Promjene unutar Formule 1
  Valtteri Bottas: Mercedes → Alfa Romeo
  George Russell: Williams → Mercedes

Vratili se u Formulu 1
  Alexander Albon: Deutsche Tourenwagen Masters → Williams

  Kevin Magnussen: IMSA SportsCar, IndyCar → Haas

Došli u Formulu 1
  Guanyu Zhou: Formula 2 → Alfa Romeo

Otišli iz Formule 1 prije početka sezone
  Kimi Räikkönen: Alfa Romeo → ?
  Antonio Giovinazzi: Alfa Romeo → Formula E

  Nikita Mazepin: Haas → ?

Momčadske promjene
  Williams će od ove sezone koristit će Mercedesove mjenjače, iako su se godinama opirali toj ideji jer su htjeli zadržati svoj identitet i samostalnost. Momčad koja od početka hibridne turbo ere 2014. koristi Mercedesove motore, donijela je stratešku odluku oko korištenja Mercedesovih mjenjača i drugih dopuštenih komponenti poput hidraulike kako bi smanjili troškove i novac trošili na druga područja u kojima mogu pronaći više performansi.

Kalendarske promjene
  Velika nagrada Miamija je ove sezone prvi put bila domaćin utrke Formule 1 nakon nekoliko godina planiranja, a grad Miami je osigurao ugovor s Formulom 1 na deset godina.

  Velika nagrada Rusije je otkazana 25. veljače, nakon invazije Rusije na Ukrajinu 24. veljače. Rusija je u kalendar Formule 1 ušla 2014. godine na stazi Soči, a ove godine trebala se održati posljednja utrka na toj stazi uoči prelaska u St. Petersburg 2023. na stazu Igora Drive, no dana 3. ožujka, Formula 1 je trajno prekinula ugovor s Rusijom oko održavanja utrka u budućnosti.

Tehničke promjene

Aerodinamika
 Veće težište na podnici bolida, koja je dobila velike Venturijeve kanale ispod bočnih stranica, trebala je omogućiti manje turbulencije i manji otpor zraka u odnosu na prošle bolide, a tome su pomagali i neki standardni dijelovi poput poklopaca kotača i usmjerivača zraka s unutarnje strane prednjih kotača. Ovo je uvedeno kako bi se poboljšala kvaliteta utrkivanja, a tehnička skupina Formule 1 predvođena Patom Symondsom, osmislila je novi pravilnik koji je trebao poboljšati kvalitetu utrkivanja tako da se smanje aerodinamički gubici prilikom bliskoga praćenja, što je bila glavna slabost bolida posljednjih nekoliko desetljeća.

Pogonska jedinica
 Na sastanku F1 Komisije koju su činili predstavnici momčadi, FIA-e i Formule 1, jednoglasno (30 od 30 glasova) je odobrena odluka o zamrzavanju motora koja je na snagu stupila ove sezone. Proizvođači motora do 1. ožujka su morali homologirati 1,6-litreni V6 motor, turbo punjač, MGU-H, ispušni sustav, gorivo i maziva, a do 1. rujna homologirati MGU-K, kontrolnu elektroniku i spremnik energije. Nakon toga je razvoj motora zamrznut do uvođenja nove generacije pogonskih jedinica 2026. uz iznimnu situaciju u kojoj neki proizvođač ima problema s pouzdanošću. Red Bull Racing je zahvaljujući toj odluci mogao koristiti Hondine motore i ove sezone, budući da se japanski proizvođač povukao iz Formule 1 na kraju 2021., a iz Red Bulla su izjavili da sami nemaju resursa ni znanja razvijati složene pogonske jedinice. Izvršni direktor Formule 1 Stefano Domenicali, izjavio je da je zamrzavanje razvoja motora od 2022. dobro za sve proizvođače kako bi se smanjili troškovi uoči dolaska novih pogonskih jedinica 2026., a ne samo za Red Bull kojem to pravilo omogućava nastavak korištenja Hondinih motora.

Gume
 Pirelli je s godinom dana odgode uveo nove 18-inčne gume koje su u promjeru narasle sa 660 na 720 mm, prednji kotači teži su 2.5 kg po kotaču, a stražnji 3 kg. Gume su vozačima trebale omogućiti da više pritišću na dužim dionicama uz manje pregrijavanja, a Pirelli je i dalje nudio pet komponenti guma za suho od kojih je tri donosio svakoga vikenda.

Težina bolida
 Težina bolida Formule 1 još je jednom porasla, ovoga puta sa 752 kg na 795 kg zbog većih i težih kotača i brojnih sigurnosnih poboljšanja. Bolidi su od 1996. do 2002. težili minimalno 600 kg, od 2003. do 2010. 605 kg, 2011. zbog obaveznoga KERS sustava granica se povećala na 640 kg, a 2014. zbog novih pogonskih jedinica na 690 kg što je do 2022. postupno raslo do 795 kg.

Sportske promjene
 Kako bi se četverodnevni program skratio na tri dana, vozači i momčadi su obavljali medijske obaveze u petak ujutro, a prvi i drugi slobodni treninzi počinjali su kasnije. Četvrtak kao dan za medije je ukinut.

 Za razliku od prošlih sezona, vozači su od ove sezone utrku smjeli startati na kojim god gumama žele, a ne na onom setu na kojem su odvozili najbolje vrijeme u drugoj kvalifikacijskoj rundi, što je dosad vrijedilo za vozače koji se plasiraju u treću kvalifikacijsku rundu.

 Od ove sezone, svaka momčad je morala dati barem dvije prilike godišnje na prvom slobodnom treningu za vozače koji imaju najviše dvije utrke iza sebe kako bi se novim i neiskusnim vozačima dala prilika da se naviknu na zahtjeve Formule 1.

Sažetak sezone

Predstavljanje novih bolida trajalo je od 4. veljače do 27. veljače. Haas je bila prva momčad koja je predstavila novi bolid, dok je Alfa Romeo bio posljednja momčad koja je predstavila novi bolid nakon prvih testiranja, koja su se od 23. veljače do 25. veljače na stazi Barcelona-Catalunya. Druga testiranja vozila su se na stazi Sakhir od 10. ožujka do 12. ožujka.

Na prvoj utrci sezone za Veliku nagradu Australije koja se 20. ožujka vozila na stazi Albert Park, slavio je Charles Leclerc (Ferrari). Bila je to Leclercova 3. pobjeda u Formuli 1, te prva od Italije 2019. Branitelj naslova Max Verstappen (Red Bull), odustao je tri kruga prije kraja s drugoga mjesta zbog tehničkoga problema. Drugo mjesto pripalo je Carlosu Sainzu (Ferrari), koji se cijelu utrku vozio iza Leclerca i Verstappena. U trenucima dok je branio treće mjesto od Lewisa Hamiltona (Mercedes), Sergio Pérez (Red Bull) se izvrtio u posljednjem krugu na izlazu iz prvoga zavoja nakon što je i on imao probleme s pogonskom jedinicom. U svom prvom nastupu za Mercedes, George Russell je osvojio 4. mjesto.

Utrke

Rezultati utrka

 VN Bahreina

 VN Saudijske Arabije

 VN Australije

Poredak

Vozači

Konstruktori

Statistike

Vozači

Konstruktori

Vodeći vozač i konstruktor u prvenstvu
U rubrici bodovi, prikazana je bodovna prednost vodećeg vozača / konstruktora ispred drugoplasiranog, dok je žutom bojom označena utrka na kojoj je vozač / konstruktor osvojio naslov prvaka.

Izvori

Vanjske poveznice
 Formula 1 - Official website

 2022

Formula 1 – sezona 2022.


Shiro Teshima (26. februar 1907 - 6. november 1982) var en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1930||2||2
|-
!Total||2||2
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Shiro Teshima


Berçinyayalar, Ankara ilinin Kızılcahamam ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
köy iki mahalleden teşekkül etmektedir(yayalar ve korkmazlar) iki mahallenin arası yaklaşık bir km. dir
Ankara iline 109 km, Kızılcahamam ilçesine 29 km uzaklıktadır istanbul yoluna 3 km uzaklığı(E5)vardır. Karadeniz Bölgesi sınırları içinde bulunan köy, Köroğlu dağlarının güney yamaçlarındaki bir orman mahallesidir.ankara istranbul yolu üzerinde akyarma olarak adlandırılan mevki rakımı 1570 olup ankara istanbul araında en yüksek noktadır. Karadeniz bölgesinde bulunmasına rağmen iklimi sert ve karasaldır. Kışlar uzun ve soğuk geçer. buna rağmen ormanlık bölgede olması havayı yumuşatır Yazlar ise sıcak ve kuraktır. Yağış miktarı az olmakla birlikte çoğunluğunu ilkbahar aylarında alır.
Önceki yıllarda buğday ve arpa tarımı yapılmasına rağmen günümüzde sadece hayvanlara verilmek üzere bazı ot türleri yetiştirilmektedir.mahallesimüzün yaylası vardır ancak son zamanlarda hayvancılığın yapılmadığından yayla göçüde bitmirtir
Köy çevresinde ve yaylada çam ormanları hakimdir.av hayvanlarıdan tavşan bol olup ençok avı yapılan av hayvanıdır nadirde olsa kekliğe rastlanır Yaban hayvanlarından yaban domuzu, kurt tilki  ve nadir olarak da ayılar görülebilmektedir. Fakat bu hayvanlar daha çok ormanların derinlerine çekilmişlerdir.Mayıs haziran aylarında ılgaz dağlarından köroglu dağlarına geyik geçişlerine enderde olsa rastlayanlar vardır Bazı soğuk kış gecelerinde aç kalan domuz ve kurtların köye kadar indiği görülmektedir.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 BerçinYayalar Köyü Sitesi

Kızılcahamam'ın mahalleleri

Berçinyayalar, Kızılcahamam


La meseta de Misuri (, llamada también Coteau du Missouri) es una gran meseta que se extiende a lo largo del lado oriental del valle del río Misuri en el centro de Dakota del Norte y centro-norte de Dakota del Sur en los Estados Unidos y que incluye una región de las provincias canadienses de Saskatchewan y Alberta, se clasifica como tierras altas Coteau de Missouri, que forma parte de la Gran Provincia de Llanos o la región de la meseta de Alberta que se extiende a través de la esquina sureste de la provincia de Saskatchewan, así como la esquina suroeste de la provincia de Alberta.

Véase también
Geografía de Canadá
Geografía de Estados Unidos

Referencias

Mesetas de Canadá
Mesetas de Dakota del Norte
Geografía de Alberta
Geografía de Saskatchewan
Geografía de Dakota del Norte
Geografía de Dakota del Sur
Geografía de Montana

Meseta de Misuri


سلبيريد  وهو عقار دوائي مضاد للذهان وللاضطرابات النفسوجسدية،  من فئة البنزاميدات.

الاستطبابات
 الاضطرابات السلوكية.
 فصام الشخصية.
 القلق والتوتر.
 علاج الحالات الحادة من تشنج القولون.
 علاج آلام وتشنجات البطن وانتفاخ وآلام المعدة والأمعاء والأثنى عشر.
 الجرعة المعتادة حبة واحدة 50 ملغم مرتين يوميا ولإعطاء نتائج أفضل يفضل تناوله قبل الطعام بنصف ساعة.

الجرعات
 اضطرابات الشخصية 200-100ملغ/يوم.=من 2كبسولة إلى 4 كبسولة يوميا6لمدة اسابيع
 القلق 50-150ملغ/يوم = من كبسولة إلى 3 كبسولات لمدة 4 أسابيع.
 تشنج القولون من 50-150ملغ/يوم = من كبسولة إلى 3 كبسولات لمدة اسبوعين أو أكثر ويمكن أن تخفف الجرعة تدريجيا عند الشعور بالتحسن

تحذيرات واحتياطات
يستعمل بحذر في الحالات التالية:

 الصرع.
 الحمل والرضاعة.
 داء باركنسون.
 مع الكحول.
 مع الأدوية التالية:
 الليفودوبا.
 مضادات اللانظمية القلبية (كوينيدين، ديسوبيرامايد، أميودارون، سوتالول، إيبوتيليد).
 بعض المهدئات (ثيوريدازين، كلوربرومازين، هالوبيريدول، دروبيريدول).
 إريثرومايسين.
 سبارفلوكساسين.
 موكسيفلوكساسين.
 المحركات الدوبامينية (أمانتادين، آبومورفين، بروموكربتين، بيريبيديل).

موانع الاستعمال
 حساسية للسلبيريد.
 أورام قائمة على البرولاكتين.
 ورم القواتم.
 السولتوبريد.

التأثيرات الجانبية
قد يسبب الدواء تأثيرات غير مرغوبة:

 انقطاع الطمث.
 تبدل بالوعي.
 تيبس عضلي.
 غير معروف عن السلبرايد بصفة خاصة -وكل مضادات الذُّهان بصفة عامة- أنها تُحدث أعراضا بعد التوقف عنها.
التأثيرات الجانبية لا تحدث إلا عند أخذ جرعة كبيرة جدا من الدوجماتيل تتجاوز ال650 ملغرام أي ما يعادل 13 كبسولة دوجماتيل في اليوم الواحد فقط.

الاسم التجاري
يسوق الدواء تحت الاسم التجاري العالمي دوجماتيل. يوجد بشكل كبسولات عيار 50 ملغ، وبشكل حبوب عيار 200 ملغ.

عقار دوجماتيل أو ما يعرف علميًا باسم سلبيريد هو من الأدوية الجيدة جدًّا والسليمة جدًّا، حيث إن هذا الدواء من الأدوية المتعددة الاستعمالات، فهو يستعمل لعدة حالات مثل الفصام، والقلق النفسي خاصة القلق المصحوب بأعراض جسدية، وقد وجد أن لهذا الدواء فعالية خاصة في علاج اضطرابات الجهاز الهضمي خاصة القولون العصبي.

ولكنه ربما يؤدي إلى ارتفاعٍ في هرمون يعرف باسم البرولاكتين.

وربما يؤدي إلى زيادة بسيطة في الوزن لدى بعض الناس.

ولا يؤدي إلى أي اضطراب في النوم، فهو يعتبر دواء محايد جدًّا، بمعنى أنه لا يرفع من درجة اليقظة ولا يؤدي إلى النعاس الشديد، بل ربما يحسن النوم قليلاً بعد أن يزول القلق.

مراجع

وصلات خارجية
دوغماتيل على الميمس

أدوية نفسية المفعول
إيثرات الفينول
بنزاميدات
بيروليدينات
سلفوناميدات
مضادات غير نمطية للذهان
مضادات موجهة الغدد التناسلية
مطلقات البرولاكتين
وسائل تحديد النسل الهرمونية

سلبيريد


Venom kan henvis til:

 Venom (band) – et britisk black metal-band
 Venom (Eminem-sang) – sang af den amerikanske rapper Eminem
 Venom (Marvel) – dansk kendt som: Krybet, er en fiktiv karakter, der er en antihelt/skurk, stærkt forbundet med Spider-man
 Venom (film) – en amerikansk superhelte-spillefilm fra 2018 af Ruben Fleischer

Venom


La monja frentiblanca (Monasa morphoeus) es una especie de ave piciforme de la familia Bucconidae que habita en la zona tropical del continente americano.

Descripción
La monja frentiblanca es de color negro o grisáceo oscuro. Tiene un pico grueso, de color rojo anaranjado, y manchas blancas en la cara, en la base del pico y en la parte superior del cuello; de allí obtiene su nombre. Sus ojos y patas son negros o de color gris oscuro.

Zona de distribución

Vive en distintas regiones de América del Sur, como Brasil, Bolivia, Colombia, Ecuador, Perú y Venezuela, y en el sur de América Central, en Honduras, Nicaragua, Costa Rica y Panamá. Su hábitat principal es la cuenca del Amazonas, con el río Amazonas como su límite norte, y se extiende desde el estado de Maranhão en la costa del océano Atlántico; al noroeste, su límite lo marca el río Negro, pero hay ejemplares que viven más cerca de los Andes. No hay individuos en la zona montañosa principal, pero existen colonias en la Serranía de las Quinchas, Colombia.

Su hábitat natural son los bosques tropicales. Aunque depende de los árboles y del clima de estos bosques para reproducirse y anidar, puede tolerar cierto nivel de alteración de su hábitat. No se considera un ave amenazada por el IUCN debido a su amplia zona de distribución.

Referencias

Bibliografía

 Laverde-R., Oscar; Stiles, F. Gary & Múnera-R., Claudia (2005): Nuevos registros e inventario de la avifauna de la Serranía de las Quinchas, un área importante para la conservación de las aves (AICA) en Colombia. Caldasia 27(2): 247-265. PDF

Enlaces externos
Videos de la monja frentiblanca en el sitio web de Internet Bird Collection
Galería de fotografías de la monja frentiblanca en VIREO
Fotografía de alta resolución

Fotografía de alta resolución

Morphoeus
Aves del Neotrópico
Aves de América del Sur
Aves de América Central
Animales descritos en 1823

Monasa morphoeus


75072 Timerskine este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
75072 Timerskine este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tooele de P. Wiggins și H. Phaneuf. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,31 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 6,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 75001-76000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

75072 Timerskine


County seat er et engelsk ord, der beskriver et countys administrationscenter eller administrationsby. Ordet anvendes i USA, Canada, Taiwan, og Rumænien. I Storbritannien og Irland har county towns lignende funktioner.

Funktion
I USA er counties den administative afdeling af delstaterne. Byen, landsbyen, eller stedet, der indeholder countyets regering omtales county seat. Nogle koloniale delstater har (eller har haft) county seats "Court House" eller "Courthouse" som en del af deres navne (fx Spotsylvania Courthouse, Virginia).

Variationer
I de canadiske provinser Prince Edward Island, New Brunswick og Nova Scotia, og i de amerikanske delstater Maine, Massachusetts, og Vermont omtales county seats i stedet som shire towns.

Se også
 Hovedby
 Hovedstad

Referencer

Counties
Subnationale enheder

County seat


قائمة 57 دولة أعضاء في منظمة المؤتمر الإسلامي مرتبة حسب نمو الناتج المحلي ( القوة الشرائية). والتي تعبر عن قيمة السلع والخدمات المنتجة من الموارد المنتجة محليا في كل دولة خلال سنة واحدة . القائمة التالية تعرض نتائج عام 2007 مقيمة بالدولار الأمريكي

مصادر

طالع أيضا
 منظمة المؤتمر الإسلامي
 قائمة الدول حسب الناتج المحلي الإجمالي
 قائمة الدول بحسب نمو الناتج المحلي الإجمالي
 اقتصاد منظمة التعاون الإسلامي

قوائم الدول حسب الناتج الإجمالي المحلي
منظمة التعاون الإسلامي

قائمة الدول الأعضاء في منظمة المؤتمر الإسلامي من حيث قيمة الناتج المحلي


Manuela Carmona (1770 — 1827) fue una actriz y 'autora' española del primer tercio del . Entre 1811 y 1816 administró el Coliseo de la Cruz de Madrid.

Biografía
Aparece por primera vez mencionada en Madrid a partir de 1805. Algunas fuentes citan que aprendió el arte dramático de Rita Luna, de la que había sido criada, y a la que llegaría a sustituir en 1809. Queda noticia, un tanto confusa, de que un año antes (1808) también había sustituido a Antonia Prado como primera actriz en la compañía que reunió para el Teatro del Príncipe el marido de la Prado, Isidoro Máiquez, el gran divo del periodo Ilustrado.

Mujer de talento además de gran actriz, en 1811, figura su firma en la "escritura de arrendamiento" del Coliseo de la Cruz, pasando a explotarlo como 'autora', además de "primera dama". Allí permanecería hasta el 14 de febrero de 1816, fecha en que lo traspasó a Gregorio Bermúdez.

Emilio Cotarelo anota que el 1 de diciembre de 1812, viajó a Cádiz donde ya la esperaban Julián Muñoz y el cantor y 'gracioso' Eugenio Cristiani, que habían dejado Madrid el 5 de agosto de aquel año. Regresó a la capital de España el 24 de noviembre de 1813, y aún se la menciona allí al final de la guerra (1814).

Referencias

Bibliografía

Actrices de teatro de España
Actores de España del siglo XIX
Españolas del siglo XIX
Empresarios de teatro
Actrices de España

Manuela Carmona


Molitva zlatne strijele temelji se na izvješćima o Isusovim vizijama od strane časne sestre Marije od Svetog Petra, karmelićanke iz Toursa, 1843. godine. To je molitva zadovoljštine u slavu Svetoga Imena Božjega. To je i naknada za nepoštivanje nedjelje i zapovijedanih blagdana.

Dana, 16. ožujka 1844., Isus je prema viziji rekao časnoj sestri Mariji od svetog Petra: "O, kad bi samo znala kakvu veliku zaslugu stječeš rekavši makar jednom, Božje je ime vrijedno divljenja, u duhu naknade za bogohuljenje."

Sestra Marija je izjavila, da joj je Isus rekao da su dva grijeha koja Ga najteže vrijeđaju bogohuljenje i skrnavljenje nedjelje. Ovu molitvu nazvao je "Zlatna strijela", rekavši da će Ga oni koji je budu učili, ugodno probosti, a i zaliječiti one druge rane koje su mu nanesene zlobom grešnika. Sestra Marija od svetog Petra vidjela je, "kako iz Presvetog Srca Isusova, ljupko ranjenog ovom 'Zlatnom strijelom', izvire bujice milosti za obraćenje grešnika".

Ova se molitva pojavljuje u knjizi "Zlatna strijela", autobiografiji sestre Marije od Svetog Petra. U svojoj knjizi napisala je, da joj je Isus u svojim vizijama rekao da je čin svetogrđa poput "otrovne strijele", otuda i naziv "Zlatna strijela" za ovu popravnu molitvu.

Tekst

Izvori

Kršćanske molitve
Isus

Molitva zlatne strijele


Stories On Human Rights  es una película del año 2008.

Sinopsis
La película está compuesta por 22 cortometrajes de tres minutos cada uno rodados por cineastas del mundo entero con ocasión de los 60 años transcurridos desde la Declaración Universal de los Derechos Humanos. Ilustran los seis temas siguientes: cultura, desarrollo, dignidad y justicia, medioambiente, género, participación. Historias de derechos humanos es una iniciativa del Alto Comisionado de Derechos Humanos de las Naciones Unidas y ha sido producido por ART for The World.

Referencias

Stories On Human Rights


حسني حداد (4 يناير 1923 – 14 مايو 1998) واسمه عند الولادة حسن حداد، عالم آثار ومفكر أمريكي من أصل سوري، ولد في قرية برشين في محافظة حماة في سوريا، حصل على الثانوية العامة في المدرسة الأميركية، وانتسب إلى جامعة شيكاغو واختار «التاريخ القديم في منطقة الهلال الخصيب» وتخصص في دراسة وثائق رأس شمرا وتعلم اللغات الأوغاريتية والأكادية والعبرية ودرس علم الآثار وكانت أطروحته لنيل الدكتوراه بعنوان «إله العواصف السوري القديم بعل» لكونه يمثل استمرارية الاساطير السورية القديمة والفكر الديني المسيحي والإسلامي. وبذلك حصل على الدكتوراه عام 1960.

عمله
عمل في كثير من الجامعات وصولاً إلى جامعة سان زافير بشيكاغو حيث تولى فيها رئاسة قسم العلوم التاريخية والسياسية، كان أول رئيس لمنظمة الطلبة العرب وكان أحد مؤسسي رابطة الخريجين العرب في الولايات المتحدة، وعضو في لجنة الدفاع عن حقوق الشعب الفلسطيني.

ونشر بعض المقالات التاريخية والسياسية وبعض الأبحاث وفي عام 1973 قام بنشر كتاب «موقف المؤرخين الغربيين من تاريخ الشرق الأوسط»، وأصدر كتاباً عن تاريخ العالم العربي ليدرّس في كليات ومدارس الولايات المتحدة وكتب مقالات عديدة عن التأثير الديني على مجرى السياسة الخارجية الأميركية والصهيونية الميسحية، وصدر له في عام 1948 كتاباً بالاشتراك مع صديقه القس البروتستانتي دونالد واغنر عضو لجنة الدفاع عن حقوق الشعب الفلسطيني تحت عنوان: «كل شيء يفعلونه باسم التوراة».

من مؤلفاته
 في الموسيقى السورية.
 أساطير الخصب القديمة والمعتقدات الشعبية في سورية.
 بعل حدد – الذهنية والمعتقد والطقوس.
 شارك في «كتاب العالم العربي»، باللغة الإنجليزية، لبشير نجم.
 ساهم في كتاب «سياسة الكنيسة الأمريكية والشرق الأوسط»، باللغة الإنجليزية، لبشير نجم.

المراجع

أشخاص من محافظة حماة
علماء آثار سوريون
مواليد 1341 هـ
مواليد 1923
مواليد 4 يناير
وفيات 1419 هـ
وفيات 1998
وفيات بعمر 75
وفيات في شيكاغو

حسني حداد


Felemenkçe "Gül bahçesi" anlamına gelen Hollanda kökenli bir soy isimdir.

 Theodore Roosevelt (27 Ekim 1858 - 6 Ocak 1919), ABD'nin 26. Başkanı.
 Franklin D. Roosevelt (30 Ocak 1882 - 12 Nisan 1945), ABD'nin 32. Başkanı.
 Eleanor Roosevelt

Roosevelt


Ginesito fue una serie de historietas producida por el estudio de López Rubio para varias editoriales. Sus creadores más habituales fueron Gordillo, José Laffond y Pipo al guion y el propio Gordillo e Ibarra Montilla al dibujo, pero también colaboraron otros artistas del Estudio.

Su protagonista homónimo, originalmente denominado Satanás, gozó de gran popularidad durante la posguerra española.

Trayectoria editorial
Las primeras aventuras de Satán/Ginesito se publicaron en el seno de la colección Diamante Amarillo de Rialto. Posteriormente aparecieron en la Colección Sepepe de Ediciones Palacios como Nuevas aventuras de Ginesito.

Argumento y personajes
Satán/Ginesito era un niño de corta edad, que protagonizaba aventuras fantásticas, al igual que Cuto o Pedrín. Su fisonomía se basaba en la de un actor real que acudía frecuentemente al Estudio.

Tuvo compañeros, como el gitanillo Pituito, y (hecho infrecuente en su época), novias, como Polita y Mary.

Adaptaciones a otros medios
En 1946, José María Elorrieta inició el rodaje de una adaptación de sus aventuras, que quedó inconclusa, mezclando actores reales (entre ellos el propio Ginesito) con muñecos.

Referencias

Bibliografía

Historietas de España
Personajes de historieta de España

Ginesito


One half is an irreducible fraction resulting from dividing one by two.

Half may also refer to:

 half.com, a website run by eBay that sells books, movies, video games, music, etc.
 Halves (band), an Irish post-rock band
 Halving, the operation of division by two
 A half precision floating point representation in computer sciences
 "A half", a half pint of an alcoholic beverage
 "Half" a song by Soundgarden on the album Superunknown
 Other half, an affectionate term for a member of an intimate relationship
 A person being one half Japanese, and one half gaijin

See also
 Hafu (disambiguation)
 Second (disambiguation)

Half (disambiguation)


ප්‍රංශයේ භීෂණ පාලන සමය ප්‍රංශ විප්ලවය සමයේ සිද්ධ වූවකි. එය 1793 සැප්තැම්බර් 5 වැනි දින සිට 1794  ජූලි 28 වැනි දින තෙක් පැවති භීෂණයෙන් හා ප්‍රචණ්ඩත්වයෙන් පිරි කාල වකවානුවකි. එය හටගත්තේ ප්‍රංශ විප්ලවයේ ආරම්භයත් සමඟ ය. ගිරොන්ඩින් සහ ජැකෝබියන් නම් වූ දේශපාලන සංවිධාන දෙකක ගැටුම් නිසා අර්බූදය බරපතල විය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ "විප්ලවයේ හතුරන්" යැයි නම් වූ ප්‍රංශ වැසියන් ව සමූල ඝාතනයන්ට ලක් වීමයි. විප්ලවයට හතුරුකම් දැක්වූවා යැයි ජනතාවගේ මරණ සංඛ්‍යාව දස දහස් ගණන් යැයි සැලකේ.  ගිලටිනයට යොමු කොට හිස ගසා දැමි සංඛ්‍යාව 16,594 ක් යැයි ද, (එයින් 2,639 ක් වූයේ පැරිස් නගරයේ ය), ප්‍රංශය පුරා මූණ ඉච්ඡාවට පැවැත් වූ නඩු විභාගයන් වලින් වරදකරුවන් සේ හඳුන්වනු ලැබු 25,000 ක් මරණ දණ්ඩනය ලැබූහ.

ප්‍රංශයේ භීෂණ පාලන සමය


Ivan Slivak (Zagreb, 30. listopada 1910. – Zagreb, 15. studenog 1998.) bio je hrvatski nogometaš i nogometni reprezentativac.

Reprezentativna karijera
Za nogometnu reprezentaciju Kraljevine Jugoslavije odigrao je jednu utakmicu.

Izvori

Hrvatski nogometaši
Jugoslavenski nogometni reprezentativci

Ivan Slivak


Hint oklu kirpisi (Hystrix indica), oklu kirpigiller (Hystricidae) familyasından bir kemirici türü.

"Kirpi" olarak adlandırılsa da kirpiler ile akrabalığı yoktur.

Özellikleri
Boyları 55–60 cm civarında olup kuyruk uzunluğu 10–12 cm.dir. 18–22 kg. kadar olurlar. Başları açık, diğer tarafları oldukça koyu boz veya kahverengidir. Boyunları kalın, kulaklar ve gözler küçüktür. Sırt, omuz ve ense kalın ve sivri ok gibi dikenlerle (3–8 mm.kalınlık ve 15–35 cm. boyunda) kaplıdır. Vücutlarının diğer kısımları ise sert kıllarla kaplıdır. Kuyrukları, 15-16 adet, 8–12 mm. kalınlıkta, uçları koyu renkli, içi boş dikenler taşır.Ön bacakları arka bacaklarına nazaran daha kısadır. Ayakizi küçük bir çocuk ayakizini anımsatır.

Yaşam alanı
Yağışı az, insan ayağından uzak, Akdeniz ikliminin hakim olduğu ıssız yamaçlarda yaşar. Meşelik, fundalık gibi bitki örtülerinin bulunduğu, bazı kaynaklara göre de su kanallarının civarındaki otluk ve sulak yerleri tercih ederler.

Dağılımı
Arap Yarımadası'ndan Orta Asya, Hindistan ve Sri Lanka'ya kadar; Türkiye'de daha çok İskenderun çevresinde, Kahramanmaraş, Adana, Adıyaman, Diyarbakır, Siirt, Mersin, Antalya, Muğla, Aydın, İzmir'de görülür. Bursa, Balıkesir, Kütahya  ve Kocaeli'nden de kayıtlar vardır.

Yaşam şekli ve beslenme
Genellikle yalnız yaşar. Gececildirler. İyi yüzerler. Gündüzleri ininde ya da fundalıklar arasında gizlenerek dinlenirler. Çok su içerler. Tehlike anında oklarını kabartır, kuyruk dikenlerini birbirine çarparak hışırtılı bir ses çıkarırlar. Söylenenin aksine dikenlerini fırlatmazlar. Ortalama ömrü, 15-20 yıldır. Bitki kökleri, patates, soğan, kavun, yumru ve meyve yerler.

Üreme
Nisan ayında çiftleşirler. Erkek ve dişi uzun süre birlikte kalır ve yuvalarında çiftleşirler. 60-70 gün (dokuz hafta) süren gebelikten sonra, dişi kendi yuvasında gözleri açık ve yumuşak dikenli 2-4 yavru doğurur. Erginleşmeleri 1 yılı bulur.

Tükenme tehlikesi
Oklukirpiler, popülasyon yoğunluklarının çok düşük olması nedeniyle yok olma sürecine girmişlerdir. Üzüm, bağ-bahce gibi tarım alanlarına zararlıdır. Ekonomik değeri yoktur. Bazı kesimler tarafından çok sevilerek yenilirler. Türkiye'de avlanmaları yasaktır. Çevrenin bozulması ve tarımsal ilaçlar, türü tehlikeye sürükleyen diğer nedenlerdir.

Oklu kirpigiller
Azerbaycan'daki memeliler
Türkiye'deki memeliler
Asgari endişe altındaki türler

Hint oklu kirpisi


Un cutremur cu magnitudinea de 5.1 a lovit India, la adâncimea de , în districtul Rudraprayag, statul Uttarakhand pe .  Seismul a fost simțit în capitala Delhi și în Gurgaon, Punjab și alte părți din nordul Indiei. o persoana s-a rănit, când a făcut scene de panica în apropierea epicentrului. Multe clădiri au crăpat.

Vedem și
 Lista cu cutremure în 2017
 cutremurul din Tripura

Referente

Seismologie

Cutremurul din Uttarakhand (2017)


Safnasafnið er safn á Svalbarðseyri við Eyjafjörð sem safnar, rannsakar, varðveitir og sýnir íslenska alþýðulist eða list eftir sjálfmenntaða listamenn, samhliða íslenskri samtímalist.

Saga
Safnasafnið var stofnað 17. febrúar árið 1995, af hjónunum Níelsi Hafstein myndlistarmanni og Magnhildi Sigurðardóttur geðhjúkrunarfræðingi.

Húsið
Húsnæði safnsins samanstendur af gamla barnaskólanum, sem var þinghús Svalbarðsstrandarhrepps, og kaupfélagshúsinu sem var kallað Gamla-Búð og var byggt árið 1900 á Svalbarðseyri en flutt á safnlóðina 2006 og gert upp. Húsin tvö voru tengd saman með viðbyggingu sem Ragnheiður Þóra Ragnarsdóttir teiknaði. Safnið opnaði í núverandi mynd árið 2007. Sýningarrými safnsins er samtals 474 fermetrar og samanstendur af tíu misstórum sölum.

Útgáfur
Safnasafnið hóf útgáfu á sýnisbókum sínum árið 2016, það hefur gefið út 9 bækur í árslok 2022. Þær eru flestar unnar samkvæmt úttektum fyrir sýningar eða rannsóknum á verkum einsaklinga. Þannig heldur safnið utan um eign sína, sem kalla má framlag til sögu íslenskrar alþýðulistar, og getur miðlað henni til fleira fólks heldur en árlegra gesta.

Safneign og heimildasöfn
Grunnsafneign safnsins telur um 150.000 verk og muni, gerð af rúmlega 300 lærðu og sjálflærðu listafólki, frá miðri nítjándu öld til dagsins í dag. Safnasafnið safnar, varðveitir og heldur utan um heimildir um alþýðulist, sjálf-sprotna list, list eftir einfara í myndilst og list fjölbreytilega fatlaðs listafólks. Safnið heldur úti sýningaraðstöðu sem samanstendur af 10 sölum og heldur árlega sumarsýningu þar sem lögð er áhersla á að leggja fjölbreytilega alþýðulist og handverk að jöfnu við list eftir skólagengna samtíma listamenn og konur. Safnið er meðlimur í Europian Outsider Art Association og er með stóran hluta safneignar skráðan á Sarpi, miðlægum gagnagrunni íslenskra safna.

Tilvísanir

Listasöfn á Íslandi

Safnasafnið


Johann Jakob Balmer, (Lausen, Basel-Landschaft, Švicarska, 1. svibnja 1825. – Basel, Švicarska, 12. ožujka 1898.), švicarski fizičar i matematičar. Doktorirao (1849.) na Sveučilištu u Baselu, gdje je i bio zaposlen (od 1865. do 1890.). Godine 1885. pronašao je matematički izraz (Balmerova jednadžba) s pomoću kojega su se mogle izračunati tada poznate valne duljine λ linija u vidljivom dijelu vodikova spektra (Balmerova serija: 656,3 nm, 486,1 nm, 434,1 nm i 410,2 nm):

gdje je: B - konstanta vrijednosti 364,5 nm, a n - cijeli broj veći od 2 (u spektru vidljive svjetlosti n = 3, 4, 5 ili 6) i predvidjeti valne duljine u nevidljivom dijelu vodikova spektra. Usavršavanjem spektrografskih aparata Balmerova serija proširila se na ultraljubičaste linije (397,0 nm, 388,9 nm, 383,5 nm, 364,6 nm i drugo) vodikova spektra. Godine 1888. J. Rydberg poopćio je Balmerovu jednadžbu a s pomoću nje otkrivene su Lymanova (od 1906. do 1914.), Paschenova (1908.), Brackettova (1922.) i Pfundova (1924.) serija. U okviru svojega modela atoma N. Bohr je (1913.) teorijski protumačio Balmerovu jednadžbu. Ona je značajno pridonijela razvoju kvantne fizike. Po njem je nazvan krater na Mjesecu (Balmer (krater)).

Balmerova serija

Balmerova serija u atomskoj fizici predstavlja jednu od emisionih spektralnih linija vodika, koja nastaje skokom elektrona iz viših kvantnih energetskih razina u niže kvantne energetske razine. Balmerovu seriju se može izračunati s Balmerovom jednadžbom, a to je iskustvena jednadžba koju je otkrio J. J. Balmer 1885. Vidljivi dio spektra vodika pokazuje četiri valne duljine: 410 nm, 434 nm, 486 nm i 656 nm, i predstavljaju emisiju fotona, koja nastaje skokom elektrona s više energetske razine na energetsku razinu 2. Jedan dio Balmerove serije je u ultraljubičastom dijelu spektra, jer je valna duljina manja od 400 nm.

Iskustvene činjenice o spektrima

Užarena čvrsta tijela emitiraju svjetlost s kontinuirano raspodijeljenim valnim duljinama (toplinsko zračenje). Od temperature užarenog tijela zavisi koji je dio spektra najjači (najintenzivniji), ali od mjesta maksimuma postepeno se gasi svjetlost prema manjim i većim valnim duljinama. Nasuprot tome kontinuiranom spektru čvrstih tijela opaža se kod plinova i para nešto drugo. U njihovu se spektru pojavljuju diskretne linije, koje su svojstvene za pojedine kemijske elemente. Čitav spektar se sastoji od niza oštro određenih linija.

Lako je uvidjeti da linijski spektar potječe od atoma. Takvi se spektri dobivaju pri pokusima s katodnim i kanalnim zrakama. Električno izbijanje u katodnoj cijevi niskog tlaka izaziva uvijek velik broj atoma na emisiju svjetlosti. Linijske spektre emitiraju također i plemeniti plinovi, koji se sastoje od čistih atoma, a ne molekula.

Linijske spektre možemo studirati na emisijskom ili apsorpcijskom spektru. Pusti li se bijela svjetlost kroz neke pare ili plin, opaža se u dobivenom spektru da su neke valne duljine ugušene. Tamne linije stoje točno na onim mjestima spektra gdje bi ležale emisijske linije. Plin dakle apsorbira svjetlost onih valnih duljina koje bi inače emitirao. Apsorpcijski spektar slaže se potpuno s emisijskim. Ova određenost u spektrima kemijskih elemenata jedan je od temeljnih zakona nuklearne fizike.

Iako svakom kemijskom elementu pripadaju posebne, svojstvene spektralne linije, ipak se u njihovim spektrima opažaju neka zajednička svojstva, koja omogućuju da se unese red u golem spektroskopski materijal. Spektralne linije svakog kemijskog elementa daju se srediti u nekoliko serija. Svaka pojedina serija predstavlja niz linija koje su poredane po određenom pravilu. Često se već na prvi pogled vidi da linije jedne serije pripadaju zajedno. Promatramo li linije od većih valnih duljina prema manjim, udara nam odmah u oči da se razmak između njih smanjuje. Linije se gomilaju prema određenoj valnoj duljine, koja je granica te serije.

Prvi je J. J. Balmer 1885. otkrio da se vodikov spektar može prikazati jednostavnom matematičkom jednadžbom. Njemu su tada bile poznate 4 vidljive vodikove linije s valnim duljinama:
 Hα = 656, 199 nm
 Hβ = 486, 152 nm
 Hγ = 434, 067 nm
 Hδ = 410, 194 nm

Običaj je da se vodikove linije označe početnim slovima grčkog alfabeta, koja dolaze kao indeksi kemijskom simbolu H. Recipročne vrijednosti valnih duljina tih četiriju linija daje se jednadžbom (Rydbergova formula):

gdje je: m = 3, 4, 5, 6; a R je takozvana Rydbergova konstanta. Uvrstimo li u Balmerovoj jednadžbi za m cijele brojeve veće od 7 dobivamo valne duljine koje leže u ultraljubičastom području spektra. Pokusima se doista našlo još oko 30 linija koje se potpuno slažu s Balmerovom jednadžbom. Linije se gomilaju prema valnoj duljini koja je dana izrazom:

To je granica serije. Balmerova serija je idealni tip spektralnih linija uopće. Kako se vidi na slici, razmak između susjednih linija pravilno se smanjuje, i linije se gomilaju prema određenoj granici.

Iz razloga koji će se kasnije iznijeti uvedeno je da se spektralne jednadžbe postavljaju za frekvencije, a ne za valne duljine. Pokusima se, doduše, mjere valne duljine (iz interferentnih, ogibnih ili disperzionih pojava), ali zakoni spektralne analize postaju pregledniji kad se uzimaju u obzir frekvencije. Pri tom treba misliti na sljedeće: frekvencija ν se može izračunati iz valne duljine λ prema poznatom odnosu:

No brzina svjetlosti c nije tako točno izmjerena kako su točna mjerenja valne duljine. Točnost spektralne analize je nenadmašiva. Iz tog razloga i dalje se u spektralnoj analizi svi iskustveni podaci izražavaju u valnim duljinama.

Uvodeći frekvenciju, možemo Balmerovu jednadžbu pisati u obliku:

gdje je m = 3, 4, 5…. Frekvencije spektralnih linija vodika mogu se dakle prikazati kao razlike (diferencije) između dva člana, od kojih je prvi konstantan, a drugi opada kao 1/9, 1/16, 1/25, 1/36 …. Tu se odmah nameće pitanje: Mora li se uvijek uzeti kao konstantan broj 1/4? Moguće je pomisliti, da prvi konstantni član bude bilo koji razlomak 1/n2. Godine 1908. našao je F. Paschen u infracrvenom području spektralne linije vodika kojima su se valne duljine točno slagale s izrazima:

Tu dakle imamo dva člana jedne serije, kojoj je konstantni član R/32. Taj član ujedno određuje i granicu serije. I od te takozvane Paschenove serije nađen je vrlo velik broj linija. Godine 1916. pronašao je Lyman na drugoj strani od Balmerove serije, duboko u ultraljubičastom području, nove spektralne linije, koje smo mogli prikazati istom Balmerovovom jednadžbom, samo što je za konstantni član trebalo uzeti u nazivniku cijeli broj 1. Vodikov spektar sastoji se, od ovih serija:

Lymanova serija:

gdje je: m = 2, 3, 4 ….

Balmerova serija:

gdje je: m = 3, 4, 5 ….

Paschenova serija:

gdje je: m = 4, 5, 6 ….

Brackettova serija:

gdje je: m = 5, 6, 7 ….

Pfundova serija:

gdje je: m = 6, 7, 8 ….

Od tog golemog mnoštva linija padaju u vidljivo područje spektra svega prve 4 linije Balmerove serije. Odatle se vidi kako je važno ispitivati čitav spektar da se nađu osnovni zakoni serije.

Frekvencije spektralnih linija vodika možemo općenito izraziti jednadžbom:

gdje su: n i m - cijeli brojevi.

Frekvencije vodikovih linija dobiju se, dakle, da se od niza c∙R/n2 učine sve moguće pozitivne razlike (diferencije). Tako objašnjena, Balmerova jednadžba vodi nas do općeg načela kombinacije, što ga je otkrio W. Ritz 1908. Po tom načelu dade se za svaki kemijski element postaviti niz terma T1, T2, T3, …. tako da su frekvencije njegova spektra dane razlikama (diferencijama):

Ritzovo načelo kombinacije potvrđeno je pri ispitivanju svih spektara. Ono je ključ za sređivanje različitih serija. Načelo kombinacije sadrži u sebi osnovni zakon prirode, koji se u punom smislu razotkriva tek u nuklearnoj fizici.

Izvori

Švicarski fizičari
Švicarski matematičari
Švicarski znanstvenici

Johann Jakob Balmer


Les sépultures de la famille Vacquerie-Hugo sont des sépultures situé à Rives-en-Seine, en France.

Localisation
Le monument est situé dans le département français de Seine-Maritime, dans le cimetière de l'ancienne commune de Villequier.

Historique
Les premières sépultures font suite aux noyades le  de Pierre Vacquerie, son fils Artus ou Arthur Vacquerie, son neveu Charles Vacquerie et sa femme Léopoldine Hugo.

La mère de Léopoldine et Adèle Hugo les rejoignent respectivement en 1868 et en 1915.

Les six sépultures sont inscrites au titre des monuments historiques depuis le .

Architecture

Les sépultures sont réalisées en marbre et pierre, en style néo-gothique.

Notes et références

 Le patrimoine des communes de Seine-Maritime

Annexes

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de la Seine-Maritime
 Liste des monuments historiques de l'arrondissement de Rouen

Bibliographie
 .

Liens externes

Rives-en-Seine
Monument historique inscrit en 2009
Monument historique dans la Seine-Maritime
Famille Hugo

Sépultures de la famille Vacquerie-Hugo


الجر هو وسيلة تعبيرية في اللغة العربية لتنسيق الكلام ولتمييز بعض المعاني عن غيرها. وهو أحد حالات الإعراب إلى جانب الرفع والنصب والجزم. ويختص الجر بالاسم المعرب فلا تجر الأفعال أو الحروف أو الأسماء المبنية إطلاقاً. علامة الجر الأصلية هي الكسرة، وينوب عنها حرف الياء في حالة المثنى وجمع المذكر السالم والاسماء الخمسة. وتنوب حركة الفتحة عن الكسرة في حالة جر الاسم الممنوع من الصرف. وهناك بعض العوامل التي من شأنها أن تجر كلمة، ومن العوامل اللفظية حروف الجر و الإضافة.

التسمية

الكثير من الروايات تنسب مصطلح الجر إلى أبو الأسود الدؤلي الذي يشتبه به كمؤسس علم النحو، وتنسب إليه أيضًا كل من مصطلحات الرفع والنصب والجزم، ويرفض بعض النحاة والباحثون هذا الرأي ويصفونه بأنه مخالف للعقل والمنطق ويلقون اتهامًا بتحريف كتب أبي الأسود الدؤلي، ويرجعون اتهامهم هذا إلى أن في عهد أبي الأسود النحو كان لا يزال في بداياته ولا يمكن له أن يصل إلى تلك المرحلة، ويشيرون كذلك إلى مؤلفات جاءت بعده ولم تصل إلى مستواه.

يُعرف الجر اصطلاحًا لدى نحاة الكوفة بالخَفض.

علامات الجر

الكسرة

الكسرة هي العلامة الأصلية للجر، وباقي العلامات تعدّ فرعية، والكسرة تكون علامة للجر في الاسم المفرد وجمع التكسير وجمع المؤنث السالم والفعل المضارع الذي لم يتصل بآخره شيء، وجميعها تجر بالكسرة في جميع الحالات ما عدا الاسم الممنوع من الصرف. ويقال في الإعراب مجرور بالكسرة، ويلاحظ أن الكسرة تُقدر على الاسم المعتل الآخر بالألف للتعذر، وتقدر كذلك على الاسم المعتل الآخر بالواو والياء للثقل. وينوب عن الكسرة حرف الياء وحركة الفتحة.

الياء

يكون حرف الياء علامة للجر في حالة الاسم المثنى والجمع المذكر السالم، وحرف الياء في هذين الحالتين لا يكون جزءًا من الكلمة وإنما أُضيف إلى الاسم المفرد للدلالة على التثنية أو الجمع وكعلامة للجر. وقد لا يجر المثنى بالياء في كل الحالات، فلزوم الألف عند المثنى معروف عند بعض العرب، فيُقال أُعجبت بكتابان. وإذا كان المثنى مركبًا تركيبًا إضافياً ظهرت علامة الجر على المضاف ولم تظهر على المضاف إليه مثل ربي الله. ويكون الياء كذلك علامة للجر في حالة الاسماء الخمسة فيُقال رأيت أخيك، ويشترط في ذلك أن تكون الأسماء الخمسة مفردة فإن ثنيت أو جمعت أُعربت إعراب المثنى أو الجمع، ويجب أيضًا ألا تكون مصغرة فإن صغرت فتعرب بالحركات، ويشترط كذلك أن تكون مضافة إلى غير ياء المتكلم فإن لم تكن مضافة أو أُضيفت إلى ياء المتكلم فتعرب بالحركات أيضًا.

الفتحة

الفتحة هي إحدى الحركات الأصلية للإعراب وهي العلامة الأصلية للنصب، وتكون علامة للجر في حالة الاسم الممنوع من الصرف، وهو الاسم الذي لا ينون ويجر بالفتحة، ويشترط في ذلك أن لا يكون مضافاً أو مقترناً بال، فإن أُضيف أو اقترن بال وجب جره بالكسرة مباشرةً.

يجر الاسم بالفتحة (يكون الاسم ممنوعًا من الصرف) في الحالات التالية:
 إذا اشتمل على ألف التأنيث المقصورة (مثل ذِكْرَى) أو الممدودة (مثل صَحْرْاء).
 إذا كان على وزن «صيغة منتهى الجموع».
 زيادة ألف ونون في آخر الاسم (على وزن فَعْلان مثل شعبان).
 وزن الفعل (مثل ما كان على وزن أفْعَل الذي مؤنثه فَعْلاء أو فُعْلَى نحو أحمر وحمراء).
 العدل (مثل أن يكون الاسم أحد الأعداد العشرة الأولى وصيغته على وزن فُعَال أو مْفْعَل، وكذلك كلمة أُخَر).
 المركب تركيبًا مزجيًا.
 التأنيث (ويكون واجباً في بعض الحالات وفي حالات أخرى جائز).
 إذا كان اسمًا أعجميًا.
 ألف الإلحاق (مثل عَلْقَى).

حالات إعرابية
نحو عربي

جر (نحو)


Tamenglong es una localidad de la India, centro administrativo del distrito de Tamenglong,en el estado de Manipur.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 1233  a 132 km de la capital estatal, Imfal, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 19 363 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Manipur

Tamenglong


Earl of Roden is a title in the Peerage of Ireland. It was created in 1771 for Robert Jocelyn, 2nd Viscount Jocelyn. This branch of the Jocelyn family descends from the 1st Viscount, prominent Irish lawyer and politician Robert Jocelyn, the son of Thomas Jocelyn, third son of Sir Robert Jocelyn, 1st Baronet, of Hyde Hall (see below). He notably served as the Lord Chancellor of Ireland from 1739 to 1756. In 1743, he was raised to the Peerage of Ireland as Baron Newport, of Newport, and in 1755 he was further honoured, when he was made Viscount Jocelyn, also in the Peerage of Ireland. He was succeeded by his son, the second Viscount. He represented Old Leighlin in the Irish House of Commons and served as Auditor-General of Ireland. In 1770 he also succeeded his first cousin once removed as fifth Baronet of Hyde Hall. In 1771 he was created Earl of Roden, of High Roding in the County of Tipperary, in the Peerage of Ireland. Lord Roden married Lady Anne Hamilton, daughter of James Hamilton, 1st Earl of Clanbrassil and sister of James Hamilton, 2nd Earl of Clanbrassil, a title which became extinct in 1798.

Lord Roden was succeeded by his son, the second Earl.  He sat in the Irish House of Commons for Dundalk, and served as an Irish Representative Peer in the British House of Lords between 1800 and 1820.  He was also a professional soldier who played a decisive if somewhat ruthless role in suppressing the Irish Rebellion of 1798. His son, the third Earl, represented County Louth in the British House of Commons and was Auditor-General of the Exchequer in Ireland. In 1821 he was created Baron Clanbrassil, of Hyde Hall in the County of Hertford and Dundalk in the County of Louth, in the Peerage of the United Kingdom, which gave him and his descendants an automatic seat in the House of Lords. This was a revival of the Clanbrassil title held by his ancestors the Earls of Clanbrassil. Lord Roden was a leading figure in the Protestant Second Reformation. His grandson, the fourth Earl, Viscount Jocelyn's son, served in the second Conservative administration of Benjamin Disraeli as a Lord-in-Waiting (government whip in the House of Lords) from 1874 to 1880.

He died at an early age and was succeeded by his uncle, the fifth Earl. When he died in 1897, the barony of Clanbrassil became extinct. He was succeeded in the Irish titles by his first cousin, the sixth Earl. He was the son of the Hon. John Jocelyn, fourth son of the second Earl. On his death, the titles were inherited by his younger brother Robert, the seventh Earl. Robert married the writer Ada Maria Jenyns. Their son, also named Robert, the eighth Earl, sat in the House of Lords as a Representative Peer between 1919 and 1956.  the titles are held by his grandson, the tenth Earl, who succeeded his father in 1993.

The Jocelyn Baronetcy, of Hyde Hall in the County of Hertford, was created in the Baronetage of England in 1665 for Robert Jocelyn. He was succeeded by his eldest son, the second Baronet. This line of the family failed on the death of his younger son, the fourth Baronet, in 1778. The late Baronet was succeeded by his first cousin once removed, the first Earl of Roden.

The family seat was Hyde Hall, near Sawbridgeworth, Hertfordshire, and Tollymore Park, near Bryansford, County Down.

The Earls of Roden were associated with the County Louth town of Dundalk for over three centuries; in July 2006 the freehold of the town was sold by auction.

Viscounts Jocelyn (1755)
Robert Jocelyn, 1st Viscount Jocelyn (1688–1756)
Robert Jocelyn, 2nd Viscount Jocelyn (1731–1797) (created Earl of Roden in 1771)

Earls of Roden (1771)
 Robert Jocelyn, 1st Earl of Roden (1731–1797)
 Robert Jocelyn, 2nd Earl of Roden (1756–1820)
 Robert Jocelyn, 3rd Earl of Roden (1788–1870)
 Robert Jocelyn, 4th Earl of Roden (1846–1880)
 John Strange Jocelyn, 5th Earl of Roden (1823–1897)
 William Henry Jocelyn, 6th Earl of Roden (1842–1910)
 Robert Julian Orde Jocelyn, 7th Earl of Roden (1845–1915)
 Robert Soame Jocelyn, 8th Earl of Roden (1883–1956)
 Robert William Jocelyn, 9th Earl of Roden (1909–1993)
 Robert John Jocelyn, 10th Earl of Roden (born 1938)

Present peer
Robert John Jocelyn, 10th Earl of Roden (born 25 August 1938) is the son of the 9th Earl and his wife Clodagh Rose Kennedy. Until 1993 he was known as Viscount Jocelyn.

On 10 June 1970, he married firstly Sara Cecilia Dunlop, daughter of Brigadier Andrew Dunlop. They were divorced in 1982 and on 13 February 1986 he married secondly Ann Margareta Maria Henning, daughter of Dr. Gunnar Albert Philip Henning. With his first wife he has one daughter, Lady Cecilia Rose Jocelyn (born 1976); with his second wife he has one son, Shane Robert Jocelyn, Viscount Jocelyn (born 1989), the heir apparent.

In 1993 he succeeded as Earl of Roden, Viscount Jocelyn, and Baron Newport, and also became the 14th Jocelyn baronet (created in 1665] in 1993.

In 2003 Roden was living at Doon House, Cashel, County Galway, Ireland.

In 2006 he sold the Roden estate's remaining interests in the town of Dundalk, mainly freeholds and ground rents.

Jocelyn Baronets, of Hyde Hall (1665)
Sir Robert Jocelyn, 1st Baronet (1623–1712)
Sir Strange Jocelyn, 2nd Baronet (–1734)
Sir John Jocelyn, 3rd Baronet (1689–1741)
Sir Conyers Jocelyn, 4th Baronet (1703–1778)
Robert Jocelyn, 1st Earl of Roden, 5th Baronet (1731–1797)
see above for further holders

See also
Earl of Clanbrassil
Percy Jocelyn (1764–1843), Bishop of Clogher in the Church of Ireland
Frances Jocelyn, Viscountess Jocelyn (1820–1880)

Notes

References
Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

External links

Earldoms in the Peerage of Ireland

Noble titles created in 1771

Earl of Roden


Events from the year 1839 in Canada.

Incumbents
Monarch: Victoria

Federal government
Parliament of Upper Canada: 13th

Governors
Governor of the Canadas: John Lambton, 1st Earl of Durham then Charles Poulett Thomson, 1st Baron Sydenham
Governor of New Brunswick: John Harvey
Governor of Nova Scotia: Colin Campbell
Commodore-Governor of Newfoundland: Henry Prescott
Governor of Prince Edward Island: Charles Douglass Smith
Governor of Upper Canada: George Arthur then Charles Poulett Thomson

Events
February 15 – Chevalier DeLorimier and others who joined in the Rebellion are executed.
April 11 – Death of John Galt, novelist, one of the originators of the British American Land Company.
June 24 – Last meeting of the Committee of Trade, forerunner of the Board of Trade.
September 19 – Opening of the Albion Mines Railway in Nova Scotia, an early Canadian steam-driven mining railway
September 26 – Canadian rebels are transported to New South Wales.
October 19 – Charles Thomson, Governor of Upper and Lower Canada, arrives. It is determined that Upper and Lower Canada shall share revenue in the ratio of 2 to 3.

Full date unknown
Lord Durham's report recommends the establishment of responsible government and the union of Upper and Lower Canada to speed the assimilation of French-speaking Canadians.
Territorial disputes between lumbermen from Maine and New Brunswick lead to armed conflict in the Aroostook River valley (the Aroostook War).
First Horse Railway in Upper Canada.
Mount Allison University founded by Charles Frederick Allison in Sackville, New Brunswick.

Births
January 1 – Annie L. Jack, author
January 29 – Élie Saint-Hilaire, educator, farmer and politician (died 1888)
May 8 – Adolphe-Basile Routhier, judge, author and lyricist (died 1920)
May 31 – Louis-Alphonse Boyer, politician (died 1916)
October 8 – George Edwin King, jurist, politician and 2nd Premier of New Brunswick (died 1901)
September 17 – Antonin Nantel, priest, teacher, school administrator, and author (died 1929)
November 16 – Louis-Honoré Fréchette, poet, politician, playwright and short story writer (died 1908)

Full date unknown
Augustus F. Goodridge, politician and Premier of Newfoundland (died 1920)
James Colebrooke Patterson, politician, Minister and Lieutenant-Governor of Manitoba (died 1929)

Deaths
September 18 – Jeanne-Charlotte Allamand, pioneer, educator and artist (b. 1760 in Switzerland)

References

Years of the 19th century in Canada
Canada
1839 in North America

1839 in Canada


Le Museo ABC est un musée à Madrid, en Espagne, dédié au dessin et à l'illustration.

Présentation
Installé dans une ancienne brasserie et réaménagé dans sa fonction muséale, il est créé en 2010 sur des fonds privés.

Sa collection provient du célèbre quotidien espagnol ABC.

Le musée détient notamment dans ses collections des œuvres des artistes Delhy Tejero, Maruja Mallo, Rosario de Velasco et Marga Gil Roësset, membres du mouvement des Las Sinsombrero, et a exposé le travail des féministes Matilde Ras et Victorina Durán.

Le musée a aussi présenté l'œuvre de l'écrivaine Elena Fortún, créatrice du célèbre personnage de littérature de jeunesse Celia, illustrée notamment par Gori Muñoz, tous deux exilés du franquisme après la guerre d'Espagne.

Expositions

 Dibujo expandido (2015);
 Rébecca Dautremer. Una Biblia (2015);
 La guerra civil. Fernando Vicente et Arturo Pérez-Reverte (2015);
 Cambio de luces. (2016) sur l'illustration des années 1970;
 Dibujantas  (Dessinatrices) (2019) avec des illustrations de Blanc et Noir et de La Ilustración Española y Americana et des œuvres de Ángeles Torner Cervera, Piti Bartolozzi, Viera Sparza, Marga Gil Roësset, Maruja Mallo, Rosario de Velasco, María de los Ángeles López Roberts, Madame Gironella, Maroussia Valero, Ceferina de Luque, Matilde Ras, Petra Amorós Domaica, Victorina Durán, Delhi Tejero, Ana Muñoz, Isabel Uceda, Mar Ferrero, María Rosa Bendala, Amparo Brime, Cecilia Hijón, Xelia et Purificación Searle.

Notes et références

Articles connexes
 Liste de musées en Espagne

Liens externes

Illustration
Dessin
ABC

Museo ABC


Abrus diversifoliolatus vrsta biljke iz porodice mahunirki. Grmasta penjačica s otoka Madagaskara.

Opisana je 1960.

Sinonimi
 Abrus acutifolius R.Vig.

Izvori

Abreae
Flora Madagaskara

Abrus diversifoliolatus


Joseph Corrêa Maya (Porto, Santo Ildefonso, c. 1697), capitão e procurador do Senado de Vila Rica, Brasil, no segundo quartel do séc. XVIII.

Biografia
O capitão Joseph Corrêa Maya, nasceu no Porto, freguesia de Santo Ildefonso, c. 1697. Em 1742 era Procurador de Vila Rica de Nossa Senhora do Pilar de Ouro Preto, Capitania de Minas Gerais, no Brasil.

Participou na organização das cerimónias fúnebres do Rei D. João V, em Vila Rica. No Auto de Vereação do Senado da Câmara de Vila Rica de Nossa Senhora do Pilar de Ouro Preto, de 18.12.1750, ficou estabelecido que encabeçasse o cortejo que saía dos Passos do Concelho "a cavalo com capa e casaca de baeta preta, levando ao ombro a dita bandeira preta que arrastará no chão (...)". .

Em 14.04.1751, há notícia de que ajustou com Francisco Mexia, na presença de todo o Senado de Vila Rica, a Música para a coroação d'El-Rei o Senhor Dom José que Deus guarde o primeiro para o Te Deum Laudamos.

Família
Era filho de Vicente da Maya casado em 30.4.1696, Santo Ildefonso, com Luísa Corrêa e neto paterno de Domingos da Maya e de Ana Gonçalves. Casou com Ana Maria de Jesus Fero, sepultada na Capela da Ordem Terceira de São Francisco (Porto) a 5 de Março de 1779 de quem teve um filho, Manuel Félix Corrêa Maia, Cavaleiro da Ordem de Cristo, Procurador da Cidade do Porto.

Militares de Portugal
Naturais do Porto

Joseph Corrêa Maya


Lokalzug ist ein heute veralteter Terminus aus den Anfängen der Eisenbahn, der einen nur dem Nahverkehr dienenden Zug bezeichnete. Lokalzüge vermittelten insbesondere den Verkehr zwischen den einzelnen Stationen einer Bahnstrecke untereinander und im Übergang von und zu den schneller fahrenden Zügen des Fernverkehrs, wie z. B. Schnell- oder Eilzüge.

Im Gebiet der deutschen Eisenbahnen wurde der Lokalzug schon vor 1900 durch den Personenzug abgelöst. Lokalen Bedürfnissen dienende Güterzüge werden als Nahgüterzug bezeichnet.

Weblinks

 Freiherr von Röll: Enzyklopädie des Eisenbahnwesens, Band 7. Berlin, Wien 1915, S. 131. auf www.zeno.org

Zuggattung im Personenverkehr

Lokalzug


Wario World is a platform video game developed by Treasure and published by Nintendo for the GameCube. Part of the Wario series, it was released in Europe, North America and Australia in 2003 and Japan in 2004. The game's plot centers on Wario and his quest to regain his treasure and his castle from the evil gem, Black Jewel.

The game was fairly well received by reviewers, who praised the game's gameplay while criticizing its short length. The game has sold over 142,000 copies in Japan and over 256,000 copies in the United States. In 2004, the game was re-released as a Player's Choice title.

Gameplay

Wario Worlds gameplay centers mainly on combating enemies, although it requires some platform navigation similar to Super Mario 64 and Super Mario Sunshine. The controls are simple, and are only used to jump, run, dash, perform fighting moves, and use the "Hyper Suction" ability to collect nearby coins. The level designs are platform-based with combat elements, and have an overall linear design. The levels contain trapdoors, which lead to special platforming or puzzle-oriented challenges. Throughout the game, small forest sprites known as "Spritelings" give Wario advice if they are rescued from imprisonment.

During combat, Wario can grab enemies and either spin them around, throw them, or piledrive them into the ground. Enemies drop coins when defeated, and tend to regenerate if the area is left and returned to later. The coins are used to purchase items, such as life-restoring garlic, and to return to life. If Wario does not have enough money to return to life, the game is over. A new feature in Wario World are the spherical "glue globes", in which Wario is stuck to if he touches it, allowing the player to reach otherwise inaccessible areas. Along the way, Wario can re-collect his lost treasures, which are hidden in treasure chests, and collect pieces of golden Wario statues, which increases Wario's life meter by one half. In order to advance in the game, the player must collect a certain amount of red diamonds in each level. If the player collects all the treasure in the various levels, minigames from the Game Boy Advance title WarioWare, Inc.: Mega Microgames! are unlocked, and they can be played by using the GameCube – Game Boy Advance link cable.

Plot
The game begins with Wario enjoying his newly built castle, which is filled with treasures that he has collected from earlier adventures. An evil gem called Black Jewel, hidden amongst Wario's treasure collection, suddenly awakens and takes over the castle. Black Jewel turns Wario's treasure into monsters, and transforms the castle into four  worlds called Excitement Central, Spooktastic World, Thrillsville, and Sparkle Land, each consisting of two levels and a boss fight. A central area allows access to the different worlds, as well as to the Treasure Square, where the Huge Treasure Box inside of which Black Jewel is hiding can be found. Wario proceeds through the areas controlled by Black Jewel, recovering his treasure and rescuing Spritelings (the creatures that had sealed Black Jewel away in the past), then obtains the key to the Huge Treasure Box and engages Black Jewel in a battle. Wario's subsequent victory allows him to regain control of his castle.

During the game's ending, Wario's new castle quality depends on the number of Spritelings rescued. The worst-case scenario sees Wario with nothing but a campsite with his throne in a dark jungle, but if all 40 Spritelings were rescued, Wario is given a palace even grander than his previous one.

Development
Wario World was shown at E3 2002 as a technical demo. At the next E3 in 2003, it was shown with levels of gameplay polish and tweaking, which the previous E3 demo was lacking. On August 22, 2002, at Nintendo's Gamer's Summit, Wario Worlds North American release date was set to November 11, 2002. The game's release date was pushed back to May 26, 2003, but was further delayed again by one month till June 23, 2003.

It was uncertain who was developing Wario World, until April 22, 2003, when Nintendo of America revealed that Treasure was developing the game. After the successful development collaboration Treasure and Nintendo shared with the Nintendo 64 title, Sin and Punishment, the two companies wanted to work together again. The R&D1 team wanted to continue their co-development juncture with a 3D installment of the Wario franchise. Wario Worlds music was composed by Norio Hanzawa and Minako Hamano. Wario was voiced by Charles Martinet, who also voices Mario and Luigi in the Mario series.

Reception

Wario World did not perform well commercially, selling over 142,000 copies in Japan and 256,000 copies in the US. In 2004, the game was re-released alongside Mario Golf: Toadstool Tour and F-Zero GX as part of the Player's Choice line, a selection of games with high sales sold for a reduced price.

Wario World received "mixed or average" reviews, according to review aggregator Metacritic. The US version of Play magazine gave the game a perfect score, and the reviewer commented that Wario World "pays off every second [he is] holding the controller, and that, to [him], is greatness". Nintendo Power said that the game was "tons of fun". GamePro stated that Wario World "stays addictive by weight of sheer design innovation". The American-based publication Game Informer praised the game for including "droves of awesome boss battles". Matt Casamassina of IGN declared that Wario World had "some great control mechanics and inventive level work". Electronic Gaming Monthlys Greg Ford said, "Wario [World] delivers a great time while it lasts and is well worth checking out. Just don't expect a Mario-quality adventure". Worthplaying gave the game 9 out 10, stating that "Treasure has done itself proud with this title, and Wario himself can lift his head up high. At least in my book, he's got at least one game that's better than Mario's."

Wario World received criticism for its length, with some reviewers stating that the game was shorter than the average console title. Tom Bramwell of Eurogamer compared Wario World to Luigi's Mansion, a game also criticized for its length, and said that the game was like Luigi's Mansion "all over again". GameSpy stated that Wario World "offers little above and beyond the standard 3D platform romp, and what is offered turns out to be very short and repetitive". GameSpot commented that "the final product is too short and simplistic to hold your attention for more than a day".

Notes

References

External links
 Official European website

2003 video games
3D platform games
Beat 'em ups
GameCube-only games
Treasure (company) games
Video games with 2.5D graphics
Video games developed in Japan
Video games set in castles
Wario video games
Wario Land
Video games about witchcraft
GameCube games
Single-player video games
Video games about dinosaurs
Games with GameCube-GBA connectivity

Wario World


Gökgöz, Adana ilinin Kozan ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Gökgöz mahallesinin adı yaklaşık 200 sene önce köye ilk yerleşen Gökgözoğlu denen bir kişinin köye yerleşmesi ile oluşur. Daha önce yoğun bir ormanın kapladığı köy yaklaşık 150 sene kadar evvel bir yangında azalıp köy şimdiki halini almıştır.

Coğrafya
Adana il merkezine 100 km, Kozan ilçesine 45 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Kozan'ın mahalleleri

Gökgöz, Kozan


සිදුවීමක්

ද්‍රවිඩ එක්සත් විමුක්ති පෙරමුණ  (TULF) නම් ප්‍රාදේශීය වශයෙන් ජනප්‍රිය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දේශපාලන පක්ෂය විසින් 1981 මැයි 31 වෙනි ඉරුදින   පවත්වන්නට යෙදුනු මහජන රැළියකදී
( මහජාතිය වු) සිංහල ජාතික පොලිස් නිළධාරීන් තිදෙනෙකු වෙඩි තබා ඝාතනය කෙරිනි.

එදින රාත්‍රියේ පොලීසිය හා යුධ හමුදා ඇදුම්වලට සමාන ඇදුම් ලා ගත් පිරිසක් ආරම්භ කළ ප්‍රචණ්ඩකාරී ක්‍රියාදාමය දින 3ක් මුලුල්ලේ පැවතුණි. ද්‍රවිඩ එක්සත් විමුක්ති පෙරමුණේ ප්‍රධාන කාර්යාලයද ප්‍රාදේශීය පුවත්පතක් වු ඊලනාඩු කාර්යාලයද විනාශ කෙරුණි. සංස්කාතියක මෙන්ම ආගමික වශයෙන් වැදගත් කොට සැලකුණු දෙමල නායකයිනගේ පිලිරූ විනාශ කරනු ලැබිනි. නැතහොත් විකෘති කෙරුනි.

එක් නිවසක සිටි මිනිසුන් හතර දෙනෙකු එළියට ඇද ගෙන අවුත් කිසිදු හේතුවක් නොමැතිව ඝාතනය කරන ලදී. බොහෝ ව්‍යාපාර ආයතනද , ප්‍රදේශයේ හින්දු කෝවිලද සැලසුම් කළාක් මෙන් විනාශ කරන ලදී.

මැයි 31  පොලිසීය හා රජය විසින් සංවිධානය කරන ලද මැරයින් රැළක් යාපනය පුස්තකාලය ගිනි තබා විනාශ කළ බව ඇසින් දුටු සාක්ෂිකරුවෝ කීහ. 97000කට අධික කාණ්ඩ වලින් යුතු පොත්ද සමග ඓතිහාසික වටිනාකමකින් යුත් (scrolls)  අකුලන පොත්ද , ලේඛණද , දාර්ශනිකයෙකු හා කළා විශාරදකයෙකු වු ආනන්ද කුමාරස්වාමිගේ සහ ප්‍රසිද්ධ බුද්ධිමතෙකු වු ආචාර්ය අයිසැක් තම්බයියා වැනි අයගේ , සංස්කෘතියේ වටිනාකමක් තිබුණවුද , නැවත කෙදිනක හෝ සොයා ගත නොහැකි වන්නාවුද අත් පිටපත් විනාශ විය. මෙම විනාශ වු ලියවිලි  අතරට දෙමළ සංස්කෘතිය පෝෂණය කළ ලේඛකයන්ගේ හා නාට්‍යකරුවන්ගේ කෘතීන්ද ප්‍රදේශයේ පිළිගැනීමට ලක්වු  වෛද්‍යවරුන්ගේ සහ දේශපාලකයින්ගේ කෘතීන්ද ඇතුළත් විය.

1984 දී නැනසි මරේ නම් ලේඛිකාව පුවත්පත්කට ලියු ලිපියක සදහනා කර ඇත්තේ නිල ඇදුම් මෙන්ම සිවිල් ඇදුම්වලින්ද සැරසුණු ආරක්ෂක භටයින් මෙම විනාශය කරද්දී , ආරක්ෂක අංශයෙන් උසස් නිළධාරීන් කීප දෙනෙකුද කැබිනට් ඇමතිවරු  දෙදෙනෙකුද යාපනය නගරයේ සිටි බවයි. අවුරුදු 20 කට  පසු රජයට අයිති ඩේලි නිව්ස් පුවත්පතේ කතුවැකියක සදහන් වුයේ 1981 දී සිදුවු මෙම සිද්ධිය  රජය විසින් මුදා හළ අඥානයින් රැළකගේ වැඩක් බවයි.

මහජන රැළියකදී-සිදුවීමක්


Þessi er listi yfir fiska á Íslandi. Nú eru þekktar við Ísland um 340 tegundir af fiskum, auk tveggja tegunda vankjálka.

Flokkur: Slímálar (Myxini)

 Slímálaætt (Myxinidae)

Flokkur: Steinsugur (Petromyzontida)

  Steinsuguætt (Petromyzontidae)

Flokkur: Brjóskfiskar (Chodrichthyes)

 Hámúsaætt (Chimaeridae)

 Trjónuætt (Rhinochimaeridae)

 Brandháfaætt (Hexanchidae)

  Gaddháfaætt (Squalidae)

 Rauðháfaætt (Centrophoridae)

 Dökkháfaætt (Etmopteridae)

 Svefnháfaætt (Somniosidae)

 Beinhákarlaætt (Cetorhinidae)

 Hámeraætt (Lamnidae)

 Sléttháfaætt (Scyliorhinidae)

 Kambháfaætt (Pseudotriakidae)

 Gráháfaætt (Triakidae)

 Mannætuháhaætt (Carcharhinidae)

 Skötuætt (Rajidae)

Flokkur: Geislauggar (Actinopterygii)

 Styrjuætt (Acipenseridae)

 Broddabakaætt (Notacanthidae)

 Álaætt (Anguillidae)

 Djúpálaætt (Synaphobranchidae)

 Nefálaætt (Derichthyidae)

 Álsnípuætt (Nemichthyidae)

 Hafálaætt (Congridae)

 Ranaálaætt (Nettastomatidae)

 Trjónuálaætt (Serrivomeridae)

 Pokakjaftaætt (Saccopharyngidae)

 Gapaldursætt (Eurypharyngidae)

 Síldaætt (Clupeidae)
Undirætt: Síldir (Clupeinae)

'Undirætt: Augnasíldir (Alosinae)

 Gulllaxaætt (Argentinidae)

 Smámunnaætt (Microstomatidae)

 Skjáaætt (Bathylagidae)

  Spéfiskaætt (Opisthoproctidae)

 Berhausaætt (Alepocephalidae)

 Angaætt (Platytroctidae)

 Loðsílaætt (Osmeridae)

 Laxaætt (Salmonidae)

 Stirnaætt (Gonostomatidae)

 Silfurfiskaætt (Sternoptychidae)

 Pollaætt (Phosichthydae)

 Djúpskeggjaætt (Stomiidae)
Undirætt: Meitar (Astronesthinae)

Undirætt: Gelgjusnákar (Stomiinae)

Undirætt: Þráðskeggjar (Melanostomiinae)

  Kolskeggur
Undirætt: Kolbíldar (Malacosteinae)

 Perluaugnaætt (Scopelarchidae)

 Skuggaætt (Notosudidae)
  Uggi

 Vargakjaftaætt (Synodontidae)

 Geirsílaætt (Paralepididae)

 Slánaætt (Anotopteridae)
  Sláni

 Vígatannaætt (Evermannellidae)

 Földungaætt (Alepisauridae)

 Nýlaxsíldaætt (Neoscopelidae)

 Laxsíldaætt (Myctophidae)
Undirætt: Punktalaxsíldir (Myctophinae)

Undirætt: Ljóslaxsíldir (Lampanyctinae)

 Guðlaxaætt (Lamprididae)

 Síldarkongsætt (Regalecidae)

 Vogmeyjaætt (Trachipteridae)

 Sníkjaætt (Carapidae)
  Sníkir

 Svartskoltaætt (Ophidiidae)

  Trölli

 Mævlaætt (Bythitidae)

 Langhalaætt (Macrouridae)
Undirætt: Sporðhalar (Trachyrincinae)

Undirætt: Oddhalar (Macrourinae)

 Móruætt (Moridae)

 Sævesluætt (Gaidropsaridae)

 Brosmuætt (Phycidae)

 Lýsingaætt (Merlucciidae)

 Lönguætt (Lotidae)

 Þorskaætt (Gadidae)

 Skötuselsætt (Lophiidae)

 Kjánaætt (Chaunacidae)
  Kjáni

 Blökufiskaætt (Ogcocephalidae)

 Frenjuætt (Caulophrynidae)

 Svartdjöflaætt (Melanocetidae)

 Lúsíferaætt (Himantolophidae)

 Hyrnuætt (Oneirodidae)

 Sædjöflaætt (Ceratiidae)

 Trjónunefsætt (Gigantactinidae)

 Surtluætt (Linophrynidae)

 Röndungaætt (Mugilidae)

 Hornfiskaætt (Belonidae)

 Geirnefsætt (Scomberesocidae)

 Serklingaætt (Melamphaidae)

 Rauðskoltaætt (Rondeletiidae)

 Rauðskinnaætt (Barbourisiidae)

 Sægreifaætt (Cetomimidae)

 Bjúgtannaætt (Anoplogasteridae)

 Silfraætt (Diretmidae)

 Búrfiskaætt (Trachichthyidae)

 Serkjaætt (Berycidae)

 Pétursfiskaætt (Zeidae)

 Galtarætt (Oreosomatidae)

 Silfursporðaætt (Grammicolepididae)

 Hornsílaætt (Gasterosteidae)

 Sænálaætt (Syngnathidae)

 Karfaætt (Sebastidae)

 Karfalingaætt (Setarchidae)

 Urraraætt (Triglidae)

 Marhnútaætt (Cottidae)

 Strendingaætt (Agonidae)

 Marhnýtlaætt (Psychrolutidae)

 Hrognkelsaætt (Cyclopteridae)

 Sogfiskaætt (Liparidae)

 Vartaraætt (Moronidae)

 Glyrnuætt (Howellidae)

 Blákarpaætt (Polyprionidae)

 Glyrnaætt (Epigonidae)

 Stýrisfiskaætt (Echeneididae)

 Brynstirtluætt (Carangidae)

 Bramaætt (Bramidae)
Undirætt: Bramar (Braminae)

Undirætt: Silfurbramar (Pteraclinae)

 Ennisfiskaætt (Caristiidae)

 Kólguflekkjaætt (Sparidae)

 Baulungaætt (Sciaenidae)

 Mjósaætt (Zoarcidae)

 Hríslungaætt (Stichaeidae)
Undirætt: Hríslungar (Stichaeinae)

Undirætt: Mjónar (Lumpeninae)

 Sprettfiskaætt (Pholidae)

 Steinbítsætt (Anarhichadidae)

 Gleypaætt (Chiasmodontidae)

 Sandsílaætt (Ammodytidae)

 Glitnaætt (Callionymidae)

 Kýtlingaætt (Gobiidae)

 Nasaætt (Gempylidae)

 Stinglaxaætt (Trichiuridae)
Undirætt: Bendlar (Aphanopodinae)

Undirætt: Marbendlar (Lepidopodinae)

 Makrílaætt (Scombridae)

 Sverðfiskaætt (Xiphiidae)

 Hveðnaætt (Centrolophidae)

 Hverfuætt (Scophthalmidae)

 Kolaætt (Pleuronectidae)
Undirætt: Lúður (Hippoglossidinae)

Undirætt: Kolar (Pleuronectinae)

 Tunglfiskaætt (Molidae)

Tilvísanir

Listi yfir fiska á Íslandi


An Holttumochloa korbuensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Khoon Meng Wong. An Holttumochloa korbuensis in nahilalakip ha genus nga Holttumochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Holttumochloa

Holttumochloa korbuensis


Lepanthes fibulifera er en orkidéart som blev beskrevet af Carlyle August Luer og Rodrigo Escobar.

Lepanthes fibulifera indgår i slægten Lepanthes og familien orkidéer. Ingen underarter nævnes i Catalogue of Life.

Kilder

Gøgeurt-familien

Lepanthes fibulifera


There is more than one place in Australia called Brighton.

 Brighton, Queensland, a suburb of Brisbane
 Brighton, South Australia, a coastal suburb of Adelaide
 Brighton, Tasmania
 Brighton, Victoria, a suburb of Melbourne
 Brighton, Western Australia, a suburb of Perth
 Brighton-Le-Sands, New South Wales, a suburb of Sydney

See also
Brighton (disambiguation)

Brighton, Australia


ලුතිනන් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා, විර වික්‍රම් විභූෂණ|(ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්.වී), රණ වික්‍රම පදක්කම|(ආර්.ඩබ්ලිව්.පී), රණ සූර පදක්කම්|(ආර්.එස්.පී), විශිෂ්ඨ සේවා විභූෂණ|(වී.එස්.වී), උත්තම සේවා පදක්කම|(යූ.එස්.පී), ජාතික ආරක්ෂක විද්‍යාලය (ඉන්දියාව)|එන්.ඩී.ඊ, පී.එස්.සී (බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව) |(පී.එස්.සී)
ශ්‍රී ලාංකිකයෙකි.ඔහු ආරක්ෂක මාණ්ඩලික ප්‍රධානී (ශ්‍රී ලංකාව)|වැඩබලන ආරක්ෂක මාණ්ඩලික ප්‍රධානී සහ ශ්‍රී ලංකා හමුදාවේ.යුද හමුදාපති (ශ්‍රී ලංකා)|කමාන්ඩර්.

මුල් ජීවිතය හා අධ්‍යාපනය
ශවේන්ද්‍ර සිල්වාගේ මව සුමන බන්දු සිල්වා (මිය ගියේ 2018) සහ ඔහුගේ පියා ශ්‍රී ලංකා ප්‍රවාහන සභාපති ක්‍රියේසි ද සිල්වා ය.සිල්වා 1964 ජුනි 22 වන දින ගාල්ල නගරයේ උපත ලැබූ අතර අධ්‍යාපනය ලැබුවේ අනුරාධපුර ශාන්ත ජෝශප් විද්‍යාලය; මාතාලේ විජය විද්‍යාලය සහ ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලය, මාතලේ. ඔහු ප්‍රධාන ශිෂ්‍ය නායකයා බවට පත්විය, පළමු XI ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ නායකයා විය, ශිෂ්‍යභට බලකායේ සැරයන් වූ අතර බටහිර සංගීත කණ්ඩායමේ සංගීත නායකයා බවට පත්විය.

හමුදා වෘත්තිය

මුල් වෘත්තිය
ඔහු 1984 මාර්තු 5 වන දින ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදා ඇකඩමියේ 19 වන නිලධාරි ශිෂ්‍යභට බඳවා ගැනීම (දිගු පා course මාලාව) හරහා ශ්‍රී ලංකා හමුදාවට බැඳුණි.ඔහුගේ පුහුණුව අවසන් වූ පසු, 1985 නොවැම්බර් 16 වන දින ගජබා රෙජිමේන්තුවේ දෙවන ලුතිනන්වරයෙකු ලෙස ලුතිනන් කර්නල් විජය විමලරත්නගේ අණ යටතේ අලුතින් පිහිටුවන ලද පාබල රෙජිමේන්තුවට සෘජුවම පත් කළ පළමු නිලධාරියා ලෙස ඔහු පත් කරන ලදී.1 වන බලඇණි ගජබා රෙජිමේන්තුවට අනුයුක්තව සිටි ඔහු විශේෂ සේවා කණ්ඩායමේ ප්ලූටූන් කමාන්ඩර් ලෙස පත් කරන ලද අතර පසුව විශේෂ හමුදා රෙජිමේන්තුවේ පූර්වගාමියා ලෙස වේගවත් යෙදවීමේ බලකාය දක්වා වර්ධනය විය.

ක්ෂේත්‍ර විධානය සහ කාර්ය මණ්ඩල පත්වීම්
1995 දී රිවිරැස මෙහෙයුමේදී පාබල බලඇණියක් අණ දුන් ලාබාලම නිලධාරියා බවට පත්විය. 1995 සිට 1998 දක්වා කාලය තුළ ඔහු ගජබා රෙජිමේන්තුවේ 1, 5 සහ 8 වන බලඇණි වල අණදෙන නිලධාරියා ලෙස සේවය කළේය. 2002-2004 සාම සාකච්ඡා අතරතුර ඔහු ඒ -9 ප්‍රධාන සැපයුම් මාර්ගය (එම්.එස්.ආර්) විවෘත කිරීම සඳහා සාකච්ඡා සඳහා සහභාගී විය.

ඊලාම් යුද්ධය IV
සතුරුකම් නැවත ආරම්භ වීමත් සමඟ ඔහු ගුවන් ජංගම බළකායේ බ්‍රිගේඩ් අණදෙන නිලධාරියා බවට පත්විය. 2006 අගෝස්තු මාසයේදී ඔහු මුහම්මාලෙයි හි ඉදිරි ආරක්ෂක මාර්ග අල්ලා ගැනීමට උපකාරී විය.ඉන්පසු ඔහු 58 වන සේනාංකයේ අණදෙන නිලධාරියා ලෙස කටයුතු කළේය.

එක්සත් ජාතීන්

ඉහළ විධානය
එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයෙන් ආපසු පැමිණි පසු ඔහු ශ්‍රී ලංකා හමුදාවේ ඇඩ්ජුටන්ට් ජෙනරාල් (ඒජී) ලෙස හමුදා මූලස්ථානයේ සාමාන්‍ය කාර්ය මණ්ඩලයේ පත් කරන ලදී. 2019 ජනවාරි මාසයේදී ඔහු හමුදා මාණ්ඩලික ප්‍රධානී ලෙස පත් කරන ලදී.

ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදාපති
2019 අගෝස්තු 21 වන දින ඔහු ශ්‍රී ලංකා හමුදාවේ අණදෙන නිලධාරියා ලෙස පත් කර ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින් ලුතිනන් ජෙනරාල් තනතුරට උසස් කරන ලදී.ඔහු හමුදාවේ අණසකට යටත් වූ ගජබා රෙජිමේන්තුවේ පළමු නිලධාරියා බවට පත්විය.ඔහු ගජබා රෙජිමේන්තුවේ රෙජිමේන්තු කර්නල් සහ ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදා විශේෂ බලකා රෙජිමේන්තුව වන අතර කමාන්ඩෝ රෙජිමේන්තුවේ රෙජිමේන්තු කර්නල්වරයා විය.

වැඩබලන ආරක්ෂක මාණ්ඩලික ප්‍රධානී
2020 ජනවාරියේදී ජෙනරාල් සිල්වා වැඩබලන ආරක්ෂක මාණ්ඩලික ප්‍රධානී ලෙස පත් කරන ලද අතර ඊට සමගාමීව යුද හමුදාපති ලෙස සේවය කළේය. ඔහුගෙන් පසුව අද්මිරාල් රවින්ද්‍ර විජේගුනරත්න මහතා පත්වේ.

එක්සත් ජනපද සම්බාධක

ගෞරව
ඔහුට ශ්‍රී ලංකා ත්‍රිවිධ හමුදාවේ ඉහළම සම්මාන කිහිපයක් හිමි වී ඇති අතර, ඒවාට වීර වික්‍රම විභූෂණ, රන වික්‍රම පදක්කම, උත්තම සේවා පදක්කම සහ රාණ සූර පදක්කම එකවරම ලද ගත් ශ්‍රී ලංකා හමුදා ඉතිහාසයේ පළමු නිලධරියා වේ.

පවුල
ලුතිනන් ජෙනරාල් ශවේන්ද්‍ර සිල්වා සුජීවා නෙල්සන් මහත්මිය සමඟ විවාහ වී ඇති අතර ඔහුන්හට දියණියන් දෙදෙනෙකි.

ආශ්‍රිත

ශවේන්ද්‍ර සිල්වා


A Aircraft Spruce & Specialty Co. é uma produtora americana de peças e serviços para aeronaves, incluindo planos para aeronave de construção caseira.

Histórico
A Aircraft Spruce Co. foi fundada em 1965 por Bob e Flo Irwin como uma continuação da "Fullerton Air Parts". Inicialmente, a empresa vendia apenas um produto: madeira de abeto para construção e restauração de aeronaves. A Aircraft Spruce Co. adicionou mais produtos e adotou o nome Aircraft Spruce & Specialty Co.

Jim Irwin, filho mais velho de Bob e Flo, gerenciou programas de kit como o "Vari-Eze" em 1975 enquanto ainda estava na faculdade. Em 1978, Jim adquiriu a empresa e tornou-se presidente em 1980.

A Aircraft Spruce foi sediada em Fullerton, Califórnia, de 1965 a 1997, em uma histórica antiga casa de embalagem de frutas cítricas de Fullerton. Em seguida, mudou-se para uma instalação de 62.000 pés quadrados (5.800 m2) em Corona, Califórnia. A "Aircraft Spruce East" mudou-se para uma nova instalação de 52.000 pés quadrados (4.800 m2) em Peachtree City, Geórgia em 2004. A "Aircraft Spruce Canada" foi inaugurada em Toronto em 2006 e mudou-se para o Aeroporto de Brantford, Ontário em 2008 com uma nova instalação de 20.000 pés quadrados (1.900 m2) entrando em operação em 2016. Em 2019, a Aircraft Spruce abriu duas novas instalações com a "Aircraft Spruce Midwest" operando em uma instalação de 4.600 m2 (50.000 pés quadrados) em West Chicago, Illinois, e a "Aircraft Spruce Alaska" em uma instalação de 15.000 pés quadrados (1.400 m2) em Wasilla, Alasca.

A Alexander Airplane Company de Ron Alexander foi comprada e integrada à empresa.

O fundador Bob Irwin morreu em 26 de junho de 2015 em sua casa em Lake Havasu City, Arizona.

Produtos
A Aircraft Spruce tem o direito de vender kits e planos para uma grande variedade de aeronaves construídas em casa.

Ligações externas

Empresas dos Estados Unidos

Aircraft Spruce & Specialty Co


Um depósito a prazo é uma modalidade de depósito em que o cliente de uma instituição financeira recebe juros em troca de manter recursos monetários depositados por um prazo pré-determinado. Esse instrumento financeiro se assemelha a um empréstimo em que o cliente e a instituição financeira figuram como credor e tomador, respectivamente.

Por conta da remuneração recebida, que pode variar de acordo com o montante investido, prazo e liquidez, o depósito a prazo é considerado um investimento, onde o risco está associado à capacidade da instituição financeira honrar o compromisso, isto é, devolver o dinheiro ao cliente na data acordada recompensando-o com os juros estabelecidos.

Referências

Sistema bancário

Depósito a prazo


භෞතික විද්‍යාවෙහි, ජවය යනු,  කාර්යය සිදුකිරීමේ සීඝ්‍රතාවයය වෙයි. එය, ඒකක කාලයක් තුල පරිභෝජනය වන ශක්ති ප්‍රමාණයට සමතුල්‍යය වෙයි.  MKS ක්‍රමයෙහිදී, ජවයෙහි ඒකක තත්පරයට ජූල් (J/s) වෙයි.තත්පරයට ජූල් 1ක් වොට් 1ක් ලෙස අර්ථ දැක්වේ. (දහඅටවන-සියවසෙහි  වාෂ්ප එන්ජිමෙහි ප්‍රවර්ධක, ජේම්ස් වොට් හට ගරු කරනු වස්)

ජවය(W)= කාර්යය (J) / කාලය(s)

කාලය විෂයයෙහි ජවයෙහි අනුකලය විසින් අර්ථ දැක්වෙනුයේ සිදු කල කාර්යය වෙයි. බලයෙහි සහ ව්‍යාවර්තයෙහි උපයෝග ලක්ෂ්‍යයෙහි පෙත මත මෙම අනුකලය යැපෙන හෙයින්, කාර්යයෙහි මෙම ගණනය පෙත මත යැපෙන යැයි කියැවෙයි.

References
 "ගතිකය-1"   ආචාර්ය සරත් සියඹලාපිටිය 1998
භෞතික විද්‍යාව

ජවය (භෞතික විද්‍යාව)


La rue Paul-Vaillant-Couturier est une voie de communication d'Alfortville, dans le Val-de-Marne. À la naissance d'Alfortville, c'était la plus longue artère de la ville.

Situation et accès
Orientée du nord au sud, elle rencontre entre autres la rue Charles-de-Gaulle, traverse la place Jean-Jaurès, où se rencontrent la rue du 14-Juillet et la rue Victor-Hugo.

Elle est desservie par la gare de Maisons-Alfort - Alfortville.

Origine du nom

Cette rue a été nommée en hommage à Paul Vaillant-Couturier, (1892-1937) , cofondateur du Parti communiste français.

Historique

Cette voie de communication était autrefois la rue de Villeneuve, référence à Villeneuve-Saint-Georges vers laquelle elle se dirige. Plus au sud, un chemin de Villeneuve menant au cimetière d'Alfortville a longtemps subsisté, et est devenu la rue Étienne-Dolet.

Bâtiments remarquables et lieux de mémoire
 Espace Culturel « Le 148 ».
 Square Camélinat.
 Groupe scolaire Nord, inauguré en 1898, première école de la ville. C'est aujourd'hui l'école primaire Henri-Barbusse.
 Plusieurs immeubles datant du début du  et recensés à l'inventaire général du patrimoine culturel, aux 4, 8, 29, 34, 178.
 Hôtel de ville d'Alfortville, construit en 1887.
 Un marché, ouvert par arrëté prefectoral du 9 septembre 1882.

Notes et références

Transport routier en Île-de-France
Paul Vaillant Couturier

Rue Paul-Vaillant-Couturier (Alfortville)


සාන්ත මරීයා මහා විද්‍යාලය' මීගමුව (St. Mary's College, Negombo) (සාන්ත මරීයා විද්‍යාලය' මීගමුව ලෙසද හැඳින්වේ) ' මීගමුව නගරයේ ඇත.

විද්‍යාලයේ ඉතිහාසය

1871
මෙම පාසල ආරම්භ කරන ලද්දේ මහා වීදියේ පල්ලියේ පූජක ජෝන් විස්ට්‍රිනි පියතුමා විසිනී. ඔහු විදේශීය මිෂනාරිවරයෙකි. පාසල ශුද්ධ වූ මරියාවන් වෙනුවෙන් කැප කර ඇත. ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි විදේශීය මිෂනාරිවරුන්ගේ සහාය ලබාගත් ඔහු ප්‍රදේශයේ දරුවන්ට ඉංග්‍රීසි අධ්‍යාපනයක් ලබා දුන්නේය. පාසලේ පළමු විදුහල්පති ලෙස කටයුතු කළේ පියතුමාය. F. L. Briton (1906-1914).

1917
1917 දී මාරිස්ට් සහෝදරවරු ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි අතර ශාන්ත මරියා විද්‍යාලය ඔවුන්ගේ පළමු අධ්‍යාපන ආයතනය ලෙස තෝරා ගන්නා ලදී. එම හේතුව නිසා පාසල ජනතාව අතර ජනප්‍රිය වූ අතර පිටත සිට පැමිණි බොහෝ සිසුන්ට මෙම පාසලට ඇතුළු වී ඉංග්‍රීසි අධ්‍යාපනයක් ලබා ගැනීමට අවස්ථාව ලැබුණි.

1922
පාසල විශාල ගැටලුවකට මුහුණ දුන්නේය. එය ඔවුන්ට ක්‍රීඩා පිටියක අවශ්‍යතාවය විය. එබැවින් ත්‍යාගශීලී කාන්තාවන් දෙදෙනෙකු වන මේරි ක්‍රිස්ටීන් ඩි ක්‍රූස් සහ රෝසා ඉසබෙලා ඩි ක්‍රූස් මෙනවිය 1923 දී කොප්රා හන්දියේ ඉඩමක් ශාන්ත මරියා විද්‍යාලයට පරිත්‍යාග කළහ. මාරිස්ට් බ්‍රදර්ස් ශාන්ත මරියා විද්‍යාලයේ ශාඛාවක් ලෙස පාසලක් ආරම්භ කළේය. 1924 දී ඔවුන් කතෝලික පාසල්වල සාමාන්‍යාධිකාරීවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටියේ "ශාන්ත මරියා විද්‍යාලය" යන නම "මාරිස්ට් ස්ටෙලා විද්‍යාලය" ලෙස වෙනස් කරන ලෙසයි.

1960
1960 දී රජය විසින් පාසල් පවරා ගන්නා ලදී. එහෙත් කළමනාකාරිත්වය විසින් මෙම විද්‍යාලය පෞද්ගලික හා ගාස්තු අය නොකිරීමට තීරණය කර තිබුණි

1973
1973-1981 කාලය තුළ භෞතික සම්පත්වල කැපී පෙනෙන දියුණුවක් ඇති විය. ඒ වන විට විදුහල්පති පියතුමා පියතුමා විය. ශාන්ත මරියා කන්‍යාරාමයට අයත් ඉඩම ඔහු භාර ගත්තේය. ඔහු තට්ටු හතරක්, තට්ටු දෙකක් සහ තට්ටු තුනක ගොඩනැගිලි ඉදි කළේය. විද්‍යාව, වාණිජ හා කලා යන විෂයයන් උසස් පෙළ සංවර්ධනය කළ නිසා එය උසස් පෙළ සිසුන්ට ආශීර්වාදයක් විය.

1984
ශාන්ත මරියා විද්‍යාලය බටහිර මීගමුවෙහි පාසල් 10 ක මධ්‍යස්ථානය ලෙස නම් කරන ලදී.

1995
පාසල නැවතත් මාරිස්ට් සහෝදරයන් අතට පත් වේ. එබැවින් ශාන්ත මරියාගේ 125 වන සංවත්සරය සැමරීමට වාසනාවන්ත වූයේ මාරිස්ට් සහෝදරවරුන්ගේ සේවය යටතේ ය. කේ.එච්. කුමාරසිංහ පෙරේරා S.I.p.s.

ශාන්ත මරීයා විද්‍යාලය


Baudenkmäler nach Ortsteilen

Wielenbach

|}

Bauerbach

|}

Hardt

|}

Haunshofen

|}

Moosschwaige

|}

Wilzhofen

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Wielenbach

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Wielenbach
Baudenkmaler Wielenbach

Liste der Baudenkmäler in Wielenbach


Elektromanyetizma, elektrikle yüklü parçacıklar arasındaki etkileşime neden olan fiziksel kuvvet'tir. Bu etkileşimin gerçekleştiği alanlar, elektromanyetik alan olarak tanımlanır. Doğadaki dört temel kuvvetten biri, elektromanyetizmadır. Diğer üçü; güçlü etkileşim, zayıf etkileşim ve kütleçekim kuvvetidir.

Elektromanyetizma, yerçekimi dışında, günlük yaşamda karşılaşılan hemen hemen tüm fenomenlerden sorumlu etkileşimdir. Olağan madde, formunu her bir molekülünün arasındaki intermoleküler güçün bir sonucu olarak alır. Elektronlar atom çekirdeklerinin etrafındaki orbitallerde elektromanyetik dalga mekaniği tarafından moleküllerinin yapı taşları olan atomları oluşturmak için bağlı tutulurlar. Bu, kimyada, komşu atomların elektronları arasındaki etkileşimden doğan süreçleri yönetir. Atomlar arasındaki komşuluk, sırasıyla, elektronların elektromanyetik kuvvetleri ve momentumları tarafından belirlenir.

Elektromanyetizma, elektrik alanda da manyetik alanda da ortaya çıkar. Her iki alan da elektromanyetizmanın farklı sonuçlarıdır; ancak, öz itibarıyla birbirleriyle ilintilidirler. Bundan dolayı, değişen bir elektrik alan, bir manyetik alan üretir; değişen bir manyetik alan da, elektrik alanı oluşturur. Bu etki, elektromanyetik indüksiyon olarak tanımlanır ve elektrik jeneratörlerinin indüksiyon motorların ve transformatörlerin çalışma temelinde yer alır. Matematiksel olarak konuşursak, manyetik alanlar ve elektrik alanlar, bağıl hareket üzerinden 2. dereceden tensör ve bivektör kullanılarak birbirine dönüştürülebilir.

Elektrik alanlar, elektrik potansiyeli(örneğin, bir pil voltajı) ve elektrik akımı (örneğin, bir el fenerindeki elektrik akışı) gibi bazı ortak olayların nedenidirler. Manyetik alanlar, mıknatıslarla ilgili kuvvetin sebebidir.

Kuantum elektrodinamikte, yüklü parçacıklar arasındaki elektromanyetik etkileşimler, sanal fotonlar olarak bilinen ve yüklü parçacıklar arasında değiş tokuş edilen haberci parçacıkların incelendiği Feynman diyagramları yöntemi kullanılarak hesaplanabilir.   Bu yöntem pertürbasyon teorisi incelenerek elde edilebilir.

Elektromanyetizmanın teorik uygulamaları Albert Einstein'ın 1905 yılında özel görelilik teorisini geliştirmesinin önünü açtı.

Teorinin tarihi

Aslında, elektrik ve manyetizma iki ayrı kuvvet olarak düşünülüyordu. Bu görüş, 1873'te basılan, James Clerk Maxwell'in, içinde pozitif ve negatif yüklerin etkileşimlerinin tek kuvvetle düzenlendiği gösterilen Treatise on Electricity and Magnetism yayınıyla değişti. Deneyler ile açıkça gösterilmiş olan tüm bu etkileşimlerin dört ana etkisi vardır:

 Elektrik yükleri, aralarındaki uzaklığın karesi ile ters orantılı bir güç ile birbirlerini çekerler ya da iterler: Zıt yükler birbirini çeker, aynı yükler birbirini iter.
 Benzer şekilde, manyetik kutuplar (ayrı noktalardaki kutuplaşmalar) birbirlerini çeker ya da iterler ve her zaman çift olarak ortaya çıkarlar: Her kuzey kutbu, manyetik alan çizgileriyle bir güney kutbuna bağlanmıştır.
 Bir tel içerisindeki elektrik akımı, tel etrafında, yönü akıma bağlı olan (saat yönünde veya saat yönünün tersine), dairesel bir manyetik alan oluşturur.
 Telin içinde, manyetik alana doğru veya manyetik alandan doğru hareket eden, döngü halindeki bir akım indüklenir. Benzer olarak bir mıknatıs, manyetik alana doğru veya manyetik alandan doğru hareket ettirildiğinde, akımın yönü bu harekete bağlı olarak değişir.

21 Nisan 1820 tarihinde bir akşam, Hans Christian Ørsted ders için hazırlarken, şaşırtıcı bir duruma tanık oldu. Malzemelerini hazırladığı sırada, kullandığı pildeki elektrik akımı açık ve kapalı iken pusula iğnesinin manyetik kuzeyden saptığını fark etti. Bu sapma, onu şuna ikna etti: Manyetik alan çizgileri, tıpkı ışık ve ısıda olduğu gibi, elektrik akım taşıyan bir telin her tarafından yayılıyordu. Bu durum da, elektrik ve manyetizma arasındaki doğrudan ilişkiyi teyit ediyordu.

Keşif sürecinde, Ørsted, olgunun herhangi bir tatmin edici açıklamasını yapmadı, onu matematiğe dökmeye de çalışmadı. Ancak, üç ay sonra daha yoğun araştırmalara başladı. Bundan kısa süre sonra da, bir teldeki elektrik akımının bir manyetik alan ürettiğini kanıtlayan bulgularını yayınladı. Onun elektromanyetizma konusuna yaptığı katkılardan dolayı, manyetik indüksiyon, CGS birimine göre (oersted) olarak isimlendirilmiştir.

Ørsted'in bulguları, bilim camiasında elektrodinamike dair yoğun araştırmaların kapısını açtı. Bulgular, Fransız fizikçi André-Marie Ampère'in, akım taşıyan iletkenler arasındaki manyetik kuvvetleri tanımlayan matematiksel formu geliştirmesini sağladı. Ayrıca, Ørsted'in keşfi birleştirilmiş bir enerji kavramına doğru büyük bir adım oldu.

Michael Faraday tarafından gözlemlenen, James Clerk Maxwell tarafından genişletilen ve Oliver Heaviside ile Heinrich Hertz tarafından kısmen yeniden formüle edilen bu kavram birleştirme, 19. yüzyılda matematiksel fizikin en önemli başarılarından biridir. Bu başarı, ışığın doğasını anlamak gibi uzun erimli sonuçlar doğurmuştur. Işık ve diğer elektromanyetik dalgalar, kuantize olan, kendi kendine yayılan manyetik alan titreşimleri diyebileceğimiz foton formunu alır. Farklı salınım frekansları, elektromanyetik radyasyonun farklı biçimlerini doğurur; en düşük frekanslardaki radyo dalgalarından, orta frekanslardaki görünür ışığa, en yüksek frekanslardaki gama ışınına.

Ørsted, elektrik ve manyetizma arasındaki ilişkiyi inceleyen tek insan değildi. 1802 yılında Gian Domenico Romagnosi, İtalyan bir hukuk bilgini, elektrostatik yüklerle manyetik bir iğneyi saptırdı. Aslında, düzenekte galvanik akım yoktu ve bu nedenle elektromanyetizma da mevcut değildi. Keşfin bir dökümü, 1802 yılında, bir İtalyan gazetesinde yayınlandı. Ancak, çağın bilim camiası tarafından büyük ölçüde göz ardı edildi.

Genel

Elektromanyetik kuvvet, bilinen dört temel kuvvetten biridir. Diğer temel kuvvetler: nükleonları oluşturmak için kuarkları bağlayan ve çekirdekleri oluşturmak için nükleonları bağlayan güçlü nükleer kuvvet, radyoaktif bozunmanın bazı türlerini oluşturan zayıf nükleer kuvvet ve kütleçekim kuvveti. Tüm diğer kuvvetler (sürtünme kuvveti gibi), neticede, parçacıkların hareketiyle sağlanan bu temel güçlerden ve momentumdan kaynaklanır.

Elektromanyetik kuvvet, kütleçekim kuvveti dışında, günlük hayatta nükleer ölçekte karşılaşılan tüm diğer olgulardan sorumludur. Kabaca; atomlar arası etkileşimlerden kaynaklanan tüm kuvvetler, elektrik yüklü atom çekirdeklerine ve atomların etrafındaki ve içindeki elektronlara etkiyen elektromanyetik kuvvetle ve bu parçacıkların hareketlerinden nasıl ivme kazandıklarıyla açıklanabilir. Buna, sıradan nesneleri "itme" veya "çekme" sırasında deneyimlediğimiz, vücutlarımızdaki ve bu nesnelerdeki her bir molekülün arasındaki moleküller arası kuvvetten doğan kuvvetler de dahildir. Aynı zamanda  kimyasal olayın bütün formlarını içerir.

Elektronların hareketlerinin momentumları tarafından üretilen etkili kuvvet, elektronların birbirleriyle etkileşim içerisinde olan atomlar arasında bir diğer atoma momentum taşıyarak hareket etmesi, atom içi ve moleküller arası kuvvetlerin anlaşılmasında oldukça önemli ve gereklidir. Elektronlar toplamı, daha dar hale geldikçe, Pauli dışlama ilkesi'ne göre; minimum momentumları mutlaka artar. Moleküler düzeydeki maddenin, yoğunluğu da dahil olmak üzere durumu; elektronların taşıdığı momentumdaki değişimin oluşturduğu kuvvet ve elektromanyetik kuvvet arasındaki denge ile belirlenir.

Klasik elektrodinamik

Bilim insanı William Gilbert, De Magnete 'inde (1600), elektrik ve manyetizmanın, her ikisi de maddelerin itilmesi ve çekilmesine sebep olabilirken, farklı etkiler olduklarını ileri sürdü.  Denizciler, yıldırımların pusula iğnelerini bozabildiklerini fark etmişlerdi, ama yıldırım ve elektrik arasındaki bağlantı, Benjamin Franklin 'in 1752'de gerçekleştirdiği deneylere kadar doğrulanamamıştı.  İnsan yapımı elektrik akımı ve manyetizma arasındaki bağlantıyı ilk keşfedip yayınlayanlardan biri Romagnosi 'dir. Romagnosi, 1802 yılında bir teli bir elektrik pili boyunca bağlamanın yakındaki bir pusula iğnesini saptırdığını fark etti. Ancak bu etki, 1820 yılında Ørsted benzer bir deney gerçekleştirene kadar yaygın olarak bilinmedi. Ørsted'in çalışması, Ampère'i elektromanyetizmaya dair matematiksel bir teori üretmek üzere etkiledi.

Klasik elektromanyetizma olarak bilinen elektromanyetizma teorisi, 19. yüzyıl boyunca çeşitli fizikçiler tarafından geliştirilmiş; önceki gelişmeleri tek bir teoriye toplayan ve ışığın elektromanyetik doğasını keşfeden James Clerk Maxwell 'in çalışmalarıyla sonuç bulmuştur. Klasik elektromanyetizmada, elektromanyetik alan; Maxwell denklemleri olarak bilinen bir dizi denkleme uyar ve elektromanyetik kuvveti Lorentz kuvvet yasası verir.

Klasik elektromanyetizmanın özelliklerinden biri, klasik mekanik ile bağdaştırılmasının zor; ancak, özel görelilik ile bağdaştırılabilir olmasıdır. Maxwell denklemlerine göre, bir vakum içindeki ışık hızı, evrensel bir sabittir. Bu sabit sadece electrical permittivity ve magnetic permeability of free space 'e bağlıdır. Bu, klasik mekaniğin köklü bir temel taşı olan Galilean invariance 'i ihlal eder. İki teoriyi uzlaştırmanın tek yolu, yayılan ışıkta ışık saçan eter 'in olduğunu varsaymaktır. Ancak, daha sonraki deneysel çalışmalar eterin varlığını tespit edemedi. Hendrik Lorentz'in ve Henri Poincaré'in önemli katkılarından sonra, 1905 yılında Albert Einstein, klasik kinematikleri, klasik elektromanyetizmayla uyumlu yeni bir kinematik teorisiyle değiştiren özel görelilik tanımıyla bu problemi çözdü. (Daha fazla bilgi için, bkz: özel görelilik tarihçesi.)

Ek olarak, görelilik teorisi gösterdi ki, hareketli referans sistemlerinde manyetik alan elektrik alan bileşeni sıfırdan farklı olan oluşturmaktadır, tersi elektrik alan için de geçerlidir. Yani manyetik alan ve elektik alan bir paranın iki farklı yüzü gibi düşünülebilir. İşte bu yüzden konunun adı "elektromanyetizma"dır. (Daha fazla bilgi için, bkz: Klasik elektromanyetizma ve özel görelilik.)

Fotoelektrik etkisi

Aynı yıl yayınlanan başka bir makalede, Albert Einstein, klasik elektromanyetizmanın köklü temellerini zayıflattı. Ona fizik dalında Nobel ödülü kazandıran fotoelektrik etkisi teorisi, sonradan foton olarak adlandırılacak olan parçacık benzeri şeylerde ışığın bulunabileceğini var sayıyordu. Einstein'ın fotoelektrik etki teorisi, Max Planck'ın 1900 yılında sunduğu morötesi katastrofunun çözümündeki kavramaları artırdı. Eserinde, Planck, sıcak nesnelerin farklı paketlerde elektromanyetik radyasyon yaydığını gösterdi. Bu da, siyah cisim ışıması olarak gerçekleşen sonlu, toplam bir enerji kavramıdır. Bu sonuçların her ikisi de, ışığın sürekli bir dalga olarak tanımlandığı klasik görüş ile doğrudan çelişmektedir. Planck'ın ve Einstein'ın teorileri, kuantum mekaniğinin atalarıdır. 1925 yılında formüle edilen bu mekanik, elektromanyetizmada kuantum teorisinin icadını gerektirmiştir. Kuantum elektrodinamiği (veya "QED") olarak bilinen bu teori, 1940'lı yıllarda tamamlanmıştır ve pertürbasyon teorisinin uygulanabilir olduğu durumlarda, fizikte bilinen en kesin teorilerden biridir.

Birimler
Elektromanyetik birimler, temel SI biriminin amper olduğu elektriksel birimler sisteminin bir parçasıdır. Temeli, elektrik akımlarının manyetik özelliklerine dayalıdır. Birimler şunlardır:
 Amper (akım)
 Coulomb (yük)
 Farad (kapasitans)
 Henry (indüktans)
 Ohm (direnç)
 Tesla (manyetik akı yoğunluğu)
 Volt (elektrik potansiyeli)
 Watt (güç)
 Weber (akı)
Elektromanyetik cgs sisteminde, elektrik akımı; elektrik akımı Ampère yasası tarafından tanımlanan temel bir niceliktir ve geçirgenliği birimsiz bir niceliktir (göreli geçirgenlik) ve bunun boş uzaydaki değeri birim değer (bu değer matematiksel işlemlerde 1 olarak kabul edilir) olarak kabul edilir. Sonuç olarak, bu sistemdeki eşitliklerle bağlantısı olan bazı denklemlerde ışık hızının karesi açıkça görünür.

Ayrıca bakınız

 Çift yarık deneyi
 Elektromıknatıs
 Elektromanyetik dalga denklemi
 Elektromanyetik sınır koşulları
 Elektromekanik
 Optik
 Elektromanyetik kuramın tarihi
 Maxwell denklemleri

Dipnotlar

Kaynakça

Web

Kitaplar

Konuyla ilgili yayınlar

Dış bağlantılar
 Electromagnetic Force  - from Eric Weisstein's World of Physics
 Ties That Bind Atoms Weaker Than Thought - LiveScience.com
 Physics 221B notes – quantization
 Physics 221B notes – interaction
 Quarked Electromagnetic force  - A good introduction for kids
 MIT OpenCourseWare 8.02: Electricity & Magnetism  Free, independent study course with video lectures, homework help videos, assignments, course notes and more.

Elektromanyetizma


Ortahisar Etnoğrafya Müzesi, Ürgüp'e bağlı Ortahisar, Nevşehir kasabasında yer alan, Kapadokya yöresinin yaşam biçiminin mankenlerle canlandırıldığı bir özel müzedir. Yörenin ilk etnoğrafya müzesi olma özelliğini taşır. 2004 yılından bu yana ziyarete açıktır.

Müze, Berrin Yıldız ve Murat Sarıkaya isimli iki girişimcinin çabaları oluşturulmuştur. 12 odadan oluşur. Odalarda; kayaların kilise ve ev haline getirilmesi, tarım hayatı ve tarımda kullanılan aletler, eski kayıt damı (mutfak), pekmez yapımı, dokuma odasında yünden ipin elde edilişi, halı ve kilim dokumacılığı, baskı teknikleri, Türk hamamı, eski bir köy meydanı, köy odası, kız isteme, kına gecesi, gelin odası sergilenmektedir.

Müze yapıları, kasabadaki eski belediye hizmet binası ve kasabanın artık kullanılmayıp harabe haline gelmiş ilk turistik otelinin restore edilmesi sonucu oluşturulmuştur. İçinde lokanta ve kafeterya bulunur.

Dış bağlantılar
 Müze web sitesi

Nevşehir'deki etnografya müzeleri
Ürgüp'teki müzeler
2004'te kurulan müzeler

Ortahisar Etnografya Müzesi


"Do It For Your Lover" er en sang fremført af Manel Navarro som deltog i Eurovision Song Contest 2017. Sangen opnåede en sidste plads.

Videoklipet af sangen blev optaget på forskellige steder på Tenerife.

Referencer

Singler fra 2017
Sange fra Eurovision Song Contest 2017
Eurovision Song Contest-sange fra Spanien

Do It For Your Lover


Hugo Langemak (né le  et mort en 1937) est un vice-amiral allemand de la marine impériale.

Biographie
Hugo Langemak est le fils de l'homme politique et judiciaire  et de Maria Adelheide, née Giese. Son frère aîné est l'homme politique .

Hugo Langemak s'engage dans la marine impériale le 11 avril 1885, devient cadet de la marine avec brevet le 13 avril 1886 et est en 1890 sous-lieutenant en mer (promu le 18 mai 1888) dans la .

De juillet 1907 à septembre 1908, il est capitaine de corvette aux commandes du croiseur léger Niobe, qui fait alors partie de l'escadron de croiseurs en Asie de l'Est. À partir de février 1911, il est capitaine en mer aux commandes du Schlesien. Il est ensuite commandant du navire de ligne Elsaß jusqu'en avril 1912 et de sa nouvelle mise en service le 31 juillet 1914 jusqu'en février 1915. En mai 1913, il prend en charge le grand cuirassé Oldenburg nouvellement mis en service. Il abandonne le commandement fin septembre de la même année. Il devient chef d'état-major de l'inspection des torpilles jusqu'en juillet 1914.

De février 1915 à septembre 1915, il est commandant du Thüringen. Il est alors chef du 4e groupe de reconnaissance de la flotte de haute mer et en même temps  de la mer Baltique. Le 24 avril 1916, il est promu contre-amiral et un mois plus tard, il devient commandant des Forces de reconnaissance de la Baltique orientale jusqu'en décembre 1916. Dès lors jusqu'en juin 1917, il est employé dans divers commandements courts et est ensuite inspecteur des mines et des armes de barrage jusqu'à la fin de la guerre. Le 8 juin 1919, il est renvoyé de la marine.

Le 4 septembre 1919, il est décoré du caractère de vice-amiral avec l'ancienneté de grade au 8 juin 1919.

Bibliographie
 Association des officiers de marine (éd. ), Albert Stoelzel : Ehrenrangliste der Kaiserlich Deutschen Marine. 1914–18. Thormann & Goetsch, Berlin 1930, page 122.

Références

Liens externes

Vice-amiral de la Kaiserliche Marine
Naissance en mai 1869
Décès en 1937

Hugo Langemak


{{F1 takımı bilgi kutusu
| Kısa_Adı              =  Williams Racing
| Uzun_Adı              = ROKit Williams Racing
| Merkez                = Grove, Oxfordshire, United Kingdom
| Kurucu                = Sir Frank WilliamsSir Patrick Head
| Teknik_patron         = Mike O'Driscoll (Williams Group)
| Engineering Head position = Group CEO
| Takım_patronu         = Simon Roberts
| Website               =

| Yarış_Pilotları       = 23.  Alexander Albon6.  Logan Sargeant
| Test_Pilotları        =  Jack Aitken
Roy Nissany<ref>

Williams F1, Formula 1 tarihinin çok başarılı ekiplerinden biridir. 9 markalar şampiyonluğu bulunan Williams Formula 1 tarihinde Scuderia Ferrari, McLaren ve Mercedes ile
birlikte 100 yarış kazanma başarısı gösteren 3 ekipten biridir. Williams adına 2023 Formula 1 sezonu'nda Alex Albon ve Logan Sargeant yarışmaktadır. 2006 yılında Cosworth motorunu kullanan Williams, 2007-2009 yılları arasında Toyota motoru kullanmıştır. 2010 yılında yeniden Cosworth motoruna dönmüştür. 2012 yılında tekrar Renault motoru kullanılmaya başlanmış fakat istenilen sonuçların gelmemesi üzerine ortaklık sona erdirilmiştir. 2014 yılından itibaren Mercedes motoru kullanılmaya başlanmıştır. 2017 F1 sezonunda Lance Stroll ile Felipe Massa takımın ana pilotları olarak görev yapmışlardır. Sezon sonunda Felipe Massa emekliye ayrılınca, onun yerine 2018 sezonunda Sergey Sirotkin'in katıldığı açıklanmıştır. Williams Racing hisselerinin tamamı 2020 yılında ABD merkezli yatırım şirketi Dorilton Capital'e satılmıştır.

Altın Yıllar
Takım, Honda'nın McLaren'i tercih etmesiyle büyük bir güç kaybına uğradı. 1989'da Renault ile yapılan anlaşma önündeki 10 yılda gelecek olan parlak zeferleri müjdeliyordu. İlk şampiyonluk 1992'de Nigel Mansell ile sonraki hemen bir yıl sonra "profesör" Alain Prost'un geri döndüğü ve son sezonu olan 93'te geldi. 1994'te dönemin en iyi pilotu Ayrton Senna ile sözleşme imzalandı. Ancak sezonun 3. yarışı olan Imola GP'sindeki o uğursuz hafta sonunda Michael Schumacher'in önünde yarışı lider götürürken Tamburello virajında direksiyon milinin kırılması sonucu saatte 250 km/h hızla duvara çarparak öldü. Willams 1996'da Damon Hill, 1997'de de Jacques Villeneuve ile kazandığı şampiyonlukların ardından Renault'un F1 den çekilmesi ile bir daha toparlanamamış bir orta sıra takımı hüviyetine bürünmüştür.

Senelere göre Williams'ın kullandığı motor markaları
 Williams Ford (1976-1983)
 Williams Honda (1983-1987)
 Williams Judd (1988)
 Williams Renault (1989-1999), (2012-2013)
 Williams BMW (2000-2005)
 Williams Cosworth (2006), (2010-2011)
 Williams Toyota (2007-2009)
 Williams Mercedes (2014-günümüz)'''

Dış bağlantılar
Williams F1 Team'in Resmi Web Sitesi

Kaynakça
Formula 1 markaları
Formula 1 takımları
İngiltere'de motor sporları
Formula Ford
Honda
Formula Renault
BMW
Toyota
Mercedes-Benz
1977'de Birleşik Krallık'ta kurulan oluşumlar

Williams Racing


An Cyperus pectinatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Vahl. An Cyperus pectinatus in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus pectinatus


Adsella war ein alkoholfreies, aus abgerahmter Milch gewonnenes kohlensäurehaltiges Getränk, auch als Champagner-Milch bekannt.

Das Getränk wurde aus pasteurisierter Kuhmilch hergestellt. Es war eine Erfindung im Eigentum der Adsella Vertriebsgesellschaft GmbH in Berlin, die das Herstellungsverfahren auch für andere Molkereien lizenzierte. Das Getränk mit leichtem Zitronengeschmack und in anderen Geschmacksrichtungen wurde seit Frühjahr 1902 in Berlin sehr preisgünstig verkauft.

Der Name Adsella kann als Imperativ des lateinischen Verbs adsellare verstanden werden, was so viel wie "Führe ab!" bedeutete, als Verkürzung des ad sella fjuniliarica "gehe zur Toilette". Dies entspricht aber nicht seiner Wirkung und ist nicht die Deutung seiner Namensgeber.

Inhaltsstoffe
Es ist ein aus frischer Kuhmilch hergestelltes keim- und alkoholfreies Getränk, das sich zu 89,06 bis 89,20 % aus Wasser, 0,24 bis 0,29 % aus Fett, 1,47 bis 2,49 % Protein, 5,74 bis 6,16 % Milchzucker, 1,52 bis 2,30 % Saccharose und 0,76 bis 0,82 % Asche zusammensetzt.

Literatur

Einzelnachweise

Markenname (Milchprodukt)

Adsella