The watercock (Gallicrex cinerea) is a waterbird in the rail and crake family, Rallidae that is widely distributed across Southeast Asia. It is the only member of the genus Gallicrex.

Taxonomy
The watercock was formally described in 1789 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it with the coots in the genus Fulica and coined the binomial name Fulica cinerea. Gmelin based his description on the "crested gallinule" from China that had been described in 1785 by the English ornithologist John Latham in his A General Synopsis of Birds. The watercock is now the only species placed in the genus Gallicrex that was introduced in 1852 by Edward Blyth. The genus name combines the genus Gallus with the genus Crex. The specific epithet cinerea is from the Latin cinereus meaning "ash-grey". The species is monotypic: no subspecies are recognised.

Traditionally held to be closely related to moorhens (which the adult male visually closely resembles), it is actually a member of a mostly tropical Asian clade containing also Aenigmatolimnas, Amaurornis, Himantornis and Megacrex.

Description
Adult male watercocks are  long and weigh . They have mainly black-grey plumage with red legs, bill, extended frontal shield and horn. Young males are buff in colour, darkening as they mature. Their bill is yellow and their legs are green. Female birds are smaller at  and . They are dark brown above and paler below. Their plumage is streaked and barred with darker markings. The bill is yellow and the legs are green. The downy chicks are black, as with all rails. The body of this rail is flattened laterally to allow easier passage through the reeds or undergrowth. It has long toes and a short tail.

Watercock are quite secretive, but are sometimes seen out in the open.  They are noisy birds, especially at dawn and dusk, with a loud, gulping call.

Distribution and habitat
Their breeding habitat is swamps across south Asia from India, Pakistan, and Sri Lanka to south China, Korea, Japan, Philippines and Indonesia. These large rails are mainly permanent residents throughout their range.

Behaviour and ecology

Breeding
They nest in a dry location on the ground in marsh vegetation, laying 3-6 eggs.

Food and feeding
These birds probe with their bill in mud or shallow water, also picking up food by sight. They mainly eat insects and small fish and seeds. They forage on the ground.

Gallery

References

 Birds of India by Grimmett, Inskipp and Inskipp,

Rallidae
Birds of East Asia
Birds of South Asia
Birds of Southeast Asia
Birds described in 1789
Taxa named by Johann Friedrich Gmelin

Watercock


Víctor Manuel Urruchúa Carmona (Ciudad de México; 30 de diciembre de 1905 - Ciudad de México; 27 de noviembre de 1981) fue un actor, director de cine y guionista mexicano. Apareció en 24 películas entre 1926 y 1951. También dirigió 15 películas entre 1944 y 1953.

Filmografía
 Dos monjes (1934 - actor)
 Ángel o demonio (1947 - director)
 Luz en el páramo (1953 - director)

Referencias

Nacidos en Ciudad de México
Actores de cine de México
Directores de cine de México
Guionistas de cine de México
Fallecidos en Ciudad de México

Víctor Urruchúa


Hrvatski ju-jitsu savez (HJJS) je hrvatska krovna organizacija za sport ju-jitsu. Osnovan je 2004.

Međunarodni naziv za savez je Croatian Ju-Jitsu Federation.

Od međunarodnih organizacija član je Ju-Jitsu International Federation (JJIF).

Svi klubovi i udruge, neovisno o načinu na koji se piše jiu-jitsu, ju jitsu, jujutsu, brazilski jiu-jitsu, điuđitsu, džudžutsu itd., s tim i sličnim nazivljem spadaju u nadležnost Saveza te su dobrodošli u članstvo Saveza.

JJIF

Svjetske igre

Svjetsko prvenstvo

Europsko prvenstvo

Svjetski kupovi
 Domagoj Begonja, zlato, Izrael 2023., do 73kg

Svjetska ljestvica – #1
Uvedena ??. Broj 1 na svjetskoj ljestvici u svojoj kategoriji.
(popis nepotpun)

Nadina Biljanović (fighting +70kg)

IBJJF
International Brazilian Jiu-Jitsu Federation

Svjetsko prvenstvo

Europsko prvenstvo

Svjetska ljestvica – najbolje pozicije

UAEJJF
UAE Jiu-Jitsu Federation

Svjetsko prvenstvo

ADCC
Abu Dhabi Combat Club

ADCC svjetsko prvenstvo

Ostalo

Svjetska prvenstva u Hrvatskoj
Svjetske borilačke igre 2017., Split (službeno Svjetsko prvenstvo u combat Ju-Jitsu)

Povijest medalja na Svjetskim prvenstvima

Vidi
Hrvatski judo savez

Međunarodna natjecanja u Hrvatskoj
Croatia International Pro
Split International Pro, pod pokroviteljstvom UAEJJF-a
Zagreb International Pro Jiu-Jitsu Championship
Abu Dhabi International Pro Jiu-Jitsu Championship Osijek
Abu Dhabi International Pro Jiu-Jitsu Championship Varaždin

Izvori

Vanjske poveznice
 Službena mrežna stranica

Ju-Jitsu
Džiju-džicu

Hrvatski ju-jitsu savez


Oumou Coulibaly, née vers 1964, est une femme politique malienne, membre du parti Alliance pour la République (APR).

Inspectrice commerciale de formation, elle est la cinquième adjointe au maire de la commune V du district de Bamako.
Elle est élue pour la première fois députée à l'Assemblée nationale, dans la commune V de Bamako, aux élections législatives maliennes de 2020.

Références

Député malien
Femme politique malienne

Oumou Coulibaly (1964)


منطقة الميادين منطقة سورية إدارية تتبع محافظة دير الزور ومركزها مدينة الميادين، بلغ تعداد سكان المنطقة 247,171 نسمة حسب التعداد السكاني لعام 2004.

نواحي منطقة الميادين
 ناحية مركز الميادين
 ناحية ذيبان
 ناحية العشارة
 ناحية صبيخان

المراجع

منطقة الميادين
مناطق محافظة دير الزور

منطقة الميادين


Piersanti Mattarella (Mayo 24, 1935 – Enero 6, 1980), usa na politiko na Italyano. Gin-assassinate siya san Mafia san siya an nalingkod na Presidente san Regional Government sa Sicily.

Kinabuhi
Ipinanganak si Mattarella sa Castellammare del Golfo, sa probinsiya san Trapani, Sicily. Anak siya ni Bernardo Mattarella, usa na meyembro san Christian Democracy (DC), ngan nangunguna na politikal na boss sa Sicily sadton 1950s.

An edukasyon ni Mattarella nagtikang san mga Jesuits. Sa 1960, nagin national leader si Mattarella san Azione Cattolica, ngan nagin importante nga regional na myembro san DC. Sa 1967, nagin deputy sa Regional Parliament sa Sicily, posisyon na kanya ginkaptan tubtob 1978 san siya na an Presidente sa Sicily.

Ginpatay san Mafia
Sadton Enero 6, 1980, ginpatay si Mattarella san Mafia didto sa Palermo. Una na gintuo na ginbuhat san mga neo-fascist na terrorista, an kanya assassinasyon nagtikang sa kanya makusog na kontra san relasyon san daramo na mga politko sa Sicily (kadam'an myembro ta san DC mismo) ngan san Mafia.

Mga Ksasarigan

Piersanti Mattarella


An Puya tyleriana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Sagást., Zapata ngan Michael O. Dillon. An Puya tyleriana in nahilalakip ha genus nga Puya, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Puya

Puya tyleriana


حقيبة اليد وتسمى أيضًا المثبنة  هي حقيبة تحمل باليد تستعملها النساء عادة وتكون هذه الحقيبة صغيرة الحجم نسبيًا، تستعمل لحمل العديد من الأشياء كالمال والهاتف الجوال وأدوات الزينة، قد تصنع من مادة البلاستيك أو من الجلد كذلك.

اقرأ كذلك
 حقيبة سفر
 حقيبة ظهر

ملاحظات

المراجع

روابط خارجية

أدوات منزلية
زينة ملحقة بالأزياء
حقائب (موضة)

حقيبة يد


An Cyperus microcristatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Kaare Arnstein Lye. An Cyperus microcristatus in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an duro.

Mabibilngan ini ha Cameroon. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus microcristatus


An Epistephium frederici-augusti in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach ngan Josef Ritter von Rawicz Warszewicz. An Epistephium frederici-augusti in nahilalakip ha genus nga Epistephium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Epistephium

Epistephium frederici-augusti


"Secret" (em português: Segredo) é a canção que representou a Albânia no Festival Eurovisão da Canção 2022 que teve lugar em Turim. A canção foi selecionada através do Festivali i Këngës em dezembro de 2021. Na semifinal do dia 10 de maio, a canção não constou de entre os dez qualificados, pois terminou a semifinal em 12º lugar com 58 pontos.

Canções do Festival Eurovisão da Canção
Albânia no Festival Eurovisão da Canção
Canções em albanês
Canções de 2021
Singles de 2021

Secret (canção de Ronela Hajati)


Stema Islandei (Skjaldarmerki Íslands în limba islandeză) este o cruce de argint pe un scut albastru cu o cruce roșie în interiorul crucii de argint. Suporturile pentru scut sunt cei patru protectori ai țării (Landvættir) stând în picioare pe un bloc de lavă bazaltică. Taurul (Griðungur) este protectorul părții de sud-vest al Islandei, acvila (sau grifonul) (Gammur) protejează partea cea de nord-vest al țării, dragonul (Dreki) protejează partea cea de nord-est iar gigantul de piatră (Bergrisi) cea de Sud-Est. Mare respect a fost acordat acestor protectori în întreaga istorie, atât de mult încât în epoca vikingilor prin lege nici o navă nu putea expune simboluri de caricatură (de multe ori capete de dragon) în apropierea coastelor pentru a nu-i enerva.

Islanda
Islanda

Stema Islandei


ලෝක ම්ට්ටමේ තරඟයක් වූ විශ්ව රූ රැජිණ උළෙල නියෝජනය කිරීම සඳහා එක් එක් වසර වලදී සුදුසුකම් ලබන ශ්‍රී ලාංකික යුවතිය ශ්‍රී ලංකා විශ්ව රූ රැජිණ ලෙස හඳුන්වයි.

ජයග්‍රාහිකාවන්

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකා ලෝක රූ රැජිණ
ශ්‍රී ලංකා මිහිකත රූ රැජිණ

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැදි
 Official website of Miss Universe
 Official website of Miss Universe Sri Lanka
 Pageantopolis

රූප සෞන්දර්යය හෝ කඩවසම් බව හෝ තේරීමේ ශ්‍රී ලංකා තරඟ

ශ්‍රී ලංකා විශ්ව රූ රැජිණ


Elmakaşı, Tunceli ilinin Pertek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski ismi Puhateris'dir. 16. yüzyıl Osmanlı tahririnde yerleşim, "Puğatris (Puğotris)" adıyla Sağman nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmektedir. 16. yüzyıl tahrirlerinde sadece Gayrimüslimlerin yaşadığı bir köy olarak yerleşimden bahsedilmiştir. 1691 tarihli cizye defterinde, Sağman nahiyesinde Gayrimüslimlerin yaşadığı yerleşimler arasında köyden bahsedilmemiştir. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Puhateris adıyla anılan yerleşimin ismi değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.

Coğrafya
Tunceli iline 38 km, Pertek ilçesine 37 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Pertek belde ve köyleri

Elmakaşı, Pertek


Televizijska postaja je skup opreme kojom upravlja tvrtka, organizacija ili drugi subjekt, poput operatora amaterske televizije (ATV), koji prenosi video sadržaj i audio sadržaj putem radio valova izravno s odašiljača na zemljinoj površini na bilo koji broj podešen prijemnik istovremeno. Najčešće se taj izraz odnosi na postaju koja publicira strukturirani sadržaj ili se odnosi na organizaciju koja upravlja stanicom. Zemaljski televizijski prijenos može se dogoditi analognim televizijskim signalima ili, u novije vrijeme, putem digitalnih televizijskih signala. Televizijske stanice razlikuju se od kabelske televizije ili drugih pružatelja videozapisa po tome što se njihov sadržaj emitira putem zemaljskih radio valova. Skupina televizijskih postaja u zajedničkom vlasništvu ili povezanosti poznata je kao TV mreža, a pojedina stanica unutar mreže naziva se O&O odnosno podružnica.

Funkcija
Za emitiranje svojih programa, televizijska stanica zahtijeva od operatora da upravljaju opremom, odašiljačem ili radio antenom, koja se često nalazi na najvišoj točki dostupnoj u području prijenosa, poput vrha, vrha visokog nebodera ili na visok radio toranj. Za dobivanje signala iz glavne upravljačke sobe do odašiljača koristi se studio / odašiljačka veza (STL). Veza može biti ili radio ili T1 / E1. Veza predajnika / studija (TSL) također može poslati telemetriju natrag u stanicu, ali to može biti ugrađeno u podnosilac glavne emisije. Postaje koje ponovno emitiraju ili simuliraju drugu mogu jednostavno pokupiti tu stanicu preko zraka, ili putem STL-a ili satelita. Licenca obično određuje koju drugu stanicu je dopušteno nositi.

Primjena
Većina televizijskih stanica su komercijalne radiodifuzne tvrtke koje su strukturirane na različite načine da ostvaruju prihod od televizijskih reklama. Oni mogu biti neovisna postaja ili dio radiodifuzne mreže ili neka druga struktura. Oni mogu proizvesti neke ili sve svoje programe ili kupiti programe emitiranja za sve emitirane programe ili za sve to od drugih stanica ili neovisnih proizvodnih kompanija.

Vidi još
 Televizija

Izvori

Televizija

Televizijska postaja


RedTube er en pornografisk hjemmeside, der blev lanceret den 25. april 2007. Hjemmesiden har en hovedserver i Amsterdam. Navnet til hjemmesiden er taget fra videodelingskanalen YouTube.

Erotiske hjemmesider
Etableret i 2007

RedTube


Muschampia es un género de lepidópteros ditrisios de la subfamilia Pyrginae  dentro de la familia Hesperiidae.

Especies
 Muschampia antonia (Speyer, 1879).
 Muschampia cribrellum (Eversmann, 1841)
 Muschampia gigas (Bremer, 1864).
 Muschampia kuenlunus (Grum-Grshimailo, 1893).
 Muschampia leuzeae (Oberthür, 1881) —
 Muschampia lutulenta (Grum-Grshimailo, 1887).
 Muschampia mohammed (Oberthür, 1887)
 Muschampia musta Evans, 1949
 Muschampia nobilis (Staudinger, 1882).
 Muschampia nomas (Lederer, 1855).
 Muschampia plurimacula (Christoph, 1893).
 Muschampia poggei (Lederer, 1858).
 Muschampia prometheus (Grum-Grshimailo, 1890).
 Muschampia proteus (Staudinger, 1886).
 Muschampia protheon (Rambur, 1858).
 Muschampia proto Ochsenheimer, 1808
 Muschampia staudingeri (Speyer, 1879).
 Muschampia tersa Evans, 1949.
 Muschampia tessellum (Hübner, 1803)

Referencias
Natural History Museum Lepidoptera genus database

Enlaces externos

 http://www.tolweb.org/Muschampia/95373

Carcharodini

Muschampia


{ "type": "ExternalData", "service": "geoline", "ids": "Q1493797", "properties": { "stroke": "#3b78cb", "stroke-width": 1 } }
Der Pigeon Lake ( für "Tauben-See") ist ein See in der kanadischen Provinz Ontario.

Lage
Der Pigeon Lake ist ein langgestreckter See. Er misst in Nord-Süd-Richtung 25 km. Die Seebreite beträgt 1,5 km. Der See gehört zur Seengruppe der Kawartha Lakes, welche am Ende der letzten Eiszeit am Südrand des Kanadischen Schildes entstand. Der Pigeon Lake bildet außerdem mit den beiden östlich gelegenen Seen Buckhorn Lake und Chemong Lake ein Dreiseensystem. Mit dem Buckhorn Lake ist er über die Gannon Narrows verbunden. Im Nordteil des Sees liegt die Insel Big Island.

Im Nordwesten befindet sich die Schleuse 32 des Trent-Severn-Wasserweg am Bobcaygeon River. Im Süden mündet der Pigeon River in den See.

Seefauna
Im Pigeon Lake werden folgende Fischarten gefangen: Glasaugenbarsch, Forellenbarsch, Schwarzbarsch, Muskellunge, Amerikanischer Flussbarsch, Schwarzflecken-Sonnenbarsch (Black Crappie) und Sonnenbarsche.

Einzelnachweise

Weblinks
 Trent Severn Waterway On Line Cruising Guide
 Pigeon Lake bei Natural Resources Canada

SPigeon Lake
See in Nordamerika
See in Ontario
Kawartha Lakes (Ontario)
Peterborough County

Pigeon Lake (Kawartha Lakes)


Ryuzo Hiraki (7. oktober 1931 - 2. januar 2009) var en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1954||3||0
|-
|1955||4||0
|-
|1956||3||0
|-
|1957||0||0
|-
|1958||4||0
|-
|1959||10||1
|-
|1960||1||0
|-
|1961||2||0
|-
|1962||3||0
|-
!Total||30||1
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Ryuzo Hiraki


فائق يتزوج فيلم كوميدي عراقي، من إنتاج 1984.

أحداث الفيلم

تتمحور أحداث الفيلم حول موظف بسيط يتقدم لخطبة زميلته في العمل، لكن والدة الفتاة تضع شروطاً تعجيزية مقابل الموافقة على إتمام الزواج. فيقوم هذا الموظف بالبحث عن شقة و ما يلزم لتأثيثها، غير أن الأسعار لا تتناسب و دخله، و يلجأ إلى الاقتراض من معارفه، غير أن ما يستطيع الحصول عليه لا يساعده. لذا يقرر هو و خطيبته الزواج في منزل متنقل (كرفان)، و من هنا تبدأ كوميديا الموقف.

طاقم العمل

تأليف

عبد الوهاب الدايني.
قاسم الملاك.

إخراج

إبراهيم عبد الجليل.

تصوير

ماجد كامل.

موسيقى تصويرية

محمد جواد أموري.

إنتاج

شركة بابل.

تمثيل

قاسم الملاك، بدور العريس.
سناء عبد الرحمن، بدور العروس.
ابتسام فريد، بدور والدة العروس.
سليم البصري.
إبراهيم جلال.
شفاء العمري.

روابط خارجية

مصادر

أفلام عن الزواج
أفلام عراقية
أفلام كوميدية 1984

فائق يتزوج (فيلم)


The Cure for Happiness šesti je studijski album hrvatskog gothic metal-sastava Ashes You Leave. Album je 29. studenog 2012. godine objavila diskografska kuća Rock'n'Growl.

Popis pjesama

Osoblje
Ashes You Leave
 Berislav "Bero" Poje – vokali, solo gitara
 Marta Batinić – violina
 Luka Petrović – vokali, bas-gitara
 Matija Rempešić – gitara
 Saša Vukosav – bubnjevi
 Giada "Jade" Etro – vokali
Dodatni glazbenici
 Ana Torić – flauta
 Darko Terlević – klavijature
Ostalo osoblje
 Matej Zec – produkcija

Izvori

Albumi iz 2012.
Albumi sastava Ashes You Leave

The Cure for Happiness


Harold Edward Brooks est un météorologue américain dont les recherches se concentrent sur les orages et les tornades, leur climatologie et leur prévision.

Biographie
Brooks a d'abord étudié au William Jewell College (Missouri) en physique et mathématiques, obtenant un BA avec mention summa cum laude en 1982. Il a en même temps étudié à l'Université de Cambridge, passant la partie 1 des tripos en archéologie et anthropologie en 1980. En 1985, il a obtenu une maîtrise de l'Université Columbia en sciences de l'atmosphère, au sein du département des sciences géologiques. Il a poursuivi par des études doctorales à l'Université de l'Illinois à Urbana-Champaign et obtenu un PhD en 1990, sa thèse portait le titre Low-level Curvature Shear and Supercell Thunderstorm Behavior (Courbure du cisaillement dans l'hodographe près de la surface dans le comportement des orages supercellulaires).

Pendant ses études, Brooks a eu divers postes d'assistants aux universités où il est passé. Il a rejoint le National Severe Storms Laboratory (NSSL) en tant que météorologue de recherche en 1991 après son doctorat. Il est également professeur adjoint de météorologie à l'université de l'Oklahoma.

En plus de son travail de recherche, Harold Brooks collabore ou a collaboré comme éditeur aux journaux scientifiques Weather and Forecasting et Monthly Weather Review. Il a participé à l'organisation de plusieurs conférences et groupes d'experts sur les orages violents de l'American Meteorological Society et d'autres organisations. Il a été membre de l'équipe d'évaluation du Projet de démonstration des prévisions pour les Jeux olympiques d'été de 2000 à Sydney (Australie).

Reconnaissance
Brooks fut élu Fellow de l'American Meteorological Society (AMS) en 2010 et Fellow de la Royal Meteorological Society (RMetS) en 1996. Il a reçu de nombreuses récompenses dont trois NOAA Research Outstanding Paper Award, la médaille d'argent du département du Commerce des États-Unis en 2002 et le NOAA Administrator 's Award en 2007. Les derniers en dates sont l'European Severe Storms Laboratory Nikolai Dotzek Award en 2015 et le NOAA Distinguished Career Award en 2021.

Il est un contributeur à la section Physique du Quatrième rapport d'évaluation du GIEC qui a a reçu le prix Nobel de la paix 2007.

Il a été consultant pour le film Twister de 1996 et les documentaires Bionik, Top 100 Weather Moments ainsi que Weather Top Tens.

Références

Liens externes

.

Météorologue américain
Personnel du National Weather Service
Naissance en mars 1959
Étudiant de l'université de Cambridge
Étudiant de l'université Columbia
Docteur de l'université de l'Illinois à Urbana-Champaign
Professeur à l'université de l'Oklahoma
Chasseur d'orages
Membre de l'American Meteorological Society
Membre de la Royal Meteorological Society
Naissance à Saint-Louis (Missouri)

Harold E. Brooks


Das ILT Stadium Southland in Invercargill ist ein multifunktionaler Sportkomplex mit Radrennbahn.

Der Sportkomplex besteht aus einer Sporthalle und einer Radrennbahn in einem weiteren Gebäude. Diese trägt den Namen SIT Zerofees Velodrome und ist neben dem Avantidrome in Cambridge eine von zwei Hallenradrennbahnen in Neuseeland. Im Jahre 2000 wurden die neuseeländischen Bahnmeisterschaften, die auf der offenen Bahn Kew Bowl ausgetragen wurden, stark durch Regen beeinträchtigt. Aus dieser Erfahrung heraus entstand der Wunsch nach einer überdachten Radrennbahn. Es wurde der Bau einer Hallenradrennbahn neben dem Stadium Southland beschlossen.

Das SIT Zerofees Velodrome wurde für elf Millionen Neuseeland-Dollar errichtet, die aus privaten Spenden zusammengebracht wurden. Es verfügt über eine 250 Meter lange Holzbahn und hat 43,2 Grad Kurvenüberhöhung. Geplant wurde die Radrennbahn vom Münsteraner Architekten Ralph Schürmann und ausgeführt von Calder Stewart. Im Mai 2006 wurde das Velodrom nach 57 Wochen Bauzeit eröffnet. Es steht im Komplex des Stadiums Southland und wird auch für Ballsportarten benutzt, nachdem das Dach des Stadions nach starkem Schneefall im September 2010 eingebrochen war. Das Velodrom beherbergt zudem ein Bürogebäude für die Sportverwaltung.

2012 wurden im IT Zerofees Velodrome die UCI-Bahn-Weltmeisterschaften der Junioren 2012 ausgetragen. Mehrfach fanden hier die neuseeländischen Bahnmeisterschaften statt. Das Velodrom ist die zentrale Trainingsstätte für die neuseeländische Bahn-Nationalmannschaft.

Weblinks
 Stadium Southland Website

 velodromes.com

Einzelnachweise

Radrennbahn in Neuseeland
Bauwerk von Schürmann Architekten (Münster)
Sport (Invercargill)
Bauwerk in der Region Southland

ILT Stadium Southland


Son huasteco este unul din cele opt stiluri de muzică mexicană, original din regiunea huasteca din nord-estul Mexicului și care cuprinde șase state: Hidalgo, Veracruz, Tamaulipas, San Luis Potosí, și o mică porțiune din Querétaro (Sierra Gorda). Este cunoscut încă din secolul al 19-lea, având influențe din muzica spaniolă, africană și indigenă. Prezența muzicii mexicane are urme din epoca colonială, conform cercetătorului Manuel Álvarez Boada .

De obicei este interpretat de un Trio Huasteco compus dintr-o guitarra quinta huapanguera (instrument asemănător unei chitare cu opt corzi), o Jarana huasteca și o vioară. Cântăreții folosesc foarte des registrul falset. La cântecele huasteco de remarcat este stilul viu colorat al părților virtuoase interpretate la vioară, totuși stilul fiind difert de la o zonă la alta. Ritmul melodiei este dat de bătaia din picioare a dansatorilor (Zapateado), pe o placa de lemn sau un mic podium creat pentru acest scop. Un rol important îl joacă improvizația în acest gen de muzică, interpreții creându-și singuri textele și aranjându-le într-n repertoriu standard. Cântece tipice de son huasteco sunt "Cielito lindo", "La huazanga", "La sirena", "El querreque" și "La cigarra".

Genuri înrudite sunt Son Jarocho și Fandangoul spaniol.

Referințe

Muzică
Folclor muzical mexican
Genuri muzicale

Son huasteco


سكارليت فيلم تلفزيوني أمريكي إنتاج سنة 1994 من 4 أجزاء وبواقع 6 ساعات . يعتبر هذا الفيلم هو الجزء الثاني والمكمل للفيلم الأصلي ذهب مع الريح الذي تم إنتاجه في سنة 1939 . وقام بتأليف أحداث الفيلم ألكساندرا ريبلي . تم تصوير مشاهد الفيلم في 53 موقع داخل الولايات المتحدة الأمريكية وخارجها .

القصة
بعد إقامة جنازة ميلاني في أحد أيام سنة 1873 تقرر سكارليت الفوز بحب طليقها ريت وتعود إلى أرضها تارا التي تنافسها عليها أختها الغيورة منها سو إلين . تقرر بعدها سكارليت السفر إلى مدينة تشارلستون من أجل التعرف على والدة ريت وأصدقائه ولكنها تصطدم بخبر زواج ريت . تسعى سكارليت إلى العودة إلى جذور عائلتها في أيرلندا حيث تلتقي بحاكم مدينة فينتون الذي يملك أرض باليهارا وهي أرض أجداد عائلة سكارليت أوهارا . تقرر سكارليت شراء هذه الأرض واستثمار جميع أموالها فيها ولكن تحدث بعض المشاكل الصعبة ويأتي إلى مدينة فينتون ريت الذي قرر تطليق زوجته والعودة إلى حبيبته سكارليت ومساعدتها في انتشال مشروعها التجاري من الإفلاس .

الشخصيات

جوائز المسلسل

وصلات خارجية

أعمال مبنية على ذهب مع الريح
أفلام أمريكية
أفلام إنتاج 1994
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 1990
أفلام تلفزيونية متممة
أفلام دراما أمريكية
أفلام سجلها جون موريس
أفلام مبنية على روايات أمريكية
أفلام ملحمية رومانسية
برامج تلفزيونية مبنية على روايات أمريكية
عروض تلفزيونية تقع أحداثها في تشارلستون (كارولينا الجنوبية)
مسلسلات أمريكية انتهت في 1994
مسلسلات تلفزيونية أمريكية بدأ عرضها في 1994
مسلسلات تلفزيونية أمريكية في العقد 1990
مسلسلات تلفزيونية أنتجت في استديوهات باينوود
مسلسلات قصيرة أمريكية في عقد 1990

سكارليت (مسلسل)


Fundidora Park (Parque Fundidora in Spanish)  is an urban park located in the Mexican city of Monterrey, built in what once were the grounds of the Monterrey Foundry, the first steel and iron foundry in Latin America, and, for many years, the most important one in the region.

History and location

The Parque Fundidora is located inside the grounds formerly occupied by Fundidora Monterrey, a steel foundry company of great importance to the economic development of the city during the 20th century. After its bankruptcy in 1986, Federal and State government showed interest in using the land to create a public park with the aim to preserve its history as well as being a center of culture, business, entertainment and ecological awareness for the people of the city. In 1988 the land was expropriated and the Fideicomiso Fundidora (Fundidora Trust) was created to manage it in an arrangement between the State government and private investment. Construction began in 1989, starting with the preservation of historically important buildings and structures within the foundry and the dismantling of the others, followed by the construction of the CINTERMEX convention center, Plaza Sesamo amusement park, a hotel and a cinematheque. Construction and rehabilitation continued during the rest of the 1990s.

The park opened on February 24, 2001, with an area of , receiving the additional name of Museum of Industrial Archaeology Site. In 2010 the Paseo Santa Lucía development, consisting of a  artificial river and accompanying river-walk, is incorporated to the park bringing it into its current state, with a total area of  ,  of which are green space, 2 lakes, 23 fountains, 16 buildings, 27 large scale industrial structures and 127 pieces of steel-making machinery and tools of historical importance to the state of Nuevo Leon. There's also a  long track surrounding the original section of the park.

Buildings

Monterrey Arena

Arena Monterrey is an indoor arena in Monterrey, Mexico. It is primarily used for concerts, shows and indoor sports like indoor soccer or basketball. It used to be the home arena of the Monterrey Fury indoor soccer team and the Fuerza Regia, a professional basketball team in the Liga Nacional de Baloncesto Profesional and the Monterrey La Raza, a team in the NISL.

The Arena Monterrey is owned by Publimax S.A. de C.V. (TV Azteca Northeast), part of the Avalanz Group, who owns 80% and by TV Azteca who owns 20%. The arena is 480,000 square feet (45,000 m) in size.

Cintermex

Parque Fiesta Aventuras

Parque Fiesta Aventuras (formerly Parque Plaza Sésamo) is a theme park located in the complex that originally opened in 1995. The park was operated under a license from Sesame Workshop, the owners of Sesame Street and Plaza Sésamo.

On May 18, 2022, the park announced that it would rebrand as Parque Fiesta Aventuras for the 2022 season following a two-year period of closure. The reason for the rebranding was not classified by the park, but is likely that the owners had terminated the license to use the Plaza Sésamo branding and characters.

Auditorio Banamex

Auditorio Citibanamex (formerly named Auditorio Coca-Cola, Auditorio Fundidora and Auditorio Banamex) is an indoor amphitheatre with a capacity of 8,200.
The amphitheatre opened in 1994 with a sponsorship by The Coca-Cola Company, and it was the primary venue for concerts until the Arena Monterrey opened in 2003.

Centro de las Artes

Museo de Acero

Visualscapes

Events

 The Champ Car World Series Grand Prix of Monterrey was held from 2001 to 2006 (see Tecate/Telmex Grand Prix of Monterrey).
 Fundidora Park has been the venue of UN and OEA summits.
 On February 26, 2006, the Fundidora Park raceway hosted the 2005–06 A1 Grand Prix of Nations, Mexico in A1 Grand Prix racing series.
 The park was the center of the 2007 Universal Forum of Cultures. For this event, an area of  was joined to the 120 original hectares and also was joined to the city's Great Plaza by the Santa Lucia Riverwalk.
 The Pal Norte music fest and the Machaca Fest are hosted in the park every year.

Champ Car race history

A1GP race history

Lap records

See also
 List of preserved historic blast furnaces
 Enrique Abaroa Castellanos

References

External links

 Fundidora Park official website
 Mabe Fundidora Ice Rink: localized at Fundidora Park, Monterrey, Nuevo León
 Centro de las Artes CONARTE
 Fundidora Park Slideshow

Buildings and structures in Monterrey
Champ Car circuits
Parks in Mexico
A1 Grand Prix circuits
Tourist attractions in Monterrey
Blast furnaces

Fundidora Park


أوشينسايد هي إحدى مدن مقاطعة سان ديغو، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 3 يوليو، 1888.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لأوشينسايد في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان أوشينسايد 161,029 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 56,488 أسرة وعدد العائلات 39,285 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 59,581 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 66.36% من البيض و6.33% من الأمريكيين الأفارقة و0.85% من الأمريكيين الأصليين و5.52% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و1.27% من سكان جزر المحيط الهادئ و14.50% من الأعراق الأخرى و5.17% من عرقين مختلطين أو أكثر و30.24% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 56,488 أسرة كانت نسبة 38.6% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 54.1% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 11% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 4.4% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 30.5% من غير العائلات. تألفت نسبة 22.7% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 10.2% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.83، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.33.

بلغ العمر الوسطي للسكان 33.3 عاماً. وكانت نسبة 27.5% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 10.1% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 30.8% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 17.5% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 13.3% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 98.0 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 95.9 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 46,301 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 52,232 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 34,772 دولارًا مقابل 27,962 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 20,329 دولارًا. وكانت نسبة 8.2% من العائلات ونسبة 11.6% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 16.6% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 5.7% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان أوشينسايد 167,086 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 59,238 أسرة وعدد العائلات 40,259 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 64,435 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 65.25% من البيض و4.71% من الأمريكيين الأفارقة و0.83% من الأمريكيين الأصليين و6.63% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و1.28% من سكان جزر المحيط الهادئ و15.49% من الأعراق الأخرى و5.80% من عرقين مختلطين أو أكثر و35.88% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 59,238 أسرة كانت نسبة 34.6% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 51% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 11.7% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 5.3% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 32% من غير العائلات. تألفت نسبة 23.8% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 10.4% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.80، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.32.

بلغ العمر الوسطي للسكان 35.2 عاماً. وكانت نسبة 23.8% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 11.4% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 27.4% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 24.5% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 12.9% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 49.3% ذكور و50.7% إناث.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لأوشينسايد:

توأمة
لأوسيانسيدي (كاليفورنيا) اتفاقيات توأمة مع كل من:

 إنسينادا

 كيسارازو

أعلام

 ستيفي سالاس
 بروس تشرشل موراي
 إزرائيل هوتون
 إيرل تومسون
 ماكس هينديل
 أنيسة جونز
 إفلين هال
 كابي بونديكستير
 ديفن لوغان
 إلانا مايرز

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1888
تأسيسات سنة 1888 في كاليفورنيا
مدن ساحلية في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا
مدن مقاطعة سان دييغو (كاليفورنيا)
أوسيانسيدي (كاليفورنيا)

أوشينسايد (كاليفورنيا)


Norman ist ein kleiner, schüsselförmiger Einschlagkrater auf der Mondvorderseite in der Ebene des Oceanus Procellarum, nordöstlich des Kraters Herigonius und südlich von Euclides.

Der Krater wurde 1976 von der IAU nach dem englischen Seefahrer und Wissenschaftler Robert Norman offiziell benannt. Zuvor wurde der Krater als Euclidus B bezeichnet.

Weblinks

 Norman auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Norman (Mondkrater)


Gakuran (学ラン) Japonya'da ortaokul ve liseye giden erkek öğrencilerin giydiği üniformadır. Normalde rengi siyahtır fakat bazı okullarda denizci mavisi veya koyu mavi renklerde olabilir.

Üst tarafında yaka olur ve bu yakadan başlayarak aşağıya kadar düğmeler vardır. Düğmeler genellikle okul amblemi ile süslenir. Pantalonlar düz tek renklidir ve siyah veya koyu bir kemer takılır. Erkekler genelde üniforma ile beraber deri veya bez ayakkabı giyerler. Bazı okullarda öğrencilerin yakaların ufak bir broş okul veya sınıf derecesini gösterir. Manga ve animelerde başkahramanların veya sert çocuk karakterlerinin gakuranları dikkat çekecek seviyede farklı olabilirler; normalden çok uzun veya kısa ceketler veya farklı renkler gibi.

Erkek üniformalarının üstten ikinci düğmesi genellikle kendilerini seven kızlara veririlir ve bir çeşit itiraf sayılır. Diğer düğmelerde birden daha fazla kız tarafından istenmesi durumunda verilebilir.

Gakuran Prusya ordu üniformalarından esinlenerek yapılmıştır.

Ayrıca bakınız

 Gemici fuku

Japonya'da eğitim
Üniformalar
Japonca terimler
Tekstil terimleri
Geleneksel giyim kültürleri
Japonya'da giyim

Gakuran


إشبيلية هي منطقة من مناطق محافظة الفروانية في الكويت. تُعنبر ضاحية اشبيلية من المناطق النموذجية الحديثة في دولة الكويت، وتتكون من أربع قطع، وتمتاز بالارتدادات الكبيرة أمام المنازل. سُميت بهذا الاسم نسبة إلى مدينة اشبيلية في إسبانيا.

تحد إشبيلية العديد من المناطق وهي: منطقة الرحاب ومنطقة جليب الشيوخ ومنطقة الفروانية ومنطقة العارضية الصناعية والتي تضم فيها نادي النصر الرياضي واستاد جابر الأحمد الدولي وكذلك كليات ومعاهد الهيئة العامة للتعليم التطبيقي والتدريب.

مصادر

روابط خارجية
 صناديق بريد منطقة إشبيلية

أماكن مأهولة في الكويت

إشبيلية (الكويت)


En kunglig affär (também conhecido como A Royal Secret) é uma série de televisão sueca escrita por Bengt Braskered e dirigida por Lisa James Larsson, que estreou na SVT em dezembro de 2021. A série é baseada no escândalo Haijby, no qual o rei Gustavo V foi acusado de ter tido um relacionamento homossexual com Kurt Haijby.

Enredo
No centro do drama estão o Rei Gustavo V (Staffan Göthe) e Kurt Haijby (Sverrir Gudnason). Kurt, que tem um passado criminoso, dirige um restaurante com sua esposa, mas depois de ter negada a licença de funcionamento, decide pedir ajuda ao rei. Kurt e Gustaf se encontram, começam um caso, são pegos e se metem em encrencas. Tudo culmina em um julgamento fascinante, onde Kurt tem a chance de contar sua história sobre o que realmente aconteceu.

Elenco
Sverrir Gudnason ... Kurt Haijby
Staffan Göthe ... Rei Gustavo V
Sanna Krepper ... Anna Haijby
Reine Brynolfsson  ... Torsten Nothin
Ann-Sofie Rase ... Alice Nothin
Sven Ahlström ... Ernst Wigforss
Emil Almén ... Tage Erlander
Gustav Levin ... Per Albin Hansson
Tova Magnusson  ... promotor Gunnel Rytterberg
Adam Pålsson  ... advogado Henning Sjöström
Peter Schildt  ... Príncipe Eugênio

Prêmios e indicações

Ligações externas
En kunglig affär no IMDb

Programas da SVT
Séries de televisão de drama da Suécia
Estocolmo em ficção
Séries de televisão com temática LGBT
Séries de televisão baseadas em casos reais

En kunglig affär


نورشوبينغ (بالسويدية: Norrköping وتعني «سوق الشمال») تعتبر من أهم المدن السويدية، حيث يبلغ عدد سكانها حوالي 87 ألف نسمة مما يجعلها المدينة العاشرة من حيث عدد السكان.
تمثل نورشوبينغ مركز بلدية نورشوبينغ الذي يشمل العديد من القرى المحيطة التي تضم أكثر من 120 الف نسمة.

تضم المدينة رئاسة العديد من الهيئات الحكومية الهامة في السويد مثل رئاسة مكتب الهجرة السويدي ورئاسة هيئة الأرصاد الجوية السويدية.

الموقع
تقع نورشوبينغ في منطقة اوسترجوتلاند وسط شرقي السويد على بعد حوالي 200 كلم جنوب العاصمة استوكهولم، وتطل على بحر البلطيق من الساحل الشرقي للسويد.

يقسم نهر موتالا ستروم المدينة إلى جزئين شمالي وجنوبي حتى يصب في بحر البلطيق.

الاقتصاد
كانت نورشوبينغ في ماضي مركزاً رئيسياً في صناعة النسيج حيث أطلق السويديون عليها لقب "سوربيولستان" التي تعني "بلد عمال النسيج، لكنها تطورت مع الوقت وأصبحت مركزاً للعديد من الصناعات الحديثة الأخرى خاصة بعد أن أقيمت محطة توليد طاقة كهربائية على نهر موتالا ستروم بالإضافة لإنشاء ميناء حديث على بحر البلطيق مما عجّل من تطور المدينة اقتصادياً.

التعليم
تتشارك مدينة نورشوبينغ مع مدينة لينشوبينغ المجاورة في جامعة لينشوبينغ، حيث يضم مقر الجامعة في نورشوبينغ عدة تخصصات وبرامج للدراسات العليا، وتعتبر جامعة لينشوبينغ من إحدى أقضل الجامعات في السويد حسب التصنيف المحلي.

المواصلات

تشتهر مينة نورشوبينغ عن غيرها من باقي مدن السويد بوجود الترام الداخلي الذي يمثل أحد رموز الهامة للمدينة وما زال يعمل بنقل الركانب من وسط المدينة وحتى الأطراف الجنوبية والغربية منها.

تربط المدينة شبكة حديثة من الحافلات التي تعمل عبر نظام حديث ودقيق يمكن الركاب من معرفة مواعيد قدوم الحافلات عند كل موقف بص بالضبط، وترتبط كل شبكة المواصلات العامة بالمحطة المركزية التي تقع بالقرب من محطة السكة الحديدية والتي تجاور بدورها محطة الحافلات السفرية.

السياحة
تعتبر الجزر الشرقية الواقعة على بحر البلطيق وجهة سياحية محببة لدى السويديين والسياح الأجانب غلى حد سواء، حيث تتمتع هذه الجزر بطبيعة رائعة محاطة بالمياه والخلجان الصخرية الخلابة.
بالإضافة لذلك، تضم المدينة العديد من المتاحف والحدائق العامة التي تقام فيها العديد من الكرنفالات الثقافية على مدار العام.

المراجع

 www.norrkoping.se
 www.sverige.se

مدن السويد
مقرات بلديات السويد
نوركوبنغ

مدن وبلدات ساحلية في بحر البلطيق
أماكن مأهولة في مقاطعة أوسترغوتلاند
مدن شاطئية وبلدات في السويد
مدن في مقاطعة أوسترغوتلاند

نورشوبينغ


League of Ireland Cup (irisk: Corn Sraithe na hÉireann) (bliver af sponsornæssige årsager også kaldt EA Sports Cup) er den irske ligapokalturnering for herrer i fodbold. Det er en turnering åben for alle klubber i League of Ireland som er klubber fra de to bedste rækker League of Ireland Premier Division og League of Ireland First Division. Udover de to øverste rækker bliver også klubber fra de lavere irske rækker inviteret til at deltage i turneringen.

Sponsorer
 Bass League Cup: 1975/1976 – 1978/79
 Opel League Cup: 1986/87 – 1989/90
 Bord Gáis League Cup: 1990/91/ – 1995/96
 Harp Lager League Cup: 1996/97 – 1998/99
 Eircom League Cup: 1999/00 – 2008
 EA Sports Cup: 2009 –

Etableret i 1973
Fodboldligaer
Fodbold i Irland

League of Ireland Cup


Land's End eller Lands' End (dansk: Landet slutter eller ender) har flere betydninger:
 Land's End (Cornwall)
 Lands' End (tøjforretning) - tøjforretning i USA.
 Land's End (Bandra) - sydligste spids af forstaden Bandra i Indien.
 Land's End Airport - lufthavn ved Land's End, Cornwall.
 Lands End (San Francisco) - park i San Francisco.

Se også
 Verdens ende - flertydig
 Finisterre - udenlandsk (spansk?) for landet slutter eller ender.
 Finis Terrae - kapel ved Slien.

Land's End


Rainald Maria Goetz (født 24. maj 1954 i München) er en tysk forfatter.

Liv
Rainald Goetz voksede op i München. Han studerede historie, teatervidenskab og medicin i München og i Paris. Efter et ophold på Sorbonne i efteråret 1977 skrev han ph.d.-afhandlingen Freunde og Feinde des Kaisers Domitian. Afhandlingens tilblivelse skildres i romanen Kontrolliert (1988). I 1982 påbegyndte Goetz sin ph.d.-afhandling i medicin med emnefeltet ungdomspsykiatri.

I 1976 begyndte Goetz at skrive for Süddeutsche Zeitung. I starten skrev han anmeldelser af børne- og ungdomsbøger. I 1977 udkom artikelserien Aus dem Tagebuch eines Medizinstudenten. I 1978 udkom Goetz' første litterære artikel i tidsskriftet Kursbuch. Efterfølgende skrev Goetz for TransAtlantik, musiktidsskriftet Spex og litteraturtidsskriftet Merkur.

Goetz blev berømt i 1983 under en tv-udsendelse fra Ingeborg-Bachmann-Prisen i Klagenfurt. Under oplæsningen af sit litterære bidrag skar Goetz sig i panden med et barberblad, så blodet strømmede ned over ansigt og papir. Selvom han ikke vandt prisen, hjalp begivenheden til at skabe opmærksomhed om hans forfatternavn. Den indflydelsesrige litteraturkritiker Marcel Reich-Ranicki var desuden meget begejstret for både Goetz' litteratur og litterære optræden.

Værk
Goetz' har i sit litterære værk bl.a. behandlet følgende emner: arbejdet i psykiatrien (Irre, 1983), Det Tyske Efterår (Kontrolliert), 1990'ernes techno-kultur i Tyskland (Rave, 1998, dansk 2018), erhvervslivet i Tyskland i starten af 00'erne (Johann Holtrop, 2012). Derudover har Goetz udgivet teaterstykker, dagbøger og lydbøger i samarbejde med dj'en Westbam.

Forfatteren Maxim Biller har i en artikel udpeget Goetz som en af de vigtigste forfattere i den litterære "jeg-tid", der i følge Biller kendetegner den tyske litteratur i slutningen af 90'erne og starten af 00'erne.

Goetz' litterære værk fra 80'erne og 90'erne tilskrives ofte Poplitteraturen - en bred genrebetegnelse for en del af den tyske litteratur fra 60'erne til i dag. I sin litteratur behandler han ofte emner som politik, kunst, musik, medier, massekultur. Derudover inddrager Goetz ofte filosofi og sociologi i sin skønlitteratur, særligt filosofi fra det 20. århundrede som f.eks. Frankfurterskolen og Niklas Luhmann.

I 1998 skrev Goetz en net-dagbog (ordet "blog" eksisterede ikke på det tidspunkt), der senere blev udgivet som bog med titlen Abfall für alle. Dagbogen indeholder notater, kommentarer og refleksioner over den daglige udvikling i det tyske kulturliv, sådan som Goetz oplevede det på tv og i diverse skriftlige medier i løbet af et år.

Værkerne Rave, Abfall für alle og teaterstykket Jeff Koons (opført på Betty Nansen Teatret i 2000/1) tilhører alle fem-binds-værket Heute Morgen (1998-2000).

Fra februar 2007 til juni 2008 skrev Goetz en ny blog med titlen Klage på Vanity Fairs hjemmeside. Også denne blog udkom senere på bogform, og blev ligeledes del af et flerbinds-værk: Schlucht (2007-2012).

Johann Holtrop er ligeledes del af Schlucht og er Goetz' seneste roman. Bogen handler om en tysk forretningsmands storhed og fald.

De fleste af Goetz' værker er udkommet på forlaget Suhrkamp. I anledning af hans 50. fødselsdag blev Erste internationale Rainald-Goetz-Symposium afholdt i Literaturhaus, Frankfurt am Main.

Udover over sit skønlitterære værk har Goetz sammen med Oliver Lieb og Stevie B-Zet udgivet albummet Word (1994): en CD med spoken word og ambient/trance-musik.

Publikationer
 Irre. Roman. Suhrkamp, Frankfurt am Main, 1983.
 Krieg. Hirn. 2 bind. Suhrkamp, Frankfurt am Main, 1986.

 Kontrolliert. Suhrkamp, Frankfurt am Main, 1988.
 Festung (et værk i tre dele). Suhrkamp, Frankfurt am Main, 1993:
 Festung. Stücke.
 1989. Materialen I–III.
 Kronos. Berichte.
 Word. 2 Audio-CDs (med Oliver Lieb og Stevie B-Zet). Warner Music, Hamburg, 1994.
 Mix, Cuts & Skratches. Bog + Audio-CD (med WestBam). Merve, Berlin, 1997.
 Heute Morgen (et værk i fem dele). Suhrkamp, Frankfurt am Main, 1998-2000:
 Rave. Erzählung. 1998. Dansk: Rave. Fortælling. Det Poetiske Bureau, København 2018 (marts).
 Jeff Koons. Stück. 1998. Dansk: Betty Nansen Teatret, sæsonen 2000/1, uudgivet.
 Dekonspiratione. 2000.
 Celebration, 90s Nacht Pop. 1999.
 Abfall für Alle. Roman eines Jahres. 1999.
 Heute Morgen. 2 Lyd-Cd'er, oplæst af Rainald Goetz (med WestBam). DHV, München, 2000.
 Jahrzehnt der schönen Frauen. Merve, Berlin, 2001.
 Schlucht (et værk flere dele). Suhrkamp, Frankfurt am Main, 2007-2012:
 Klage. Weblog fra Vanity Fair. (Schlucht 1).
 Loslabern. Bericht Herbst 2008. (Schlucht 2).
 Loslabern. Lyd-CD.
 Elfter September, 2010. Bilder eines Jahrzehnts. (Schlucht 4).
 Johann Holtrop. Roman. (Schlucht 3).

Priser
 1983 Kranichsteiner Literaturpris
 1988, 1993 og 2000, Mülheimer Dramatikerpreis
 1991, Heinrich-Böll-Preis
 1999, Else-Lasker-Schüler-Dramatikerpreis
 2000 Wilhelm Raabe-Literaturpreis
 2012, Berlin Literaturpreis, forbundet med Heiner Müller-Gæstelektorat ved Peter-Szondi-Institut på Freie Universität, Berlin.
 2013, Schiller-Gedächtnispreis
 2013, Marieluise-Fleißer-Preis
 2015 Georg Büchner-Preis

Litteratur
 Heinz Ludwig Arnold (Hrsg.): Rainald Goetz. text + kritik (Heft 190), München 2011, .
 Reinhard Baumgart: Das Leben – kein Traum? Vom Nutzen und Nachteil einer autobiographischen Literatur. In: Ders.: Glücksgeist und Jammerseele. München/Wien 1986, S. 198–228.
 Remigius Bunia: Realismus und Fiktion. Überlegungen zum Begriff des Realismus. Am Beispiel von Uwe Johnsons "Jahrestage" und Rainald Goetz' "Abfall für alle". In: Zeitschrift für Literaturwissenschaft und Linguistik 139 (2005), S. 134–152.
 Stefan Greif: In Video veritas. Rainald Goetz' videographische Fernsehdokumentation 1989. In: Clips. Eine Collage. Lit, Münster 2004, , S. 115–132.
 Albert C. Eibl: Der Tod des Erzählers ist die Geburt des Ich. Zu Rainald Goetz' Geschichte der Gegenwart im neuen Jahrtausend. In: Kritische Ausgabe – Zeitschrift für Germanistik & Literatur. Nr. 27 (2014): "Arbeit". S. 73–77. http://www.kritische-ausgabe.de/heft/nr-27-2014-arbeit
 Nils Lehnert: Oberfläche – Hallraum – Referenzhölle. Postdramatische Diskurse um Text, Theater und zeitgenössische Ästhetik am Beispiel von Rainald Goetz' »Jeff Koons«. Hamburg 2012, .
 Jürgen Oberschelp: Raserei. Über Rainald Goetz, Haß und Literatur. In: Merkur 2/1987, S. 170–173.
 Ulf Poschardt: Der Filmemacher, der Künstler und der Schriftsteller. Abseits der Identitätsfalle: Godard, Warhol und Goetz. In: Kunstforum international 139 (1997), S. 146–161.
 Cord Riechelmann: Irre und Lücken. [Ü]ber »Loslabern« von Rainald Goetz. In: Jungle World, 29. Oktober 2009, Nr. 44, S. 6–9.
 Martin Jörg Schäfer, Elke Siegel: The Intellectual and the Popular: Reading Rainald Goetz. In: The Germanic Review 81/3 (2006), S. 195–201.
 Eckhard Schumacher: Gerade Eben Jetzt. Schreibweisen der Gegenwart. Frankfurt a. M. 2003.
 Eckhard Schumacher: »Das Populäre. Was heißt denn das?« Rainald Goetz' »Abfall für alle«. In: text+kritik X/2003 [= Sonderband ›Pop-Literatur‹, hrsg. von Heinz Ludwig Arnold u. Jörgen Schäfer], S. 158–171.
 Eckhard Schumacher: Schreibweisen des Alltags. Rainald Goetz' Zeitmitschriften. In: Patrick Primavesi / Simone Mahrenholz (Hrsg.): Geteilte Zeit. Zur Kritik des Rhythmus in den Künsten. Schliengen 2005, S. 137–151.
 Georg Stanitzek: Talkshow-Essay-Feuilleton-Philologie. In: Weimarer Beiträge 38 (1992), S. 506–528.
 Georg Stanitzek: Bohème — Boulevard — Stil: Kommentar zu einem flickr-Bild von Rainald Goetz. In: Walburga Hülk / Gregor Schuhen (Hrsg.): Haussmann und die Folgen. Vom Boulevard zur Boulevardisierung. Tübingen 2012, S. 137–149.
 Brigitte Weingart: Bilderschriften, McLuhan, Literatur der sechziger Jahre. In: text+kritik X/2003 [= Sonderband ›Pop-Literatur‹, hrsg. von Heinz Ludwig Arnold u. Jörgen Schäfer], S. 81–103.
 Hubert Winkels: Krieg den Zeichen. Rainald Goetz und die Wiederkehr des Körpers. In: Ders.: Einschnitte. Zur Literatur der 80er Jahre. Köln 1988, S. 221–259.
 Hubert Winkels: Parodie und Überbietung. Rainald Goetz und Patrick Roth. In: Ders.: Leselust und Bildermacht. Literatur, Fernsehen und Neue Medien. Köln 1997, S. 95–112.

Referencer

Personer fra Tyskland
Tysksprogede forfattere

Rainald Goetz


Andrew Phillip Cunanan (31 Ağustos 1969 – 22 Temmuz 1997) İtalyan modacı Gianni Versace'yi 16 Temmuz 1997'de Miami'deki evinin önünde öldüren Filipin ve İtalyan kökenli eşcinsel eskort.

Modacıyı öldürdükten sonra ABD polisinin peşine düştüğü katil, kaçamayacağını anlayınca kafasına ateş ederek intihar etti. Versace ile birlikte 5 eşcinsel şahısı öldüren 27 yaşındaki eskort Andrew Cunanan, Las Vegas'ta, eşcinsel randevu evi olarak bir sağlık kulübü işleten arkadaşının yüzen evinde saklanıyordu. The Assassination of Gianni Versace: American Crime Story adlı yapımda Darren Criss tarafından canlandırılmıştır.

1969 doğumlular
Florida'da ölenler
1997 yılında ölenler
Amerikalı seri katiller
San Diego County doğumlular
Filipin asıllı Amerikalılar
İtalyan asıllı Amerikalılar
Antisosyal kişilik bozukluğu
Amerika Birleşik Devletleri'nde LGBT kişiler
Amerika Birleşik Devletleri'nde intihar edenler

Andrew Cunanan


سيدي الحسن جماعة قروية وقرية مغربية، تقع قرب مدينة تاوريرت على بعد 17 كيلومترا من الحدود الجزائرية. يقطنها سكان أولاد عمرو ويشكلون الأغلبية هذا بالإضافة إلى بني وجكل. ولسيدي الحسن موقع سياحي كبير منه سد الحسن الثاني الذي تم بناؤه في اواخر القرن الماضي. بالإضافة إلى ملكونة (عين) التي بناها الفرنسيون سنة 1912.

مراجع

جماعات قروية في الجهة الشرقية
أماكن مأهولة في إقليم تاوريرت
جماعات قروية في المغرب
سيدي لحسن

سيدي الحسن (المغرب)


فتحي التريكي (30 ماي 1947 -) مفكر وفيلسوف تونسي حصل على دكتوراه في الفلسفة السياسية من جامعة السوربون بباريس وعلى دكتوراه الدولة في الفلسفة من كلية العلوم الإنسانية والاجتماعية بتونس. ويعمل أستاذ كرسي اليونيسكو للفلسفة بجامعة تونس. ساهم صحبة جاك دريدا في اقتراح فلسفة التعايش والتعقلية واقترح أيضا فكرة تقاسم الكونية.

النشأة والمسيرة
شغل منصب عميد كلية الآداب والعلوم الانسانية بصفاقس من 1990 إلى 1996 وعُين في كرسي اليونسكو للفلسفة بالوطن العربي في 1997. ثم عمل أستاذا زائرا بجامعة ديوك بالولايات المتحدة في 1999 وبجامعة باريس 8 في فترات متباعدة زمنيا سنتي 2000 و2007. وألف 28 كتابا.

من مؤلفاته
 فلاطون والديالكتيكية عام 1986
 الفلاسفة والحرب (بالفرنسية) 1985
 قراءات في فلسفة التنوع 1988
 الروح التاريخية في الخضارة العربية الإسلامية 1991
 الفلسفة الشريدة 1988
 فلسفة الحداثة 1992
 مقاربات حول تاريخ العلوم العربية 1996
 اسنراتيجية الهوية 1997- فلسفة العيش سويا 1998
 العقل والحرية 1998

مراجع

انظر أيضا
 فتحي المسكيني

وصلات خارجية
الموقع الرسمي

أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
أعضاء المجمع التونسي للعلوم والآداب والفنون
أعضاء هيئة تدريس جامعة تونس
أكاديميون تونسيون
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من جامعة وهران
حاصلون على الصنف الثالث من وسام الجمهورية (تونس)
خريجو جامعة السوربون
دكتوراه فخرية
فلاسفة القرن 20
فلاسفة القرن 21
فلاسفة تونسيون
كتاب وكاتبات تونسيون
مواليد 1366 هـ
مواليد 1947
مواليد في صفاقس
كتاب بالعربية في القرن 20
كتاب بالعربية في القرن 21

فتحي التريكي


SIARD-DK er et format til langtidsbevaring af digitalt skabte data eventuelt tilhørende dokumenter.

Formatet er udviklet af Rigsarkivet. Det bruges i Danmark, Grønland og Færøerne til at bevare bevaringsværdige data fra offentlige myndigheders it-systemer i såkaldte arkiveringsversioner.

Formatet er stærkt inspireret af det schweiziske format SIARD 1.0 (Software Independent Archival of Relational Databases), men adskiller sig herfra ved blandt andet at understøtte bevaring af digitale dokumenter samt at stille ekstra krav til dokumentation og tabel- og kolonnebeskrivelser.

Filosofi
SIARD-formatet bruges til bevare data fra relationelle databaser.

I analysen af det danske it-landskab blev det klart for Rigsarkivet, at det også er nødvendigt at bevare digitale dokumenter, da de udgør en stor del af it-systemernes informationsmængde.

SIARD-DK tager fortsat udgangspunkt i arkivering af komplette databaser, men gør det også muligt at bevare digitale dokumenter (i konverteret form).

Filosofien bag formatet er, at hvis data skal bevares i lang tid (årtier eller endda århundreder), må de bevares uafhængigt af software (database og operativsystem). Derfor indebær formatet også, at data trækkes ud af den kørende database og gemmes i XML-filer, hvis opbygning og indhold er nøje beskrevet.

For at sikre en forståelse af databasens sammenhænge bliver databasens relationer og nøgler også beskrevet og gemt.

Derved gemmes data og sammenhængene i systemet, mens applikationslaget og de funktionaliteter der ligger her (såsom brugergrænsefladen) ikke arkiveres. Til gengæld er det almindeligt at arkivere screendumps af brugergrænsefladen i kontekstdokumentationen.

Opbygning
Når et it-system arkiveres, laves en kopi af systemets data og metadata, som kaldes for en arkiveringsversion (i modsætning til "driftsversion", som er det kørende it-system).

En arkiveringsversion består groft sagt af fire lag informationer:

 Beskrivelse af arkivaliets kontekst
 Beskrivelse af den arkiverede databases opbygning
 Konkrete data fra databasen
 Digitale dokumenter

Anvendelse
Alle bevaringsværdige digitale data fra danske kommuner, regioner og statslige myndigheder skal bevares i SIARD-DK-format.

Juridisk grundlag
SIARD-DK er beskrevet i Rigsarkivets bekendtgørelse 1007, og en dertil hørende vejledning.

Software
Der findes i øjeblikket to offentligt tilgængelige værktøjer, som kan benyttes i arbejdet med SIARD-DK:

 ADA. Et værktøj udviklet af Rigsarkivet som benyttes til test og validering af arkiveringsversioner.
 Database Preservation Toolkit. Et værktøj udviklet af portugisiske Keep, som kan benyttes til at konvertere relationelle databaser til forskellige bevaringsformater, herunder SIARD og SIARD-DK.

Referencer

Offentlig it

SIARD-DK


මිල්රෝයි සිල්වා (උපත 1982 ඔක්තෝබර් 12) ශ්‍රී ලාංකික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකි. ඔහු 2017 මාර්තු 17 වන දින 2016-17 දිස්ත්‍රික්ක එක්දින තරඟාවලියේදී හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කය වෙනුවෙන් ඔහුගේ පළමු ලැයිස්තු A තරඟයට පිවිසියේය.

යොමු කිරීම්

ජීවමාන ජනයා
1982 උපත්

මිල්රෝයි සිල්වා


සාගර විද්‍යාව හෙවත් සමුද්‍ර විද්‍යාව (ග්‍රීක අර්ථය සාගර ලේඛනය යන්නයි.)යනු සාගර අධ්‍යයනය හා දියඹ විද්‍යාව වශයෙන් හැඳින්වෙන පෘථිවියේ සාගර හා මුහුද පිළිබඳව අධ්‍යයනය කරන දියඹ විද්‍යාවේ ශාඛාවකි. එයින් පරාසයක් ආවරණය කරන අතර සාගර ජීවීන් සහ පරිසර පද්ධති, සාගර තරංග, මුහුදු රැළි, භූ භෞතික විද්‍යාත්මක ද්‍රව ගතිකයන්, කැටි භූ ලක්ෂණ, මුහුදු පතුලේ භූ විද්‍යාව සහ සාගර තුළ හා එහි සීමා හරහා මතුවන භෞතික ලක්ෂණ මෙන්ම විවිධ රසායනික සංඝටක ස්‍රාවයන් පිළිබඳව අධ්‍යයනයද ඊට අයත්වේ. මෙම පුළුල්ව පැතිරුණු මාතෘකා මඟින් ප්‍රතිබිම්භනය කරන්නේ ලෝකයේ සාගර පිළිබඳ දැනුම හා එහි ක්‍රියාකාරීත්වයන් පිළිබඳ අවබෝධයට සාගර විද්‍යාඥයින් විසින් වෙනත් මිශ්‍රිත දැනුම සම්භාරයක් හැදෑරිය යුතු බව හා එය බහු විෂයයක් බවය. ඒ යටතට ජීව විද්‍යාව, රසායන විද්‍යාව, භූ විද්‍යාව, කාලගුණික විද්‍යාව හා භෞතික විද්‍යාව අයත්වේ.

සාගර විද්‍යාවේ උප කාණ්ඩයන්
සාගර විද්‍යාව පිළිබඳ හැදැරීම ශාඛා රාශීයකට බෙදිය හැකිය.

ජීව විද්‍යාත්මක සාගර විද්‍යාව හෙවත් දියඹේ ජීව විද්‍යාව යනු ශාක සතුන් හා වෙනස් සාමුද්‍රික ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් හා ඒවායේ පාරිසරික විද්‍යාත්මක අන්තර් ක්‍රියාවන් පිළිබඳව හැදැරීමයි.
 රසායනික සාගර විද්‍යාව හෙවත් දියඹේ රසායන විද්‍යාව යනු සාගරයේ රසායනය හා වායු ගෝලය සමග එහි රසායනික අන්තර් ක්‍රියා පිළිබඳව හැදැරීමයි.
 භූ ගෝලීය සාගර විද්‍යාව හෙවත් දියඹේ සාගර විද්‍යාව යනු තැටි භූ ලක්ෂණ හා මුහුදු පතුලේ භූ විද්‍යාව හැදැරීමයි.
 භෞතික විද්‍යාත්මක සාගර වෙරළ හෙවත් දියඹේ භෞතිකය, උෂ්ණත්වය හා ලවණතා ව්‍යුහය මෙන්ම මිශ්‍රණය වී ඇති ආකාරය, ඒවායේ තරංග, අභ්‍යන්තර තරංග, උදම් හා දියරැලි අන්තර්ගත සාගරයේ භෞතික ලක්ෂණ පිළිබඳව හැදැරීමයි. වඩා රසවත් හැදෑරීමක් වන්නේ ශබ්දයේ හැසිරීම හෙවත් ධ්වනි සාගර විද්‍යාව, ආලෝකය (ප්‍රකාශ සාගර විද්‍යාව) හා සාගරයේ රේඩියෝ තරංගවල හැසිරීම පිළිබඳව හැදැරීමයි.

මෙම ශාඛා ප්‍රතිබිම්භනය කරන්නේ බොහෝ සාගර විද්‍යාඥයන් මුලින්ම සියලු විද්‍යාවන් හා ගණිතයන් පිළිබඳව හදාරා ඔවුන්ගේ අන්තර් විනයානුකූල දැනුම නිපුණතාවයන් හා හැකියාවන් අනතුරුව සාගර විද්‍යාවට යොදන බවයි.

සාගර විද්‍යාව සාගර ඉංජිනේරු විද්‍යාවේදී ද යොදා ගැනේ. තෙල් වේදිකා, නැව්, වරායන් හා සාගරය ආරක්ෂිතව භාවිතා කිරීමට උපකාරීවන වෙනත් ව්‍යුහයන් සැලසුම් කිරීමේදී හා ගොඩ නැංවිමේදී එය අවශ්‍යවේ.

සාගර විද්‍යාත්මක දත්ත කළමනාකරණය යනු සමීක්ෂකයන් සඳහා ඇති අතීත හා වර්තමාන දත්ත සුරක්ෂිත කිරීමේ විෂයයි.

රසායන විද්‍යාව
ජීව විද්‍යාව

සාගර විද්‍යාව


An Rhaphidophora pertusa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni William Roxburgh, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Wilhelm Schott. An Rhaphidophora pertusa in nahilalakip ha genus nga Rhaphidophora, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Rhaphidophora (Araceae)

Rhaphidophora pertusa


Patrick Hepburn, 3rd Earl of Bothwell (1512 – September 1556) was the son of Adam Hepburn, Lord Hailes, who died at the Battle of Flodden the year after Patrick's birth.

Hepburn was known as the Fair Earl. He owed this more to his looks than his character, being described as "fair and white" while a young boy.

He was imprisoned in 1529 for two years for harbouring robbers. Once released he decided to exact revenge by beginning a treasonable correspondence with England. He then spent much of the next years in England, and after James V died following the Battle of Solway Moss, Hepburn signed a pact with Henry VIII promising to serve him and aid the commitment of the then infant Mary, Queen of Scots, into Henry's custody.

Despite having sworn loyalty to Henry VIII, Hepburn was awarded an annual pension of £1,000 from Mary of Guise (Mary, Queen of Scots' mother) in return for his patriotic fidelity.  It was said that Hepburn believed there was the possibility of marrying into royalty and that was his reason for divorcing his wife. However, the prospects for royal marriage were thin and despite Henry VIII engaging in another bloody invasion of Scotland, Hepburn resumed correspondence with the English Court. In the intervening years, Hepburn played a role in the death of George Wishart.

In 1548, Hepburn renounced his loyalty to the Scottish crown, and became a pensioner of England, earning £3,000 annually.  He went into England in July 1549, staying two nights at Naworth Castle. However, in 1554 he returned to Scotland after his formal pardon by Mary of Guise. He died at Dumfries.

The Earl of Bothwell married in 1534, Agnes (d. 1572), daughter of Henry Sinclair, 4th Lord Sinclair (who also fell at Flodden). They were divorced before 16 October 1543, whereafter she was styled Lady Morham until her death. They had three children:
James Hepburn, 4th Earl of Bothwell, his son and heir, who eventually became the third and last husband of Mary, Queen of Scots.
 Jean (Janet) Hepburn (d. before 27 July 1599) whose first husband was John Sinclair, Master of Caithness (d.1578, v.p.), with issue; her second husband was John Stewart, Commendator of Coldingham, by whom she had Francis Stewart, 5th Earl of Bothwell; her third husband the notorious Archibald Douglas, Parson of Douglas, a Senator of the College of Justice, and brother of William Douglas of Whittinghame.

References

The Royal Families of England Scotland and Wales, with their descendants, etc., by John and John Bernard Burke, London, 1848, volume 1, pedigree CXXXIX.
The Scots Peerage, by Sir James Balfour Paul, Edinburgh, 1905, vol. 1, pp. 157–160.

|-

Hepburn, Patrick, 3rd Earl of Bothwell
Hepburn, Patrick, 3rd Earl of Bothwell
Earls of Bothwell
Hepburn, Patrick, 3rd Earl of Bothwell
Hepburn, Patrick, 3rd Earl of Bothwell
Hepburn, Patrick, 3rd Earl of Bothwell
16th-century Scottish military personnel

Patrick Hepburn, 3rd Earl of Bothwell


مجلس الأمة الكويتي 1996 (الفصل التشريعي الثامن) من 20 أكتوبر 1996 حتى حل المجلس في 4 مايو 1999 ، أجريت انتخابات المجلس في يوم الأثنين 7 أكتوبر 1996، وترأس هاذا المجلس أحمد عبدالعزيز السعدون والذي تولى الرئاسة منذ 20 أكتوبر 1992 وفي 4 مايو 1999 صدر مرسوماً بحل المجلس.

الفائزون حسب الدوائر

الدائرة الأولى
 حمود الرقبة
 عدنان عبد الصمد

الدائرة الثانية
 عبد الله النيباري
 عبد الوهاب الهارون

الدائرة الثالثة
 أحمد النصار
 جاسم الخرافي

الدائرة الرابعة
 حسين علي القلاف
 جاسم المضف

الدائرة الخامسة
 عبد العزيز عبد اللطيف المطوع
 أحمد يعقوب باقر

الدائرة السادسة
 فهد صالح الخنة
 مشاري محمد العصيمي

الدائرة السابعة
 عبد العزيز يوسف العدساني
 وليد مساعد الطبطبائي

الدائرة الثامنة
 حسن عبد الله جوهر
 أحمد عبد المحسن المليفي

الدائرة التاسعة
 جاسر الجاسر
 ناصر جاسم الصانع

الدائرة العاشرة
 سامي أحمد المنيس
 أحمد خالد الكليب

الدائرة الحادية عشر
 أحمد عبد العزيز السعدون
 علي عبد الله السعيد

الدائرة الثانية عشر
 مخلد راشد العازمي
 عبد المحسن مدعج المدعج

الدائرة الثالثة عشر
 عباس الخضاري
 صلاح عبد الرضا خورشيد

الدائرة الرابعة عشر
 عبد السلام العصيمي
 بدر الجيعان

الدائرة الخامسة عشر
 سعود ارشيد الرشيدي
 غنام الجمهور المطيري

الدائرة السادسة عشر
 مبارك بنيه الخرينج
 مبارك فهد الدويلة

الدائرة السابعة عشر
 مسلم محمد البراك
 محمد ضيف الله شرار

الدائرة الثامنة عشر
 خلف دميثير العنزي
 راشد سلمان الهبيدة

الدائرة التاسعة عشر
 مفرج المطيري
 منيزل العنزي

الدائرة العشرون
 طلال مبارك العيار
 طلال عثمان السعيد

الدائرة الحادية والعشرون
 وليد خالد الجري
 خالد العدوه

الدائرة الثانية والعشرون
 هادي الحويلة
 عايض علوش المطيري

الدائرة الثالثة والعشرون
 محمد عبد الله العليم
 فهد دهيسان الميع

الدائرة الرابعة والعشرون
 عبد الله راشد الهاجري
 حسين براك الدوسري

الدائرة الخامسة والعشرون
 جمعان فالح العازمي
 مرزوق فالح الحبيني

أبرز الأحداث

تم تقديم استجواب إلى الشيخ سعود الناصر الصباح وزير الإعلام بشأن إدخال كتب ممنوعة إلى معرض الكتاب ، وقد قدم الاستجواب من قبل وليد الطبطبائي ومحمد العليم وفهد الخنة، ونوقش الاستجواب في 17 فبراير و24 فبراير و10 مارس 1998 ، وقداستقالة الحكومة قبل طرح الاستجواب.

تم تقديم استجواب إلى وزير المالية ونائب رئيس مجلس الوزراء ناصر عبد الله الروضان من قبل سامي أحمد المنيس وأحمد المليفي ومشاري العصيمي، وقد نوقش الاستجواب في 15 يوليو 1997، وكان سبب الاستجواب هو تنظيم استغلال الأراضي الفضاء واستغلال أملاك الدولة.

تم تقديم استجواب من قبل حسين القلاف لوزير الداخلية الشيخ محمد الخالد الحمد الصباح بسبب ضعف الإشراف وتدني مستوى الأداء ومخالفة الدستور وانتهاك حقوق الإنسان وغياب الإستراتيجية الأمنية وتضليل الرأي العام وإساءة استعمال السلطة والتعسف في إصدار القرارات، وقد نوقش الاستجواب في 16 يونيو 1998، وتم التصويت على نظر الاستجواب في جلسة سرية، وبعدها انسحب مقدم الاستجواب ليسقط الاستجواب.

تم تقديم استجواب من قبل عباس الخضاري لوزير الأوقاف والشؤون الإسلامية أحمد الكليب، وكان سبب الاستجواب وجود أخطاء في طباعة المصحف والتقصير الفاحش في المسؤوليات، وقد نوقش الاستجواب في 20 ابريل و4 مايو 1999، وقد تم تقديم طلب لطرح الثقة بالوزير بأغلبية 20 نائب، ولكن تم صدر مرسوماً بحل المجلس دستوريا قبل جلسة طرح الثقة.

مراجع

مجلس الأمة الكويتي

مجلس الأمة الكويتي 1996


La Scabieuse luisante (Scabiosa lucida) est une espèce de plantes vivaces de la famille des Caprifoliacées.

Liens externes

Espèce de plantes (nom vernaculaire)
Caprifoliaceae

Scabieuse luisante


Anna Gyllander (født i 1633), var en svensk svindler, der i det syttende århundrede hævdede at være den abdicerede dronning Kristina.

I år 1659 nåede et rygte Kong Karl X om, at der var en kvinde, der gik rundt i landet og hævdede at være den abdicerede dronning Kristina. Hun skulle være i Norrköping, og han gav ordre til Göta hovrätt om at undersøge dette.
De fandt kvinden og identificerede hende som Anna Gyllander, datter af Anders Gyllander fra Norrköping og gift med en kaptajn i kurländsk Kruuses regiment. Hun havde i 1658 og 1659 rejst rundt i landet og givet indtryk af at være den abdicerede dronning, drikke sin "broders" Kongens skål og affyrede geværskud i hans ære. Adspurgt, om hun var Kristina Regina, svarede hun; "Du siger det."

Hun forsvarede sig med, at hun ikke havde vidst hvor alvorligt det ville blive opfattet og bad om nåde. Kongen dømte hende til en måned på vand og brød og derefter udvisning fra Riget og alle dets oversøiske provinser.

Kilder

Bedragere
Kriminelle fra Sverige

Anna Gyllander


Die Liste der Straßen in Düren enthält die Straßen und Plätze der Stadt Düren, Nordrhein-Westfalen sowie eine Erläuterung zur Herkunft des Namens, soweit bekannt, und eine Zuordnung zu den jeweiligen Stadtteilen. Durch die kommunale Neugliederung mussten einige Straßennamen geändert werden, damit es den Namen jeweils nur einmal gibt. Soweit bekannt, sind die alten Straßennamen in die Liste aufgenommen worden.

Hinweise zu den Angaben in den Tabellen
 Die Spalte Straßenname enthält die Bezeichnung der Straße oder des Platzes.
 Als Stadtteil sind die jeweiligen Stadtteile aufgelistet, zu der die Straßen und Plätze gehören.
 In der Spalte Bedeutung/Artikel sind Erläuterungen zur Herkunft des Namens (z. B. Orte, Persönlichkeiten oder historische Begebenheiten) angegeben, sowie die Links zu bestehenden Artikeln.

Die Spalten sind sortierbar.

Straßenliste

Quellen
 Josef Geuenich: Die Dürener Straßennamen, Düren 1965, herausgegeben von der Stadt Düren und dem Dürener Geschichtsverein
 Stadt Düren, Vermessungsamt (Hrsg.): Amtlicher Stadtplan Düren, 7. Auflage, Düren 1988.
 Straßenliste auf der Website der Stadt Düren (PDF; 58 kB)

Einzelnachweise

Duren
!

Liste der Straßen in Düren


Karl Bengl (* 7. Januar 1918 in Fürth; † 2009) war ein deutscher Verwaltungsjurist; von 1966 bis 1984 Amtschef im Bayerischen Staatsministerium der Justiz.

Werdegang
Bengl besuchte von 1928 bis 1937 das Gymnasium in Fürth. Unterbrochen vom Kriegsdienst studierte er zwischen 1941 und 1948 Rechtswissenschaften an der Universität Erlangen. Nach der 1. juristischen Staatsprüfung 1948 absolvierte er die Vorbereitungszeit in Nürnberg und Hersbruck. Während dieser Zeit promovierte er, 1951 legte er die 2. juristische Staatsprüfung ab.

1951 trat er in das Bayerische Staatsministerium der Justiz ein, wo er 1968 zum Ministerialdirektor ernannt wurde. Zunächst war Bengl als  Referatsleiter in der Strafrechtsabteilung tätig und war "maßgeblicher Mitbegründer der Bewährungs- und Gerichtshilfe in Bayern". 1963 wurde er Leiter der Abteilung Justizvollzug und von 1966 bis 1984 war er Amtschef des Bayerischen Staatsministeriums der Justiz.

Er ist Mitverfasser eines Kommentars zum Bayerischen Landesstraf- und Verordnungsgesetz.

Ehrungen
 1968: Verdienstkreuz 1. Klasse der Bundesrepublik Deutschland
 1981: Großes Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland
 1970: Bayerischer Verdienstorden

Literatur
 Inge Bresser, Otto J. Groeg (Hrsg.): Who's Who in München. – München, 1980

Einzelnachweise

Ministerialdirektor (Bayern)
Verwaltungsjurist
Träger des Großen Bundesverdienstkreuzes
Träger des Bayerischen Verdienstordens
Deutscher
Person (München)
Geboren 1918
Gestorben 2009
Mann

Karl Bengl


Labrinele (Labrinae) este o subfamilie de pești marini teleosteeni din familia labride răspândiți în mările din zona temperată nordică. În acest grup se găsesc speciile cele mai nordice. Subfamilia labrine este reprezentată pe coastele europene prin 18 specii grupate în 6 genuri: Labrus, Symphodus, Ctenolabrus, Lappanella, Acantholabrus și Centrolabrus.

Descrierea
Numărul de radii simple spinoase din înotătoarea dorsală este mai mare decât numărul radiilor moi segmentate (ramificate). Pe cap solzii sunt dispuși pe obraji, pe piesele operculare, în regiunea occipitală și uneori în zona interorbitară. Coloana vertebrale este compusă din 29-41 vertebre. Linia laterală este completă. Înotătoarele pelviene (ventrale) sunt inserate în mod distinct în spatele înotătoarelor pectorale, înotătoarea caudală are marginea posterioară rotunjită sau trunchiată.

Sistematica

Subfamilia labrine cuprinde un singur trib, Labrini, cu următoarele genuri și specii:
 Acantholabrus Cuvier & Valenciennes, 1839
 Acantholabrus palloni (Risso, 1810))
 Centrolabrus Günther, 1861
 Centrolabrus caeruleus Azevedo, 1999
 Centrolabrus exoletus (Linnaeus, 1758))
 Centrolabrus trutta (Lowe, 1834)
 Ctenolabrus Valenciennes, 1839
 Ctenolabrus rupestris (Linnaeus, 1758))
 Labrus Linnaeus, 1758
 Labrus bergylta Ascanius, 1767)
 Labrus merula Linnaeus, 1758)
 Labrus mixtus Linnaeus, 1758)
 Labrus viridis Linnaeus, 1758)
 Lappanella Jordan, 1890
 Lappanella fasciata (Cocco, 1833)
 Lappanella guineensis Bauchot, 1969
 Symphodus Rafinesque, 1810
 Symphodus bailloni  (Valenciennes, 1839))
 Symphodus cinereus (Bonnaterre, 1788))
 Symphodus doderleini Jordan, 1890
 Symphodus mediterraneus (Linnaeus, 1758))
 Symphodus melanocercus (Risso, 1810))
 Symphodus melops (Linnaeus, 1758))
 Symphodus ocellatus (Forsskål, 1775))
 Symphodus roissali (Risso, 1810))
 Symphodus rostratus (Bloch, 1791))
 Symphodus tinca (Linnaeus, 1758))
 Tautoga Mitchill, 1814
 Tautoga onitis (Linnaeus, 1758)
 Tautogolabrus Günther, 1862
 Tautogolabrus adspersus (Walbaum, 1792)
 Tautogolabrus brandaonis (Steindachner, 1867)

Bibliografie
 Quingnard, J.P., 1966. Recherches sur les Labridae (poisons Téléostéens Perciformes) des Côtes Européenes—systématique et biologie. Naturalia monspeliensia, série zoologie, 5, 7–248.
 Mark W. Westneat, Michael E. Alfaro. Phylogenetic relationships and evolutionary history of the reef fish family Labridae. Molecular Phylogenetics and Evolution 36 (2005) 370–390

Perciformes
Labridae

Labrine


Debub Achefer (ou Sud Achefer) est un woreda de la zone Mirab Godjam de la région Amhara, au nord-ouest de l'Éthiopie. Ce woreda a  en 2007. Son centre administratif est Durbete.

Situation
Situé au nord-ouest de la zone Mirab Godjam, Debub Achefer est bordé au sud et à l'ouest par la zone Agew Awi, au nord par le woreda Semien Achefer et à l'est par La rivière Gilgel Abay qui le sépare du woreda Mecha.

Son centre administratif, Durbete, est desservi par la route Addis-Abeba-Bahir Dar (A3) à moins de  de Dangila, et est à environ  d'altitude.

Histoire
Debub Achefer est issu de la subdivision en 2007 de l'ancien woreda Achefer.

Démographie
D'après le recensement national de 2007 réalisé par l'Agence centrale de statistique d'Éthiopie, le woreda compte une population totale de  et 8,6 % de la population est urbaine. La plupart des habitants (99 %) sont orthodoxes et 1 % sont musulmans.
La population urbaine correspond aux  de Durbete.

Avec une superficie de , le woreda a en 2007 une densité de population de  par .

Début 2022, la population du woreda est estimée, par projection des taux de 2007, à .

Notes et Références

Woreda dans la région Amhara

Debub Achefer


عائلة أولى هو لقب غير رسمي يطلق على عائلة رئيس الدولة أو رئيس الحكومة لدولة ما وعادة ما تكون هذه الدولة جمهورية.

و تتكون العائلة الأولى عادة من:
 رئيس الدولة أو رئيس الحكومة
 السيدة الأولى أو السيد الأول
 أي أطفال من هذين الزوجين

مراجع

أسر سياسية
ألقاب
ساسة
عائلة
مصطلحات علم الاجتماع

عائلة أولى


හැඳින්වීම

නූතනයේ සීඝ්‍රයෙන්ම දියුණු වන කර්මාන්තයකි සංචාරක කර්මාන්තය. සංචාරය කිරීමට මිනිසා දක්වන සහජ ආශය නිසාම සංචාරක කර්මාන්තය අද වන විට  සීඝ්‍ර දියුණුවක් අත්කරගෙන ඇති බව ඒ පිළිබඳ ඇති දත්ත විමසීමේදී පෙනීයයි. රට වටා මෙන්ම ලොව වටා සංචාරය කරන සංචාරකයන්ගේ ප්‍රමාණය දිනෙන් දිනම ඉහළ යමින් තිබේ. මේ හේතුව නිසාම සංචාරකයන්ගේ අවශතා තෘප්තිමත් කිරීම සඳහා සංචාරක
නිකේතන සංචාරක පුරවරයන් තුළ ඉදිව තිබේ.

සංචාරක නිකේතන පිළිබඳ විමසීමේදී දේශීය සංචාරකයන් මෙන්ම විදේශීය සංචාරකයන් ඉලක්ක කර ගනිමින් ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඉදිව තිබෙන සංචාරක නිකේතන සංඛ්‍යාව අතිවිශාලය.මේ නිබන්ධනයේ මූලික අරමුණ වන්නේ දේශීය සංචාරකයන්ගේ පහසුව සඳහා එවැනි සංචාරක නිකේතන කිහිපයක් පිළිබඳ තොරතුරු ඉදිරිපත් කිරීමයි. විශේෂයෙන්ම විදේශීය සංචාරකයන් වෙනුවෙන් ම ඉදිවුණු තරු පංතියේ සංචාරක නිකේතන පිළිබඳ තොරතුරු අන්තර් ජාලය හරහා ඕනෑ තරම් ලබා ගත හැකිවුව ද දේශීය සංචාරකයන්ගේ ආර්ථික තත්ත්වයන්ට ගැළපෙන පරිදි වෙන්කර ගත හැකි සංචාරක නිකේතන පිළිබඳ
තොරතුරු අන්තර් ජාලය හරහා ලබා ගැනීම අසීරුය. මෙ‍ම ගැටළුවට විසඳුමක් ලෙස ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරක නිකේතන කිහිපයක් පිළිබඳ කෙටි විමසුමක් මෙම නිබන්ධනය තුළින් සිදුවන තවත් සංචාරක නිකේතන කිහිපයක් පිළිබඳ මූලික තොරතුරු මෙහි ඇතුළත් කෙරේ.

කැප්ටන් ඩෝසන්ගේ බංගලාව

ලංකාවේ ප්‍රධානම මාර්ගය වන A1, කොළඹ - නුවර ප්‍රධාන මාර්ගයේ හරි අඩක පිහිටා ඇති අඹේපුස්ස නගරයේ කැප්ටන් ඩෝසන්ගේ බංගලාව පිහිටා තිබේ. සැබවින්ම කැප්ටන් ඩෝසන්ගේ බංගලාව අද දවසේ හඳුන්වනනේ අඹේපුස්ස තානායම ලෙසයි. බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයට මෙරට යටත්ව පැවති සමයේ කොළඹ - නුවර දුම්රිය මාර්ගය ඉදිකිරීමේ කටයුතු පැවරී තිබුණේ කැප්ටන් ඩෝසන් නම් ඉංජිනේරුවරයාට ය. කැප්ටන් ඩෝසන්ට නවාතැන් ගැනීම සඳහා එවකට ඉදිකරන ලද නිවහන අද දින අඹේපුස්ස තානායම නමින් හැඳිනවේ.

1860 දශකයේ දී ඉදිකරන ලද කැප්ටන් ඩෝසන්ගේ බංගලාව පසු කලකදී රාජ්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංචාරක නවාතැනක් ලෙස යොදා ගන්නා ලදී. නමුත් 1967 වසරේදී එය ලංකා හෝටල් සංස්ථාවට පවරා ගත් අතර වර්තමානයේ ගෝල්ෆේස් හෝටල් සමාගම යටතේ අඹේපුස්ස තානායම පාලනය වේ.අක්කර 3 1/2 ක භූමි භාගයක පිහිටා තිබෙන අඹේපුස්ස තානායම පිහිටා තිබෙන්නේ සුව පහසු කාමර හතක් පමණි. තානායමේ කළමණාකාරිත්වය පවසන්නේ සංචාරකයන්ට නිදහසේ පරිසරයේ සුන්දරත්වය අත්විඳීමට හැකිවන පරිදි අවස්ථාව ලබාදිය යුතු නිසා කාමර සංඛ්‍යාව අනවශ්‍ය ලෙස වැඩි නොකරන බවයි.

අමුත්තන් එකසිය පනහකට පමණ එකවර ආහාර - පාන ලබාගත හැකි පරිදි ඉදිකර තිබෙන ශාලාව එක් පසෙකින් පරිසරයට  විවෘත කරමින් සකසා තිබේ. දේශීය ආහාර මෙන්ම ඉන්දියානු හා බටහිර ආහාර - පාන ද අඹේපුස්ස තානායමේදී සංචාරකයන්ට ලබා ගැනීමට අවස්ථාව උදාවෙයි. එසේම සති අන්තයේ
තානායමට පැමිණෙන සංචාරකයන්ට මිහිරි කැලිප්සෝ සංගීතයේ රස විඳීමට ද අවස්ථාව උදාකර තිබේ. මෙහි නවාතැන් ගන්නා සංචාරකයන්ට දේවගිරි ලෙන් විහාරය, අල්ගම ඇල්ල, මා ඔය වැනි ස්ථාන නැරඹීමේ අවස්ථාව උදාවෙයි.

ද ලව්ලි බීච් හොටෙල්

වයික්කාල, කම්මල (දකුණ) ප්‍රදේශයේ ද ලව්ලි බීච් හොටෙල් පිහිටා තිබේ. ලංකා සංචාරක මණ්ඩලයේ අනුමැතිය සහිත මෙම සංචාරක නිකේතනය 2005 වසරේදී ඉදිකරන ලද්දකි.මුහුදු වෙරළේ සුන්දරත්වය අත්විඳීමට කැමති ඕනෑම අයෙකුට තම හෝටලයේ අවශ්‍ය පහසුනම් සපයා තිබෙන බව කළමණාකාරිත්වය පවසයි.හෝටලයේ ඉදිරිපසින් සුන්දර මුහුදු වෙරළ පිහිටා තිබෙන අතර අනෙක් පසින්  සුන්දර වන ලැහැබක් පිහිටා තිබේ.හෝටලය සතුව විශාල ක්‍රීඩා පිටියක්ද තිබෙන අතර බීච් වොලිබෝල්, ක්‍රිකට්, පාපන්දු වැනි තරඟ ක්‍රීඩා කිරීමේ අවස්ථාවද සංචාරකයන්ට උදාකර තිබේ. හෝටලය සතුව කබානා දහයක් තිබෙන අතර හෝටලයේ උඩු මහලේ සුවිශේෂී නැරඹුම් කබානාවක් ද පිහිටා තිබේ. ඇතැම් කබානා වායු සමනය කර ඇති අතර වායු සමනය නොකරන ලද කබානා ද සංචාරකයන්ට වෙන්කර ගත හැකිය. දේශීය සංචාරකයන් වෙනුවෙන් ම වෙන්වුණු සුවිශේෂී පැකේජයන් කිහිපයක් ම  හෝටලය සතුව තිබෙන බව කළමණාකාරවරයා පවසයි.

වැඩිදුර තොරතුරු	බලන්න

අඹ සෙවන වලව්ව

මාවනැල්ල - අරනායක මාර්ගයේ උස්සපිටිය ප්‍රදේශයේ අඹ සෙවන වලව්ව පිහිටා තිබේ. දේශීය සංචාරකයන් වෙනුවෙන් ම නිමැවුණු මෙම සංචාරක නිකේතනය සොබා දහමේ සුන්දරත්වය විඳගැනීමට හැකිවන පරිදි අවශ්‍ය පහසුකම් සපයා තිබේ. ලංකා හෝටල් සංස්ථාවේ අනුමත මෙම මෙම සංචාරක
නිකේතනය ආගන්තුක සත්කාර සඳහා නිබඳවම සූදානම්ව සිටී.වැඩිදුර තොරතුරු	:
	දුරකතන / ෆැක්ස්	: 035 2247769
			:

ලක් නිවස ටුවරිස්ට් ඉන්

පින්නවල අලි අනාථාගාරය නැරඹීමට යන සංචාරකයන් වෙනුවෙන් ඉදිකරන ලද ලක් නිවස ටුවරිස්ට් ඉන් රඹුක්කන - පින්නවල මාර්ගයේ පිහිටා තිබේ. දෙස්, විදෙස් ආහාර - පාන, නවාතැන් පහසුකම් මෙහිදී ලබාගත හැකිය.

	දුරකතන / ෆැක්ස්	: 035 2265186

සොරබොර විලේජ් ඉන් හොටෙල්

ශ්‍රී ලංකාවේ ඌව වෙල්ලස්ස ප්‍රදේශයේ සංචාරය කරන සංචාරකයන් නිබඳවම පිය නගන ස්ථානයක් වන්නේ දඹානේ ආදීවාසී ගම්මානය යි. ආදීවාසී සිරිත්  විරිත් ඔවුනගේ සංස්කෘතිය නරඹන සංචාරකයන්ට වෙහෙස නිවාගැනීම සඳහා සුදුසු ස්ථානයක් ලෙස සොරබොර විලේජ් ඉන් හොටෙල් ආරම්භ කළ බව
කළමණාකාරවරයා පවසයි. මහියංගනය - සොරබොර වැව මාර්ගයේ පිහිටා තිබෙන මෙම සංචාරක නිකේතනය දෙස්, විදෙස් සියලුම සංචාරකයන් සඳහා පහසුකම් සළසයි.වායු සමීකරණය කරන ලද කාමර පහසුකම් මෙන්ම වායු සමනය නොකරන ලද කාමර පහසුකම් ද සංචාරකයන්ට සළසා තිබේ.  දෙස්, විදෙස් ඕනෑම ආහාර - පාන වර්ගයක් ද මෙහිදී ලබාගත හැකිය. ලංකා හෝටල් සංස්ථාවේ අනුමත මෙම හෝටලය සියයට සියයක් ම සංචාරකයන්ගේ අවශ්‍යතා සපුරාලන බව කළමණාකාරවරයා පවසයි.

තවත් සංචාරක නිකේතන කිහිපයක්

රීෆ්රෙෂ් හොලිඩේ රෙසෝට්

නො. 211,

රිවර් රෝඩ්,

ඉහළ තල්දූව,

අවිස්සාවේල්ල.

036 2233182 / 0716825579

ශාලිකා ඉන්,

නො. 27/1,

රජ පිහිල්ල මාවත,

මහ නුවර.

087 2223655

www.බලන්න

සන්ෆලවර් රෙසෝට්

නො.111,

කිඹුලාවල,

හඟුරක්ගොඩ.

060 2276032

සංචාරක නිකේතන


Diese Liste ist eine Teilliste der Chronik der Stadt Düren. Sie listet datierte Ereignisse des 15. Jahrhunderts in Düren auf.

1402
3. August: Herzog Rainald von Jülich ändert die Stadtverfassung

1423
Juni: Das Herzogtum Jülich fällt durch Erbschaft an Herzog Adolf von Berg

1436
3. September: Der Hof der Kreuzbrüder in der Schellengasse, einer Sackgasse (Teil der heutigen Wilhelmstr. zwischen Schenkelstr. und Kaiserplatz) wird als Kreuzbrüderhof bzw. Schwarzenbroicher-Haus erstmals erwähnt

1438
'Landesherrliches Flößerei-Privileg': Die Stadt darf die Rur zum Holzflößen benutzen

1457
25. April: Eine neue Dürener Stadtordnung (Verbandbrief) wird festgesetzt

1459
Die Franziskaner lassen sich in Düren nieder und bauen das "Bethanien-Kloster" (heute noch Straße "In Bethanien" Nähe Marienkirche).

1470
29. Juni: Franziskanerkirche "Bethanien" fertiggestellt, später Marienkirche

1471
Letzte bekannte Dürener Münzprägung

1473
5. Juni: Herzog Gerhard von Jülich verpfändet dem Ritter Godart von dem Bongart für 4.200 oberländische rheinische Gulden Stadt und Amt Düren (eingelöst am 5. Juli 1487)

1474
Schloss Burgau, bisher im Besitze der Familie von Aue, wechselt durch Vererbung zur Familien von Elmt, in deren Besitz das Schloss bis 1890 bleibt

1481
Das Kapitelhaus der Franziskanerkirche wird eingeweiht

1484
Das Krankenhaus der Franziskaner wird eingeweiht

1490
Bedeutende Erweiterung der Dürener Stadtbefestigung

1491
Die Kapelle des Krankenhauses der Franziskaner wird eingeweiht

1493
Der dreigeschossige Pulverturm wird dort errichtet, wo heute das Leopold-Hoesch-Museum steht (Abbruch 1900)

18. Februar: Herzog Wilhelm IV. von Jülich feiert mit rheinischen Rittern Rosenmontag in Düren

1495
Erste urkundliche Erwähnung der Marienkapelle (Altes Muttergotteshäuschen) in der Zülpicher Str. (früher Galgenstätte der Stadt Düren)

1496
An der Stelle des alten Muttergotteshäuschens wird ein Heiligenhäuschen errichtet

1498
Fleischhauerordnung

1500
Erbauung des Gewandhauses an der Ecke Altenteich/Bongard

Literatur
 Jahrbuch des Kreises Düren
 Dürener Geschichtsblätter, herausgegeben vom Dürener Geschichtsverein
 Unterlagen des Stadt- und Kreisarchives Düren (PDF; 191 kB)
 Rölsdorfer Geschichte(n), herausgegeben von der Schützenbruderschaft Constantia 1877 e. V., 2002, ISBN 3-927312-50-9

Chronik der Stadt Düren/1401–1500
Geschichte (Düren)
Wikipedia:Liste

Chronik der Stadt Düren/1401–1500


Henry Eric Dolan ( - ) est un as de l'aviation de la Première Guerre mondiale crédité de sept victoires aériennes.

Biographie

Jeunesse
Henry Eric Dolan naît en Angleterre, fils d'Alfred Archer Dolan, un ingénieur minier et de Violet Eliza Edgeworth (née Hanrick) Dolan. Les parents de Dolan ont ensuite vécu à Banbury, Oxfordshire. Henry a un frère, Gerald Roberts Dolan. Après avoir fait ses études à la , il part au Canada.

Première Guerre Mondiale
Peu après le début de la Première Guerre mondiale, il s'engage dans le corps expéditionnaire canadien. Le , il est nommé sous-lieutenant à titre temporaire dans la ,  et est promu lieutenant à titre provisoire le .  Il est décoré de la Military Cross le .

Royal Flying Corps
Le , Henry Dolan est transféré dans le Royal Flying Corps,  et au début de 1918, il est affecté au No. 74 Squadron, qui exploite des Royal Aircraft Factory SE.5 sur le front occidental. Il est affecté à l'escadrille A, sous les ordres de "Mick" Mannock. Dolan remporte sa première victoire en abattant un Albatros D.V près de Merville le . Il remporte régulièrement des victoires au cours du mois suivant, et en totalise sept le 11 mai.

Le lendemain, Dolan est abattu par Raven von Barnekow. Il est enterré dans la parcelle II, rangée D, tombe 8 au cimetière militaire de La Laiterie, Heuvelland, Flandre occidentale, Belgique.

Références

Liens externes

Aviateur canadien de la Première Guerre mondiale
Naissance en janvier 1896
Décès en mai 1918
Décès à 22 ans
Militaire britannique mort au combat lors de la Première Guerre mondiale
Militaire canadien mort au combat lors de la Première Guerre mondiale

Henry Eric Dolan


Warragul ist eine Stadt im Süden des australischen Bundesstaates Victoria. Die Stadt liegt 104 km ost-südöstlich von Melbourne zwischen dem Strzelecki-Gebirge im Süden und dem Mount-Baw-Baw-Plateau in der Great Dividing Range im Norden. Der Name der Stadt ist auf ein Aborigineswort zurückzuführen, das im Deutschen 'Wilder Hund' bedeutet. Bei der Volkszählung 2016 wurden 14.276 Einwohner gezählt.

Warragul ist das Zentrum des westlichen Gippsland und das Verwaltungszentrum der Local Government Area Baw Baw Shire. In der Umgebung der Stadt wird vor allen Dingen Milchwirtschaft und andere Speziallandwirtschaft betrieben. Seit Langem ist das Gebiet für die Herstellung von Feinkost bekannt.

Geschichte
Warragul wurde nach dem Bau der Eisenbahnlinie nach Traralgon 1877 besiedelt. Das erste Postamt wurde am 16. März 1877 eröffnet.

Bereits vorhandene Straßen wurden nach dem Besuch des Prince of Wales (später König Edward VIII.) in Princes Highway umbenannt. Die Fernstraße, die heute von Sydney über Melbourne nach Adelaide und Port Augusta führt, wurde am 10. August 1920 mit einer offiziellen Zeremonie in Warragul eröffnet.

Geografie
Warragul besitzt den Linear Park Arts Discovery Trail, der viele benachbarte Parks in der Stadt durchzieht. Dort kann man bemalte Poller, Mosaike und Wandmalereien sehen. Der Wanderweg schließt an den Drouin to Warragul Two Towns Trail an.

Veranstaltungen
Warragul ist die nächste größere Stadt von Lardner aus, wo die Gippsland Field Days stattfinden. Drei größere Veranstaltungen finden im Park von Lardner jedes Jahr statt: Die Farm World – Landwirtschaftsausstellung, Trucks in Action und Harvest of Gippsland. Farm World ist dabei die größte Attraktion rund um Warragul. Die Landwirtschaftsausstellung findet jeweils Ende März statt und ist eine der wichtigsten Veranstaltungen dieser Art in Australien. Ausstellungen über Kälberzucht, Milchwirtschaft und Gartenbau sind darin enthalten.

Eine weitere Veranstaltung ist die Warragul Show am ersten Freitag im März. Auch hier geht es um Land- und Viehwirtschaft, aber es gibt dort auch Fahrgeschäfte, Buden, Spiele, Feuerwerk und Shows.

Bildungseinrichtungen
Für eine Stadt dieser Größe gibt es relativ viele Bildungseinrichtungen: Vier Grundschulen, drei weiterführende Schulen und zwei Fortbildungseinrichtungen.

Grundschulen
Sowohl die Warragul North Primary School als auch die Warragul Primary School sind staatliche Schulen. St. Joseph's Catholic Primary ist eine katholische Einrichtung und die St. Paul's Anglican Primary School wird von der Kirche von England betrieben.

Weiterführende Schulen
Es gibt drei weiterführende Schulen in Warragul, das Warragul Regional College, das Marist-Sion College und die St. Paul's Anglican Grammar School. Das Warragul Regional College entstand 1994 aus der Zusammenlegung der Warragul High School und des Warragul Secondary College. Das Marist-Sion College wurde 1975 aus dem Marist Brothers Boys College und dem Sion Girls College gegründet. Die St. Paul's Anglican Grammar School wurde 1982 mit nur 19 Schülern des 7. Jahrgangs gegründet, ist aber in den letzten Jahren zusehends gewachsen. Diese Schule besitzt zwei Standorte, wobei ab der Jahrgangsstufe 9 in der früheren Seilfabrik James Miller unterrichtet wird.

Fortbildungseinrichtungen
Das Central Gippsland Institute of TAFE hat seinen Campus südlich des Stadtzentrums, anschließend an den Bahnhof. Das Education Centre Gippsland hat kürzlich die Kurse übernommen, die bis dahin vom McMillan Institute of Land and Food Resources, einem Fachbereich der Universität Melbourne, angeboten wurden. Die Kurse boten Einblicke in die Bereiche Landwirtschaft, Pferdewirtschaft, Trabrennsport, Gartenbau und Naturschutzbiologie.

Öffentlicher Nahverkehr
Der Bahnhof Warragul ist ein mit Personal besetzter Bahnhof auf der V/Line Richtung Bairnsdale und liegt südlich des Stadtzentrums. Die Endhaltestellen dieser Linie sind Bairnsdale und Southern Cross in Melbourne.

Warragul besitzt auch ein kleines öffentliches Stadtbusnetz mit vier Linien auf dem Stadtgebiet. Jede Linie wird dreimal täglich befahren. Auch zu benachbarten Städten gibt es Busverbindungen. Kürzlich wurde das Entgeltsystem auf Myki (kontaktloses Ticketsystem) umgestellt. Entsprechende Lesegeräte sind in allen Bussen angebracht. Künftig soll es auch für die V/Line gültig sein.

Sport
In der Stadt gibt es ein Australian-Football-Team, das in der Gippsland Football League spielt, den Warragul Football Club. Daneben gibt es noch ein weiteres Team, die Warragul Industrials, die in der Ellinbank & District Football League antreten.

In der Warragul & District Junior Football League spielen junge Footballer. Davon gibt es drei Teams in Warragul, die Colts, die Warranor und die Blues (am Marist-Sion College). Diese Liga hat drei Wettbewerbsebenen: unter 10, unter 12 und unter 14 Jahren.

Im Warragul Little Athletics Centre treffen sich an jedem Samstag im Sommer kleine Athleten in den Jahrgangsgruppen von unter 6 bis unter 17. Die kleinen Athleten treten nicht nur an ihrem Heimatort an, sondern nehmen auch an regionalen und staatlichen Wettbewerben teil.

Der Wild Dog Triathlon Club trifft sich im Sommer ebenfalls samstäglich zu kombinierten Schwimm-, Radfahr- und Laufmeisterschaften. Es gibt dort die Jahrgangsgruppen Junior, unter 14, Fun-Tri, Super-Sprint, Grad A und Grad B.

Der Trabrennclub trifft sich regelmäßig auf dem Pferderennplatz.

Der Windhundrennclub von Warragul bietet regelmäßig Veranstaltungen auf dem Messegelände Logan Park.

Golfer spielen im Warragul Country Club an der Sutton Street.

In Warragul findet sich eines der besten Open-Air-Velodrome in Victoria. Es wird vom Warragul Cycling Club (WCC) betrieben, der samstags meistens auch Radrennen in den Stadtrandgebieten anbietet. Jedes Jahr Anfang April hält dieser Club auch das Baw Baw Classic Road Race ab, das einen der härtesten Anstiege im victorianischen Radrennsport beinhaltet.

Zeitungen
In Warragul erscheinen zwei Wochenzeitungen, The Warragul and Drouin Gazette und The West Gippsland Trader. Das Verbreitungsgebiet dieser Zeitungen reicht bis nach Pakenham, Moe, Poowong und Noojee. Sie erreichen über 40.000 Leser.

The Warragul Citizen ist eine Online-Zeitung, die seit 2011vierteljährlich erscheint und von der Öffentlichkeit geschriebene Artikel veröffentlicht.

Persönlichkeiten
 Lionel Rose (1948–2011) – Boxweltmeister
 Kathryn Watt (* 1964) – Australiens erste Olympiasiegerin im Radsport – gewann 1992 in Barcelona eine Goldmedaille und später auch noch eine Silbermedaille.

Weblinks

 Website des Baw Baw Shire (englisch)
 Website des Central Gippsland Institute of TAFE (englisch)
 Education Centre Gippsland (englisch)
 Lardner Park
 Klimastatistik von Warragul (englisch)
 The Warragul Citizen (englisch)
 Warragul Cycling Club (englisch)

Einzelnachweise

Baw Baw Shire
Gemeindegründung 1877

Warragul


Arthur Cazaux (nascido em 23 de agosto de 2002) é um tenista francês. A classificação de Cazaux em simples é 219 e em duplas é 430, de acordo com o critério da ATP. Ele alcançou sua melhor classificação em simples em 27 de fevereiro de 2023, quando chegou ao número 217. Em duplas, sua melhor posição foi em 1 de novembro de 2021, quando chegou ao número 430. Ele ganhou um título Challenger e três títulos ITF em simples. Como júnior, chegou à final do Aberto da Austrália de 2020, onde perdeu para seu compatriota Harold Mayot. No ATP de Genebra de 2021, ele conseguiu sua primeira vitória no circuito ATP ao derrotar Adrian Mannarino em três sets.

Tenistas da França
Naturais de Montpellier

Arthur Cazaux


Acer sieboldianum er lauftré af ættkvísl hlyna (Acer) sem er frá Japan. Hann getur orðið um 10 m hár.

Tilvísanir

Hlynir

Acer sieboldianum


Ariile protejate din Republica Moldova sunt categorisite în mai multe tipuri, unul din care este monumente naturale. Acestea, la rândul lor, se împart în geologice sau paleontologice, hidrologice și botanice. Lista monumentelor de tip botanic include sectoare reprezentative cu vegetație silvică și amplasamente de arbori seculari.

Lista dată conține amplasamente cu arbori seculari, conform Legii nr. 1538 din 25.02.1998 privind fondul ariilor naturale protejate de stat. În anexa 3 a acestei legi sunt enumerate 158 de amplasamente, care însumează un total de 433 de arbori seculari.

Arborii seculari sunt exemplare solitare sau grupuri mici izolate de arbori, impresionanți prin vârstă, dimensiuni, frumusețe, raritate sau prin faptul că au fost martorii unor evenimente istorice.

Istoric

Primele descrieri ale arborilor seculari din Moldova au fost făcute într-un studiu din anul 1976, unde au fost documentate 132 de amplasamente. De atunci, pe parcursul a 40 de ani, 77 de arbori s-au uscat, au fost doborâți de vânt sau afectați de incendii, iar 53 au fost substanțial afectați.

Pentru a studia arborii seculari, de obicei se duce evidența următoarelor proprietăți: înălțimea (metri), diametrul tulpinii și circumferința tulpinii (centimetri, ambele măsurate la înălțimea de 1,3 m – înălțimea pieptului unui om matur de statură medie), diametrul coroanei și înălțimea acesteia (metri), suprafața proiecției coroanei (metri pătrați), numărul de ramuri primare, numărul de ramuri uscate, starea de sănătate și vârsta (ani). De asemenea, sunt documentate impacturile naturale și antropice care afectează viața arborilor.

Clasificare

În Republica Moldova, arborii seculari se clasifică după următoarele criterii:
în funcție de proveniență:
arbori autohtoni: fag, frasin, gorun, paltin de câmp, păr, plop alb, plop cenușiu, scoruș, stejar pedunculat, tei, ulm etc.
arbori alohtoni: alun turcesc, arborele pagodelor, brad de Caucaz, castan porcesc, cedru de California, dud, duglas verde, glădiță, maclura pomiferă, molid, molid înțepător, molid de Canada, pin moale, pin negru, platan occidental, sâmbovină, sofora, stejar castaneifoliu etc.
în funcție de valoare (vezi și #Extreme):
arbori longevivi (cea mai cuprinzătoare categorie)
arbori de dimensiuni impresionante
arbori ornamentali
arbori rari
în funcție de starea de sănătate:
arbori sănătoși: 32 în Chișinău și 105 în restul republicii
arbori cu coroana parțial afectată de speciile însoțitoare: 25 în Chișinău și 138 în restul republicii
arbori cu coroana substanțial afectată de rupturi sau tăieri: 2 în Chișinău și 51 în restul republicii
arbori cu tulpina afectată
arbori doborâți de vânt sau uscați: 29 în Chișinău și 48 în restul republicii
după valoarea conservativă:
valoare redusă: arborii nu necesită măsuri speciale de conservare
valoare moderată: arborii solicită observări periodice
valoare mare: arborii necesită atenție deosebită și măsuri de protecție
valoare foarte mare: arborii necesită monitorizare permanentă și măsuri specifice de conservare.

Listă
Note:
Numărul de exemplare și starea lor de sănătate corespund situației din anul 2015, atestată în monografia În cazul în care aceste informații nu corespund realității sau între timp s-au schimbat, ele sunt susținute de note explicative de modelul [Precizare n] respectiv [Actualizare n]. Vezi #Note explicative.
În cazurile în care amplasarea administrativă sau administratorul funciar corespund situației exprimate în Legea nr. 1538 din 25.02.1998 privind fondul ariilor naturale protejate de stat, ele sunt marcate cu culoare gri, întrucât este foarte posibil să fie învechite.
Legendă:  arbori sănătoși •  arbori afectați •  arbori puternic afectați •  arbori doborâți sau uscați

Extreme

Longevitate

În 2015, în Republica Moldova erau înregistrați 293 de arbori cu vârsta mai mare de 100 de ani. Valorile vârstelor sunt exprimate conform estimărilor anului 2015.

Cel mai longeviv arbore este considerat stejarul lui Ștefan cel Mare din Cobîlea, raionul Șoldănești, care are o vârstă de circa 700 de ani. Stejarul din apropierea satului Zahorna al aceluiași raion are vârsta de 385 de ani. Stejarul de la Schinoasa, municipiul Chișinău, stejarul din Lipcani, stejarul de lângă Giurgiulești, raionul Cahul și stejarul de la marginea satului Pîrîta, raionul Dubăsari au toți aprox. câte 350 de ani. Din alte specii, se remarcă cei trei duzi albi din Grădina Publică "Ștefan cel Mare" din Chișinău.

Dimensiuni

Ca dimensiuni, arborii pot fi apreciați după mai multe caracteristici. Arborele cu cea mai mare coroană, de exemplu, este stejarul de la Schinoasa, mun. Chișinău, cu diametrul coroanei de 32 m și suprafața proiecției de 804 m². O caracteristică care poate fi ușor măsurată este circumferința trunchiului la 1,3 m de la sol (cbh). Astfel, în Moldova există 13 arbori cu cbh mai mare decât 500 cm:
766,5 cm – stejarul lui Ștefan cel Mare din Cobîlea, raionul Șoldănești
675 cm – stejarul de la marginea satului Pîrîta, raionul Dubăsari
633 cm – un stejar din apropierea satului Gura Bîcului, raionul Anenii Noi
600 cm – stejarul din satul Pîrîta, raionul Dubăsari
580 cm – platanul din apropierea satului Păulești, raionul Călărași
562 cm – stejarul din rezervația peisagistică Călărașeuca, raionul Ocnița
557 cm – stejarul din pădurea Galoci, raionul Criuleni
553 cm – stejarul din rezervația peisagistică "Grădina Turcească", raionul Ștefan Vodă
550 cm – stejarul din apropierea satului Zahorna, raionul Șoldănești
540 cm – stejarul din pădurea Păruceni, raionul Nisporeni
536 cm – stejarul din Lipcani
520 cm – un stejar de la mănăstirea Curchi, raionul Orhei
510 cm – un stejar din apropierea satului Micăuți, raionul Strășeni

Valoare ornamentală

Arborii ornamentali sunt cei care trezesc admirația. Aceasta este o categorie subiectivă. Autorii studiului din 2015 au identificat 11 arbori cu valoare ornamentală deosebită, ordonați descrescător:
stejarul din apropierea satului Boldurești, raionul Nisporeni
stejarul de la Schinoasa, municipiul Chișinău
stejarul din Leova
cedrii de California din Chișinău, în două amplasamente: str. Șciusev și Grădina Publică
stejarul de la marginea satului Pîrîta, raionul Dubăsari
un stejar din apropierea satului Micăuți, raionul Strășeni
stejarul de la marginea satului Zahorna, raionul Șoldănești
stejarul lui Ștefan cel Mare din Cobîlea, raionul Șoldănești
stejarul din pădurea Morenii Noi, raionul Ungheni
un stejar din apropierea satului Gura Bîcului, raionul Anenii Noi
stejarul din apropierea satului Giurgiulești, raionul Cahul

Arbori rari

Arborii rari sunt acei care cresc în puține locuri, iar în unele cazuri sunt incluși în Cartea Roșie a Republicii Moldova. În Republica Moldova sunt protejate câteva astfel de exemplare:
un scoruș la marginea cimitirului din Nisporeni
un pin moale într-o tabără de odihnă din apropierea Drochiei
cinci exemplare de alun turcesc în același loc
două exemplare de maclură pomiferă în municipiul Chișinău
patru cedri de California în Chișinău, în două amplasamente: str. Șciusev și Grădina Publică
un stejar castaneifoliu în pădurea Crocmaz

Note explicative

Precizări

Actualizări

Note

Bibliografie

Lectură suplimentară

Legături externe

  Harta arborilor seculari la Wikidata

Arbori seculari

Lista arborilor seculari din Republica Moldova