1. kolovoza
Hrvatska neće pregovarati s ratnim zločincima i neće pregovarati ni o čemu drugom osim o reintegraciji okupiranih područja u svoj ustavno-državni poredak, komentira uspjehe hrvatskih snaga na oraškom i glamočkom području i Splitsku deklaraciju Večernji list.
Veleposlanik SAD u Hrvatskoj Peter Galbraith izjavio, nakon razgovora s predsjednikom Tuđmanom na Brijunima, da su napadi hrvatskih Srba na bihaćko područje potpuno bespravni te da, u duhu Splitske deklaracije, međunarodna zajednica podupire legitimnost hrvatsko-bošnjačkog saveza.
Glasnogovornik UNPROFOR-a Aleksandar Ivanko izjavio u Sarajevu da se u zapadnoj Bosni sada uz Mladića nalaze još tri generala bosanskih Srba - Milovanović, Tolimir i Gvero - koji imaju zadaću učvrstiti poljuljane pozicije Karadžićeve vojske.

2. kolovoza
Martić i njegovi istomišljenici žrtvuju vas svjesno, Knin je danas tempirana bomba u koju se slilo 35.000 ljudi, dok je po popisu iz 1991. godine u njemu živjelo 11.700 stanovnika, stoji u otvorenom pismu povjerenika hrvatske Vlade za Knin Petra Pašića građanima srpske nacionalnosti u Kninu.
Nakon 16 mjeseci stanke, srpski pobunjenici ponovno ispalili 20-ak granata na Gospić.

3. kolovoza
U Ženevi počeli pregovori predstavnika hrvatske vlasti i pobunjenih hrvatskih Srba iz Knina. Hrvatska su stajališta da Srbi odmah prihvate mirnu reintegraciju u hrvatski ustavno-pravni poredak.
Ako pobunjeni Srbi i ovaj put odbiju pristati na mirnu reintegraciju okupiranih područja Republike Hrvatske i nastave s nasiljem protiv Hrvatske i BiH, Hrvatska će biti primorana da poduzme najoštrije mjere kako bi se zaustavili napadi na zaštićenu zonu UN-a na području Bihaća te na sjeverna i južna okupirana područja Hrvatske, izjavio predsjednik Tuđman primajući u Predsjedničkim dvorima njemačkog veleposlanika Horsta Wiesela na njegov zahtjev.
Ništa nije ostvareno od obećanja što ih je kninsko vodstvo dalo Yasushiju Akashiju, izjavio u Zagrebu dr. Mate Granić u razgovoru s britanskim veleposlanikom Gavinom Hewitom, kojeg je primio na njegov zahtjev.
Na dosad oslobođenom području Hrvatske obnovit će se 16.164 kuće pete i šeste kategorije oštećenja, a do kraja godine očekuje se dovršetak 5.500 objekata na oslobođenim područjima, izjavio na konferenciji za novinare u Zagrebu ministar obnove i razvitka dr. Jure Radić.
Snage Fikreta Abdića opstruiraju konvoj UNHCR-a za izgladnjeli Bihać, postavljajući neprihvatljive uvjete za njegov prolazak, izjavila u Zagrebu glasnogovornica UNHCR-a Alemka Lisinski.
Nove rezolucije i odluke međunarodne zajednice i NATO-a braniteljima Bihaća ne znače mnogo.
Zapovjednik glavnog stožera HVO regije Bihaća Ivan Prša, dozapovjednik Danijel Obajdin i zapovjednik 5. korpusa Armije BiH Atif Dudaković jedinu istinsku pomoć vide u Hrvatskoj vojsci.
Predsjednik Clinton razmotrio sa svojim savjetnicima stanje u zapadnom dijelu BiH, izjavio u Washingtonu glasnogovornik Bijele kuće Mike McCurry. Naglašeno kako SAD pozdravljaju suradnju bosanskih Muslimana i Hrvata kao posljedicu dogovora o Federaciji i konfederaciji s Hrvatskom.

4. kolovoza
Jutros točno u 5 sati započela vojno-redarstvena akcija hrvatskih oružanih snaga pod nazivom Oluja 95 na okupirana područja Republike Hrvatske.
Srpske pobunjeničke crte probijene na 30 taktičkih smjerova u pojasevima odgovornosti zbornih područja HV Bjelovara, Zagreba, Karlovca, Gospića i Splita. Hrvatsko zrakoplovstvo uništilo radiorelejno čvorište Ćelavac, te zapovjedno mjesto četničkog korpusa i jedne brigade, javljaju izvori Hrvatske vojske.
Pozivam sve pripadnike srpskih paravojnih postrojbi, koji su svojevoljno ili prisilno mobilizirani u paravojne srpske postrojbe, da predaju oružje hrvatskim vlastima, uz jamstvo da će im biti udijeljena amnestija prema važećim hrvatskim zakonima, stoji u poruci predsjednika Republike Hrvatske dr. Franje Tuđmana hrvatskim građanima srpske nacionalnosti u povodu početka akcije Hrvatske vojske i policije Oluja. Ova Predsjednikova poruka neprestano se ponavlja svakih pola sata na svim hrvatskim radio i TV postajama. Također, pozvao je sve građane srpske nacionalnosti da ostanu u svojim kućama i bez bojazni dočekaju hrvatsku vlast.
Hrvatska je vojska na vrijeme izvijestila sve pripadnike UNCRO-a o redarstveno-vojnoj akciji, kojoj je cilj uspostaviti ustavno-pravni poredak na okupiranim područjima.
U podmuklom napadu na Dubrovnik i njegovo šire područje srbočetničkih postrojbi dalekometnim topovima iz istočne Hercegovine ubijeni hrvatski civili Frano Goić (24), Danijela Spajić (25), i Orsat Domaćin (19), dok je troje ljudi teže ozlijeđeno.
Pedesetak ranjenih i jedna poginula osoba i velike materijalne štete posljedice su osmosatnog, vjeruje se posljednjeg, četničkog topničko-raketnog napada na Sisak, izjavio sisačko-moslavački župan Đuro Brodarac.
Diplomatski pregovori u Ženevi nisu uspjeli odložiti vojni sukob, jer srpski secesionisti nisu pristali da se mirno reintegriraju u Hrvatsku, hrvatske su vlasti krenule vojnim putom, pišu francuski mediji.
Pada ideja velike Srbije. Samo do ožujka ove godine bosanski su Srbi u ratu izgubili 16.342 čovjeka, a potom su velike gubitke imali u posavskom koridoru, oko Sarajeva i posebice na livanjsko-grahovsko-glamočkom bojištu, izjavio u intervjuu za Večernji list predsjednik Federacije BiH i predsjednik Predsjedničkog vijeća HR Herceg-Bosne Krešimir Zubak.

5. kolovoza
Hrvatska vojska oslobodila Knin, Gračac, Lovinac, Ljubovo, Žitnić, Rakovicu i Primišlje i otvorila put prema Slunju. Oslobađanjem Dubice HV izbila na granicu s BiH. Preko Grabovca HV se spojila s Petim korpusom Armije BiH. Hrvatske snage dosad oslobodile više od 720 četvornih kilometara.
Najstrašniji dio Vaše izjave je Vaš pokušaj da povučete određene paralele između barbarskih napada pobunjenih Srba na glavni grad Hrvatske i legitimne akcije redovitih hrvatskih snaga s ciljem reintegracije okupiranih dijelova suverenog teritorija Hrvatske, stoji u pismu dr. Mate Granića upućenom mirovnom posredniku UN-a Carlu Bildtu u povodu njegove izjave, u kojoj cinično osuđuje hrvatsku oslobodilačku akciju.
Razumijem hrvatske akcije. Čekali su četiri godine da UN reintegrira njihova područja, a ovi su podbacili, kao i u Bosni, izjavio vođa senatske većine u američkom Kongresu republikanac Bob Dole.

6. kolovoza
Hrvatske oružane snage oslobodile Plaški, Novi Lički Osik i Vrhovine. Hrvatske vojne i redarstvene snage oslobodile i Slunj, Plitvice i Petrinju, čime se operacija Oluja bliži kraju, izjavio novinarima u Zagrebu načelnik Političke uprave Ministarstva obrane general-bojnik Ivan Tolj.
Oko 10.000 izbjeglica koji su s područja Slunja krenuli prema područjima BiH pod nadzorom bosanskih Srba došlo u Topusko, izjavila glasnogovornica UNHCR-a u Zagrebu Alemka Lisinski.
Zalihe hrane su posve iscrpljene, nove ne stižu. Nema struje, vode plina, prijete epidemije. Od srpskih granata je dosad poginulo 11.000 osoba i ako se grad do zime ne deblokira prijeti katastrofa, izjavili, opisujući stanje u Sarajevu, na konferenciji za novinare u Rijeci hrvatski veleposlanik u BiH dr. Zdravko Sančević i zamjenik sarajevskog gradonačelnika dr. Anto Zelić.

7. kolovoza
Operacija Oluja privodi se kraju, a svi korpusi neprijateljske vojske potpuno su razbijeni. Pregovori o predaji dvaju korpusa srpske vojske, koje je u Glini trebao voditi general-pukovnik Petar Stipetić, nisu održani, jer su srpski zapovjednici javili da imaju poteškoće s dolaskom u Glinu.
Hrvatska protuzračna obrana srušila dva neprijateljska zrakoplova tipa orao, koji su poletjeli s uzletišta u Mahovljanima kod Banjaluke i raketirali Mačkovac i Savski Bok. Poginula dva civila, a jedanaest ih je ranjeno. Raketirana i INA-Petrokemija u Kutini,a prouzročena samo velika materijalna šteta.
Prema procjenama Vladina Ureda za prognanike, Oluja je otvorila put za 101.249 ljudi do njihovih kuća. Kada se vrate, stječu pravo povratnika, što znači da još 3, 6, ili 12 mjeseci (ovisno o stupnju razrušenosti mjesta) imaju pravo na humanitarnu i novčanu pomoć.
Ministar vanjskih poslova BiH Muhamed Šaćirbej poslao pismo Boutrosu Ghaliju, u kojem izražava zabrinutost vlade BiH zbog velikog broja srpskih izbjeglica koji iz Hrvatske stižu u BiH i zatražio od UN-a da im pomogne da se vrate u Hrvatsku.
Ruski diplomat Aleksije Gorelik izjavio u Moskvi da Rusija zahtijeva od Vijeća sigurnosti osudu hrvatske akcije protiv pobunjenih Srba, te da je predstavnik Rusije u UN već dobio naputke u tom smislu.
Predsjednik humanitarne organizacije Liječnici svijeta dr. Bernard Granjon izjavio u Parizu kako su dvije generacije vojno sposobnih muškaraca nestale nakon nedavnog srpskog osvajanja muslimanskih enklava Žepe i Srebrenice.
Pokolj u Matićima: u znak osvete za svježi poraz u operaciji Oluji i raniji neuspjeh operacije Plamen, snage VRS granatirale selo Matiće kod Orašja pri čemu su ubili osmero hrvatske djece.Braniteljski portal:  IVAN PEPIĆ: Na današnji dan 7.8.1995. u selu Matići kod Orašja od minobacačke granate poginulo je osmero hrvatske djece/mladića koji su bili na pogrebu člana obitelji. Braniteljski portal. 7. kolovoza 1995. Pristupljeno 10. kolovoza 2020.

10. kolovoza
Razlozi za ovu operaciju bili su neuspjeh četverogodišnjih pregovora, neprovođenje mandata UNPROFOR-a i ugroženost Bihaća... S velikim interesom očekujemo dolazak Anthonyja Lakea i Petera Tarnoffa i nove američke prijedloge, rekao dr. Mate Granić novinarima u Zagrebu, objašnjavajući razloge vojno-redarstvene akcije i stajališta Hrvatske.
Prema priopćenju Okružnog državnog odvjetništva u Bjelovaru, pred Županijskim sudom u Bjelovaru 31. srpnja 1995. podignuta optužnica protiv 35 osoba s područja bivše općine Daruvara zbog krivičnih djela protiv čovječnosti i međunarodnog prava - ratnih zločina protiv civilnog stanovništva.
Knin je sačuvan jer je Hrvatska vojska gađala isključivo vojne ciljeve, izjavio general pukovnik Ivan Čermak, zapovjednik Zbornog mjesta Knin, u intervjuu Večernjem listu.
Banjalučki biskup Franjo Komarica izvijestio svjetske humanitarne organizacije o naglo pogoršanom stanju Hrvata u ovom kraju, te da se broj protjeranih obitelji popeo na vise od tisuću.

11. kolovoza
Vijeće sigurnosti UN prihvatilo novu Rezoluciju br. 1.009 o stanju u Hrvatskoj, kojom se zahtijeva poštovanje načela ljudskih i humanitarnih prava izbjeglih nakon vojno-policijske akcije na okupiranim područjima Hrvatske, te zaštita pripadnika UN.
Hrvatska očekuje podršku Vijeća Europe u obliku konkretnih projekata i mjera za uspostavu povjerenja, radi poštovanja ljudskih i manjinskih prava, pomirbe j obnove na oslobođenim područjima, te mirne reintegracije preostalih okupiranih područja, stoji u pismu dr. Mate Granića čelnicima europskih saveza.

12. kolovoza
Između osam i deset tisuća Hrvata istjerano je iz svojih domova na području Banjaluke, skupljeni su na stadionu i čekaju da budu protjerani u Hrvatsku, izjavio u Zagrebu prof. dr. Adalbert Rebić, ministar u hrvatskoj Vladi zadužen za prognane i izbjegle osobe.
U svojoj kući u banjalučkom prigradskom naselju Šaragovcu ubijena Anica Mijatović - treća hrvatska žrtva za posljednjih 10 dana.
HRVATSKA vojska nije pogodila nijedan zdravstveni objekt, dok su Srbi kao j 1991. nastavili sustavno rušiti bolnice... U bolnici u Kninu Yasushi Akashi čestitao mi je na odnosu naših liječnika prema zatečenom osoblju, bolesnicima i ranjenicima, izjavio u intervjuu Večernjem listu dr. Andrija Hebrang, hrvatski ministar zdravstva.
Međunarodni Crveni križ tvrdi da nedostaje najmanje 6.000 ljudi iz Srebrenice, dok američki izvori upozoravaju na nestanak čak 12.000 ljudi. U masovnoj grobnici kraj sela Kasabe moglo bi se nalaziti 2.700 ubijenih žrtava. Izvješće UN-a sadrži svjedočanstva četvorice preživjelih, piše londonski The Guardian.

13. kolovoza
Nakon četiri godine Vučurevićevi Srbi iz istočne Hercegovine ponovno granatirali šire dubrovačko područje od Konavala do Slanog. U dubrovačku bolnicu dovezeno 16 ranjenih osoba, a nanesene i velike materijalne štete.
U oslobođenim Otavicama, rodnom mjestu velikog hrvatskog kipara svjetskog glasa Ivana Meštrovića, četnici provalili u dvije od tridesetak grobnih kripti Meštrovićeva mauzoleja. Mauzolej su teško oštetili, a procjenjuje se da je ukradeno šest kiparevih radova, od kojih je neke SR Jugoslavija izložila u Parizu.
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman jučer telefonski razgovarao s potpredsjednikom SAD Alom Goreom o aktualnim političkim pitanjima nakon akcije Oluja, priopćeno iz Predsjednikova ureda.

14. kolovoza
Novi američki plan za Bosnu je sad odlučno podržao samo službeni Bonn. Predviđa se susret na vrhu (5 + 3), što znači sastanak šefova država ili vlada članica kontaktne skupine s predsjednicima Hrvatske, Srbije i BiH. Glavna tema bila bi novi mirovni plan i podjela 51:49 u korist hrvatsko-bošnjačke federacije.
U Banjoj Luci potpisan Dogovor o nesmetanom odlasku civilnog stanovništva s područja Republike Srpske. U ime Srpske potpisnik je potpredsjednik RS Nikola Koljević, a u ime Međunarodnog komiteta crvenog križa (MKCK), odnosno njegovog predsjednika Cornelia Samaruge, njegova zastupnica Lucie Stenthal. Predstavlja protjerivanje Hrvata sa šireg banjolučkog područja.(): 15. kolovoza 1995. Banja Luka – pogrom Hrvata s vjekovnih ognjišta od strane velikosrba  Priznajem.hr. 15. kolovoza 2019. Pristupljeno 8. rujna 2020.

15. kolovoza
Treba znati da četnici napadaju suverenu, međunarodno priznatu državu, da tuku samo civilne ciljeve, zračnu luku, te da je zbog toga tisuće ljudi u skloništima. Naša je obrana legitimna, a ona uključuje i napad, izjavio u Dubrovniku načelnik Glavnog stožera Hrvatske vojske general zbora Zvonimir Červenko.
Nakon četiri godine, u 7,10 krenuo iz Splita prvi vlak prema Kninu. Tri vagona kompozicije ispunilo 300 prognanika iz Ružića, Drniša, Potkonja i Knina.
U dva dana čamcima preko Save u Davor prevezeno 2.000 Hrvata prognanih s banjalučkog područja.
Kozirev nije uspio na pregovorima u Moskvi uvjeriti američkog pregovarača Anthonya Lakea da se Beogradu skinu sankcije. Međutim, ruski je parlament 12. kolovoza, jednoglasno i po kratkom postupku, prihvatio zakone o jednostranom izlasku Rusije iz režima međunarodnih sankcija protiv Beograda i o uvođenju ekonomskih sankcija Hrvatskoj.

16. kolovoza
Primajući u Predsjedničkim dvorima izaslanstvo EU, koje je predvodio Javier Solana, dr. Tuđman izjavio da će Hrvatska podržavati mirnu reintegraciju hrvatskih područja u istočnoj Slavoniji i Baranji, ali Srbija mora prestati s okupacijom tog područja.
U predsjedničkim dvorima dr. Tuđman primio pomoćnika tajnika SAD za europske poslove veleposlanika Richarda Holbrookea, a razgovaralo se o novoj američkoj mirovnoj inicijativi.
Od oslobođenja Knina do danas Hrvatskoj se vojsci predalo 120 srpskih terorista, koji su se skrivali po okolnim šumama, izjavio u Kninu zapovjednik kninskog zbornog mjesta general pukovnik Ivan Čermak.

18. kolovoza
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman po drugi put u ovom tjednu razgovarao u Zagrebu s pomoćnikom američkog državnog tajnika Richardom Holbrookeom, a glavna tema razgovora bila nova američka mirovna inicijativa. U međuvremenu Holbrooke je u Beogradu razgovarao i sa srbijanskim predsjednikom Slobodanom Miloševićem.
Drvar pod kontrolom hrvatskih oružanih snaga, a Trebinje u okruženju.Elitne postrojbe srpske vojske u okolici Drvara, kod Derala, potpuno potučene i rastjerane, a srpski civili napustili oba grada.
Hans van den Broek i Javier Solana prekjučer za dlaku izbjegli smrt od srpskih metaka kod Sarajeva, javljeno u nizozemskim medijima. U pratnji UN konvoja vozilo dvojice europskih izaslanika izrešetano mecima sa srpskih položaja.
Britanska se vlada teško miri s novim odnosom snaga na Balkanu, objašnjenje je diplomata zašto je Oluja u Britaniji popraćena neviđenim bijesom na Hrvatsku.

19. kolovoza
Mirovni prijedlog SAD polazi od toga da su istočna Slavonija i Baranja sastavni dio Hrvatske i da nema nikakvog govora o tome da se nekakvim referendumom dopusti bilo kome da se izjašnjava kome to područje pripada. Jedino smo izrazili spremnost da se to područje uključi u ustavno-pravni sustav Hrvatske na miran način, izjavio predsjednik Tuđman na novinskoj konferenciji u Zagrebu.

20. kolovoza
Oko 30.000 Abdićevih poklonika potražilo spas u selima Miholjsko i Kuplensko, na cesti Velika Kladuša - Karlovac.Znamo za sporazum Hrvatske i BiH vezan za naš povratak, cijenimo nastojanja jednih i drugih na oprost i garanciju mirnog života, aline vjerujemo 5. korpusu, kažu izbjeglice.
Predsjednik Predsjedništva BiH Alija Izetbegović optužio u Sarajevu bosanske Srbe za genocid i rekao da ne može biti mira dok se oni vojno ne poraze i potpuno izoliraju, te iznio 12 točaka neslaganja s američkim mirovnim planom.
Tijela trojice poginulih visokih američkih dužnosnika - zamjenika pomoćnika državnog tajnika Roberta Frasurea, zamjenika američkog ministra za Europu i NATO Josepha Kruzela, te pomoćnika u američkom Vijeću za nacionalnu sigurnost Nelsona Drewa - koji su poginuli jučer kada je francuski transporter UN-a sletio s igmanske ceste u minsko polje, prevezena u splitsku zrakoplovnu luku, gdje su ispraćena za SAD.
Britanski helikopter s četiri člana posade srušio se u Jadran blizu Ploča.

21. kolovoza
Sto osamnaest tisuća prognanih Hrvata,uključujući i one iz zapadne Slavonije, mogu odmah krenuti svojim kućama, izjavio na konferenciji za novinare u Zagrebu predstojnik Vladina Ureda za prognanike i izbjeglice dr. Adalbert Rebić. Prema njegovim procjenama, iz Hrvatske je preko Siska, Lipovljana, Lipovca u samoorganiziranim kolonama prema Srbiji otišlo 110.000 Srba.
Predsjednik Tuđman primio u Predsjedničkim dvorima posebnog izaslanika ruskog predsjednika Jeljcina Aleksandra Zotova.
Zagrebački nadbiskup kardinal Franjo Kuharić uputio moskovskom patrijarhu Aleksiju pismo, odgovarajući na njegovo pismo od 9. kolovoza, u kojem je ruski patrijarh izrazio zabrinutost za sudbinu srpskih civila. Kuharić mu piše da su Srbi otišli unatoč svim jamstvima, na nalog svojih vlasti, a također i na poziv Srpske pravoslavne crkve.

22. kolovoza
Redoviti željeznički promet na pruzi Zagreb-Oštarije-Knin-Split uspostavit će se od ponedjeljka, 28. kolovoza.
Štete nastale bombardiranjem Dubrovnika procijenjene na više od 350 milijuna dolara.
Oluja je postala višestruko neugodna za jedan broj svjetskih političkih moćnika, razotkrila je licemjerje Zapada na Balkanu, pokvarila račune Parizu, Londonu i Moskvi, zbog toga je medijska kampanja protiv Hrvatske pokušaj da se politički moralno oslabi Zagreb.

23. kolovoza
Hrvatske su vlasti u Kninu dostavile zapovjednicima UNCRO-a popis osoba osumnjičenih za ratne zločine i genocid nad civilnim stanovništvom a još se nalaze u bazi UNCRO-a, izjavio novinarima general Ivan Čermak, zapovjednik Zbornog mjesta Knin. Na popisu se nalazi 61 osoba.
U odnosu prema veličini akcije Oluja nije bilo mnogo žrtava, pogotovo ne medu civilima, izjavio u Beču, gdje se nalazi u službenom posjetu, dr. Mate Granić. Hrvatska osuđuje svako nedolično vladanje i pljačku, ali, moramo se prisjetiti da je 210.000 hrvatskih kuća tijekom srpske agresije 1990. i 1991. bilo na tom području srušeno, spaljeno, ili oštećeno.

24. kolovoza
Istražni sudac Županijskog suda u Splitu donio rješenje o provedbi istrage protiv dvadesetak pripadnika paravojnih postrojbi za koje postoji utemeljena sumnja da su od 1991. do 1995. u naseljenim mjestima općina Vrlika i Sinj kao pripadnici paravojnih četničkih postrojba pljačkanjem, paljenjem, rušenjem i ubijanjem i na ostale načine fizički zlostavljali nesrbe.
Još 706 izbjeglica iz sjeverozapadne Bosne prihvaćeno u Davoru.
Prema procjenama Visokog povjereništva UN-a za izbjeglice (UNHCR), u Hrvatsku s banjalučkog područja protjerano u proteklih sedam dana više od 11.500 Hrvata.
Predsjednik SAD Bill Cinton odredio novi pregovarački tim za prostor bivše Jugoslavije, kojeg će i dalje voditi pomoćnik državnog tajnika Richard Holbrooke, a poginule američke diplomate će zamijeniti Robert Owen, predstavnik SAD u kontaktnoj skupini, brigadni general Donald Kerrick, obavještajni stručnjak i pomoćnik pri Vijeću za nacionalnu sigurnost, James Pardew, voditelj radne skupine za Balkan u Pentagonu i Christopher Hill, voditelj Ureda za jugoistočnu Europu State Departmenta.

25. kolovoza
Glavni tajnik UN-a Boutros Ghali predložio Vijeću sigurnosti UN-a U New Yorku smanjenje snaga UNCRO-a u Hrvatskoj na ispod 2.500 do sredine studenoga. Oni bi trebali ostati u istočnoj Slavoniji.
Hrvatska je potpuno otvorena svim međunarodnim udrugama za ljudska prava i svim humanitarnim društvima, kojih je u Hrvatskoj registrirano gotovo 300, više no igdje u Europi, rekao dr. Mate Granić, koji se nalazi u posjetu Austriji, u razgovoru s austrijskim kancelarom dr. Franzom Vranitzkim.

26. kolovoza
Uoči odlaska u Split, predsjednik Tuđman primio u Predsjedničkim dvorima senatore SAD Roberta Kerreya i Johna Warnera, rekavši im da je Hrvatska za mirnu reintegraciju okupiranih područja istočne Slavonije i Baranje, te da je političko rješenje krize u skandinavizaciji regije. Međutim, Beograd mora odustati od okupacije.
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman, prvim vlakom - Vlakom slobode - koji je nakon četiri godine ponovno povezao južnu sa središnjom Hrvatskom preko Karlovca, Gospića i Knina, doputovao u Split.

27. kolovoza
U Sinju održano jubilarno 280. natjecanje Sinjske alke.
Uspostavljena redovna željeznička veza Zagreb - Split, Marjan Express vozi svakog dana.
U Kninu boravila američka delegacija predvođena direktorom u senatskom Komitetu za europska pitanja dr. Michaelom Hatzelom, koji je izjavio novinarima da su vidjeli što su Srbi za vrijeme okupacije učinili od hrvatskih kuća i sakralnih spomenika te da su pravoslavne crkve netaknute.
Pripadnici nizozemskog Dutchbata javno priznali da su njihovi plavci odgovorni za pokolj u Srebrenici, jer su civile prepustili klanju Mladićevih hordi.

28. kolovoza
U zločinačkom srpskom artiljerijskom napadu s Trebevića na središte Sarajeva ubijeno 33, a ranjeno 57 civila. Jedan projektil pogodio prostor ispred tržnice Markale, samo tridesetak metara od mjesta gdje su isti zločinci 6. veljače 1994. granatom ubili 69, a ranili 200 civila.
Pregovori na Debelom brijegu o korištenju vode s izvorišta Plata za potrebe Herceg Novog nisu održani, jer predstavnici Crne Gore i predstavnici Srba iz istočne Hercegovine u dogovoreno vrijeme nisu se pojavili. Umjesto pregovora srpski vođa iz Trebinja, Vučurević odlučio pojačati topnički napad na šire dubrovačko područje.
Pad srpske krajine izazvao sukob u Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Na biskupskoj konferenciji militantna frakcija pod vodstvom crnogorskog metropolita Amfilohija zatražila od Crkve da se založi za protjerivanje svih Hrvata iz Srbije. No, treba ih protjerati iz kuća uz pjesmu i glazbu, u skladu s poslovičnom srpskom gostoljubivošću, dodao je Amfilohije, piše bečki Der Standard.

29. kolovoza
Predsjednik Predsjedništva BiH Aiija Izetbegović, koji se nalazi na čelu delegacije BiH u Parizu, zatražio od UN-a i NATO-a da se kazne bosanski Srbi, zbog napada na Sarajevo.
Na oslobođenom području pronađeno dosad više grobnica u kojima su zakopani Hrvati ubijeni 1991. godine i one će biti istražene u prisutnosti međunarodnih promatrača, izvijestio novinare u Zagrebu potpredsjednik Vlade dr. Ivica Kostović.
S banjalučkog područja u Hrvatsku pobjeglo 978 novih izbjeglica, čime se njihov broj popeo na 15.152 osobe, iz Vojvodine prebjeglo 565 Hrvata.
Glasnogovornik zaštitnih snaga UN Philip Arnold potvrdio je na konferenciji za novinare u Zagrebu da je posljednji pokolj u Sarajevu, kada je ubijeno gotovo 40 civila, nesumnjivo djelo Srba.
Parlament bosanskih Srba prihvatio, bez ikakvih uvjeta, američku inicijativu za političko rješenje krize u bivšoj Jugoslaviji, što je rezultat posjeta i razgovora Karadžića, Krajišnika i Mladića Beogradu.

30. kolovoza
Zrakoplovi NATO-a, ukupno njih 60, uz podršku topništva Snaga za brzu intervenciju, izveli tri uništavajuća napada na položaje bosanskih Srba na području Tuzle, Goražda i Mostara kao odgovor na srpsko ubijanje civila u Sarajevu. Akciju NATO-a podržao cijeli svijet osim Rusije.
Glavni ravnatelj UN za prosvjetu, znanost i kulturu Federico Mayor odgovorio na pismo hrvatske veleposlanice pri UNESCO-u Vesne Girardi-Jurkić od 5. kolovoza, u povodu topničkih napada na Dubrovnik, potvrdivši da je Dubrovnik zaštićen Konvencijom o zaštiti kulturnih dobara (Den Haag 1954.), te se napad na njega smatra ratnim zločinom.

31. kolovoza
Hrvatski predsjednik dr. Tuđman primio u Predsjedničkim dvorima američkog državnog tajnika Richarda Holbrookea, nakon njegova posjeta Beogradu, te dao svoju potporu američkoj mirovnoj inicijativi.
Zapovjednik južnog krila NATO-a američki admiral Leighton Smith izjavio na konferenciji za više od 600 novinara u Napulju, da su od srijede, 30. kolovoza, ujutro, kad je počela akcija nazvana Odlučna sila, zrakoplovi NATO-a izveli više od 300 polijetanja na 23 cilja u BiH i zaključio da akcija neće završiti dok ne nestane prijetnja za Sarajevo i druge zaštićene zone.
Na kraju prvog dana zračnih i topničkih napada na bosanske Srbe službeni Washington izražava zadovoljstvo postignutim efektima, a glasnogovornik State Departmenta Nicholas Burns ističe da je to kraj sna o velikoj Srbiji.
Britanska reagiranja na operaciju u BiH izražavaju više neraspoloženja nego optimizma, a komentator Timesa tvrdi da intervencija koju je ishodila bosanska vlada neće uspostaviti pravdu na Balkanu i da će krajnji rezultat biti suprotan od željenog.
Ministar unutrašnjih poslova RH Ivan Jarnjak posjetio Knin, Lapac, Srb, Gračac i relejni centar Ćelavac, te bio nazočan početku velike akcije čišćenja Dinare od zaostalih četničkih terorista.</U
Hrvatska Vlada donijela uredbu, prema kojoj će napuštene stanove i kuće preuzeti na upravljanje država, te ih dati na korištenje Hrvatima izbjeglima iz Vojvodine i BiH i prognanicima čije su kuće uništene.
Vojna djelovanja NATO-a j UN-a u BiH izazvala negativne reakcije u Beogradu, gdje je zabilježeno više napada na osoblje UN-a i njihove automobila, a razbijena su i stakla na Uredu UN-a.

Izvori

1995/8

Kronologija Domovinskog rata: kolovoz 1995.


Die Sri-lankische Badmintonmeisterschaft 2011 fand Mitte Oktober 2011 in Colombo statt. Es war die 59. Austragung der nationalen Titelkämpfe im Badminton in Sri Lanka.

Austragungsort
 Royal College Sports Complex, Colombo

Finalergebnisse

Weblinks

2011
Badminton 2011
Badmintonwettbewerb in Colombo


27th Division or 27th Infantry Division may refer to:

Infantry divisions
 27th Division (United Kingdom)
 27th Infantry Division (United States)
27th Division (German Empire)
 27th Infantry Division (Wehrmacht), Germany
 27th SS Volunteer Division Langemarck, Germany
 27th Division (Imperial Japanese Army)
27th Mohammad Rasulullah Division, Iran
 27th Infantry Division Sila, Italy
 27th Infantry Division Brescia, Italy
 27th Division (North Korea)
 27th Infantry Division (Ottoman Empire)
 27th Infantry Division (Poland)
 27th Home Army Infantry Division (Poland)
27th Infantry Division (Russian Empire)
 27th Rifle Division (Soviet Union)
 27th Guards Rifle Division, Soviet Union
27th Infantry Division Savska, Yugoslavia
27th Division (Yugoslav Partisans)

Other divisions
27th Armored Division (United States)
27th Panzer Division (Wehrmacht), Germany
 27th Air Division, United States

See also
 27th Army (disambiguation)
 27th Battalion (disambiguation)
 27th Battalion (disambiguation)
 27th Brigade (disambiguation)
 XXVII Corps (disambiguation)
 27th Regiment (disambiguation)
 27 Squadron (disambiguation)

27th Division


Hvidtoppet toko () er en næsehornsfugl, der lever i det vestlige og centrale Afrika.

Kilder
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Fugle fra Centralafrika
Fugle fra Vestafrika
Næsehornsfugle

Hvidtoppet toko


Giacomo Bozzano (Sestri Levante, Italija, 12. travnja 1933. – Sestri Levante, Italija, 21. studenog 2008.) je pokojni talijanski boksač u teškoj kategoriji. Natjecao se u amaterskom a potom u profesionalnom boksu dok je na Olimpijadi u Melbourneu 1956. osvojio brončanu medalju.

Karijera
Bozzano je rođen u Sestri Levanteu, u talijanskoj rivijeri a boks je gotovo cijelu karijeru trenirao u klubu Aurora Boxe (današnji Tito Copello). Iako tijekom sportske karijere nikad nije osvojio neku boksačku titulu, Bozzano je glasio za jednog od najboljih talijanskih boksača tijekom 1950-ih i 1960-ih.

Tijekom bavljenja amaterskim boksom osvojio je olimpijsku broncu u australskom Melbourneu nakon što je u polufinalu izgubio od sovjetskog protivnika Leva Muhina. Nakon tog uspjeha, Talijan prelazi u profesionalni boks. Debitirao je 2. ožujka 1957. te u petoj rundi nokautirao Dantea Lepercqa. Već sljedeće godine pobijedio je američkog Talijana Joeyja Maxima, bivšeg svjetskog prvaka u teškoj kategoriji.

U svojoj karijeri borio se za EBU naslov europskog prvaka dok je u posljednjoj borbi za naslov nacionalnog prvaka izgubio od Santa Amontija. Tijekom bavljenja profesionalnim boksom, Bozzano je u 34 mečeva ostvario impresivnu 31 pobjedu.

Sa suprugom Kristinom vodio je restoran a preminuo je 21. studenog 2008.

Mečevi u profesionalnom boksu

Izvori

Vanjske poveznice
Profil Bozzana na Sports-reference.com
Accadde oggi: 7 settembre 1958 Bozzano mette ko Cavicchi all'VIII round

Talijanski boksači

Giacomo Bozzano


Den flyvende Kuffert er en dansk stumfilm fra 1916, der er instrueret af Lau Lauritzen Sr. efter manuskript af Valdemar Hansen.

Handling

Eksterne henvisninger

Film instrueret af Lau Lauritzen Sr.
Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1916

Den flyvende Kuffert (film fra 1916)


Dupondius (Latin iki as' lık sikke) Roma Cumhuriyeti ve Roma İmparatorluğu' da kullanılmış olan, 2 as ½ sestertius ve 1/8 denarius değerinde bir sikkedir.

Roma Cumhuriyeti döneminde bolca dökümü yapılan bir sikke olup, 2 pound'dan daha hafiftir. Sikke' nin ön yüzünde tanrı Roma'nın bir büstünü arka yüzde ise altı parmaklıklı tekerlek bulunur. Bu seri Roma Cumhuriyeti çağından sonra kesilmemiştir (basılmamıştır).

MÖ 23'te Augustus'un Sikke Reformu'ndan sonra sestertius ve dupondius nümismatikçiler tarafından orichalcum olarak adlandırılan altın renkli bir bronz alaşımından üretilirken daha alt seriler kırmızımsı bakırdan yapılmışlardır. Başlangıçta dupondius aynı ebatlardaki as'tan ışık saçan taç'la ayrılırken Nero zamanında M.S.66 bu fark yerini İmparatorun portresine bırakmıştır. Işık saçan taç, antoninianus, (double denarius) ve double sestertius'larda da sikkenin değerini iki katı olduğunu belirtmek için kullanılmaya devam edilmiştir.

Dupondii'leri Nero zamanında basılan ışık saçan taç'ın eksik olmasından ve üzerlerindeki ağır bakır pasından dolayı as'lardan ayırmak oldukça zor olmaktadır.

Dış bağlantılar

 http://www.greekandromancoins.com

Kaynakça

Antik Roma sikkeleri

Dupondius


Ancaster is a village and civil parish in the South Kesteven district of Lincolnshire, England, on the site of a Roman town. The population of the civil parish was 1,317 at the 2001 census increasing to 1,647 at the 2011 census.  The civil parish includes the settlements of Sudbrook and West Willoughby.

The village is related to the titles of Duke of Ancaster and Kesteven and Earl of Ancaster

History

Ancaster was a Roman town at the junction of the Roman roads of  Ermine Street and King Street.

During the Romano-British period, the Romans built a roadside settlement on the site of a Corieltauvi settlement. It was traditionally thought to have been named Causennis, although that is now believed to be Saltersford near Grantham. Ancaster lies on Ermine Street, the major Roman road heading north from London. To the north-west of Ancaster is a Roman marching camp and some 4th-century Roman earthworks are still visible. Excavations have found a cemetery containing more than 250 Roman burials, including 11 stone sarcophagi. In the later years of Roman occupation, a large stone wall with accompanying ditches was erected around the town, possibly for defence against marauding Saxons.

The place name Ancaster is first attested in a 12th-century Danelaw charter from the reign of Henry II, and in a legal document of 1196, where it appears as Anecastre. The name means 'the Roman fort of Anna'''.

An excavation by television programme Time Team in 2002 revealed a cist burial bearing an inscription to the god Viridius. The dig also uncovered Iron Age to 3rd-century pottery, a 1st-century brooch, and some of the Roman town wall.

Ancaster Hall at the University of Nottingham was named after the parish, as was the extinct title of the Earl of Ancaster.

In 2005 the once widespread but now rare tall thrift plant was discovered in Ancaster churchyard, one of only two places in the country where the plant has been found to occur. A preservation regime for the plant was instituted by English Nature.

The town of Ancaster in Ontario, Canada, was established in Upper Canada in 1792 and was named after Ancaster, Lincolnshire, by British army officer and the first Lieutenant Governor of Upper Canada John Simcoe, apparently inspired to do so by Peregrine Bertie, the 3rd Duke of Ancaster and Kesteven.

Geography
The River Trent formerly flowed east from the Nottingham area towards the North Sea via the Vale of Belvoir and the Ancaster gap in the limestone ridge known to the north as Lincoln Edge).

Ancaster lies midway between Sleaford and Grantham on the A153 road, at its junction with the B6403 (Ermine Street). North of the village, the B6403 (High Dike) is the dividing line between South and North Kesteven. Towards Sleaford lies Wilsford and to the west Sudbrook.

The civil parish boundaries are different: the civil parish also covers the settlements of Sudbrook and West Willoughby.

Amenities
Ancaster has a Church of England primary school, a butcher and grocery shop, a small railway station on the Nottingham–Skegness line, and a post office and petrol station. Of two public houses in Ermine Street, only the Railway Inn'' remains. There is a sports and social club associated with the playing field, which hosts Ancaster Cricket Club. West of the village on Willoughby Moor is a holiday park. There are also two nearby nature reserves, each a Site of Special Scientific Interest, where the tall thrift plant is found.

Church

The village's Grade I listed Anglican parish church is dedicated to St Martin, one of many churches on Roman sites which are dedicated to the Roman soldier who converted to Christianity and later became Bishop of Tours and a saint. St Martin's stands slightly elevated on the Roman road Ermine Street, on the probable site of a Roman temple. It is first documented in 1200, when the body of Bishop Hugh was rested overnight at the church while on its way to Lincoln. The church has decorated Norman arches and an Early English font. The corbels are decorated with medieval figurative imagery: a drinking nun, an old woman, and a farmer with medieval head-dress. There is also a Green Man "mouth-puller" in the vestry, and the remains of a Sheela na gig on the north side of the tower. There are figures carved also on the wooden ceiling. Two Roman relief sculptures were found in the East Wall of the church in the 1960s.

The ecclesiastical parish links to Wilsford as part of the Loveden Deanery of the Diocese of Lincoln.

References

External links

Time Team at Ancaster

Richard Stillwell, ed. Princeton Encyclopaedia of Classical Sites, 1976: "Ancaster (Causennae), Lincolnshire, England"
Moor Closes Nature Reserve
Ancaster Valley Nature Reserve

Villages in Lincolnshire
Roman sites in Lincolnshire
Sites of Special Scientific Interest in Lincolnshire
South Kesteven District

Ancaster, Lincolnshire


මාගහී භාෂාව, හෙවත් මාගධී, යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ නැගෙනහිර ඉන්දියාවේ බිහාර්, ජාර්ඛාන්ද් සහ බටහිර බෙංගාලය යන ප්‍රාන්තවල භාවිතා වන භාෂාවකි. මාගධී ප්‍රාකෘත භාෂාව මාගහී හි පූර්වජ භාෂාව වන අතර, එහි නාමය ද ඉන් පැනනැගුණකි.

ආශ්‍රේයයන්

වැඩිදුර කියවීමට

 Munishwar Jha - "Magadhi And Its Formation," Calcutta Sanskrit College Research Series, 1967, 256 pp
 Saryu Prasad - "A Descriptive Study of Magahi Phonology", PhD thesis submitted to Patna University.
 A.C. Sinha (1966) - "Phonology and Morphology of a Magahi Dialect", PhD awarded by the University of Poona.(now Pune)
 G.A. Grierson Essays on Bihari Declension and Conjugation, Journal of the Asiatic Society of Bengal, vol. iii, pp. 119–159
 Hoernle, A.F. Rudolf & Grierson, G.A. A Comparative Dictionary of the Bihari Language
 Prasad, Swarnlata (1959) Juncture and Aitch in Magahi, Indian Linguistics, Turner Jubilee Volume, 1959 pp. 118–124.
 Sweta Sinha (2014) - "The Prosody of Stress and Rhythm in Magahi", PhD thesis submitted to Jawaharlal Nehru University, New Delhi.
 Sweta Sinha (2018)- "Magahi Prosody", Bahri Publications: New Delhi. .

බාහිර සබැඳි
Magahi - A Historical language
Jain Scriptures
Magahi Detailed Description by Grierson, G.A.
Magahī Phonology: A Descriptive Study by Saryoo Prasad

බිහාරී භාෂා
නැගෙනහිර ඉන්දු-ආර්ය භාෂා
හින්දි භාෂා
බිහාරයේ භාෂා
මාගධී භාෂාව සහ ඉතිහාසය
පුරාතන භාෂා

මාගහී භාෂාව


João Lagos (* 1. September 1944) ist ein ehemaliger portugiesischer Tennisspieler und Unternehmer.

Werdegang
Lagos war mehrfacher portugiesischer Meister und bestritt zwischen 1965 und 1975 14 Spiele für die portugiesische Davis-Cup-Mannschaft. Seine Bilanzen sind mit 3:8 im Einzel und 0:3 im Doppel allerdings negativ.

Nach Ende seiner aktiven Laufbahn wurde er Turnierdirektor des Tennisturniers Estoril Open und mit seiner Firma Lagossports auch Veranstalter. Daneben organisiert er weitere Sportveranstaltungen wie die Rallye Lissabon-Dakar oder den Medcup - Troféu de Portugal.

Auszeichnungen
 2001: Globo de Ouro für sein Lebenswerk

Weblinks

 Website der Lagossports (portugiesisch)

Unternehmer (Portugal)
Portugiese
Geboren 1944
Mann
Davis-Cup-Spieler (Portugal)

João Lagos


Alman filozof Martin Heidegger'in, genellikle Nazi Partisi olarak bilinen Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'ne girişi 1 Mayıs 1933'te gerçekleşmiştir. Yaklaşık üç hafta sonra da Freiburg Üniversitesi'ne Rektör olarak atanmıştır. Rektörlüğü bir sene sonra, 1934 Nisanında bırakmış olsa da, II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar Nazi Partisinin bir üyesi olarak kalmıştır. Rektör olarak ilk icraatı kendisini Rektör seçen yapılar da dahil olmak üzere tüm demokratik yapıları ortadan kaldırmak olmuştur. Kampüsünde üç kez kitap yakma vakası gerçekleşmiş ve öğrencilere şiddet uygulanmıştır.

Çok tekrarlanmış bir öyküye göre Rektörlük zamanında Heidegger'in eski hocası olan Yahudi Edmund Husserl üniversite kütüphanesine alınmamıştır. Bunun doğruluk payı olmamakla birlikte, Heidegger'in kendi asistanı Werner Brock da dahil olmak üzere birçok Yahudi'nin okulla ilişiğinin kesilmesi için Nazi yasalarına başvurduğu doğrudur. Heidegger Varlık ve Zaman kitabını Husserl'a adadığı yolundaki sözlerini kitabın 1941 baskısında çıkarmıştır ve daha sonra yapılan bir röportajda yayımcısı Max Niemeyer'in baskısı yüzünden böyle yaptığını iddia etmiştir. Dahası, 1935'te verdiği derslerden derlenen Metafiziğe Giriş 1953 yılında yayımlandığında, Heidegger nasyonal sosyalizme ithafen yazdığı "bu hareketin içsel hakikati ve büyüklüğü [die inere Wahrheit und Größe dieser Bewegung]" satırlarını çıkarmayı reddetmiştir. Bunları silmek ya da metni değiştirmek yerine bir parantez içi yaması yaparak şunları eklemiştir (yani, dünyasal teknolojinin ve modern insanlığın meydan okuması), (nämlich [die] Begegnung der planetarisch bestimmten Technik und des neuzeitlichen Menschen). Hitler'e yazdığı bir mektupta da şöyle der: "Ah! Führerim siz bizim insanlarımızın ihtiyaç duyduğu kurtarıcısınız. Azim ve şeref! Yeni bir ruhun hocası ve öncü savaşçısı."

Kendini Heidegger'in dostu olarak gören Husserl 4 Mayıs 1933'te şöyle yazdı: Yalnızca gelecek 1933'te hakiki Almanya'nın hangisi ve hakiki Almanların da kimler olduğunu söyleyebilecektir – zamanın az ya da çok materyalist-mitik ırkçı önyargılarını onaylayanlar mı, yoksa geçmişteki Almanların hürmet edip ebedileştirdikleri geleneklerinin mirasçısı olan kalbi ve aklı temiz Almanlar mı?
Husserl 1938'de öldüğünde Heidegger cenazesine katılmadı.

Eleştirmenler bundan başka Heidegger'in bir Yahudi olan Hannah Arendt'le olan ilişkisine de dikkat çekmişlerdir. 1920'lerde henüz Heidegger'in Nazilerle olan ilişkisi başlamadan evvel, Arendt Marburg Üniversitesi'nde onun doktora öğrencisiydi ancak bu ilişki Arendt Karl Jaspers'le çalışmak için Heidelberg'e gittiğinde de son bulmadı. Arendt savaştan sonraki Nazi karşıtı duruşmalarda Heidegger'in lehine konuşmalar yaparen, aynı duruşmalarda Jaspers onun aleyhine konuşarak, güçlü eğitmen kimliği nedeniyle Alman öğrenciler üzerinde olumsuz bir etkisinin olduğunu vurguladı. Arendt savaştan sonra da ihtiyatlı bir şekilde Heidegger'le görüşmeyi sürdürdü.

Der Spiegel röportajı
Birkaç sene sonra Heidegger sessizliğini bozarak Der Spiegel dergisine ölümünden sonra yayımlanmak üzere bir röportaj verdi. Şuna dikkat çekilmelidir ki, Heidegger ısrar ederek röportajın basılı versiyonu üzerinde oynamalarda bulunmuştur. Bu röportajda, Heidegger'in Nazilere nasıl katıldığının savunması iki yoldan ilerler: öncelikle, üniversitenin (ve genelde de bilimin) siyasileşmesini engellemek için Nazi yönetimiyle uzlaşmaktan başka bir alternatif olmadığını iddia etmiştir. İkinci olarak da "yeni bir ulusal ve toplumsal yaklaşım" bulmaya yardımcı olacak bir "uyanış" ("Aufbruch") gördüğünü söylemiştir. 1934'ten sonra Nazi hükûmetine karşı daha eleştirel olabileceğini belirtmiştir. Heidegger'in kimi soruları verdiği cevaplar kaçamaklıdır. Örneğin, nasyonal sosyalizmin "ulusal ve toplumsal yaklaşım"ından söz ederken, sözü Friedrich Naumann'a bağlar. Ancak Naumann'ın "national-sozialar" yaklaşımı nasyonal sosyalist değil, liberaldir. Görünüşe göre Heidegger bu kafa karışıklığını bile isteyerek yaratmaktadır. Tüm çelişkilerin üzerinden atlayarak bu iki tartışma çizgisini ardı ardına sıralar. Dahası, savunması dikkati diğer eğitmenlerin ve düşünürlerin aşırılığına çekerken kendi Nazi sempatisini gizler gibi görünmektedir.

Der Spiegel muhabirleri, Heidegger'in 1949 yılında soykırım ve gıda mühendisliği için sarf ettiği, "özünde aynı şey" ifadesini onun karşısına koymazlar. Heidegger'in savunucuları bu "özün benzerliği" ifadesini onun "Hakikatin Özü Üzerine" adlı makalesiyle savunmaya çalışırlar.

Aslında Der Spiegel muhabirleri Heidegger'in Nazi sempatisini ortaya koyan birçok kanıttan o sıralar haberdar değillerdi. Daha geniş bilgi için Critical Inquiry dergisinin 15. sayısına bakılabilir. Heidegger'in felsefesiyle siyaset anlayışı arasındaki ilişki pek çok kitapta da incelenmiştir.

Kaynakça
 Wikipedia maddesinin çevirisidir
 Victor Farias, Heidegger and Nazism, Temple University Press (1989) ISBN 0-87722-640-7
 Emmanuel Faye, Heidegger, l'introduction du nazisme dans la philosophie, Albin Michel, 2005
 Luc Ferry & Alain Renaut (1988). Heidegger et les Modernes, Gallimard, 1988
 Luc Ferry & Alain Renaut, Système et critique, édition révisée, Ousia, 1992
 François Fédier, Martin Heidegger Écrits politiques 1933-1966, Éditions Gallimard, Paris, 1995. ISBN 2-07-073277-0
 François Fédier, Heidegger. Anatomie d'un scandale, Robert Laffont, Paris, 1988. ISBN 2-221-05658-2
 Hugo Ott. Martin Heidegger. Éléments pour une biographie, Payot
 Dominique Janicaud, L'ombre de cette pensée, Jerôme Millon, 1990
 Philippe Lacoue-Labarthe, La fiction du politique, Bourgois, 1987 (translated as Heidegger, Art and Politics)
 Philippe Lacoue-Labarthe discusses Heidegger's Nazism at length in the film, The Ister, 2004
 Jean-François Lyotard, Heidegger and the Jews, 1990
 Günther Neske & Emil Kettering (eds.), Martin Heidegger and National Socialism: Questions and Answers, 1990
 Jean-Michel Palmier, Les Écrits politiques de Heidegger, Éditions de l'Herne, Paris, 1968
 Rüdiger Safranski, Heidegger et son temps, Livre de poche, 2000
 Hans Sluga, Heidegger's Crisis: Philosophy and Politics in Nazi Germany
 Richard Wolin, The Heidegger Controversy: A Critical Reader, 1990 ISBN 0-262-73101-0.

İç bağlantılar
 Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi
 Nasyonal sosyalizm
 Faşizm

Nazizm
Heidegger, Martin
Alman felsefesi

Heidegger ve Nazizm


Yumurtalık, Adana, Adana'nın bir ilçesi
 Yumurtalık, Yumurtalık, Adana ili Yumurtalık ilçesine bağlı mahalle
 Yumurtalık Lagünü, Adana ili Yumurtalık ilçesinde Millî Park
 Yumurtalık (bitki), bitkibilim
 Yumurtalık, dişi üreme organı
 Yumurtalık kanseri, bir kanser türü
 Yumurtalık kisti, bir kist türü
 Yumurtalık tüpü kanseri, bir kanser türü

Yumurtalık (anlam ayrımı)


Schmilau er en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Lauenburgische Seen under Kreis Herzogtum Lauenburg. Kreis Herzogtum Lauenburg ligger i delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Byen Schmilau ligger cirka fire kilometer syd for Ratzeburg og ca. fem km nordøst for Mölln, i Naturpark Lauenburgische Seen.
Vandkraftværket Farchau blev sat i drift i 1925 ved udmundingen af Schaalseekanal i Küchensee, der er den sydligste del af Ratzeburger See.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Herzogtum Lauenburg

Schmilau


The National (officially CBC News: The National) is a Canadian national television news program which serves as the flagship broadcast for the English-language news division of CBC News by the Canadian Broadcasting Corporation. It reports on major Canadian and international news stories, airing on CBC Television stations nationwide Sunday to Friday at 10:00 p.m. local time (10:30 p.m. NT).

The program is also aired on CBC News Network; on weekdays, the initial version that airs live to Atlantic Canada on the main network is simulcast on CBC News Network at 9:00 p.m. ET, with several repeat broadcasts overnight. Until August 2005, The National was seen in the United States on the defunct Newsworld International channel; the program continues to be aired occasionally on C-SPAN when that network wants to provide coverage of a major Canadian news story, or a Canadian angle for a world or American event.

The National is aired in Australia on SBS and made available on SBS ON Demand.

The National and other CBC newscasts, including CBC owned-and-operated stations' (O&Os) early-evening local newscasts, are streamed on the CBC website; those residing outside of Canada may not be able to view some content.

The National's sister French-language newscast is Le Téléjournal, aired on the Radio-Canada TV network.

Format
The National used to run a news headlines segment for 20 to 25 minutes without commercial interruption. This format has been relaxed or reinstated at various points over the years. Subsequent segments would consist of documentaries or other feature reports, either in the form of a separate program (The Journal or The Magazine) or as additional segments of the main program.

The opening segment generally runs 15 to 20 minutes, followed by additional segments of varying length featuring additional stories, features, or panel discussions. Long-form documentaries or feature reports are not as common as they were prior to 2009, but are featured from time to time, particularly during the Friday and Sunday editions. The broadcast contains some live inserts but most of the broadcast's segments are taped prior to the program's airtime. The program concludes with "The Moment". The anchor begins the first commercial break of the broadcast by saying "We're back in two." and the second commercial break of the broadcast by saying "The National breaks down the stories shaping our world, next.".

Peter Mansbridge, as chief correspondent for CBC News, was the regular weeknight anchor, normally hosting from Monday to Thursday, but may host other nights if a significant news event has occurred. Mansbridge also regularly anchored on Fridays until the late 2000s; although CBC primetime promos on Fridays in the early 2010s often indicated that Mansbridge was the regular anchor that night as well, by that point Wendy Mesley was usually substituting, and she has since become the permanent Friday anchor. Mesley had also been the Sunday anchor since September 2010, essentially a reprisal of her tenure as anchor of Sunday Report in the early 1990s, while Asha Tomlinson was the last regular Saturday anchor.

From October 2009 to September 2012, weekday (and, on some stations, Sunday) airings on CBC O&Os ended at 10:55 with the anchor handing over to 10-minute local news bulletins that overlapped the normal 11:00 start time of the competing CTV National News. On CBC News Network, the weekday editions continued to run a full hour during this period; separate final segments, both pre-taped, were used for the 55- and 60-minute versions. Private affiliates, some of which had already been airing 11:00 p.m. local newscasts prior to the implementation of the 55-minute format, had the option of carrying either the 55- or 60-minute version. On September 17, 2012, with many CBC O&Os extending late local news to 30 minutes, The National reverted to a single 60-minute format on weeknights and Sundays. (Those stations which continue to produce 10-minute late local newscasts now air them starting at 11:00, followed by a condensed 20-minute version of The Exchange before rejoining the network schedule at 11:30.)

From 2009 to 2017, a 30-minute Saturday edition of The National (essentially a rebranding of the long-standing Saturday Report)  generally aired on CBC Television at 6:00 p.m. ET during the season of Hockey Night in Canada (or if other live CBC Sports broadcasts are scheduled for that evening), and 6:00 local (7:00 AT, 7:30 NT) otherwise, with updated editions throughout the evening on CBC News Network. However, beginning in the early 2010s, most CBC stations in eastern Canada began to carry local newscasts in that timeslot instead, or used a local opt-out at 6:20 ET. Just before the fall 2017 relaunch, the Saturday edition was discontinued altogether in favour of additional segments of CBC News Network's rolling coverage, with the 6:00pm ET segment, simulcast on CBC Television in western Canada, serving as the CBC's de facto network TV newscast of record on Saturdays.

History
The National began as The National News in 1954. Since 1952, there had been a five-minute national news bulletin on the fledgling CBC Television service - each bulletin would be read by a different reader, which the CBC's management realised resulted in a disjoined broadcast. Program director Mavor Moore decided to choose a single newsreader for the program in order to create continuity. He hired veteran radio newsman Larry Henderson to anchor the broadcast which soon expanded to a nightly thirteen-minute program airing at 11 pm. Henderson, who had hoped to become Canada's answer to Edward R. Murrow, had spent several years travelling the world with his Headliners radio broadcast. He proved a temperamental newsreader who would occasionally swear on the air, respond in anger to cues to speed up his reading, and once walked off the set when a filmed segment was not ready on cue.

Henderson left the broadcast in 1959 and was succeeded by Earl Cameron, who had been presenter of the National News Bulletin on the CBC's main radio service, the Trans-Canada Network, since 1944. Changes in the philosophy of CBC News led to Cameron, a professional announcer rather than a journalist, being replaced by journalist Stanley Burke, in 1966.

Though journalists were now reading the news, union regulations required a journalist acting as news anchor to leave the journalists' union and join the announcers' union and thus prohibited the anchor from doing anything other than reading a script written by others. Burke anchored the show from 1966 until 1969 when he resigned in order to launch a public campaign on the Biafran civil war. Burke was replaced by Warren Davis, at which point the show was renamed The National and the program was broadcast in colour. From 1970, the program was anchored by Lloyd Robertson until he was hired away by the CTV Television Network, the CBC's rival, in 1976, largely as a result of Robertson's frustration at not being able to participate in the writing of the newscast due to union rules.

Peter Kent hosted the show for two years and, because he had worked as a senior correspondent with CBC News Magazine and The National, he was allowed to report and write and anchor The National and CBC News Specials before leaving to return to work as a foreign correspondent. In 1978, Knowlton Nash—who had been director of news and current affairs, three management levels above being Kent's supervisor—became the newscast's new anchor, after winning an audition process whose result was upheld in arbitration. Inaccurate news reports had claimed Nash appointed himself to the role. During Nash's tenure, the CBC was able to win formal concessions from its unions allowing working journalists to read the news, allowing Nash to assume the title of "Chief Correspondent" for CBC News. This allowed him to participate in the writing of the show's script as well as act as a news editor with influence over the stories selected for the newscast and other questions of editorial judgment. Nash stepped down as chief anchor in 1988 and was replaced by Peter Mansbridge.

On January 11, 1982, The National was relaunched in the 10:00 p.m. timeslot with a modernized design and format. The Journal, a program that covered news stories in greater depth using interviews and documentaries, followed it at 10:22 p.m.

One of the hosts of The Journal from the beginning was Barbara Frum, who quickly became a symbol of CBC News as she was not afraid to tackle the toughest and most controversial of issues. Frum died of chronic leukemia on March 26, 1992. Her final interview was with Canadian author Mordecai Richler, which took place just days before her death.

That same year, the CBC, which was undergoing major changes, replaced The National and The Journal with Prime Time News, an integrated package which aired at 9:00 p.m. with two hosts, Mansbridge and Pamela Wallin. However, the show fared poorly in the ratings, resulting in the competing CTV National News overtaking the CBC in national news ratings for the first time in its history, and returned to the 10 p.m. time slot in 1994. During this time, the title The National was retained by a separate newscast on CBC Newsworld, hosted by Alison Smith.

In 1995, the main-network program reverted to the name The National, hosted by Mansbridge, and was followed by The National Magazine, hosted by Hana Gartner. Brian Stewart later took the helm of the second program, which was retitled The Magazine. It continued as a pseudo-separate program until the start of the federal election campaign of fall 2000, when the second half-hour was turned over to additional election coverage hosted by Mansbridge, under the moniker "Behind the Ballot". However, The Magazine did not return after the election, and Mansbridge continued to anchor the full hour. In early 2001, this integrated format was introduced as part of a revamp of the program; for a time, the latter part of the hour was often titled Documentary, on nights when such were featured; on other occasions, feature reports and/or panel discussions would be featured instead. The program acquired a new look and format in the eventful fall of that year with the CBC's latest corporate redesign.

Beginning in the late 1990s, in an effort to provide an 11:00 p.m. alternative to the now-dominant CTV National News, the CBC's owned-and-operated stations would repeat the news headline portion of The National at 11:00 p.m., followed (until summer 2000) by a half-hour local newscast at 11:30. This practice ended in October 2006, when The Hour began airing in that timeslot. Most private affiliates of the CBC did not broadcast the 11 p.m. airing.

"The National Online" debuted on the web on March 21, 1996. The interactive website initially made "available both information about the program and more in-depth content to supplement what we broadcast on television." Later that year the website added news "headlines and very short summaries that got updated about once a day - but that's how online news got started at CBC."

On January 9, 2006, The National adopted a new look as part of a major rebranding for CBC News, stemming mainly from an extensive study by the CBC into how to make news programming more relevant, particularly in the face of stiff competition from CTV National News and Global National. The rebranding had been scheduled for September 2005 but was postponed because of the lengthy lockout that had just concluded at that time. The primary colour of CBC News shifted from blue to red, not unlike BBC News.

The CBC in summer 2006 briefly and controversially aired The National at 11 p.m. on Tuesday nights in the Eastern Time Zone, in order to simulcast the American airing of The One: Making a Music Star. The One received very low ratings on both ABC and CBC, and after two weeks The National returned to airing at 10 p.m. five nights a week as of July 31, 2006.

In May 2007, The National launched a redesigned website featuring the latest broadcast, recent documentaries, and an extensive online archive that opens the floor for comments from the viewers. There is also a behind-the-scenes blog and video bios on many of the reporters.

In December 2008, it was announced that as part of a larger series of planned changes surrounding CBC News, Saturday Report and Sunday Night were to be replaced by weekend editions of The National in 2009, citing that The National had better brand awareness than other CBC News properties. These changes took effect in September 2009; as with its predecessor, a half-hour version of the Saturday-night edition was still scheduled at 6 p.m. ET during the NHL season as a lead-in to Hockey Night in Canadas pre-game show.

2017–present: Mansbridge's retirement, relaunch

In September 2016, Mansbridge announced that he would retire as anchor of the program in 2017, following the network's Canada Day broadcast. On the future of the program following his departure, CBC News editor-in-chief Jennifer McGuire told the Canadian Press that the CBC were planning to perform a significant revamp of The National in October 2017.

On August 1, 2017, the CBC announced that Adrienne Arsenault, Rosemary Barton, Andrew Chang, and Ian Hanomansing would host a revamped version of The National beginning on November 6, 2017. The four anchors hosted from different cities, with Arsenault and Hanomansing initially hosting primarily from Toronto, Barton from Ottawa, and Chang from Vancouver, although the anchors were able to host on-location as warranted by stories. Master control and playout comes from the CBC studios in Ottawa, the national capital. During the series run the anchor duty stations shifted, with Hanomansing principally hosting from Vancouver and Chang from Toronto.

CBC News executive Jonathan Whitten stated that the new format will be designed to focus more upon in-depth and "personal" coverage of ongoing stories, rather than merely recapping all of the day's headlines. Whitten explained that "increasingly the audience is going to demand more at the end of the day. Some may think we're jumping too fast into a world where we're abandoning that six or seven, two-minute news item [model], but we think that's what the positioning for the future's about." There will also be a focus on expanding the presence of The National as an overarching brand for original journalism across the CBC's television and digital platforms, rather than referring solely to the TV program (to emphasize this perspective, CBC staff have also referred to the program internally as The National Tonight rather than just The National).

The inaugural episode with the new format received mixed to negative reviews; John Doyle wrote in The Globe and Mail that the show was no longer a newscast, but a "chatty, visually bewildering assessment of some news stories of the day" that felt "disjointed, surreal and sadly lacking in coherence". Although acknowledging that its hosts were "superb" journalists, he argued that its opening story on the Sutherland Springs church shooting featured "a reporter, skilled at doing traditional TV reportage, suddenly doing deep feelings and expected to be personally raw. That, with respect, is what the Dr. Phil show is for – exposed feelings and some kind of half-baked social context." Johanna Schneller wrote for the Toronto Star that the new format was likely an admission by the CBC that "you know the news, but we're the experts. Not the stentorian experts-on-high the way we used to be; we're chatty experts. Your four friends who always make you go, 'Huh.'"

On January 22, 2020, CBC News announced revisions to the program, dropping the four-anchor format and having Arsenault and Chang co-anchor from Monday through Thursday. Ian Hanomansing serves as solo anchor for the Friday and Sunday editions. Barton became the chief political correspondent for CBC News and the host of the Sunday morning political talk show Rosemary Barton Live; she continues to host The Nationals weekly "At Issue" political panel.

In 2022, the CBC announced further changes. Arsenault will now serve as sole weekday anchor, with Hanomansing continuing to anchor on Friday and Sunday while Chang moves to a new daily program for the CBC's forthcoming streaming news service.

Presentation

The show's name was shortened to The National in 1969. The broadcast's original opening, used from 1969 through 1982, was known as "the Bloops" and featured the title of the program in a "space-age" font in green on the bottom of the screen, superimposed over a wide shot of the set. Sometimes the program title appeared in the centre of the screen, with a black background. Accompanied by synthesized beeps that resembled an old computer, different letters rapidly cycled from left to right until they spelled "The National".

An announcer, usually Allan McFee, would intone "The National, with <anchorperson>", followed by a cut to a shot of the anchor beside a screen. The anchor of the program would then summarize the top stories as different slides appeared for each of them on the screen.

An internal study was conducted in July 1979 on whether to move The National to the 10 p.m. slot. This study group was composed of Bill Morgan, Mark Starowicz, and Vince Carlin.

On January 11, 1982, the CBC relaunched The National with a radically different format and presentation style that looked very hi-tech for its time. The intro started with a map of the world superimposed on a cube which began to rotate, splitting into smaller cubes as it did. The final rotation revealed the title of the show in shiny chrome lettering using the font Stop. The synthesized opening music featured a fanfare played by The Canadian Brass, called The National.

During the mid-1980s, Quantel Paintbox was used to create many of the graphics for the stories.

On July 31, 1989, the CBC updated the presentation of The National with more modern computer graphics, similar to those used on CBC Newsworld at the same time. The logo used all upper-case letters in the typeface Times New Roman.

After Barbara Frum's death in 1992, The Journal—which she hosted—was subsequently cancelled later that year and replaced with CBC Prime Time News; the name The National was retained on CBC Newsworld for its late evening news bulletin.

From 1995 to 1997, the logo used the font Palatino in upper-case for the words "The National", and Frutiger in upper-case for the words "CBC News" underneath.

A new opening and look for the show appeared in 1997 that retained the style of the 1995 opening but used somewhat more sophisticated and modern computer animation.

In 2001, a logo was introduced that used the typeface Microgramma, centred on two lines, with the CBC News logo underneath in Frutiger. It was short-lived, lasting only a few months.

In the fall of 2001, the presentation of The National was updated along with the corporate redesign of the entire network to have one consistent branding. The New York design firm Razorfish designed the look of this and other network programs. The logo used the typeface Frutiger in upper case.

In late 2004 or early 2005, several graphics were modified, featuring more blue, less beige, and a slightly modified logo (with bolder type for "The National"). These changes were only implemented in selected sequences, sometimes leading to confusion - i.e., the older set of graphics was used at the start of the newscast's opening, and the new set was used at the end of the open.

The opening sequence started with the CBC News ID which flowed into the main graphic sequence, followed by Mansbridge or the fill-in anchor saying "Tonight ..." followed by a verbal listing of the main headlines and accompanying video and graphics. The title sequence would then continue, and cut to an aerial view of Toronto (new shot every Monday which then ran the entire week) and Lisa Dalbello announcing up and under the theme saying "The National; from the Canadian Broadcasting Centre, here is Peter Mansbridge."

In early 2006, the entire news division - including The National and CBC Newsworld - received another update, including a new theme song and new title sequences, featuring the colours red, black, and white. From 2008 to the 2009 rebranding, Tony Daniels introduced the show and the host.

After more than two years in the making, The National underwent sweeping changes on October 26, 2009. Host Peter Mansbridge began delivering all segments of the news standing up, a style pioneered in Canada by the Citytv system. The set was redesigned and the colour blue was mixed into the previous channel's colours of red and white. A press release had stated that the 2006 theme music would remain intact; however, new music cues by Eggplant Collective were created. Most of the logos and graphic fonts were changed to use Christian Schwartz's Stag typeface.

In 2016, the program received a new opening sequence featuring a sweeping pan of the program title followed by a flash. The lower-thirds and other graphical elements were also updated.

Personalities

Anchors
 1954–1959: Larry Henderson
 1959–1966: Earl Cameron
 1966–1969: Stanley Burke
 1969–1970: Warren Davis
 1970–1976: Lloyd Robertson
 1976–1978: Peter Kent
 1978–1988: Knowlton Nash
 1988–1992, 1995–2017: Peter Mansbridge
 1992–1995: Alison Smith
 2017–2020: Adrienne Arsenault, Rosemary Barton, Andrew Chang and Ian Hanomansing
 2020–2022: Adrienne Arsenault and Andrew Chang (Monday to Thursday); Ian Hanomansing (Friday and Sunday)
 2022–present: Adrienne Arsenault (Monday to Thursday); Ian Hanomansing (Friday and Sunday)

Journalist staff
 Nahlah Ayed, foreign correspondent, London, UK
 Rosemary Barton, chief political correspondent
 Christine Birak, health and science reporter
 Keith Boag, correspondent, Washington, D.C.
 Kim Brunhuber, correspondent, Los Angeles
 Havard Gould, business reporter, Toronto
 Ian Hanomansing, Friday & Sunday anchor
 Paul Hunter, foreign correspondent and substitute host, Toronto
 Laura Lynch, reporter, Toronto
 Neil Macdonald, senior correspondent, Ottawa
 Duncan McCue, reporter, Vancouver
 Bob McDonald, science correspondent, currently based in Victoria
 Wendy Mesley, reporter, Toronto
 Terry Milewski, senior correspondent, Ottawa
 Rex Murphy, commentator, Toronto
 Susan Ormiston, senior correspondent, Toronto
 Saša Petricic, foreign correspondent, Beijing
 Reg Sherren, reporter, Winnipeg
 Derek Stoffel, foreign correspondent, Middle East
 Deana Sumanac, arts reporter, Toronto
 Diana Swain, senior investigative journalist, Toronto

Other personalities who have anchored The National as weekend or substitute anchors include George McLean, Alison Smith, Wendy Mesley, Diana Swain, Carole MacNeil, Mark Kelley, Brian Stewart, Ian Hanomansing, Heather Hiscox, Asha Tomlinson, and Evan Solomon. In 1974, Jan Tennant became the first woman to anchor the programme.

Commentators and panels
The National features a number of recurring discussion and commentary segments:
 A political panel titled "At Issue" hosted by Rosemary Barton airs weekly, usually on Thursday nights, except during the summer. The regular panellists are columnists Andrew Coyne, Chantal Hébert, Althia Raj and Elamin Abdelmahmoud from the Globe and Mail, Toronto Star, Toronto Star and BuzzFeed respectively, who are occasionally joined by one or more guest panellists. The At Issue panel was formerly followed by a weekly commentary segment by Rex Murphy, titled "Point of View", prior to his retirement in 2017.
 "At Issue" and Rex Murphy's commentary were also repeated as a stand-alone half-hour weekend program on CBC News Network.
 Other regular panels include:
 "The Insiders": Three former political-party backroom organizers – usually David Herle of the Liberals, Jaime Watt of the Conservatives, and Kathleen Monk of the New Democratic Party – provide commentary (intended as non-partisan) about political strategy. Usually appears bi-weekly on Tuesday nights
 "The Bottom Line": A monthly Tuesday-night panel about the economy with various panellists, typically including Preet Banerjee, Patti Croft and Jim Stanford
 "Turning Point": A semi-regular panel on foreign affairs, with regular panellists Samantha Nutt and Janice Stein
 "National Check-Up": A semi-regular panel on health issues, with physicians Danielle Martin, Vivek Rao and Samir Sinha
 "The Sunday Talk": A weekly panel on Sunday broadcasts, with various panellists
 "The Pop Panel": A weekly panel on Friday broadcasts
 "The Moment": A segment that was shown at the end of every broadcast
 "Our Changing Planet"
 "CBC News Investigates"
 "Go Public": A weekly segment introduced by Hanomansing on Sunday broadcasts
 "Marketplace": A weekly segment introduced by Arsenault on Thursday broadcasts
 "The Interview with Ian Hanomansing/It Changed Everything": A weekly segment hosted by Hanomansing on Sunday broadcasts
 "Quick Question": A weekly segment on Friday broadcasts
 "The Breakdown": A daily segment during the second half of the show on Sunday-Friday, except Thursdays due to "At Issue"
 "Frontburner": A commercial that was aired after the final commercial breakCurrent Affairs Editors'''

 Aileen McBride (senior)
 Sheldon Beldick
 Ed MacDonald
 Morna Scott-Dunne
 Jan Silverthorne

AwardsThe National'' has received many awards including Geminis and foreign awards.

References

External links
 Official website on cbc.ca

 The National and The Journal - The Museum of Broadcast Communications

1954 Canadian television series debuts
1950s Canadian television news shows
1960s Canadian television news shows
1970s Canadian television news shows
1980s Canadian television news shows
1990s Canadian television news shows
2000s Canadian television news shows
2010s Canadian television news shows
2020s Canadian television news shows
Black-and-white Canadian television shows
CBC News
CBC News Network original programming
CBC Television original programming
Flagship evening news shows
Television shows filmed in Ottawa
Television shows filmed in Toronto
Television shows filmed in Vancouver

The National (TV program)


An Ponthieva ventricosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni August Heinrich Rudolf Grisebach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni William Fawcett och Alfred Barton Rendle. An Ponthieva ventricosa in nahilalakip ha genus nga Ponthieva, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ponthieva

Ponthieva ventricosa


Sporveismuseet Vognhall 5 er et transportmuseum ved Majorstuen i Oslo med udstilling af bevarede T-banetog, sporvogne, busser og trolleybusser fra byen. Museet har til huse i den tidligere Vognhall 5 (Remise 5), der rummer omkring 25 sporvogne, 10 busser og andre køretøjer foruden andre genstande fra byens trafikale historie. Museet har desuden forbindelse til sporvejsnettet ved Majorstuen, hvilket benyttes til kørsel med nogle af de bevarede sporvogne på udvalgte dage.

Museet drives af foreningen Lokaltrafikkhistorisk Forening (LTF), der har ca. 500 medlemmer. LTF blev grundlagt i 1966, seks år efter at byrådet havde besluttet at nedlægge byens sporveje og trolleybusser. Grundlæggelsen skulle desuden ses i lyset af nedlæggelsen af sporvejen i Bergen, hvor kun en enkelt sporvogn var blevet bevaret. Pr. 2020 omfatter foreningens samling 5 hestesporvogne, 44 elektriske sporvogne, 24 forstads- og T-banevogne, 13 arbejdsvogne, 1 hesteomnibus, 2 trolleybusser, 42 busser og 8 andre køretøjer.

Den ældste udstillede vogn er hestesporvognen er KSS 6, der blev anskaffet ved indførelse af sporvejsdrift i Oslo i 1875. Blandt de elektrisk sporvogne kan som eksempler nævnes KES 32 fra 1899 med åbne endeperroner, de karakteristiske Gullfisk som OS 163 fra 1937 og Høka-vognene SM-53 som OS 234 fra 1957. Forstadsbanerne repræsenteres blandt andet af trævogne fra Holmenkollbanen som HKB 42 fra 1917 og en af de første T-banevogne fra T1000-serien i form af OS 1089 fra 1967. Den ældste bus er EB 2 fra 1924, der havde titelrollen i spillefilmen Bussen fra 1961. En anden raritet er OS 810 fra 1951, der er Oslos eneste bevarede trolleybus.

Selve bygningen Vognhall 5 var oprindeligt en del af en større remise, der blev opført i 1913-1914 efter tegninger af Paul Armin Due for Kristiania Elektriske Sporvei. Selskabet indgik i Oslo Sporveier i 1924, der fortsatte med at anvende den som driftsremise, især til linjer i området omkring den nærliggende Majorstuen Station. I 1964-1966 blev den afviklet som driftsremise men blev benyttet til opbevaring af vogne, der skulle ophugges, indtil 1967. Derefter mistede Vohnhall 5 sin sporforbindelse for efterfølgende at blive udlejet til forskellige formål i 1970'erne. I 1983 flyttede Lokaltrafikkhistorisk forening ind, og i 1985 åbnede museet. Sporforbindelsen blev genetableret i 1994. Bygningen blev renoveret i 1995-1996, hvor udstillingen også blev bygget op på ny.

Det materiel der ikke indgår i udstillingen på museet er primært opbevaret i Alnabru, Follum og Vinterbro. Sidstnævnte sted har man siden 1970'erne arbejdet på at opbygge en 300 meter lang museumssporvej, hvor der desuden er opstillet flere bygninger af trafikhistorisk interesse.

Noter

Eksterne henvisninger

 Officiel hjemmeside

Sporvejsmuseer
Museer i Oslo

Sporveismuseet Vognhall 5


Bateriile alcaline sunt un tip de baterii a căror sursă de energie electrică este dependentă de reacția chimică dintre zincul metalic și dioxidul de mangan.

Procese chimice
Într-o baterie alcalină, electrodul negativ este zincul metalic, iar cel pozitiv este format din dioxid de mangan (MnO2). Electrolitul, de obicei hidroxid de potasiu, nu este consumat în timpul reacției deoarece cantitatea de ioni OH− consumată este egală cu cea produsă.

Semireacțiile care au loc sunt:
 Zn(s) + 2OH−(aq) → ZnO(s) + H2O(l) + 2e−  [Eoxidare° = +1.28 V]
 2MnO2(s) + H2O(l) + 2e− → Mn2O3(s) + 2OH−(aq)  [Ereducere° = +0.15 V]

Reacția totală este:
 Zn(s) + 2MnO2(s)  ZnO(s) + Mn2O3(s) [e° = +1.43 V]

Tensiune electrică
Tensiunea electrică nominală a unei baterii alcaline noi fabricate are standardul stabilit de 1,5 V. Totuși, tensiunea poate varia de la 1,5 la 1,65 V în funcție de puritatea dioxidului de mangan utilizat la fabricarea bateriei sau de conținutul de oxid de zinc din electrolit. Bateria descărcată poate prezenta o tensiune de 0,8 până la 1 V. O tensiune mărită poate fi realizată prin conectarea în serie a mai multor baterii (se poate ajunge la o tensiune de 4,5 până la 5 V).

Vezi și

 Baterie
 Baterie cu litiu

Referințe

A

Baterie alcalină


La Laguna del Fondo (en idioma francés: Étang Saumâtre) pero también conocido como el Lago Azuey, es el segundo mayor cuerpo acuífero de la isla La Española, y el mayor dentro de Haití. Está ubicado en la zona fronteriza de Haití y la República Dominicana y se sitúa 30 km al este del centro de Puerto Príncipe, la capital haitiana.

El lago se ubica en la Hoya de Enriquillo. Su superficie es de aprox. 170 km², aunque es inconstante: en los últimos años se ha ido expandiendo, al igual que el Lago Enriquillo.

Tras la firma del Tratado de Aranjuez (1777), el borde occidental del lago pasa a ser delimitación fronteriza entre las colonias española y francesa en la isla de Santo Domingo, perteneciendo en su totalidad a la parte española. Tras la independencia de la República Dominicana, el gobierno dominicano establece como sus fronteras, aquellas definidas por el ya mencionado tratado. En 1899, Haití presenta una reclamación, en la que presenta como territorio suyo a: Pedernales, parte de la sierra de Bahoruco, la mitad del lago Enriquillo, toda la laguna de El Fondo, Jimaní, Tierra Nueva, Las Lajas, Hondo Valle, Bánica, Restauración, Rancho Mateo, y otros. El 21 de enero de 1929, se firmó el tratado fronterizo entre la República Dominicana y Haití, en el cual, la República Dominicana renuncia y cede oficialmente a Haití, casi toda la laguna de El Fondo, además de varias localidades ubicadas en valle de Guaba (en francés Plateau Central).

Referencias

Lagos de República Dominicana
Lagos de Haití
Humedales de República Dominicana
Humedales de Haití

Laguna del Fondo


Dr. Thomas "Tommy" Harold Flowers (d. 22 Aralık 1905 – ö. 28 Ekim 1998), İngiliz mühendis. II. Dünya Savaşı yıllarında Alman şifrelerinin çözümü için kullanılan dünyanın ilk programlanabilir dijital elektronik bilgisayarı olan Colossus'un tasarımcısıdır.

Hayatı ve çalışmaları
22 Aralık 1905 tarihinde Londra'da doğdu. Makine mühendisliği stajının ardından Londra Üniversitesi'nde elektrik mühendisliği okudu. 1926 yılında İngiltere Posta Ofisinde elektronik iletişim alanında çalışmaya başladı. 1930 yılında çalışmalarını Doris Hill'deki araştırma istasyonuna taşıdı.

II. Dünya Savaşı sırasında, Bletchley Park'taki şifre çözümü çalışmalarına katılmak isteyen Flowers'a, Elektrik anahtarları ile çalışan bir analiz makinesi olan Heath Robinson makinesindeki sorunları çözmek üzere teklif yapıldı. Makinenin Elektrik anahtarları (Diyot Lambaları)
1943 yılında takılmış eski teknoloji elemanlardı ve sorunluydular. Bu sistemin sorunlarını çözmek yerine, yetkisinin dışına çıkarak sistemi yeniden tasarladı ve pogramlanabilir özellikleri ile çok daha hızlı bir makine olan Colossus'u yarattı.

Colossus, matematik model olarak Boole cebiri üzerine kurgulanmıştı ve modern bilgisayarın atasıydı. Birçok Colossus II. Dünya Savaşı sırasında Birleşik Krallık'ta Alman Lorenz SZ 40/42 makinesinin şifrelerini çözmek üzere kullanıldı.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra, savaş boyunca Bletchley Park'ta gösterdiği çabalarından dolayı kendisine Kraliyet Üstün Hizmet Madalyası verildi.

Thomas Flowers barış yıllarında tekrar Britanya Posta Ofisi - Araştırma istasyonundaki görevine dönerek Anahtarlama bölümünün başına geçti. 1950 yılına kadar elektronik telefonları geliştirmek için uğraştı. 1964 yılında ise Standard Telephones and Cables Ltd. şirketinde ileri seviye geliştirme grubunun başına geçti. 1971 yılında emekli olana kadar bu görevde kaldı.

Bilgisayar bilimine büyük katkılar yapmış olan Dr. Thomas Harold Flowers 1998 yılında öldü.

Dış bağlantılar
 Colossus Tasarımı ( The Design of Colossus )  Thomas H. Flowers
 Gerçek bir İngiliz kahramanı öldü : Modern Bilgisayarın Babası ( A Real English Hero has Died: a Father of the Modern Computer )  The Daily Telegraph
 Flowers'dan Alıntılar.( Quotes about Flowers )

Kaynakça
 İngilizce Wikipedia'dan  çevrildi ve Resimler eklendi. Resimler, Thomas Flowers: Daily Telegraph (1998), Madalya: :en:Order of the British Empire

1905 doğumlular
1998 yılında ölenler
İngiliz bilgisayar bilimcileri
İngiliz mühendisler
Elektronik mühendisleri
Bilgisayar mühendisleri
Bletchley Park kişileri
Kriptoloji

Tommy Flowers