Nathaniel Holmes Bishop "the third" - - est un explorateur américain qui parcourt les voies navigables de l'est du pays en canot à la fin du .

Biographie

Nathaniel Holmes Bishop nait en  à Medford (Massachusetts).

Dès 1855, à l'âge de 17 ans, il randonne à travers l'Amérique du Sud depuis sa maison de Medford,  jusqu'à Buenos Aires, avec quelques provisions et 45 $ en poche. Il fait, à pied, 1600 kilomètres à travers l'Argentine et le Chili. Il en tire un premier récit de voyage : « The Pampas and Andes : A Thousand Mile Walk Across South America », publié en 1869.

En 1864, il s'installe dans le comté d'Ocean. Il produit des canneberges près de Hanovre. En 1872, il déménage à ,  près de la baie de Barnegat, se passionne pour le canoë, spécialement pour un modèle dessiné par l'écossais « Rob Roy » MacGregor qu'il utilise pour voyager sur les fleuves d'Europe. Sur l'un des « canots de papier » construits par l'entreprise d'Elisha Waters à Troy, il relie le golfe du Mexique depuis la ville de Québec en 1874-5 et publie le récit de son aventure en 1878.

Après avoir essayé cinq « sneak boats Barnegat » - petits bateaux de bois - en 1875, il en fait construire un en bois de cèdre, le « Centennial Republic » et descend à la rame l'Ohio et le Mississippi jusqu'en Floride. Son bateau est exposé à l'exposition universelle de Philadelphie en 1876 puis à la Smithsonian Institution. Il publie en 1879 « Four Months in a Sneak-Box » qui raconte ce voyage.

Bishop correspond avec de nombreux canoéistes grâce au magazine  où écrit le journaliste George Washington Sears dit « Nessmuk » qui popularise les canoës ultralégers fabriqués par J. Henry Rushton de Canton, New York.

Bishop fédère les clubs de canoë américains. L' est formée en 1880, après une réunion sur le lac George. Bishop en devient le secrétaire.

Ayant a réussi dans la culture de la canneberge, il possède une soixantaine de propriétés ainsi que des maisons sur le lac George, à Monrovia, en Californie, à Lake Worth en Floride, et sur Water Street, Toms River.

Dans son testament, en 1902, N. J. Bishop et son épouse Mary Ball Bishop ( - ) prévoient le financement d'une bibliothèque publique pour le canton de Douvres par l'achat d'un terrain et la confection des plans d'un grand bâtiment géorgien en briques. Leur souhait ne se concrétise sur Washington Street, à l'est de Main Street à Toms River, que le 16 janvier 1941.

« En canot de papier »
Nathaniel Holmes Bishop entreprend le 4 juin 1874, à l'âge de 37 ans un voyage depuis la ville de Québec à destination du Golfe du Mexique. Durant les années 1874-5,  il pagaye donc jusqu'en Floride.
Il part d'abord avec un matelot, sur un canot voile-aviron en bois à clins de 5m 50, pesant 150 kg, le « Mayeta », vite abandonné avec son matelot au profit d'un canoë très léger, le  « Maria Theresa », canot en papier de 26 kg construit par Elisha Waters à Troy.
Il abandonna ses voiles incommodes à Philadelphie, préférant ramer ou pagayer le reste du trajet, selon qu'il navigue en eau libre ou sur des petits cours d'eau.
Depuis Troy, il navigue sur l'Hudson jusqu'à New York, puis traverse le Port de New York jusqu'au Delaware par le canal Raritan. Du Delaware, Bishop descend à Philadelphie et dans la baie de la Delaware où il chavire lors d'un grain. Bishop tire le bateau à terre, arrive à réparer les déchirures de la peau de papier avec de la gomme-laque. Il continue par le canal du marais de Dismal et le Hatteras et (au prix de quelques portages) par les rivières intérieures vers le golfe du Mexique à Cedar Keys. Il met cinq mois pour son voyage, sans que son bateau de papier n'ait jamais été hors de l'eau plus de trois jours à la suite, et sans subir d'avaries sérieuses.

Il publie en 1878 Voyage of the Paper Canoe (En canot de papier, de Québec au golfe du Mexique). Le livre connait un grand succès aux États-Unis et en France où il sort simultanément et fait des émules.

Ainsi, le baron Emile Tanneguy de Wogan (1850-1906), homme de lettres et explorateur, membre du conseil maritime du Yacht club de France, défenseur du végétarisme, président de la Société végétarienne de Paris, qui se réclame de Bishop, effectue plusieurs voyages dans un canoë en papier. Il en rend compte, en 1887, en un style fleuri, dans un livre intitulé « Voyages du canot en papier, le "Qui Vive" et aventures de son capitaine ».

Le Bishop Memorial

Le bâtiment de la bibliothèque Bishop Memorial est construit en 1941 pour servir de bibliothèque publique à Toms River en utilisant l'héritage de Nathaniel Holmes Bishop et de son épouse Mary Ball. La bibliothèque publique pour le canton de Dover, devenu le canton de Toms River,  rejoint l'ensemble des bibliothèques du comté d'Ocean dans les années 1970. La bibliothèque Bishop Memorial subit une rénovation complète en 2009.

Œuvres

 The Pampas and Andes : A thousand Mile Walk across South America, 1869, 310 p. (en ligne en anglais en image & en plein texte ici)
  Voyage of the paper canoe (En canot de papier...), 1878, 316 p. (en ligne : en anglais ; en français)
 Four months in a Sneak-Box, 1879, (en ligne en anglais ; , avec les images.

Bibliographie

Notes et références

Articles connexes
 Canoë
 Voile-aviron
Philip Gilbert Hamerton

Liens externes

 (et la construction moderne de canots de papier).

Pirogue
Bateau propulsé à la pagaie
Objet nord-amérindien
Type de bateau de sport
Type de bateaux
Type de bateau fluvial
Type de bateaux américains
Vocabulaire maritime
Sport nautique

Nathaniel Holmes Bishop


An Hetaeria vaginalis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Hetaeria vaginalis in nahilalakip ha genus nga Hetaeria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Comoros. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hetaeria

Hetaeria vaginalis


La gastronomie de La Rioja est l'ensemble des procédés et produits culinaires que l'on trouve dans La Rioja. Elle se distingue par l'abondance de ses confiseries, reflet d'une vie de couvent très étendue sur tout le territoire. Son trait distinctif est sa production de vin, bien que sa cuisine soit moins connue au niveau international. Ses meilleurs vins sont des rouges, bien que des blancs et des rosés soient également produits. La région de La Rioja bénéficie du passage de l'Èbre, qui donne naissance à une bande de terre fertile aux vergers abondants. Cette cuisine est apparentée aux cuisines basque, navarraise et aragonaise.

La dénomination « à la Rioja » donnée à nombre de ses plats provient de l'utilisation abondante des poivrons de ses vergers ou de certains de ses dérivés comme le paprika. Les plats les plus traditionnels ne portent pas ce nom, comme la traditionnelle caldera de caparrones. La route jacobine (variante française) passe par ses terres et est considérée comme une source de transmission des connaissances culinaires. En particulier sa capitale, Logroño, qui rassemble la diversité des plats de la province.

Histoire
L'histoire documentée de la gastronomie riojane remonte à la période médiévale de la Reconquête, lorsque deux tendances, la chrétienne abondante en viande rôtie et la cuisine un peu plus élaborée d'Al-Andalus, se sont mélangées. Toutes deux se sont reflétées dans les repeuplements qui ont eu lieu dans la région à partir du . Il y avait de nombreux quartiers juifs dans La Rioja au  mais ils ont laissé peu de traces dans les siècles suivants. La première culture documentée dans l'histoire du vin de Rioja date de la même époque et est consignée dans le Cartulario de San Millán et dans une donation au monastère de San Andrés de Trepeana (Treviana).

L'écrivain Gonzalo de Berceo mentionne les fromages de la Sierra de Cameros au . Ses ingrédients culinaires habituels étaient déjà mentionnés au début du  lorsque Mateo de Anguiano, dans son Compendio historial de la province de La Rioja, de sus Santos, y Milagrosos Santuarios, décrivait l'abondance de fruits et de légumes dans la région.

L'école hôtelière de La Rioja a été créée en 1982, dans la ville de Santo Domingo de la Calzada, étant au départ une section de l'Institut polytechnique Cosme García de Logroño.

Notes et références

Cuisine riojane


Koboko é um município na Região Norte de Uganda. É a capital e o principal centro comercial do distrito de Koboko. Foi em Koboko onde nasceu o ex-ditador ugandense Idi Amin,que governou Uganda entre 1971 até 1979; ele é conhecido por sua brutalidade .

Regiões de Uganda

Koboko


Titlurile de Maestru Emerit al Sportului, Antrenor emerit și Maestru al Sportului se acordă prin ordin al președintelui Agenției Naționale pentru Sport (Articolul 8), la propunerea federațiilor sportive naționale (Articolul 1) . Titlul de "Maestru al sportului" se acordă sportivilor care au obținut în competiții naționale sau internaționale oficiale performanțele reglementate de regulamentele de clasificare sportivă ale federațiilor sportive naționale și ale Comitetului Național Paralimpic. (Ordin nr. 1072/2016 privind acordarea titlurilor de "Maestru emerit al sportului")

Istoric

Titlurile de Maestru Emerit al Sportului, Antrenor emerit și Maestru al Sportului au fost istoric acordate și în perioada din timpul României comuniste (1944 - 1989) la numeroși sportivi și antrenori. Aceste titluri erau acordate fără restricții.

Spre deosebire de actualul ordin în vigoare, emis de președintelui Agenției Naționale pentru Sport în 2004 (Ordinul 117/2004), înainte de anul 1989, aceste titluri erau acordate pe viață.

Oferire și retragere

Exemple actuale de clasificare sportivă
 Regulament de clasificare sportivă al Federației române de modelism - web site FRMD.ro;
 Norme de clasificare sportivă  ale Federației române de arte marțiale - web site Wu Shu.ro
 Regulament de clasificare a sportivilor la disciplina bob, skeleton, sanie, sanie pe piste naturale  pe web site-ul Federației române de bob și sanie, acronim FRBS

Note

Legături externe
 Maeștrii ai Sportului  -- Ordinul 117 din 2004 precizând condițiile în care se acord titlurile de  titlurile de "Maestru Emerit al Sportului",
 Maestru, maeștri - definirea cuvântului, incluzând în cazul sportiv (Maestru al sportului) pe web site-ul Dexonline.ro

Ordine, decorații și medalii ale României
Titluri onorifice

Maestru al sportului (România)


Two Worlds II es un videojuego RPG desarrollado por la compañía polaca Reality Pump y publicado por TopWare Interactive, fue llamado originalmente Two Worlds: The Temptation y es secuela del videojuego del 2007 Two Worlds. La versión para PlayStation 3, Xbox 360 y PC fue lanzada en Europa, Australasia y Rusia en noviembre de 2010, mientras que las versiones para Norteamérica fueron retrasados hasta el 2011. El juego fue un éxito comercial y vendió 1 millón de copias 3 semanas después de su lanzamiento en Europa, para febrero ya había vendido más de 2 millones de copias.

Jugabilidad

Al igual que su predecesor, Two Worlds II es un videojuego de rol que toma lugar en un mundo abierto de fantasía no lineal donde los jugadores toman control de un personaje con el que pueden explorar y llevar a cabo misiones. Desde el comienzo del juego el jugador puede modificar levemente la apariencia del protagonista, como la forma de la cara y el tamaño del cuerpo así como el color de piel. Como es común en los videojuegos de rol, el personaje subirá de nivel por medio de experiencia, que se obtiene completando misiones o matando enemigos. Gran parte del mundo del juego puede ser explorado a fondo desde el principio, independientemente del avance que el jugador lleve de la historia principal. A pesar de no ser lineal, muchas áreas del juego están habitadas por enemigos muy fuertes con niveles más altos que el del jugador y como resultado de esto, puede que el jugador quiera explorarlas después de que su personaje haya progresado. Mientras que los jugadores viajarán en gran parte del paisaje a pie, pronto se les dará la opción de montar un caballo e incluso más adelante del juego se le dará una oportunidad para que tome el timón de un barco y navegue por los mares hacia las islas. Además los jugadores pueden viajar rápido usando piedras mágicas de teletransportación que encuentran a través del mundo.

Desde el comienzo del juego en solitario, todos los personajes tienen el nivel base. El jugador no está forzado a elegir una clase o estilo en particular, dependerá de su avance del juego; a medida que progresa y suba de nivel se le otorgarán puntos que podrá gastar para mejorar sus 4 estadísticas principales, que son: Resistencia (salud), Fuerza (daño), Precisión (puntería con armas a distancia), Magia. Además de luego poder desbloquear y mejorar otras habilidades como forjar, movimientos de combate especiales, sigilo, hechizos, entre otros. El jugador podrá combinar sus habilidades en lugar de centrarse en crear a un personaje específico. Los objetos pueden ser encontrados a lo largo del juego, ya sea en la naturaleza, comprados a los vendedores, saqueados a los enemigos muertos o recuperados de equipamiento no necesario. Estos objetos pueden ser utilizados en la forja de materiales, mejora de armas o de armadura, otros pueden ser utilizados para crear artefactos mortales, como trampas o bombas. Sin embargo, muchos otros sirven como ingredientes de pociones que el jugador puede crear por él mismo. Estas mezclas pueden ser utilizadas para recuperar salud o magia, y de forma temporal mejorar sus habilidades o para usarlos contra los enemigos en forma de veneno. Debido a la larga lista de resultados, el jugador podrá nombrar y documentar sus nuevas creaciones.

Multijugador

El componente multijugador en línea esta totalmente separado del juego de un solo jugador, es decir, que la primera vez que el jugador entre al juego multijugador, creará un nuevo personaje desde el nivel básico y será exclusivo para su uso en multijugador. A diferencia del comienzo del juego en el modo solitario, al jugador se le dará la oportunidad de elegir su raza y sexo, además de pequeños cambios permitidos al momento de personalizar el personaje.

Desarrollo

Two Worlds II fue anunciado en el PAX East del 2010, y recibió en general comentarios favorables.

Lanzamiento

Complementos del juego

Se confirmó que el contenido descargable de Two Worlds II, "Pirates of the Flying Fortress", sería lanzado en octubre. Cuenta con nuevas animaciones, nuevo diálogo, opciones de personalización y una nueva área del mapa con 10 horas de campaña. También tiene 4 nuevos mapas multijugador.

Game of the Year Edition

El 15 de julio de 2011 se anunció que el juego iba tener un "Velvet Game of the Year" y su lanzamiento se programó para el 18 de octubre del siguiente año. Este anuncio planteó algunas dudas entre las publicaciones de juegos, como se ha informado de que Two Worlds II no ha sido nombrado "Game of the Year" por ningún medio de comunicación.

Recepción

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Two Worlds II

Videojuegos para PlayStation 3
Videojuegos para Xbox 360
Videojuegos para Windows
Videojuegos disponibles en Steam
Videojuegos de rol
Videojuegos de 2010
Videojuegos de 2011
Secuelas de videojuegos
Videojuegos para Mac
Videojuegos desarrollados en Polonia
Videojuegos multijugador
Videojuegos de mundo abierto
Videojuegos no lineales
Videojuegos de SouthPeak Games
Videojuegos con antagonistas femeninas
Videojuegos de un solo jugador y de multijugador

Two Worlds II


1. srpnja
Helsinška udruga za nadzor ljudskih prava Human Rights Watch sa sjedištem u New Yorku, u svom najnovijem izvješću, ističe kako nije bilo kršenja ljudskih prava nad Srbima prigodom oslobađanja zapadne Slavonije.
Danski ministar obrane Hans Haekkerup izjavio kako su pobunjeni hrvatski Srbi danskim pripadnicima mirovnih snaga, smještenih u Hrvatskoj, ukrali jedan protutenkovski raketni sustav.

2. srpnja
Francuski pripadnici UNPROFOR-a na jedan srpski položaj u okolici Sarajeva otvorili minobacačku vatru, nakon što su Srbi iz teških strojnica pucali na konvoj UN-a.

3. srpnja
Predsjednik Tuđman u Zagrebu primio izaslanstvo Središnjeg odbora Hrvatskog svjetskog kongresa, organizacije koja okuplja hrvatske iseljenike u tridesetak zemalja diljem svijeta.
Južnokorejski diplomat Byunb Suk Min imenovan za šefa misije UN u Hrvatskoj (UNCRO).
Srpski agresor na oraško-šamačkom bojištu od ranih jutarnjih sati silovito napadao minobacačima i to iz smjera Batkuše i Obudovca na zapadne dijelove bojišta.
U Bijeljini s Ratkom Mladićem razgovarao Robert Block, novinar The Independenta, kojemu je general zločinačke srpske vojske rekao kako je za njega simbolika vrlo bitna - tako za njega Kosovska bitka nikada nije završila.

4. srpnja
Potpredsjednik Vlade RH dr. Mate Granić u Zagrebu primio pomoćnika glavnog tajnika UN-a za politička pitanja Alvara de Sota i tom prigodom naglasio da su neprihvatljivi uvjeti pobunjenih Srba za obnavljanje pregovora o provedbi gospodarskih sporazuma i početka političkih pregovora.
Predstavnici Mešihata islamske zajednice održali prosvjedni skup ispred sjedišta snaga UN-a u Zagrebu s ciljem upoznavanja javnosti s katastrofalnim stanjem na bihaćkom području.
Srpski ekstremisti iz privremeno okupirane Tenje nastavljaju s oružanim provokacijama, prema izvješću Osječko-baranjske Policijske uprave, iz protuzrakoplovnih strojnica pucali po istočnim dijelovima Osijeka.
Prekosavski četnici razornim projektilima ponovno napali županjsku Posavinu, gađajući Posavske Podgajce i Rajevo Selo, te pritom ponovno nanijeli veliku materijalnu štetu.
Akcija u zapadnoj Slavoniji je odgovor na terorističke napade, ubijanja i otmice hrvatskih državljana, kao i na odluku lokalnih srpskih vlasti da zatvore auto-cestu, navodi u pismu glavnom tajniku UIM-a Boutrosu Ghaliju hrvatski veleposlanik pri UN-u Mario Nobilo.
Šef glavnog stožera francuskih oružanih snaga admiral Jacques Lanxade izjavio da BiH i Hrvatska usporavaju razmještanje Snaga za brzo djelovanje.

5. srpnja
Predstavnici šest oporbenih stranaka u hrvatskom Saboru i deset političkih stranaka iz BiH potpisali u Sarajevu zajedničku izjavu, kojom međunarodnu zajednicu pozivaju na akciju kako bi se prekinula agresija na BiH te zaustavilo razaranje Sarajeva.
U rubrici Bilješke s ruba, Frankfurter Rundschau objavio osvrt na Stoltenbergov govor u Oslu, u kojemu je on iznio da i kada se prikazuju kao Hrvati, u stvari radi se o Srbima, a spominjući Muslimane, rekao je da su i to Srbi koji su prešli na islam.
Predsjednik Izetbegović nikada nije tražio od UN-a da pošalje preventivne 'plave kacige' u BiH kako bi spriječio izbijanje rata u BiH' odgovorio Boutros Ghali na novinarsko pitanje: zašto 1992. nije poslao plavce u BiH? - Predsjednik Federacije BiH Krešimir Zubak razgovarao sa zapovjednikom multinacionalne brigade iz sastava Snaga za brzo djelovanje generalom Andeiom Soubirouom, no nije se postigao nikakav konkretan dogovor oko razmještaja snaga.
Republika Hrvatska postala 5. srpnja punopravni član Međunarodnog instituta za upravne znanosti (International Institute of Administrative Sciences - HAS).

 6. srpnja
Međunarodni arbitar za Federaciju BiH Robert Owen počeo u Mostaru svoje prvo arbitriranje o spornim pitanjima između federalnih partnera - Hrvata i Bošnjaka.
U Sarajevu ponovno zabilježen veći broj detonacija.Beogradski manipulator otkrio je da su zapadni pokušaji bili naivni, piše The Guardian; naime, već nekoliko dana u Britaniji se pojavljuju stidljive vijesti o prisilnim novačenjima u Srbiji i slanju vojnika u Knin i BiH, ali tek sada Zapad otvoreno priznaje da su nade u Miloševićevo mirotvorstvo bile uzaludne.
Vijeće sigurnosti UN prihvatilo Nacrt rezolucije kojom se produljuje sadašnji režim sankcija na SRJ za sljedećih 75 dana, tj. po tzv. ublaženom režimu.

 7. srpnja
U Sarajevu živi oko 15.000 Hrvata, od kojih je oko 7.000 umirovljenika, osim izloženosti snajperima i granatama, gotovo su na rubu gladi - rekao nakon povratka iz Sarajeva Ivica Račan, predsjednik SDP-a.
U Brukellesu, u zgradi Europskog parlamenta, 6. i 7. srpnja održana konferencija pod nazivom Europska unija i države srednje, istočne i jugoistočne Europe, na kojoj je hrvatski predstavnik dr. Zoran Jašić izjavio kako europskim integracijama Hrvatska ne ulazi u Europu, već se u nju vraća.

 9. srpnja
Londonski The Sunday Times u svom komentaru piše kako je Milošević najveći europski prevarant, kako on jača svoj nadzor nad ratnim strojem svojih saveznika u Hrvatskoj i BiH, te kako je Srbija prevarila Zapad u vezi sa sankcijama.
Bosanski Srbi, nastavljajući ofenzivu na Srebrenicu, napali i dvije promatračke postaje UN-a i zarobili 15 nizozemskih pripadnika UNPROFOR-a.
Ministarstvo vanjskih poslova BiH zatražilo da se hitno održi sjednica Vijeća sigurnosti UN-a radi pogoršanja stanja u Srebrenici.

 10. srpnja
Jake srpske snage silovito udarile na istočnobosanske zaštićene enklave Srebrenicu i Žepu i sada se nalaze na samo kilometar od središta Srebrenice.
Posebni izaslanik UN-a Yasushi Akashi upozorio da će mirovne snage morati razmotriti upotrebu svih sredstava, ako bosanski Srbi ne zaustave napade na Srebrenicu.
Turski predsjednik Sülejman Demirel zatražio pomoć zbog stanja u BiH, posebno u Srebrenici od Bila Clintona, Jacguesa Chiraca, Borisa Jeljcina i Hosnija Mubaraka.
UN-ov izvjestitelj Tadeusz Mazowiecki optužio tzv. SR Jugoslaviju za nepoštivanje prava svojih građana i upozorio da su neke akcije te zemlie potpuno neprihvatljive.

 11. srpnja
Prkoseći prijetnjama zračnim napadom NATO-a, bosanski Srbi sukobili se s nizozemskim plavim kacigama, koje nastoje spriječiti njihov ulazak u Srebrenicu.
Jake srpske snage počele ulaziti u Srebrenicu, stanovništvo tog zaštićenog grada pokušava pod granatama pobjeći u šume i pronaći spas u sjevernom dijelu zone.
Ujedinjeni narodi zatražili potporu zrakoplova NATO-a protiv snaga bosanskih Srba.
Francuski predsjednik Jacgues Chirac upozorio SAD da će UN-PROFOR morati odmah povući svoje snage iz BiH ako Washington ukine embargo na oružje.

 12. srpnja
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman na Brijunima primio glavnog tajnika Vijeća Europe Daniela Tarschysa i tom prigodom istaknuo kako je Hrvatska uspjela ostvariti poznate europske težnje neutraliziranja ekstremne desnice i ljevice.
Zbog pristranosti ruskih postrojbi, Zajednica prognanika Hrvatske uputila otvoreno pismo u kojemu traži njihovo isključenje iz operacija UNCRO-a, kao i isključenje T. Stoltenberga i Y. Akashija iz svih budućih mirovnih operacija na ovom području.
Nakon što je srpski agresor zauzeo Srebrenicu, srpski general Mladić zaprijetio da će civili i pripadnici UNPROFOR-a biti napadnuti ako se ponove zračni udari NATO-a.
Bosanski Srbi zauzeli još dvije promatračke postaje u blizini Srebrenice i tom prilikom zarobili desetak nizozemskih vojnika, tako da ih sada drže oko 40, a smatraju ih ratnim zarobljenicima - rekao nizozemski zapovjednik UNPROFOR-a.
Vijeće sigurnosti UN-a zatražilo ponovnu uspostavu zaštićene zone Sreberenica.
Glavni tajnik UN-a Boutros Ghali ocijenio da pad Srebrenice ne znači poraz UN-a, te odbacio svaku mogućnost povlačenja plavih kaciga iz BiH.
Daleko od očiju javnosti i medijske pozornosti stanovnici Žepe već treći dan proživljavaju najteže trenutke od početka srpske agresije, to drugo demilitarizirano područje u istočnoj Bosni pod jakom je topničkom vatrom četnika koji su na svim uzvisinama poviše grada.
Dok tisak Velike Britanije šuti o padu Srebrenice, njemački tisak naglašava da je to signal za nova srpska osvajanja, a Francuzi smatraju da će pravi rat u BiH tek započeti.

 13. srpnja
U Beogradu vlast i oporba jednodušno odobravaju Karadžiću zauzimanje Srebrenice.
Nakon okupacije Srebrenice i progona stanovništva, Srbi napadaju topničkim projektilima središte Žepe, a napali su i bazu ukrajinskih plavih kaciga.
Potpredsjednik Vlade i ministar vanjskih poslova RH dr. Mate Granić poslao pismo izvjestitelju UN-a Tadeuszu Mazowieckom u povodu njegova izvješća od 5. srpnja o stanju u Hrvatskoj, skrenuvši pažnju na dvostruka mjerila kao i o pravno neprihvatljivoj terminologiji kao RSK ili područja RSK.
U Hrvatskoj potkraj lipnja 230.772 osobe nezaposlene, što je 1,6 posto manje u odnosu na mjesec dana ranije.
Sigurnosno stanje na području općina Pakrac i Lipik mirno je i stabilno, a reintegracija područja oslobođenih u akciji Bljesak zadovoljavajuća je izjavio novinarima zapovjednik pakračke Policijske po-staje Nikola Ivkanec.
Nastavlja se egzodus pučanstva iz Srebrenice koji su spas potražili u Tuzli, gdje ih se očekuje više od 20.000.
Vođa bosanskih Srba Radovan Karadžić na paljanskoj televiziji izjavio da Srebrenica više nikada neće imati status sigurnosne zone.
Kongresmeni pozivaju Clintona da zaustavi ofenzivu bosanskih Srba.
Vijeće sigurnosti donijelo Rezoluciju br. 1.004, kojom zahtijeva povlačenje bosanskih Srba iz zaštićenih zona UN-a, a glavni tajnik će slobodno izabrati sredstva kojima će to provesti.
Kada su pripadnici Arkanove paravojne srpske dobrovoljačke garde iz Mirkovaca prekjučer istjerali predsjednika Martića, a on otrčao u Beograd da se požali, bilo je više nego jasno da od tzv. RSK nema ništa, jer Martić još uvijek ne shvaća da Arkan radi samo ono što mu naredi Milošević.

 15. srpnja
Odlukom predsjednika Republike Hrvatske dr. Franje Tuđmana stožerni general Janko Bobetko razriješen dužnosti načelnika Glavnog stožera Hrvatske vojske, zbog odlaska u mirovinu, a na njegovo mjesto imenovan general zbora Zvonimir Červenko.
Združene snage HVO-a i Armije BiH, nakon uspješne zajedničke akcije, oslobodile dio Bosanske Krupe, tako da na lijevoj strani rijeke Une, od Lohova do Ivanjske, nema više ni jednog neprijateljskog vojnika.
Od početka 1992. u Hrvatskoj, a u posljednjih 10 mjeseci i u BiH, Srbi znaju samo za vojne poraze, ako se isključe uspjesi u napadima na zaštićene zone i civile.

 16. srpnja
Bosanski Srbi počeli novi topnički napad na zaštićenu zonu Žepu, priopćeno u sarajevskom sjedištu UNPROFOR-a.
Arapska liga priopćila da neučinkovitost međunarodne zajednice u sprečavanju srpskih zločina koji se vrše u BiH vodi k rasizmu.
Vođa bosanskih Srba Radovan Karadžić izjavio kako su sigurnosne zone u BiH neodržive i da zato moraju biti uklonjene.

 18. srpnja
Dvoje civila teško ranjeno u Drenovu Boku, selu jasenovačke Posavine, koje ponovno sve češće napadaju pobunjeni Srbi s desne obale Save.
Pripadnici Armije BiH potpuno razoružali ukrajinske vojnike u Goraždu, a potom su im, osim osobnog naoružanja, uzeli protutenkovsko oružje i oklopne transportere.
Predstavnici UNPROF.QR.-a u Sarajevu potvrdili da je predsjednik Predsjedništva BiH Alija Izetbegović od generala Ruperta Smitha zahtijevao uspostavu komunikacije sa Srbima kako bi se osigurala evakuacija civilnog pučanstva iz zaštićene zone Žepe.The New York Times piše kako se već tri godine Britanija, Francuska i SAD uz pomoć UN-a pretvaraju da nema razlike između agresora i žrtve.
Francuska vlada smatra da vlasti BiH sabotiraju Snage za brzo djelovanje, izjavio jedan visoki francuski vladin službenik.
Izvješće UNHCR-a iz Srebrenice govori kako postoji bojazan da su nestali ljudi ubijeni.

 19. srpnja
Predsjednik Federacije BiH Krešimir Zubak naglasio u Mostaru da neće dopustiti postrojbama za brzo djelovanje da se razmjeste na Dinaru.
Srpska vojska započela opću ofenzivu na Bihać u tri sata ujutro s naređenjem da ovaj grad zauzmu najkasnije do 15. kolovoza.
Županijski odbor HDZ-a Soli uputio pismo predsjedniku HDZ-a BiH Dariju Kordiću, u kojem upozorava da će odluka vlade Tuzlansko-podrinjske veležupe o ustupanju stanova Hrvata na korištenje prognanicima iz Srebrenice promijeniti etničku i vjersku sliku tih prostora.
Vođa bosanskih Srba Radovan Karadžić zaprijetio da će njegove snage napasti zapadne vojnike ili zrakoplove koji bi bili poslani radi zaštite Goražda.
Pred Kohlovom obiteljskom kućom u Oggersheimu demonstriralo nekoliko stotina Bošnjaka, nezadovoljni bonskom politikom prema BiH.

 20. srpnja
Ministar Granić u Zagrebu razgovarao s posrednikom njemačke vlade za uspostavu i jačanje Federacije BiH Schwarz-Schillingom.
Vođa bosanskih Srba Radovana Karadžić predložio muslimanskoj strani razmjenu Goražda za neke dijelove Sarajeva.
Američki ministar obrane William Perry i zapovjednik združenog stožera oružanih snaga SAD general John Shalikashvili ocijenili da bi bosanske Srbe trebalo jakim zračnim napadima kazniti zbog napadanja zaštićenih zona.
Glavni tajnik UN-a Boutros Ghali sa suradnicima otputovao u London na sastanak, zapravo svojevrsnu minikonferenciju o BiH. U njegovoj su pratnji Stoltenberg, Goolding, Annan, Ogata, te generali Janvier i Smlth, no nema Akashija, što dodatno govori o njegovu skorom odlasku.

 21. srpnja
Predsjednik Tuđman primio na Brijunima turskog predsjednika Demirela, a razgovarano o dramatič-nom stanu u BiH.
Nakon akcije Bljesak u zapadnoj Slavoniji, Republika Hrvatska prihvatila načelno jedan sastanak s predstavnicima pobunjenih Srba u Ženevi, na kojem će se dogovoriti termini i dnevni red razgovora koji će se voditi u Hrvatskoj, ali se uvjetovalo da razgovorima ne bude prisutan Milan Martić.
Za šire područje Čilipa, u 6.45 sati, oglašena opća opasnost, zbog napada trebinjskih četnika na područje Konavla.
Zbog zabrinutosti radi srpskih napada na Bihać, ministar vanjskih poslova RH dr. Mate Granić uputio pismo predsjedatelju Vijeća sigurnostl UN-a u kojem ga upozorava da bi ugrožavanjem te zaštićene zone Hrvatska bila prisiljena poduzeti mjere zaštite tog područja.
Srbi nesmanjenom jakošću napadaju Bihać, po sistemu spržene zemlje, koristeći se svim raspoloživim topničkim i raketnim naoružanjem.
Na londonskoj konferenciji o budućim koracima velikih sila u BiH dogovoreno da će se na sve buduće srpske neposluhe odgovoriti sveopćim zračnim udarima.
Armija BiH i HVO i dalje oslobađaju teritorije koji su bili pod srpskom okupacijom, prema pisanju Washington Posta, snage vlade u Sarajevu od svibnja su oslobodile više od 200 kvadratnih kilometara.

 22. srpnja
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman u Splitu primio predsjednika Predsjedništva BiH Aliju Izetbegovićai glavne teme sastanka bile su dramatično stanje u BiH i potvrda hrvatsko-bošnjačkog saveza.
Nizozemski ministar obrane Joris Voorhoeve izjavio kako vjeruje da su bosanski Srbi počinili velike ratne zločine i kako je moguće da su ubili tisuće Muslimana kad su prošlog tjedna zauzeli Srebrenicu.
Izaslanstvo Republike Hrvatske, predvođeno predsjednikom dr. Franjom Tuđmanom, i izaslanstvo Republike BiH, predvođeno predsjednikom Predsjedništva BiH Alijom Izetbegovićem i predsjednikom Federacije BiH Krešimirom Zubakom, nakon razgovora u Splitu, usvojili Deklaraciju o oživotvorenju Sporazuma iz Washingtona, zajedničkoj obrani od srpske agresije i postizanju političkog rješenja sukladno naporima međunarodne zajednice.

 23. srpnja
Na bihaćkom području i dalje traju žestoke borbe sa srpskim agresorom, a s trenutačno okupiranog teritorija Hrvatske vojska pobunjenih hrvatskih Srba svakodnevno granatira i raketira civilna naselja u pograničnoj zoni s BiH.
Tzv. SR Jugoslavija ne želi surađivati s posebnim izvjestiteljem komisije UN-a za ljudska prava Tadeuszom Mazowieckim, javila nezavisna beogradska agencija BETA.
Francuski predsjednik Jacques Chirac izjavio, nakon ubojstva dvojice francuskih vojnika UN-a, da francuske snage u BiH neće popustiti pred srpskim vojnim pritiskom i da će na napade bosanskih Srba odgovoriti gađanjem njihovih ciljeva.

 24. srpnja
Iz privremeno okupirane Ba-ranje Srbi, u više navrata, topovima pucali po Osijeku i njegovim rubnim dijelovima.
Nezapamćeni napadi na bihaćku enklavu s trenutačno okupiranih teritorija Republike Hrvatske.
Tijekom zauzimanja područja Srbrenice srpske su snage počinile zvjerstva i masovno kršile ljudska prava, izjavio u Tuzli posebni izaslanik UN-a za ljudska prava Tadeusz Mazowiecki.

 25. srpnja
Prema priopćenju Glavnog stožera HVO-a Bihać, kaže se da ofenziva združenog srbočetničkog agresora ne prestaje, punih šest dana neprijatelj s okupiranih hrvatskih teritorija vrši silovite napade na bihaćku regiju, pa branitelji očekuju pomoć Hrvatske vojske.
Vojni zapovjednik na okupiranim hrvatskim područjima general Milan Mrksić poslao pismo zapovjedniku mirovnih snaga UN-a za bivšu Jugoslaviju Bernardu Janvieru, u kojem ga upozorava da će u slučaju hrvatskog napada na RSK biti mnogo ljudskih žrtava na obje strane.
Pomoćnik američkog državnog tajnika Richard Holbrooke izjavio kako ne vjeruje da će bosanski Srbi nastaviti napade na zaštićene zone u BiH, nakon što im je međunarodna zajednica zaprijetila zračnim napadima.
Glasnogovornik Međunarodnog suda za ratne zločine na području bivše Jugoslavije Christian Chartier na konferenciji za novinare u Den Haagu objavio da je Sud za ratne zločine optužio ukupno 24 politička i vojna vođe, među kojima su Karadžić, Mladić i Martić.

 26. srpnja
Hrvatska delegacija u Vatikanu posjetila Papu Ivana Pavla II. i tom prigodom urucila mu knjigu Ivan Pavao II. i Hrvati.
Predsjednik Tuđman na Brijunima primio izaslanstvo židovske organizacije B'nai B'rith - Center for public polici - i tom prigodom naglasio da je ovaj susret vrijedan doprinos dobrim odnosima hrvatskog i židovskog naroda.
NATO je spreman odlučno postupiti prema bosanskim Srbima, pokrenuti svoje zračne snage i nanijeti Srbima goleme vojne štete ako ugroze Goražde - tvrde sudionici 13-satnog sastanka NATO-a u Bruxellesu.
Predsjednik vlade BiH Haris Silajdžić pozvao NATO na zračne udare protiv srpskih snaga koje napadaju Bihać.

 27. srpnja
Vođe pobunjenih Srba u južnoj Hrvatskoj naredili opću mobilizaciju.
Zamjenik ministra vanjskih poslova dr. Ivo Sanader primio voditelja UNCRO-a južnokorejskog diplomata Byung Suk Mina i tom prigodom naglasio da Hrvatska traži provedbu mandata UNCRO-a ili će mu otkazati mandat zbog neučinkovitosti.
Nastavljena evakuacija civila iz nekadašnje zaštićene zone Žepa, crtu razdvajanja kod Kladnja prešlo 2.500 prognanika u pratnji UNPROFOR-a.
Bespilotni zrakoplovi NATO-a snimili nekoliko sati žestoke bitke koja se vodi oko Bihaća.
U priopćenju Političke uprave Ministarstva obrane HR Herceg-Bosne kaže se da će HVO zatražiti potporu od pograničnih postrojbi Hrvatske vojske, sukladno Splitskoj deklaraciji. Od HV-a neće se tražiti da sudjeluje u borbama na području BiH, već samo da osigura granice između ovih republika.
Posebni izvjestitelj za ljudska prava Tadeusz Mazowiecki podnio ostavku, zbog, kako kaže, prosvjeda prema neučinkovitosti UN-a u Srebrenici i Žepi i svjetske hipokrizije.

 28. srpnja
Nakon razgovora koje je vodio s predsjednikom Predsjedništva BiH Alijom Izetbegovićem i zapovjednikom UNPROFOR-a za BiH Rupertom Smithom, Bildt je u splitskoj zračnoj luci kazao novinarima kako je međunarodna zajednica poslala jasno upozorenje Srbima.
Trebinjski četnici na Čilipe u neposrednoj blizini dubrovačke zračne luke ispalili pet topničkih projektila, nije biio materijalne štete ali je šteta glede turizma tog kraja neizmjerna.
Hrvatska vojna pomoć Federaciji BiH je legalna - ocijenio State Department.
HVO oslobodio Grahovo, tako da hrvatske snage potpuno kontroliraju prometne komunikacije koje povezuju Knin i tzv. SRJ. Time stvoreni preduvjeti za daljnje napredovanje hrvatskih snaga prema Bihaću.
Francuski ministar obrane Charles Millon protivi se intervenciji u najzapadnijoj zaštićenoj zoni, jer; kako kaže, za Bihać ratuje šest vojski''.
Zamjenik stalnog predstavnika Repubijke Hrvatske pri UN-u Vladimir Drobnjak uputio pismo glavnom tajniku UN-a Ghaliju, u kojem prenosi zabrinutost hrvatske Vlade zbog nagomilavanja snaga tzv. SRJ u vukovarskom sektoru.

29. srpnja
Završen uspješni prodor hrvatskih postrojbi na livanjskom bojištu. Oslobođen i Glamoč, tako da su nakon četiri godine sirene označile prestanak opće opasnosti za Livno i Tomislavgrad.
Predsjednik Tuđman na Brijunima primio posebnog izaslanika glavnog tajnika UN-a Yasushija Akashija.
Predsjednik Predsjedništva BiH Alija Izetbegović uputio Čestitku u povodu oslobađanja Grahova i Glamoča predsjedniku Federacije BiH Krešimiru Zubaku i hrvatskim snagama.

30. srpnja
Premijer BiH Haris Silajdžić, na konferenciji za novinare u splitskoj zračnoj luci prije leta za SAD, govoreći o Splitskoj deklaraciji, istaknuo da je s Hrvatskom trebalo surađivati odavno. U jedno čestitao hrvatskim postrojbama na oslobađanju Grahova i Glamoča.

31. srpnja
Knin ne želi mirnu reintegraciju. Hrvatske vlasti neće voditi pregovore s Milanom Martićem, naglašeno u odgovoru predsjednika Tuđmana izaslaniku UN-a Vasushiju Akashiju na njegov poziv na razgovor s kninskim četnicima.
Predstavnici UN-a u Sarajevu potvrdili da posljednje operacije HV i HVO-a na Livanjskom polju predstavljaju veliki uspjeh, koji je Srbe doveo u vrlo tešku situaciju.
Yasushi Akashi izrazio svoje razočaranje što je predsjednik Tuđman odbio Martićevih šest točaka uvjetovanja za nastavak pregovora s hrvatskim vlastima, izjavio glasnogovornik UNCRO-a u Zagrebu Philip Arnold.
Neprihvatljivo je da Beograd prizna samo BiH, a istodobno ne prizna i Hrvatsku.Hrvatska, Iran i BiH zajednički će se obratiti UN, sa zahtjevom da spriječi povredu međunarodne granice, a to znači da ornogući NATO-u intervenciju, naglašeno u razgovoru dr. Mate Granića, dr. Ali Akbara Velayatia i Muhameda Šaćirbeja u Splitu.
Srpska narodna stranka ne može pozdraviti Splitsku deklaraciju između predsjednika Tuđmana i Izetbegpvića o vojnoj suradnji Hrvatske i BiH, izjavio njezin predsjednik Milan Đukić novinarima u Zagrebu.
Patrijarh Srpske pravoslavne crkve Pavle obišao ovih dana Dvor na Uni, Glinu, i Knin, dajući, bez sumnje, potporu pobunjenim Srbima.
Nastavljaju se srpski napadi na bihaćko područje, a agresori stižu iz Korenice u okupiranom dijelu Hrvatske.
Zapovjednik vojske bosanskih Srba Ratko Mladić zaprijetio u Kninu da će Hrvatska skupo platiti zauzimanje srpskih mjesta Grahova i Glamoča, javlja France Presse.
Skupina od 119 Hrvata prognanih iz Banjaluke prešla preko Save u Davoru novogradiškoj Posavini.

Izvori

1995/7

Kronologija Domovinskog rata: srpanj 1995.


Jedrenjak A (Sailing Yacht A), je jedrenjak s dvostrukim sustavom pogona izgrađen u brodogradilištu Nobiskrug u Kielu.

Dizajn
Jedrenjak A dizajnirao je Filip Stark u futurističkom stilu. Duljina jahte od 142,81 metara i širina od 24,88 metara, svrstava ovu jahtu u skupinu najvećih ikada napravljenih jedrilica. Posjeduje tri jarbola visine od oko 90 metara. Površina jedara iznosi 3700 četvornih metara. Jedrenjak A posjeduje osam paluba, s mogućnošću pristajanja helikoptera na jednoj od paluba, i sobu za promatranje podmorja. U jahtu je ugrađen jedan od najvećih pojedinačnih komada zaobljenog stakla, težak 1,8 tona. Jedrenjak A je opremljen hibridnim dizelsko-električnim motorom, i suvremenim navigacijskim sustavima. Jahta može primiti oko 20 gostiju i posadu od 54 člana. Može dostići brzinu od 24 čvora. Prema izvješćima medija, dizajner je želio izazvati estetiku koja je uobičajena kod ovakvih plovila. Naziv "A" dobila je kako bi bila na vrhu brodskih registara. Prvi test drajv održan je 21. rujna 2015. godine. Kupcu je predana 3. veljače 2017. godine. Prema izvješćima medija, cijena jahte iznosila je oko 450 milijuna dolara. Jahta pripada ruskom milijarderu Andreju Meljničenku.

Izvori

Vanjske poveznice

Jedrenjaci
Njemački brodovi

Jedrenjak A


Gabriel Tarde (; nume complet Jean-Gabriel De Tarde; ) a fost un sociolog, criminolog și psiholog social francez care a conceput sociologia ca fiind bazată pe mici interacțiuni psihologice dintre indivizi, forțele fundamentale fiind imitația și inovația.

Biografie
Tarde s-a născut în localitatea Sarlat din provincia Dordogne și a studiat dreptul la Toulouse și Paris. Din 1869 până în 1894 a lucrat ca magistrat și judecător de instrucție în provincie. În 1880 el a corespondat cu reprezentanți ai antropologiei penale (știință nou formată), mai ales cu italienii Enrico Ferri și Cesare Lombroso și cu psihiatrul francez Alexandre Lacassagne. Împreună cu acesta din urmă, Tarde a devenit un conducător reprezentativ al "școlii franceze" de criminologie. În 1900 a fost numit profesor de filosofie modernă la Collège de France. În această calitate, el a fost cel mai important critic contemporan al sociologiei lui Durkheim.

Activități
Printre conceptele pe care Tarde le-a inițiat a fost conștiința colectivă (preluat și dezvoltat de către Gustave Le Bon și, uneori, întrebuințat pentru a explica așa-numitul comportament de turmă sau psihologia mulțimilor) și psihologia economică, unde el a anticipat o serie de evoluții moderne. Tarde a fost foarte critic față de activitatea lui Émile Durkheim la nivel de teorie și de metodologie. Cu toate acestea, sociologia lui Durkheim a umbrit viziunea lui Tarde, dar unii oameni de știință americani, precum cei din școala de la Chicago, au  preluat teoriile sale și le-au făcut celebre.

Criminologie
Tarde a fost preocupat de criminologie și de baza psihologică a comportamentului infracțional în timp ce lucra ca magistrat în serviciul public. El a criticat conceptul de delicvent atavic elaborat de Cesare Lombroso. Studiile criminologice ale lui Tarde au servit ca bază a studiilor sale sociologice ulterioare.

Tarde a subliniat, de asemenea, tendința criminalului de a reveni la locul crimei și de a repeta crima, ceea ce el a considerat-o ca parte a unui proces mai larg de repetiție compulsivă.

Imitație
Tarde a considerat imitația, conștientă și inconștientă, ca o trasătură interpersonală fundamentală, având ca situație primară imitarea părinților de către copii, bazată pe prestigiu.

Tarde a subliniat importanța exemplului creativ în societate, argumentând că "geniul este capacitatea de a genera propriul rezultat".

Science-fiction
Tarde a scris, de asemenea, o povestire științifico-fantastică intitulată Fragment d'histoire future (1896). Ea prezintă povestea postapocaliptică a unui Pământ devastat de o nouă Eră Glaciară. Omenirea trebuie să reconstruiască o nouă civilizație subterană. Supraviețuitorii decid să pună bazele unei societăți utopice cu accent pe muzică și artă.

Influențe
 Sigmund Freud a construit teoria mulțimilor pe baza ideilor lui Tarde cu privire la imitație și sugestie.
 Everett Rogers a promovat "legile imitației" ale lui Tarde în cartea Difuzarea inovației (1962).
 De la sfârșitul anilor 1990 și inclusiv astăzi, creațiile lui Tarde au experimentat o renaștere. Stimulat de relansarea eseului Monadologie et Sociologie de către Institutul Synthelabo, sub îndrumarea lui Eric Alliez, fostul student al lui Gilles Deleuze, opera lui Tarde a fost redescoperită ca un precursor al teoriei postmoderniste franceze, care i-ar fi influențat pe filozofii sociali Gilles Deleuze și Félix Guattari.

Lucrări
 La criminalité comparée (1886)
 La philosophie pénale (1890)
 Les lois de l'imitation (1890)
 Les transformations du droit. Étude sociologique (1891)
 Monadologie et sociologie (1893)
 La logique sociale (1895)
 Fragment d'histoire future (1896)
 L'opposition universelle. Essai d'une théorie des contraires (1897)
 Écrits de psychologie sociale (1898)
 Les lois sociales. Esquisse d'une sociologie (1898)
 L'opinion et la foule (1901)
 La psychologie économique (1902–1903)
 Fragment d'histoire future (1904)

Note

Bibliografie
 .
  Bruno Latour (2005). Reassembling the Social: An Introduction to Actor-Network-Theory (Oxford: Oxford University Press).
  See also:  Pietro Semeraro, Il sistema penale di Gabriel Tarde, Padova 1984.

Lectură suplimentară
 J. S. McClelland, The Crowd and the Mob (2010)
 Robert Leroux, Gabriel Tarde, vie, oeuvres, concepts, Paris, Ellipses, 2011.
 Pietro Semeraro, Il sistema penale di Gabriel Tarde, Cedam, Padova 1984.
 Realino Marra, Tra pena infamante e utilità del reato. Tarde contro Durkheim, ovvero l'espiazione della colpa a fondamento del diritto criminale, in «Dei Delitti e delle Pene», III-1, 1985, pp. 49–92.
 Massimo Borlandi,  Tarde et les criminologues italiens de son temps, in Gabriel Tarde et la criminologie au tournant du siècle,  Presses Universitaires du Septentrion, Villeneuve d'Ascq, 2000.
 Matei Candea, The social after Gabriel Tarde : debates and assessments, Routledge, New York, 2010.
 Jaap van Ginneken, 'The era of the public – Tarde, social psychology, and interaction', Ch. 5 in JvG, Crowds, psychology and politics 1871-1899, New York: Cambridge University Press, 1992.

Legături externe

 LibriVox
 Open Access translation of Monadology and Sociology'
 Downloadable versions of many of Tarde's works (in French)
Les lois sociales de Gabriel Tarde (în franceză)
 Bibliography of his works

Nașteri în 1843
Decese în 1904
Profesori ai Collège de France
Sociologi francezi

Gabriel Tarde


An Sauvetrea alpestris in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Dariusz Lucjan Szlachetko. An Sauvetrea alpestris in nahilalakip ha genus nga Sauvetrea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sauvetrea

Sauvetrea alpestris


Leandro Silva De Jesus, (Salvador, 19 de novembro de 1981), é deputado estadual, filiado ao Partido Liberal (PL), eleito pelo estado da Bahia.

Deputados estaduais da Bahia
Naturais de Salvador
Membros do Partido Liberal (2006)

Leandro de Jesus


Mihai Aioani, né le  à Buftea, est un footballeur roumain. Il joue au poste de gardien de but au Farul Constanta.

Biographie

En club
Il réalise ses débuts avec l'équipe première de Chindia Târgoviște le 9 mars 2016 en deuxième division, contre le Sportul Snagov, et son club l'emporte 7-0. Lors de la saison 2018-2019, il devient un titulaire indiscutable et le club monte en première division en remportant la Liga II.

Il joue son premier match en première division le 15 juillet 2019, à l'extérieur face à Gaz Metan, et le match se termine sans vainqueur (2-2).

Le 22 juin 2021, il signe pour quatre ans avec le Farul Constanta.

En sélection
Avec les espoirs, il est retenu afin de participer au championnat d'Europe espoirs en 2021. Lors de ce tournoi organisé en Hongrie et en Slovénie, il officie comme gardien remplaçant et ne joue pas la moindre minute. Malgré un bilan honiorale d'une victoire et deux nuls, la Roumanie est éliminée dès le premier tour.

Il participe ensuite avec l'équipe olympique aux Jeux olympiques d'été de 2020, organisés lors de l'été 2021 à Tokyo. Lors du tournoi olympique, il officie comme gardien titulaire et joue les trois matchs de phase de poule. Malgré un bilan honorable d'une victoire, un nul et une défaite, la Roumanie est éliminée dès le premier tour.

Le 2 septembre 2021, il figure pour la première fois sur le banc des remplaçants de l'équipe nationale A, mais sans entrer en jeu, lors d'une rencontre face à l'Islande. Ce match gagné 0-2 rentre dans le cadre des éliminatoires du mondial 2022.

Palmarès
 Chindia Târgoviște
 Championnat de Roumanie de deuxième division (1) :
 Champion : 2018-2019.

Notes et références

Liens externes

Footballeur roumain
Gardien de but au football
Footballeur aux Jeux olympiques d'été de 2020
Joueur du Farul Constanța
Naissance en novembre 1999
Naissance en Roumanie

Mihai Aioani


Android-x86 este un sistem de operare, versiune a sistemului de operare Android pentru smartphone și tablete proiectat să funcționeze pe dispozitive care au procesoare x86 sau x86-64 Intel sau AMD. Proiectul a fost inițiat de Chih-Wei Huang și Yi Sun în 2009.

Caracteristici
Android-x86 poate fi instalat în versiunile 32-bit sau 64-bit, dintr-un fișier ISO. Imaginile ISO pot fi executate în modul Live sau instalate pe hard disk. Începând cu versiunea 4.4-r2, Android-x86 este disponibil și în EFI image, care pot fi folosite pentru a crea Live USB.

Android-x86 se bazează pe Android Open Source Project (AOSP) , cu modificări și îmbunătățiri ale unor componente pentru a rula arhitectura x86 (de exemplu, nucleul și HAL). Sistemul de operare acceptă accelerarea hardware OpenGL ES dacă sunt detectate chipset-urile GPU acceptate, de exemplu, Intel GMA, AMD Radeon și Nvidia (suportul pentru Nouveau a apărut în versiunea 4.4-r3). În absența GPU-urilor acceptate, sistemul poate funcționa utilizând randarea software.

În prezent, Android-x86 a fost testat numai cu platformele ASUS Eee PC, tableta Viewsonic Viewpad 10, laptopurile Dell Inspiron Mini Duo și Lenovo ThinkPad x61, precum și dispozitivele UMPC Samsung Q1U și Viliv S5.

Versiuni
4.4 rc1 - rc2 - r1 - r2 - r3 - r4 - r5 KitKat
5.1 rc1 Lollipop
6.0 rc1 - rc2 - r1 - CM rc1 - r2 - CM r1 - r3 Marshmallow
7.1 rc1 - rc2 r1 r2 - CM rc1 - r1 - r2 - CM r2 Nougat
8.1 rc1 - rc2 Oreo
9.0 rc1 - rc2.

Alte sisteme de operare bazate pe Android x86
Bliss OS
Lineage OS
Openthos
Phoenix OS
PrimeOS
Remix OS

Android-IA OS (Android on Intel Architecture) - proiect Intel ce a reutilizat modulul HAL drm_gralloc din Android-x86 pentru hardware-ul Intel HD Graphics. A fost testat pe dispozitivele Samsung XE700T, Acer Iconia W700, și Lenovo ThinkPad X220T/ X230T.

Vezi și
Calculator tabletă
 BlueStacks

Note

Legături externe
Pagina web
Android-x86- distrowatch.com

Android
Software cu sursă deschisă
Software din 2009

Android-x86


34366 Rosavestal este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
34366 Rosavestal este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Palmer Divide de Brian D. Warner. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,70 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 8,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 34001-35000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

34366 Rosavestal


PubMed is a free search engine accessing primarily the MEDLINE database of references and abstracts on life sciences and biomedical topics. The United States National Library of Medicine (NLM) at the National Institutes of Health maintain the database as part of the Entrez system of information retrieval.

From 1971 to 1997, online access to the MEDLINE database had been primarily through institutional facilities, such as university libraries. PubMed, first released in January 1996, ushered in the era of private, free, home- and office-based MEDLINE searching. The PubMed system was offered free to the public starting in June 1997.

Content
In addition to MEDLINE, PubMed provides access to:
 older references from the print version of Index Medicus, back to 1951 and earlier
 references to some journals before they were indexed in Index Medicus and MEDLINE, for instance Science, BMJ, and Annals of Surgery
 very recent entries to records for an article before it is indexed with Medical Subject Headings (MeSH) and added to MEDLINE
 a collection of books available full-text and other subsets of NLM records
 PMC citations
 NCBI Bookshelf

Many PubMed records contain links to full text articles, some of which are freely available, often in PubMed Central and local mirrors, such as Europe PubMed Central.

Information about the journals indexed in MEDLINE, and available through PubMed, is found in the NLM Catalog.

, PubMed has more than 35 million citations and abstracts dating back to 1966, selectively to the year 1865, and very selectively to 1809. , 24.6 million of PubMed's records are listed with their abstracts, and 26.8 million records have links to full-text versions (of which 10.9 million articles are available, full-text for free). Over the last 10 years (ending 31 December 2019), an average of nearly one million new records were added each year.

In 2016, NLM changed the indexing system so that publishers are able to directly correct typos and errors in PubMed indexed articles.

PubMed has been reported to include some articles published in predatory journals. MEDLINE and PubMed policies for the selection of journals for database inclusion are slightly different. Weaknesses in the criteria and procedures for indexing journals in PubMed Central may allow publications from predatory journals to leak into PubMed. The National Library of Medicine had respond that individual journal articles can be included in PMC to support the public access policies of research funders and that rigorous policies about journals and publishers ensure integrity of NLM literature databases.

Characteristics

Website design
A new PubMed interface was launched in October 2009 and encouraged the use of such quick, Google-like search formulations; they have also been described as 'telegram' searches. By default the results are sorted by Most Recent, but this can be changed to Best Match, Publication Date, First Author, Last Author, Journal, or Title.

The PubMed website design and domain was updated in January 2020 and became default on 15 May 2020, with the updated and new features. There was a critical reaction from many researchers who frequently use the site.

PubMed for handhelds/mobiles
PubMed/MEDLINE can be accessed via handheld devices, using for instance the "PICO" option (for focused clinical questions) created by the NLM. A "PubMed Mobile" option, providing access to a mobile friendly, simplified PubMed version, is also available.

Search

Standard search
Simple searches on PubMed can be carried out by entering key aspects of a subject into PubMed's search window.

PubMed translates this initial search formulation and automatically adds field names, relevant MeSH (Medical Subject Headings) terms, synonyms, Boolean operators, and 'nests' the resulting terms appropriately, enhancing the search formulation significantly, in particular by routinely combining (using the OR operator) textwords and MeSH terms.

The examples given in a PubMed tutorial demonstrate how this automatic process works:

Likewise,

Comprehensive search
For optimal searches in PubMed, it is necessary to understand its core component, MEDLINE, and especially of the MeSH (Medical Subject Headings) controlled vocabulary used to index MEDLINE articles. They may also require complex search strategies, use of field names (tags), proper use of limits and other features; reference librarians and search specialists offer search services.

The search into PubMed's search window is only recommended for the search of unequivocal topics or new interventions that do not yet have a MeSH heading created, as well as for the search for commercial brands of medicines and proper nouns. It is also useful when there is no suitable heading or the descriptor represents a partial aspect. The search using the thesaurus MeSH is more accurate and will give fewer irrelevant results. In addition, it saves the disadvantage of the free text search in which the spelling, singular/plural or abbreviated differences have to be taken into consideration. On the other side, articles more recently incorporated into the database to which descriptors have not yet been assigned will not be found. Therefore, to guarantee an exhaustive search, a combination of controlled language headings and free text terms must be used.

Journal article parameters
When a journal article is indexed, numerous article parameters are extracted and stored as structured information. Such parameters are: Article Type (MeSH terms, e.g., "Clinical Trial"), Secondary identifiers, (MeSH terms), Language, Country of the Journal or publication history (e-publication date, print journal publication date).

Publication Type: Clinical queries/systematic reviews
Publication type parameter allows searching by the type of publication, including reports of various kinds of clinical research.

Secondary ID
Since July 2005, the MEDLINE article indexing process extracts identifiers from the article abstract and puts those in a field called Secondary Identifier (SI). The secondary identifier field is to store accession numbers to various databases of molecular sequence data, gene expression or chemical compounds and clinical trial IDs. For clinical trials, PubMed extracts trial IDs for the two largest trial registries: ClinicalTrials.gov (NCT identifier) and the International Standard Randomized Controlled Trial Number Register (IRCTN identifier).

See also
A reference which is judged particularly relevant can be marked and "related articles" can be identified. If relevant, several studies can be selected and related articles to all of them can be generated (on PubMed or any of the other NCBI Entrez databases) using the 'Find related data' option. The related articles are then listed in order of "relatedness". To create these lists of related articles, PubMed compares words from the title and abstract of each citation, as well as the MeSH headings assigned, using a powerful word-weighted algorithm. The 'related articles' function has been judged to be so precise that the authors of a paper suggested it can be used instead of a full search.

Mapping to MeSH
PubMed automatically links to MeSH terms and subheadings. Examples would be: "bad breath" links to (and includes in the search) "halitosis", "heart attack" to "myocardial infarction", "breast cancer" to "breast neoplasms". Where appropriate, these MeSH terms are automatically "expanded", that is, include more specific terms. Terms like "nursing" are automatically linked to "Nursing [MeSH]" or "Nursing [Subheading]". This feature is called Auto Term Mapping and is enacted, by default, in free text searching but not exact phrase searching (i.e. enclosing the search query with double quotes). This feature makes PubMed searches more sensitive and avoids false-negative (missed) hits by compensating for the diversity of medical terminology.

PubMed does not apply automatic mapping of the term in the following circumstances: by writing the quoted phrase (e.g., "kidney allograft"), when truncated on the asterisk (e.g., kidney allograft*), and when looking with field labels (e.g., Cancer [ti]).

My NCBI
The PubMed optional facility "My NCBI" (with free registration) provides tools for
 saving searches
 filtering search results
 setting up automatic updates sent by e-mail
 saving sets of references retrieved as part of a PubMed search
 configuring display formats or highlighting search terms
and a wide range of other options. The "My NCBI" area can be accessed from any computer with web-access.
An earlier version of "My NCBI" was called "PubMed Cubby".

LinkOut
LinkOut is an NLM facility to link and make available full-text local journal holdings. Some 3,200 sites (mainly academic institutions) participate in this NLM facility (), from Aalborg University in Denmark to ZymoGenetics in Seattle. Users at these institutions see their institution's logo within the PubMed search result (if the journal is held at that institution) and can access the full-text. Link out is being consolidated with Outside Tool as of the major platform update coming in the Summer of 2019.

PubMed Commons
In 2016, PubMed allows authors of articles to comment on articles indexed by PubMed. This feature was initially tested in a pilot mode (since 2013) and was made permanent in 2016. In February 2018, PubMed Commons was discontinued due to the fact that "usage has remained minimal".

askMEDLINE
askMEDLINE, a free-text, natural language query tool for MEDLINE/PubMed, developed by the NLM, also suitable for handhelds.

PubMed identifier

A PMID (PubMed identifier or PubMed unique identifier) is a unique integer value, starting at 1, assigned to each PubMed record. A PMID is not the same as a PMCID (PubMed Central identifier) which is the identifier for all works published in the free-to-access PubMed Central.

The assignment of a PMID or PMCID to a publication tells the reader nothing about the type or quality of the content. PMIDs are assigned to letters to the editor, editorial opinions, op-ed columns, and any other piece that the editor chooses to include in the journal, as well as peer-reviewed papers. The existence of the identification number is also not proof that the papers have not been retracted for fraud, incompetence, or misconduct. The announcement about any corrections to original papers may be assigned a PMID.

Each number that is entered in the PubMed search window is treated by default as if it were a PMID. Therefore, any reference in PubMed can be located using the PMID.

Alternative interfaces

The National Library of Medicine leases the MEDLINE information to a number of private vendors such as Embase, Ovid, Dialog, EBSCO, Knowledge Finder and many other commercial, non-commercial, and academic providers. , more than 500 licenses had been issued, more than 200 of them to providers outside the United States. As licenses to use MEDLINE data are available for free, the NLM in effect provides a free testing ground for a wide range of alternative interfaces and 3rd party additions to PubMed, one of a very few large, professionally curated databases which offers this option.

Lu identifies a sample of 28 current and free Web-based PubMed versions, requiring no installation or registration, which are grouped into four categories:
 Ranking search results, for instance: eTBLAST; MedlineRanker; MiSearch;
 Clustering results by topics, authors, journals etc., for instance: Anne O'Tate; ClusterMed;
 Enhancing semantics and visualization, for instance: EBIMed; MedEvi.
 Improved search interface and retrieval experience, for instance, askMEDLINE BabelMeSH; and PubCrawler.

As most of these and other alternatives rely essentially on PubMed/MEDLINE data leased under license from the NLM/PubMed, the term "PubMed derivatives" has been suggested. Without the need to store about 90 GB of original PubMed Datasets, anybody can write PubMed applications using the eutils-application program interface as described in "The E-utilities In-Depth: Parameters, Syntax and More", by Eric Sayers, PhD. Various citation format generators, taking PMID numbers as input, are examples of web applications making use of the eutils-application program interface. Sample web pages include Citation Generator – Mick Schroeder, Pubmed Citation Generator – Ultrasound of the Week, PMID2cite, and Cite this for me.

Data mining of PubMed

Alternative methods to mine the data in PubMed use programming environments such as Matlab, Python or R. In these cases, queries of PubMed are written as lines of code and passed to PubMed and the response is then processed directly in the programming environment.  Code can be automated to systematically query with different keywords such as disease, year, organs, etc.

The data accessible by PubMed can be mirrored locally using an unofficial tool such as MEDOC.

Millions of PubMed records augment various open data datasets about open access, like Unpaywall. Data analysis tools like Unpaywall Journals are used by libraries to assist with big deal cancellations: libraries can avoid subscriptions for materials already served by instant open access via open archives like PubMed Central.

See also
 Europe PubMed Central
 JournalReview.org
 List of academic databases and search engines
 PubMed Central
 PubMed Central Canada

References

External links

 PubMed search tags & field qualifiers

American medical websites
Bibliographic databases and indexes
Biological databases
Databases in the United States
Medical search engines
National Institutes of Health
Online databases
United States National Library of Medicine

PubMed


Die Pazifische Hurrikansaison 1960 begann offiziell am 15. Mai 1960 im östlichen Pazifischen Ozean und am 1. Juni 1960 im zentralen Pazifik. Sie endete am 30. November 1965. Diese Saison war, die erste in der Ost Pazifik Stürme benannt wurden, zuvor wurden die Stürme nur durchnummeriert.

Während dieser Saison bildeten sich acht tropische Stürme, wovon sich fünf zu einem Hurrikan verstärkten.

Stürme

Sturmnamen
Die folgenden Namen wurden für die benannten Stürme, die im Ostpazifik im Jahr 1960 gebildet wurden, verwendet:
 Annette, Bonny, Celeste, Diana, Estelle, Fernanda, Gwen und Hyacinth
Nicht zur Anwendung kamen:
Iva, Joanne, Kate, Liza, Madeline, Naomi, Orla, Pauline, Rebecca, Simone, Tara, Valerie und Willa

Tropischer Sturm Annette

Der tropische Sturm Annette bildete sich am 8. Juni südlich von Mexiko. Er bewegte sich Richtung Westen und löste sich am 12. Juni auf. Der Sturm traf nie aufs Land und es sind keine Schäden von Annette bekannt.

Tropischer Sturm Bonny

Der tropische Sturm Bonny bildete sich am 22. Juni und zog in nordwestliche Richtung. Der Sturm drehte dann Richtung Norden und anschließend noch mal Richtung Westen und löste sich dann am 26. Juni, südlich von Baja California, auf.

Hurrikan Celeste

Die Überreste des Hurrikan Abby, der sich im Atlantischen Ozean gebildet hat, bewegten sich in den Ostpazifik und verstärkte sich am 20. Juli dort wieder zu einem Hurrikan. Er wurde nun in Celest umbenannt. Der Hurrikan bewegte sich nordwestlich und hatte dort seine maximal Windgeschwindigkeit von 135 km/h, bevor er sich zu einem tropischen Sturm abschwächte und sich am 22. Juli auflöste.

Hurrikan Diana

Hurrikan Diana bildete sich am 16. August und erreichte Orkanstärke am 17. August, wo er sich nach Nordwesten bewegte. Diana schwächte sich kurz zu einem tropischen Sturm am 18. August ab und erreichte Orkanstärke am nächsten Tag wieder.

Hurrikan Estelle

Estelle bildete sich am 29. August südsüdwestlich von Guatemala. Der Sturm bewegt sich westnordwestlich, parallel zur Küste von Mexiko als eine 135 km/h Hurrikan, bevor er am 9. September außertropisch wurde. Die Reste von Estelle brachte schwere Regenfälle über Südkalifornien mit 76,2 mm Niederschlag in Julian.

Hurrikan Fernanda

Fernanda bildete sich am 3. September südwestlich von Guatemala, er bewegte sich westnordwestlich als Hurrikan der Kategorie 1 vor dem er sich am 8. September südwestlich von Mexiko auflöste.

Tropischer Sturm Gwen

Ein tropischer Wirbelsturm im östlichen Pazifik wurde der Name Gwen gegeben. Jedoch ist das System nicht in den besten Track-Daten enthalten. Der Grund dafür ist unbekannt.

Hurrikan Hyacinth

Hyacinth bildete sich als Hurrikan am 21. Oktober und umkurvte den mexikanischen Bundesstaat Jalisco, wo er sich zu einem tropischen Sturm abschwächte, bevor er als tropisches Tiefdruckgebiet am 23. Oktober auf die Küste traf. Der Schaden von Hyazinthe, wenn überhaupt, ist unbekannt.

Saisonverlauf

Siehe auch
 Atlantische Hurrikansaison 1960
 Pazifische Taifunsaison 1960

Weblinks
 National Hurricane Center Website

Einzelnachweise

P1960
Naturkatastrophe 1960

Pazifische Hurrikansaison 1960


Pietro de' Natali, Pietro Nadal ou Pietro Ungarello di Marco de' Natali, en latin , né vers 1330 à Venise et mort avant le , est un évêque italien, auteur d'ouvrages hagiographiques.

Biographie
Pietro de' Natali est issu d'une famille patricienne de Venise, ancienne mais peu aisée. Il contribue à la subsistance de sa famille en exerçant des activités de secrétaire et d'administrateur (advocator Curie nobilium en 1341, pesator ad monetam en 1343, collecteur des droits sur les marchandises et les contrats - en remplacement de son père - en 1348), tout en recevant une éducation soignée. Son frère Giovanni Girolamo travaille à la chancellerie du doge Andrea Dandolo.

Il choisit la carrière ecclésiastique et occupe à partir de 1348 différentes fonctions ecclésiastiques dans des églises vénitiennes. En 1367, il tente en vain d'obtenir l'évêché de Torcello, en 1368 l'archevêché de Candia. En 1370, il est nommé évêque d'.

Un seul épisode de son épiscopat est connu : le , le Sénat de Venise est informé par le patriarche de Grado, dont dépendait Equilio, que Natali s'était introduit dans un monastère de femmes à Venise, caché dans un coffre, et que, appelé à se disculper devant le Saint-Siège, il entendait jeter le doute sur la fiabilité du patriarche. La sentence est favorable à Natali qui, en 1400, est encore titulaire du siège d'Equilio.

La mort de Natali peut être datée de peu avant le , jour de l'élection de son successeur à l'évêché d'Equilio, d'Angelo Scardoni.

Œuvres
Le principal ouvrage de Pietro de' Natali est son Catalogus sanctorum et gestorum eorum, écrit du 11 juin 1369 au 26 mai 1372, d'après ses propres dires ; il s'agit d'une encyclopédie des saints en douze livres (allusion aux douze apôtres) qui contient 1589 courtes hagiographies. Grâce à son universalité et à la concision des entrées individuelles, le Catalogus a connu le succès. Il est imprimé pour la première fois à Vicence en 1493 par Henricus de Sancto Ursio et Rigo di ca' Zeno ; Antonio Verlo en est l'éditeur scientifique. L'ouvrage fait l'objet de plusieurs éditions en latin au  en Italie et en France ; une édition en français, Cathalogue des sainctz et sainctes nouvellement translaté de latin en françois, est publiée à Paris en 2 volumes par Galliot du Pré en 1524. Mais à partir du , notamment avec le bollandiste Daniel van Papenbroeck, il a été considéré comme dépourvu de valeur historiographique. .

Un poème en latin Poëma de pace inter Alexandrum III et Fridericum Iimperatorem anno 1177 Venetiis habita lui est attribué, daté de 1379-1382.

Notes

Références

Bibliographie
.
 .
 .
 .

Liens externes

Évêque italien

Pietro de' Natali


Agrilus moultoni é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Kerremans, em 1912.

Referências

moultoni

Agrilus moultoni


Landwehr von Pragenau ist der Familienname folgender Personen:

 Lutz Landwehr von Pragenau (* 1963), deutscher Komponist
 Ottokar Landwehr von Pragenau (1868–1944), österreichischer General

Landwehr von Pragenau


මයික්‍රොසොෆ්ට්  යනු බහුජාතික පරිගණක තාක්ෂණ සමාග්මකි.  මයික්‍රොසොෆ්ට් හි ඉතිහාසය ආරම්භ වූයේ 1975 වර්ෂයේ අප්‍රේල් 4 වන දින බිල් ගේට්ස් සහ Albuquerque හි Paul Allen  එය ආරම්භ කිරීමත් සමගයි .  operating system සහ Microsoft Office, එහි දැන් පවත්නා නිශ්පදන අතර ඉහලින් අලෙවි වන් නිශ්පදන වේ.

1980 හි ආරම්භයත් සමග Microsoft ආයතනය IBM ආයතනයත් සමග වැදගත් හවුලක් ඇතිකරගත් අතර එමගින් ඔවුන් අලෙවිකරනු ලබන පරිගණක සමග Microsoft Windows මෙහෙයුම් පද්ධතිය ලබාදීමේ හැකියාව ලැබුනු අතර, සෑම අලෙවියකින් පසුවම Microsoft ආයතනයට ඔවුන්ගේ කොටස ගෙවිය යුතු විය. 1985 දී IBM ආයතනය OS/2 ලෙස නව මෙහෙයුම් පද්ධතියක් නිපදවන ලෙස ඉල්ලීමක් කල අතර Microsoft ආයතනය මගින් එය නිශ්පදනය කලද, පසුව ඔවුන් ඔවුන්ගේම විකල්ප මෙහෙයුම් පද්ධතියක් අලෙවිකිරීම ආරම්භ කලේය. එය OS/2 සමග නව තරගකාරී නිපයුමක් බවට පත්විය. අවසානයේදි Microsoft නිශ්පදනය, OS/2 නිශ්පදනයට වඩා හොදින් අලෙවි කිරීමට සමත් විය. 1990 දී Microsoft ආයතනය විවිධ මෙහෙයුම් පද්ධති රැසක් එලිදැක්වීමත් සමග ඔවුන් 90% වෙළදපල හිමිකරිත්වයක් අත්පත් කරගත්තේ ය.

මේ වන විට Microsoft ආයතනය බොහෝ දුරට සර්තක වී තිබේ. 2008 හි පමණ සිට Microsoft ආයතනය මගින් වාර්ෂිකව ලෝක ව්‍යාප්තව ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 60.42 අදයමක් ලබන අතර, සේවකයින් 90,000 පමණ රටවල් 105 ක සේවය කරයි.

මයික්‍රොසොෆ්ට් හී ඉතිහාසය


A fragata-de-ascensão (Fregata aquila) é uma ave marinha da família Fregatidae que se reproduz nas ilhas Boatswain Bird e de Ascensão, no Oceano Atlântico tropical.

A fragata-de-ascensão é uma ave grande e de constituição leve, plumagem amarronzada e cauda furcada. Sua envergadura de asas é de aproximadamente 2 m. O macho tem um saco gular de forte coloração vermelha, o qual é inflado para atrair uma parceira. A fêmea é pouco maior que o macho e tem uma faixa marrom no peito e às vezes a barriga branca. Esta espécie alimenta-se de peixes, que são pegos em voos pela superfície do oceano (principalmente peixes-voadores), praticando às vezes o cleptoparasitismo, perseguindo outras aves para forçá-las a regurgitar o seu alimento.

Taxonomia
A fragata-de-ascensão foi descrita por Carl Linnaeus em 1758 em sua importante obra 10ª edição de Systema Naturae sob o nome binomial Pelecanus aquilus. O espécime em que se baseou havia sido coletado na ilha de Ascensão pelo explorador sueco Pehr Osbeck.

O termo fregata é derivado do nome dado à ave por marinheiros franceses: La Frégate, uma fragata, um navio de guerra rápido. O epíteto específico aquila é derivado do latim para águia, referindo-se à plumagem escura e aos hábitos vorazes da espécie.

O gênero Fregata incluía anteriormente todas as quatros espécies de fragata de grande porte, mas em 1914 o ornitólogo australiano Gregory Mathews dividiu as outras três espécies, deixando Fregata aquila para denominar a fragata-de-ascensão. Uma análise de DNA mitocondrial e ribossômico indicou que, dentro do gênero Fregata, o parente mais próximo da fragata-de-ascensão é a fragata.

Descrição
A fragata-de-ascensão é uma ave marinha de coloração escura com asas finas e pontiagudas, uma cauda longa e fortemente furcada e um longo bico em forma de gancho. Mede de 89 a 96 cm de comprimento, tem uma envergadura de asas de 196 a 201 centímetros e pesa em torno de 1250 g. Os machos são totalmente pretos, exceto na nuca, no manto e nas escapulares, que são cobertas por penas longas e lanceoladas que apresentam um brilho verde-metálico. Além disso, possuem um saco gular de coloração vermelha muito forte que é inflado para atrair uma parceira. Os bicos são cinza-azulados, os olhos são marrom-escuros com um anel periocular preto e as pernas são cinza. As fêmeas são preto-amarronzadas e não possuem as penas lanceoladas verdes. Os indivíduos do morfo escuro, mais comum, apresentam uma tira marrom na frente que se estende do colar até o peito. No morfo claro, por sua vez, os indivíduos têm um pouco de branco no peito. É possível que se trate de fêmeas jovens que ainda não adquiriram a plumagem completa de adulto. O anel periocular e a base do bico são azul-claros.

Distribuição
A maior parte da população da fragata-de-ascensão nidifica em um platô de 3 hectares no topo da Ilha Boatswain Bird, que fica 250 m a nordeste da ilha de Ascensão. Antigamente a espécie se reproduzia na ilha de Ascensão, mas as colônias foram exterminadas devido à introdução de gatos ferais em 1815. Um programa realizado entre 2002 e 2004 teve sucesso em eliminar todos os gatos introduzidos na ilha e, como resultado, dois casais da espécie voltaram a fazer seus ninhos na ilha em 2012. Em 2014, foram registrados doze ninhos na península Letterbox no extremo leste da ilha.

Assim como com outras fragatas, os seus movimentos fora da temporada de reprodução são pouco conhecidos por causa das dificuldades na identificação dentro desse grupo, mas sabe-se que ela ocorre na costa oeste da África. Alimenta-se de peixes e presas similares que ficam na superfície do mar, como pequenas tartarugas.

Um juvenil que foi encontrado à morte em Tiree, na Escócia, em 1953, foi na época identificado como uma fragata-comum (Fregata magnificens), mas em 2002 descobriu-se, em uma reanálise do espécime, que se tratava de uma fragata-de-ascensão. Em julho de 2013, um juvenil foi fotografado em Bowmore, na ilha de Islay, também na Escócia. No final de junho de 2014, um indivíduo foi rastreado por satélite e descobriu-se estar a 370 quilômetros da ilha de Fernando de Noronha, no Brasil, a aproximadamente 320 quilômetros do continente.

Estado de conservação
Um censo da população de fragata-de-ascensão foi conduzido entre 2001 e 2002 e registrou em torno de 6 250 fêmeas adultas. Como as fêmeas da espécie só se reproduzem a cada dois anos, isto implica em uma população total de 12 500 indivíduos. Esse número é similar à estimativa de entre 8 000 e 10 000 indivíduos obtida em um estudo conduzido entre 1957 e 1959. A espécie é considerada "vulnerável" pela IUCN, uma vez que só se reproduz em uma pequena ilha.

Ligações externas

 BirdLife International species factsheet

 Internet Bird Collection: photos, videos and audio recordings

Fregata

Fragata-de-ascensão


සම්බන්ධතා-අභිනත සන්නිවේදනයේේදී, දත්ත ප්‍රවාහයක් යනු, සම්ප්‍රේෂණය කෙරෙමින් පවතින්නාවූ තොරතුරු,  සම්ප්‍රේෂනය කිරීමට හෝ ප්‍රතිග්‍රහණය කිරීමට භාවිතා වන්නාවූ,  සංඛ්‍යාංකීය ආකේතකෘත සංසක්ත සංඥාවන් (දත්ත  පැකට්ටු හෝ දත්ත පැකට්ටු) අනුක්‍රමයක් වෙයි.

ආශ්‍රිත

දත්ත

දත්ත ප්‍රවාහය


Jacob Moleschott, (9 Ağustos 1822 - 20 Mayıs 1893) Hollandalı fizyolog ve maddeci düşünür.

1822 yılında 's-Hertogenbosch, Hollanda'da doğdu. 19. yüzyıl Alman maddeciliği kapsamı içinde ele alınmak durumunda olan Moleschott, bir hekim olup, maddeci ve pozitivist bakış açısı ile ün kazanmıştır. Var olan her şeyin, veya evrenin bütün bir tarihinin, güç ya da enerjinin kendisinin temel ya da özsel özelliği olduğu bir ilk madde aracılığıyla açıklanabileceğini öne sürmüştür. Moleschott'un diyalektik olmayan maddeciliğine göre, güçten yoksun maddeden olduğu kadar, maddeden yoksun güçten de söz edilemez. Jacob Moleschott 1893 yılında Roma'da öldü.

Hollandalı filozoflar
Hollandalı fizyologlar
1822 doğumlular
1893 yılında ölenler

Jacob Moleschott


María Pilar López (Cieza, 4 février 1919 - Murcie, août 2006) est une poétesse et écrivaine espagnole.

Carrière
Elle est née à Cieza où elle suit ses études de baccalauréat. Après la guerre civile elle s'installe à Madrid, où elle étudie les soins infirmiers à l'École de sages-femmes, profession qu'elle exercera à Cieza jusqu'à sa retraite.

À Madrid, elle a fait partie du groupe Jeunesse créatrice, avec les écrivains José García Nieto et Jesús Juan Garcés, entre autres. C'est à cette même époque qu'elle écrit ses premiers poèmes, rassemblés dans le livre Aroma repetida, publié la même année.

Elle publie son premier livre de poèmes Voz amarga y eco alegre en 1940. Dans son livre Historia de la literatura murciana, Díez de Revenga fait référence à une description de Juan Barceló Jiménez :

Œuvre poétique
Depuis sa première œuvre Voz amarga y eco alegre (1940), elle publie Aurora repetida (1941), Tú y la huída (1952), El cielo perseguido (1959), Las tormentas (1959), Ahora y siempre (1961), Cita en el corazón (1963), Ángel irremediable (1964), Esta muchacha es mi hija (1968), Cartas al viento (1971), Cartas a un hombre nuevo (1975), Esta es Olga (1979), Antología poética (1982), Multiplicado amor (1987), Todo el tiempo (1995), Ahora y siempre (1997).

Ses poèmes figurent dans le livre Desde la amistad para María Pilar López (2003), dans lequel l'écrivaine Juana J. Marín coordonne des poèmes inédits de María Pilar López avec vingt-six autres écrivains, en guise d'hommage, publié par Azarbe.

Reconnaissances
Sa biographie a été élaborée par Andrés Salom dans son livre Poeta María Pilar López - Vie et Œuvre, et Francisco Javier Díez de Revenga dans son livre Histoire de la littérature murcienne. En Monteagudo. Revista de Literatura Española, Hispanoamericana y Teoría de la Literatura, José Luis Martínez Valero, en una referencia al libro de Andrés Salom hizo la siguiente reflexión:

Elle a été honorée lors de la cérémonie de remise des prix du  Certamen de Estudios Locales, en juin 2014.

Un hommage posthume, rendu à l'écrivain dans l'Aula de Cultura de Cajamurcia, de la Calle Padre Salmerón, à Cieza, sa ville natale, le 26 avril 2007, est organisé et coordonné par le groupe littéraire La Sierpe y el Laúd.

Notes et références

Bibliographie

 Ágora n.º 11 • Automne-Hiver 2006. Atelier d'Art Gramático. ISSN 1575-3239
 1993. Monteagudo. Revue de Littérature Espagnole, Hispanoamericana et Théorie de la Littérature n.º 11. EDITUM, Service de Publications, Université de Murcie. ISSN 0580-6712
 .
 1989. Francisco Javier Díez de Revenga, Mariano de Paco. Histoire de la littérature murcienne. Édition conjointe: Secrétariat de Publications, Université de Murcie - Académie Alfonso X la Savante - Éditrice Régionale de Murcie.
 .
 1977. María Pilar López. Maintenant et toujours. Association Culturelle Lit-Cieza et excellentissime. Mairie de Cieza. Dépôt Légal: MU-1884-1997

Liens externes

Naissance en février 1919
Femme de lettres espagnole
Poétesse espagnole
Décès à Murcie
Décès en août 2006
Décès à 87 ans

María Pilar López


Rogerije (francuski Roger; † 900.) bio je franački plemić i grof Mainea dvaput: 886. – 893. te 895. – 900. Osnivač je druge dinastije Mainea, koja se naziva "Hugonidi". Premda su imena njegovih roditelja danas nepoznata, iznijeto je nekoliko hipoteza o tome. Prema jednoj, bio je potomak grofa Rogerija od Le Mansa. Christian Settipani smatra da je Rogerije bio nećak grofa Huga od Bourgesa.

Rogerije je bio veoma nasilan prema svojim podanicima i crkvenim velikodostojnicima te se na njega potužio biskup Le Mansa, a oženio je Rotildu, kćer Karla II. Ćelavog, kralja Francuske. Rotildina majka bila je kraljica Richilda od Provanse. Djeca Rotilde i Rogerija:
Hugo I. od Mainea
kći (Judita?) — žena Huga Velikog, vojvode Franaka
Rotilda? — časna majka opatije Bouxières-aux-Dames

Izvori

Grofovi Mainea

Rogerije, grof Mainea


Carabus nemoralis, es una especie de coleóptero adéfago perteneciente a la familia Carabidae. Habita en el centro y norte de Europa, así como en Islandia y la Isla de Terranova. Ha sido introducida en Norteamérica.

Ecología
Carabus nemoralis es un depredador beneficioso, ya que se come la plaga para la agricultura de la babosa Deroceras reticulatum, en su etapa joven y también sus huevos.

Mide 22-25 mm. Es sinantrópico, se encuentra cerca de habitaciones humanas.

Referencias

Enlaces externos

 Picture gallery

nemoralis
Animales descritos en 1764

Carabus nemoralis


est une mangaka née un 12 février à Tokyo au Japon.

Biographie
Kako Mitsuki a grandi dans la préfecture de Kanagawa. Elle a commencé sa carrière de mangaka en 2004 dans le Deluxe Betsucomi avec , puis elle a enchainé différents oneshots.

En 2006, elle commence sa première série nommée Ai Hime - Ai to Himegoto.

Elle est spécialisée dans le shôjo et plus récemment dans le josei. Ses mangas sont prépubliés dans le Betsucomi et le Petit Comic.

Depuis 2014, Love Phantom est publiée. En mai 2021, la série a cumulé un tirage de plus de 4,2 millions d'exemplaires. Le même mois est annoncé l'adaptation en drama de la série. Elle comptabilise 10 épisodes. En 2022, la série est en pause, en raison de problèmes de santé de l'auteure.

Elle fait partie du jury pour le .

En France, c'est avec Kiss/Hug qu'elle s'est fait connaître en 2010. Ses mangas sont publiés par les éditions Soleil.

Mitsuki Kako se représente en pingouin. Elle aime les chats, les chiens, les fleurs et les jeux vidéo, dont le jeu vidéo Final Fantasy.

Œuvres
Liste des mangas de Kako Mitsuki:
2005 :
, oneshot, Betsucomi, Shogakukan
, recueil de nouvelles avec , , , Betsucomi, 01 tome, Shogakukan
2006 :
, Betsucomi, 03 tomes, Shogakukan
, recueil de nouvelles avec , , ,  et la première histoire de sa carrière  sorti dans le Deluxe Betsucomi 2004, 01 tome, Betsucomi, Shogakukan
2007 :
, chapitre oneshot paru dans le supplément ''Melty Love Stories'' du Betsucomi 02/2007
, Betsucomi, 03 tomes, Shogakukan
2008 :
, Betsucomi, 04 tomes, Shogakukan
, recueil de nouvelles avec , ,  et Zenbu, Hajimete., Betsucomi, 01 tome, Shogakukan
2009 : , l'histoire Melodramatic Library, Betsucomi, Shogakukan
2010 :
, Betsucomi, 02 tomes, Shogakukan
, l'histoire B・F Romance, Betsucomi, Shogakukan
2011 : , Betsucomi, 02 tomes, Shogakukan
2012 :
, chapitre oneshot paru dans le magazine Betsucomi 08/2012, non publié
, dans le tome 4, une courte suite de ),
2013 : , Petit Comic, 01 tome, Shogakukan
2014 :
, Petit Comic, en cours, Shogakukan
, Petit Comic, 02 tomes, Shogakukan
, l'histoire Shagai Renai, Petit Comic, 01 tome, Shogakukan
2016 : , recueil de nouvelles avec , , Melodramatic Library, Be Loved - Supplément et 3 courts chapitres de , Petit Comic, 01 tome, Shogakukan

Adaptation

Drama

 2021 : Love Phantom

Notes et références

Liens externes

Naissance en février
Naissance à Tokyo
Mangaka
Dessinatrice japonaise

Kako Mitsuki


Cupa Ligii 2000 este o competiție de fotbal din România ce a debutat pe 28 mai 2000 și s-a încheiat pe 1 iunie 2000, finala având loc pe Stadionul Cotroceni din București. Aceasta a fost a doua ediție a Cupei Ligii. Câștigătoarea trofeului nu a avut un loc asigurat în Cupa UEFA.

Echipe participante

Competiție

Semifinale

Finala

{| class="wikitable"
!width=40|Loc
!width=180|Echipă
|-bgcolor=#ccffcc
|align=center|||
|-
|align=center|||
|-
|align=center|||
|-
|align=center|4||
|}

Note

Cupa Ligii
2000 în fotbal

Cupa Ligii 2000


Kariogram je prikaz kromosoma neke vrste poredanih prema veličini i položaju centromera.

Kariotip ne valja miješati s pojmom kariogram, koji je kromosomska slika jedne stanice odnosno stanične linije. Kariotip i kariogram ne moraju se uvijek podudarati, za razliku od mozaičnih kariotipova koji uvijek odgovaraju jedan drugomu. Dva ili više kariograma čine kariotip.

Izvori

Genetika

Kariogram


මුහම්මඩ්  බින් නායිෆ්  බින් අබ්දුල්අසීස් අල් සවුද් (; උපත  1959 අගෝස්තු 30) යනු,  සවුද් රජ පෙළපතෙහි  ප්‍රමුඛ සාමාජිකයෙක් වන අතර, සල්මාන් රජුගේ බෑනා කෙනෙකු සහ සමාරම්භක රජුගේ මුණුපුරෙකුද වෙයි.

සටහන්
 අධෝසටහන්

 ආශ්‍රිත

1959 උපත්
ඝාතන උත්සාහයයන්ගෙන් දිවි ගලවා ගත්තෝ
සවුදි අරාබියාවෙහි ඔටුන්න හිමි කුමාරයෝ
සවුදි අරාබියාවෙහි රජයෙහි අමාත්‍යවරු
 ලීජොන් ඩුනර් හී ග්‍රොන් ඔෆීසියර්වරු
නායිෆ්, මුහම්මඩ් බින්
 කිසිකලෙක නිලය හිමි කර නොගත් විද්‍යමාන උරුමකරුවෝ
ජීවත්වන්නෝ
රියාද්හී ජනයා
පැනමා පේපර්ස්හී නම් කරන ලද්දෝ
ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාරවලින් දිවි ගලවා ගත්තෝ

මුහම්මඩ් බින් නායිෆ්


Redfield may refer to:

People
Redfield (surname)

Places
United Kingdom
Redfield, Bristol, an area within the City of Bristol
United States

Mount Redfield, a mountain in Essex County, New York
Redfield, Arkansas, a small city in northwestern Jefferson County
Redfield, Iowa, a city in Dallas County
Redfield, Kansas, a city in Bourbon County
Redfield, New York, a town in Oswego County
Redfield, South Dakota, a city in and the county seat of Spink County
Redfield, Texas, a census-designated place in Nacogdoches County
Redfield School Historic District, a former school and historic district in Redfield, Arkansas
Redfield Township, Spink County, South Dakota, a township in Spink County, South Dakota
Redfield & West Streets Historic District, a street and historic district in New Haven, Connecticut

Structures
Redfield (Oak Level, Virginia), a house in Halifax County, Virginia, United States

Science

 Redfield equation, Markovian master equation of a quantum system weakly coupled to its environment
 Redfield ratio, the atomic ratio of carbon, nitrogen and phosphorus found in phytoplankton and throughout the deep oceans
 Redfieldia, a monotypic genus in the grass family (Poaceae)

Art and entertainment
Redfield Records, an independent record label in Melle, Germany

See also
Redfield College (disambiguation)
Justice Redfield (disambiguation)

Redfield


La  est une gare ferroviaire située sur le territoire de la commune suisse d'Avenches, dans le canton de Vaud.

Situation ferroviaire
La gare d'Avenches est située au point kilométrique  de la ligne Palézieux – Lyss, aussi appelée ligne de la Broye longitudinale, à .

Elle dispose de trois voies dont une en impasse et deux formant un point de croisement, ainsi que d'un quai central et un quai latéral.

Histoire
La gare d'Avenches est ouverte le  par la Compagnie de la Suisse occidentale qui met en service ce jour-là les lignes Palézieux – Morat et Fribourg – Payerne. La compagnie met en service le tronçon Payerne – Yverdon le .

Deux élus d'Avenches, anciens employés des CFF, ont mis en service à l'été  une ligne d'autobus baptisée  pour desservir la commune.

Service des voyageurs

Accueil
Gare des CFF, elle est dotée d'un bâtiment voyageurs prolongé par une marquise ainsi que d'un abri sous lequel se situe un distributeur automatique de titres de transport.

La gare est partiellement accessible aux personnes à mobilité réduite.

Desserte

RER Vaud
La gare fait partie du réseau RER Vaud. Avenches est desservie par la ligne S9 reliant Lausanne à Chiètres chaque heure et par les quelques trains de la ligne S8 reliant Palézieux à Payerne et prolongés jusqu'en gare d'Avenches. Ensemble, les deux lignes offrent une cadence à la demi-heure entre Avenches et Lausanne (correspondance avec l'IR15 une fois sur deux à Palézieux). Elles sont exploitées par les CFF.

RER bernois
La gare fait partie du réseau RER bernois. Avenches est desservie à quelques heures de la journée par la ligne S5, exploitée par le BLS et reliant Morat à Berne, lorsqu'elle est prolongée jusqu'en gare de Payerne.

Intermodalité

La gare d'Avenches est desservie par plusieurs lignes routières exploitées par CarPostal à savoir les lignes  (aussi appelée Aventibus) reliant Oleyres à la plage d'Avenches via la gare d'Avenches,  reliant la gare d'Avenches à celle d'Anet,  reliant Avenches à Salavaux, prolongées exceptionnellement à Mur et  entre la gare d'Avenches et Cudrefin.
Elle est également desservie par les Transports publics fribourgeois via les lignes d'autobus  reliant la gare de Fribourg à Gletterens via la gare de Domdidier,  allant de Villarepos à Rueyres-les-Prés via Domdidier et Gletterens ainsi que par la ligne nocturne N14 reliant la gare de Fribourg à Vallon.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Réseau express régional vaudois
 Gare de Berne
 Gare de Payerne

Liens externes

Gare mise en service en 1876
Gare dans le canton de Vaud

Gare d'Avenches


සුදේශ් අත්තනායක යනු ශ්‍රී ලංකාවේ මෑත කාලීනව බිහි වූ වෙනස්ම ගීත රචකයෙකි.ඔහුගේ  ගීත රචනාවන් අන් ගීත රචනාවන්ට වඩා වෙනස් වනුයේ ඒ ගීත වල ඇති පිටතින් නොපෙනෙනා අන්තර්ගතයක් ඇති බැවිනි. කිසි දිනක මුදල් මත තම ගීත නිර්මාණ නොකරන බවත් තමා වෙත පැමිනෙන ගායක ගායිකාවන්ගේ හා සාංගීත අධ්‍යක්ෂවරුන්ගෙ නිර්මාණ පමණක් කරන බවත් අප කළ විමසුමකදී ඔහු ප්‍රකාශ කර සිටියා.

ඔහුගේ උපන් ගම මාතර වන අතර අධ්‍යාපනය හදාරා ඇත්තේ මාතර රාහුල විද්‍යාලයෙනි.දරුවන් දෙදෙනකුගෙන් යුත් පවුලේ බාලයා වන මොහුට, ඔහුට වඩා වැඩිමහල් සොහොයුරියක් ඇති අතර එන වසරේ (2018) අතිනත ගැනීමට නියමිත බව ශ්‍රී ලංකා වීකිපීඩියා වෙත දැනගන්නට ලැබුණි.

ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවට සම්බන්ධව වැඩසටහන් ක්‍රියාකාරි සහයකයෙකු (operation assistant) සහා වැඩසටහන් නිශ්පාදක වරයෙකු ලෙස් සේවය කර ඇත.මීට අමතරව පෞද්ගලික ගුවන් විදුලි නාළිකා ගණනකද නිවේදකයකු , වැඩසටහන් නිශ්පාදකයෙකු ලෙස කටයුතු කර ඇත.

ඔහු සෑම ආකාරයේම ගීත රචනා කිරීමට සමත් කෙනෙකු බව ඔහු රචනා කල ගීත අසන විට ඔබට දැනගැනීමට හැකිවනු නොඅනුමානය.

මා පද ගැලපූ ගීත කීපයක්

1. මගෙ නෙතේ - Shehan Anjuka

Music  - Arosh Jayakody

2. උණුහුමේ - Shehan Anjuka & Ann Jayamaha

Music - Shenal Maddumage

3 . ඔය නෙතේ කඳුලැලී - Damindu Ramanayake

Music - Shenal Maddumage

4 මල් වාරමේ - Pawan De Zilva

Music - Sanka Dineth

5. හිත් දෙකක් පුරා - Pawan De Silva

6 . ඇස් නොකී කතා - Dedunu Rathnayaka & Raveena Malwattage

Music  - Shenal Maddumage

7 . පියන් හරිනවද ඉගිලෙන්න - Ishara Amarashighe

Music - Pawan De Silva

8 . රම්ප ගහේ - Virajith Perera Gunasena

Music - Shenal Maddumage

9 . සල්ලි ගහට - Hasitha Anthony

Music  - Shenal Maddumage

10 . අහිමි තටු - Pawan De Silva

11 . සුළඟින් එනවද - Jayashantha Bandara

Music - Trishan Nirmal Baduge II

12 . දැන් සතුටු වෙනවද ඔයා - Irosha Priyadarshani

Music - Shenal Maddumage

13. ලයින් එකට - Nuwan Dahanayaka

Music  - Shenal Maddumage

14 . ගුම් නාදේ - Shashini & Avishka Fernando

Music - Shenal Maddumage

15 . දෙවියන් මවා දුන් - Pawan De Silva

Sudesh attanayaka


Audioslave, 2001 yılında kurulmuş, 2007 yılında dağılmış bir Amerikalı rock müzik grubudur.

Geçtiğimiz yıllarda dağılan ünlü grunge grubu Soundgarden ve sert müzikleri, sosyalist fikirli toplumsal mesajlarıyla ön plana çıkan Rage Against The Machine grubu elemanlarından oluşan yeni Audioslave topluluğu, ilk albümünü 19 Kasım 2002 tarihinde Epic Records şirketinden çıkarttı.

Kadrosunu; Soundgarden'ın eski vokalisti Chris Cornell, dağılan Rage Against the Machine grubunun gitaristi Tom Morello, bassçısı Tim Commerfold ve davulcusu Brad Vilk'in oluşturduğu Audioslave, farklı tarzda iki grubun uyumlu bir buluşma gerçekleştirebileceklerini göstermesi açısından da önemli bir topluluk olarak gösterilebilir.

Grubun, kendi adını taşıyan ''Audioslave'' albümü 14 parçadan meydana geliyor. Geneline hareketli parçaların hakim olduğu çalışmada 'I Am The Highway', 'Like a Stone' gibi ağır tempolu parçalar da yer alıyor. Çıkış şarkısı olarak, daha önce tek parçalık albüm (single) şekliyle de piyasaya sürülen 'Cochise' gösteriliyor. Klibinde ''Play Loud'' (Gürültülü Dinleyin) ibaresinin yer aldığı şarkı, anımsattığı Rage Against The Machine tarzıyla dikkat çekiyor.

Albümün diğer iddialı şarkıları arasında 'Show Me How To Live', 'Gasoline', 'Set If Off' ve 'Shadow On The Sun'ı saymak mümkün. Ses tellerinde oluşan rahatsızlığa ve doktorların kendisine sesini daha dikkatli kullanması gerektiğini öğütlemesine karşın Chris Cornell'ın buna aldırış etmediği ve parçaları yorumlarken eski performansını en iyi şekilde sergilediği gözden kaçmıyor.

Kurulma aşamasında kendileriyle aynı ismi taşıyan gruba 30.000$ tazminat ödeyerek isim hakkını almakta ısrar eden Audioslave grubu, aynı adla çıkardıkları albümleriyle müzik dünyasında kalıcı olacaklarını kanıtlamayı amaçlıyorlardı. 90'lı yılların başındaki efsanevi rock dönemini yaşatan ve oldukça keyifli şarkılardan oluşan albüm, topluluğun bu hedefe ulaşmakta zorlanmayacağını gösteriyor. Audioslave, mutlaka dinlenmesi gereken bir albüm.

Grup 2007 yılında Chris Cornell'in grupta müzik ve bakış açısı farklılıkları doğduğunu ve kendi solo kariyeriyle ilgilenmek istediğini söyleyerek gruptan ayrıldı. Bunun üzerine grubun müzisyenleri eski projeleri Rage Against the Machine'e dönme kararı aldılar.

Grup Üyeleri
 Chris Cornell
 Tom Morello
 Tim Commerford
 Brad Wilk

Diskografi
Albüm
 Audioslave (2002)
 Out of Exile (2005)
 Revelations (2006)

Single

 Cochise da Audioslave
 I Am the Highway da Audioslave
 Like a Stone da Audioslave
 Show Me How to Live da Audioslave
 What You Are da Audioslave
 Be Yourself da Out of Exile
 Your Time Has Come da Out of Exile
 Doesn't Remind Me da Out of Exile
 Out of Exile da Out of Exile
 Original Fire da Revelations
 Revelations da Revelations

Dış bağlantılar
  audioslave.com

Amerikalı alternatif rock grupları
2001'de kurulan müzik grupları

Audioslave


El Tratado de Londres (Francés: Traité de Londres; Inglés: Treaty of London), llamado también el Segundo Tratado de Londres, debido a que era posterior al Tratado de Londres (1839) también concerniente a la zona del actual Benelux, fue un tratado internacional firmado el 11 de mayo de 1867. De acuerdo con las consecuencias de la guerra austro-prusiana y la Crisis luxemburguesa, que influyeron sobre la evolución histórica de Luxemburgo y las relaciones entre las Grandes Potencias de Europa.

Efectos

El efecto inmediato del tratado, establecido en el Artículo I, fue la reafirmación de la unión personal de los Países Bajos y Luxemburgo bajo la Casa de Orange-Nassau. La crisis luxemburguesa había estallado después de que el emperador francés Napoleón III intentara la compra de Luxemburgo al rey holandés Guillermo III. En consecuencia, el mantenimiento de la propiedad holandesa de Luxemburgo, libre de la injerencia francesa, fue de vital importancia para Prusia.

La neutralidad de Luxemburgo, establecida en el Primer Tratado de Londres, volvió a ser reafirmada. Las partes que no firmaron el anterior tratado fueron garantes de la neutralidad de Luxemburgo en este (una excepción fue Bélgica, que fue, en sí mismo, parte de la neutralidad).

Para asegurar la neutralidad de Luxemburgo, las fortificaciones de la ciudad de Luxemburgo, conocida como la "Gibraltar del Norte", debían ser destruidas y nunca reconstruidas. El desmantelamiento de las fortificaciones tardó dieciséis años, costó 1.5 millones de francos de oro y requirió la destrucción de más de 24 km de defensas terrestres y 40.000 m² de casamatas, baterías, barracones, etc. Por otra parte, la guarnición prusiana, que había sido establecida en Luxemburgo desde el Congreso de Viena de 1815, sería retirada.

La Guerra de las Siete Semanas había llevado al colapso de la Confederación Alemana. Dos exmiembros, el Gran Ducado de Luxemburgo y el ducado de Limburgo, eran posesiones del rey holandés. Para aclarar la situación a raíz del fin de la Confederación, el Tratado de Londres reconoció el final de la Confederación y declaró que Luxemburgo y Limburgo debía ser consideras en adelante  "parte integral del Reino de los Países Bajos". Luxemburgo se reintegraría a la unión aduanera alemana, el Zollverein, en la que permanecerá hasta el 1 de enero de 1919.

Firmantes

El tratado fue firmado por los representantes de todas las Grandes Potencias de Europa:

 Imperio austríaco, representado por Rudolf Apponyi.
 Reino de Bélgica, representada por el representante especial de Londres Sylvain Van de Weyer.
 Segundo Imperio Francés, representado por el Príncipe de La Tour d'Augergne-Lauraguais.
 Reino de Italia, representado por el diplomático Vittorio Emmanuele Taparelli, Marqués d'Azeglio.
 Gran Ducado de Luxemburgo, representada por el Barón de Tornaco, el Primer Ministro y Emmanuel Servais.
 Reino de los Países Bajos, representados por el Barón Bentinck.
 Reino de Prusia, representado por el Conde Bernstorff-Stintenburg.
 Reino Unido, representado por el Secretario de Estado para Relaciones Exteriores, Lord Stanley.
 Imperio ruso, representado por el diplomático el Barón Brunnow.

En un primer momento Italia no fue invitada, pero el rey Víctor Manuel II persuadió a otros monarcas para invitar a su representante en Londres. Italia tenía una escasa relación con Luxemburgo, y el tratado no le afectaba directamente. No obstante significó la primera vez que Italia, recién unificada, era invitada a tomar parte en una conferencia internacional en pie de igualdad entre las potencias europeas, y, por tanto, fue un acto con gran valor simbólico para el reino de Italia.

Véase también

Crisis luxemburguesa
Tratado de Londres

Referencias

Política en 1867
Londres 1867
Londres 1867
Londres 1867
Londres 1867
Londres 1867
Londres 1867
Londres 1867
Londres 1867
Londres 1867
Londres 1867
Londres 1867
Londres 1867
Segundo Imperio Francés
Tratados suscritos en Londres
Reino Unido en 1867
Época victoriana

Tratado de Londres (1867)


Hér er eftirfarandi listi yfir tré á Íslandi sem hafa náð 20 metra hæð (á nútíma) en alls hafa 10 tegundir trjáa náð yfir 20 metra á Íslandi.  Mörg þessara trjáa eru í Hallormsstaðaskógi. Hæsta tréð er sunnanlands; á Kirkjubæjarklaustri. Vestfirðir rufu 20 metra múrinn árið 2019.

Listi yfir tré á Íslandi sem hafa náð 20 metra hæð

Tré sem eru nálgast 20 metra, (ca. 18 metrar)
Gráelri/Blæelri
Skógarfura
Hengibirki
Askur

Tengill
Gengið til skógar 2019 - Ársrit Skógræktarinnar.

Tilvísanir

Skógrækt á Íslandi
Tré


NGC 5932 est une vaste et lointaine galaxie elliptique située dans la constellation du Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5932 a été découverte par l'astronome américain Lewis Swift en 1887.

Selon la base de données Simbad, NGC 5932 est une galaxie active de type Seyfert 2.

À ce jour, une mesure non basée sur le décalage vers le rouge (redshift) donne une distance d'. Cette valeur est tout juste à l'extérieur des valeurs de la distance de Hubble. Notons cependant que c'est avec la valeur moyenne des mesures indépendantes, lorsqu'elles existent, que la base de données NASA/IPAC calcule le diamètre d'une galaxie et qu'en conséquence le diamètre de NGC 5931 pourrait être d' si on utilisait la distance de Hubble pour le calculer.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5932 sur le site du professeur C. Seligman

5932
Constellation du Bouvier
Galaxie elliptique
Galaxie active
Galaxie de Seyfert
Objet céleste découvert en 1887
Objet céleste découvert par Lewis Swift

NGC 5932