İçimizdeki Şeytan, Sabahattin Ali'nin, 1940 yılında yayımladığı, ikinci romanıdır.

Konusu
Roman, Macide ve Ömer isimli iki önemli karakterin aşkını içerir. Eserde kişilerin iç konuşmaları ve kendileri ile hesaplaşmaları yaygın olarak kullanılmış, bu yolla duygu ve hisler çok başarılı bir şekilde anlatılmıştır. Ömer'in sürekli kendini sorgulaması, olaylara çözüm üretmek istemesi ve başarısız olması göze çarpan hususlardandır. Ömer bu sıkıntıları içindeki şeytandan kaynaklandığına kanaat getiriyor. Bu romanında, Sabahattin Ali toplumsal gündemin kişilikler üzerindeki baskısını ve güçsüz insanın "kapana kısılmışlığını" etkileyici bir biçimde anlatıyor. Ayrıca roman, yazarın yaşadığı dönemin (1940'lı yıllar) Türkiye'sini yansıtmaktadır.

Karakterler
 Ömer: Nihilizm içinde kaybolmuş olan karakter, Macide'ye aşık olunca yeni bir hayat amacı bulduğu düşüncesine kapılır ama karakterin hayatındaki bütün amaçlar gibi bu da saman alevi kadar çabuk parlayıp sönen bir duygu olur. Karakter ahlaksız ve manasız bulduğu hareketleri içindeki şeytanın yaptıkları olarak tanımlar ancak bu kararından romanın sonunda vazgeçecek ve yaptığı her şeyin kendi sorumluluğu olduğunu benimseyecektir.
 Macide: Romanda önemli bir karakterdir. Çevresindeki kötü özelliklerden uzak duran cesur ve güçlü iradesiyle dikkat çeker. İçinde bulunduğu dünyada "iyi" karakter olarak öne çıkar. Düşüncelerini saklayan sessiz bir karakter olmasına rağmen, çevresindeki olumsuzlukları farkındadır. Romanın kurgusu için önemli bir öge olarak kullanılan Macide, okuyucuya toplumsal eleştirileri anlama imkanı sunar.
Nihat: İçimizdeki Şeytan romanında Profesör Hikmet, İsmet Şerif, Emin Kamil ve özellikle Nihat gibi karakterler üzerinden toplumsal eleştiriler yapılır. Nihat, bu karakterler arasında öne çıkan ve eleştirilerin Ömer'e iletilmesini sağlayan kişidir. Fiziksel olarak zayıf olsa da, Nihat dünyayı katı ve net bir bakış açısıyla görür. Ona göre güçlü ve zeki olanlar, diğer insanlardan üstündür ve hatta onlara karşı zorba bir şekilde yaşama hakkına sahiptir. Bedri, Nihat'ın bu görüşlerinin fiziksel durumuyla çeliştiğini ve kendi gücünü özlemle karşıladığını ifade eder. Bedri'nin görüşleri diğer benzer düşünen karakterlere de yansır.
 Bedri: Romanın ortalarına kadar unutulan bir karakterdir, ancak daha sonra tekrar hikâyeye dahil olur. Macide'nin erkek bir versiyonu olarak görülebilir ve onun aradığı kişiyi temsil eder. Hem Macide hem de Bedri, kötü niyetlere sahip olmayan, çevrelerinin negatif etkilerinden etkilenmeyen ve çoğu zaman sessiz kalan karakterlerdir. İkisi de müzik ve edebiyat konusunda özgün görüşlere sahiptir. Macide, Bedri'yi kendisine destek olabilecek biri olarak arar. Bedri'nin görüşleri, Sabahattin Ali'nin eleştirilerini yansıtan ve romanın ötesinde bir amacı olan karakterdir.
 İsmet Şerif
 Profesör Hikmet Bey
 Emin Kamil
 Muharrir Hüseyin Bey,
 Refik
 Seniha
 Hafız Süleyman
 Emine Hanım
 Galip Efendi
 Madam

Kaynakça

1940 romanları
Sabahattin Ali romanları
Konusu İstanbul'da geçen romanlar

İçimizdeki Şeytan


«Chupacabra»— es el quinto episodio de la segunda temporada de la serie de terror post-apocalíptico The Walking Dead. Se emitió en AMC en los Estados Unidos el 13 de noviembre de 2011. En el episodio, Daryl Dixon (Norman Reedus), delira de ser herido en una misión de búsqueda, desesperadamente intenta regresar a la granja de los Greene. Mientras tanto, Glenn (Steven Yeun) revela un secreto que podría poner en peligro a los sobrevivientes.

Argumento
En el flashback inicial, Lori (Sarah Wayne Callies), Shane (Jon Bernthal) y Carl (Chandler Riggs), escapan a un centro de refugiados al comienzo del brote, Cuando Carl termina de jugar con Sophia (Madison Lintz) manifiesta tener hambre y Carol (Melissa McBride) ofrece compartir su ración de comida con ellos pero Ed (Adam Minarovich) la detiene y la regaña. Shane y Lori deciden ir a investigar lo que estaba sucediendo y entonces Lori le pide a Carol que cuide de su hijo por unos momentos. Ambos se bajan por un costado del camino y entonces ven en horror como helicópteros AH-64 Apache y UH-1 lanzan bombas napalm a la ciudad y Shane abraza a Lori para tratar de consolarla mientras Atlanta ardía frente a ellos.

En el presente, los sobrevivientes continúan su búsqueda de la desaparecida Sophia. Hershel (Scott Wilson) le expresa su preocupación a Rick (Andrew Lincoln) que su grupo se ha sentido demasiado cómodo en sus tierras de cultivo. Hershel está particularmente preocupado por lo cerca que parecen estar Glenn (Steven Yeun) y su hija Maggie (Lauren Cohan), cerca de la autocaravana Rick organizaba las sesiones de búsqueda de ese día en cuanto Jimmy (James Allen McCune) se aproxima a él y le dice que también deseaba ir con ellos. Rick le pregunta al muchacho si Hershel estaba de acuerdo y el muchacho le dice que sí. Daryl (Norman Reedus) les dice que planeaba utilizar un caballo para recorrer mejor la zona y entonces T-Dog (IronE Singleton) le dice que tenga cuidado con el chupacabra. Rick se confunde por el comentario de T-Dog y entonces Dale le explica que en el primer día en que Daryl llegó al campamento creó un alboroto porque creyó haber visto al chupacabra merodeando por la zona mientras cazaba ardillas. Daryl se enfurece por las burlas y entonces se marcha diciendo que antes tampoco creía que los muertos se levantarían de sus tumbas.
En el pórtico de la casa Greene, Glenn (Steven Yeun) muy pensativo intentaba ejecutar la guitarra que Dale (Jeffrey DeMunn) le había regalado en cuanto ve a Maggie (Lauren Cohan) salir de la casa y la sigue emocionado. El le ofrece tener relaciones nuevamente pero ella se burla de él y le confiesa que ni siquiera sabía si él le gustaba, mientras tanto, Glenn descubre accidentalmente que Lori está embarazada y Lori le pide que lo mantenga en secreto, durante un grupo de búsqueda, Shane le dice a Rick que la búsqueda no tiene sentido y que deben continuar hacia Fort Benning. Rick más tarde le confiesa a Lori que Shane puede estar en lo cierto. Lori se enfrenta a Shane en privado, recordándole que su bienestar y el de Carl (Chandler Riggs) ya no son su problema.

Daryl (Norman Reedus) sale a caballo en busca de Sophia, finalmente se encuentra con su muñeca en el lecho de un río. Mientras sigue el río, una serpiente asusta a su caballo y es arrojado, y es gravemente herido por uno de sus tornillos de su ballesta. Comienza a alucinar a su hermano desaparecido Merle (Michael Rooker), quien lo regaña por pasar más tiempo buscando a Sophia que a él y comienza a burlarse del durante su alucinación diciéndole que nadie del grupo se preocuparía por el. Daryl se despierta a tiempo para encontrar a un caminante masticando su zapato; lo despacha rápidamente y se acerca a otro caminante y también logra eliminarlo y toma sus orejas como un collar de trofeos.

Daryl cojea hacia la granja, y desde la distancia, se confunde con un caminante; Andrea (Laurie Holden) vigilaba sentada desde el techo de la autocaravana que nada extraño apareciera por el horizonte mientras que Dale entraba al vehículo en busca de algo. Dale encuentra a Glenn sentado esperando por él en busca de consejos y entonces el muchacho le cuenta acerca de su aventura sexual con Maggie. Dale lo regaña y le pide que sea cuidadoso en sus acciones pues el padre de la chica los estaba alojando en su casa y entonces Glenn le explica sus razones para hacer lo que hizo. Andrea nota una figura extraña asomarse a lo lejos e inmediatamente lo relaciona con un caminante y le da aviso a todos. Andrea trata de dispararle desde donde estaba pero Rick se lo prohíbe y entonces junto con los otros corren hasta el lugar en el que estaba el caminante para acabar con él. Rick, Shane y los otros se sorprenden al enterarse de que no se trataba de un caminante sino que era un mal herido Daryl pero a lo lejos Andrea decide hacer caso omiso a la orden de Rick y entonces dispara con su rifle y roza la cabeza de Daryl tirándolo al suelo inconsciente. Todos le gritan en horror que se detenga y entonces Andrea nota que había hecho algo mal. Shane y Rick cargan a Daryl y comienzan a arrastrarlo hacia la granja y entonces una muy arrepentida Andrea llega hasta ellos y trata de disculparse. T-Dog encuentra la muñeca de Sophia entre las cosas de Daryl y entonces todos miran asombrados.

Rick llega primero a Daryl y esconde el collar de oreja de caminante antes de que Hershel pueda verlo. Daryl es tratado y cuando se despierta, le dice a Carol lo que él había encontrado, por lo que está agradecida. Carol y Lori intentan recompensar a Hershel por su hospitalidad cocinando la cena, pero las tensiones siguen siendo altas. Maggie discretamente le pasa a Glenn una nota preguntándole cuándo pueden volver a tener relaciones sexuales. Sin embargo, tanto Hershel como Dale (Jeffrey DeMunn) son testigos de esto. Glenn escribe una respuesta y devuelve la nota. Después de la cena, Maggie lee la respuesta de Glenn y se horroriza cuando prometió esperar en el granero por ella. Ella se apresura para tratar de detenerlo, pero es demasiado tarde cuando Glenn descubre que el granero está lleno de caminantes.

Producción

Chupacabra" fue dirigida por Guy Ferland y escrita por David Leslie Johnson. El episodio presenta el regreso de Michael Rooker como Merle Dixon, quien hizo su última aparición en el episodio de la primera temporada "Tell It to the Frogs". Rooker confirmado su aparición en el 2011 en la convención de Alliens to Zombies que se hizo en Hollywood Roosevelt Hotel e Hollywood, California. "Nadie esperaba esto nivel de adoración de Merle ", articuló." Él es un loco, loco, todo va de lo más amable. Existe incertidumbre sobre Merle, como si regresara cuando menos lo esperas. Él es el hombre del saco, y los espectadores aman ese suspenso. La pregunta número uno que me hacen es: '¿Cuándo regresará tu personaje?' No puedo decir cuándo, pero prometo que va a ser un paseo salvaje. " El escritor Robert Kirkman insistió en que Rooker era una delicia durante la producción, y esperaba que apareciera regularmente y dijo: No puedo decir cuándo, pero prometo que va a ser un paseo salvaje para The Walking Dead.

"Chupacabra" analiza aún más el desarrollo de Daryl Dixon. En el episodio, Daryl continúa buscando a Sophia; eventualmente él yace delirantemente en la orilla de un río, donde simultáneamente alucina a su hermano desaparecido Merle. Kirkman declaró que estableció a Daryl como un gran sobreviviente del grupo.
Es agradable ver a Daryl por su cuenta. Establecimos desde el principio que él es el sobreviviente del grupo y también es interesante que este tipo que parece tener un poco nopal es el que se está lanzando a la misión de buscar a Sophia. Por lo tanto, es agradable ver un lado un poco suave para él. Pero al mismo tiempo, lo estás viendo cortarle las orejas a los zombis y hacerles un collar, lo cual es un poco extraño.

Recepción
El episodio tuvo un total de 6.12 millones de espectadores, disminuyendo la audiencia de la semana pasada.

Crítica
Eric Goldman en IGN le dio una opinión favorable al episodio, alabando el desarrollo de Daryl Dixon y la actuación de Norman Reedus, aunque criticó la lentitud en la granja de Greene. En general, le dio al episodio 7.5 de 10, un "buen" índice de audiencia.

Referencias

Episodios de televisión de 2011
Episodios de la segunda temporada de The Walking Dead
Episodios de The Walking Dead

Chupacabra (The Walking Dead)


Kazimierz Żygulski (* 8. Dezember 1919 in Lemberg; † 23. Februar 2012 in Warschau) war ein polnischer Kultursoziologie, Hochschullehrer und Politiker, der unter anderem zwischen 1982 und 1986 Minister für Kultur und Kunst der Volksrepublik Polen war.

Leben
Nach dem Besuch des Humanistischen Gymnasiums in Lemberg begann Żygulski 1937 ein Studium der Rechtswissenschaften an der Universität Lemberg und schloss dieses Studium nach der ersten Besetzung Lembergs durch die Rote Armee 1941 ab. Während des Studiums engagierte er sich in demokratischen Klubs sowie der Stronnictwo Demokratyczne (SD), der 1939 unter anderem von Mieczysław Michałowicz gegründeten Demokratischen Partei.

Zur Zeit der Besetzung Lembergs durch die Wehrmacht im Zuge des Unternehmens Barbarossa wurde er 1941 Vertreter Lembergs im Rat der Polnischen Exilregierung sowie Richter an einem Sondergerichtshof. Wegen seiner Beteiligung an der Arbeit der Exilregierung wurde er 1944 durch das NKWD festgenommen und zu 15 Jahren Zwangsarbeit in Gulags in der Republik Komi in Nordwestrussland verurteilt.

Nach mehr als zehnjähriger Haft ging er 1955 nach Polen und wurde Mitarbeiter der Polnischen Akademie der Wissenschaften (PAN), ehe von 1959 bis 1990 am dortigen Institut für
Philosophie und Soziologie tätig war. Dort übernahm er 1973 zunächst eine außerordentliche sowie schließlich 1983 eine ordentliche Professur für Soziologie mit dem Schwerpunkt Kultursoziologie.

Am 9. Oktober 1982 wurde er von Ministerpräsident Wojciech Jaruzelski als Nachfolger von Józef Tejchma zum Minister für Kultur und Kunst ernannt und bekleidete diese Funktion auch in der nachfolgenden Regierung von Zbigniew Messner bis zu seiner Ablösung durch Aleksander Krawczuk am 29. September 1986.

Außerdem engagierte sich Żygulski in mehreren öffentlichen Organisationen und wurde 1983 Mitglied des Präsidiums der Polnisch-Sowjetischen Freundschaftsgesellschaft (Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej) und des Bürgerkomitees zur Vorbereitung der Gedenkfeier zum 40. Jahrestag des Warschauer Aufstandes am 1. August 1944. Daneben war er noch von 1986 bis 1989 Mitglied des Nationalkomitees für die Gedenkstätten in Grunwald sowie zwischen 1987 und 1989 Vorsitzender des Polnischen Komitees für die UNESCO und Mitglied des Exekutivrates der UNESCO in Paris. Schließlich war er nach seiner Emeritierung 1990 auch Rektor und Professor an der Hochschule für Soziales und Wirtschaft (Wyższa Szkoła Społeczno-Ekonomiczna) in Warschau.

Schriften
 Wstep do zagadnień kultury, Warschau, 1972

Weblinks

 Kazimierz Żygulski nie żyje. In: Gazeta Wyborcza vom 24. Februar 2012
 Zmarł prof. prof. Kazimierz Żygulski. In: Rzeczpospolita vom 24. Februar 2012
 Zmarł prof. Kazimierz Żygulski, b. minister kultury wiadomosci.wp.pl, 24. Februar 2012

Soziologe (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Warschau)
Minister (Polen)
Person (Volksrepublik Polen)
Pole
Geboren 1919
Gestorben 2012
Mann

Kazimierz Żygulski


حسين كتشويان (کچویان بالفارسیة) (1959-)، عالم اجتماع إیراني، ولد في مدینة طهران، عضو في المجلس الأعلی للثورة الثقافية وناشط في حقل النظريات الشاملة لعلم الاجتماع وسوسیولوجیا الإبستمولوجیا، والآن هو عضو في هيئة التدريس في کلية العلوم الاجتماعية بجامعة طهران وأمین لجنة علم الاجتماع فيها. وفضلاً علی ذلك درس کتشويان الدروس الدينية.

حياته

حصل کتشويان علی دبلوم الرياضة عام 1978 في مدرسة ثانوية الخوارزمي وتدرّج إلی شهادة البكلوريا عام 1985 في قسم علم الاجتماع بجامعة طهران، ثم نال ماجستير في علم الاجتماع بجامعة تربیت مدرّس. مع أنه بدأ دراسة الدكتوراه في قسم سوسیولوجيا بجامعة تربیت مدرّس عام 1995، ترکها عام 1996 ودخل جامعة المانشستر لإنکلترا وقد أتمّ دراسة الدكتوراه عام 2001. وکان موضوع رسالته علم الاجتماع والدین بعد الحداثة. درس کتشویان أیضاً العلوم الدينية وکان من طلاب منبر آية الله جوادي آملي. الكتابة الصحيحة لاسمه هي «کچویان» کما نشاهدها كاسم لمؤلف في کتبه الأخيرة ومع ذلك يكتب اسمه أحیاناً «کچوییان» بالخطأ.

مؤلفاته

له كتب المنشورة عدة:

نظريات العولمة: تبعات التحدّيات للثقافة والدين، دار ني للنشر، 1386هـ
تحولات الخطابات الهويّتية في إیران: إيران في خلاف بین الحداثة وبين ما بعد الحداثة، دار ني للنشر، 1386هـ.
نظريات العولمة والدين: دراسة انتقاديّة، دار ني للنشر، 1385هـ.
فوكو وعلم الآثار للعلم: قصة تاریخ العلوم الإنسانية من عصر النهضة حتی ما بعد الحداثة، دار جامعة طهران للنشر، 1379هـ.
توغّل في جوهر إیران اللغزي: دار بوستان کتاب للنشر، 1383هـ.
الحداثة من نظرة أخری: قصة مكتوبة من أسلوب ظهور وتطور الحداثة، دار گنج معرفت للنشر، 1383هـ.

تراجمه
 المثقفون والعجز فی النبوّة.
 العلم وعلم اجتماع المعرفة.

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من طهران
علماء اجتماع إيرانيون
مواليد 1959
مواليد في طهران

حسين كتشويان


ආයතන ගණනාවක් මඟින් පනවනු ලබන රීතීන් පද්ධතියක් නීතිය ලෙස හැඳින්වේ. එය විවිධාකාරයෙන් දේශපාලනය ආර්ථිකය සහ සමාජය හැඩ ගස්සවයි. ගිවිසුම් නීතිය බස් ටිකට් පතක් මිල දී ගැනීමේ සිට කොටස් වෙළඳ පොලේ කොටස් හුවමාරු කිරීම දක්වා සියලු දේ දේපළ නීතිය මඟින් පුද්ගලික සහ නිශචල දේපළ පැවරීම සහ හිමිකම සම්බන්ධ අයිතීන් සහ බැඳීම් විස්තර කරනු ලබයි (නිවසක් කුලියට දී ම හෝ උකස් කිරීම). භාර නීතිය ආයෝජන සහ මූල්‍යමය සුරක්ෂිතභාවය සඳහා දේපළක අයිතිය දරා සිටිම (විශ්‍රාමික අරමුදල) ද සිවිල් වැරදි නීතිය යම් පුද්ගලයෙකුට තුවාල සිදු වීම හෝ දේපළමට හානි කිරීම වන්දි බලා ගැනීමට අවකාශ සලසයි. එලෙස හානි සිදු කිරීම දණ්ඩ  නීතියේ දක්වා ඇත්නම් අපරධකරුට එරෙහිව රජය විසින් නඩු පවරා දඬුවම් නියම කරනු ලබයි. ආණ්ඩක්‍රම ව්‍යවස්ථා නීතිය මඟින් නීති සෑදීම, ජනතාවගේ මානව අයිතිවාසිකම් සහ දේශපාලන නියෝජිතයන් තෝරා පත්කර ගැනීම, සඳහා රාමුවක් සැපයයි. පරිපාලන නීතිය රාජ්‍යය පරිපාලන ආයතන සම්බන්ධ කටයුතු සඳහා ද ජාත්‍යන්තර නීතිය ස්වෛරී රාජ්‍යයන් අතර වෙළඳාමේ, පරිසරයේ සිට හමුදාමය ක්‍රියා මාර්ග දක්වා කටයුතු හසුරුවනු ලැබේ. ශ්‍රේෂ්ඨ ග්‍රික දාර්ශනික ඇරිස්ටෝටල් පැවසූවේ නීතියේ පාලනය තනි පුද්ගලයකුගේ පාලනයට වඩා හොඳ බවයි. නීත්‍යානුකූල අයිතිචාසිකම් සහ වගකීම් ලොව පුරා පවතින නීති පද්ධතීන් මඟින් විවිධාකාරයෙන් විස්තර කොට ඇත. ප්‍රධානතම වෙනස වන්නේ සිවිල් නීති සහ පොදු නීති සම්ප්‍රදායන්ගේ විනිශ්චයන් හී දීය. සමහර රටවල් වල නීතිය ආගමික මූල ග්‍රන්ථ මත පදනම් ව ඇත. විශාරදයන් නීතියේ සම්භවය සම්බන්ධයෙන් නීති ඉතිහාසය, දර්ශනවාදය, සමාජ විද්‍යාත්මක වැනි විවිධ දෘෂ්ටි කෝණයන් ඔස්සේ පර්යේෂණ සිදු කරන ලදී. නීතිය පිළිබඳ සිදු කරන ලද අධ්‍යයනයන් ට අනුව සමානත්වය, සාධාරනත්වය සහ යුක්තිය සම්බන්ධයෙන් නැඟෙන ප්‍රශ්ණ සරල ඒවා නොවේ. නීතියේ වැදගත්ම ආයතන වන්නේ අධිකරණය, ව්‍යවස්ථාදායකය, විධායකය, එහි නිලධාරීන් කාර්යය මණ්ඩලය, හමුදාව, පොලීසිය, නීති වෘත්තිය සහ සිවිල් සමාජයයි.

නීතිය පිළිබඳව දක්වන අදහස්

ඒ අනුව එය ප්‍රධාන කොටස් හතරකට බෙදේ.
 ස්වාභාවික නීති ගුරුකුලය (Natural Law School)
 නෛතික ප්‍රත්‍යක්ෂවාදි ගුරුකුලය (Legal Positivistic School)
 සමාජවාදී ගුරුකුලය (Socialist School)
 සමාජ විද්‍යාත්මක ගුරුකුලය (Sociological School)

ඉහත ගුරුකුල හතර නීතිය පිළිබඳව ප්‍රධානවම අදහස් දක්වන ගුරුකුල වන අතර මීට අමතරව අදහස් දක්වන පශ්චාත් නූතනවාදය,පරිපූර්ණ නීති න්‍යාය, කාන්තාවාදය ආදී විවිධ ගුරුකුලයන් ද දක්නට ඇත.

නීතිය හැදෑරීම

නීතිමය විෂයයන්

සියලූ නීති පද්ධතීන් සමාන කරුණු කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන නමුත්, විවිධ රටවල් නීතිමය විෂයන් වර්ග කරනුයේ විවිධාකාරයෙනි. ඉන් වඩාත් පොදු වර්ගීකරණයක් නම්, රාජ්‍යය සමග සමීපව බැඳී පවතින 'පොදු නීතිය' (ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා නීතිය, පරිපාලන නීතිය හා අපරාධ නීතිය* සහ 'පෞද්ගලික නීතිය' (ගිවිසුම්, තෝරත සහ දේපළ නීතිය) යන විෂයයන් ය. සිවිල් නීති පද්ධතීන් තුළ, ගිවිසුම් හා තෝරත නීතිය බැඳීම් නීතිය සහ සාමාන්‍ය වර්ගීකරණයට අයත් වන අතර, භාරකාරත්ව නීතිය අයත් වන්නේ ජාත්‍යන්තර එකඟතා පිළිබඳ අංශයට ය. අන්තර්ජාතික ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සහ පරිපාලන, අපරාධ, ගිවිසුම්, තෝරත, දේපළ හා භාරකාරත්ව නීතිය යන විෂයයන් සැලකෙන්නේ 'සාම්ප‍්‍රදායික කේන්ද්‍රීය විෂයයන්' ලෙස ය. (අතිශය ප‍්‍රායෝගික වැදගත්කමකින් යුත් වැඩිදුර විෂයයන් පවතින නමුත්)

නීතියේ ඉතිහාසය

නීතියේ ඉතිහාසය මානව ශිෂ්ටාචාරයේ සංවර්ධනය සහ ඉතා සමීපව බැඳී පවතී.පුරාණ ඊජිප්තු නීතිය ක්‍රි.පූ. 3000 තරම් ඈත අතීතයක් දක්වා දිවෙන අතර එය මාට් නමින් හැඳින්වුණු සංකල්පයක් මත පදනම්ව ඇත. පාරම්පරික අලංකාරෝක්ති සහිත දේශන, සමාජ සමානාත්මතාවයන්, සහ අපක්ෂපාතීත්වය යන ලක්ෂණයන් අන්තර්ගත ව ග්‍රන්ථ දොළහකින් යුත් සිවිල් නීති සංග්‍රහයකින් සමන්විත විය. ක්‍රි.පූ. 1760 දී පමණ හමුරාබි රජු සමයේ දී පුරාණ බැබිලෝනියානු නීතිය සංග්‍රහගත කොට ගල් පුවරුවක කැටයම් කර මහජනතාවට දැක ගැනීම සඳහා පොදු ස්ථානයක තබන ලදී. කෝඩෙක්ස් හමුරාබි නමින් හැඳින්වීය. කෙසේ නමුත් ඊජිප්තු නීතිය සේම ඉතිහාසඥයින් විසින් කොටස් වශයෙන් එකතු කර ගන්න ලද නඩු වාර්තා කාලයාගේ අවෑමෙන් අස්ථානගතවී ඉතිරිව ඇත්තේ ස්වල්පයක් පමණි. පසු කාලීනව බිහිවූ ශිෂ්ටාචාර කෙරෙහි මේවායින් ඇති වූ බලපෑම ඉතා අල්පය. ක්‍රි. පූ. 1280 තරම් ඇත කාලයකදී බිහි වූ පුරාණ ගිවිසුම නව නීති පද්ධතීන් සඳහා තවමත් අදාළ වන පැරණිතම නීතිය විය හැකිය. එහි යහපත් සමාජයක් සඳහා නිර්දේශ ලෙස අත්‍යාවශ්‍යයෙන්ම අන්තර්ගත විය යුතු සදාචාරයන්ගෙන් සමන්විත විය. කුඩා ග්‍රීක පෞර රාජ්‍යයක් වූ පුරාණ ඇතෑන්ස් නගරය ක්‍රි.පු. 8 වැනි සියවසේ දී පමණ පුරවැසි සංකල්පය පුළුල් ලෙස ඇතුළත් වූ ප්‍රථම සමාජය වූ අතර එම තත්ත්වයෙන් කාන්තාවන් සහ වහලුන් බැහැර කර තිබිණි. නමුත් පුරාණ ග්‍රීක නීතිය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ වර්ධනයට දායක වූ නව ව්‍යවස්ථාපිත සොයා ගැනීම් වලින් යුක්ත විය.

ග්‍රීක ඉගැන්වීම් රෝම නීතිය සඳහා තදින්ම බලපා ඇත. එය සියවස් ගණනාවක් මුළුල්ලේ රෝම අධිරාජ්‍යයේ නැගීම සහ බැසීම අතරතුර කාලයේදී වර්තමාන ලෝක නීතිය සඳහා තනන ලද පාලමක් වැනිය. පළමුවන ජස්ටීනියන් අධිරාජ්‍යාගේ සමයේ දී රෝම නීතිය Theodosius II , Justinian I නමින් සංග්‍රහගත කරවන ලදී. එය අඳුරු යුගයේ දි අස්ථානගත වී 11 වැනි සියවසේ දී නැවත සොයාගනු ලැබීය. මධ්‍යකාලීන නීති විශාරදයන් තම මතවාදයන් යොදාගෙන රෝම නීති සංග්‍රහයන් පිළිබඳ පර්යේෂණයන් සිදු කළහ. මධ්‍යකාලීන එංගලන්ත රජුගේ බලවත් විනිසුරුවන් විසින් පොදු නීතිය බවට පත් කරන ලද පූර්වගාමී ව්‍යුහයක් වර්ධනය වීම ඇරඹිණි. නමුත් යුරෝපය පුරා Law Merchant(වෙළෙඳ නීතිය) බිහිවීමත් සමඟම වෙළෙන්ඳන්හට හුරුපුරුදු සම්මතයන්ට අනුව කටයුතු කළ හැකි විය. Law Merchant නව වෙළෙඳ නීතියේ පූරෝගාමිය වන අතර එමඟින් ගිවිසුම් නිදහස සහ දේපළ පැවරීම පිළිබඳ අවධානය යොමු කරන ලදී. 18 සහ 19 වැනි සියවස්වල දී සිදු වූ ජාතිකත්වයේ වර්ධනයත් සමඟම Law Merchant නව සිවිල් නීති සංග්‍රහ ලෙස නීති ගත කරන ලදී. ප්‍රංශ නැපෝලියන් සංග්‍රහයේ බලපෑම තදින්ම දැනෙන්නේ ජර්මනියටය. නඩු තීන්දු ගණනාවකින් සමන්විත වන එංගලන්තයේ පොදු නීතිය මෙන් නොව මෙම නීති සංග්‍රහයන් කුඩා ග්‍රන්ථවල අන්තර්ගත කොට ඇති නිසා විනිසුරුවන් හට ඒවා භාවිතය ඉතා පහසුය. කෙසේ වෙතත් වර්තමානයේ සිවිල් සහ පොදු නීතිය අභිසරනය වෙමින් පවතී. යුරෝපා සංගම් නීතිය ගිවිසුම් මඟින් සංග්‍රහ ගතකොට යුරෝපා අධිකරණයේ පූර්වගාමී නඩු තීන්දු මඟින් වර්ධනය වේ.

පුරාණ ඉන්දියාවේ සහ චීනයේ වඩා වෙනස් වූ නීති සම්ප්‍රදායන් නියොජනය කරන ඓතිහාසික ව ස්වාධීන නීතිමය සිද්ධාන්ත සහ භාවිතයන් පැවතුණි. ක්‍රි. පූ. 100 දී පමණ සම්පාදිත අර්ථ ශාස්ත්‍රය සහ ක්‍රි.පූ. 100 සහ 300 අතර කාලයේ සම්පාදිත මනුස්මෘතිය ඉන්දියාව තුළ භාවිතා වූ මූලික ග්‍රන්ථයන් වූ අතර ඒවා බලය ලත් නීති මඟපෙන්වන්නන් ලෙස සලකන ලදී. මනුගේ කේන්ද්‍රීය දර්ශනය වූ සාධාරණත්වය සහ බහුත්වවාදය අග්නි දිග ආසියාව දක්වා පැතීරුණි. ඉන්දියාව බ්‍රිතාන්‍යය අධිරාජ්‍යයේ කොටසක් බවට පත්වූ පසු මෙම හින්දු සම්ප්‍රදායත් ඉස්ලාමීය නීතියත් වෙනුවට පොදු නීතිය ආදේශ විය.

ව්‍යවස්ථාදායකය

ව්‍යවස්ථාදායකයන් සඳහා දිය හැකි හොඳම උදාහරනයන් වන්නේ ලන්ඩන් හි පිහිටි පාර්ලිමේන්තුව, වොෂින්ටන් හි පිහිටි කොංග්‍රසය, බර්ලිනයේ පිහිටි බුන්ඩෙස්ටැග්, මොස්කව් හි පිහිටි ඩූමාව සහ පැරීසියේ පිහිටි ඇසෙම්බ්ලී නැෂනාලේ ය.

නියෝජක රාජ්‍යය මූලධර්මය මඟින් ජනතාව තම අභිමතාර්ථ ඉටුකර ගැනීම සඳහා දේශපාලකයන් හට ඡන්දය ප්‍රකාශ කරනු ලබයි. ඊශ්‍රායලය, ග්‍රීසිය, ස්වීඩනය සහ චීනය වැනි රටවල ඇතතේ ඒක මණ්ඩල පාර්ලිමේන්තුවක් වුවත් බොහෝ රටවල ද්වී මණ්ඩල එනම් ව්‍යවස්ථාදයකය තුල පවතින ආයතන දෙකට වෙන වෙනම නියෝජිතයින් තෝරා පත් කර ගැනේ. පහළ මංත්‍රී මණ්ඩලය සඳහා නියෝජිතයින් කුඩා ඡන්ද කොට්ටාශ වලින් තෝර පත් කර ගන්‍ර ලැබේ. ෆෙඩරල් රාජ්‍යය වල ඉහළ මංත්‍රී මණ්ඩලය තෝරා පත් කර ගනු ලබන්නේ ප්‍රාදේශීය රාජ්‍යයන් නියෝජනය කිරීමට වන අතර (ඔස්ට්‍රේලියාව, ජර්මනිය හෝ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය) එසේ නැතහොත් ඒකීය ක්‍රමයක් තුළ වෙනත් ඡන්ද ක්‍රමයක භාවිතා කරන ලබයි (ප්‍රංශයේ මෙන්).

එක්සත් රාජ්‍යයයේ ඉහළ මංත්‍රී මණ්ඩලය පත් කරනු ලබන්නේ රජය විසින් විමර්ශණ මණඩලයක් ලෙසය. මෙලෙස ආයතන දෙකකින් යුක්ත වන ද්වී මණ්ඩල ක්‍රමයක් පැවතීම ඉන් එකක් අනිකේ කැඩපතක් බවට පත්වන බව මෙම ක්‍රමයට ඇති ප්‍රබල විවේචනයකි. මෙයට ඇත් එකම සාම්ප්‍රදායික සාධාරණීකරණය වන්නේ ඉහළ මණ්ඩලය විමර්ශන මණ්ඩලයක් ලෙස ක්‍රියා කරන බවය. මෙඟින් රජයේ අභිමතතාව සහ අසාධාරණය අවම කල හැක. පණතක් සම්මත කර ගැනීම සඳහා පාර්ලිමේන්තුවේ සාමාජිකයන්ගේ බහුතරය මංත්‍රී මණ්ඩල දෙකෙහිම කෙටුම් පතට පක්ෂව ඡන්දය ලැබිය යුතුය. සාමාන්‍යයෙන් පාර්ලිමේන්තුව තුළ කෙටුම්පත කිහිප වාරයක් කියවනු ලබන අතර විවිධ දේශපාලන කණ්ඩායම් විසින් සංශෝධන යෝජනා කරනු ලබයි. කිසියම් රටකට අනම්‍යය ව්‍යවස්ථාවක් ඇත්නම් එම ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීමට විශේෂ බහුතරයක් අත්‍යාවශ්‍යය වන අතර එම නිසා සංශෝධනය අපහසු වේ. සාමාන්‍යයෙන් පාර්ලිමේන්තු මංත්‍රිවරුනගෙන් සැදුම් ලත් රජය (එක්සත් රාජ්‍යයේ සහ ජර්මනිය) නායකත්වය ගෙන කටයුතු කරන අතර ජනාධිපති ක්‍රමයකදී විධායකය රාජ්‍යය පාලනය සඳහා තම දේශපාලන සම්බන්ධතා මත හෝ ජනතාව විසින් තෝරා ගනු ලබූ හෝ නොලැබූ කැබිනට් මණ්ඩලයක් පත් කරනු ලබන අතර (ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සහ බ්‍රසීලය) ව්‍යවස්ථාදායකයේ කාරය වන්නේ නිෂේධනය කිරීමට පමණක් සීමා කොට ඇත.

අධිකරණය

නීතිය - අධිකරණය අධිකරණය යනු මහජනයාගේ ආරවුල් සඳහා මැදිහත් වීම සහ ඒවායේ විපාක කවරේ ද යන්න තීන්දු කිරීම සඳහා විනිසුරුවන්ගෙන් සැදුම් ලත් මංඩලයකි. බොහෝ රටවල ඉහළම අධිකරණ දක්වා අභියාචන කළ හැකි වන අභියාචන අධිකරණ පද්ධතියක් ද ඇත. උදා ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය, ඕස්ට්‍රේලියාවේ මහාධිකරණය, එක්සත් රාජ්‍යයේ සාමි මන්ත්‍රි මණ්ඩලය. කෙසේ වෙතත් බොහෝ යුරෝපා රටවල ලක්ස්ම්බර්ග් හි පිහිටුවා ඇති යුරෝපා අධිකරණය යුරෝපා ව්‍යවස්ථාව අදාළ වන විට ජාතික නීතිය අභ්භවා යයි. යුරෝපා කවුන්සිලයේ සාමාජික රටවල පුරවැසියන් හට මානව හිමිකම් සම්බන්ධ ගැටළු ස්ට්‍රාස්බර්ග් හි පිහිටුවා ඇති යුරෝපා මානව හිමිකම් අධිකරණය වෙත ගෙන ආ හැකිය. සමහර රටවල ව්‍යවස්ථානුකූල නොවන නීතින් ඉවත් කර දැමීම සඳහා උපරිමාධිකරණයට බලය ලබා දී ඇත. ඇමරිකා එක්සත් ජනපද ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ූඔඑ ව. ීඅඩඑ නඩුවේ දී ගබ්සා කිරීමේ දී කාන්තාවන්ට සහය වීම තහනම් කර තිබූ ටෙක්සන් නීතිය ඉවත් කර දමන ලදී. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 14 වන සංශෝධනය ඇමරිකානුවන්ට පුද්ගලිකත්වයේ අයිතිය ලබා දී ඇත බවට අරථ කථනය කරමින් කාන්තාවන්ට ගබ්සාවක් සිදු කර ගැනීමට අයිතියක් ඇති බව ප්‍රකාශ කරන ලදී. ව්‍යවස්ථාදායකය තරමටම අධිකරණයත් සෛද්ධාන්තිකව ව්‍යවස්ථාව මඟින් සීමා කරනු ලබයි. බොහෝ රටවල විනිසුරුවන් ව්‍යවස්ථාව සහ අනෙකුත් නීති පමණක් අර්ථකථනය කරනු ලබයි. නමුත් පොදු නීති සම්ප්‍රදා අනුගමනය කරන රටවල ව්‍යවස්ථානුකූල ගැටළු පූර්වගාමී සංකල්පය යටතේ අධිකරණය නීති අසම්පාදනය කරනු ලබයි. නමුත් එක්සත් රාජ්‍යය, ෆින්ලන්තය සහ නවසීලන්තය යන රටවල තවමත් පාර්ලිමේන්තුවේ පරම අධිකාරීත්වය තරයේ පිළිගන්නා අතර එමඟින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ව තෝරා ගනු ලැබූ ව්‍යවස්ථාදායකය මඟින් සම්මත කරන ලද නීති තෝරාපත් කර නොගත් අධිකරණයකට ලබා නොදේ.

ස්වාභාවික නීති ගුරුකුලය

මෙහිදී සෑම නීතියක්ම විශ්ව බුද්ධියට,විශ්ව සාධාරණත්වයට නතුවිය යුතුබව පවසයි.නීතිය යනු නිත්‍යානුකූල නිළධාරින් පොදු යහපත සඳහා පනවන බුද්ධිගෝචර න්‍යායකි.මෙය එක් එක් අයගේ පෞද්ගලික අභිලාෂයන් සඳහා නොව පොදු යහපත සඳහා
යෙදවිය යුතුය.

මේ ගුරුකුලය කොටස් දෙකකට බෙදේ.
 දේව දෘෂ්ටික ස්වාභාවික නීති න්‍යාය
නීතිය ඇතිවූයේ දෙවියන්ගෙන් බව මෙයින් කියවේ.දේව නීතියට අනුකූලව ස්වාභාවික නීතිය පැවතිය යුතුය.

 ජාත්‍යන්තර නීතිය
ජාත්‍යන්තර නීතියට අනුකූලව රටක දේශීය නීතිය සකස් කළ යුතුබව දක්වයි.

නෛතික ප්‍රත්‍යක්ෂවාදී ගුරුකුලය
නීතිය යනු පරම බලධාරියාගේ දණ්ඩන තහංචි වලින් තහවුරු කළහැකි නියෝගයක් බව දක්වයි. මෙයින් දේශය තුළ පවතින නීති පමණක් ක්‍රියාත්මක වන බව ගම්‍ය වෙයි.

සමාජවාදී ගුරුකුලය
1917 ඔක්තොම්බර් මස රුසියාවේ පැවති විප්ලවයෙන් පසු සමාජවාදී ගුරු කුලය ආරම්භ විය. මොවුන් නීතිය යනු රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති වලට බුද්ධිමය පදනමක් ලබා දෙන මෙවලමක් බව දැක්වීය. සමාජවාදී රාජ්‍යයක උත්තරීතර වන්නේ රාජ්‍ය නීතියයි.

සමාජ විද්‍යාත්මක ගුරුකුලය
ස්වාභාවික නීති හා නෛතික ප්‍රත්‍යක්ෂවාදී ගුරුකුලයන්ට අතරමැදි ගුරු කුලයකි. නීතිය යනු ගැටෙන අගයන් සමතුලිත කිරීමයි. ගැටෙන අයිතීන් විවිධය. පුද්ගල අවශ්‍යතා පොදු හා සමාජ අවශ්‍යතා මත ගැටීම් ඇතිවිය හැක. නීතිය මගින් එම ගැටෙන කොටස් වල අවශ්‍යතාවයන් හා අපේක්ෂාවන් හඳුනාගෙන විසඳුම් ලබාදිය යුතුය.

මෙම ගුරුකුල දක්වා ඇති අදහස් වලට අනුව නීතිය යන්නට
නියමිත අර්ථකථනයක් නොමැති බවත් එය පුද්ගලයාට, සමාජයෙන් සමාජයට, රාජ්‍යයෙන් රාජ්‍යයට වෙනස් වන බව පෙනේ.

නීතිමය නිලධාරීවාදය

නිලධාරීවාදය එනම් 'බියුරකරණීය" යන වදන ප්‍රංශ බසින් "කාර්යාලය" ට යොදන "බියුරෝ" යන වචනයේත් , ග්‍රීක් බසින් "බලය"ට යෙදෙන "ක්‍රටෝස්' යන වචනයේත් එකතුවෙන් සෑදුණකි. හමුදා,පොලිසිය මෙන්ම, රජයේ සේවකයන් හා සමුහයන්ට අයත් සියලුම නිලධාරින් පාලක පක්ෂයේ  අභිමත ක්‍රියාවට නංවයි.මේ සියල්ලෝ නිලධාරිවාදියෝය.

මෙම සංකල්පයට මුලිකම නිර්දේශණයක් 1795 දී ප්‍රංශයේ විසු ජර්මන් ජාතික " බාරෝන් ඩී ග්‍රිම්" විසින් ඉදිරිපත් ක‍ළේය. එහි මෙසේ සඳහන් වේ.

"ප්‍රංශයේ හිටපු පාලකයෙක් වු මොන්සේ ඩි ගෝරනේ විසින් වැඩි වශයෙන් පැමිණිලි කරන ලද්දේ, ප්‍රංශයේ නීතිවල නියමඅර්ථය වු "නිලධාරි වාදය පිළිබඳවයි. මෙහි කාර්යාල ලිපිකරුවන්, කාර්යාංශ පරික්ෂකවරුන් පත්වන ලද්දේ මහ ජනතාවගේ ලාභ ප්‍රයොජන සඳහා නොවේ. සැබවින්ම මහජන උනන්දුව ස්ථාපනය වී ඇති බව පෙනී යාම නිසාවෙන් එම කාර්යාලවල පැවත්ම සිදුවුණි. තවමත් "නිලධාරින්ගේ ක්‍රියා කලාපය තුළ ඉහළින් සිදුවන නරුම වදය" සුලභව දක්නට ලැබේ. තවද ලාභ වලින් අභිප්‍රේරණය වී සිටින පෞද්ගලික ව්‍යවසායකයින් හා නියමානුකූලව මහජන සේවකයේ නියැළෙන්නන්ගේ  ක්‍රියා කලාපය අතර පැහැදිලි වෙනසක් තිබෙ. ඇත්ත වශයෙන්ම කියතොත් පෞද්ගලික අංශයේ මහා පරිමාණ සමාගම් වලද " නිලධාරීවාදය" දක්නට ලැබෙන අවස්ථා පවතී. හුවමනා රෙගුලාසි ආදියේ සෘණාත්මක හැඟීම් පසෙකලූ කල පොදු ජන සේවාවන් වන අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය, පොලීසිය, පොදු ප්‍රවාහනය ආදිය තීරණාත්මක තත්ත්වයක ක්‍රියාත්මක වනුයේ " මහජන නිල බල ක්‍රමය ", ආණ්ඩුවේ බලය යොදන  පාදය හෝ ස්ථානයක් බවට පත් කරමිනි.

විසි වැනි ශත වර්ෂයේදී ලේඛක " මැක්ස් වේබර්"  ලියා දක්වා ඇති පරිදි,නිල බල ක්‍රමයෙන් ලැබෙන සහයෝගය ඕනෑම දියුණු ජනපදයක දක්නට ලැබෙන  නියත ලක්ෂණයකි. තවදුරටත් ඔහු කියා සිටින්නේ නිලධාරීවාදයේ ආවේනික ලක්ෂණ වනුයේ "නිලධාරින්ට තම මෙහෙයුම පැහැදිලි කිරිමත්, ඉහළ සිට  පහලට වන තෙක් සියළු ශ්‍රේණිවල අය කළමණාකරණය කිරිමට හැකිවන පරිදි වෘත්තිය විශේෂඥයන් තැනීමත්, ලිඛිත සන්නිවේදනය තුළින්  මහජන සේවකයන්ගේ අභිමතයන් නීති වලින් බැඳ තැබිමත්ය".

නීතියේ ආර්ථික විශලේෂණය

නීතියේ ආර්ථික විශලේෂණය යනු නීතිමය සිද්ධාන්ත ආර්ථික විද්‍යාවේ සංකල්පයන් සහ ක්‍රමවේදයන් නීතිගත කිරීමේ සහ නීතිය සඳහා යොදා ගැනීමේ ප්‍රවේශයයි. රිචඩ් පොස්නර් සහ ඔලිවර් විලියම්සන් වැනි බලගතු යෝජකයින් ඇතුළුව සහ මිල්ටන් ෆ්රීඩ්මන් සහ ග්රේ බෙකර්ද, චිකාගෝ ආර්ථික විද්‍යාඥයින් සහ නීතිඥ විද්‍යාලය විසින් සාමාන්‍යයෙන් පාලන රීති හා සීමා ඉවත් කිරිම සහ පුද්ගලීකරණය සම්බන්ධයෙන් උපදෙස් දෙනු ලබයි. එමෙන්ම රාජ්‍යය යාමනයට එදිරිව හෙවත් ඔවුන් දකින ආකාරයට නිදහස් වෙළෙඳ පල තුළ ක්‍රියාත්මක වීම සීමා කිරීමට විරුද්ධව ක්‍රියා කරයි. 1991 දී නොබෙල් ත්‍යාගලාභී රොනල්ඩ් කෝස් විශිෂ්ට ආර්ථික නීති විශ්ලේෂකයෙකු ලෙස හඳුන්වා දිය හැකිය. ඔහුගේ The Nature of the Firm (1937) නමැති ලිපියෙන් සමාගම්වල පැවැත්ම සහ ගණුදෙනු වියදම්වලට හේතු ඉදිරිපත් කරන ලදී. බුද්ධිමත් පුද්ගලයින් ද්වී පාර්ශ්වික ගිවිසුම් මඟින් විවෘත වෙළෙඳ පළේ ගණුදෙනු පිරිවැය මධ්‍යස්ථ අගයක් ගන්නා තුරු සහයෝගීතාවයන් භාවිතයෙන් පිරිවැය  වඩා ඵලදායී වන අන්දමින් නිෂ්පාදන සිදුකරනු ලබයි. ඔහුගේ දෙවන ලිපියෙන් (The Problem of Social Cost 1960) ගණුදෙනු පිරිවැයක් නොමැති ලොවක ජීවත් වන්නේ නම් දේපළ ආරවුල් සම්බන්ධ අධිකරණ තීන්දු නොතකා ජනතාව සම්පත් බෙදා හදා ගැනීම සඳහා එකිනෙකා හා හෙට්ටු කරන තත්ත්වයක් නිර්මාණය වන බවට තර්ක කරන ලදී.

නීතියේ සමාජ විද්‍යාව

නීතියේ සමාජ විද්‍යාව වූ කලී, නීතිය හා එහි සමාජානුයෝජනය පිළිබඳ ව සොයා බලන විවිධ හැඩතල ගත් ක්ෂේත‍්‍රයකි. නීතියේ සමාජ විද්‍යාව, නීති විද්‍යාව, නීතිය පිළිබඳ ආර්ථික විග‍්‍රහය හා අපරාධ විද්‍යාව වැනි විශේෂිත විෂයන් හා එක්ව ගමන් කරයි. නෛතික ආයතන සහ නෛතික කරණු හා ක‍්‍රමයන්හි සමාජීය ගොඩනැංවීම පිළිබඳ ව ද සොයා බලයි. මුලදී, මෙම විෂය පිළිබඳ ව නීතිය පිළිබඳ න්‍යායවාදීහූ සැක සහිත වූහ. නීතිඥවරුන් විසින් භාවිත කරනු ලබන ප‍්‍රායෝගික නීතිය සහ එදිනෙදා ජීවිතයට අදාළ වන්නා වූ වෙනත් ආකාරවල නීතිය, නීතිය හෝ සමාජීය මූලධර්ම  අතර වෙනස පිළිබඳ ව අවධාරණය කළ ඉයුජින් අර්ලීරිච් :ෑමටැබ ෑයරකසජය* හට කෙල්සන් :ණැකිැබ* අභියෝග කළේය. 1900 ගණන්වලදී, මැක්ස් වෙබ්ර් සිය නීතිය පිළිබඳ විද්‍යාත්මක ප‍්‍රවේශය හඳුන්වා දුන්නේය. ඔහු 'නෛතික තර්කානුකූල ව්‍යුහය', සංක්ෂිප්ත මූලධර්මයක් මිස ජනතාව වෙත පැවරෙන්නක් නොවන බවට තර්ක කළේය. ධනවාදය සමග සමාන්තරව වර්ධනය වූ, නූතන දේශපාලනික වර්ධනයන් හා නූතන නිලධාරිවාදී රාජ්‍ය සඳහා පසුබිම සකස් කළ ඒකීය නීති පද්ධතියක් හැඳින්වීමට ඔහු යොදා ගත් යෙදුම වූයේ 'නෛතික තර්කානුකූලභාවය'යි. වෙනත් සමාජවාදියකු වු එමිල් ඩුර්කයිම් :ෑපසක මරනයැසප*ලිඔයැ ෘසඩසිසදබ දෙ ඛ්ඉදමර සබ ීදජසැඑහ' ග‍්‍රන්ථය ලියමින් තර්ක කළේ, සමාජය වඩාත් සංකීර්ණ වන විට, මූලිකව ප‍්‍රතිකර්ම සහ වන්දි පිළිබඳ ව අදාළ වන්නා වූ සිවිල් නීතිය, අපරාධ නීතිය සහ දඬුවම් පැමිණවීම දක්වා වර්ධනය වන බවයි. අනෙකුත් මුල්කාලීන වැදගත් නෛතික සමාජ විද්‍යාඥයින්  කිහිප දෙනෙක් නම්, හියුගෝ සින්සිමර් :්‍යමටද ීසබ'යැසපැර* තියඩෝර් ගයිගර් :ඔයැදා්ර ඨැසටැර* ජෝර්ජස් ගර්විච් :ඨැදරටැි ඨමරඩසඑජය* සහ යුරෝපයේ ලියොන් පෙට්‍රොස්කි :ඛැදබ ඡුැඑර්'හජනස* සහ එක්සත් ජනපදයේ විලියම් ග‍්‍රැහැම් සමර් :උසකකස්ප ඨර්ය්ප ීමපපැර* යනාදීහු ය.

නීතියේ දර්ශනවාදය

නීතියේ දර්ශනවාදය නීතියේ දර්ශනවාදය නීති විද්‍යාව ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. ප්‍රමාණික නීති විද්‍යාව මූලිකවම දේශපාලන දර්ශනවාදය වන අතර නීතිය කෙසේ විය යුතු ද යන පැනය අසයි. විශ්ලේෂණාත්මක නීති විද්‍යාව අනෙක් අතට වෙනම ක්ෂේත්‍රයක් වන අතර නීතිය යනු කුමක් දයන පැනය අසයි. මුල්කාලීන නීති දර්ශනවාදියකු වන ජෝන් ඔස්ටින් (ජෙරමි බෙන්තම් ගේ ශිෂ්‍යකු වන) 1829 සිට ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාලයේ නීතියේ මුල් පුටුවට පත් විය. ඔස්ටින් ගේ නීතිය පිළිබඳ උපයෝගිතාවාදී පිළිතුර වූයේ නීතිය යනූ දණ්ඩනයක් ලබාදෙන බවට කරනු ලබන තර්ජනයක ආධාරයෙන් ජනතාව යටහත් පහත් ලෙස කීකරු වන පරම බලධාරියෙකු විසින් කරනු ලබන අණකිරීමක ලෙසය. මෙම අදහස විශේෂයෙන් ම ස්වාභාවික නීති සිද්ධාන්තයට විකල්පයක ලෙස බොහෝ කාලයක් පිළිගැනීමට ලක් විය. ජීන් ජැක්ස් රූසෝ වැනි ස්වාභාවික නීතිඥයින් ගේ තර්කය වූයේ මනුෂ්‍යය නීතිය තුලින් සදාචාරය සහ නොවෙනස් වන ස්වාභාව ධර්මයේ නීති හෙඳින් පිළිඹිඹු වන බවයි. ඉම්මැනුවෙල් කාන්ට් ගේ අදහස වූයේ ස්වාභාව ධර්මයේ පවතින පොදුනීතිය වුවත් තෝරාගනු ලැබීමය නම් නීතිය සදාචරයට අනුකූල වීම අවශ්‍යය වේ. ඔස්ටින් සහ බෙන්තම් අනුගමනය කළ ඩේවිඩ් හියුම් නීතිය යනු කුමක් ද සහ නීතිය කුමක් විය යුතු ද යන්න සමඟ ඒකාබද්ධ කල යුතු බවට අදකස් කරන ලදී. ඔවුන් විශ්වාස කරනු ලැබුවේ නියම නීතිය සම්පූර්ණයෙන්ම සදාචාරයෙන් වෙන්විය යුතුය යන නීතියේ ප්‍රත්‍යක්ෂවාදයයි. ෆෙඩ්රිච් නිට්ස්චේ කාන්ට් ව ද විවේචනය කරමින් පැවසුුවේ නීතිය හට ගන්නේ බලය සඳහා අභිප්‍රායෙන් බවත් සහ සදාචාරාත්මක සහ සදාචාර විරෝධී ලෙස නීතිය වර්ග කල නොහැකි බවත් ය. මෙලෙස නිට්ස්චේ සමානාත්මතා සංකල්පය ද විවේචනය කරන ලද අතර බලය සඳහා අභිප්‍රායෙන් කටයුතු කිරීමට නීතිය විසින් ඉඩ සැලසිය යුතු බව විශ්වාස කරන ලදී. ඔස්ට්‍රියානු දාර්ශනික හාන්ස් කෙල්සන් 1934 දී ශුද්ධ නීති සිද්ධාන්තය නමැති ප්‍රකාශනය තුලින් ප්‍රත්‍යක්ෂවාදී සම්ප්‍රදාය තව දුරටත් ඉදිරියට ගෙන යන ලදී. කලේසන් නීතිය සදාචාරයෙන් වෙන්ව පැවතිය යුතු බව විශ්වාස කල ද ප්‍රතිමාමක සම්පන්න හෙවත් අප ඊට කීකරු විය යුතු බව පැවසීය.නීතිය යනු ධනාත්මක ප්‍රකාශන වන අතර අප කල යුත්තේ කුමක් ද යන්න පැහැදි ලි කරයි. එමනිසා අප නීතියට අවනත විය යුතු බවට පවසන උපකල්පිත මූලික නියමයක් (ඝරඋනඩනඔරම) සෑම නීති පද්ධතියකම ඇත. කෙල්සන් ගේ ප්‍රධාන ප්‍රතිවාදියා වන කාල් ස්මිට් දේශපාලන තත්වයන් සහ තීරණ සඳහා උපුටා ගනු ලබන ප්‍රතිමානක මූලධර්ම නොපිළිගන්නා නිසා ප්‍රත්‍යක්ෂවාදය සහ නීතියේ පාලනය ප්‍රතික්ෂේප කරයි. පසුකාලීනව 20 වන සියවසේ දී එච්. එල්. ඒ හාට් ඔස්ටින්ගේ සරල කිරීමටත් කෙල්සන් ගේ නීති සංකල්පයේ ප්‍රබන්ධයටත් විරුද්ධව අදහස් ඉදිරිපත් කරන ලදී. ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ නීති විද්‍යාවේ ප්‍රධානියා ලෙස නීතිය යනු න්‍යායන් පද්ධතියක් බවට තර්ක කරන ලදී. හාට් න්‍යායන් ප්‍රාථමික න්‍යායන් (හැසිරීමේ න්‍යායන්) සහ ද්වීතීක න්‍යායන් (ප්‍රාථමික න්‍යායන් පාලනය සඳහා නිලඳාරීන්ට අමතන න්‍යායන්) ලෙස බෙදා දැක්වීය. ද්වීතීක න්‍යායන් තව දුරටත් විනිශ්චය න්‍යායන් (නීතිමය ගැටළු විසඳීමට) පරිවර්තන න්‍යායන් (නිතිය සංශෝධනය කිරීමට අවසර දෙන) සහ හඳුනා ගැනීමේ න්‍යායන් (වලංගු බවට හඳුනා ගැනීමට අවසර දෙන) ලෙස බෙදා දක්වන ලදී.

හාට් ගේ ශිෂ්‍යයන් දෙදෙනෙකු මෙම වාදය එතැන් පටන් ඉදිරියට ගෙනයන ලදී. හාට්ගෙන් පසුව ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ නීති විද්‍යාවේ ප්‍රධානියා වූ ද ඔහුගේ අනුගාමිකයා වූ ද රොනල්ඩ් ඩ්වෝර්කින් ඔහුව ප්‍රබල ලෙසම විවේචනය ලරන ලද පුද්ගලයා ද විය. ඔහුගේ ළඅත'ස ුමපඉරඑ නමැති ග්‍රන්ථය මඟින් නීතිය සදාචාරාත්මක කාරණයක් බව සැලකීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම නිසා ඔහු හාට් සහ ප්‍රත්‍යක්ෂවාදීන් ට දරුණු ලෙස පහර දුනි. ඔහුගේ තර්කය වූයේ නීතිය යනු විනිසුරූවන්ට ව්‍යවස්ථා සම්ප්‍රදායන්ට අනුව නීතිමය ගැටළුවකට සරිලන හොඳම සහ වඩා යුක්ති සහගත විසඳුම සොයා ගැනීම සඳහා උපකාරී වන අර්ථය විදහා දක්වන සංකල්පයක් බවය. අනික් ශිෂ්‍යයා වූ ජෝසප් රාස්(ඤ) ප්‍රත්‍යක්ෂවාදීන්ගේ දර්ශනය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි අතර හාට්ගේ ඨහඑ ංඋටහඔරඉටය ඔෆ ළඅත හි සඳහන් වන මෘදු සමාජ නිබන්ධය විවේචනය කරන ලදී. රාස්(ඤ) සදාචාරාත්මක හේතු දැක්වීමකට යොමු නොවී සමාජ ප්‍රභවයන්ගෙන් පමණක් නීතියේ අධිකාරීත්වය හඳුනා ගත හැකි බවට තර්ක කරන ලදී.

නීතිය, හමුදාව හා පොලීසිය

හමුදාව හා පොලීසිය සමහර තැනකදී "නීතියේ දීර්ඝකාලීන හා ශක්තිමත් අවයවය" ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. හමුදාමය ආයතන ආණ්ඩු පවතින තාක් කල් පැවතුණු ආයතන වුවද, පොලීසිය වනාහී සාපේක්‍ෂව නූතන ආයතනයකි. මධ්‍යකාලීන එංගලන්ත අපරාධ අධිකරණ, නොඑසේ නම් ආදර්ශ අධිකරණ විසින් සමාජය තැති ගැන්වීම හා පාලනය කිරීම සඳහා ප‍්‍රදර්ශනාත්මක නඩු විභාග හා මරණ දඬුවම් උපයෝගී කර ගත්තේය. පැරිස් අභ්‍යන්තර පොලීසිය විසින් තමන් ලොව පළමු නිල ඇඳුම් සහිත පොලිස් නිලධාරීන් යැයි කියා ගන්නා නමුත්, පළමු නූතන පොලීසිය විය හැක්කේ 17 වන සියවසේ ඃ,¼ ලූවී රජුගේ අධිකරණය යටතේ පැවති පැරිස් පොලීසියයි. ප‍්‍රංශ විප්ලවයෙන් සහ නැපෝලියන්ගේ පාලනයෙන් පසුව, 1829 දී පැරීසිය හා අනෙකුත් ප‍්‍රංශ නගර සඳහා ප‍්‍රංශ රජය විසින් 'නගර සාර්ජන්වරුන්' යනුවෙන් :ිැරටැබඑි ාැ ඩසකකැ* නිල ඇඳුම් දරන පොලීසියක් පිහිටුවන ලදී. බ්‍රිතාන්‍යයේ 1829 දී, දේශීය ලේකම් සර් රොබට් පීල් යටතේ පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කරනු ලැබූ මෙට්‍රොපොලිටන් පොලිස් පනත මගින් බ්‍රිතාන්‍ය මෙට්‍රොපොලිටන් පොලීසිය බිහි විය.

සමාජ විද්‍යාඥ මැක්ස් වෙබර් තර්ක කරනුයේ, ප‍්‍රචණ්ඩකාරී මාර්ගවලින් නීත්‍යානුකූල ඒකාධිකාරය පාලනය කරන්නේ රාජ්‍යය විසින් බවයි. රජයේ හෝ අධිකරණවල ඉල්ලීම මත හමුදාව හා පොලීසිය විසින් බලය ක‍්‍රියාත්මක කරනු ලැබේ. පොලීසිය සහ හමුදාව තවදුරටත් ආරක්ෂාව හා පාලනය ගෙන යනු නොලබන රජයක් නොමැතිව අරාජිකත්වයට ගිය රාජ්‍ය 'අසාර්ථක රාජ්‍යයන්' ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.
මෙලෙසම නීති වෙනත් නීති මගින් සහන කර ගැනීමද රාජ්‍ය අරාජිකත්වයට යයි.

නීතිය හා සමාජය

 කම්කරු නීතිය යනු කම්කරුවා සේවා යෝජකයා හා වෘත්තීය සමිතිය අතර පවත්නා ත්‍රෛපාර්ශ්වික සම්බන්ධතාවයකි. සාමූහික කේවල කිරීම් නියාමනය සහ වැඩවර්ජනය සඳහා ඇති අයිතිය ඊට අදාල වෙයි. සෞඛ්‍ය හා ආරක්‍ෂාව හෝ අවම වැටුප් වැනි වැඩ කරන ස්ථානයේ අයිතින් සම්බන්ධයෙන් පුද්ගලික සේවා නියුක්ති නීතිය අදාල වෙයි.

 මානව හිමිකම් සිවිල් අයිතිවාසිකම් සහ මානව හිමිකම් නීතිය සෑම අයෙකුටම හිමි මූලික නිදහස් සහතික කිරීම සඳහා වන වැදගත් ක්ෂේත‍්‍රයන්ය. මානව හිමිකම් පිලිබඳ විශ්ව ප‍්‍රඥප්තිය, මානව හිමිකම් පිලිබඳ යුරෝපීය සම්මුතිය සහ එක්සත් ජනපද අයිතිවාසිකම් පිලිබඳ ප‍්‍රකාශය වැනි සංග‍්‍රහයන් තුල මෙහි මූලධර්මයන් අන්තර්ගත වෙයි.

 සිවිල් නඩු විධානය හා අපරාධ නඩු විධානය නඩු විභාගයන්හිදී අධිකරණය අනුගමනය කළයුතු කාර්ය පටිපාටිය දක්වා සිටී. ඒ දෙකම අවධානය යොමුකරන්නේ සාධාරණ විනිශ්චයක් සඳහා පුරවැසියකු සතු හිමිකම පිලිබඳවය.

 සාක්‍ෂි නීතිය විසින් අධිකරණයක නඩුවක් ගොඩනැගීම සඳහා යුත්තේ කුමන තොරතුරු පිලිගත යුතුද යන්න දක්වා සිටියි.

 ආගමන නීති සහ ජාතිකත්ව නීති සිය රට නොවන ජාතික රාජ්‍යයක් තුල ජීවත්වන හා රැකියාව කරන විදේශිකයන්ගේ අයිතිවාසිකම් සහ පුරවැසිභාවය ලබාගැනීමේ හා එය අවලංගු කිරීම සම්බන්ධයෙන් අදාල වෙයි. මේ දෙකම රැකවරනයේ නිදහස මෙන්ම රාජ්‍යයක් අහිමි තැනැත්තන් සම්බන්ධයෙන්ද කටයුතු කරයි.

 සමාජ ආරක්‍ෂණ නීති රැකියා නොමැති අයට ලබාදෙන දීමානවන් හෝ නිවාස ප‍්‍රතිලාභ වැනි සමාජ ආරක්‍ෂණයන් ලබැගැනීමට ජනතාවට ඇති හිමිකම් සම්බන්ධයෙන් අදාල වෙයි.

 පවුල් නීතිය විවාහ හා දික්කසාද කාර්ය පටිපාටීන් වෙන්වීමකදී දරුවන් හා දේපළ හා අයිතිවාසිකම් ආදිය ආවරනය කරයි.

නීතිය සහ වානිජ්‍ය

 වානිජ නීතිය විසින් සංකීර්ණ ගිවිසුම් හා දේපළ නීති ආවරනය කරයි. නියෝජිතත්වය පිලිබඳ නීතිය, රක්‍ෂණ නීතිය, විනිමය බිල්පත්, වස්තුභංගත්වය සහ බුන්වත්භාවය පිලිබඳ නීතිය සහ විකිණීමේ නීති වඩාත් වැදගත් වන අතර ඒවායේ ඉතිහාසය මධ්‍යතන යුගය කරා දිවයයි. එක්සත් රාජධානියේ භාණ්ඩ විකිණීමේ ආඥා පනත සහ එක්සත් ජනපදයේ ඒකීය වානිජ සංග‍්‍රහය සංගෘහිත කරනු ලැබූ පොදු නීති වානිජ මූලධර්මයන්ය.

 සමාගම් නීතිය පැන නැගුනේ භාර නීතියේ දේපළ හිමිකාරත්වය හා පාලනය වෙන්කිරීමේ මූලධර්මයෙනි. නූතන සමාගම් පිලිබඳ නීතිය ආරම්භවන්නේ 1865 දී එක්සත් රාජධානිය විසින් සම්මත කළ බද්ධ ව්‍යාපාර සමාගම් නීතිය සමඟිනි. එහිදී සීමාසහිත වගකීම මඟින් ආයෝජකයින් ආරක්‍ෂා කිරීම සහ වෙනම නෛතික පුද්ගලභාවයක් තහවුරු කිරීම සිදුවිය.

 බුද්ධිමය දේපළ පේටන්ට්, වෙළඳ ලකුණු සහ ප‍්‍රකාශන හිමිකම් සම්බන්ධයෙන් අදාල වෙයි. අස්පර්ශනීය වත්කම් වන ඔබගේ සොයාගැනීම අනුකරණය කිරීමෙන් ආරක්‍ෂා කරගැනීමේ අයිතිය, ඔබගේ වෙළඳනාමය වෙනත් අයකු විසින් භාවිතා කිරීම වැලැක්වීම, ඔබ විසින් රචනා කරන ලද ගීතයක් ඉදිරිපත් කරනු ලැබීමෙන් හිමිකරගනු ලැබීමෙන් ආරක්‍ෂා කරදෙනු ලබන්නේ බුද්ධිමය දේපළ නීතිය මඟිනි.

 ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කෙනෙකුගේ පාඩුවට එරෙහිව තවත් අයකු විසින් වාසි අත්කරගැනීම පියවාගැනීම සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කරයි.

 යුතු ධනවත්වීම වෙනත් අයකු හේතුවෙන් අයුතු ලෙස යමකු උපයාගත් ධනය නැවත ලගබාගැනීමේ හිමිකම ආවරනය කරනු ලබයි.

නීතිය සහ නියාමනය

 අගය එකතු කළ බදු ,සංස්තාපිත බදු, ආදායම් බදු ආදිය සම්බන්ධයෙන් බදු නීතිය අදාල වෙයි.

 බැංකු නීතිය හා මූල්‍යමය නියාමනය විසින් බැංකුවක් සතුවිය යුතු ප‍්‍රාග්ධනය, ආයෝජන පරිචයන් සම්බන්ධයෙන් බලපවත්වන්නාවූ රීතීන් සම්බන්ධයෙන් වන අවම ප‍්‍රමිතීන් ස්ථාපිත කිරීම සිදුකරනු ලබයි. 1929 කොටස් වෙළඳපොළ කඩාවැටීම වැනි ආර්ථික අර්බුධයන්හි පවතින අවදානම වැලකීම සඳහා ආරක්‍ෂණයන් ලෙස මෙම නීතීන් වැදගත් වේ.

 රජයේ සේවාවන් සහ උපයෝගීතාවන් සම්පාදනය සම්බන්ධයෙන් නියාමනයන් අදාල වෙයි. ජල නීතිය මෙයට එක් උදාහරණයකි. පෞද්ගලීකරණය ජනපි‍්‍රය වූ පසු කලින් සමාජ වගකීම මත පිහිටා රජය විසින් සිදුකළ කි‍්‍රයාවන් පුද්ගලික සමාගම් වලට පැවරින. බලශක්තිය, ගෑස්, විදුලි සංදේශ සහ ජල සැපයුම් බොහෝ රටවල නියාමනයනය කරනු ලබයි.

 තරඟකාරීත්ව නීතිය එක්සත් ජනපදය තුල ප‍්‍රතිභාර නීතිය ෙලසින් හැඳින්වෙන අතර මිළ ස්ථාවර කිරීමට එරෙහි රෝම නඩු තීන්දු සහ වෙළ‍ඳාම සීමාකිරීම පිලිබඳ වාදය දක්වා ඈතිට දිවයන ක්ෂේත්‍රයකි. නූතන තරඟකාරීත්ව නීතිය 20 වන සියවස ආරම්භයේදී හඳුන්වාදෙනු ලැබූ එක්සත් ජනපදයේ ප‍්‍රති කාටල සහ ඒකාධිකර විරෝධී ව්‍යවස්ථාවන් (ෂර්මන් පනත සහ ක්ලේටන් පනත) තුලින් මෙය සම්භවය ලැබීය. පාරිභෝගික සුභසාධනය අනතුරේ හෙලමින් වෙළඳපොළ මිළගනන් විකෘති කිරීමට සිය ආර්ථිකමය බලපෑම්සහගතභාවය භාවිතා කිරීමට උත්සාහ කරන ව්‍යාපාරයන් පාලනය කිරීම සඳහා මෙම නීති භාවිතා වෙයි.

 පාරිභෝගික නීතියට අසාධාරණ ගිවිසුම් වගන්තිවල සිට ගුවන් මළු රක්‍ෂණය පිලිබඳ විධීවිධානයන් දක්වා වන  ඕනෑමදෙයක් මෙයට ඇතුලත් වෙයි.

 කියෝටෝ සම්මුතියට අනුව කාළගුණ විපර්යාසයන් සිදුවීමේ අවධානමක් පවතින තත්වයක් තුල ඵරිසර නීතිය අතිශයින් වැදගත් එකකි. එමෙන්ම මේ යටතේ අදාල රටේ නීති පද්ධතිය යොදාගනිමින් පරිසර දූෂනය සිදුකරන්නන්ට දඬුවම් සිදුකිරීම සඳහාද මෙම නීති කි‍්‍රයාකරයි.

මේ අඩවිත් බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ නීති පද්ධතිය
 ශ්‍රී ලංකාවේ අධිකරණ පද්ධතිය
 ජාත්‍යන්තර අපරාධ අධිකරණය

ශ්‍රී ලංකාවේ පවත්නා වූ නීති තත්වය
 ශ්‍රී ලංකාවේ ආරවුල් නිරාකරණය
 සිවිල් නඩු සම්බන්ධ ශ්‍රී ලංකාවේ පවත්නා වූ නීති තත්වය
 ශ්‍රී ලංකාවේ විවාහ නීතිය
 ශ්‍රී ලංකාවේ ඉඩම් ලියාපදිංචිය
 පාරිභෝගික ආරක්ෂණය
 මහජන අර්ථසිද්ධි නඩුකර
 සාක්‍ෂි
 ත්‍යාගය
 අන්තිම කැමති පත්‍ර
 පොලිස් විමර්ශන
 අත්අඩංගුවට ගැනීම
 ශ්‍රී ලංකාවේ කම්කරු නීතිය
 මූලික අයිතිවාසිකම්
 ප්‍රතිභාරකාර නීතිය
 පොදු නීතිය
 බුද්ධිමය දේපළ නීතිය
 සිංහල නීතිය හෙවත් උඩරට නීතිය
 සමුද්‍රීය නීතිය
 අපරාධ නීතිය

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
 LawNet-Sri Lanka's Legal Information Network
 Rule of Sri Lanka
නීතිය

නීතිය


An Habenaria virens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Achille Richard ngan Henri Guillaume Galeotti. An Habenaria virens in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria virens


Vitali Volodymyrovytch Skakoune (en ), né le  et mort le , est un ingénieur de combat naval ukrainien.

Jeunesse
Vitalii Skakun est né le 19 août 1996 à Berejany. Il a fréquenté l'école  de Berejany où sa mère était enseignante. Diplômé de l'école professionnelle supérieure de Lviv  où il a étudié pour devenir soudeur, il est diplômé de l'Université nationale polytechnique de Lviv.

Carrière
Lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie de 2022, le bataillon de Skakun est déployé pour protéger la ville d'Henitchesk, située près de l'isthme de Perekop. Alors qu'une colonne blindée russe s'approche de la position, les forces ukrainiennes décident de détruire le pont Henichesk, afin de ralentir l'avancée des troupes russes avançant vers le nord depuis la Crimée lors de l'offensive de Kherson. Vitali Skakoune, un ingénieur de combat, se porte volontaire pour placer des mines sur le pont.

Le 24 février 2022, après avoir placé les explosifs, il n'a pas le temps de se retirer du pont. Après avoir envoyé un texto à ses camarades soldats, il fait exploser les mines en se tuant et en détruisant le pont. Ses actions ont ralenti l'avance russe, permettant à son bataillon de se regrouper.

Le 26 février 2022, il reçoit à titre posthume l'Ordre de l'étoile d'or, la version militaire du titre de Héros d'Ukraine, par le président ukrainien Volodymyr Zelensky.

Références

Naissance en août 1996
Naissance à Berejany
Étudiant de l'université nationale polytechnique de Lviv
Héros d'Ukraine
Décès à 25 ans
Décès dans l'oblast de Kherson
Mort lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022
Décès en février 2022
Militaire ukrainien mort lors de la guerre russo-ukrainienne

Vitali Skakoune


Democracy Watch may refer to:

 Democracy Watch (Canada)
 Iceland Democratic Party (Lýðræðisvaktin, 'Democracy Watch')

Democracy Watch


Giovanni Battista Bussi (o Jovem) (Viterbo,  – Benevento, ) foi um cardeal italiano e arcebispo de Benevento.

vida
Bussi, que veio de uma família nobre, estudou direito civil e canônico na Universidade de La Sapienza, em Roma, até 1780. Depois de 1781 para a Cúria sob o  veio, ele foi ordenado subdiácono em 1782, depois diácono. O papa também lhe concedeu o título de prelado da casa papal. Em 21 de setembro de 1782, Bussi recebeu o sacramento da ordenação sacerdotal. Após várias atividades na Cúria, tornou-se governador de sua cidade natal, Viterbo, em 1799, cargo que permaneceu até 1800. Sob o novo  tornou-se auditor na Rota Romana em fevereiro de 1801e em 1809 recebeu um posto na Penitenciária. Quando os franceses ocuparam Roma naquele mesmo ano, capturaram Bussi no Castel Sant'Angelo e o levaram para Paris, onde ficou detido até 1814.

Quando pôde retornar a Roma, retomou seus antigos cargos, tornando-se Consultor da Congregação dos Ritos em 1815. Pouco antes da morte de Pio VII tornou-se Auditor Geral da Câmara Apostólica.

O Papa Leão XII tomou-o em 3 de maio de 1824 como Cardeal Sacerdote de San Pancrazio no Colégio dos Cardeais e nomeou Bussi Arcebispo de Benevento no mesmo dia. O camerlengo Bartolomeo Pacca deu-lhe a consagração episcopal três semanas depois. O Cardeal Bussi participou dos conclaves de 1829 e 1830-1831. Treze anos após a eleição do  ele morreu dois dias depois de seu 89º aniversário. Naquela época, ele era o cardeal mais velho do mundo.

Ligações externas

 Biografi på The Cardinals of the Holy Roman Church

Cardeais da Itália
Cardeais nomeados pelo papa Leão XII
Naturais de Viterbo

Giovanni Battista Bussi (1755–1844)


Porter ist ein Einschlagkrater im Süden der Mondvorderseite. Er überdeckt einen Teil des nordöstlichen Randes der großen Wallebene des Clavius.
Der Kraterrand ist erodiert, das Innere weist einen Zentralberg auf.

Der Krater wurde 1970 von der IAU nach dem US-amerikanischen Amateurastronom und Teleskopbauer Russell W. Porter offiziell benannt.

Weblinks

 Porter auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Porter (Mondkrater)


Grönland (; ), Atlas Okyanusu'nun kuzeyinde, 2.166.086 km² ile kuzey kutbundaki en büyük buz örtüsüyle kaplı, Danimarka Krallığı'na bağlı özerk bir bölgedir. Kanada Arktik Adaları'nın doğusunda, Arktik ve Atlantik okyanusları arasında yer alan dünyanın en büyük adasıdır. Grönland, jeopolitik olarak Avrupa'nın bir parçasıdır. Ülkenin başkenti ve en büyük şehri Nuuk'tur. Fizyografik olarak Kuzey Amerika kıtasının bir parçası olmasına rağmen Grönland, 986'dan başlayarak bin yıldan fazla bir süredir siyâsî ve kültürel olarak Avrupa (özellikle sömürge güçleri olan Norveç ve Danimarka) ile ilişkilendirilmiştir. Sakinlerinin çoğunun ataları Alaska'dan Kuzey Kanada'ya göç eden ve 13. yüzyılda yavaş yavaş adaya yerleşmeye başlayan İnuitlerdir.

Adanın sahilleri hariç her tarafı 3 km kalınlığına varan bir buz tabakasıyla kaplı olup buzun tabanı deniz seviyesinin altındadır. Adanın %81'i buzullarla kaplıdır. Adanın kuzeyinde Arktik Okyanusu (Arktik Deniz), güneydoğusunda İzlanda ve Danimarka Boğazı, batısında Kanada'nın Ellesmere Adası ve Baffin Körfezi yer alır.

Grönland, yüzölçümü açısından dünyanın en büyük adasıdır. Küresel ısınma sebebiyle adanın buzla kaplı kısımları buzların erimesinden dolayı azalmaktadır. Özellikle 21. yüzyıl itibarıyla buzulların erimesi bilim çevrelerinin beklediğinden fazla hızlanmıştır. Daha önce benzeri kayıtlara geçmemiş biçimde 2012 yılında Grönland adasındaki yıllık buz kaybının, 2003 yılına kıyasla yaklaşık dört kat oranında arttığı bir erime durumu olmuştur.

Grönland'da yaşayan nüfus 57.500 civarındadır. Nüfusun büyük bölümü batı kıyısındaki küçük kasabalarda ve şehirlerde yaşar. Grönland'ın buzullarla kaplı orta kesimlerinde insan yaşamaz. Ülkenin temel geçim kaynağı avcılık ve balıkçılıktır. Ülke toprakları çoğunlukla buzullarla kaplı olduğundan tarıma elverişsizdir. Sadece güneyinde küçük bir alanda patates ekilir. Tarım ürünleri çoğunlukla Danimarka'dan getirilir ve fiyatları Danimarka'ya göre pahalıdır. Genellikle en ucuz ürünler alkollü içeceklerdir. Ülkede su, buzdağlarından elde edilir. Onun dışında doğal su kaynakları yok denecek kadar azdır. Dolayısıyla suyun da büyük bir bölümü Danimarka'dan getirilir.

Toplamda on üç adet resmî tatil bulunur.

Grönlandlılar, hem Kalaallit (Grönland İnuitleri), hem İskandinavya kökenleri taşımaktadır ve Grönlandca dilini konuşur. Adanın iki önemli şehri başkent  Nuuk ile Qeqertarsuaq'dır. Ancak her ne kadar başkent ve en kalabalık şehri Nuuk olmasına karşın ülkenin en büyük havalimanı Søndre Strømfjord'daki Kangerlussuaq Havalimanı'dır.

Ortalama sıcaklığın -7 ⁰C olmasına karşın iklim kuru ve güneşlidir. Kışlar soğuktur ve buzlu bölgelerde sıcaklık yazın bile donma noktasının altında kalır. Danimarka'nın özerk bölgesi olan Grönland'ın yerli Kalaallisut dilindeki adı Kalaallit Nunaat'dır.
21 Haziran 2009'de bir referandumla Grönland hükûmeti, topraklarının zengin doğal kaynaklarını kullanma hakkına ve yetkilerine sahip olarak Danimarka'dan daha fazla bağımsızlık kazandı

Tarih

900 yılında Gunnbjorn Ulfsson Grönland'ı keşfetmiştir. 986 yılında ise Kızıl Erik, Grönland'da bir Viking sömürgesi kurdu. 1985 yılında AB'den ayrılmıştır.

Ad
İlk İskandinav yerleşimcileri adayı Grönland olarak adlandırdı. İzlanda destanlarında Norveç doğumlu Kızıl Erik'in kasıtsız adam öldürmek suçundan İzlanda'dan sürgün edildiği söyleniyordu. Geniş ailesi ve köleleri ile birlikte gemilerle kuzeybatıda olduğu bilinen buzlu bir ülkeyi keşfetmek için yola çıktı. Yaşanabilir bir bölge bulup oraya yerleştikten sonra güzel ve ümit veren bir adın yerleşimcileri çekeceği ümidiyle adaya Grœnland (Yeşil Ülke) adını verdi. Kızıl Erik Efsanesi şöyle der: "Erik, Grönland adını verdiği ve uygun bir isme sahip olsa insanların oraya çekileceğini söylediği için bulduğu ülkeye yerleşmek için yaz aylarında ayrıldı."

Grönland yerli dilinde ülkenin adı Kalaallit Nunaat'tır ("Kalaallit'in ülkesi"). Kalaallitler, ülkenin batı bölgesinde yaşayan yerli Grönlandik Eskimo halkıdır.

Özelliği

Atlas Okyanusu'nda bulunan Grönland, Kuzey Amerika kıtasına bitişik olmakla birlikte tarihsel olarak Avrupa ile bağları daha fazladır. Her ne kadar geniş özerklikleri olsa da, Danimarka Kraliyet Birliği'nin bir parçasıdır.
Danimarka'ya bağlı olarak 1973 yılında Avrupa Ekonomik Topluluğu'na dahil olan Grönland, 23 Şubat 1983 tarihinde yaptığı bir halk oylaması sonucunda AET'den ayrılma kararı alır ve gelişmelerin ardından 1 Şubat 1985'te Grönland kendi isteğiyle topluluktan ayrılır; hâlen Avrupa Birliği'nin dışındadır.

Grönland kronu

Grönland kronu, Grönland'da gelecekte kullanılması düşünülen para birimidir. Günümüzde Danimarka kronu kullanılmaktadır.
Mayıs 2007'de Danimarka'da çıkan yasaya göre Grönland'a Danimarka kronunun Grönland versiyonunun basılmasına izin verildi.

Ayrıca bakınız
 II. Dünya Savaşı'nda Grönland

Kaynakça

Dış bağlantılar

Grönland haritası

Grönland fotoğrafları
 http://www.hi.is/~oi/greenland_photos.htm  - Ólafur Ingólfsson
 http://www.trekearth.com/gallery/Europe/Denmark/Other/Greenland/
 https://web.archive.org/web/20050305132829/http://www.greenland-guide.gl/narsaq-foto/10-02.htm

Grönland


Didymocarpinae, podtribus gesnerijevki, dio tribusa Trichosporeae. Sastoji se od 35 rodova.

Podtribusi

 Rachunia D. J. Middleton & C. Puglisi (1 sp.)
 Microchirita (C. B. Clarke) Yin Z. Wang (39 spp.)
 Codonoboea Ridl. (130 spp.)
 Henckelia Spreng. (89 spp.)
 Aeschynanthus Jack (205 spp.)
 Oreocharis Benth. (147 spp.)
 Metapetrocosmea W. T. Wang (1 sp.)
 Deinostigma W. T. Wang & Z. Y. Li (9 spp.)
 Agalmyla Blume (96 spp.)
 Billolivia D. J. Middleton (16 spp.)
 Conandron Siebold & Zucc. (1 sp.)
 Ridleyandra A. Weber & B. L. Burtt (30 spp.)
 Hexatheca C. B. Clarke (3 spp.)
 Cyrtandra J. R. Forst. & G. Forst. (685 spp.)
 Sepikaea Schltr. (1 sp.)
 Cyrtandropsis Lauterb. (15 spp.)
 Didymostigma W. T. Wang (3 spp.)
 Cathayanthe Chun (1 sp.)
 Liebigia Endl. (12 spp.)
 Gyrocheilos W. T. Wang (6 spp.)
 Allocheilos W. T. Wang (4 spp.)
 Didymocarpus Wall. (114 spp.)
 Primulina Hance (226 spp.)
 Petrocodon Hance (47 spp.)
 Raphiocarpus Chun (15 spp.)
 Briggsiopsis K. Y. Pan (1 sp.)
 Glabrella Mich. Möller & W. H. Chen (3 spp.)
 Pseudochirita W. T. Wang (2 spp.)
 Allostigma W. T. Wang (1 sp.)
 Chayamaritia D. J. Middleton & Mich. Möller (3 spp.)
 Petrocosmea Oliv. (60 spp.)
 Anna Pellegr. (4 spp.)
 Lysionotus D. Don (33 spp.)
 Loxostigma C. B. Clarke (13 spp.)
 Hemiboea C. B. Clarke (43 spp.)

Izvori

Gesnerijevke

Didymocarpinae


Remember You est une chanson du rappeur américain Wiz Khalifa en duo avec le chanteur canadien The Weeknd, sortie le  sur l'album O.N.I.F.C. du rappeur.

Contexte
Après avoir retardé la sortie de l'album, Wiz Khalifa annonce le deuxième single de celui-ci, qui est Remember You. Il révèle la pochette du single sur son compte Twitter. Dans une interview pour MTV News, le rappeur parle de la chanson en déclarant que .

Composition
La chanson utilise une production minimaliste et lourde en basses, et The Weeknd demande à une fille de faire quelque chose qui le fera se souvenir d'elle (). Wiz Khalifa commence à rapper près de deux minutes après le début de la chanson.

Classement

Certification

Références

Chanson interprétée par Wiz Khalifa
Chanson interprétée par The Weeknd

Remember You


was a town located in Mitoyo District, Kagawa Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 4,621 and a density of 97.99 persons per km². The total area was 47.16 km².

On January 1, 2006, Saita, along with the towns of Mino, Nio, Takase, Takuma, Toyonaka and Yamamoto (all from Mitoyo District), was merger to create the city of Mitoyo and no longer exists as an independent municipality.

External links
 Official website of Mitoyo in Japanese

Dissolved municipalities of Kagawa Prefecture
Mitoyo, Kagawa

Saita, Kagawa


Ituverava es un municipio brasilero del estado de São Paulo. Está localizado en la región de Ribeirão Preto. Esta a aproximadamente 400 km de São Paulo y a 100 km de Ribeirão Preto. La historia de Ituverava se remonta al flujo de ocupación del centro-oeste brasilero, donde fue establecido un puesto de abastecimiento para troperos y surgió una pequeña comunidad de propietarios rurales. El 10 de marzo de 1885, fue elevada a la categoría de municipio y dejó de ser el Distrito de Paz de Nuestra Señora del Carmo de la Franca del Emperador, para ser Ituverava, en tupí, "Salto Brillante".

Turismo
En el ámbito turístico, la ciudad cuenta con el Museo Histórico, el Centro Cultural, las Iglesias Nuestra Señora del Carmo, Nuestra Señora del Rosário y São João Batista, la Plaza Diez de Marzo, el Parque Recreo (donde está situada la cascada Salto Brillante que denomina la ciudad) y la Represa Paulo Borges, que forma parte del circuito turístico Proyecto Portinari.

Educación
Ituverava obtuvo importancia en el estado por poseer dos instituciones de educación superior que son una de las mejores del país, administradas y mantenidas por la Fundación Educacional de Ituverava.
La ciudad también cuenta con cinco colegios particulares de grandes redes de educación y una escuela técnica (ETEC), transformando la ciudad en un gran polo educacional que recibe grandes contingentes de alumnos y universitarios que viene de otras localidades buscando educación de calidad.

Personalidades
 Gustavo Borges, nadador olímpico.
 Marcelo Tas, actual apresentador del programa humorístico CQC.
 Vítor Martins, compositor de Ivan Lins.
 Gilda Nomace, Actriz

Geografía
La ciudad se localiza a una latitud 20º20'22" sur y a una longitud 47º46'50" oeste, estando a una altitud de 605 metros. Posee un área de 697,8 km². la mayor parte de su suelo está formada por tierra púrpura y arenosa, originado de la descomposición de basalto volcánico, el que torna Ituverava un lugar excelente para la agricultura, especialmente para el cultivo de granos, caña de azúcar, algodón, entre otras.

Demografía
Datos del Censo - 2010
(Fuente: IBGE)

Población total: 38.699
 Urbana: 36.431
 Rural: 2.268
 Hombres: 18.875
 Mujeres: 19.824
Densidad demográfica (hab./km²): 54,89

Estimativa Poblacional en 2007: 38.833 hab.

Mortalidad infantil hasta 1 año (por mil): 1,4

Expectativa de vida (años): 87,13

Tasa de fertilidad (hijos por mujer): 2,04

Tasa de alfabetización: 98,1%

Participación FUNDEF - 2008: R$ 28.104.767,89

Fondo Part. Municipios FPM - 2008: R$ 27.675.753,20

Establecimientos de educación pré-escolar: 13

Establecimientos de educación fundamental: 13

Establecimientos de enseñanza media: 06

Hospitales: 02

Agencias bancarias: 07

Índice de Desarrollo Humano (IDH-M): 0,865
 IDH-M Salario: 0,863
 IDH-M Longevidad: 0,870
 IDH-M Educación: 0,862
(Fuente: IPEADATA)

Etnias

Fuente: Censo 2008

Datos generales
 Distancia de la capital (São Paulo):
400 km

 Acceso de transporte:
SP 330 - Vía Anhanguera

 Límites:
Aramina, Buritizal, Jeriquara, Guará, Arroyo Corriente, Ipuã, São José de la Bella Vista

 Hidrografía:
Río del Carmo, Río Sapucaí

 Geología/Suelo:
Tierra púrpura y arenosa

Referencias

Enlaces externos

Localidades de São Paulo

Ituverava


Sakura Genesis (2023) foi um evento de wrestling profissional promovido pela New Japan Pro-Wrestling (NJPW). O evento aconteceu em 8 de abril de 2023, em Tóquio no Ryōgoku Kokugikan. Anteriormente realizado sob o nome Invasion Attack, este foi o quarto evento a ser realizado sob o nome Sakura Genesis.

O evento principal viu o vencedor da New Japan Cup de 2023, Sanada, derrotar Kazuchika Okada para vencer o IWGP World Heavyweight Championship.

Produção

Rivalidades
O Sakura Genesis apresentou lutas de wrestling profissional que envolveram diferentes lutadores de rivalidades e histórias pré-existentes. Os lutadores retrataram vilões, heróis ou personagens menos distinguíveis em eventos roteirizados que criaram tensão e culminaram em em uma luta ou uma série de lutas.

Em 8 de janeiro de 2023, a NJPW anunciou as novas datas da New Japan Cup com os participantes sendo anunciados em 13  fevereiro. Sanada venceu o torneio derrotando David Finlay nas finais, recebendo uma luta pelo IWGP World Heavyweight Championship no Sakura Genesis contra o campeão Kazuchika Okada.

Nas finais da New Japan Cup, Hiromu Takahashi defendeu com sucesso o IWGP Junior Heavyweight Championship contra Lio Rush. Após a luta, Zack Saber Jr. veio ao ringue e apresentou o mais novo membro do TMDK, que se revelou ser Robbie Eagles, Eagles lançou um desafio pelo título para o Sakura Genesis, que Takahashi aceitou.

Resultados

Referências

Luta

Sakura Genesis (2023)


Madurai Thirumalai Nambi Seshagopalan (born, 5 September 1948) is a noted Carnatic singer, musician and composer. He was awarded the Madras Music Academy's Sangeetha Kalanidhi in 2006. As well as being a master of the veena and harmonium, he is an exponent of harikatha.

Early life
Though T. N. Seshagopalan uses 'Madurai' in front of his name, he was actually born in Nagapattinam, Tamil Nadu. He first learnt under his mother, and later under tutelage of Ramanathapuram C. S. Sankarasivan. He holds a degree in science from Madras University and a degree in music from Madurai Kamaraj University where he later served as professor of music.

Music career
He is proficient in rendering Harikatha and performs as per the guruparampara of Harikesanallur Muthiah Bhagavatar. Seshagopalan continues to increase his wide repertoire with compositions of his own. He is noted for his own elegant thillanas, bhajans, namavalis and abhangs. He is equally at home with North Indian ragas and has participated in several jugalbandhis. Noted singer Gayathri Girish is his disciple.

Tours
In 1984 he was invited to sing at the Adelaide International Festival in Australia (and included performances Perth, Adelaide, Sydney and New Zealand). In 1987 he was India's cultural ambassador to Russia. He has performed in countries like Singapore, Malaysia, Bahrain and Sri Lanka and has visited and performed in the United States of America numerous times.

Film
In 1983 he produced and played hero in a Tamil movie "Thodi Raagam". He also acted as Prashanth's father in Jambhavan (2006).

Awards and titles
Harikatha Chudamani awarded by the Krishna Gana Sabha in the presence of Sri Jayendra Saraswathi of Kanchi Kamakoti Peetam Sep 2014
Gayaka Sikhamani awarded by Chodiah Memorial Trust Mysore in January 2007
Sangeetha Kalanidhi 2006 awarded by Madras Music Academy
Padma Bhushan - 2004
"SangeetaSaagara" by CMANA, NJ, USA 2007
Sulakshana Gana Vichkshana - by H. H. Srimad Andavan Swamigal Srirangam - 1993
Sangeetha Kalasikhamani, by The Indian Fine arts Society, Chennai - 2000
Kumaragandharva Rashtriya Sanmaan - Kumaragandhrva Foundation Mumbai 2002
Nadhabrahmam - Indian Fine Arts Texas USA - 2002
Musician of the Year 1999-2000 by Sangeet Natak Akademi
President Award 2000 - by Sangeet Natak Academy, Central Government
Tiruppugazh Mani in 1964
Gana Bhoopathi by the Tamil Sangam of Olavakod in 1967
Sangeetha Kala Sagaram by Sri Jayendra Saraswathi of Kanchi Kamakoti Peetam
Kalaimamani by Tamil Nadu Government in 1984
Isai Selvam by Chief Minister of Tamil Nadu, Mr. Karunanidhi.
Isai Kalai Vendan by Australian Foundation of Canberra - 1998

References

External links
Madurai T. N. Seshagopalan interview

1948 births
Living people
Male Carnatic singers
Carnatic singers
Recipients of the Padma Bhushan in arts
Harikatha exponents

T. N. Seshagopalan


الطمي أو الغِرْيَن  هي تربة أو راسبات مفككة وغير متصلدة (ليست متماسكة في صورة صخور صلدة) تآكلت أو تغيرت نوعًا ما بفعل المياه ثم ترسبت من جديد في مناطق غير بحرية. ودائمًا ما يتكون الطمي من مجموعة متنوعة من المواد منها جسيمات الطمي والصلصال الدقيق وجسيمات الرمال والحصى الأكبر قليلاً. وعندما تترسب تلك المواد الطميية أو تتجمع في وحدات صخرية أو تصبح متصخرة فإنها تسمى الرواسب الطميية.

التعريفات
ولا يقتصر إطلاق مصطلح «الطمي» على الحالات التي تكون الرواسب فيها نتيجة لعملية جيولوجية أخرى معلومة بالتحديد. ومن هذا (على سبيل المثال لا الحصر): رواسب البحيرات (بحيري)، أو رواسب الأنهار (نهري) أو الرواسب المشتقة من الجليد (طفل جليدي). وليس شرطًا أن يطلق على كل الرواسب التي تتكون و / أو تترسب في الأنهار أو المجاري المائية الدائمة مصطلح الطمي.

العمر
أغلب الطمي - إن لم يكن كله - (من العصر الرباعي) من الطمي الناشئ وغالبًا ما يطلق عليه «غطاء» لأن هذه الترسبات تخفي تحتها صخور القاعدة. ودائمًا ما تجد أن أغلب المواد الرسوبية غير المتصخرة التي تملأ حوض النهر («حشو الحوض») يشار إليها جميعًا بكلمة طميي.

الخامات
قد يحتوي الطمي على كثير من الخامات مثل الذهب والبلاتينيوم ومجموعة كبيرة من الأحجار الكريمة. ومثل هذه التركيزات هي خامات قيِّمة تعرف باسم الرواسب المكيثة.

انظر أيضًا
 مروحة طميية
 تربة طفالية
 ردغة عضوية

المراجع

وصلات خارجية

تربة
علم الرواسب

طمي


El brigadista est un film cubain réalisé par Octavio Cortázar, sorti en 1978.

Synopsis
Des étudiants de La Havane s'engagent comme volontaires pour aller apprendre à lire et à écrire aux habitants de zones rurales dans lesquelles des escouades combattent encore la Révolution cubaine.

Fiche technique
 Titre : El brigadista
 Réalisation : Octavio Cortázar
 Scénario : Octavio Cortázar et Luis Rogelio Nogueras
 Musique : Sergio Vitier
 Photographie : Pablo Martínez
 Montage : Roberto Bravo
 Production : Sergio San Pedro
 Société de production : Instituto Cubano del Arte e Industrias Cinematográficos
 Pays :
 Genre : Drame
 Durée : 113 minutes
 Dates de sortie :
 :  (Berlinale)

Distribution

Distinctions
Le film a été présenté en sélection officielle en compétition lors de Berlinale 1978.

Notes et références

Liens externes

Film cubain sorti en 1978
Film dramatique cubain

El brigadista


The River Aln () runs through the county of Northumberland in England.  It rises in Alnham in the Cheviot Hills and discharges into the North Sea at Alnmouth on the east coast of England.

The river gives its name to the town of Alnwick and the villages of Alnmouth and Alnham.  For part of its route, directly upstream of Alnwick, the river flows through Hulne Park.

Etymology
The meaning of the name Aln is uncertain, but it is generally seen as a river-name of the Alaunos or Alaunā. Names of this type could derive from the Celtic root *al- ('feed, raise, nurture') or *alǝ- (to wander'), or else from the Brittonic element *al-, "shining, bright" (Welsh alaw, 'waterlilly'). Another suggestion is that the name is derived from the Brittonic root *Alaun- ('holy one' or 'mighty one').

History
The Aln is first mentioned in the Geography  of Ptolemy, a 2nd Century AD Roman cartographer.  He refers to it as the River Alaunos or Alaunus (Geographica 184.108.40.206), on which seems to be situated the town of Alauna (Geographica 184.108.40.206).  This can speculatively be identified as the Roman fort at Learchild, where the Devil's Causeway crosses the river.

The Aln is a relatively small river but has been important through history as one of the boundaries along which English and Scottish troops marching to war had to cross; for that reason, it was at times heavily defended. For example, the river flows past Learchild Roman Fort and, more significantly, Alnwick Castle which was built for this purpose.

In two battles at Alnwick the river was a significant element:  the first in 1093 between Malcolm III of Scotland and Robert de Mowbray; the second in 1174 between William I of Scotland and Ranulf de Glanville.

Adtwifyrdi is the name used by the Venerable Bede to describe the meeting of river and tributary at the mouth of the River Aln.

Non-tidal ecology
The river has a good run of sea trout and salmon, as well as a population of resident brown trout.  Public fishing is controlled by the Aln Anglers' Association.  The Aln also has a resident population of otters.  Grey heron, barn owls, kestrels and buzzards can be observed hunting along the banks of the river.

Tidal ecology
Part of the estuary is designated a Site of Special Scientific Interest, and the river below Lesbury footbridge (the normal tidal limit, except on high springs and in surge events) was made a marine conservation zone in 2013.  Large groups of lapwings, oystercatchers and curlews can often be seen.  In smaller numbers are mallards, shelducks, grey herons, cormorants, greylag geese, Canada geese, mute swans and the occasional family of goosanders. Less often spotted are barn owls, kestrels, avocets and little egrets.  Further down the tidal zone a visitor will often see Sandwich terns and common terns, as well as a variety of gulls and smaller waders including redshanks, greenshanks, turnstones, ringed plovers, pied wagtails, and other sandpipers.

See also
Rivers of the United Kingdom

References

External links

Biannual water quality data

Rivers of Northumberland
River Aln

River Aln


Selmy Accilien, né le  à Gros-Morne (Haïti), est un poète haïtien.

Biographie
Selmy Accilien a fait ses études primaires à Port-au-Prince et ses études secondaires aux Gonaïves. Dans la même ville, il a étudié la psychologie à l'université Joseph Claude Bernard et à Cornerstone Christian university (CCU) (2017-2021), et les études pédagogiques & Administration scolaire à l'école supérieure Isaac Newton (ESIN). Il enseigne la philosophie, la psychologie, la littérature et la langue française dans plusieurs collèges de sa ville.

Ses livres sont publiés en créole haïtien et en français en France et en Haïti.

Militant de la culture, Selmy est très impliqué dans les activités Littéraires entre Haïti et la France. Ce qui lui amène à être membre influent de la collection littéraire Haïti recto verso et membre du cercle Amélie Murat après avoir remporté l'édition 2022 du Prix Amélie pour son livre " Un printemps qui finit à mes pieds". Il participe à plusieurs recueils collectifs et anthologie: Revue Baobab de Albert Aoussin, Nous sommes tous des Africains de Snayder P. Louis, Des mots pour nourrir la vie, Éveil de la colombe etc.
Fondateur du groupe « Des fleurs et des poèmes » et cofondateur des  « Éditions de la rosée ».

Il a participé en 2014 à Livres en folie avec son livre Vag yo pran egzil. Il continue de travailler avec les éditions de la Rosée afin d'encadrer des jeunes auteurs. Selmy est fondateur du groupe de poètes « Des fleurs et des poèmes » en 2017.

Œuvres
 2012 : Passion du silence.
 2014 : Vag yo pran egzil, éditions des Vagues, Port-au-Prince.
 2016 : Sur la tige de l'amour, éditions du Pont de l'Europe, France.
 2017 : Et tu m'as dit, éditions du Pont de l'Europe, France.
 2018 : Des mots pour nourrir la vie, éditions De fleurs et de poèmes, ouvrages collectifs.
 2019 : Ti koze bò lanmè, édition de la Rosée
 Des mots sur le rivagehttps://livre.fnac.com/a17571188/Selmy-Accilien-Des-mots-sur-le-rivage.
 2021 : Un printemps qui finit à mes pieds, éditions du Pont de l'Europe.

 Prix Amélie Murat 2022 - https://lenouvelliste.com/article/235650/le-prix-amelie-murat-2022-decerne-a-selmy-accilien

https://lenational.org/post_article.php?cul=450#:~:text=Une%20nouvelle%20fen%C3%AAtre%20s'ouvre,avec%20la%20po%C3%A9tesse%20H%C3%A9l%C3%A8ne%20Miguet.

Références

Liens externes

 Prix Amélie Murat (2022) pour " Un printemps qui finit à mes pieds " https://www.cercle-amelie-murat.org/prix-resultats.htm
 https://lenouvelliste.com/article/235650/le-prix-amelie-murat-2022-decerne-a-selmy-accilien

Poète haïtien du XXIe siècle
Écrivain haïtien
Écrivain de langue créole
Entrepreneur haïtien
Naissance en décembre 1992

Selmy Accilien


ماركو أرناوتوفيتش  لاعب كرة قدم نمساوي ذو أصول صربية يلعب لصالح نادي شنغهاي ايست الصيني منذ عام 2019. يجيد اللعب في مركز المهاجم ويلعب كذلك في مركز الجناح.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الصين
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في هولندا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم رجالية نمساويون
المسيحيون الأرثوذكس الشرقيون من النمسا
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من فيينا
رياضيون نمساويون مغتربون في الصين
رياضيون نمساويون مغتربون في ألمانيا
رياضيون نمساويون مغتربون في إنجلترا
رياضيون نمساويون مغتربون في إيطاليا
رياضيون نمساويون مغتربون في هولندا
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الأولى
لاعبو إنتر ميلان
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2016
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2020
لاعبو بولونيا
لاعبو تفينتي
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو دوري السوبر الصيني
لاعبو ستوك سيتي
لاعبو فيردر بريمن
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم رجالية نمساويون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الصين
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في هولندا
لاعبو كرة قدم مغتربون نمساويون
لاعبو كرة قدم من فيينا
لاعبو كرة قدم نمساويون
لاعبو منتخب النمسا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب النمسا لكرة القدم
لاعبو منتخب النمسا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي مجموعة شانغهاي الدولية للموانئ
لاعبو وست هام يونايتد
لاعبون فازوا بدوري أبطال أوروبا
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1989
مواليد في فيينا
نادي الفيفا المئوي
نمساويون من أصل صربي

ماركو أرناوتوفيتش


William Dealtry (1775–1847) est un pasteur anglais aux opinions évangéliques, devenu archidiacre de Surrey et membre de la Royal Society.

Biographie
Il est le fils cadet d'une vieille famille du Yorkshire, dont il hérite à la mort de son père une petite propriété foncière. Il entre à St Catharine Hall, Cambridge, alors qu'il est assez jeune, et part rapidement au Trinity College. Il est deuxième wrangler et deuxième prix Smith en 1796, et membre de Trinity de 1798 jusqu'à son mariage en 1814. Il obtient un MA en 1799, un BD en 1812 et un DD en 1829  .

Il occupe pendant quelques années la cure de Watton-at-Stone dans le Hertfordshire. En 1802, il est modérateur dans les examens de l'université. Lors de la fondation de l'East India College dans le Hertfordshire (Haileybury), il est nommé professeur de mathématiques. Il est élu membre de la Royal Society en 1811 .

En 1813, à la mort du Rév. John Venn (prêtre), Dealtry est nommé recteur de Clapham. Appartenant au parti évangélique de l'Église d'Angleterre, il prend part à la controverse qui s'élève sur la formation en 1810-12 de la British and Foreign Bible Society, qu'il soutient .

Le 25 février 1830, Dealtry reçoit une stalle prébendale à la cathédrale de Winchester et est nommé chancelier du diocèse ; en 1845, il est nommé archidiacre de Surrey. Il meurt à Brighton le 15 octobre 1847.

Œuvres
En 1810, Dealtry publie The Principles of Fluxions, un manuel. Il publie également des sermons et des pamphlets, ainsi que des brochures pour la défense de la British and Foreign Bible Society .

Références

Liens externes

Étudiant de Trinity College (Cambridge)
Étudiant de St Catharine's College
Membre de la Royal Society
Décès en 1847
Naissance en 1775

William Dealtry


Bessude (sardisk: Bessùde) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sassari i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 447 meters højde og har 410 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 26,79 km² og grænser til kommunerne Banari, Bonnanaro, Borutta, Ittiri, Thiesi og Siligo.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sassari

Bessude


.id Endonezya için internet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD)

Endonezya'da iletişim
Endonezya medyası
id
id

.id


Vigdís Grímsdóttir (* 15. August 1953 in Reykjavík) ist eine isländische Schriftstellerin.

Nach einer Ausbildung zur Lehrerin studierte sie an der Universität Island zunächst bis 1978 Isländisch und Bibliothekswissenschaften. 1982 schloss sie ein Studium der Pädagogik ab, von 1984 bis 1985 studierte sie isländische Literatur. Bis 1990 arbeitete sie als Grundschul- und Gymnasiallehrerin in Reykjavík und Hafnarfjörður; seitdem widmet sie sich fast ausschließlich ihren Tätigkeiten als Schriftstellerin.

Nachdem 1983 mit dem Kurzgeschichtenband Tiu myndir úr lífi þínu (wörtl. "Zehn Fotos aus deinem Leben") ihr erstes Buch erschienen war, folgten zahlreiche Gedichte, Kurzgeschichten, Stücke, Romane und Kinderbücher. Mit dem Buch Kaldaljós gelang ihr 1987 der literarische Durchbruch. Der Roman wurde 2004 unter der Regie Hilmar Oddssons verfilmt. Ihre Werke wurden ins Französische, Deutsche, Schwedische, Englische und Dänische übersetzt.

Ihre Bücher waren mehrfach für den Literaturpreis des Nordischen Rates und den Isländischen Literaturpreis nominiert. Letzteren gewann sie 1994 für ihren Roman Grandavegur 7.

Werke

Einzelnachweise

Weblinks

 Werkliste bei Bókmenntir.is (isländisch)
 Interview im Rahmen der Frankfurter Buchmesse 2011
 Kristín Viðarsdóttir: A Fictious Being. On Vigdís Grímsdóttir's Work (englisch)

Autor
Literatur (Isländisch)
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (21. Jahrhundert)
Träger des Falkenordens (Ritter)
Isländer
Person (Reykjavík)
Geboren 1953
Frau

Vigdís Grímsdóttir


.my Malezya için internet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD)

1987 tanıtımları
Malezya
my
my

.my


The subject of blindness and education has included evolving approaches and public perceptions of how best to address the special needs of blind students. The practice of institutionalizing the blind in asylums has a history extending back over a thousand years, but it was not until the 18th century that authorities created schools for them where blind children, particularly those more privileged, were usually educated in such specialized settings. These institutions provided simple vocational and adaptive training, as well as grounding in academic subjects offered through alternative formats. Literature, for example, was being made available to blind students by way of embossed Roman letters.

Ancient Egypt
The Ancient Egyptians were the first civilisation to display an interest in the causes and cures for disabilities and during some periods blind people are recorded as representing a substantial portion of the poets and musicians in society. In the Middle Kingdom (–1640 BCE), blind harpists are depicted on tomb walls. They were not exclusively interested in the causes and cures for blindness but also the social care of the individual.

Early institutions for the blind
An early institution for the blind was the Hospital Royal des Quinze Vingts established by the French monarch for soldiers who had lost their sight. Applicants had to be both blind and poor and they received 24 sous a day for their food and clothing. Some of the residents produced craft work but they received no formal instruction.

Asylums for the Industrious Blind were established in Edinburgh and Bristol in 1765, but the first school anywhere, to expressly teach the blind was set up by Edward Rushton in Liverpool as the School for the Instruction of the Indigent Blind in 1791. It taught the blind children skills in manual crafts although there was no formal education as such. Other institutions set up at that time were: the School for the Indigent Blind in London and the Asylum and School for the Indigent Blind at Norwich.

In France, the Institut National des Jeunes Aveugles was established in 1784 by Valentin Haüy. Haüy's impulse to help the blind began when he witnessed the blind being mocked during a religious street festival. In May 1784, at Saint-Germain-des-Prés, he met a young beggar, François Lesueur; he was his first student. He developed a method of raised letters, to teach Lesueur to read, and compose sentences. He made rapid progress, and Haüy announced the success, in September 1784 in the Journal de Paris, then receiving encouragement from the French Academy of Sciences.

With the help of the Philanthropic Society Haüy founded the Institute for Blind Youth, the Institut National des Jeunes Aveugles, in February 1785. Building on the philanthropic spinning workshop for the blind, the institution of Blind Children was dedicated on 26 December 1786. Its purpose was to educate students and teach them manual work: spinning, and letterpress.

Braille system
Louis Braille attended Haüy's school in 1819 and later taught there. He soon became determined to fashion a system of reading and writing that could bridge the critical gap in communication between the sighted and the blind. In his own words: "Access to communication in the widest sense is access to knowledge, and that is vitally important for us if we [the blind] are not to go on being despised or patronized by condescending sighted people. We do not need pity, nor do we need to be reminded we are vulnerable. We must be treated as equals – and communication is the way this can be brought about."

In 1821, Braille learned of a communication system devised by Captain Charles Barbier of the French Army. Barbier's "night writing" was a code of dots and dashes impressed into thick paper. These impressions could be interpreted entirely by the fingers, letting soldiers share information on the battlefield without having light or needing to speak.

The captain's code turned out to be too complex to use in its original military form, but it inspired Braille to develop a system of his own. Braille worked tirelessly on his ideas, and his system was largely completed by 1824, when he was just fifteen years of age. From Barbier's night writing, he innovated by simplifying its form and maximizing its efficiency. He made uniform columns for each letter, and he reduced the twelve raised dots to six. He published his system in 1829, and by the second edition in 1837 had discarded the dashes because they were too difficult to read. Crucially, Braille's smaller cells were capable of being recognized as letters with a single touch of a finger.

Education for the blind

The first school with a focus on proper education was the Yorkshire School for the Blind in England. Established in 1835, it taught arithmetic, reading and writing, while at the school of the London Society for Teaching the Blind to Read founded in 1838 a general education was seen as the ideal that would contribute the most to the prosperity of the blind. Educator Thomas Lucas introduced the Lucas Type, an early form of embossed text different from the Braille system.

Another important institution at the time was the General Institution for the Blind at Birmingham (1847), which included training for industrial jobs alongside a more general curriculum. The first school for blind adults was founded in 1866 at Worcester and was called the College for the Blind Sons of Gentlemen.

In 1889 the Edgerton Commission published a report that recommended that the blind should receive compulsory education from the age of 5–16 years. The law was finally passed in 1893, as an element of the broader Elementary Education Act. This act ensured that blind people up to the age of 16 years were entitled to an Elementary-Level Education as well as to Vocational Training.

The 1880s also saw the introduction of compulsory elementary education for the Blind throughout the United States. (However, most states of the United States did not pass laws specifically making elementary education compulsory for the blind until after 1900.)

By this time, reading codes - chiefly braille and New York Point - had gained favor among educators as embossed letters (such as Moon type) were said by some to be difficult to learn and cumbersome to use, and so (DOT CODES) were either newly created or imported from well-established schools in Europe. Though New York Point was widely accepted for a time, Braille has since emerged the victor in what some blindness historians have dubbed "the War of the Dots".

The more respected residential schools were staffed by competent teachers who kept abreast of the latest developments in educational theory. While some of their methods seem archaic by today's standards - particularly where their Vocational Training options are concerned - their efforts did pave the way for the education and integration of blind students in the 20th century.

The early 20th century saw a handful of blind students enrolled in their neighborhood schools, with special educational supports. Most still attended residential institutions, but that number dropped steadily as the years wore on - especially after the white cane was adopted into common use as a mobility tool and symbol of blindness in the 1930s.

Aniruddha's Bank for The Blind

An estimated 253 million people live with vision impairment: 36 million are blind and 217 million have moderate to severe vision impairment in the world with nearly 80 lakhs in India itself out of which number of blind students is close to 30 lakhs. As per the law of nature, when one sensory organ does not function in human body, the other sensory organs become more active to compensate for the defect. In the case of blind persons, hearing and touch are very active and play an important role.
Aniruddha's Bank for The Blind, conceptualized and operationalized by Shree Aniruddha Upasana Foundation, Mumbai, India, supports education for the blind in an affectionate and unique way. The bank records the study curriculum in 12 languages like English, Hindi, Marathi, Gujarati, Tamil, Kannada, Bengali, Malayalam, Telugu, and Sanskrit by the people who are well versed in their own mother tongue. To date, the recorded CDs have made a difference in the lives of blind people in almost 26 states of India and a few regions of neighbouring Pakistan too. The bank maintains high quality and standard of the CDs by regular and diligent verification.

Today

Most blind and visually impaired students now attend their neighborhood schools, often aided in their educational pursuits by regular teachers of academics and by a team of professionals who train them in alternative skills: Orientation and Mobility (O and M) training - instruction in independent travel - is usually taught by contractors educated in that area, as is Braille. Blind children may also need special training in understanding spatial concepts, and in self-care, as they are often unable to learn visually and through imitation as other children do.

Since only ten percent of those registered as legally blind have no usable vision, many students are also taught to use their remaining sight to maximum effect, so that some read print (with or without optical aids) and travel without canes.

A combination of necessary training tailored to the unique needs of each student and solid academics goes a long way towards producing blind and visually impaired students capable of dealing with the world independently.

See also

 :Category:Blindness organizations
 :Category:Schools for the blind
 Braille music
 Nico (also known as Nicholas), a TV series for educating children about blind people
Thérèse-Adèle Husson
T. V. Raman
Zina Weygand

References

Sources
  - Dated but useful article on the history

External links
Blindness Information Site from the Texas School for the Blind and Visually Impaired
History of Reading Codes for the Blind
  This article has a section on blind children.

Education issues
Education for the blind

Blindness and education


est le troisième roman de l'auteur canadien Esi Edugyan. Le roman a été publié en 2018 par HarperCollins au Canada et par Knopf Publishers à l'international et en poche en France en 2020. L'histoire suit la jeunesse de George Washington « Wash » Black, racontant son évasion de l'esclavage et ses aventures ultérieures. Le roman a remporté le prix Scotiabank Giller 2018  et a été présélectionné pour le prix Booker et le .

Résumé
George Washington « Wash » Black est né en esclavage à la Barbade. Il est élevé par Big Kit, une autre esclave. Lorsque Wash est âgé de onze ans, le propriétaire de la plantation décède et la plantation est remise à son neveu, le très cruel Erasmus Wilde. La vie de Wash continue comme avant, jusqu'à ce que lui et Big Kit soient appelés à servir dans la grande maison. Là, il rencontre le jeune frère de Wilde, Christopher « Titch » Wilde, un scientifique, qui enrôle Wash comme domestique. Titch apprend à Wash à lire et à cuisiner et, après avoir remarqué qu'il est un artiste prodigieux, lui permet de se concentrer sur le dessin. Titch et Erasmus sont ensuite rejoints par leur cousin Philip. Philip révèle finalement à Erasmus et Titch que leur père est décédé, ce qui a conduit Erasmus à élaborer un plan pour rentrer chez lui pendant quelques années, laissant Titch aux commandes. Il refuse en outre de vendre Wash à Titch, ayant pris conscience à la fois de leur proximité et des talents artistiques de Wash. Alors que des arrangements sont encore en cours, Philip se suicide devant Wash. Lorsque Wash informe Titch de la mort de son cousin, il comprend qu'Erasmus assassinera Wash en représailles à la mort de Philip. Pour sauver Wash les deux s'échappent. En raison d'une tempête soudaine, Titch leur ordonne de s'écraser sur un navire marchand et de sauter sur le navire. Là, ils rencontrent le capitaine Bendikt Kinast et son frère, le médecin de bord Theo Kinast. Bien que les frères supposent que Wash est un esclave en fuite, ils décident néanmoins d'emmener le couple en Virginie.

En Virginie, Titch apprend que son frère a engagé un chasseur de primes pour capturer Wash, un M. Willard. Là-bas, ils rencontrent également un correspondant de Titch nommé Edward Farrow, qui est un abolitionniste. Pendant son séjour à Farrow's, Titch apprend également que son père est peut-être encore en vie, ce qui l'incite à décider d'aller dans l'Arctique pour le voir. Farrow et Titch offrent à Wash la possibilité de s'échapper dans le Haut-Canada où d'anciens esclaves peuvent vivre en liberté, mais Wash refuse. Dans l'Arctique, Titch apprend que son père est en fait vivant, mais Wash est surpris que leurs retrouvailles soient si froides, et le père de Titch est indifférent à ses fils et à leurs disputes. Dévasté par son père, Titch décide de quitter l'Arctique et Wash. Bien que Wash essaie de le suivre, il échoue et Titch disparaît pendant une tempête de neige. M. Wilde essaie de le retrouver, mais après plusieurs jours de recherche, il revient les mains vides et meurt d'une fièvre. N'étant plus sous la protection de Wilde, Wash décide de suivre les conseils de Titch et se réinstalle à Shelburne, en Nouvelle-Écosse. De 13 à 16 ans, Wash vit une vie de terreur, craignant que quelqu'un veuille prime la prime sur sa tête. Après avoir aperçu des méduses sur les quais, il se souvient de son intérêt pour l'illustration et se tourne à nouveau vers cette passion.

Il rencontre Tanna, une autre illustratrice en herbe et la fille du célèbre biologiste marin GM Goff. Wash travaille avec Goff et Tanna pour collecter et illustrer des spécimens marins, et a l'idée originale de créer un aquarium. Tanna et Wash finissent par tomber amoureux et ont des relations sexuelles après que Wash a été attaqué par M. Willard. Wash avait repoussé l'attaque de Willard, le poignardant dans l'œil, mais avait lui-même été blessé. Apprenant que Titch est peut-être vivant, Wash suit Tanna et Goff à Londres, où les trois commencent à travailler sur leur aquarium. Wash et Tanna recherchent des informations sur la vie passée de Wash et découvrent que Big Kit est la mère de Wash. Wash assiste à la pendaison publique de Willard pour meurtre à la prison de Newgate. Wash et Tanna finissent par retrouver Titch à Marrakech, au Maroc. Dans les déserts à l'extérieur de Marrakech, Wash trouve Titch vivant seul avec un jeune garçon marocain. Wash confronte Titch à propos de leur temps ensemble et de son abandon de Wash. Une tempête du désert s'abat sur le camp et, n'ayant reçu aucune réponse satisfaisante de Titch, le livre se termine avec Wash commençant à s'éloigner dans le sable tourbillonnant.

Personnages

 George Washington « Wash » Black, né en esclavage et choisi, à onze ans, pour servir « Titch » et l'aider dans ses recherches scientifiques. Wash devient fasciné par la science et se révèle être un artiste hautement accompli.
 Big Kit, la figure maternelle de Wash, une femme née en Afrique et emmenée comme esclave dans la plantation des Bahamas, qui nourrit le jeune Washington Black.
 Christopher « Titch » Wilde, né dans une vie privilégiée avec des terres dans les Caraïbes, il est le deuxième fils né de la famille Wilde et suit les traces de son père en tant que scientifique célèbre.
 Erasmus Wilde, l'homme qui vient hériter de la plantation Wash, vit après la mort du précédent maître. Érasme est extraordinairement cruel et violent et son arrivée provoque une vague de suicides parmi les esclaves.
 Tanna Goff, une femme métisse, fille d'un scientifique, qui tombe amoureuse de Wash.
 GM Goff, un scientifique respecté qui commence à travailler avec Wash sur un nouveau projet important.

Développement
L'auteur souhaitait à l'origine écrire un roman sur les procès des demandeurs de Tichborne, mais s'est concentrée sur l'apprentissage du serviteur et ex-esclave Andrew Bogle. Elle a déclaré que la recherche qu'elle a faite pour développer sa compréhension de l'arrière-plan était « une éducation ».

Adaptation télévisée
En octobre 2021, il a été annoncé que Hulu avait commandé à la production une adaptation sous forme de série télévisée du roman composé de neuf épisodes. Le projet sera produit par 20th Television avec Sterling K. Brown et Selwyn Seyfu comme producteurs exécutifs. Il mettra en vedette Tom Ellis dans le rôle de Christopher « Titch » Wilde.

Accueil
Washington Black a reçu des premières critiques positives. Les revues spécialisées Kirkus Reviews, Booklist et Library Journal ont toutes donné au livre des critiques étoilées. Le New York Times Book Review a fait l'éloge du roman pour qu'il loue pour le fait de « compliquer le récit historique en se concentrant sur une figure unique et autonome ». Le New Yorker loue à la fois le succès du roman en tant que fiction historique et pour aborder de grands thèmes tels que l'amour et la liberté, écrivant

Le roman a également été sélectionné pour le Booker Prize 2018, le Rogers Writers' Trust Fiction Prize et la médaille Andrew Carnegie 2019 pour l'excellence en fiction.

Le roman a été sélectionné pour l'édition 2022 de Canada Reads, où il sera défendu par Mark Tewksbury .

Notes et références

Esclavage dans la littérature
Roman canadien paru en 2018

Washington Black


Robert John Collier, genannt John Collier, (* 6. August 1938 in Wichita Falls) ist ein US-amerikanischer Mikrobiologe und Biochemiker, Professor an der Harvard Medical School. Er ist bekannt für Forschungen zu bakteriellen Toxinen.

Leben
Collier studierte an der Rice University (Bachelorabschluss 1959) und der Harvard Medical School, an der er 1964 in Biologie promoviert wurde. Als Post-Doktorand war er 1964 bis 1966 am Institut für Molekularbiologie in Genf. Ab 1966 war er zunächst Assistant Professor und später Professor für Bakteriologie an der University of California, Los Angeles. 1973/74 war er als Guggenheim Fellow am Institut Pasteur in Paris. Ab 1984 war er Professor an der Harvard Medical School in der Fakultät für Mikrobiologie und Molekulargenetik, der er 1995/96 vorstand. 1988 bis 1994 war er Dekan für Graduiertenausbildung und Vorstand der medizinischen Fakultät.

Er erforscht die Wirkung und den Aufbau bakterieller Toxine, speziell bei Diphtherietoxin (teilweise mit seinem Lehrer Alwin M. Pappenheimer) und später vor allem beim Anthrax-Toxin, das einfacher zu untersuchen ist als das Diphtherie-Toxin. Gemeinsam ist diesen Toxinen der Aufbau aus einer A-Kette, die ihre eigentliche schädliche Wirkung im Zytosol des Zellinnern entfaltet, und einer B-Kette, die Bindungsfunktionen an die Zellmembran erfüllt und teilweise Poren bildet, durch die die A-Kette in die Wirtszelle eindringen kann. Sie werden deshalb auch AB-Toxine genannt. Beim Anthrax-Toxin gehören die Komponenten LF (Lethal Factor) und EF (Edema Factor) zur A-Kette und das PA (Protective Antigen) zur B-Kette, die dazu dient LF und EF in die Zelle aus den Endosomen einzuschleusen.

1966/67 zeigte er, dass das Diphtherietoxin den Elongationsfaktor-2 in Gegenwart von NAD inaktiviert und damit in die Proteinsynthese der Zelle eingreift. Zwischen 1978 und 1980 entwickelte er mit seinem Studenten Gary Gilliand die erste Generation von aus dem Diphtherietoxin abgeleiteten Immuntoxinen (wie unabhängig etwa zur selben Zeit T. Uchida in Japan und Ellen Vitetta und Jonathan Uhr in Dallas). 1980 gelang es Collier in seinem Labor Diphtherietoxin in einer kristallinen Form darzustellen, die es schließlich ermöglichte über Röntgenkristallographie die dreidimensionale Struktur in Zusammenarbeit mit dem Labor von David Eisenberg an der UCLA aufzuklären (1992). 1983 klonierte und sequenzierte Collier in seinem Labor das Gen für das Diphtherietoxin. 1984 zeigte Collier die Rolle der Glutaminsäure als Rest bei allen bakteriellen Toxinen, die wie das Diphtherietoxin den Mechanismus der ADP-Ribosylierung verwenden wie Cholera, Pseudomonas, Keuchhusten.

1990 erhielt er den Paul-Ehrlich-und-Ludwig-Darmstaedter-Preis und 1972 den Eli Lilly Award. Er ist Mitglied der National Academy of Sciences (seit 1991) und der American Academy of Arts and Sciences (seit 1993) sowie auswärtiges Mitglied der Norwegischen Akademie der Wissenschaften.

Er ist seit 1962 verheiratet und hat drei Kinder.

Weblinks
 Webseite von Collier an der Harvard Medical School, besonders zu seiner Forschung zum Anthraxtoxin

Einzelnachweise

Mikrobiologe
Biochemiker
Hochschullehrer (University of California, Los Angeles)
Hochschullehrer (Harvard University)
Mitglied der American Academy of Arts and Sciences
Mitglied der National Academy of Sciences
Mitglied der Norwegischen Akademie der Wissenschaften
Träger des Paul-Ehrlich-und-Ludwig-Darmstaedter-Preises
US-Amerikaner
Geboren 1938
Mann

R. John Collier


Isla de Drake (en inglés: Drake's Island) es una isla de  2,6 hectáreas (6,5 acres ) que se encuentra en Plymouth Sound, el tramo de agua al sur de la ciudad de Plymouth, Devon, Inglaterra. Las rocas que forman la isla son de toba volcánica y lava, junto con caliza marina de mediados del periodo Devónico.

Desde la última parte del  la isla fue conocida como la isla de Drake en honor de Sir Francis Drake, el corsario inglés que utilizaba Plymouth como su puerto de partida.

Fue desde aquí que Drake zarpó en 1577, para volver en 1580 después de dar la vuelta al mundo, mientras que en 1583, Drake fue nombrado gobernador de la isla. Desde 1549 la isla comenzó a ser fortificada para la defensa en contra de los franceses y españoles, con cuarteles para 300 hombres que se construyeron en la isla en el .

Referencias

Véase también
 Geografía de Inglaterra
 Geografía del Reino Unido

Archipiélagos e islas de Inglaterra
Francis Drake

Isla de Drake


Intersecționalitatea este studiul de identități sociale care se suprapun sau se intersectează, și respectiv sistemele lor de opresiune, de dominare sau de discriminare. Teoria sugerează și analizează modul în care diferite categorii biologice, sociale și culturale cum ar fi genul, etnia, rasa, clasa, (diz)abilitatea, orientarea sexuală, religia, casta, vârsta, naționalitatea, și alte axe de identitate interacționează pe multiple și adesea simultane niveluri. Teoria propune că ar trebui să ne gândim la fiecare element sau trăsătură a unei persoane ca indisolubil unite cu toate celelalte elemente pentru înțelegerea pe deplin a propriei identități. Acest cadru poate fi folosit pentru a înțelege modul în care este produsă nedreptatea sistematică și inegalitatea socială, cu o bază multidimensională.

Intersecționalitatea susține că conceptualizările clasice de opresiune în societate –cum ar fi rasismul, sexismul, abilitismul, homofobiei, transfobiei, xenofobiei, și toate prejudecățile bazate pe intoleranță – nu acționează în mod independent, dar că aceste forme de excludere sunt interrelaționate, crearea unui sistem de opresiune care reflectă intersecția mai multor forme de discriminare.

Note

Vezi și

 Ecofeminism
 Feminism
 Heteropatriarhat
 Transfeminism

Feminism
Sociologie

Intersecționalitate


A nu se confunda cu Patient Zero (film din 2018)Pacientul Șapte (titlu original: Patient Seven) este un film independent antologic de groază din 2016Patient Seven, Culture Crypt cu segmente regizate de  Danny Draven, Paul Davis, Ómar Örn Hauksson, Dean Hewison, Joel Morgan și Johannes Persson. Este inspirat de filmul antologic britanic Amicus Productions din 1972, Asylum''. În rolurile principale apar Michael Ironside, Jack Plotnick și Drew Fonteiro. Filmul este format din șapte segmente.

Prezentare

Distribuție

Producție
Filmul este produs de Terror Films.

Lansare și primire
A avut premiera la  11 octombrie 2016 (SUA).

Note

Legături externe

Vezi și
Listă de filme de groază din 2016

Filme din 2016
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme în limba islandeză
Filme în limba suedeză
Filme de groază din anii 2010
Filme antologie
Filme cu vampiri
Filme cu zombi
Filme independente americane

Patient Seven


Garner Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

* Garner Township (Union County, Arkansas)
 Garner Township (White County, Arkansas)
 Garner Township (Iowa)
 Garner Township (North Dakota)
 Garner Township (Oklahoma)

Garner Township


Alexander Knox (født 16. januar 1907, død 25. april 1995) var en canadisk skuespiller og forfatter.

Knox blev født i Strathroy, Ontario og uddannet fra University of Western Ontario. Han flyttede senere til Boston, Massachusetts for at optræde på teateret med Boston Repertory Theatre. Efter at selskabet afvikling sig efter Wall Street-krakket i 1929, vendte Knox tilbage til London, Ontario, hvor han i de næste to år arbejdede som reporter for The London Advertiser, før han flyttede til London, England, hvor han medvirkede i flere film i 1930'erne. Han spillede overfor Jessica Tandy i Broadway-produktion i 1940 af Jupiter Laughs, og i 1944 blev han valgt af Darryl F. Zanuck til at medvirke i Wilson, den biografiske film om USAs præsident Woodrow Wilson, som han vandt en Golden Globe Award og var nomineret til Oscar for bedste mandlige hovedrolle. Men under McCarthyismen blev han sortlistet af Hollywood-filmstudiebosserne, og han vendte tilbage til Storbritannien.

Knox havde store roller i Ulf Larsen, Over 21, Sister Kenny, Vikingerne, Størst er kærligheden, None Shall Escape og Nikolaj og Alexandra samt biroller senere i sin karriere De lange knives nat, Joshua og Tinker Tailor Soldier Spy. Han skrev også seks eventyrromaner: Bride of Quietness (1933), The White Bear Night (1971), The Enemy I Kill (1972), Raiders Moon, The Kidnapped Surgeon og Totem Dream. Han skrev også skuespil og mindst tre detektivromaner under et pseudonym forud for 1945.

Privatliv
Knox var gift med den amerikanske skuespiller Doris Nolan (1916-1998) fra 1944 til hendes død i 1995. De havde en søn Andrew Joseph Knox (født i 1947; som begik selvmord i 1987), der blev en skuespiller og optrådte i Doctor on The Go, og hvem var gift med Imogen Hassall.

Død
Alexander Knox døde i Berwick-upon-Tweed, Northumberland fra knoglekræft.

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Canada
Forfattere fra Canada
Canadiere i 1900-tallet

Alexander Knox