Guy Poitevin (19. oktober 1927 - 2. december 2008) var en fransk fodboldspiller (forsvarer) og senere -træner.

Poitevin tilbragte sin klubkarriere hos henholdsvis Lille og Nice. I sin tid hos Nice var han med til at vinde både to mesterskaber og to pokaltitler.

Efter at have indstillet sin aktive karriere var Poitevin senere også træner for sin tidligere klub som aktiv, Lille.

Titler
Ligue 1
 1952 og 1956 med Nice

Coupe de France
 1952 og 1954 med Nice

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Frankrig
Fodboldspillere fra Lille OSC
Fodboldspillere fra OGC Nice
Fodboldtrænere fra Frankrig

Guy Poitevin


Jefe De Jefes es el título de un álbum de estudio grabado por la banda mexicana Los Tigres del Norte. Fue lanzado al mercado por Fonovisa el 17 de junio de 1997. Este álbum se convirtió en el primero de sus álbumes en alcanzar la primera posición en la lista Billboard de álbumes latinos, recibiendo una nominación para un premio Grammy al mejor disco de música mexicana/mexicana-estadounidense en 1998.

Es el segundo álbum donde todas sus canciones son del género del corrido tras Corridos Prohibidos lanzado 9 años antes.

Lista de canciones

(fuente)

(fuente)

Personal
 Hernán Hernández — integrante de la banda
 Jorge Hernández — integrante de la banda
 Luis Hernández — integrante de la banda
 Oscar Lara — integrante de la banda

 Eduardo Hernández — arreglos, dirección artística y mezcla de audio
 James Dean — ingeniero, masterización, mezclado
 Arjan McNamara — masterización
 Joseph Pope — ingeniero asistente
 Alan Silfen — fotografía
 John Coulter — diseño gráfico
 Erin Flanagan — guardarropa
 Bill Hernández — guardarropa

Posición en las listas

Referencias

Álbumes de 1997
Álbumes de Fonovisa Records
Álbumes de Los Tigres del Norte
Álbumes dobles

Jefe de jefes


An Cyperus radians in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck, Franz Julius Ferdinand Meyen ngan Carl Sigismund Kunth. An Cyperus radians in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cyperus

Cyperus radians


Lerner and Loewe refers to the partnership between lyricist and librettist Alan Jay Lerner and composer Frederick Loewe. Spanning three decades and nine musicals from 1942 to 1960 and again from 1970 to 1972, the pair are known for being behind the creation of critical on stage successes such as My Fair Lady, Brigadoon, and Camelot along with the musical film Gigi.

Background and previous work
Growing up in Austria, Frederick or "Fritz" Loewe was a child prodigy concert pianist and son to a Viennese Operetta star, Edmond Loewe. After moving to New York City, he worked as a pianist in German clubs and was accompanist for silent films but never had a partnership before working with Lerner.
Conversely, Alan Lerner was born in New York City and attended Harvard where his first musical theater contributions came from working on collegiate Hasty Pudding musicals. Early in his career at Harvard he collaborated with Leonard Bernstein but also did not have any official partnerships until he crossed paths with Loewe.

Meeting
In August 1942 at the Lambs Club in New York City 24 year old American, Alan Jay Lerner and 41 year old Austrian, Frederick Loewe, officially met each other. As recounted by Lerner, the two met by chance when Loewe took a wrong turn on his way to the bathroom. Loewe asked Lerner if he wrote lyrics and upon affirmation, Loewe asked if he wanted to write with him. The two began working together immediately afterward.

Early work

While the two were quick to work with each other, the initial two musicals Jay Lerner and Frederick Loewe worked on were not a commercial success and would be heavily regarded today as "flops."
The very first of their collaborations, Life of the Party, was worked on in 1942 at a stock company in Detroit, ran for 9 weeks and never made it to a Broadway stage. The first of their productions to make it to Broadway was What's Up?, which received generally (if mildly) favorable reviews but was not a commercial success.  Lerner later wrote that the musical ran for only one week before closing, but it in fact ran from November 11, 1943, to January 4, 1944, closing after 63 performances.

The pair achieved some small success in 1945 with The Day Before Spring. This production opened at the National Theatre in late November and closed approximately one year later in April 1946. Despite the short run, a Billboard magazine critic gave the musical a favorable review from its opening at the Shubert Theatre in Boston and deemed Lerner and Loewe "potential supermen."

Brigadoon

Brigadoon was the pair's first significant hit. Loewe and Lerner reportedly auditioned their music fifty times before successfully finding investors to help mount their production.
Brigadoon's plot centers on two New York natives who are visiting the highlands of Scotland. While there, they happen upon a village that is enchanted by magic to appear only once every century. The material was said to be inspired by the stories of James M. Barrie and also a direct quote from Frederick Loewe: "faith can move mountains." The original Broadway production opened in 1947 at the Ziegfeld Theatre and won the Drama Critics Award for Best Musical of the Year. In 1949 Brigadoon opened at the West End Theatre in London. It has been revived successfully several times. A film starring Gene Kelly and Cyd Charisse was also made.

Paint Your Wagon

Regarded by the duo as a "success, but not a hit", Paint Your Wagon opened in 1951 at the Shubert Theatre to mixed reviews. The story takes place in California during the Gold Rush and focuses on the relationship between a father who works as a miner and his daughter.
Two years after its New York opening, the musical made its West End debut in 1953 and ran for nearly 500 performances.
Years later, in 1969, Lerner asked Loewe to return to the project to specifically write new songs for the film version. Loewe, who had since retired, declined, but gave Lerner permission to collaborate with Andre Previn for the additional songs. The one rule Jay Lerner and Frederick Loewe abided by for the entirety of their partnership was that if one wished to work with another lyricist or composer, he must tell the other; this also applied for any time someone requested to work with either one of them. While Lerner received permission and created new songs with Previn specifically for the film, the reception of the movie musical was predominantly negative. The most popular songs from this musical were written in its earliest stages with both Lerner and Loewe at the helm, including "I Was Born Under a Wand'rin' Star", "They Call the Wind Maria" and "I Talk To The Trees."

My Fair Lady

My Fair Lady opened on Broadway at the Mark Hellinger Theatre. While both Lerner and Loewe were interested in adapting George Bernard Shaw's play Pygmalion into a musical, early on in the process they struggled significantly with creating a musical that would fit the musical constructs in place at the time, i.e. a flashy chorus and large ballet sequences.
After many frustrated work sessions and the input of Oscar Hammerstein, who had also tried to adapt the play with Richard Rodgers and failed, Lerner and Loewe abandoned the project.

During their break from what would be regarded by many as their most successful musical, Lerner concentrated his efforts on a musical based on the Li'l Abner comic, but was one day reminded of Pygmalion when he came across news of the passing of Gabriel Pascal, the film producer who had brought the opportunity to the duo in the first place.

After reevaluating the state of the musical theater "rules"—or, rather, the new lack of them—and determining that it was no longer necessary to have a subplot or a larger-than-life ensemble, in 1954 both Lerner and Loewe resumed the project and continued their efforts on the adaptation.

The main goal of Lerner and Loewe was not simply to do justice to the original text, but to create the right songs to emphasize character. It took many failed attempts, tossing out unneeded songs and long hours at the piano before coming across the style they both wished to utilize, the dramatization of characters' inner turmoil. It was during work on this musical that Lerner and Loewe spent the most time perfecting songs. This came not just from playing music at the piano, but of talking out moments in the musical and what they both wanted to achieve from these moments.

Lerner has said of Loewe's style that, when they were at the piano, he would often enter dreamlike states where he would continuously play until a musical moment appeared that they were both overjoyed with.

It wasn't until the tail end of the process, with previews looming, that Lerner and Loewe finally decided on a name for the musical. Loewe's vote was for "Fanfaroon," but Lerner believed that bore too close a resemblance to Brigadoon. He, along with the rest of the creative team, decided that out of all their options, they disliked My Fair Lady the least.

The year it opened My Fair Lady won 6 of the 10 Tony Awards for which it was nominated and also won the Theatre World Award for Outstanding New York City Stage Debut Performance. During the time it played it set the record for the longest running Broadway musical, and has had numerous revivals since the original production.

Gigi

Four years after My Fair Lady opened, Lerner sought to collaborate with Loewe on a film. Due to it being outside of stage work, Loewe at first passed on the opportunity, but relented after reading the script.

While in Paris preparing to shoot, Lerner, being more likely to make impulsive decisions, bought a blue Rolls-Royce and convinced Loewe to buy a grey one in an exchange that lasted less than five minutes at the car dealership. The very first film preview of Gigi was not well-received, and it was a combination of the reactions and Lerner and Loewe's own unhappiness with the film that led them to rewrite and re-shoot it, costing them $300,000.

However, these changes were well-received and Gigi won nine Academy Awards, at that time holding the record for the most Oscars won by a single film production.

Camelot

Much like Pygmalion, inspiration for Camelot came to Lerner from a book, this time, T.H White's The Once and Future King. Loewe had to be more strongly convinced of its commercial appeal, but ultimately was won over.

Camelot was an immensely difficult production for the duo, with the opening preview running four and a half hours and the director, Moss Hart, hospitalized with a heart attack in the middle of previews, forcing Lerner to take over as director and causing tension between Lerner and Loewe. While it was at first difficult to gain the traction they were looking for, the cast's appearance on the Ed Sullivan Show brought the production great success and ended up resulting in Camelot's total profits grossing over seven figures.

Loewe had previously stated to Lerner that Camelot would be his final show before his retirement and, true to his word, he parted ways with Lerner.

Working relationship and personalities
One element Lerner stated was instrumental to his partnership with Loewe was Loewe's patience. Lerner's creative process could take as little as a few hours, and as much as a few weeks, yet he never felt pressured nor shamed by his counterpart. While Loewe did not require as long periods of time to compose his music as Lerner required to write lyrics, he could often be very uncertain in his choices and Lerner was able to provide him with reassurance.

The two were also partial to working in the early morning, particularly Lerner, who believed all his best writing was done as soon as he awakened.

In terms of personality, the two could not be more opposite. Lerner, the younger of the two who was raised in New York, always had an eagerness about him and was quick speaking and moving. Loewe, the older of the two who was brought up in Austria, was more experienced and cynical. However, each understood the other and they developed a very deep friendship.

Final collaboration

Their final collaboration was on the 1974 musical film The Little Prince. The All Movie reviewer wrote: "Although Alan Jay Lerner and Frederick Loewe crafted a hummable and entertaining score, it is not among their best work; worse, its tone and style are frequently at odds with the story."

Lerner said this of Loewe:
"There will never be another Fritz... Writing will never again be as much fun. A collaboration as intense as ours inescapably had to be complex. But I loved him more than I understood or misunderstood him and I know he loved me more than he understood or misunderstood me."In The New York Times obituary for Loewe, it was written: "Near the creative peak of their collaboration, Mr. Lerner characterized his working relationship with Mr. Loewe as pleasant and respectful."

List of theatre works

 Life of the Party (1942)
 What's Up? (1943)
 The Day Before Spring (1945)
 Brigadoon (1947)
 Paint Your Wagon (1951)
 My Fair Lady (1956)
 Camelot (1960)
 Gigi (1973) – stage version adapted from the film

Films and film adaptations

Brigadoon (1954)
Gigi (1958)
My Fair Lady (1964)
Camelot (1967)
Paint Your Wagon (1969)
The Little Prince (1974)

Notes

References
Lees, Gene (2005, originally published 1991). The Musical Worlds of Lerner and Loewe.  University of Nebraska Press (bisonbooks.com),
Green, Benny, Editor (1987). A Hymn to Him: The Lyrics of Alan Jay Lerner. Hal Leonard Corporation.
Lerner, Alan Jay (1985). The Street Where I Live. Da Capo Press.
Green, Benny. "Frederick Loewe, a prince of musical comedy", The Guardian, February 16, 1988, p. 33

American musical theatre composers
American songwriting teams
American musical duos

Lerner and Loewe


Radu Mircea Alexandrescu ()  un inginer mecanic și politician comunist român, fost membru de partid din 1972, membru supleant al C.C. al P.C.R. (24 noiembrie - 22 decembrie 1989) și fost director al Întreprinderii "Grivița Roșie" din București (din ianuarie 1988).

Note

Bibliografie
 Florica Dobre (coordonator): Consiliul Național pentru Studiera Arhivelor Securității. Membrii C.C. al P.C.R. 1945–1989. Dicționar. Editura Enciclopedică, București 2004, , S. 61 (PDF; 12,1 MB).

Vezi și
 Lista membrilor Comitetului Central al Partidului Comunist Român

Nașteri în 1942
Nașteri pe 1 ianuarie
Ingineri mecanici români
Membri ai Comitetului Central al Partidului Comunist Român
Bucureșteni
Politicieni români în viață

Radu Mircea Alexandrescu


Alessandria je grad u istoimenoj provinciji u regiji Pijemont u Italiji. Iz zadnjeg popisa stanovništva 2019. godine u gradu živi od 93 634 stanovnika. Najveća je općina u regiji i nalazi se u središtu industrijskog trokuta Torino-Milano-Genova, čineći važno čvorište. Sjedište je Sveučilišta u Istočnom Pijemontu "Amedeo Avogadro", tripolarne strukture koju dijele Vercelli i Novara.

Gradovi u Pijemontu

Alessandria


චාරිත‍්‍රානුකූල නර්තනය නර්තන වර්ගීකරණයේ ප‍්‍රධාන කොටසකි . එහි පරමාර්ථය චාරිත‍්‍රානුකූල හෝ උත්සවාකාර විය හැක.

මෙයට ඇතුලත් නර්තන සම්ප‍්‍රදායෝ නම්
 -	තරගකාරී නර්තනය, ශෲංගාරාත්මක නර්තනය, උපයෝගී නර්තනය, ප‍්‍රසාංගික නර්තනය, සමාජයීය නර්තනය
		උත්සව නර්තනය
		සැනකෙලි නර්තනය
	ඉපැරණි ශිෂ්ටාචාර වල නර්තන
	පුරාණ ග‍්‍රීසිය
	පුරාණ රෝමය
	සාම්ප‍්‍රදායික ඉන්දියානු නර්තන
	පූජා ඉන්ද්‍රජාලික අත්භූත හෝ ආත්මික නර්තනය
	සර්කල් ඩාන්ස්
	කොරොබොර්රී
	විශ්වීය සාමයේ නර්තනය
	ආගමික නර්තන
	ඉන්දියානු පූජා නර්තන
	සේමා හෙවත් ඩර්විශ් නර්තන
	යුධ නැටුම්
	ආයුධ නැටුම්

ප්‍රාසාංගික කලා

චාරිත‍්‍රානුකූල නර්තනය


Danell Lee Chieh Hun (chino simplificado: 李 桀 汉, chino tradicional: 李 桀 汉, pinyin: Lǐ Jiéhàn) (nacido el 1 de julio de 1982, cuyo nombre verdadero es Daniel Chee Lee Hun 李吉汉 / 李吉汉 Lǐ Jihan) es un cantante malayo, uno de los más notable artistas reconocidos tras ganar en el concurso de canto de Malaysian Idol.
Incluso participó en un vídeo para luego ser difundido en un canal de televisión de Singapur, dirigido a un programa juvenil en la cadena- CTV.

En Malaysian Idol

Discografía
 Malaysian Idol 2 Compilation
 Mimpi
 Daniel 李吉漢
 Daniel Celebration Edition 慶功收藏版, producido conjuntamente con el logro de platino de su debut auto-titulado álbum.
 Unavoidable 躲不過
 Pasti
 Sharing 分享, under Danell's new name
 Danell Live Concert(CD+DVD)桀然不同拉闊音樂會(CD+DVD)

Premios
El 2006 Yu Jiang Xie 娱 协 奖, en la ceremonia de premiación que se llevó a cabo el 11 de noviembre de 2006, era conocido popularmente como los premios 1111 (11/11/2006). El evento se llevó a cabo en el estadio Putra Bukit Jalil.

Danell (luego Daniel) ganó 6 premios:

 Campeón de Mi favorito Artista Nuevo Local
 Campeón de Mi Artista favorito local
 Campeón de Mi Canción Original favoritos (Categoría Local)
 Campeón de la mayoría de los premios Artista notable
 Campeón del Top 10 de la canción original (Categoría Local)
 Plata ganador de Mejor Artista Nuevo

Fue algo muy importante para Danell Lee, al ser nominado dentro de la industria de la música, cuando apenas hace 14 meses ganó en el vento y concurso musical de Malaysian Idol 2, el 24 de septiembre de 2005.

Otros premios que ganó Danell durante fue en la ceremonia de la canción 我们 仨 (Wǒ hombres de las SA, Trio,), lo cual interpretó un tema musical en chino o mandarín:

 La mayoría de favoritos
 La mayoría de recomendados
 Más Creativo
 Canción patriótica votada por el público de Malasia

Referencias

Enlaces externos

 Official forum
 The 8 Unit
 CTV
 Danell Lee Album Lyrics
 All about Danell Lee

Cantantes de Malasia

Danell Lee


Angry Birds Evolution este un joc video 3D care a fost lansat de Rovio Entertainment pe 15 iunie 2017. Jocul este similar cu Angry Birds Epic, de asemenea dezvoltat de Chimera Entertainment, cu excepția că un jucător împinge păsările spre inamici să îi învingă în loc să folosească arme.

Jocuri video din 2017
Jocuri pentru Android
Jocuri pentru iOS
Angry Birds

Angry Birds Evolution


Departementsråd (Fransk: conseil départemental) i Frankrig er samlingerne af departementer, valgt ved almindelig valgret. Før Frankrigs departementsvalg 2015 blev de kaldt generalkonciler (conseil général).

Referencer

Frankrig

Departementsråd


Lunohod 1 (rus. Лунохо́д-1 (Аппарат 8ЕЛ № 203) ) bio je prvi od dva robotska lunarna vozila koja je na Mjesec poslao Sovjetski savez u sklopu svog programa Lunohod. Svemirska letjelica Luna 17 odnijela je Lunohod 1 na Mjesec 1970. godine. Lunohod 1 bio je prvi daljinski upravljani "rover" koji se slobodno kretao po površini astronomskog objekta izvan Zemlje. Iako je dizajniran samo za život u trajanju od tri lunarna dana (otprilike tri Zemaljska mjeseca), Lunohod 1 djelovao je na Mjesečevoj površini jedanaest lunarnih dana (321 zemaljski dan) i prešao je ukupnu udaljenost od 10,54 km.

Mjesečevi sletači
Planetarni roveri
Astronautika u SSSR-u

Lunohod 1


John Bowen ist der Name folgender Personen:

* John Bowen (Pirat) († 1704), Pirat kreolischer Herkunft
 John Bowen (Kolonist) (1780–1827), britischer Seemann und Kolonist
 John Bowen (Schriftsteller) (* 1924), britischer Dramatiker und Novellist
 John Campbell Bowen (1872–1957), kanadischer Politiker
 John Clyde Bowen (1888–1978), US-amerikanischer Jurist und Politiker
 John Henry Bowen (1780–1822), US-amerikanischer Politiker
 John Stevens Bowen (1830–1863), US-amerikanischer Generalmajor
 John T. Bowen (John Templeton Bowen; 1857–1940), US-amerikanischer Dermatologe
 John Wesley Edward Bowen (1855–1933), US-amerikanischer Theologe und Bürgerrechtler

John Bowen


අනෙකුත් සාධක ස්ථාවර ව තිබියදි භාණ්ඩයක මිල වෙනස්විමට සාපෙ‍ක්ෂව ඉල්ලුමෙහි සිදුවන ප්‍රතිචාරාත්මක වෙනස ගණනය
කිරිම මිල ඉල්ලුම් නම‍්‍යතාවය මගින් සිදුවේ. එසේ සිදුවන ප්‍රතිචාරාත්මක වෙනස නම‍ය්‍යතාවය නම් වේ. මේ පිලිබද ව මුල්වරට කරුණු දක්වන
ලද්දේ ඇල්ප්‍රඩ් මාෂල් විසිනි.

මිල ඉල්ලුම් නම‍්‍යතාවය  සැමවිට ම සෘණ අගයක් ගනු ලබයි. එයට හේතුව භාණ්ඩයක මිලත් ඉල්ලුම් ප්‍රමණයත් අතර ප්‍රතිලෝම සම්බන්ධයක් පැවතිමයි. එම ප්‍රතිලෝම සම්බන්ධය ඉල්ලුම් නීතිය ලෙස හදුන්වයි.
නමුත් ගණනය කිරීම් වලදී මෙම සෘණ සලකුණ නොසලකා හරිනු ලබයි. ගිෆන් භාණ්ඩ සදහා මිලත් ඉල්ලුම් ප්‍රමණයත් අතර ප්‍රතිලෝම සම්බන්ධයක් නොමැත. එම භාණ්ඩ සදහා ඇත්තේ අනුලෝම සම්බන්ධයකි.
මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතා සංගුණකය එකට වඩා අඩු අගයක් ගන්නා භාණ්ඩ අනම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ ලෙස හදුන්වන අතර මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතා සංගුණකය එකට වඩා වැඩි අගයක් ගන්නා භාණ්ඩ නම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ ලෙස හදුන්වයි.

අනම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩයක මිල විශාල වශයෙන් වෙනස් වුවද එයට ප්‍රතිචාර වශයෙන්  ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය  විශාල වශයෙන් වෙනස් නොවන අතර සුළු ප්‍රමාණයක් වෙනස්වේ.  නම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩයක මිල ඉතා සුළු වශයෙන් වෙනස් වුවද එයට ප්‍රතිචාර වශයෙන්  ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය  විශාල වශයෙන් වෙනස්වේ.
මිල ඉල්ලුම්  නම‍්‍යතා සංගුණකය එකක් වන භාණ්ඩ ඒකීය නම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ ලෙස හදුන්වයි. මෙම භාණ්ඩ වල මිල වෙනස් වන ප්‍රමාණයට සමාන ලෙස ම ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය වෙනස් වේ.

නිර්වචනය

මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතාවය යනු කිසියම් නිශ්චිත අවස්ථාවක අනෙකුත් සාධක ස්ථාවරව තිබියදී භාණ්ඩයක මිල වෙනස් වන ප්‍රතිශතයට සාපේක්ෂව එම භාණ්ඩයේ ඉල්ලුම් ප්‍රමාණයේ සිදුවන ප්‍රතිශතක වෙනසයි.
එය පහත සූත්‍රය මගින් ගණනය කල හැක.

මි:ඉ:න: = ඉල්ලුම් ප්‍රමාණයේ ප්‍රතිශතක වෙනස / මිලෙහි ප්‍රතිශතක වෙනස    = dQd% / dP%

ඉහත සමීකරණයට අනුව ලැබෙන පිලිතුර නිතර ම සෘණ අගයක් ගනු ලබයි. එයට හේතුව භාණ්ඩයේ මිල හා ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය අතර පවතින ප්‍රතිලෝම සම්බන්ධයයි. එය ඉල්ලුම් නීතිය ලෙසද හදුන්වයි.
උදාහරණයක් ලෙස කිසියම් භාණ්ඩයක මිල 5% කින් ඉහල යන විට එම භාණ්ඩයේ ඉල්ලුම් ප්‍රමණය 5% කින් අඩු වන්නේයැයි සිතමු. එවිට එම භාණ්ඩයේ   මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතා සංගුණකය වනුයේ
	-5%/5% =-1%
නමුත් ගිෆන් භාණ්ඩ සදහා  මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතා සංගුණකය සැම විටම ධන අගයක් ගනු ලබයි.
ඇතැම් විටෙක වෙනත් භාණ්ඩයක මිල වෙනස් වීමක්  තවත් භාණ්ඩයක ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය වෙනස් වීම කෙරෙහි බලපානු ලබයි. මෙය හරස් මිල ඉල්ලුම් නම‍්‍යතාවය ලෙස හදුන්වනු ලබයි.
මෙහිදී වෙනත් භාණ්ඩ ලෙස හදුන්වනුයේ ආදේශක භාණ්ඩ හා අනුපූරක භාණ්ඩ වේ.
එකම භාණ්ඩයක් සඳහා දෙන ලද විවිධ මිලයන් සඳහා විවිධ මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතා  සංගුණකයන් ලැබේ. මේ සඳහා ප්‍රධන වශයෙන් හේතු දෙකක් බලපානු ලබයි.

පලමුවැන්න නම් කිසියම් භාණ්ඩයක මිල ඉල්ලුම්  නම‍්‍යතාවය එම භාණ්ඩයේ ඉල්ලුම් වක්‍රයේ බෑවුම අනුව වෙනස් වීම. ඉල්ලුම් වක්‍රයේ විවිධ ලක්ෂ්‍ය වලදී විවිධ  මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතා සංගුණක ලැබේ. එයට හේතුව බෑවුම මිල හා ප්‍රමාණය යන දෙකෙහිම ප්‍රතිශතක
වෙනස මත රඳා පැවතීමයි.

දෙවැනි හේතුව වනුයේ සිදුවන ප්‍රතිශතක වෙනස්වීම් එකිනෙකට සමනුපාතික නොවීමයි. සාමාන්‍යයෙන් කිසියම්  සංඛ්‍යා දෙකක් අතර ප්‍රතිශතක වෙනස රඳා පවතිනුයේ එහි ආරම්භක හා අවසාන අගය අනුවය. උදාහරණයක් ලෙස ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය ඒකක 10 සිට ඒකක 15 දක්වා වැඩි වූයේ නම් ප්‍රතිශතක වෙනස වනුයේ
50% වේ. නමුත් ඒකක 15 සිට ඒකක 10 දක්වා අඩු වූයේ නම් ප්‍රතිශතක වෙනස වනුයේ 33.33% `කි. එබැවින් මෙම දෝෂ මඟහරවා ගැනීමට මි: ඉ: න: ස: ගණනය කරන ප්‍රධාන ක්‍රම දෙකක් යොදා ගනී.

ලක්ෂ්‍ය මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතාවය

මෙහිදී කිසියම් මිලකට අදාලව මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතාවය ගණනය කිරීම සිදුකරනු ලබයි. එනම් ඉල්ලුම් වක්‍රයේ කිසියම් ලක්ෂ්‍යයකට අදාලව ගනනය කරනු ලබයි. ඒ සඳහා පහත සූත්‍රය භාවිතා කරයි.

මි: ඉ: න: ස: = මිල / ප්‍රමාණය * ඉල්ලුම් ප්‍රමාණයේ වෙනස / මිලෙහි වෙනස  =  p / Qd * dQd / dp

චාප මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතාවය

ඉල්ලුම් වක්‍රයේ තෝරගත් ලක්ෂ්‍ය දෙකක් අතර නම‍ය්‍යතාවය ගණනය කිරීම චාප නම‍ය්‍යතාවය මගින් සිදුකරයි. මෙහිදී මිල ගණන් දෙකක් අතර නම‍ය්‍යතාවයේ සාමාන්‍ය ගණනය කෙරේ.
නම‍ය්‍යතාවය ගණනය කිරීමේ නිවැරදි ක්‍රමය ලෙස සැලකෙන්නේ චාප නම‍ය්‍යතාවයි. එය පහත පරිදි ගණනය කල හැක.

P1- සලකා  බලන මිල
P2 - නව මිල
Q1 - සලකා බලන මිලේදී ප්‍රමණය
Q2 - නව මිලේදී ඉල්ල්ම් ප්‍රමණය
ΔP - මිලෙහි වෙනස
ΔQd - ප්‍රමාණයේ වෙනස

ඉතිහාසය

වර්ෂ 1890 දී ආර්ථික විද්‍යාඥ ඇල්ෆ්‍රඩ් මාෂල් විසින් සම්පාදනය කරන ලද ආර්ථික  විද්‍යාවේ මූලධර්ම නම් ග්‍රන්ථය මගින් නම‍ය්‍යතාවය පිළිබඳ සංකල්පය ඉදිරිපත් කරන ලදි.
කිසියම් භාන්ඩයක් සඳහා වෙළඳපලක පවතින මිල ඉහල යනවිට එම භාණ්ඩයේ ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය අඩු වන බවත්, මිල අඩු වන විට ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය වැඩි වන බවත් ඔහු මෙම සංකල්පයෙන් ඉදිරිපත් කරන ලදී.
ඔහු   ඉදිරිපත් කරන ලද මෙම සංකල්පය මූලික වශයෙන් ලක්ෂ්‍ය මිල ඉල්ලුම් නම‍ය්‍යතාවය මත පදනම් වී ඇත.

මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය තීරණය කරන සාධක

ප්‍රධාන වශයෙන් මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය තීරණය වීමට පාරිභෝගිකයාගේ මිලදී ගැනීමේ හැකියාව හා කැමැත්ත බලපානු ලබයි. අනෙකුත් සධක වනුයේ,

1  ආදේශක භාන්ඩ වල සුලභත්වය

කිසියම් භාණ්ඩයකට ආසන්න ආදේශක භාන්ඩ සුලභව ඇත්නම් එම භාණ්ඩය සඳහා ඇත්තේ  නම්‍ය ඉල්ලුමකි. එනම් මිල සුළු ප්‍රමාණයකින් වෙනස් වුවද ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය විශාල ප්‍රමාණයකින් වෙනස් වේ. එයට හේතුව
පාරිභෝගිකයාට පහසුවෙන් වෙනත් භාණ්ඩයකට මාරු විය හැකි වීමයි. ආදේශක භාන්ඩ නොමැති නම් හෝ අඩු නම් එම භාණ්ඩ සඳහා ඇත්තේ අනම්‍ය ඉල්ලුමකි. එනම් මිල විශාල ප්‍රමාණයකින් වෙනස් වුවද ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය විශාල ප්‍රමාණයකින් වෙනස් නොවේ.

2 භාණ්ඩය නිර්වචනය කර ඇති ආකාරය

පුළුල් ලෙස නිර්වචනය කල භාණ්ඩ සඳහා ඇත්තේ අනම්‍ය ඉල්ලුමක් වන අතර පටු ලෙස නිර්වචනය කල භාණ්ඩ සඳහා ඇත්තේ නම්‍ය ඉල්ලුමකි. උදාහරණයක් ලෙස පාන් ගතහොත් ඒ සඳහා විශාල ආදේශක ප්‍රමාණයක් ඇත. එය පටු නිර්වචනයයි.
නමුත් පොදුවේ පිටි සහිත   ආහාර ලෙස ගතහොත් ඒ   සඳහා  ආදේශක භාන්ඩ ඇත්තෙ සුළු ප්‍රමාණයකි.

3 අත්‍යාවශ්‍ය භාවය

අත්‍යාවශ්‍ය භාණ්ඩ   සඳහා මි: ඉ: න: ස: අඩු අගයක් ගනී. එනම් අනම්‍ය ඉල්ලුමක් පවතී.   අත්‍යාවශ්‍ය නොවන භාණ්ඩ  සඳහා  නම්‍ය ඉල්ලුමක් පවතී. එනම්  නම‍ය්‍යතා සංගුණක විශාල අගයක් ගනු ලබයි.

4  සලකා බලන කාල සීමාව

සලකා බලන කාල සීමාව වැඩි නම් නම්‍යතාවය වැඩි අගයක් ගන්න අතර ඇත්තේ  නම්‍ය ඉල්ලුමකි. කාල සීමාව අඩු නම් නම්‍යතාවය අඩු අගයක් ගන්න අතර ඇත්තේ  අනම්‍ය ඉල්ලුමකි.
උදාහරණයක් ලෙස ඉන්ධන මිල කෙටි කාලසීමාවක් තුලදී මිනිසුන් ඉල්ලුම් කරන ප්‍රමාණය එතරම් අඩු නොකරයි. එනම් ඇත්තේ අනම්‍ය ඉල්ලුමකි. නමුත් ඉත දිගු කාලයකදී ඔවුන් වෙනත් ලාභදායී ආදේශකයට යා හැකිය.එවිට ඇත්තේ නම්‍ය ඉල්ලුමකි.

5 සන්නම් පක්ෂපාතීත්වය

එනම් කිසියම් සන්නමක් කෙරෙහි ඇති බැදීමයි. එවිට එම භාන්ඩයේ මිල ඉහල ගියද ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය එතරම් අඩු නොවේ. එම නිස ඇත්තේ අනම්‍ය ඉල්ලුමකි. කිසියම් භාණ්ඩයක් කෙරෙහි සන්නම් පක්ෂපාතීත්වයක් නැත්නම් එම භාණ්ඩයේ මිල වෙනස්  වන ප්‍රමාණයට වඩා වැඩි ප්‍රමාණ්යකින් ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය වෙනස් වේ. එවිට ඇත්තේ නම්‍ය ඉල්ලුමකි.

මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතා සංගුණකයෙන් ගම්‍ය වන අගයන්

මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය ගණනය කිරීමෙන් ලැබෙන අගය අනුව ඉල්ලුම පහත පරිදි වර්ග කල හැක.

ඉල්ලුම් නීතියට අනුව සාමාන්‍යයෙන් භාණ්ඩයක මිල අඩු වන විට ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය ඉහල යන අතර මිල ඉහල යන විට ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය පහල යයි.
ඉහත වගුවේ දක්වා ඇති ආකාරයට මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතා සංගුණකය එකට වඩා වැඩි වන්නේද, අඩු වන්නේද යන කරුණ මත එම භාණ්ඩය කුමන ඉල්ලුම් නම්‍යතාවයට අයත් වන්නෙදැයි තීරණය වේ.

 කිසියම් භාණ්ඩයක මිල වෙනස් වන ප්‍රතිශතයට වඩා අඩු ප්‍රතිශතයකින් ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය වෙනස් වන්නේ නම් එම භාණ්ඩය සඳහා අනම්‍ය ඉල්ලුමක් පවතී.
භාණ්ඩයේ මිල වෙනස් වන ප්‍රතිශතයට වඩා වැඩි ප්‍රතිශතයකින් ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය වෙනස් වන්නේ නම් එම භාණ්ඩය සඳහා නම්‍ය ඉල්ලුමක් පවතී.
භාණ්ඩයේ මිල වෙනස් වන ප්‍රතිශතයට සමාන ප්‍රතිශතයකින් ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය වෙනස් වන්නේ නම් එම භාණ්ඩය සඳහා ඒකීය නම්‍ය ඉල්ලුමක් පවතී.

ප්‍රස්තාර සටහන් දෙකෙහි පෙන්වන අන්දමට පූර්ණ නම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ වල ඉල්ලුම් වක්‍රය ප්‍රමාණ අක්ෂයට සමාන්තර ලෙස තිරස් රේඛාවක් ලෙස පිහිටයි
පූර්ණ අනම්‍ය ඉල්ලුම නිරූපණය කරන ඉල්ලුම් වක්‍රය මිල අක්ෂයට සමාන්තරව සිරස් රේඛාවක් ලෙස පිහිටයි.මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය හා ඉල්ලුම් වක්‍රයේ බැවුම යන දෙකම ස්ථාවරව පවතින්නේ ඉහත අවස්ථාවන් දෙකෙහිදී පමනි.එමෙන්ම මි:ඉ:න:ස: ගණනය කිරීමට ඉල්ලුම් වක්‍රයේ බැවුමේ ප්‍රතිලෝමය පමණක් යොදා ගන්නේද මෙම අවස්ථාවන් දෙකෙහිදී පමනි.අන් සෑම අවස්ථාවකදීම වමේ සිට දකුණට පහලට බෑවුම් වන ඉල්ලිම් වක්‍රයක් ලැබේ.

ආදායම මත බලපාන ආකාරය

මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය භාණ්ඩයකින් ලැබෙන ආදායම මතද බලපැම් ඇති කරයි.
ආදායම  මිල ප්‍රමාණය
සාමාන්‍යයෙන් භාණ්ඩයක මිල වෙනස් වීම  ප්‍රධාන වශයෙන් ප්‍රතිවිපාක දෙකක් ඇති කරයි.
මිල ප්‍රතිවිපාකය:- අනම්‍ය භාණ්ඩ සඳහා ඒකක මිල වැඩි වීමක් එම භාණ්ඩයෙන් ලැබෙන ආදායම වැඩි වීමට හේතු වන අතර මිල අඩු වීමක් ආදායම අඩු වීමට බලපායි. නම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ සඳහා මෙහි ප්‍රතිලෝමය සිදුවේ.
ප්‍රමාණ ප්‍රති විපාකය:-ඒකක මිල වැඩි වීමක් විකුණා ගත හැකි ඒකක ප්‍රමාණය අඩු කිරීමට හේතු වන අතර මිල අඩු වීමක් විකුණා ගත හැකි ඒකක ප්‍රමාණය වැඩි කිරීමට බලපායි.

එබැවින් ආයතනයක් භාණ්ඩයක මිල වැඩි කිරීමේදී එමඟින් ඇතිවන ශුද්ධ බලපැම හඳුනාගත යුතුය. මේ සඳහා නම්‍යතාවය යොදා ගත හැක.සාමාන්‍යයෙන් ආදායමේ සිදුවන ප්‍රතිශතක වෙනස ආසන්න වශයෙන් මිලෙහි සිදුවන ප්‍රතිශතක වෙනස හා ඉල්ලුම් ප්‍රමාණයේ ප්‍රතිශතක වෙනස යන අගයන් දෙකෙහි එකතුවට සමාන වේ.
මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය හා ආදායම අතර සම්බන්ධය පහත පරිදි විස්තර කල හැක.
පූර්ණ අනම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ වල මිල කොතෙක් වැඩි වුවද ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය අඩු නොවේ.එබැවින් මෙවැනි භාණ්ඩ වල මිල වැඩි කිරීමෙන් අනිවාර්‍ය්යෙන්ම ආදායම වැඩි වේ
අනම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ සඳහා මිල වැඩි වන ප්‍රතිශතයට වඩ අඩු ප්‍රතිශතයකින් ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය අඩු වන නිසා මිල වැඩි කිරීම මඟින් ආදායම වැඩි කර ගත හැක.
ඒකීය නම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ වල මිල වෙනස් වන ප්‍රතිශතයට සමාන  ප්‍රතිශතයකින් ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය වෙනස් වන නිසා මිල වැඩි කලද ආදායමට බලපැමක් ඇති නොකරයි.
නම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ වල මිල වෙනස් වන ප්‍රතිශතයට වඩා වැඩි ප්‍රතිශතයකින් ඉල්ලුම් ප්‍රමණය වෙනස් වන බැවින් මිල වැඩි කලහොත් ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය විශාල ලෙස අඩු වන බැවින් අදායම වැඩිවීමක් සිදු නොවේ.
පූර්ණ නම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ එකම මිලකදී ඕනැම ප්‍රමාණයක් මිලදී ගත හැක. මිල වැඩි කලහොත් ඉල්ලුම ශූන්‍ය විය හැක. එබැවින් මිල වැඩි කිරීමක් මගින් ආදායම වැඩි කර ගත නොහැක.
ඉහත ප්‍රස්තාරයේ පෙන්වා ඇති ආකාරයට උපරිම ආදායමක් ලැබෙන්නේ ඉල්ලුම් වක්‍රයේ ඒකීය නම්‍ය ඉල්ලුමට අදාල ලක්ෂ්‍යයේ මිල හා ප්‍රමාණයේදීය.
තවත් වැදගත් කරුණක් වනුයේ කිසියම් මිල පරාසයක් තුල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය ස්ථාවර අගයක් නොගන්නා අතර විවිධ අගයන් විය හැක. ඉහත ප්‍රස්තාරයට අනුව ඉල්ලුම් වක්‍රයේ ඉහල සිට පහලට පූර්ණ නම්‍ය ඉල්ලුමේ සිට පූර්ණ අනම්‍ය ඉල්ලුම දක්වා අගයන් පිහිටන්නේ යැයි උපල්කල්පනය කෙරේ.

බදු මත බලපාන ආකාරය

භාණ්ඩයක මිල මත වක්‍ර බදු පැන පැනවීමේදී ඇති වන ප්‍රති විපාකය පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය හා සැපයුම් නම්‍යතාවය යොදා ගත හැක. මිල මත බදු පනවීමේදී මිල ඉහලයයි. එබැවින් එම බදු බර පාරිභෝගිකයා හා නිෂ්පාදකයා අතර බෙදී යන ප්‍රමාණය තීරණය වන්නේ මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය හා සැපයුම් නම්‍යතාවය මතවේ.
පූර්ණ අනම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ සඳහා මිල කොතෙක් වැඩි වුවද ඉල්ලුම් ප්‍රමාණය වෙනස් නොවේ. එනම් පාරිභෝගිකයට වෙනත් විකල්ප නොමැත. එබැවින් බද්ද සම්පූර්ණයෙන්ම පාරිභෝගිකයාට විතැන් කල හැක
පූර්ණ නම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩයක බදු පැනවීම නිසා මිල වැඩිවීමක් සිදු වුවහොත් පාරිභෝගිකය මිලදි ගන්න ප්‍රමනය නවත දැමිය හැක. එබැවින් සම්පූර්ණ බදු බර නිශ්පාදකයාට දැරීමට සිදුවේ.
අනම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාන්ඩ සඳහා බදු පැනවූ විට බද්දෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් නිශ්පාදකයාට දැරීමට වන අතර පාරිභෝගිකයාට දැරීමට වන්නේ අඩු බදු ප්‍රමාණයකි.
නම්‍ය ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ සඳහා බදු පනවූ විට වැඩි බදු බරක් පාරිභෝගිකයාට දැරීමට සිදු වන අතර නිෂ්පාදකයාට දැරීමට වන්නෙ අඩු බදු බරකි.

තෝරාගත් මිල නම්‍යතා

සැබෑ ලෝකයේදී මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය ගණනය කිරීම සඳහා විවිධ පර්යේෂණයන් යොදාගනී.
අතීත වෙලඳ පල දත්ත විශ්ලේශණය,වෙළඳපල අත්හදාබැලීම් සඳහා වර්ථමාන පාරිභෝගික කැමැත්ත පිලිබඳ සමාලෝචනය යනදී ක්‍රම මේ සඳහා යොදා ගනී.
එමෙන්ම සංයුක්ත විශ්ලේෂණයද මේ සඳහා යොදා ගනී. බොහෝ ඉල්ලුම් ලේඛන සඳහා මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය මිල මත තීරණය වේ. එබැවින් ස්ථාවර ඉල්ලුම් නම්‍යතාවයක් ඇතයි උපකල්පනය කරමින් ඉල්ලුම් ලේඛණය පිළියෙල කරනු ලබයි.තෝරාගත් භාණ්ඩ කිහිපයක් සඳහා ගණනය කරන ලද ඉල්ලුම් නම්‍යතා සංගුණක කිහිපයක් පහත දැක්වේ.
 සිගරට් (එක්සත් ජනපදය)
 0.3  − 0.6 (සාමාන්‍යය)
 0.6 to −0.7 (තරුණ)
 මධ්‍යසාර(එක්සත් ජනපදය)
0.3 හෝ −0.7 සිට 0.9 දක්වා  1972 (බියර්)
1.0 (වයින්)
1.5 (ස්ප්‍රීතු)
 ගුවන් ගමන්(එක්සත් ජනපදය)
0.3 (පළමු පන්තිය)
0.9 (වට්ටම්)
 පශුසම්පත්
 0.5 සිට 0.6 දක්වා (කුකුල් මස්)
 තෙල් (ලෝකය)
 0.4
මෝටර් රථ ඉන්ධන
0.25 (කෙටි කාලීන)
 0.64 (දිගු කාලීන)
ඖෂධ(එක්සත් ජනපදය)
0.31 (වෛද්‍ය රක්ෂණය)

සහල්
 0.47 (ඕස්ට්‍රේලියාව)
0.80 (බංග්ලාදේශය)
0.80 (චීනය)
0.25 (ජපානය)
0.55 (එක්සත් ජනපදය)
සිනමා ප්‍රවේශය (එක්සත් ජනපදය)
0.87(සාමාන්‍යය)
සජීවී කලා දර්ශන(රංගශාලා)
 0.4 සිට 0.9 දක්වා
 ප්‍රවාහනය
 0.20 (බස් රථ, එක්සත් ජනපදය)
 පැනිබීම
0.8 සිට 1.0 දක්වා (සාමාන්‍යය)
3.8 (කොකාකෝලා)
 වානේ
0.2 සිට 0.3 දක්වා
බිත්තර
0.1 (එක්සත් ජනපදය)
0.35 (කැනඩාව)
0.55 (දකුණු අප්‍රිකාව)

ආශ්‍රිත ලිපි

 චාප නම්‍යතාවය
 හරස් මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය
 ආදායම් ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය
 සැපයුම් මිල නම්‍යතාවය
 ඉල්ලුම හා සැපයුම

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳුම්

A Lesson on Elasticity in Four Parts, Youtube, Jodi Beggs
Approx. PED of Various Products (U.S.)
ධනවාදය
ආර්ථික විද්‍යාව

මිල ඉල්ලුම් නම්‍යතාවය


Banyabaşı Camii ( Banya başi djamiya), Osmanlı Devleti zamanında, bugünkü Bulgaristan'ın başkenti Sofya'da inşa edilmiş cami. Seyfullah Efendi Camii de denir.

Günümüzde şehirdeki tek faal durumda olan camidir ve Avrupa'nın en eski camilerinden biridir. Kuruluş tarihi hakkında çeşitli tarihler varsada 1566 yılını kabul etmek daha uygundur. Mimar Sinan tarafından tasarlanmıştır. Sofyanın tarihteki ilk yerleşim yeri olan antik kent Serdica 'da bulunmaktadır. Evliya Çelebi'nin "Sofya'da en güzel minaresi olan cami" dediği söylenir. En dikkat çekici özelliği geniş kubbesi ve minare yüksekliğidir.

5 asırlık cami birçok onarımdan geçmiştir. Çeşitli kaynaklar kuruluş tarihini farklı göstermektedir. En son büyük onarım çalışmaları Türkiye'nin Sofya büyükelçiliğinin girişimleriyle Türkiye Cumhuriyeti tarafından gerçekleştirilmiştir.

Tuğla taş sıraları ile yadan geçmiştir.an olup, sütünlar yekpare ve koyu renktedir. Başlıklar çift ıstalaktitlidir. Tek kapı ufak bir taçla biten kesme taştan yapılmıştır. Kemer aynasında taş üstüne boya ile yazılmış, okunmayan kara bir yazı ve altında 974 (1566-1567) tarihi vardır.

olan cami yapılan birçok onarımlar ile getirilmiştir. Son temel onarımı Türkiye Büyükelçisi Fethi Bey tarafından finansa edilerek 1920'li yıllarda yapılmıştır. Depremlerden çatlamış olan mermer minber o zaman değiştirilmiştir. Gerek totalitarizm zamanında, gerekse de demokrasi geldikten sonra yapılan sıva, boya, tabandan ısıtma sistemi tesisleri ise, daha fazla çeşitli Arap, Türk vakıflarının, ayrı ayrı hayırseverlerin himmetiyle gerçekleştirilmiştir. Bugünkü haliyle Cami cuma günleri 700, bayramlarda ise 1200'ün üzerinde cemaat toplamaktadır.

2006 mayısında Bulgaristan'da ırkçı görüşleriyle tanınan ATAKA partisinin üyeleri camiye sıgmayıp avlusunda ve kaldırımda cuma namazı kılan cami cemaatine karşı ırkçı ve şiddet içeren eylem düzenlemiştir.

Camiye yaklaşık 20 metre uzaklıkta olan Serdica metro durağı ile kolayca ulaşılabilinir.

Sofya'daki camiler
Bulgaristan'daki Osmanlı camileri
Mimar Sinan'ın eserleri

Banyabaşı Camii


Lebrade Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Plön iline bağlı belediye. 18,59 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla yaklaşık 617 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına yaklaşık 33 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Jörg Prüß tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 http://www.lebrade.de

Kaynakça

Plön iline bağlı yerleşim birimleri

Lebrade


Yazıryeni büyük şehir yasasıyla birlikte  Antalya ilinin Kumluca ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin ismi, Oğuz Türklerinin Ayhan oğulları Yazır boyundan oluşan ailelerin Anadolu'nun her yerinde ikamet ettikleri yere boylarının ismini vermesiyle meydana gelmiştir. Köyü 6 erkek kardeşin kurduğu rivayet edilir.

Coğrafya
Antalya iline 80, Kumluca ilçesine 20 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 YerelNET
 Antalyainternethaber

Kumluca'nın mahalleleri

Yazır, Kumluca


Svjetionik Rt Zub je svjetionik na poluotoku Lanterna, na zapadnoj obali poluotoka Istre. Udaljen je 13 km od Poreča i isto toliko od Novigrada. Poluotok Lanterna leži između dva zaljeva, Tarska vala i Zaljev Lunga.

Svjetionik, izgrađen 1872. godine, je od mora udaljen 10 metara. Kamenu zgradu svjetionika okružuje ograđeno dvorište, a cijeli prostor je okružen je zelenilom. Zgrada se sastoji od prizemlja te prvog kata, a uključuje i apartman za 6 osoba. Svjetlosna signalizacija je automatizirana, a sa svjetionika je povučena svjetioničarska posada.

Turizam
U blizini svjetionika ima nekoliko uređenih kamenitih i šljunčanih plaža. Osim pred samom svjetioničarskom zgradom, lijepe se šljunčane i kamenite plaže nalaze i u Tarskoj vali i zaljevu Lunga. Plaže su prikladne za ljetovanje obitelji s djecom. Hridinasto podmorje bogato je ribom.

Izvori

Zub

Svjetionik Rt Zub


Isla de Mona e Islote Monito puede referirse a:

 Las islas propiedad de Puerto Rico Isla de Mona e Islote Monito.
 Isla Municipio Isla de Mona e Islote Monito de Mayagüez.

Isla de Mona e Islote Monito


King Missile is an American avant-garde art rock band best known for its 1992 single "Detachable Penis". Vocalist John S. Hall has fronted several disparate incarnations of the group since founding it in 1986.

History

King Missile (Dog Fly Religion)
In 1985, writer John S. Hall began presenting his work at open mic poetry readings. After three shows, Hall became a "featured" poet at the Backfence, a performance venue in Manhattan's Greenwich Village. In 1986, feeling that "20 minutes of me reading poetry would be totally boring", Hall asked his guitarist friend Dogbowl (Stephen Tunney) to augment his performances with original music. Dogbowl agreed, and with the addition of bassist Alex DeLaszlo, drummer R. B. Korbet, and xylophonist George O'Malley, King Missile (Dog Fly Religion) was born.

In 1987, the band went to the Noise New York studio and in just ten hours recorded and mixed its debut album, Fluting on the Hump. The producer/engineer, Kramer, released the album on his then-fledgling label, Shimmy Disc. The label sent the album to every college radio station that reported to College Media Journal, and the album subsequently performed well on the CMJ charts.

In 1988, Hall and Dogbowl, along with cellist Charles Curtis and new drummer Steve Dansiger, recorded the second King Missile (Dog Fly Religion) album, the longer, more experimental, less "jokey" They. Like its predecessor, the album was produced by Kramer and released on Shimmy Disc. According to Hall, "[the album] wasn't well received. Dogbowl was itching to make his own records, so we went our separate ways." Dogbowl went on to record several albums for Shimmy Disc.

King Missile
After Dogbowl's departure, Hall asked Bongwater guitarist Dave Rick to help him put together a new band. Rick recruited multi-instrumentalist Chris Xefos, and Hall retained Dansiger on drums. Hall dubbed the new lineup King Missile, dropping the parenthetical "Dog Fly Religion" subtitle "since that was [Dogbowl's] idea." In late 1989 and early 1990, the band recorded the album Mystical Shit, and in 1990 released it on Shimmy Disc. On the strength of the single "Jesus Was Way Cool", the album hit No. 1 on the CMJ charts, and the band was signed by a major label, Atlantic Records. This series of events led Hall to make a habit of joking, "'Jesus' got me signed to Atlantic Records." Around this time, King Missile was featured in the 1990 documentary CutTime, which chronicled the East Village music scene of the time.

Another lineup change occurred before the recording of King Missile's major-label debut, as Dansiger left the band and was replaced on drums by Hypnolovewheel member David Ramirez. The subsequent album, The Way to Salvation, was released on April 16, 1991, and reached No. 2 on the CMJ charts. Atlantic promoted the album with the release of a single, "My Heart Is a Flower", and accompanying video.

After Ramirez left the group and was replaced by yet another drummer, Roger Murdock, the band recorded a cover of  R.E.M.'s song "Get Up" for the album, Surprise Your Pig: A Tribute to R.E.M., released on June 22, 1992. This was followed by the band's second major-label album, Happy Hour, released on December 15, 1992. The album debuted at No. 1 on the CMJ charts, and its accompanying first single, "Detachable Penis", became a modest hit, reaching No. 25 on the Billboard Modern Rock Tracks chart. Atlantic released videos for "Detachable Penis" and the subsequent singles "(Why Are We) Trapped?" and "Martin Scorsese", but neither follow-up single achieved the chart success of "Detachable Penis." According to Hall, the band realized that its hit song had drawn in many casual fans who didn't care about the rest of the group's material; thus, the band began to play the song "early in the set, so that the people who didn't like us could leave, and we could play for the people who cared. That worked out well. People did leave."

In 1993, the band contributed a song titled "Our Jungle" to the soundtrack of the film Surf Ninjas starring Ernie Reyes, Jr., Rob Schneider, Nicolas Cowan and Leslie Nielsen.

The band's third and final album for Atlantic was the eponymous King Missile, released April 19, 1994. Neither the album nor its lead single, "Love Is...", was a commercial success; consequently, the band was dropped from Atlantic, and broke up shortly thereafter because, according to Hall, "there was no reason to stay together."

King Missile III
After the collapse of the second incarnation of King Missile, Hall decided to attend law school. He graduated cum laude from the Benjamin N. Cardozo School of Law in Manhattan, and after graduation co-founded Heraty Hall, a firm specializing in entertainment law.

In 1996, Hall released a "solo album", The Body Has a Head, on the German label Manifatture Criminali. The album featured considerable input from multi-instrumentalists Sasha Forte, Bradford Reed, and Jane Scarpantoni. With these musicians, as well as They cellist Curtis, Hall formed a new band, King Missile III. On September 15, 1998, the new lineup released its "debut" album, Failure, on Shimmy Disc.

Curtis and Scarpantoni left the band after the release of Failure, and King Missile III continued as a trio, releasing two more albums: The Psychopathology of Everyday Life (Instinct Records, January 21, 2003) and Royal Lunch (Important Records, September 21, 2004).

King Missile (Dog Fly Religion) reunions
Hall reunited with Dogbowl in 1995 for a tour as King Missile (Dog Fly Religion) for most of October and November of that year. The tour featured Hall performing spoken word with Sasha Forte on violin, followed by performance by Dogbowl and his band, and featuring Hall, Forte, Dogbowl and his band all performing together as King Missile (Dog Fly Religion) to headline the shows.

On March 18, 2010, Hall reunited with Dogbowl as King Missile (Dog-Fly Religion) for a one-time performance at Le Poisson Rouge in New York City. Multi-instrumentalist John Kruth, bassist Dave Dreiwitz of Ween, and drummer Billy Ficca of Television joined the duo to round out the lineup.

King Missile IV
In September 2014, John S. Hall performed four shows with the band LoveyDove in Los Angeles. It was later decided that this was, in fact, a new incarnation of King Missile, and they settled on the name King Missile IV. This version of the group toured New Zealand in February 2015, and recorded a six-song EP, This Fuckin' Guy, released on Powertool Records.

King Missile reunions
On June 25, 2015, Hall, Rick, and Murdock reunited for the first time in over twenty years for a performance at Shea Stadium in Bushwick, Brooklyn. They were joined by Rachel Swaner on keyboards and accordion. The set consisted of songs from throughout the various King Missile incarnations. Hall, Rick, and Murdock played several more shows along with keyboardist Brent Cordero between 2015 and 2019. On February 18, 2017, keyboardist and bassist Chris Xefos rejoined the group for a performance at The Gutter Bar in Brooklyn. On February 10, 2018, King Missile, featuring the lineup of Hall, Rick, Murdock, Cordero and Korbet performed at a benefit for radio station, WFDU at Rose Gold in Brooklyn. A show at Bowery Electric in New York City followed on June 21, 2018, featuring the lineup of Hall, Rick, Murdock, Cordero, and Korbet. On May 11, 2019, King Missile performed with Hall, Rick, Murdock, Cordero, and Matt Hunter at Hank's Saloon in Brooklyn. Dogbowl performed an opening set and also joined King Missile on stage for several songs.

Studio discography

King Missile (Dog Fly Religion)

King Missile

Compilation and soundtrack contributions

King Missile III

King Missile IV

Singles

References

External links
Official website of John S. Hall and all incarnations of King Missile

King Missile lyrics database at SongMeanings

Atlantic Records artists
Musical groups established in 1986
Musical groups from New York City
1986 establishments in New York City
Performance art in New York City
Shimmy Disc artists
American art rock groups

King Missile


مركز لندون بي جونسون للفضاء للأختصار يعرف بـ (jsc) هو أحد المراكز التابعة الإدارة الوطنية للملاحة الفضائية والفضاء (ناسا) للتدريب على رحلات الفضاء البشرية والبحوث والتحكم في رحلات الفضاء . ويتكون المركز الواقع في هيوستن، تكساس على مجمع كبير يحوى قرابة المائة مبنى وقد شيدت على مساحة 1620 فدان . ويعتبر المركز مواطن رواد الفضاء الأمريكين وهو المسئول عن تدريب رواد الفضاء الأمريكيين وشركائها الدوليين .وهو مركز التحكم بالمهمات الفضائية حيث يتم التعامل مع جميع المهمات الفضائية المأهولة منها محطة الفضاء الدولية. كان يسمى في البداية مركز المركبات الفضائية المأهولة، حيث تجري ناسا هناك تدريبات الرحلات الفضائية، والأبحاث المتعلقة بها، وعمليات التحكم بالرحلات. أُنشئ  هذا المركز بواسطة شركة جوزيف إل. سميث وشركاه، واستأجرته وكالة ناسا. أُعيد تسمية هذا المركز على شرف الرئيس الأمريكي، الذي نشأ بولاية تكساس، لندون بي. جونسون، في قانون بمجلس الشيوخ الأمريكي يوم 18 فبراير عام 1973.

يتكون هذا المركز من مجمع مكون من 100 مبنى، ومُشيد على مساحة 1620 فدانًا في منطقة كلير ليك بهيوستن، التي حصلت على اسمها الرسمي المستعار «المدينة الفضائية» في عام 1967. يعتبر هذا المركز مقر فيلق رواد الفضاء التابع لوكالة ناسا، وهو مسؤول عن تدريب رواد الفضاء الأمريكيين ورواد الفضاء من الشركاء الدوليين. أصبح هذا المركز معروفًا بين العامة بوظيفته في التحكم بالرحلات الفضائية، وعُرف المركز باسم «مركز التحكم بالمهمة» و«هيوستن» خلال رحلات جيميني، وأبوللو، وسكاي لاب، وأبوللو-سويوز، وبرنامج المكوك الفضائي.

نشأ مركز المركبات الفضائية المأهولة في البداية من مجموعة المهام الفضائية (STG)، التي كانت بقيادة روبرت غيلروث، والتي شُكلت لتنسيق البرنامج الأمريكي للرحلات الفضائية المأهولة. أُقيمت هذه الجموعة في مركز لانغلي البحثي بهامبتون  في فيرجينيا، ولكنها، من الناحية التنظيمية، كانت تقدم تقاريرها إلى مركز غودارد للرحلات الفضائية الذي يقع خارج واشنطن العاصمة وبالقرب منها. بدأ وضع الخطط في عام 1961 لتوسيع أعداد العاملين بهذه المجموعة لتصبح منظمةً قائمةً بذاتها، لتلبية الاحتياجات المتزايدة لبرنامج الرحلات الفضائية المأهولة بالولايات المتحدة، وانتقلت هذه المجموعة إلى منشأة جديدة. وشُيدت هذه المنشأة خلال عامي 1962 و1963 على أرض تبرعت بها شركة همبل للنفط من خلال جامعة رايس، وافتُتح المركز رسميًا في سبتمبر عام 1963. واليوم، أصبح مركز جونسون للفضاء واحدًا من المراكز الميدانية العشرة الكبرى لوكالة ناسا.

تاريخ
تعود أصول مركز جونسون للفضاء إلى مجموعة المهام الفضائية التابعة لوكالة ناسا. وبدأ مهندسو مركز لانغلي البحثي، بدايةً من يوم 5 نوفمبر عام 1958، في إدارة مشروع ميركوري تحت قيادة روبرت غيلروث ومتابعة برامج الفضاء المأهولة. كانت المجموعة تقدم تقاريرها في البداية إلى مركز غودارد للرحلات الفضائية، وبلغ إجمالي عدد العاملين بها 37 مهندسًا، وثمانية أمناء و«حواسيب» بشريين (وهن سيدات كن ينفذن العمليات الحسابية على آلات حاسبة ميكانيكية للجمع). وفي عام 1959، توقف 32 مهندسًا كنديًا أُضيفوا إلى المركز عن العمل  بعد إلغاء مشروع أفرو كندا سي إف-105 السهم. أدرك توماس كيث غلانن، أول رئيس لوكالة ناسا، أن نمو برنامج الفضاء الأمريكي سيؤدي إلى نمو هذه المجموعة لتخرج من سلطة مركز لانغلي ومركز غودارد وستحتاج أن يكون لها مقرًا خاصًا بها. وفي يوم 1 يناير عام 1961، كتب غلانن مذكرةً لرئيس المجموعة الذي سيخلفه، والذي لم يكن معروفًا آنذاك، وهو جيمس إي. ويب، ليوصيه على اختيار موقعًا جديدًا للمجموعة. وفي أواخر نفس العام، عندما وضع الرئيس جون إف. كينيدي هدف الهبوط بالبشر على سطح القمر في نهاية ذاك العقد، أصبح الأمر واضحًا أمام غيلروث بأنه سيحتاج منظمةً أكبر لقيادة برنامج أبوللو، مع منشآت اختبارية جديدة ومختبرات بحثية.

الأفراد والتدريب
يعمل نحو 3200 خادم مدني، بما يشمل 110 رواد فضاء، بمركز جونسون للفضاء. يتكون الجزء الأكبر من القوة العاملة بالمركز من أكثر من 11000 مقاول. وفي أكتوبر عام 2014، استحوذت شركة ستينغر غافاريان تكنولوجيز على العقد الرئيسي الذي كان لشركة يونايتد سبيس أليانس. وفي مايو عام 2018، أصبح مارك إس. غاير المدير رقم 12 للمركز، وكان روبرت غيلروث المدير الأول.

أجرت ناسا عمليات تدريب رواد الفضاء التابعين لها بمركز جونسون للفضاء. وحصل المرشحون ليكونوا رواد فضاء على تدريبهم على أنظمة المركبات الفضائية وفي العلوم الأساسية التي تشمل الرياضيات، والتوجيه والملاحة، وعلم المحيطات، والديناميكا المدارية، وعلم الفلك، والفيزياء. كان المرشحون ملزمين بإنهاء التدريب العسكري للبقاء أسفل الماء قبل أن يبدأوا في دروس الطيران الخاصة بهم. طُلب من المرشحين أيضًا أن يكونوا مؤهلين للغطس باستخدام معدات سكوبا لإجراء تدريبات النشاط خارج المركبة، وكانوا ملزمين أيضًا بالنجاح في اختبار السباحة. نُفذت تدريبات النشاط خارج المركبة بمركز تدريب سوني كارتر. دُرب المرشحون أيضًا على التعامل مع حالات الطوارئ المتعلقة بالضغوط الجوية المرتفعة والمنحفضة، وعُرضوا لبيئة الجاذبية الصغرى الخاصة بالرحلات الفضائية. حافظ المرشحون على إتقانهم للطيران من خلال الطيران لمدة 15 ساعةً شهريًا على أسطول طائرات التدريب النفاثة تي-38 التابع لوكالة ناسا بقاعدة إلينغتون القريبة من المركز.

الأبحاث
يقود مركز جونسون للفضاء البرامج البحثية الطبية والعلمية المتعلقة بالرحلات الفضائية المأهولة الخاصة بوكالة ناسا. تُستخدم التقنيات المُطورة للرحلات الفضائية حاليًا في العديد من مجالات الطب، والطاقة، والنقل، والزراعة، والاتصالات، والإلكترونيات.

يجري مكتب أبحاث المواد الفلكية وعلوم الاستكشاف (أريس) الأبحاث الفيزيائية بالمركز. ويوجه مكتب أريس ويدير كافة الوظائف والأنشطة الخاصة بعلماء المكتب الذين يجرون الأبحاث الأساسية في علوم الأرض، والعلوم الكوكبية، وعلوم الفضاء. يقدم علماء ومهندسو مكتب أريس الدعم لبرامج الرحلات الفضائية المأهولة والروبوتية. تتضمن مسؤوليات المكتب أيضًا التفاعل مع مكتب السلامة وتأمين المهمة وبرامج الرحلات الفضائية المأهولة.

مُنح مركز جونسون للفضاء تمديدًا لمدة خمس سنوات بقيمة 120 مليون دولار على اتفاقيته مع المعهد الوطني لأبحاث الفضاء الطبية الحيوية بكلية بايلور للطب، لدراسة المخاطر الصحية المتعلقة بالرحلات الفضائية التي تستغرق فترات طويلة. سيسمح هذا التمديد باستمرار الأبحاث الطبية الحيوية، التي بدأها المعهد مع برنامج الأبحاث البشرية بناسا، في دعم وجود البشر بالفضاء لفترات طويلة.

يعتبر برنامج تقليل التنفس الأكسجيني المسبق أحد برامج الدراسات البحثية بمركز جونسون للفضاء، والذي يُطوَّر حاليًا لتحسين السلامة والكفاءة في عمليات النشاط خارج المركبة من محطة الفضاء الدولية.

طُور البرنامج الحاسوبي أوفرسيت غريد-فلو بمركز جونسون للفضاء بالاشتراك مع مركز أميس للأبحاث التابع لناسا. يحاكي هذا البرنامج سريان الموائع حول الأجسام الصلبة مستخدمًا ديناميكا الموائع الحسابية.

البستان التذكاري
خُلدت ذكرى رواد الفضاء، ومديري المركز، والموظفين الآخرين بوكالة ناسا في بستان تذكاري بالقرب من المدخل الرئيسي ومركز تأشيرات الزوار (المبنى 110). وُضعت الأشجار التي تحمل ذكرى رواد الفضاء ومديري المركز في مجموعة دائرية قريبة من المدخل، ووُضعت الأشجار التي تحمل ذكرى بقية الموظفين في الخلف على طول الطريق المؤدي إلى المدخل الرئيسي بالمنشأة.

تقاعد المكوك الفضائي
حاول مركز جونسون للفضاء أن يكون ضمن المواقع التي ستعرض إحدى مركبات المكوك الفضائي المتقاعد المدارية، ولكن لم تختره وكالة ناسا.

انظر أيضًا

 وكالة الفضاء الفرنسية
 مركز مارشال لبعثات الفضاء
 قاعدة كاب كانافيرال للقوات الجوية
 مركز كينيدي للفضاء
 مركز جويانا للفضاء

مراجع

مركز لندون بي جونسون للفضاء
اقتصاد هيوستن (تكساس)
تأسيسات سنة 1961 في تكساس
تاريخ شفهي
ليندون جونسون
مبان ومنشآت في هيوستن (تكساس)
مباني في حكومة الولايات المتحدة في تكساس
منشآت ناسا
مواقع جذب سياحي في هيوستن (تكساس)

مركز لندون بي جونسون للفضاء


Logroño, İspanya'nın La Rioja Özerk Bölgesinin başkentidir.

Coğrafi konum

Logroño İber Yarımadasının kuzeyinde bulunan La Rioja bölgesinde Ebro Irmağının üzerine kurulmuştur.

Logroño'nun bazı İber yarımadası kentlerinden uzaklıkları: 64 km Vitoria-Gasteiz, 85 km Pamplona, 113 km Burgos, 152 km Bilbao ve 160 km San Sebastián.

Tarihçe

Logroño antik bir yerleşkedir. Antik Romalılar döneminde "Vareia" adı ile bilinmektedir ve bir iç ticaret nehir liman şehriydi. Sonra Keltler'in eline geçti. 10. yüzyıldan itibaren şehir Navarre Kralları ile Kastilya Kralları arasında birkaç defa el değiştirdi. Sonunda Kastilya Krallığı'na bağlandı. Kastilya Kralı VI. Alfonso Logroño'ya 1095'te kent hak ve imtiyazlarını açıklayan bir berat verdi ve bu berat diğer önemli Kastilya kentlerine verilen kraliyet imtiyaz beratlarına örnek oldu. 1609-1610 Logroño'da İspanyol Engezisyon mahkemesi bir seri Basklı kadını "cadılık" iddiasıyla yargılayıp idam ettirdi.

Demografi

Logroño belediye sınırları içinde nüfusu (2010 tahmini itibarıyla) 152.650 kişidir ve nüfus yoğunluğu 1.918,92 kişi/km² olur. Logroño belediye sınırları içinde nüfusun gelişmesi şu gösterimde izlenebilir:

1.000 Kişi

Kaynak: INE - Instituto Nacional de Estadística, İspanya
(gemeente) Kaynak:Hollandaca Wikipedia "Logroño (gemeente)" maddesi

Ekonomi

Şehir Rioja Şarabı'nın üretim ve ticaret merkezidir. Bununla beraber odun, metal ve tekstil sanayi de gelişmiştir.

Kardeş şehirler

Logroño'nun şu kardeş şehirleri bulunmaktadır:

Resimler

Logroño

Kaynakça

Ayrıca bakınız

 La Rioja (özerk topluluk)

Dış bağlantılar

  Logroño Belediyesi resmi websitesi
 Bermemar web gazetsi

Logroño


Anthony DeSando (nacido el 4 de diciembre de 1965), también conocido como Anthony De Santis, es un actor estadounidense. Es de ascendencia italiana, sus abuelos eran inmigrantes de las regiones del sur de Italia, emigraron debido a mejores oportunidades de trabajo en Estados Unidos.

Nació en Jersey City, Nueva Jersey. Ha aparecido en varias series como L.A. Law, Crossing Jordan, NYPD Blue, Without a Trace y Sex and the City. Uno de sus papeles predominantes es como Brendan Filone en The Sopranos. También protagonizó en A Day In Black And White y coprotagonizó en las películas Cement, Beer League y The Whole Shebang. También hizo la voz de Reggie en el videojuego The Sorpranos: Road to Respect. Recientemente ha aparecido en A Guide to Recognizing Your Saints y Fightining.

Referencias
 IMDb

Actores de televisión de Estados Unidos
Actores de cine de Estados Unidos
Italoestadounidenses
Actores de Nueva Jersey
Nacidos en Jersey City

Anthony DeSando


Dávur á Reynatrøð (født 16. marts 1997 i Leirvík) er en færøsk sanger og musiker. Dávur er sanger í musikgruppen VSJ. de andre i gruppen er Villiam Soo Joensen (Elektrisk guitar, producer), Fríði Bjarkhamar (Trummer), og Høgni Jógvanson (Bass, Klaver, Synth, Ukulele). Dávur gav ud sin første single Solution i 2017, og sangen var allerede fra dag et godt modtaget på Færøerne. gruppen spillede sin første store konsert på den Færøske [summarfestivalur.com Summarfestivalur] (dansk: Sommerfestival) i 2018, hvor de spillede på Vágsbøur for omkring 7.000-10.000 mennesker.

Diskografi

 2017 - Solution
 2017 - The Road
 2018 - Something Magical
 2018 - Super Hero
 2018 - God's Work (Sammen med Dania O. Tausen)
 2018 - Awesome Time

Kilder

Sangskrivere fra Færøerne
Musikere fra Færøerne

Dávur á reynatrøð


Agrilus quadrinotatus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Gory, 1841.

Referências

quadrinotatus

Agrilus quadrinotatus


Pak Seung-zin (박승진; * 11. Januar 1941 in Wŏnsan; † spätestens 5. August 2011) war ein nordkoreanischer Fußballspieler. Bereits in jungen Jahren begann Pak Seung-zin mit dem Fußballspielen. Mit der Nationalmannschaft der Demokratischen Volksrepublik Korea nahm er 1966 an der Fußball-Weltmeisterschaft 1966 in England teil; hier bestritt als Kapitän Pak Seung-zin mit der Rückennummer "8" alle vier Spiele gegen die Sowjetunion, Chile, Italien (jeweils Gruppenphase) und Portugal (Viertelfinale). Dabei erzielte er den 1:1-Endstand gegen Chile, das 700. WM-Tor, sowie den ersten Treffer im Spiel gegen Portugal (3:5), sodass er bis heute Rekordtorschütze Nordkoreas bei Weltmeisterschaften ist. 1966 stand er bei der Sportgruppe Moranbong unter Vertrag. Außerdem kam der rechte Außenläufer (bei der Weltmeisterschaft als Angreifer bezeichnet) in den Jahren 1965 und 1973 bei drei WM-Qualifikationsspielen gegen Australien (zwei Spiele, drei Tore) und Syrien (ein Spiel) zum Einsatz.

Pak Seung-zin war im Oktober 2002 im Dokumentarfilm The Game of Their Lives zu sehen.

Siehe auch
 Nordkorea bei der Fußball-Weltmeisterschaft 1966

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Nordkorea)
Geboren 1941
Gestorben 2011
Mann
Nordkoreaner
Teilnehmer an einer Fußball-Weltmeisterschaft (Nordkorea)

Pak Seung-zin


Voel-Hallen er en idrætshal i Voel, Midtjylland på Sorringvej 28, som er en del af Voel-Hallerne og benyttes af Silkeborg-Voel KFUM's damehold.

Referencer

 Infomation hos dhf.dk

Idrætsanlæg i Danmark
Voel
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Silkeborg Kommune

Voel-Hallen


Roger Majoral, né le  à Ille-sur-Têt, est un joueur de rugby à XIII dans les années 1950 et 1960.

Il joue au cours de sa carrière pour Ille et le XIII Catalan. Avec ce dernier, il remporte la Coupe de France en 1959 aux côtés d'André Casas, Yvon Gourbal et Joseph Guasch. Ses bonnes performances en club l'amènent à connaître trois sélections avec l'équipe de France entre 1958 et 1959.

Biographie
Dans le civil, il travaille comme fermier. Son fils, Gérard Majoral, est un joueur de rugby à XV qui a joué sous le maillot de l'USA Perpignan dont il fut capitaine.

Palmarès

 Collectif :
 Vainqueur du Coupe de France : 1959 (XIII Catalan).

Notes et références

Notes

Références

Bibliographie

Liens externes

Roger Majoral sur rugbyleagueproject.com

Naissance en août 1934
International français de rugby à XIII

Roger Majoral


Pinturas murales de la conquista de Mallorca es el nombre por el que se conoce al conjunto de tres paneles de frescos que forman parte de un ciclo narrativo sobre la conquista de Mallorca por el rey Jaime I el Conquistador y con los que se decoraron una sala del Palacio Aguilar —anteriormente Palacio Caldes y actualmente sede del Museo Picasso— situado en la ciudad de Barcelona. Están fechados entre 1285 y 1290 y fueron realizados por un pintor anónimo llamado maestro de la conquista de Mallorca. Estos frescos fueron descubiertos en 1961 y trasladados al año siguiente, para su conservación, al Museo Nacional de Arte de Cataluña en Barcelona donde se encuentran expuestos.

Tanto los hechos representados como los personajes que participaron, que, entre otros, han sido identificados el rey Jaime I, Guillermo II de Bearne, el conde Nuño Sánchez de Rosellón y Cerdaña o el obispo Berenguer de Palou de Barcelona, fueron extraídos de dos de las Cuatro grandes crónicas, el Llibre dels feits o Crónica de Jaime I (1213-1276), y de la Crónica de Bernat Desclot o Llibre del rei en Pere e dels seus antecessors passats (1283-1288).

Contexto pictórico

Dentro el contexto pictórico del gótico lineal en el Principado de Cataluña, destaca el taller que realizó las pinturas al fresco en los muros de diversos palacios de la ciudad de Barcelona, de los que se pueden citar como los más importantes los del Saló del Tinell del Palacio Real Mayor  o los del Palacio Aguilar. Seguramente fueron ejecutados por un taller que trabajó para el rey Alfonso III de Aragón i Jaime II de Aragón, la nobleza y también para encargos provenientes del estamento eclesiástico en las zonas de Barcelona y de Mallorca. Así se pueden ver las similitudes que guardan las obras murales de los palacios nombrados con el retablo de Santa Perpetua de Mogoda en la parroquia de esta ciudad o en Palma de Mallorca con el retablo de Santa Úrsula del convento de San Francisco y el retablo de Sant Bernat realizado para los templarios y conservado en el Museo de Mallorca.

Se cree que primero se realizó el encargo de los murales de Barcelona por parte del rey y de algunos nobles y después por parte religiosa de la isla, a este mismo taller, se le efectuó el encargo de los retablos antes nombrados. También fueron de esta misma opinión los historiadores Dalmases y Pitarch, al relacionar un taller «que después de trabajar en Barcelona lo hizo hacia 1300 en Mallorca».

En la península ibérica estos murales guardan semejanza y por tanto han sido comparados con las pinturas que se encuentran en el monasterio de Santa María de Valbuena en Valladolid, donde se representa La conquista de Arjona en 1244. Otros similares son los de la iglesia rupestre di Santa Margherita de Melfi en Italia realizadas hacia 1290 por un maestro llamado «catalano-rosellonés», dentro del ámbito del Reino de Nápoles.

Tema

El tema presentado sobre la narración de la conquista de Mallorca del año 1229, se basa en las fuentes literarias de dos de las grandes crónicas catalanas, el Llibre dels feits y la Crónica de Bernat Desclot, esta última fue empezada a escribir en 1283 y los últimos capítulos entre 1285 y 1295, fecha contemporánea con las pinturas murales y cuando Bernat Desclot pertenecía como funcionario en la curia real.

Conquista de Mallorca
Un grupo de prohombres catalanes presididos por Jaime I se reunieron en casa de Pedro Martell, durante la segunda quincena de noviembre del 1228 en Tarragona, para preparar la conquista de Mallorca. Reunidas las Cortes de Barcelona, el 23 de diciembre de 1228, después de tres días de deliberaciones los tres brazos acordaron el proyecto de la expedición. Al año siguiente, el 5 de septiembre de 1229 las naves catalanas zarparon de Salou, Cambrils y Tarragona rumbo hacia el desembarco en Santa Ponsa. Se venció a los moros, el 12 de septiembre en la batalla de Portopí. El 31 de diciembre, después de tres meses de asedio se conquistó Madina Mayurqa a Abu-l-Ulà Idrís al-Mamun. Esta cruzada fue comandada por el propio Jaime I de Aragón y tuvo como consecuencia la destrucción del poder almohade en la isla, la esclavización de la población andalusí autóctona, la repoblación de la isla con población cristiana bajo un régimen feudal y la creación del Reino de Mallorca.

Palacio Aguilar
«Palacio Aguilar» redirige aquí. Para más información, véase Palacio Aguilar

El edificio del palacio donde se descubrieron las pinturas, fue construido en la segunda mitad del  por el mercader Bernat de Caldes, del que tomó el nombre de «Palacio de Caldes», está situado en el número 15 de la calle Montcada de Barcelona, en uno de los principales puntos de la antigua ciudad medieval el llamado barrio de las Arenas o de Santa María del Mar, esta calle se había urbanizado hacía más o menos un siglo atrás. En el artesonado de la sala donde se había decorado con las pinturas murales de la conquista de Mallorca, apareció el escudo de la familia con un caldero. Posteriormente cuando cambió de propietario, y como era costumbre, sobre este caldero se colocó el nuevo escudo del que adquirió el edificio, así se pintó un lirio y una rosa y encima un árbol emblema de los Lledó que fueron los propietarios desde 1317 a 1335. Perteneció a varios nobles de la Corte de Aragón, hasta que en 1386 la familia burguesa Coromines-Desplà lo adquirió, para venderlo más tarde a Joan Berenguer de Aguilar, de quien tomó el nombre por el que es conocido actualmente el «Palacio de Aguilar" o "Palacio de Berenguer de Aguilar».

Cuando el palacio ya había pasado a propiedad municipal desde 1953, y mientras se realizaban obras de restauración en el año 1961 para su uso como sede del Museo Picasso, se descubrieron las pinturas en una sala cercana al patio central del palacio, que se encontraban cubiertas al igual que el artesonado de madera policromada, por una gran capa de mortero, además las mencionadas pinturas habían sido picadas para conseguir una buena adherencia de la capa de yeso que cubría las paredes.

Descripción

Se trata de tres paneles de pinturas realizadas al fresco y trasladadas a tela para su conservación, el estilo de la pintura está catalogado como de gótico lineal y datadas entre 1285 y 1290.

Fueron restauradas en 1961 y aunque faltan bastantes fragmentos, se ha podido identificar que la serie muestra los episodios en los que se ve la reunión de Les Cortes de Barcelona, la Batalla de Porto Pi  y el Campamento real y asalto a la ciudad de Mallorca. La composición todavía muestra una tendencia románica aunque el realismo de los detalles y los fondos con paisaje en lugar de pintura plana además de la forma de tratar las figuras con expresión y queriendo representarlas como retrato ya muestra la tendencia hacia el estilo de la pintura franco gótica.

El primer panel donde empieza la narración —de derecha a izquierda— es el identificado como Las Cortes de Barcelona. En la representación se observa la muralla de la ciudad de Barcelona de la que sobresale el campanario románico de la catedral, y un grupo de personajes sentados, que seguramente corresponde a la reunión de las Cortes que tuvo lugar en diciembre de 1228 para decidir los detalles del asalto militar de Mallorca. Se encuentran pequeños restos de fragmentos de pintura que podrían corresponder a una batalla naval.

La Batalla de Porto Pi. El 11 de septiembre de 1229 Jaime I desplegó sus tropas en la bahía de Santa Ponsa. El mismo día tuvo lugar la batalla de Portopí decisiva con los musulmanes, que el panel muestra sobre un fondo decorado con montañas y árboles de copa redonda, en una de estas montañas se observa un grupo de musulmanes con pendones y escudos, la parte principal es en la que se aprecia la muerte de Guillermo II de Bearne, el cual se encuentra sobre su caballo con la espada en la mano y el escudo donde aparecen las armas de los panes de Montcada y las vacas de Bearn, a su lado hay un caballero no identificado que se enfrenta a la tropa sarracena, sigue esta escena fielmente los textos de los relatos de la Crónica de Bernat Desclot.

El último panel es el que representa el Campamento real y asalto a la ciudad de Mallorca, el campamento se representa a la derecha con la tienda real pintada con franjas de amarillo y rojo en primer término, Jaime I está sentado en el centro rodeado de caballeros, a su izquierda, de los tres representados, el que lleva una hilera de pequeñas calderas ha sido identificado como Nuño Sánchez conde del Rosellón. A la derecha del rey se encuentran Guilabert de Cruïlles, con una cruz blanca sobre rojo en el casco de la cabeza. Con la mano apoyada sobre la rodilla del rey, el obispo de Barcelona Berenguer de Palou con su mitra sobre la cabeza y a su lado el caballero Ramón de Centelles identificable por el enlosado rojo perteneciente a su linaje y que lleva dibujado en su manga. La tienda del lado izquierdo del rey, con franjas horizontales rojas, es la que pertenece al conde de Ampurias Hugo IV de Ampurias que se encuentra conversando con el caballero aragonés Pero Maça de Sangarrén que tiene su emblema grabado en el casco. Se encuentran apartados del grupo del soberano, siguiendo los relatos de las crónicas que así lo describen, como muestra por parte del conde de su disconformidad con el rey.

El asalto a Madina Mayurqa se representa a partir de la parte inferior de la tienda real, donde junto a una tienda medio desaparecida, aparece una máquina de ataque que podría ser un fundíbulo y a su lado un grupo de soldados que se dirige a la ciudad y que son atacados por otro grupo de sarracenos que han salido a recibirlos. Una muralla con torres rodea la ciudad llena de casas, en el centro de la cual se ve el castillo de la Almudaina protegido por un doble recinto amurallado. La torre más cercana al campamento ha sido asaltada por dos caballeros catalanes que llevan una bandera real y que luchan contra un musulmán negro, mientras las otras torres más lejanas aún son defendidas por sarracenos.

Cronología
Para su datación se ha tenido en cuenta un escudo de Jaime II de Aragón, que se observa en los murales y que es anterior a la Paz de Anagni —24 de junio de 1295—. Otro dato es la inscripción de 1292, que tiene la Urna de San Cándido , procedente del monasterio de Sant Cugat, la cual presenta un diseño similar al de las pinturas de la conquista de Mallorca, en la forma de estructurar los grupos de personajes así como los árboles redondeados que destacan sobre el fondo. Por todo ello, se datan las pinturas, realizadas en el momento del reinado de Alfonso III de Aragón, rey que también ocupó temporalmente Mallorca entre 1285 y 1291, además de ser también bajo su mandato cuando se escribió la Crónica de Bernat Desclot.

Estilo

Estas pinturas pertenecen al género histórico militar o pintura profana de conmemoración de gestas y hechos heroicos. Un ejemplo similar de la misma época es una pintura de un arcosolio conservada en el MNAC y procedente de San Vicente de Cardona donde está representada la Defensa de Gerona en 1285 y que este hecho también está descrito en la misma obra de Bernat Desclot. Es una de las obras pictóricas que también podría ser atribuida al maestro de la conquista de Mallorca. Un poco más tardías hacia comienzos del  son otras obras de estilo similar en gótico lineal, que se encuentran en la torre del castillo de Alcañiz y que representan la Conquista de Valencia por Jaime I.

La afinidad estilística está bien clara cuando se comparan estas pinturas con las también murales del Palacio Real Mayor de Barcelona, las dos fechadas entre 1285 y 1290, ambas, además de presentar el mismo tema, fueron realizadas con el uso mayoritario de los colores rojo, azul, ocre y negro y con un trazo lineal profundamente marcado en negro. El sentido de la narración es a la inversa del empleado en la escritura, es decir, de derecha a izquierda, con una gran agilidad en su narración. No se ha podido llegar a ninguna conclusión, de cuál de las dos series de pinturas, la del Palacio Real o la del Palacio Aguilar fue la primera en realizarse. Podía ser primero la del Palacio Real donde las pinturas muestras en carácter más épico y monumental con la representación de desfiles militares más compactos y después las otras del Palacio Aguilar, ya que se aprecia una mayor libertad creativa quizá por no ir destinada a la sala de recepciones reales.

La curiosidad de que fueran del mismo tema y estilo las pinturas murales de los dos palacios, queda resuelta con el dato histórico que Dolça de Caldes  —hija de Bernardo de Caldes propietario del Palacio Aguilar—, en el momento del fallecimiento del rey Alfonso el Franco en 1291, esperaba un hijo suyo y el rey antes de morir pidió a su hermano Jaime, futuro rey Jaime el Justo, que tomara bajo su protección a Dolça y al futuro hijo que de ella esperaba.

Iconografía
Las iconografías para ilustrar crónicas militares o narraciones legendarias, fueron numerosas desde el , como el Lancelot de Chrétien de Troyes o las pinturas al fresco que adornaron palacios de caballeros de la nobleza que deseaban que quedasen inmortalizadas sus hazañas, además de los palacios de Barcelona, existe una narración de la lucha de Guillermo de Orange en la Tour Ferraude de Pernes (Vaucluse) y otro ejemplo un poco posterior es la pintura mural en el Palazzo Público de Siena en que se presenta al capitán Guidoriccio a Fogliano como conquistador de la ciudad, esta fue realizada por Simone Martini.

Restauración

Ante los descubrimientos de los frescos en el Palacio Aguilar se procedió a una meticulosa limpieza y su desprendimiento con la técnica llamada a strappo, que permitía aislar las pinturas murales de las paredes mediante una mezcla de goma laca incolora y descerada, y cubrirla con una tela de algodón tratada previamente a base de hervirla, para quitarle el apresto y pegarla con cola orgánica caliente, que al secarse permitía arrancar la película pictórica, como si de un negativo se tratara, y enrollarla. Así se pudieron trasladar hasta el taller de restauración del Palacio Nacional, donde se rebajaron por el reverso hasta conseguir una capa de grosor delgado, después se adhirió la pintura por el dorso a unas nuevas telas mediante caseinato cálcico y acetato de polivinilo, y se colocaron en un nuevo soporte después de proceder a retirar las telas, colocadas en la parte frontal para su transporte, por medio de agua caliente. Las pequeñas faltas o lagunas de la pintura se llenaron con acuarela pero en tonos más bajos que los originales y los grandes fragmentos que faltaban se dejaron sin llenar, sólo marcando algunas líneas donde se creyó oportuno para poder seguir la lectura de la narración.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Pinturas conservadas en el Museo Nacional de Arte de Cataluña
Pintura de España del siglo XIII
Murales y frescos
Arte equino


Rodrigo Areias (* 1978) ist ein portugiesischer Filmregisseur und Filmproduzent.

Leben
Er besuchte die Escola Superior de Belas Artes der Universität Porto, bevor er in New York eine Regie-Spezialisierung absolvierte. Als Freizeitmusiker sind seine Bindungen zur Musik stark. So drehte er immer wieder Musikvideo-Clips für verschiedene Interpreten, darunter WrayGunn, Rita Redshoes und The Legendary Tigerman, der für seinen Film Tebas den Soundtrack stellte.

Areias' Kurzfilm Corrente ("Strömung") gewann eine Reihe Preise in Portugal und Brasilien, darunter beim Kurzfilmfestival Curtas Vila do Conde sowohl den Publikumspreis als auch den Preis als Bester Film.
Sein eigenwilliger "portugiesische Western" Estrada de Palha ("Straße aus Stroh", 2012) wurde beim Filmfestival Caminhos do Cinema Português für den Besten Film nominiert. Der Film erhielt einige Aufmerksamkeit. So wurde er auf einer Tournee durch verschiedene Kultur-Einrichtungen Portugals vorgestellt, live begleitet von Rita Redshoes und The Legendary Tigerman, auch bei seiner Premiere beim Curtas-Vila-do-Conde-Filmfestival.

Sein Schaffen als Filmproduzent umfasst über 80 Produktionen, darunter viele Kurzfilme, aber auch internationale Produktionen wie Porto (2016).

Filmografie (Auswahl)
 2003: Tempo Suspenso/Explosão Introspectiva (Kurzfilm, auch Produzent und Drehbuch)
 2007: D.Afonso Henriques (TV)
 2007: Tebas (auch Produzent und Drehbuch)
 2008: Corrente (Kurzfilm, auch Produzent und Drehbuch)
 2012: Estrada de Palha (auch Produzent und Drehbuch)

Weblinks

Einzelnachweise

Filmregisseur
Filmproduzent
Portugiese
Geboren 1978
Mann

Rodrigo Areias


No Place for Bravery é um jogo de RPG de ação 2D desenvolvido pelo estúdio Glitch Factory e publicado pela Ysbryd Games. Foi lançado para Microsoft Windows e Nintendo Switch em 22 de setembro de 2022.

O estilo de combate é inspirado em Sekiro. Segundo os desenvolvedores do jogo, o enredo do jogo é baseado em experiências reais dos próprios desenvolvedores sobre a importância das figuras paternas e as implicações de longo alcance de suas decisões.

A narrativa é focada em Thron, um homem atormentado por pesadelos do passado que arrisca uma perigosa aventura para salvar sua filha sequestrada.

Recepção
No site agregador de resenhas Metacritic, o jogo recebeu uma pontuação de 70 de 100 com base em 12 resenhas para a versão Switch e 66 de 100 com base em 8 resenhas para a versão do Windows.

Khee Hoon escreveu ao Polygon que o jogo "se deleita com a violência e aspereza de suas batalhas". O editor criticou a violência excessiva do jogo e também a dificuldade das batalhas: "Parece que o desenvolvedor Glitch Factory tirou as lições erradas da obra do criador de Dark Souls, Hidetaka Miyazaki, todo um gênero de jogos que prosperam em combates desafiadores, mas ainda permanecem tecnicamente justo".

Referências

Jogos para Windows
Jogos para Nintendo Switch
RPGs eletrônicos de ação
Jogos eletrônicos de 2022
Jogos eletrônicos desenvolvidos no Brasil

No Place for Bravery


La gare de Lyman, (ukrainien : Лиман (станція, Донецька залізниця)) est une gare ferroviaire ukrainienne située à Lyman, dans l'oblast de Donetsk.

Situation ferroviaire

Elle est un très important nœud ferroviaire pour le réseau ferré de Donetsk, dépôt ferroviaire, voitures, locomotives, réparations...

Histoire
Elle a aussi porté le nom de gare de Lyman entre 1916 et 1925, gare Soukhatanovo entre 1925 et 2017 et gare de Lyman depuis.

Desserte

Intermodalité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Transport ferroviaire en Ukraine.
 Liste de gares en Ukraine.

Liens externes

Gare dans l'oblast de Donetsk
Gare mise en service en 1911

Gare de Lyman


Sandra Weckert (* 2. April 1973 in Waren (Müritz)) ist eine deutsche Jazzmusikerin (Saxophon, Komposition), Team- und Organisationsentwicklerin.

Weckert erhielt klassischen Geigen- und Klavierunterricht und spielte zunächst im örtlichen Streichertrio, es folgte das Streichorchester und Sinfonieorchester. Mit 16 Jahren lernte sie Jazz kennen; bald darauf erlernte sie autodidaktisch Altsaxophon. Obgleich sie keinen Zugang zur Ausbildung an der Musikhochschule erhielt, nahm sie mehrere eklektizistische Alben auf, die zum Teil von der Kritik gefeiert wurden. Ihre Erfahrungen aus ihren eigenen Jazzbands setzt sie um in eine Teambildungs-Methode. Weiter komponierte sie Musik für Kinderhörspiele - von Martin Baltscheit (Major Dux mit Bill Ramsey) und Lorenz Pauli/Kathrin Schärer (mutig mutig), das Düsseldorfer Schauspielhaus und die Neuköllner Oper.

Diskographische Hinweise
  Way out East (mit Rudi Mahall, Antonio Palesano, Oli Bott und Johannes Fink)
 50 Sandra Weckert Fans Can't Be Wrong
 Sandra Weckert & Exotic Fruits Bar Jazz (mit Kathrin Lemke, John Gürtler, Sabine Zlotos, Peer Neumann Stephan Bleier; Enja)

Literatur
 Es gefällt mir, ein Freak zu sein Der Spiegel 31. Dezember 2003
 Wolf Kampmann Mit Kittel und Forke  Jazzthetik: 10/2002

Weblinks
 Webpräsenz

 Kurzbiographie auf Jazz thing
 Interview

Jazz-Saxophonist
Komponist (Jazz)
Musiker (Deutschland)
Deutscher
DDR-Bürger
Geboren 1973
Frau

Sandra Weckert


26368 Alghunaim este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
26368 Alghunaim este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Socorro, New Mexico, în cadrul proiectului LINEAR. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,41 ua, o excentricitate de 0,15 și o înclinație de 4,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 26001-27000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

26368 Alghunaim


Thorsager Station er en letbanestation og tidligere jernbanestation i byen Thorsager på Djursland i Østjylland. Stationen ligger på Grenaabanen mellem Aarhus og Grenaa, der siden 2019 er en del af Aarhus Letbane.

Historie
Jernbanestationen blev nedlagt som en af sytten stationer landet over ved køreplansskiftet 23. maj 1971. Årsagen var dels faldende passagertal og dels generelle indskrænkninger på sidebanerne. Efterfølgende blev der kæmpet lokalt for en genåbning af stationen men i mange år uden held.

27. august 2016 blev Grenaabanen lukket for ombygning til letbane. Umiddelbart var det dog ikke givet, at det ville medføre stop i Thorsager igen, men Folketinget havde afsat de nødvendige penge, så der kunne anlægges et trinbræt, hvis det ønskedes. Det besluttede Syddjurs Kommune så sidst i 2016, at der skulle. Staten betalte for anlæggelsen, mens kommunen sørgede for de nødvendige adgangsveje. Men da der var udsigt til flere borgere i området, ønskede kommunen at opgradere trinbrættet til en station med stop for alle tog. Der blev efterfølgende arbejdet på finansieringen af stationen, der endte med at komme til at koste staten ca. 7 mio. kr. Det første spadestik blev foretaget af den lokale politiker Thøger Pauli og Klaus Bertram Mikkelsen fra Thorsager Distriktsråd 6. november 2017.

Det var forventet, at Grenaabanen ville genåbne som en del af Aarhus Letbane i begyndelsen af 2018, men på grund af manglende sikkerhedsgodkendelse blev genåbningen udskudt på ubestemt tid. Godkendelsen forelå 25. april 2019, og genåbningen af banen fandt sted 30. april 2019. Thorsager åbnede dog ikke i første omgang, fordi denne og Hessel ikke var med i den første godkendelsen af Grenaabanen. Først et par måneder efter forelå den nødvendige godkendelse af de to stationer, hvorefter de kunne tages i brug 9. juli 2019.

Noter

Stationer på Grenaabanen
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Syddjurs Kommune

Thorsager Station


Paul von Kneussl  () a fost unul dintre generalii Armatei Imperiale Germane din Primul Război Mondial.

A îndeplinit funcția de comandant al Diviziei 11 Bavareză în campania acesteia din România, având gradul de general-locotenent.

Note

Bibliografie
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial
 Armata 9

Nașteri în 1862
Decese în 1928
Generali germani
Comandanți germani pe frontul românesc (1916-1918)
Cioturi din proiectul România în Primul Război Mondial

Paul von Kneussl


Alfred J. R. E. Zucker (* 23. Januar 1852 in Freiburg in Schlesien; † 2. August 1913 in Buenos Aires, Argentinien) war ein deutscher, US-amerikanischer und argentinischer Architekt.

Leben
Alfred Zucker studierte am Polytechnikum Aachen sowie an der Polytechnischen Schule Hannover und beendete sein Studium 1873 an der Berliner Bauakademie. Anschließend arbeitete er für die Preußischen Staatseisenbahnen in Hannover, bis er 1872 in die USA auswanderte. Dort arbeitete er von 1873 bis 1876 im Office of the Supervising Architect, einer Abteilung des US-Finanzministeriums unter Alfred B. Mullett und W. A. Potter in Washington, D.C. Anschließend arbeitete er von 1876 bis 1882 für die Vicksburg und die Meridian Railroad, bevor er ab 1883 in New York City als Architekt anfing, wo er, nachdem er 1888 die Ausschreibung des Progress Club, einem renommierten deutsch-jüdischen Club, gewann, das Majestic Hotel am Central Park West entwarf.

Obwohl Zucker anschließend auch weitere Gebäude am Lower Broadway entwarf, sank sein Einkommen, weswegen er 1902 eine Partnerschaft mit dem US-amerikanischen Architekten James Riely Gordon einging. Allerdings musste Zucker bereits 1904 fluchtartig das Land Richtung Montevideo, Uruguay, verlassen, um einer Anzeige Gordons wegen Betrugs in Höhe von 100.000 US-Dollar und Falschdarstellung zu entgehen. Anschließend ließ er sich in Buenos Aires nieder, wo er bis zu seinem Tod 1913 als Architekt arbeitete.

Alfred Zucker heiratete am 14. Februar 1881 in Lauderdale, Mississippi, Jennie Nace Brooke.

Weblinks

Einzelnachweise

Architekt (Argentinien)
Architekt (Vereinigte Staaten)
Architekt (Deutschland)
US-Amerikaner
Deutscher
Geboren 1852
Gestorben 1913
Mann

Alfred Zucker


Deniz Yılmaz  (d. 5 Şubat, 1974; İstanbul, Türkiye) Türk gitarist, şarkıcı, söz yazarı, besteci, ve prodüktör.

Yaşamı
Öğrenciyken yer jimnastiğiyle ilgilenmeye başladı ancak sakatlanınca jimnastiği bırakması gerekti.Bunun üzerine Deniz gitarla ilgilenmeye başladı. Deniz Yılmaz'ın müzik hayatı böyle başladı.1993'te Bilkent Üniversitesi'nin işletme bölümünü kazandı. Burada bir müzik kulübü açtı.

2001 yılında Yıldız Teknik Üniversitesi, Sanat ve Tasarım Fakültesi, Müzik ve Sahne Sanatları Bölümü, Duysal Tasarım Programı, Müzik Teknolojisi dalını kazandı.

Müzik Yaşamı
Ortaokulda gitarın yanı sıra davul dersleri de aldı ve yine bu tarihlerde grup 'Indians'ı kurdu.

Lise yıllarında gitarist ve solist olarak katıldığı birçok yarışmada derece alınca 'Ben şarkı da söyleyebiliyormuşum' diyerek gitar ve davulun yanına bir de vokali ekledi.

Daha sonra profesyonel olarak konserler vermeye başladı. Cockroach adlı grupla çalıştı ve bu gruptan Jan Peridar ile ilk prova stüdyosunu açtı.(Yakın tarihe kadar açık olan Stüdyo Punch kapatılmıştır)

1995'te ise kendi bestelerini çalan Outside grubunda yerini aldı.Outside birçok yarışmaya katıldı. Grup 1997'de Türkçe sözlü müziğe yöneldi ve Kurban adını aldı.

Kurban

Kendisi 'Kurban' adının isim babasıdır. Bu ismi niye seçtiği sorulduğunda da şöyle cevap veriyor: 'Kendimizi kurban gibi görme, müzikte istediğimizi yapamayacağımız korkusu. Bu pop piyasasında biz kesin kurban oluruz dedik. Aynı zamanda kardeş anlamına da geliyor'
Kurban 1999'da 'Kurban' albümünü çıkarıyor ve grubun korktuğu gibi pop piyasasında kaybolmuyorlar, Türkiye'deki rock dinleyicisi onlara sarılıyorlar ve 'Sert' albümü çıkana kadar geçen uzun sürede onların hep arkasında oluyorlar.

'Kurban' albümünün çıkışının bir önemi de şudur. Deniz Yılmaz rock müziğe Türkçe söz yazmakla Türk rock'ında büyük bir adım atmıştır. O güne kadar müziğe İngilizce söz ve İngilizce'ye benzetilerek okunan Türkçe sözler hakimdi. Deniz Yılmaz işte buna karşı bir adım atmıştı 'kurban' albümünde.
Deniz Yılmaz 2001 senesinde Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat ve Tasarım Fakültesi, Müzik ve Sahne Sanatları Bölümü, Duysal Tasarım Programı, Müzik Teknolojisi dalını kazandı.'Sert' adlı albümünü Stüdyo Punch'ta kaydetti 2002 yılında çıkan, Kurban'ın 2005 çıkışlı 'İnsanlar' albümünde kayıt, mix, prodüktörlük gibi birçok göreve soyundu. 2010 mayıs ayında çıkan Sahip (albüm) albümünün de mixini yaptı. 2012 Yılında İnsanlar Albümüne konmayan Usulca, 2014 yılında Nafile ve 2015' de İyi Ol adlı teklileri çıkarttı Kurban ile birlikte. Sonrasında 2022'de Gülümse ve Damla adında son tekillerini çıkarttılar. Şimdilerde ise Kurban ın tekrar birleşmeyeceği ve yakın dönemde Deniz Yılmaz'ın müziği yazdığı bir gönderi ile birlikte bıraktığını duyurdu. Grubun üyelerinden Burak Gürpınar geri birleşme durumunun pek olamayacağını çıktığı ve konuştuğu birçok video ve programda tekrarladı. Hayranlarının bildiği ve çıkmadığı Korkak şarkısı ise demo olarak youtube belli sayfalarda paylaşılmış ve tamamlanmamış hali ile birlikte bulunmakta.

Diğer Çalışmaları
Deniz Yılmaz'ın üyesi olduğu gruplar Kurban'la sınırlı değil. Kendisi aynı zamanda Panik grubunda bas gitar ve geri vokal olarak yer aldı. Ayrıca Panik'in 2006'da çıkan ilk albümü Almayan Böyle Olsun'da prodüktör olarak yer aldı.

Kurban ve Panik grupları dışında Sumeru (eski Kraker) grubunda bas gitar çaldı. Direc-t'in Rus Kozmonotları adlı albümünün prodüktörlüğünü üstlendi.

Şebnem Ferah, Demir Demirkan, Öztürk, Direc-t gibi birçok müzisyen ve gruba yazdığı şarkı sözleriyle destek olmuştur. Ayrıca Deniz Yılmaz, uzun dönem olarak 15 ay askerlik yapmıştır.

Bir süre Panik grubunda müzik yapmıştır ve Kaan Alptekin ile Beton adlı grupta müzik ve Sinan Güngörer ile birlikte Totem adlı grupta müzik yapmıştır.

Ayrıca şu an Mane grubunda gitar/vokal olarak müzik yapmaya devam etmektedir.

2021 Temmuz ayında kendi solo albümü DY'''yi ayrıca Sonbahar, Senin İçin ve Meydan teklilerini çıkarmıştır. 2022 Kasım ayında ise Anne isimli albümü ile Satıyorum ve Tutku'' (feat. Özgür Kankaynar) isimli teklilerini çıkarmıştır.

Diskografi
 DY (2021)
 Anne (2022)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 http://www.kurban.com

Yaşayan insanlar
1974 doğumlular
İstanbul doğumlu besteciler
İstanbul doğumlu erkek şarkıcılar
Türk rock şarkıcıları
Türk söz yazarları
20. yüzyıl Türk bestecileri
21. yüzyıl Türk bestecileri
Türk gitaristler

Deniz Yılmaz (müzisyen)


مسجون ترانزيت فيلم إثارة مصري من إنتاج سنة 2008. الفيلم من إخراج ساندرا نشأت، وتأليف وإنتاج وائل عبد الله، من بطولة أحمد عز، نور الشريف، صلاح عبد الله، إيمان العاصي. حصل الفيلم علي العديد من الجوائز في مهرجان اوسكار السينما المصرية لعام 2008 منها جائزة للفنان نور الشريف و جائزة لايمان العاصي عن دورها في الفيلم. الفيلم يمثل أول لقاء بين نور الشريف و أحمد عز.

شارك في الفيلم عدد كبير من الرعاة لأول مرة منهم شيفروليه، وماكدونالدز، وسينمات سيتي ستارز.

القصة
على الدقاق لص خزائن محترف، يعمل على سيارة أجرة بالإسكندرية لإعالة والدته المريضة، يصحبه اللص نبيل صبحى، لسرقة مكتب للصرافة، ولكن ينتبه لهما الحارس، فيتصارع معه على الدقاق، لتنطلق من مسدس الحارس رصاصتان، تصيب احدهما نبيل وتقتل الأخرى الحارس، ليتم القبض عليهما، وينال نبيل الذي تم إنقاذه، عشر سنوات، بينما كان نصيب على الدقاق السجن المؤبد، ويتعرض على لمضايقات من معلم مغسلة السجن ، فيشتبك معه لينال علقة ساخنة، وحبس انفرادى، وفي زنزانته يزوره العميد شوقي الشناوى ، من المخابرات العامة، ويعرض عليه إخراجه من السجن، مقابل خدمة جليلة يقدمها للوطن، وبالطبع وافق على، وتم تقنين كل الإجراءات، واحضر العميد جثة مجهول من المشرحة، لتدفن على انها تخص على الدقاق، وبذلك خرج على الدقاق من السجن، وسلمت الجثة لوالدته لدفنها.

قام العميد شوقي بتدريب الدقاق على الخطة المزمع تنفيذها، وهي قتل الجاسوس الإسرائيلى داود عزرا وسرقة محتويات خزانته، حيث يأتي في اجازة بشرم الشيخ على يخته الخاص، مع وضع بصمات ضابط اسرائيلى آخر، كان على خلاف مع داود، على الخزينة للتخلص من الإثنين، وتولى تدريب الدقاق المساعدان أسامه وهدى، وتمت الخطة بنجاح وحصل الدقاق على محتويات الخزينة، ومنها مجموعة من الألماظ، وسلم المحتويات إلى العميد شوقي، الذي قدم للدقاق جواز سفر باسم عبد الرحمن هلال، ومبلغ من المال ليبدأ حياته، وتأشيرة لدخول الكويت بالإضافة لتذكرة السفر، وطلب منه المكوث هناك لمدة عام على الأقل. عاد الدقاق إلى مصر بإسمه الجديد، وإفتتح معرضا للسيارات، سرعان ما نال حظه من النجاح، واقتنى عبد الرحمن فيللا كبيرة، وتزوج من نيفين، وأنجب إبنا أطلق عليه اسم على، واستعان في أعمال المعرض، بذراعه اليمين شاهين وهو موظف سابق بالجمارك، وكان مخلصًا لعبد الرحمن، ودقيق في عمله، وإعتاد الاحتفاظ بصورة من أي مستند يمر عليه، وكان عبد الرحمن يحسن لكثيرين من المحتاجين، برواتب شهرية، ويتولى شاهين توصيل الإعانة شهريا، ومنهم والدة عبد الرحمن، ولكن دون علم شاهين بالحقيقة.

وفي يوم طلب شاهين قرض بمائة وعشرون ألف جنيه لشراء شقة، وتقسيط القرض، رفض عبد الرحمن. وفي عيد ميلاد الصغير على، ظهر فجأة العميد شوقي ولكن بعد ان أصبح لواء، وإقتحم حياة عبد الرحمن، وطلب منه خدمة جديدة لمصر، ولكن إختلاف ظروف عبد الرحمن، بزواجه وانجابه، وأصبح هناك مايخاف عليه، جعله يرفض الاشتراك بمهمة جديدة، وإرتبكت حياة عبد الرحمن، وظنت نيفين ان بحياته امرأة أخرى، وشجعتها أمها فريدة، على تلك الفرضية، فقامت نيفين بمراقبته وملاحقته، وقام شوقي بتهديده بكشف حقيقته، فرضخ له وأعلن استعداده لتنفيذ المهمة الوطنية، وكان المطلوب سرقة أوراق مهمة من خزينة عضو مجلس الشعب حسن موافي، الذي يعد مع آخرين مؤامرة ضد مصر، وحدد له ميعاد اقتحام المنزل، حيث أن سكانه غير متواجدين، وإقتحم عبد الرحمن المنزل، ليفاجأ بوجود حسن موافي، الذي كان متواجدًا بالمنزل مع عشيقته إحسان، وإضطر عبد الرحمن لطعنه في كتفه في الظلام، وفر هاربًا.

وبالمستشفى طلب النائب من إبنه عمرو أن ينقل الأوراق من الخزينة لمكان آخر، حتى لايعثر عليه الشرطة، التي بدأت تحقيقًا في الحادث، غير أن اللواء شوقي أمر عبد الرحمن بإعادة المحاولة، بعد ان أمده بالمكان الجديد، ونجح عبد الرحمن هذه المرة، في الحصول على الأوراق، ولكن فاجأه عمرو، وتقاتل معه ليسقط عمرو في حمام السباحة، وترتطم رأسه بحافته ويلقي مصرعه، وتتبع حرس النائب سيارة عبد الرحمن، وحاولوا الاعتداء عليه وعلى زوجته وإبنه، ولكن عبد الرحمن تمكن من التغلب عليهم، وهرب ومعه زوجته وابنه، وإضطر عبد الرحمن لمصارحة نيفين بعمله مع جهة سيادية، ولكنها لم تقتنع وأخذت ابنها لتقيم لدي والدها، بينما حاول النائب استرداد الأوراق اولًا، فلجأ إلى شاهين وعرض عليه مائة وخمسون الف جنيه لقاء الأوراق، ورسم له خطة استدراج عبد الرحمن لشقة مفروشة على انها منزله، ليختبئ بها بعيدًا عن مطارديه، ويضع له المخدر في الشاى ويسرق الأوراق، وتمت العملية بنجاح،

بدأ النائب بالخطوة التالية، ورفض الانتقام من عبد الرحمن بقتله، بل خطف إبنه الصغير على وقتله، وإضطر عبد الرحمن للبوح بكل شيء للعميد شريف بمديرية أمن الجيزة، وهنا ظهرت الحقيقة جلية، فقد اخبره العميد شريف، أن اللواء شوقي، هو أمهر مزور في مصر وإسمه عادل عرابي، وقد زور الأوراق التي اخرجه بها من السجن، وأشركه في سرقة تاجر الألماظ الإسرائيلى داود، وقد تم القبض عليه بعد شهر من عملية الهروب وتم سجنه، وقد كان النائب حسن موافي قد حصل على قروض من البنوك بمليار ونصف، بضمان عقود أراض وهمية، زورها له بإتقان عادل عرابى، والذي طمع في النائب، فكان يشاركه بعقد في كل الاراضى التي يستولى عليها بالتزوير، ولأن النائب على علاقة آثمة بإحسان زوجة عادل عرابي، فقد سرقت له العقود أثناء سجن زوجها، والذي خرج منذ شهر، وحاول استعادة الأوراق مرة أخرى، واتفق العميد شريف مع عبد الرحمن على الإيقاع بعادل عرابي، ولكن عبد الرحمن اتصل بشاهين وعرض عليه مائة وخمسون ألف جنيه نظير النسخة التي حتمًا صورها للأوراق، واتفق معه على اللقاء في المعرض، وهو نفس ميعاد اللقاء الذي ابرمه مع عادل لتسليمه الأوراق، ومع النائب ليأخذ النسخة الأخرى وينتقم من شاهين، وفي اللقاء أفشى عبد الرحمن بسر العلاقة الآثمة بين النائب وزوجة عادل عرابي، الذي استل مسدسه وقتل موافي واصاب عبد الرحمن في كتفه، واحتمي عادل بشاهين محاولًا الهرب من الشرطة، ولكن عبد الرحمن قتله بدعوى الدفاع عن النفس، وبعد ان زار على قبر إبنه على سلم نفسه للعميد شريف لإعادة التحقيقات في جريمة الهروب وباقي الجرائم التي اشترك بها.

طاقم التمثيل

انظر أيضًا
 قائمة أعمال نور الشريف

مراجع

وصلات خارجية

 مسجون ترانزيت على موقع قاعدة بيانات الأفلام العربية
 مسجون ترانزيت على موقع IMDb (بالإنجليزية)

أفلام أحمد عز
أفلام جريمة مصرية
أفلام دراما مصرية
أفلام شريف منير
أفلام مصرية إنتاج 2008
أفلام نور الشريف
أفلام محمود البزاوي

مسجون ترانزيت (فيلم)