Daniella Sarahyba Fernandes (Río de Janeiro, 8 de julio de 1984) es una modelo brasileña.

Reseña biográfica
Sarahyba nació en Río de Janeiro, Brasil, su madre es Mara Lúcia Sarahyba, fue también una modelo en Brasil su padre Orlando Fernandes Neto y su hermano es Flavio Eduardo Sarahyba. Cuando tenía tres días de nacida, ella apareció con su madre en la portada de la revista para padres brasileños País & Filhos. Sarahyba comenzó a participar en concursos de modelaje a los doce años. La madre de Sarahyba es de ascendencia libanesa y su padre es de ascendencia española de Galicia.

El 6 de septiembre de 2007, tras tres años de noviazgo, Sarahyba se casó con el empresario brasileño Wolff Klabin, en la Marina da Glória de Río de Janeiro. Ellos están esperando su primer hijo

Carrera
Sarahyba ha desfilado para Victoria's Secret, ha aparecido en todas las ediciones de la revista Sports Illustrated Swimsuit Issue 2005 a 2010 y actualmente está contratado en H & M, Spiegel y Benetton. Además de trabajar con fotógrafos de talla mundial en Sports Illustrated, fue amplimente fotografiada en varios trabajos fotográficos de Joanne Gair.

Referencias

Enlaces externos

 Wikiquote

 Daniella Sarahyba at SI.com

Videos
 Youtube: Daniella Sarahyba Sports Illustrated Swimsuit 2009

Nacidos en Río de Janeiro
Modelos femeninas de Brasil
Modelos de Victoria's Secret
Modelos de Sports Illustrated
Familia Lafer-Klabin

Daniella Sarahyba


Juan Pablo Orozco Lozano o Juan Orozco (24 de octubre de 1991, Arandas, Jalisco, México) es un futbolista mexicano que juega como mediocampista en el Club Zacatepec del Ascenso MX, producto de las fuerzas básicas de chivas.

El jugador comienza su carrera futbolística con el club local de Arandas de Tercera División, La Trinca Guinda en Jalisco en 2008, después pasó a ser parte de equipos filiales del Club Deportivo Guadalajara, como el Chivas San Rafael, Chivas Sub-20, Chivas Rayadas (Segunda División) hasta llegar al primer equipo en septiembre de 2011.

Con su debut el equipo de Guadalajara llegó a 50 debuts en la presidencia de Jorge Vergara.

Clubes
El 2 de septiembre de 2011, en un partido contra el Club Tijuana se da el debut de este futbolista, entra Orozco por Alberto Medina Briseño y juega 10 minutos de partido.

Referencias

Futbolistas de Jalisco
Futbolistas del Club Deportivo Guadalajara en los años 2010
Futbolistas de las Coras de Tepic
Futbolistas del Correcaminos de la UAT
Futbolistas del Club Zacatepec

Juan Pablo Orozco


Antonio Zeno may refer to:

Antonio Zeno (bishop) (died 1503), Italian Roman Catholic bishop
Antonio Zeno (died 1403), Italian nobleman from Venice and one of the Zeno brothers

Antonio Zeno


Porez na imovinu (u Hrvatskoj poznatiji kao Porez na nekretnine, koje najčešće obuhvaća, a u svijetu također poznat i kao stopa miljaže je ad valorem porez (od latinskog "prema vrijednosti", je porez čiji se iznos temelji na procijenjenoj ili stvarnoj vrijednosti transakcije ili imovine) na vrijednost imovine, koji se najčešće obračunava na nekretnine. Porez naplaćuje tijelo vlasti u kojoj se imovina nalazi. To može biti nacionalna vlada, savezna država, županija odnosno zemljopisna regija ili općina. Više jurisdikcija može oporezivati istu imovinu.

Može se nametnuti godišnje ili u vrijeme transakcije nekretnina, poput poreza na promet nekretnina.[2] Ovaj porez se može usporediti s porezom na stanarinu, koji se temelji na prihodu od zakupa ili na pripisanoj najamnini (Pripisana najamnina je procjena stanarine koju bi vlasnik kuće bio spreman platiti za život u svom vlastitom domu), i s porezom na vrijednost zemljišta, koji se obračunava na vrijednosti zemljišta, isključujući vrijednost zgrada i druga poboljšanja na zemljištu.

Prema sustavu poreza na imovinu, vlada zahtijeva ili vrši procjenu novčane vrijednosti svake imovine, a porez se procjenjuje proporcionalno toj vrijednosti.

Vrste
Četiri široke vrste poreza na imovinu su porezi na zemljišta, poboljšanja zemljišta (nepokretni umjetni objekti, poput zgrada), osobna imovina (pokretni umjetni predmeti) i nematerijalna imovina.Nekretnina je kombinacija zemljišta i poboljšanja na tom zemljištu.

Oblici poreza na imovinu razlikuju se u različitim jurisdikcijama. Nekretnine se često oporezuju na temelju svoje klase. Klasifikacija je grupiranje svojstava na temelju slične uporabe. Nekretnine u različitim klasama oporezuju se različitim stopama. Primjeri imovinskih razreda su stambena, trgovačka, industrijska i upražnjena / prazna nekretnina (nekretnina u kojoj nitko nije stalno nastanjen, npr. vila na moru koju vlasnik u kojoj vlasnik boravi ljeti). Na primjer, u Izraelu, porez na imovinu dvostruko je veći za prazne stanove u odnosu na stanove u kojemu netko boravi.

Porez na posebnu procjenu ponekad se brka s porezom na imovinu. To su dva različita oblika oporezivanja: jedan (ad valorem porez) se oslanja na fair tržišnu vrijednost imovine (praksa koja postoji u SAD-u i Kanadi, gdje sud donosi odluku o tome kolika je vrijednost imovine). Druga se (posebna procjena) oslanja na posebno poboljšanje nazvano "korist" zbog svog opravdanja.

Stopa poreza na imovinu obično se daje u postocima. Može se izraziti u promilima (iznos poreza na tisuću jedinica vrijednosti imovine), koji je također poznat kao stopa mlljaže ili mlljaža (tisućiti dio novčane jedinice). Da bi izračunao porez na imovinu, tijelo vlasti koje obračunava porez pomnoži procijenjenu vrijednost sa stopom miljaže i zatim dijeli s 1.000. Na primjer, imovina čija je procijenjena vrijednost 50 000 USD smještena u općini sa stopom od 20 miljaža imala bi račun za porez na imovinu od 1000 USD godišnje.

Prema nadležnosti

Klasifikacija imovine, porezne stope, pravila procjene i procjene vrijednosti razlikuju se ovisno o nadležnosti.

Australija
Australska imovina oporezuje se i na državnoj i na vijećničkoj (općinskoj) razini. Porez plaćaju vlasnici nekretnina - porez se ne naplaćuje iznajmljivačima.

Državni porez koji se obično naziva "carina" (engl. ''stamp duty'') obračunava se prilikom kupnje ili prijenosa imovine. To je obično oko 5% otkupne cijene, koju plaća kupac. Mogu se primijeniti i druge naknade za transfer, uključujući posebne naknade za ulagače iz inozemstva.

Porez na zemljište (engl. Land tax), također državni porez, svake se godine procjenjuje na vrijednost imovine. Većina Australaca ne plaća porez na zemljište, jer većina saveznih država pruža izuzeće od naplate ovog poreza na primarni dom odnosno prebivalište poreznih obveznika. Ovisno o državi, stope poreza na doplatu mogu se primjenjivati na strane vlasnike.

"Vijećničke stope" (engl. Council rates) je općinski porez koji naplaćuje lokalna uprava. Procjenjuje se svake godine na vrijednosti nekretnine. Iznosi oko 1508 australskih dolara godišnje za prosječno australijsko kućanstvo.

Brazil
Brazil je Federativna Republika, a njeni federalni entiteti (unutarnje države i općine), kao i savezna vlada, ubiraju porez na imovinu. Svi su deklarirani u Saveznom ustavu.

Ovo su trenutni porezi na imovinu:

 Porez na ruralnu teritorijalnu imovinu - savezni: naplaćuje se na nekretnine u ruralnim područjima;
 Porez na gradsku teritorijalnu imovinu - općinski: naplaćuje se na nekretnine u urbanim područjima;
 Porez na imovinu motornih vozila - stanje: naplaćuje se imovina automobila, kamiona, motocikla i slično;
 Porez na veliko bogatstvo - savezni: proglašen je saveznim Ustavom, ali još uvijek ne postoji propis koji bi definirao njegovu pojavu.

Kanada
Mnoge provincije naplaćuju porez na nekretnine na temelju upotrebe i vrijednosti zemljišta. Ovo je glavni izvor prihoda većine općinskih uprava. Iako se razina poreza na imovinu razlikuje po općinama, u pokrajinskom je zakonodavstvu utvrđena zajednička procjena imovine ili kriteriji procjene. Trend je koristiti standard tržišne vrijednosti za potrebe vrjednovanja s različitim ciklusima revalorizacije. Više provincija uspostavilo je godišnji ciklus ponovnog ocjenjivanja gdje tržišna aktivnost zahtijeva, dok ostale imaju duža razdoblja između razdoblja ponovnog vrjednovanja. Postoje dvije vrste poreza na imovinu: godišnji porez na imovinu i porez na promet zemljišta.

Godišnji porez na imovinu
Godišnji porez na imovinu obično je postotak oporezive procijenjene vrijednosti imovine. Oporeziva procijenjena vrijednost obično se određuje od strane općine. Godišnja stopa poreza na imovinu u bilo kojoj provinciji sadrži najmanje dva elementa: općinsku stopu i stopu poreza za obrazovanje. Kombinacija općinskih i dijelova poreza za obrazovanje s bilo kojim drugim osnovnim porezima ili drugim posebnim porezima određuje puni iznos poreza.

U Ontariju je porez na imovinu prvi put uveden 1849. godine Općinskim zakonom (ili Baldwinovim zakonom), jer je akt tvorio općinsku strukturu s gradovima i selima, zajedno sa stvaranjem poreza na imovinu koji općine moraju naplaćivati a namijenjen je podržavanju školstva. Porez se izračunava množenjem vrijednosti imovine tekuće godine koju je procijenila Općinska korporacija za procjenu imovine (MPAC) s ukupnom poreznom stopom. Studija iz 2019. godine pokazala je da Toronto, glavni grad Ontarija, ima najniži porez na imovinu u toj pokrajini.

U Britanskoj Kolumbiji British Columbia Assessment Authority provodi procjenu imovine diljem te pokrajine i svake godine podnosi procijenjene vrijednosti za svako od njih. BCAA procjena održava procjene nekretnina u skladu sa Zakonom o procjeni koji zahtijeva da se nekretnine procjenjuju od 1. srpnja svake godine. Konačni iznos poreza na imovinu izračunava se množenjem konačne stope komunalnog poreza na imovinu za godinu s vrijednosti procjene BC. Vancouver ima najniži porez na imovinu u Kanadi.

Porez na imovinu u Alberti postoji od 1800-ih; sve do 1995. godine sve nekretnine i zemljište osim poljoprivrednog zemljišta, uključujući industrijske i stambene posjede, procijenjeni su po tržišnoj vrijednosti, ali donošenje Zakona o općinskoj vlasti 1995. godine donijelo je brojne promjene u procjeni imovine. Imovina u Alberti procjenjuje se svake godine po općinama prema uputama Ministarstva općinskih poslova (engl. Ministry of Municipal Affairs) i Albertskog Odjeljenja za procjenu poreza na imovinu (engl. Alberta Assessment and Property Tax Policy Unit). Porez na imovinu u Alberti sastoji se prije svega od dvije komponente: općinskog poreza i pokrajinskog poreza na obrazovanje. Specifična stopa poreza na imovinu za određenu godinu ovisi o proračunu općine i njenoj ukupnoj osnovi za procjenu, a stope poreza na imovinu u obrazovanju također postavljaju općine.

U Saskatchewanu imovinu procjenjuje pružatelj usluga procjene u općini, što je obično Agencija za upravljanje procjenom u Saskatchewanu (SAMA). Porezna stopa utvrđena od strane provincije primijenit će se na punu vrijednost koja određuje oporezivu procjenu. Za općinski dio poreza, stopa komunalne miljaže (1 mil. = 0,001) množit će se s ukupnom oporezivom procjenom,  te zatim pomnožiti s faktorom stope miljaže za utvrđivanje iznosa. Pokrajina ima postavljenu stopu obrazovanja za sve općine, a na nju se ne primjenjuje faktor stope. Kombinacija općinskih i poreznih dijelova za obrazovanje s bilo kojim osnovnim porezima ili drugim posebnim porezima određuje puni iznos poreza.

U Manitobi, procjenu vrijednosti imovine provode pokrajinske službe za procjenu, dostavljene putem 10 okružnih ureda s izuzetkom Winnipega, gdje procjenu vrijednosti provodi sam Grad Winnipeg. Svaka klasa imovine imat će različitu veličinu svoje procijenjene vrijednosti koja je oporeziva. Porez na imovinu u Manitobi sastoji se od četiri dijela: općinska stopa, pokrajinska stopa za obrazovanje, stopa školskog odjeljenja i dodatni porezi za lokalne usluge prema potrebi. Svake godine porez za obrazovanje postavlja pokrajinski ministar obrazovanja, a ostatak utvrđuje Gradsko vijeće; stope su izražene u promilima.

Porez na promet zemljišta
Porez na promet zemljišta je provincijski porez koji se naplaćuje prilikom kupovine kuće ili zemljišta u Kanadi. Sve provincije imaju porez na promet zemljišta, osim Alberte i Saskatchewana. Porez se u većini provincija izračunava kao postotak otkupne cijene. U Torontu postoji dodatni komunalni porez.

Ontario, Britanska Kolumbija, Otok princa Edwarda, Montreal i Grad Toronto nude rabat (popust) poreza na promet zemljišta za kupce koji prvi put kupuju kuću.

Britanska Kolumbija
U Britanskoj Kolumbiji porez na promet nekretnina iznosi jedan posto poreza na prvih 200.000 dolara kupoprodajne cijene, dva posto na preostali iznos do dva milijuna dolara, a tri posto na ostatak. Dodatnih 15% poreza koji se odnosi samo na inozemne kupce domova u Greater Vancouveru započeo je 2. kolovoza 2016. Definicija stranog kupca uključuje međunarodne studente i privremene strane radnike. Mjere za suzbijanje izbjegavanja plaćanja poreza uključuju novčane kazne od 100 000 dolara za fizičke osobe i 200 000 dolara za korporacije.

Program za kupce prvih domova
Program za kupce prvih domova je program vlade savezne države Britanske Kolumbije koji kvalificiranim kupacima nudi smanjenje ili ukidanje poreza na promet imovine. Može se koristiti zajedno s hipotekom i vlasničkim udruženjem vlasnika kuće.

Sličan program dostupan je i u Ontariju koji kupcima koji prvi put kupuju nekretninu nudi popust na porez u iznosu od 750 dolara. U 2017. godini, vlada Ontarija također je izdala popust na porez na promet zemljišta, što je omogućilo popust do 4.000 dolara, osiguravajući da kupci prvih domova koji su u vrijednosti nižih od 368.000 dolara neće platiti porez na promet zemljišta.

Izuzeće za nove domove
Izuzeće za novoizgrađeni dom (engl. The Newly Built Home Exemption) je program koji smanjuje ili uklanja porez na promet imovine na nove domove. Iznos je ograničen na 13 000 dolara za kvalificirane pojedince koji moraju biti državljani Kanade ili u njoj stalno nastanjeni. Kupljena nekretnina mora biti smještena u Britanskoj Kolumbiji, imati fair tržišnu vrijednost od 750 000 dolara, biti manja od 1,25 hektara i koristiti se kao prebivalište. Može se koristiti zajedno s hipotekom i vlasničkim udruženjem vlasnika kuće.

Čile
Porez na imovinu zemljišta, nazvan "teritorijalni porez" ili "doprinos", godišnji je iznos koji kvartalno plaća vlasnik nekretnine. Određuje se kao postotak "fiskalne vrijednosti" nekretnine, koju izračunava Služba za unutarnje prihode na temelju zemljišta i građevinske površine nekretnine, građevinskog materijala, starosti i upotrebe. Vlasnik može osporiti fiskalnu vrijednost koja je obično mnogo niža od tržišne. Godišnja pristojba varira između 1 i 2% ove vrijednosti, ovisno o upotrebi imovine (stambene, poljoprivredne ili komercijalne). Stambene nekretnine procijenjene ispod USD 40K (od 2013.) se ne oporezuju; one iznad tog praga oporezuju se samo na iznos koji prelazi 40K USD. Prihodi idu u općini davanja nekretnine komunu . Sve općine daju svoj dio prihoda u "zajednički općinski fond" koji se zatim preraspodjeljuje natrag prema općinama u skladu s njihovim potrebama (općina siromaštva, itd.) ). Uz to, općine naplaćuju kvartalni porez za odvoz smeća, koji se često plaća zajedno s teritorijalnim porezom (ako je primjenjivo).

Egipat
Zakon nameće porez na svaku nekretninu. Javne zgrade su izuzete (kao što su vladine zgrade), kao i vjerske zgrade (džamije i crkve). Obitelji koje posjeduju privatna imanja u vrijednosti do 2 milijuna LE (290 000 USD) izuzete su. Komercijalne prodavaonice s godišnjom vrijednošću najma iznad 1200 LE nisu izuzete.

Grčka
Grčka ima općinski porez na imovinu i porez na imovinu koje ubire grčka Vlada. Općinski porez na imovinu (ΤΑΠ / ΔΤ / ΔΦ) uključen je u račune za struju i između ostalog uključuje naknade za čišćenje ulica i rasvjetu. Državni porez na imovinu (ENFIA) kombinacija je poreza na imovinu pojedinca temeljenog na površini; i progresivnog poreza na imovinu pojedinca koji se temelji na procijenjenoj neto vrijednosti svih nekretnina i može doseći 2%.

Hong Kong
U Hong Kongu "porez na imovinu" nije ad valorem porez; zapravo je porez na dohodak.

Prema Pravilniku Hong Konga o unutarnjim prihodima IRO s5B, svi vlasnici nekretnina ne podliježu ovom porezu osim ako nisu primili naknadu, poput prihoda od najma za godinu kada se procjena utemeljuje. Porez na imovinu izračunava se na neto procjenjivoj vrijednosti po standardnoj stopi. Razdoblje procjene je od 1. travnja do 31. ožujka.

Neto procjenjiva vrijednost
Formula je:

 Neto procjenjiva vrijednost = 80% procijenjene vrijednosti.

 Porez na imovinu Hong Konga = Neto vrijednost procjene X Standardna stopa poreza na imovinu

 Procjenjiva vrijednost = prihod od najamnine + premija + (povrat lošeg duga od najma   - Nepovratna najamnina) - Cijene koje plaća vlasnik.

Indija
Porez na imovinu ubire država ili lokalna društvena tijela. Porez na imovinu ili 'porez na kuću' lokalni je porez na zgrade, zajedno s pripadajućim zemljištem. Nameće se Posjedniku (a ne skrbniku imovine; prema 44. amandmanu ustava iz 1978. godine). Porez na imovinu podsjeća na porez na bogatstvo američkog tipa i razlikuje se od trošarinske stope u Velikoj Britaniji. Porezna moć je dodijeljena državama i delegirana je lokalnim tijelima, određujući način vrednovanja, opseg stopa i postupke naplate. Porezna osnovica je godišnja vrijednost najma (ARV) ili je rangirana na površinu. imovnina u kojoj borave vlasnici te za ostale nekretnine za koje se ne plaća najam procjenjuju se troškovi, a zatim pretvaraju u ARV primjenom postotka troškova, obično četiri posto. Većina općina u velikim gradovima ima porez na prazna zemljišta, a ostali manji gradovi i ruralna područja nemaju porez na imovinu na prazna zemljišta (prazna zemljišta su ona na kojima nema izgrađenih poboljšanja i ne koriste se nikakve svrhe). U većini slučajeva, društvena tijela oslobađaju poreze na sve zgrade i zemljišta koja se koriste za vjersko bogoslužje od strane javnosti, javna mjesta pokopa i kremiranja, ili baštine, dobrotvorne i obrazovne svrhe i na nekoliko poljoprivrednih zemljišta. Osim toga, nekretnine središnje države također su izuzete od poreza. Umjesto toga, "naknada za uslugu" dopuštena je po izvršnom nalogu. Imovine stranih misija također uživaju oslobođenje od poreza, a da ne zahtijevaju reciprocitet. Porez obično prati porez na usluge, npr. Porez na vodu, porez na odvodnju, porez na očuvanje (sanitarne), porez na rasvjetu, a svi koriste istu poreznu osnovicu. Porezna stop je proporcionalna u seoskim područjima, ali u urbanim (općinskim) područjima blago je progresivna, a oko 80% spadaju u prva dva porezna stupa.

Uzorni detalj lokalnih civilnih tijela pojedinih gradova.

Izvori

Stvarno pravo
Stranice s nepregledanim prijevodima

Porez na imovinu


Ongun ya da Totem, Eski Türklerin Tengricilik inancında, içinde bir ruhu barındıran bir cisme verilen isimdir. Diğer eski inanç sistemlerinde de bulunan totem ile karşılaştırılabilir. Aynı Amerika yerlilerin totemleri gibi, eski Türk boylarının da her birisinin kendine özel bir ongunu vardır. Bu genellikle kendi boylarını koruduğuna inandıkları kutsal bir hayvan türü ya da büyük bir atalarının ruhunu barındırdığına inandıkları bir cisimdir.

Etimoloji
Camiü't-Tevarih'e göre "ongun" kelimesi Türkçe "oytun" kelimesinden türemiştir. Türkler "hayırlı kutlu olsun" yerine "oytun bolsun" derlerdi.

Ongun'un anlamı
Eski Türklerde Tanrı'nın yeryüzündeki varoluş biçimi. Tanrı sadece ongunlarla varlığını gösterirdi. Eski Türkler de (Gök Türkler, Oğuzlar...) ongunlara tapardı. Ama bu tapma sanıldığı gibi putlara tapma gibi değildir. Bu tapma ongunlardan ilham alma ve öldükten sonra ongunların hizmet etmesinden ibarettir.

Tarihî belgelerden her Türk boyunun bir "ongun"u olduğu bilinmektedir. Bu ongun genellikle kendisinden türediğine inanılan "kurt, kaplan, dağ keçisi, koç, geyik, boğa, at, kartal, şahin, doğan" gibi hayvanların şeklini ayırıcı niteliği ortaya konulmuş ögelerdir.

Oğuzların 24 boyunun 6 tane ongunu vardır. Bunların hepsi yırtıcı kuşlardan seçilmiştir. Bilinenlerin dışında başka ongunlar da vardır:

Kotuz: İlk Türklerin yaşadığı İç Asya dünyası, boğayı, bilhassa doğuda yüksek zirvelerde yaşayan tüylü cinsi kotuz'u, bir kuvvet simgesi olarak görmekte ve bu simgeye çeşitli anlamlar atfetmekteydi."

"Her avcının vurduğu hayvan, onun ongunu sayılıyordu ve bayrağına resmediliyordu. Böylece vurulan ve eti yenen hayvanın ruhuna hulûl etmiş kabul ediliyordu. Hükümdarın ongunu ve ruhunun makamı ise kotuz (yak diye de bilinir) kuyruğundan tuğdu." Sıgun Geyik: R. Arat da, Kutadgu Bilig'in 5111. beytindeki sıgun'a "dağ keçisi" demiştir. G. Clauson ise sıgun kelimesini "maral geyiği" olarak tercüme etmiş ve Arapçasını el-ayyil olarak göstermiş. Araştırmamızın neticesinde, Türk metinlerinde sıgun'a verilen önem sonucunda, sıgun'un asıl hükümdar ongunu olduğu kanaatine varacağımızı şimdiden belirtelim. Yine de Türk metinlerinde genel anlamda kullanılan sıgun geyik tabirini tercih edeceğiz. Böylece geyik ve dağ keçisi cinslerini bir arada anmak istemekteyiz." "Dağ tekesi ve geyik motifleri, milattan önceki binyılda, Avrasya'da yaşayan bütün göçebe boyların başlıca ongunlarındandı."  "…sıgun geyik cinsi, Türklerde ölümsüzlüğün simgesiydi."

Karaçay-Malkar Türkçesinde "çugutur" adı verilen dağ keçisi de, Karaçay-Malkar Türklerinin eski kültüründe çok önemli bir yere sahiptir.Kıyand ve Sungur: "Chou devrinde, av merasimde vurulan hayvanın onu vuranın ongunu olması geleneğini, Oğuz Kağan Destanı da hatırlatır. Oğuz Kağan, her biri hükümdarlık ongunu olan iki hayvan vurmuştu; bunlar su aygırı cinsinden bir kıyand ile sungurdu." Ku (Kuğu, Kuv, Hu, Gu, Kuba): Bazı Türk boyları, örneğin Altaylar'ın bir kolu olan Ku'lar (Lebedler) kuğudan türediklerine inanırlar. Lebed sözcüğü Rusça'da "kuğu" demektir ve bu halka Ruslar'ın verdiği isimdir. Lebedler, kendilerine Ku Kiji "Kuğu Kişi" derler. Finlerin Ku adlı Ay Tanrısı ile de bağlantılı olduğu düşünülmektedir. Çünkü Ay da tıpkı kuğu gibi güzelliği ve zarafeti sembolize eder. Eski Moğolcada kuğu demek olan Hun/Kun (Hung/Kung) kelimesinin aynı zamanda insan anlamına gelmesi dikkat çekicidir. Tunguz-Mançu dillerinde Kukı/Kuhu/Kukku şeklinde yer alır. Yakutça'da "Kögön" Tatarca Kügel sözcüğü yaban ördeği mânâsı taşır. Küke sözcüğü Gugukkuşu anlamına gelir. Bu anlam bağlantısı kuğuların kutsallığıyla ilgilidir.

Kaynakça
 "Türk Mitolojisi" / Murat Uraz

Ayrıca bakınız
 Türk Mitolojisi
 Tengricilik
 Ongun Han
 Totemizm

Türk mitolojisi
Tengricilik
Moğol mitolojisi

Doğa ve din
Türk şamanizmi

Ongun


بلدية بوجيدو ، هي إحدى بلديات مقاطعة برغش، والتي تقع في منطقة قشتالة وليون، والتي تقع في شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 125 نسمة وفقًا لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة برغش
بلديات برغش

بوغيدو


هاوثورني  هي إحدى مدن مقاطعة لوس أنجليس، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 12 يوليو، 1922.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لهاوثورني في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان هاوثورني 84,112 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 28,536 أسرة وعدد العائلات 19,775 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 29,629 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 29.27% من البيض و33.02% من الأمريكيين الأفارقة و0.75% من الأمريكيين الأصليين و6.73% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.86% من سكان جزر المحيط الهادئ و24.16% من الأعراق الأخرى و5.22% من عرقين مختلطين أو أكثر و44.26% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 28,536 أسرة كانت نسبة 48.5% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 38.6% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 23.5% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 7.1% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 30.7% من غير العائلات. تألفت نسبة 24.5% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 4.5% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.93، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.50.

بلغ العمر الوسطي للسكان 28.7 عاماً. وكانت نسبة 31.6% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 11.3% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 34.8% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 16% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 5.8% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 92.9 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 87.6 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 31,887 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 35,149 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 29,481 دولارًا مقابل 27,427 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 15,022 دولارًا. وكانت نسبة 18.4% من العائلات ونسبة 20.3% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 26% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 9% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان هاوثورني 84,293 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 28,486 أسرة وعدد العائلات 19,559 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 29,869 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 32.84% من البيض و27.74% من الأمريكيين الأفارقة و0.67% من الأمريكيين الأصليين و6.69% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و1.16% من سكان جزر المحيط الهادئ و26.25% من الأعراق الأخرى و4.65% من عرقين مختلطين أو أكثر و52.88% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 28,486 أسرة كانت نسبة 43.3% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 38% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 22.4% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 8.3% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 31.3% من غير العائلات. تألفت نسبة 25% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 5% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.94، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.54.

بلغ العمر الوسطي للسكان 31.5 عاماً. وكانت نسبة 27.5% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 11.3% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 32.1% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 21.8% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 7.4% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 48.3% ذكور و51.7% إناث.

أعلام

 جياسي زارديس
 بوبي فلويد
 ديفيد ماركس
 فريد درير
 كيلي هانسن
 بريت ودمان
 كيري ميلس

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1922
تأسيسات سنة 1922 في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا
مدن لوس أنجلوس (كاليفورنيا)

هاوثورني (كاليفورنيا)

هاوثورني (كاليفورنيا)


An Alisma rhicnocarpum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schotsman. An Alisma rhicnocarpum in nahilalakip ha genus nga Alisma, ngan familia nga Alismataceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Alisma

Alisma rhicnocarpum


Ästhetische Theorie er en bog af den tyske filosof Theodor Adorno. Værket, der blev udgivet posthumt på baggrund af Adornos efterladte ufærdige udkast, reflekterer over den moderne kunsts sociale karakter. Med udgangspunkt i Hegel og Marx diskuterer Adorno, om kunst kan overleve i et senkapitalistisk samfund og om kunst kan være med til at ændre samfundet. I denne diskussion bygger Adorno på Kants idé om finkulturens (schöne Kunst) autonomi, samtidig med at han trækker på Marx' idé om kunstens forankring i samfundet. Ud fra denne kobling af Kant og Marx diskuterer Adorno nødvendigheden og umuligheden af kunstens autonomi. For Adorno udtrykker autentisk moderne kunstværker derfor nogle af de konflikter, der fandtes i den verden hvori disse værker blev skabt. Den svære skrivestil i værket har en kritiker argumenteret at kunne forstås som en dobbelttydighed i værkets titel, der både kan læses som en "teori om æstetik" om som "æstetiseret teori."

Kunstsyn
Centralt for Adornos kunstsyn er hans skelnen mellem Gehalt og Funktion, der får hans kunstsociologi til at adskille sig fra både hermeneutiske og empiriske tilgange. Hvor en hermeneutisk tilgang typisk betoner kunstværkets mening og kulturelle betydning og nedtoner værkets politiske og/eller økonomiske rolle, fokuserer en empirisk tilgang typisk på samspillet mellem værket og forskellige sociale faktorer og ignorer derfor gerne spørgsmål vedr. værkets betydningslag. Adornos greb ligger i at forene disse to analytiske strategier. Han argumenterer for, at værkets Gehalt og Funktion bør forstås i relation til hinanden.

Med grundlag i Adornos syn på den moderne kunsts autonomi og hvad han ser som en vigtig ændring af kapitalismens karakter, er Adorno meget kritik indstillet over for den rolle som politisk kunst kan spille. Adorno mener, at den politiske kunst både har problemer ift. effektivitet og legitimitet i senkapitalismen. Dog mener han samtidig, at politisk kunst kan fungere som en form for korrektiv til det, han så som en falleret æsteticisme i meget populær kunst. Adorno mener, at i senkapitalismen er den bedste politiske kunst i stand til at gennemarbejde sine egne indre modsigelser på en måde, så de skjulte indre modsigelser i samfundet ikke længere kan ignoreres. For Adorno er Samuel Becketts teaterstykker et godt eksempel på dette. For Adorno er Becketts stykker mere sande end meget andet kunst. Adorno mener, at alle kunstværker har en Gehalt i kraft af en indre dialektisk modsætning mellem dets form og indhold og for at forstå denne dynamik må man derfor både forstå værkets indre dynamik og den dynamik, der er på spil i værkets socialhistoriske kontekst.

Litteratur
 Adorno, Theodor W. Ästhetische Theorie. Ed. Gretel Adorno and Rolf Tiedemann. Frankfurt am Main: Suhrkamp Verlag, 1970.
 Zuidervaart, Lambert, "Theodor W. Adorno", The Stanford Encyclopedia of Philosophy (2015)

Noter

Humaniora
Kunst
Æstetik
Filosofi

Ästhetische Theorie


Bitka na Leškom polju bio je niz ratnih okršaja u razdoblju od 10. – 12. kolovoza 955. godine, tijekom kojih su njemačke snage pod vodstvom kralja Otona I. razbile mađarsku vojsku predvođenu vođama Bulcsom i poglavicama Lei i Surom. Kao posljedica ovog poraza, prestale su daljnje mađarske provale u srednju i zapadnu Europu.

Kontekst
Mađari su nomadski i konjanički narod porijeklom s Urala, koji je prošao kroz Pontsku stepu te se oko 895. godine pojavio na području Panonske nizine, unutar karpatskog luka. Tijekom idućih šezdeset godina, u svojim su pljačkaškim pohodima poharali: Velikomoravsku Kneževinu, koji su uništili 907, karolinške posjede; njemačke zemlje te područja sve do juga Italije, nakon čega bi se vraćali nazad s ogromnim količinama plijena i roblja.

Tadašnjim srednjovjekovnim vladarima valjalo se oduprijeti takvoj vrsti protivnika kroz odlučujuću bitku u kojoj bi ih se jednom za svagda prisililo na pregovore.

Bitka
Mađari su tijekom lipnja / srpnja 955. godine poharali Bavarsko Vojvodstvo hordom koju je činilo desetak tisuća lakih konjanika, pješaka i opsadnih sprava, želeći tako privući na sebe glavnu njemačku vojsku, koju su željeli uništili u bitci na otvorenom polju. Potom su opsjeli grad Augsburg.

Kako bi razbio opsadu Augsburga, njemački kralj Oton, krenuo je ususret Mađarima sa svojih osam tisuća teških konjanika razdijeljenih u tri legije.

Dok se Otonova vojska približavala gradu, iznenadni mađarski prepad uništio je Otonovu češku odstupnicu. Mađari su zatim zaustaviti napredovanje kako bi opljačkali njemački tabor, pa je vojvoda Konrad Crveni od Lotaringije poveo protujuriš svog teškog konjaništva kako bi rastjerao Mađare. Kralj Oton je zatim poveo svoju vojsku ususret glavnoj mađarskoj vojsci pod Augsburgom. Njemačko je teško konjaništvo razbilo mađarsku laku konjicu u borbama prsa u prsa, nakon čega su se Mađari organizirano povukli. Oton se, pak, nije odmah upustio u potjeru za njima, već se vratio za Augsburg. Tamo je prenoćio, te odaslao glasnike na sve strane, kako bi pozvao sve raspoložive njemačke snage da se priključe blokadi prijelaza rijeka, što bi Mađarima blokiralo povratak u njihovu domovinu. Dana 11. i 12. kolovoza, raniji mađarski neuspjeh pretvorio se u katastrofu, kada su žestoke kiše i poplave usporile njihovo povlačenje, a Nijemcima omogućile da ih dostignu i unište. Vođe mađarske vojske bili su uhvaćeni živi a zatim odvedeni u Augsburg i obješeni.

Epilog
Poraz u Bitci na Leškom polju 955. godine prisilio je Mađare na prestanak pljačkaških pohoda po srednjoj i zapadnoj Europi. Dinastija Arpadovića potom je pokušala organizirati državu, naseliti mađarska plemena te prihvatiti kršćansku vjeru. Godine 1001., mađarski vođa, rodnoga imena Vajk, pod papinim je pokroviteljstvom pokršten je i okrunjen za kralja uzevši ime Stjepan I. Krunidba kralja Stjepana, bila je kraj nomadskog razdoblja mađarske povijesti te je označila početak Mađarske Kraljevine.

Izvori

Povijest Njemačke
Bitke
Mađarske bitke

Bitka na Leškom polju


An Hetaeria pelota in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nicholas Pearce ngan Phillip James Cribb. An Hetaeria pelota in nahilalakip ha genus nga Hetaeria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hetaeria

Hetaeria pelota


Niğbolu Muharebesi (Bulgarca: Битка при Никопол, Bitka pri Nikopol; İngilizce: the Battle of Nicopolis, Fransızca: la Bataille de Nicopolis, Macarca: Nikápolyi Csata, Rumence: Bătălia de la Nicopole), 25 Eylül 1396'da Sultan Yıldırım Bayezid liderliğindeki Osmanlı ordusunun Burgonya Dukalığı veliahtı ve asilzadelerinin liderliğini üstlendiği, ayrıca Kutsal Roma-Cermen İmparatorluğu, Fransa, Eflak, Lehistan, Britanya Krallığı, Macaristan, İskoçya Krallığı, Venedik Cumhuriyeti, Ceneviz Cumhuriyeti, St. Jean Şövalyeleri askerlerinden oluşan bir Haçlı ordusuyla, Tuna nehri üzerinde bulunan Niğbolu Kalesi yakınlarında gerçekleşen ve Osmanlı kuvvetlerinin kesin zaferiyle sonuçlanmış bir muharebedir. Bu muharebe aynı zamanda Avrupa tarihçiliğinde, Niğbolu Haçlı Seferi diye de anılır ve Orta Çağ'ın son büyük haçlı seferi olarak nitelendirilmektedir. Bazı kaynaklarda savaşın tarihi 28 Eylül olarak verilmiştir.

Savaş öncesi

Haçlı seferine hazırlık
1394'te Bulgar Çarı İvan Şişman'in geçici başkenti olan Niğbolu, Türk ordusunca fethedilerek Osmanlı Devleti'ne katılmıştı. Şişman'ın kardeşi İvan Srtasimis hâlâ Vidin Kalesi'ni elinde tutmakta idi, ne var kî Osmanlı devletine yıllık haraç ödeyen bir vasal devlet statüsüne girmişti. Macaristan Krallığı ile Osmanlı Devleti arasında bulunan tampon devletler Osmanlı hakimiyetine girmiş ve bu iki devlet sınır komşusu olmuşlardı. Venedik Cumhuriyeti, Dalmaçya kıyılarında ve Mora'da bulunan kolonilerin ve ticari üs olarak kullandığı limanların Türkler'in eline geçip Venedik'in Adriyatik Denizi, İyon Denizi ve Ege Denizi'ndeki egemenliğini ortadan kaldıracağından endişe etmekteydi. Ceneviz Cumhuriyeti ise Osmanlı Devleti'nin Boğazlar ve Tuna Nehri üzerindeki hakimiyetinin Karadeniz'deki ticaret üsleri olan Kefe, Amasra ve Sinop'u tehdit edeceğini, hatta I. Bayezid'in kuşatıp ablukaya aldığı İstanbul'un karşısında bulunan Galata'yı fethedeceğinden kuşkulanmaktaydı.

1394'te Papalık hala birbirine rakip ikiye bölünmüş durumdaydı ve bir Papa Fransa'da Avignon'da diğeri ise Roma'da bulunmaktaydı. Avignon Piskoposu IX. Boniface, bir beyanname yayınlayarak Türkler'e karşı yeni bir haçlı seferi başlattığını ilan etti. İngiltere ve Fransa krallıkları birbirleriyle yaptıkları ufak aralıklarla çok uzun süren Yüz Yıl Savaşı'nın bir barış aralığında idiler ve İngiliz Kralı II. Richard ve Fransız Kralı VI. Charles bir haçlı seferinin finansmanını sağlama hususunda anlaşabilmişlerdi. Fransız Kralı delegeleri Kutsal Roma imparatoru Sigismund ile 1393'ten beri böyle haçlı seferi için müzakereler yapmaktaydılar.

Yapılan ilk plana göre Norman-İngiliz John of Gaunt, Fransız Orleans Dükü Louis ve Burgunya Dükü Cesur Filip 1395'te sefere başlayacaklar, ondan sonra Fransız Kralı VI. Charles ve İngiltere Kralı II. Richard onları 1396'da takip edecekti. Ancak bu plan 1396 başında bir kenara bırakılıp Nevers'li Korkusuz Jean çoğunluğu Burgundili süvarilerden oluşan 6.000 Fransız askeri ile sefere başladı. Almanya'da Renanya-Palatina, Bavyera ve Nürnberg, Korkusuz Jean'ın emrine 3.000 asker tahsis etti. Sigismund ise imparatorluğundan 4.000 ve Macaristan'dan 1.000 olmak üzere 5.000 kişi ile sefere katıldı. Korkusuz Jean komutanlığındaki kuvvetler, Temmuz 1396'da Buda'ya ulaşarak Sigismund'un komutanlığı altındaki güçlerle birleştiler. Bu kuvvetlerin hepsi Katolik olmakla beraber Ortodoks Hristiyan olan Eflak Kralı Mircea ve ordusu da bu haçlı seferine katılmak için çok mücadele verdi.

Haçlı ordusunun planı ve ilerleyişi

Haçlı ordusunun stratejik planı Buda'da kararlaştırıldı. Sigismund Osmanlıların hemen toplanabilen ordularla hücum edeceğini ummaktaydı ve Eflak Kralı Mircea böyle durumlarda Osmanlı eyalet ordularına karşı bazı başarılar sağlamıştı. Fakat bu seferde beklenen olmadı. Ama sonunda ordunun Tuna nehrini takip ederek ilerlemesi ve Karadeniz'de toplanan donanma güçlerinin de Tuna'ya girerek destek sağlamasına karar verildi.

Haçlı ordusu Tuna'nın sol kıyısını takip ederek öncü Macar ordusu, sonra Fransızlar, Burgundililer, Kral Sigismund, ana Macar ve Alman ordularının artçılığı düzeniyle yürüyüşe geçtiler. Bir diğer Macar ordusu ise Karpatları geçerek Eflak'a inip Eflak Kralının rakibini Transilvanya'dan atmayı başardı. Eflak Kralı Mircea ise Tuna ağzından giren Haçlı donanmasının yanından doğudan ilerledi. Haçlılar Osmanlı garnizonlarının bulunduğu bazı kalelere hücum ettiler. Bunlar arasında Osmanlı devleti vasalı olan Bulgar Kralı'nın kardeşinin elinde bulunan Vidin kalesi de bulunuyordu. Vidin iç kalesinde direnme yapan Voynuklardan oluşan Osmanlı güçleri iç kale alınınca katliamdan geçirildi ve 200-300 Fransız bu kazanımdan dolayı şövalye olarak ilan edildiler. Tuna kenarında çift kale duvarlı Rahova kalesi ise bir nehir geçiş yolunu savunmaktaydı. Osmanlı garnizon komutanı Kral Sigismund'a bir elçi göndererek askerlerine dokunulmazsa silahlarını bırakıp kaleyi teslim edebileceğini bildirdi ve Kral Sigsmund bunu kabul etti. Fakat diğer Haçlılar, özellikle Fransız ve Burgunyalı prens ve soylular, bunu kabul etmeyip şehirdeki hem Müslüman hem de Ortodoks Hristiyan olanların çoğunu katlettiler ve kendilerine göre bir seçim yaparak büyük grup işe yarayanları esir olarak yanlarına aldılar.

10 Eylül'de Venedik, Ceneviz ve St. Jean Şövalyeleri gemilerinden oluşan Haçlı donanması Tuna'dan gelerek Niğbolu kalesi önünde demir attılar. Niğbolu çok önemli bir nehir geçiş noktası ve nehir limanı idi; nehre bakan bir sarp kayalığın üzerinde çok korunaklı bir kaleye sahipti. Kale yeniden tamir görmüştü ve çok iyi donanımlı bir Türk garnizon kuvveti kalede bulunmaktaydı. Kale komutanı çok tecrübeli Doğan Bey idi. Önce Fransız ve Burgonyalı askerler karadan gelip kalenin yakınlarında kamp kurdular. Kral Sigismund ve ordusu ise kalenin öbür tarafında şehrin karşında kampa girdiler. Fransız ve Burgonyalılar birkaç merdiven taşımaktaydılar ve Macarların ise lağım kazma birlikleri vardı. Her iki grup da kuşatma için gerekli silahların ellerinde bulunmadığından şikayetçi idi; halbuki nehirde demirli donanmada birçok mancınık ve benzeri kuşatma için gerekli savaş aletleri bulunmaktaydı, kara ordularından kimse bunları istemeyi düşünmemişti. Kaleye hücum edip alma yerine, uzun bir kuşatma ile kaleyi ablukaya alıp yiyecek ve içecek bitinceye kadar bekleme taktiği tercih edildi. Haçlı komutanları Osmanlı Sultanı'nın Haçlı istilasından haberdar olmadığını; olsa bile bu uzak kaleye yetişme imkânı olmadığını düşünmekte idiler ve bu nedenle güneye devamlı bir keşif birliği göndermekten kaçınmışlardı.

Osmanlı ordusunun savaş alanına gelişi

Yıldırım Bayezid'in 1395'te İstanbul'u ikinci defa kuşatmakta iken yeni bir Haçlı ordusu hakkında haberi oldu. Osmanlı istihbaratı iyi çalışmıştı. Esasen İstanbul Boğazı'ndan geçen ve Haçlı donanmasına iştirak edecek olan gemiler görülmekteydi. Ayrıca Bizans İmparatoru II. Manuil'in Macar Kralına gönderdiği Yıldırım'ın Haçlı ordusundan haberdar olduğuna dair mesaj da Osmanlıların eline geçmişti. Haçlı ordusu Buda'ya eriştiği zaman Yıldırım, İstanbul kuşatmasını çoktan bırakmış bulunuyordu. Gazi Evranos Bey komutasındaki akıncılar hemen ilerlemişler ve Osmanlı ordusunun güzergâhı için keşif yapmaya başlamışlardı. Bayezid İstanbul'un ablukası için az sayıda birlikleri geri bıraktı ve bu yüzden Bizanslılar donanmalarını Tuna'ya gönderemediler.

Yıldırım Bayezid, Rumeli eyaleti ordularının düşmana hücum etmemesini ve Osmanlı ordusunun Edirne ve Filibe arasında toplanması emrini vermişti. Tecrübeli Sadrazam Kara Timurtaş Paşa tarafından organize edilen Rumeli ve Anadolu eyalet orduları büyük bir hızla burada toplanmaya başladılar ve Meriç kıyısına hemen hasıl oldular. Vasal devletlerden de önemli katkı sağlayanlar oldu. Özellikle Sırplar Stefan Lazarević komutasında Filibe'ye geldi ve ana Osmanlı ordusu ile Şipka Geçidi güneyinde birleşti. Ana Osmanlı ordusu ise toplanma mevkiinden Ağustos sonunda hızla yola çıkıp 20 Eylülde Sıpka Geçidi'nden geçip 21-22 Eylül'de Tırnova'ya vardı. Burada ilk defa bir Haçlı keşif birliği ile karşılaştılar. Osmanlı keşif birlikleri ise Niğbolu'ya yetişip Haçlı ordularının kale önünde ordugahta olduklarını gördüler. 24 Eylül'de Yıldırım Bayezid ve ana Osmanlı ordusu Niğbolu'nun birkaç kilometre güneyine geldi ve Yıldırım'ın otağı burada bir tepe üzerine kuruldu.

Osmanlı tarihçileri ana ordunun Niğbolu önüne varışının akşam üstü olduğunu yazmaktadırlar. Ordu kampı kurulana kadar Yıldırım'ın karanlıktan faydalanarak kale duvarları önüne geldiğini, Doğan Bey'e bağırarak sabaha kadar direnmesini emrettiğini, Doğan Bey'in kalede yeterince yiyeceği olduğunu için morallerin iyi olduğunu bildirdiği ve Sultan'ın kale önüne geldiği için hiç yenilgi imkânı olmadığını söylediğini yazarlar.

Savaşın gelişmesi

Yıldırım Beyazid Edirne'den Tuna Nehri kıyısında bulunan Niğbolu Kalesine 24 saat gibi kısa bir sürede ordusuyla beraber ulaştı. Adına yaraşır bir süratle gelen Sultan Yıldırım Bayezid, Divanı toplayarak durum değerlendirmesi yaptı.

Deneyimli komutanlardan bazıları kalabalık Haçlı ordusunu korkutmak suretiyle bozguna uğratmaktan yana tavır takınmış ve hatta elde bulunan develeri Balkanlardaki halkların pek görmediklerini belirterek bu hayvanları kullanarak haçlıları bozguna uğratabileceklerini ifade etmişlerdir. Yıldırım Bayezid ise böyle bir saldırıyı mertçe bulmadığı için reddetmiştir. 25 Eylül 1396 günü kendinden aşırı emin Haçlı birlikleri Osmanlı süvarilerinin amansız akını karşısında bozguna uğramış adeta bir baskın yemişlerdir.

Savaşın başlarında tepeden tırnağa zırhlı seçkin Hospitalier Şövalyeleri Osmanlıların öncü birliklerine kayıplar verdirmiş, onları kovalamak için ilerledikçe Türk askerlerinin daha önceden yerlere sapladıkları kazıkların olduğu bölgeye gelmişler ve atlarla ilerlemenin mümkün olmadığını görünce atlarından inmişlerdir. Ancak ağır zırhlı olduklarından dolayı çabucak yorulmuşlardır. Böylece Türk ordusunun savaş planı tam anlamıyla devreye girmiş, tepelerin ve ağaçlıkların olduğu yerde konuşlanan Türk ordusunun asıl gücü savaşa dahil olunca şövalyelerin Jean de Vienne gibi ünlü komutanları da dahil tamamına yakını imha edilmiştir.

Savaş sonrası
Haçlı ordusunun geçtiği yerde Müslümanları ve hatta Ortodoksları katlettiğini öğrenen Yıldırım Bayezid çok öfkelendi. Soylular bir kenara ayrıldıktan sonra yere bir kazık çakıldı ve boyu bu kazıktan uzun olan tüm diğer esirler idam edildi. Niğbolu Muharebesi, Osmanlı'nın ilk zamanlarında esirlerin öldürüldüğü tek savaştır. Ancak çocuk yaştaki Haçlı askerlerinin canı bağışlandı ve onlar da Müslüman olarak yetiştirilmek üzere Türk ailelerine gönderildi. Soylular ise fidye karşılığı serbest bırakıldı.

Niğbolu savaşında Türkleri ilk defa tanıyan ve Yıldırım Bayezid'in kumandanlığına ve kahramanlığına hayran kalan Korkusuz Jean, esaretten kurtulursa bir daha Türklere kılıç çekmeyeceğine dair yemin etmiştir. Fidye karşılığında serbest kaldıktan sonra Yıldırım Bayezid kendisini çağırarak
demiştir.

Çok sonraları Timur, Ankara Savaşı'nı kazandıktan sonra Avrupa hükümdarlarına elçiler gönderecek ve onların yenemediği Bayezid'i kendisinin yendiğini övünerek bildirecekti.

Niğbolu Muharebesinden sonra Osmanlı akıncıları Macaristan içlerine kadar girerek pek çok ganimetle döndüler. Balkanlarda Osmanlıları yenmenin mümkün olmadığı ortaya çıktı. Vidin Prensliği de ilhak edilerek Bulgar Krallığı tamamen ortadan kaldırıldı.

Bu utanç verici yenilginin ardından Batı Avrupa devletleri, Osmanlılara karşı uzun bir süre bir daha benzer bir istila hareketine girişememişlerdir. Yıldırım Bayezid'in askeri başarısı, Balkanlardaki Osmanlı egemenliğini pekiştirmiş ve Osmanlıların İslam dünyasındaki gazi imajlarının ünü ve itibarının yayılmasını sağlamıştır. Örneğin Bayezid, Kahire'ye Memluk sultanına zafernâme mektuplarıyla birlikte esir alınan tepeden tırnağa ağır zırhlara bürünmüş haçlı şövalyelerinden bir kısmını göndermiştir. Bunun üzerine Kahire'de bulunan Abbâsi halifesi, I. Bayezid'e Sultan-ı İklim-i Rum unvanını vermiştir.

Niğbolu Savaşı'ndan sonra Yıldırım Bayezid, Doğu Roma (Bizans) İmparatoru Manuil'e elçi göndererek haçlılarla işbirliği yaptığı gerekçesiyle İstanbul'u teslim etmesini istedi. 1391 yılından itibaren beşkentin kuşatma altına alınması nedeniyle Manuel, Batı Avrupa devletlerinden askeri yardım istemişti. Ancak haçlı ordusunun hezimete uğramasından sonra imparatorun son ümidi de sönmüştü. Bayezid şehrin kuşatmasını artırarak ciddi bir baskı oluşturmuş ve ahaliyi açlıkla teslim olmaya zorlanmıştır. İmparator Manuel için bu baskıdan kurtuluş hiç beklenmedik şekilde doğudan gelecekti.

Savaşın Batı Avrupa'daki Etkisi
Ağırlıklı olarak Batı Avrupa kuvvetlerinden oluşan Haçlı ordusunun Niğbolu Savaşı'nda Osmanlı Türkleri karşısında hiç ummadığı bir hezimet yaşaması, Avrupa'da büyük bir şok etkisi yaratmıştır. Haçlı ordusuyla gelen Burgonya prenslerinin ve Fransız asilzadelerin bir kısmının telef olması ve çoğunun esir edilmiş olması Burgonya ve Fransa'daki ailelerini müthiş bir paniğe ve travmaya uğratmıştır. Esir edilenler arasında Burgonya Dukalığı veliahtı, henüz yirmi iki yaşındaki Kont 'Korkusuz' Jean ile birlikte birçok yüksek dereceli Fransız ve Burgonyalı asilzade ve prensler bulunmaktaydı. Fransız-Burgonyalı soylular bir yıl boyunca Osmanlı başkenti Bursa'da esarette kalmışlardır.

Burgonya dükünün oğlu Jean'ın ve diğer soyluların esaretten kurtulup ülkelerine dönebilmeleri için iki yüz bin altın istendi. Sultan I. Bayezid, Jacques de Helly'i fidyeyi toplaması için Burgonya düküne ve Fransa kralına gönderdi. Bu müzakereler aynı zamanda Osmanlı ile Batı Avrupa devletleri arasında kurulan ilk "diplomatik" temas oldu. Burgonya ve Fransa'da toplanan para, savaştan bir yıl sonra Cenevizli ve Venedikli tacirler vasıtasıyla Osmanlı Devleti'ne teslim edilerek Kont Jean ile diğer asilzadeler ülkelerine dönebildiler.

Burgonyalı prens ve şövalyelerin esareti, Burgonya saray erkânında büyük bir şaşkınlık, utanç ve travmaya neden olmuştur. Ne var ki Kont Jean ülkesine döndüğünde babası tarafından bir savaş kahramanı gibi karşılanmıştır. Dük II. Filip (Philippe le Hardi vaya 'Cesur' Filip), oğlu Jean ile birlikte taht varisi olduğu Felemenk kentlerinde zafer yürüyüşleri düzenleyerek hanedanın zedelenen itibarını iade etmeye ve hezimeti unutturmaya çalışmıştır. Tüm bu gösterişli törenlere rağmen, Burgonyalıların hafızalarında ve tarih yazıcılığında Niğbolu Savaşı'nın acı hatırası çok derin izler bırakmış ve 'yenilmez Türk tehdidi' imgesi ve efsanesi oluşmaya başlamıştır. Örneğin Burgonyalı devlet adamı ve kronik yazarı Philippe de Mézières, Niğbolu Savaşı'nda yaşanan hezimete dair ağıt niteliğinde bir eser kaleme almıştır.

Bunun aksine devrin Osmanlı tarihçileri Niğbolu Savaşı'nı önemli bir olay olarak görmemişler, çok kısa bir yer vererek sıradan zaferlerden birisi gibi tasvir etmişlerdir. Osmanlı tarihçiliği, Bayezid'in Timur karşısında yaşadığı Ankara Savaşı'ndaki hezimete daha geniş yer vermiş ve etkisi uzun süre hissedilen çok daha önemli bir olay görmüşlerdir.

Kaynakça
DipnotlarNicolle, David (1999). Nicopolis 1396: The Last Crusade. Campaign Series. London: Osprey Publishing, ISBN 1-855-32918-2 (10), ISBN 978-1855329188 (13)
 Tuchman, Barbara W. (1978), A Distant Mirror: the Calamitous 14th Century, New York: Alfred A. Knopf. ISBN 0-345-28394-5

Osmanlı İmparatorluğu'nun muharebeleri
İkinci Bulgar İmparatorluğu'nun muharebeleri
Osmanlı-Macaristan savaşları
Osmanlı İmparatorluğu yükselme dönemi
1390'larda çatışmalar
Bulgaristan tarihi
Macaristan tarihi
Osmanlı-Macaristan savaşları'nda muharebeler
Osmanlı-Fransa savaşları

Niğbolu Muharebesi (1396)


La bandera de Mato Grosso es uno de los símbolos oficiales de Mato Grosso, una de las unidades federales de Brasil.

Fue oficializada el 31 de enero de 1890 por el decreto nº 2. La autoría es del brigadier Antônio Maria Coelho, Barón de Amambaí y primer presidente del Estado después de la proclamación de la República y por lo tanto, una de las más antiguas de Brasil.

La bandera instituida en 1890, duró hasta el 8 de octubre de 1929, cuando fue abolida por la Ley nº 1046, de la autoría del Diputado Estatal Oliveira Meio. Fue, sin embargo, restablecida por el artículo 140 de la Constitución Política del Estado de Mato Grosso, del 11 de julio de 1947, manteniendo su diseño original.

Su diseño consiste en un rectángulo con proporción anchura-longitud de 7:10, con fondo azul. Sobre el fondo azul hay un diamante blanco y un círculo verde semejantes a los encontrados en la bandera de Brasil. Dentro del círculo hay una estrella de cinco puntas en oro de igual tamaño al diámetro del círculo.

Simbolismo

Los colores principales de la bandera (azul, blanco, verde y amarillo) son los mismos de la bandera de Brasil y son una representación de la integración del estado con el Brasil, separadamente cada color tiene un significado específico.

 El azul representa el cielo;
 El blanco representa la paz;
 El verde representa la extensión territorial;
 La estrella amarilla simboliza el ideal republicano y las riquezas minerales del estado, que tanto atraían los primeros colonizadores.

La estrella también se refiere a Sirius, que en la bandera nacional simboliza el estado;

Otras banderas

Mato Grosso
Estado de Mato Grosso

Bandera de Mato Grosso


Memory Banda (nascida em 24 de setembro de 1996) é uma ativista dos direitos das crianças do Malaui que chamou a atenção internacional por seu trabalho de oposição ao casamento infantil.

Vida pregressa

Banda nasceu no distrito de Mzimba e cresceu no distrito de Chiradzulu. Seu pai morreu quando ela tinha quatro anos e ela foi criada por sua mãe. Apesar de crescer em uma família de chefes solteiros, Memory desafiou as chances de casamento precoce em sua comunidade. Sua irmã Mercy foi forçada a se casar aos 11 anos depois de engravidar durante uma cerimônia de iniciação. Desde muito jovem, Memory aspirava ser diferente de tudo e de todos. Ela reconhece que era uma garota durona. Ela tinha uma voz, embora sua cultura a lembrasse de ficar quieta e silenciosa, porque ela era uma menina. Sua jornada é uma inspiração para as meninas em todo o mundo.

Ativismo

Um relatório da Human Rights Watch de 2014 concluiu que "uma em cada duas meninas [no Malawi], em média, era casada por volta do seu 18º aniversário". Memory Banda tem desempenhado um papel influente na comunidade, nacional e recentemente internacional, incluindo a apresentação de uma palestra TED, falando na 59ª Comissão das Nações Unidas sobre o Status da Mulher, e no Fórum da Liberdade de Oslo. Ela defendeu que os líderes tradicionais formulassem estatutos que protegessem as meninas e, em nível nacional, ela defendeu que a idade legal para o casamento fosse aumentada dos 15 aos 18 anos de idade. Isso levou à mudança da lei para reconhecer 18 anos como a idade legal para o casamento no Malawi. Mas Memory está mais preocupada com a aplicação da lei e ela continua a defender o empoderamento das meninas. A Memory criou a Rede de Empoderamento de Meninas do Malawi (GENET) e grupos comunitários de meninas Deixe as Meninas liderarem em um esforço para manter as meninas na escola e aumentar a conscientização sobre seus direitos. Ela colaborou em um projeto de contação de histórias em que meninas compartilharam suas experiências, sonhos e desafios que enfrentam por meio de diferentes formas de arte e teatro.

Ver também
{{wikiquote}]

Ativistas

Memory Banda


Harmoni er en dansk kortfilm fra 2012 instrueret af Andrias Høgenni.

Handling
Niels vender, ligesom hans to søskende Eva og Henrik, hjem til den årlige sammenkomst juleaften hos forældrene i barndomshjemmet 'Harmonie'. Samme aften får Niels et opkald fra kæresten Julie, der fortæller, at de venter barn. Familien bliver overraskede og glade på Niels' vegne, men Niels, der har et seksuelt kærlighedsforhold til søsteren Eva, bliver tung om hjertet. I nattens dysfunktion under Harmonies tag figurerer faren, Oswald, der tilfredsstilles af at lure på familierelationernes tilbøjeligheder. Niels tager hjem fra julen, med et knust hjerte, og en erkendelse af, at kærligheden til Eva må forblive uforløst.

Medvirkende
 Martin Geertz, Niels
 Meike Bahnsen, Eva
 Ghita Lehrmann, Ellen
 Martin Mandrup, Henrik
 Kim Westi, Oswald

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 2012

Harmoni (film)


Askwith ist ein englisches Dorf und Civil parish mit 220 Einwohnern (Stand 2001). Es gehört zur  Unitary Authority North Yorkshire.

Geographie

Askwith befindet sich unweit der Grenze zum County West Yorkshire, ca. 5 Kilometer östlich des Kurorts Ilkley und ca. 4 Kilometer nordwestlich der Kleinstadt Otley. Die nächste Großstadt ist das 20 Kilometer entfernte Leeds.

Der Ort liegt in Wharfedale, einem Tal der Yorkshire Dales. In seiner Nähe fließen mehrere Bäche wie der East Beck und der West Beck, die südlich in den Fluss Wharfe münden. Die Landschaft ist durch Moore geprägt.

Geschichte

Askwith findet im 1086 geschaffenen Domesday Book Erwähnung. Dort werden als Besitzer des Landes Gospatric, Berenger of Tosny und William of Percy genannt. Der Ort gehörte zum Parish Weston und zum Wapentake Upper Claro. Sein Name ist skandinavischer Herkunft und leitet sich von den altnordischen Wörtern askr (Eschenbaum) und vithr (Baum, Wald) ab. Variationen davon waren Ascvid (1086), Ascwyth, Askwith und Askewith (1285–1316) sowie Askwyth (1320).

Verkehr

Von Askwith führen drei Straßen ab. Über die West Lane gelangt man nach Ilkley, von wo Anschluss an die Hauptverkehrsstraße A65 besteht, welche Leeds und Kendal verbindet. Die Weston Lane führt nach Otley und die Moor Lane in Richtung des ca. 7 Kilometer nördlich gelegenen Ortes Blubberhouses mit Anschluss an die A59.

Bildung
In Askwith befindet sich eine öffentliche Primary School mit integrierter Kindertagesstätte.

Bilder

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in North Yorkshire (Unitary Authority)

Askwith


Liječnički vjesnik je stručno glasilo Hrvatskoga liječničkog zbora.

Povijest
Prvi broj izašao je nekoliko godina nakon utemeljenja Hrvatskoga liječničkog zbora. Bilo je to 1877. godine. Zasluga je to ondašnjeg predsjednika Zbora dr. Antuna Schwarza. Najstariji je hrvatski medicinski časopis prema trajnosti izlaženja. List je jedan od relativno malobrojnih, tek stotinjak svjetskih časopisa koji su izlazili krajem 19. stoljeća, a da su održali kontinuitet tijekom 20. stoljeća te potom ušli u 21. stoljeće.

Liječnički vjesnik uređivali su Antun Schwarz, Ladislav Rakovac, Josip Fon, Josip Šepić, Bohuslav Jiruš, Viktor Gjurkovečki, Bogdan Jakopović, Antun Lobmayer, Miroslav Čačković, Radovan Marković, Vatroslav Florschütz, Gjuro Butorac, Radenko Stanković, Srećko Šilović, Vladimir Jelovšek, Lazar Novković, Lujo Thaller, Vlaho Novaković, Kamilo Farkaš, Fran Bubanović, Ivan Herzog, Edo Deutsch, Ante Vuletić, Zlatko Supek, Stanko Ibler, Pavao Tomašić, Ljubomir Božović, Mirko Dražen Grmek, Tihomil Beritić, Predrag Drobnjak, Ivan Bakran, Marko Pećina, Nada Čikeš i Branimir Anić.

Sadržaj
Redovno bilježi sva važna dostignuća, stručna i strukovna događanja. Objavljuju se uvodnici, stručni i znanstveni radovi, pregledni članci, prikazi bolesnika, lijekova i metoda, preliminarna znanstvena i stručna priopćenja, osvrti, pisma uredništvu, prikazi knjiga, referati iz literature i drugi prilozi. Od 1935. sadrži inozemni prilog u kojemu se na stranim jezicima objavljuju članci i predavanja Zbora. Na zamolbu Američke nacionalne knjižnice 1962. godine, odlučeno je da Liječnički vjesnik počne izlaziti, uz hrvatski, i na engleskom jeziku. Nakratko je prestao izlaziti početkom 1980-ih, kad je bila velika ekonomska kriza u državi. 1985. godine list je nastavio izlaziti. Skoro 70 godina neprekidno je nazočan u međunarodnim znanstvenim indeksima. Prvi broj koji je uveden u Index Medicus (Medline) jest broj 7/8 iz 71. volumena, objavljenog 1949. godine. U Indexu Medicusu ima skoro 6000 članaka.

Izvori

Vanjske poveznice
Mrežna mjesta
Liječnički vjesnik, službeno mrežno mjesto
Liječnički vjesnik na Hrčku

Medicina
Hrvatski stručni i znanstveni časopisi

Liječnički vjesnik


La route régionale 553 () est une route régionale allant d'Humalajoki à Kuopio jusqu'à Jynkkä à Kuopio en Finlande.

Présentation
La seututie 553 est une route régionale de Savonie du Nord.
Elle est un itinéraire alternatif à la valtatie 5.

Parcours
 Humalajoki
 Vehmasmäki
 Pellesmäki
 Hiltulanlahti
 Matkus
 Pitkälahti
 Nurmiranta
 Levänen
 Jynkkä

Références

Annexes

Liens externes

Articles connexes
 Seututie

553

:Catégorie:Transport à Kuopio

Seututie 553


Les attaques à la roquette de 2022 à Erbil sont survenues le 13 mars 2022 lorsque plusieurs missiles balistiques ont été lancés par le Corps des Gardiens de la révolution islamique (GRI) depuis la province de l'Azerbaïdjan oriental, en Iran, contre la ville septentrionale d'Erbil dans la région du Kurdistan, en Irak.

Des missiles balistiques  auraient été lancés depuis l'Iran. Le GRI a déclaré que la cible était le "centre stratégique" d'Israël à Erbil. Les autorités kurdes ont signalé que parmi les endroits touchés par les missiles figuraient le consulat américain de la ville et un quartier résidentiel. Un civil a été blessé par l'attaque. Selon un responsable américain, les cibles englobaient des bâtiments où une cellule du Mossad était soupçonnée d'opérer, selon une conversation avec un homologue irakien.

Le lendemain, le Corps des gardiens de la révolution islamique a revendiqué l'attaque.

Contexte
Quelques jours auparavant, le GRI avait publié une déclaration promettant qu'Israël paierait pour le meurtre d'Ehsan Karbalaipour et de Morteza Saeidnejad, deux colonels du GRI tués lors d'une frappe aérienne israélienne dans la périphérie de Damas en Syrie le 7 mars. Le général de division Hossein Salami, commandant en chef du CGRI et le général Amir Ali Hajizadeh ont assisté à leurs funérailles.

Les missiles balistiques ont frappé la cible à  du matin, au moment même de l'assassinat du général de division Qassem Soleimani par une frappe de drone américain en 2020.

Réactions
Le 13 mars, l'Irak a convoqué l'ambassadeur d'Iran pour protester contre l'attaque de missile, dénonçant une "violation flagrante de la souveraineté (irakienne)", l'Irak a protesté contre les frappes de missiles qui avaient causé "des pertes matérielles" et "des dommages aux installations civiles et aux maisons".

Le religieux chiite irakien Moqtada al-Sadr a répondu à l'attaque en tweetant "Le territoire de l'Irak du sud au nord et d'est en ouest ne devrait pas faire partie des conflits" et que "l'implication" de l'Irak dans les conflits était un dangereux précédent, tout en appelant le autorités compétentes d'envoyer immédiatement une lettre de protestation aux Nations unies et en plus de convoquer l'ambassadeur d'Iran.

Les frappes aériennes ont également été dénoncées par le Premier ministre irakien, Moustafa al-Kazimi, le département d'État des États-Unis, le président irakien, Barham Salih et l'ancien président kurde irakien Massoud Barzani, dont les deux derniers l'ont qualifié d'attaque terroriste.

Notes et références

Mars 2022
2022 en Irak
Corps des Gardiens de la révolution islamique

Attaques à la roquette de 2022 à Erbil


Harstad je značajan grad u Norveškoj. Grad je u okviru pokrajine Sjeverne Norveške i drugi je po veličini i značaju grad okruga Tromsa.

Prirodni uvjeti

Grad Harstad se nalazi u sjevernom djelu Norveške. Od glavnog grada Osla je udaljen 1400 kilometara sjeverno.

Harstad se nalazi na sjeverozapadnoj obali Skandinavskog poluotoka, u povijesnoj oblasti Hologalandu. Grad je tradicionalno središte oblasti Vesterålen i Lofotski otoci, najvećeg u okviru Norveške. Grad se razvio na istoku otočja Hinnøya, uz Vogski fjord, zaljev Sjevernog mora. Nadmorska visina grada ide od 0 do 120 m.

Povijest
Prvi tragovi naseljavanja na mjestu današnjeg Harstada javljaju se u doba prapovijesti. Ovdje je podignuta i najstarija crkva u sjevernom djelu Norveške, jedina iz vremena srednjeg vijeka. Postupno se tu javilo naselje pomoraca i ribara, koje se polako razvijalo.

Razvoj je ubrzan početkom 20. stoljeću, pošto je Harstad dobio gradska prava 1904. godine.

Tijekom petogodišnje okupacije Norveške  (1940-45.) od strane Trećeg Reicha Harstad i njegovo stanovništvo nisu značajnije stradali.

Stanovništvo
Danas Harstad s predgrađima ima blizu 25 tisuća stanovnika. Posljednjih godina broj stanovnika u gradu brzo raste.

Gospodarstvo
Harstadsko gospodarstvo zasniva se na pomorstvu i ribolovu. U posljednjim godinama porasla je važnost turizma, trgovine, poslovanja i usluga.

Gradovi prijatelji

  Helsingør, Danska
  Kirovsk, Rusija
  Umeå, Švedska
  Vaasa, Finska

Galerija

Izvori

Vanjske poveznice
Službena stranica grada

Gradovi u Norveškoj

Harstad


Börek, yufkanın yuvarlama, doldurma ve/veya katlama işlemleri ile hazırlanan, yapımında yaygın olarak beyaz peynir, ıspanak, kıyma, patates gibi çok değişik iç harcı kullanılan, katmanlanmış lezzetli hamur işi. Bazı yörelerde yufkasız olarak yapılan bazı yemeklere de börek denilmektedir. Örnek Afyon patlıcan böreği verilebilir. Börekler yemek menülerinde "ara sıcaklar" kategorisinde yer alır. Börek, açlığı giderme amacıyla tüketilir veya çeşitli sosyal etkinliklerde (düğün, nişan, sünnet ve cenaze törenleri, şenlikler ve  bayram gibi)  ikram edilir. İç harcına ve pişirme yöntemine (buharda, suda, yağda ya da fırında pişirilmiş) göre çok fazla çeşitlilik gösterir.

Börek, Türk mutfağının yanı sıra bazı Balkan mutfaklarında da yer alır. Mutfağında böreğe yer verilen ülkeler ve böreği nasıl adlandırdıkları aşağıdaki gibidir:

 Yunanistan: Buréki (μπουρέκι) ya da Píta (πίτα)
 Arnavutluk: Byrek
 Bulgaristan: Banica (Čuška Bjurek. Ayrıca beyaz peynirle doldurulmuş biber [Čuška].)
 Sırbistan: Burek ve Pita
 Bosna-Hersek'te içinde ne bulunduğuna bağlantılı olarak ismi farklıdır: Burek- et, patates ve soğan. Bundevara- kabaklı, Zeljanica (ıspanaklı, Krompiruša (patatesli) ve Sirnica(peynirli).

Osmanlı Mutfağındaki Börek Çeşitleri
Osmanlılar'da Fatih Sultan Mehmet döneminde börek, Türk mutfağında önemli bir noktaya ulaşmıştır ve Topkapı Sarayı'nın mutfağındaki aşçıların bir kısmı börek konusunda uzmanlaşara "börekçi, börekçibaşı" gibi ünvanlar almıştır. Basılı ilk yemek kitabı Melceü't-Tabbâhîn'de çok çeşitli börek tarifleri vardır. Bunlar:
 Yufka Böreği
 Puf Böreği
 Su Böreği
 Sakız Böreği
 Süt Böreği
 Tavuk Böreği
 Kol Böreği
 Kapak Böreği
 Türk Böreği (Alt üst börek)
 Akıtma Sakız Böreği
 Sac Böreği
 Soğan Böreği
 Paça Böreği
 İnce Börek
 Fincan Böreği
 Tatar Böreği (Piruhi)
 Âdi Lokum
 Nev'-i dîğer
 Nev'-i Âher
 Yumurtalı Lokum (Hacı Lokumu)
 Vertika
 Marmarina

Ayrıca bakınız
 Tepsi böreği
 Gözleme

Kaynakça

Türk icatları
Türk mutfağı
Arnavut mutfağı
Cezayir mutfağı
Ermeni mutfağı
Balkan mutfağı
Kürt mutfağı
Bulgar mutfağı
Orta Asya mutfağı
Hırvat mutfağı
Kıbrıs mutfağı
Yunan mutfağı
Irak mutfağı
İran mutfağı
İsrail mutfağı
Ürdün mutfağı
Lübnan mutfağı
Levant mutfağı
Orta Doğu mutfağı
Fas mutfağı
Osmanlı mutfağı
Filistin mutfağı
Suriye mutfağı
Tunus mutfağı
Bosna-Hersek mutfağı
Osmanlı mutfağındaki börekler

Börek


Dejan Orešković (Slavonski Brod, 24. ožujka 1970.), poznat i po nadimku Klo, je hrvatski gitarist i glazbeni producent. Član je rock skupine Zabranjeno pušenje. Ranije je bio član rock bendova Divlje jagode i Hard Time.

Životopis
Orešković je rođen i odrastao u Slavonskom Brodu. U dobi od šest godina bio je na svom prvom glazbenom koncertu, i to od Bijelog dugmeta, jer su njegovi roditelji bili obožavatelji. Ubrzo nakon toga, dobio je akustičnu gitaru i naučio svirati prvu pjesmu "House of the Rising Sun". Pred kraj osnovne škole počeo je nastupati u svom prvom rock bendu s kojim svirao pjesme Rolling Stonesa i sličnih rock bendova. U narednom razdoblju svirao je u raznim lokalnim bendovima, a 1988. godine je postao članom popularnog brodskog benda Casablanca, koji su u to vrijeme imali ugovor s Jugotonom.

Na početku Domovinskog rata odlazi u Njemačku, u München. U to vrijeme je radio u popularnom minhenškom disco klubu gdje su nastupali mnogi popularni bendovi i glazbenici s prostora bivše države s kojima ostvaruje kontakte. S nekima je i surađivao, poput Dina Dvornika na koncertnom albumu Live In München. U Hrvatsku se vratio 1994. godine i nastanio se u Zagrebu. Pozvan od dugogodišnjeg poznanika Tonija Lovića postao je članom skupine Hard Time, gdje je svirao bas-gitaru do 1997. godine. U istoj godini pridružio se sastavu Divlje jagode nakon jedne audicije. Tamo je nastupao na devetom studijskom albumu Od neba do neba (2003). Divlje jagode je napustio 2005. godine. Od samog početka svog boravka u Zagrebu radio je kao producent ili koproducent pjesama za glazbenike ili bendove kao što su Meritas, Vanna, Massimo Savić, E.N.I., Žanamari, Opća opasnost i mnogi drugi.

Od 2008. godine Orešković je član rock skupine Zabranjeno pušenje. S njima je surađivao na posljednja četiri studijska albuma: Muzej Revolucije (2009.), Radovi na cesti (2013.), Šok i nevjerica (2018.) i Karamba! (2022.).

Diskografija
Zabranjeno pušenje
 Muzej Revolucije (2009.)
 Radovi na cesti (2013.)
 Šok i nevjerica (2018.)
 Live in Skenderija Sarajevo 2018 (2022.)
 Karamba! (2022.)
Divlje jagode
 Od neba do neba (2003.)

Izvori

Vanjske poveznice
 Dejan Orešković na Discogsu
 Zabranjeno pušenje

Članovi sastava Zabranjeno pušenje
Hrvatski basisti
Hrvatski rock-glazbenici
Hrvatski skladatelji
Životopisi, Slavonski Brod
Životopisi, Zagreb
Hrvatski glazbeni producenti

Dejan Orešković


في دورة رولان غاروس الدولية سنة 1892 فاز في بطولة فردي الرجال اللاعب سشوبفر (J. Schopfer) من فرنسا.

الأبطال

مراجع

فرنسا في 1892
دورات رولان غاروس
دورة رولان جاروس

البطولات الفرنسية 1892 (كرة مضرب)


Francesco Profumo es un ingeniero y profesor universitario italiano, titular desde el 16 de noviembre de 2011 del Ministerio de Ministro de Educación, Universidad e Investigación de su país en el gobierno técnico liderado por Mario Monti. Fue rector del Politécnico de Turín y presidente del Consejo Nacional de Investigación italiano.

Referencias

Gobierno Monti
Nacidos en Savona

Francesco Profumo


An Gigantochloa latifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley. An Gigantochloa latifolia in nahilalakip ha genus nga Gigantochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Gigantochloa

Gigantochloa latifolia


Când se arată cucuveaua (titlul original: Il giorno della civetta) este un film dramatic italian, realizat în 1968 de regizorul Damiano Damiani, după romanul omonim a scriitorului Leonardo Sciascia, protagoniști fiind actorii Franco Nero, Claudia Cardinale, Lee J. Cobb.

Conținut

Într-o mică localitate din Sicilia din anul 1961, un bărbat este împușcat față de martori, în plină stradă. Căpitanul de poliție Bellodi, care tocmai fusese transferat în Sicilia, preia cazul. Cel ucis este un antreprenor din domeniul construcțiilor, care a refuzat să colaboreze cu oamenii mafiei. Un alt bărbat, care se afla în apropierea locului crimei, dispare fără urmă.

În timpul anchetei, lui Bellodi sunt indicate urme false, părând la început că ar fi fost o crimă comisă din gelozie. Rosa Nicolosi, soția celui dispărut, este considerată suspecta numărul unu, bănuindu-se că soțul ei nu se mai află în viață.

Totuși căpitanul nu crede că aceste indicii sunt bune. Este foarte convins că ucigașul face parte din rândurile mafiei. La continuarea cercetărilor, se lovește chiar și de opoziția colegilor. Dispar martori, nimeni nu vrea ca omerta să fie încălcată.

Recunoaște singur, ce influență puternică are mafia asupra politicii, justiției și a economiei, provocând un scandal la nivel național. Ajunge ținta mafiei, însuși viața lui fiind în pericol, astfel că resemnat renunță la caz și se retrage fără să reușească să aducă măcar o scânteie de lumină pentru elucidarea lui.

Distribuție
 Franco Nero – căpitanul Bellodi
 Claudia Cardinale – Rosa Nicolosi
 Lee J. Cobb – Don Mariano Arena
 Tano Cimarosa – Zecchinetta
 Nehemiah Persoff – Pizzuco
 Serge Reggiani – Parrinieddu
 Ennio Balbo – primul mafiot la ospăț
 Ugo D'Alessio – al doilea mafiot la ospăț
 Fred Coplan – brigadierul
 Giovanni Pallavicino – șeful de poliție
 Laura De Marchi – fica lui don Mariano
 Brizio Montinaro – fiul șefului de poliție
 Lino Coletta – tânărul mustăcios în casa lui Don Mariano
 Vincenzo Falanga – omul lui Don Mariano
Dublajul vocilor originale:
 Sergio Graziani – căpitanul Bellodi
 Rita Savagnone – Rosa Nicolosi
 Corrado Gaipa – Don Mariano Arena
 Arturo Dominici – Pizzuco
 Oreste Lionello – Parrinieddu
 Ignazio Balsamo – șeful de poliție

Premii și nominalizări
 1968: Ursul de Aur, nominalizat
 1968: David di Donatello
 Cel mai bun producător (Ermanno Donati)
 Cea mai bună actriță (rol principal) (Claudia Cardinale)
 Cel mai bun actor (rol principal) (Franco Nero)

Literatură

Vezi și
 Listă de filme străine până în 1989

Referințe

Legături externe

Filme din 1968
Filme dramatice
Filme în limba italiană
Filme regizate de Damiano Damiani
Filme bazate pe literatură

Când se arată cucuveaua (film)


An Eriocaulon disepalum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley. An Eriocaulon disepalum in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon disepalum


සංජිත් ද සිල්වා (31 ඔක්තෝම්බර් 1976) යනු ශ්‍රී ලාංකික රංගන ශිල්පියෙකු සහ අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු වෙයි. ඔහු විසින් රංගනය එක්කල ද කම්පනි මෙන් හා අමෙරිකන් ඩේසි යන සිනමාපට ඔස්සේ ඔහු ප්‍රේක්ෂක අවධානයට ලක්විය.

මුල් දිවිය
1976 වසරේ කොළඹදී උපත ලද ඔහු නිව් යෝර්ක් යුනිවර්සිටි ටිස්ච් ස්කූල් ඔෆ් දි ආර්ට්ස්, ඒෂියා වෙතින් සිය උපාධිය සම්පූර්ණ කර ගන්නා ලදී.

වෘත්තීය දිවිය
අමෙරිකන් ඩේසි මාලානාටකයේ චන්දු යන චරිතය හරහා සිය ප්‍රථම රූපවාහිනී ආගමනය සිදුකරන ලද සිල්වා 2005 වර්ෂයේ විකාශය වූ ජොනී සීරෝ සහ ලෝ ඇන්ඩ් ඔඩර්: සපෙෂල් වික්ටිම්ස් යුනිට් යන නාට්‍ය මාලාවලටද සිය රංගනය එක් කරන ලදී. 2013 වර්ෂයේදී සිල්වා සිය පළමු සිනමා පටය වූ ටයිම් ආෆ්ටර් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලදී.

පුද්ගලික දිවිය
බ්‍රිතාන්‍යයේ උපත ලද ඉන්දියානු රංගන ශිල්පිණියක වූ දීපා පුරෝහාහිත් සමග විවාපත් වූ සිල්වා එක් දරු පියෙකි.

රංගනයන්

චිත්‍රපට

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි

1976 උපත්

සංජිත් ද සිල්වා


Prenses Leia Organa, Yıldız Savaşları (Star Wars) serisinde geçen karakterlerden biridir. Serinin ilk üç (hikâyenin kronolojik sıralamasına göre 4, 5 ve 6.) ve 7,8 ve 9.filminde yer almıştır. Alderaan Prensesi Leia Organa (Leia Skywalker olarak doğdu.) Jedi Şövalyesi Anakin Skywalker ve Naboo senatörü Padme Amidala 'nın kız çocuğu, Alderaan' lı Bail Organa ve Kraliçe Breha' nın evlatlık kızları, genç Luke Skywalker' in ikiz kardeşidir. Yeni Cumhuriyet ve Galaktik Sivil Savaş' ta çok önemli bir karakterdir. Politikacı, Savaşçı ve Casus olarak üstüne düşeni yapıp kaderini takip etmiştir. Daha sonra Han Solo ile evlenip bir oğlan çocuk sahip olmuştur. Oğlunun adı Kylo Ren (doğum adı Ben Solo) 'dir.

Hikayede
Annesi Padme Amidala onu ve ikiz kardeşi Luke Skywalker'ı doğururken can vermiştir. Annesi öldükten sonra ikiz kardeşini Owen Lars, Leia'yı ise Bail Organa evlat edinir.

Yıldız Savaşları: Bölüm IV - Yeni Bir Umut
Bail Organa onu Alderaan sistemine götürür ve büyüyüp orada prenseslik görevini üstlenir. Aynı zamanda Asi Birliği'nde general olan Leia Galaktik İmparatorluk'un gizli silahı olan Ölüm Yıldız'nın planlarını ele geçirerek asilere götürmek üzere yolculuktayken  Darth Vader'ın komutasındaki İmparatorluk ordusu tarafından engellenir. Fakat planları R2-D2 simli droidin içine yükleyerek asilere ulaşmasını sağlar. Planların nerede olduğunu söylemesi için Darth Vader tarafından zihni okunmaya çalışılır fakat Güç'te yoğun olan Leia zihin okuyucuya çok uzun süre dayanır ve Vader'a istediği bilgiyi vermez. Büyüdüğü gezegen olan Alderaan gözleri önünde yok edilir.  Daha sonra Han Solo, Luke Skywalker ve Obi-Wan Kenobi tarafından kurtarılır. Leia'nın droid ile ulaştırdığı planlar sayesinde Ölüm Yıldızı'nın zayıf noktası bulunur ve Yavin Savaşı ile Ölüm Yıldızı yok edilirken saldırıda General olarak görev almıştır.

Yıldız Savaşları: Bölüm V - İmparator
Galaktik İmparatorluk Asi Birliği'nin gizli üssünün yerini öğrenerek Hoth Savaşı adı altında bir saldırı düzenlerler. Leia her ne kadar üssü terk etmek istemese de sonunda İmparatorluk askerleri üsse girdiğinde Han Solo, Chewbacca, R2-D2 ve C-3PO ile birlikte Millenium Falcon ile kaçarlar ama İmparatorluk Filosu tarafından takip edilirler. İmparatorluk'dan kaçmak için bir asteroit kümesinin içine girerler. Uzunca bir süre asteroit kümesinin içinde İmparatorluk Filosu'nun uzaklaşmasını beklerler. Han ve Leia'nın ilk yakınlaşması bu sırada gerçekleşir. Mağara sandıkları bir yerde saklandıklarını düşünen Leia ve Han, çok zaman geçmeden burasının bir mağara olmadığını bir canlının içinde olduklarını fark ederler ve son anda kaçmayı başarırlar. Fakat İmparatorluk Filosu hala oradadır ve dışarı çıktıkları an onları fark ederler. İmparatorluk'un onları bulamayacaklarını düşündükleri -Han Solo'nun da eski bir arkadaşı olan- Lando Calrissian'ın yönetiminde olan Bespin Gezegeni'ne giderler. Burada Millennium Falcon'ın Işık Hızı probleminin düzeltilmesini beklerken Lando tarafından ihanete uğrarlar ve Darth Vader, Luke'un yerini öğrenmek için Leia ve Han'a işkence yapar ve onları Luke'un Bespin Gezegeni'ne gelmesi için yem olarak kullanır. Han Solo aslında Luke için hazırlanan karbon ile dondurulmak üzereyken Leia ona karşı olan hislerini açıklamıştır. Ve o unutulmaz replikler ortaya çıkmıştır.

- Seni Seviyorum.

-Biliyorum.

Han karbon ile dondurulduktan sonra Leia, Lando'nun da yardımıyla onu kurtarmaya çalışmıştır fakat Han çoktan Boba Fett tarafından Jabba the Hutt'a götürülmüştür. Leia, Chewbacca ve Lando, Millenium Falcon ile İmparatorluk tarafından işgal altında olan Bespin'de ayrılırlar. Tam uzaklaşırlarken Leia Güç sayesinde ikiz kardeşi Luke'un ona seslenişini duyar ve Luke'u hisseder.

Yıldız Savaşları: Bölüm VI - Jedi'ın Dönüşü

Leia Boba Fett tarafından Jabba the Hutt'a götürülen Han'ı kurtarmaya kılık değiştirerek gider. Kimsenin olmadığını düşündüğü bir ara Han'ı dondurdukları karbonu eritir ve Han'ı kurtarır. Fakat Han'ı kurtardığını Jabba görür ve Leia'yı kendi köleliğine zorla alır. Luke, Leia ve Han'ı kurtarmaya gelir. Luke'u da yakalarlar fakat Luke her şeyi ayarlamış olduğu için Han ve Luke'u idam etmeye götürdüklerinde planını uygulamaya koyar ve Jabba'nın adamlarını teker teker öldürür. Bu sırada Leia da Jabba'yı zincirle boğarak öldürür. Leia, Han ve Luke İmparatorluk'un en sonucusunu Asi Birliği'nin yok etmesi üzerine yeniden yaptığı Ölüm Yıldızı'nın koruma kalkanlarının kaldırmak üzere Endor Gezegeni'''nin Orman Ayı'na giderler. Koruma kalkanları kalktığında Asi Birliği Yeni Ölüm Yıldızı'na saldırarak bunu da yok etmeyi planlamaktadır. Leia ve Luke, hız yapıcı 74-Z Speeder Bike'a bindiklerinde Speeder Bike'dan düşer ve bir Ewok olan Wicket W. Warrick ile tanışır. Ewocklara çok iyi davranarak onlarla çok iyi anlaşır. Bu arada Luke, Han, R2-D2 ve C-3PO onu aramaya çıkarlar. Bir Ewok tuzağına yakalanırlar. C-3PO'yu tanrıları sanan Ewoklar diğerlerini esir alır. Leia onların Ewoklar tarafından esir alındığını görür ve dostu olduğunu söyleyerek kurtarmaya çalışır. C-3PO sayesinde kurtulurlar. C-3PO Ewoklara olanları anlattığı sırada Luke ayrılır. Leia ne olduğunu merak ederek Luke'un peşinden gider. Luke, Leia'ya onun da Güç'te yoğun olduğunu ve aslında ikisinin kardeş olduğunu söyler. Leia bir şekilde aslında bunu her zaman bildiğini söyler. Luke ona Vader ile yüzleşmesi gerektiğini söyler. Leia Luke'a kaçması için ne kadar ısrar etse de Luke kaçmaz ve Vader ile yüzleşmeye gider. Daha sonra, Leia ve Han, Ewokların da yardımıyla kalkanları indirmeye gider. İmparatorluk askerleri tarafından yakalanırlar ve Endor Savaşı başlar. Leia bu savaşta yaralanır. Aynı zamanda Han ilk defa Leia'ya "Seni Seviyorum" demiştir. En sonunda Endor Savaşı kazanılır. Yeni Ölüm Yıldızı da yok edilir. Ewokl''arla birlikte bu kutlanır.

Yıldız Savaşları: Güç Uyanıyor
Filmde Leia, Yeni Cumhuriyet tarafından Birinci Düzen ile (İmparatorluğun kalıntıları tarafından oluşturulan bir grup)  savaşmak ve yıllar önce kaybolan Luke'u bulmaya çalışan bir direnişin lideri olarak karşımıza çıkar. Kuvvetleri, Direnç astromech droid BB-8'i arayan bir Birinci Dereceli saldırı gerçekleştirdiğinde, Leia, dönek fırtınacı Finn'e (John Boyega) ve yetim çöpçü Rey (Daisy Ridley) droidi bu kadar ileri götürmesine yardımcı olan Han ile yeniden bir araya geldi. Han ve Leia yıllardır yabancıdır; oğulları Ben Solo karanlık tarafa düştükten ve Birinci Dereceden komutan Kylo Ren olduktan sonra evlilikleri parçalandı. Leia, Ben'in hala aydınlık tarafa getirilebileceğine inanıyor. Han, savunma kalkanlarını devre dışı bırakmak için İlk Düzen'min Starkiller Üssüne sızma görevi için gönüllü olur. Ren'le yüzleşen Han, oğlunu İlk Düzen'den ayrılmaya ikna etmeye çalışır, ancak Ren onun yerine babasını öldürür. Leia, Han'ın Güç aracılığıyla ölümünü algılar ve daha . Leia, Luke'u bulmak için yola çıktıklarında, "Güç seninle olsun" diyerek Rey, Chewbacca ve R2-D2'yi görür.

Yıldız Savaşları: The Last Jedi
Filmde Leia, gemisinin Birinci Düzen tarafından saldırıya uğradığında uzaya atılan Raddus'un amiral gemisi köprüsündeki kişiler arasında yer alıyor. Leia, gücü gemiye geri çekmek için Gücü kullanır. İyileştikten sonra, halefi Amiral Holdo'ya (Laura Dern) karşı çıkan Direniş pilotu Poe Dameron'u (Oscar Isaac) tokatlar ve sersemletir. Ahch-To'daki yalnızlığından Luke, Kuvvet aracılığıyla Crait'deki Direniş kalesine gelir ve Ben'e olanlardan özür dileyerek Leia ile tekrar bir araya gelir. Leia oğlunun gittiğini bildiğini söyler, ancak Luke ona "hiç kimsenin gerçekten gitmediğini" söyler. Luke, Kylo'yu ve saldıran First Order birliklerini rahatsız ederken, Leia, Milenyum Şahin'deki Crait'den kaçan kalan Direniş güçleri arasında yer alır.

Yıldız Savaşları: Skywalker'ın yükselişi
Filmde Leia, Jedi olmak için eğitimine devam eden Rey'e rehberlik ve destek sunarken Direniş'i yönetmeye devam ediyor.  Rey ve Ren, Kef Bir'de düello yaparken, ölmekte olan bir Leia, oğluna ulaşmak için kalan gücünü kullanır. Annesinin varlığıyla dikkati dağılan Ren, Rey tarafından kendi ışın kılıcıyla hasar görür Leia ölür ve Rey, Ren'in yarasını gücü kullanarak iyileştirir. Kurtarılan Ben Solo, Rey'i dirilttikten sonra, hem Leia hem de Ben aynı anda güçle bir olurlar.

Yıldız Savaşları karakterleri
Kurgusal ikizler
Kurgusal köleler
Kurgusal siyasetçiler
Kurgusal diplomatlar
Kurgusal işkence kurbanları
Kadın film karakterleri
Dünya dışı süper kahramanlar

Leia Organa


Kuşçalı, Çorum ilinin Sungurlu ilçesine bağlı bir köydür. Kuzeyinde Çankırı ili Batısında Kırıkkale ili bulunmaktadır.

Tarihçe
Kuşçalı Köyü adı resmi belgelerde ilk defa  karşımıza 1699 tarihinde Keskin Kazası ile ilgili olan bir beratta geçmektedir.  1834 yılında Kırşehir Sancağı Keskin Kazasına bağlı bulunmakta olup; söz konusu tarihte köyde 25 hane bulunmaktadır.Kuşçalı karyesinin (köyünün) nüfusu ile ilgili olarak 705 numaralı temettuat defterinden tespit edildiği kadarı ile1845 yılında; 59 haneye tekâbül eden 295 kişi nüfusu söz konusudur. Bu tarihti köy Kırıkkale'ye bağlı idi.  Cumhuriyet döneminde Ankara ilinin Kalecik ilçesine bağlı olan köy, 9 Mayıs 1929'da Çorum ilinin Sungurlu ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 116 km, Sungurlu ilçe merkezine 46 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Sungurlu belde ve köyleri

Kuşçalı, Sungurlu


Die Altreformierten Gemeinden in den Niederlanden (niederländisch: Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland) sind ein niederländischer Kirchenverband mit 18.500 Mitgliedern (2010), der der konfessionellen Gruppe der Reformierten Kirchen zugehörig ist. Sie werden auch (abwertend) als den Schwarzestrümpfekirchen zugehörig bezeichnet. Das soziale Leben dieser Menschen spielt sich zum größten Teil untereinander ab. Man trifft sich vor allem in Kirche, Schule, Verein und auch bei der Arbeit. Im politischen Bereich wählen viele Mitglieder der Kirche die Staatkundig Gereformeerde Partij. Die Kirche ist missionarisch zusammen mit der Free Presbyterian Church of Scotland in Simbabwe und Malawi tätig.

Die größten Gemeinden sind Barneveld, Geldermalsen, Hardinxveld-Giessendam, Kinderdijk, Krimpen aan den IJssel, Stavenisse, Rijssen und Urk.

Siehe auch
 Liste der niederländischen reformierten Kirchen
 Bibelgürtel (Niederlande)
 Wiederhergestellte Reformierte Kirche
 Gereformeerde Gemeenten
 Gereformeerde Gemeenten in Nederland

Reformiertentum in den Niederlanden
Reformierte Freikirche

Altreformierte Gemeinden in den Niederlanden


Se encuentra situada sobre un alto a las afueras de Astudillo en la carretera de Amusco a Palacios del Alcor en la comarca de Tierra de Campos de Palencia.

A fecha agosto de 2011 el monumento no era visitable.

Descripción

Planta

 Leyenda de la imagen
 Pórtico Sur; entrada al templo; s XV.
 Nave; s XII.
 Nave evangelio; s XIII.
 Presbiterio.
 Ábside; s XIV.
 Puerta Norte cegada.
 Torre - Espadaña; s XIII.
 Sacristía.
 Vivienda del Ermitaño; s XVIII.
 Marcas de canteria.

Modificaciones
Se realizaron diversas modificaciones a la planta original:
En el s XIV, se reformó la Torre (7).
En los s XV / XVI, se añadió / reformó la Puerta Sur (1).
s XVIII, se añade la Casa del Ermitaño (9).

Marcas de cantería
Se han identificado un total de 50 marcas de 26 tipos diferentes que se distribuyen de la siguiente forma, ver Planta (10):

Bibliografía

Enlaces externos

Ermita de Torre Marte Astudillo Palencia

Astudillo
Cristo
Astudillo
Astudillo

Ermita del Santísimo Cristo de Torre Marte (Astudillo)


Giovanni Antonio Scopoli (sometimes Latinized as Johannes Antonius Scopolius) (3 June 1723 – 8 May 1788) was an Italian physician and naturalist. His biographer Otto Guglia named him the "first anational European" and the "Linnaeus of the Austrian Empire".

Biography
Scopoli was born at Cavalese in the Val di Fiemme, belonging to the Bishopric of Trent (today's Trentino), son of Francesco Antonio, military commissioner, and Claudia Caterina Gramola (1699-1791), a painter from a patrician family from Trentino. He obtained a degree in medicine at University of Innsbruck, and practised as a doctor in Cavalese and Venice. Much of his time was spent in the Alps, collecting plants and insects, of which he made outstanding collections.

He spent two years as private secretary to the bishop of Seckau, and then was appointed in 1754 as physician of the mercury mines in Idrija, a small town in the Habsburg realm, remaining there until 1769. In 1761, he published De Hydroargyro Idriensi Tentamina on the symptoms of mercury poisoning among mercury miners.

Scopoli spent time studying the local natural history, publishing Flora Carniolica (1760) as well as a major work on the insects of Carniola,  (1763). He also published a series of Anni Historico-Naturales (1769–1772), which included first descriptions of birds from various collections.

In 1769, Scopoli was appointed a professor of chemistry and metallurgy at Mining Academy at Schemnitz (now Banská Štiavnica, Slovakia), and in 1777 transferred to the University of Pavia. He became a bitter rival of Lazzaro Spallanzani, who was accused of stealing specimens from the Pavia museum. Spallanzani was tried and the prolonged trial resulted in acquittal. Shortly thereafter, Scopoli died of a stroke. His last work was Deliciae Flora et Fauna Insubricae (1786–1788), which included scientific names for birds and mammals in northwestern Italy described by Pierre Sonnerat in the accounts of his voyages.

Scopoli corresponded with Carl Linnaeus, a Swedish botanist who laid the foundations of modern taxonomy. Scopoli communicated all of his research, findings, and descriptions (for example of the olm and the dormouse, two little animals hitherto unknown to Linnaeus). Linnaeus greatly respected him and showed great interest in his work. Because of a great distance, they never met.

Scopoli is frequently mentioned by Gilbert White in his The Natural History and Antiquities of Selborne.

Works

 Flora Carniolica (1760): a flora of Carniola, part of modern-day Slovenia

  : A revised second edition of the first elaborate description of the flora of Carniola, undertaken when Scopoli lived in Idrija. It has 66 plates engraved by J. F. Rein after original drawings by Scopoli. Whereas the unillustrated first edition of 1760 of 600 pages had no binary names for the plant species, this edition has binary names and is written in the Linnaean tradition in all other respects as well.
De Hydroargyro Idriensi Tentamina (1761): a medical work on the symptoms of mercury poisoning among miners.
Entomologia Carniolica. Vienna: Trattner. (1763): a major work on entomology containing many descriptions of new species.

Joh. Ant. Scopoli der Arzneywissenschaft Doktors, Ihro... Majest. Cameralphysici in der Bergstadt Idria ... Einleitung zur Kenntniß und Gebrauch der Foßilien, Hartknoch4031. Göttingen: Niedersächsische Staats- und Universitätsbibliothek Riga (1769). In German. Doctoral Thesis.
Anni Historico-Naturales (1769–1772): This work included descriptions of new birds.

Introductio ad historiam naturalem, sistens genera lapidum, plantarum et animalium hactenus detecta, caracteribus essentialibus donata, in tribus divisa, subinde ad leges naturae. Prague. (1777): masterwork of natural history describing world genera and species.
Fundamenta Botanica Praelectionibus publicis accomodata. Papiae, S. Salvatoris (1783): A botanical classic with ten engraved plates each depicting ten to sixteen exact drawings.
With Pierre Joseph Macquer, Dizionario di chimica del Sig. Pietro Giuseppe Macquer … Tradotto dal francese e corredato di note e di nuovi articoli... Pavia: printed at the Monastery of San Salvatore for G. Bianchi (1783–1784): The chemist Joseph Macquer's Dictionnaire de chymie, the first dictionary of theoretical and general chemistry was written it in haste and concerned about his reputation, Macquer published it anonymously in 1766. Its huge success prompted the preparation of a revised second edition (1778). Then Scopoli translated and extensively augmented it. A second edition of the translated work, without further additions was published in Venice in 1784–1785.
Deliciae Flora et Fauna Insubricae Ticini (1786–1788): an account including new descriptions of the birds and mammals collected by Pierre Sonnerat on his voyages.

Some taxa named by Scopoli

Anser albifrons (Scopoli, 1769) Greater White-fronted Goose
Oxyura leucocephala (Scopoli, 1769) White-headed Duck
Calonectris diomedea  (Scopoli, 1769) Scopoli's Shearwater
Ardeola ralloides (Scopoli, 1769) Squacco Heron
Porzana parva (Scopoli, 1769) Little Crake
Charadrius dubius (Scopoli, 1786) Little Ringed Plover
Tyto alba (Scopoli, 1769) Western Barn Owl
Athene noctua  (Scopoli, 1769) Little Owl
Ptyonoprogne rupestris  (Scopoli, 1769) Eurasian Crag Martin
Prunella collaris  (Scopoli, 1769) Alpine Accentor
Emberiza melanocephala  Scopoli, 1769 Black-headed Bunting
Psittacula krameri  (Scopoli, 1769) Rose-ringed Parakeet
Emerita (genus) 1777, mole crab, sand crab, sand bug (Hippidae), East Pacific sandy seashores
Battus (genus) 1777, Swallowtail butterfly (Papilionidae), South America
Rhagonycha fulva 1763, soldier beetle (Cantharidae), Europe
Cucujus cinnaberinus 1763, flat bark beetle (Cucujidae), Europe
Osmoderma eremita 1763, hermit beetle (Scarabaeidae), Europe
Sargus bipunctatus 1763, soldier fly species (Diptera), Europe
Bombus pascuorum 1763, bumblebee species (Hymenoptera), Europe
Aphis fabae 1763, bean aphid (Hemiptera), Worldwide
Proboscidea (Order, invalid) 1763, thrips, cicadas, Hemiptera: major grouping in Entomologia Carniolica
Amanita caesarea 1772, Caesar's mushroom (edible and highly prized)
Laccaria laccata 1772, deceiver mushroom
Caudata (Order, invalid), salamanders: clade as major grouping of Amphibians
Dolichovespula sylvestris 1763, tree wasp, Europe and Asia

Some taxa dedicated to Scopoli
Scopolia, a genus of plants, and the alkaloid scopolamine isolated from such plants
Scopolia, a genus of moths
Cerambyx scopolii  (Fuessly, 1775), a longhorn beetle (Cerambycidae), Europe
Dorcadion scopolii (Herbst, 1784), a longhorn beetle (Cerambycidae), Europe
Scops owl

References

External links

Physicians from the Holy Roman Empire
18th-century Italian botanists
18th-century Carniolan people
18th-century Austrian zoologists
1723 births
1788 deaths
Austrian arachnologists
Austrian mycologists
Austrian ornithologists
Austrian taxonomists
Botanists with author abbreviations
Carniolan botanists
Carniolan geologists
Carniolan physicians
Italian emigrants to Austria
Italian lepidopterists
Italian mycologists
Italian ornithologists
People from Cavalese
People from Tyrol (state)
Phycologists
Pteridologists
18th-century writers in Latin
18th-century Italian zoologists

Giovanni Antonio Scopoli


In biochemistry, an oxidoreductase is an enzyme that catalyzes the transfer of electrons from one molecule, the reductant, also called the electron donor, to another, the oxidant, also called the electron acceptor. This group of enzymes usually utilizes NADP+ or NAD+ as cofactors. Transmembrane oxidoreductases create electron transport chains in bacteria, chloroplasts and mitochondria, including respiratory complexes I, II and III. Some others can associate with biological membranes as peripheral membrane proteins or be anchored to the membranes through a single transmembrane helix.

Reactions

For example, an enzyme that catalyzed this reaction would be an oxidoreductase:

A– + B → A + B–

In this example, A is the reductant (electron donor) and B is the oxidant (electron acceptor).

In biochemical reactions, the redox reactions are sometimes more difficult to see, such as this reaction from glycolysis:

Pi + glyceraldehyde-3-phosphate + NAD+ → NADH + H+ + 1,3-bisphosphoglycerate

In this reaction, NAD+ is the oxidant (electron acceptor), and glyceraldehyde-3-phosphate is the reductant (electron donor).

Nomenclature

Proper names of oxidoreductases are formed as "donor:acceptor oxidoreductase"; however, other names are much more common. The common name is "donor dehydrogenase" when possible, such as glyceraldehyde-3-phosphate dehydrogenase for the second reaction above. Common names are also sometimes formed as "acceptor reductase", such as NAD+ reductase. "Donor oxidase" is a special case where O2 is the acceptor.

Classification
Oxidoreductases are classified as EC 1 in the EC number classification of enzymes. Oxidoreductases can be further classified into 21 subclasses:
 EC 1.1 includes oxidoreductases that act on the CH-OH group of donors (alcohol oxidoreductases such as methanol dehydrogenase)
 EC 1.2 includes oxidoreductases that act on the aldehyde or oxo group of donors
 EC 1.3 includes oxidoreductases that act on the CH-CH group of donors (CH-CH oxidoreductases)
 EC 1.4 includes oxidoreductases that act on the CH-NH2 group of donors (Amino acid oxidoreductases, Monoamine oxidase)
 EC 1.5 includes oxidoreductases that act on CH-NH group of donors
 EC 1.6 includes oxidoreductases that act on NADH or NADPH
 EC 1.7 includes oxidoreductases that act on other nitrogenous compounds as donors
 EC 1.8 includes oxidoreductases that act on a sulfur group of donors
 EC 1.9 includes oxidoreductases that act on a heme group of donors
 EC 1.10 includes oxidoreductases that act on diphenols and related substances as donors
 EC 1.11 includes oxidoreductases that act on peroxide as an acceptor (peroxidases)
 EC 1.12 includes oxidoreductases that act on hydrogen as donors
 EC 1.13 includes oxidoreductases that act on single donors with incorporation of molecular oxygen (oxygenases)
 EC 1.14 includes oxidoreductases that act on paired donors with incorporation of molecular oxygen
 EC 1.15 includes oxidoreductases that act on superoxide radicals as acceptors
 EC 1.16 includes oxidoreductases that oxidize metal ions
 EC 1.17 includes oxidoreductases that act on CH or CH2 groups
 EC 1.18 includes oxidoreductases that act on iron-sulfur proteins as donors
 EC 1.19 includes oxidoreductases that act on reduced flavodoxin as a donor
 EC 1.20 includes oxidoreductases that act on phosphorus or arsenic in donors
 EC 1.21 includes oxidoreductases that act on X-H and Y-H to form an X-Y bond

See also
 Hydroxylase
 List of enzymes

References

External links

 EC 1 Introduction from the Department of Chemistry at Queen Mary, University of London

Bioinorganic chemistry

Oxidoreductase


45 هـ هي سنة في التقويم الهجري امتدت مقابلةً في التقويم الميلادي بين سنتي 665 و666.

مواليد

 أبو عبيدة مسلم بن أبي كريمة

وفيات
 الزبرقان بن بدر
 سلمة بن سلامة بن وقش
 عبد الرحمن بن أبي بكر
 عاصم بن خليفة الضبي
 زيد بن ثابت
 عاصم بن عدي
 المستورد بن شداد الفهري
 مسعود بن عون اللخمي
 نهشل بن حري

انظر أيضًا
 أحداث ومواليد ووفيات وقعت في الفترة الأولى من سنة 45 هـ
 أحداث ومواليد ووفيات وقعت في الفترة الثانية من سنة 45 هـ

مراجع

تقويم هجري

45 هـ


Svjetlučavci (lat. Etmopteridae) porodica manjih morskih pasa iz velikih morskih dubina. Ime su dobili po tome što imaju organe koji proizvode svjetlost

Makasimalno narastu manje od 90 cm. Postoji 5 rodova s 51 vrstom. U Jadranu živi samo vrsta kostelj crnac (Etmopterus spinax) i to na dubinama većim od 200 metara.

Rodovi
 Aculeola de Buen, 1959
 Centroscyllium Müller & Henle, 1841
 Etmopterus Rafinesque, 1810
 Miroscyllium  Shirai & Nakaya, 1990
 Trigonognathus Mochizuki & Ohe, 1990

Izvori

Vanjske poveznice

Kosteljke

Svjetlučavci


An Microtis oligantha in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lucy Beatrice Moore. An Microtis oligantha in nahilalakip ha genus nga Microtis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Microtis

Microtis oligantha


Stephen V may refer to:

Pope Stephen IV, aka Stephen V, Pope from 816 to 817
Pope Stephen V (885–891)
Stephen V of Hungary (born before 1239 – 1272), King of Hungary and Croatia, Duke of Styria
Stephen V Báthory (1430–1493), Hungarian commander, judge of the Royal Court and Prince of Transylvania
Stephen V of Moldavia (r. 1538–1540)

Stephen V