Oktay Derelioğlu (d. 17 Aralık 1975, İstanbul) santrfor mevkiinde oynamış Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör.

Kulüp kariyeri

İlk yılları
1985 yılında Fatih Karagümrük altyapısında futbola başladı. 14 yaşında Karagümrük'ün A takımınıa yükselme başarısını gösterdi. 23 Eylül 1990'da Akçaabat Sebatspor ile oynanan 2. Lig maçında 66. dakikada oyuna dahil oldu ve ilk resmî maçına çıktı. 1991-92 sezonunda ise Karagümrükspor'da daha fazla forma şansı bulmaya başladı. 13 Eylül 1991'de Gaziosmanpaşa'ya attığı penaltı golü ilk golü oldu.

10 Nisan 1992 yılında Trabzonspor'a 560 milyon Türk lirası karşılığında transfer oldu. Mayıs ayında yeni takımı ile antrenmanlara çıkmaya başladı. 2 Ağustos 1992'de Trabzonspor'un Çaykur Rizespor ile yaptığı sezon açılış hazırlık maçında ilk kez Trabzonspor forması giydi. Ancak 17 yaşında gittiği Trabzon'da takıma alışamadı ve fazla forma şansı bulamadı. Sezona Trabzonspor PAF takımında başlayan futbolcu, 17 Ekim 1992'de Fenerbahçe ile oynanan maçta ilk kez 1. Lig maçına çıktı ve 4-3 yenildikleri maçta takımının ikinci golünü kaydederek ilk golünü atmış oldu. O sezon bir kez daha ligde Trabzonspor forması giyen futbolcu, Türkiye Kupası yarı finalinde Galatasaray karşısında teknik direktör Georges Leekens tarafından sahaya ilk 11'de sürüldü ancak maçı 3-0 kaybettiler.

Beşiktaş JK

7 Haziran 1993'te Beşiktaş, genç futbolcuyu 1 milyar Türk lirası karşılığında Trabzonspor'dan transfer etti. Sezon başı hazırlık maçlarında teknik direktör Gordon Milne tarafından sık sık oynatılan Oktay, attığı gollerle dikkat çekti. 29 Ağustos 1993'te oynanan Gençlerbirliği maçı ile Beşiktaş kariyerine başladı. 11 Eylül 1993'te Sarıyer'ya attığı gol Beşiktaş formasıyla attığı ilk resmî gol oldu. O sezon UEFA Kupa Galipleri Kupası'nda forma şansı buldu. Devre arasında takımın başına Christoph Daum'un gelmesiyle önce yedek kulübesine düşse de daha sonra formasını geri kazandı. Sezon sonunda Beşiktaş, Türkiye Kupası'nı kazanırken, Oktay da kariyerinin ilk kupasını kazanmış oldu.

1994-95 sezonuna çok iyi bir başlangıç yaptı. İlk hafta oyuna sonradan dahil olup gol atan futbolcu, ikinci hafta Kocaelispor'u 7-1 yendikleri maçta hat-trick yaptı. Kupa Galipleri Kupası ilk turunda HJK Helsinki'yi elerlerken, Oktay iki maçta da birer gol atarak takımın tur atlamasına büyük katkıda bulundu. Ocak 1995'te sol ön adelesinden geçirdiği sakatlık nedeniyle bir süre sahalardan uzak kalsa da takıma geri döndüğünde gollerine devam etti. Sezonu 10 golle kapatan Oktay, sezon sonunda Beşiktaş ile berabere 1. Lig şampiyonluğu yaşadı.

Sonraki sezon Stefan Kuntz ve Orhan Kaynak transferleri sonrası önceki sezon kadar ilk 11'de sahaya çıkamadı. Buna rağmen 9 gol kaydetti. Kariyerinde ilk kez UEFA Şampiyonlar Ligi ön elemelerinde oynadı. Bu sezon, Oktay'ın Beşiktaş kariyerinin ilk kupasız sezonu oldu. 1996-97 sezonuna bu sefer Daniel Amokachi'nin yedeği olarak başladı ancak başarılı performansı nedeniyle Rasim Kara tarafından Ekim ayından itibaren Amokachi ile beraber oynatılmaya başladı. Bu taktik başarı getirdi ve Oktay attığı 22 golle takımın yıldızlarından oldu. 13 Nisan 1997'de Altay'ı 3-0 yendikleri maçta hat-trick yaptı. Ayrıca Beşiktaş'ın 3. tura çıktığı UEFA Kupası macerasının en önemli aktörlerinden olup 7 maçta 4 gol attı. Beşiktaş, sezonu lig ikincisi olarak bitirdi. Sezon sonunda Trabzonspor ile yaptıkları Başbakanlık Kupası maçını 4-3 kazanıp kupayı müzeye götürürken Oktay finalde Beşiktaş'ın gollerinden birini kaydetti.

Futbolcu, 4 Temmuz 1997'de eşini kaybetti ve zor günler geçirdi. Bir ay sonra antrenmanlara geri dönen futbolcu, sezona ilk 11 oyuncusu olarak başladı. 1997-98 sezonunda kariyerinde ilk kez UEFA Şampiyonlar Ligi grup aşamasında forma giydi. 6 maçta da sahaya ilk 11'de çıkan futbolcu, Paris Saint Germain'i 3-1 yendikleri maçta 2 gol atarak maçı kazandıran isim oldu. Ayrıca IFK Göteborg ile oynanan iki maçta da birer gol atmayı başardı. Ligde 14 gol atan futbolcu, Vanspor ile oynanan iki maçta da ve Karabükspor karşısında hat-trick yaptı. Sezon sonunda Türkiye Kupası'nın sahibi oldular.

1998-99 sezonu Beşiktaş'taki son sezonu oldu. Sezona MKE Ankaragücü'ne attığı 2 golle başladı. Sezon boyunca 8 gol kaydetti. Avrupa'da ise 4 maçta 4 gol kaydetti. Beşiktaş'ın Valerenga ile 3-3 berabere kalıp, çeyrek finale çıkamadığı maçta 2 gol birden atmıştı. Türkiye Kupası'nda bir kez daha final görse de bu sefer kupayı Galatasaray'a kaybettiler. 1 Aralık 1998'de Çorluspor ile oynanan ve 10-0 Beşiktaş galibiyetiyle biten üçüncü tur maçında hat-trick yaptı.

Sezon sonunda Karagümrük'ten beri takım arkadaşı Serdar Topraktepe'nin eski kız arkadaşı ile evlendi. Bu olay takım içinde ve taraftarların Oktay ile ilişkisinde huzursuzluk yarattı. Sezon öncesi antrenmanlarında taraftar Oktay'a tepki gösterdi. Bu olayların sonunda Oktay ile Beşiktaş'ın yolları ayrıldı.

Siirt Jetpaspor
Beşiktaş'tan ayrılan Oktay Derelioğlu, Fadıl Akgündüz tarafından Eylül 1999'da 3.5 milyon dolar karşılığında 2. Lig ekibi Siirt Jetpaspor'a transfer edildi. Buradan yurtdışında bir kulübe transfer olmayı planlasa da bu planlar gerçekleşmedi. Bu süre zarfında Siirt Jetpaspor forması giydi. 19 Eylül 1999'da Elazığspor ile oynanan maçta devre arasında oyuna girerek kariyerinde ilk kez ikinci lig maçına çıkmış oldu. Aynı maçta 2 tane de gol kaydetti. Oktay, 4 maçta Siirt forması giyerken, tüm maçlarda oyuna devre arasında dahil olmuştu. Ancak ikinci ligde forma giymek istemeyen Oktay, Kasım ayında şehri terk etti ve formunu kaybetmemek için Güngören Belediyespor ile antrenmanlara çıktı.

Gaziantepspor
Kasım 1999'da Oktay, Gaziantepspor'a kiralandı ve 1. Lig'e geri döndü. Aralık ayından itibaren takımın ilk 11 oyuncularından biri oldu. 26 Aralık 1999'da Samsunspor'u 5-2 yendikleri maçta hat-trick yaptı. Ayrıca Türkiye Kupası'nda Altay'ı 4-3 yendikleri maçta da hat-trick yaparak takımının çeyrek finale çıkmasını sağladı ancak çeyrek finalde rakiplerine elendiler. 27 Şubat 2000 tarihinde kendi sahalarında Fenerbahçe'yi ağırladıkları maçta rakip takım ağlarına 4 gol göndererek tarihe geçti. Oktay, takıma geç katılmasına rağmen 20 maçta 16 gol atarak çok etkili bir sezon geçirmiş oldu.

Las Palmas
Temmuz 2000'de Oktay Derelioğlu, Fenerbahçe ile sözleşme imzaladı ancak bu sözleşme daha sonra Türkiye Futbol Federasyonu tarafından geçersiz sayıldı. Ay sonunda ise 2 milyon £ karşılığında İspanya La Liga ekibi Las Palmas'a transfer oldu. Böylece Arif Erdem ve Tayfun Korkut'tan sonra aynı sezon İspanya'ya giden üçüncü Türk oldu. Hazırlık dönemini başarılı geçiren futbolcu, dört maçta beş gol kaydetti. Ancak aynı performansı lige yansıtamadı. 10 Eylül 2000'de La Liga birinci hafta maçında Deportivo Alavés karşısında 90 dakika sahada kaldı ancak etkisiz bir performans gösterdi. Sonraki hafta da Real Oviedo karşısında sahaya ilk 11'de çıktı. Bu maçtan sonra ise İspanyol ekibi ile sorunlar yaşamaya başladı. Önce maddi sorunlar yaşayan Oktay, daha sonra takım arkadaşı Vinny Samways ile antrenmanda kavga ederek, takım arkadaşlarının topu kendisine vermediğinden şikayet etti. Bu olaydan sonra Türkiye'ye döndü. Bu izinsiz ayrılış nedeniyle Las Palmas tarafından mahkemeye verildi.

Trabzonspor
Las Palmas sonrası Oktay'ın adı Fenerbahçe, Kocaelispor ve Eintracht Frankfurt ile anılsa da, Oktay ile anlaşan eski takımı Trabzonspor oldu. Taraflar Kasım ayında anlaşsa da Las Palmas ve Siirt Jetpaspor ile anlaşmalar sağlanamadığı için bir süre lisans alamadı. Ocak ayında aldığı geçici lisans ile Trabzonspor'da futbola geri döndü. Trabzonspor'a Galatasaray ile oynanan Türkiye Kupası çeyrek final maçıyla döndü. Yarım sezonda 14 gol atarak çok başarılı bir performans gösterdi. Antalyaspor ve Adanaspor karşısında hat-trick yaptı. Sezon sonunda Trabzonspor, Las Palmas ile anlaşamayınca Oktay'ın bonservisi alınamadı.

Fenerbahçe SK
Uzun uğraşlar sonucu Temmuz 2001'de Oktay Derelioğlu'nun Fenerbahçe'ye transferi gerçekleşti. 11 Ağustos 2001'de Samsunspor ile oynanan maç ile Fenerbahçe kariyerine başladı. Ancak Mustafa Denizli ve Werner Lorant'ın ilk 11 tercihlerinden biri olmadı. İlk sezonunda 19 maçta 5 golle buluştu. Aynı sezon uzun bir süre sonra UEFA Şampiyonlar Ligi gruplarında mücadele etme şansı yakalayan futbolcu, Olympique Lyonnais ve Bayer 04 Leverkusen maçlarında gol atarak, Avrupa arenasına golle dönmüş oldu. Sonraki sezon iyi bir hazırlık dönemi geçirip, hazırlık maçlarında 9 gol atmayı başardı. Buna rağmen ligde sadece iki maç forma giydikten sonra takım arkadaşı Abdullah Ercan ile birlikte kadro dışı bırakıldı ve Fenerbahçe PAF takımı ile antrenmanlara çıktı. Ocak 2002'de ise sözleşmesine son verildi.

Samsunspor
Devre arasında Süper Lig ekibi Samsunspor'a transfer oldu. Samsunspor kariyerine golle başlayan Oktay, yarım sezonda 13'ü ilk 11'de olmak üzere 14 maçta forma şansı bulup, 4 gol kaydetti. Bu gollerin birini eski takımı Fenerbahçe ile 1-1 berabere kaldıkları maçta kaydetti. Bir sonraki sezona da Samsunspor ile başladı. Ancak ilk 11'e girmekte zorlanan futbolcu Ağustos 2003'ün sonunda Samsunspor ile yollarını ayırdı.

FC Nürnberg
Samsunspor'da forma giyemeyen futbolcu, Almanya 2. Bundesliga'da mücadele eden 1. FC Nürnberg'den gelen teklif üzerine, kariyerinin ikinci yurtdışı serüvenine başladı. 28 Eylül 2003'te MSV Duisburg karşısında ilk maçına çıkan futbolcu, sonraki hafta VfB Lübeck'e 2-1 yenildikleri maçta sahaya ilk kez ilk 11'de çıkıp, ilk golünü de kaydetti. Ancak takımın aldığı kötü sonuçlar nedeniyle yedek kulübesine çekilen futbolcu, yarım sezonda toplamda 5 kez forma şansı bulabildi. Devre arasında Almanya'ya alışamadığı için 2004 yılı başında takımı ile sözleşmesini sona erdirdi.

Akçaabat Sebatspor
Nürnberg'den ayrıldıktan kısa süre sonra Süper Lig ekibi Akçaabat Sebatspor ile anlaşarak Türkiye'ye döndü. İkinci maçında golle buluşsa da Sebatspor'daki ilk döneminde maç eksikliği nedeniyle uzun süre oyuna yedeklerden dahil oldu. Son haftalarda ise takımın önemli oyuncularından biri haline geldi. Küme düşmeme mücadelesi veren takımın son üç maçında 4 gol atarak, takımının küme kalmasını sağlayan isimlerden biri oldu. Sezonu 15 maçta 6 gol ile tamamladı. Sonraki sezona da Sebatspor'da başladı ve 6 maçta 3 gol kaydetti. Ancak Sebatspor, bu 6 maçta galibiyet alamadı. Sebatspor ile Oktay Derelioğlu, Ekim ayının başında yollarını ayırdı.

Hazar Lankaran
2004 yılı Ekim ayında kulüpsüz kalan futbolcu, devre arasında eski teknik direktörü Rasim Kara'nın çalıştırdığı Azerbaycan takımı Hazar Lenkeran'a transfer oldu. 8 Aralık 2004'te Neftçi ile oynanan derbi mücadelesinde ilk golünü kaydeden futbolcu, sezonu 21 maçta 17 golle tamamladı. Böylece gol krallığında 3. oldu. 3 Mayıs 2005'te Adliyya Baku karşısında hat-trick yaptı. Ligi birinci olarak tamamlasalar da puanları Neftçi Bakü ile eşit olduğu için Azerbaycan Ligi kurallarına göre şampiyonluk maçı oynandı. Oktay'ın 90 dakika forma giydiği maçı 2-1 kaybedip, Azerbaycan ikincisi oldular.

Son yılları
Oktay, 2005-06 sezonu öncesinde Türkiye'ye geri dönüp, Sakaryaspor ile anlaştı ve Siirtspor'da geçirdiği kısa dönemden sonra ilk kez 2. Lig'de forma giydi. Tecrübeli oyuncu bu takımda kadroya girmeye zorlanıp, sadece 4 maç forma giyebildi. Devre arasında Diyarbakırspor'a transfer olup, Süper Lig'e dönüş yaptı. Ancak Diyarbakırspor'da da forma şansı yakalayamadı. Sezon içinde çıktığı tek maç, 7 Nisan 2006'da Galatasaray ile oynadıkları maç oldu. Bu maç, Oktay'ın kariyerinin son Süper Lig maçı oldu. Sezon sonunda Diyarbakırspor lig sonucusu olarak küme düştü.

2006-07 sezonunda Oktay'ın yeni durağı TFF 1. Lig ekibi İstanbulspor oldu. Ancak bu macerasında sadece 3 kez forma giyip, devre arasında sözleşmesi sona erdirildi. Şubat 2007'de 2. Lig ekibi Yalovaspor'a transfer olarak ilk kez üçüncü seviye ligde forma giydi. İlk maçı eski takım arkadaşı Sergen Yalçın'ın karşısında Etimesgut Şekerspor maçı oldu ve 3-3 biten maçta, Oktay 2 gol kaydetti. Böylece 1,5 yıl sonra golle buluştu. Ancak sezonun geri kalanında fazla forma şansı bulamadı ve gol atamadı. Sonraki sezon futbola başladığı takım olan Fatih Karagümrük'e geri dönen futbolcu, ilk maçında gol atsa da sadece 4 maçta forma giyebildi ve sezon sonunda futbolu bırakma kararı aldı.

16 Ağustos 2008'de eski takım arkadaşı Ertuğrul Sağlam'ın yönettiği Beşiktaş ve eski hocası Rasim Kara'nın yönettiği Hazar Lankaran arasında yapılan jübile mücadelesi ile futbolcu bıraktı. Beşiktaş'ın kaptanı olarak 7 numaralı forma ile sahaya çıkan Oktay, 15 dakika sahada kalırken bir topu da direkten döndü. Oktay oyundan alınırken kaptanlık pazubandını Mert Nobre'ye verirken, yerine Beşiktaş altyapısından Necip Uysal dahil oldu.

Toplamda 250 Süper Lig maçına çıkan Oktay Derelioğlu, attığı 119 golle 100'ler kulübüne dahil olan futbolculardandır. Bunun yanında UEFA mücadelelerinde 16 gol kaydetmeyi başarmıştır. Bunların 14'ünü Beşiktaş formasıyla kaydeden futbolcu, hâlen Beşiktaş'ın Avrupa kupalarında en çok gol atan futbolcusudur.

Millî takım kariyeri
85 kez millî takımlara çağrılan Oktay Derelioğlu, 13 kez Türkiye U-16, 2 kez Türkiye U-17, 35 kez Türkiye U-18, 14 kez Türkiye U-21, 18 kez de Türkiye A millî takım forması olmak üzere toplam 82 kez millî formayı giymiştir ve bu müsabakalarda 42 gol kaydetmiştir.

Genç millî takımlar
Oktay, ilk kez Aralık 1990'da U-16 millî takımın katıldığı Tel Aviv Turnuvası'na dahil edilerek millî formayı giydi. Bu seviyede 10 gol kaydedip çeşitli turnuvalara katıldı. 1992'de U-17 millî takım ile Balkan Şampiyonası'na katıldı.

1991'de U-18 takımı ile birlikte Avrupa 18 Yaş Altı Futbol Şampiyonası elemelerine katıldı. 6 maçın dördünde forma giyen futbolcu, 2 gol kaydederek Türkiye'nin grup birincisi olarak şampiyonaya kalmasına yardım etti. Teknik direktör Serpil Hamdi Tüzün tarafından Almanya'da düzenlenen turnuva kadrosuna dahil edildi. Kupa usulü oynanan turnuvanın ilk maçında Macaristan'ı 3-0 yenerek yarı finale çıkarken Oktay, Türkiye'nin ilk golünü kaydetti. Oktay, yarı final ve finalde de 90 dakika sahada kaldı ve turnuva sonunda Türkiye, tarihinin ilk Avrupa Şampiyonluğu'nu kazanmış oldu. Bu başarı ile 1993'te FIFA 19 Yaş Altı Dünya Kupası'na katılmaya hak kazanan Türkiye'nin turnuva kadrosunda da yer aldı. 3 grup maçının ikisinde forma giydi ancak golle buluşamadı. Türkiye, grupta topladığı 1 puan ile grup sonuncusu olarak elendi.

1993'te düzenlenen Avrupa Şampiyonası elemelerinde ilk turda Avusturya'ya iki maçta da birer gol atıp, takımın tur atlamasını sağladı. Türkiye, Oktay'ın oynamadığı maçlarda İsviçre'yi de eleyip bir kez daha turnuvaya katılma başarısı göstermişti. Oktay, yine turnuvaya dahil edildi. Grup aşamasında üç maçta da birer gol atarak, Türkiye'nin grup birincisi olmasına yardım etti. Böylece ev sahibi İngiltere ile final oynadılar. Oktay, final maçında 90 dakika sahada kaldı ancak rakiplerine 1-0 yenilerek Avrupa ikincisi oldular.

Oktay, 1994-1997 yılları arasında Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı forması giydi.

A millî takım
Oktay, 15 Kasım 1995'te İsveç ile oynanan 1996 Avrupa Futbol Şampiyonası eleme maçı kadrosuna çağrıldı ve sahaya ilk 11'de çıkarak kariyerinde ilk kez A Millî formayı giydi. Türkiye, bu turnuvaya tarihinde ilk kez katılmayı başarsa da teknik direktör Fatih Terim tarafından millî takım kadrosuna alınmadı.

Türkiye formasını ikinci kez, 1998 FIFA Dünya Kupası elemeleri ikinci maçında giyen futbolcu, San Marino karşısında millî takım kariyerinin ilk gollerini kaydetti. Türkiye'nin 7-0 kazandığı maçta 4 gol atan Oktay, Zeki Rıza Sporel'den sonra bir millî maçta 4 gol kaydeden ikinci futbolcu oldu. 30 Nisan 1997'de Belçika'ya 3-1 kaybedilen eleme maçında attığı jenerliklik gol ile hafızalara kazındı.

5 Eylül 1998'de Kuzey İrlanda ile oynanan ilk 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası eleme maçında 2 gol birden attı. Oktay'ın zaman zaman forma giydiği elemelerde grup ikincisi olarak play-off'lara kalan Türkiye, İrlanda'yı geçerek finallere kaldı. Oktay Derelioğlu, Mustafa Denizli tarafından 22 kişilik kadroya dahil edilen futbolculardan oldu. Grup aşamasında forma giymese de çeyrek finalde Portekiz karşısında son yarım saat forma giydi ancak rakiplerine 2-0 yenilerek elendiler.

Oktay, Şenol Güneş tarafından 2002 FIFA Dünya Kupası elemelerinde Haziran 2001'de oynanancak Azerbaycan ve Makedonya maçları kadrosuna dahil edildi. İlk maçta 1 gol 1 asist yaptı ancak 35. dakikada sakatlık nedeniyle oyundan alındı. 6 Haziran 2001'deki Makedonya maçına da ilk 11'de çıktı ancak devre arasında yine sakatlığı nedeniyle oyundan alındı. Bu maç Oktay'ın son millî maçı oldu. Bu eleme maçları sonunda Türkiye tarihinde ikinci kez FIFA Dünya Kupası'na katılma şansı kazandı ancak Oktay, Dünya üçüncüsü olacak Türk millî takım kadrosuna dahil olan oyunculardan biri olmadı.

Teknik direktörlük kariyeri
2008-09 sezonundan itibaren spor hayatını Teknik Direktör olarak sürdüreceğini açıkladı. Futbol kariyerinden sonra Hazar Lankeran'in Genel menajeri olarak göreve başlamıştır. Bir dönem A Spor kanalında futbol yorumculuğu yaptı. 15 Ekim 2017 tarihinde Darıca Gençlerbirliği teknik direktörlük görevine getirildi.

İstatistikleri

Kulüp Takım İstatistikleri
 ''Tüm maçları ve gollerini içerir. Asistleri arşivlerde yer almadığı içermez.

Millî takım istatistikleri

Başarıları

Kulüp
Beşiktaş;
 Süper Lig:
(1994-1995)
 Türkiye Kupası
(1997-1998)
 Başbakanlık Kupası
1997
 Cumhurbaşkanlığı Kupası
1998

millî takım;
 Avrupa 18 Yaş Altı Futbol Şampiyonası Şampiyonluğu
 1992
 Avrupa Futbol Şampiyonası çeyrek finali
 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası  Türkiye millî futbol takımı

Bireysel
 14 gol ile Beşiktaş'ın avrupa kupalarında en çok gol atan futbolcusudur.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 kicker Profili
 BJK.com.tr Profili
 Karagumrukluler.org Profili
 Karagumrukspor.org Profili

1975 doğumlular
Fatih doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
Türk gurbetçi futbolcular
Beşiktaş JK futbolcuları
Fenerbahçe SK futbolcuları
Trabzonspor futbolcuları
Samsunspor futbolcuları
UD Las Palmas futbolcuları
Hazar Lenkeran FK futbolcuları
1. FC Nuremberg futbolcuları
İstanbulspor futbolcuları
Diyarbakırspor futbolcuları
Sakaryaspor futbolcuları
Akçaabat Sebatspor futbolcuları
Gaziantepspor futbolcuları
Siirtspor futbolcuları
Fatih Karagümrük SK futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Süper Lig 100'ler kulübü futbolcuları
La Liga futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Yaşayan insanlar
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
1. Lig futbolcuları
2000 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
Azerbaycan'daki gurbetçi futbolcular
Azerbaycan Premyer Ligası futbolcuları
İspanya'daki gurbetçi futbolcular
İspanya'daki Türk gurbetçiler
Azerbaycan'daki Türk gurbetçiler
Forvet futbolcular
Türk futbol yorumcuları
2. Bundesliga futbolcuları
2. Lig futbolcuları
Türkiye 16 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 17 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türk teknik direktörler
1. Lig teknik direktörleri
2. Lig teknik direktörleri
Gaziantepspor teknik direktörleri
Kahramanmaraşspor teknik direktörleri
Darıca Gençlerbirliği teknik direktörleri

Oktay Derelioğlu


El XI Censo Nacional de Población de Chile fue realizado el día 28 de noviembre de 1940, y estuvo a cargo del Servicio Nacional de Estadísticas y Censos, El levantamiento se realizó sin complicaciones y en un ambiente propicio para una buena enumeración de los habitantes. Se utilizó el sistema Hollerith de procesamiento de datos, aprovechado ya en el análisis del Censo de 1930.

Resultados generales

Fuente
 - Censo de 1940 - INE.

1940
Chile
Chile en 1940

Censo chileno de 1940


La  est un anglicisme construite à partir des mots food et technology. Ce terme met en avant un écosystème de jeunes entreprises innovantes (start-up) qui emploient les nouvelles technologies dans le secteur de l'alimentation.

Définition
La FoodTech est l'ensemble des entrepreneurs et des startups du domaine alimentaire (de la production au consommateur final) qui innovent sur les produits, la distribution, le marché ou le modèle économique.

Les solutions apportées par les entreprises de la FoodTech peuvent profiter à toutes les parties prenantes du secteur de l'alimentaire comme les exploitants agricoles, les agriculteurs ou encore les sociétés de transformation et de création de nouveaux produits alimentaires. La FoodTech est un secteur en pleine expansion, dopé par le progrès technique et les nouvelles tendances de consommation.

D'après le rapport d'AgFunder, la FoodTech représente en 2022, un marché mondial de 250 milliards d'euros pour plus de .

Catégories
Il existe six grandes catégories dans la FoodTech :

 AgTech :  Startups qui inventent l'agriculture du futur. Cela se traduit par des solutions pour améliorer la qualité et le rendement des productions agricoles avec des drones, des capteurs et des logiciels de gestion de la ferme. L'AgTech concerne également la production de nouveaux produits ainsi que la réflexion sur les fermes urbaines et la ferme du futur.
 Food science : Startups qui développent de nouveaux ingrédients ou nouveaux produits alimentaires.
 Foodservice : Startups qui améliorent la gestion des entreprises de restauration hors foyer. Elles préparent aussi les évolutions à venir avec les cloud kitchens et la robotisation.
 Consumer tech : startups développant des services et outils pour aider le consommateur à mieux cuisiner, identifier les meilleurs aliments pour lui et atteindre ses objectifs personnels.
 Delivery : startups qui développent des services de commande et livraison de repas ou courses.
 Supply chain : startups développant des solutions pour la supply chain alimentaire et la grande distribution, de la numérisation à l'automatisation.

Exemple
Plusieurs entreprises se sont développés dans la lutte contre le gaspillage alimentaire, c'est le cas de Too Good To Go et Phenix.

Notes et références

Annexes

Articles connexes

 Feed.
 Frichti
 Technologie civique

Alimentation humaine

FoodTech


Izraz nullo (ili smoothie) odnosi se na potkulturu ekstremnih modifikacija tijela koju čine uglavnom muškarci kojima su kirurški odstranjeni spolni organi (a ponekad i bradavice). Nulovi nisu nužno transrodni; većina se identificira kao eunusi. Izraz nullo skraćenica je od poništavanja genitalija. Iako postupak uglavnom traže muškarci, postoje žene kojima se dobrovoljno zašiva rodnica i uklanja klitoris.

Jedan od najpoznatijih nullosa je Mao Sugiyama, japanski umjetnik i aseksualni aktivist kojemu su 2012. godine genitalije kirurški odstranjene, skuhane i poslužene gostima na javnom banketu. Kanibalizam nije zločin prema japanskom zakonu. Sugijami, koja koristi nadimak "Ham Cybele", također su odstranjene bradavice.

Vidi također
 Skoptički sindrom
 Skoptsy
 Neutrois

Izvori

Supkultura i kontrakultura

Nullo


نهلة رمضان، من مواليد الإسكندرية 18 أغسطس 1987م. بطلة مصر في رفع الأثقال. تم شطبها من الاتحاد المصري لرفع الأثقال قبل أولمبياد بكين ولكن مؤخرا تم إعادة قيدها بالإتحاد مره أخرى لتلعب باسم مصر في منافسات رفع الأثقال وحصلت علي المركز الخامس في أولمبياد لندن 2012 رغم كسر الركبة التي تعاني منه وهي من اصول سكندريه عريقه وهي من عائلة كرموس التي سمي الحي بإسمها وهي لاعبه تحصل علي ميدالية ذهبية في بطولة العالم للسيدات في فانكوفر بكندا وهي أول ميدالية ذهبية لمصر منذ خمسينيات القرن الماضي.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
رباعات أولمبيات مصريات
رباعات مصريات
رباعون أولمبيون مصريون
رباعون في الألعاب الأولمبية الصيفية 2004
رباعون في الألعاب الأولمبية الصيفية 2012
رياضيون (الميدان والمضمار) شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية 2012
رياضيون من الإسكندرية
فائزون بميداليات ذهبية في الألعاب الإفريقية من مصر
فائزون بميداليات ذهبية في الألعاب المتوسطية لمصر
فائزون بميداليات في الألعاب الإفريقية في رفع الأثقال
فائزون بميداليات في الألعاب المتوسطية في رفع الأثقال
مصريات في القرن 21
منافسون في الألعاب الإفريقية 2007
منافسون في ألعاب البحر الأبيض المتوسط 2005
مواليد 1405 هـ
مواليد 1407 هـ
مواليد 1985
مواليد 1987
مواليد في الإسكندرية

نهلة رمضان


178263 Wienphilo este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
178263 Wienphilo este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Lulin de Ye Quan-Zhi. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,16 ua, o excentricitate de 0,23 și o înclinație de 27,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 178001-179000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2007
Centura de asteroizi

178263 Wienphilo


An Spiranthes delitescens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles John Sheviak. An Spiranthes delitescens in nahilalakip ha genus nga Spiranthes, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Spiranthes

Spiranthes delitescens


Kraft, or Kraft Foods, is an American food processing conglomerate.

Kraft may also refer to:

Companies
 Kraft Foods Inc, a former American manufacturing and processing conglomerate formed in 1923, renamed Mondelez International following the 2012 split
 Kraft Foods Group, the company formed in 2012 when the original Kraft Foods Inc. was split, merged with Heinz to form Kraft Heinz in 2015
 Kraft Heinz, the company the post-2012 Kraft Foods formed, after merging with Heinz in 2015
 Kraft Foods Ltd, Australian company from 1935, which began as the Kraft Walker Cheese Co., a partnership between Fred Walker and Kraft Foods Inc.
 The Kraft Group, a group of privately held companies in sports, manufacturing, and real estate development
 Kraft Systems, a defunct joystick and radio-control transmitter manufacturer

People
 Kraft (surname)
 Kraft Ehricke (1917–1984), German rocket scientist

Other uses
 Kraft process, a paper pulp production method
 Kraft paper, paper produced by the Kraft process
 Kraft (Catch-22), a character in Joseph Heller's novel Catch-22
 Närpes Kraft Fotbollsförening, association football club from Närpes, Finland
 Team Kraft, Toyota semi-works Super GT team, see Ronnie Quintarelli
 Kraft (Lindberg), a musical composition created by Magnus Lindberg
 Kraft (album), an album by Vreid

See also
 Craft (disambiguation)
 Krafft (disambiguation)
 Harry Kraf (1907–1989), New York politician and judge

Kraft (disambiguation)


السلفية الجهادية ويعرفها البعض بـ الإسلام الثوري مصطلح أطلق منذ نهاية الثمانينيات على بعض جماعات الإسلام السياسي والتي تتبنى الجهاد منهجاً للتغيير، تم بروزه كتيار فكري مميز في عهد أنور السادات، يعلن هذا التيار أنه يتبع منهج سلف المسلمين الأوائل وأن الجهاد أحد أركانه، يتم تطبيق الجهاد الذي يجب وجوباً عينياً على المسلمين ضد العدو المحتل وضد النظام الحاكم المبدل للشريعة الإسلامية ويحكم بالقوانين الوضعية أو النظام المبالغ في الظلم والقهر. فالسلفية الجهادية عبارة عن جماعات أو أفراد حملوا فكرة الجهاد المسلح ضد الحكومات القائمة في بلاد العالم الإسلامي أو ضد الأعداء الخارجيين، وحملوا فكراً محدداً يقوم على مبادئ الحاكمية وقواعد الولاء والبراء وأساسيات الفكر الجهادي السياسي الشرعي المعاصر كما هو مفصل ومعروف في أدبياتهم. كما وصفها الثوري الفنزويلي كارلوس بـ الإسلام الثوري.

يعتبر تيار السلفية الجهادية نفسه تياراً مطبقاً للمنطق الإسلامي الصحيح المستقى من القرآن والسنة والإجماع متمثلاً في العقيدة وفقه الجهاد وفقه السياسة الشرعية في الحكم والتعامل مع المحتل والمبدل للشريعة فهو يرى أن التغيير بالقوة هو أنسب وأصح الوسائل للتحرر وتحكيم الشريعة وتصحيح البنية الأساسية الدينية والاجتماعية والسياسية حسب السيرة النبوية وتاريخ غزوات الرسول محمد صلى الله عليه وسلم.

تعتبر السلفية الجهادية ثاني أبرز التيارات السلفية المعاصرة مع السلفية العلمية ومصادرهم واحدة وإنما يختلفون مع تيار السلفية العلمية والإخوان في تبنيهم لخط ومنهج التحرك الثوري أو المسلح من أجل التغيير وليس التربية والتعليم أو البرلمان من أجل الإصلاح، لرأيهم بأن الديمقراطية والبرلمانات كفر وشرك بالله وأن هذه الأنظمة متجذرة ومدعومة من الخارج وفشل معها الإصلاح، وتعتبر التيارات الأخرى أن هذا استعجال للتغيير من قبل الجهاديين الثوريين وتعريض للنفس للتهلكة وبعضها يعتبر هذا خروجا على الحاكم الذي تجب طاعته؛ فهم يكفرون الأنظمة الحاكمة لإرتكابهم نواقض الإسلام أو تبديلهم للشريعة الإسلامية وإستحلالهم للحكم بالعلمانية والديمقراطية.

التسمية

أصل التسمية

مصطلح السلفية الجهادية مصطلح مثبت في الأدبيات الجهادية نفسها منذ سنوات طوال وتحديداً منذ ثمانينيات القرن العشرين عند الرموز الأساسيين الذين يحملون لواء هذا الخط الفكري ويمثلونه على أعلى مستوى تنظيري - مثل أبو محمد المقدسي، عبد القادر عبد العزيز، أبو قتادة الفلسطيني، أبو مصعب السوري، أيمن الظواهري - وإن كانت صياغاته النظرية الأولى قد تمت علي يد أبو الأعلي المودودي مؤسس الجماعة الإسلامية في باكستان وكتابه «الجهاد في الإسلام»، ثم في الستينيات على يد سيد قطب بعد انقلابه الفكري المعروف في العهد الناصري - ابتداء من سنة 1957 - في ظل مسارات الصراع بين الإخوان وعبد الناصر من جهة وتحت تأثير كتابات أبي الأعلى المودودي - خاصة كتابه المصطلحات الأربعة في القرآن - التي اطلع عليها في السجن من جهة ثانية ثم تبلورت هذه الصياغات في السبعينيات مع صالح سرية في رسالة الإيمان عام 1973 ومحمد عبد السلام فرج في الفريضة الغائبة أواخر عام 1980 ثم كتابات شيوخ التنظيمين الجهاديين الأساسيين في مصر خلال تلك الفترة: الجماعة الإسلامية - بالتحديد ميثاق العمل الإسلامي الصادر سنة 1984 والذي شارك في كتابته عاصم عبد الماجد وعصام الدين دربالة وناجح إبراهيم - وجماعة الجهاد - كتابات أمير الجماعة ومنظرها الأساسي من عام 1987 إلى عام 1993 الدكتور فضل أو عبد القادر عبد العزيز - من ناحية أخرى ساهم عبد الله عزام من موقعه في أفغانستان في التأصيل لبعض الأساسيات الفكرية التي تقوم عليها السلفية الجهادية إذ يقرر رضوان السيد أن عزام هو أول من استخدم هذا المصطلح سنة 1987 بغرض توحيد صفوف السلفيين العرب وغير العرب في أفغانستان على مشارف خروج الروس منها.

بينما يتخذ آخرون موقف سلبي صارم من المصطلح السلفية الجهادية مثل أبي عزيز عبد الإله الحسني الجزائري في رسالة الردم لمصطلح السلفية الجهادية لما فيه من الهدم وأيضاً محمد الفزازي - في ما مضى ومنهم من ينطلق من منظور مختلف تماماً مثل عبد الله بن ثاني في مقال تحرير مصطلح السلفية الجهادية

سبب التسمية
شكل التيار السلفي المعتنق لأفكار هذه المدرسة الجناح الثالث من أجنحة الصحوة الإسلامية السبعيناتية التي جمعته مع تيارين آخرين الأول إخواني ذا طابع أزهري والثاني شيعي اثني عشري وبرغم قوة التيار المستمدة من سعة انتشاره وكونه وليد مدرسة عقدية وفقهية نظر لها عبر التاريخ الإسلامي إلا أنه فشل في تحقيق ما نجح فيه التيار الشيعي وهو التحول إلى ثورة شعبية تتمخض عن إقامة نظام يمثل مبادئ التيار ومشروعه. على عكس الإخوان الذين استمروا على نهجهم في التغيير متعاطين مع العمل السياسي ولعبة الديمقراطية فقد تعرض التيار السلفي للانقسام الفكري والتنظيمي بحيث نشأت اتجاهات سلفية عدة اختلفت فيما بينها حول الموقف من قضايا فكرية كالحاكمية والجاهلية والجهاد والعمل السياسي والموقف من الحكام والأمر بالمعروف والنهي عن المنكر ومسائل أخرى وكان من نتائج هذا الانقسام أن نشأ التيار السلفي الجهادي.

كانت نشأة السلفية الجهادية بمثابة خروج عن الخط السلفي التقليدي الذي التزمه أصحابه السعوديون منذ أن قضى عبد العزيز آل سعود على تمردات حركة إخوان من أطاع الله ولعل ما يؤكد ذلك تصريحات وزير الداخلية السعودي في العام 2002 من أن جميع مشكلات السعودية هي من إفرازات الإخوان المسلمين. تأثر السلفيين بغيرهم من مفكري الجماعات الصحوية قد بدأ في مصر وليس في الخليج كما يدعى الكثيرون فقد أدى تأثر بعض السلفيين المصريين في سبعينات القرن الماضي بآراء وكتابات سيد قطب وأبى الأعلى المودودي إلى نشوء فكر سلفي جديد تأطر تنظيمياً في جماعات عدة أهمها جماعة الجهاد التي بدأ منظرها أيمن الظواهري التزامه الديني في مسجد تابع لجماعة أنصار السنة المحمدية بمنطقة المعادي بالقاهرة.

وبانتقال هذا الفكر إلى ساحة الجهاد الأفغاني اكتملت معالمه بدخول عبد الله عزام على الخط كمنظر لفكرة الجهاد كأهم فرض من فروض العين وهي التي كان المصري محمد عبد السلام فرج قد أشار إلى أهميتها في كتابه الشهير الفريضة الغائبة بانتهاء التجربة الأفغانية كانت تلك الجماعات قد اكتسبت خبرة قتالية عالية وخرجت قيادات على مستوى عال وجدت في بؤر التوتر في العالم الإسلامي كالبوسنة والشيشان وغيرهما متنفساً جهادياً تنشط من خلاله وتكتسب مزيداً من الأنصار.

النشأة
حرصت الجماعة السلفية على أن تحمل هذا الاسم تيمنا باسم السلف الصالح من أتباع النبي محمد - صلى الله عليه وسلم - والذين يمثلون الجيلين الذين تليا جيل الصحابة من التابعين حيث شكلت الأجيال الثلاثة العصر الذهبي للإسلام كما تمثل فيهم الزهد والورع والتضحية والفداء مما أدى إلى اتساع رقعة الدولة الإسلامية من الهند إلى إسبانيا. وهذه العلاقة بين الإيمان والجهاد هي التي ينادي بها دعاة هذه الحركة حيث يعتقدون بأهمية وجود الإيمان لحل المشكلات التي تواجهنا حتى لو كانت تلك المشكلات اقتصادية أو اجتماعية أو حتى سياسية.

وكان أول من نادى بهذه الفكرة أحمد بن حنبل - 780 إلى 855 م - حيث كانت تلك الحقبة مليئة بالصراعات السياسية ثم نادى بها من بعده ابن تيمية - 1263 م إلى 1328 م - حيث تعرضت الدولة الإسلامية للغزو من قبل المغول في عصره. وظلت تلك الفكرة متوارثة هكذا جيلاً بعد جيل حتى جاء محمد بن عبد الوهاب - 1720 م إلى 1792 م - منادياً بها حاملاً أفكار ابن حنبل وابن تيمية ومحاولاً حصر أسباب الضعف التي ألمت بالدولة العثمانية في محاولة منه لصد الهجمة الأوروبية. وفسر ابن عبد الوهاب حالة الضعف التي لحقت بالدولة الإسلامية آنذاك – اقتصادياً وسياسياً – على أنها أزمة غزو عقيدي حول مفهوم التوحيد الذي كان يسير عليه السلف الصالح.

ثم جاءت أزمة وحرب الخليج الثانية عام 1990 م إلى عام 1991 م التي تمثل نقطة الانطلاق الحقيقية لهذا الخط الفكري حيث برز في البداية كتعبير عن الهزة العنيفة التي تعرض لها الحقل الديني في المملكة العربية السعودية الذي تهيمن عليه المؤسسة الوهابية المتحالفة تاريخيًا مع الأسرة الحاكمة - آل سعود - نتيجة القرار الذي اتخذه الملك فهد بن عبد العزيز في أغسطس عام 1990 م باستقدام قوات أجنبية - قوات التحالف - لتحرير الكويت من الاحتلال العراقي والدفاع عن المملكة في حال أقدم العراق على اجتياحها.

وضع هذا القرار النظام الحاكم في السعودية في مأزق ذلك أن هذا الإجراء وإن كان من وجهة النظر السياسية مفهوماً ومبرراً إلا أن خصوصية نظام الحكم السعودي الذي ظل منذ ظهور الدولة السعودية الأولى في القرن الثامن عشر يؤسس شرعية وجوده على الإيديولوجية الوهابية الطاعنة في صرامتها وتشددها خاصة في ما يتعلق بمقولاتها التصنيفية الاقصائية تجاه الآخر المختلف سواء كان هذا الاختلاف دينياً أو فكرياً جعلت منه مثار إشكالية دينية مزدوجة لا يمكن الاستهانة بها في بيئة ثقافية تحكمها ذهنية أصولية. هذه الإشكالية تتمثل في مدى شرعية استعانة دولة مسلمة - السعودية - بدولة كافرة - الولايات المتحدة الأمريكية - لقتال دولة مسلمة - العراق - وتتجسد من جهة ثانية في مدى شرعية تواجد قوات عسكرية أجنبية لأول مرة في تاريخ الإسلام على أرض جزيرة العرب.

عمد النظام الحاكم في الرياض إلى استصدار فتوى بجواز الاستعانة بالكفار من المؤسسة الدينية الرسمية المتحالفة تاريخياً مع الدولة إذ توفر لها باستمرار القاعدة الدينية التي تستند إليها شرعيتها هذه المؤسسة التي تمثلها هيئة كبار العلماء وكان يرأسها في ذلك الوقت المرجع عبد العزيز بن باز إلا أن التمايزات الداخلية التي ينطوي عليها الحقل الديني في المملكة حالت دون إقرار موقف موحد من القرار ومن الفتوى التي استصدرت خصيصاً لتسويغه إذ سرعان ما اشتعلت شرارة الصراع بين هيئة كبار العلماء وبعض العلماء الرافضين لموقفها منهم حمود بن عقلاء الشعيبي صاحب القول المختار في حكم الاستعانة بالكفار وهناك آخرون مثل سفر الحوالي، سلمان العودة، علي الخضير، وليد السناني وآخرون الذين اتخذوا منذ اللحظة الأولى موقفاً معارضاً لا ترى له نهاية لأي دور عسكري أجنبي في الأحداث وهو الموقف الذي اتسم بحدة فاقت توقعات النظام نفسه خاصة بعد أن وصل الأمر إلى حد تكفيره مباشرة على الملأ.

كانت هذه اللحظة هي محدد البروز الأول للسلفية الجهادية في التسعينيات كخط فكري يقوم على مواقف ومقولات محددة مرتبطة بسياقات صراع النفوذ في وعلى منطقة الخليج ثم بعد ذلك توسعت مشاريعه وانتشرت أفكاره ومقولاته في كل أنحاء العالم بسبب ارتباطه العضوي بتجربة تنظيم القاعدة - كان بن لادن أحد الفاعلين في الانشقاق المذكور - الذي يعتبر ممثله الشرعي حيث استند إلى منظومته الفكرانية الصدامية لتأطير مسارات المواجهة التي بدأها منذ منتصف التسعينيات سواء مع نظم الحكم القائمة في البلدان العربية والإسلامية - العدو القريب - أو مع الولايات المتحدة الأمريكية وحلفائها من الدول الغربية - العدو البعيد - وكانت لحظة الذروة تفجيرات 11 سبتمبر عام 2001 م في الولايات المتحدة الأمريكية وما تلاها من تفاعلات دولية ما يزال كثير منها ممتداً في الزمان والمكان.

كان النظام الخاص الذي تكون أيام الملكية لقتال الإنجليز في مصر والذي نسبت إليه أعمال عنف سياسي كاغتيال النقراشي بعد قيامه بحل الجماعة ومصادره أموالها وممتلكاتها وأعتقال أعضائها، هي الخلفية المشجعة لتطبيق ما نظّر إليه سيد قطب في كتاباته حول الجهاد وأثرت فيه كتابات المودودي ككتاب الجهاد في سبيل الله الذي يعد من أهم التنظيرات للكفاح المسلح من أجل إقامة الخلافة وإعادة الحكم الإسلامي. فكان بعد التنظيم السري تنظيم 1965 م الذي تم كشف أمره سريعاً وأعدم على إثره سيد قطب ومن معه، ثم تنظيمات ما بعد 1971 م إثر الإفراج عن المعتقلين السياسيين بداية حكم أنور السادات. ساعد على استمرار بلورة الفكر السلفي الجهادي أمران: الأول: نكسة 1967 م وما اعتبره كثير من الإسلاميين خيانات حدثت أثناء وبعد حرب 1973 م. الثاني: استمرار الحكم بالقوانين الوضعية والتحالف مع المعسكر الغربي بقيادة أمريكا وبريطانيا الداعم الأساسي لإسرائيل. الثالث: معاهدة السلام والاعتراف بإسرائيل نهاية السبعينات وعودة القمع والتعذيب. وكانت أولى عمليات ما سُمي بعد ذلك بتيار السلفية الجهادية هي عملية الفنية العسكرية سنة 1974 م ثم 1977 م حيث قتل الدكتور حسين الذهبي وزير الأوقاف السابق وأبرزها سنة 1981 م حيث قُتل الرئيس أنور السادات.

في حين وقفت الأنظمة العربية ضد الزحف إلى فلسطين لتحريرها من الاحتلال الإسرائيلي بعد النكسة، فتحوا الباب للجهاد إلى أفغانستان وألبانيا ودول جنوب شرق أوروبا ضد الاحتلال الروسي السوفييتي بإشارة وتأييد من الولايات المتحدة معتبرة المقاتلين العرب والأفغان أنهم «مقاتلون من أجل الحرية». وكان من ضمن العرب المسافرين المقاتلين الشيخ عبد الله عزام والملياردير أسامة بن لادن. وفي الفترة بعد الانسحاب السوفييتي من أفغانستان اعتبرت أمريكا والأمم المتحدة أن أفغانستان مفرخ للإرهاب وأن المتدربين على السلاح إرهابيون وطالبت الأمم المتحدة بتسليم الإرهابيين وتقصد بهم العرب المجاهدين خصوصاًً.

واغتيل عبد الله عزام وعند عودة المقاتلين من تلك البلاد إلى بلادهم تم تصنيفهم أنهم إرهابيون ووقعوا تحت الاعتقال والتعذيب الشديد، وبدأ الفكر والتنظير للسلفية الجهادية إقليمياً يعود بقوة أكثر تركيزاً في مواجهة الأنظمة العربية التي وضحت تبعيتها للمعسكر الغربي بقيادة أمريكا خاصة بعد أن لم تعترف أي دولة عربية بإمارة أفغانستان الإسلامية سوى السعودية والإمارات وباكستان، وسريعاً ما سحبوا الاعتراف مع الضغط الأمريكي.

بعد ذلك قامت الولايات المتحدة بإرسال قوات عسكرية إلى السعودية والخليج لحماية البترول ووضع قدم عسكرية لحماية حلفائها في المنطقة، وهو ما أدى بأسامة بن لادن ومن معه من المجاهدين العرب إلى توسيع عمل جماعة القاعدة نهاية سنة 1988 م - التي كان عملها الجهاد من أجل التحرير من السوفييت - ليشمل الجهاد من أجل إقامة الشريعة مع حركة طالبان في مواجهة العلمانيين والقوميين وبعض الإسلاميين ممن ينتمون إلى الفكر الإخواني مثل برهان الدين رباني وعبد رب الرسول سياف. وكانا هذا التحول هو محور اتحاد جماعة الجهاد الإسلامي المصرية بجماعة تنظيم القاعدة الإسلامي العربي وكوّنا تنظيم قاعدة الجهاد الدولي.

فبعد حرب الخليج الأولى عام 1990 م تم توسيع الدائرة أكثر حتى شملت استهداف مصالح الدول الطاغية الكبرى كأمريكا وبريطانيا في داخل أراضيهم وفي بلاد عملائهم في المنطقة. تُعتبر بداية عمليات التنظيم سنة 1992 م بتفجيرين باليمن استهدفا جنود أمريكيين كانوا في طريقهم إلى الصومال حين سيطرت المحاكم الإسلامية على الصومال قبل هذا بسنة. ثم تفجير مركز التجارة العالمي عام 1993 م. ويُعتبر أبرز عمل قامت به القاعدة في تلك الفترة انتصارها مع حركة طالبان في السيطرة على أفغانستان ضد القوميين والعلمانيين الأفغان والعرب نهاية عام 1995 م وحتى نهاية عام 2001 م.

تم تفجير سفارات الولايات المتحدة في كل من دار السلام، تنزانيا ونيروبي وكينيا في وقت واحد 7 أغسطس عام 1998 م بالتزامن مع الذكرى السنوية الثامنة لقدوم القوات الأمريكية للمملكة العربية السعودية. وفي أكتوبر عام 2000 م قام أعضاء من تنظيم القاعدة في اليمن بقصف بالصواريخ على المدمرة البحرية «يو أس أس كول». وكان أخطرها عام 2001 م بهجمات 11 سبتمبر التي تعد نقطة فاصلة في تاريخ المنطقة والعالم.

منظرون

يعتبر أحمد بن تيمية علامة بارزة في التيار السلفي الجهادي لأنه نظر لفقه الجهاد في صورة مفصلة وقتها وقام بنفسه بالجهاد ضد المحتلين. أما في العصر الحديث فيعتمد تيار السلفية الجهادية على أطروحات أبو الأعلي المودودي وسيد قطب إذ يعتبرون أول منظري فكر السلفية الجهادية لما قدموه من صياغة وطرح لفكرتي الجاهلية والحاكمية والجهاد للتغيير، ومن أبرز قادة ومنظري هذا التيار اليوم الشيخ عمر عبد الرحمن وأيمن الظواهري وأبو يحيى الليبي وأبو مصعب السوري وأبو محمد المقدسي وأبو قتادة الفلسطيني وعبد الله بن محمد الرشود. وفي الجملة يعتبرون أن كل مسلم متبني للإسلام كمنهج حياة وقام بالجهاد ضد المحتل أو المبدل للشريعة هو رمز للسلفية الجهادية حتى وإن كان من جماعة أخرى أو ليس له انتماء سياسي وعلى هذا الأساس يعتبرون عبد الله عزام وأحمد ياسين وخطاب من أعلام الجهاد المستشهد بهم كما أيدوا معنوياً سليمان خاطر في هجومه على الإسرائيليين.

ويعتبر أبو محمد المقدسي صاحب كتاب ملة إبراهيم - نشر عام 1985 - المنظر الأول للسلفية الجهادية على مستوى العالم وصنف من حيث الأهمية ودرجة التأثير في المركز الأول قبل بن لادن نفسه الذي حل في مركز متأخر، والثاني هو أبو قتادة الفلسطيني وهو من أشهر المنظرين لأطروحات وخطابات السلفية الجهادية وأكثرهم أهمية أيضاً وذلك من خلال كتابه المثير والمهم الجهاد والاجتهاد: تأملات في المنهج - الذي نشر في عام 1999 - أما الثالث فهو أبو مصعب السوري الذي استأثرت تنظيراته الجهادية المبتكرة باهتمام جميع مراكز الأبحاث والدراسات المعنية بالظاهرة في العالم كله بالنظر إلى ما تنطوي عليه أفكاره ومساهماته من فرادة ويتجلى ذلك واضحاً في كتابه الضخم - أكثر من 1600 صفحة - دعوة المقاومة الإسلامية العالمية - الذي نشر في عام 2004 -. وما من خلية جهادية اعتقلت في السنوات الأخيرة في أي بلد من البلدان العربية إلا وجاءت سيرة هؤلاء الثلاثة في التحقيقات كمرجعيات لها ذكرهم مثلاً يوسف فكري مؤسس أولى الخلايا الجهادية في المغرب - في مدينة اليوسفية سنة 1998 - التي تم الكشف عنها في عام 2002 في رسالته الشهيرة التي نشرتها أسبوعية الصحيفة.

الأدبيات

توحيد الحاكمية

المبدأ الأول الذي يمثل جوهرة القلادة هو مبدأ الحاكمية لله ويعني أن تكون مرجعية التشريع الوحيدة في الدستور والقوانين هي الشريعة الإسلامية بما تحمله من مصادر أصلية وفرعية وتعني أن الحكم والتشريع هو حق خالص للخالق، فأي إضافة مساوية أو إباحة للأخذ من مرجعية أخرى بجانب الشريعة الإسلامية فهذا شرك وكفر بالله الخالق.

الولاء والبراء

المبدأ الثاني مبدأ الولاء والبراء ويعني أن تكون الدولة قائمة على أساس إسلامي ديني وليس شعوبي قومي ولاؤها للإسلام والمسلمين ومعادية للشرك والمشركين دولة تتبنى الإسلام في سياستها الداخلية ليصبح المسلمون في موضع عزة وتحكم في مفاصل الدولة المهمة، وفي السياسة الخارجية هدفها إعلاء كلمة الله وإقامة دولة إسلامية عالمية قوية، دولة معادية للأنظمة المحاربة والغير شرعية (والنظام الشرعي من وجهة النظر الفقهية السلفية إما أن تكون الدولة: إسلامية تحكم بالشريعة أو ذمية تدفع الجزية أو معاهدة).

جهاد الأنظمة

المبدأ الثالث مبدأ الجهاد ضد الأنظمة الغير شرعية خاصة الأنظمة الحاكمة في الدول الإسلامية، والجهاد ضد الدول المحتلة والدول الداعمة للاحتلال والأنظمة العميلة. كان تنظيم الجهاد المصري يركز على جهاد الأنظمة العميلة، في مقابل تنظيم القاعدة السعودي يركز على جهاد الدول المحتلة والداعمة، ثم تحالفا وكونا تنظيم قاعدة الجهاد.

الخصائص والصفات
تعرف السلفية الجهادية بأنها تيار أيديولوجي ومشروع تحمله جماعات حركية مناهضة بشكل مطلق لما هو قائم من أنظمة اجتماعية وسلطات سياسية وثقافية سائدة وعلاقات دولية وهي أيديولوجية تتسم بالخاصية المزدوجة أي أنها تشكل الصيغة الأكثر جذرية لتقسيم البشرية على أساس ديني إذ لا تكتفي بالتقسيم التقليدي للبشر إلى مسلمين وكفار بل توسع معنى الكفر والشرك، وتقدم في نفس الوقت الصيغة الأكثر جذرية لتسييس الدين فتتعامل معه كأيديولوجية صدامية لا تقف عند هدف استعادة النظام السياسي الإسلامي في فضائه التاريخي المعروف وإنما تتجاوزه إلى الجهاد ضد الطاغوت والجاهلية في كل مكان من الكرة الأرضية والعمل على إقامة دولة خلافة عالمية أي حكم الإسلام للعالم كافة.

هذه الأفكار تتسق مع الخصائص التي تجعل من الطرح السلفي الجهادي خطاً فكرياً مفارقاً لسواه من الخطوط الفكرية التي تتحرك ضمن التيار السلفي نفسه فيلاحظ أن ما يميز السلفية الجهادية عن غيرها من السلفيات ليس إعلانها جاهلية المجتمعات المعاصرة كلها وليس ادعاءها كفرانية النظم التي لا تحكم بما أنزل الله بل إعلانها الصريح أن الجهاد المسلح سبيل أوحد للتغيير، لذلك هي ترفض أي طريق آخر لإقامة نظام الخلافة الإسلامية كالدخول في البرلمانات أو التربية والتثقيف والثورة الجماهيرية السلمية أو إشاعة الوعي الإسلامي.

وينظر آخرون إلى مصطلح السلفية الجهادية على أنه مصطلح جديد كل الجدة وفريد في المحتوى حين يعبر مضمونه عن إجمالي التيارات الجهادية التي غدت تؤمن بالإسلام العالمي المقاتل أما الجدة في هذا الطرح فتكمن في أن الجهاد لم يعد يعبر عن محتوى أيديولوجي ذي نزعة تنظيمية قطرية محدودة بقدر ما بات يقدم على أنه عبادة وفريضة متعينة بقطع النظر عن إمكانية تطبيقها على مجاميع الأمة الإسلامية إذ إن مبدأ التطبيق اليوم للتيارات الجهادية وفي الظروف الحالية يقتصر على الفرد دون الجماعة لذا فهو يتخذ من الآية التالية شعاراً له وبموجبها يعمل: [فقاتل في سبيل الله لا تكلف إلا نفسك وحرض المؤمنين عسى الله أن يكف بأس الذين كفروا والله أشد بأسا وأشد تنكيلا] النساء: 84.

كما أن الظاهرة التي تمثلها السلفية الجهادية في ضوء عروضها العسكرية والأمنية النوعية على المسرح الدولي باغتت في فعالياتها ومساعيها كلاً من السياسي والديني والاجتماعي والثقافي والعلمي والمعرفي وحتى الحضاري قبل أن يستشعر أحد جدية المخاطر التي تخلفها في بنية التنظيم الدولي والعلاقات الدولية، الأمر الذي جعلها تتحول بعد هجمات 11 سبتمبر 2001 إلى فاعل إستراتيجي دولي مميز وفريد من نوعه سواء تعلق الأمر بالحدث السياسي أو بالحدث الأمني.

يقول أبو محمد المقدسي:

ويقول أبو قتادة الفلسطيني:

الصراع
كان استهداف المصالح الأمريكية في نهاية التسعينات الذي بدأ بتفجير السفارتين الأمريكيتين وتدمير المدمرة كول مؤشراً قوياً على تغيير هذه الجماعات استراتيجيتها من مقاتلة العدو القريب وهو الحكومات العربية أو الدول المعتدية كالصرب والروس إلى مقاتلة العدو الأبعد والأقوى وهو الولايات المتحدة الأمريكية وهو أمر جعلها الأخطر على مصالح وأمن القوى الغربية التي قبلت التحدي وأعلنت حرباً آمن كل طرف بحتميتها ومنذ بداية هذه الحرب التي أندلعت منذ أحداث الحادي عشر من سبتمبر وحتى الآن فإن كلاً من الطرفين قد حقق انتصارات على أرض المعركة إلى جانب ذلك فإن الكثير من مصادر تمويل القاعدة وغيرها من الجماعات الإسلامية قد جمدت نتيجة لسياسة تجفيف المنابع التي اتبعتها الولايات المتحدة الأمريكية.

كما أن عولمة محاربة تلك التنظيمات السلفية دفعتها إلى السعي نحو التوحد وهو ما شهدته الساحة العراقية بانضمام الزرقاوي ومجموعته إلى القاعدة ثم السلفية للدعوة والقتال بالجزائر بالإضافة إلى بعض القيادات المصرية بالرغم من الخلافات التي كانت موجودة وأعلن عن بعضها وبذلك تكون القاعدة في طريقها لأن تصبح الممثل الوحيد لجماعت السلفية الجهادية في العالم. قد تكون القاعدة خسرت الكثير من زخمها الإعلامي بالضغوط التي مورست على قناة الجزيرة التي كانت نافذتها الوحيدة ثم بتحول الانظار إلى قضايا أخرى ليست القاعدة طرف فيها كالقضية الفلسطينية إلا أن الواقع الحالي يؤكد أن القاعدة والسلفية الجهادية بصفة عامة ما زالت تحافظ على ثقة الجماهير بها لابقائها على رموزها منهم الظواهري.

أبرز جماعات السلفية الجهادية

انظر أيضاً
 السلفية الوهابية
 الجماعة السلفية المحتسبة
 أنصار بيت المقدس
 الإسلام الحركي

المصادر

وصلات خارجية

 السلفية الجهادية أو الفرقة الناجية تقرير.
 أبو محمد المقدسي.. السلفية الجهادية، برنامج لقاء اليوم، قناة الجزيرة، 6 يوليو 2005
 العلاقة بين الأنظمة العربية والجماعات الجهادية السلفية، المعرفة، الجزيرة نت، 26 أبريل 2006
 ترجمة ومؤلفات أبو قتادة الفلسطيني. موقع منبر التوحيد والجهاد.
 قسم العمل المسلح، إسلام أون لاين
 الجماعات المسلحة في المغرب العربي، برنامج صناعة الموت، قناة العربية، 8 أبريل 2007
 حقائق عن جناح تنظيم القاعدة في منطقة الصحراء. موقع مركز الدين والسياسة للدراسات.

إسلاموية
تيارات سلفية
جماعات إسلاموية
جماعات دينية
جهاد
جهادية
سلفية
مستحدثات سياسية
نزاعات مرتبطة بالإسلام

سلفية جهادية


Die Aufbaugemeinschaft Hannover war ein nach den Luftangriffen auf Hannover und dem Zweiten Weltkrieg in Hannover gegründeter Zusammenschluss von Grundeigentümern, Kaufleuten und Unternehmern in Kooperation mit der Stadt zwecks raschem Wiederaufbaus.

Geschichte

Der Vorschlag zur Gründung der Aufbaugemeinschaft kam am 1. Dezember 1948 von dem hannoverschen Oberbürgermeister Gustav Bratke und dem Stadtplaner Rudolf Hillebrecht. Nach dem Vorbild der Aufbaugemeinschaft Bremen in Hannover beschlossen am 27. Januar 1949 insgesamt 125 hannoversche Bürger die Gründung der Aufbaugemeinschaft. Den Vorsitz übernahm Friedrich Meier-Greve (1899–1986), Direktor der 1918 gegründeten Stadtschaft für Niedersachsen – Wohnungskreditanstalt. Im Beirat der Aufbaugemeinschaft saßen auch Vertreter der Gewerkschaften und berufsständischer Organisationen. Ein Gründungsmitglied war Herbert Röhrig, der später den Vorsitz übernahm des als eingetragenen Vereins organisierten Interessengemeinschaft.

Mit Unterstützung von Rudolf Hillebrecht und unter der Leitung des Architekten Konstanty Gutschow entstand – ehrenamtlich – die Erarbeitung von Entwürfen bis ins Detail für einen planvollen und geordneten Wiederaufbau der Stadt. Dies brachte den Beteiligten der Aufbaugemeinschaft den Beinamen "Blockarchitekten" ein.

Die Aufbaugemeinschaft war für den Rat der Stadt Hannover ein Forum für Anregungen, Änderungsvorschläge und Kritik. Die besonderen Leistungen Rudolf Hillebrechts bestanden hier insbesondere darin, Grundstückseigentümer von der Notwendigkeit neuer Grundstücksgrenzen zu überzeugen und sie zur Abtretung ihrer privaten Flächen für die öffentliche Nutzung abzutreten, etwa für einen zukunftsorientierten Straßen- oder Fußwegebau.

Die "Erste Denkschrift" zur Innenstadt vom September 1949 der Aufbaugemeinschaft stellte die Grundlage für die folgenden Aufbaubeschlüsse durch den Rat der Stadt Hannover dar sowie für einen innerstädtischen Flächennutzungsplan von 1950.

Eine zweite Denkschrift der Bauverwaltung im Zusammenhang mit dem Flächennutzungsplan, die in enger Zusammenarbeit vor allem mit der Aufbaugemeinschaft entstand, berücksichtigte ein zukunftsorientiertes Anwachsen der Stadt Hannover auf bis zu 600.000 Menschen. Ausgehend von historischen Gegebenheiten wurden soziale, verkehrs- und wirtschaftspolitische Bedürfnisse der Zeit berücksichtigt und von der Fachzeitschrift Die neue Stadt als zukunftsweisend dargestellt.

Ebenfalls 1950 entstand auf Anregung der Aufbaugemeinschaft Hannover die Aufbaugemeinschaft rund um die Kreuzkirche, in die tatsächlich sämtliche Grundstückseigentümer des Gebietes beitraten und ihre Grundstücke als Anteile in die Gemeinschaft einbrachten. So konnte am 30. Juni des Jahres die Grundsteinlegung erfolgen für das auf 234 Wohnungen angelegte Kreuzkirchenviertel.

1951 konnte – auch zur besseren Erschließung der Oststadt – "in vorbildlicher Zusammenarbeit zwischen der Aufbaugemeinschaft [Hannover] und der Stadtverwaltung" der Verlauf der neuen Raschplatz-Tangente festgelegt werden als Trasse zwischen dem Weidendamm/Vahrenwalder Straße und der Sallstraße in der Südstadt.

1953 konnte erneut gefeiert werden mit der Aufbaugemeinschaft rund um die Kreuzkirche: Für 77 weitere Wohnung sowie 23 Läden in der Knochenhauerstraße wurde der erste Grundstein gelegt.

Die Aufbaugemeinschaft Hannover in Kooperation mit dem Stadtplaner Rudolf Hillebrecht sorgte – im Vergleich mit anderen deutschen Städten – für einen ungewöhnlich raschen, insbesondere zukunftsorientierten Wiederaufbau der Stadt und war mitverantwortlich für die Anerkennung durch die auswärtige Presse als "Wunder von Hannover".

Weitere Persönlichkeiten
 Friedrich Buhmann (1882–1962), Kaufmann, Direktor der (späteren) Dr. Buhmann Schule, Bauherr in Hannover

Schriften
 Erste Denkschrift – Die Innenstadt, September 1949
 Aufbaugemeinschaft Hannover e.V. (Hrsg.): Hannover-Oststadt – "die Raschplatztangente". Beiträge zur Aufbauplanung der Hauptstadt Hannover, bearbeitet von Konstanty Gutschow, Hannover: Madsack, 1951 (51 Seiten, mit Illustrationen und grafischen Darstellungen)

Siehe auch
 Wiederaufbauausschuss (Hannover)

Literatur
 Axel Düker: Stadt- und Verkehrsplanungen zwischen 1945 und 1955. In: Verkehrsplanung deutscher Städte zwischen 1920 und 1960, dargestellt am Beispiel von Hannover, zugleich Magisterarbeit an der Universität Hannover 2002, Hamburg: Diplomica-Verlag, 2008, ISBN 978-3-8366-5737-2, S. 66–107; online über Google-Bücher
 N.N.: STÄDTEBAU / HILLEBRECHT / Das Wunder von Hannover. In: Der Spiegel, Ausgabe 23/1959 vom 3. Juni 1959, S. 55–69; online
 Friedrich Lindau: Hannover. Wiederaufbau und Zerstörung. Die Stadt im Umgang mit ihrer bauhistorischen Identität, mit einem Vorw. von Paulhans Peters, 2., überarb. Auflage, Hannover: Schlüter, 2001, ISBN 3-87706-659-3; teilweise online über Google-Bücher
 Waldemar R. Röhrbein: Anpacken und Vollenden. Hannovers Wiederaufbau in den 50er Jahren. Ein Quellenlesebuch, in der Reihe  Schriften des Historischen Museums Hannover, Bd. 5, Hannover: Historisches Museum Hannover, 1993, ISBN 3-910073-06-9
 Thomas Schwark: Aufbaugemeinschaft Hannover. In: Klaus Mlynek, Waldemar R. Röhrbein (Hrsg.) u. a.: Stadtlexikon Hannover. Von den Anfängen bis in die Gegenwart. Schlütersche, Hannover 2009, ISBN 978-3-89993-662-9, S. 37.

Weblinks
 Literatur von und über die Aufbaugemeinschaft im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek

Einzelnachweise

Historische Organisation (Hannover)
Mitte (Hannover)
Stadtbaugeschichte (Deutschland)
Gegründet 1949

Aufbaugemeinschaft Hannover


Smolinské je naseljeno mjesto u okrugu Senica u Trnavskom kraju u Slovačkoj.

Stanovništvo
Prema podacima o broju stanovnika iz 2021. godine naselje je imalo 915 stanovnika.

Vidi još
 Trnavský kraj
 Okrug Senica

Izvori

Vanjske poveznice

 Službena stranica naselja
 Krajevi i okruzi u Slovačkoj

Naselja u Slovačkoj
Okrug Senica

Smolinské


An Tillandsia funebris in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Alberto Castellanos. An Tillandsia funebris in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia funebris


Pozamanterija je naziv za trgovačku radnju u kojoj se prodaju sve potrepštine za pletenje, heklanje i šivanje, odnosno sitna galanterijska roba. Istom se riječju naziva i proizvodnja te robe (vezice za cipele, razne vrpce i sl.). Naziv dolazi od francuske riječi "posmanterie".

Izvori

Vanjske poveznice

Trgovina

Pozamanterija


Aksiyon, fizikte Lagrangian fonksiyonunun integralidir. Birimi enerji ve zaman birimlerinin çarpımına eşit olduğu için, Dirac sabiti ve ışık hızının 1 olduğu doğal birim sisteminde aksiyon boyutsuz olur.

Klasik mekanikte herhangi bir sistemin hareket denklemini bulabilmek için aksiyonun türevinin sıfır olduğu varsayılır. Bu metodu kullanarak Euler-Lagrange denklemleri türetilebilir:

Dinamik

Aksiyon (fizik)


Český rozhlas (ČRo) (em português: Rádio Checa) é a emissora de rádio pública da Chéquia em operação desde 1923, fazendo dela a emissora de rádio mais antiga da Europa continental e a segunda mais antiga da Europa depois da BBC.

O serviço transmite em toda a Chéquia, nacional e localmente, através de nove estações nacionais, 14 regionais, e uma internacional, a Rádio Praga. Todas as estações ČRo transmitem via streaming na internet, digital via DAB+ e DVB, e parte analógica via transmissores terrestres.

História
A atual Český rozhlas iniciou as suas emissões experimentais com o nome Radiojournal, a 18 de maio de 1923, a partir de Praga, sendo uma das primeiras estações de rádio da Europa. Desde 1927, a sua sede está localizada em Vinohradech, no coração da capital. A história do serviço está ligada à formação da Checoslováquia, razão pela qual narrou alguns dos acontecimentos mais importantes da sua história, como a Levante de Praga, em 1945, para a qual as tropas nazis sitiaram o edifício da rádio, e o golpe de Estado de fevereiro de 1948.

O sinal de rádio checo, integrado à empresa Československý rozhlas, foi estendido em 1945 para o resto das cidades checas, como Plzeň, České Budějovice, Hradec Králové e Ústí nad Labem. Durante o período em que a Checoslováquia foi socialista, todas as informações eram controladas pelo Partido Comunista da Checoslováquia. Como outros membros da sociedade civil checa, a Český rozhlas desempenhou um papel importante na divulgação da Primavera de Praga, de 1968 até que sua sede foi tomada pelas tropas do Pacto de Varsóvia, após um curto combate com civis desarmados, em agosto de 1968, no primeiro dia da invasão soviética, embora a transmissão tenha continuado a partir de locais alternativos.

Após a Revolução de Veludo que levou ao advento da democracia e à dissolução da Checoslováquia, Český rozhlas tornou-se uma organização com independência editorial em 1991 e o único serviço público de rádio na República Checa. Em 1993, foi aceito na União Europeia de Radiodifusão.

Para comemorar seu 90º aniversário em 2013, a Český rozhlas organizou uma maratona de rádio de 48 horas na Praça de Venceslau, estabelecendo um novo recorde nacional para a transmissão de rádio ininterrupta mais longa.

Rádios

Rádios nacionais

Rádios regionais
As estações regionais transmitem diariamente entre as 5h e as 19h (ČRo Brno, Plzeň e Ostrava até às 19h30) com vários intervalos. Nesses intervalos, à tarde e à noite, os programas da região da Boémia Central ČRo são transmitidos para todo o país.

Rádios internacionais

Ligações externas

Mídia da Chéquia
Empresas fundadas em 1923
Estações de rádio fundadas em 1923

Český rozhlas


An Distichlis laxiflora in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Hackel. An Distichlis laxiflora in nahilalakip ha genus nga Distichlis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Distichlis

Distichlis laxiflora


La  est un nœud ferroviaire pour plusieurs lignes à voie normale et métrique. Il est situé dans le faubourg de la ville de Soleure, en Suisse, près de la frontière entre la ville et Zuchwil.

La gare de Soleure, à l'époque Nouveau-Soleure (Neu-Solothurn en allemand), est souvent appelée gare principale ("Hauptbahnhof") de Soleure pour la distinguer de la gare de Soleure Ouest (Solothurn West en allemand), plus ancienne, mais qui n'est aujourd'hui plus qu'un arrêt de train régional. L'arrêt de bus est appelé Solothurn Hauptbahnhof. Bien que cette désignation de la gare ne soit pas officielle, Soleure possède également une Hauptbahnhofstrasse.

Situation ferroviaire

Historique
La ville de Soleure a inauguré sa première gare le  pour la ligne d'Olten à Soleure via Herzogenbuchsee des Chemins de fer du central suisse (SCB). Cette gare se trouvait du côté nord de l'Aar, même si les SCB auraient préféré une gare du côté sud de l'Aar.

En , les SCB ont construit la Gäubahn d'Olten à Soleure via Oensingen comme dernier tronçon de la ligne du Pied-du-Jura, afin de raccourcir le temps de parcours par rapport au tracé existant via Herzogenbuchsee. La conduite sur cette ligne était particulièrement compliquée à cause d'un rebroussement nécessaire à Herzogenbuchsee. La Gäubahn a été ouverte le , avec un bâtiment provisoire à Soleure, qui deviendra la gare de Nouveau-Soleure (Neu-Solothurn en allemand). Ce même jour, la ligne de Soleure à Busswil et la ligne Soleure-Biberist du Chemin de fer de l'Emmental sont également mises en service.

En raison de son emplacement dans le faubourg de la ville, la gare était connue sous le nom de Nouveau-Soleure (Neu-Solothurn en allemand), en opposition à la gare existante, rebaptisée Vieux-Soleure (Alt-Solothurn en allemand). Ces désignations sont abandonnées à l'été 1915, et depuis lors, la gare principale est simplement connue sous le nom de Soleure.

Les SCB avaient tenté d'abandonner l'ancienne gare, mais sans succès, ce qui n'aurait de plus pas eu de sens avec la construction et l'ouverture de la ligne Soleure-Moutier le . La gare de Vieux-Soleure est devenue une gare secondaire. Plus tard, elle a été rebaptisée Soleure Ouest, nom que la station porte encore aujourd'hui. Depuis un certain temps, le nom de Soleure-Ville (Solothurn Stadt en allemand) semble aussi être utilisé, car la gare se trouve sur la rive du côté de la vieille ville.

Le bâtiment des voyageurs actuel de la "gare principale" de Soleure a été construit entre 1884 et 1886. Il a probablement été agrandi en 1921 avec des extensions latérales.

La ligne à voie métrique Soleure-Zollikofen a été inaugurée le  et s'arrête dans la partie sud de la gare, où un dépôt a été construit en 1914. Le chemin de fer électrique à voie étroite Soleure-Berne (ESB) est devenu le chemin de fer Soleure-Zollikofen-Berne par la fusion avec le BZB en 1922, puis le Regionalverkehr Bern-Solothurn (littéralement transport régional Berne-Soleure) depuis 1984. Depuis 1925, le chemin de fer Soleure-Niederbipp (SNB) se termine sur le parvis de la gare grâce à l'ouverture du tronçon Soleure Porte de Bâle – Soleure. La ligne arrivait déjà à Soleure depuis le , mais se terminait à cette époque à la Porte de Bâle. La SNB appartient à Aare Seeland mobil depuis 1999.

Les deux lignes de chemins de fer à voie étroite étaient électrifiées dès leur mise en marche. L'électrification de la ligne Bienne-Olten s'est achevée le , celle de Soleure-Biberist le , celle de Soleure-Moutier le  et celle de la ligne Busswil-Herzogbuchsee le .

La ligne Herzogenbuchsee-Soleure a été fermée en 1992, le tronçon Soleure-Derendingen formant désormais une branche de la ligne Soleure-Wanzwil. Le tronçon inutilisé entre Derendingen et Herzogenbuchsee a été démantelé. En 1994, la ligne Soleure-Büren an der Aare a été fermée. La caténaire a été démantelée, la voie d'Arch depuis Soleure est toujours utilisée comme voie de garage. Un heurtoir a été installé en permanence à Büren an der Aare afin que l'itinéraire ne soit plus praticable, bien qu'une voie existe encore tout au long de l'itinéraire.

Le tronçon Soleure Ouest-Soleure, avec le pont sur l'Aar long de 104 mètres, a été le dernier à être élargi à une double voie entre Bienne et Soleure, et inauguré le . La ligne vers Olten Hammer a été élargie entre 1950 et 1955, et le tronçon Solothurn-Luterbach-Attisholz plus précisément inauguré le . La première section de la ligne vers Biberist a été élargi en même temps que les travaux de construction de l'A5.

Lignes de chemin de fer et raccordements
Ces lignes à écartement standard passent par Soleure :

 la ligne du Pied-du-Jura, dont fait partie la Gäubahn
 la l'extension de ligne Soleure–Wanzwil, respectivement l'ancienne ligne Soleure–Herzogbuchsee
 la ligne Soleure-Lyss via Büren an der Aare, duquel tronçon Soleure-Büren n'est plus en service, mais desservi par des bus
 la ligne de la BLS Soleure– Berthoud (anciennement Chemin de fer Emmental-Burgdorf-Thoune)
 la ligne Soleure–Moutier de la BLS (anciennement chemin de fer Soleure-Moutier)

Et ces lignes à voie étroites passent également par là :

 la ligne Berne - Zollikofen -Soleure du transport régional Berne-Soleure
 la ligne Soleure - Oensingen - Langenthal de Aare Seeland mobil (chemin de fer Soleure-Niederbipp)

Il n'y a pas de jonction entre les deux lignes à voie métrique, la ligne Soleure-Niederbipp se termine sur la place de la gare.

La gare de Soleure est également desservie par plusieurs lignes de bus exploitées par la compagnie de bus Soleure et environs et CarPostal.

Service des voyageurs

Accueil

Desserte

Intermodalité

Notes et références

Notes

Références

Bibliographie
 Werner Stutz: Gares en Suisse. Des débuts à la Première Guerre mondiale. Orell Füssli, Zurich et Schwäbisch Hall 1983 .

Voir aussi

Articles connexes
  Chemins de fer fédéraux suisses

Liens externes

 Plan interactif de la gare (Soleure)
 Plan des gares CFF (Soleure) (PDF, 1.3 MB)

Gare dans le canton de Soleure

Gare de Soleure


Daniell ist ein Einschlagkrater im Norden Mondvorderseite im Gebiet des Lacus Somniorum, nordöstlich des Kraters Posidonius.
Das Mondrillensystem der Rimae Daniell befindet sich in einiger Entfernung nördlich des Nebenkraters Daniell D in nordwestlicher Richtung.
Der Kraterrand ist oval und das Innere weist Bruchstrukturen auf.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem britischen Chemiker und Meteorologen John Frederick Daniell offiziell benannt.

In einiger Entfernung im Osten von Daniell, nördlich des kleinen Kraters Luther, erstreckt sich das ausgedehnte Rillensystem der Rimae Daniell zwischen Lacus Somniorum im Norden und Mare Serenitatis im Südwesten.

Weblinks

 Daniell auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Daniell (Mondkrater)


Heroldo de Esperanto est une revue en espéranto dont la parution a débuté en 1920 en Suisse.

Références

Liens externes

Titre de presse créé en 1920

Heroldo de Esperanto


Bom Jesus do Monte (portugalski za "Dobri Isus od Monte") je svetište u civilnoj župi (freguesia) Nogueiró e Tenões, odmah izvan grada Brage u Portugalu. Ovo mjesto hodočašća je znamenito po svom monumentalnom baroknom stubištu koje se uspinje 116 m. God. 2019. Svetište Bom Jesus do Monte upisano je na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Europi jer "ilustrira europsku tradiciju stvaranja Sacri Monti ("svetih planina"), koju je promovirala katolička crkva na Tridentskom saboru u 16. stoljeću kao reakciju na protestantsku reformaciju".

Povijest

Mnogi vrhovi brežuljaka u Portugalu i drugim dijelovima Europe bila su mjesta vjerske pobožnosti još od antičkih vremena, a moguće je da je brdo Bom Jesus bilo na obroncima planine Espinho, s pogledom na grad Bragu, jedno od njih. Međutim, prve naznake kapele na brdu datiraju iz 1373. god. Ova kapela, posvećena Svetom križu, obnovljena je u 15. i 16. stoljeću. Godine 1629. sagrađena je hodočasnička crkva posvećena "Dobrom Isusu" (Bom Jesus), sa šest kapelica posvećenih Kristovoj muci.

Današnje svetište započelo se graditi 1722. godine, pod pokroviteljstvom nadbiskupa Brage Rodriga de Moura Tellesa. Njegov grb vidi se nad ulazom, na početku stubišta. Pod njegovim vodstvom dovršen je prvi red stubišta, s kapelama posvećenim Križnom putu (Via Crucis). Svaka je kapela ukrašena terakota skulpturama s prikazom Muke Kristove. Nadbiskup je sponzorirao i sljedeći segment stubišta koji ima cik-cak oblik, a posvećen je pet osjeta. Svaki osjet (vid, miris, sluh, dodir, okus) predstavljen je drugačijom fontanom. Na kraju tog stubišta oko 1725. izgrađena je barokna crkva arhitekta Manuela Pinta Vilalobosa.

Radovi na prvim kapelama, stubištima i crkvi nastavili su se u 18. stoljeću. Na području iza crkve (Terreiro dos Evangelistas) sagrađene su tri osmerokutne kapele 1760-ih s kipovima koji prikazuju prizore nakon raspeća, kao što je susret Isusa s Marijom Magdalenom. Vanjski dizajn lijepih kapela pripisuje se poznatom braganskom arhitektu Andréu Soaresu. Oko ovih kapela nalaze se četiri barokne fontane s kipovima evanđelista, također iz 1760-ih.

Oko 1781. nadbiskup Gaspar de Bragança odlučio je dovršiti ansambl dodavanjem trećeg dijela stubišta i nove crkve. Treće stubište također slijedi cik-cak uzorak i posvećeno je Trima teološkim vrlinama (vjera, ufanje i nada), svaka sa svojom fontanom. Stara crkva srušena je, a nova je sagrađena po neoklasičnom dizajnu arhitekta Carlosa Amarantea. Ova nova crkva, započeta 1784., uredila je unutrašnjost početkom 19. stoljeća, a posvećena je 1834. god. Glavna oltarna slika posvećena je Raspeću.

U 19. stoljeću prostor oko crkve i stubišta ekspropriran je i pretvoren u park. Godine 1882., kako bi se olakšao pristup svetištu, sagrađena je uspinjača na vodeni pogon koja povezuje grad Braga s brdom Bom Jesus. Ovo je prva uspinjača koja je sagrađena na Iberijskom poluotoku i još uvijek je u upotrebi.

Svetište je od 1970. godine klasificirano kao javno dobro.

Odlike i značaj

Ovaj kulturni krajolik priziva kršćanski Jeruzalem, obnavljajući sveto brdo okrunjeno crkvom. Svetište je razvijano tijekom više od 600 godina, prvenstveno u baroknom stilu, i usredotočen je na Put križa koji vodi prema zapadnom obronku brda. Na njemu se nalazi niz kapela u kojima se nalaze skulpture koje dočaravaju Kristovu muku, kao i fontane, alegorijske skulpture i svečani vrtovi. No, slavno stubište pet osjetila, sa svojim zidovima, stepenicama, fontanama, kipovima i drugim ukrasnim elementima, je ambicioznije barokno djelo ovog kompleksa.

Dizajn Svetišta dobrog Isusa, s njegovom baroknom prirodom naglašenenom cik-cak oblikom stubišta, utjecao je na mnoga druga mjesta u Portugalu (kao što je Lamego) i kolonijalnog Brazila, poput svetišta Bom Jesus do Congonhas. Dok su se hodočasnici popeli stubama, (po tradiciji ohrabreni da to čine na koljenima) nailazili su na teološki program koji je suprotstavio osjetila materijalnog svijeta vrlinama duha, istodobno dok su doživljavali prizore Muke Kristove. Vrhunac napora bio je hram Božji, crkva na vrhu brda. Prisutnost nekoliko fontana duž stubišta simboliziraju ideju pročišćenja vjernika tijekom uspona.

Nova crkva koju je od 1784. – 1834. god. sagradio Carlos Amarante bila je jedna od prvih crkava neoklasicizma u Portugalu. Njezine granitne zidine imaju popločene fasade od gipsa, uokvirene izloženim kamenim dijelovima. Ovu crkvu je uzdignuo na status manje bazilike 5. srpnja 2015. papa Franjo.

Poveznice

 Sacri Monti (Italija)
 Kalvarija Zebrzydowska (Poljska)
 Atotonilco svetište (Meksiko)
 Bom Jesus do Congonhas

Izvori

Vanjske poveznice

Službena stranica svjetske baštine Portugala

Ostali projekti

Barokne građevine
Svjetska baština u Portugalu
Građevine u Portugalu
Portugalske turističke atrakcije

Bom Jesus do Monte


Matsudaira steht für:

 Matsudaira, japanischer Klan aus dem Gebiet Matsudaira in der alten Provinz Mikawa

Matsudaira ist der Familienname folgender Personen:

 Matsudaira Hirotada (1526–1549), Burgherr von Okazaki und Oberhaupt der Matsudaira
 Matsudaira Katamori (1836–1893), Samurai und Daimyō von Aizu
 Ken Matsudaira (* 1953), japanischer Schauspieler
 Kenji Matsudaira (* 1989), japanischer Tischtennisspieler
 Kenta Matsudaira (* 1991), japanischer Tischtennisspieler
 Matsudaira Kōtō (1903–1994), japanischer Diplomat
 Matsudaira Sadanobu (1759–1829), Daimyō des japanischen Fürstentums Shirakawa
 Yoriaki Matsudaira (1931–2023), japanischer Komponist
 Matsudaira Yoritsune (1907–2001), japanischer Komponist

Matsudaira (Begriffsklärung)


كويرينوس في  إله قديم للدولة الرومانية. كان في عهد أغسطس قيصر اسما للإله جانوس. وهو أحد آلهة ثالوث كابيتولين.

مراجع

آلهة رومانية
أساطير الرومان
المملكة الرومانية في القرن 8 ق م
رومولوس ورموس

كويرينوس


Parcul Motodrom este un parc din București. Parcul se află în sector 2 în cartierul Colentina Strada Lăicerului.Are în suprafață peste 8  hectare.

Bibliografie
http://metropotam.ro/La-zi/Nature-time-parcuri-in-Colentina-art3188218751/

Parcuri din București
Sector 2

Parcul Motodrom


Jan Vetter (født 27. oktober 1963 i Vestberlin), bedre kendt som Farin Urlaub (fra tysk Fahr in Urlaub! ("Gå på ferie!") pga. hans kærlighed til at rejse), er en tysk musiker og sangskriver og frontfiguren i det vesttyske punkrockband Die Ärzte. Hans kunstnernavn Farin Urlaub kommer af det tyske "Fahr in Urlaub" (Tag på ferie), som han har valgt at bruge som sit kunstnernavn pga. sin store forkærlighed for at rejse.

Referencer

Eksterne henvisninger

Rockmusikere fra Tyskland
Personer fra Berlin

Farin Urlaub


Pat Doherty (Glasgow, 18. srpnja 1945.), republikanski je političar u Sjevernoj Irskoj. Član je britanskog donjeg doma za oblast West Tyrone,
od britanskih izbora 2001. i poslanik Sjevernoirskog oblasnog parlamenta od 1998. Prije je bio i kandidat za irski parlament i Europski parlament. Zamjenik je predsjednika Sinn Féina od 1988. a u vrhovništvu stranke je od 1979. Smatra se da je bio član IRA-inog zapovjedništva dugo vremena.

Sjevernoirski političari

Pat Doherty


HMAS Ararat (K34/M34), named for the city of Ararat, Victoria, was one of 60 Bathurst-class corvettes constructed during World War II, and one of 36 initially manned and commissioned solely by the Royal Australian Navy (RAN).

Ararat is the only ship of the Bathurst class to carry a pennant number with the flag superior 'K': to honour Flower-class corvette lead ship , which was sunk in October 1941.

Design and construction

In 1938, the Australian Commonwealth Naval Board (ACNB) identified the need for a general purpose 'local defence vessel' capable of both anti-submarine and mine-warfare duties, while easy to construct and operate. The vessel was initially envisaged as having a displacement of approximately 500 tons, a speed of at least , and a range of  The opportunity to build a prototype in the place of a cancelled Bar-class boom defence vessel saw the proposed design increased to a 680-ton vessel, with a  top speed, and a range of , armed with a 4-inch gun, equipped with asdic, and able to fitted with either depth charges or minesweeping equipment depending on the planned operations: although closer in size to a sloop than a local defence vessel, the resulting increased capabilities were accepted due to advantages over British-designed mine warfare and anti-submarine vessels. Construction of the prototype  did not go ahead, but the plans were retained. The need for locally built 'all-rounder' vessels at the start of World War II saw the "Australian Minesweepers" (designated as such to hide their anti-submarine capability, but popularly referred to as "corvettes") approved in September 1939, with 60 constructed during the course of the war: 36 (including Ararat) ordered by the RAN, 20 ordered by the British Admiralty but manned and commissioned as RAN vessels, and 4 for the Royal Indian Navy.

Ararat was laid down by Evans Deakin & Co in Brisbane on 6 July 1942. She was launched on 20 February 1943 by the wife of Arthur Fadden, then leader of the Australian Country Party and the Federal Opposition, and commissioned on 16 June 1943.

Operational history
Ararat entered active service in August 1943 escorting convoys firstly along the east coast of Australia, and later between Queensland and New Guinea. She continued in this role until March 1944, when she was transferred to Langemak, New Guinea for two months, performing escort and patrol duties in the waters of New Guinea and New Britain. During this time, she was the first ship of her class to visit several recently recaptured areas in New Britain.

The corvette was under refit in Melbourne from May until July 1944, and on completion returned to New Guinea. She was transferred to United States Naval command on 11 August 1944, and was used to patrol the forward areas of the Allied offensive. During this time, Ararat was involved in the transportation of survivors from sister ship  following her collision with United States tanker York on 19 October. Ararat left US command at the end of 1944, and spent the early part of 1945 operating in the Morotai area. She briefly visited Townsville in March 1945, and in June, the corvette was deployed to Borneo to support Australian troops. Ararat returned to Australia on 22 July for refits, and was in dock when the war ended. The corvette's wartime service was recognised by the battle honours "Pacific 1943–45" and "New Guinea 1943–44".

Ararat was assigned to the 20th Minesweeping Flotilla on 22 October 1945, and was involved in clearing mines laid during the war; first in Australian waters, then around New Britain, New Ireland, and the Solomon Islands. This assignment was completed in November 1946, and on 11 April 1947 was decommissioned into reserve.

Ararat remained in reserve until 6 January 1961, when she was sold to Burns Philip & Co Ltd of Darwin. She was later sold on to the Fujita Salvage Company of Japan, who used her to perform salvage operations in Darwin Harbour. Ararat left Darwin for Japan on 20 July 1961, towing a crane. After arriving in Japan, she was broken up for scrap.

Footnotes
  Although the source states that Gladiolus was a ship of the Royal Canadian Navy, the only ship of that name and pennant served with the Royal Navy.

Citations

References
Books

Journal and news articles

External links

Bathurst-class corvettes of the Royal Australian Navy
Ships built in Queensland
1943 ships
World War II corvettes of Australia

HMAS Ararat (K34)


Anne Tybjærg-Hansen (født 4. oktober 1952 i København) er en dansk læge og forsker. Hun er professor ved Københavns Universitet og overlæge ved Klinisk Biokemisk Afdeling i Diagnostisk Center, Rigshospitalet.

Tybjærg-Hansens professorat fik hun i december 2009 og er i klinisk biokemi med fokus på translationel molekylær kardiologi.
Hendes tiltrædelsesforelæsningen i 2011 bar titlen Gener og Hjertesygdom.

Tybjærg-Hansen modtog i 2018 Anitschkow-prisen fra European Atherosclerosis Society for sit arbejde omkring anvendelsen af genetik til at forstå udviklingen af sygdomme, specielt hjertesygdomme som åreforkalkning.
Hun var den første dansker og første kvinde der modtog prisen.
Samme år modtog hun også KFJ-prisen på 1,5 millioner kroner fra Kirsten og Freddy Johansens Fond.

Referencer

Læger fra Danmark

Anne Tybjærg-Hansen


William Douglas Cullen, Baron Cullen of Whitekirk,  (born 18 November 1935) is a former senior member of the Scottish judiciary. He formerly served as Lord Justice General and Lord President of the Court of Session, and was an additional Lord of Appeal in the House of Lords prior to the transfer of its judicial functions to the Supreme Court.

Early life
William Douglas Cullen was educated at the High School of Dundee and the universities of St Andrews and Edinburgh. He was admitted to the Faculty of Advocates in 1962 and was Standing Junior Counsel to Her Majesty's Customs and Excise from 1970 to 1973. He was appointed Queen's Counsel in 1973 and served as an Advocate Depute from 1978 to 1981. From 1984 to 1986 Cullen served as Chairperson of the influential Edinburgh conservationist group the Cockburn Association.

Judicial career
Lord Cullen was a chairman of the Medical Appeal Tribunals from 1977 until his appointment as a judge in 1985. He was appointed a Senator of the College of Justice, a judge of the High Court of Justiciary and Court of Session, as Lord Cullen. From 1988 to 1990 he conducted the Public Inquiry into the Piper Alpha disaster and in 1996 he chaired the Public Inquiry into the shootings at Dunblane Primary School. In October 1999 he was appointed to chair the Ladbroke Grove Rail Inquiry. He was Lord Justice Clerk and president of the Second Division of the Inner House from 1997 to 2002, when he was appointed Lord Justice General and Lord President of the Court of Session.

In March 2002, Lord Cullen led the 5-judge tribunal at the Scottish Court in the Netherlands which heard the failed appeal of Abdelbaset al-Megrahi against his conviction for the 1988 Lockerbie bombing of Pan Am Flight 103.

On 15 July 2005, Lord Cullen announced his intention to retire in November 2005. On 24 November the Scottish Executive announced that Arthur Hamilton, Lord Hamilton, a member of the Inner House of the Court of Session, would succeed him as the new Lord Justice General and Lord President of the Court of Session.

Honours
On 17 June 2003, Cullen was created a life peer, as Baron Cullen of Whitekirk, of Whitekirk in East Lothian. He sat as a crossbench member of the House of Lords until his retirement in 2019. He was also one of five additional Lords of Appeal in the House of Lords. On 25 June 2005, he was elected president of the Saltire Society, replacing The Right Honourable The Lord Sutherland of Houndwood, K.T. On 30 November 2007 it was announced that Lord Cullen would be appointed a Knight of the Thistle. He was knighted by Queen Elizabeth II at a ceremony in Edinburgh on 2 July 2008. On 4 September 2009 he was also formally installed as chancellor of Abertay University in Dundee, a position he held for a decade.
In 1995 he was elected an Honorary Fellow of the Royal Academy of Engineering

Cullen also received an Honorary Doctorate from Heriot-Watt University in 1995

He was sworn in as a Member of the Privy Council of the United Kingdom in 1997.

References

External links
Lord Cullen reads the verdict in the Lockerbie appeal, 14 March 2002 (RealVideo clip)

1937 births
Living people
Cullen, William Douglas
Crossbench life peers
Knights of the Thistle
Cullen, William, Lord President
Cullen, William Douglas
Lords President of the Court of Session
Lords Justice-General
Fellows of the Royal Society of Edinburgh
Alumni of the University of St Andrews
Alumni of the University of Edinburgh
People from Dundee
Scottish people of Irish descent
Members of the Faculty of Advocates
Scottish King's Counsel
People associated with the University of Abertay Dundee
Place of birth missing (living people)
Honorary Fellows of the Royal Academy of Engineering
Life peers created by Elizabeth II
Peers retired under the House of Lords Reform Act 2014

William Cullen, Baron Cullen of Whitekirk


රත්නපුර යනු ශ්‍රී ලංකාවේ සබරගමු පාළාතේ පළාත් බද අගනුවරයි. එය රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටා තිබේ. නුතන නම බිහිවී ඇත්තේ මේම ප්‍රදේශයේ පරම්පරිකව නිශ්පාදනය කල තල් සුකිරි වන හකුරු සදහා වන පෘතුගිසි නම වන රාපඳුර යන වචනයෙන් ඛව සමහරෙක් කියති. නමුත් වඩාත් පිලිගත් මතය වන්නේ එය බිහිවි ඇත්තේ මැණික් යන අදහස ඇති "රත්න" සහ නගරය යන යන අදහස ඇති "පුර" යන වචන එකතුවිමෙන් බවයි. රත්නපුර යන්න ඉංග්‍රිසි භාෂාවේදි Ratnapura සහ Rathnapura ලෙස අක්ෂර විනය්‍යාසය දක්වයි. කොළඹ නගරයට කි.මි 100ක් පමන ගිනිකොනින් පිහිටා ඇති මෙම නගරය දීර්ඝ ඉතිහාසයක් සහිත කර්මාන්තයක් වන ආර්නුල් සහ රතු වැනි අගනා මැණික් වර්ග ලබා දෙන පතල්කර්මාන්තයේ කේන්ද්‍රස්ථානයයි. පතල්කර්මාන්තයට අමතරව මෙම නගරය වී සහ පලතුරු ගොවිතැන සදහා ප්‍රසිද්ධ නගරයකි. මෙම නගරය පුරා විශාල තේ සහ රබර් වගාවන් දැකිය හැක. මේම කලාපයේ තේ පහතරට තේ නමින් හදුන්වයි. රත්නපුර නගරයේ ස්ථාපිත වූ සංචාරක කර්මන්තයක්ද දැකිය හැක. සිංහරාජ බ්නව්ක්ෂිතය, උඩවලව ජාතික වනෝද්‍යානය, කිතුල්ගල, සහ සිරිපාදය සංචාරකයන් අතර විශේෂයෙන් ජනප්‍රිය ස්ථාන වේ.1901 දි රත්නපුර නගරයේ ජනගහනය 4,084 වන අතර 2001 දි එය 46,309 දක්වා වර්ධනය විය. 2001 දි රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ ජනගහනය 1,008,164 විය. ඒයින් 86.42% ක් බෞද්ධ ජනතාවද සහ 9.88% ක් හින්දු ජනතාවද වු අතර අනිත් පිරිස කතෝලික සහ මුස්ලිම් ජනතාව විය.

දේශපාලනය
නගරාධිපති ප්‍රමුඛ මහ නගර සභාවක් මගින් මෙම නගරය පාලනය වේ. මන්ත්‍රණ සභාව  ප්‍රසිද්ධ ජන්දයකින් තෙරි පත්වන අතර ආසන සංඛ්‍යාව 15 කි.2006 ප්‍රදේශිය සභා මැතිවරණ සදහා ලියාපදිංචි වු ජන්ද දායකින් සංඛ්‍යාව 29159  විය.

සෞඛ්‍ය සේවය
සබරගමු පළාතේ විශාලතම රෝහල වන රත්නපුර මහ රෝහල ශල්‍ය අංශ දෙකක්, වෛද්‍ය අංශ දෙකක්, විකලාංග අංශයක්, ප්‍රසව හා නාරිවේද අංශ දෙකක්, ළමා අංශයක්, උගුරකන නාසය අංශයක්, ස්නායුවේද  අංශයක්, රක්තවාත අංශයක්, චර්ම රෝග අංශයක්, මනෝ රෝග අංශයක්, සහ හෘද රෝග අංශයකින් සමන්විතවේ. එය පශ්චාත් උපාධි පුහුණු මධ්‍යස්ථානයක්ද වේයි.සබරගමුව විශ්වවිද්‍යාලයීය වෛද්‍ය පීඨය ආරම්භ කිරීම හා සමගාමීව රත්නපුර මහරෝහල ශික්ෂණ රෝහලක් බවට මේවන විට යාවත්කාලීන කර ඇත.

අර්ථිකය

මැණික් ව්‍යාපාරය
නගරයේ ජනතාව මැණික් වෙළෙඳාම මත යැපෙති. මැණික් පතල් සුලබව දැකිය හැක. මහා පරිමාන මැණික්  වෙළඳූන් බහුතරයක් රත්නපුර නගරයේ සිට ක්‍රියාත්මකවේ. විදේශිය මැණික් වෙළඳූන් සැලකියයුතු සංඛ්‍යාවක් නගරයේ සිටිති. ඔවුන්ගෙන් බහුතරයක් තායි ජාතිකයන් වේ. දිනපතා නගරාසන්න සහ වෙනත් නගර වල මැණික් වෙළඳූන් විශාල සංඛ්‍යාවක් මැණික් ගල් විකිනිමට සහ මිලදි ගැනිමට සදහා නගර මධ්‍යට එකතුවේ. මහා පරිමාන මැණික්  වෙළඳූන් ප්‍රදේශිය මැණික්  වෙළඳූන් ගෙන් මැණික් ගල් ලබා ගෙන ජාත්‍යන්තර  වෙළඳපොලෙහි අලෙවි කරති.    සමහර වෙළඳූන් මැණික් මිලදි ගැනිමට නගරයෙන් පිටතට යති. මෙහිදි ආසන්න නගර වන කලවාන,නිවිතිගල බොගවන්තලාව සහ ඇල හැර වැනි නගර විශේෂ වේ. ඉතාම උසස් දියඵ ආර්නුල් තැන්පතූ මැඩගස්කර් වල ලලාකාකා නිම්නයෙන් සොයාගැනිමත් සමග වෙළඳූන් විශාල සංඛ්‍යාවක් මැණික් මිලදි ගැනිමට මැඩගස්කර්  බලා රටින් පිටවි යති.

වගාව සහ ගොවිතැන
නගරයේ කෘෂිකර්මාන්තයත් හොදින් දියුනුවි ඇත. නගරය  පුරා විශාල  තේ සහ රබර් වගාවන් දැකිය හැක. නගරය පුරා  කුඹුරු  සුලභව දැකිය හැකි දසුනක් වුවත් වර්ථමානයේදි බොහෝ ගොවියන් ගොවිතැන අතහැර  සාර්ථක  මුදල් ඉපැයිමේ මගක් වන මැණික් ගැරිම සදහා යොමුවිම නිසා ගොවිතැන අවිනිශ්චිත අනාගතයකට මුහුනපා ඇත. අඔ සහ පැපොල් වැනි රසවත් පලතුරැ වර්ග ගනනාවක් වෙළඳ බෝග ලෙස වගාකෙරේ.

ප්‍රවාහනය
රත්නපුර, අගනුවර වු කොළඹ  හා නැගෙනහිර පාළාතේ කල්මුනේ සම්බන්දකරන  ඒ -4 මහාමර්ගයේ පිහිටා ඇත. තවත් මහාමර්ගයක් වු ඒ -8, නගරය  ශ්‍රී ලංකාවේ බටහිර වෙරළේ පානදුර හා සම්බන්ධ කරයි. බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිතයක්ව පැවැති කාලයේදි කොළඹ -අවිස්සාවේල්ල -රත්නපුර -ඔපනායක සම්බන්ධ කරමින් 1912දි පටු දුම්රිය  මාර්ගයක් ඉදිකරන ලදි. 1976 පසුව එය කොළඹ සිට අවිස්සාවේල්ල දක්වා පමනක් සිමාකරන ලද අතර   2006දී මහාමාර්ගයේ තදබදය අඩු කිරීම සඳහා පළල් දුමිරිය මාර්ගයක්  ලෙස ප්‍රතිසංස්කරනය කරන ලදි. කොළඹ රත්නපුර යා කරමින් රුවන්පුර අධිවේගි මාර්ගය ඉදි කිරිමට යෝජිතව ඇත.

දේශගුණය
රත්නපුර ශ්‍රී ලංකාවේ දකුණු බටහිර  කොටසේ හෙවත් තෙත් කලාපයේ පිහිටා ඇත. මැයි සිට සැප්තැම්බර් දක්වා කලයේදි නගරයට ප්‍රධාන වශයෙන්  නිරිතදිග මෝසම් සුලං මගින්  වර්ශාපතනය ලැබේ. වර්ෂයේ ඉතිරි මාස වලදි සංවහන වැසි නිසා සැලකියයුතු වර්ශාපතනයක් ලැබේ. වාර්ශික සමාන්‍ය වර්ශාපතනය මිලිමිටර්  4,000 ත් 5,000 අතර වේ. වාර්ශික  සමාන්‍ය  උෂ්ණත්වය 24- 35 °C පරාසය තුල විවිධ වේ. අධික ආර්ද්‍රතා මට්ටම් දැකිය හැක. මුහුදු මට්ටමේ සිට මිටර් 21 ක් ඉහලින් මේම නගරය පිහිටා ඇත.

ගංවතුර
රත්නපුර නගරය  ගංවතුරෙන්  යටවන කඵ ගං  නිම්නයේ පිහිටා ඇත. කඵ ගංගාව හරහා විශාල වේල්ලක් නොමැති නිසා මෙම නගරය මැයි මාසයේදි නිරන්තර ගංවතුර තත්වයන්ට මුහුණපායි. ගංවතුර තත්වය මැඩ පැවැත්විම සදහා යෝජනාක්‍රම කිහිපයක් යෝජනාවී තිබුනද තවමත් ඒවා ක්‍රියාත්මකවී නැත. 2003මැයි මාසයේදි මුහුණ පෑ ගංවතුර තත්වය 1947දි ශ්‍රී ලංකාව බ්‍රිතාන්‍යයන්ගෙන් නිදහස ලැබු පසු   මුහුණ පෑ විශාලතම ගංවතුර තත්වයයි.

සංචාරක ආකර්ෂණ
නගරය පුරා සංචාරක ආකර්ෂණ ස්ථාන විශාල සංඛ්‍යාවක් දක්නට ලැබේ. එයින් බහුතරයක් බෞද්ධ පුජනිය ස්ථාන වන අතර එම ප්‍රදේශයේ ජනගහනයෙන් බහුතරයක් බෞද්ධයින් වීම එයට හේතු වී ඇත.  අන්‍ය ආගම්වල පුජනිය ස්ථාන කිහිපයක්ද දක්නට ලැබේ. පහත සඳහන් වන්නේ වැදගත් ස්ථාන සඳහා උදාහරණ වේ.

පුජනිය ස්ථාන

ශ්‍රීපාද කන්ද - මිටර් 2243ක් සමනල කන්දේ ශ්‍රී පාදය පිහිටා ඇත. බුදුරජානන් වහන්සේ වැඩමකල අවස්ථාවේදි උන් වහන්සෙගේ ශ්‍රී පතුල එහි සලකුනු කරන ලද බව විශ්වාස කෙරේ. මෙම  කන්ද හාස්කම් සහිත ස්ථානයක් ලෙස හදුන්වන අතර බැතිමතුන් කයෙන් සහ වචනයෙන් සංවර විය යුතුයි. රත්නපුර ගිලිමලේ සහ කාර්නිය වතුයාය හරහා  ශ්‍රීපාද කදු මුදුනට වැටි ඇති සාම්ප්‍රදායික දුෂ්කර මාර්ගයේ අරම්භක ස්ථානයක්ද වන්නේය. වන්දනාමාන කරන වාරය ඇරඹෙන්නෙ දෙසැම්බර මාසයේ පසලොස්වක පෝය දිනයෙන් වන අතර අප්‍රේල් මාසයේ නිරිතදිග මෝසම් ආරම්භ විමත් සමග එම  වාරය අවසන් වේ. අවුරුදු දහස් ගනනක සිට ශ්‍රීපාද කන්ද වන්දනාමාන කරන ස්ථානයකි. මහා පරාක්‍රම බාහු රජතුමා සහ නිශ්ශංකමල්ල රජතුමා  විසින් කදු මුදුනට යන මග දිගේ වෙහෙසට පත් වන්දනා මානකරුවන්ට අම්බලම් ඉදිකරන ලදි. අනික් වඩාත් ජනප්‍රිය මග වන්නේ දික් ඔයට සමිපයෙන් ඇති ඩේල් හවුස්  වතුයාය හරහා වැටි ඇති මාර්ගයයි.
රත්නපුර මහා සමන් දේවාලය - මෙම සිද්ධස්ථානය සමන්දෙවියන් උදෙසා ඉදිකරන ලද්දකි. සමන්දෙවියන් බෞද්ධ දෙවියෙකු වන අතර රත්නපුර අඩවිය භාර දෙවියන් ලෙස සලකයි. පෘතුගිසින් විසින් රත්නපුර යටත් කර ගත්පසුව ඔවුන් විසින් මෙම ස්ථානයේ තිබු පැරණි සිද්ධස්ථානය ඉවත් කර ඔවුන්ගේ පල්ලියක් ඉදිකරන ලදි. සෙංකඩගල රාජධානිය විසින් රත්නපුර නිදහස් කර ගත් පසුව එම පල්ලිය ඉවත් කර වත්මන් සිද්ධස්ථානය ඉදිකරන ලදි. පැරණි සිද්ධස්ථානයේ නටබුන් කිසිවක් වර්ථමානයේදි දක්නට නොලැබුනත් එය හින්දු කෝවිලක ස්වරැපය ගත් බව සදහන්වේ. වර්ථමානයේදි මෙම සිද්ධස්ථානය බෞද්ධයන්ගේ වැදගත් පුජනිය ස්ථානයකි.
දිවා ගුහාව (බෞද්ධ) - බුදුරජානන්වහන්සේ  ශ්‍රීපාද කන්ද ට වැඩමකල අවස්ථාවේදි උන් වහන්සේ මෙම ස්ථානයේ පන්සියක් භික්ෂුන් වහන්සේලා සමග විවේක සුවයෙන් වැඩ හිටි බව සදහන්වේ. මේය මහාවංශයේ සදහන් වන පරිදි  බුදුරජානන්වහන්සේගේ තුන්වන ලංකාගමනයේදි  උන් වහන්සේ වැඩමකල ස්ථාන නමයෙන් එකක් වෙයි. මේම ස්ථානයට සමනල කන්ද දිස්වන ආකාරය සහ  මේම ගුහාව එකවර පන්සියක් පිරිසකට සිටිය හැකි තරම් විශාලත්වයකින් යුක්ත විම නිසා මෙම ස්ථානය දිවා ගුහාවම බව විස්වාස කරයි. රත්නපුර සිට  කිලෝමිටර් 10 ක් පමන කොළඹ දෙසට පිහිටා ඇති කුරුවිට නගරයේ සිට කිලෝමිටර් 5ක් පමන  ඇතින් දිවා ගුහාවට ප්‍රවේශය  ලබා දෙන සමනල කන්දට  වැටි ඇති ඉපැරණි  මාර්ගයක් වන ඒරත්න මාර්ගයේ පිහිටා ඇත.
දෙල්ගමුව රජ මහා විහාරය
පොත්ගුල් විහාරය
රත්නපුර ශාන්ත පාවුළු පේදුරු ආසන දෙව්මැදුර (කතෝලික පල්ලිය) - රත්නපුර නගරයට කතෝලිකයන් පැමිණ ඇත්තේ පෘතුගිසි පාලන සමයේදිය. 17 වන ශතවර්ශයේදි කතෝලිකයන් කිහිපදෙනෙකු නගරයේ ජිවත්ව සිට ඇත. එම  කතෝලිකයන්  ගෙන් බහුතරයක්  පෘතුගිසින් සහ ඔවුන් සමග  විවාහ වු දේශිය පුද්ගලයන්ගේ දරු මුනුබුරෝ වේති. ඔවුන් විසින් පැරණි බෞද්ධ සිද්ධස්ථානය  ඉවත් කර ඔවුන්ගේ පල්ලියක් ඉදිකරන ලද බවට සාක්ෂි දක්නට ලැබේ. සෙංකඩගල රාජධානිය විසින් රත්නපුර නිදහස් කර ගත් පසුව එම පල්ලිය ඉවත් කර න ලදි. වත්මන් පල්ලිය නගරය තුල ප්‍රධාන විදිය  අසල පිහිටා ඇත. 17වන ශත වර්ශයේදි සබරගමු පළාතේ ධර්ම ප්‍රචාරක කටයුතු සදහා පැමිණි  ශුද්ධවන්ත ජෝසප් වාස්  නොහොත් සිලෝන් හි ධර්ම දුතකයාගේ මැදිහත් විමෙන් ඉදිකරන ලද්දකි. 1955 නොවැම්බර් දෙවනිදා සබරගමු පාළාත  නායක දේවගැතිවරයෙකුගේ පාලනයට යටත්විමත් සමග  මෙම පල්ලිය මහ පල්ලිය බවට පත්විය.
සිව කෝවිල(හින්දු)
සාන්ත ලුක්ස් පල්ලිය (එංගලන්ත සභාව)

නැරඹිය හැකි පාරිසරික ස්ථාන

දිය ඇලි
බෝපත් ඇල්ල  - මෙය කොළඹ රත්නපුර අලුත් පාරට සැතපුම් කිහිපයක් ඇතින් කූරුවිට පිහිටා ඇති අතර වාහන වලින් මේම ස්ථානයට පහසුවෙන් ප්‍රවේශ විය හැක. මේය  රත්නපුරට දිවයින පුරා  සංචාරකයින් ආකර්ශයකර ගැනිමට  දායක වේ. දියනැමට සංචාරකයින්ට අවස්ථා ලබාදි ඇති නමුත් ක්ෂණික ගංවතුර  තත්ව ඇතිවිමේ අවධානමක් පවති. කොළඹ රත්නපුර අලුත් පාරේ සිට  කුරුවිටට සමිපයෙන් ඇති හිග්ගස්හෙනේදි වමට හැරි කිලෝමිටර් දෙකක් පමන යායුතුයි. මෙම දිය ඇල්ල බෝ කොලයක හැඩැති නිසා මේම නම ලැබි ඇත.

කටුගස් ඇල්ල - රත්නපුර නගරයේ සිට කිලෝමිටර් තුනක් ඇතින් පිහිටි මහවලවත්තේ පිහිටා ඇති දේශිය ජනතාව අතර ජනප්‍රය දිය ඇල්ලකි.

කිරිඳි ඇල්ල  - ශ්‍රී ලංකාවේ සත්වේනි උසම දිය ඇල්ලයි. රත්නපුර සිට පැල්මඩුල්ල නගරයට පැමිණ පැල්මඩුල්ල නගරයේ සිට කුට්ටපිටිය මාර්ගය ඔස්සේ කිලෝමිටර් හතරක් පමණ පැමිණිය පසු මාර්ගයේ දකුණු පසු කිරිදි ඇල්ලට යන මාර්ගය හමුවේ.එතැන් සිට මීටර් 500 පමණ ඳුරක් පා ගමනින් ගිය පසු කිරිදි ඇල්ලට ලගා විය හැකිවේ.

රජනාව ඇල්ල - මාරපන ගම්මානයේ රත්නපුර කලවාන ප්‍රධාන මාර්ගයට යාබදව පිහිටා ඇත. මේම සුන්දර දර්ශනය ජනප්‍රිය සිංහල චිත්‍රිපට කිහිපයකම දැකිය හැක.

මාපලාන ඇල්ල - රත්නපුර පලාබද්දල ප්‍රදේශයේ පිහිටි මෙම දිය ඇල්ල ශ්‍රී ලංකාවේ උසින් 4 වන ස්ථානය හිමි කර ගන්නා අතර රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ උසින් වැඩිම දිය ඇල්ලද වේ.

මැණික් පතල්
ප්‍රදේශය පුරාවටම මැණික් පතල් බොහෝමයක් දැකිය හැක.විශේෂයෙන් පහත් භුමි වල ඇති කුඹුරු යායවල්වල දැකිය හැක.මේවායේ
ගැඹුර මිටර 10-50   අතර වේයි. සවල  සහ උණ ශාඛයෙන් සාදන ලද  කුඩ වැනි සරල උපකරන පතළ් කැපිම සදහා යොදාගනි. පතලෙන් පස් ඉවත් කර ගෙන ජලයෙන් සෝදයි .එවිට අනෙකුත් ගල්වලට වඩා බර මැණික් ගල් කුඩයේ පතුලේ ඉතුරු වි මඩ සහ කුණු ඉවත් වේ.

ඇහැලේපොල නිලමේ
ඇහැලේපොල නිලමේ ශ්‍රීලංකාවේ අවසන් රජු වු ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ රජතුමාගේ කාලයේ  සබරගමුවේ දිසාවේ නොහොත්  දේශිය පාලකයා විය. දේශිය කෘෂිකර්මාන්තයට සහාය දිමට මොහු විසින් කුඩා ජලාශයක් සහ ඇළක් ඉදිකරනලදි. මේම විරයා විසින් කරන ලද සේවාව අද වුවත් රත්නපුර ප්‍රදේශය පුරා දැකිය හැකි අතර තවමත් එම සේවාවන්ගේ යහපත් ප්‍රතිඵල රත්නපුර ජනතාව භුක්ති විදිති. නගර මධ්යයේ පිහිටා ඇති එතුමාගේ නිවස වර්ථමානයේදි දේශිය කෞතුකාගාර ගොඩනැගිල්ල ලෙස භාවිතා කරයි.

සිතියම්
Detailed map of Ratnapura and Sri Lanka

මූලශ්‍ර

ආශ්‍රේය
 ජනලේඛනය  2001 ජුලි 17 (http://www.citypopulation.de/ SriLanka.html)
 එංගලන්තයේ ශ්‍රී ලංකා මැණික් සංගමයේ සභාපති වන ඩී එචි ආරියරත්න  විසින් රචිත  ශ්‍රීලංකාවේ මැණික්  නම් ග්‍රන්ථයේ සයවෙනි සංශෝධිත සංස්කරනය

බාහිර සබැඳි
 2001 ශ්‍රී ලංකා ජනලේඛනයේ සංඛ්‍යා ලේඛන
 රත්නපුර කතෝලික දියෝකීසිය
 රත්නපුර  කාලගුණ වාර්ථාව
 ශ්‍රී ලංකා මැතිවරණ දෙපාර්තුමේන්තුව
 ශ්‍රී ලංකාවේ පෘතුගිසි සංස්කෘතිය මුලබැසගැනිම
 ශ්‍රී ලංකාවේ පෘතුගිසින්
 මැඩගස්කර් , ලලාකාකා ,භුගෝලිය දත්ත සහ ඉතිහාසය, ආර්නුල්
 රත්නපුර ,මැණික් නගරය

රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කය
රත්නපුර
ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන

රත්නපුර


Løvmoen Station (Løvmoen holdeplass) var en jernbanestation, der lå i Løvmoen i Halden kommune på Østfoldbanen i Norge.

Stationen blev åbnet som trinbræt 22. maj 1932 og blev betjent af persontog indtil 30. maj 1965. Den blev nedlagt 26. maj 1968.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Østfoldbanen
Nedlagte jernbanestationer i Norge
Etableret i 1932
Ophørt i 1968
Jernbanestationer i Østfold

Løvmoen Station


Diophantus ist ein Einschlagkrater auf der nordwestlichen Mondvorderseite, am westlichen Rand des Mare Imbrium.
Er liegt südlich von Delisle und nordwestlich von Euler.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem griechischen Mathematiker Diophant von Alexandrien offiziell benannt.

Im Norden und Nordosten von Diophantus liegen die vier kleinen Krater Samir, Louise, Isabel und Walter.
Die namentliche Bezeichnung dieser Krater war ursprünglich nicht als offiziell gedacht. Sie wurde zusammen mit anderen inoffiziellen Bezeichnungen kleiner Oberflächenstrukturen aus der Topophotomap-Kartenserie der NASA von der IAU 1976 übernommen. Sie erscheinen mit dieser Bezeichnung auf Topophotomap 39B2/S1 (Samir).

Die Namen selbst erscheinen in einer Liste als Kraternamen vorgesehener männlicher und weiblicher Vornamen in den Proceedings der 16. Generalversammlung der IAU (Grenoble 1976).

Weblinks

 Diophantus auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Diophantus (Mondkrater)


Christophe Reuter est un journaliste, correspondant de guerre et auteur allemand né le  à Sande.

Biographie
Après le lycée, il obtient une maîtrise en sciences politiques, études islamiques et germanistique de l'Université de Hambourg, avant d'être diplômé de l'école de journalisme Henri Nannen de Hambourg.

Carrière
Après ses premières expériences de journaliste, Reuter, qui parle couramment l'arabe, devient est correspondant à l'étranger à Bagdad puis à Kaboul à partir de 2003. Il effectue des reportages pour GEO, Stern, Greenpeace Magazin et Die Zeit entre le Maroc et le Kirghizistan, principalement sur le Moyen-Orient et l'Afghanistan. Pour cela, il reçoit le prix Axel Springer en 1997.

En 2002, il publie son livre sur les kamikazes, Ma vie est une arme, publié en anglais en 2004 chez Princeton University Press, et classé par le Washington Post comme un ouvrage fondateur sur le sujet. Il est traduit dans sept autres langues, dont l'italien, le suédois et le polonais.

En 2004, Christoph Reuter publie avec Susanne Fischer le livre Café Bagdad. La formidable vie quotidienne dans le nouvel Irak. En Irak, ses voyages le mènent des vallées montagneuses du Kurdistan en passant par les villes saintes de Karbala et Najaf jusqu'aux forêts de palmiers et aux marécages du sud.

Il a également travaillé comme chargé de cours en recherche d'investigation à l'Institute for War and Peace Reporting et a également formé des journalistes en Afghanistan, en Irak et au Liban.

Le , certaines agences de presse rapportent à tort que Christoph Reuter aurait été enlevé en Afghanistan. Il s'agissait en réalité du journaliste danois d'origine afghane, Nagieb Kahja, relâché après quelques heures.

De  à , Christoph Reuter et le photojournaliste Marcel Mettelsiefen effectuent des recherches à Kunduz, qui donnent la publication Kunduz, . Recherche d'indices, suivi d'avril à  avec Mettelsiefen dans l'exposition au Kunstraum Potsdam avec des photos de victimes du raid aérien de 2009 par la Bundeswehr près de Kunduz.

En 2011, il passe de Stern au Spiegel, où il travaille depuis lors en tant que reporter au département des affaires étrangères.

En 2012, il est nommé « Reporter de l'année » Medium Magazine pour ses reportages sur la guerre civile syrienne.

Il est arrêté alors qu'il traversait illégalement la frontière entre la Syrie et la Turquie en 2015, puis expulsé de Turquie.

En 2015, Reuter reçoit le Prix Bayeux-Calvados des correspondants de guerre pour son reportage Haji Bakr, le cerveau de la terreur sur Haji Bakr, chef de l'État islamique, abattu en 2014. En , son livre The Black Power : The Islamic State and the Strategists of Terror est publié et Die Strategen des Terrors, pour lequel il a reçu le NDR Kultur Sachbuchpreis en novembre. Toujours en 2015, il reçoit le « Prix fédéral de la conférence de presse ».

Après que les talibans ont pris le contrôle de l'Afghanistan à l'été 2021, Reuter se rend à Kaboul et rend compte de la situation des habitants après la prise du pouvoir par les talibans et après leur proclamation de l'émirat islamique d'Afghanistan.

Après l'invasion russe de l'Ukraine le 24 en , il rend rendu compte pour Der Spiegel des événements de la guerre à Kiev et décrit comment les personnes originaires d'Afrique qui fuient l'Ukraine ont dû attendre des jours dans une file d'attente supplémentaire, dans la ville frontalière de Schehyni pour sortir du pays. Fin , il effectue un reportage depuis la petite ville dévastée de Trostianets, dans l'est de l'Ukraine, après le retrait des occupants russes.

Prix et récompenses
 2015 : Prix Bayeux Calvados des correspondants de guerre

Publications
 Maryam A., Mein Leben im Kalifat
 Die schwarze Macht der Islamische Staat und die Strategen des Terrors

Références

Liens externes

 Doris Maull en conversation avec : Christoph Reuter, reporter de guerre dans SWR2 Contemporaries from 4 Octobre 2014

Correspondant de guerre allemand
Journaliste allemand
Naissance en janvier 1968
Naissance en Basse-Saxe
Correspondant de guerre de la guerre d'Afghanistan (2001-2021)
Correspondant de guerre de la guerre russo-ukrainienne
Correspondant de guerre de la guerre civile syrienne

Christoph Reuter


Chloropeta es un género obsoleto de aves paseriformes de la familia Acrocephalidae. En la actualidad sus especies se reparten en los géneros Iduna y Calamonastides.

Especies
El género contenía las siguientes tres especies:
Chloropeta gracilirostris Ogilvie-Grant, 1906
Chloropeta natalensis Smith, 1847
Chloropeta similis Richmond, 1897

Referencias

Enlaces externos

Acrocephalidae
Géneros de aves
Grupos taxonómicos obsoletos

Chloropeta


Demiseksualitet er betegnelsen for en seksuel orientering, hvor man kun føler seksuel tiltrækning overfor personer, som man først har dannet et stærkt følelsesmæssigt bånd til. Den fysiske tiltrækning kommer altså som følge af, at der først er opstået romantiske følelser, kærlighed eller venskab.

Betegnelsen er dannet, fordi demiseksuelle tænkes at være "midt imellem" seksuelle og aseksuelle. Betegnelsen blev dannet af netværket for aseksuelle Asexual Visibility and Education Network (AVEN) i 2006. Som andre seksuelle orienteringer er der tale om en indstilling, der formodentlig har eksisteret altid, men først er blevet synlig i takt med de internetbaserede sociale netværk, der er vokset frem i takt med de seneste årtiers informationsteknologi. Især kvinder menes at være demiseksuelle.

Nogle demiseksuelle har opfattet sig som aseksuelle, før de har oplevet det følelsesmæssige bånd, der har vækket deres seksuallyst.

LGBT+ Danmark anvender også begrebet "pandemiseksuel" (en sammentrækning af ordene "panseksuel" og "demiseksuel"), der betegner personer, der har en ikke-binær kønsforståelse, og hvor kønnet ikke har betydning for deres tiltrækning, forudsat at der er et følelsesmæssigt bånd.

Referencer

Seksuel orientering

Demiseksualitet


Das Estádio Municipal da Marinha Grande ist ein Fußballstadion mit Leichtathletikanlage  in der portugiesischen Stadt Marinha Grande, Distrikt Leiria. Die städtische Anlage wurde 1992 eröffnet und verfügt über 6.000 Plätze.

Das Stadion ist Heimstätte des Drittdivisionärs AC Marinhense. Im Juli 2011 schloss União Leiria mit dem Eigentümer, der Câmara Municipal von Marinha Grande einen drei Jahre laufenden Nutzungsvertrag ab, um dort seine Heimspiele auszutragen. Nach dem Abstieg des Clubs wurde die Vereinbarung nach einer Saison gelöst. União Leiria nutzte die Spielstätte schon in der Saison 2002/03, als das Estádio Dr. Magalhães Pessoa für die Fußball-Europameisterschaft 2004 umgebaut wurde.

Weblinks

 zerozero.pt: Estádio Municipal da Marinha Grande (portugiesisch)
 europlan-online.de: Bildergalerie

Municipal da Marinha Grande
Municipal da Marinha Grande
Marinha Grande
União Leiria
Erbaut in den 1990er Jahren

Estádio Municipal da Marinha Grande