Rooms-Katholieke Sportvereniging Sittardia je bivši nizozemski nogometni klub iz Sittarda. Natjecao se u Eredivisie, u najjačem razredu nizozemskog nogometa.

Povijest
Nastao je 12. svibnja 1950. spajanjem dvaju klubova: RKVV Sittardse Boys (od 1. srpnja 1902. do 1926. igrao pod imenom Spartaan) i VV Sittard (od 24. travnja 1902. do 1908. igrao pod imenom SVC, do 1916. kao Quick i do 1917. kao VVS).

1955. igrao je u Eerste klasse. 1956. bio je u Hoofdklasse. Naredne tri sezone bio je u Eerste Divisie. 1960. bio je u Eredivisie i ispao. Sljedeće četiri godine igrao je u Eerste divisie. 1965. je igrao u Eredivisie i ispao, a već sljedeće godine pobijedio je u Eerste divisie i naredne dvije godine igrao u Eredivisie nejednakim uspjehom: prve je godine bio 7., a druge 18. 1. srpnja 1968. spojen je sa svojim glavni rivalom Fortunom '54 s kojim je igrao lokalni, limburški Westelijke Mijnstreekderbi, u novi klub, Fortuna Sittardia Combinatie (FSC) 1. srpnja 1968. godine, poslije preimenovanog u Fortuna Sittard. Prethodne dvije godine, do spajanja, Sittardiju je vodio hrvatski nogometni stručnjak Vladimir Beara.

Uspjesi
 Eerste Divisie: prvaci 1959., 1964. i 1966.

Treneri
 1950. – 1952.:  Nick Heyenrath
 1952. – 1953.:  Frans Tausch
 1953. – 1954.:  József Veréb
 1955. – 1958.:  Frans Debruyn
 1958. – 1960.:  Nick Heyenrath
 .–1960.:  Leen van Rixoordt (a.i.)
 1960. – 1961.:  Harrie Verhardt
 1961. – 1966.:  Frans Debruyn
 1966. – 1967.:   Vladimir Beara
 .–1968.:  Frans Debruyn (a.i.)

Izvori

Sittardia

RKSV Sittardia


Paik Seung-ho (    ; Seul - 17 de março de 1997) é um futebolista sul-coreano que joga como meio-campista do Jeonbuk Hyundai Motors e da seleção sul-coreana .

Vida
Em 2009, como membro da Seoul Daedong Elementary School, ele jogou 18 partidas na Elementary Weekend League e marcou 30 gols. Desde então, ele tem recebido atenção como uma excelente perspectiva, ganhando o 22º Grande Prêmio de Futebol Cha Bum-keun . Em dezembro, ele participou da 1ª Copa Juvenil Coréia-Catalunha em Barcelona, Espanha, como membro da seleção sul-coreana de futebol sub-14, e recebeu uma oferta de contrato como resultado de seu desempenho impressionante.  Jogou pelo Maetan Middle School, time juvenil Sub-15 do Suwon Samsung Bluewings até março de 2010, antes de se mudar para o time juvenil Sub 13 do FC Barcelona, Infantil A, em abril de 2010. Em julho de 2011, Paik assinou um contrato de cinco anos com a equipe juvenil do FC Barcelona, deixando-o com o uniforme do Barcelona até os 19 anos No entanto, em fevereiro de 2013, a FIFA suspendeu seis jogadores, incluindo Paik, da equipe juvenil do FC Barcelona, por violar o Artigo 19 das Regras da FIFA que fez Paik não participar das partidas oficiais do FC Barcelona até janeiro de 2016. Após a liberação da ação disciplinar em janeiro de 2016, ele jogou ativamente pelo FC Barcelona Juvenile A, e fez sua estreia profissional no dia 21 de fevereiro, como reserva na partida da Segunda Divisão B contra o Levante UD aos 45 minutos do segundo tempo.

Começando a jogar futebol desde maio de 2005 em uma academia de futebol, Paik recebeu o prêmio MVP no time juvenil e o prêmio MVP da Associação Coreana de Futebol (KFA) no time juvenil pela primeira vez aos 11 anos. Enquanto jogava no time juvenil do FC Barcelona aos 13 anos, esperava-se que ele ingressasse no FC Barcelona A pela primeira vez como jogador coreano.

Carreira

Girona
Ele jogou pelo Barcelona como jogador juvenil por sete anos, mas teve dificuldade em competir na seleção principal. Em 21 de julho de 2017, ingressou no Girona e jogou pelo Peralada, time reserva de Girona na época, na Segunda Divisão B. Estreou-se pela primeira vez em 10 de janeiro de 2019 na Copa del Rey .

Jeonbuk Hyundai Motors
Voltou para sua terra natal, Coreia do Sul, em março de 2021, ingressando no Jeonbuk Hyundai Motors .

Seleção
Ele fez sua estreia na seleção da Coreia do Sul em 11 de junho de 2019, em um amistoso contra o Irã, como titular. Fez um bonito gol nas oitavas de final da Copa do Mundo de 2022 na derrota por 4 a 1 da seleção sul-coreana para o Brasil no estádio 974.

Naturais de Seul
Futebolistas da Coreia do Sul
Futebolistas do Futbol Club Barcelona B
Futebolistas do Girona Futbol Club
Futebolistas do SV Darmstadt 98
Futebolistas do Jeonbuk Hyundai Motors Football Club
Jogadores da Seleção Sul-Coreana de Futebol
Jogadores da Copa do Mundo FIFA de 2022

Paik Seung-ho


Rocas Castro son varias rocas en Richmond, en el estado de California que sobresalen de las aguas de Bahía de San Francisco entre punta Castro y la isla Red Rock. Las rocas se encuentran casi directamente bajo el puente Richmond-San Rafael (Interestatal 580).

Las Rocas de Castro son el hogar de muchas focas que se encuentran en ellas para descansar y tomar el sol. Las rocas toman su nombre de don Víctor Ramón Castro (1817-1897) un ranchero californiano que fue un terrateniente conocido. Las rocas constituyen la colonia más grande de focas en el norte de la Bahía de San Francisco y la segunda más grande en el área de la bahía en sí misma. También se encuentran a veces leones marinos en las rocas.

Véase también
 Geografía de América
 Geografía de Estados Unidos

Referencias

Enlaces externos
Mapa de localización de la isla

Archipiélagos e islas de California
Área de la Bahía de San Francisco

Rocas Castro


Théâtre Rive Gauche este un teatru din Paris, situat pe rue de la Gaîté nr. 6 din arondismentul 14. El este deținut de Edgar Entertainment Society, care deține, de asemenea, Edgar Café și Edgar Theatre de pe Bulevardul Edgar Quinet nr. 58 din același cartier. Sala are o capacitate de 400 de locuri și găzduiește producții teatrale contemporane.

Istoric
Un fost club de cabaret transformat mai târziu într-un cinema a devenit în 1994 Théâtre Rive Gauche (sau Teatrul de pe Malul Stâng), înlocuind mai încăpătorul Teatru Edgar fondat în 1986 de Alain Mallet. Fațada a fost remodelată de pictorul francez Pierre Clayette cu ocazia redeschiderii clădirii în 1994. Deteriorarea fațadei originale a necesitat reconstrucția ei în 2008.

În anul 2010 50 de teatre particulare din Paris, printre care și Théâtre Rive Gauche, au format Association pour le Soutien du Théâtre Privé (ASTP) și Syndicat National des Directeurs et Tourneurs du Théâtre Privé (SNDTP) și au decis să lanseze un nou grup: Theatres Parisiens Associés.

În ianuarie 2012 Éric-Emmanuel Schmitt a devenit director al Théâtre Rive Gauche, în asociere cu producătorul și actorul de comedie Bruno Metzger, iar în 2013 actorul și regizorul Steve Suissa s-a alăturat teatrului.

După un spectacol cu Jurnalul Annei Frank au mai fost puse în scenă numeroase piese, printre care: Monsieur Ibrahim et les Fleurs du Coran cu Francis Lalanne (2018); Right or Wrong de Ronald Harwood; Billie Holiday cu Viktor Lazlo într-o adaptare realizată de Éric-Emmanuel Schmitt și în cele din urmă The Confrontation de Bill C. Davis, pusă în scenă de Steve Suissa cu Francis Huster și Davy Sardou. Sezonul 2013-2014 a fost deschis cu două premiere mondiale: Miss Carpenter de Marianne James și Sébastien Marnier și The Guitrys, o nouă piesă a lui Éric-Emmanuel Schmitt, regizată de Steve Suissa și interpretată de Claire Keim și Martin Lamotte.

Fațada clădirii a fost decorată de artistul Pierre Clayette în 1994.

Premii
 Premiul Molière în 1999 pentru spectacolul one man show Je suis un saumon de Philippe Avron
 Premiul Molière pentru cel mai bun spectacol de comedie în 2001 pentru spectacolul Ladies Night de Anthony McCarten și Stephen Sinclair
 Premiul Molière în 2003 pentru adaptarea Le Regard a lui Pascale de Boysson
 Premiul Molière în 2010 pentru spectacolul The Dresser de Ronald Harwood, regizat de Laurent Terzieff

Note

Legături externe
 Website of Théâtre Rive Gauche

Rive Gauche

Théâtre Rive Gauche


إيجور فاسيليفتش كورتشاتوف (12 يناير 1903 – 7 فبراير 1960)  الفيزيائي السوفيتي البارز «وأبو» القنبلة الذرية السوفيتية، أصبح 1938 مديرا لمعمل الفيزيقا النووية بالمعهد الفيزيقي الفني بلنينجراد. تم تحت إشرافه إنشاء أول مجموعة من السيكلوترونات، نشرت مجموعة بحوثه الخاصة بالدراسات النظرية للتفاعلات النووية كان أول من أعلن الانقسام الذاتي لليورانيوم. انضم إلى الحزب الشيوعي 1948، وأصبح عضوا عاملا في الأكاديمية السوفيتية للعلوم 1953 باعتباره مديرا لمعهد الطاقة الذرية، وعضوا في مجلس السوفيت الأعلي.

ولد ايغور كورتشاتوف في 12 يناير سنة 1903 في منطقة الاورال، وبعد فترة قصيرة انتقلت عائلته إلى شبه جزيرة القرم، حيث انهى المدرسة الثانوية بحصوله على المدالية الذهبية وذلك بمدينة سيمفيروبل. وفي عام 1923 تخرج كورتشاتوف في كلية العلوم الطبيعية بجامعة القرم، بعد ذلك دخل إلى كلية بناء السفن بمعهد البوليتغنيك في مدينة [بيتروغراد] (حاليا سانت بطرس بورغ) وفي نفس الوقت كان يبحث في موضوع النشاط الاشعاعي للثلج. ومنذ عام 1925 بدأ كورتشاتوف العمل في المعهد الفيزيائي – التقني في مدينة لينينغراد (حاليا سانت – بطرس بورغ) تحت اشراف الأكاديمي ابرام ايوف. وهو أول من بدأ بدراسة فيزياء نواة الذرة في الاتحاد السوفيتي، وتحت اشرافه بني في موسكو أول مسارع مداري للبروتونات والأيونات (سيكلوترون).

في أيام الحرب الوطنية العظمى تمكن كورتشاتوف خلال الفترة بين عامي 1942 – 1943 من اعداد طريقة لحماية السفن من الالغام البحرية، وأصبح عضوا في أكاديمية العلوم السوفيتية.

أسس ايغور كورتشاتوف معهد الطاقة الذرية وترأسه، وفي عام 1946 تم تشغيل أول مفاعل نووي في أوروبا وفي 29 أغسطس/أب عام 1949 اشرف كورتشاتوف على اختبار أول قنبلة ذرية سوفيتية. إضافة لذلك كان أحد المسؤولين العلميين لإنتاج أول قنبلة هيدروجينية في العالم ذات قوة 400 كيلوطن، والتي تمت تجربتها في 12 أغسطس/أب عام 1953.وخلال الفترة من 1953 إلى 1959 اشرف علميا مع الأكاديمي الكسندروف على عملية إنتاج أول كاسحة جليد في العالم " لينين "، كما أنه تمكن عام 1958 من تنفيذ مشروع لإنتاج أول مفاعل نووي للغواصات في العالم.

روابط خارجية

مراجع

أبطال الاتحاد السوفيتي
أبطال العمل الاشتراكي
أشخاص من محافظة أوفا
أعضاء الحزب الشيوعي السوفيتي
أعضاء هيئة تدريس معهد موسكو للفيزياء والتكنولوجيا
أعضاء هيئة تدريس جامعة موسكو الحكومية
برنامج الأسلحة النووية في الاتحاد السوفيتي
حائزون على جائزة ستالين
خريجو جامعة موسكو الحكومية
روس مغتربون في أذربيجان
شيوعيون روس
علماء ذرة
علماء ذرة روس
علماء ذرة سوفيت
علماء فيزياء الجسيمات
فيزيائيو القرن 20
فيزيائيون روس
فيزيائيون سوفيت
مخترعون روس
مخترعون سوفيت
معاداة الأمريكيين
مهندسون روس
مهندسون سوفيت
مواليد 1903
مواليد في سيم (مقاطعة تشيليابنسك)
وفيات 1960
وفيات في موسكو

إيجور كورتشاتوف


Luis Augusto Castro Quiroga IMC (* 8. April 1942 in Bogotá, Kolumbien; † 2. August 2022 in Chía) war ein kolumbianischer Ordensgeistlicher und  römisch-katholischer Erzbischof von Tunja.

Leben
Luis Augusto Castro Quiroga trat der Ordensgemeinschaft der Consolata-Missionare bei und empfing am 24. Dezember 1967 die Priesterweihe.

Papst Johannes Paul II. ernannte ihn am 17. Oktober 1986 zum Apostolischen Vikar von San Vicente-Puerto Leguízamo und Titularbischof von Aquae Flaviae. Der Apostolische Nuntius in Kolumbien, Angelo Acerbi, spendete ihm am 29. November desselben Jahres die Bischofsweihe; Mitkonsekratoren waren Mario Revollo Bravo, Erzbischof von Bogotá, und José Luis Serna Alzate IMC, Bischof von Florencia.

Am 2. Februar 1998 wurde er zum Erzbischof von Tunja ernannt. Castro war von 2005 bis 2008 und von 2014 bis 2017 Präsident der kolumbianischen Bischofskonferenz.

Papst Franziskus nahm am 11. Februar 2020 seinen altersbedingten Rücktritt an.

Weblinks

Einzelnachweise

Römisch-katholischer Bischof (20. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Consolata-Missionar
Kolumbianer
Geboren 1942
Gestorben 2022
Mann

Luis Augusto Castro Quiroga


McKinley Park ist der Name folgender Orte in den Vereinigten Staaten:

 McKinley Park (Alaska), Ort in Alaska
 McKinley Park (Chicago), Stadtteil von Chicago

McKinley Park


An Platanthera michaelii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Edward Lee Greene, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Richard M. Bateman. An Platanthera michaelii in nahilalakip ha genus nga Platanthera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Platanthera

Platanthera michaelii


Assan Ceesay, né le  à Banjul en Gambie, est un footballeur international gambien qui évolue au poste d'avant-centre au Damac FC.

Biographie

En club
Né à Banjul en Gambie, Assan Ceesay est notamment formé au Sénégal, au Casa Sports, avant de rejoindre en 2016 la Suisse et le FC Lugano.

Le , Ceesay s'engage en faveur du FC Zurich.

Le , Assan Ceesay est prêté jusqu'à la fin de la saison au VfL Osnabrück.

Le , Ceesay se fait remarquer lors d'une rencontre de championnat face au FC Sion en réalisant un quadruplé. En plus de ses quatre buts, il délivre une passe décisive pour Antonio Marchesano, et contribue ainsi grandement à la large victoire de son équipe (6-2). Il marque ainsi l'histoire, en étant seulement le neuvième joueur à inscrire quatre buts en un seul match, depuis la création de la Super League.

Il remporte la Super League avec le FC Zurich lors de la saison 2021-2022.

À l'issue de la saison 2021-2022, il quitte le FC Zurich en fin de contrat pour le club promu en Serie A de l'US Lecce.

En équipe nationale
Assan Ceesay honore sa première sélection avec l'équipe nationale de Gambie face à la Tanzanie, le , lors des éliminatoires du mondial 2014. Il entre en jeu lors de cette rencontre qui se solde par la victoire des siens (2-0).

Le , Ceesay inscrit son premier but en sélection, lors d'un match amical face à la République centrafricaine. Titulaire ce jour-là, il ouvre le score, mais son équipe est rejoint et les deux formations se séparent sur match nul (1-1).

Le , lors des éliminatoires de la Coupe d'Afrique des nations 2021, il se met en évidence en marquant son premier doublé en sélection, contre l'Angola, permettant à son équipe de l'emporter 1-3 à l'extérieur. Le , lors d'une rencontre amicale, il récidive en marquant à nouveau deux buts, contre le Soudan du Sud.

Le sélectionneur belge, Tom Saintfiet, déclare alors qu'. C'est ainsi fort logiquement qu'il est retenu afin de participer à la Coupe d'Afrique des nations 2021 organisée au Cameroun.

Palmarès
 FC Zurich
 Championnat de Suisse (1)
 Champion : 2022.

Notes et références

Liens externes

Footballeur international gambien
Joueur du FC Lugano
Joueur du FC Chiasso
Joueur du FC Zurich
Joueur du VfL Osnabrück
Joueur de l'US Lecce
Joueur du Damac FC
Naissance en mars 1994
Naissance à Banjul

Assan Ceesay


Cosmo Klein (nacido Marcus Klein el 1 de noviembre de 1978, en Lippstadt) es un cantante y compositor alemán.

Biografía
Cosmo Klein nació en Lippstadt pero se radicó en Dortmund, Alemania. A la edad de 10 años, el y sus padres se mudaron a Texas, donde expandió sus intereses en la música y comenzó a tocar guitarra. Tres años después, su familia regreso a casa, después de que el trabajo de su padre en El Paso terminara.

De regreso en Alemania, Cosmo decidió dejar la escuela antes de graduarse del bachilerato, y fundo su propia agencia de eventos Smartcorehotel. Por una afortunada coincidencia fue presentado a la cantante Sasha, quien ánimo a Klein a escribir su segundo álbum y lo ayudó a firmar un contrato con Warner Music.

Como resultado Cosmo realizó el debut de su álbum bilingüe This Is My Time en 2003. El CD contenía tres sencillos, incluyendo el hit en la radio alemana "All I Ever Need" y "Baby Don't Cry". Después de eso él se unió con la recién llegada Maya Saban en el dueto "Das Alles Ändert Nichts Daran". La canción logro colocarse en el número 11 en las listas de popularidad de Alemania y se convirtió en el mayor éxito de Klein a la fecha.

Después de meses de escribir y grabar el segundo álbum de Klein, Human (originalmente planeado para lanzarse en enero del 2006) fue finalmente lanzado en agosto del 2006. Se extraen de este álbum dos sencillos, "Nothing to Lose", y "I Love You". Además contribuyó con varios productores de música dance de renombre en producciones musicales tales como "A Beautiful Lie" y "My Belief" y "Feel Alive".

Discografía

Álbumes
 This Is My Time (2003)
 Human (2006)
 Let's Work – The Phunkguerilla & Cosmo Klein (2013)

Sencillos
 2003: "All I Ever Need"
 2003: "Baby Don't Cry"
 2004: "Addicted"
 2005: "Das Alles Ändert Nichts Daran" (con Maya Saban)
 2006: "Nothing to Lose"
 2006: "I Love You"
 2008: "Beautiful Lie" – KeeMo & Tim Royko feat. Cosmo Klein (Alphabet city/ Kontor)
 2009: "Absolute Reality" – Reverse feat. Cosmo Klein
 2010: "My Belief" – Syke n Sugarstarr feat. Cosmo Klein (WePlay Rec.)
 2010: "Sexual Insanity" – Tim Royko feat. Cosmo Klein (Pacha Rec.)
 2011: "Turn This World Around" – Richard Grey & Maboo Inc Feat. Cosmo Klein (Subliminal Rec.)
 2011: "Feel Alive" – Jean Elan feat. Cosmo Klein (Weplay Rec.)
 2011: "No Satisfaction" – Syke n Sugarstarr feat. Cosmo Klein
 2011: Everlasting Now - Tim Royko feat. Cosmo Klein (RUN DBN)
 2012: By Tonight – Cosmo Klein
 2012: Gimme some love – Mark Bale feat. Cosmo Klein (Weplay Rec.)
 2012: All About Us – Jean Elan & Cosmo Klein
 2013: Pray Now ! - The Phunkguerilla & Cosmo Klein (Cosmopolytix)
 2013: Too Good to Be True – The 8th Note & Nilson feat. Cosmo Klein
 2013: Big City Nights – Cosmo Klein & Tim Royko (Cosmopolytix)
 2014: Hopefully - Sebestian Serrano & Cosmo Klein (Tiger Rec.)
 2014: Diggin For Gold - Cosmo Klein (Kittball Rec.)
 2014: Back Home - MYNGA feat. Cosmo Klein (Sony/ Capitol/Universal)

Enlaces externos
 Sitio Oficial

 Cosmo@Facebook
 The Phunkguerilla
 Cosmo Klein en Discogs

Cantantes masculinos de Alemania
Cantantes de pop de Alemania

Cosmo Klein


Ruben Romeo Corbo Burmia (født 20. januar 1952) er en uruguayansk tidligere fodboldspiller (angriber).

Corbo spillede 23 kampe for Uruguays landshold. Han var en del af landets trup til VM 1974 i Vesttyskland, og spillede to af uruguayanernes tre kampe i turneringen.

På klubplan spillede Corbo blandt andet for Peñarol i hjemlandet og for Monterrey i Mexico.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Uruguay
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 1974

Romeo Corbo


This is a list of newspapers in Chile.

Print newspapers

Daily circulation

National circulation
{|class="wikitable sortable"
! Newspaper
! City
! Founded
! Publisher
! Notes
|-
| El Mercurio
| Santiago
| 1 June 1900
| El Mercurio S.A.P.
| Conservative morning daily; considered the country's paper of record
|-
| La Tercera
| Santiago
| 7 July 1950
| Copesa
| Conservative morning daily; El Mercurio'''s closest competitor
|-
| Diario Financiero| Santiago
| 25 October 1988
| Grupo Claro
| Conservative; EyN of El Mercurio and Pulso 's closest competitor
|-
| La Segunda| Santiago
| 29 July 1931
| El Mercurio S.A.P.
| Conservative afternoon daily
|-
| Las Últimas Noticias| Santiago
| 15 November 1902
| El Mercurio S.A.P.
| Tabloid
|-
| La Cuarta| Santiago
| 13 November 1984
| Copesa
| Tabloid
|}

 Publimetro
 The Clinic – Left-wing Satirical weekly

Regional circulation
Valparaíso Region
 El Mercurio de Valparaíso (Valparaíso)

O'Higgins Region
 El Rancagüino (Rancagua)

Maule Region
 La Prensa (Curicó)

Biobío Region
 El Sur (Concepción)

Araucanía Region
 Las Noticias (Victoria)

Los Ríos Region
 El Diario Austral de Los Ríos (Valdivia)

Aysén Region
 El Divisadero (Coihaique)

Non-daily newspapers

National circulationCambio 21Regional circulation
O'Higgins Region
 El Faro del Secano (Pichilemu)
 La Voz de la Región (Pichilemu)

Valparaíso Region
 Te Rapa Nui (Easter Island)
 moeVarua Rapa Nui (Easter Island)

Online newspapers
O'Higgins Region
 El Expreso de la Costa (Pichilemu)
 El Marino (Pichilemu)

Los Ríos Region
 El Naveghable

Valparaíso Region
 El Correo del Moai (Easter Island)

Defunct newspapers
 Aurora de Chile – first daily of Chile
 Pichilemu'' (Pichilemu)

See also
List of Chilean magazines
 Television in Chile

References

Further reading

External links

Newspapers
Chile

List of newspapers in Chile


ROOT (okunuşu: ruut), CERN'de geliştirilmekte olan, yüksek enerji fiziğinde son yıllarda standart haline gelmiş, nesne yönelimli programlama temelli bir istatistik grafik paketidir. CINT C++ yorumlayıcısı paketin bir parçası olarak sunulmaktadır. Ayrıca Python ve Ruby arayüzleri de mevcuttur.

ROOT benzeri diğer paketler : PAW (FORTRAN temelli), JAS (Java temelli).

Dış bağlantılar
 CERN ROOT web sayfası (İngilizce)

Veri yönetimi
Deneysel parçacık fiziği
İstatistik yazılımları
Fizik yazılımları

ROOT


Katarina Ivanovska (Skoplje, 18. kolovoza 1988.), makedonska je glumica i model.

Karijeru je započela sudjelovanjem na Milanskom tjednu mode 2004. Iste godine pojavila se na naslovnici Ellea i ruskog i talijanskog izdanja Voguea.

Kasnije se pojavila i na naslovnicama Dive i Maxima te na oglasima talijanske modne kuće Dolce & Gabbana.

Smatra se najuspješnijim makedonskim modelom.

Godine 2011. potpisala je ugovor s prestižnom američkom modnom kućom Victoria's Secret. Snimila je oglase i za Benneton, Vero Modu, L'Oreal, Lancaster i dr.

Glumila je glavnu ulogu u makedonskoj povijesnoj drami Treto poluvreme iz 2012. godine.

Izvori

Sjevernomakedonski umjetnici
Filmski glumci
Modeli

Katarina Ivanovska


Walter Hunt (1796-1859) fue un ingeniero e inventor norteamericano. Vivió y trabajó en el estado de Nueva York donde tuvo una prolífica vida como inventor, destacando especialmente por creaciones tan populares como la máquina de coser (1833), el imperdible (1849) o el precursor del fusil Winchester entre otros.

Hunt no se dio cuenta de la importancia de muchos de sus inventos cuando los creó, a pesar de que hoy en día gran parte de su legado es ampliamente utilizado. En el caso del imperdible, Hunt vendió la patente por $400 (aproximadamente 10.000 dólares de 2008) a la empresa W. R. Grace and Company para saldar una deuda de $15. No llegó a patentar la máquina de coser por el miedo a que podría llegar a destruir empleos, aunque posteriormente, el inventor Elias Howe realizó varias mejoras sobre el invento de Walter Hunt y la patentó, hecho que le llevó a los tribunales.

Al igual que Howe, Walter Hunt está enterrado en el cementerio de Green-Wood en Brooklyn, Nueva York.

Creaciones
Algunas de los inventos de Walter Hunt:

Referencias

Bibliografía

Inventores de Estados Unidos
National Inventors Hall of Fame

Walter Hunt


Sesvetska Sopnica je dio zagrebačke gradske četvrti Sesvete. Ima oko 3000 stanovnika.

Sesvetska Sopnica je naselje na dobroj poziciji. Ima prodavaonicu prehrambene robe, pekaru, frizerski salon, osnovnu školu i dječji vrtić. Ima sve potrebno za jedno naselje u blizini centra četvrti Sesvete od kojeg je udaljeno samo 1.500 m.

Naselja u Gradu Zagrebu
Sesvete

Sesvetska Sopnica


O Congresso da Juventude Tibetana (CJT), ou Tibetan Youth Congress, é uma organização não governamental internacional que defende a independência do Tibete da China. Com cerca de 30.000 membros na diáspora tibetana, é a maior das organizações pró-independência de exilados tibetanos, com 87 filiais em 10 países listados no site da organização. O atual presidente do Congresso da Juventude Tibetana é Gonpo Dhundup.

A organização não afirma nenhuma afiliação religiosa ou partidária em particular.

Origem
O CJT foi fundado em 7 de outubro de 1970, em Dharamsala, Índia, com o discurso inaugural do 14º Dalai Lama. A organização foi fundada por jovens tibetanos da primeira geração que se formaram em escolas e faculdades contemporâneas. Os membros fundadores foram Tenzin Geyche Tethong (o primeiro presidente do Congresso), Lodi G. Gyari, Sonam Topgyal e Tenzin N. Tethong.

Organização
O CJT defende a independência do Tibete da China, incluindo as três províncias de U-Tsang, Do-toe e Do-med. O grupo organiza exposições culturais e festivais para promover a consciência global da cultura tibetana. Seus membros também desenvolvem atividades de assistência social, de acordo com a máxima "Serviço ao povo", com o objetivo de aliviar os problemas sociais, culturais e educacionais da comunidade exilada. As atividades do grupo incluem educação de adultos, educação em saúde e atividades de infraestrutura, desde a construção de instalações públicas, como banheiros, até o plantio de árvores.

Também serve como um grupo de pressão internacional, trabalhando para chamar a atenção internacional para o Tibete e critica o governo do Tibete no exílio. A organização publica um jornal trimestral, Rangzen, para seus membros e patrocinadores. Ele usa listas de email para divulgar notícias de vez em quando.

Filiação
A filiação ao CJT está aberta a qualquer tibetano que se subscreva as metas e objetivos da organização e concorde em cumprir suas regras, incluindo trabalhar dentro da estrutura da Constituição democrática do Tibete. Apesar do nome, a membresia não se limita aos jovens, embora a maioria dos membros e a liderança sejam jovens.

Atividades do CJT
O Congresso realizou protestos nas embaixadas chinesas e na Índia. O CJT observa vários eventos anuais, incluindo o aniversário de sua fundação, o Dia dos Direitos Humanos, os aniversários do que eles consideram eventos-chave na história política tibetana e uma série de feriados budistas e tradicionais do Tibete. Em 2008, os membros do grupo protestaram na passagem da tocha dos Jogos Olímpicos de 2008 pela Índia. Em janeiro de 2017, em Bodh Gaya, Índia, uma variedade de serviços sociais foram fornecidos a 250 voluntários do CJT na 34ª Iniciação de Kalachakra dada pelo 14º Dalai Lama e organizada pela Administração Central Tibetana.

Impacto
O noticiário da BBC descreveu o Congresso como "radical, mas influente". A agência de notícias estatal chinesa Xinhua relatou a opinião compartilhada por vários tibetologistas chineses de que o grupo era uma organização terrorista. O CJT em 2008 negou as acusações chinesas de que recorreria a ataques suicidas para alcançar a independência tibetana.

Ver também
 Base legal para autonomia dentro da China
 Movimento de independência tibetana
 Debate sobre a soberania tibetana

Movimento de independência do Tibete
Tibete
História do Tibete

Congresso da Juventude Tibetana


سُوق الجُمُعَة قرية تقع في معتمدية مكثر بولاية سليانة بالوسط الغربي التونسي، شمال غرب مدينة مكثر. ترقيمها البريدي هو 6140.

انظر أيضا

مواضيع ذات علاقة
 معتمدية مكثر.
 ولاية سليانة.

قرى ولاية سليانة

سوق الجمعة (مكثر)


Šumarstvo je znanost i umijeće gospodarenja šumskim bogatstvima. Ono je i značajna gospodarska grana u smislu pridobivanja materijala i energije, kao i angažiranja radne snage. Šumarstvu je cilj održavanje i poboljšavanje šumskih ekosustava, očuvanje biološke raznolikosti te gospodarskih, društvenih i ekoloških funkcija šume.

Fokus
Stablo - biljni organizam čija se vrsta, starost, vitalnost, rast, zdravlje i veličina razmatraju pojedinačno ili češće, kao dio cjeline;
Šuma - zemljište koje je suvislo obraslo šumskim drvećem i/ili njegovim grmolikim oblicima, grmljem i prizemnim rašćem na površini od 0,1 ha i većoj, gdje se trajno proizvode šumski proizvodi i ostvaruju općekorisne funkcije šume, a između biocenoze i staništa vladaju uravnoteženi odnosi.
Biom - ekološki definiran strukturom šuma, vrstama lista, razmakom stabala i klimom.

Grane šumarstva

Stablo

Vrste drveća
Popis vrsta drveća
Popis šumskih svojti

Građa stabla i drva
Krošnja
Deblo
Korijen
Kora
Kambij
Bjeljika
Srčika
Ksilem
Floem
God
List
Pup
Stabljika
Panj

Anatomija drva
Građa drva
Greške drva

Poznata stabla
 Gupčeva lipa
 Jela car
 Belina lipa
 Hrast galženjak

Vrste šuma

Po ekološkim faktorima

 Bjelogorična šuma
 Crnogorična šuma
 Mediteranske šume i makije
 Tajga
 Tropska kišna šuma
 Džungla
 Šuma mangrova

Po načinu gospodarenja
 Gospodarska šuma
 Zaštitna šuma
 Šuma posebne namjene: park-šuma, urbana šuma, šumski sjemenski objekt i dr.

Po postanku
 Prašuma
 Sekundarna šuma

Šumom se ne smatraju: šumski rasadnik, drvored, park, botanički vrt, arboretum.

Vrste šumskih sastojina
Šumska sastojina je dio šume koji se od ostalih dijelova šume razlikuje po vrsti drveća, načinu gospodarenja, uzgojnom obliku, starosti i stadiju razvoja.

Po načinu gospodarenja
 Regularna šuma (ili jednodobna)
 Preborna šuma
 Raznodobna šuma

Po uzgojnom obliku

 Visoki uzgojni oblik - sjemenjača
 Niski uzgojni oblik - panjača
 Degradirane šumske sastojine: šikara, šibljak, makija, garig
 Šumska kultura
 Šumska plantaža

Po stadiju razvitka
 Razvojni stadiji šume

Zanimanja u šumarstvu

 Šumarski inženjer, revirnik
 Šumarski tehničar: lugar, poslovođa
 Šumski radnik, drvosječa
 Šumarski inspektor
 Taksator

Poznati hrvatski šumarski stručnjaci

Josip Kozarac
Ante Premužić
Fran Kesterčanek
Mirko Vidaković
Slavko Matić
Dušan Klepac
Milan Anić
Igor Anić
Adolf Danhelovsky
Franjo Šporer
Bogoslav Kosović
Andrija Borošić
Branimir Prpić
Stjepan Šurić
Antun Levaković
Šime Meštrović
Alfons Kauders
Josip Ettinger
Aleksandar Ugrenović
Miroslav Harapin
Joso Vukelić
Žarko Miletić
Đuro Rauš
Franjo Knebl
Rudolf Sabadi
Ferdo Zikmundovsky
Ivo Dekanić
Ante Lovrić
Josip Balen
Nikola Komlenović
Zvonimir Špoljarić
Franjo Čordašić
Ivan Spaić
Ivan Herpka
Ivo Trinajstić
Vladimir Jambreković
Đuro Nenadić
Andrija Petračić
Zdenko Tomašegović

Uzgajanje šuma

Uzgajanje šuma je znanstvena i stručna disciplina koja se bavi osnivanjem, njegom i pomlađivanjem šumskih sastojina s ciljem optimalnoga i trajnoga ispunjenja gospodarskih i općekorisnih funkcija.

 Osnivanje šuma: Šumsko sjemenarstvo, Šumski rasadnik, Pošumljavanje
 Morfologija šuma
 Zagrebačka škola uzgajanja šuma
 Fitocenologija
 Pedologija (znanost o tlu) u šumarstvu
 Šumarska genetika
 Oplemenjivanje šumskog drveća
 Genofond
 Dendrologija
 Sukcesija vegetacije
 Provenijencije sjemena
 Šumski reprodukcijski materijal
 Predsjetvena priprema sjemena
 Sjetva sjemena
 Urod sjemena
 Prenamjena šuma

Uzgojni radovi
 Šumskouzgojni radovi
 Pomlađivanje šuma
 Prirodna obnova šuma
 Sjetva i sadnja
 Njega šuma
 Čišćenje koljika
 Proreda šuma
 Konverzija šuma
 Orezivanje grana
 Tullyjeve cijevi

Hortikultura
 Božićno drvce
 Kontejnerska proizvodnja sadnica
 Kultivar
 Reznica
 Fitohormon
 Cijepljenje biljaka
 Dunnemanove lijehe
 Krajobrazna arhitektura
 Spomenik parkovne arhitekture

Pridobivanje šuma

Pridobivanje šuma (eksploatacija šuma) dio je šumarstva koji se bavi uzimanjem i svrhovitom uporabom svih postojećih obnovljivih i neobnovljivih prirodnih proizvoda šume, koji se dijele na glavne ili primarne šumske proizvode (drvo) i sporedne ili sekundarne šumske proizvode (svi ostali šumski proizvodi).

Sječa
Šumsko radilište
Mehanizacija u šumarstvu: motorna pila (Stihl, Husqvarna), skider (Ecotrac, LKT, Timberjack), forvarder, harvester, iverač, traktorska ekipaža, grejder, vitlo, tirfor, cjepač drva, malčer, atomizer, šumarska prikolica, šumarska dizalica
Alati: sjekira, pila, sajla
Privlačenje drvnih sortimenata
Klasiranje drvnih sortimenata
Transport drva
Kamion za prijevoz drva
Šumska žičara
Šumska željeznica
Šumsko građevinarstvo
Šumska infrastruktura
Otvorenost šuma
Šumska cesta
Šumska vlaka
Šumsko stovarište
Iveranje
Smolarenje
Zaštita na radu u šumarstvu
Šumarska ekonomika
Prodaja drva
Pilana
Prerada drva
Obrada drveta
Tehnologija drva
Sušenje i parenje drva
Zaštita drva
Licitacija
Šumski doprinos

Proizvodi od drva
Drvo (materijal)
Trupac
Furnir
Tehnička oblovina
Ogrjevno drvo
Drvni sortiment
Energetsko drvo
Peleti
Briketi
Drvna sječka
Celuloza
Celulozni etanol
Biomasa
Papir
Ljepenka
Drveni ugljen
Pluto (materijal)
Namještaj
Šindra
Šperploča

Zaštita šuma

Zaštita šuma je zaštita šumskog bogatstva, njegovog produktivnog tijeka i njegovih produkata od raznih smetnji i gubitaka. Zadaća je zaštite šume ispitati sve štete u šumi, naći sredstva zaštite protiv šteta, naći sredstva suzbijanja svih opasnosti, koje prijete šumi i naći načine gospodarenja, da se zaštiti šuma.

Šumski požar
Entomologija
Fitopatologija
Bolesti šumskog drveća: hrastova pepelnica, holandska bolest brijesta, rak kore pitomog kestena
Šumski štetnici: gubar glavonja, zlatokraj, veliki mrazovac, mali mrazovac, kukavičji suznik, hrastova osa listarica, potkornjaci, borov četnjak gnjezdar, hrastova mrežasta stjenica, Chalara fraxinea, zeleni hrastov savijač
Gradacija štetnih kukaca
Čuvanje šuma
Šumski red
Zdravstveno stanje šuma
Štetnici šumskog sjemena
Šumski glodavci: šumski miš, žutogrli šumski miš, šumska voluharica, vodeni voluhar, sivi puh, europski dabar
Hantavirus
Biljke nametnice

Uređivanje šuma

Uređivanje šuma je skup operacija, koje treba obaviti za izradu uređajnog elaborata, tj. plana gospodarenja. Urediti šumu znači sastaviti za nju elaborat (gospodarsku osnovu) po kojem će se gospodariti.

Šumskogospodarsko područje
Osnova gospodarenja, šumski odjel, šumski odsjek, revir
Dendrometrija
Biometrika
Fotogrametrija
Dendrokronologija
Inventura šuma
Šumska kronika
Šumski fond
Drvna zaliha
Prsni promjer stabala
Temeljnica
Šumski prirast
Etat
Sklop sastojine
Obrast
Bonitet staništa
Ophodnja
Ekološko-gospodarski tip šuma (EGT)
Metoda izvrtaka
Huberova formula
Normala preborne sastojine
Prirasnoprihodne tablice

Instrumenti i alati za mjerenja u šumarstvu
Promjerka
Visinomjer
Padomjer
Daljinomjer
Presslerovo svrdlo
Zadirač ili rajzer
GPS
Bitterlichov relaskop
Kompas
GIS
Dron

Ekologija šuma

Održivo šumsko gospodarenje, potrajnost
Općekorisne funkcije šuma
Ekološka mreža
Ekološka certifikacija
Skladištenje ugljika
Bioraznolikost
Fenologija
Fenofaza
Krčenje šume
Certificiranje šuma
FSC
Natura 2000

Lovstvo

 Lovnogospodarska osnova
 Lov
 Lovac
 Divljač
 Lovna kinologija, lovački psi: jazavčar, njemački lovni terijer, posavski gonič, istarski kratkodlaki gonič, istarski oštrodlaki gonič, njemački kratkodlaki ptičar, njemački oštrodlaki ptičar, foksterijer, irski seter, engleski seter, vižla, epanjel breton, labradorski retriver, zlatni retriver
 Balistika, lovačko oružje, lovačka puška, sačmarica, karabin, patrona, samostrel, luk i strijela, lovački nož
 Sokolarenje
 Lovostaj
 Lovački trofej
 Lovačka kuća
 Lovni objekti: hranilište, pojilište, solište, čeka
 Uzgoj divljači
 Bolesti divljači
 Lovački vjesnik
 Sveti Hubert
 Lovački muzej u Zagrebu
 Lovačka etika
 Lovački rog
 Krivolov
 Termovizija
 Fotozamka
 Bioetika

Šumarske institucije

 Fakultet šumarstva i drvne tehnologije u Zagrebu
 Hrvatske šume: šumarija, popis šumarija
 Hrvatski šumarski institut
 Hrvatsko šumarsko društvo, Šumarski list, Šumarski dom u Zagrebu
 Hrvatska komora inženjera šumarstva i drvne tehnologije
 Akademija šumarskih znanosti
 Srednja šumarska škola u Karlovcu
 Šumarski muzej u Krasnu (otvoren 2005), Šumarski muzej u Bošnjacima (od 2007.) te Muzej šumarstva, lovstva i ribolova u Brodu na Kupi (od 2013),
 IUFRO

Povijest šumarstva

 Povijest šumarstva
 Povijest šumarstva u Hrvatskoj
 Povijest lovstva
 Imovna općina

Ostalo
 Svjetski dan šuma
 Lugarnica
 Privatne šume u Hrvatskoj
 Prosjeka
 Krpelj
 lymska borelioza
 krpeljni meningoencefalitis
 Šumarska politika
 Šumarsko zakonodavstvo
 Šumarska enciklopedija
 Europsko stablo godine
 Dani hrvatskog šumarstva
 Dani slavonske šume
 Fitoterapija
 Bioekonomija

Panorama

Izvori

Biološki popisi
Popis osnovnih tema

Popis osnovnih tema u šumarstvu


Leon Walras (1834-1910), Lozan Okulu'nun temsilcilerinden olan bir iktisatçıdır. Marjinalizmin birinci kuşağını temsil eder. Faydanın õlçülebileceğini savunan kardinalist görüşe sahiptir.

Fransız ekonomistler
1834 doğumlular
1910 yılında ölenler

Leon Walras


Dome Karukoski (Nicósia, Chipre, 29 de dezembro de 1976) é um premiado diretor de cinema, roteirista, ator e produtor de cinema finlandês de origem cipriota que se tornou internacionalmente conhecido por filmes como Heroes of the Arctic Circle e artista cinematográfico biografias como Tom da Finlândia e Tolkien.

Dome Karukoski, nascido no Chipre em 1976, é filho de uma mãe finlandesa, Ritva Karukoski, que trabalha como jornalista, e do ator americano George Dickerson. Quando Dome Karukoski tinha cinco anos, a família mudou-se do Chipre para a Finlândia. Karukoski cresceu multilíngue. Em 1999, ele foi selecionado como um dos três alunos da Universidade de Arte e Design de Helsinque para se especializar em direção.

Desde 2003, Dome Karukoski trabalhou na indústria cinematográfica em vários cargos, incluindo: como diretor de cinema, roteirista ou produtor: ocasionalmente também atua como ator. No início da carreira realizou curtas-metragens como Verenperintö e Käytösrangaistus, e desde 2005 também trabalha para o grande ecrã. Depois de sua estreia no cinema, The Girl and the Rapper, ele filmou outro drama com The Home of Dark Butterflies. Em 2010, Karukoski dirigiu a comédia romântica Heroes of the Arctic Circle. Outro drama cômico foi lançado em 2014, Coffee with Milk and Stress. Em 2017, ele ganhou o Prêmio FIPRESCI por seu filme Tom da Finlândia no Festival Internacional de Cinema de Gotemburgo.

Em 3 de maio de 2019, seu drama Tolkien com Nicholas Hoult e Lily Collins estreou nos cinemas da Finlândia.

Ver também

Cineastas da Finlândia

Dome Karukoski


İstanbul Üniversitesi Spor Birliği Kulübü, 1953 yılında İstanbul'da kurulmuş spor kulübüdür. Kulübün en etkin ve başarılı şubesi kadın basketbol takımıdır.

Tarihçe
İstanbul Üniversitesi Spor Birliği Kulübü 1953 yılında kurucu başkan Prof. Dr. Fahir Yeniçay tarafından kurulmuştur. Kulüp, günümüzde dernek statüsünde olmayan tek aktif kulüp olarak faaliyetlerine devam etmektedir. Kulübe bu ayrıcalığı dönemin Başbakanı Adnan Menderes tanımıştır. Kulüp, yıllar boyunca basketbol, hentbol, voleybol, futbol vb diğer branşlarda faaliyet göstermiş ve göstermeye devam etmektedir. Kulübün profesyonel liglerdeki en başarılı ve bilindik şubesi kadın basketbol takımıdır. Ayrıca kulübün profesyonel liglerde mücadele eden bir diğer takımı da erkek hentbol takımıdır.

Takımlar

Kadın Basketbol Takımı

Kulübün kurulduğu günden bu yana profesyonel liglerde en çok mücadele eden şubesi kadın basketbol takımıdır. Takım, 2021-2022 sezonundan bu yana mücadelesini KBBL'de sürdürmektedir. Maçlarını ise 2.100 kişilik Şehit Mustafa Özel Spor Kompleksi'nde oynamaktadır.

Takım inişli-çıkışlı performansıyla Kadınlar Basketbol Süper Ligi'nde uzun yıllar mücadele etmiş ve Türkiye'yi Avrupa kupalarında da sayısız kez temsil etme başarısı göstermiştir.

İstanbul Üniversitesi Kadın Basketbol Takımı, Kadınlar Basketbol Süper Ligi'ndeki tek şampiyonluğunu 1988-89 sezonunda kazanmıştır. Takımın Avrupa kupalarındaki en büyük başarıları ise 2013–14 ve 2014–15 EuroCup Kadınlar yarı finalleridir.

1959-1969 arasında üst üste 10 sezon İstanbul Kadınlar Basketbol Ligi şampiyonu olan İstanbul Üniversitesi Kadın Basketbol Takımı, 1961 ve 1962 yıllarında Türkiye Kadınlar Basketbol Şampiyonası'nda şampiyonluğa ulaşmıştır.

Sarı-yeşilli takım, Türkiye Genç Kızlar Basketbol Şampiyonası'nda 1990, 1992, 1993, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında olmak üzere, 10 kez birinciliğe ulaşarak bu kategoride en çok Türkiye şampiyonluğuna ulaşan kulüp olmuştur.

Ayrıca 2012-13 ile 2013-14 sezonları süresince Basketbolu Geliştirenler Derneği ile yapmış olduğu isim sponsorluğu anlaşması gereği ligdeki adı İstanbul Üniversitesi Basketbolu Geliştirenler Derneği Kadın Basketbol Takımı olmuştur.

Erkek Hentbol Takımı

İstanbul Üniversitesi Erkek Hentbol Takımı, 2021-22 sezonundan itibaren mücadelesini Türkiye Erkekler Hentbol 1. Ligi'nde sürdürmektedir. Maçlarını ise 2.000 kişilik İstanbul Üniversitesi Avcılar Prof. Dr. Turgay Atasü Spor Salonu 'nda oynamaktadır.

Kadın Voleybol Takımı

İstanbul Üniversitesi Kadın Voleybol Takımı, 2021-2022 sezonunda da profesyonel liglerde mücadele etmemektedir. Alt yapı oyuncuları ile mücadelesini sürdürmektedir.

Futsal Takımı

İstanbul Üniversitesi Futsal Takımı, 2008-2009 sezonunda kurulan Futsal Ligi'nde dönem dönem mücadele etmiş ve elde ettiği 5 şampiyonluk ile günümüzde ligin en çok şampiyon olan takım unvanına sahiptir.

Korumalı Futbol Takımı

İstanbul Üniversitesi Korumalı Futbol Takımı, Üniversiteler Federasyonu Korumalı Futbol Süper Ligi'nde mücadele etmektedir. Takım maçlarını İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Stadyum'unda oynamaktadır.

Erkek Masatenisi Takımı

İstanbul Üniversitesi (erkek masa tenisi takımı), 2022-2023 sezonu itibarıyla Türkiye Masatenisi 3. Ligi'nde mücadele etmektedir.

Tesisler
Ana Madde : Prof. Dr. Turgay Atasü Spor Salonu

İstanbul Üniversitesi Avcılar Yerleşkesi Prof. Dr. Turgay Atasü Spor Salonu, İstanbul'da bulunan 2.000 kişi kapasiteli spor salonudur. İstanbul Üniversitesi Spor Birliği Kulübü tarafından kullanılmaktadır. Salon, 4.500 m² parke oyun alanına sahip olup 2.000 tribün kapasitesiyle İstanbul Üniversitesi Spor Birliği Kulübü'nün çeşitli lig maçlarını oynadığı salonudur.

Dış bağlantılar
 İÜSK Resmi site

İstanbul Üniversitesi SBK
1953'te kurulan spor kulüpleri
İstanbul'daki spor kulüpleri

İstanbul Üniversitesi SBK


NGC 7799 je zvijezda u zviježđu Pegazu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7799
  Auke Slotegraaf: NGC 7799 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7799 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7750 - 7799

7799

NGC 7799


is a town located in Mie Prefecture, Japan.  , the town had an estimated population of 11,041 in 4247 households and a population density of 1800 persons per km2. The total area of the town was .

Geography
Asahi is located in northeastern Mie Prefecture. It is the smallest municipality in Mie Prefecture in terms of area.

Neighboring municipalities
Mie Prefecture
Yokkaichi
Kuwana
Kawagoe

Climate
Asahi has a Humid subtropical climate (Köppen Cfa) characterized by warm summers and cool winters with light to no snowfall.  The average annual temperature in Asahi is 14.9 °C. The average annual rainfall is 1656 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 26.6 °C, and lowest in January, at around 3.5 °C.

Demographics
Per Japanese census data, the population of Asahi has increased rapidly over the past 20 years.

History
Asahi has been inhabited since at least the Yayoi period, and was the location of one of the battles of the Jinshin War during the Asuka period. During the Meiji period, Asahi was one of the villages established within Asake District of Mie Prefecture with the establishment of the modern municipalities system on April 1, 1889. Asake District was abolished in 1896, and merged with Mie District. Asahi village was raised to town status on October 17, 1957.

Government
Asahi has a mayor-council form of government with a directly elected mayor and a unicameral city council of 11 members. Asahi, collectively with the other municipalities of Mie District, contributes two members to the Mie Prefectural Assembly. In terms of national politics, the town is part of Mie 3rd district of the lower house of the Diet of Japan.

Economy
The local economy is dominated by a large factory owned by Toshiba, which (together with subsidiaries companies) employs over half of the local workforce.

Education
Asahi has one public elementary school and one public middle school operated by the town government. The town does not have a high school.

Transportation

Railway
 JR Tōkai – Kansai Main Line
Asahi
 Kintetsu Railway  Kintetsu Railway – Nagoya Line

Highway
  Isewangan Expressway

Notable people
Akihiro Sato, professional soccer player

References

External links

Asahi official website

Towns in Mie Prefecture
Asahi, Mie

Asahi, Mie


Isadore "Dore" Schary (31 de agosto de 1905 – 7 de julio de 1980) fue un dramaturgo, guionista y productor cinematográfico de nacionalidad estadounidense, que llegó a ser jefe de producción de MGM y, finalmente, presidente del estudio.

Carrera
Nacido en Newark (Nueva Jersey), se graduó en la Central High School de dicha ciudad.

El primer éxito de Schary como escritor fue la obra Too Many Heroes, llevada a escena en el circuito de Broadway con un total de 16 representaciones en el otoño de 1937. Trabajó en Hollywood, California, y en 1938 ganó el Óscar al mejor argumento como coguionista de la película Forja de hombres.

Trabajaba con RKO Pictures cuando en 1948 fue nombrado jefe de producción de los estudios Metro-Goldwyn-Mayer. Schary y el jefe y fundador del estudio, Louis B. Mayer, divergían constantemente sobre la filosofía de la empresa: Mayer favorecía el entretenimiento sano y ostentoso, y Schary se inclinaba a lo que Mayer despectivamente calificaba como "películas con mensaje". Los días de gloria de MGM y de otros estudios estaban llegando a su fin como consecuencia del proceso judicial United States v. Paramount Pictures, Inc. (1948), una decisión de la Corte Suprema que cortó la conexión entre los estudios cinematográficos y las salas de proyección.

Además, el nuevo fenómeno de la televisión estaba empezando a afectar a la gran pantalla. MGM en Nueva York decidió que Schary debía intentar cambiar la tendencia. En 1951 Mayer dejó la presidencia, que pasó a manos de Schary, y que se mantuvo en el puesto hasta 1956. La estrella de la MGM Esther Williams afirmaba en su autobiografía de 1999 The Million Dollar Mermaid que Schary era duro, cruel, y tan imperioso como lo había sido Mayer, y creía apropiado que hubiera sido despedido en el Día de Acción de Gracias, ya que era un "turkey (pavo)".

Sin embargo, en el show This is Your Life, el presentador Ralph Edwards afirmaba que no había habido ningún programa al que acudieran tantas estrellas para honrar a un invitado. Tras su salida de MGM, Schary escribió la obra representada en Broadway Sunrise at Campobello, que ganó cinco Premios Tony. Él escribió y produjo la versión cinematográfica con el mismo nombre, rodada en 1960. Además, tuvo un pequeño papel sin créditos en el film, interpretando al Presidente de la Delegación de Connecticut.

En el episodio de I Love Lucy llamado "Don Juan is Shelved" Schary accedió a interpretarse a sí mismo, pero lo canceló con poca antelación. En cambio, Schary fue interpretado por el actor Phil Ober (quien estaba casado en ese momento con el miembro del elenco Vivian Vance).

Política
Aunque fue uno de los ejecutivos de los estudios cinematográficos que firmó en 1947 el documento Waldorf Statement, se convirtió en un opositor de la caza de brujas de comunistas dirigida por el Comité de Actividades Antiestadounidenses, y de la cual surgió la lista negra de Hollywood. Activista liberal, fue Presidente Nacional de la Liga Antidifamación de la B'nai B'rith, y Comisionado de Asuntos Culturales de la ciudad de Nueva York.

Vida personal
Schary fue el padre del novelista y autor de memorias Jill Robinson..

Dore Schary falleció en Nueva York en 1980, a los 74 años de edad. Fue enterrado en el Cementerio Hebreo de West Long Branch, Nueva Jersey.

En honor a su persona, la Liga Antidifamación fundó los Premios Dore Schary en 1982.

Premios y distinciones
Premios Óscar

Referencias

Enlaces externos

Breve biografía de Schary

Dramaturgos de Estados Unidos
Productores de cine de Estados Unidos
Guionistas de Estados Unidos
Nacidos en Newark (Nueva Jersey)

Dore Schary


Antonio Botteri ( - ), hrvatski fotograf, kroničar, kulturni djelatnik, dokumentarist, jedan od utemeljitelja Društva za uljepšavanje i unaprjeđenje Staroga Grada.

Od 1938. bio je član Gradske glazbe. Sudjelovao je 1954. godine u osnivanju Turističkog društva, kojem je bio bio dugogodišnjim tajnikom. Povremeno je radio i s bivšim Centrom za zaštitu kulturne baštine otoka Hvara. I sin Petar Botteri i unuk Toni također se bave fotografijom, te obiteljski fotoarhiv sadrži više desetaka tisuća fotografija, mahom povijesnih. Botteri je organizirao šest izložbi svojih dokumentarnih fotografija. O Botteriju su pisale tiskovine i o njemu su snimane televizijske emisije.

Djela
Napisao je pet knjiga sjećanja o zanimljivim ljudima svoga grada i o događanjima u gradu tijekom 20. stoljeća.
 Srinjo kola moje mladosti, 2000.
 Stari Grad nekada : sjećanja na ljude i događaje, 2003.
 Likovi i slike : listovi starogrojske kronike XX. stoljeća, 2005.
 Događaji i zanimljive osobe iz prošlosti Staroga Grada, 2007.

Nagrade i priznanja
 1999.: osobna nagrada Grada Staroga Grada za izniman doprinos sveukupnom bilježenju i očuvanju povijesne baštine

Izvori

Životopisi, Stari Grad
Hrvatski fotografi
Hrvatski kroničari

Antonio Botteri


La 3-isopropilmalato deshidratasa () es una enzima de la familia de la aconitasa que cataliza la segunda reacción de la biosíntesis del aminoácido esencial leucina:

 (2S)-2-isopropilmaleato + H2O  (2S)-2-isopropilmalato

También cataliza la reacción:

 (2R,3S)-3-isopropilmalato <=> (2S)-2-isopropilmaleato + H2O

Se presenta como heterodímero de una subunidad LeuC y una subunidad LeuD. Como cofactor utiliza un clúster de 4Fe-4S por subunidad.

Enlaces externos

 Ficha de la base de datos ExPASy.

 Biosíntesis de la leucina.

3-isopropilmalato deshidratasa


Grand Falls-Windsor is a town located in the central region of the island of Newfoundland in the province of Newfoundland and Labrador, Canada, with a population of 13,853 at the 2021 census. The town is the largest in the central region, the sixth largest in the province, and is home to the annual Exploits Valley Salmon Festival. Grand Falls-Windsor was incorporated in 1991, when the two former towns of Grand Falls and Windsor amalgamated.

Grand Falls-Windsor is one of two major population centres in Central Newfoundland. The town is known as "Qapskuk" in the Mi'kmaq language.

History
In 1768, Lieutenant John Cartwright, while following the Exploits River through the Exploits Valley, named the waterfall he found "Grand Falls". The land remained undeveloped until 1905, except for the Newfoundland Railway, which ran about  north of Grand Falls. The railway offered development potential.

In 1905, the town of Grand Falls was established as a company town using Garden City principles expounded by Ebenezer Howard. Worried about the impending war in Europe, Alfred Harmsworth (Baron Northcliffe) began looking for an alternative source of newsprint for his family's newspaper and publishing business. During their search for a suitable location to build and operate a pulp and paper mill, Harold Harmsworth and Mayson Beeton, son of Isabella Beeton, the author of Mrs Beeton's Book of Household Management, discovered Grand Falls. The site had great potential due to access to lumber, the possibility of hydroelectricity and a deep-water port available in nearby Botwood. On January 7, 1905, the Harmsworths and Robert Gillespie Reid, owner of the Newfoundland Railway, formed the Anglo-Newfoundland Development Company, and the mill was constructed and opened on October 9, 1909. The first roll of salable newsprint was produced on December 22, 1909. Workers came from throughout the colony and the world to help develop the new area. At that time, only employees of the mill and workers from private businesses were permitted to live in Grand Falls. Other people settled north of the railway in a shack town known as Grand Falls Station, which became Windsor, named for the Canadian Royal Family.

The Anglo Newfoundland Development Company, owners of the town, catered to the social and athletic needs of the people living there. The Grand Falls Athletic Club was formed in 1907. Sports such as hockey, boxing, golf, soccer and baseball were played in the area. Increasing interest in music and the arts reflected in the creation of several clubs, including The Andophians, The Exploits Amateur Theatre Company, the Northcliffe Drama Club (1951) and Another Newfoundland Drama Company Inc. (A.N.D. Company Inc.) (1998). Several musical groups were formed. From 1905 to 1906, the religious needs of the residents were filled by visiting clergy. However, because of the increasing population of Grand Falls, several churches were built.

Due to its continued growth, Grand Falls Station became a vibrant town. Main Street, in what is now the former town of Windsor, featured lines of small business that catered to the needs of the residents and the town was officially incorporated on November 1, 1938. During the incorporation, Grand Falls Station changed its name to Windsor in honour of the British Royal Family, the House of Windsor.

In 1961, Price Brothers and Company Limited acquired a large amount of Anglo Newfoundland Development Company stock. An election for the first municipal government was soon held, which eventually led to the incorporation of the town of Grand Falls. In 1988, the town took the title of the World Forestry Capital briefly. Finally, in 1991, the towns of Grand Falls and Windsor voted to amalgamate, becoming the current town of Grand Falls-Windsor. The Abitibi Bowater pulp and paper mill closed in 2009.

In 1998, the Texas Vampires scandal occurred in the town, leading to the inception of the Newfoundland Health Research Ethics Authority.

Today, the 2nd Battalion of the Royal Newfoundland Regiment, part of the 5th Canadian Division is stationed in the town.

Geography
The town is located centrally on the island of Newfoundland. It is approximately an hour west of Gander, two and a half hours west of Clarenville and about four hours west of St. John's. On the other hand, the town is slightly over two hours east of Deer Lake, two hours and forty-five minutes east of Corner Brook and close to five hours east of Port Aux Basques, when traveling on the Newfoundland and Labrador Route 1, part of the Trans-Canada Highway.

The town itself consists of the former towns of Grand Falls and Windsor. The Newfoundland and Labrador Route 1 runs through the middle of town, with exits for Main Street, Station Road, Cromer Avenue, Union Street, Grenfell Heights and New Bay Road. Main thoroughfares in the town include Lincoln Road, Cromer Avenue, Main Street, High Street, and Scott Avenue, though this list is not exhaustive.

Climate
Grand Falls-Windsor has a humid continental climate (Koppen: Dfb), its classification being similar to the remainder of Newfoundland. Due to its farther inland position than most localities the influence of the Atlantic Ocean and its moderation is less prevalent, rendering its summers the warmest on the island. Winter lows are also more extreme than in St. John's and Corner Brook, although swings are very moderate when compared to areas on similar latitudes in continental Canada.

Economy
On December 4, 2008, Abitibi Bowater released a statement concerning imminent closure of the pulp and paper mill in Grand Falls-Windsor, representing a cutback of 205 000 tons of paper. The mill produced its last roll of newsprint on February 12, 2009. The closure was effected due to exchange rate volatility, energy, and fiber pricing, as well as structural challenges in the North American newsprint industry. At the time of closure, the paper mill was the second largest employer of the town. From 2016 to 2017, the mill was demolished.

Like most other communities in Newfoundland and Labrador, Grand Falls-Windsor has suffered from out-migration. However, the town endures as the service centre for all of Central Newfoundland. Despite the mill closure, businesses continue to grow in the community. Central Health is the largest employer in the town.

Services

Education
The town is part of the Newfoundland and Labrador English School District and is served by Woodland Primary (kindergarten to grade 3), Sprucewood Academy (Grade 4 to Grade 6), Forest Park Primary (kindergarten to Grade 3), Exploits Valley Intermediate (Grade 7 to Grade 9) and Exploits Valley High (Grade 10 to Grade 12).

Post-secondary training is available at the College of the North Atlantic, a community college formed in 1977.

Private colleges include Keyin College and Corona College.

Health
Healthcare services in the town are administered by Newfoundland and Labrador Health Services.

Transportation
The nearest airport is the Exploits Valley (Botwood) Airport located north of Bishop's Falls which is used for hospital medical airlift transports and some private small aircraft. The nearest international airport is Gander International Airport, approximately  east of Grand Falls-Windsor. There is a public heliport on Scott Avenue, Grand Falls-Windsor Heliport operated by the town.

Media and communications
Communication services are provided by AT&T Canada, Primus Canada and Aliant, formerly NewTel Communications. The companies provide mobile phones, high speed Internet and digital television, including CJON-TV (NTV), the only privately owned television station in Newfoundland and Labrador, and other services.

The local newspaper, the Advertiser, was published twice weekly from 1936 until 2017, and has been replaced by The Central Voice. It had a readership of more than 10,000 per edition and had won numerous awards, both regionally and nationally. The paper was first published by brothers Mike and Walter Blackmore, with Mike's wife, the former Laura Cantwell, serving as the first editor.

Private radio stations in the town include CHEV-FM (94.5), CKXG-FM (102.3), CKCM (620), a VOCM affiliate, both owned by Stingray Radio and CKMY-FM (95.9) owned by Geoff Stirling. The other private radio station is VOAR-8-FM (98.3), which is part of the Seventh-day Adventist Church. The Canadian Broadcasting Corporation has CBT-FM (93.3), CBC Radio One and CBN-FM-1 (90.7), CBC Music.

CBNAT is the call sign for the local CBC rebroadcaster of CBNT from St. John's. Rogers TV which provides a community channel that includes a local talk show focused on community events called Exploits Central.

Sports
The town has two hockey teams, the senior team, Grand Falls-Windsor Cataracts and the Grand Falls-Windsor Blades. The Cataracts won the 2017 Allan Cup, symbolic of Senior Hockey supremacy in Canada.

Demographics

In the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, Grand Falls-Windsor had a population of  living in  of its  total private dwellings, a change of  from its 2016 population of . With a land area of , it had a population density of  in 2021.

As of 2006, there are 6,420 (47.35%) male residents and 7,140 (52.66%) female residents with the median age of male residents at 42.4 and the median age of female residents at 42.8. The median age of the town's population is getting older, from 36.2 at the 1996 census to 40.2 in the 2001 census and to 42.6 in 2006, compared to the province as a whole at 41.7.

Of the population in 2006, 790 (5.83%) people were in a common-law relationship, 3,160 (23.31%) were single, 650 (4.79%) divorced, 830 (6.12%) were widowed, 315 (2.32%) separated and the rest, 6,455 (47.54) were married. Visible minority groups in the town are Aboriginal people (225 or 1.66%) followed by Chinese Canadians (70 or 0.52%), Arab Canadians (35 or 0.26%), Indo-Canadians (South Asian Canadian) (30 or 0.22%) and Filipino Canadians (15 or 0.11%).

In 2001, the majority of residents – 8,405 (63.01%) of them – were Protestant, 4,420 (33.13%) were Catholic, 10 (0.07%) were Christian Orthodox, 35 (0.26%) were Christian, 10 (0.07%) were Hindu and 285 (2.14%) residents had no religious affiliation.

The 2006 unemployment rate in the town was 17.0% slightly down from 17.7% in 2001 and below the provincial average of 18.6%. In 2000, the average annual earnings of part-time working residents was $26,671, compared to the provincial average of $24,165. The average earnings of full-time workers was $38,665, again slightly above the provincial average of $37,910.

Sights

Mary March Provincial Museum in Grand Falls, 24 Catherine St., shows exhibits about the Beothuk people, geology, regional industry and natural history. It is named for Demasduit's European given name. A locomotive of the Newfoundland Railway which was closed down in 1988 can be seen in front of the museum. The Salmonid Interpretation Centre at the Grand Falls is noteworthy as well Also every year in summer the Salmon Festival is held; it has had performances by Aerosmith, Kiss, and The Eagles.

Harmsworth Hall

Harmsworth Hall was constructed by the Anglo-Newfoundland Development Company in 1929. This was one of the most important companies in Newfoundland in the early part of the 20th century. It was largely responsible for the development of Grand Falls as a town with the creation of a pulp-and-paper mill. The company named the hall after one of the original owners of the mill, and for decades it served the community as a theatre, playhouse and meeting hall.

The Town of Grand Falls was incorporated in 1963, and the company gave the building to the new municipality as a town hall. Since then, the city council has renovated the interior to include offices and council chambers. The hall still operates as the offices for the Town of Grand Falls-Windsor.

The hall has a wood frame with a brick exterior and stands two storeys tall. It has roof trim moulding, copper flashing and large arched windows that overlook High Street, the main street in Grand Falls. It has concrete lintels over the doors and windows, and the centre portion of the hall features a peaked roof.

Harmsworth Hall became a Registered Heritage Structure in 1998. It is one of very few heritage structures in central Newfoundland.

Notable people
 Demasduit, one of the last Beothuk people
 Don Howse, National Hockey League player
 George Ivany, President of the University of Saskatchewan from 1989 to 1999
 Gordon Pinsent, television, theatre and film actor
 Dave Pichette, retired professional National Hockey League hockey defenseman who played with the Quebec Nordiques, St. Louis Blues, New Jersey Devils, and New York Rangers
 Terry Ryan, ice hockey centre
 Jagmeet Singh, leader of the federal New Democratic Party (spent part of his childhood in Grand Falls-Windsor)
 Tony White, retired professional National Hockey League hockey player who played with the Washington Capitals, and Minnesota North Stars

See also
 Gander–Grand Falls
 Grand Falls-Windsor Cataracts
 Demasduit
 Labrador (electoral district) (formerly known as Grand Falls–White Bay–Labrador and Grand Falls–White Bay)
 Terra Nova Tel
 Texas Vampires

References

External links

Town of Grand Falls-Windsor

New towns started in the 1900s
Towns in Newfoundland and Labrador

Grand Falls-Windsor


Denise Imoudu (* 14. Dezember 1995 in Schwedt/Oder) ist eine deutsche Volleyballspielerin.

Karriere
Imoudu begann ihre Karriere beim TSV Blau-Weiß Schwedt. Von dort wechselte sie zum Nachwuchsteam VC Olympia Berlin. Im Jahr 2011 nahm sie mit der deutschen Junioren-Nationalmannschaft an der Europameisterschaft der Altersklasse U18 in Ankara teil. Ab der Saison 2011/12 spielte sie mit dem VC Olympia in der Bundesliga, bevor sie im Sommer 2013 zum Meister und Pokalsieger Schweriner SC wechselte. In dieser Zeit hatte sie auch ihre ersten Einsätze in der deutschen Nationalmannschaft. 2015 wechselte Imoudu zusammen mit ihrer Teamkollegin Jana-Franziska Poll zum Ligakonkurrenten VT Aurubis Hamburg. Nachdem Imoudu in Schwerin über weite Strecken Ergänzungsspielerin mit wenig Spielanteilen war, entwickelte sie sich in Hamburg zur Leistungsträgerin. Zweimal gewann sie in der Saison 2015/16 die goldene MVP-Medaille, fünfmal die silberne. Nachdem der Verein am Ende der Saison Insolvenz anmeldete, wechselte Imoudu zum SC Potsdam. Mit den Potsdamerinnen erreichte sie in der Saison 2016/17 als Tabellenvierter das Playoff-Viertelfinale, das gegen den 1. VC Wiesbaden verloren ging. Ein Jahr später stand Imoudu mit dem Verein erneut im Playoff-Viertelfinale und unterlag dem Dresdner SC. Danach wurde sie zum Ligakonkurrenten Ladies in Black Aachen verpflichtet. Mit der Nationalmannschaft spielte sie 2018 in der Nations League und bei der Weltmeisterschaft in Japan. Mit Aachen erreichte sie im DVV-Pokal 2018/19 und in den Bundesliga-Playoffs jeweils das Halbfinale. Außerdem spielte sie im Challenge Cup. Anschließend kehrte sie für eine Saison zurück zum SC Potsdam. 2020 kehrte Imoudu zurück zum SSC Palmberg Schwerin, mit dem sie 2021 den DVV-Pokal gewann. 2022 beendete sie ihre Karriere.

Privates
Imoudus Vater Marcus stammt aus Lagos in Nigeria und studierte in der DDR.

Weblinks

 Porträt beim DVV

 FIVB-Spielerprofil (englisch)

Einzelnachweise

Volleyballnationalspieler (Deutschland)
Volleyballspieler (VC Olympia Berlin)
Volleyballspieler (Schweriner SC)
Volleyballspieler (TV Fischbek)
Volleyballspieler (SC Potsdam)
Volleyballspieler (Ladies in Black Aachen)
Deutscher
Geboren 1995
Frau

Denise Imoudu


Cemre, İlkbahar başlangıcında yedişer gün arayla; önce havada sonra su ve toprakta oluştuğu sanılan sıcaklık artışı. Arapça olan sözcük kor durumunda ateş anlamına gelir. Mina Vadisi'nde Arafat'tan gelecek taşlarla oluşan yığınlara da "cemre" adı verilir.

Türk ve Altay halk kültüründe ve mitolojisinde İmre (İmere veya Emire) adı verilen cinin neden olduğuna inanılır. İlkbaharda görünüp titrek ışıklar saçarak göğe yükselir. Sonra buzların üzerine düşerek onları eritir. Oradan da yere girer. Bundan sonra ısınmış topraktan buhar yükselir. Emire baharın gelişini temsil eder. Bulgarlarda Zemire olarak yer alır. Anadolu Türkçesindeki Arapçadan gelme Cemre sözcüğünün aslında bu adın benzetme yoluyla değişmiş hâli olduğu söylenebilir. İlk cemre 20 Şubat'ta havaya ve yedişer gün arayla da toprağa ve suya düşer. Zemre ise Kumuk Türkçesinde nem, buhar gibi anlamlara gelir. Tasavvuftaki kor ve ateş kavramlarının mecazi anlamları vardır. Temizlenmeyi ve yeniden doğuşu temsil eden ateş aşk kavramının yakıcılığıyla da yakından ilgilidir.

Türkiye ve Azerbaycan Türklerinin yaratılışla ilgili eski inançlarından kaynaklanan ve Nevruz Bayramından önce, yılın son çarşamba gününde yapılan "boz ayın dört çarşambası" uygulamasını ifade eden "Cemle" sözcüğü de "Cemre" ile aynı kelimedir. Buradaki "Cemle" de köken olarak "İmir, İmere, Emire" sözcükleriyle bağlantılıdır. Celal Beydili'ne göre; bazı sözlüklerde gösterildiği gibi, Arap dilinden geldiğini söylemek doğru değildir.

Ayrıca bakınız
 Cemreviye

Kaynakça

Meteoroloji
Türk mitolojisi

Cemre


يقصد بالعلاقات الليبية الجزائريةالعلاقات بين ليبيا والجزائر. وتربط البلدين الشقيقين علاقات وديّة رغم بعض التوترات التي حصلت بين المجلس الوطني الانتقالي في ليبيا والحكومة الجزائرية حول اتهام الأخيرة بدعم نظام معمر القذافي وفتح الحدود أمامه لتهريب الأسلحة والمرتزقة ابان الحرب الاهلية الليبية (ثورة 17 فبراير). إضافة لمشاكل تتعلق بترسيم نقاط الحدود بين البلدين.

العلاقات السياسية

ترسيم الحدود
في سنة 1967، اخترقت دوريات جزائرية الحدود الليبية عند قرية امباس، وهو ما اعتبرته ليبيا مساسا بحدودها وسيادتها على المنطقة، غير أن السلطات الجزائرية استندت في عملها هذا إلى ما تضمنته «اتفاقية 1957 المعقودة بين ليبيا والإدارة الفرنسية للجزائر»، والتي تم فيها تخطيط الحدود التي وافقت عليها الجمعية الوطنية الفرنسية، وتم تسجيلها في الأمم المتحدة لكن الطرف الليبي برر إبرامه لهذه الاتفاقية بكونه عمل على فتحها حتى لا تثير أي مشكل أثناء «حرب التحرير في الجزائر» وبإيعاز من الحكومة الجزائرية، وما دامت لم تعرض على البرلمان الليبي ولم يصادق عليها فإنها لم تستكمل شكلها القانوني.

في خلال السبعينات طالب العقيد القذافي الجزائر باستعادة الأراضي المتنازع عليها، الواقعة على طول الشريط الحدودي الممتد بين حوض غدامس والحدود مع دولة النيجر، باعتبارها أراضي كانت تابعة إلى المملكة الليبية.
و هذا ما أخر الحديث عن أي نقاش حول ترسيم الحدود لغاية محاولة قام بها الرئيس اليامين زروال مع العقيد القذافي، بين سنوات 1995 و1997، لحثه على الاعتراف بوضع الحدود بين البلدين.
وفي عشية 26 من أكتوبر سنة 1997، يوم الإعلان عن تنظيم الانتخابات التشريعية في الجزائر، قام العقيد القذافي بالإعلان، في خطاب بثته وسائل الإعلام الليبية، "أنه لا يعترف بالحدود الموروثة عن الاستعمار مع أية دولة عربية"

العلاقات بين الحكومتين
في 4 يناير 2011 ألغت السلطات الليبية ضريبة الدخول إلى أراضيها التي كانت مفروضة على الجزائريين منذ سنتين والمقدرة بـ150 يورو لكل مسافر يريد الدخول إلى ليبيا و100 يورو عن المركبة الألية.

الثورة الليبية 2011
أثناء الثورة الليبية في 2011، اتهم المجلس الوطني الانتقالي الجزائر بتقديم دعم للقذافي عن طريق السماح بإداخل الإمدادات العسكرية والمرتزقة الأجانب عبر الأراضي الجزائرية.

في أغسطس 2011، دخل 10 أفراد من عائلة القذافي الأراضي الجزائرية بالإضافة إلى 21 فردا من مرافقيهم، وهم زوجة معمر القذافي صفية فركاش وأنجاله عائشة، هانيبال ومحمد إضافة إلى ثمانية من أحفاد القذافي.

وبعد سقوط نظام القذافي في أوائل نوفمبر 2011، قام مصطفى عبد الجليل رئيس المجلس الانتقالي بزيارة الجزائر ولقاء الرئيس الجزائري بوتفليقة حيث تناول اللقاء قضية انتشار السلاح على الحدود، وبقية فلول القذافي الذين دخلوا الجزائر، دون التطرق إلى تسليم أفراد عائلة القذافي.

انظر أيضا
 العلاقات الخارجية للجزائر

مراجع

ليبيا
جزائر

العلاقات الجزائرية الليبية


මතුරගේ දොන් කුසල් ජනිත් පෙරේරා  (ඉංග්‍රීසි: Mathurage Don Kusal Janith Perera) ශ්‍රී ලංකා ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ සිටින ආරම්භක වමත් පිතිකරුවෙකු හා කඩුලු රකින්නෙකු වේ. මොහු විසින් එල්ල කරන බොහෝ පිතිපහරවල් ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ප්‍රවේගකාරී පිතිකරු සනත් ජයසූරියගේ  පන්දුවට පහරදීමේ ආකාරයට සමාන බැවින් බොහෝ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා විචාරකයන් විසින් මොහුව සනත් ජයසූරියගේ නැවත ඉපදීම ලෙස විග්‍රහ කරනු ලබයි. කුසල්, කොට්ටාව ධර්මපාල විද්‍යාලයෙන් මූලික අධ්‍යාපනය මෙන්ම අවුරුදු 13න් පහල ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව සඳහා පිවිසි අතර පසුව කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයට ඇතුලත් වන ලදී. 2008 යොවුන් ලෝක කුසලාන ක්‍රිකට් තරඟාවලියට සහභාගිවූ ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙකු වූ කුසල්, ඉන්පසු කොල්ට්ස් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා සමාජය වෙනුවන් පළමුපෙළ ක්‍රිකට් තරඟ සදහා යොමුවන ලදී. ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමේ 2013 ඕස්ට්‍රේලියානු සංචාරයේදී පළමුවරට එක්දින ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් තරඟයක් සඳහා සහභාගී වීමට මොහුට ලැබුණි.

අන්තර්ජාතික ක්‍රීඩා ජීවිතය
2012/13 ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමේ ඕස්ට්‍රේලියා සංචාරයේදී ආබාධයකට ලක්වූ කුමාර් සංගක්කාර වෙනුවට එවකට වයස 22ක් වූ කුසල් හට කඩුලු රකින්නෙකු ලෙස කැදවීමක් ලැබුණු අතර එම සංචාරයේ දෙවන එක්දින තරගයේදී ඔහුට මංගල එක්දින ජාත්‍යන්තර තරගවරම් ලැබුණි. එම තරගයේදී කඩුල්ල පිටුපස සිට උඩපන්දු 4 ක් රැකගනිමින් ද පන්දුවට පහරදෙමින් නොදැවී ලකුණු 14 ලබාගන්නා ලදී. ඔහුගේ ප්‍රවේගකාරී පිතිකරණ විලාශය නිසාවෙන් කෙටි කලක් තුල එක්දින හා 20-20 ජාතික කණ්ඩායමේ ආරම්භක පිතිකරු ලෙස ක්‍රීඩා කිරීමට අවස්ථාව ලැබුණි.

එක්දින ජාත්‍යන්තර තරඟ - ශතක ලැයිස්තුව

එක්දින ජාත්‍යන්තර තරඟ - තරඟයේ වීරයා සම්මාන

විස්සයි-20 ජාත්‍යන්තර තරඟ - අර්ධ-ශතක ලැයිස්තුව

විස්සයි-20 ජාත්‍යන්තර තරඟ - තරඟයේ වීරයා සම්මාන

පළමුපෙළ ක්‍රීඩා ජීවිතය
වර්ෂ 2008 දී ඔහුගේ ප්‍රථම පළමුපෙළ තරඟය ක්‍රීඩා කිරීමට අවස්ථාවක් ලැබුණි. ඒ 2007/08 අන්තර් පළාත් 20-20 ක්‍රිකට් තරඟාවලියේ ආරාධිත පාසල් කණ්ඩායමේ උපනායකයා වශයෙනි. ඉන්පසුව කොළඹ කෝල්ට්ස් ක්‍රිකට් සමාජය වෙනුවෙන් ප්‍රථම වතාවට 2009/10 පළමුපෙළ සීමිත ඕවර තරඟයකට සහභාගී වූ අතර එහිදී ද්‍රවිඩ එක්සත් ක්‍රීඩා සමාජයට එරෙහිව මැදපෙළ පිතිකරුවෙකු ලෙස ලකුණු 39ක් ලබාගනිමින් තරඟයේ ජයග්‍රහණයට උදවු කරන ලදී. එම තරඟවාරයේදී කොල්ට්ස් ක්‍රීඩා සමාජය වෙනුවෙන් තරඟ 6කදී එක් අර්ධ-ශතකයක් සමඟින් ලකුණු 151ක් ලබාගන්නා ලදී.

එම තරඟ වාරයේදිම කෝල්ට්ස් ක්‍රිඩා සමාජය වෙනුවෙන් කුසල් තම ප්‍රථම පළමුපෙල ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව ආරම්භ කරනු ලැබූ අතර සිය ප්‍රථම තරඟයේදීම අර්ධ-ශතකයකින් තම ඉනිම හැඩකර ගැනීමට සමත්විය.
ඉන්පසු 2010-11 පළමුපෙල තරඟ වාරයේදී තම ප්‍රථම පළමුපෙල ශතකය, බ්ලූම්ෆීල්ඩ් ක්‍රීඩා සමාජයට එරෙහිව ලබාගන්නා ලදී. 2012-13 තරඟවාරය කුසල් හට අමතක නොවන තරඟාවලියක් කරගනිමින් බී.ආර්.සී. කණ්ඩායමට එරෙහිව ලකුණු 203ක්  ලබා ගනිමින් ද සැරසන්ස් කණ්ඩායමට එරෙහිව පන්දු 275කින් ලකුණු 336ක් ලබාගනිමින් ඔහුගේ ප්‍රථම ද්විත්ව හා ත්‍රිත්ව ශතක ලබාගන්නා ලදී.

පෞද්ගලික ජීවිතය
කුසල් ජනිත් පෙරේරා, වර්ෂ 1990 අගෝස්තු 17 දින ව්‍යාපාරිකයෙකු වූ කිත්සිරි පෙරේරා හා පී. වී. ස්වර්ණලතා දෙපලට දාව කලුබෝවිලදී උපත ලැබිය. පවුලේ දෙවන දරුවා වූ කුසල්ට, සංජිව සහ උදාරා නම්වූ වැඩිමහල් සහෝදරයෙක් හා බාල සහෝදරියක් සිටි.

මූලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකා ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම
ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෝ

කුසල් පෙරේරා


Parapolystichum, rod papratnica iz porodice rebračevki (Dryopteridaceae), kojemu pripada 30  priznatih, uglavnom pantropskih vrsta.

Vrste

 Parapolystichum acuminatum (Houlston) Labiak, Sundue & R. C. Moran
 Parapolystichum acutum (Kuntze) Labiak, Sundue & R. C. Moran
 Parapolystichum barterianum (Hook.) Rouhan
 Parapolystichum boivinii (Baker) Rouhan
 Parapolystichum calanthum (Endl.) J. J. S. Gardner & Nagalingum
 Parapolystichum confine (C. Chr.) Labiak, Sundue & R. C. Moran
 Parapolystichum coriaceosquamatum (Rakotondr.) Rouhan
 Parapolystichum currorii (Mett. ex Kuhn) Rouhan
 Parapolystichum effusum (Sw.) Ching
 Parapolystichum excultum (Mett.) Labiak, Sundue & R. C. Moran
 Parapolystichum fideleae (Rakotondr.) Rouhan
 Parapolystichum glabellum (A. Cunn.) Labiak, Sundue & R. C. Moran
 Parapolystichum grayi (D. L. Jones) J. J. S. Gardner & Nagalingum
 Parapolystichum hornei (Baker) Rouhan
 Parapolystichum kermadecense (Perrie & Brownsey) Perrie & L. D. Sheph.
 Parapolystichum manongarivense (Rakotondr.) Rouhan
 Parapolystichum microsorum (Endl.) Labiak, Sundue & R. C. Moran
 Parapolystichum munitum (Mett.) Labiak, Sundue & R. C. Moran
 Parapolystichum nigritianum (Baker) Rouhan
 Parapolystichum novoguineense (Holttum) Sundue & Testo
 Parapolystichum pacificum (Tindale) J. J. S. Gardner & Nagalingum
 Parapolystichum perrierianum (C. Chr.) Rouhan
 Parapolystichum pseudoperrierianum (Tardieu) Rouhan
 Parapolystichum rufescens (Blume) Labiak, Sundue & R. C. Moran
 Parapolystichum smithianum (Tindale) Labiak, Sundue & R. C. Moran
 Parapolystichum subsimile (Hook.) Rouhan
 Parapolystichum tinarooense (Tindale) Labiak, Sundue & R. C. Moran
 Parapolystichum villosissimum C. Sánchez & Labiak
 Parapolystichum vogelii (Hook.) Rouhan
 Parapolystichum windsorense (D. L. Jones & B. Gray) Labiak, Sundue & R. C. Moran

Izvori

Elaphoglossoideae

Parapolystichum


Kliring, ülkeler arasındaki iki yanlı ticaret anlaşmalarının temelde malla ödemeyi öngören bir türü. Kliringde anlaşmalı ülkeler arasında ithalat ve ihracat işlemleri döviz kullanılmadan mahsup ve takas yoluyla ve kliring kurumları aracılığıyla gerçekleştirilir. Kliring kurumları merkez bankası ya da kliring ofisidir.

Kliring anlaşması imzalayan ülkelerde ithalatçılar ithal ettikleri malların bedelini kendi ülkelerinde ulusal paralarıyla öderler. Bu paralar anlaşmalı ülkeye ihracatta bulunmuş kişilere alacaklarının ödenmesinde kullanılır. Böylece dövizle ödeme yapma zorunluluğu ortadan kalkar. Kliring uygulaması daha çok mallarını serbest dövizle satamayan ülkelerin başvurduğu bir yoldur ve çoğu durumda bir ülkenin dış ticaretini gittikçe bağımlı kıldığı için tercih edilmez. Bunun en iyi örneği II. Dünya Savaşı öncesi ve sırasındaki Türk-Alman dış ticaretidir.

Kliring anlaşmaları genellikle kısa dönemler (genelde bir yıl) için yapılır. Dönem sonunda iki ülke arasındaki ihracat ve ithalat birbirine eşitlenmediği takdirde yani taraflardan birinin alacaklı veya borçlu olması durumunda hesapların altın veya konvertibl dövizlerle denkleştirilmesi gerekmektedir.

Uluslararası ticaret
Uluslararası hukuk

Kliring


إن الدَرَابِزِين ج دَرَابَزُونات (من التركية ) وهي سور منخفض من أعمدة محدودَبة ومصطفّة (تسمى تفاريج مفردها تِفْراج أو برامق مفردها بُرْمُق) يعلوها متكَأ ٌ لمنع سقوط الأشخاص أو الأشياء من سقف أو من شرفة أو من أي مكان مشابة لة ارتفاع مختلف.  تُزين الدرابزون وبرامقها في فنّ العُمران وتنقش وتبنى حواجزًا في الشرفات والمباني العتيقة.عُرفت عن الآشوريين أولى الدرابزونات ثم الإغريق في النظام الأيوني وازدهرت في عصر النهضة. أماً حديثاً فتبرز في أروِقة المسارح وفي الشماعد، كما يطلق اسم الدرابزون على ΄الألواح΄ الماسونيّة.

الأسماء
من أسمائه: الدَرَابَزُون والدَرْبَزِين والتسوينة والحاجز والدَّريئة.

الصور

انظر أيضاً
 درج
 ممسك الدرابزين
 بيت درج

المراجع

بنية تحتية للمشاة
تاريخ العمارة
عناصر معمارية
ملحقات الحدائق

درابزين