est une comédie franco-italienne en quatre sketches de Marco Ferreri sortie en 1966.

Le film ne sera jamais distribué en France et rencontre en Italie de sérieuses difficultés pour obtenir son visa de censure.

Synopsis
Le film est composée de quatre épisodes avec comme fil rouge la crise des institutions matrimoniales dans la société contemporaine.
Prime nozze (« Premières Noces »)
Deux couples de la haute bourgeoisie « arrange » le mariage entre Camilla et Luther, leurs chiens respectifs de pure race. Après de longues fiançailles, au cours desquelles l'improbable chien est contraint de porter une culotte, le mariage est finalement célébré chez le notaire et consommé dans le cabinet du vétérinaire, qui a aménagé une luxueuse chambre nuptiale.
Il dovere coniugale (« Le Devoir conjugal »)
Après avoir couché son fils, un père de famille tente en vain d'avoir une relation avec sa femme. Cette dernière refuse dans un premier temps, fatiguée des tâches ménagères et de la routine de sa relation avec son mari. Quand, s'étant reposée, elle se dispose à revenir vers lui, elle le trouve dormant à poings fermés.
L'igiene coniugale (« L'Hygiène conjugale »)
À New York, Frank participe avec sa femme à une sorte de thérapie de groupe avec d'autres couples mariés, dont un prêtre qui réitère à plusieurs reprises la nécessité d'avoir une vie sexuelle imaginative pour « sauver son mariage ». Gêné au début, Frank finit par commettre l'adultère avec la logeuse.
La famiglia felice (« La Famille heureuse »)
Au début de l'épisode, une inscription affiche « Au troisième millénaire nous serons heureux ! ».

L'institution du mariage a été sauvée grâce à l'invention des poupées anthropomorphes qui remplacent les épouses, les maris, les enfants et les amants. Le protagoniste vit heureux sur une île avec sa femme, une mannequin B de 1986, jusqu'à ce que l'arrivée d'un homme plus jeune, marié à une mannequin Z 1999 plus raffinée, le mette en crise. Après avoir supplié en vain le jeune homme de lui prêter sa femme, le protagoniste se retire découragé dans une grotte, où il raconte sa déception à sa femme, qui se met à pleurer.

Fiche technique

 Titre original :  ( « Marche nuptiale »)
 Réalisation : Marco Ferreri
 Scénario : Diego Fabbri, Rafael Azcona, Marco Ferreri
 Photographie : Benito Frattari, Enzo Serafin, Mario Vulpiani
 Montage : Renzo Lucidi
 Musique : Teo Usuelli
 Décors : Massimiliano Capriccioli,
 Costumes : Luciana Marinucci
 Maquillage : Maurizio Giustini
 Production : Alfonso Scarone,
 Sociétés de production : Sancro Film (Rome), Transinter Films (Paris)
 Pays de production :  -
 Langue originale : italien
 Format : Noir et blanc - 1,85:1 - Son mono - 35 mm
 Durée : 81 minutes ()
 Genre : Comédie à l'italienne
 Dates de sortie :
 Italie :  (Turin) ;  (Milan) ;  (Rome)

Distribution
Prime nozze
 Ugo Tognazzi : Nicola Garaviglio
 Catherine Faillot : Laura
 Tom Felleghy : Lamberto Ferlazzo
 Gaia Germani : Gigliola Ferlazzo
 Gianni Bonagura : Le vétérinaire Coribaldo
 Luigi Scavran : Le notaire
Il dovere coniugale
Ugo Tognazzi : Michele
 Shirley Anne Field : Angela
 Tecla Scarano : La belle-mère
L'igiene coniugale
Ugo Tognazzi : Frank
 Alexandra Stewart : Nancy
 Anna María Aveta : Sally
La famiglia felice
Ugo Tognazzi : Igor Savoia
 Catherine Sinet : Mia
 Rina Mascetti : La maman sur la plage

Production
Le deuxième épisode L'igiene coniugale est tourné à New York tandis que le quatrième épisode La famiglia felice est tourné sur l'île de Giannutri en Toscane

Censure
Le film a eu beaucoup de mal à se faire accorder un visa par les censeurs, qui ont d'abord complètement refusé sa diffusion en raison d'une « atteinte aux bonnes mœurs [...] non conforme à la morale et au sens de la pudeur dans notre pays ». Avec de nombreuses coupures (le métrage est réduit de 2477 mètres à 2230 mètres) et autant de modifications de dialogue, ajoutées à l'interdiction aux mineurs de moins de 18 ans, le film a été autorisé à la diffusion.

En 1981, la Rai a acquis les droits de diffusion télévisée du film, mais afin d'abaisser la limitation aux enfants de moins de 14 ans (limitation maximale pour pouvoir diffuser des films à la télévision à l'époque), elle a encore supprimé 71 mètres de film. Cependant, de nos jours, le film est diffusé par les réseaux Rai dans la version originale présentée à la censure par le réalisateur, avec la présence à la fois des dialogues originels et de toutes les scènes supprimées dans la première exploitation du film en salles et dans sa première programmation télévisée.

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1966
Film français sorti en 1966
Comédie fantastique française
Comédie fantastique italienne
Film réalisé par Marco Ferreri
Film scénarisé par Rafael Azcona
Film à sketches italien
Film à sketches français
Comédie à l'italienne
Film sur le mariage
Film en italien
Film censuré
Film interdit aux moins de 18 ans en Italie
Film français tourné en italien
Film italien en noir et blanc
Film français en noir et blanc
Film mettant en scène un chien
Film tourné à New York
Film se déroulant à New York
Film tourné en Toscane
Film se déroulant en Toscane
Film se déroulant sur une île
Film avec une musique composée par Teo Usuelli

Marcia nuziale


Saffir-Simpson ölçeği kasırgaların şiddetlerinin ifade edilmesi kullanılan 1-5 arasındaki değeri belirler. Puanlama kasırganın hızı ve neden olacağı hasara göre yapılır.

Kategoriler

Kategori 1
Zayıf Ağaçlar ve yol işaretlerinde hasara yol açar. Rüzgâr hızı 119-153 (km/s) arası değişir. Örnek 1995 Allison ve 1997 Danny kasırgaları.

Kategori 2
Binalarda çatı ve pencerelere hasar verir. Rüzgâr hızı 154-177 (km/s) arası değişir. Örnek 1998 George, 1998 Bonny Kasırgaları.

Kategori 3
Binalarda yapısal hasar verebilir ve zayıf duvarlar yıkılabilir. Büyük ağaçlar ve işaretler devrilir. Rüzgâr hızı 178-209 (km/s) arası değişir. Örnek 1995 Roxanne, 1996 Fran Kasırgaları.

Kategori 4
Perde duvarlarda ciddi hasar,ciddi seviyede çatı hasarı. Tüm ağaçlar, işaretler devrilir. Sahilden 10 km içeriye kadar olan yerleşim alanlarının boşaltılması gerekebilir. Rüzgâr hızı 210-249 (km/s) arası değişir. Örnek 1995 Luis, 1995 Felix ve Opal Kasırgaları.

Kategori 5
Hemen tüm evler ve endüsriyel binalarda çatıların çökmesi, Tüm ağaç, işaret ve küçük evlerin tamamen yıkılması. 10–18 km ye kadar yerleşim alanlarının boşaltılması gerekebilir. Rüzgâr hızı 250 (km/s)'den fazladır. 1998 Mitch, 1998 Gilbert ve 2005 Katrina kasırgası

Saffir-Simpson Kasırga Ölçeği


Chignon (egentlig "nakke") er det opsatte nakkehår. Denne frisure af falsk hår anvendtes af damerne ved kong Henrik III's hof og fandt i forbindelse med pudring udbredt anvendelse i det 18. århundrede. I tiden omkring 1760 kom de meget høje damefrisurer på mode. De måtte bygges op som parykker og fik derfor navnet chignon. Under den første franske republik bar incroyablerne (modeherrerne) nakkehåret sat op på issen med en krumkam. Det var en efterligning af de dødsdømtes frisurer på vej til guillotinen. Chignon kom atter i damemoden ca. 1860, og til den benyttedes altid fremmed hår.

Referencer

Frisurer
Franske ord og vendinger

Chignon


سميح طوقان رجل أعمال أردني وهو المؤسس الرئيسي لشركة مكتوب للبريد الإلكتروني والخدمات على الشبكة العنكبوتية.

ولد في 27 شباط عام 1969 في عمان (الأردن) وهو من أصل فلسطيني من مدينة نابلس. هاجرت عائلة جده إثر النكبة إلى الأردن. ترعرع بين عائلة منحته كل الإمكانيات ليكمل تعليمه في أفضل المدارس ويبلغ أعلى الدرجات وبعدها يذهب للخارج ويكمل دراسته. تخرج عام 1990 وحصل على الماجستير في الهندسة الكهربائية من جامعة في لندن (بريطانيا) والماجستير في إدارة الأعمال من  في فرنسا عام 1992. قرر بعد حصوله على الشهادات التي يريدها العودة للأردن ليعمل هناك.

بدأ عام 1994 بمكتب استشاري في مجال التقنية. أسمى مكتبه  أو . بنى خبرة جيدة في مجال خدمات الإنترنت وتطوير الأنظمة والتقنية. مع السنوات بدأ يشاهد الطفرة الحاصلة في عالم الإنترنت في العالم وفي الوطن العربي واستخدام الايميل الذي كان يزداد يوم عن يوم والعرب كانوا يستخدمون المواقع الإنكليزية، لهذا أتت فكرة تأسيس موقع يهدف نشر اللغة العربية على الإنترنت. من البداية قرر أن يكون الأول. وتحدث مع أصدقائه الذين كانوا يملكون مثل سميح ميزة «رجال الأعمال، الإبداع والتميز» وكانوا طموحين جدا وقرروا معا افتتاح خدمة البريد على الإنترنت للوطن العربي.

عام 1998 قام الثلاثة بإعداد مشروع تجريبي لبريد إلكتروني عربي والبداية كانت من بيت عائلة سميح وحصل مكتوب في انطلاقته التجريبية على 5 آلاف مشترك. اختاروا اسماً سلساً وسهل الحفظ يرمز «للبريد»، «رسالة» وأيضا يرمز لما هو مقدر. البداية كانت مع شعار «افتخر أنت عربي- Proud to be an arab».

بعد شراء مكتوب من شركة ياهو تم إنشاء مجموعة جبار للإنترنت لتضم الشركات التي لم تدخل ضمن صفقة الشراء بين مكتوب وياهو

وصلات خارجية
 مقابلة سميح طوقان بموقع سوالف سوفت

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من نابلس
س
مواليد 1969

سميح طوقان


දේපල නීතිය යනු පොදු නීති ක‍්‍රමය තුල සැබෑ දේපල (පුද්ගලික හෝ චංචල දේපල වලට වඩා වෙනස්ව ඉඩම්) හිමිකාරත්වයේ විවිධ ආකාරයන් සහ පුද්ගලික දේපල පාලනය කරන්නාවූ නීතියයි. සිවිල් නීති ක‍්‍රමය තුල නිශ්චල හා චංචල දේපල අතර විභේදනයක් පවතී. චංචල දේපල දළ වශයෙන් පුද්ගලික දේපල හා සමපාත වන අතර නිශ්චල දේපල වතුපිටි අයත්වන සැබෑ දේපල සහ ඒ හා සැබැඳි අයිතිවාසිකම් හා බැඳීම් හා සමපාත වෙයි.

දේපල නීතිය යටින් දිවෙන්නේ දේපල පිලිබඳව වන සංකල්පය අදහස හෝ දර්ශනයයි. සමහර රටවල ඵෙතිහාසිකව සියලූම දේපළ රජුට අයත්ව පැවැති අතර වැඩවසම් ඉඩම් භුක්තිය හෝ පක්‍ෂපාතීත්වය හා ස්වාමිභක්තිය මත පදනම්වූ අනෙකුත් වැඩවසම් ක‍්‍රමවේදයන් යටතේ මෙම ඉඩම් බෙදාදෙනු ලැබින.

පරම දේපල හිමිකාරත්වය පිලිබඳ අදහස මුලින්ම නූතන යුගයට හඳුන්වාදෙනු ලැබූයේ නැපෝලියන්ගේ නීති සංග‍්‍රහය මඟිනි. පුද්ගලික දේපල රැකවරනය සම්බ්න්ධයෙන් මධ්‍යකාලීන ඉස්ලාමීය නීතියේ හා නීති විද්‍යාව තුල අන්තර්ගත විය. අතිශයින්ම වැඩවසම්වාදී පොදු නීති අධිකරණයන් මධ්‍යකාලීන හා නූතනවාදයේ මුල් කාලයේ එංගලන්තය තුල කි‍්‍රයාත්මකවින.

සිද්ධාන්තය

මුල් ඇමරිකානු සිද්ධාන්තය

දේපළ අයිතිවාසිකම් හා ජනතාව සතු අයිතිවාසිකම්

දේපළ අයිතිය සහ පුද්ගලික අයිතිය

දේපළ අයිතීන් පුද්ගලික අයිතීන්ගෙන් වෙනස් වේ. ප්‍රායෝගික වශයෙන් සමකාලීන සමාජයන් සද්භාවය සහ අචාර ධර්ම වලින් වෙනස් වේ. අතීතයේදී දේශපාලනික වශයෙන් බෙලහීනයන් නිරන්තරයෙන් ම දේපළ අයිතිවාසිකම් ලැබීමට නුසුදුස්සන් වශයෙන් සලකන ලදී. මෙහි අන්තයක් ලෙස පුද්ගලයින් දේපළ නීතිය විෂයෙහි ලා සලකනු ලැබූ අතර නීතිමය වශයෙන් චංචල දේපළක් හැටියට සලකනු ලැබීය. (වහල් භාවය) පොදුවේ නොවැදගත් පුද්ගලයින්ට දේපළකට හිමිකම් කීමේ අයිතිය නොමැති විය. 19 වැනි සියවසේ අවසාන භාගය වනතෙක් එංගලන්තයේ ජීවත් වූ යුදෙව්වන් සහ විවාහක කාන්තාවන් ඊට ඇතූළත් විය. දේපළ අයිතීන් සහ පුද්ගලික අයිතීන් අතර වෙනස හඳුනා ගැනීම එතරම් පහසු නොවේ. උදාහරණයක් ලෙස කෙනෙකූගේ ප්‍රසිද්ධිය දේපළ අයිතියකට වණිජ්‍යයමය වශයෙන් ආරෝපනය කළ හැකි ද? මෙහි දී පුද්ගලික අයිතීන්ගේ හිමිකාර ස්වරූපය, විශේෂයෙන් ම මානව පටක, අවයව, සහ අනෙකූත් ශරීර අංගවලට අදාළ වේ ද යන ගැටලු මතූවේ. කාන්තාවකගේ ගර්භයක සිටින දරුවෙකු අතීතයේ පැවති රාජාණ්ඩු සමයේ දී මෙන් මෑතකාලයේද නොවැදගත් කොටසක් සේ සලකනු ලැබීය.නමුත් ඉංග්‍රීසි ජාතික විනිසුරුවන් විසින් කාන්තාවන්ට තම ශරීරික පාලනය සම්බන්ධයෙන් පවතින තනි අයිතිය පොදු නීතියේ පවතින මූලික අයිතිවාසිකම් සේ සලකනු ලැබීය. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ මියගිය පුද්ගලයෙකූට නොනියම දේපළ අයිතිය පිළිබඳ ව පැහැදිලි ව දක්වා ඇත. එමෙන් ම එක්සත් ජනපදයේ ජනතාවට තම පුද්ගලිකතාවයට අදාළව අන්සතූ කළ හැකි හිමිකම් පවතින බවට හඳුනාගෙන ඇත. ජෛව තාක්ෂණික ක්‍රියාවලීන් සහ මානව ජානමය ද්‍රව්‍යයන්ගෙන් සැදුම් ලත් නිෂ්පාදන සඳහා පේටන්ට් අයිතිය මිනිස් ජීවිතයේ නිර්මාත්මක දේපළක් ලෙස සැලකිය හැකිය.

වර්ගීකරණය

දේපල නීතිය විශාල වශයෙන් ඵෙතිහාසිකමය අඛණ්ඩතාවයකට සහ තාක්‍ෂණික පාරිභාෂාවේදයකට  හිමිකම් කියන්නකි. පොදු නීති පද්ධති තුල මූලික වෙනස පවතින්නේ සැබෑ දේපල (ඉඩම්) සහ පුද්ගලික දේපල (බඩුබාහිරාදිය) අතරය.

19 වන සියවසට පෙර සැබෑ දේපල සහ තෙස්තමේන්තු රහිත පුද්ගලික දේපල උරුමය පාලනය කරනු ලබන මූලධර්මයන් බෙහෙවින් වෙනස් විය. වර්තමානයේ මෙම විභේදනයට පෙර තිබූ තරමේ වැදගත්කමක් නොමැතිමුත් මෙම වර්ගීකරණයන් දෙකෙහි පවත්නා මූලික වෙනස්කම් හේතුවෙන් මෙම විභේදනය තවමත් පවතී. මෙයට හොඳම උදාහරණයක් වන්නේ ඉඩම් නිශ්චල දේපල ලෙස සලකා ඒ සම්බන්ධයෙන් කි්ත‍රයාත්මක වන්නාවූ නීති වෙනස්වීමයි. මෙම විභේදනය පැවතීමට තවත් හේතුවක් වී ඇත්තේ නීති සම්පාදනයන් කෙටුම්පත් කිරීම සාම්ප්ය‍රදායික භාෂා ව්‍යවහාරය යොදාගනිමින් සිදු කරනු ලැබීමයි.

දේපල නීතිය පිලිබඳ මූලධර්මයන් වර්ගීකරණයන් පදනම ලෙස යොදාගනිමින් ඉඩම් සහ බඩුබාහරාදිය අතර විභේදනයක් ඇතිකරීම සම්බන්ධයෙන් විවේචන එල්ලවී ඇත. එයට හේතුව එහිදී ප්ත‍රමුඛතාවය ලබාදී ඇත්තේ ප්ධ‍රමුඛ අවශ්‍යතාවයන් වෙත නොව එකී වුවමනාවන්ට වස්තුවිෂය වන භාණ්ඩ පිලිබඳව වීමයි. තවද සවිකිරීම්, එනම් සවිකර ඇති බඩුභාණ්ඩ සම්බන්ධයෙන් ගත්කළ ඒවා ඉඩමේ කොටසක් බවට පත්වෙයි.

සාමාන්‍යයෙන් සැබෑ දේපල ,
 ද්‍රව්‍යමය උරුමයන් -  නිශ්චල සැබෑ දේපල (ඉඩම්)
 ද්‍රව්‍යමය නොවන උරුමයන් -  පරවශතාවය වැනි චංචල සැබෑ දේපල
ලෙස උපවර්ගීකරණයකට ලක්කරනු ලැබේ.

භුක්තිය

දේපල පැවරීම
දේපල අයිතිය ලබාගැනීමේ ඉතාමත්ම සාමාන්‍ය ක‍්‍රමවේදය වන්නේ පූර්ව හිමිකරුවා සමඟ සිදුවන සම්මතික පැවරීමක් තුලින්, උදාහරණයක් ලෙස විකිණීමක් හෝ තෑගි කිරීමක් තුලින් දේපල හිමිකාරත්වය ලබාගැනීමයි. දේපල පැවරීමේ අපේක්‍ෂාව හෙළිදරව් කිරීමද සම්මතික පැවරීමක් ලෙසින් සැලකිය හැක්කේ එහි ප‍්‍රතිඵලය වනු ඇත්තේ මියගිය තැනැත්තාගේ දේපල නම් කරන ලද අර්ථලාභියා වෙත ලැබීමට සැලැස්වීම වන බැවිනි. දේපලේ හිමිකරු විසින් ස්ථාපිත කරනු ලැබූ භාරයක් යටතේද තැනැත්තකුට දේපල හිමිකමක් ලැබිය හැක.

ඒමෙන්ම දේපල හිමියාගේ කැමැත්ත ඇතිවද එක් තැනැත්තකුගේ සිට තවත් තැනැත්කු වෙත දේපල මාරුවීම සිදුවිය හැක. යම් තැනැත්තකු අන්තිම කැමති පත‍්‍රයක් නොමැතිව මියයාම, බුන්වත්භාවයට පත්වීම සහ අධිකරණ තීන්දුවක් මඟින් දේපල අයිතිය අහිමි කිරීම මෙයට උදාහරණ වේ.

ප්‍රමුඛතාව
දෙමව්පියන් ගෙන් පසු එම අයිතිය ලැබෙන්නේ සාහොදරයන් ගෙන් කුමන තැනත්තාට ද පිරිමි වැඩිමලා ට නැති නම් ගැහැනු අයට ද

බදු දීම

සියවස් ගණනාවක් මුළුල්ලේ සිට බදු දීම බොහෝ අරමුණු සඳහා ප්‍රයෝජනවත් වූ අතර නීති ය එම අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනීම සඳහාත් යුගයේ සමාජීය සහ ආර්ථික තත්ත්වයනට අනුකූලව විවිධ වෙනස් වීම් වලට භාජනය විය. 18 වන සියවසේ අවසානයේ දී සහ 19 වන සියවසේ මුල් අවධියේ දී බොහෝ අවස්ථාවලදී බදු කර භාවිත වූයේ කෘෂිකාර්මික අරමුණු මුල්කරගෙන වූ අතර කාර්මීකරණය වූ රටවල නාගරික දියුණුවත් සමඟ ම නාගරික ප්‍රදේශවල හිමිකර ගැනීමේ වැදගත් ක්‍රම වේදයක් බව ට පත්විය. වර්තමාන පොදු නීති විනිශ්චයේදි ඉඩම් හිමියා සහ කුලී නිවැසියා අතර නඩු හබ වල දී පොදු නීතියේ බලපෑම තවමත් දක්නට ලැබෙන අතර විශේෂයෙන්ම එසේ වීමට හේතුව 19 වන සියවසේ දී ගිවිසුම් නීතිය සහ දේපළ නීතිය සම්බන්ධයෙන් අනුගමනය කරන ලද ප්‍රමුඛත ම දර්ශනවාදය රාජ්‍යය නිර්බාධ ප්‍රතිපත්තිය වීමයි. පාරිභෝජනවදයේ වර්ධනයත් සමඟ ම පාරිභෝගික අයිතීන් ආරක්ෂා කිරීමේ නීතිය පොදු නීති සම්ප්‍රදායේ දී මෙන් ගිවිසුම් පාර්ශවයන්ගේ සම කේවල් කිරීමේ බලය ඇති බව උපකල්පනය කරන අතර ඒ අනුව කටයුතු සිදු නොවන විට දී ඇතිවන අපහසුතාවන් පිළිගැනීමට විවිධ පාර්ශවයන් කටයුතු කළ යුතුය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස කුලී නිවැසියන් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා කුලී නිවැසි නීතීන් තුලනය කළ යුතු බව නීති ප්‍රතිසංස්කරණ වාදීන් ගේ අදහසයි.

ආශ්‍රිත
 Claim club
 Conversion (law)
 Detinue
 Escheat
 Rei vindicatio
 Replevin
 Torrens title
 Trover
 Infectious invalidity

සටහන්

මූලාශ්‍ර

 AA Berle, 'Property, Production and Revolution' (1965) 65 Columbia Law Review 1
 AA Berle, 'Family Lawsuits Over Real Property' (2012) Los Angeles Article Review on Real Property 2

Common law legal systems
පොදු නීතිය
 නීතිය

දේපල නීතිය


Das Schloss Bernau, auch als Wasserschloss Pernau bekannt, liegt in der Gemeinde Fischlham im Bezirk Wels-Land.

Geschichte des Schlosses
Die erste Nennung von Pernau betraf einen Vorgängerbau aus dem Jahre 1189, der einem Timo de pernowe zugeschrieben war. Die Pernauer waren bis in das 15. Jahrhundert hier ansässig. 1405 verkaufte Joachim Pernauer seinen Sitz an Wolfgang Anhanger zu Köppach. 1449 erbten die Brüder Wolfgang und Hans Jörger Pernau das Schloss von den Anhängern. Von den Jörgern kauften die Oberhaimer den Ansitz und bauten ihn zu einem Wasserschloss um. 1616 gehörte das Schloss dem Sigmund Jagenreuter, der das Schloss wieder an Sigmund Spindler von Hofegg verkaufte. 1730 erwarb Leopold von Eyselsberg das Schloss Pernau von Veit Jakob Spindler und ließ es im Barockstil umbauen. Ausführender Baumeister war Wolf Grinzenberger von Wels.  Von 1766 bis 1793 waren die Gabelkoven Inhaber der Herrschaft, wobei aber Graf Alois Spindler das Schloss 1793 zurückkaufen konnte. 1798 kaufte ihm Carl Annacher den Besitz ab. Ab 1810 waren Wolfgang und Franziska Tiefentaler die Besitzer. 1907 kamen Schloss und Gutsbesitz an den Maler Julius Theuer (1856–1936). Von dessen Erben wurde das Schloss an die Familie Hatschek aus Vöcklabruck verkauft.

Schlossbau
Das dreigeschoßige und fast quadratische Schloss steht auf einem hohen Sockel auf einem Konglomeratfelsen. Dadurch ist das Schloss vor Wasserschäden bewahrt worden. Der Zugang ist auf Piloten gebaut. An den vier Ecken springen Rundtürme hervor. Zudem sind breite Stützpfeiler angebracht, die den aus dem Wasser steigenden Außenmauern den entsprechenden Halt geben. Eine gemauerte Brücke führt über den Wassergraben zu dem Tor. Von einem Mittelflur sind die Räume des Erdgeschosses zugänglich, eine Schneckentreppe führt in die oberen Stockwerke, ein Innenhof ist nicht vorhanden.

Gegenüber dem Schloss steht der dazugehörige vierflügelige Meierhof. Ein Torbogen führt unter einem viereckigen Torturm zu dem Meierhof. In dem Hof stehen Barockputti. Zu dem Schloss gehört heute auch das Gästehaus "Schloss Bernau", das Übernachtungsmöglichkeiten anbietet.

Gegenwart
1979 erwarb die Familie Handlbauer das Schloss und ließ es in den nächsten Jahren stilvoll renovieren. 1993 bis 1997 gestaltete der Künstler Anton Krajnc die ehemalige Schlosskapelle im rechten Eckturm im Andenken an Doris, der jung verstorbenen Tochter von Herbert und Gerhild Handlbauer, neu. Die Innenräume wurden im Hinblick auf eine sinnvolle Nutzung ab 1998 großzügig renoviert.

Das Schloss steht für Konzerte, kulturelle und wissenschaftliche Tagungen, Lesungen und Ausstellungen, sowie für Feierlichkeiten (Hochzeiten, Geburtstage, Bälle u. dg.) zur Verfügung.

2007 erhielten die Schlossherren den Denkmalpflegepreis des Landes Oberösterreich.

Literatur
 Norbert Grabherr: Burgen und Schlösser in Oberösterreich. Ein Leitfaden für Burgenwanderer und Heimatfreunde. 1976 (3. neubearbeitete Auflage), Linz: Oberösterreichischer Landesverlag, ISBN 3-85214-157-5.

Weblinks

 Webpräsenz von Schloss Bernau

Einzelnachweise

Bernau
Erbaut in den 1730er Jahren
Fischlham
Kulturdenkmal (Oberösterreich)
Barockisiertes Bauwerk
Bauwerk im Bezirk Wels-Land
Barockbauwerk in Oberösterreich
Bernau, Oberosterreich

Schloss Bernau (Oberösterreich)


Enfeksiyon ya da infeksiyon; enfeksiyöz hastalık, intaniye, bulaş (bulaşım) olarak da bilinir. Hastalık yapıcı herhangi bir yolla insana geçme özelliğindeki mikropların veya parazitlerin vücuda girmesiyle ortaya çıkan hastalık tablosudur. Bu hastalıklar, bir bireyden diğerine veya bir türden diğerine geçebilmelerinden dolayı, genellikle bulaşıcı hastalık olarak tanımlanırlar ve tıbbın enfeksiyon hastalıkları dalında incelenirler.

Hastalığı yapan organizmalar, virüsler, bakteriler, riketsialar, mantarlar olabilir. Bütün bulaşıcı hastalıklar bir veya birkaç yolla insana geçebilme özelliğindedir. İnsandan insana, hayvandan insana olduğu gibi, topraktan insana da bulaşma meydana gelebilir. Bulaşma şekillerinden başlıcaları şunlardır:

 Aksırırken, öksürürken, konuşurken ağızdan çıkan damlacıkların başkası tarafından teneffüs edilmesiyle (verem, boğmaca ve çeşitli solunum yolu hastalıkları);
 Doğrudan deri temasıyla
 Hastanın kullandığı çamaşır, yatak eşyası ve yiyecek eşyaları gibi malzemeler vasıtasıyla;
 Hayvanların insandan insana veya hayvanlardan insana hastalık taşımasıyla (Bunun en canlı örneği anofel cinsi sivrisineklerin taşıdığı sıtmadır. Yine aynı şekilde güvercinler "psittakoz" hastalığını taşırlar.);
 Hastalandırıcı mikroplarla kirlenmiş yiyecekler ve içeceklerin alınmasıyla (Suyla bulaşan hastalıkların başlıcaları tifo, dizanteri, kolera, paratifo ateşi olarak sayılabilir. Yiyeceklerle de besin zehirlenmeleri ve gastroenteritler meydana gelebilir.);
 Hastalıklı bir anneden hamilelik sırasında veya doğum esnasında bebeğe hastalık bulaşmasıyla (Frengi, kızamıkçık, gonore konjonktiviti, yani belsoğukluğu mikrobunun yaptığı göz iltihabı bu yolla bulaşabilir.).

Suni olarak meydana getirilen bağışıklıkta, kişiye zayıflatılmış, ölü mikroplar veya mikrop maddeleri verilir. Bunlara karşı hastalık belirtileri olmaksızın antikor oluşur. Böylece kişinin hastalığa karşı korunması sağlanır. Birçok hastalığa karşı kullanılan aşılar böyledir. Aşılar her bulaşıcı hastalıkta tesirli olmayıp, ancak belli hastalıklarda tesirlidir.

Hastalığa yakalanma açısından daha şanssız olanlar (daha çok yakalananlar) şunlardır:
 Bulaşıcı hastalıkların (salgın) olduğu yerlere gidenler,
 Üç aylıktan daha küçük bebekler,
 Ailesinde bulaşıcı hastalık taşıyan kişi bulunanlar,
 Yaşlı ve yatalak olanlar,
 Kanser gibi bağışıklık sistemini felce uğratan bir hastalığı olanlar,
 Bağışıklığı bastırıcı ilaçları kullananlar.

Bulaşıcı hastalıklarda bazı belirtiler vardır ki, hemen hemen bütün hastalarda bulunur. Bunlar; ateş, halsizlik, iştahsızlık, baş ağrısı, genel vücut ağrıları olarak sayılabilir. Bazı hastalıklarda döküntüler olabilir (kızıl, kızamık, çiçekte olduğu gibi). Sindirim sistemini tutan hastalıklarda ise genellikle ishal vardır.

Her doğan çocuğa, zamanı geldiğinde aşı yaptırmalıdır. Vücudu devamlı kuvvetli tutmalı, yeme-içmeye çok dikkat etmelidir. Düzenli bir hayat sürmeli. Bulaşıcı hastalık salgını olan yerlere mecburen gitmek gerekiyorsa, alınacak tedbirler ve yapılacak aşılar konusunda bir hekime danışmalıdır. Temizlenmemiş kirli yiyecekler yememeli, vücut temizliğine gereken dikkati göstermelidir.

Bulaşıcı hastalıkların tedavisi çok çeşitli olup, hastalık yapıcı mikrobun cinsine göre değişir. Penisilin ve benzeri antibiyotikler bakterilere karşı tesirlidir. Sıtma gibi protozoon (tek hücreli canlı) cinsi mikroplarla meydana gelen hastalıklar da, çeşitli kimyevi maddelerden müteşekkil ilaçlarla iyileştirilir (meselâ kinin bileşiklerinin sıtmaya karşı tesiri böyledir). Virüs hastalıkları ise antibiyotiklerden etkilenmezler.

Belli başlı bulaşıcı hastalıklar: Covid-19 Belsoğukluğu, Bruselloz, Çiçek hastalığı, Difteri, Dizanteri (amipli veya basilli), Grip, Hepatit, Kızamık, Kolera, Menenjit, Psittakoz, Sıtma, Suçiçeği, Tetanos, Tularemi, Tüberküloz, Uyku hastalığı, Zatürre, Tifo, Tifüs.

Ayrıca bakınız
 Bulaş
 Subklinik enfeksiyon
 Asemptomatik hastalıklar
 Kontajiyöz hastalık

Kaynakça
 H. Krauss, A. Weber, M. Appel, B. Enders, A. v. Graevenitz, H. D. Isenberg, H. G. Schiefer, W. Slenczka, H. Zahner: Zoonoses. Infectious Diseases Transmissible from Animals to Humans. 3rd Edition, 456 pages. ASM Press. American Society for Microbiology, Washington DC., USA. 2003. ISBN 1-55581-236-8

Tıp bilimleri

Bulaşıcı hastalık


An Tillandsia copanensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Werner Rauh ngan Rutschm.. An Tillandsia copanensis in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae.

Mabibilngan ini ha Honduras. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tillandsia

Tillandsia copanensis


ByeAlex (Alex Márta, født  1984) er en ungarsk sanger. Han repræsenterede Ungarn ved Eurovision Song Contest 2013 med sangen "Kedvesem".

Eksterne henvisninger

Sangere fra Ungarn
Ungarns Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2013

ByeAlex


La ASB Premiership 2011/12 fue la octava temporada de la máxima competición futbolística neozelandesa desde su creación en 2004.

La integraron 8 equipos de las distintas regiones más pobladas del país insular oceánico, Nueva Zelanda.

El Auckland City FC finalizó la fase regular primero e invicto. El Canterbury United, Waitakere United y Team Wellington serán los que compitan junto con el equipo de la ciudad de Auckland en los playoffs. El YoungHeart Manawatu sumó solamente 3 puntos (producto de 3 empates y 11 derrotas), logrando así la peor campaña de un equipo en la historia de la ASB Premiership. Los playoffs dejaron como saldo al Waitakere United como campeón, al Team Wellington como subcampeón, y al Auckland City el Canterbury United como semifinalistas, los clasificados a la O-League 2013 fueron los dos clubes de la Región de Auckland.

Equipos participantes

ASB Charity Cup

La competición fue fundada en 1978 como el NZFA Challenge Trophy y retomada a partir de esta temporada como ASB Charity Cup. El club mejor posicionado en la Liga de Campeones de la OFC, el Auckland City y el campeón de la liga, el Waitakere United, disputaron entre sí un encuentro entre ambos, definiendo la supercopa neozelandesa. El Auckland City se proclamó campeón de la competición tras ganar 3-2.

Clasificación

 PJ = Partidos jugados; G = Partidos ganados; E = Partidos empatados; P = Partidos perdidos;GF = Goles anotados; GC = Goles recibidos; Dif = Diferencia de gol; Pts = Puntos

Orden de ubicación de los equipos: 1) Puntos; 2) Diferencia de gol; 3) Cantidad de goles anotados.

{|
|- style="vertical-align: top;"
|

</td>

|}

Evolución de las posiciones

Resultados

Playoffs

Semifinales

Resultado final: Team Wellington 4-1 Auckland City

Resultado final: Waitakere United 5-3 Canterbury United

Final

Goleadores

El papú George Slefendorfas del Canterbury United resultó el máximo goleador con 13 tantos.

Equipo del Mes

Team of the Month en inglés. Cada dos meses la Asociación de Fútbol de Nueva Zelanda anuncia a los mejores 11 jugadores de la liga local.

Octubre/noviembre de 2011

Auckland City: 4 futbolistas
Waitakere United: 3 futbolistas
Canterbury United: 3 futbolistas
Otago United: 1 futbolista

Diciembre/enero de 2011/12

Waitakere United: 3 futbolistas
Auckland City: 2 futbolistas
Canterbury United: 2 futbolistas
Waikato FC: 2 futbolistas
Otago United: 1 futbolista
Team Wellington: 1 futbolista

Febrero de 2012

Waitakere United: 3 futbolistas
Canterbury United: 3 futbolistas
Auckland City: 2 futbolistas
Hawke's Bay United: 1 futbolista
Otago United: 1 futbolista
Team Wellington: 1 futbolista

Véase también

White Ribbon Cup 2011/12

Referencias

Página oficial de la ASB Premiership

Resultados en la página oficial

Goleadores en la página de la FIFA

Tabla de posiciones en la página de la FIFA

Fútbol en 2011
Fútbol en 2012
Nueva Zelanda en 2011
Nueva Zelanda en 2012
2011/12

ASB Premiership 2011-12


Dujiangyan áveitukerfið (kínverska: 都江堰; rómönskun: Dūjiāngyàn) er fornt áveitukerfi í Dujiangyan borg, í Sesúan héraði í vesturhluta  Alþýðulýðveldisins Kína. Það var upphaflega sett upp á tímum Qin-veldisins á þriðju öld f.Kr. sem áveitu- og flóðvarnaverkefni og er það enn í notkun í dag.

Innviðir þessa forna og farsæla áveitukerfis hafa þróast við efri hluta Min fljóts (Minjiang) lengstu þverár Jangtse fljóts. Svæðið er á milli Sesúan vatnasvæðisins og Tíbet-hásléttunnar, í vesturhluta hinnar frjósömu Chengdu sléttu sem kölluð hefur verið "Himnaríki" og "Land gnægta".

Áveitukerfið beinir helmingi Min fljótsins um þétt net áveituskurða austur til að vökva sléttuna. Áveitukerfið er enn í grundvallaratriðum í upprunalegri mynd og gerir svæðinu kleift að styðja við matvælaframleiðslu á einu þéttbýlasta stað jarðar.

Áveitukerfið var, ásamt nálægum Qingcheng fjöllum miðstöðvar daoisma, útnefnd árið 2000 á Heimsminjaskrá UNESCO.

Heimildir

Kína

Dujiangyan áveitukerfið


Denumirea de hidracid face referire la un compus anorganic binar care conține unul sau doi atomi de hidrogen și un atom al unui element nemetalic (poate fi halogen, calcogen, sau un alt nemetal sau o grupare poliatomică pseudohalogen),  având astfel formula generală HnX (unde n reprezintă valența nemetalului).

Nomenclatură
Denumirea hidracizilor e formată prin adăugarea terminației hidric la numele nemetalului/pseudohalogenului pe are îl conține ("acid nume nemetal + hidric").
 HF (aq) (Acid fluorhidric)
 HBr (aq) (Acid bromhidric)
 HI (aq) (Acid iodhidric)
 HCl (aq) (Acid clorhidric)

 H2S (aq) (Acid sulfhidric)
 H2Se (aq) (Acid selenhidric)
 H2Te (aq) (Acid telurhidric)

Vezi și
 Acid anorganic
 Oxiacid

Referințe

Acizi anorganici

Hidracid


Caretta, Carettinae altfamilyasına bağlı bir hayvan cinsidir.

Dış bağlantılar

Kaynakça

Carettinae

Caretta


Le congrès universel d'espéranto de 1908 est le  congrès universel d'espéranto, organisé en août 1908, à Dresde, dans l'Empire allemand.

Contexte

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Articles connexes
 Congrès mondial d'espéranto

1908
Espéranto en Allemagne
Événement à Dresde
1908 en Allemagne

Congrès universel d'espéranto de 1908


Tardisódios são mini episódios da séries de televisão Doctor Who, criados para acompanhar a 2.ª temporada do show. Feito pelos produtores de Doctor Who BBC Wales, Cada  dura aproximadamente 60 segundos, cada, e servem como introdução para um episódio da série principal de 45 minutos. Disponíveis site britânico de Doctor Who da BBC  gratuitamente, e nos dispositivos móveis por meio de uma assinatura. Eles foram criados como um esforço da BBC em expandir o alcance de Doctor Who além da televisão e incluía algumas gravações não vistas na série principal, e algumas história em segundo plano nos episódios seguintes. Seu nome é a aglutinação, junção,  das palavras TARDIS e "episódio".

O primeiro Tardisódio, foi uma pré-sequência ao episódio "Nova Terra", sendo lançado pela BBC em 1 de abril de 2006  foi anunciado em um programa infantil chamado Totalmente Doctor Who. Novos Tardisódios foram sendo lançados uma semana antes de cada episódio ir ao ar, logo após o termino do episódio anterior na BBC 1. Eles foram criados pelo mesmo time que fez o episódio interativo Ataque do Graske de Doctor Who em 2005.

Os Tardisódios eram anunciados na BBC 1. No anúncio a TARDIS é mostrada em cima de um pedaço de gelo. Essa imagem é muito similar à utilizada pelo site oficial de Doctor Who como papel de parede antes da 2.ª temporada começar. Esse anúncio era mostrado logo após o termino de muitos episódios da segunda temporada, concidindo com o lançamento do último Tardisódio para o episódio da semana que vem disponível online e para celulares.

Os downloads desses mini episódio para celulares foram menores do que esperado: cerca de 40,000 downloads, com uma estimativa de 3,000 por episódio. Já para os computadores foram muito mais comuns, com 2.6 milhões de downloads. Iain Tweedale, o novo editor de media da BBC Wales, chegou à dois possíveis motivos do baixo número de downloads nos dispositivos móveis da época: mesmo a BBC disponibilizando os episódios gratuitamente, a maioria dos usuários tinha que pagar uma taxa para usar a rede móvel, muitos telefones não eram compatíveis com o serviço.

Os DVDs da segunda temporada não continham os Tardisódios.

Em 2007, o relatório anual da BBC informaram que eles "não foram o sucesso que esperávamos, embora fossem populares na banda larga", e esse foi o motivo deles terem sido descontinuados após a segunda temporada.

Tardisódio não foram produzidos para as temporadas posteriores, embora uma série semelhante de pré-sequências tenha sido lançada no site de Doctor Who para acompanhar episódios selecionados começando com a sexta temporada.

Sinopses

Tardisódio 1 – "Nova Terra"
O telespectador é apresentado à Nova Terra, e uma enfermeira felina diz que podem curar qualquer um de qualquer doença. Uma paciente com uma síndrome terminal de Autrey instantaneamente fica saudável. De repente as luzes se apagam e um paciente grita por ajuda...

Tardisódio 2 – "Dente e Garra"

Um objeto do espaço cai na Terra causando uma grande explosão. Trezentos anos depois,um homem (Alan Doorington) caminha por uma campina. De repente algo na grama começa à persegui-lo. O homem começa a andar mais rápido, e se então se vira à tempo de ver um lobisomen pular nele...

Tardisódio Nº 3 – "School Reunion"

Mickey está no computador, olhando para um site de avistamentos de OVNIs, mas é bloqueado por um aviso referente a Torchwood . Ele pega seu telefone e liga para Rose enquanto vasculha recortes de jornais, dizendo a ela que ele precisa dela e do Doutor para investigar luzes no céu e coisas estranhas em uma escola. O Tardisódio termina com uma foto de um Krillitano gritando para a câmera. Ao contrário da maioria dos outros Tardisódios, o episódio principal faz referência ao que aconteceu nesse mini episódio.

Tardisódio 4 – "A Garota da Lareira"

Dois pilotos controlam uma nave espacial não identificada. De repente, uma tempestade de íons atinge a nave, causando caos enquanto as luzes começam a piscar e as coisas explodem, os dois pilotos tentam desesperadamente recuperar o controle. Um deles grita "Mayday!" enquanto a cena se apaga. Mais tarde, na mesma cabine está iluminada com uma luz vermelha e ambos os pilotos estão no chão, um deles aparenta estar morto. O outro ouve um estranho tique-taque . Uma sombra surge sobre o piloto sobrevivente, que a princípio fica aliviado ao ver ajuda. Seu alívio logo se transforma em terror, quando ela de repente fica com medo do que está olhando, e ela grita. O relógio da lareira quebrou.

Tardisódio 5 – "A Ascensão dos Cybermen"

Uma transmissão começa chamando todos os agentes, descrevendo a Industrias Cybys, como milhares de pessoas desapareceram e fala sobre, John Lumic, chefe das Industrias Cybus, e sua última "atualização" – o Cybermen. A transmissão termina e o notebook que estava reproduzindo essa mensagem é fechado pelo Ricky Smith (Uma versão do Mickey de uma Terra Paralela), que então começa a dirigir uma van para longe, enquanto uma propaganda da Cybus toca no rádio, anunciando: "Em breve a atualização absoluta"...

Tardisódio 6 – "A Era do Aço"
Um vídeo do Jonh Lumic ordenando a "atualização" dos humanos para Cybermans começar ao redor do mundo. Seguido de um diagrama animado de "Atualização de pela para metal" e um Cyberman sendo instruído por Lumic a "deletar" todos os humanos incompatíveis.

Tardisódio 7 – "A Lanterna dos Idiotas"
A vovó Conolly tem sua nova televisão instalada. Mais tarde, ela senta de frente para ela, quando um estranho raio vermelho sai da televisão em sua direção. Quando ela se volta para a TV, o raio se retrai de volta ao televisor. A vovó assume que o aparelho está quebrado e começa a bater nela com sua mão. Então, o raio se lança na direção do seu rosto e ela grita por ajuda. A televisão então mostra uma prévia da coroação da Rainha Elizabete II..

Tardisódio 8 – "O Planeta Impossível"
Uma mulher em um terno fala a um homem, Capitão Walker, sobre um buraco negro chamado "K37 Jem 5" no qual orbita um planeta. Ela então pede a ele que traga a fonte de energia que mantem o planeta em orbita e se torne "o homem que salvou o Império." Quando questionada por Walker como ela descobriu aquilo, a mulher o entrega um pequeno livro contendo escrita alienígena e o que aparenta ser um mapa. A mulher então fala que isso foi encontrado na "Expedição Galis". Walker entrega o livro a alguém em pé atrás dele. Parece que o local para onde o capitão precisa ir é do outro lado da galáxia, ela fala para ele que tudo necessário para essa missão é o mapa e os "mitos locais",mais afirma que se trata apenas de "superstições", e que o Walker terá a melhor tripulação e uma nave de última geração. Finalmente, a mulher deseja sorte a Walker, e ele sai, passando pela pessoa a quem ele entregou o caderno, um Ood, que simplesmente diz: "E a Besta se levantará do abismo".

Tardisódio Nº 9 – "The Satan Pit"
Um Ood entrega a um homem uma maleta de metal, o dizendo que esses são os pertences do Capitão Walker. Ele fala ao Ood para sair e abre a maleta. E ao abrir, as luzes se apagam e uma mensagem no computador da nave aparece  "Ele deve acordar.". O homem pega o livro e ao folhear as páginas, uma luz vermelha é emitida delas, em seguida os monitores da sala começam a piscar e a tela exibe uma mensagem "A BESTA ESTÁ ACORDADA. ELE DEVE ASCENDER DO ABISMO." Então, uma alavanca se abaixa sozinha, e o livro se consome em chamas espontaneamente, na mão do homem. Ele corre, com medo, para a porta mas ela não abre, o computador então fala para que a porta está selada seguido de uma incessante mensagem "Ele está vindo. Ele está vindo". Após isso, uma mulher entra na sala, reclamando de um cheiro de queimado. Ela encontra ele encolhido em uma cadeira, murmurando silenciosamente, com a misteriosa escrita do caderno de alguma forma transferida para o rosto dele...

Tardisódio 10 – "Amor e Monstros"
Uma figura misteriosa, presumidamente Victor Kennedy, está usando um laptop para acessar um site de nome L.I.N.D.A, que mostra um desenho feito a mão da Doutor com um texto "Quem é o Doutor?" seguido por "Você o viu?". O usuário então clica em no botão "Juntar-se a L.I.N.D.A.", fazendo com que a imagem mudasse para um desenho de várias pessoas em um quarto, com a leganda: "NÓS ENCONTRAMOS!". Em seguida outro texto aparece "Última atualização – EITA! a séculos atrás, desculpa – ELTON". A figura clica novamente em "Juntar-se a L.I.N.D.A.", o que faz a tela mostrar a seguinte mensagem: "Mas L.I.N.D.A. é uma organização secreta. Então não podemos lhe falar onde... Se precisar de nós...Nos encontrará." O usúario aponta um estranho objeto prateado para o laptop, que mostra na tela "PÁGINA DE COMPUTADOR PRIMITVA". E em seguida mostra um mapa, com o texto "RASTREANDO ORIGEM". O mapa então se aproxima de uma localização de nome "RUA MACATEER", antes da tela apagar. Uma senhora entra na sala, carregando uma bandeja,  e ao se virar, sua expressão muda para uma de terror, enquanto é coberta por uma luz verde. A respiração pesada da figura invisível se transforma em um grunhido (sugerindo que Kennedy se transformou no Abzorbaloff), e ela grita "Não!"...

Tardisódio 11 – "Tenha Medo Dela"
Este Tardisode parece estar no estilo de um programa fictício no estilo Crimewatch chamado Crime Crackers. O apresentador está em uma rua de Londres, enquanto ele conta aos telespectadores que um jovem chamado Dale Hicks e uma jovem chamada Jane McEllen desapareceram, com a polícia não tendo ideia de onde eles estão, seguidos de um incentivo do apresentador para o telespectadores para telefonar e dar informações (para um número de telefone de 19 dígitos), ao mesmo tempo revelando a estrada como "Dame Kelly Holmes Close" (e a autoridade local como "Conselho do Leste de Londres"). A cena então muda para um armário em um quarto escuro, que de repente se abre para revelar um par de olhos vermelhos brilhantes. Uma voz rouca "Estou indo..."

Tardisódio Nº 12 – "Army of Ghosts"
Um repórter conta a sua redatora sobre uma história tão grande que ele acha que será a história do século – a história de Torchwood. Sua redatora pede que ele pegue a história para ela, e então o repórter é mostrado passando envelopes secretos, examinando arquivos e fotos, várias das quais apresentam o Doutor. O repórter tem certeza de que Torchwood tem ligação com à "Rainha Vitória, até a explosão no dia de Natal e está ligada aos fantasmas que têm aparecido ultimamente". Ele então retorna a ela com suas descobertas, apenas para ser informado de que houve "complicações" e é arrastado por vários homens misteriosos. Enquanto isso, outro homem fala com o editora e diz que Torchwood agradece a ela por sua cooperação, antes de deixá-la com uma reportagem de primeira página sobre os resultados do GCSE. O repórter é visto pela última vez em uma camisa de força, gritando enquanto é arrastado: "Eu não sou louco! Torchwood existe! Eu sei a verdade sobre os fantasmas!"...

Tardisódio 13 – "O Juízo Final"
O Tardisódio está na forma de uma transmissão de emergência. Uma repórter informa ao telespectador que o país está em estado de emergência. O Tardisódio então corta para imagens de estilo amador da invasão dos Cyberman, com carros explodindo, pessoas correndo e gritando e outras cenas de destruição e terror. Voltando à redação, o repórter atrás da mesa nos informa que eles perderam o contato com o governo, e se alguém ainda estiver assistindo corra o mais rápido que puder. O gráfico por trás dela muda para a filmagem anterior, e a transmissão é recebida com interferência, e o estúdio começa a explodir ao redor dela. A repórter também se fala a seus próprios pais para fugirem dos Cybermen. Finalmente, ela se encolhe sob sua mesa enquanto ouvimos o som inconfundível de Daleks entrando na sala, proclamando "Nós somos os Mestres da Terra". "Daleks conquistam e destroem!" finalmente terminando o Tardisódio com um Dalek gritando "Exterminar!", antes de matar a repórter feminina.

Continuidade

 Em uma entrevista com Noel Clarke para o Totalmente Doctor Who, ele revelou que seu cabelo estava visivelmente mais curto durante as filmagens de Tardisódio 3 do que no episódio que acompanhou, "Reunião Escolar". Por esta razão, para manter a continuidade, ele usa um chapéu durante o Tardisódio.
 Imagens do Doutor são mostradas em dois dos curtas. No Tardisódio 10 um desenho dele é visto em um computador; no Tardisódio 12 ele aparece em desenhos e em uma fotografia antiga.
 Tardisódio 12 faz referência a "Dente e Garra" e "A Invasão do Natal".

Produção

 Antes de um Tardisódio, o vórtex temporal é visto brevemente. Se o episódio principal se passa no passado, o vórtex é azul e se o episódio principal se passa no presente ou futuro, o vortex é vermelho.
 Um set de filmagem novo foi feito para o Tardisódio 4.
 Tardisódio 8 foi todo filmando na cantina da BBC Wales.
 A partir de 2019, não tem mais o "Conselho do Leste de Londres" como visto em 2012 no Tardisódio 11

Veja também

 Webisódio

Referências

Ligações externas

 Announcement of Tardisodes

Histórias derivadas de Doctor Who
!Identificador IMDb igual ao Wikidata

Tardisódio


Izhma Komi (em russo: коми-ижемцы (komi-izhemtsy), endônimo : изьватас (iźvatas)), Komi-Izhemtsy ou Izma Cómi é um subgrupo étnico do povo Cómi , pertencente aos Permianos, que reside principalmente no norte da República de Cómi na Federação Russa.

O início da formação dos Izhma Komi remonta à segunda metade do século XVI, quando um grupo de Cómis fundou o slobodà (pequeno povoamento isento de impostos) de Izhma, nas imediações do rio Izhma. A formação do subgrupo étnico finalizou durante os séculos XVII e XVIII. Durante o século XIX, expandiram a sua área de residência, estabelecendo-se ao longo do rio Pechora e do rio Usa, nas tundras da península de Bolshezemelskaya e de Kanin, ou ainda, após cruzarem os Montes Urais, nas margens do rio Ob. Um grupo de Izhma Komi estabeleceu-se durante o mesmo período na Península de Kola. Atualmente residem maioritariamente na Península de Cola, no distrito autónomo de Nenétsia e nas margens do rio Ob e do rio Lyapin.

São um povo falante de línguas urálicas e a sua subsistência primária baseia-se na criação e pastoreio de renas.

Referências

Povos indígenas da Europa
Permianos

Izhma Komi


Lykens Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Lykens Township (Ohio)
 Lykens Township (Pennsylvania)

Lykens Township


La gare d'Oisquercq est une ancienne halte ferroviaire belge de la ligne 106, de Lembeek à Écaussinnes située à Oisquercq, village de la commune de Tubize, dans la province du Brabant wallon en Région wallonne.

Situation ferroviaire
La gare d'Oisquercq se trouvait au point kilométrique (PK) 5,8 de la ligne 106, de Lembeek à Écaussinnes, via Clabecq entre les gares de Clabecq et de Virginal.

Histoire
Les Chemins de fer de l'État belge mettent en service un point d'arrêt au village d'Oiskerque le . Il est renommé Oisquercq en 1891. Il devient une halte en 1900.

La SNCB met fin au trafic des voyageurs sur la ligne 106 le . Les rails disparaissent en 1989.

Patrimoine ferroviaire
Plus rien ne subsiste du  de plan type 1893.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de gares en Belgique
 Ligne 106 (Infrabel)

Liens externes

Gare disparue dans la province du Brabant wallon
Ligne 106 (Infrabel)
Transport à Tubize
Gare mise en service en 1888

Gare d'Oisquercq


Herdonea fue una ciudad ubicada en la actual región de Apulia, pegada a la vía Apia que iba desde Canusium a Beneventum. Se situaba a unos 40 km de Canusium. La ciudad se unió a los cartagineses tras la batalla de Cannas.

Pasó a la historia por ser escenario de dos derrotas romanas frente a Aníbal en no más dos años:

La primera en el 212 a. C., en la que el general cartaginés derrotó al pretor Cneus Fulvius Flaccus.

La segunda en el 210 a. C., en la que el procónsul Cneus Fulvius Centumalus volvió a ser derrotado.

En el 210 a. C., como Aníbal no confiaba en la fidelidad de la ciudad, la destruyó, y sus habitantes se trasladaron a Metapontum y Thurii. Más tarde fue reconstruida pero ya no tuvo la misma importancia, llegó a tener rango municipal y todavía existía en el tiempo de los itinerarios en el siglo IV. En el siglo IX fue destruida por los sarracenos.

Sus ruinas todavía existen, cercanas a la aldea de Ordona, entre Bovino y Cerignola, en la carretera entre Nápoles y Otrant.

Referencias
 J. Mertens: Herdonia (Ordona) Italy. En: The Princeton encyclopedia of classical sites. Princeton University Press, Princeton 1976 (online).

Geografía de Apulia

Herdonia


Zgrada u gradiću Supetru, Get 1, predstavlja zaštićeno kulturno dobro.

Opis
Uska stambena trokatnica na istočnom dijelu supetarske rive. Građena je od pravilnih klesanaca, a na prvom katu je balkon čiju profiliranu ploču nose dvije dvostruko profilirane konzole s ogradom od jednostavnih kamenih stupića. Balon se preko lučnog mosta spaja s južnom kućom. Izrazitoj vertikalnosti kuće s kraja 18. st. pridonosi njeno usko pročelje i postavljanje otvora u istoj osi.

Zaštita
Pod oznakom Z-1435 zavedena je pod vrstom "nepokretno kulturno dobro - pojedinačno", pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "stambene građevine".

Izvori

Zaštićene stambene građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Supetru

Zgrada u Getu 1 u Supetru


Tamarauen (Bubalus mindorensis) er en lille bøffelart inden for de skedehornede pattedyr. Den er endemisk til øen Mindoro i Filippinerne, men menes også at have levet på Luzon. Den har tidligere levet overalt på Mindoro fra områder næsten ved havet til omkring 2000 m højde i bjergområder, men på grund af, at menneskene har bredt sig, og jagt på dyret lever det nu kun på enkelte, afsides beliggende græsområder og er en truet art.

I modsætning til, hvad man tidligere har troet, er tamarauen ikke en underart af carabaoen, som er en anelse større, eller en almindelig vandbøffel. Sammenlignet med carabaoen har tamarauen mere pels, har hvide markeringer i hovedet, er mere selskabelig og har kortere horn, der er noget i retning af V-formet. Tamarauen er det største, oprindelige pattedyr i Filippinerne (carabaoen er indført).

Referencer

Eksterne henvisninger

Bøfler
Dyr fra Sydøstasien

Tamarau


Soviet Student Olympiad was an annual set of contests for students in the USSR. There were two separate multi-round competitions every year: for higher education (universities) and general education (starting from 7th to 10th/11th grade). Both competitions had several rounds, and winners from lower rounds would go to the next round. Not only individual members, but teams were awarded too. The main difference between two Olympiads was that the school one had separate threads for every grade, while the university one was for all students.

Contest format
Both Olympiads had the same format of the contests. Students would come in teams representing their location, e.g. schools or republics. Each contest could have 2-3 parts. For instance, the Republican round of University Olympiads on physics could have three parts: theory, lab and computer modeling. All students were given the same set of problems to solve. They would work on solutions strictly individually - no teamwork was allowed - and then they were scored by judges. Team scores were simply sum of individual member scores. Earlier rounds could take just one round, while the later rounds could span for a week having several parts.

Olympiads in schools (general education)

Overview
Contests were conducted on many subject of Soviet school curriculum such as Mathematics, Physics, Chemistry, Biology, and others.  These Olympiads had several levels based on Soviet Union's administrative structure.  These were:  School, District (Raion), City, Regional (Oblast), Republican and All-Union contests.  These competitions were organized separate for every school grade.  Depending on the subject and geographical region the highest round of the Olympiads varied from the All-Union level in Mathematics, Physics, and Chemistry to the Regional level in some other disciplines.

In addition, at certain time Moscow carried out joint "Olympiads in Linguistics and Mathematics" (Олимпиада по языкознанию и математике).  After each such Olympiad its problems were printed in the Science and Life (Наука и Жизнь) popular science magazine.  There were numerous other Olympiads in Moscow including interdisciplinary "Lomonosov tour".

Besides, there were correspondence Olympiads, in particular, Olympiads carried out by some newspapers, journals and universities.  One of the important correspondence Olympiads was organized by the Kvant magazine. Its winners were admitted to the Republican round of the All-Union Physics and Mathematics Olympiads.

Also, there were team contests organized for schools to compete for District, City or Regional honors.  There also was a "Physics fight" contest organized by the Moscow State University.  In maths, there were contests organized for cities to compete for Republican and All-Union honors.

School round
Every school was supposed to have a school round competition. Judges were from subject teachers. The winners from this round could compete in the next round, representing their schools. Each grade could send 3-4 students to the next round. This round was usually conducted in the beginning of the school year.

District (Raion) round
This round was for schools of the administrative division called "Raion" (district), a district of a larger city or of an oblast. Area rounds were organized by RaiONOs (Russian abbreviation for "District Department of People's Education"). Participants would come in teams, but both teams and individual members were recognized and awarded. The winners form teams representing their areas, consisting of 3-4 students from every grade. Usually, area rounds on each subjects took place in different days, so one student could participate in competitions on several subjects. This round was usually conducted in the first half of the school year.

City round
This round was for students of the big cities, which had several areas (Raions). The winners from the previous round could participate. City round was organized by GorONO, i.e., City Department of People's Education. Again, the winners would form a team and take part in the next round representing their city. This round's contests on different subjects were conducted on the same day, so a student could compete only in one subject. Depending on a demographic situation, in some places this round was skipped. This round was usually conducted in the first half of the school year.

Regional (Oblast) round
This round was for students of the whole region (oblast). The winners from the previous round could participate. Regional round was organized by OblONO, i.e. regional council of education. Again, the winners would form a team and take part in the next round representing their region (Oblast). They were joined by the winners of the Kvant magazine competition and of the republican and All-Union olympiads of the previous year. This round was usually conducted in the second half of the school year.

Republican round
This round was a major round, since it recognized the best students of the 15 Republics of the Soviet Union (which are now independent states). The winners from the previous round could participate in teams and individually. Republican round was organized by Republican Ministries of Education. The winners would form a team and take part in the next round representing their republic. This round was usually conducted in the second half of the school year. In Russia the competition was conducted separately in four zones and was known as the zonal round. Moscow, Leningrad, a few specialized mathematical schools, and the schools of the transportation ministry system did not compete at the republican level and sent their teams directly to the All-Union round.

All-Union round

This round was a final round for Soviet students. It recognized the best students of the Soviet Union in each subject for every grade. In America, it would be on a national level. The winners from the previous round could participate in teams and individually. This round was organized by Soviet Ministry of Education. This round was usually conducted at the end of the school year.

Awards
The winners were awarded with the diplomas. Material prizes were minor and usually included scientific books that were otherwise difficult to obtain.

History

Notable winners

Vladimir Drinfeld who was later awarded a 1990 Fields medal for the development of quantum groups is considered by many as the most outstanding "mathematical sportsman" in the history of the All-Union Mathematical Olympiads.
His first scientific publication was based on a generalization of an Olympic problem.
Many other winners of the Mathematical Olympiad became outstanding mathematicians and physicists. Yuri Matiyasevich who solved the 10th Hilbert problem in 1970 was the absolute winner of the 1964 Olympiad.
Grisha Perelman also had an exceptional Olympic record.  All three of these national olympiad winners were also selected for the USSR team to the International Mathematical Olympiad and obtained gold medals, with Perelman and Drinfeld achieving perfect scores.

Olympiads in universities (higher education)

Overview
Contests were conducted on several subject of Soviet higher education curriculum such as Math, Physics, Programming. These Olympiads had several rounds. The rounds were formed following Soviet Union's administrative structure. So, there were University, Republican and All-Union rounds. There was one contest for all students regardless of their year in the university.

University round
Every university was supposed to have its own competition. Judges were from faculty staff. The winners from this round could compete in the next round, representing their university. This round was usually conducted in the beginning of the school year.

Republican round
This round was a major round, since it recognized the best university students in each of the republics. The winners from the previous round could participate in teams and individually. Teams had up to a dozen students each. Republican round was organized by Republican Ministries of Education. The winners would form a team and take part in the next round representing their republic. This round was usually conducted in the second half of the school year.

All-Union round
This round was a final round for Soviet university students. It recognized the best students of the Soviet Union in each subject. In America, it would be on a national level. The winners from the previous round could participate in teams and individually. Teams had 4-5 members. This round was organized by Soviet Ministry of Education. This round was usually conducted in the beginning of the next school year.

Awards
The winners were awarded with diplomas and minor material prizes in some cases.

Moscow Olympiads in Linguistics and Mathematics
An interesting experiment was olympiads in linguistics and mathematics, at which students were challenged to solve problems in both seemingly non-related domains. It was argued that problems in linguistics often require logical reasoning akin to that required in mathematics. After the olympiads, the problems (and solutions) were published in the Science and Life popular science journal.

References

Further reading

 D. O. Shklarsky, N. N. Chentzov, I. M. Yaglom, "The USSR Olympiad Problem Book: Selected Problems and Theorems of Elementary Mathematics", translated from Russian, 1962 and 1993.
 Dmitry Fomin, Alexey Kirichenko, "Leningrad Mathematical Olympiads 1987-1991", MathPro Press, 1994.

External links
 Kolmogorov's school (in Russian)
 Moscow math olympiad (in Russian)

Education in the Soviet Union
Student quiz competitions
Annual events in the Soviet Union

Soviet Student Olympiads


Esik Kurganı, 1969 yılında Kazakistan SSC'nin Salgar alüvyonlu toprağının 20 kilometre doğusunda Kemal Akişev başkanılığındaki Kazakistan Tarih, Etnografya ve Arkeoloji Enstitüsü'nün arkeolog timi tarafından keşfedilen İskit /Saka kurganı. MÖ 5. yüzyıldan kalma olduğu düşünülen kurgan, Kazakistan'da gün ışığına çıkarılmıştır.

Altın elbiseli adam zırhı Kazakistan'da Esik Kurganında bulunmuştur. İskitlerin eski çağdaki yaşayışları hakkında fikir edinilebilir . Esik Kurganı Kazakistan'ın önemli bir hazinesi olma konumundadır. Bu kurgan Sovyetler döneminde keşfedilmiştir. Altın elbiseli adam zırhının çıkarıldığı yerde çıkarılan İskit (saka) yazıtlarında bu zırhın ait olduğu kişinin 18 yaşlarında bir prens olduğu yazılmaktadır.

Kurganda üç binden fazla altın eşya, seramik küpler, tahta tabaklar, eyer örtüleri, tahta eyerler, silahlar ve iki gümüş çanak bulunmuştur. Gerçekçi süsleme sanatı bu kurganda da bulunmuştur. Kurgandan çıkan kalıntılar günümüzde Ermitaj Müzesinde sergilenmektedir.

Kurganda bulunmuş bir gümüş çanakta henüz çözülememiş yazılar bulunmaktadır. Macar dilbilimci ve İranolog Janos Harmatta bu yazıların Kharosthi alfabesinde yazıldığı ve Hotan-Sakaca (İranice) olduğunu iddia etmiştir. Ancak yazıttaki harflerin çok azı Kharosthi alfabesindeki harflere benzemektedir. Aynı şekilde Fransız Hindolog Gérard Fussman da yazının Hotanca olduğunu savunmuştur lakin kendisi yazıyı Hotanca'da okuyamayıp sağlıklı bir çeviri sağlayamamıştır. Buna ek olarak Harmatta yazıların Orhun alfabesi'ne olan benzerliğine değinmiş ve Orhun yazısının Kharosthi abugidasından türemiş olabileceğine kanaat getirmiştir lakin Kharosthi abugidasının Sakalar tarafından Hotan bölgesinin işgalinden sonra Budizm'e geçiş yoluyla benimsenmesi ve Kharosthi abugidasının en eski örneklerine Sakalar'ın o dönemde hiçbir iletişiminin olmadığı Pakistan'ın Kâbil bölgesinde rastlanması bu iddiaları mantıksız kılmaktadır.

Aynı zamanda bazı Türk araştırmacılar yazının proto-Türkçe olduğunu iddia etmekte ve Göktürk alfabesinde yazıldığını  savunmaktadır. Kazak Türkolog Altay Sersenulı Amanjolov Eski Türk yazısının tarihi adlı kitabında bu yazının 1971'de Orhun yazısı'nın kullanılarak çevrildiğini not edip yazının çevirisini ve transliterasyonunu vermiştir.Türkçe okuma denemesi yapan bilim insanlarının hemen hepsi en sondaki "azık" kelimesinde hem fikirdir. Yiyecek anlamına gelen bu kelime, bir yemek kabının üzerine yazılması açısından, bilim insanları tarafından mantıklı kabul edilmektedir.

 Harmatta'nın önerdiği Hotanca okunuş:

 Amanjolov'un önerdiği Ön-Türkçe okunuş:

Saka dilinin Türk dilleri'ne olan ilişkisi Avrasya stepleri'deki kurganlarda bulunan kişilerin naaşları üzerinde son yapılan genom ve mitokondriyal DNA çalışmaları ile birbirine uymaktadır. Genetik çalışmalardaki analizlerde kurganlarda bulunan Saka naaşlarına genetik yakınlık gösteren kişilerin hepsinin günümüz Türki halklara mensup olan bireyler oldukları görülmektedir.

Kurgandan çıkarılmış altın parçalar

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Altın elbiseli adam
 Kurgan

İskitler
İskitya
Kazakistan'daki arkeolojik sitler
Kurganlar

Esik kurganı


Kıvanç Karakaş (* 3. März 1985 in Istanbul) ist ein türkischer Fußballspieler.

Karriere
Karakaş erlernte das Fußballspielen in den Jugendmannschaften von Beylerbeyi, Beşiktaş Istanbul und Selimiye. In der Saison 2005/03 unterschrieb er beim Viertligisten Beykozspor einen Profi-Vertrag. Hier spielte er zwei Spielzeiten, meistens als Ergänzungsspieler, und kam in dieser Zeit auf lediglich 14 Einsätze.

Mit dem Auslaufen seines Vertrages wechselte er innerhalb der Liga zu Yalovaspor.

Durch seine guten Leistungen bei Yalovaspor wurden mehrere Teams aus den oberen Ligen auf ihn aufmerksam. So lagen Kıvanç Karakaş mehrere Angebote vor. Er entschied sich für das Angebot des Traditionsklub und Zweitligisten aus Izmir Karşıyaka. Hier schaffte er auf Anhieb den Sprung in die Stammformation.

Zur Saison lief sein auf drei Jahre datierter Vertrag mit Karşıyaka aus. Obwohl Karşıyaka den Vertrag vorzeitig verlängern wollte, lehnte Karakaş ab. Ihm lagen mehrere Angebote von Erstligisten vor. Auf Wunsch von Trainer Rıza Çalımbay wechselte er zu Sivasspor. Çalımbay hatte den Mittelfeldspieler mehrmals beobachten lassen und hatte früh eine mündliche Zusage von Karakaş bekommen. Obwohl er nicht durchgehend in der Startformation auflief, kam er regelmäßig zu Einsätzen und konnte sich behaupten.

Obwohl er bei Sivasspor eine erfolgreiche Saison verbracht hatte, verließ er überraschend den Verein und wechselte zum Zweitligisten Şanlıurfaspor.

Zur Saison 2012/13 wechselte Karakaş in die Süper Lig zum Aufsteiger Çaykur Rizespor. Ausschlaggebend für diesen Wechsel war die Tatsache, dass Rıza Çalımbay, sein Trainer aus seiner Zeit bei Sivasspor, nun Rizespor trainierte.

Im Sommer 2015 kehrte er zu Şanlıurfaspor zurück. Bereits nach einer halben Saison wechselte er zu Eskişehirspor und damit zurück in die Süper Lig. Nachdem er mit diesem Verein zum Sommer 2016 den Klassenerhalt verfehlt hatte, wechselte er zum Zweitligisten Bandırmaspor.

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (Bandırmaspor)
Fußballspieler (Beykozspor)
Fußballspieler (Çaykur Rizespor)
Fußballspieler (Eskişehirspor)
Fußballspieler (Karşıyaka SK)
Fußballspieler (Şanlıurfaspor)
Fußballspieler (Sarıyer SK)
Fußballspieler (Sivasspor)
Fußballspieler (Yalovaspor)
Sportler (Istanbul)
Geboren 1985
Türke
Mann

Kıvanç Karakaş


Gheorghe Ifrim (n. 18 decembrie 1971, București) este un actor român de teatru și film. A absolvit Facultatea de Teatru din cadrul Academiei de Teatru și Film București, promoția 1997, la specializarea Actorie, clasa profesorului Gelu Colceag. A fost membru al grupului umoristic Vouă. Este actor al Teatrului Bulandra. A jucat la Teatrul Metropolis și Teatrul Act.

Rolul domnului Mihăeș, din Domestic, în regia lui Adrian Sitaru, i-a adus lui Gheorghe Ifrim o nominalizare la Premiile Gopo 2014 la categoria "cel mai bun actor într-un rol principal". În 2016 a primit încă o nominalizare la aceeași categorie pentru rolul Achim din București NonStop în regia lui Dan Chișu.

Viața personală
Are un frate mai mare care este tot actor, Lucian Ifrim. Gheorghe Ifrim este căsătorit și are doi copii.

Filmografie
Aerisirea (1997)
Terminus Paradis (1998)
La Bloc (2002) - Fane Oxford
Ultimul stinge lumina (2003) - Iancu Ionel
Lotus (2004) - Fals Polițist 1
La servici (2005)
Challenge Day (2005) - Antrenor de Box
The Detonator/Detonatorul (2006) - Stadium Worker#1
Vine Poliția! (2008) - Marian Marin
 Restul e tăcere (2008) - secretarul lui Leon Negrescu
Iubire și onoare (2010) - Marian Constantin
Aurora (2010) - Domnul Dragnea
Nașa (2011) - contabilul Manea
Las Fierbinți (2011) - Vasile
 Minte-mă frumos (2012)
S-a furat mireasa (2012) - Șofer Taxi 1
Domestic (2012)
După dealuri (2012) - ambulanțierul
 Funeralii fericite (2013)
București NonStop (2013) - Achim
America, venim! (2014)
 Hawaii (2017)
 Nunți, botezuri, înmormântări (2022)

Teatru

Roluri selective
 Malvolio - A douăsprezecea noapte de W. Shakespeare, Studioul Casandra
 Melchior Gabor - Deșteptarea primăverii de F. Wedekind, Studioul Casandra
 Kostilion - Azilul de noapte de Maxim Gorki, Studioul Casandra
 Manoil - Levantul după Mircea Cărtărescu, regia Cătălina Buzoianu, Teatrul Bulandra
 Schweizerkas - Mutter Courage de Bertolt Brecht, regia Cătălina Buzoianu, Teatrul Bulandra
 Sergentul - Tacâmuri de pui de S. Gyorgy, regia Gelu Colceag, Teatrul Bulandra
 Vânzător de vin, Inginer, Academician - Petru de Vlad Zografi, regia Cătălina Buzoianu, Teatrul Bulandra
 Cardinalul - Thomas a Becket de Jean Anouilh, regia Adrian Pintea, Teatrul Bulandra
 Tartaglia - Turandot de Carlo Gozzi, regia Cătălina Buzoianu, Teatrul Bulandra
 Prietenul - Există nervi de Marin Sorescu, regia Puiu Șerban, Teatrul Bulandra
 Bernardo - Hamlet de William Shakespeare, regia Liviu Ciulei, Teatrul Bulandra
 Fratele - Roberto Zucco de Bernard Marie-Koltes, regia Benjamin Walther, Teatrul Bulandra
Alex - Efecte colaterale de Alexandru Popa, Teatrul Nottara
Gigel - un one man show de Alexandru Popa, Teatrul Bulandra
 Volkov - Oblomov, de I. A. Goncearov, regia Alexandru Tocilescu, Teatrul Bulandra

Dublaj
Regele Shaman- Tao Len
Incredibilul Hulk - General Thunderbolt Ross ,Reed Richards
A.T.O.M. (Alpha Teens On Machines) - Hawk
Naruto - Kiba,Kabuto,Izumo,Gamabunda,Pakun
Galactik Football - D'JOK
Spiderman Unlimited  - John Jameson
Spider-Man (1994) - Green Goblin (Season 3)

Nașteri în 1971
Actori de teatru români
Actori de film români
Actori de televiziune români
Bucureșteni

Gheorghe Ifrim


An Brachypodium humbertianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Aimée Antoinette Camus. An Brachypodium humbertianum in nahilalakip ha genus nga Brachypodium, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Madagascar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Brachypodium

Brachypodium humbertianum


بلدية الميهوب هي بلدية جزائرية تتبع إداريا إلى لدائرة العزيزية بولاية المدية

موقع
تقع بلدية الميهوب في أقصى شرق ولاية المدية على بعد 110 كم من مقر الولاية على الحدود مع ولاية البويرة،وتعد من بين البلديات حديثة النشأة حيث تم تأسيسها في آخر تقسيم إداري في منتصف ثمانينات القرن الماضي، حيث تتبع لدائرة العزيزية.

يحد الميهوب من الشرق بلدية مغراوة ومن الشمال قرومة التابعة لدائرة الأخضرية بولاية البويرة ومن الغرب بلدية مزغنة ومن الجنوب بلدية العزيزية

السكان
تتربع على مساحة 107كم مربع يبلغ عدد سكانها 12100 نسمة حسب آخر تصنيف للسكان منتشرين على 17دشرة أهمها حي المنظر الجميل و ولاد اعمر و مزايا، و أولاد حمو، أولاد جمادي و اولاد حسناوي و اولاد مقران و ولاد الڨرارمة، ورحات علال، ولاد علي.

أهم نشاط بالنسبة لسكان الميهوب هو الخياطة الجاهزة بالإضافة إلى الفلاحة بجميع أشكالها خاصة تربية الحيوانات (بقر،غنم،دجاج،نحل، عصافير الزينة و الأحصنة).

تضم مدينة الميهوب عدة مؤسسات تعليمية منها المدرسة القرآنية لزاوية سيدي العوفي بن يحيى رحمه الله و عدة ابتدائيات ومتوسطتين: متوسطة الشهيد عباد محمد ومتوسطة الشهيد شرفاوي موسى بالإضافة إلى ثانوية الشهيد بلغربي سعيد، وفيها العديد من المرافق الأخرى، مثل: دار البلدية، مركز الدرك الوطني، مركز البريد، دار الثقافة والملعب البلدي ومشفى بلدي.

المراجع

أماكن مأهولة في ولاية المدية
ميهوب

ميهوب


Inferior: How Science Got Women Wrong and the New Research That's Rewriting the Story é um livro de 2017 da jornalista científica Angela Saini. O livro discute o efeito do sexismo na pesquisa científica e como esse sexismo influencia as crenças sociais.

O livro foi publicado pela Beacon Press nos Estados Unidos e Fourth Estate Books no Reino Unido.

Recepção
De acordo com o The Independent, Angela Saini "pinta um quadro perturbador de quão profundamente as noções sexistas foram tecidas na pesquisa científica".

O Guardian observou que Saini "descobre que muitas das crenças tradicionais da sociedade sobre as mulheres são construídas em terreno instável".

O Ahmedabad Mirror apontou que Saini "expõe os preconceitos de Charles Darwin e como seu ponto de vista sobre o lugar da mulher na sociedade matizaram, ou melhor, mancharam suas teorias".

Inferior foi lançado em junho de 2017 na Royal Academy of Engineering. Um mês após seu lançamento, Inferior foi recomendado pela Scientific American. Foi finalista no Goodreads Choice Awards de "Melhor Ciência e Tecnologia" em 2017

Inferior foi o "Livro do Ano" do Physics World em 2017. Na revisão da Chemistry World, Jennifer Newton escreveu: "Eu não posso recomendar o suficiente".

Após o lançamento de Inferior, Angela Saini foi convidada a falar em universidades e escolas de todo o país, no que se tornou uma "tour do livro científico feminista".

O estudante de egiptologia Julien Delhez, escrevendo para a revista Evolution, Mind and Behavior em 2019, criticou Inferior por criar uma confusão que poderia "deteriorar seriamente o diálogo entre o público e a comunidade científica".

Leitura adicional

Mulheres em ciência e tecnologia
!Mais Teoria da História na Wiki (Mulheres)

Inferior (livro)


Die Hadeninae sind eine Unterfamilie der Schmetterlinge aus der Familie der Eulenfalter (Noctuidae).

Merkmale
Die Hadeninae wurden ursprünglich als trifine (eine spezielle Ausprägung der Adern der Vorderflügel) Eulenfalter charakterisiert, die eine mit Hilfe einer Lupe noch sichtbare Behaarung der Facettenaugen aufweisen. Dieses Merkmal tritt jedoch mikroskopisch auch bei zahlreichen anderen Gruppen auf, auch bei anderen Unterfamilien der Eulenfalter, weswegen eine Alleinstellung der Unterfamilie anhand dieses Merkmals problematisch ist. Kristensen (1998) definiert die Unterfamilie (ohne die Glottulinae) mit folgenden Merkmalen: trifine Eulenfalter mit einer fadenförmigen SD1-Borste am neunten Hinterleibssegment bei den Raupen, Paramer (ein paariges, stark strukturiertes Anhängsel der Genitalien) der Männchen nahe der Mitte der Valven, sowie eine Spinndrüse bei den Raupen, die mindestens doppelt so lang wie breit ist. Bei diesen Merkmalen handelt es sich jedoch um Plesiomorphien, die die Unterfamilie zumindest im Verhältnis zu den Noctuinae, Ufeinae und Glottulinae paraphyletisch macht. Lafontaine und Fibiger (2006) betrachten die Hadeninae wegen der kurzen, an der Spitze befransten Spinndrüsen der Raupen zumindest als vermutlich monophyletisch und stellen die Glottulinae als Tribus Glottulini in diese Unterfamilie. Es wird jedoch eingestanden, dass es nur wenige Merkmale zur morphologischen Abgrenzung der Noctuinae, Xyleninae und Hadeninae gibt und auch weitere Forschung mit molekulargenetischem Material notwendig ist.

Lebensweise
Die Verpuppung findet meistens im Erdboden in einer mit Seide bekleideten Kammer statt.

Systematik
Insgesamt werden der Unterfamilie etwa 1130 Gattungen zugerechnet. In Mitteleuropa sind 91 Arten bekannt. Derzeit werden von Lafontaine und Fiebiger (2006) folgende Tribus und Subtribus innerhalb der Unterfamilie unterschieden:

Tribus Orthosiini Guenée, 1837
Tribus Tholerini Beck, 1996
Tribus Hadenini Guenée, 1837
Tribus Leucaniini Guenée, 1837
Tribus Eriopygini Fibiger & Lafontaine, 2005
Tribus Glottulini Guenée, 1852

Die Unterfamilien Noctuinae, Xyleninae und Hadeninae sind vermutlich nächst verwandt und bilden zusammen eine Schwestergruppe, die als "Noctuinae s.l." bezeichnet wird. Innerhalb dieser Gruppe bilden die Noctuinae mit den Hadeninae vermutlich wiederum eine Schwesterngruppe. Die Verwandtschaftsverhältnisse der drei Unterfamilien sind jedoch sowohl zueinander, als auch im Verhältnis zu den übrigen Unterfamilien der Eulenfalter noch nicht vollends erforscht.

Hadeninae als Schädlinge
Einige Arten zählen zu gefürchteten Schädlingen in der Landwirtschaft. Beispielsweise verursachen die Arten der Gattung Spodoptera überall in den Tropen und Subtropen sowohl an Zweikeimblättrigen, als auch an Einkeimblättrigen durch ihr mitunter massenhaftes Auftreten große Ernteausfälle. Arten der Gattung Mythimna, Sesamia, Mesapamea oder Cerapteryx sind Schädlinge an Süßgräsern, zu denen Getreide gezählt wird. In Europa ist auch die Kieferneule (Panolis flammea) durch ihre Schadwirkung an Fichten-Monokulturen erwähnenswert.

Belege

Einzelnachweise

Literatur

Weblinks

Hadeninae


Gemasolar es una planta de energía termosolar de concentración con sistema de almacenamiento térmico en sales fundidas propiedad de Torresol Energy. Está situada en el término municipal de Fuentes de Andalucía, en la provincia de Sevilla, España. La UTE Solar Tres (formada por Sener y Cobra) fue la encargada de la construcción de la planta.

Gemasolar

Gemasolar es la primera planta comercial de energía solar térmica con tecnología de receptor central de torre y sistema de almacenamiento en sales fundidas. Se trata de un campo solar de 185 ha que alberga el receptor en una torre de 140 m de altura, la isla de potencia y 2650 heliostatos —cada uno de ellos de 120 m²— distribuidos en anillos concéntricos alrededor de la torre.

Los aspectos más innovadores de esta planta, propiedad de la empresa Torresol Energy, son el receptor de sales fundidas, el mecanismo de apunte de heliostatos y el sistema de control; además, el sistema de almacenamiento permite producir electricidad durante 15 horas sin sol (por la noche o en días nublados). Gracias a esta capacidad de almacenamiento, la energía solar pasa a ser gestionable y puede ser suministrada en función de la demanda. La planta ya ha alcanzado un día completo de suministro ininterrumpido a la red mediante la tecnología de transferencia térmica desarrollada por SENER.

Gemasolar, de 19.9 MW de potencia, es capaz de suministrar 110 GWh al año, con lo que se puede abastecer energía a 27.500 hogares. Esta planta está operativa desde mayo de 2011. La inauguración oficial se celebró en octubre de 2011.

Costo
La propia empresa Gemasolar ha reconocido un coste total de planta de 419 millones de dólares lo que supone un coste de 33$ por vatio instalado, lo cual es varias veces más caro que cualquier central de energía eólica o geotérmica, que sería la central de energía solar más barata construida hasta 2011.

Véase también
 Energía renovable en España
 Energía solar en España
 Energía termosolar de concentración
 Central térmica solar
 CIEMAT

Referencias

Enlaces externos

 Asociación Protermosolar
 Centro de Investigaciones Energéticas, Medioambientales y Tecnológicas
 Torresol Energy
 ABC: La torre que dominó el sol

Centrales de energía térmica solar en España
Energía en Andalucía
Locaciones de Blade Runner 2049

Gemasolar


14947 Luigibussolino este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
14947 Luigibussolino este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Cima Ekar de Maura Tombelli și Ulisse Munari. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,30 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 4,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 14001-15000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1996
Centura de asteroizi

14947 Luigibussolino


حلم العمر فيلم مصري من إنتاج عام 2008، بطولة حمادة هلال، توفيق عبد الحميد، دينا فؤاد ،هالة فاخر، رامي وحيد والطفلة منة عرفة وسيناريو وحوار: نادر صلاح الدين، وإنتاج: شركة محمد السبكي للإنتاج السينمائي وإخراج: وائل إحسان.

ملخص الأحداث
تدور أحداثه في إطار درامي رومانسي حول شاب فقير يعشق الملاكمة ويحاول الوصول فيها إلى مرحلة متميزة، في الوقت الذي يرتبط فيه بفتاة من الطبقة الغنية مما يسبب مشاكل عديدة.

الشخصيات
 حمادة هلال
 دينا فؤاد
 توفيق عبد الحميد
 هالة فاخر
 رامي وحيد
 منة عرفة
 عزت أبو عوف
 صبحي خليل
 محمد أحمد ماهر
 رضا حامد
 دينا حرب

روابط خارجية

المصادر

 صفحة الفيلم في قاعدة بيانات الأفلام العربية

أفلام إنتاج 2008
أفلام حمادة هلال
أفلام دراما مصرية
أفلام رياضية مصرية
أفلام عزت أبو عوف
أفلام مصرية إنتاج 2008
أفلام ملاكمة
أفلام من إنتاج محمد السبكي

حلم العمر (فيلم)


Danmarks plass (ofte skrevet Danmarksplass) er en plads i Bergen i Norge. Pladsen - i Årstad bydel - var oprindeligt kendt som "Kronstadtorget". Efter 2. verdenskrig modtog den sit nuværende navn til ære for Danmarks humanitære indsats i Norge under krigen. "Danmarks plass" bruges almindeligvis også til at beskrive torvets umiddelbare omgivelser, f.eks. Krohnsminde kunstgressbane.

Historie

Pladsen havde "Norges største lyskryss", skrev Stortinget.no omkring  2011.

Sammenkørsel

I dag er pladsen mest berømt som et af Norges travleste vejkryds – en rundkørsel med af- og tilkørselsbaner til Europavej E39.

I gennemsnit passerer mere end 60.000 køretøjer igennem vejkrydset på Danmarks plass hver dag. Europavej E39, hovedvejen til Bergen fra både syd og nord, løber i et plan over Danmarks plass. Pladsen ligger tæt på byens centrum og er en vigtig hovedvej for de titusinder af mennesker, der dagligt pendler til arbejde i byens centrum eller andre bydele.

Bybanen går gennem Danmarksplass, hvor der også er et stop. Opførelsen af letbanelinjen og holdepladserne, som startede i begyndelsen af 2008, fører til at flere kørebaner er lukket.  Ibsens gate, den østlige arm af skæringspunktet, blev lukket i august samme år.

Luftforurening
Danmarks plass har mere luftforurening end noget andet sted i Bergen. Det skyldes både trafikmængden og pladsens placering, mellem to bakker.

På Danmarks plass findes en målestation for luftforurening.

Referencer

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Bergen

Danmarks plass


Javiera Paz Toro Ibarra, née le  au Chili, est une joueuse internationale chilienne de football évoluant au poste de défenseure avec le club d' UDG Tenerife.

Biographie

Avec l'équipe du Chili féminine, elle participe à la Coupe du monde féminine 2019 organisée en France. Lors de ce mondial, elle joue deux matchs.

Elle participe ensuite aux Jeux olympiques d'été de 2020 de Tokyo. Lors du tournoi olympique, elle ne joue qu'un seul match, contre le Japon.

Notes et références

Liens externes

Naissance en avril 1998
Naissance au Chili
Footballeuse internationale chilienne
Footballeuse aux Jeux olympiques d'été de 2020
Joueuse de Santiago Morning
Joueuse de Colo-Colo
Joueuse du Séville FC

Javiera Toro


إيتاشي أوتشيها  هو أحد شخصيات عالم النينجا الخيالي الذي ابتكره ماساشي كيشيموتو في سلسلة مانغا وأنمي ناروتو. إيتاشي هو الأخ الأكبر لساسكي، وهو المسؤول عن قتل جميع أفراد عشيرتهم، يحب ساسكي على الرغم من معاملته على أنه خصم. وتبين لاحقا أن ايتاشي قَتل عشيرته من أجل منع الانقلاب الذي يؤدي إلى الحرب بأوامر من القيادات العليا في كونوها.

معلومات عامة عنه
العمر: 21 (مُعاد احيائه)

الجنس: ذكر

الطول: 178 سم

الوزن:57

فصيلة الدم: AB

تاريخ الميلاد: 9 يونيو

سيرة من حياته

بعد إبادة لعشيرته، هرب أيتاشي من قرية الورقة وذهب للانضمام إلى منظمة الاكاتسكي.
بعد عدة سنوات من ترك أيتاشي قرية كونوها، أيتاشي عاد مع رفيقه في منظمة الاكاتسكي العضو (هيوشيجاكي كيسامي). في مهمة خاصة للحصول على الثعلب الشيطاني (الكيوبي) من داخل ناروتو أثناء الفترة التي تريد الأكاتسوكي الحُصُول على الثعلب الشيطاني من داخل نارتو لغاياتهم الخاصة. الرجلان بدآ بالقيام بمعركة بقرية الورقة المخفية مع النينجا هناك لكن عندما بدا بأن النينجا يفوقونهم عدداً انسحبوا
في وقت قصير بعد ذلك، علم ساسكي بأن أيتاشي عادَ إلى القرية. وأن هدف أيتاشي الأمساك بناروتو فبدأ بتعقب وإتباع ناروتو وجيرايا اللذان تَركا قريةَ الورقةِ لإيجاد تسونادي ((السانين)). وبينما ناروتو توقف في الارتياح في الفندق، ظهر فجأة وواجه ناروتو. ثم لحق بهم ساسكي أخيراً وواجه أخاه منذ عدة سنوات.
ودافع أيتاشي عن نفسه بسهولة ضدّ ساسكي وقد كان كيسامي يأخر جيرايا عن مهاجمة أيتاشي بعد وصول جيرايا وبعد ذلك أجبر أيتاشي ساسكي ليعيش ثانيتاً اللحظة التي قتلِ فيها أبواه مراراً وتكراراً باستخدام المانجكيو شارينجان. لكي يكون ساسكي قادراً على اكتساب قوة أكبر، بسبب رَفض أيتاشي نمو أخوه الصَغير. جيرايا وصل وقد رأى أيتاشي أن الأمور تزداد خطورة ففضل الانسحاب خصوصاً أن جسده لم يعد يتحمل استخدامه المتكرر للمانجكيو شارينجان.
على مدى السَنَوات القليلة القادمة الثنائي أيتاشي وكيسامي يستمر بمساعدة ((منظمة الأكاتسوكي)) وينجز أهدافهم. عندما أسر الأعضاء ديدارا وساسوري قارا، تطوع أيتاشي وكيسامي للمُسَاعَدَة على تَأخير النينجا الذين كانو يحاولون إنقاذ قارا. أيتاشي مرة أخرى كان عنده الفرصة لمحاربة كلاً من كاكاشي وناروتو. ظهر بأن قرية الورق أنتصرت على أيتاشي، لكنه أكتشف بأنه مجرد جسم مضيف ((قربان)) يتم التحكم به عن بعد عن طريق التشاكرا. وخطة تأخير النينجا نجحت، والمنظمة استطاعت انتزاع شوكاكو من قارا.
أيتاشي سيستمر بمساعدة ((منظمة الأكاتسوكي))، وينتظر اليوم الذي يكون فيه أخوه الأصغرَ أخيراً قويا بما فيه الكفاية للالتزام بمستويات إيتاشي
العالية.

ولكن اتضح بعد ذلك ان أوتشيها إيتاشي كان يعمل انبو سريا لدي الهوجاكي الثالث ودانزو ومستشارين وقد تحالفت عشيره الأوتشيها معه لعمل انقلاب لقريه كونوها وكان إيتاشي يعمل جاسوسا للقريه وفي نفس الوقت كان يعمل جاسوسا للأوتشيها كان حلقه وصل بين الاثنين فكشف اتاشي على نيه العشيرة بعمل انقلاب على كونوها فتدخل دانزو وقال له اما ان تقتل عشيرتك كلها ما عدا اخوك أوتشيها ساسكي أو تنضم إلى عشيرتك ويقضى عليك أنت واخوك ففكر أوتشيها إيتاشي خوفا من اندلاع الحروب وتكون حرب اهليه تستغلها دوله أخرى في غزو كونوها فقرر قتل عشيرته بمساعده اوبيتو وبذلك ظل اخوه على قيد الحياة لانه كان يحبه ورأى أن بإمكان ساسكي أن يكتسب القوة التي لم تسنح له الفرصة لاكتسابها وأنه سيتحدى دانزو ومادارا أوتشيها وكل الطغاة لذلك أجبره على كرهه وأعطاه المانغيكيو شارينغان الأبدية.

في حرب النينجا الرابعة كان استعمل كابوتو تقنيه ايدو تنسي فأرجعه إلى الحياة ولكن كان مسيطرا عليه ولكن فك السيطرة ايتاشي بواسطه عين أوتشيها شيسوي التي كانت داخل ناروتو وقابل كابوتو ليمنع تقنيه الايدو تنسي فقابل ساسكي فاعترف له ايتاشي بكل شيء بعد ان طبق تقينه الايزنامي على كابوتو وفك تقينه ايدو تنسي
وكان يعرف شيسوي بأنه أقوى من إيتاشي من نواحي السرعة أو التقنيات والمهارة ومن ناحية المانغيكيو شارينغان.

طفولته
عندما كان إيتاشي في الرابعة من عمره (4) اشتعلت حربٌ ضخمة شاهد فيها إيتاشي كيف يسقط البشر أمواتاً بكل سهولة، ذاق منها طعم المرار والألم.. سببت له صدمة عاطفية كبيرة أثرت على سلوكه في المستقبل.
تخرّج من الأكادمية في عمر السابعة (7) واتقن أسلوب «الشارينجان» في عمرالثامنة (8)، اجتاز امتحان (التشونين) في العاشرة (10) وانضم إلى الانبو "anbu" وهوه في الحادية عشره (11).
مدحه والده كثيراً الذي رأى في قدرات إيتاشي المذهلة مبشراً بالتفاؤل لما سيحل بعشيرة الأوتشيها عندما يصير قائدهم... عبقرية إيتاشي جعلت منه الوريث التلقائي لقيادة العشيرة وأدى ذلك إلى تجاهل وإهمال شقيقه الأصغر.

تقنياته

1- الشارينجان

«تميزت به قبيلة الأوتشيها عن أي قبيلة أخرى وهو يمكنه من نسخ تقنيات الخصم ومعرفة التكنيك قبل قيامهم به»

2- كرة النار

«تقنية عرفت بها عائلة الاوتشيها أيضاً»

3- المانجيكيو شارينجان

«قدرة أعلى من قدرة الشارينجان العادي. له عدة أنواع لكل نوع تقنية خاصّة. تقنية إيتاشي كانت عمل إضرار حقيقية بالجسم. أو تعذيب الخصم أو قتله من خلال حبسه في مجال عينه في بعد آخر»

4- أماتيراسو «اللهب الأسود»

" لهب أسود يحرق الأخضر واليابس. قوي جداً، استخدم في فتح فخ جيرايا وأيضاً في المعركة بين ساسكي وإيتاشي "المواجهة الأخيرة"

5- سوسانو.

" تقنية خاصة بإيتاشي يظهر وحش كبير ذو أنف غريب الشكل. استخدمت وأيضاً في المعركة بين ساسكي وإيتاشي "المواجهة الأخيرة"

6- تقنية نسخ الظل.

7- تقنية الوهم.

«وفيها يستخدم غربان، تهاجم الشخص.. أو تلقي وهم كأن يعيش في مكان آخر ألخ.. استخدمها مع ناروتو ومع ساسكي في النزال الأخير»
الايزانامي

التقنية التي كانت لها الفضل الأول والأخير في ايقاف الايدوتنسي في الحرب من قبل الأسطورة يوتشيها ايتاتشي واستعملها ضد كابوتو
وتعتبر هي التقنية المضادة للايزاناغي وابتكرت لايقاف مستعملي الايزاناغي وكانت تستعمل أيضا ضد المتكبرين الذين لا يتقبلون الحقائق والوقائع.

وكما نعلم أن من يستخدم الايزاناغي يكون شخص يريد تغير الواقع أي ما حدث بالوقت أي ان مستخدم الايزاناغي لا يثق بنفسه ولايعرف استخدام النينجتسو بطريقة صحيحة لذالك وقع بالخطأ واضطر لاستخدام الايزاناغي (هذا بصفة عامة طبعا لكن هناك استثناءات).

وهذه التقنية تقنية بصرية تعتمد على حواسك الجسمية وحواس الخصم

والايزانامي توقعك بوهم لانهائي وحلقة لا نهائية والحلقة هذه تكون عبارة عن وهم بشكل المكان الذي تم تسجيل حركاتك وحواسك به وبعد ان يتم ايقاعك ستدور بك تلك الاحداث والحركات أي انك ستكون بوهم أو بالاحرى قينجتسو لا نهائي

وهذه التقنية استخدمها لايقاف المماطلة والتكبر والغرور الذي كان عليه كابوتو حيث كان يعتقد أنه أقوي شخص ولا يريد تقبل الواقع لذا وقع في الايزانامي بسهولة وانتصر ايتاتشي لكن فقد عينه

الايزانامي لا يوجد طريقة لايقافها فهي تعتبر تقنية خارقة لا يمكن إيقافها إلا بان الشخص الواقع بالتقنية إذا اعترف بنفسه وعرف نفسه ويقبل النتائج التي حصلت بسببه وأنه لايمكن الهروب منها ولايمكن تغير الواقع وأنه لايجب عليه الاعتماد على النينجتسو بكل شيء بسبب قوته في التايجتسو.

مراجع

أفراد قوات خاصة خياليون
جنود أطفال خياليون
جواسيس وعملاء سريون خياليون
سيافون خياليون
شخصيات أنمي ومانغا ذكور
شخصيات خيالية قادرة على نسخ نفسها
شخصيات غير ميتة خيالية
شخصيات قصص مصورة ظهرت في سنة 2003
شخصيات ناروتو
شخصيات يتيمة في الأنمي والمانغا
عملاء مزدوجون خياليون
قتلة جماعيون خياليون
منفذو اغتيالات خياليون
منفذو اغتيالات خياليون في قصص مصورة
نينجا خياليون

إيتاتشي أوتشيها


Gisekia, biljni rod smješten u vlastitu porodicu Gisekiaceae, dio reda Caryophyllales. Postoji sedam priznatih vrsta raširenih po Africi, Indijskom potkontinentu i Indokini.

Vrste

 Gisekia africana (Lour.) Kuntze
 Gisekia diffusa M.G.Gilbert
 Gisekia haudica M.G.Gilbert
 Gisekia paniculata Hauman
 Gisekia pharnaceoides L.
 Gisekia polylopha M.G.Gilbert
 Gisekia scabridula M.G.Gilbert

Izvori

Rodovi klinčićolikih

Gisekia


Yosei Otsu (født 7. august 1995) er en japansk fodboldspiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yosei Otsu


1. ŽNL Splitsko-dalmatinska u sezoni 2017./18. predstavlja prvi rang županijske lige u Splitsko-dalmatinskoj županiji, te ligu četvrtog ranga hrvatskog nogometnog prvenstva. U ligi sudjeluje četrnaest klubova, a prvak je postao "Uskok" iz Klisa.

Sudionici
 GOŠK – Kaštel Gomilica, Kaštela
 Hvar – Hvar
 Jadran – Kaštel Sućurac, Kaštela
 Jadran – Tučepi
 Mladost – Donji Proložac, Proložac
 Mosor – Žrnovnica, Split
 Omiš – Omiš
 Omladinac – Vranjic, Solin
 Orkan – Dugi Rat
 OSK Otok – Otok
 Postira-Sardi – Postira
 Sloga – Mravince, Solin
 Uskok – Klis
 Zmaj – Makarska

Ljestvica

Rezultati
Izvori:

Prikazani referetni datumi za odigravanje utakmica
Ažurirano: 7. lipnja 2018.''

Unutarnje poveznice
 1. ŽNL Splitsko-dalmatinska
 2. ŽNL Splitsko-dalmatinska 2017./18.
 Hvarska nogometna liga 2017./18.
 3. HNL – Jug 2017./18.
 1. ŽNL Dubrovačko-neretvanska 2017./18.
 ŽNL Šibensko-kninska 2017./18.
 1. ŽNL Zadarska 2017./18.

Vanjske poveznice
 Nogometni savez Županije Splitsko-dalmatinske
 nszsd.hr, 1. ŽNL
 facebook.com, 1. ŽNL Splitsko-dalmatinske županije
 sportnet.hr forum, 1. i 2. ŽNL Splitsko-dalmatinske županije

Izvori
 nszsd.hr, 1. ŽNL
 nszsd.hr, RASPORED natjecanja Prve županijske nogometne lige natjecateljska godina 2017./2018., preuzeto 4. listopada 2017.
 nszsd.hr, PROPOZICIJE NATJECANJA PRVE ŽUPANIJSKE NOGOMETNE LIGE ZA NATJECATELJSKU GODINU 2017./18., objavljeno 1. rujna 2017., preuzeto 4. listopada 2017.
 nszsd.hr, Odluka o uvjetima za sudjelovanje u natjecanjima Prve županijske nogometne lige, objavljeno 12. kolovoza 2014.,  preuzeto 4. listopada 2017.
 rsssf.com, Hrvatska 2017./18., 1. ŽNL (5. rang)
 ferata.hr, Županijski nogomet: OSK osigurao opstanak, Glavice "petardom" zaključile sezonu (konačna ljestvica 1. ŽNL Splitsko-dalmatinske 2017./18.), objavljeno 20. svibnja 2018., pristupljeno 7. lipnja 2018.

Splitsko-dalmatinska-1
2017-18

1. ŽNL Splitsko-dalmatinska 2017./18.