يشوڤ (بالعبرية ישוב يشوڤ أو يشوڤ وتعني استيطان) مصطلح استخدم ابتداءً في ثمانينات القرن التاسع عشر ليدل على المجتمع اليهودي في فلسطين. يشير مصطلح اليشوف إلى هيئة السكان اليهود في فلسطين قبل قيام الكيان الإسرائيلي.

بدأ المصطلح بالشيوع في عام 1880، حين كان يقيم في فلسطين ما يقارب 25 ألف يهودياً، وأصبح المصطلح شائعاً بعد ذلك ليشمل المنطقة الجنوبية لسوريا العثمانية، وبقي رائجاً حتى عام 1948 الوقت الذي كان فيه ما يقارب 700.00 يهوديّ على أرض فلسطين. ولا يزال يستخدم حالياً في اللغة العبرية للدلالة على السكان اليهود في فلسطين قبل قيام الكيان الإسرائيلي.

بعد قيام دولة إسرائيل عام 1948، انعدمت الحاجة لاستعمال هذا المصطلح (حيث أن إسرائيل قامت كدولة لليهود فقط)، وأصبح استعماله فقط عند الإشارة إلى تاريخ ذلك المجتمع اليهوديّ في فلسطين قبل قيام الدولة. الفارق الوحيد الذي يظهر أحيانا بين اليشوف القدامى واليشوف الجدد هو أن مصطلح اليشوف القدامى يشير إلى جميع اليهود الذين كانوا يقيمون في فلسطين قبل عليا (موجة الهجرة)، وكانوا يقيمون بشكل رئيسيّ في القدس وصفد وطبريا والخليل، وأقاموا في يافا وحيفا والبقيعة وعكا ونابلس وشفا عمرو على شكل تجمعات صغيرة بالإضافة إلى غزة حتى عام 1779، وفي القرون الأخيرة أي ما قبل الصهيونية الحديثة. قضى عدد كبير من اليهود وقتهم في دراسة التوراة والعيش على المعونات المقدمة من يهود الشتات. وفي الجهة المقابلة يشير مصطلح اليشوف الجدد إلى اليهود الذين بدأوا بإنشاء مساكن خارج أسوار البلدة القديمة في القدس خلال ستينيات القرن الثامن عشر، بالإضافة إلى ذلك يشير المصطلح أيضا إلى مؤسسي مستوطنة بتاح تكفا وموجة الهجرة الأولى عام 1882 وما لحق ذلك من إنشاء الأحياء والمستوطنات حتى نكبة عام 1948.

يرى البعض أن مصطلح «يشوڤ» يجب أن يطلق فقط على اليهود الذين ساهموا في الصهيونية وفي جعل فلسطين وطناً لليهود؛ لذلك هم يستثنون متشددي الأرثوذكس والشيوعيين.

يُميَّز ما بين اليشوب القديم (وهم اليهود من الفلسطينيين الذين كانوا يعيشون أصلاً في فلسطين بشكل طبيعي) واليشوب الجديد؛ وهم اليهود الذين هاجروا إلى فلسطين ابتداءً من عام 1882م (بداية الهجرات الصهيونية الحديثة). ومع مرور الزمن تزايدت أهمية اليشوڤ الجديد على حساب اليشوڤ القديم.

خلال العهد العثماني

لم تكن الحكومة العثمانية داعمةً للمستوطنين الجدد الذين قدموا عبر الموجة الأولى والثانية من موجات الهجرة اليهودية، وعلاوةً على ذلك كانت الحكومة العثمانية تقيد الهجرات اليهودية بشكل صريح. واعتمد اليشوف على الاموال المقدمة لهم من الخارج لدعم مستوطناتهم.

في عام 1908 أنشأت المؤسسة الصهيونية مكتب فلسطين بإدارة آرثر روبين للاستيلاء على الأراضي بهدف استيطانها زراعيّاَ ولغايات التدريب  بالإضافة إلى التوسع العمراني. وتم أيضا افتتاح أول مدرسة عبرية إلى جانب تخنيون المعهد الأول للتعليم العالي. وشُكلت أول مجموعات الدفاع الذاتية وسميت بـ «هاشومير» من أجل حماية المستوطنات اليهودية. أُنشٌِئت أيضاً نقابات عمالية إلى جانب الخدمات الصحية والثقافية، وتمّ كل ذلك بالتنسيق مع المعهد اليهودي القومي. وبحلول عام 1904 أصبح اليشوف القدامى يشكلون أقلية مقابل اليشوف الجدد الذين بدأوا بإبراز أنفسهم وأهدافهم الصهيونية.

حاولت الحركة الصهيونية إيجاد فرص عملٍ للمهاجرين الجدد الذين قدموا في موجة الهجرة الثانية، ومع ذلك فإن أغلب أولئك المهاجرين كانوا من الطبقة الوسطى أي لم يكونوا أصحاب قدرات جسدية أو معرفة بطبيعة العمل الزراعي. عمل أصحاب المزارع اليهود على تشغيل العمال العرب الذين كانوا على دراية بالعمل الزراعي ورغم ذلك فإنهم كانوا يتقاضَون أجوراً قليلةً دون أي اعتراض.

أصرّ قادة الحركة الصهيونية على أصحاب المزارع أن يعملوا على تشغيل عمال يهود بدلاً عن العرب ومنحهم أجوراً عالية لأن السيطرة العمالية لليهود كانت من أهداف الحركة الصهيونية. غير أن ذلك الهدف أثّر سلباً حيث تسبب باضطرابات في اليشوف وخاصة أولئك الذين شعروا أنهم يُحرَّضون ضد العرب مثلما كانوا ضحية التحريض إبّان وجودهم في روسيا. وشعر العرب بالأسى البليغ رغم النسبة القليلة التي تأثرت بهذا التحريض.

كانت موجة الهجرة الأولى البداية المبكرة لتكوّن اليشوف الجدد، إذ تخطى عدد المهاجرين اليهود حاجز 25.000 مهاجراً إلى أرض فلسطين، وصحبوا معهم تأثّرهم بفكرة إنشاء الدولة القومية لليهود على أرض فلسطين. احتل اليهود القادمين من روسيا النسبة الأكبر من بين المهاجرين اليهود حيث كانت هجرتهم كفرارٍ جماعيّ من المذابح التي تعرضوا لها في روسيا. ومن بين المهاجرين كان قد قدم يهود من اليمن إلى فلسطين أيضاً.

إنّ العديد من اليهود المهاجرين كانوا يتبنَّون فكر هوفي صهيون الذي استولى على أراضي العرب وأخرى خاضعة للسيطرة العثمانية، وأقام عليها مستوطنات: يسود همعلاه وروش بينا ورحوفوت وريشون لتسيون ونيس تسيون.أنشئت هذه المستوطنات من أموال المتبرعين اليهود خارج فلسطين وكان أبرزهم إدموند جيمس دي روتشيلد وألفونس جيمس روتشيلد
.

خلال الانتداب البريطاني على فلسطين

مع انتهاء الحرب العالمية الأولى انتهى عصر الإمبراطورية العثمانية، فاستولت بريطانيا على أرض فلسطين بموجب اتفاقية سايكس بيكو، وبموجبها وضعت منطقة سوريا العثمانية تحت السيطرة الفرنسية والبريطانية، فخضعت سوريا ولبنان للانتداب الفرنسي، بينما صارت فلسطين وإمارة شرق الأردن تحت الانتداب البريطاني.

بعد سيطرة بريطانيا على فلسطين أصبح لدى اليهود شعورا بالأمل بأن السيطرة البريطانية سوف تسمح بإنشاء دولة قومية لليهود كما نص وعد بلفور على ذلك. مع حلول عام 1922 شُكّل الانتداب البريطاني على أساس وعد بلفور، حيث كان من المتصور أن يقدم البريطانيون المساعدة لإنشاء دولة قومية لليهود والعمل على إيجاد مؤسسات حكومية ذات حكم ذاتي. أنشأ الانتداب الوكالة لتعنى بتمثيل المصالح اليهودية والعمل على تعزيز الهجرة اليهودية إلى أرض فلسطين. وعُرفت الوكالة باسم الوكالة اليهودية وكانت قد أنشئت عام 1929، وأصبحت أيضا الحكومة الفعلية لليشوب.

إلى جانب إنشاء وكالة يهودية في فلسطين كان من المفترض إنشاء مؤسسة حكم ذاتي تضم العرب واليهود. لم تنجح فكرة إقامة المؤسسة بسبب المخاوف اليهودية من أن تكون الأغلبية للعرب في تلك المؤسسة، بالإضافة لرفض العرب التعاون مع اليهود أو البريطانيين. سرعان ما بدأ التفاؤل الذي أوجده الانتداب البريطاني لليهود بالتضاؤل نتيجة للمتاعب التي واجهها اليشوف، كما أن معظم الدعم الأوروبي للمستوطنات اليهودية قبل الحرب العالمية الأولى كان قد انتهى، بالإضافة إلى ذلك، كان للرفض العربي لوعد بلفور والانتداب البريطاني دورا في التحريض على ثورات ضد اليهود، واقتصرت الهجرات البريطانية المحدودة على حصص سنوية ولم تضم إلا الذين يملكون تصريحا بالهجرة إلى فلسطين.

حقوق المرأة

في عام 1919، أنشيء أول حزب قومي نسوي عُرف باسم "اتحاد النساء العبرانيات من أجل حقوق متساوية على أرض "إسرائيل" ". عُينت روسا ويلت ستاروس زعيمةٍ للحزب، وبقيت في منصبها حتى وفاتها. في عام 1926، رفض الهاداريم فكرة إجراء استفتاء قد يؤدي إلى التخلي عن توليهم تمثيل جمعية اليشوب، وخلال العام ذاته أصدرت حكومة الانتداب إعلاناً رسميا يؤكد على مساواة المرأة في كافة جوانب حياة اليشوب كالحقوق المدنية والسياسية والاقتصادية."

الثورات العربية

اندلعت الثورات العربية بدايةٍ ما بين عامي 1920-1921 كرفضٍ لوعد بلفور. حاول العرب أن يبرهنوا للبريطانيين أن عدم استقرار فلسطين وفكرة إقامة وطن يهودي كان أمراً غير قابل للسيطرة، فتصاعدات الهبات العربية عام 1929 بعد موجة الهجرة الرابعة وقتل خلالها 133 يهودي. احتج العرب على الهجرات اليهودية وعمليات شراء الأرضي التي أدت إلى إجلائهم وطردهم من وظائفهم. وكان للشائعات التي انتشرت حول نية اليهود بناء كنيس يهودي بالقرب من حائط البراق أثراً كبيراً في إشعال هذه الثورات. وأدت هذه الثورات إلى إجلاء السكان اليهود –ومعظمهم من غير الصهاينة- من طائفة اليشوف الخليلية.

الكتاب الأبيض

صدر الكتاب الأبيض كردة فعل بريطانية على الثورات العربية، وكان قائماً على أساس تقرير هوب سيمبسون، الذي ينص على أن فلسطين بعد النمو الاقتصادي يمكنها أن تدعم فقط 20.000 مهاجر دون التأثير على المستوى الوظيفي والسكاني للفلسطينيين، وعليه فقد كانت محاولة لكبح الهجرة تجاه فلسطين. فور انتقاد اليهود لهذه السياسة ظهر جلياً أن الهجرة لن تتوقف بشكل كامل ولكن عبر تقييدها بحصص معينة. وصل العديد من المهاجرين اليهود في عام 1930 عبر موجة الهجرة الخامسة، على الرغم من حصص الهجرة المحدودة. العديد من الذين هاجروا كانوا قد هاجروا نتيجة الاضطهاد الذي عانوه في أوروبا الشرقية، وآخرين وصلوا من ألمانيا بعد اتفاقية هعفراه التي خولتهم دخول فلسطين. سمحت الاتفاقية لليهود بالهرب من ألمانيا النازية إلى فلطسين مقابل دفع فدية للرايخ الألماني. حينئذ، وصل التعداد السكاني لليشوف حوالي الـ400.000.

ثورة فلسطين الكبرى 1936 - 1939

سببت الارتفاع المتزايدة لشراء الأراضي والمهاجرين اليهود التي لم يقف بوجهها الانتداب البريطاني حالة غضب عارمة لدى الكثير من العرب. وبحلول شهر نيسان لعام 1936، هاجم العرب حافلة تقل ركاباً يهوداً فكانت هذه العملية منطلقا لعدة عمليات أدت إلى اندلاع ثورة فلسطين الكبرى. أصيب البريطانيون بالصدمة وعلى إثرها لم يقدروا على إيقاف موت الآلاف من العرب واليهود خلالها. عملت عصابات الهجاناه على حماية مستوطنات اليشوب، بينما كانت عصابات الآرغون الأكثر تطرفاً تهاجم البلدات والقرى الفلسطينية. وعبر ائتلاف من عدة أحزاب فلسطينية حديثة العهد تم تشكيل لجنة عرفت باسم اللجنة العربية العليا، فأعلنت إضرابا وطنيا دعماً لثلاثة مطالب أساسية تمثلت بـ: إيقاف الهجرة اليهودية وإنهاء كافة عمليات بيع الأراضي لليهود بالإضافة إلى إنشاء حكومة قومية عربية. هدّد العرب أنه في حالة عدم استجابة بريطانيا لمطالبهم سوف يضطرون إلى التحالف مع خصوم بريطانيا. رافقت تهديدات العرب لبريطانيا اندلاع الحرب العالمية الثانية مما أثار قلق الإنجليز الذين كانوا على علمٍ بحاجتهم لنفط العرب. عمل البريطانيون مع حلفائهم من العرب على إخماد الثورة العربية، فأًصدرت لجنة بيل تقريراً بأن التعهدات المفروضة على الصهاينة والعرب متضاربة وأن الانتداب غير قادر على التصرف حيال هذا الأمر، فقدمت اللجنة اقتراحا بتقسيم فلسطين إلى دولة يهودية وأخرى عربية، على أن تكون الناصرة وبيت لحم والقدس وطريق من القدس حتى الساحل تحت حكم الانتداب البريطاني، فوافق اليهود على هذه الخطة بينما رفض العرب أي مقترح يؤدي إلى تقسيم فلسطين. أرسلت الحكومة البريطانية لجنة عرفت باسم لجنة وودهد لتفصيل خطة التقسيم، فوضعت اللجنة ثلاث خطط مختلفة إحداها بُنيت على أساس خطة بيل، حيث أعلن عام 1938 أن اللجنة رفضت خطة بيل بشكل كامل وبينت أن الخطة غير قابلة للتطبيق دون اللجوء إلى تهجير جماعي وقسري للعرب (خيار كانت الحكومة البريطانية سلفاً). مع ظهورالخلافات بين أعضاء اللجنة، قدمت اللجنة مقترحا بديلاً يقضي بوضع الجليل تحت حكم الانتداب، إلا أن ذلك أكد وجود مشاكل حقيقة منها: الافتقار إلى وجود اكتفاء مالي ذاتي للدولة الفلسطينية المفترضة. أرفقت الحكومة البريطانية تقرير وودهد ببيان رفض التقسيم معتبرةً أنه غير قابل للتحقيق نظراً لوجود عوائق مالية وإدارية.

اندلعت الثورة العربية مجدداً في خريف عام 1937، واستخدمت القوات البريطانية وسائل قاسية لإخمادها فأقدمت على نفي العديد من القادة الفلسسطينيين والعرب الأمر الذي ساهم في إنهاء الثورة. على صعيد اليشوف، عززت الثورات العربية اعتقاداً راسخاً بحاجة ماسة إلى شبكة دفاع يهودية قوية. في عام 1937 عمل الفلاحون العرب على مقاطعة الاقتصاد اليهودي مما أدى إلى خلق اكتفاء ذاتي ضخم. في خلال تلك الفترة تحولت الهجاناه من ميليشيا مسلحة صغيرة إلى قوات عسسكرية كبيرة، فوقفت القوات البريطانية متحالفة إلى جانب عصابات الهجاناه في مواجهة العرب.

أنشأ أورد وينجات الفرقة الليلة الخاصة والتي تألفت بشكل كبير من عناصر الهجاناه. عملت هذه الفرقة على استخدام عنصر المفاجاة الليلي في هجماتها على العرب وحماية المستوطنات الصهيونية.

الكتاب الأبيض 1939

بعد إخماد البريطانيين للثورات العربية أصدروا الكتاب الأبيض عام 1939 وتضمن السماح لـ75 ألف يهودي فقط بدخول فلسطين خلال مدة خمس سنوات، خلال تلك الفترة، ساد بين اليهود والعرب فترة هدوءٍ نسبي. خلال الحرب العالمية الثانية رغب اليشوف بتقديم المساعدة لليهود الذي كانوا يعانون في أوروبا على أيدي الحكومة النازية. مُنع العديد من اليهود من الفرار تجاه فلسطين الواقعة تحت الانتداب عبر تقييد حصص الهجرة التي وضعها الكتاب الأبيض. عملت الوكالة اليهودية مع الهجاناه على تنظيم عمليات هجرة غير شرعية خلال الفترة الممتدة بين عامي 1939 و1942. كان من بين المهاجرين الذين وصلوا إلى فلسطين في تلك الفترة مهاجرين من رهان موجة عالية. وكانت عمليات الهجرة تلك تتصف بالخطر إذ وصل اليهود على متن قوارب، وكان عليهم أيضا أن يكونوا شديدي الحذر خشية أن يُلقي البريطانيون أو الألمان القبض عليهم، ورغم ذلك فقد تعرضت بعض القوارب للغرق وأخرى تم إيقافها. وبعد العديد من المحاولات تمكن عدد قليل من القوارب من الوصول إلى شواطئ فلسطين.

أراد اليشوب أيضاً تقديم المساعدة على خطوط الجبهة الأولى في أوروبا لإنقاذ اليهود من المجازر النازية، فقامت الوكالة اليهودية بتقديم عرض مساعدة للبريطانيين يتضمن إرسال متطوعين يهود لتنظيم القتال المحلي وعمليات الإنقاذ في أوساط المجتمعات اليهودية. لم يتردد البريطانيون بالموافقة على مقترح الوكالة اليهودية، لكن نسبة الذين تم قبولهم كان أقل مما تأمل الوكالة، حيث تم تجنيد المتطوعيين كمظليين وإرسالهم للقيام بعمليات إلى بلدان معينة هاجروا منها حديثا. سمحت المخابرات العسكرية والقوات الخاصة البريطانية لليهود بأن يكونوا عسكرييين بريطانيين بالإضافة إلى كونهم متطوعيين يهود. دُرّب حوالي 110 عنصر من اليشوف فيما لم يلتحق بالعمليات العسكرية سوى 32 عنصراً. تمكن العديد من المتطوعين من النجاح في عملياتهم، حيث نجحوا بمساعدة أسرى الحرب وإشعال الهبات في المجتمعات اليهودية، ورغم ذلك فقد تم إلقاء القبض على عناصر آخرين.

تعرض اليهود لتهديدٍ حقيقي من القوات النازية خلال فترتين إبان الحرب العالمية الثانية، ففي الفترة الأولى والتي أعقبت الغزوالأماني لفرنسا قامت قوات فيشي الفرنسية والحليفة لألمانيا النازية بالسيطرة على بلاد الشام التي كان يمكن الدخول عبرها إلى فلسطين. من ناحية أخرى، تمكنت القوات البريطانية من الإطاحة بقوات فيشي والسيطرة على لبنان وسوريا، وإثر ذلك زال خطر الاجتياح من الشمال، وبناءً على أسوأ الفرضيات فإن بقاء الجيوش الألمانية في أوروبا الشرقية تحت فرض التعرض للإيقاف على أيدي الجيش الأحمر الأمر الذي سيجعل عملية الاجتياح من الشمال تجاه الشرق الأدنى أمراً صعباً. وفي عام 1942 وبينما كان فيلق المشير الألماني أرفين رومل يجتاح الشمال الإفريقي بنية السيطرة على قناة السويس، أصبحت فرضية الاجتياح الألماني من الجنوب أمراً ممكناً، مما أثار قلقاً بالغاً لدى اليشوب واضطرهم لرسم خطط دفاعية. كانت السيطرة النازية على فلسطين تعني إبادة حتمية لليشوف، الأمر الذي أدى إلى احتدام النقاش بين قادة اليشوف إذا ما وقعت فلسطين تحت السيطرة النازية فعلى اليهود اليشوف إخلاء البلد رفقة القوات البريطانية شرقا باتجاه المواقع البريطانية في العراق والهند أو تحمل مسؤولية مواجهة متسادا أخرى والقتال حتى الرمق الأخير في فلسطين، وكان من المرجح أن يحدث ذلك في منطقة محصنة كان يجري إعدادها في جبال الكرمل، وعرفت هذه العملية العسكرية رسميا باسم «حصن فلسطين الأخير». ولحسن حظ اليشوب، وخلال معركة العلمين الثانية تم إيقاف الزحف الألماني تجاه الشرق في مصر. وكنتيجة للمرحلة الصعبة لدى الألمان في ذلك الحين، خسرت ألمانيا معركة العلمين التي عرفت لاحقا باسم «مائتي يوم من الفزع».

إعلان بلتمور

على الرغم من الأنباء التي تتحدث عن المجازر النازية وحالة اليأس التي أصابت اليهود بسبب الحاجة إلى مكان آمن، أبقت بريطانيا أبواب فلسطين مغلقة في وجه المهاجرين اليهود، فاجتمع القادة الصهاينة على إثر ذلك في فندق بلتمور عام 1942 حيث طالبوا برفع القيود عن الهجرة اليهودية تجاه فلسطين وتأسيس دولةٍ يهودية.

المراجع

الروابط الخارجية
 https://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/History/preistoc.html
 http://countrystudies.us/israel/16.htm
 http://www.jewishagency.org/JewishAgency/English/Jewish+Education/Compelling+Content/Eye+on+Israel/120/Chapter+six+The+Establishment+of+the+Jewish+Agency+and+Expansion+of+the+Yishuv.htm
 http://www.mideastweb.org/briefhistory.htm#From%20Roman%20to%20Ottoman%20Rule

يشوب
التركيبة السكانية في الانتداب البريطاني على فلسطين
التركيبة السكانية في سوريا العثمانية
اليهود واليهودية في فلسطين العثمانية
اليهود واليهودية في منطقة الجليل العثمانية
صهيونية
كلمات وعبارات عبرية
مجتمع عثماني
مواطنو الدولة العثمانية غير المسلمين
يهود في فلسطين الانتدابية

يشوف


ටූටන්ඛාමූන් (; සමගාමීව ටූටෙන්ඛ්-, -අමෙන්, -අමොන්,අමුන් යනුවෙන් ද හඳුන්වයි) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඊජිප්තුවේ 18වන රාජවංශයේ සිටි පාරාවෝවරයෙකි. (රාජ්‍ය. ක්‍රි.පූ. 1332–1323 පමණ; සම්මත කාලානුක්‍රමය අනුව) ඔහු රාජ්‍ය පාලනය කළේ ඊජිප්තු ඉතිහාසයේ නව රාජධානිය හෙවත් නව අධිරාජ්‍ය යුගය යනුවෙන් හැඳින්වුණු යුගයේ ය. ඔහුගේ තොරතුරු අනාවරණයෙන් පසුව ඔහුව කටවහරේ ටුට් රජ යනුවෙන් ප්‍රචලිත විය. ඔහුගේ මුල් නාමය  "ආටන්ගේ ජීවමාන ප්‍රතිබිම්බය" යන අරුතැති ටූටන්ඛාටන් යන්නයි. නමුත් ටූටන්ඛාමුන් යන්නෙහි අරුත "අමුන්ගේ ජීවමාන ප්‍රතිබ්ම්බය" යන්නයි. රූපාක්ෂරවලින් ටූටන්ඛාමූන් යන නාමය සාමාන්‍යයෙන් ලියන ලද්දේ අමෙන්-ටුට්-අන්ඛ් ලෙසයි. එයට හේතුව එකල ලේඛන සම්ප්‍රදායයේදී ගෞරවය හැඟවීම පිණිස දිව්‍යමය නාමයක් පාඨයක මුලට යෙදීමයි. අමර්ණ ලිපිවල සඳහන් නිභුරෙරෙයා රජු ටූටන්ඛාමූන් යැයි යෝජනා වී ඇත. එසේම පුරාතන ඉතිහාසඥයකු වූ මැනතෝ විසින් සඳහන් කොට ඇති වසර නවයක් රාජ්‍ය පාලනය කළේ යැයි පැවසෙන රතෝටිස් රජු ද මොහු වන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. මේ පිළිබඳ ෆ්ලේවියස් ජොසෆස්ගේ මැනතෝගේ විස්තරය නැමැති සංස්කරණයේ සඳහන් වේ.

1922දී හොවාඩ් කාටර් සහ ජෝජ් හර්බට් විසින් ටූටන්ඛාමූන්ගේ නොඉඳුල් සොහොන්ගැබ අනාවරණය කරගන්නා ලදී. මෙම සොහොන්ගැබ ලොව පුරා ඉමහත් ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. මෙය පුරාතන ඊජිප්තුව පිළිබඳ මහජන උනන්දුව වැඩිකරලීමට හේතු විය. දැනට ඊජිප්තු කෞතුකාගාරයේ තබා ඇති ටූටන්ඛාමුන්ගේ වෙස්මුහුණ ජනප්‍රිය සංකේතයක් බවට පත්ව තිබේ. ඔහුගේ සොහොන්ගැබෙන් හමුවූ පුරාවස්තු ලොව පුරා ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. 2010 පෙබරවාරි මස DNA පරීක්ෂාවලින් සනාථ වූයේ ඔහු අක්නාටන් (KV55 මමිය) ගේ පුත්‍රයා බවයි. ඔහුගේ මව අක්නාටන්ගේ සොහොයුරියක සහ භාර්යාවක (KV35YL මමිය) වූ අතර, ඇගේ නාමය නොදනී. නමුත් ඇගේ දේහය යැයි හඳුනාගත් මමියක් KV35 සොහොන්ගැබෙන් සොයාගත් අතර, එය "ලාබාල යුවතිය" යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබයි. ටූටන්ඛාමුන්ගේ සොහොන්ගැබ කැනීමට දායක වූ කිහිප දෙනකු "අද්භූත" අයුරින් මියයාම හේතුවෙන් පාරාවෝවරුන්ගේ ශාපය නැමැති මතයක් පැතිර ගියේ ය.

දිවිය

ටූටන්ඛාමූන් යනු යනු අක්නාටන් (මුල් නම IVවන අමෙන්හොටෙප්) රජුට දාව අක්නාටන්ගේ සොයුරියක හෝ ඔහුගේ නෑනාවරියකට උපන් පුත්‍රයෙකි. කුමාර අවධියේ ඔහු හැඳින්වුණේ ටූටන්ඛාටන් යන නාමයෙනි. ක්‍රි.පූ. 1333දී සිහසුනට පත්වන විට ඔහුගේ වයස අවුරුදු නවයක් හෝ දහයක් වන්නට ඇත. අනතුරුව ඔහු නෙබ්ඛෙපෙරුරේ යන සිහසුන් නාමය ආරූඪ කරගත්තේ ය. ඔහුගේ කිරි මව මේයා නැමැති කාන්තාවක බව සකාරාහි ඇගේ සොහොන්ගැබෙහි සඳහන් වේ. ඔහුගේ ගුරුවරයා බොහෝ විට සෙනෙඩ්ජෙම් වන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ.

රාජ්‍යත්වයට පත්වූ පසු ඔහු සිය අර්ධ-සොයුරියක වූ අන්ඛෙසෙන්පාටන්ව විවාහ කරග්තතේ ය. ඇය පසුකලෙක ඇගේ නාමය අන්ඛෙසෙනමුන් ලෙස වෙනස් කරගත්තා ය. ඔවුනට දියණියන් දෙදෙනකු විය. නමුත් ඒ දෙදෙනාම මළ දරු උපත් ය. 2011දී ප්‍රකාශයට පත්කෙරුණු පරිගණකගත තීරු ප්‍රතිබිම්බකරණ අධ්‍යයන අනුව අනාවරණය වූයේ ඔහුගේ එක් දියණියක් මියගොස් ඇත්තේ ගර්භනීභාවයේ 5-6 මාසවලදී බවත්, අනෙක් දියණිය ගර්භනීභාවයේ 9වන මාසයේ පමණ බවත් ය. මෙම මමීවල සහජ අසාමාන්‍යතාවන් හෝ මරණයට නිශ්චිත හේතුවක් දක්නට ලැබුණේ නැත.

රාජ්‍ය සමය
ඔහුගේ වයස සලකා බලන විට, රජුට ඉතා බලවත් උපදේශකවරුන් සිටින්නට ඇත. මේ අතර සෙන්පති හොරෙම්හෙබ් (ප්‍රධාන අමාත්‍ය ආයිගේ බෑනා විය හැක. එසේම ආයිගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ද වේ) සහ ප්‍රධාන අමාත්‍ය ආයි (ටූටන්ඛාමූන්ගෙන් පසු සිහසුනට පත්වූ) ද සිටින්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. හොරෙම්හෙබ් සඳහන් කොට ඇත්තේ රජු විසින් තමන්ව "භූමියේ අධිපති" ලෙස පත්කර නීතිය පවත්වා ගැනීම උදෙසා ප්‍රවේණි කුමරු ලෙස නම්කළ බවයි. එසේම ලාබාල රජු කෝපගන්නා විට ඔහුව සංසිඳුවීමට ඔහුට පැවති හැකියාව ද එහි සඳහන් කොට ඇත.

සිය තෙවන රාජ්‍ය වර්ෂයේ, සිය උපදේශකයන්ගේ බලපෑම මත ටූටන්ඛාමූන් විසින් සිය පියාගේ සමයේ සිදුකළ ඇතැම් වෙනස්කම් අවලංගු කරන ලදී. ඔහු ආටන් දෙවිඳු ඇදහීම අවලංගු කොට, අමුන් දෙවිඳුන් ප්‍රධාන දේවතාවා ලෙස නම්කළේ ය. අමුන් දේව වන්දනාවට වූ තහනම ඉවත් කෙරුණු අතර, එහි පූජකයන්ගේ සම්ප්‍රදායික වරප්‍රසාද යළි ලබාදෙන ලදී. රාජ්‍යයේ අගනුවර නැවත තීබ්ස් වෙත ගෙන යන ලදී. මේ හේතුවෙන් අක්ටාටන් නගරය වල්බිහි විය. මෙකල අමුන් වන්දනාව සවිමත් කරමින් ඔහු සිය නාමය ටූටන්ඛාමූන් ලෙස වෙනස් කරග්තතේ ය. එහි අරුත "අමුන්ගේ ජීවමාන ප්‍රතිබිම්බය" යන්නයි.

සිය ප්‍රතිෂ්ඨාපනයේ කොටසක් ලෙස රජු නව ගොඩනැගිලි ව්‍යාපෘති සඳහා මුලපිරී ය. මේ අතර තීබ්ස්හි කාර්නැක් දෙවොලේ අමුන් දෙවිඳුට පුද කළ දේවස්ථානයක් ද වේ. බොහෝ ස්මාරක ඉදි වූ අතර, ඔහුගේ සොහොන්ගැබේ ද්වාරයේ ඇති ශිලාලේඛනයක සඳහන් වන්නේ රජු "සිය දිවිය ගෙවූයේ දෙවිවරුන්ගේ රූ ආදර්ශයට ගනිමින් බවයි". සම්ප්‍රදායික උත්සව සැමරීම යළි ආරම්භ විය. මේ අතර අපිස් ගවයා, හොරෙමැඛෙට් සහ ඔපෙට් සැමරුම් උත්සව ද විය. ඔහුගේ ප්‍රතිෂ්ඨාපන ශිලාවේ මෙසේ සඳහන් වේ:

අක්නාටන්ගේ රාජ්‍ය සමයෙන් පසු රාජ්‍යය ආර්ථිකව දුර්වල වෙමින් පැවති අතර අවුල් සහගත තත්ත්වයක පැවතිණි. සෙසු රාජ්‍ය සමග රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා නොසලකා හැර තිබිණි. ටූටන්ඛාමූන් එම රාජ්‍ය, විශේධයෙන්ම මිටැනිය සමග සබඳතා නැවත ප්‍රතිෂ්ඨාපනයට අපේක්ෂා කළේ ය. ඔහු ලද සාර්ථකත්වය, ඔහුගේ සො‍හොන්ගැබේ තිබී හමුවූ විවිධ රටවල්වලින් හිමි වූ ත්‍යාගවලින් පෙනේ. ඔහු සබඳතා වැඩිදියුණු කරගැනීමට උත්සාහ දැරුව ද, නුබියානුවන් සහ ආසියාතිකයන් අතර ඇති වූ සටන් පිළිබඳ තීබ්ස්හි ඔහුගේ මතකාගාර දෙවොලේ සඳහන්ව ඇත. ඔහුගේ සොහොන්ගැබේ සන්නාහ පැවති අතර, යුධ ආක්‍රමණ සඳහා උචිත හකුලන මේස ද දක්නට ලැබිණි. කෙසේනමුත් යොවුන් වියේ පසුවුවත්, ඔහුගේ කායික අසාමාන්‍යතා හේතුවෙන් ඇවිදීම පිණිස සැරයටියක් භාවිතා කිරීමට සිදු වූ බව පෙනේ. (ඔහු මිය යන විට වයස අවුරුදු 19කි) ඉතිහාසඥයන් අනුමාන කරන්නේ ඔහු පෞද්ගලිකව එම සටන්වලට සහභාගී නොවන්නට ඇති බවයි.

සෞඛ්‍යය සහ පෙනුම

ටූටන්ඛාමූන් කෘෂ සිරුරක් සහිත පුද්ලයකු වූ අතර දළ වශයෙන් 180 cm (අඩි 5 අඟල් 11) ක පමණ උසකින් යුක්ත විය. ඔහුට විශාල ඉදිරි කෘන්තක දත් පිහිටා තිබූ අතර, තුත්මොසීය රාජකීය පෙළපතේ ප්‍රධාන ලක්ෂණයක් වූ පහළ හනුවේ දත් මතින් ඉහළ හනුවේ දත් පිහිටන ලක්ෂණය ද දක්නට ලැබිණි. 2007 සැප්තැම්බර් සහ 2009 ඔක්තෝබර් අතර කාලයේ, ටූටන්ඛාමූන් රජුගේ පවුල හඳුනාගැනීමේ ව්‍යාපෘතියේ දී විවිධ මමීවල මානවවිද්‍යාත්මක, විකිරණ විද්‍යාත්මක සහ ප්‍රවේණි විද්‍යාත්මක අධ්‍යයන සිදුකෙරිණි. එම පර්යේෂණ මගින් හෙළිවූයේ ටූටන්ඛාමූන්ට ද "යන්තම් බෙදුණු තල්ලක්" ඇති බවයි. එසේම මඳ වහයෙන් පැතිකුදය ද පැවතී ඇති බව (මෙහි දී කශේරුව සාමාන්‍ය පිහිටුමෙන් පැත්තකට නෙරා යයි) අනාවරණය විය. ටූටන්ඛාමූන්ගේ සිරුර අධ්‍යයනයේ දී පෙනී ගොස් ඇත්තේ අස්ථි පටකයේ විපන්‍යය හේතුවෙන් වම් පාදය විකෘතිව පැවතී ඇති බවයි. මෙම ආබාධය හේතුවෙන් ටූටන්ඛාමූන්ට ඇවිදීමේ දී සැරයටියක් භාවිත කරන්නට සිදු වන්නට ඇත. ඔහුගේ සොහොන්ගැබේ තිබී සැරයටි විශාල සංඛ්‍යාවක් හමුව තිබීමෙන් මෙය පැහැදිළි වේ. ටූටන්ඛාමූන්ගේ මමියේ DNA පරීක්ෂාවල දී, මැලේරියා රෝගකාරක පරපෝෂිතයාගේ DNA ද සොයාගැනීමට විද්‍යාඥයෝ සමත් වූහ. මෙම රෝගය පිළිබඳ දැනට පවතින පැරණිතම ජාන විද්‍යාත්මක සාක්ෂිය මෙයයි. එහි දී මැලේරියා පරපෝෂී ප්‍රභේද එකකට වඩා හමු විය. මේ හේතුවෙන් ටූටන්ඛාමූන් බහුවිධ මැලේරියා ආසාදනයන්ගෙන් පෙළුණු බව පෙනී යයි. නැෂනල් ජියෝග්‍රැෆික් වාර්තාව අනුව, "මැලේරියාව හේතුවෙන් ටූටන්ඛාමූන්ගේ ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය බිඳ වැටෙන්නට ඇත. එය පාදයේ ආබාධය සුවවීමට බාධාවක් වන්නට ඇත. මේ සාධක සමග, 2005දී විද්‍යාඥයින් විසින් අනාවරණය කරගත් ආකාරයට ඔහුගේ ඌර්වස්ථියේ බිඳීම හේතුවෙන් අවසානයේ රජු මිය යන්නට ඇත."

පෙළපත
2008දී, පර්යේෂක කණ්ඩායමක් විසින් ටූටන්ඛාමූන් සහ ඔහුගේ පවුලේ සෙසු සාමාජිකයන්ගේ මමීකෘත ශේෂයන් ආශ්‍රයෙන් DNA පර්යේෂණයක් සිදුකරන ලදී. මෙම DNA නියැදිවල ප්‍රතිඵල අනුව අනාවරණය වූයේ ඔහුගේ පියා අක්නාටන් බවත්, ඔහුගේ මව අක්නාටන්ගේ හඳුනන බිසෝවරුන්ගෙන් අයකු නොවන බවත්, නමුත් අක්නාටන්ගේ සොයුරියන් පස්දෙනාගෙන් අයකු බවත් ය. මෙම අධ්‍යයනයේ දී භාවිතා වූ ක්‍රමවේද මතභේදයට තුඩු දී ඇත. පර්යේෂක කණ්ඩායම වාර්තා කළේ ටූටන්ඛාමූන්ගේ පියා වූ KV55 සොහොන්ගැබෙන් හමුවූ මමියේ හිමිකරු, IIIවන අමෙන්හොටෙප්ගේ පුත්‍රයා වීමට 99.99%ක සම්භාවිතාවක් ඇති බවයි. මෙම ලාබාල රජුගේ මව DNA පරීක්ෂණයේ දී 'ලාබාල යුවතිය' (KV35YL) යනුවෙන් හඳුන්වන මමියේ හිමිකාරිණිය බව පැහැදිළි විය. ඇගේ මමිය සොයාගැනුණේ KV35 සොහොන්ගැබේ කුටියක ටියේ රැජිනගේ මමිය අසල තිබී ය. ඇගේ DNA පරීක්ෂාවෙන් ද සනාථ වූයේ ටූටන්ඛාමූන්ගේ පියා මෙන්ම ඇය ද, IIIවන අමේනහොටෙල් සහ ටියේගේ දියණියක බවයි. මේ අනුව ටූටන්ඛාමූන්ගේ දෙමව්පියන් සොහොයුරා සහ සොයුරිය බව පැහැදිළි විය. ටියේ රැජින රාජ මාලිගයේ විශාල දේශපාලන බලයක් ඉසිලූ අතර, ඇය සිය සැමියාගේ මරණින් පසු සිය පුත්‍රයාට උපදේශකවරියක ලෙස කටයුතු කළා ය. ඇතැම් ජාන විද්‍යාඥයන් මෙම සොයාගැනීම් පිළිබඳ සැකපහළ කරමින් පවසන්නේ "මෙහි විශ්ලේෂණ ක්‍රමවේද නුසුදුසු බවයි."

දත්ත අසම්පූර්ණ වුවත්, අධ්‍යයනය අනුව පෙනීයන්නේ ටූටන්ඛාමූන්ගේ සොහොන්ගැබේ තිබී හමුවූ එක් මමීකෘත භ්‍රෑණයක් ඔහුගේ දරුවකු විය හැකි බවයි. මේ වනතෙක් KV21 සොහොන්ගැබෙන් හමුවූ කාන්තා මමී ද්විත්වය පිළිබඳ අනාවරණය කරගෙන ඇති තොරතුරු අසම්පූර්ණ ය. ඒ අතුරින් KV21A නැමැති මමිය බොහෝ විට එම ළදරුවන්ගේ මව විය හැකි බව පෙනේ. එසේ නම් ඇය ටූටන්ඛාමූන්ගේ බිසව වන අන්ඛෙසෙනමුන් වනු ඇත. ඉතිහාසය අනුව ඇය අක්නාටන්ගේ සහ නෙෆර්ටිටිගේ දියණියයි. ඒ අනුව ඇය ඇගේ සැමියාගේ අර්ධ-සොයුරිය ද වේ. මෙසේ සහාභිජනන පිළිවෙතේ ප්‍රතිඵලය ලෙස බිහිවන දරුවන්ගේ ජානමය විකෘතිතා හේතුවෙන් ඔවුනට ජීවත් වන්නට ඉඩ නොලැබෙන අවස්ථා ද දක්නට ලැබේ.

මරණය
ටූටන්ඛාමූන්ගේ අවසන් කාලය පිළිබඳ සඳහන් වාර්තා හමුනොවේ. ටූටන්ඛාමූන්ගේ මරණයට හේතුව කුමක් ද යන්න වාදවිෂයයක් බවට පත්ව ඇත. ප්‍රධාන අධ්‍යයන මගින් ඔහුගේ මරණයට විවිධ හේතූන් දැක්වීමට උත්සාහ දරා ඇත. හාවර්ඩ් ක්ෂුද්‍රජීව විද්‍යාඥ රැල්ෆ් මිචෙල් විසින් සොයාගන්නා ලද්දේ ඔහුගේ භූමදානය ඉක්මණින් සිදුකොට ඇති බවකි. මිචෙල් වාර්තා කළේ ටූටන්ඛාමූන්ගේ භූමදාන කුටීරයේ බිත්තිවල ඇති විසිතුරු කළ බිත්තිවල දක්නට ලැබෙන අඳුරු දුඹුරු පැහැ ලපවලට හේතුව, එහි තීන්ත වේලීමටත් පෙර දේහය භූමදාන කිරීම විය හැකි බවයි.

ටූටන්ඛාමූන් ඝාතනය වූ බවට ඇති මතයන් සැකකටයුතු වුවත්, ඔහුගේ මරණය හදිසි අනතුරක් බව සාමාන්‍ය පිළිගැනීමයි. 2005දී සිදුකළ CT පරිලෝකනයක දී පෙනීගොස් ඇත්තේ, ඔහු පාදයේ සංකීර්ණ අස්ථි බිඳීමකින් පීඩා විඳ ඇති බවයි. ඔහුගේ මරණයට මඳ කලකට පෙර, ඔහුගේ පාදය ආසාදනය වී ඇත. 2010දී සිදුකළ DNA විශ්ලේෂණයෙන් පෙනීගොස් ඇත්තේ ඔහුගේ සිරුර තුළ මැලේරියා රොගකාරක පැවතී ඇති බවයි. මේ හේතුවෙන් මැලේරියාව සහ කොහ්ලර්ගේ රෝගය II නිසා ඔහු මියගිය බවට විශ්වාස කෙරිණි.

2010 ජූනි මස, ජර්මන් විද්‍යාඥවරුන් ප්‍රකාශ කළේ ඔහු මියගියේ දෑකැති සෛල රෝගයෙන් බවට සාක්ෂි ඇති බවයි. කෙසේනමුත්, වෙනත් විද්වත්හු මෙම සමයුග්මක දෑකැති සෛල රෝගය පිළිබඳකල්පිතය ප්‍රතික්ෂේප කළහ. මේ සඳහා ඔවුන් පාදක කරගත්තේ 5වන විය ඉක්මවා සිටීමත්, අස්ථිවිපන්‍යයේ ව්‍යාප්තිය අනුව එය දෑකැති-සෛල රක්තහීනතාවට වඩා ෆ්‍රයිබර්ග්-කොහ්ලර් සහලක්ෂණයේ අවස්ථාවක් බැවිනි. 2005දී පුරාවිද්‍යාඥයින්, විකිරණවේදීන් සහ ජාන විද්‍යාඥයින් විසින් මමියේ CT පරිලෝකන සිදු කරමින් මෙහෙයවන ලද පරීක්ෂණයෙන් පෙනී ගියේ ඔහු පෙර සිතූ පරිදි මියගොස් ඇත්තේ හිසට සිදු වූ පහර දීමකින් නොවන බවයි. නව CT ප්‍රතිබිම්බ අනුව පෙනී ගොස් ඇත්තේ මෙවන් ව්‍යාභිචාර විවාහ මගින් උපත ලබන දරුවන් අතර සහජ විකෘතිතා බහුල බවයි. සහෝදර-සහෝදරි විවාහ මගින් හානිකර ජානවල ද්විත්ව පිටපත් ආවේණිගත වන හෙයින්, මෙවන් විවාහවලින් බිහිවන දරුවන් ජාන විකෘතිතාවන් පෙළෙන බව පැහැදිළි ය. එසේම ඔහුට සහජ ආබාධයක් ලෙස අර්ධව බෙදුණු තල්ලක් තිබූ බවට සැක කෙරේ.

ඔහුගේ අකල් මරණයට හේතු වූ සෙසු රෝග ලෙස පහත රෝග ද යෝජනා වී තිබිණි. ඒවා නම්: මාර්ෆන් සහලක්ෂණය, විල්සන්-ටර්නර් X-ප්‍රතිබද්ධ මානසික ඌන වර්ධන සහලක්ෂණය, ෆ්‍රෝහ්ලිච් සහලක්ෂණය (මේදලිංගික දුෂ්තර්පණය), ක්ලයින්ෆෙල්ටර් සහලක්ෂණය, ඇන්ඩ්‍රජන් අසංවේදී සහලක්ෂණය, ඇරෝමැටේස් අතිරික්ත සහලක්ෂණය සමග සංයුක්ත වූ ශරීය craniosynostosis සහලක්ෂණය, ඇන්ට්ලී-බික්ස්ලර් සහලක්ෂණය හෝ එහි ප්‍රභේදයක්, සහ ශංඛක කණ්ඩික අපස්මාරය වැනි රෝග තත්ත්වයි.

යෙහියා ගැඩ් සහ සොමේයා ඉස්මයිල් යන කයිරෝවේ ජාතික පර්යේෂණ ආයතනයේ ඊජිප්තු පර්යේෂකයන්ගෙන් සමන්විත කණ්ඩායමක් කයිරෝ විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයේ අශ්රෆ් සලිම් සහ සහාර් සලීම්ගේ මෙහයවීම මත වැඩිදුර CT පරිලෝකන සිදුකරන ලදී. අන්තර්ජාතික විශේෂඥයන් තිදෙනකු මේ සඳහා උපදේශකයන් ලෙස කටයුතු කරන ලදී. මේ තිදෙනා නම්: ජර්මනියේ, ටූබින්ජන්හි එබර්හාඩ් කාල්ස් විශ්වවිද්‍යාලයේ කාස්ටන් පුෂ්; ඉතාලියේ EURAC-බොල්සානෝහි අයිස් මිනිසා සහ මමී සඳහා වූ ආයතනයේ ඇල්බට් සින්ක්; සහ බොල්සානෝ මධ්‍යම රෝහලේ පෝල් ගොස්ට්නර් නම් අයයි. DNA ඇඟිගි සලකුණු විශ්ලේෂණය ඇතුළු සෙසු තාක්ෂණික ක්‍රම පාදක කරගත් STR විශ්ලේෂණය මගින්, ගයිනෙකොමැස්ටියාව සහ ක්‍රේනියෝසයිනොස්ටොසිස් (උදා. ඇන්ට්ලී-බික්ස්ලර් සහලක්ෂණය) හෝ මාර්ෆන් සහලක්ෂණය පිළිබඳ උපකල්පන ප්‍රතික්ෂේප විය. නමුත් ටූටන්ඛාමූන්ගේ පවුලේ අසාමාන්‍යතාවන් ඔහු තුළ සාන්ද්‍රගත වූ බව සාක්ෂියකි. කොහ්ලර්ගේ රෝගය II වැනි ඇතැම් රෝග ලක්ෂණ ටූටන්ඛාමූන් තුළ හඳුනාගැනිණි. ඔහුගේ මරණයට තනි හේතුවක් බල නොපෑ බව පෙනේ. Plasmodium falciparum පරපෝෂිතයා සඳහා විශේෂිත STEVOR, AMA1, හෝ MSP1 ජාන සඳහා සිදුකළ ජාන පරීක්ෂාවේ දී ටූටන්ඛාමූන්ගේ මමිය ඇතුළු මමී 4ක තිබී මැලේරියා රෝග ලක්ෂණ අනාවරණය විය. කෙසේනමුත්, මරණය කෙරෙහි මේවායේ දායකත්වය බෙහෙවින් මතභේදයට තුඩු දී ඇත.

පෙර සඳහන් කළ පරිදි, පර්යේෂක කණ්ඩායම විසින් ඔහුව කිහිප වරක්ම මැලේරියා රෝගකාරක පරපෝෂිතයන් මගින් ආසාදනය වී ඇති බව DNA පරීක්ෂාව මගින් අනාවරණය කරගන්නා ලදී. මැලේරියාව හේතුවෙන් රුධිර සංසරණ කම්පනයක් හෝ දේ‍හයේ මාරාන්තික ප්‍රතිශක්ති ප්‍රතිචාර ඇතිවිය හැකි ය. මේ තත්ත්වයන් මරණයට පවා හේතුවිය හැක. ටූටන්ඛාමූන් අස්ථි රෝගයකින් පීඩා විඳ ආබාධිත තත්වයට පත්ව තිබුණ ද, එය මරණයට හේතුවූවා විය නොහැක. "ඇතැම්විට ඔහු වෙනත් [සහජ ආබාධ] නිසා පීඩා විඳින්නට ඇත. අනතුරුව මැලේරියාව උග්‍ර වීමෙන් හෝ අනතුරකින් පාදය බිඳීම හේතුවෙන් දේහයට එම අපහසුතාව දරා සිටිය නොහැකි වන්නට ඇත" යනුවෙන් ඊජිප්තු ශ්‍රේෂ්ඨ පුරාවස්තු මණ්ඩලයේ සභාපති, පුරාවිද්‍යාඥ සාහි හවාස් සඳහන් කරයි.

වෛද්‍යවිද්‍යාත්මක අනාවරණ පරීක්ෂා කොට බැලීමේ දී පෙනීගියේ ඔහු මෘදු ඔටු සහ පැති කුදය, pes planus, දකුණු පාදයේ hypophalangism තත්ත්වය, වම් පාදයේ දෙවන සහ තෙවන පාදකූර්චෝපරී අස්ථිවල අස්ථි විපන්‍යය, මැලේරියාව සහ මරණයට මඳ කලකට පෙර දකුණු දණහිසෙහි සංකීර්ණ බිඳීමක් වැනි තත්ත්වයන්ගෙන් පෙළී ඇති බවයි.

2013 වර්ෂයේ අගභාගයේ, ඊජිප්තුවේදියකු වූ ආචාර්ය ක්‍රිස් නෝන්ටන් සහ ක්‍රැන්ෆීල්ඩ් ආයතනයේ විද්‍යාඥයන් විසින් ටූටන්ඛාමූන්ගේ "අතථ්‍ය මරණ පරීක්ෂණයක්" සංවිධානය කරන ලදී. ඔහුගේ සිරුරේ එක් පසෙක තුවාල රටාවක් දක්නට ලැබිණි. මෝටර් රථ-අනතුරු පරීක්ෂකයන් අනතුරුව රථ අනතුරු පිළිබඳ සමාකරණයක් සකසන ලදී. නොන්ටන් නිගමනය කළේ ටූටන්ඛාමූන් මියගියේ ඔහුගේ රථය අනතුරට ලක්වීමෙන් බවයි. රථයේ කොටස් ඔහුගේ දණහිස්, පර්ශු සහ ශ්‍රෝණියට හානි සිදුකිරීමට සමත් විය. එසේම නෝන්යන් හොවාඩ් කාටර්ගේ වාර්තාවක් වූ දේහය පිළිස්සී ඇති බවට වූ වාර්තාව ද උපයෝගී කරගත්තේ ය. මානව විද්‍යාඥ ආචාර්ය. රොබට් කොනලි සහ වෝහාරික පුරාවිද්‍යාඥ ආචාර්ය මැතිව් පොන්ටිං සමග එක්ව නෝන්ටන් පැවසූයේ මිනීපෙට්ටිය තුළ මුද්‍රා තබා තිබිය දී ටූටන්ඛාමූන්ගේ දේහය පිළිස්සී ඇති බවයි. එම්බාම් තෙල් ඔක්සිජන් සමග මිශ්‍ර වීමෙන් ලිනන් සමග රසායනික් ප්‍රතිකියාවක් සිදුවන්නට ඇත. එමගින් උෂ්ණත්වය 200°Cට වඩා ඉහළ යන්නට ඇත. නොන්ටන් පවසන්නේ, "අසම්පූර්ණ මමීකරණය හේතුවෙන් භූමදානයෙන් මඳ කලකට පසුව දේහය අන්පේක්ෂිත ලෙස ස්වයංසිද්ධව පිළිස්සෙන්නට ඇති බවයි."

2014දී පැවැත්වුණු වැඩිදුර පර්යේෂණයකින් පෙනීගියේ ඔහු මිය යන්නට ඇත්තේ රිය අනතුරකින් නොවන බවයි. පරිලෝකනයන්ගෙන් පෙනී ගියේ එකක් හැර හිස්ක‍බලේ සෙසු සියලු බිඳීම් සිදුව ඇත්තේ ඔහුගේ මරණින් පසුව බවයි. එසේම ඔහුගේ උපතේදීම ඔහුගේ පාදය අර්ධ වශයෙන් විකෘතිව පැවති බව අනාවරණය විය. මේ හේතුවේන ඔහුට ආධාරයක් නොමැතිව සිටගත් නොහැකි විය. මේ නිසා ඔහු රිය පැදවූයේ ද යන්න සැක සහිත ය. මේ මතයට ආධාර ලෙස ඔහුගේ සොහොන්ගැබේ තිබූ සැරයටි දැක්විය හැක. මේ නිසා විශ්වාස කෙරුණේ ඔහුගේ දෙමව්පියන් සොහොයුරා සහ සොහොයුරිය වීම නිසා ඇති වූ ජානමය විකෘතිතාවන්, බිඳුණු පාදය නිසා ඇති වූ සංකූලතාවන් සහ මැලේරියාව යන සියලු සාධකවල බලපෑම නිසා ඔහු මියයන්නට ඇති බවයි.

ප්‍රතිඵලය

ටූටන්ඛාමූන්ගේ සහ ඔහුගේ නූපන් දරුවන් දෙදෙනාගේ මරණයත් සමග, තුත්මොසීය පෙළපත අවසන් විය. අමර්ණ ලිපි අනුව පෙනීයන්නේ වැන්දඹුවක් බවට පත්වූ ටූටන්ඛාමූන්ගේ බිරිඳ, Iවන සුපිලුලියුමා නැමැති හිටයිට් රජුට ලිපියක් ලියමින් ඔහුගේ පුත්‍රයකු තමන්ට විවාහ කරදෙන් මෙන් ඉල්ලා ඇති බවයි. මෙම ලිපිවල ටූටන්ඛාමූන් මියගිය ආකාරය සඳහන් නොවේ. මෙම පණිවිඩයෙහි, අන්ඛෙසෙනමුන් පවසන්නේ තමන් බියට පත්ව සිටින බවත්, තමන් තමන්ගේම ජනයාගෙන් අයකු සමග විවාහ නොවන බවයි. කෙසේනමුත්, නව බිරිඳ වෙත යාමට පෙර සුපිලුලියුමාගේ පුත්‍රයා ඝාතනය විය. ඉන් මඳ කලකට පසු ආයි ටූටන්ඛාමූන්ගේ වැන්දඹුව විවාහ කරගෙන පාරාවෝ බවට පත් විය. රටවල් දෙක අතර යුද්ධයක් ඇති වූ අතර ඉන් ඊජිප්තුව පරාජයට පත් විය. අන්ඛෙසෙනමුන්ගේ ඉරණම නොදනී. ආයිගේ දෙවන බිරිඳ වූ ටෙයි මහා රාජකීය බිරිඳ බවට පත්වූ පසු ඇය පිළිබඳ වාර්තා හමු නොවේ. ආයිගේ මරණින් පසු හොරෙම්හෙබ් සිහසුන පැහැරගෙන ඔහුට එරෙහිව ඩැම්නේෂියෝ මෙමොරියේ ආකාරයේ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කළේ ය. ටූටන්ඛාමූන්ගේ පියා වූ අක්නාටන්, සුළු මව නෙෆර්ටිටි, එහුගේ බිරිය වූ අන්ඛෙසෙනමුන්, අර්ධ සොයුරියන් සහ සෙසු පවුලේ සාමාජිකයන් ද ඊට නතු විය. ටූටන්ඛාමූන්ට ද ඉන් ගැලවුමක් හිමි නොවිණි. එහිදී ඔහුගේ රූප සහ කාර්ටුෂයන් මකාදැමිණි. හොරෙම්හෙබ්ට දරුවන් නොසිටි අතර, ඔහු සිහසුන පරමෙසු හට පැවරී ය. පරමෙසු රැම්සෙසීය පාරාවෝ පෙළපත ආරම්භ කළේ ය.

වැදගත්කම
ටූටන්ඛාමූන් පාරාවෝ හෙවත් රා දෙවියන්ගේ පුත් තනතුරට පත්වන විට ඔහුගේ වයස අවුරුදු නවයකි. ඔහු ආසන්න වශයෙන් වසර දහයක් පමණ රාජ්‍ය පාලනය සිදුකළේ ය. ඓතිහාසික වශයෙන් ටූටන්ඛාමූන්ගේ සමය වැදගත් වන්නේ ඊජිප්තුව මේ සමයේ ලෝක බල ව්‍යාප්තියේ උච්චස්ථානයට ආසන්න ස්ථානයක පැතිර පැවති නිසාත්, ඔහු සිය පියා වූ අක්නාටන්ගේ විප්ලවවාදී ඒකදේවවාදී ප්‍රතිසංස්කරණ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමත් නිසායි. දෙවනුව රජුන්ගේ නිම්නයේ තිබී කාටර් විසින් අනාවරණය කරගත් ඔහුගේ සොහොන්ගැබ එතෙක් අතගසා නොතිබූ වඩාත් සම්පූර්ණතම පුරාතන ඊජිප්තු සොහොන්ගැබ වීම නිසාවෙනි. ටූටන්ඛාමූන්ගේ රාජ්‍ය සමය ඇරඹෙන විට, ඔහු ලාබාල වියේ පසු වූ බැවින් ඔහුගේ අමාත්‍ය මෙන්ම අනුප්‍රාප්තිකයා ද වූ ආයි විසින් රාජසභාවේ වැදගත් දේශපාලන තීරණ ගැනීම සිදුකරන්නට ඇත.

එකල රජවරුන්ගේ මරණින් පසු මතකාගාර වන්දනාව හා ඒ හා සම්බන්ධ දේවස්ථාන ඔස්සේ ඔවුනට ගෞරව කිරීම සිදු විය. ටූටන්ඛාමූන් සිය රාජ්‍ය සමය තුළ දී මෙලෙස වන්දනාමානවලට ලක් විය. කාර්නැක් දෙවොලෙන් හමුවූ ශිලා පුවරුවක් අමුන්-රා දෙවිඳුන්ට පුදකර තිබීමෙන්, පෙනෙන්නේ එකල පාපකර්ම වෙනුවෙන් ඔහු සමාව පුදකළ දෙවියකු ලෙස සලකා ඇති බවයි. ඔහුව වන්දනා කෙරුණු දේවස්ථාන කවා සහ නූබියාවේ ෆරාස් වැනි දුරබැහැර ප්‍රදේශවලින් ද හමු වේ. කුෂ්හි ප්‍රතිරාජයාගේ සොයුරියගේ පදවි නාමයෙහි මෙම දිව්‍යමය රජුට සම්බන්ධතාවක් දක්වා ඇත. මෙමගින් ඔහුගේ වන්දනාවෙහි වූ සර්වත්‍රභාවය පිළිබිඹු වේ.

සොහොන්ගැබ

ටූටන්ඛාමූන්ගේ දේහය භූමදානය කළ සොහොන්ගැබ ඔහුගේ තත්ත්වයට සාපේක්ෂව කුඩා බව පෙනී යයි. ඇතැම්විට ඔහුගේ මරණය අනපේක්ෂිත ලෙස සිදුවීම එයට හේතු වන්නට ඇත. මේ වනවිට ඔහු වෙනුවෙන් ඉදකෙරෙමින් පැවති විශාල රාජකීය සොහොන්ගැබේ වැඩ අවසන් නොවීම හේතුවෙන්, ඔහුව වෙනත් අයකුගේ සොහොන්ගැබක මිහිදන් කරන්නට ඇත. මෙහි දී මරණය සහ භූමදානය අතර දින 70හි සම්ප්‍රදායය අනුගමනය කරන්නට ඇත.

ටූටන්ඛාමූන්ගේ මමිය මේ වනවිට රජුන්ගේ නිම්නයේ ඔහුගේ සොහොන්ගැබ තුළ තැන්පත් කොට ඇත. 2007 නොවැම්බර් 4දින, එනම් කාටර්ගේ සොයාගැනීමෙන් වසර 85කට පසු මෙම 11 වියැති පාරාවෝවරයාගේ දේහය ලුක්සෝර්හි ඔහුගේ භූගත සොහොන්ගැබ වෙත රැගෙන යන ලදී. එහිදී ඔහුගේ ලිනන්වලින් වෙලූ මමිය රන් මිනීපෙට්ටියෙන් ඉවත්කොට, කාලගුණ තත්ත්ව පාලිත වීදුරු පෙට්ටියක් තුළ තැන්පත් කරන ලදී. මෙම වීදුරු ආවරණය යෙදූයේ සොහොන්ගැබට ඇතුළුවන සංචාරකයන් නිසා ඇති වන තෙතමනය සහ උෂ්ණත්වයෙන් මමිය වියෝජනය වන වේගය අවම කරලීමටයි.

අතීතයේ ඔහුගේ සොහොන්ගැබ දෙවතාවක්වත් සොරුන්ගේ ග්‍රහණයට ලක්වන්නට ඇත. නමුත් සොරකම් කොට ඇති දෑ (ඉක්මණින් නරක්වනසුලු තෙල් සහ සුවඳ විලවුන්) සහ සොහොන්ගැබ ප්‍රතිෂ්ඨාපනය කොට ඇති ආකාරය සැලකිල්ලට ගැනීමේ දී, මෙම සොරකම් මූලික භූමදානයෙන් මාස කිහිපයක් තුළ සිදුවන්නට ඇති බව පෙනේ.

ක්‍රමයෙන්, සොහොන්ගැබ පිහිටි ස්ථානය සැඟව යන්නට වූයේ එය යාබද සොහොන්ගැබ්වල ගල්කැබලිවලින් වැසී යාම නිසායි. මේවා ගොඩගැසූ ඒවා හෝ ගංවතුරින් රැගෙන ආ ගල් කැබලි වන්නට ඇත. ඉන් වසර කිහිපයකට පසු, සොහොන්ගැබේ දොරටුව ඉදිරිපිට කම්කරු කුටි ඉදිවිණි. නමුත් මෙම ස්ථානය පිළිබඳ කිසිවකු දැනසිටියේ නැත. 20වන රාජවංශය අවසානය වන විට රජුන්ගේ නිම්නයේ භූමදාන ස්ථානවල ක්‍රමයෙන් කොටස් ගළවීම සිදු විය. නමුත් ටූටන්ඛාමූන්ගේ සොහොන්ගැබ ඔවුනට හමුවී නැත. ඇතැම්විට ඒ සඳහා එම සොහොන්ගැබ අතුරුදන් වූ බවට වූ විශ්වාසය හෝ රජුගේ නාමය අමතකව යාම හේතුවන්නට ඇත.

වසර ගණනාවක සිට "පාරා‍වෝවරුන්ගේ ශාපය" (සිය අලෙවිය වැඩිකරගැනීමේ අරමුණින් මෙය පතුරුවන ලද්දේ පුවත්පත් විසිනි) පිළිබඳ දූසමාන ආරංචි පැතිර ගියේ ය. මෙයට හේතුවූයේ එම සොහොන්ගැබවට ඇතුළු වූ කිහිප දෙනකු අකාලයේ මිය යාමයි. නමුත් අධ්‍යයනයකින් පෙන්වා දුන්නේ සොහොන්ගැබ සහ මිනී පෙට්ටිය විවෘත කරන විට එයට පුද්ගලයින් 58ක් දායක වූ බවත්, දශකයක් තුළ මියගියේ ඉන් අටදෙනකු පමණක් බවත් ය. සෙසු සියල්ලෝම ජීවත්ව සිටියහ. පසුකලෙක 1939දී හොවාඩ් කාටර් ලිම්ෆෝමා රෝගයෙන් මියයන විට ඔහුගේ වයස අවුරුදු 64කි. මෙහි අවසන් සාමාජිකයා වූ ඇමරිකානු පුරාවිද්‍යාඥ ජේ. ඕ. කිනමන් 1961දී මියගියේ එම සිදුවීමෙන් වර්ෂ 39කට පසුවයි.

උල්කාශ්ම සිරිය

2016 ජූනි මස, වාර්තාවක් මගින් පෙන්වා දුන්නේ ටූටන්ඛාමූන් පාරාවෝවරයා සමග භූමදානය කොට තිබූ සිරිය යකඩ උල්කාශ්මයකින් සැදි බවයි. එහි ලෝහ (යකඩ, නිකල් සහ කොබෝල්ට්) අනුපාතය ඒ අසල පිහිටි ඛර්ගා ක්ෂේමභූමිය අනුව නම්කළ උල්කාශ්මයට සමානත්වයක් දැක්වී ය. මෙම සිරියේ ලෝහ එම උල්කා ප්‍රවාහයෙන් ලබාගත්තකැයි විශ්වාස කෙරේ.

නෙෆර්නෙෆරුආටන්ගේ අවමංගල භාණ්ඩ ටුටන්ඛාමුන්ගේ භූමදානය වෙනුවෙන් යළි භාවිතය
නිකොලස් රීවස් අනුව, ටුටන්ඛාමුන්ගේ අවමංගල භාණ්ඩ අතුරින් 80%ක් පමණම නෙෆර්නෙෆරුආටන් පාරාවෝවරියගේ මුල් අවමංගල භාණ්ඩ අතුරින් ලබාගත් ඒවායි. මේ අතර ඔහුගේ සුප්‍රකට රන් වෙස්මුහුණ, මැදි මිනීපෙට්ටිය, කැනපික බඳුන්, රන් ආලේපිත වන්දනා පනේල කිහිපයක්, ෂැබ්ටි-රූප, මංජුසා සහ අටු, රාජනීය ආභරණ ආදිය ද වේ. 2015දී, රීවස් විසින් මෙයට සාක්ෂියක් ලෙස ටුටන්ඛාමුන්ගේ සුප්‍රකට රන් වෙස්මුහුණේ වූ පැරණි කාර්ටුෂයක් ඉදිරිපත් කරයි. මෙහි දැක්වෙන්නේ "අන්ඛ්ඛෙපෙරුරේ මෙරි-නෙෆර්ඛෙපෙරුරේ" (හෙවත් අක්නාටන්ගේ ප්‍රියාදර අන්ඛ්ඛෙපෙරුරේ) යන නාමයයි. මේ නිසා මෙම වෙස්මුහුණ මුලින් නිර්මාණය කෙරුණේ අක්නාටන්ගේ අගබිසව වූ නෙෆර්ටිටි රැජින වෙනුවෙනි. ඇය සිය සැමියාගේ මරණින් පසු සිහසුනට පත්වූ පසු අන්ඛ්ඛෙපෙරුරේ යන රාජකීය නාමය භාවිත කළා ය.

මෙම තොරතුරු අනුව හැඟීයන්නේ බල අරගලයක දී නෙෆර්නෙෆරුආටන් (අක්නාටන්ගේ මරණින් පසු සිහසුනට පත් වූ නෙෆර්ටිටි විය හැකියි) බලයෙන් පහකළ බවයි. එහිදී ඇයට රාජකීය භූමදානයක් ලබා නොදී රැජිනක ලෙස භූමදානය කොට ඇත. නැතහොත් ටුටන්ඛාමුන් ඇගෙන් පසු සිහසුනට පත් වූ බැවින් ඔහුගේ නිලධාරීන් ඇයව වෙනත් රජකු‍ගේ අවමංගල භාණ්ඩ කට්ටලයක් සහිතව භූමදානය කරන්නට ඇත. බොහෝවිට මෙම භාණ්ඩ අක්නාටන්ට අයත් වූවා වන්නට ඇත. නෙෆර්නෙෆරුආටන් රැජිනියගේ අවමංගල භාණ්ඩ ඔහුගේ සොහොන්ගැබේ පැවතීම හේතුවෙන් නෙෆර්නෙෆරුආටන්ගෙන් පසු ටූටන්ඛාමූන් සිහසුනට පත් වූ බව විශ්වාස කෙරේ.

උරුමය

ටූටන්ඛාමූන් ලොව සුප්‍රකටම පාරාවෝවරයා වේ නම් ඒ වඩාත් සුරක්ෂිතව ඇති ඔහුගේ සොහොන්ගැබ සහ ඔහුගේ රුව හා සම්බන්ධ පුරාවස්තු හේතුවෙනි. ජොන් මැන්චිප් වයිට් විසින්, කාටර්ගේ ද ඩිස්කවරි ඔෆ් ද ටූම්බ් ඔෆ් ටූටන්ඛාමූන් ග්‍රන්ථයේ 1977 සංස්කරණයේ පෙරවදනෙහි සඳහන් කරන්නේ, "ජීවමාන සමයේ අවම සැලකිල්ලට භාජනය වූ නමුත්, මරණින් මතු වඩාත් ප්‍රසිද්ධියට පත්වූ ඊජිප්තුවේ පාරාවෝවරයා" ඔහු බවයි.

ඔහුගේ සොහොන්ගැබේ තිබී කෞතුක වස්තූන් 5,398ක් පමණ හමු විය. මේ අතර, ඝන රන් මිනීපෙට්ටිය, වෙස් මුහුණ, සිහසුන්, දුනු, නෙළුම් කුසලානය, ආහාර, වයින් සහ නැවුම් ලිනන් යටඇඳුම් ද විය. හොවඩ් නාටර්ට මෙම වස්තූන් ලැයිස්තුගත කිරීමට වසර 10ක් ගත විය. මෑතකාලීන විශ්ලේෂණයකින් යෝජනා වී ඇත්තේ සොහොන්ගැබෙන් සොයාගත් සිරිය (කිණිස්ස) උල්කාශ්මවලින් සැදි තලයකින් යුක්ත වූ බවයි. මෙකල ටූටන්ඛාමූන්ගේ සොහොන්ගැබෙන් හමුවූ පුරාවස්තු පිළිබඳ අධ්‍යයනය මගින් මධ්‍යධරණී පෙදෙස අවට එකල පැවති ලෝහ තාක්ෂණික ක්‍රමශිල්ප හඳුනාගත හැක.

මෙම සොහොන්ගැබ සොයාගැනීම 1920 දශකයේ ප්‍රමුඛ ප්‍රවෘත්ති අතුරින් එකක් විය. ටූටන්ඛාමෙන්ගේ නාමය නූතන වාක්කරණය අනුව "ටුට් රජ" යුනවේන ප්‍රකට විය. පුරාතන ඊජිප්තුව ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය සඳහා මාතෘකා බවට පත් විය. මේ අතර ටින් පෑන් ඇලීගේ ගීත ද වේ. මෙහිදී වඩාත් ජනප්‍රිය වූයේ 1923 හැරී වොන් ටිල්සර්ගේ "Old King Tut" නිර්මාණයයි. මෙය පටිගත කිරීමට ජෝන්ස් සහ හෙයාර් මෙන්ම සොෆී ටකර් වැනි ප්‍රමුඛ ශිල්පීන් දායක විය. "ටුට් රජ" යන නාමය නිෂ්පාදන, ව්‍යාපාර මෙන්ම එක්සත් ජනපද ජනපති හර්බට් හූවර්ගේ සුරතල් සුනඛයාගේ නාමයට ද යොදාගැනිණි.

ටූටන්ඛාමූන්ගේ සොහොන්ගැබේ පුරාවස්තු ලොව වඩාත් සංචාරයට ලක් වූ පුරාවස්තු ලෙස සැලකෙයි. නමුත් මේ අතුරින් වඩාත් ප්‍රකට ප්‍රදර්ශන සංචාරය 1972 සිට 1979 දක්වා පැවති ද ට්‍රෙෂර්ස් ඔෆ් ටූටන්ඛාමූන් සංචාරයයි. මෙම ප්‍රදර්ශනය පළමුවරට ඇරඹුණේ 1972 මාර්තු 30 සිට සැප්තැම්බර් 30 දක්වා ලන්ඩනයේ බ්‍රිතාන්‍ය කෞතුකාගාරයේ ය. මිලියන 1.6කට අධික පිරිසක් මෙය නැරමූ අතර ඇතැමුන්ට පැය අටක් වැනි කාලයක් පෝළිම්වල රැඳී සිටීමට ද සිදු විය. මෙය එම කෞතුකාගාර ඉතිහාසයේ සුප්‍රකටම ප්‍රදර්ශනය ලෙස සැලකෙයි. මෙම ප්‍රදර්ශනය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය, රුසියාව, ජපානය, ප්‍රංශය, කැනඩාව සහ බටහිර ජර්මනිය ඇතුළු රටවල් ගණනාවකම ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි. මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගරය විසින් එක්සත් ජනපදයේ සංවිධානය කළ ප්‍රදර්ශනය 1976 නොවැම්බර් 17 සිට 1979 අප්‍රේල් 15 තෙක් පැවති අතර, මිලියන අටකට වැඩි පිරිසක් එය නැරඹූහ.

2004දී ටූටන්ඛාමූන්ගේ අවමංගල භාණ්ඩ ප්‍රදර්ශනයක් ටූටන්ඛාමූන්: ද ගෝල්ඩ්න් හියර්ආෆ්ටර් යුනවෙන් නම්කෙරුණු අතර, මෙයට ටූටන්ඛාමූන්ගේ සොහොන්ගැබේ පුරාවස්තු පනහක් සහ සෙසු 18වන රාජවංශ සොහොන්ගැබ්වලින් හමුවූ පුරාවස්තු අන්තර්ගත විය. ස්විට්සර්ලන්තයේ බාසල් නුවර ඇරඹි මෙහි දෙවන අදියර ජර්මනියේ බොන් නුවර පැවැත්විණි. මෙම යුරෝපා සංචාරක ප්‍රදර්ශනය සංවිධානය කරන ලද්දේ ජර්මන් සාමූහික ජනරජයේ කලා සහ ප්‍රදර්ශන ශාලාව, ශ්‍රේෂ්ඨ පුරාවස්තු කවුන්සිලය (SCA) සහ ඊජිප්තු කෞතුකාගාරය සමග ඇන්ටිකන්මියුසියම් බාසල් සහ සෑම්ලන්ග් ලුඩිවිග් ආයතනවල සහ‍යෝගීත්වයෙනි. බොන් ප්‍රදර්ශනය සඳහා ඩොයිෂ් ටෙලිකොම් ආයතනය විසින් අනුග්‍රහය දක්වන ලදී.

2005දී ඊජිප්තුවේ ශ්‍රේෂ්ඨ පුරාවස්තු කවුන්සිලය සමග ආට්ස් ඇන්ඩ් එක්ස්හිබිෂන්ස් ඉන්ටර්නැෂල් සහ නැෂනල් ජියෝග්‍රැ‍ෆික් ආයතනවල සහයෝගීත්වයෙන් ටූටන්ඛාමූන් පුරාවස්තු සහ සෙසු 18වන රාජවංශ අවමංගල භාණ්ඩ ප්‍රදර්ශනයක් ටූටන්ඛාමූන් ඇන්ඩ් ද ගෝල්ඩන් ඒජ් ඔෆ් ද ෆේරෝස් යන තේමාව යටතේ පැවැත්විණි. මෙය ටූටන්ඛාමෙන්: ද ගෝල්ඩ්න් හියර්ආෆ්ටර් ප්‍රදර්ශනයම වෙනස්ම මුහුණුවරකින් ඉදිරිපත් කිරීමකි. මෙමගින් මිලියන තුනකට වැඩි ජනතාවක් අකාර්ෂණය කරගැනීමට අපේක්ෂා කෙරිණි.

මෙම ප්‍රදර්ශනය ලොස් ඇන්ජලීස්වලින් ආරම්භ වී ෆෝට් ලෝඩර්ඩේල්, ෆ්ලොරිඩාව, චිකාගෝ සහ ෆිලඩෙල්ෆියා ප්‍රදේශ වෙත ව්‍යාප්ත විය. අනතුරුව එය 2008 අගෝස්තු මස ලන්ඩන්හි පැවැත්විණි. අවසානයේ එය ඊජිප්තුව වෙත යළි පිටත් විය. එක්සත් ජනපදයේ පැවති ප්‍රදර්ශනය නැවත වරක් 2008 ඔක්තෝබර් සිට 2009 මැයි දක්වා ඩලස් කලා කෞතුකාගාරයේ පැවැත්විණි. මෙම සංචාරය වෙනත් එක්සත් ජනපද නගරවල ද සංවිධානය කෙරිණි. ඩලස් ප්‍රදර්ශනයෙන් පසු එය සැන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝවේ ඩි යන්ග් කෞතුකාගාරය සහ නිව් යෝක් නගරයේ ඩිස්කවරි ටයිම්ස් චතුරස්‍ර ප්‍රදර්ශනයේ ද පැවැත්විණි.

2011දී, පළමු වරට ඔස්ට්‍රේලියාවේ ප්‍රදර්ශනය පැවැත්විණි. අප්‍රේල් මස එහි විවෘත කිරීමේ උත්සවය මෙල්බර්න් කෞතුකාගාරයෙහි පැවැත්විණි. 2011 දෙසැම්බර් මස එය නැවත කයිරෝව වෙත රැගෙන යන ලදී.

මෙම ප්‍රදර්ශනයට ටූටන්ඛාමූන්ට පෙර දහඅටවන රාජවංශයේ රාජ්‍ය කළ හට්ෂෙප්සුට් රැජිනිය වැනි පාරාවෝවරුන්ගේ කෞතුක වස්තූන් 80ක් අන්තර්ගත විය. ඇගේ සමයේ අනුගමනය කළ වෙළඳ ප්‍රතිපත්ති හේතුවෙන් පසුකාලීනව ටූටන්ඛාමූන් වැන්නවුන්ගේ අධික වියදම්කාරී භූමදානයන්ට ධනය උපයාගත හැකිව තිබිණි. එසේම ටූටන්ඛාමූන්ගේ සොහොන්ගැබට අයත් වස්තූන් 50ක් පමණ ද අන්තර්ගත විය. 1972-1979 සංචාරයේ ප්‍රදර්ශනාංගයක් වූ සුප්‍රකට රන් වෙස්මුහුණ මෙම ප්‍රදර්ශනයට ඇතුළත් නොවිණි. එයට හේතුව සංචාරයන් සඳහා යොදා ගැනීමට වෙස්මුහුණ බි‍ඳෙනසුලු වැඩි යැයි ඊජිප්තු රජය තීරණය කිරීමයි. ඒ නිසා ඉන් පසු එය සංචාරක ප්‍රදර්ශන සඳහා යොදා නොගැනිණි.

ටූටන්ඛාමූන් ඇන්ඩ් ද වර්ල්ඩ් ඔෆ් ෆේරෝස්නැමැති වෙනත් ප්‍රදර්ශනයක් 2008 මාර්තු 9 සිට සැප්තැම්බර් 28 දක්වා වියානා මානව විද්‍යා කෞතුකාගාරයේ පැවැත්විණි. මෙහි අමතරව කෞතුක අංග 140ක් අන්තර්ගත විය. යළි නම්කළ ටූටන්ඛාමූන්: ද ගෝල්ඩන් කිං ඇන්ඩ් ද ග්‍රේට් ෆේරෝස් නැමැති ප්‍රදර්ශනය 2008 නොවැම්බර් සිට 2013 ජනවාරි 6 තෙක් එක්සත් ජනපදය සහ කැනඩාවේ ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි.

ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය තුළ

චිත්‍රපට
 We Want Our Mummy (1939) නැමැති චිත්‍රපටය තුළ රූටින්-ටූටින් කුරුමිටි රජුගේ සහ ඔහුගේ බිසව වූ හොට්සි ටොට්සිගේ සොහොන්ගැබ සොයා යන අයුරු නිරූපණය වේ.
 Mummy's Dummies (1948) නැමැති චිත්‍රපටය තුළ ආවතේවකරුවන් තිදෙනා වංචනික වෙළෙන්දකුට හසුවී වෙනත් රූටින්ටූටින් රජකුට (වර්නන් ඩෙන්ට්) දත්කැක්කුමක් සමනය කරගැනීමට සහාය වීමට උපකාරී වේ.
 La Reine Soleil (2007) නැමැති ෆිලිප් ලෙක්ලාර්ක්ගේ සජීවීකරණ චිත්‍රපටයේ අක්නාටන්, ටූටන්ඛාටන් (පසුව ටූටන්ඛාමූන්), අඛේසා (අන්ඛෙසෙන්පාටන්, පසුව අන්ඛෙසෙනමූන්), නෙෆර්ටිටි සහ හොරෙම්හෙබ් නිරූපණය වේ. මෙහි අක්නාටන්ගේ අසංවේදී ඒකදේවවාදයට එරෙහි අමුන් පූජකවරුන්ගේ සංකීර්ණ අරගලයක් නිරූපණය වේ.
 Transformers (2007) චිත්‍රපටයේ ඩිසෙප්ටිකන් චරිතය වියරුවෙන් "ටූටන්ඛාමූන්" යන නාමය නිතර නිතර පවසයි.

පරිගණක ක්‍රීඩා
 Sphinx and the Cursed Mummy (2003) නැමැති වීඩියෝ ක්‍රීඩාව මගින් ටූටන්ඛාමූන් කුමරුගේ ප්‍රබන්ධ චරිතයක් නිරූණය වේ. මෙහි ඔහු නම් නොලද මායාමය චාරිත්‍රයක් හේතුවෙන් ක්ෂණිකව මමීකරණයට ලක් වේ. උපදෙස් සංග්‍රහයෙහි මමිය තරුණ , නිවට පෙනුමක් ඇති බව දක්වා ඇත.
 ආකේඩ් ක්‍රීඩාවක් වන Tutankham (1981) ටූටන්ඛාමූන් වටා දිවෙයි.

සාහිත්‍යය
 නික් ඩ්‍රේක්ගේ [සංගීතඥයා නොවේ] නවකථාවක් වන Tutankhamun (2008) කථාව ගෙතී ඇත්තේ ටූටන්ඛාමූන් රජසමයේ ය. ඝාතන අභිරහසක් වටා ගෙතුණු මෙහි ඔහුගේ තුවාල සහ මරණය කෙරෙහි විවිධ මතයයන් ඉදිරිපත් කරයි.
 The Lost Queen of Egypt (1937) නැමැති ලුසිල් මොරිසන්ගේ නවකථාව ටූටන්ඛාමූන්ගේ බිසව වූ අන්ඛෙසෙන්පාටන් / අන්ඛෙසෙනමූන් රැජින පිළිබඳ ගෙතුණකි. මෙහි කථාව මැද දී එකතු වන ප්‍රධාන චරිතයකි, ඔහු. මෙහි ඔහුගේ නාමය 'ටූටන්ඛාමොන්' ලෙස උච්චාරණය කෙරේ. මෙහි ඔහුව මරාදැමුණු බව දැඩිව දක්වා ඇත.

සංගීත
 "King Tut" (1978) නැමැති පුදුම ගීතය ගායනා කරන්නේ (ඇමරිකානු විකට ශිල්පී) "ස්ටීව් මාටින් සහ ටූට් අන්කොමන්ස්" (නිටී ග්‍රිටී ඩර්ට් බෑන්ඩ් කණ්ඩායමේ ශිල්පීන් ඇතුළත් උපස්ථා කණ්ඩායමකි) විසිනි.

රූපවාහිනිය
 වික්ටර් බුවනෝ විසින් නිරූපණය කළ ටුට් රජුගේ චරිතය 1966 සිට 1968 දක්වා විකාශය වූ බැට්මෑන් රූපවාහිනී කතාමාලාවේ දුෂ්ට චරිතයක් ලෙස දක්වා ඇත. මෙහි මෘදු ගුණ ඇති ඊජිප්තුවේදියකු වන විලියම් ඔමාහා මැක්එල්රෝයි කම්පනයකට මුහුණ දීමෙන් පසුව විශ්වාස කරන්නේ තමන් ටූටන්ඛාමූන්ගේ පුනරුත්පත්තියක් බවයි. මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔහු අපරාධවල නියැළෙන අතර, ඔහුට එරෙහිව බැට්මෑන් සහ රොබින් සටන් වදිති.
 2005 BBC රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වූ Egypt: Rediscovering a Lost World කතාමාලාව ගෙතී ඇත්තේ ටූටන්ඛාමූන්ගේ දිවිය, මරණය සහ ඔහුගේ සොහොන්ගැබේ දෛවෝපගත සොයාගැනීමයි.
 එක්සත් ජනපදයේ වාර්තා වැඩසටහන් මාලාවක් වූ King Tut Unwrapped තුළ මොරොක්කෝ ජාතික ගායක-නළුවකු වූ ෆයිසාල් ඔබරෝන් අසිසි විසින් ටූටන්ඛාමූන්ගේ චරිතය නිරූපණය කරයි.
 ඩිස්කවරි කිඩ්ස් සජීවීකරණ කතාමාලාවක් වූ ටූටන්ස්ටයින් තුළ ටූටන්ඛාමූන් පාදක කරගත් ටූටන්ඛෙසෙටාමුන් හෙවත් ටූටන්ස්ටයින් යන සුරතල් නාමයෙන් හැඳින්වුණු ප්‍රබන්ධ මමියක් සහ ඔහුගේ මරණින් මතු දිවිය නිරූපණය වේ. මෙහි ඔහුව කම්මැලි 10වන වියේ පසුවූ මමි දරුවකු ලෙස දක්වා ඇත. මෙහි ඔහුට දුෂ්ට ඊජිප්තු දෙවියකු වූ සෙට්ගෙන් වාස්ගේ සෙංකෝලය නැමැති මායාමය වස්තුවක් ආරක්ෂා කරගැනීමට සිදු වේ.
 Tut නැමැති කෙටි රූපවාහිනී කතාමාලාව ලිහිල්ව ටූටන්ඛාමූන්ගේ (නිරූපණය ඇවන් ජොගියා විසිනි) රාජ්‍ය සමය වටා ගෙතී ඇත. මෙය විකාශය ඇරඹුණේ 2015 ජූලි මස ස්පයික් නාළිකාව මගිනි.
 ජපන් සුපිරිවීර කතාමාලාවක් වන Kamen Rider Ghost තුළ කමෙන් ධාවකයන්ට සිය බලය වැඩි කරගැනීමට ආදර්ශ වශයෙන් ගතහැකි සුප්‍රකට ඓතිහාසික චරිත 15 අතුරින් එකකි, ටූටන්ඛාමූන්. මෙහි කමෙන් ධාවක ආත්මය විසින් ටූටන්ඛාමූන්ගේ ආත්මය නිතරම යොදාගන්නේ පාරාවෝ වැනි ටූටන්ඛාමූන් දමාෂී ස්වරූපයට පරිවර්තනය වීම පිණිසයි.

නාමයන්

සම්ප්‍රදායික වන්දනා ක්‍රමය යළි හඳුන්වා දීමේ දී, ඔහුගේ නාමය වෙනස් විය. මෙය පරිවර්තනය කෙරෙන්නේ twt-ꜥnḫ-ỉmn ḥqꜣ-ỉwnw-šmꜥ ලෙසයි. නූතන ඊජිප්තුවේදීය සම්මුතිය අනුව මෙය ටූටන්ඛාමූන් හෙකාඉයුනුෂෙමා ලෙස ලියනු ලැබේ. එහි අරුත "අමුන්ගේ ජීවමාන ප්‍රතිබිම්බය, ඉහළ හීලියොපොලිස්හි පාලක" යන්නයි. සිහසුනට පත්වීමේ දී ටූටන්ඛාමූන් විසින් පුද්ගල නාමයක් භාවිත කළේ ය. මෙය පරිවර්තනය කෙරෙන්නේ nb-ḫprw-rꜥ ලෙස වන අතර, නූතන ඊජිප්තුවේදීය සම්මුතිය අනුව එය නෙබ්ඛෙපෙරුරේ ලෙස ලියනු ලැබේ. මෙහි අරුත "රේගේ ස්වරූපයන්ට අධිපති" යන්නයි. අමර්ණ ලිපිවල දැක්වෙන නිභුරෙරෙයා යන නාමය ඇතැම්විට ඔහුගේ පුද්ගල නාමය උච්චාරණය වූ සැබෑ ස්වරූපයට ආසන්න වන්නට ඇත.

පෙළපත

මේවාත් බලන්න
ටූටන්ඛාමූන්ගේ මමිය
ටූටන්ඛාමූන්ගේ වෙස්මුහුණ
ටූටන්ඛාමූන්ගේ උල්කාශ්ම යකඩ සිරි තලය
ටූටන්ඛාමූන්ගේ හොරණෑ
ටූටන්ඛාමූන්ගේ අනුබිස් පූජාසනය

මූලාශ්‍ර

වැඩිදුර කියවීමට

 ඇන්ඩ්‍රිට්සස්, ජෝන්. Social Studies of Ancient Egypt: Tutankhamun. ඔස්ට්‍රේලියාව 2006.
 බූත්, චාලට්. The Boy Behind the Mask, වන්වර්ල්ඩ්, ISBN 978-1-85168-544-8.
 බ්‍රයර්, බොබ්. The Murder of Tutankhamun: A True Story. පට්නම් ඇඩල්ට්, 13 අප්‍රේල් 1998, ISBN 0-425-16689-9 (කඩදාසි බැම්ම සහිත)/ISBN 0-399-14383-1 (ඝන කවරය)/ISBN 0-613-28967-6 (පාසල් සහ පුස්තකාල බැඳුම).
 කාටර්, හොවාර්ඩ් සහ ආතර් සී. මේස්, The Discovery of the Tomb of Tutankhamun. කූරියර් ඩෝවර් ප්‍රකාශන, 1 ජූනි 1977, ISBN 0-486-23500-9 සොහොන්ගැබේ අනාවරණය සහ විවෘත කිරීම පිළිබඳ වගකිව යුතු පුරාවිද්‍යාඥයා විසින්ම ලියන ලද අර්ධ-ජනප්‍රිය වාර්තාව.
 ඩෙස්රොචස්-නෝබල්කෝට්, ක්‍රිස්ටියෑන්. සර්වත් ඔකාෂා (ප්‍රස්තාවනාව), Tutankhamun: Life and Death of a Pharaoh. නිව් යෝක්: නිව් යෝක් ග්‍රැෆික් සමාජය, 1963, ISBN 0-8212-0151-4 (1976 යළි මුද්‍රණය, ඝන කවරය) /ISBN 0-14-011665-6 (1990 යළි මුද්‍රණය, කඩදාසි බැම්ම සහිත).
 එඩ්වර්ඩ්ස්, අයි. ඊ. එස්., Treasures of Tutankhamun. නිව් යෝක්: මෙට්‍රොපොලිටන් කලා කෞතුකාගාරය, 1976, ISBN 0-345-27349-4 (කඩදාසි බැම්ම සහිත)/ISBN 0-670-72723-7 (ඝන කවරය).
 ශ්‍රේෂ්ඨ ඊජිප්තු පුරාවස්තු කවුන්සිලය, The Mummy of Tutankhamun: The CT Scan Report, Ancient Egypt තුළ මුද්‍රිත, ජූනි/ජූලි 2005.
 හාග්, මයිකල්. The Rough Guide to Tutankhamun: The King: The Treasure: The Dynasty. ලන්ඩන් 2005. ISBN 1-84353-554-8.
 හෝවිං, තෝමස්. The Search for Tutankhamun: The Untold Story of Adventure and Intrigue Surrounding the Greatest Modern archeological find. නිව් යෝක්: සයිම්න ඇන්ඩ් ෂස්ටර්, 15 ඔක්තෝබර් 1978, ISBN 0-671-24305-5 (ඝන කවරය සහිත)/ISBN 0-8154-1186-3 (කඩදාසි බැම්ම සහිත) මෙම ග්‍රන්ථයේ සොහොන්ගැබ අනාවරණය සහ කැනීම පිළිබඳරසවත් කථා ගණනාවක් අන්තර්ගත වේ.
 ජේම්ස්, ටී. ජී. එච්. Tutankhamun. නිව් යෝක්: ෆ්‍රීඩ්මන්/ෆෙයාෆැක්ස්, 1 සැප්තැම්බර් 2000, ISBN 1-58663-032-6 (ඝන කවරය සහිත) මෙය බ්‍රිතාන්‍ය කෞතුකාගාරයේ හිටපු ඊජිප්තු පුරාවස්තු භාරකරු විසින් සකසන ලද විශාල ආකෘතියේ වෙළුමකි. මෙහි ටූටන්ඛාමූන්ගේ අවමංගල භාණ්ඩ සහ අදාළ වෙනත් වස්තූන්ගේ වර්ණ පින්තූරවලින් සමන්විත ය.
 න්‍යුබර්ට්, ඔටෝ. Tutankhamun and the Valley of the Kings. ලන්ඩන්: ග්‍රැනඩා පබ්ලිෂිං ලිමිටඩ්, 1972, ISBN 0-583-12141-1 (කඩදාසි බැම්ම සහිත) සොහොන්ගැබේ අනාවරණය පිළිබඳ ඍජු වාර්තාවකි.
 රීවස්, සී. නිකොලස්. The Complete Tutankhamun: The King, the Tomb, the Royal Treasure. ලන්ඩන්: තේම්ස් ඇන්ඩ් හඩ්සන්, 1 නොවැම්බර් 1990, ISBN 0-500-05058-9 (ඝන කවරය සහිත)/ISBN 0-500-27810-5 (කඩදාසි බැම්ම සහිත) මෙමගින් ඔහුගේ සොහොන්ගැබේ අන්තර්ගතය සම්පූර්නයෙන් ආවරණය කරයි.
 රොසි, රෙන්සෝ. Tutankhamun. සින්චිනැටි (ඔහියෝ) 2007 ISBN 978-0-7153-2763-0, වර්ඛ සිතුවම් සහිත ය.

බාහිර සබැඳි

 පාරාවෝගේ නගරයේ භයානක අනාවරණ—BBC ප්‍රවෘත්ති
 ටූටන්ඛාමූන් සහ ස්වර්ණමය පාරාවෝවරුන්ගේ යුගය නිල වෙබ්අඩවිය
 බ්‍රිතාන්‍ය කෞතුකාගාරය ටූටන්ඛාමූන් ඉස්මතුව
 "ස්විස් ජාන විද්‍යාඥයෝ ටූටන්ඛාමූන්ගේ ජාන වාර්තාව අධ්‍යයනය කරති" රොයිටර්ස් වෙතින්
 අවසාන ටුට් - PBS කතාමාලාවක් වූ සීක්‍රට්ස් ඔෆ් ද ඩෙඩ් මගින් නිර්මාණය කළ වාර්තා වැඩසටහන

ටුටන්ඛාමුන්
ක්‍රි.පූ. 1340 දශකයේ උපත්
ක්‍රි.පූ. 1320 දශකයේ මරණ
අමර්ණ යුගය
පුරාතන ළමා පාලකයෝ
පුරාතන ඊජිප්තු මමී
ආටන්වාදය
ශාපයන්
පුරාතන ඊජිප්තුවේ ඓතිහාසික මකාදැමීම්
ඊජිප්තුවේ දහඅටවන රාජවංශයේ පාරාවෝවරුන්
වෝහාරිකව ප්‍රතිනිර්මාණය කෙරුණු ඓතිහාසික ජනයා
ආබාධිත රාජකීයයන් සහ වංශවතුන්

ටූටන්ඛාමූන්


Yaşar Erkan (1912; Erzincan, Refahiye, İspidi Köyü - 18 Mayıs 1986; İstanbul), Türkiye Cumhuriyeti'nin olimpiyatlarda aldığı ilk altın madalyayı kazanmış olan Türk güreşçi. 4 yaşındayken Erzincan'dan İstanbul'a geldi. Kumkapı Güreş Kulübü'nde güreşe başladı ve burada yetişti. Babası Ali Efendi de köylerinin meşhur pehlivanlarındandı. Yaşar Erkan, 1933 yılında Türk Milli Güreş Takımı'na seçildi, aynı yıl Balkan Şampiyonluğu'nu kazandı. Bu şampiyonluğu 1934 ve 1935 yıllarında da elinde tuttu. Berlin'de grekoromen stilde 61 kilo Olimpiyat Şampiyonluğu'nu kazandı (1936). Yaşar Erkan, 1936 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya aldıktan sonra "Şampiyonluk kürsüsünde şanlı bayrağımız şeref direğine çekilirken kendimi tutamadım, gözlerimden yaşlar sel gibi aktı. Yüz yirmi bin kişinin ve Hitler'in önünde bayrağımızı şeref direğine çektirmek ve ayakta güzel marşımızı dinletmek zevklerin en güzeli ve en büyüğüdür." demiştir.

"Kendin küçüksün; ama memleket için önemli bir iş yaptın. Artık adın Türk spor tarihine geçti. Çok yaşa Yaşar!". Telgraf Mustafa Kemal Atatürk'ten gelmektedir.

Daha sonra Erkan'a Atatürk tarafından bir ev armağan edildi, aynı zamanda sporcunun soyadı olan ve çaresiz anlamına gelen "Naçar", Atatürk tarafından bir topluluğun ileri gelenlerinden anlamındaki "Erkan" olarak değiştirilmiştir. Yaşar Erkan aynı zamanda bir terziydi.

1940 yılında da Balkan Şampiyonluğu'nu kazandıktan sonra güreşi bıraktı. Erkan 18 Mayıs 1986'da öldü. Mezarı Zeytinburnu'ndaki Merkezefendi Mezarlığı'ndadır.

Kaynakça

1912 doğumlular
1986 yılında ölenler
Türk erkek güreşçiler
Altın Olimpiyat madalyalı Türk sporcular
Merkezefendi Mezarlığı'na defnedilenler
Erzincan doğumlular
İstanbul'da ölenler
1936 Yaz Olimpiyatları güreşçileri
Türk Olimpiyat güreşçileri
Altın Olimpiyat madalyalı güreşçiler

Yaşar Erkan


The year 1814 in science and technology involved some significant events, listed below.

Chemistry
 J. Jacob Berzelius publishes Försök att genom användandet af den electrokemiska theorien och de kemiska proportionerna grundlägga ett rent vettenskapligt system för mineralogien ("An attempt to establish a pure scientific system of mineralogy, by the application of the electro-chemical theory and the chemical proportions").

Mathematics
 Peter Barlow publishes New Mathematical Tables and A New Mathematical and Philosophical Dictionary. 'Barlow's Tables' continue to be reprinted for 150 years.

Meteorology
 August – William Charles Wells publishes the first correct scientific explanation of dew.

Medicine
 April – Abraham Colles publishes "On the Fracture of the Carpal Extremity of the Radius" in the Edinburgh Medical and Surgical Journal, describing the injury which continues to be known as Colles' fracture.
 October 23 – Joseph Carpue performs plastic surgery on the nose.

Physics
 'Laplace's demon', an articulation of causal determinism, is published by Pierre-Simon Laplace.

Technology
 July 25 – George Stephenson puts his first steam locomotive in service, the Blücher for Killingworth Colliery on Tyneside in England.
 Late – Completion of the Boston Manufacturing Company's integrated cotton weaving mill on the Charles River at Waltham, Massachusetts, engineered by Paul Moody for Francis Cabot Lowell and 'The Boston Associates', and inaugurating the Waltham-Lowell system of manufacturing.
 "The world's first complex machine mass-produced from interchangeable parts", Eli Terry's wooden pillar-and-scroll clock, comes off the production line in Plymouth, Connecticut.
 Heinrich Stölzel invents a form of piston valve for brass instruments.
 Dietrich Nikolaus Winkel invents a form of metronome in Amsterdam.

Awards
 Copley Medal: James Ivory

Births
 February 28 – Edmond Frémy, French chemist (died 1894).
 April 20 – Filippo de Filippi, Italian zoologist (died 1867).
 May 19 – Henry William Ravenel, American botanist (died 1887).
 May 22 – Joseph-Louis Lambot, French inventor of ferrocement (died 1887).
 May 26
 Wilhelm Engerth, Austrian architect and engineer (died 1884).
 Heinrich Geißler, German scientific instrument maker (died 1879).
 July 19 – Samuel Colt, American gunmaker (died 1862).
 September 3 – James Joseph Sylvester, English mathematician (died 1897).
 November 6 – Adolphe Sax, Belgian musical instrument maker and inventor (died 1894).
 December 13 – Ana Néri, Brazilian nurse (died 1880).
 December 28 – John Bennet Lawes, English agricultural scientist (died 1900).

Deaths
 July 19 – Captain Matthew Flinders, English explorer of the coasts of Australia (born 1774)
 August 21 – Sir Benjamin Thompson, Count Rumford, Anglo-American physicist (born 1753).
 November 18 – William Jessop, English civil engineer (born 1745).
 December 9 – Joseph Bramah, English inventor (born 1748).

References

19th century in science
1810s in science

1814 in science


El Lancashire County Cricket Club, fundado en 1864, es un club de críquet inglés que juega en el County Championship para el condado de Lancashire. Lancashire juga en el estadio de Old Trafford en la ciudad de Mánchester en Gran Mánchester, y ha ganado el County Championship en 8 veces. Lancashire jugó en la primera temporada del Championship en 1890 y ganó para la primera vez en 1897. Compartió su victoria en 1950 con el Surrey County Cricket Club.

Lancashire tiene una rivalidad con el Yorkshire County Cricket Club debido a la guerra de las Dos Rosas. El escudo de Lancashire es una rosa roja, y de Yorkshire es una rosa blanca.

Palmarés
 County Championship (8): 1897, 1904, 1926, 1927, 1928, 1930, 1934, 2011
 Compartido: 1950

Referencias

Críquet en Inglaterra
Deporte en Mánchester
Lancashire
Reino Unido en 1864

Lancashire County Cricket Club


التدقيق حسب ما عرفته  هو عملية منتظمة وموضوعية للحصول على أدلة إثبات وتقويمها فيما يتعلق بحقائق حول وقائع وأحداث اقتصادية وذلك للتحقق من درجة التطابق بين تلك الحقائق والمعاني المحددة وإيصال النتائج إلى مستخدمين المعلومات المهتمين بذلك.
ويعرف تدقيق الحسابات أيضا بأن التحقق الاقتصادي المنتظم لأدلة وقرائن الإثبات لما تحويه دفاتر وسجلات المنشأة من بيانات في إطار مبادئ محاسبية متعارف عليها من خلال برنامج محدد مقدما بهدف إبداء الرأي الفني المحايد في صدق وعدالة التقارير المالية لقراء ومستخدمي هذه التقارير.

التدقيق كلمه مشتقه من الكلمة الاتينيه Audit والتي تعني هو يستمع، حيث كانت الحسابات في العصور السابقه تقرا على اصحاب لالعمال أو الاقطاعيين أو المسؤولين الحكوميين حتى يطمئنوا على صحتها. وقد أطلق على هذه العملية كذلك Audit بالانجليزيه والتي تعني التدقيق.ومن هنا ارتبطت عملية التدقيق بفحص الحسابات للتأكد من مصداقيتها، ولكن ظلت في تطور مستمر متأثره بمتغيرات عديده منها:
طبيعة النظام الاقتصادي وانواع الملكيات واحجام المنشآت وتعدد عمليلتها ومدى تعقيدها.
فاصبح الامر يتطلب عملية التحقق بالاضافه إلى الفحص، ثم أصبحت هناك حاجه للتقرير، حتى وصلت عمليه التدقيق إلى مكوناتها الرئيسه في الوقت الحاضر، والتي تتكون من الفحص والتحقق والتقرير ولكن طبيعة الفحص والتحقق واعداد التقرير أصبحت مختلفه في هذا العصر عما كانت عليه في السابق.

تدقيق الجودة

التدقيق المتكامل

أنواع التدقيق
يوجد هناك نوعان رئيسيين للمدققين:
 مدققين داخليين:
 مدققين خارجيين:

شركات التدقيق الكبرى

يطلق لفظ الأربعة الكبار على أكبر أربعة شركات محاسبة في العالم وهي كالتالي:
 برايس وتر هاووس كوبرز
 ديلويت توش توهماتسو
 إرنست ويونغ
 كيه بي إم جي

شركات التدقيق حول العالم
هناك عدد كبير من شركات التدقيق العالمية، والتي قد تكون ضمن أحد التصنيفات التالية: اما شبكة Network، جمعية Association، أو تحالف Alliance.
وتختلف آلية تعامل كل شركة تدقيق عالمية فيما بين اعضائها بحسب تصنيفها، ويتم سنويا إجراء ترتيب لهذه الشبكات العالمية حسب معايير معينة، ومن أفضل الجهات العالمية التي تقوم باجراء ترتيب لهذه الشبكات العالمية مؤسسة AccountancyAge، وندرج على سبيل الذكر لا الحصر بعض الشبكات والجمعيات العالمية ومنها: BDO ، Grant Thornton ، Baker Tilly ، Moore stephens ، IECnet ، PKF ، Kreston.
والية عمل هذه الشبكات العالمية بالغالب متشابهة بالجوهر، حيث أنها تمنح عضويات لشركات التدقيق والاستشارات المحلية بعد إجراء فحص لاجراءات عمل هذه الشركات والتأكد من انها تتبع معايير كفاءة مناسبة لمنحها عضوية الشبكة العالمية.

مراجع

انظر أيضًا

 تدقيق داخلي
 تدقيق مالي
 تدقيق خارجي

تدقيق
تمويل الشركات
مهن

تدقيق (محاسبة)


Otello é um filme italiano de 1986, baseado na ópera de mesmo nome de Giuseppe Verdi, dirigido por Franco Zeffirelli e estrelado por Plácido Domingo no papel-título.  Foi indicado ao Prêmio Bafta e ao Globo de Ouro de Melhor Filme Estrangeiro.

Elenco
 Plácido Domingo como Otello
 Katia Ricciarelli como Desdemona
Justino Díaz como Iago
Petra Malakova como Emilia
Urbano Barberini como Cassio
Massimo Foschi como Lodovico
Edwin Francis como Montano
Sergio Nicolai como Roderigo
Remo Remotti como Brabantio
Antonio Pierfederici como Doge

Ligações externas

Filmes ambientados no século XVI
Filmes baseados em Otelo, o Mouro de Veneza
Filmes ambientados em Veneza
Filmes ambientados em Chipre
Filmes dirigidos por Franco Zeffirelli
Filmes da Golan-Globus
National Board of Review de melhor filme estrangeiro

Otello (filme)


කිම් සූ-හ්‍යුන් (; 1988 පෙබරවාරි 16) යනු දකුණු කොරියානු රංගන ශිල්පියෙකි. ඔහු විසින් රංගනයෙන් දායක වූ රූපවාහිනී කථාමාලා අතර ඩ්‍රීම් හයි, මූන් එම්බ්‍රසිං ද සන්, මයි ලව් ෆ්‍රොම් ද ස්ටාර් ද ප්‍රඩියුසර්ස්, හා සිනමාපට අතර ද තීව්ස්, සීක්‍රට්ලි, ග්‍රේට්ලි ආදිය වේ.
ඉට්ස් ඔකෙයි නොට් ටු බි ඔකෙයි,හොටෙල් ඩෙල් ලුනා ආදියෙහිද මොහු රංගනයෙන් දායක විය.

මූලාශ්‍ර

1988 උපත්

කිම් සූ-හ්යුන්


Le Sun Bowl 2021 est un match de football américain de niveau universitaire joué après la saison régulière de 2021, le  au Sun Bowl Stadium situé à El Paso dans l'État du Texas aux États-Unis.

Il s'agit de la  du Sun Bowl.

Le match met en présence l'équipe des Cougars de Washington State issue de la Pacific-12 Conference et l'équipe des Chippewas de Central Michigan issue de la Mid-American Conference.

Il débute à  locales ( en France) et est retransmis à la télévision par ESPN.

Sponsorisé par la société , le match est officiellement dénommé le 2021 Tony The Tiger Sun Bowl en référence à la mascotte de cette société.

Central Michigan gagne le match sur le score de 24 à 21.

Présentation du match

Le match devait initialement opposer les Cougars de Washington State aux Hurricanes de Miami. Cependant, le , l'université de Miaami annonce que son équipe ne sera pas capable de jouer le match, un trop grand nombre de ses joueurs étant blessés ou indisponibles à la suite de la pandémie de Covid-19. Les organisateurs tentent alors de trouver une équipe disponible pour remplacer les Hurricanes.

Le , l'équipe des Chippewas de Central Michigan, qui devait initialement jouer l'Arizona Bowl (annulé à la suite du désistement de l'équipe des Broncos de Boise State), acceptent l'invitation à jouer le Sun Bowl.

Il s'agit de la  entre les deux équipes.

Cougars de Washington State

Avec un bilan global en saison régulière de 7 victoires et 5 défaites (6-3 en matchs de conférence), Washington State est éligible et accepte l'invitation pour participer au Sun Bowl de 2021.

Ils terminent  de la Division Nord de la Pacific-12 Conference derrière les  Oregon.

À l'issue de la saison 2021, ils n'apparaissent pas dans les classements CFP, AP et Coaches.

Il s'agit de leur  participation au Sun Bowl :

Chippewas de Central Michigan

Avec un bilan global en saison régulière de 8 victoires et 4 défaites (6-2 en matchs de conférence), Central Michigan est éligible et accepte l'invitation pour participer au Sun Bowl de 2021.

Ils terminent  de la Division Ouest de la Mid-American Conference derrière Northern Illinois.

À l'issue de la saison 2021, ils n'apparaissent pas dans les classements CFP, AP et Coaches.

Il s'agit de leur première apparition au Sun Bowl.

Résumé du match

Articles connexes
 Culture du football américain
 Football américain universitaire aux États-Unis
 Lexique du football américain et canadien
 Liste des College Bowls de football américain
 Championnat NCAA de football américain
 Championnat NCAA de football américain 2021

Liens externes

 Site officiel du bowl.

Notes et références

2021
Cougars de Washington State
Chippewas de Central Michigan
Bowl universitaire américain en janvier 2021

Sun Bowl 2021


Royal Air Force Waddington otherwise known as RAF Waddington  is a Royal Air Force station located beside the village of Waddington,  south of Lincoln, Lincolnshire, in England.

The station is the RAF's Intelligence Surveillance Target Acquisition and Reconnaissance (ISTAR) hub and is home to a fleet of aircraft composed of the Shadow R1, RC-135W Rivet Joint and operating base for the RAF's MQ-9 Reaper. Since October 2022, it has also been home to the RAF's Aerobatic Team the Red Arrows.

History

First World War

RAF Waddington opened as a Royal Flying Corps flying training station in 1916. Student pilots, including members of the US Army, were taught to fly a variety of aircraft. The station came under the control of the Royal Air Force when it was created on 1 April 1918. It operated until 1920, when the station went into care and maintenance.

During and after the First World War, the following squadrons operated from Waddington.
 No. 82 Squadron RFC between 30 March 1917 and 17 November 1917, using the Armstrong Whitworth F.K.8, before moving to Saint-Omer in France.
 No. 97 Squadron RFC between 1 December 1917 and 21 January 1918, with no aircraft before moving to Stonehenge, in Wiltshire.
 No. 105 Squadron RFC formed at the airfield on 23 September 1917, flying various aircraft and stayed until 3 October 1917 when it moved to Andover in Hampshire.
 No. 117 Squadron RFC formed at Waddington on 1 January 1918, flying various aircraft and stayed until 3 April 1918 when the squadron moved to Hucknall in Nottinghamshire.
 No. 123 Squadron RFC formed at the airfield on 1 February 1918 and flew various aircraft before moving to Duxford in Cambridgeshire on 1 March 1918.
 No. 23 Squadron RAF between 15 March 1919 and 31 December 1919 with no aircraft before being disbanded.
 No. 203 Squadron RAF between 27 March 1919 and December 1919 with no aircraft as a cadre before moving to RAF Scopwick, also in Lincolnshire.
 No. 204 Squadron RAF from 11 February 1919 as a cadre with no aircraft until 31 December 1919 when the squadron disbanded.

Interwar period
As part of the pre-war expansion programme the Waddington site was earmarked for development into a fully equipped bomber station. It reopened as a bomber base on 12 March 1937, with No. 50 Squadron arriving on the same day with their Hawker Hinds and then adding the Handley Page Hampden. No. 110 Squadron arrived 15 days later initially with the Hind before switching to the Bristol Blenheim. On 7 June 1937 No. 88 Squadron reformed at Waddington with the Hind before moving to RAF Boscombe Down in Wiltshire on 17 July 1937. On 16 June 1937 No. 44 Squadron moved in from RAF Andover flying the Blenheim, before switching to the Avro Anson and the Hampden in February 1939. In May 1939 No. 110 Squadron left going to RAF Wattisham in Suffolk and No. 50 Squadron left the following year being moved to RAF Lindholme in South Yorkshire.

Second World War

RAF Waddington began the Second World War housing the Hampdens of No. 44 Squadron and No. 50 Squadron. Both squadrons were in action on the same day as Britain's war declaration, attacking German naval targets at Kiel. Waddington squadrons were also involved during the critical stages of the late summer and early autumn of 1940, attacking barges in the channel ports which were being assembled as part of the invasion fleet.

In November 1940 it was the first station to receive the Avro Manchester heavy bomber.

No. 44 Squadron RAF was the first in RAF Bomber Command to fly operationally with the Avro Lancaster on 2 March 1942 from Waddington. BT308, the first prototype Lancaster (or Mk III Manchester), arrived at Waddington in September 1941 for flight tests. Similar to RAF Scampton, the station was part of 5 Group.

On 17 April 1942, seven Lancasters of No. 44 Squadron took off from Waddington as part of Operation Margin, a bombing raid on the MAN U-boat engine plant in Augsburg in Germany. The squadron subsequently left Waddington on 31 May 1943, moving to RAF Dunholme Lodge, also in Lincolnshire.

During the Second World War the following squadrons are known to have operated from Waddington.
 No. 97 Squadron reformed on 25 February 1941, with the Avro Manchester before moving to nearby RAF Coningsby on 10 March 1941.
 No. 9 Squadron arrived on 7 August 1942, initially with the Vickers Wellington III, before switching to the Lancaster I and III during September 1942. The squadron moved to RAF Bardney, also in Lincolnshire, on 14 April 1943.

No. 142 Squadronn was present between 15 June 1940 and 3 July 1940 with the Fairey Battle before moving to RAF Binbrook, also in Lincolnshire.
 No. 207 Squadron reformed at Waddington on 1 November 1940 with the Manchester adding the Hampden for a month in July 41. The squadron moved to RAF Bottesford on 17 November 1941
 No. 420 Squadron of the Royal Canadian Air Force (RCAF) formed on 19 December 1941 with the Hampden before moving to RAF Skipton-on-Swale in North Yorkshire on 7 August 1942.
 No. 463 Squadron of the Royal Australian Air Force (RAAF) formed at the airfield on 25 November 1943 with the Lancaster I and III before moving to RAF Skellingthorpe in Lincoln on 3 July 1945.
 No. 467 Sqn RAAF was present between 13 November 1943 and 15 June 1945 with the Lancaster Mks I and III. The squadron then moved to nearby RAF Metheringham.
 No. 617 Squadron was present between 17 June 1945 and 19 January 1946 with the Lancaster VII-FE before moving to RAF Digri in Pakistan.

Cold War
During the Cold War, RAF Waddington became an Avro Vulcan V-bomber station, with No. 83 Squadron being the first in the RAF to receive the Vulcan in May 1957. It continued in this role until 1984 when the last Vulcan squadron, No. 50 Squadron, disbanded. From 1968, the UK nuclear deterrent was transferred to Polaris submarines, beginning with HMS Resolution.

In August 1960, the station developed the sudsmobile technique to lay a  carpet of foam in around a half-hour for a wheels-up landing. Previously it had taken around three hours to lay a foam carpet on the runway. An English Electric Canberra from RAF Wyton landed wheels-up on 23 August 1960, with a Handley Page Victor managing the same on 5 December 1960.

The fiftieth anniversary of the RAF was celebrated at the base on 1 April 1968, mainly because the RAF's last flying Lancaster was based at the airfield from the mid-1960s.

During the Cold War the following squadrons are known to have operated from Waddington.

 No. 9 Squadron operating the Avro Vulcan B.2 between 1975 and April 1982 when they were disbanded, later reforming at RAF Honington in Suffolk as the first operational Panavia Tornado GR1 squadron.
 No. 12 Squadron between 26 July 1946 and 18 September 1946 initially with the Lancaster I and III before swapping to the Avro Lincoln B.2 and moving to RAF Binbrook.
 No. 21 Squadron and No. 27 Squadron, which were both present from 26 May 1955 until 31 December 1957 with the English Electric Canberra B.2 before being disbanded.
 No. 44 Squadron between 10 August 1960 and 21 December 1982 when they were disbanded. The squadron operated the Avro Vulcan B.1 and B.2.
 No. 50 Squadron were based at Waddington from 26 January 1946 with the Lincoln B.2 before being disbanded on 31 January 1951. It reformed at the airfield on 1 August 1962 and operated the Vulcan B.1, B.2 and B.2K before being disbanded on 31 March 1984.
 No. 57 Squadron between 7 October 1946 and 4 April 1951 with the Lincoln B.2 before moving to RAF Marham in Norfolk, the squadron returned on 4 June 1951 with the Washington B.1 before leaving again on 2 April 1952 to RAF Coningsby.
 No. 61 Squadron starting from 25 January 1946 with the Lancaster I and III before being replaced by the Lincoln B.2. The squadron left on 6 August 1953 moving to RAF Wittering in Cambridgeshire.
 No. 83 Squadron from 21 March 1957 with the Vulcan B.1 before being reduced to a cadre with no aircraft and moving to RAF Scampton on 10 August 1960.
 No. 101 Squadron from 26 June 1961 with the Vulcan B.1 and B.2 before being disbanded on 4 August 1982.

RAF Waddington was home to several USAF Coronet deployments throughout the Cold War:
 Coronet Stallion from 21 August to 12 September 1979 saw the deployment of 18 LTV A-7D Corsair IIs from the 124th TFS (Iowa ANG), 174th TFS (South Dakota ANG) and 175th TFS (Iowa ANG).
 Coronet Buffalo from 11 May to 8 June 1985 saw the deployment of 33 A-7D Corsair IIs and 3 A-7Ks from the 124th TFS (Iowa ANG), 174th TFS (South Dakota ANG) and 175th TFS (Iowa ANG).
 Coronet East 97 from 3 to 15 June 1991 saw the deployment of 12 A-7D Corsair IIs from the 125th Tactical Fighter Squadron (Ohio ANG).

Falklands War

During the Falklands War, Operation Black Buck saw three aircraft and crews from Waddington take part in a long-range bombing raid on Port Stanley airfield in the Falkland Islands. The three Vulcan B2s, of No. 44 Squadron, No. 50 Squadron and No. 101 Squadron, were twenty-two years old, and were selected because they had the more powerful Olympus 301 engines. A complicated air-to-air refuelling plan, involving fourteen Handley Page Victor K.2 tankers, was developed. Navigation came from the Delco Carousel inertial navigation system.

1990s
In July 1991 No. 8 Squadron moved to RAF Waddington and re-equipped with Boeing E-3 Sentrys.In 1993, the only RAF Avro Vulcan bomber maintained by RAF Waddington for flying displays, XH558, was retired due to budget restraints to Bruntingthorpe Aerodrome, Leicestershire.

The Electronic Warfare Operational Support Element (EWOSE – now known as the Air Warfare Centre) moved from RAF Wyton to Waddington in March 1995.

In 1998 26 Squadron RAF Regiment moved to RAF Waddington from RAF Laarbruch in Germany.  The squadron was equipped with the Rapier Field standard C short range air defence missile system, and remained at Waddington until its temporary disbandment in 2008.

21st century

All of the aircraft operating squadrons based at RAF Waddington were dispersed to other airfields in July 2014 when the runway was closed for rebuilding. The project, valued at £35 million and due to take 12 months, actually took 26 months and re-opened to aircraft officially in November 2016. The work was expected to increase the operational capability of the runway and airfield by 25 years.

No. 216 Squadron reformed at Waddington on 1 April 2020 as an experimental unit testing future drone swarm technology.

In September 2020, work to convert a hangar into a joint flight simulator training facility was completed. The facility, operated by the Air Battlespace Training Centre, allows simulators at different locations to be linked together, enabling UK and US crews to train with one another in scenarios which would be difficult to recreate in real life.

No. 5 (Army Co-operation) Squadron was disbanded in March 2021 when the Sentinel R1 was withdrawn from service. The E-3D Sentry was also retired in 2021, with No. 8 Squadron subsequently relocating to RAF Lossiemouth to re-equip with the Wedgetail AEW1.

In August 2022, No. 39 Squadron disbanded, with a MQ-9A Reaper Ground Control System returning from Creech AFB in Nevada to Waddington for use by No. 13 Squadron, which continued to operate the Reaper.

During early October 2022, the RAF Aerobatic Team the Red Arrows and its 146 personnel relocated to Waddington from its previous home at RAF Scampton which is set to close.

Role and operations

Command
Group Captain Mark Lorriman-Hughes was appointed as the Station Commander in January 2022.

ISTAR operations

RAF Waddington is the RAF's Intelligence Surveillance Target Acquisition and Reconnaissance (ISTAR) hub and is home to a fleet of aircraft composed of Shadow R1 and RC-135W Rivet Joint, and is an operating base for the RAF's MQ-9 Reaper.

No. 1 Intelligence Surveillance Reconnaissance Wing formed on 1 April 2016. It is a mix of the staff and capabilities of the Tactical Imagery Intelligence Wing (TIW) at RAF Marham, No. 54 Signals Unit at RAF Digby and No. 5 (AC) Squadron. Waddington is home to the wing headquarters.

Expeditionary Air Wing
No. 34 Expeditionary Air Wing (EAW) was formed at Waddington on 1 April 2006 to create a deployable air force structure.

Supported units
RAF Waddington Voluntary Band is one of seven voluntary bands within the RAF.

Amateur radio licensees are not allowed to operate unattended radio beacon transmitters on 28.000–29.700 MHz, 10.000–10.125 GHz, 24.000–24.050 GHz, or 47.000–47.200 GHz within 50 km of the Waddington airfield, centred on Ordnance Survey Grid Reference SK 985640.

Based units
The following notable flying and non-flying units are based at RAF Waddington:

Royal Air Force
No. 1 Group (Air Combat) RAF

Intelligence, Surveillance, Target Acquisition and Reconnaissance (ISTAR) Force
ISTAR Air Wing
ISTAR Air Wing Headquarters
ISTAR Engineering Wing
ISTAR Support Wing
No. 13 Squadron – MQ-9A Reaper
No. 14 Squadron – Shadow R1
No. 31 Squadron (to form on Protector UAV from 2023/24)
No. 51 Squadron – RC-135W Rivet Joint
No. 54 Squadron – ISTAR Force Operational Conversion Unit (OCU)

No. 1 Intelligence, Surveillance and Reconnaissance (ISR) Wing
No. 1 ISR Wing Headquarters
No. 1 ISR Squadron
No. 2 ISR Squadron
No. 54 Signals Unit
ISR Support Squadron
No. 616 (South Yorkshire) Squadron (Royal Auxiliary Air Force)
RAF Aerobatic Team (The Red Arrows) – BAE Hawk T1A

No. 2 Group (Air Combat Support) RAF

Air Security Force
No. 2 RAF Police & Security Wing
No. 2 RAF Police & Security Wing Headquarters
No. 5 RAF Police (ISTAR) Squadron Headquarters
No. 2503 (County of Lincoln) Squadron (Royal Auxiliary Air Force) Regiment
Defence Warning and Reporting Flight
Intelligence Reserve Wing
No. 7006 (VR) Intelligence Squadron (Royal Auxiliary Air Force)
No. 7010 (VR) Photographic Interpretation Squadron (Royal Auxiliary Air Force)
No. 7630 (VR) Intelligence Squadron (Royal Auxiliary Air Force)

RAF Air and Space Warfare Centre

Air and Space Warfare Centre Headquarters
No. 56 Squadron – ISTAR Operational Evaluation Unit (OEU)
No. 92 Tactics and Training Squadron
No. 216 Squadron – drone swarm technology testing
Air Battlespace Training Centre (ABTC)
Joint Electronic Warfare Operational Support Centre

RAF Music Services

RAF Waddington Voluntary Band

Other RAF Units

Mobile Meteorological Unit

British Army
Royal Engineers

 8 Engineer Brigade
 170 (Infrastructure Support) Engineer Group
 20 Works Group (Air Support)
531 Specialist Team Royal Engineers (Airfields) (STRE)

Civilian

 RAF Waddington Flying Club – Cessna 152, Cessna 172 and PA-28 Cherokee

Future

Protector RG1

The General Atomics MQ-9B, a remotely piloted air system (RPAS), which will be known as the Protector RG1 in RAF service, will be based at RAF Waddington. The first squadron to operate the Protector is expected to be No. 31 Squadron. A new hangar, support facilities and crew accommodation will be constructed at Waddington at a cost of £93 million.

Heritage

Station badge and motto
The station badge depicts Lincoln Cathedral rising through the clouds, with the motto 'For Faith and Freedom' emblazoned below.

Gate guardians
The gate guardian at RAF Waddington is Avro Vulcan XM607, one of three Vulcan bombers (XM597, XM598, XM607) which took part in Operation Black Buck raids between April and June 1982 during the Falklands War. XM607 was stationed at Waddington and took part in the raids, captained by pilots Flight Lieutenant Martin Withers (on mission 1 and 7) and by Squadron Leader John Reeve (on mission 2). In 1984, along with all other remaining Vulcans, XM607 was retired from active service, and was preserved as the gate guardian at Waddington.

A Hawker Hunter F.6A acts as gate guardian outside the No. 8 Squadron facilities at Waddington. Styled as 'XE620' in No. 8 Squadron markings, the aircraft was originally XE606.

List of Station Commanders

Group Captain Charles Elworthy 1943-1944
Air Commodore Hugh Connolly CB DFC 1955–1956
Air Vice-Marshal Arthur Griffiths CB 1967–1969
 Air Vice-Marshal Charles Maughan CB CBE
 Air Vice-Marshal Hubert Hall CB CBE 1971–1973
 Air Vice-Marshal Sir Richard Peirse CB 1973
 Air Vice-Marshal Michael Pilkington CB CBE 1979–1981
Group Captain J. Laycock BA RAF 1981–1982
Air Cdre J.L. Uprichard CBE RAF 1983
Group Captain M. J. Remlinger RAF 1995–1996
Group Captain Richard Powell OBE MBA MA MCMI RAF September 2008 – September 2010
Group Captain Chris Jones ADC MA RAF 2010–2011
Group Captain Alan Gillespie ADC MA BSc RAF 2011–2013
Air Commodore Alan Gillespie ADC MA BSc RAF 01 November 2013 – 16 November 2013
Group Captain Rich Barrow ADC OBE RAF 2013–2016
Group Captain Allan Marshall ADC OBE RAF 2016–2018
Group Captain Tom Burke 2017–2019
Group Captain Steve Kilvington 2020–2022

Previous units
The following units were also stationed at Waddington at some point:

Waddington International Air Show

The first RAF Waddington International Air Show was staged at RAF Waddington in 1995, after the event was moved down from RAF Finningley - an RAF station located east of Doncaster (now Robin Hood Airport Doncaster Sheffield) which was closed down in 1995. Over the following years the RAF Waddington International Air Show developed into the largest of all Royal Air Force air shows. It took place on the first weekend in July, attracting over 140,000 visitors and representatives of Air Forces from all round the world.  The main purpose of the show was to raise public awareness and understanding of the RAF and its role today. Eighty five percent (85%) of all proceeds from the event were distributed to the two main Service charities; the RAF Benevolent Fund and the RAF Association; the remaining 15% donated to local worthy causes. Since the inaugural year 1995 the Air Show has raised almost £3 million for Service and local charities.

In 2015 the station was earmarked for development, a significant part of which being concerned with the station's runway with work scheduled for 59 weeks. This therefore ruled out an airshow during 2015. The timing of the works coincided with a review of the station in general, the continuance of the airshow being also part of the review. The outcome was that having weighed up the content of the report, it was decided that: "significant security risks as well as certain operational risks" resulted from the operation of the RAF Waddington Airshow, and therefore the airshow, for the reasons cited, would not be continued with. These security risks have generally centred on RAF Waddington being used as a base for the operation of Reaper drones.

In February 2016 it was announced that following an agreement between the Royal Air Force and the Royal Air Force Charitable Trust, the venue of the airshow would switch from RAF Waddington to RAF Scampton, with the hope that the airshow would be resurrected in 2017.

See also
 List of Royal Air Force stations
List of V Bomber dispersal bases

References

Citations

Bibliography

External links

Insight – RAF Waddington station magazine
 RAF Waddington Defence Aerodrome Manual
 RAF Waddington Pipes and Drums
UK Military Aeronautical Information Publication – Waddington (EGXW)

Airports in England
Airshows in the United Kingdom
Military units and formations established in 1937
North Kesteven District
Royal Air Force stations in Lincolnshire
Royal Air Force stations of World War II in the United Kingdom
Y service

RAF Waddington


Christian Vision est un groupe de travail du Conseil de coordination de Biélorussie pour formuler et soutenir la contribution des chrétiens aux objectifs du conseil : surmonter la crise politique et assurer la réconciliation.

Statut et adhésion
Le groupe est créé le 9 septembre 2020 en tant qu'association interconfessionnelle informelle ouverte aux membres du Conseil de coordination. La déclaration annonçant la création du groupe est initialement signée par 24 personnes laïques et ordonnées des principales confessions chrétiennes de Biélorussie.

Activités
Christian Vision surveille et rend public les faits de persécution des personnes de foi en raison de leurs croyances ou opinions politiques, les faits de violence et la violation de leurs droits dans le lieu de détention. Ces rapports constituent la base des observations de la persécution en Biélorussie pour des motifs religieux pendant la crise politique; ils sont publiés en russe et en anglais. Les rapports ont été utilisés par les médias nationaux et internationaux pour leurs propres reportages.

Le groupe s'est mobilisé et a rendu compte des paroles et des œuvres des laïcs et du clergé en faveur de la non-violence, du rétablissement de l'État de droit et de la libération des prisonniers politiques.

Le groupe a encouragé les théologiens, les ministres ordonnés et d'autres personnes en Biélorussie et à l'étranger à développer une perspective théologique réflexive sur les protestations et les persécutions en Biélorussie. Un exemple sans précédent pour la Biélorussie d'une telle réflexion a été la lettre de Svetlana Tikhanovskaïa au Pape François.

Christian Vision a organisé et soutenu des campagnes pour les prisonniers politiques, les croyants persécutés et les communautés religieuses en Biélorussie.

Le groupe fait connaître son travail sur son site Web et les chaînes Telegram et Facebook.

Liens externes

 Le site Web de The Christian Vision, l'Église et la crise politique en Biélorussie

Références

Manifestation en Biélorussie
Mouvement démocratique biélorusse

Christian Vision (Biélorussie)


عبارة حامد هي إحدى القرى المحتلة والمدمرة التابعة لمركز البطيحة التابع لمحافظة القنيطرة في هضبة الجولان بجنوب غرب سوريا.

عبّارة حامد (عمرة الهرشة) :
قرية تتبع البطيحة منطقة فيق، محافظة القنيطرة. (200 ن عام 1967 - 195 م). تقع في سهل البطيحة، في أرض لحقية خصبة، تحددها تفرعات مصب وادي المراوي شمال شرق بحيرة طبرية (5.1 كم)، وهي إلى الجنوب الشرقي من مركز الناحية بـ (1 كم). تنتشر فيها زراعة الموز والحمضيات والزيتون، والخضار المبكرة رياً، وتربى فيها الأبقار والأغنام. تشرب من مياه الينابيع.

قرى الجولان المحتلة
قرى الجولان المدمرة
قرى محافظة القنيطرة

عبارة حامد (قرية)


An Eragrostis jacobsiana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Bryan Kenneth Simon. An Eragrostis jacobsiana in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eragrostis

Eragrostis jacobsiana


Yayıközü, Sivas ilinin Zara ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Paynik, 1928 yılı kayıtlarında ise Pağnik olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Sivas il merkezine 100 km, Zara ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Zara belde ve köyleri

Yayıközü, Zara


Beatrice Pelloni (Roma, ) é uma matemática italiana, especializada em análise matemática aplicada e equações diferenciais parciais. É professora de matemática na Universidade Heriot-Watt em Edimburgo, presidente do SIAM Activity Group on Nonlinear Waves and Coherent Structures.

Formação e carreira
Depois da graduação na Universidade de Roma "La Sapienza" em 1985, entrou na pós-graduação na Universidade Yale, mas teve que tirar vários períodos de folga do programa para criar três filhos. Completou seu Ph.D. em Yale em 1996, com a tese Spectral Methods for the Numerical Solution of Nonlinear Dispersive Wave Equations, orientada por Peter Wilcox Jones.

Quando ainda estudante de pós-graduação Pelloni também trabalhou como pesquisadora do Instituto de Matemática Computacional Aplicada da Foundation for Research & Technology – Hellas (IACM-FORTH). Depois de concluir o doutorado foi pesquisadora associada no Imperial College London e, em seguida, ingressou na Universidade de Reading como lecturer em 2001. Em Reading tornou-se professora em 2012. Foi para a Universidade Heriot-Watt em 2016.

Reconhecimento
Pelloni foi Olga Taussky-Todd Prize Lecturer no International Congress on Industrial and Applied Mathematics de 2011, com a palestra "Boundary value problems and integrability", e Mary Cartwright Lecturer de 2019 da London Mathematical Society, palestrando sobre "Nonlinear transforms in the study of fluid dynamics". Foi eleita fellow do IMA em 2012 e fellow da Sociedade Real de Edimburgo em 2020.

Referências

Ligações externas

Fellows da Sociedade Real de Edimburgo
Professores da Universidade de Reading
Matemáticas da Itália
Matemáticos da Itália
Matemáticas do Reino Unido
Matemáticos do Reino Unido
Alunos da Universidade La Sapienza
Alunos da Universidade Yale
Naturais de Roma
Pessoas vivas

Beatrice Pelloni


Rent Money é uma canção da cantora e compositora americana Mary J. Blige com a participação do rapper Dave East. Foi lançada em 22 de Janeiro de 2022 como terceiro single de seu 14º álbum de estúdio, Good Morning Gorgeous.

Composição
"Rent Money" é uma faixa R&B combinada com hip hop sobre um instrumental de jazz, que fala sobre o divórcio de Blige. Em entrevista a rádio Power 105.1 ela explicou sobre a canção. "Rent Money é sobre quando eu me divorciei, eu tive que abrir mão de toda essa pensão alimentícia e não tinha mais dinheiro para dar porque ele gastou tudo, tive que sair em turnê e recuperar todo o dinheiro para pagar a pensão alimentícia".

Foi escrita por Blige, Shawn Butler, D'Mile, Dave East e produzida por D'Mile. A faixa ainda contém demonstrações de "Fuck You Tonight" escrita por Sean Combs, R. Kelly, The Notorious B.I.G, Daron Jones e performada por The Notorious B.I.G. e R. Kelly.

Videoclipe
Seu videoclipe mostra Blige em um cassino, apostando na roleta, onde ganha muito e perde tudo, enquanto ela é pega pelo segurança do cassino, Dave East aparece como dealer, fazendo rap. Foi lançado em 11 de Fevereiro de 2022 em seu canal oficial do Youtube e a direção é de Eif Rivera.

Recepção da Crítica
Alex Stănescu do portal InfoMusic elogiou dizendo que "a música tem fundo de piano, percussão discreta e a voz de Blige é cheia de eco e gravidade". Roy Lott do portal Mxdwn.com chamou de "produção minimalista que inclui alguns pianos e trompas, onde Blige parece estar tendo uma conversa, discutindo com o homem de sua vida que precisa pagar o 'dinheiro do aluguel' depois de cuidar dele tão profundamente e East vem da perspectiva masculina, assumindo sua responsabilidade pelo que está fazendo.

Faixas e formatos

Desempenho nas tabelas musicais

Posições

Histórico de lançamento

Singles de 2022
Canções gravadas por Mary J. Blige

Rent Money


El condado de La Salle es uno de los 254 condados del estado norteamericano de Texas. La sede del condado es Cotulla. El condado tiene un área de 3869 km²(de los cuales 13 km² están cubiertos por agua) y una población de 5866 habitantes, para una densidad de población de 2 hab/km² (según censo nacional de 2000). Este condado fue fundado en 1856.

Geografía

Vías principales
 Interestatal 35
 Autopista estatal 97

Condados vecinos
 Frio  (norte)
 Atascosa  (noreste)
 McMullen  (este)
 Webb  (sur)
 Dimmit  (oeste)

Demografía
Para el censo de 2000, habían 5.866 personas, 1.819 cabezas de familia, y 1.351 familias residiendo en el condado. La densidad de población era de 4 habitantes por milla cuadrada.

La composición racial del condado era:
 81.47% blancos
 3.55% negros o negros americanos
 0.34% nativos americanos
 0.31% asiáticos
 12.21% otras razas
 2.13% de dos o más razas.

Habían 1.819 cabezas de familia, de las cuales el 37.70% tenían menores de 18 años viviendo con ellas, el 54.70% eran parejas casadas viviendo juntas, el 15.40% eran mujeres cabeza de familia monoparental (sin cónyuge), y 25.70% no eran familias.

El tamaño promedio de una familia era de 3 miembros.

En el condado el 29.40% de la población tenía menos de 18 años, el 10.00% tenía de 18 a 24 años, el 27.70% tenía de 25 a 44, el 21.30% de 45 a 64, y el 11.60% eran mayores de 65 años. La edad promedio era de 33 años. Por cada 100 mujeres había 113.50 hombres. Por cada 100 mujeres mayores de 18 años había 121.40 hombres.

Evolución demográfica
A continuación se presenta una tabla que muestra la evolución de la población entre 1900 y 1990

Economía
Los ingresos medios de una cabeza de familia del condado eran de USD$21.857 y el ingreso medio familiar era de $25.494. Los hombres tenían unos ingresos medios de $20.856 frente a $17.339 de las mujeres. El ingreso per cápita del condado era de $9.692. El 28.20% de las familias y el 29.80% de la población estaban debajo de la línea de pobreza. Del total de gente en esta situación, 38.50% tenían menos de 18 y el 24.80% tenían 65 años o más.

Localidades

Ciudades
 Cotulla
 Encinal

Áreas no incorporadas
 Fowlerton

Referencias

Enlaces externos

 La Salle en el Handbook of Texas

Condado de La Salle

Condado de La Salle (Texas)


Zvonko Krečak (Trsteno, 10. listopada 1942.), hrvatski fizičar i dopisni šahist

Životopis
Rodio se u Trstenome. U Splitu je završio Učiteljsku školu. Omdha se zaposlio kao učitelj i četiri godine radio kao u osnovnim školama u Repušnici i Bjelini. Studirao eksperimentalnu fiziku na PMF u Zagrebu na kojem je diplomirao 1971. godine. Od te godine vježbenik u Laboratoriju za elektromagnetske i slabe interakcije Zavoda za eksperimentalnu fiziku Instituta »Ruđer Bošković«, od 1974. asistent. Od 1974. sve do 1986. asistent na PMF-u. Od 1975. do 78. nastavnik na Višoj tehničkoj školi »Rade Končar«. Doktorirao na zagrebačkom PMF-u 1994. tezom Mjerenje vremena poluživota prvopobuđenog stanja 205Pb. Od 1999. znanstveni suradnik i od 2004. viši znanstveni suradnik na IRB-u.

Znanstveni interes Zvonka Krečka su niskoenergijska eksperimentalna fizika čestica. Osobito se posvetio istraživanju rijetkih i neobičnih svojstava čestica mjerenjem niskoenergijskih i kutnih razdioba zračenja fotona, elektrona, α-čestica i teških iona. Usredotočio se na istraživanje prvopobuđenoga stanja jezgre 205Pb i potrage za Sunčevim aksionima s pomoću 57Fe, 7Li i 83Kr.

Objavljivao radove u zbornicima, sudionik znanstvenih skupova, u časopisima Fizika, Physical Review, Canadian Journal of Physics, Applied Radiation and Isotopes, Physics Letters, Radiation Physics and Chemistry, Nuclear Physics, Nuclear Instruments and Methods. Uz druge autore napisao priručnik Riješeni zadaci iz opće fizike. Napisao poglavlje u knjigama Analiza sigurnosti i pouzdanosti sistema i komponenata nuklearne elektrane.

Važan i kao šahist. Predsjednik Udruge dopisnih šahista Hrvatske od 1987. godine. 1997. je godine napisao knjigu Povijest hrvatskog šaha 1912. – 1997.
Najviši Elo imao je srpnja 1997. godine: 2220.
Službeni delegat Hrvatskog saveza dopisnog šaha u Međunarodnoj federaciji dopisnog šaha.

Izvori

Vanjske poveznice
IRB Pregled po znanstveniku: Zvonko Krečak
IRB Pregled po znanstveniku: Zvonko Krečak
Zvonko Krečak na chessgames.com
Zvonko Krečak na Chess Tempo
Zvonko Krečak  na Chess Gallery

Životopisi, Zagreb
Hrvatski fizičari
Hrvatski šahisti
Dopisni šah

Zvonko Krečak


Los Houston Aeros es un equipo profesional de Hockey sobre hielo que juega la Liga Americana de Hockey. El equipo juega en Houston, Texas y tiene como sede el Toyota Center. Son el equipo afiliado del Minnesota Wild de la NHL.

Equipos de hockey sobre hielo de Estados Unidos
Clubes y equipos deportivos de Houston

Houston Aeros


Nashville Skyline is the ninth studio album by American singer-songwriter Bob Dylan, released on April 9, 1969, by Columbia Records as LP record, reel to reel tape and audio cassette.

Building on the rustic style he experimented with on John Wesley Harding, Nashville Skyline displayed a complete immersion into country music. Along with the more basic lyrical themes, simple songwriting structures, and charming domestic feel, it introduced audiences to a radically new singing voice from Dylan, who had temporarily quit smoking—a soft, affected country croon.

The result received a generally positive reaction from critics, and was a commercial success. Reaching  in the U.S., the album also scored Dylan his fourth UK No. 1 album.

Background
The concept of recording a country album in Nashville was first discussed with Dylan in 1965 by Johnny Cash, who expressed interest in producing such an album. "I've got my own ideas about that Nashville sound and I'd like to try it with Bob," Cash said in a March 1965 interview with Music Business magazine. Those sessions never materialized and by June of that year, Dylan was going fully electric with the recording of Highway 61 Revisited. By the time Nashville Skyline was recorded, the political climate in the United States had grown more polarized. In 1968, civil rights leader Martin Luther King Jr. and Senator Robert F. Kennedy (a leading candidate for the presidency) were assassinated. Riots broke out in most major American cities, including a major one surrounding the Democratic National Convention in Chicago and racially motivated conflagrations spurred by King's assassination. A new president, Richard Nixon, was sworn into office in January 1969, but the U.S. engagement in Southeast Asia, particularly the Vietnam War, would continue for several years. Protests over a wide range of political topics became more frequent. Dylan had been a leading cultural figure, noted for political and social commentary throughout the 1960s. Even as he moved away from topical songs, he never lost his cultural stature. However, as Clinton Heylin wrote of Nashville Skyline, "If Dylan was concerned about retaining a hold on the rock constituency, making albums with Johnny Cash in Nashville was tantamount to abdication in many eyes."

"Our generation owes him our artistic lives," observed Kris Kristofferson, who later sang with Cash in The Highwaymen, "because he opened all the doors in Nashville when he did Blonde on Blonde and Nashville Skyline. The country scene was so conservative until he arrived. He brought in a whole new audience. He changed the way people thought about it – even the Grand Ole Opry was never the same again."

Helped by a promotional appearance on The Johnny Cash Show on June 7, Nashville Skyline went on to become one of Dylan's best-selling albums. Three singles were pulled from it, all of which received significant airplay on AM radio.

Critical reception and legacy

Despite the dramatic, commercial shift in direction, the press also gave Nashville Skyline a warm reception. A critic for Newsweek wrote of "the great charm... and the ways Dylan, both as composer and performer, has found to exploit subtle differences on a deliberately limited emotional and verbal scale." In Rolling Stone, Paul Nelson wrote, "Nashville Skyline achieves the artistically impossible: a deep, humane, and interesting statement about being happy. It could well be... his best album." However, Nelson would reconsider his opinion in a review for Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II less than three years later, writing, "I was misinformed. That's why no one should pay any attention to critics, especially the artist." In The Village Voice, Robert Christgau argued that "the beauty of the album" was in the "totally undemanding" and "one-dimensional" quality of the songs, believing Dylan had toyed with the public's expectations again by embracing a country tenor voice and aesthetic. He later included it in his "Basic Record Library" of 1950s and 1960s recordings, published in Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981). It was voted number 579 in the third edition of Colin Larkin's All Time Top 1000 Albums (2000).

A few critics expressed some disappointment. Ed Ochs of Billboard wrote, "the satisfied man speaks in clichés, and blushes as if every day were Valentine's Day." Tim Souster of the BBC's The Listener magazine wrote, "One can't help feeling something is missing. Isn't this idyllic country landscape too good to be true?"

Hip hop group Public Enemy reference it in their 2007 Dylan tribute song "Long and Whining Road": "Fans, if it's not for you, there'd be no PE / From the Nashville Skyline, to the homeboys and girls of South Country".

Track listing
All songs written by Bob Dylan.

Personnel

Musicians
 Bob Dylan – guitar, harmonica, vocals
 Norman Blake – guitar, Dobro
 Kenneth A. Buttrey – drums, bongos, cowbell
 Johnny Cash – vocals and guitar on "Girl from the North Country"
 Fred Carter Jr. – guitar
 Charlie Daniels – bass guitar, guitar
 Pete Drake – pedal steel guitar
 Marshall Grant – bass guitar on "Girl from the North Country"
 W. S. Holland – drums on "Girl from the North Country"
 Charlie McCoy – guitar, harmonica
 Bob Wilson – organ, piano
 Bob Wootton – electric guitar on "Girl from the North Country"

Production
Bob Johnston – production
 Charlie Bragg – engineering
 Neil Wilburn – engineering
Elliot Landy - photographer front cover
Al Clayton - photographer back cover

Charts

Weekly charts

Singles

Certifications

References

1969 albums
Albums produced by Bob Johnston
Bob Dylan albums
Columbia Records albums

Nashville Skyline


Azerbajdžan je država koja se nalazi u Kavkaskoj regiji, na granici između Europe i Azije. Tri fizička svojstva dominiraju Azerbajdžanom: Kaspijsko jezero, čija obala čini prirodu istočnu granicu Azerbajdžana; planinski lanac Veliki Kavkaz na sjeveru; te prostrane ravnice u središtu države. Površina Azerbajdžana iznosi oko 86.600 km2 (malo veće od Austrije), čime je Azerbajdžan po površini 111. najveća država svijeta. Azerbajdžan ima najveću površinu od tri zakavkaskih država. Unutar Azerbajdžana nalaze se dvije posebne administrativne jedinice: Nahičevanska Autonomna Republika, autonomna republika koju od ostatka Azerbajdžana odvaja Armenija, i nepriznata država Gorski Karabah koja se u potpunosti nalazi unutar Azerbajdžana.

Smješten u Zakavkazju, Azerbajdžan na istoku graniči s Kaspijsko jezero, najvećim jezerom na Zemlji, na sjeveru s Gruzijom i Ruskom Federacijom, na jugu s Iranom, na jugozapadu i zapadu s Armenijom. Mali, sjeverozapadni dio Nahičevanske Autonomne Republike također graniči s Turskom. Glavni grad Azerbajdžana je drevni grad Baku koji je također najveća i najbolja kaspijska luka te središte azerbajdžanske naftne industrije.

Topografija i slijevovi

Promjena nadmorske visine od nizine do visoravni je relativno nagla, jer skoro polovinu zemlje čini planinski teren. Značajne fizičke karakteristike su: blago valovita brda suptropske jugoistočne obale, koja su pokrivena plantažama čaja i nasadima naranča i limuna; brojnim blatnim i mineralnim izvorima u klisurama Gobustana kod Bakua i primorskim terenima koji se nalaze čak 28 metara ispod razine mora.

Azerbajdžan se nalazi u planinskom prstenu, a samo su granice s Kaspijskim morem, Iranom i Gruzijom nizinske. Na granici s ruskom republikom Dagestan nalazi se Veliki Kavkaz, a na zapadu na granici s Armenijom nalazi se Mali Kavkaz. Na krajnjem jugoistoku nalaze se Tališki masiv koje čine dio granice s Iranom. Najviša uzvišenja su na Velikom Kavkazu. Najviša točka u Azerbajdžanu je na planini Bazardjuzu i iznosi 4466 metara. Osam velikih rijeka silaze s Kavkaza prema Kura-araskoj nizini. Za Azerbajdžan su karakteristične aluvijalne ravni i niske delte. Kura je najduža rijeka, koja silazi s Velikog Kavkaza. Kura se koristi kao hidroenergetski potencijal i za navodnjavanje plantaža u Kura-araskoj nizini. Samo 15% rijeka je plovno.

Izvori

Vidi još
 Administrativna podjela Azerbajdžana

Vanjske poveznice
 Wikimedia Atlas - Azerbaijan, sadrži karte o Azerbajdžanu.

Zemljopis Azerbajdžana


Stenocrepis es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Stenocrepis aeruginea (Laferte-Senectere, 1851)
 Stenocrepis angustipennis Chaudoir in Oberthur, 1883
 Stenocrepis cayennensis (Buquet, 1834)
 Stenocrepis cuprea (Chaudoir, 1843)
 Stenocrepis duodecimstriata (Chevrolat, 1835)
 Stenocrepis elegans (Leconte, 1851)
 Stenocrepis flavicrus (Laferte-Senectere, 1851)
 Stenocrepis fuscipes (Laferte-Senectere, 1851)
 Stenocrepis gilvipes Chaudoir in Oberthur, 1883
 Stenocrepis gratiosa (Bates, 1882)
 Stenocrepis guerini Chaudoir In Oberthur, 1883
 Stenocrepis insulana (Jacquelin Du Val, 1857)
 Stenocrepis laevigata (Dejean, 1831)
 Stenocrepis leprieurii (Buquet, 1834)
 Stenocrepis marginella (Perty, 1830)
 Stenocrepis metallica (Dejean, 1826)
 Stenocrepis mexicana (Chevrolat, 1835)
 Stenocrepis nigricornis (Laferte-Senectere, 1851)
 Stenocrepis olivacea (Bates, 1878)
 Stenocrepis pallipes (Brulle, 1838)
 Stenocrepis palustris Darlington, 1935
 Stenocrepis pauper Chaudoir, 1857
 Stenocrepis punctatostriata (Brulle, 1838)
 Stenocrepis quatuordecimsulcata Emden, 1949
 Stenocrepis robusta (Brulle, 1838)
 Stenocrepis sahlbergii Chaudoir, 1857
 Stenocrepis sinuata Chaudoir in Oberthur, 1883
 Stenocrepis subdepressa Darlington, 1934
 Stenocrepis tibialis (Chevrolat, 1834)
 Stenocrepis triaria Chaudoir in Oberthur, 1883
 Stenocrepis viridula Chaudoir, 1857

Referencias

Enlaces externos
 Stenocrepis en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Oodini

Stenocrepis


Stipsdorf er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Trave-Land under Kreis Segeberg. Kreis Segeberg ligger i den sydøstlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi

Stipsdorf er beliggende ved nordøstenden af Bad Segeberg mellem Großer Segeberger See og landskabet Stipsdorfer Alpen. Kommunen ligger i Naturpark Holsteinische Schweiz.

Man kan komme til Stipsdorf via Bundesstraße B 206 fra Bad Segeberg mod Lübeck eller B 432 fra Bad Segeberg mod Scharbeutz.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens websted
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Segeberg

Stipsdorf