Gollé (auch: Golé, Golley) ist eine Landgemeinde im Departement Dosso in Niger.

Geographie
Gollé liegt in der Großlandschaft Sudan. Die Nachbargemeinden sind Garankédey im Norden, Dosso und Goroubankassam im Nordosten, Farey und Yélou im Südosten, Sambéra im Süden, Guilladjé im Südwesten, Kankandi und Birni N'Gaouré im Westen sowie N'Gonga und Kiota im Nordwesten. Bei den Siedlungen im Gemeindegebiet handelt es sich um 37 Dörfer, 22 Weiler und 18 Lager. Der Hauptort der Landgemeinde ist das Dorf Gollé. Am Westrand des Hauptorts verläuft der 3. Längengrad.

Bis auf den Norden des Gemeindegebiets und einen Abschnitt im Südosten gehört Gollé zum Dosso-Reservat, einem 306.500 Hektar großen Naturschutzgebiet, das 1962 als Pufferzone zum Nationalpark W eingerichtet wurde.

Geschichte
Die Landgemeinde Gollé ging 2002 bei einer landesweiten Verwaltungsreform aus einem Teil des Kantons Dosso hervor. Bei der Flutkatastrophe in West- und Zentralafrika 2010 wurden 180 Einwohner von Gollé als Katastrophenopfer eingestuft.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung 2012 hatte die Landgemeinde 27.860 Einwohner, die in 3260 Haushalten lebten. Bei der Volkszählung 2001 betrug die Einwohnerzahl 19.950 in 2391 Haushalten.

Im Hauptort lebten bei der Volkszählung 2012 1084 Einwohner in 118 Haushalten, bei der Volkszählung 2001 761 in 91 Haushalten und bei der Volkszählung 1988 788 in 111 Haushalten.

In ethnischer Hinsicht ist die Gemeinde ein Siedlungsgebiet von Zarma, Goubawa und Fulbe.

Politik
Der Gemeinderat (conseil municipal) hat 12 gewählte Mitglieder. Mit den Kommunalwahlen 2020 sind die Sitze im Gemeinderat wie folgt verteilt: 4 MODEN-FA Lumana Africa, 4 MPR-Jamhuriya und 4 PNDS-Tarayya.

Jeweils ein traditioneller Ortsvorsteher (chef traditionnel) steht an der Spitze der 37 Dörfer in der Gemeinde, darunter der Hauptort.

Wirtschaft und Infrastruktur
Die Gemeinde liegt in einer Zone, in der Regenfeldbau betrieben wird. Das staatliche Versorgungszentrum für landwirtschaftliche Betriebsmittel und Materialien (CAIMA) unterhält eine Verkaufsstelle im Hauptort.

Gesundheitszentren des Typs Centre de Santé Intégré (CSI) sind im Hauptort und in der Siedlung Yambaré vorhanden. Der CEG Gollé ist eine allgemein bildende Schule der Sekundarstufe des Typs Collège d'Enseignement Général (CEG). Das Berufsausbildungszentrum Centre de Formation aux Métiers de Gollé (CFM Gollé) bietet Lehrgänge in Tischlerei, Landwirtschaftsmechanik und Schneiderei an.

Durch Gollé verläuft die Nationalstraße 1, die hier Teil der internationalen Fernstraße Dakar-N'Djamena-Highway ist.

Einzelnachweise

Ort in Niger
Dosso (Region)
Ort in Afrika

Gollé


Pla de la Bruguera será una estación de la segunda fase de prolongación de la línea S2 (Metro de Sabadell) de la línea Barcelona-Vallès de FGC en la localidad de Castellar del Vallès. La estación aún no tiene fecha de apertura.

Pla de la Bruguera
Edificios y estructuras en proyecto en España

Estación de Pla de la Bruguera


Onthophagus parafalculatus é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Ochi, Kon & Tsubaki em 2009.

Referências

Ligações externas

parafalculatus
Coleópteros descritos em 2009

Onthophagus parafalculatus


Sirenerne er en dokumentarfilm instrueret af Irene Werner Stage efter manuskript af Irene Werner Stage, Ann-Jette Zikovic, Karen Hink.

Handling
Filmen, der må betragtes som en poetisk dokumentarfilm, handler om 3 kvinder, der bor i et betonbyggeri med deres børn. I korte træk vises deres udvikling fra en mere passiv rolle til at indgå i en bredere kvindesammenhæng. Uanset hvor vi bor, har vi en historie, seksualitet, drømme og kræfter, der i visse situationer kan frigøres.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1978

Dokumentarfilm fra Danmark

Sirenerne


Stortrappe (Otis tarda) er en stor og tung fugl i ordenen trapper som placeres i sin egen slægt Otis.

Udseende

Stortrappen er en stor og tung fugl. Hoved og hals er lysegrå. Ryg og skuldre er tværvatrede i sort og rustgult og svingfjerene er hvide med sortbrune spidser. Hannen, som er over en meter lang, bærer ved næbroden en slags moustache af lange fjer. Den betydeligt mindre hun savner denne prydelse. Stortrappen er en af verdens tungeste flyvende fugle. Hannen kan have et vingefang på 240 cm og veje op til 19 kg.

Udbredelse og systematik
Stortrappen forekommer i det sydlige og centrale Europa og i dele af Asien. Arten opdeles i to underarter:
 Otis tarda tarda – forekommer i det sydlige Palæarktis
 Otis tarda dybowskii – forekommer fra det sydøstlige Rusland til Mongoliet og det nordøstlige Kina.

Forekomst i Storbritannien
I Storbritannien påbegyndtes i 2004 en genudsætning af stortrappen, hvilket i 2009 ledte til den første vellykkede ynglen i landet siden 1832.

Forekomst i Sverige

I Sverige ynglede den årligt i 1850-erne på sandede jorde ved Åhus og Ljungby i Skåne og Småland og i 1780-erne og 1790-erne også på Skanörs ljung og Cimmeredmarken udenfor Trelleborg, samt flere andre steder. Ved slutningen af 1850-erne var arten dog sjælden på de to sidste kendte ynglepladser, det vil sige Åhus og Ljungby og de sidste forsvandt i 1860-erne. I 1900-tallet er den observeret på Öland, i Skåne og på Västgötaslätten syd for Vänern i Västergötland i alt omkring ti gange, senest i 1979 i Halland. Den geografisk nærmeste stabile bestand findes i dag på heder nord for Berlin.

Forekomst i Danmark
Der er dokumenteret et enkelt ynglefund fra Danmark ved Horsens i 1860, hvor en hun blev fanget på reden med æg og sendt til Zoologisk Have. Siden er den kun kendt som strejfgæst. I 1900-tallet, indtil 1950, er arten observeret 14 gange, bl.a. på Mandø, Falster, Sejrø, Langeland, Sydsjælland og Bornholm. Siden 1950 er blot otte fugle set på endagsbesøg i landet, senest i 1970'erne.

Levevis
Stortrappen lever og yngler på åbne sletter, agerjorde, heder og stepper. Hannens spil er spektakulært, blandt andet vender han "ud og ind" på fjerdragten. Hunnen lægger tre olivengrå, brunplettede æg i en fordybning i jorden. Stortrappen er sky og forsigtig samt opholder sig altid i åbne områder, langt fra mennesker. Den trives ikke i snerige vintre eftersom den så er nødt til at trække til andre områder for at finde føde.

Status
Den internationelle naturbeskyttelsesorganisation IUCN kategoriserer arten som sårbar. Verdenspopulationen blev i 2014 vurderet til at være mellem 44.000 og 57.000 individer. Desuden er den i kraftig tilbagegang på grund af jagt, pesticider i landbruget og tab af levesteder.

Referencer

Noter

Kilder
 Fältbiologen (2010) Stortrappens återkomst, nr.2, sid:22

Eksterne henvisninger
 Stortrapp i Bohusläns museums samlingar
 Netfugl.dk
 Avibase - the world bird database

Fugle fra Eurasien
Trappefugle

Stortrappe


O Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense (mais conhecida pelo apelido Gurias Gremistas) é a equipe de futebol feminino do Grêmio, clube que tem sede na cidade de Porto Alegre, mas treina e manda seus jogos em Gravataí, respectivamente capital e município do estado do Rio Grande do Sul. A equipe foi criada em 1983, e é tricampeã gaúcha.

História
O clube iniciou às atividades da modalidade em setembro de 1983, mas poucos meses depois foi encerrada. O time retornou em 1997, e foi finalizado em 2002, nesse período conquistou os estaduais de 2000 e 2001, e foi quarta colocada da Taça Brasil de 2001.

O time feminino foi novamente reativado em 2017, através de uma parceria com a Associação Gaúcha de Futebol Feminino (AGFF), para disputa da Série A1. O retorno foi devido a obrigatoriedade da CONMEBOL, para que os clubes masculinos tenham equipes femininas e, que entraria em vigência a partir de 2019.

No primeiro ano do retorno, o clube foi rebaixado no Brasileirão Feminino, e foi vice-campeã gaúcha.

Em 2018, o Grêmio assumiu inteiramente a direção da equipe feminina, com o objetivo de preparar e moldar uma equipe competitiva para os anos seguintes, no mesmo ano o clube foi campeão gaúcho após dezessete anos.

Em 2019, o clube conseguiu o acesso a primeira divisão nacional após superar o América Mineiro nas quartas de final. Em 2020 e 2021, o clube foi eliminado nas quartas de final da série A1. Nesse período, o clube foi vice-campeão estadual três vezes.

Estatísticas

Títulos

Elenco atual
 Última atualização: 17 de julho de 2022.

Estádio

Desde abril de 2018, o Grêmio aluga o Estádio Antônio Vieira Ramos, em Gravataí, para treinos e jogos do seu time feminino. Em 2020, o clube reformou o gramado, que apresentava falhas e buracos.

Outros mandos
Além do Vieirão, as Gurias Gremistas mandam seus jogos no CT Hélio Dourado, em Eldorado do Sul. Em 25 de outubro de 2020, o time feminino jogou pela primeira vez na Arena do Grêmio contra o Corinthians, em jogo válido pelas quartas de final do Brasileirão Feminino.

Ligações externas
 Site oficial da equipe

Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense
Grêmio
Fundações no Rio Grande do Sul em 1983
Clubes de futebol fundados em 1983
!Wikiconcurso Mulheres Brasileiras no Esporte (artigos)

Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense (futebol feminino)


Slouching Toward Bethlehem conocido en América Latina como El Segundo Regreso y en España como Sin Recuerdos es el cuarto episodio de la cuarta temporada de la serie de televisión estadounidense Ángel. El guion del episodio fue escrito por Jeffrey Bell y la dirección estuvo a cargo de Skip Schoolnik. Se estrenó en los Estados Unidos el 6 de octubre de 2002.

En este episodio Ángel y la pandilla tratan de descifrar la misteriosa aparición de Cordelia y su sospechosa amnesia.

Argumento
Unas cuantas horas antes de la llegada de Ángel, Gunn, Fred y un recién rescatado Lorne. Connor rescata a una familia de ser devorados por una banda de vampiros que cazan en una de las rutas que lleva a Los Ángeles. Tras matar a unos cuantos vampiros, Connor entra por una de las ventanas del Hyperion y observa a la pandilla contemplando a Cordelia quien de alguna manera ha aparecido en el vestíbulo sin idea de quiénes son sus amigos ni de ella misma.

Ángel acuerda junto a Fred y a Gunn de proteger a Cordelia de la existencia de los demonios para evitar asustarla. No obstante los intentos de sus amigos por protegerla provocan que la misma comience a sospechar de la pandilla. Tratando de evitar asustarse Cordy revisa todas sus cosas de su departamento incluyendo su anuario y algunas fotos donde ve claramente que si tenía una vida con las personas que no reconoce. Incluso accede ser "leída" por Lorne cantando una canción. Cuando lo hace, Lorne se siente mal y le afirma en secreto que algo malo anda con Cordy. Las cosas se complican cuando Cordelia descubre aterrada que Ángel es un vampiro, escucha a Gunn y a Fred hablando de haber asesinado a unos "bebés" y es atacada por un demonio cliente de investigaciones Ángel. Afortunadamente Cordy es rescatada por Connor quien la lleva hasta el edificio donde vive para protegerla.

En el departamento de Wesley, Lilah y el inglés acaban de terminar de hacer el amor. De repente la abogada recibe una llamada de un informante quien le revela que Connor y Cordy están juntos. Lilah ordena que los dos sean capturados sin notar que Wesley había escuchado la conversación. En el Hyperion, Ángel y el resto se preparan para iniciar la búsqueda de Cordy sin saber que se encuentra con el cautivo hijo del vampiro hasta que al vestíbulo llega Wesley a informarle a la pandilla que un pelotón de Wolfram & Hart van en camino a capturar tanto a Cordelia como a Connor.

En el refugio de Connor, Cordy le agradece al adolescente el haberla rescatado y se siente cómoda con él, pues a diferencia de Ángel el muchacho no le ha mentido a pesar de su condición mental. Ambos comienzan a ser atacados por el pelotón del despacho de abogados hasta que aparece el resto de Investigaciones Ángel. En una terraza Lilah contempla gustosa la pelea hasta que un soldado le informa que la misión ha sido cumplida, al escucharlo Lilah ordena que el pelotón se retire. Ángel le ofrece la oportunidad a Cordelia de regresar al hotel y contarle toda la verdad. No obstante Cordy se niega porque ya no sabe si puede creerle y decide quedarse con Connor. Ángel se retira triste al Hyperion donde descubre a un malherido Lorne. El demonio le explica a la pandilla que fue asaltado mientras estuvieron ausentes y que con el uso de un demonio le arrebataron todo lo que "leyó" en Cordy cuando cantó. Wesley se enfada con Lilah luego de enterarse de lo que pasó con Lorne, aunque Lilah le explica que sabe que Wesley en realidad está molesto consigo mismo.

Elenco

Principal
David Boreanaz como Ángel.
Charisma Carpenter como Cordelia Chase.
J. August Richards como Charles Gunn.
Amy Acker como Winifred Burkle.
Vincent Kartheiser como Connor (Integrado oficialmente).
Alexis Denisof como Wesley Wyndam-Pryce.

Redacción

Referencias culturales
 El Segundo Advenimiento: El título del episodio está basado en una línea del poema por William Butler Yeats.

Continuidad
 Cordelia ve entre sus cosas su anuario lleno de referencias sarcásticas sobre el ascenso del alcalde Wilkins (Graduation Day). También ve con desagrado el peinado que inició su corte de cabello corto (The Shroud of Rahmon). Por último cuando la pandilla le cuenta toda la historia de su vida, Cordy lo resume en haber sido princesa (Over the Rainbow), una guerrera (The Price) y un ser superior (Deep Down).
 Connor le pregunta a Cordelia si sabe porque el alfitrion lleva el apodo de "Lorne", debido a la piel verde del demonio, de forma que se formaba el nombre de Lorne Green (El Portal).
 Cordelia canta la canción "The Greatest of All", misma canción que canto en The Puppet Show.

Enlaces externos

Episodios de la cuarta temporada de Angel

Slouching Toward Bethlehem (Angel)


Chiril Spinei (n. 10 martie 1884 — d. secolul al XX-lea) a fost președinte al Comitetului Moldovenesc din Crimeea și membru al Sfatului Țării.

Biografie
A fost locotenent la marină și președinte al Comitetului Moldovenesc din Crimeea (1917). A luat parte activă în Congresul ostășesc moldovenesc de la Chișinău, care a declarat autonomia Basarabiei, și a fost ales în "Sfatul Țării".

A votat unirea Basarabiei cu România. A lucrat apoi în postul de comisar de poliție judiciară la Ceadâr-Lunga, ajutor de subprefect și secretar de plasă.

Decorații: Ordinul "Steaua României" în grad de Cavaler, medalia "Ferdinand I".

Note

Nașteri în 1884
Decese în secolul al XX-lea
Decorați cu Ordinul Steaua României
Membri ai Sfatului Țării
Oameni din ținutul Soroca

Chiril Spinei


Tisdell ist der Familienname folgender Personen:
 Terrence Tisdell (* 1998), liberianischer Fußballspieler
 Tonia Tisdell (* 1992), liberianischer Fußballspieler

Tisdell


La seizième saison de Secrets d'histoire est une émission de télévision historique présentée par Stéphane Bern.

Elle est diffusée du  au  sur France 3, à l'exception du numéro sur Élisabeth II du  qui est diffusé sur France 2.

Principe de l'émission
Chaque numéro retrace la vie d'un grand personnage de l'Histoire et met en lumière des lieux hautement emblématiques du patrimoine.

Le reportage est constitué d'images d'archives, d'iconographies, de reconstitutions, ainsi que de visites de différents lieux en lien avec le sujet évoqué. Chaque séquence est entrecoupée d'entretiens avec des spécialistes (historiens, écrivains, archéologues, conservateurs de musée, etc.).

Liste des épisodes inédits

Molière et ses mystères

Description
A l'occasion des 400 ans de sa naissance, ce numéro retrace le destin de Jean-Baptiste Poquelin, dit Molière, célèbre comédien et dramaturge français.

Première diffusion
  :

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouve notamment :
 l'Hôtel d'Alfonce et la Maison du Barbier Gely à Pézenas
 le Château de Cadillac en Gironde

Liste des principaux intervenants

L'incroyable épopée de Richard Coeur de Lion

Description
Ce numéro brosse le portrait de Richard Cœur de Lion, roi d'Angleterre et figure emblématique du Moyen Âge, qui participa notamment à la Troisième croisade.

Elevé à Poitiers, Richard fait ses premières armes en luttant contre son père Henri II à l'occasion d'une révolte familiale. Couronné roi d'Angleterre, il embarque ensuite pour participer à la Troisième Croisade aux côtés du roi de France Philippe Auguste afin de reconquérir Jérusalem. Alors qu'il combat contre Saladin, il apprend que son frère Jean tente de s'emparer du trône.

Richard doit alors rentrer mais est capturé en chemin par l'empereur du Saint Empire Romain Germanique. Libéré contre rançon, il revient en Angleterre et reconquiert rapidement les forteresses prises par son frère Jean. Il revient ensuite en France où son destin bascule sous les murs du Château de Châlus.

Première diffusion
  :

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouve notamment :

Le site de la Poterie à Hennebont a notamment servi de décor en avril 2021 pour le tournage de scènes de reconstitutions historiques impliquant des chevaliers et des hommes en tunique. La séquence met en scène un tournoi de chevalerie au .

Liste des principaux intervenants

Marie de Roumanie, l'étonnante reine des Carpates

Description
Ce numéro brosse le portrait de Marie de Saxe-Cobourg-Gotha, qui devint reine de Roumanie en 1914 et qui s'engagea comme infirmière volontaire de la Croix-Rouge pour aider les malades et les blessés durant la Première Guerre mondiale.

Diffusions
  :  (France 3)
  :  (TV5 Monde)

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouve notamment les principaux châteaux de Roumanie, dont le château de Bran, la célèbre demeure du comte Dracula.

Liste des principaux intervenants

Le grand Condé : Le rival de Louis XIV

Description
Ce numéro brosse le portrait de Louis II de Bourbon-Condé, cousin de . Général français pendant la guerre de Trente Ans, il fut l'un des meneurs de la Fronde des princes.

Après avoir sauvé le royaume du jeune Louis XIV de l'armée espagnole à l'âge de 21 ans, il trahit le roi et est déchu de tous ses titres et de ses biens.

L'émission brosse le portrait d'un homme complexe et terriblement ambitieux, mais également tacticien hors pair.

Première diffusion
  :  (France 3)
  :  (TV5 Monde)

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouve notamment :
 Le château de Chantilly
 la chapelle des Cœurs du domaine de Chantilly

Liste des principaux intervenants

Mata Hari, l'espionne mise à nu

Description
Ce numéro revient sur le destin de Margaretha Geertruida Zelle, connue sous le nom de « Mata Hari », célèbre danseuse et courtisane néerlandaise, fusillée pour espionnage pendant la Première Guerre mondiale.

L'émission revient sur son enfance aux Pays-Bas où elle naît sous le nom de Margaretha au sein d'une famille aisée, puis sur son séjour en Indonésie et sur l'île de Java. Elle fait également découvrir les différents palaces de Paris où elle devient une égérie de la Belle Époque, avant de quitter le feu des projecteurs et de devenir un agent double lorsqu'éclate la Première guerre mondiale.

Première diffusion
  :

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouve notamment :
 Le théâtre des Folies Bergère, le Grand Hôtel, la Prison Saint-Lazare et le musée national des Arts asiatiques - Guimet à Paris
 Le Fries Museum à Leeuwarden
 L'American Hotel à Amsterdam

Liste des principaux intervenants

Jeanne de Belleville, pirate par amour

Description
Ce numéro brosse le portrait de Jeanne de Belleville, surnommée « la Tigresse bretonne » et célèbre corsaire du .

Voulant se venger du roi de France qui a fait décapiter son mari, cette fille du seigneur de Belleville sema la terreur sur les côtes vendéennes au XIVe siècle, attaquant les navires marchands du royaume et massacrant leurs équipages.

L'émission brosse le portrait d'une femme à la volonté de fer et combattante redoutable, capable de diriger des centaines d'hommes sur terre comme sur mer.

« L'idée du thème est venue du producteur de l'émission qui, à la suite de la lecture du roman d'Élie Durel, Jeanne de Belleville - Corsaire par amour ou La tigresse bretonne, sur cette femme devenue pirate par vengeance et par amour, a trouvé son destin très inspirant » explique la réalisatrice Juliette Guérin.

Première diffusion
  :

Avis de la presse
L'hebdomadaire La Vie note : « Ce documentaire comprend trois parties, la première assez convenue sur l'histoire de Jeanne jusqu'à la mort de son premier mari, la seconde plus intéressante sur sa transformation en une authentique pirate. [..] La dernière, très instructive, présente ce qu'est ensuite devenu le monde de la piraterie, notamment avec la découverte de l'or en Amérique latine. L'ensemble offre un beau portrait d'une femme étonnante, amoureuse, courageuse, et battante ».

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouvera notamment :

Lors du tournage à la Malouinière de la Ville Bague, la réalisatrice explique :

Liste des principaux intervenants

Marguerite d'Angoulême : la perle de François

Description
Cette émission brosse le portrait de Marguerite de Navarre, appelée aussi Marguerite de Valois-Angoulême, sœur du roi François  et reine de Navarre

Femme d'influence, elle œuvra pour promouvoir le français comme langue officielle du pays et négocia la libération de son frère lorsque celui-ci fut de l'empereur du Saint-Empire Charles Quint.

L'émission brosse le portrait d'une femme de caractère qui dénonce les dérives de l'Église et prend des positions fortes pour défendre la condition des femmes de son temps.

Première diffusion
  :

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouvera notamment :
 Le Château des ducs d'Alençon
 La Basilique Notre-Dame d'Alençon
 Le Château de Nérac.
 Le temple protestant de l'Oratoire du Louvre.
 Le château de Pau

Liste des principaux intervenants

Albert  de Monaco, le prince des océans

Description

À l'occasion du centenaire de sa mort, ce numéro retrace le destin du prince Albert  de Monaco.

L'émission brosse d'un homme pacifiste qui n'hésite pas à intervenir personnellement auprès de l'empereur Guillaume II afin de tenter d'éviter la Première Guerre mondiale. Souverain moderne et visionnaire, il est également l'un des tout premiers à alerter sur la nécessité de préserver l'environnement et en particulier les océans.

Interviewé par la chaîne Monaco Info lors du tournage de l'émission, Stéphane Bern déclare  :

Première diffusion
  :

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouvera notamment :

 Le Palais princier de Monaco
 l'Opéra de Monte-Carlo
 le château de Marchais en Picardie
 le Musée océanographique de Monaco.

Liste des principaux intervenants

Diana, cette illustre inconnue

Description

Quasiment 25 ans jour pour jour après sa mort tragique dans un accident de voiture à Paris, ce numéro retrace le destin de Diana Spencer, première épouse du prince Charles de Galles et figure mondiale de la cause humanitaire.

Ce numéro revient notamment sur les raisons qui ont conduit Diana Spencer à accepter d'épouser le prince Charles, héritier du trône, et sur la manière dont son entrée dans la famille royale britannique a transformé sa vie et son image.

Première diffusion
  :

Liste des principaux intervenants
 Philip Thurle - journaliste
 Anne-Elizabeth Moutet - journaliste
 Paul Burrell - écrivain et majordome de Diana
 Richard Kay - correspondant au Daily Mail et ami personnel de Diana
 Andrew Morton - écrivain et ami personnel de Diana
 Marc Roche - correspondant du magazine Le Point à Londres
 Ingrid Seward - écrivaine
 Dickie Arbiter - ancien porte-parole de la reine Elizabeth II
 Jayne Fincher - photographe spécialisée de la famille royale
 Jacques Azagury - créateur de mode, ami personnel de Diana
 Patrick Bard - photographe
 Frédéric Maillet - urgentiste
 Père Yves-Marie Clochard-Bossuet - prêtre

Élisabeth II, notre Reine...

Description
Numéro spécial en raison de sa disparition, l'année de son jubilé de platine, les 70 ans de son règne, ce numéro revient sur le portrait de la reine du Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord ainsi que de plusieurs pays du Commonwealth Élisabeth II.

Il s'agit en partie d'une rediffusion de l'émission du 29 mai 2012 déjà consacrée à la souveraine, à l'occasion de son jubilé de diamant, qui a été remanié avec plus de détails et nouvelles découvertes, prenant en compte notamment les éléments de sa vie de 2012 à 2022 à l'occasion de sa disparition. L'émission revient sur les événements majeurs de son règne et tente de décrypter sa personnalité grâce à de nombreux témoignages et à des archives royales, ainsi que différents témoignages de membres de la famille royale et de chefs d'état qui l'ont côtoyés.

.

Première diffusion
  :

Accueil critique

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouve notamment le Château de Windsor et le Palais de Buckingham.

Liste des principaux intervenants

Rosa Bonheur, la fée des animaux

Description

À l'occasion du bicentenaire de sa naissance, ce numéro brosse le portrait de la peintre et sculptrice française Rosa Bonheur, spécialisée dans la représentation des animaux.

L'émission revient notamment sur son amitié avec Buffalo Bill, sur son refus de se marier ou encore sur les femmes qui l'ont entouré comme Nathalie Micas, avec laquelle elle va passer 40 ans de sa vie, ou encore Anna Klumpke, une peintre américaine dont elle fera sa légataire universelle.

Le reportage présente Rosa Bonheur comme une icône de l'émancipation des femmes, s'habillant avec des pantalons (un vêtement pourtant réservé aux hommes), et comme une femme indépendante, déterminée à vivre de son art en ne dépendant de personne.

Première diffusion
  :

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouve notamment :
 le Musée de l'atelier Rosa-Bonheur situé dans le château de By en Seine-et-Marne.
 le Musée des Beaux-Arts de Bordeaux
 le Musée de la Légion d'honneur
 le Musée d'Orsay, où une exposition spéciale lui est consacrée pour le bicentenaire de sa naissance

Liste des principaux intervenants

Ragnar, le Viking qui a terrorisé Paris

Description

Ce numéro spécial est consacré à Ragnar Lodbrok, roi semi-légendaire de Suède et du Danemark, et plus globalement aux Vikings, un peuple d'explorateurs, commerçants mais aussi de pirates scandinaves, ainsi que sur la manière dont ils ont marqué l'histoire de la Normandie.

L'émission s'attache à décrypter les us et coutumes de ce peuple de guerriers venus de Scandinavie, leur société et leurs croyances, en tentant d'aller au delà de leur réputation de barbares sanguinaires.

Le reportage s'attarde ensuite sur Ragnar Lodbrok, un roi semi-légendaire dont le mythe a été enrichi au fil des siècles. Ce numéro le présente comme un homme audacieux et cruel, mais également rusé et séducteur, dont les exploits et les conquêtes semblent plus tenir de la légende que de la réalité.

Première diffusion
  :

Lieux de tournage
Parmi les lieux visités par l'émission, on retrouvera notamment :
 la vallée de Nærøyfjord en Norvège
 le parc archéologique d'Ornavik dans le Calvados.

Liste des principaux intervenants

Diffusion
L'émission est diffusée le lundi en prime-time sur France 3, à partir du . Chaque numéro dure entre 1 heure 30 et 2 heures.

Audiences

Articles connexes
 Saison 15 (2021) de Secrets d'histoire (saison précédente)

Liens externes
 Secrets d'histoire sur le site de france.tv.

Notes et références

S16
Émission diffusée sur France 3
Émission de télévision produite en France
Émission de télévision historique

Saison 16 de Secrets d'histoire


Kødbyen er en dansk dokumentarfilm fra 1936 instrueret af H. Andersen efter eget manuskript.

Handling
Hver dag ankommer med skibe, tog og biler en stor mængde både levende og slagtede dyr til Kødbyen: ca. 120.000 okser, 190.000 kalve, 57.000 får, 350.000 svin og 11.000 heste årligt - i alt ca. 60 mio. kg kød. Der er dyrlægekontrol for mund- og klovsyge straks ved ankomsten. Herefter slagtes dyrene, flås, skæres op og hænges til afkøling. Det ses hvordan kreaturer, kalve, får og grise bliver gennet ind i slagtehallen og hele processen dér. Også rensning af maver, tarme og hoveder. De fleste kreaturer kommer dog til Kødbyen i slagtet tilstand. Trikinundersøgelser (før og nu). Endelig salgshallen, hvor der handles med håndslag. Under jorden ligger hele det tekniske set-up for varme, kulde og elforsyning i 2,5 km tunneller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1936
Danske film omhandlende København i 1900-tallet

Kødbyen (dokumentarfilm)


Charlotte Vandermeersch, née le  à Audenarde (Belgique), est une actrice belge flamande.

Biographie

Charlotte Vandermeersch est diplômée en 2005 de l'Institut Herman Teirlinck d'Anvers en Master en art dramatique.

Elle joue dans de nombreuses productions théâtrales avec, entre autres, SKaGeN, Wunderbaum et Abattoir Fermé. Avec Maaike Neuville, elle met en scène sa propre production théâtrale Le Baiser de la femme araignée.

Dans les premières années, elle joue principalement des rôles de soutien et d'invité. En 2010, elle décroche deux rôles principaux, dans la série télévisée Day and Night et dans le film Turquaze. En 2012, elle tient le rôle principal dans la série télévisée Deadline 14/10 ainsi que dans sa suite, Deadline 25/5, diffusée sur VTM au printemps 2014. Cette année-là, elle joue également le rôle de Linda Schools dans le long métrage Bowling Balls. En 2016, elle tient un rôle principal dans Belgica de Felix Van Groeningen.

De 2012 à 2020, elle est affiliée en permanence à la troupe de théâtre LAZARUS.

Elle est en couple avec le réalisateur Felix Van Groeningen. En mai 2018, ils ont eu un fils, Rufus.

Filmographie partielle

Au cinéma

Comme réalisatrice
 2022 : Le otto montagne (coréalisé avec Felix Van Groeningen)

Comme scénariste
 2012 : The Broken Circle Breakdown (Alabama Monroe - collaboration au scénario)
 2022 : Le otto montagne (avec Felix Van Groeningen)

Comme actrice

 2004 : Aan Zee : Anna (court métrage)
 2005 : The Sunflyers : Shana (court métrage)
 2005 : Knokke Boulevard : Secretaresse (court métrage)
 2006 : Mama (court métrage)
 2007 : Dagen zonder lief : Ingrid
 2007 : Stagman : Corazon (court métrage)
 2008 : (N)Iemand : Pianiste
 2008 : Loft : Vicky Willems
 2009 : Helsinki : Naomi (court métrage)
 2009 : La Merditude des choses : konijn
 2010 :  : Sarah
 2012 : L'Âge de glace 4 : La Dérive des continents : Shira (voix off flamande)
 2014 : Bowling Balls : Linda Schools
 2016 : Menace sur la Maison Blanche (De premier) : Eva
 2016 : Belgica : Isabelle
 2018 : Catacombe : Debbie
 2019 : Adoration : Lorette Batts

À la télévision

 1999 : Flikken : Es (épisode Partners)
 2007 : Witse : Annick (épisode Soirée privée)
 2010 :  : Nathalie Sanders (série télévisée)
 2011 :  : Red Sonja (série télévisée)
 2011, 2013, 2016, 2019 :  : différents rôles (émission télévisée)
 2011 :  : Liesje (série télévisée)
 2011 :  : Greet Verbeeck (série télévisée)
 2012-2013 : Salamandre : la mère de Gil Wolfs (série télévisée)
 2012 :  : Marianne Smidt (série télévisée)
 2012 : Code 37 : Dj Isis (épisode Sterrenstof)
 2013 :  : prinses Axioma (série télévisée)
 2014 :  : Marianne Smidt (série télévisée)
 2015 :  : Valerlie (série télévisée)
 2017-2020 :  : Charlotte (série télévisée)
 2020 :  : Verschillende Rollen (programme de télévision)
 2020 :  : elle-même (série documentaire)
 2021 :  : Dame REJECT INC. (épisode 1)

Théâtre
 Het Schaampaard (Luxemburg vzw)
 De noces de Judith Vindevogel (de Roovers, collectif de théâtre musical Walpurgis et het Spectra Ensemble)
 Het fluistertheater van Floor, Oto en Titus (Michael De Cock)
 Mistinguett (sélection jeune théâtre, Theater aan Zee)
 Laura exterieur (SKaGeN)
 Tinseltown (Abattoir Fermé)
 Kamp Jezus (Wunderbaum, NTGent et Rotterdamse Schouwburg)
 Deurdedeurdeur (SKaGeN)
 Zilke – dood en ontwaken (compagnie de théâtre musical Walpurgis et [[Flat Earth Society (groupe) |Flat Earth Society]])
 Uptijd (Norfolk en association avec Artemis)
 Soepkinders () de Gerda Dendooven (coproduction HETPALEIS et Laika)
 Wat is drinken? (LAZARUS, 2011)
 Niets is onmogelijk (LAZARUS, 2012)
 De idioot, d'après Fiodor Dostoïevski (LAZARUS, 2013)
 KARAMAZOW, d'après Fiodor Dostoïevski (LAZARUS, 2016)
 Zwanemans (coproduction HETPALEIS, avec Opera Ballet Vlaanderen, 2016)
 BUZZ (Kopergietery, LAZARUS et KGbe, 2018)

 Distinctions

 David di Donatello 2023 : Meilleur scénario adapté pour Les Huit Montagnes  Charlotte Vandermeersch: Awards, sur l'''Internet Movie Database

Notes et références

Liens externes

 VTi - Personnes - Charlotte Vandermeersch, Institut flamand du théâtre

Naissance en novembre 1983
Naissance à Audenarde
Actrice belge de cinéma
Actrice belge de télévision
Actrice belge de théâtre
Scénariste belge de cinéma
Réalisatrice belge

Charlotte Vandermeersch


نادي جمعية اتحاد إمزورن هو نادٍ رياضي مغربي من مدينة إمزورن ممارس بدوري الدرجة الثالثة المغربي .

وصلات خارجية

  /موقع إمزورن اليوم الاخباري مهتم بالرياضة بشمال المغرب.

أندية كرة قدم في المغرب

نادي اتحاد إمزورن


في دورة رولان غاروس الدولية عام 1914 فاز في بطولة فردي الرجال اللاعب ( الفرنسي) ماكس ديسوجايس (Max Decugis).

الأبطال

مراجع

دورات رولان غاروس
دورة رولان جاروس
رياضة فرنسية في 1914
كرة المضرب في 1914

البطولات الفرنسية 1914 (كرة مضرب)


SK Sigma Olomouc, Olomouc merkezli Çek futbol kulübü. 1919'da kurulan bu kulüp, iç saha maçlarını 12.541 kişi kapasiteli Andrův Stadyumu'nda oynamaktadır.

 1919 - FK Hejčín Olomouc (Fotbalový klub Hejčín Olomouc)
 1920 - SK Hejčín Olomouc (Sportovní klub Hejčín Olomouc)
 1947 – Hejčínský SK Banské a Hutní Olomouc (Hejčínský Sportovní klub Banské a Hutní Olomouc)
 1948 – ZSJ BH Olomouc (Základní sportovní jednota Banské a Hutní Olomouc)
 1949 – Sokol MŽ Olomouc (Sokol Moravské železárny Olomouc)
 1952 – Sokol Hanácké železárny Olomouc
 1953 – DSO Baník MŹ Olomouc (Dobrovolná sportovní organizace Baník Moravské železárny Olomouc)
 1955 – TJ Spartak MŽ Olomouc (Tělovýchovná jednota Spartak Moravské železárny Olomouc)
 1960 – TJ MŽ Olomouc (Tělovýchovná jednota Moravské železárny Olomouc)
 1966 – TJ Sigma MŽ Olomouc (Tělovýchovná jednota Sigma Moravské železárny Olomouc)
 1979 – TJ Sigma ZTS Olomouc (Tělovýchovná jednota Sigma ZTS Olomouc)
 1990 – SK Sigma MŽ Olomouc (Sportovní klub Sigma Moravské železárny Olomouc, a.s.)
 1996 – SK Sigma Olomouc (Sportovní klub Sigma Olomouc, a.s.)

Kaynakça

Dış bağlantılar

SK Sigma Olomouc


Britain's Best Sitcom was a BBC media campaign in which television viewers were asked to decide the best British situation comedy. Viewers could vote via telephone, SMS, or BBC Online. This first round of voting was conducted in 2003, after which the BBC published a list of the top 100 selections. From this list, they produced a 12-episode television series broadcast by BBC Two from January through to March 2004.

The series was a retrospective that examined the history and qualities of the contending programmes. In the first episode, Jonathan Ross summarised the progress of the poll and presented video clips from the 50 sitcoms that received the most votes. Each of the next ten weekly episodes, one hour in length, focused on one sitcom. In each episode, a different celebrity presenter advocated a particular sitcom, delivering 20 reasons why it deserved viewers' votes. The sitcom's writers and actors, as well as celebrity viewers, also shared their own perspectives and memories. In the 90-minute series finale, transmitted live, Jonathan Ross announced the top sitcom to be Only Fools and Horses, with Blackadder in second place and The Vicar of Dibley in third place.

Notably, all finalists were BBC productions, with ITV and Channel 4 sitcoms not appearing (Father Ted, the highest-ranked non-BBC sitcom, was at number 11).

Episodes

Results

References

Further reading

External links
 Radio Times billings

BBC television documentaries
BBC television comedy
2004 in British television
2004 British television series debuts
2004 British television series endings
Top television lists
British television-related lists

Britain's Best Sitcom


Calvin Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Calvin Township (Kansas)
 Calvin Township (Michigan)
 Calvin Township (Oklahoma)

Calvin Township


Johann Christoph Bach (16 iunie 1671 - 22 februarie 1721) a fost un muzician al familiei Bach. El a fost cel mai mare dintre frații lui Johann Sebastian Bach care au supraviețuit copilăriei.

Viața

Johann Christoph s-a născut la Erfurt în iunie 1671, cu câteva luni înainte ca familia să se mute la Eisenach, unde Johann Sebastian s-a născut paisprezece ani mai târziu ca ultimul copil.  În 1686, Johann Christoph a fost trimis la Erfurt pentru a studia sub Johann Pachelbel pentru următorii trei ani.  Până la sfârșitul uceniciei sale a fost organist în biserica Sf. Toma din acest oraș pentru o scurtă perioadă de timp, urmată de câteva luni la Arnstadt, unde locuiau mai multe rude Bach.

În 1690 Johann Christoph a devenit organist la Michaeliskirche la Ohrdruf. În octombrie 1694 s-a căsătorit cu Dorothea von Hof.   Mama sa Maria Elisabeth Lämmerhirt murise la începutul acelui an, iar tatăl său, Johann Ambrosius Bach, a murit în martie anul următor. Doi frați mai mici, Johann Jacob și Johann Sebastian , care până atunci locuiau cu tatăl lor în Eisenach, au venit să locuiască cu familia lui Johann Christoph din Ohrdruf. La vremea aceea, Johann Jacob avea treisprezece ani, iar Johann Sebastian nici măcar zece. Cei cinci fii ai lui Johann Christoph s-au născut între 1695 și 1713.

Johann Christoph a devenit profesorul de clape al fratelui său cel mai mic sau, cel puțin, Johann Sebastian "a pus bazele tehnicii sale de tastatură" sub îndrumarea fratelui său cel mai mare.  Primele biografii ale lui Johann Sebastian sunt povestite de o anecdotă:

Totuși, fratele nu murise "la scurt timp după aceea".  După ce a rămas cu fratele său timp de cinci ani, Johann Sebastian a părăsit Ohrdruf, alături de corul Conventului Sf. Mihail de la Lüneburg.  În jurul timpului, Johann Sebastian a părăsit Lüneburg câțiva ani mai târziu a compus un Cappricio pentru fratele său cel mai mare, BWV 993.  În anii care au urmat, Johann Christoph a copiat mai multe compoziții ale fratelui său mai mic.

Toți fiii lui Johann Christoph au devenit muzicieni, trei dintre ei la Ohrdruf.  A murit, la 49 de ani, în Ohrdruf.

Note

Nașteri în 1642
Nașteri pe 6 decembrie
Compozitori germani
Decese pe 31 martie
Decese în 1703
Oameni din Turingia

Johann Christoph Bach


الداية مسلسل سوري إنتاج 2003 من تأليف فؤاد شربجي وإخراج بسام سعد.

يرصد المسلسل فترة زمنية من حياة المجتمع السوري أثناء الاحتلال الفرنسي وفي أوائل الحرب العالمية الثانية.ينتمي إلى مسلسلات التراث الشامي.

أبطال العمل

 نادين
 أسعد فضه
 رفيق سبيعي
 صباح جزائري
 وائل رمضان
 سلافة معمار
 زهير عبد الكريم
 هاني الروماني
 عابد فهد
 فراس إبراهيم

مصادر

مسلسلات تلفزيونية تاريخية سورية
مسلسلات شامية سورية
مسلسلات تلفزيونية بدأ عرضها في 2003

الداية (مسلسل سوري)


Eftirherma er persóna sem hefur þá hæfileika að geta hermt eftir fólki og þekktum einstaklingum. Þekktar eftirhermur á Íslandi eru Pálmi Gestsson og Sólmundur Hólm Sólmundarson.

Grín
Sviðslistir

Eftirherma


An Rhaphidophora crassifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker. An Rhaphidophora crassifolia in nahilalakip ha genus nga Rhaphidophora, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhaphidophora (Araceae)

Rhaphidophora crassifolia


Yusuf Nâbi, (Osmanlı Türkçesi: نابی) Nabî, d. 1642; Urfa - ö. 13 Nisan 1712; İstanbul), Divan Edebiyatı şairi.

Hayatı
1642 senesinde Urfa'da doğan Yusuf Nâbi yokluk ve sefalet içinde yaşayarak büyür ve 24 yaşındayken de İstanbul'a gider. Burada eğitimine devam ederek şiirleri ile tanınmaya başlar. Paşa vefat edince ise Halep'e gider. İstanbul'da geçirdiği dönemde birçok önemli isimle arkadaşlıkları olur, sarayla da bazı ilişkiler kurar. Bunun da etkisiyle, Halep'te geçirdiği yıllarda (yaklaşık 25 yıl) devletin sağladığı imkânlarla rahat bir hayat sürdürür. Eserlerinin çoğunu Halep'te geçirdiği bu yıllarda kaleme alır. Daha sonra arasının da iyi olduğu Halep Valisi Baltacı Mehmet Paşa Sadrazam olunca Nâbi'yi yanına alır. Bu dönemlerde Nâbi, Darphane Eminliği, Başmukabelecilik gibi görevlerde bulunur. Ayrıca, bazı kaynaklara göre Nâbi aynı zamanda çok güzel bir sese sahiptir ve müzik konusunda da fazlasıyla başarılıdır. "Seyid Nuh" ismiyle bazı besteleri olduğu bilinir. Nâbi, İstanbul'da 1712 yılında ölür. Kabri Karacaahmet Mezarlığı'nda Miskinler Tekkesi'ne giden yolun sol kenarında olup, II. Mahmut ve II. Abdülhamit tarafından tamir ettirilir. Nabi bazı kaynaklara göre esprilidir.

Dönemi, çalışmaları

Nâbi, Osmanlı'nın duraklama devrinde yaşamış bir şairdi, idare ve toplumdaki bozukluklara şahit oldu. Çevresindeki bu negatif olgular onu didaktik şiir yazmaya itmiş, eserlerinde devleti, toplumu ve sosyal hayatı eleştirmesine neden olmuştur. Ona göre şiir, hayatın karşılaşılan sorunların ve günlük hayatın içinde olmalı, hayattan, insandan ve insanî konulardan izole edilmemelidir. Bu yüzden şiirleri hayat ile alâkalı, çözümler üretmeye çalışan, yer yer nasihatta bulunan bir şairdir. Eserlerinin herkes tarafından anlaşılması ve hayatla iç içe olmasını istemesindendir belki de, kullandığı dil yalın ve süssüzdür.

"Bende yok sabr u sükûn, sende vefadan zerre; İki yoktan ne çıkar fikredelim bir kere."

Nâ ve bî kelimeleri Farsça 'yok' manasına gelmektedir. Bu beyitte Nabî mahlasının oluşumunu belirtmektedir.

Eserleri
 Hayr-âbâd
 Hayriyye
 Tuhfetü'l Harameyn
 Sûrnâme

Ayrıca bakınız
 Dîvân edebiyatı

Kaynakça

1642 doğumlular
1712 yılında ölenler
Divan edebiyatı şairleri
Osmanlı şairleri
Şanlıurfa doğumlular
Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler

Nâbi


A greve de 2021 da Kellogg é uma greve trabalhista em andamento iniciada em 5 de outubro e envolve cerca de 1.400 trabalhadores da fabricante de alimentos Kellogg's, sindicalizados como membros do Sindicato Internacional dos Trabalhadores de Panificação, Confeitaria, Tabaco e Grãos (SITPCTG). A greve foi provocada por divergências entre o sindicato e a empresa a respeito dos termos de um novo contrato de trabalho, com pontos de discórdia em relação ao atual sistema salarial de dois níveis, assistência médica, férias, benefícios de aposentadoria, ajustes de custo de vida e férias. A greve afetou todas as fábricas de produção de cereais da Kellogg nos Estados Unidos, consistindo em fábricas em Battle Creek, Michigan; Omaha, Nebraska; Lancaster, Pensilvânia; e Memphis, Tennessee. É uma das várias greves conduzidas pelo SITPCTG em 2021, incluindo ações de greve contra a Frito-Lay e a Nabisco.

A greve é a primeira a afetar a fábrica da Kellogg em Battle Creek desde 1972 e a primeira na fábrica de Lancaster desde 1985.

Contexto

A Kellogg é uma fabricante americana de alimentos que obtém aproximadamente um terço de seus lucros de sua linha de cereais matinais, que inclui marcas como Froot Loops e Frosted Flakes. Nos Estados Unidos, a empresa operava quatro fábricas de produção de cereais em Battle Creek, Michigan (também onde a empresa está sediada); Omaha, Nebraska; Lancaster, Pensilvânia ; e Memphis, Tennessee. No início de outubro de 2021, a empresa já vinha negociando há mais de um ano com o Sindicato Internacional dos Trabalhadores de Panificação, Confeitaria, Tabaco e Grãos (SITPCTG), sindicato que representa cerca de 1.400 trabalhadores nessas fábricas. O sindicato e a empresa tiveram um relacionamento difícil nos últimos anos, com a empresa realizando um locaute em sua fábrica de Memphis em 2013 e 2014, demitindo cerca de 187 trabalhadores em sua fábrica de Battle Creek em 2018 e, em setembro de 2021, anunciando que estariam demitindo cerca de outros 200 funcionários daquela fábrica, a maioria dos quais seriam funcionários sindicalizados. Um trabalhador, ao descrever a situação na fábrica de Lancaster, comparou-a a uma "morte de mil cortes". Enquanto o contrato entre sindicato e empresa havia expirado em 2020, uma prorrogação renovou o contrato existente até outubro de 2021.

Em 8 e 9 de setembro de 2021, ambos os lados apresentaram suas propostas para um novo contrato e iniciaram discussões sobre elas. No entanto, durante as negociações, as partes não chegaram a um acordo sobre várias questões importantes, incluindo políticas relativas a cuidados de saúde, férias, benefícios de aposentadoria e tempo de férias. Em particular, a Kellogg estava procurando expandir um sistema de funcionários de dois níveis composto de funcionários "legado" e "transitório". De acordo com o sistema que estava em vigor no contrato anterior de cinco anos, os funcionários transitórios recebiam menos pagamento (cerca de US $ 12 por hora a menos) e benefícios reduzidos em comparação com os funcionários antigos, mas apenas 30% de todos os funcionários podiam ser classificados como transitórios. A Kellogg, no entanto, estava tentando remover esse limite, que o sindicato alegou que faria com que a maioria dos funcionários fosse classificada como transitória. O sindicato se opôs a essas mudanças e também afirmou que a empresa estava ameaçando transferir algumas obras de produção para o México se essas mudanças não fossem implementadas. Em resposta, o presidente local da SITPCTG de Nebraska, Daniel Osborn, disse: "Muitos americanos provavelmente não têm muitos problemas com os chapéus da Nike ou da Under Armour sendo feitos em outro lugar ou até mesmo em nossos veículos, mas quando eles começam a fabricar nossa comida onde eles estão fora do controle do FDA e do controle da OSHA, eu tenho um grande problema com isso." Além disso, o presidente da SITPCTG Local 3G afirmou que a empresa estava buscando eliminar os ajustes de custo de vida e deixar de oferecer pensões aos novos funcionários.

Curso da greve

A greve começou à 1h do dia seguinte, 5 de outubro de 2021, com piquetes começando fora das instalações da Kellogg. A greve afetou todas as quatro instalações americanas de produção da Kellogg, com todas elas encerrando as operações. No mesmo dia, a empresa afirmou que estava "implementando planos de contingência" para reduzir as interrupções no fornecimento,com um sindicalista declarando que a empresa tentaria trazer fura-greves.Posteriormente, a empresa esclareceu que usaria "funcionários assalariados e recursos de terceiros" para cobrir os grevistas. Além disso, a Newsweek informou que ainda não estava claro se a greve afetaria significativamente o fornecimento de produtos da Kellogg. Pouco depois do início da greve, o prefeito de Battle Creek, Mark Behnke, pediu a ambos os lados que voltassem às negociações. Falando ao HuffPost, um porta-voz do sindicato afirmou que, embora o sindicato não estivesse oficialmente instituindo um boicote, "apoiadores e consumidores certamente poderiam apoiar os trabalhadores da Kellogg e sua luta por um contrato justo ao escolher NÃO comprar os cereais da Kellogg enquanto a greve estiver em andamento." Segundo o sindicato, a greve é indefinida e vai continuar até que um novo contrato seja fechado. Em 11 de outubro, empreiteiros terceirizados começaram a chegar às fábricas da Kellogg para substituir os trabalhadores em greve. No dia seguinte, a Kellogg's divulgou um comunicado à imprensa em que esclarecia os "mitos" e "fatos" da proposta de contrato e das condições de trabalho em suas fábricas. Em seguida, o presidente do Local 50G de Omaha declarou que estava recomendando aos grevistas que retornassem ao trabalho por um período de 90 dias nos termos do contrato anterior, enquanto um novo contrato poderia ser ratificado. Apesar disso, um negociador da Local 50G afirmou em 13 de outubro que as negociações continuavam em um impasse. Naquele mesmo dia, uma grande manifestação foi realizada perto da fábrica que contou com a presença de apoiadores da greve e membros de vários outros grupos sindicais, incluindo membros da Federação do Trabalho de Omaha da AFL-CIO. O presidente da passeata foi o presidente emérito daquela federação, que já havia trabalhado na fábrica da Kellogg. Na mesma época, uma fotografia de um grevista fazendo piquete durante uma tempestade torrencial em Omaha em 12 de outubro se tornou viral online, com muitos compartilhando a imagem e comentando em apoio à greve.

Em 14 de outubro, vários membros do Legislativo de Nebraska, incluindo Carol Blood, Megan Hunt, Mike McDonnell e Tony Vargas, divulgaram um comunicado à imprensa em apoio aos grevistas e instando a Kellogg a negociar de boa fé com o sindicato. No dia seguinte, a Newsweek relatou que a Kellogg havia divulgado um anúncio buscando trabalhadores substitutos dispostos a "cruzar a linha do piquete" e ajudar na produção enquanto a greve estava ocorrendo, com o anúncio declarando: "Embora essas posições sejam temporárias no momento, eles poderiam levar a oportunidades permanentes no futuro."

Acordo proposto

Em 2 de dezembro, a administração da Kellogg e a liderança da SITPCTG anunciaram um acordo provisório para um contrato de cinco anos que teria aumentado os salários em 3% para os trabalhadores de longa data e estabelecido taxas salariais padrão para todos os funcionários classificados como "em transição", com o salário proposto começando em $22,76 para quando os trabalhadores forem contratados e recebendo um aumento de $0,90 por ano, durante os 6 primeiros anos. O acordo também daria a todos os funcionários transitórios uma promoção ao legado se eles tivessem trabalhado para a empresa por 4 anos, e teria incluído benefícios odontológicos e de visão aprimorados para todos os trabalhadores. Funcionários em transição também ganhariam tempo de férias adicional baseado em sua permanência na empresa. No entanto, o contrato também teria preservado o sistema salarial de duas camadas favorecido pela administração da empresa, cuja remoção era o objetivo principal do sindicato.

Anúncio de substituição de trabalhadores

Os membros do sindicato rejeitaram esmagadoramente o acordo provisório em uma votação de 5 de dezembro. Após a votação, em 7 de dezembro, a administração da Kellogg anunciou que buscaria substituir todos os 1.400 trabalhadores em greve.

Boicote e reação das mídias sociais
Após vários chamados nas redes sociais, feitas após o anúncio de que os trabalhadores seriam demitidos, um boicote foi iniciado. O subreddit r/antiwork, dedicado às discussões sobre a exploração dos trabalhadores pelos ricos e poderosos, começou uma campanha em solidariedade com os trabalhadores em greve para inundar o sistema de contratação da Kellogg que pretendia substituir os trabalhadores em greve. Os usuários do Reddit também criaram scripts automatizados para aplicar e superar as tentativas de Kellogg de bloquear aplicativos automatizados. Isso dificultou o recrutamento de trabalhadores substitutos para a Kellogg. No entanto, a Kellogg tentou responder usando agências de recrutamento em vez de recrutamento direto. O presidente Joe Biden levantou questões éticas sobre o comportamento de Kellogg, afirmando que "substituir permanentemente trabalhadores em greve é um ataque existencial ao sindicato e aos empregos e meios de subsistência de seus membros" e que "há muito tempo se opõe a substituições permanentes de grevistas e ... [apoia veementemente] a legislação proibiria essa prática".

Referências

Leitura adicional

2021 no Tennessee
Greves
Greves em 2021
Sindicalismo nos Estados Unidos da América
Kellogg's

Greve na Kellogg em 2021


المجموعة التونسية لخدمات السفر، هي كبرى شركات السياحة في تونس. أسست الشركة عام 1968 من قبل عزيز ميلاد أحد إطارات الديوان الوطني التونسي للسياحة. تخصصت الشركة في البداية في إستقبال ونقل المسافرين قبل أن تصبح ممثل وكالة الأسفار الألمانية نيكرمان في تونس. صاحبت الشركة النمو الكبير للسياحة في البلاد لتصبح شركة سياحية متكاملة حاضرة في كافة مراحل المنظومة السياحية. تملك الشركة 4 فنادق توفر طاقة إستيعاب تفوق 4000 سرير (حوالي 20% من طاقة إستيعاب كافة القطاع) كما تملك حصصا في عدة فنادق في البلاد. للشركة أيضا شراكة مع الشركة العربية الليبية للاستثمارات الأفريقية في إطار شركة «لايكو لتسيير الفنادق والمنتجعات» التي تدير عدة فنادق في القارة الإفريقية. إضافة لامتلاكها ل80 حافلة تسيطر الشركة على شركة الطيران الجديد تونس ثاني أكبر شركة للطيران في البلاد بعد الخطوط الجوية التونسية. للمجموعة أيضا شركات فرعية تنشط في صناعة اللف، الفلاحة، خدمات الكمبيوتر، وتجارة مواد الإعلامية. تملك الشركة أيضا 8% من بنك تونس العربي الدولي أكبر البنوك التونسية، 3% في الاتحاد الدولي للبنوك و15% في الشركة الدولية للإيجار المالي. يدير الشركة عزيز ميلاد صحبة نجله كريم.

فنادق المجموعة

من أبرز فنادق المجموعة:

 «فندق فينيسيا» بالحمامات (5 نجوم) بطاقة إستيعاب تبلغ 400 سرير.
 «صحراء بيتش» بالمنستير (3 نجوم) بطاقة إستيعاب تبلغ 2200 سرير.
 «نادي ألديانا» بالحمامات (4 نجوم) بطاقة إستيعاب تبلغ 750 سرير.
 «طبرقة بيتش» بطبرقة (4 نجوم) بطاقة إستيعاب تبلغ 460 سرير.

تأسيسات سنة 1968 في تونس
شركات أسست في 1968
شركات مقرها مدينة تونس
وكالات سفر

المجموعة التونسية لخدمات السفر


Lena Schöneborn (Troisdorf, 11. travnja 1986.) njemačka je moderna petobojka, olimpijska pobjednica, sedmerostruka svjetska i peterostruka europska prvakinja. S više od 30 odličja osvojenih na velikim natjecanjima smatra se najuspješenijom natjecateljicom u povijesti modernog petoboja.

Za svoja dostignuća odlikovana je Srebrnim lovorovim listom, najvišim njemačkim športskim odlikovanjem.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene stranice

Njemački športaši
Olimpijski pobjednici u atletici
Svjetski prvaci u atletici
Petobojci

Lena Schöneborn


Mojzesovo este o comună slovacă, aflată în districtul Nové Zámky din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.323 de locuitori.

Istoric
Localitatea Mojzesovo este atestată documentar din 1273.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Mojzesovo


İsmail Özeren (* 1. Januar 1985 in Keskin) ist ein türkischer Fußballspieler.

Karriere
İsmail Özeren begann mit dem Vereinsfußball in der Jugend von Keçiören Sportig A.Ş. und wechselte nach einem Jahr in die Jugend von Ankara Demirspor. Im Sommer 2003 erhielt er hier einen Profivertrag und machte bis zum Saisonende zehn Ligaspiele. Bereits nach eineinhalb Jahren verließ er diesen Verein und heuerte beim Ligakonkurrenten Hatayspor an. Hier konnte er sich auf Anhieb einen Stammplatz erkämpfen und spielte ein Jahr lang durchgängig.

Zur Rückrunde der Saison 2005/06 wechselte er zum Zweitligisten Çanakkale Dardanelspor und spielte er zweieinhalb Jahr lang in der Stammformation.

Zum Sommer 2008 wechselte er zum Traditionsklub Trabzonspor. Bei diesem Verein nahm er am Saisonvorbereitungscamp teil und wurde anschließend an den Drittligisten Trabzon Karadenizspor verliehen. Die nächste Spielzeit verbrachte er ebenfalls als Leihgabe, diesmal bei seinem ehemaligen Verein Dardanelspor.

Im Sommer 2010 verließ er Trabzonspor und spielte dann bei Bugsaş Spor und Adanaspor.

Zur Saison 2011/12 wechselte zum Zweitligisten Akhisar Belediyespor. Hier erreichte man völlig überraschend die Meisterschaft der TFF 1. Lig und damit den direkten Aufstieg in die Süper Lig. Zum Saisonende löste er nach gegenseitigem Einvernehmen seinen laufenden Vertrag auf und trennte sich von Akhisar Belediyespor.

Erfolge
 Mit Akhisar Belediyespor:
 2011/12 Meisterschaft der TFF 1. Lig
 2011/12 Aufstieg in die Süper Lig

Weblinks

Fußballspieler (1461 Trabzon)
Fußballspieler (Adanaspor)
Fußballspieler (Ankara Demirspor)
Fußballspieler (Bugsaşspor)
Fußballspieler (Dardanelspor)
Fußballspieler (Hatayspor)
Fußballspieler (Trabzonspor)
Türke
Geboren 1985
Mann
Fußballspieler (Akhisarspor)

İsmail Özeren


Sam Sanna, né le  à Lourdes (Hautes-Pyrénées), est un footballeur français. Il joue actuellement au poste de milieu relayeur ou latéral droit au Stade lavallois.

Biographie

Formation et débuts (2005-2020)

Après s'être brièvement essayé au rugby, Sam Sanna se tourne vers le ballon rond dès l'âge de six ans. Il s'inscrit dans le petit club des Boutons d'Or de Ger (Hautes-Pyrénées), où il est rapidement surclassé. Il intègre en 2012 le pôle espoirs de Castelmaurou, en compagnie d'Alban Lafont, pour deux ans de préformation. Il joue parallèlement au Tarbes PF en U14 et U15.

Du 29 mai au 1er juin 2014, il participe à la détection nationale U15, nouveau format de la « Coupe Nationale U15 », à Clairefontaine.

Arrivé au centre de formation du Toulouse FC en 2014, il gravit les échelons de la formation violette, gagnant la confiance de ses entraîneurs successifs (Anthony Bancarel, Jean-Christophe Debu et Denis Zanko). Sous contrat stagiaire, il s'attache également à poursuivre des études supérieures, entamant un DUT en gestion des entreprises et des administrations après avoir obtenu un baccalauréat ES mention bien. Quart de finaliste de la Coupe Gambardella en 2018 et capitaine de l'équipe réserve, il fait quelques apparitions dans le groupe professionnel en 2019 et signe son premier contrat professionnel sur le tard, en juin 2020.

Carrière professionnelle (depuis 2020)
La descente du TFC représente une opportunité pour le Bigourdan, qui fait ses débuts professionnels le 29 août 2020, lors d'une défaite (5-3) en Ligue 2 contre le Grenoble Foot 38. À l'issue d'une saison où il a disputé 26 matches avec l'équipe première, il prolonge de deux ans son contrat. Pour sa deuxième saison professionnelle, il participe en tant que remplaçant à la remontée du Téfécé en Ligue 1 et décroche le titre de champion de France de Ligue 2.

En juin 2022, il est prêté pour une saison au Stade lavallois où il est initialement en concurrence avec Anthony Gonçalves et Kévin Perrot dans un rôle de piston droit. Pour sa première titularisation il est aligné comme milieu relayeur, face à Guingamp. Il s'y montre particulièrement à son avantage et est désigné homme du match par Ouest-France. Absent de mi-août à début octobre en raison d'une entorse du genou, il inscrit son premier but au niveau professionnel le 15 octobre 2022 face au SM Caen, sur une passe de Julien Maggiotti, dans un match où il rayonne de nouveau au milieu de terrain. Il se blesse aux adducteurs en février et subit une intervention chirurgicale qui le rend indisponible jusqu'à la fin de la saison.

Le , date d'ouverture du marché des transferts estival, Sanna s'engage définitivement au Stade lavallois en paraphant un contrat de trois ans.

Style de jeu
Décrit comme sérieux et discret, Sam Sanna est joueur polyvalent. Milieu de terrain de formation, il est occasionnellement le numéro 10 du Toulouse FC en U17, où il se fait remarquer par sa vision du jeu et ses qualités techniques au-dessus de la moyenne. Il est capable d'évoluer devant la défense, en sentinelle, mais aussi un cran plus haut comme relayeur, son poste de prédilection. Il est replacé au poste d'arrière droit par Patrice Garande lors de sa première saison professionnelle.

Statistiques

Palmarès
Il est sacré champion de France de Ligue 2 avec le Toulouse FC le 7 mai 2022.

Notes et références

Liens externes

 Statistiques avancées : Sofascore ·  Fotmob

Naissance en mars 1999
Naissance à Lourdes
Footballeur français
Joueur du Toulouse FC
Joueur du Stade lavallois

Sam Sanna


Carl Schmid (* 5. November 1894 in Ennetbaden; † 13. April 1988 in Thônex), katholisch, heimatberechtigt in Oberehrendingen, heute zur Gemeinde Ehrendingen gehörend, war ein Schweizer Ingenieur.

Leben

Familie und Beruf
Carl Schmid, Sohn des Karl Schmid senior sowie der Marie geborene Volliman, widmete sich nach abgelegter Matura einem Ingenieursstudium an der ETH Zürich, das er mit dem Diplom abschloss. Schmid zog in der Folge 1918 nach Genf, dort trat er eine Ingenieurstelle beim Elektrotechnik-Unternehmen Société Anonyme des Ateliers de Sécheron an, für das er bis zu seiner Verabschiedung in den Ruhestand tätig war. Carl Schmid, der mit Marguerite, der Tochter des Henri Zbinden, verheiratet war, verstarb 1988 93-jährig in Thônex.

Carl Schmid, Erfinder des Fixpencil
Carl Schmid erfand 1929 den Minenhalter mit einem Klemmzange-Mechanismus, der es erlaubte, Minen verschiedenen Durchmessers zu verwenden. Im Folgejahr erwarb das Genfer Schreibwarenunternehmen Caran d'Ache das Patent und vertrieb den Minenschreiber unter dem heute noch bestehenden Markennamen Fixpencil.

Literatur
 Tribune de Genève vom 19. November 1982
 Mel Byars: The design encyclopedia, 2. illustrierte Ausgabe, L. King Pub., 2004, ISBN 087070012X. Seite 122.

Weblinks

 Fixpencil; Schlicht schön in der Online-Ausgabe der Neuen Zürcher Zeitung vom 9. Oktober 2006, abgerufen am 31. März 2012

Elektroingenieur
Erfinder
Schweizer
Geboren 1894
Gestorben 1988
Mann

Carl Schmid (Ingenieur)


Francisco Espínola (San José de Mayo, 4 de outubro de 1901 – Montevidéu, 27 de junho de 1973) foi um escritor, jornalista e professor uruguaio que pertenceu à "", um grupo de escritores que se destacou na literatura uruguaia do século XX. Além de escritor, Espínola foi jornalista e professor renomado. Colaborou com vários meios de comunicação e foi diretor da revista Asir, bem como trabalhou para El Día e Marcha. Ele recebeu o Grande Prêmio Nacional de Literatura em 1961.

Obras
Espínola escreveu obras de diversos gêneros, mas se destacou principalmente pelos seus contos e romances que retratam o mundo rural do Uruguai com uma visão trágica e irônica. Algumas das suas obras mais famosas são:

Raza ciega (conto, 1926) 324
Sombras sobre a terra (romance, 1933), considerado uma obra-prima da literatura uruguaia
El rapto y otros cuentos (conto, 1950)
Don Juan el Zorro (três fragmentos de romance, 1968)

Jornalistas do Uruguai
Romancistas do Uruguai
Escritores do Uruguai
Naturais de San José de Mayo

Francisco Espínola


Franz Heinrich Otto Sensfuß () a fost un general german din Wehrmacht, care a îndeplinit funcții de comandă în timpul celui de-al Doilea Război Mondial. El a fost decorat cu Crucea de Cavaler al Crucii de Fier.

Carieră militară
Colonelul Franz Sensfuss a fost decorat la 19 septembrie 1941 cu Ordinul "Steaua României" cu spade, în gradul de Comandor cu panglica de "Virtutea Militară" "pentru destoinicia și devotamentul de care au dat dovadă pe câmpul de luptă în operațiunile contra bolșevicilor în colaborare cu trupele române".

Decorații
 Crucea de Fier (1914) clasa a II-a (18 septembrie 1914) și clasa I (20 noiembrie 1914)
 Crucea de Fier cu barete (1939) clasa a II-a (1 octombrie 1939) și clasa I (22 aprilie 1941)
  Ordinul "Steaua României" cu spade, în gradul de Comandor cu panglica de "Virtutea Militară" (19 septembrie 1941)
 Crucea de Cavaler al Crucii de Fier (22 august 1944) ca Generalalleutnant și comandant al Diviziei 212 Infanterie

Spre sfârșitul războiului, Sensfuß a fost nominalizat pentru decorarea cu frunze de stejar la Crucea de Cavaler al Crucii de Fier; nominalizarea a fost primită la 14 martie 1945 de către Heerespersonalamt (Biroul de Personal al Armatei de Uscat) din partea trupelor. Maiorul Joachim Domaschk a solicitat, prin mesaj teleprinter, avizul comandanților Armatei 1 și Grupului de Armate B (Heeresgruppe B). Divizia 212 Volksgrenadier era încercuită la acea vreme de forțele americane în vecinătatea orașului Baumholder și militarii săi au fost luați prizonieri. Maiorul Domaschk a trimis un mesaj radio comandantului nominalizat al Corpului LXXX Armată cu următorul conținut: "Nominalizare amânată în conformitate cu AHA 44 Ziff. 572." Domaschk a precizat cu privire la nominalizare: "amânată, pentru că este dispărut în acțiune!" Decorarea nu a mai avut loc niciodată. Sensfuß nu figurează în registrul cu "nominalizările pentru gradele superioare ale Crucii de Cavaler al Crucii de Fier" și nici în cartea de nominalizare pentru Crucea de Cavaler (începând cu nr. 5100).

Note

Bibliografie

Nașteri în 1891
Decese în 1976
Generali germani
Personal militar german al Primului Război Mondial
Decorați cu Ordinul Steaua României

Franz Sensfuß


{ "type": "ExternalData", "service": "geoline", "ids": "Q1473911", "properties": { "stroke": "#008000", "stroke-width": 2 } }
Der Rathtrevor Beach Provincial Park ist ein 347 Hektar großer Provincial Park in der kanadischen Provinz British Columbia. Er liegt etwa 3 Kilometer südlich von Parksville an der Ostküste der Insel Vancouver Island und ist über den Highway 19A zu erreichen. Der Park liegt im Regional District of Nanaimo.

Anlage
Der Park liegt unmittelbar an der Straße von Georgia. Das Gelände im nordwestlichen Parkteil beherbergt den Campingbereich, während der östliche sowie südöstliche Teil den am Ufer liegenden Picknickbereich und die Gruppenzeltplätze beherbergt. Während Camping- und Zeltbereiche des Parks bewaldet sind, wird der zentral gelegene und der westlich gelegene Teil von Grasland beherrscht.Bei dem Park handelt es sich um ein Schutzgebiet der Kategorie II (Nationalpark).

Geschichte
Der Park wurde im  Jahr 1967 eingerichtet. Der Park wurde nach der ehemals ansässigen Familie Rath benannt. William Rath, ein irischstämmiger Goldsucher, ließ sich hier im Jahr 1886 mit seiner Frau und einem Baby nieder. Im Jahr 1895 errichteten sie dann eine Farm.

Wie bei fast allen Provinzparks in British Columbia gilt aber auch für diesen, dass er lange bevor die Gegend von Einwanderern besiedelt oder sie Teil eines Parks wurde, Jagd- und Fischereigebiet verschiedener Stämme der First Nations war.

Flora und Fauna
Der Park liegt im gemäßigten Regenwald. Das Ökosystem von British Columbia wird mit dem Biogeoclimatic Ecological Classification (BEC) Zoning System in verschiedene biogeoklimatischen Zonen eingeteilt. Biogeoklimatische Zonen zeichnen sich durch ein grundsätzlich identisches oder sehr ähnliches Klima sowie gleiche oder sehr ähnliche biologische und geologische Voraussetzungen aus. Daraus resultiert in den jeweiligen Zonen dann auch ein sehr ähnlicher Bestand an Pflanzen und Tieren. Innerhalb dieser Systematik wird er der Dry Maritime Subzone der Coastal Douglas-fir Zone zugeordnet. Nach der letzten forstwirtschaftlicher Nutzung und Aufforstung wachsen hier nun hauptsächlich Douglasien, westamerikanische Hemlocktannen und Riesen-Lebensbäume. Der Wald hat hier einen Unterwuchs aus Rippenfarnen, Prachthimbeeren und Kreuzdorn. Im Unterholz finden sich ebenfalls Nuttalls Blüten-Hartriegel auch Pazifischer Blüten-Hartriegel genannt, die Wappenpflanze von British Columbia.

Der Tidenhub der Strait of Georgia ist auch hier deutlich spür- und sichtbar, er beträgt im Regelfall etwa 2 bis 3 Meter. Die dadurch entstehende Gezeitenzone ist reich an maritimem Leben. Bei Ebbe besteht die Möglichkeit am Strand Muschelbänke und andere maritime Lebewesen zu sehen. Die Muscheln sowie Fische locken nicht nur Seeotter und Seehunde, sondern auch Fischadler und Weißkopfseeadler an.

Im Park lässt sich der Diademhäher (engl. Stellar's Jay), der Wappenvogel British Columbias, beobachten. Auch haben sich hier zwischenzeitlich Ringelgänse ausgebreitet, welche hier auf ihren Wanderungen rasten. Zahlreich vertreten sind die verschiedensten Kleinsäugetiere und -nagetiere wie Waschbär oder Nerz.

Aktivitäten
Die touristische Attraktion des Parks stellt der Picknickbereich mit seinem Strand und der Gezeitenzone dar. Der Park ist besonders bei Familien mit Kindern sehr beliebt. Weiterhin ist der Park von zahlreichen kurzen und bequemen Wanderwegen durchzogen.

Im Park befindet sich das von RLC Enterprize unterhaltene Nature House, welches Veranstaltungen (die sogenannten "Interpretive Programs") durchführt. Diese Veranstaltung bietet Vorträge und Spiele, um dem Publikum die Natur nahezubringen sowie Ausstellungen zur Naturgeschichte des Parks.
Der Park verfügt über einen, mit Sanitäranlagen, ausgestatteten Campingbereich. Dieser bietet insgesamt 199, zum größten Teil reservierbare, Stellplätze für Wohnmobile und Zelte.

Weblinks

 Rathtrevor Beach Provincial Park. In: Englischsprachige Internetpräsenz des Parks bei BC Parks
 Englischsprachige Internetpräsenz des Nature House

Einzelnachweise

Regenwald der gemäßigten Breiten
Provincial Park in British Columbia
Geographie (Vancouver Island)
Regional District of Nanaimo

Rathtrevor Beach Provincial Park


الليسيثين هو أحد المواد المكونة لمجموعة من المواد الدهنية الصفراء البنية التي توجد في الأنسجة الحيوانية والنباتية، وفي صفار البيض، ويتألف من حامض الفوسفوريك، والكولين (أحد فيتامينات ب)، وأحماض دهنية، والجلسرين، والفوسفوليبيد. يدخل في تكوين غشاء الخلايا العصبية، وفي الدماغ.

يمكن استخراجه إما من صفار البيض (في lekithos اليونانية - λέκιθος) أو من فول الصويا، الذي يستخرج منه كيميائيا (باستخدام الهكسين) أو ميكانيكيا.

وكما أن له قدرة ضئيلة على الذوبان في الماء. ونجد أن الفوسفوليبيد في الذوبان المائي يُكوّن إما الليبوزومات، وصحائف ثنائية الطبقات، أو مذيلات، أو هياكل رقائقية «صفائحية»، وفقا لدرجة الحرارة والاتحاد الكيماوى بالماء. وينتج عن ذلك نوع من المواد السطحية التي غالبا ما تصنف كـمادة مذبذبة.

يباع الليسيثين كمكمل غذائي وفي الاستخدامات الطبية. ويستخدم أحيانا في الطبخ كـمستحلب.

إضافات غذائية
يعتبر الليسيثين مادة سطحية جيدة التحمل وغير سمية. وقد تم الموافقة عليها من قبل إدارة الغذاء والدواء الولايات المتحدة|الأمريكية للاستهلاك البشري مع كتابة جملة «متعارف عليه عمومًا أنه آمن». الليسيثين هو جزء لا يتجزأ من غشاء الخلية، ويمكن أن يتحول كلية وبالتالي فإنه فعليا غير سمى للإنسان. والمستحلبات الأخرى يمكن أن تفرز فقط من الكليتين.

ويستخدم الليسيثين تجاريا في المواد التي تحتاج مستحلب طبيعي أو مادة تزليق، من صناعة الأدوية وحتى الأغطية الواقية. على سبيل المثال، الليسيثين هو مستحلب يحافظ على الكاكاو وعلى زبدة الكاكاو حتى لا تنفصل داخل قطعة الحلوى.

وتبين بعض الدراسات أن الليسيثين المستخرج من الصويا له آثار واضحة على خفض نسبة الكوليسترول والدهون الثلاثية، وفي الوقت نفسه رفع مستوى الكوليسترول الجيد في الدم. ومع ذلك، فقد تبين أن الدراسات التي اجريت حول ليسيثين الصويا كانت متضاربة ومتناقضة منذ العشرينيات

الليسيثين التجاري، كما يستخدمه مصنعي المواد الغذائية، هو خليط من الفسفوليبيدات في الزيت. ويحصل على الليسيثين من خلال إزالة صمغ الزيت المستخرج من البذور. والليسيثين هو خليط من عدة فوسفوليبيدات، ويعتمد التركيب على مصدر الليسيثين. وزيت فول الصويا يعد مصدرا رئيسيا له.ومن أجل حاجة الاتحاد الأوروبي، إلى الإعلان عن اضافات من مسببات الحساسية في الأطعمة، بالإضافة إلى لوائح بشأن المحاصيل المعدلة جينيا، فهناك الآن تحول تدريجي إلى مصادر أخرى لـ«الليسيثين» (مثل زيت عباد الشمس).

في السمن النباتي، وخاصة الذي يحتوي على مستويات عالية من الدهون أكثر من 75 ٪، يضاف الليسيثين باعتباره عامل 'مضاد للتناثر' أثناءالقلي في الأواني غير العميقة. ويعترف الاتحاد الأوروبي بالليسيثين كأحد الإضافات الغذائية، الذي يشار إليه ب E number E322.

ويمكن تعديل الليسيثين أيضا عن طريق عملية تسمى التجزئة، يخلط اليسيثين أثناء هذه العملية، بالكحول، وعادة ما يكون الإثانول. بعض الفوسفوليبيدات لديها قابلية للذوبان في الإيثانول (على سبيل المثال، الفسفاتيديل كولين)، في حين أن معظم الفوسفوليبيدات الأخرى لا تذوب بشكل جيد في الإيثانول. ويتم فصل الإثانول عن ترسبات الليسيثين، التي يزال بعدها الإيثانول عن طريق التبخر، للحصول على جزء من الليسيثين مخصب بالفسفاتيديل كولين.

التوافق مع الأنظمة الغذائية الخاصة
وهناك فائدة مؤكدة، وتوصية باستخدامه لاولئك الذين يتناولون الحامض النيكوتينى لعلاج ارتفاع الكوليسترول في الدم. والعلاج بالحامض النيكوتينى قد يستهلك الكولين، مما يحتم زيادة كمية الليسيثين أو الكولين في النظام الغذائي.

هناك دليل على التوصية بأن الليسيثين نفسه يخفض نسبة الكولسترول.

الليسيثين المستخرج منالبيض قد يكون محط اهتمام أولئك الذين يتبعون s. أنظمة غذائية خاصة. وليسيثين البيض لا يعد هما لأولئك الذين يتبعون نظام غذائى لخفض الكوليسترول (لأن الليسيثين الموجود في البيض يمنع امتصاص الكولسترول الموجود فيه بشكل ملحوظ). ولا يوجد اتفاق عام بين النباتيين حول الليسيثين المستمد من البيض؛ ونظرا لأنه من المشتقات الحيوانية، فإن النباتيين جاينالجينيين قد قرروا عدم اكله.

أعراف دينية
وبالنسبة إلى اليهود المتشددين والملتزمين بالكشروت، على الرغم من عدم ذكر الاسم صراحة، ووفقا لبعض التفسيرات ليسيتين فان البيض قد يكون بارف أي به مشتقات خنزير، وعلى سبيل المثال، قد تكون ممزوج بكل من اللحوم والألبان إذا كانت تعتبر pareve من قبل وكالة كوشير مصدقة وموثوق بها.

ويعتبر البعض أيضا أن اليسيثين المستخرج من الصويا kitniyot يحظر تناوله في عيد الفصح.

الاستخدام الصيدلاني
يُعتبر مرطباً للجلد وعاملاً مستحلباً وعاملاً مذيباً، يستطيع أن يربط الدهون (الزيت) بالماء ولهذا يُستخدم الليستين في مجالات واسعة في تطبيقات صيدلانية مختلفة كما يُستخدم في مستحضرات التجميل والمنتجات الغذائية، حيث يُستخدم الليستين بشكل رئيسي كعامل مبعثر ومستحلب ومثبت كما يدخل في تركيب الحقن الوريدية والعضلية والمنتجات الغذائية والأشكال الموضعية مثل الكريمات والمراهم. ويدخل الليستين في تركيب أساس التحاميل الشرجية ليخفف من هشاشة التحاميل وقد تم التحقق من أن له خصائص تعزز الامتصاص في بخاخات الأنسولين الأنفية.

يُستخدم الليستين علاجياً ومشتقاته كخافض للتوتر السطحي الرئوي ومعالجة متلازمة الشدة التنفسية لدى حديثي الولادة.

وبصفته يربط الهند بالماء فيستعمل الليسثين في المعلبات الغذائية  وفي صناعة الحلويات والجاتوه.

التأثير على صحة الجسم
يُعتبر الليستين جزءاً من الغشاء الخلوي، وبصفة خاصة في أغشية  الخلايا العصبية لذلك فإنه يفترض أن يكون جزءاً طبيعياً من الغذاء، إلا أن الاستهلاك المفرط منه قد يسبب أذيات صحية.

تُستعمل جرعات فموية بمقدار 80 غ يومياً في معالجة خلل الحركة المتأخر Tradive dyskinesia. لقد صُنّف الليستين من فئة المواد غير المخرشة أو المحسسة عند تطبيقه موضعياً.

المصادر

انظر أيضا
 الكيمياء الحيوية
 الكولين
 الدهن

المصادر
 Handbook of Pharmaceutical Excipients SIXTH EDITION Edited by Raymond C Rowe BPharm, PhD, DSC, FRPharmS, FRSC, CPhys, MInstP Chief Scientist Intelligensys Ltd, Stokesley, North Yorkshire, UK Paul J Sheskey BSc, RPh Application Development Leader The Dow Chemical Company, Midland, MI, USA Marian E Quinn BSc, MSc Development Editor Royal Pharmaceutical Society of Great Britain, London, UK

المراجع

وصلات خارجية
 مقدمة في الليسيثين (جامعة ارلانجن)
 توجيه الصناعة بهيئة الغذاء والدواء لتصنيف ليسيثين الصويا
 معلومات الفيسفوتيدال كولين
 استخدام الليسيثين لانسداد الانابيب المتكرر

مضافات رقم إي
دهنيات فوسفورية
سواغات
علم الأحياء الغشائي
كولينيات
منتجات الصويا
منشطات الذهن
مؤثرات سطحية ذات أيونات مزدوجة

ليسيثين


إذاعة وتلفزيون الوداد (RTW) ، هو الإذاعة الرياضية عن طريق الإنترنت للمنتمين إلى نادي الوداد البيضاوي المغربي لكرة القدم .

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي

الدار البيضاء
إذاعات المغرب

إر تي دبلفي


Dragonfly je planirana američka svemirska sonda. U biti je X8 oktokopter, veličine kompaktnog gradskog automobila. Sonda je sasvim autonomna i radi na nuklearni pogon. Namjeravaju u NASI poslužiti se istim sustavom s rovera Curiosityja na Marsu. Misija s Dragonfly ima odredište Titan, najveći prirodni satelit planeta Saturna. Više je razloga zašto je izabran, a među njima je pretpostavka o postojanju organskih molekula na površini. Premda se ne može razviti život iz tih molekula zbog prehladnih uvjeta na Titanu, ipak mogu znanstvenicima dati bitan prinos kako je počeo život na Zemlji. Sondi Dragonfly namjeravaju uprogramirati zadaću letjeti naokolo iznad površine Titana te povremeno slijetati kako bi prikupljala uzorke tla i slati podatke nazad na Zemlju. Titanova atmosfera većinom od dušika omogućava izvrsne uvjete letovima iznad površine, jer je vrlo gušća od Zemljine ali znatno slabije gravitacije od Zemljine. Projekt za ovu misiju vrijedi milijardu dolara i odobren je ljeta 2019. godine. Očekuje se da će ju se lansirati sa Zemlje 2026. godine te sletiti na površinu Titana 2034. godine, gdje bi u razdoblju od dvije godine Dragonfly izveo seriju letova.

Izvori

Astronautika u SAD-u

Dragonfly (svemirska letjelica)


Coca (Indijanci)
 Coca (Segovia, Španjolska), grad u pokrajini Segovia, Španjolska
 koka, biljni rod

Coca


La méthode du produit-somme, en mathématiques, est un procédé algébrique permettant de factoriser une équation du second degré de la forme

.

Méthode
Pour factoriser le trinôme, il faut en premier lieu chercher deux nombres  et  tels que leur produit est égal à la valeur du produit de  par  et dont la somme est égale à la valeur de .

Il faut ensuite remplacer le terme  par la somme des deux nombres  et  tels que .

Puis effectuer une double mise en évidence.

Démonstration

En introduisant , plus grand commun diviseur de  et .

Ce qui donne :

Utilisation
Cette méthode peut être utilisée si et seulement si :

Et elle ne devrait être utilisée que sur des petits nombres entiers étant donné qu'il faut trouver empiriquement  et  issus d'une combinaison de facteur premiers de .

Et bien évidemment le discriminant (Δ) du trinôme doit être positif.

Elle est néanmoins utile de l'envisager avant de tenter d'autres méthodes plus contraignantes comme celle de la complétion du carré.

Les conditions précédentes peuvent paraître contraignantes mais en réalité elles sont vérifiées pour toute forme   car pour , le "terme du milieu" ( dans le trinôme ) est la somme de  et , et  est équivalent à .

Exemples de mise en œuvre informatique
La méthode du produit-somme peut être mise en algorithme, il existe à ce jour des programmes informatiques permettant de trouver  et .

Python
Ce programme a été créé par l'utilisateur marceaupatu123 et est trouvable sur le site internet Github.import math

def primefactors(n):
    factors = []
   #Le but est de rendre n impair, tant qu'il est pair on ajoute 2 au tableau
    while n % 2 == 0:
      factors.append(2),
      n = int(n / 2)

   #Les diviseurs vont de pair, on s'arrête donc à srqt(n)+1 (voir https://math.stackexchange.com/questions/3875424/sieve-of-eratosthenes-why-can-we-stop-at-the-sqrt-n)
    for i in range(3,int(abs(n)**0.5)+1,2):

      while (n % i == 0):
         factors.append(i)
         n = int(n / i)

    #S'il reste encore un nombre n > 2 c'est qu'il est un facteur du nombre.
    if n:
      factors.append(n)

    return factors

#Cette fonction génère toutes les possibilités de somme via les facteurs
def genp(ac, factors):
    tableauDeToutesLesPossibilités = []
    tableau1 = factors.copy()
    tableau2 = []
    for i in range(0,len(factors)-1):
        tableau2.append(tableau1[0])
        tableau1.pop(0)
        n1 = 1
        n2 = 1
        for i in range(0,len(tableau1)):
            n1 = tableau1[i] * n1
        for i in range(0,len(tableau2)):
            n2 = tableau2[i] * n2
        tableauDeToutesLesPossibilités.append([n1, n2])
    return tableauDeToutesLesPossibilités

# Commute l'élément 0 et 1, 2 et 3...
def PairFactors(factorsarray):
    tableauareverse = factorsarray.copy()
    tour = math.floor((len(tableauareverse)/2))
    for i in range(0, tour*2, 2):
        element = 1
        while tableauareverse[i] == tableauareverse[i+element]:
            if i+element < len(tableauareverse)-1:
                element = element+1
            else:
                break
        tableauareverse[i] , tableauareverse[i+element] = tableauareverse[i+element], tableauareverse[i]
    return tableauareverse

# Commute l'élément 0 et 3, 3 et 4, 6 et 7...
def ChangeBy3Factors(factorsarray):
    tableauareverse = factorsarray.copy()
    tour = math.floor((len(tableauareverse)/3))
    for i in range(0, tour*3, 3):
        element = 1
        while tableauareverse[i] == tableauareverse[i+element]:
            if i+element < len(tableauareverse)-1:
                element = element+1
            else:
                break
        tableauareverse[i] , tableauareverse[i+element] = tableauareverse[i+element], tableauareverse[i]
    return tableauareverse

# Création d'un "super tableau" regroupant toutes les possibilités
def Donnemoiunbeautableau(ac):
    facteurs = primefactors(ac)
    tableaunormal = genp(ac, facteurs)
    tableaupair = genp(ac,PairFactors(facteurs))
    tableauchangedby3 = genp(ac,ChangeBy3Factors(facteurs))
    lepluscomplet = tableaunormal + tableaupair + tableauchangedby3
    lepluscomplettrie = []
    for i in lepluscomplet:
        if i not in lepluscomplettrie:
            lepluscomplettrie.append(i)
    return lepluscomplettrie

# Test de M et P pour voir si m+p = b
def MPS(ac, b):
    posibilities = Donnemoiunbeautableau(ac)
    for i in range(0,len(posibilities)):
        m = posibilities[i][0]
        p = posibilities[i][1]
        if m + p == b:
            return [m,p]
        elif -m + p == b:
            return [-m,p]
        elif m + -p == b:
            return [m,-p]
        elif -m + -p == b:
            return [-m,-p]
    return "Aucun m et p valable."

# Listes de Tests de Trinômes
# print(MPS(4*25, 20))
# print(MPS(16*9, 24))
# print(MPS(15*-4, -4))
# print(MPS(12, 7))
# print(MPS(-32, 4))
# print(MPS(6*8, 16))
# print(MPS(3*4, 8))
# print(MPS(12*32,56))

Articles connexes
 Fonction du second degré
 Liste de symboles logiques

Notes et références

Algèbre

Méthode du produit-somme


Nada é uma futura série de televisão via streaming de comédia dramática argentina criada e dirigida por Mariano Cohn e Gastón Duprat e produzida pela Metrovisión sob o selo Star Original Productions para a The Walt Disney Company. É protagonizada por  Luis Brandoni, Robert De Niro, Majo Cabrera, María Rosa Fugazot, Silvia Kutika, Enrique Piñeyro, Belén Chavanne, Daniel Aráoz, Cecilia Dopazo e Gastón Cocchiarale e está programada para estrear em 2023 no Star+.

Sinopse
Manuel (Luis Brandoni) é um crítico gastronômico que dependeu toda a sua vida de sua governanta, no entanto, esta mulher morre e ele fica à deriva porque não tem ideia de como se gerir sozinho no dia-a-dia, para o qual contrata uma nova governanta para ajudá-lo nesta nova etapa de sua vida.

Elenco

Principal
 Luis Brandoni como Manuel
 Robert De Niro como Vincent
 Majo Cabrera como Antonia
 María Rosa Fugazot como Celsa
 Silvia Kutika como Graciela "Grace"
 Enrique Piñeyro como Ignacio
 Belén Chavanne como Paloma
 Daniel Aráoz
 Cecilia Dopazo
 Gastón Cocchiarale como Luciano
 Daniel Miglioranza
 Ariadna Asturzzi como Marina
 Rodrigo Noya

Convidado
 Guillermo Francella como Barsamián
 Andrea Frigerio
 Santiago Kovadloff como Álvaro Bianco
 Francis Mallmann

Produção

Desenvolvimento
Em dezembro de 2021, a The Walt Disney Company América Latina confirmou que havia feito um acordo com Mariano Cohn e Gastón Duprat para a criação de novos conteúdos originais para a plataforma Star+, entre os quais foi anunciada uma série intitulada Nada. Em fevereiro de 2022, Brandoni, o protagonista da série, afirmou em entrevista que a produção consistiria em 5 episódios dirigidos por Cohn e Duprat.

Seleção de elenco
Após o anúncio da produção da série, foi noticiado que Luis Brandoni seria o protagonista da série. Em fevereiro de 2022, começaram os rumores de que Robert De Niro poderia se juntar à série. Em março daquele ano, tornou-se oficial que De Niro faria parte da série como um de seus protagonistas. Além disso, foi anunciado que o restante do elenco seria composto por Katja Alemann, Gastón Cocchiarale, Belén Chavanne e que contaria com a participação especial de Guillermo Francella. Em abril, Andrea Frigerio foi contratada para se juntar ao elenco. Em maio, foi noticiado que Silvia Kutika substituiria Alemann e que Enrique Piñeyro e Daniel Aráoz se juntariam ao elenco. Pouco depois, soube-se que Majo Cabrera , María Rosa Fugazot, Cecilia Dopazo, Daniel Miglioranza, Ariadna Asturzzi e Rodrigo Noya completaram o elenco.

Filmagens
As gravações começaram no final de abril de 2022.

Referências

Ligações externas

Séries de televisão de comédia dramática da década de 2020
Séries de televisão de comédia dramática da Argentina
Programas de televisão em língua espanhola
Programação original do Star+

Nada (série de televisão)


Kenneth Ross MacKenzie () a fost un fizican american care – împreună cu Dale R. Corson și Emilio Segrè – a descoperit în 1940 elementul astatin.

MacKenzie a obținut titlul de doctor în cadrul Laboratorului Național Lawrence Livermore, sub conducerea lui Ernest Lawrence. Alături de Lawrence și alți colegi, MacKenzie a contribuit la conceperea primului ciclotron.

A fost profesor de fizică la UCLA, unde, împreună cu Reg Richardson, a construit primul ciclotron la UCLA și mai târziu un bevatron. Pentru a suprima pierderile de electroni în plasmă, MacKenzie a creat surse de plasmă prin căptușirea pereților camerei de vid ce conțin magneți permanenți de polaritate alternantă; aceste sisteme sunt utilizate pe scară largă și în prezent. El a călătorit mai târziu în întreaga lume, ajutând la depanarea problemelor ciclotroanelor din diferite țări. Ulterior s-a dedicat studiului fizicii plasmei și a materiei întunecate.

Ca actor, a jucat roluri minore cu Yvonne De Carlo în Ride the Horse (1947), River Lady (1948) și Black Bart (1948).

Note

Legături externe

Nașteri în 1912
Decese în 2002
Fizicieni americani
Oameni ai Proiectului Manhattan
Descoperitori de elemente chimice
Chimiști din secolul al XX-lea

Kenneth Ross MacKenzie


Broget krage () er en kragefugl, som lever i det subsaharisk Afrika, Madagaskar og Comorerne.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Afrikas fugle
Krager

Broget krage


Masaki Watanabe (født 2. december 1986) er en japansk fodboldspiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Masaki Watanabe


Alphonse Daudet (13 Mayıs 1840 - 16 Aralık 1897), Fransız yazar.

Naturalizm akımının temsilcisidir. Sapho, Değirmenimden Mektuplar eserleriyle ünlüdür. Ayrıca Jack diye ünlü bir dünya klasiği vardır. İyi bir eğitim aldıktan sonra Alais Koleji'nde "etüt denetleyicisi" olarak görev yaptı. Edebiyat alanında çalışmalar yapmak üzere Paris'e gitti. İlk defa "Les Amoureuses (Aşık Kadınlar)" (1858) adlı şiir kitabıyla tanındı. Değirmenimden Mektuplar kitabıyla adını dünyaya duyurmayı başardı.

Alphonse Daudet, Nimes'de bir tüccar ailenin çocuğuydu. Oldukça avare bir gençlik döneminden sonra ailenin iflâsı üzerine on beş yaşında öğrenimini yarıda bırakmak zorunda kaldı. Paris'te kendi halinde bir gazeteci olan ağabeyi Ernest'in yanına gitti. Ertesi yıl (1858), yayımladığı bir şiir derlemesinde Aşık Kadınlar, onu edebiyat çevrelerine tanıttı. Asıl başarıya, güneydeki gençliğinin ve başkente gelişinin hikâyesi olan Küçük Şey (1868) ve özellikle Provence yöresini sade bir dille canlandıran eğlendirici masallar derlemesi olan Değirmenimden Mektuplar (1869) ile kavuştu.
Taraskon'lu Tartarin, Tartarin Alpler'de, Taraskon Savunması ve Taraskon Limanı ile, Daudet muziplik ve canlılık dolu bir küçük taşra dünyası yaratmıştır. Böylelikle, karikatüre yakın gülünç bir güney folklorunun doğmasına katkıda bulunmuş oldu.
Alfonse Daudet daha sonra 1897 senesinde öldü.

1840 doğumlular
1897 yılında ölenler
Fransız yazarlar
Fransız hikâye yazarları

Alphonse Daudet


Fijis fodboldlandshold repræsenterer Fiji i fodboldturneringer og kontrolleres af Fijis fodboldforbund.

Referencer

Fodboldlandshold i Oceanien

Fijis fodboldlandshold


Schwentinental er en by i det nordlige Tyskland, beliggende sydøst for Kiel under Kreis Plön. Kreis Plön ligger i delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Kommunen strækker sig ca. 10 km langs det nedre løb af floden Schwentine mellem Holstensk Schweiz' og Schwentines udmunding i Kiel. Bykommunen blev oprettet i 2008 ved en sammenlægning af de amtsfrie kommuner Raisdorf og Klausdorf.

Eksterne kilder/henvisninger

 Byens websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Plön

Schwentinental


Arradon (bretonisch Aradon) ist eine französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) im Département Morbihan in der Region Bretagne. Sie gehört zum Kanton Vannes-2 im Arrondissement Vannes.

Geografie
Arradon liegt am Golf von Morbihan, fünf Kilometer von Vannes und 43 Kilometer von Lorient entfernt auf einer Höhe zwischen null und 61 m über dem Meer. Das Gemeindegebiet gehört zum Regionalen Naturpark Golfe du Morbihan.

Geschichte
Arradon wurde zum ersten Mal erwähnt im Jahr 1304 als Daradon (1382: Aradon).

Bevölkerungsentwicklung

Arradon gehört zum bretonischen Sprachgebiet.

Sehenswürdigkeiten
 Dolmen von Kerhenry
 Schloss Kerran
 Gezeitenmühle im Weiler Campen
 Schloss Porcé (im Zweiten Weltkrieg zerstört)

Gemeindepartnerschaften
 Höchenschwand, Baden-Württemberg, Deutschland (seit 1988)
 Upton by Chester, North West England, Großbritannien (seit 1992)

Literatur
 Le Patrimoine des Communes du Morbihan. Flohic Editions, Band 2, Paris 1996, ISBN 2-84234-009-4, S. 991–997.

Weblinks

 Webauftritt der Gemeinde

Ort in der Bretagne
Ersterwähnung 1304

Arradon


Ш هو أحد حروف الأبجدية السيريلية، يظهر هذا الحرف مشابهاً للحرف ش بالعربية. ويشابه sh الإنجليزية، ch بالفرنسية، sch بالألمانية، ש بالعبرية، Ş بالتركية، sz، أو x في الغاليسيانية. معظم اللغات السلافية المستعملة للنظام اللاتيني تكتب هذا الصوت š.

مراجع

انظر أيضا

 ش بالعربية والعبرية
 Щ
 Š

حروف سيريلية

Ш


Meryeta O'Dine, née le  à Prince George en Colombie-Britannique, est une snowboardeuse canadienne.

Carrière
Lors des Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin, Meryta O'Dine remporte la médaille de bronze olympique en snowboardcross.

Palmarès

Jeux olympiques
 Pékin 2022 :  Médaille de bronze en snowboardcross.
 Pékin 2022 :  Médaille de bronze en snowboardcross par équipe.

Coupe du monde
1 podium

Références

Liens externes

Snowboardeuse canadienne
Médaillée de bronze olympique canadienne
Médaillée aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Snowboardeuse aux Jeux olympiques d'hiver de 2018
Snowboardeuse aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Naissance en février 1997
Naissance à Prince George (Canada)

Meryeta O'Dine


Ditrichum gracile ist eine Laubmoos-Art aus der Familie Ditrichaceae.

Merkmale
Das Moos bildet meist lockere, gelbbraune bis dunkelgrüne, oft glänzende Rasen. Die Stämmchen sind etwa 4 bis 11 Zentimeter hoch und unten meist rhizoidfilzig. Die bis um 7 Millimeter langen Blätter sind oft etwas sichelförmig und aus der eiförmigen Basis allmählich in eine lange röhrenförmige Pfriemenspitze verschmälert. Die Blattränder sind unten ganzrandig, an der Spitze gezähnt. Die kräftige, bis in die Blattspitze reichende oder austretende Rippe nimmt am Blattgrund etwa ein Drittel bis ein Viertel der Blattbreite ein und ist im Querschnitt kaum von der angrenzenden Lamina abgesetzt. Die Laminazellen sind oben isodiametrisch bis kurz-rechteckig oder rautenförmig, im unteren Blattdrittel überwiegend langgestreckt und in der Nähe der Rippe getüpfelt.

Die dunkelrote Seta ist bis 2,5 Zentimeter lang und mehr oder weniger verbogen, die Kapsel aufrecht bis leicht geneigt, dunkelbraun, zylindrisch, bis 2 Millimeter lang, der Deckel kegelig bis kurz geschnäbelt. Die etwa 400 µm langen Peristomzähne sind fast bis zur kurzen Basalmembran herab zweispaltig. Sporen sind 12 bis 15 µm groß und fein papillös. Das Moos ist diözisch. Es fruchtet nur selten. Brutkörper sind unbekannt.

Standortansprüche und Verbreitung
Ditrichum gracile wächst auf meist kalkreichen, jedoch immer basenreichen Standorten, besonders an feuchten Kalkfelsen und schattigen Kalkmagerrasen.

Vorkommen gibt es in Europa, Asien, Nord-, Mittel- und Südamerika sowie auf Neuguinea und Neuseeland.

Systematik
Ditrichum gracile wurde in der Vergangenheit nicht von Ditrichum flexicaule im weiteren Sinn unterschieden, sondern wurde 1985 von Frisvoll als eigenständige Art abgetrennt.

Ein oft verwendetes Synonym ist Ditrichum crispatissimum (Müll.Hal.) Paris; weitere sind: Ditrichum flexicaule var. longifolium (J.E.Zetterst.) I.Hagen, Ditrichum giganteum R.S.Williams.

Gegenüber Ditrichum flexicaule unterscheidet sich Ditrichum gracile durch meist größere Wuchshöhe und längere Blätter, die im unteren Blattabschnitt längeren Laminazellen und die dorsal nicht vorgewölbte Blattrippe. Ditrichum gracile bevorzugt feuchtere und schattige Standorte.

Literatur
 Jan-Peter Frahm, Wolfgang Frey: Moosflora (= UTB. 1250). 4., neubearbeitete und erweiterte Auflage. Ulmer, Stuttgart 2004, ISBN 3-8252-1250-5.
 Martin Nebel, Georg Philippi (Hrsg.): Die Moose Baden-Württembergs. Band 1: Allgemeiner Teil, spezieller Teil (Bryophytina I, Andreaeales bis Funariales). Ulmer, Stuttgart 2000, ISBN 3-8001-3527-2.

Weblinks

 Ditrichum gracile in Moosflora der Schweiz
 Ditrichum gracile in Flora of North America

Ditrichaceae (Familie)
Ditrichaceae

Ditrichum gracile


Homo sacer (Latince, "kutsal insan (adam)") Roma hukukundaki bir figürdür: herhangi bir kişinin öldürebileceği fakat dinî ritüellerde kurban edilemeyecek yasaklanmış bir kişi. Bu kişinin vatandaşlık hakları elinden alınmıştır, ne vatandaştır ne de hak sahibi bir öznedir. Yaşamı negatif bir şekilde 'takdis edilmiştir'. Ünlü çağdaş filozof Giorgio Agamben buradan yola çıkarak kendi felsefî görüşlerinde homo sacer olarak adlandırdığı bir kavrama sahiptir ve çağdaş felsefede Agamben'in bu kavramı ve ilgili görüşleri büyük yankı uyandırmıştır.

Kurban
İnsan hakları
Latince hukuk deyişleri
Hukuk felsefesi terimleri
Siyaset felsefesi terimleri
Roma hukuku
Kast sistemi

Homo sacer