Joachim Siegfried August Kaehler, auch Siegfried A. Kähler (* 4. Juni 1885 in Halle (Saale); † 25. Januar 1963 in Göttingen) war ein deutscher Historiker und Hochschullehrer.

Leben

Siegfried Kaehler stammte aus einer evangelischen Theologendynastie. Sein Großvater Siegfried August Kähler (1800–1895) war preußischer Oberkonsistorialrat, sein Vater Martin Kähler Theologieprofessor. Zu Kaehlers Geschwistern gehörten der Professor für  Nationalökonomie und DNVP-Politiker Wilhelm Kähler und der evangelische Theologe und Generalsuperintendent Walter Kähler.

Nach der Schulausbildung in den Franckeschen Stiftungen studierte Kaehler ab 1903 Rechtswissenschaft, Romanistik, Germanistik und Geschichte an den Universitäten Lausanne, Halle und Freiburg. Er schloss das Studium 1914 mit einer Dissertation (über Wilhelm von Humboldt) bei Friedrich Meinecke ab, dem er zeitlebens verbunden blieb. Nach dem Einsatz im Ersten Weltkrieg habilitierte er sich 1921 an der Universität Marburg, wurde 1922 Assistent und 1927 Extraordinarius. Seit 1919 gehörte er dem antidemokratischen Stahlhelm, Bund der Frontsoldaten an, zwischen 1925 und 1928 war er Mitglied in der Deutschen Volkspartei (DVP).

1928 erhielt Kaehler einen Ruf an die Universität Breslau und kehrte 1932 als ordentlicher Professor für Mittlere und Neuere Geschichte in seine Heimatstadt zurück. Nach einem halbjährigen Intermezzo in Jena hatte er seit 1936 als Nachfolger von Karl Brandi einen Lehrstuhl für Mittlere und Neuere Geschichte an der Universität Göttingen inne. 1936 wurde er in die Akademie der Wissenschaften zu Göttingen aufgenommen. Kähler wurde 1953 in Göttingen emeritiert. Seine Nachfolge trat Richard Nürnberger an.

Kaehler war ein konservativer Borusse, der aber gegenüber dem Nationalsozialismus Distanz hielt. In der ersten historischen Nachkriegsvorlesung an einer deutschen Universität am 18. September 1945 sprach er vom "dunklen Rätsel deutscher Geschichte" und warnte die Historikerschaft vor der Etablierung neuer Geschichtslegenden. In seinen letzten, durch schwere Krankheit beeinträchtigten Schaffensjahren verlegte er sich deshalb weitgehend auf zeitgeschichtliche Forschung.

Zu Kaehlers Schülern gehören Walter Bußmann und Walther Hubatsch. Kurz vor seinem Tod wurde er mit dem Großen Verdienstkreuz zum Verdienstorden der Bundesrepublik Deutschland geehrt.

Kaehler war der Erste, der in der westlichen Grenzziehung der Sowjetischen Besatzungszone eine Antwort auf die in der deutschen Nationalgeschichtsschreibung auch im NS-Regime veranschlagten 1000 Jahre sah, als er in seiner Eröffnungsvorlesung zum Thema "Das Zeitalter des Imperialismus" am 18. September 1945 ausführte: "Seit den Tagen der ersten Sachsenkaiser ist es nicht mehr geschehen, dass die Vorposten der slawischen Völkerwelt bis in die Mitte deutschen Volksbodens, bis an die Werra vorgestoßen wären. So steht es tausend Jahre nach Heinrich I. und Otto I. um das Erbe jener politischen und militärischen Dilettanten, welche von einem neuen Tausendjährigen Reich träumten und die Mächte der eigenen Gegenwart nicht kannten noch verstanden."

Schriften (Auswahl)
 Beiträge zur Würdigung von Wilhelm von Humboldts Entwurf einer ständischen Verfassung für Preußen vom Jahre 1819. Phil. Diss. Freiburg 1914.
 (mit Heinrich Hermelink): Die Philipps-Universität Marburg 1527–1927. Elwert, Marburg 1927.
 Wilhelm von Humboldt und der Staat. Ein Beitrag zur Geschichte deutscher Lebensgestaltung um 1800. R. Oldenbourg, München 1927; 2. Aufl. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1963.
 Legende und Wirklichkeit im Lebensbild des Kanzlers Bernhard von Bülow. F. Hirt, Breslau 1932.
 Wehrverfassung und Volk in Deutschland von den Freiheitskriegen bis zum Weltkrieg. Rede zur Reichsfeier am 30.1.1937 (o. O.).
 Zwei deutsche Bündnisangebote an England 1889 und 1939. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1948.
 Vorurteile und Tatsachen. Drei geschichtliche Vorträge. Seifert, Hameln 1949.
 Zur diplomatischen Vorgeschichte des Kriegsausbruches vom 1. September 1939. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1949.
 Zur Beurteilung Ludendorffs im Sommer 1918. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1953.
 Vier quellenkritische Untersuchungen zum Kriegsende 1918.  Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1961.
 Studien zur deutschen Geschichte des 19. und 20. Jahrhunderts. Aufsätze und Vorträge. Hrsg. v. Walter Bußmann. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1961.
 Briefe 1900–1963. Hrsg. v. Walter Bußmann und Günther Grünthal. Unter Mitw. von Joachim Stemmler. Boldt, Boppard 1993.

Literatur
 Schicksalswege deutscher Vergangenheit. Beiträge zur geschichtlichen Deutung der letzten hundertfünfzig Jahre. Festschrift für Siegfried A. Kaehler zum 65. Geburtstag. Hrsg. v. Walther Hubatsch. Düsseldorf 1950.
 Walter Bußmann: Siegfried A. Kaehler. Ein Gedenkvortrag. In: Historische Zeitschrift 198, 1964, S. 346–360.
 Hermann Heimpel: Siegfried A. Kaehler. In: Jahrbuch der Göttingischen Akademie der Wissenschaften 1964, S. 98–113 (Neudruck in: Ders.: Aspekte – alte und neue Texte. Göttingen 1995, S. 291 ff.).
 Helga Grebing: Zwischen Kaiserreich und Diktatur. Göttinger Historiker und ihr Beitrag zur Interpretation von Geschichte und Gesellschaft (M. Lehmann, A.O. Meyer, W. Mommsen, S.A. Kaehler). In: Hartmut Boockmann/Hermann Wellenreuther (Hrsg.): Geschichtswissenschaft in Göttingen (= Göttinger Universitätsschriften, Serie A, Band 2), Göttingen 1987, S. 204–238.
 Bernd Faulenbach: Siegfried August Kaehler. In: Rüdiger vom Bruch/Rainer A. Müller (Hrsg.): Historikerlexikon. München 1991, S. 161 f.
 Walter Bußmann: Siegfried A. Kaehler: Persönlichkeit und Werk. Ein Essay. In: Siegfried A. Kaehler, Briefe 1900–1963. Hrsg. v. Walter Bußmann/Günther Grünthal, Boppard: Boldt, 1993, S. 33–89.
 Patrick Bahners: Das Erlebnis des Erben. Siegfried August Kaehler und der Staat. In: Patrick Bahners/Gerd Roellecke (Hrsg.): Preußische Stile. Ein Staat als Kunststück. Stuttgart: Klett-Cotta, 2001, S. 416–446.
 Henrik Eberle: Die Martin-Luther-Universität in der Zeit des Nationalsozialismus. Halle: mdv, 2002, ISBN 3-89812-150-X, S. 378.

Weblinks

 Genealogie der Familie Kähler
 Kurzbiographie auf der Seite des Historikertags 2002

Einzelnachweise

Neuzeithistoriker
Hochschullehrer (Philipps-Universität Marburg)
Hochschullehrer (Universität Breslau)
Hochschullehrer (Friedrich-Schiller-Universität Jena)
Hochschullehrer (Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg)
Hochschullehrer (Georg-August-Universität Göttingen)
Mitglied im Stahlhelm
DVP-Mitglied
Träger des Großen Bundesverdienstkreuzes
Mitglied der Niedersächsischen Akademie der Wissenschaften zu Göttingen
Deutscher
Geboren 1885
Gestorben 1963
Mann

Siegfried A. Kaehler


«علم الحبر» أو «العلم المحبّر» (بالعبرية: דגל הדיו) هو علم إسرائيلي مصنوع باليد، رُفع في حرب 48 للإشارة إلى الاستيلاء على أم الرشراش حيث بنيت لاحقا مدينة إيلات.

في 5 مارس 1949 انطلقت عملية أوفدا بعد ستة شهور من اتفاقية الهدنة، وبعد حرب 1948 بسنة أي بعد قرار وقف إطلاق النار، مستغلة فرصة انسحاب الحامية الأردنية التي كانت تحت إمرة قائد إنجليزي للحصول علي موطئ قدم. في 10 مارس وصلت القوات الإسرائيلية قرية «أم الرشراش» الفلسطينية غرب العقبة وإحتلتها. شارك لواء النقب ولواء جولاني الإسرائيليين في العملية ورفعوا علما صنعوه بأيديهم برسم من قطعة قماش محبّرة باللون الأزرق معلنين سيطرة إسرائيل على أم الرشراش.

العلم بشكل أساسي مطابق لعلم إسرائيل باستثناء أن نجمة داود التي تتوسطه ليست مفرغة بل زرقاء بالكامل.

الفن في 1949
أحبار
أعلام استحدثت في 1949
أعلام إسرائيل
أعلام تاريخية
أعلام في الفن
أعلام مناسبات خاصة
أعمال في 1949
إسرائيل في 1949
تاريخ إيلات
تصوير فوتوغرافي في إسرائيل
حرب 1948
صور بالأبيض والأسود
صور حرب
مصورون في وقت الحروب

علم الحبر


Constantin Dragu (n. 8 noiembrie 1873, Stroiești, Vâlcea - d. 1956) a fost unul dintre generalii Armatei României, care a exercitat comanda unor mari unități și unități militare, pe timp de război, în perioada Primului Război Mondial și operațiilor militare postbelice.

A îndeplinit funcții de comandant de regiment și de brigadă în campaniile din anii 1916-1919.

Cariera militară
Își face studiile la Școala Fiilor de Militari din Craiova, Școala de Ofițeri de Infanterie și Școala Superioară de Război din București. Ulterior urmează cariera militară.  Din anul 1896 devine sublocotenent, iar ulterior ajunge la gradul de general de divizie, fiind comandant al unor unități militare ca Divizia 3 cadre ale Corpului de armată ( 1924-1925), Divizia 18 Infanterie (1925-1926), Divizia 13 Infanterie (1926-1927) și Corpul 3 de armată dislocat în Basarabia (1929-1931). Se remarcă în Primul Război Mondial în luptele de la Nămoloasa și Mărășești (1917). Eliberează prin luptă localitățile Cahul , Bolgrad, Ismail și Chilia, dezarmând 4 divizii rusești. Participă la luptele de la Tisa în anul 1919 alături de armatele cehoslovace.

În perioada Primului Război Mondial a îndeplinit funcțiile de comandant al Divizia 16 și comandant al Divizia 16, distingându-se în mod special în cursul Bătăliei de la Tisa, din anul 1916.

În cadrul acțiunilor militare postbelice, a comandat Divizia 16, în timpul operației ofensive la vest de Tisa.

Decorații
Ordinul Coroana Romaniei - Ordinul "Coroana României", în grad de ofițer (1912), Ordinul Steaua României în timp de pace, Medalia Bărbăție și Credință, Crucea Meritul Sanitar

Note

Bibliografie
 Drăgănescu Constantin, Campaniile din 1848/1849 și 1919 în Transilvania și Ungaria, Tipografia "Isvorul", București, 1930
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Mărdărescu Gheorghe, Campania pentru desrobirea Ardealului și ocuparea Budapestei (1918-1920), Editura Cartea Românească, București, 1921
 Preda Dumitru; Alexandrescu Vasile; Prodan Costică, În apărarea României Mari. Campania armatei române din 1918-1919, Editura Enciclopedică, București, 1994

Vezi și
Ordinea de bătaie a Armatei României în Transilvania, iulie 1919

Nașteri în 1873
Comandanți români din operațiile militare postbelice (1918-1920)
Decorați cu Ordinul Coroana României
Generali români din Primul Război Mondial

Constantin Dragu


نهر دنيستر هو نهر يجري في شرق أوروبا. ينبع نهر دنيستر في أوكرانيا قرب مدينة دروهوبيتش قرب الحدود مع بولندا، ويصب في البحر الأسود. يشكل جزء من مساره جزءا من الحدود بين أوكرانيا ومولدوفا.

الخصائص
بلد الأصل: أوكرانيا، الكاربات
المصب: البحر الأسود
دول الحوض: أوكرانيا، مولدوفا
الطول: 1,362 كم (846 ميل)
ارتفاع المنبع: 1,000 م (3,300 قدم)
كمية التصريف: 310 M3 / ثانية (11,000 قدم مكعب / ثانية)
مساحة حوض النهر:68627 KM2 (26497 ميل مربع)

مراجع

أنهار مقاطعة أوديسا
أنهار مقاطعة إيفانو فرانكيفسك
أنهار ترانسنيستريا
أنهار مقاطعة تشيرنيفتسي
أنهار مقاطعة تيرنوبل
أنهار مقاطعة خملنيتسكي
أنهار مقاطعة فينيتسا
أنهار مقاطعة لفيف
الحدود الأوكرانية المولدوفية
الحدود الرومانية السوفيتية

دنيستر


أتالوس الثالث (مات 133 ق م) ملك بيرغاموم الأتالي وآخر ملوكها المستقلين وحكم بين عامي 138 – 133 ق م ولم يترك وصيا على العرش فسلم ملكه عند موته إلى روما التي نظمته لاحقا عام 129 ق م إلى إقليم آسيا.

مراجع

أشخاص من بيرغامون
حكام إغريقيون
حكام في آسيا في القرن 2 ق م
سلالة أتالية حاكمة
سنة الولادة غير معروفة
علماء نباتات يونانيون قدماء
مؤلفون إغريق
وفيات 133 ق م
يونانيون في القرن 2 ق م
ملوك بيرغامون

أتالوس الثالث


Arma (en ), également connu sous le nom de Harma, est le 6 roi légendaire d'Arménie antique, appartenant à la dynastie des Haïkides.

Il est selon la légende l'un des ancêtres mythiques des arméniens, descendant de Haïk.

Biographie
Il est le fils de Sisak et le petit-fils du roi Gegham. Son père le nomme gouverneur d'Armavir.

Arame (peut-être son fils selon la légende arménienne) lui succède sur le trône.

Famille

Mariage et enfants
De son mariage avec une femme inconnue, il eut peut-être selon certaines sources :
 Haldi ou peut-être Arame

Ascendance

Annexes

Bibliographie
 Histoire de l'Arménie, de Moïse de Khorène

Notes et références

Roi
Histoire de l'Arménie antique

Arma (roi légendaire d'Arménie)


كانت كلية الهندسة الكهربائية والإلكترونية في جامعة حلب جزءاً من كلية الهندسة والتي تعتبر نواة جامعة حلب حيث تأسست كلية الهندسة عام 1946، أي قبل اعلان تأسيس جامعة حلب عام 1958، حيث كانت الكلية جزءاً من الجامعة السورية التي تسمى اليوم جامعة دمشق.
في عام 1982 تم تقسيم كلية الهندسة إلى ثلاث كليات مستقلة هي: (كلية الهندسة المدني)، و(كلية الهندسة المعمارية)، و(كلية الهندسة الميكانيكية والكهربائية)، ثم تم تقسيم الأخيرة إلى كليتين جديدتين هما: (كلية الهندسة الميكانيكية)، و(كلية الهندسة الكهربائية والإلكترونية) وذلك عام 1983. مدة الدراسة في الكلية هي خمس سنوات، لنيل درجة الإجازة في الهندسة.

أقسام الكلية
يوجد في الكلية الأقسام التالية: هندسة الاتصالات، هندسة الحواسيب، هندسة النظم الالكترونية، هندسة ميكاترونيك، هندسة القدرة، هندسة القيادة الكهربائية، هندسة التحكم والاتمتة،.وأنشئت في العهد القديم ولكن تم ترميمها حديثا.

إدارة الكلية
يعتبر «عميد كلية الهندسة الكهربائية» رأس الهرم الوظيفي، وقد تعاقب على العمادة كل من:
 د. علي عادل كيالي (1983 - 1985)
 د. ميشيل حلاق (1985 - 2000)
 د. فؤاد شكري كردي (2000 - 2002)
 د. احمد قصي كيالي (2002- 2007)
 د. إلياس طوشان (2007 - 2009)
 د. لؤي شاشاتي (2009 - 2012)
 د. خلف العبد الله (2012 - 2015)
 د. مالك العلي (2015 - 2019)
 د. عبد القادر جوخدار (2019 - حتى الآن)

مخابر الكلية

 مخبر تحليل الشبكات الكهربائية
 مخبر التوتر العالي
 مخبر أسس الهندسة الكهربائية
 مخبر القياسات الكهربائية
 مخبر الآلات الكهربائية
 مخبر محطات الطاقة
 مخبر الفيزياء
 مخبر الإلكترونيات الضوئية
 مخبر هندسة الاتصالات
 مخبر التحكم الآلي
 مخبر الحاسبات
 مخبر التلفزيون
 مخبر الأمواج المكروية
 مخبر الدارات التكاملية
 مخبر البحث العلمي
 مخبر الإلكترونيات الدقيقة للبحث العلمي
 مخبر بحوث الاتصالات
 مخبر البرمجة
 مخبر الآلات الحاسبة
 مخبر الطاقة الشمسية
 مخبر الهوائيات
 مخبر شبكات الحاسب
 مخبر الاتصالات الرقمية
 مخبر الإلكترونيات الصناعية
 مخبر القيادة الكهربائية
 مخبر أنظمة التحكم
 مخبر أنظمة الميكاترونيكس

الكادر التدريسي
المدرسون العاملون في الكلية أغلبهم من خريجي جامعات الدول التالية (بعضهم متقاعدين) مرتبة حسب الأغلبية:

فرنسا(35-37)
روسيا(23-25)
بريطانية (9-10)
ألمانيا(7-8)
أوكرانيا (6-7)
بولونيا (6)
أميريكا (5)
الهند(3-4)
مصر(3)
جورجيا(2)
تشيكوسلوفاكيا(1)
أرمينيا(1)
أوزبكستان(1)
رومانيا (1)
سورية- حلب (1)

معظم المعيدين الموفدين يدرسون حالياً في فرنسا وألمانيا والقليل في بريطانيا.

مراجع

كليات في سوريا

كلية الهندسة الكهربائية في حلب


Cupa America Centenario (în română: Cupa Americii Centenară) este un turneu special organizat în 2016 pentru a sărbători 100 de ani de la înființare, în Statele Unite Ale Americii. Este prima dată când Cupa Americii este găzduită în afara Americii de Sud.

Aceasta este cea de-a 45-a ediție a Copa América de la începutul său din 1916. Acesta este organizat ca parte a unui acord între CONMEBOL și CONCACAF, ca o ediție specială care de obicei se organizează o data la 4 ani și dispune de 16 echipe (de obicei de 12) ,zece echipe din CONMEBOL și șase echipe din CONCACAF. Câștigătorul acestui turneu nu va putea participa la 2017 Cupa Confederațiilor FIFA, deoarece, Chile este deja calificată prin câștigarea Cupa America 2015.

Planificarea
În februarie 2012, Alfredo Hawit , președintele interimar al CONCACAF, a anunțat că concurența ar fi de așteptat să aibă loc în 2016, ca o celebrare a CONMEBOL a modelului centenar.

Turneul a fost anunțat de către CONMEBOL pe 24 octombrie 2012 și confirmat de către CONCACAF pe 1 mai 2014.
Pe 26 septembrie 2014, FIFA a anunțat că turneul a fost adăugat în Calendarul Meciurilor Internationale FIFA, ceea ce înseamnă că cluburile au trebuit să elibereze jucătorii chemații la echipă.

Turneul este programat pentru luna iunie 2016, împreună cu UEFA Euro 2016.

Trofeul
Un nou trofeu a fost creat pentru turneu și a fost deja lansat pe 4 iulie 2015 în finala Copa América 2015. Nici un trofeu nu a fost prezentat în mijlocul scandalului de corupție FIFA.Cu toate acestea, CONMEBOL a anunțat că pe 28 aprilie 2016, prezentarea trofeului va avea loc în Bogotá, Columbia.

Gazdă
Luis Chiriboga, președintele Federației de Fotbal Ecuadoriene a declarat ca Statele Unite ale Americii și Mexic au fost gazde potențiale de cel puțin o etapă de concurs.

Hawit a preferat ca, competiția sa fie găzduita în Statele Unite ale Americii, din motive financiare, precizând că "piața este în Statele Unite ale Americii, stadioanele sunt în Statele Unite ale Americii, oamenii sunt în Statele Unite ale Americii.

Pe 1 mai 2014, a fost anunțat că turneul va avea loc în Statele Unite ale Americii intre 4-27 iunie 2016.

Stadioane
Pe 8 ianuarie 2015, CONCACAF și CONMEBOL au anunțat cele 24 de stadioane din SUA care și-au arătat interesul în găzduirea de meciuri.

Stadioanele au fost alese în urma unui proces de licitație, cu capacitate minimă de 50.000. Lista finală de locuri  a fost anunțată în luna mai 2015.

Pe 19 noiembrie 2015, zece locuri au fost selectate pentru turneu și anunțate de către CONCACAF, CONMEBOL, și Federația de Fotbal a SUA.

Echipele participante
De la anunțul oficial al turneului, CONMEBOL și CONCACAF au confirmat că toate cele zece echipe din CONMEBOL și membri vor fi însoțiți de șase echipe din CONCACAF. Statele unite ale Americii și Mexic sunt calificate automat. Celelalte patru locuri vor fi ocupate de Costa Rica (câștigătorii 2014 Cupa Centroamericana) ; Jamaica (2014 Cupa Caraibelor), Haiti și Panama, cele două câștigătore din play-off .

Tragerea la sorți
Grupul semințe și programul de meci au fost anunțate pe data de 17 decembrie 2015. În statele UNITE ale Americii (Grupa a) au fost însămânțate în calitate de gazdă, Argentina (Grupa D) au fost însămânțate ca cea mai mare FIFA-echipa de pe locul în CONMEBOL regiune în decembrie 2015. Potrivit Fotbal de Marketing Unite, Brazilia (Grupa B) și Mexic (Grupa C) au fost însămânțate cum au fost "cel mai decorat națiunilor în ultimii 100 de ani în competițiile internaționale respective confederațiilor". cu toate Acestea, au existat critici pentru că nu inclusiv Uruguay, care a câștigat două Cupe Mondiale și este Copa América lider all-time cu 15 campionate, sau Chile, care este apărarea Copa América câștigător.

Echipa
Fiecare echipă trebuie să depună o listă cu echipa finală care cuprinde  23 jucători (dintre care trei trebuie să fie portari) .

Ceremonia de deschidere
Ceremonia de deschidere a Copa América Centenario a avut loc la Stadionul Levi în Santa Clara 21:00 EDT ( UTC + 4 ) pe 03 iunie 2016 înainte de meciul de deschidere și a reprezentat spectacole muzicale de către columbianul Justin Balvin , americanul Jason Derulo și trupa canadiana Magic!

Faza grupelor
Clasamentul fiecărei echipe din fiecare grupă va fi determinată după cum urmează:
 Cel mai mare număr de puncte obținute în toate meciurile de grup

 diferența de goluri în toate meciurile grupei

 Cel mai mare număr de goluri marcate în toate meciurile de grup

 În cazul în care două sau mai multe echipe sunt egale, pe baza celor de mai sus trei criterii, locul lor în clasament va fi determinată după cum urmează:

 Cel mai mare număr de puncte obținute în meciurile grupei între echipele în cauză

 diferența de goluri care rezultă din grupul care se potrivește între echipele în cauză

 Numărul mai mare de goluri marcate în toate meciurile grupei între echipele în cauză

 Tragerea la sorți

Meciuri

Grupa B

Meciuri

Grupa C

Meciuri

Grupa D

Meciuri

Etapa eliminatorie

Sferturi de finală

Semifinale

Finala mică

Finala mare

Golgheteri
 6 goluri
  Eduardo Vargas
 5 goluri
  Lionel Messi
 4 goluri
  Gonzalo Higuain

Echipa turneului

Portar
  Claudio Bravo

Fundași
  Mauricio Isla
  Nicolás Otamendi
  Gary Medel
  Jean Beausejour

Mijlocași
  Javier Mascherano
  Arturo Vidal
  Charles Aránguiz

Atacanți
  Lionel Messi
  Eduardo Vargas
  Alexis Sánchez

Premii

Premii inviduale:
 Balonul de Aur:  Alexis Sánchez (3 goluri)
 Gheata de Aur:   Eduardo Vargas (6 goluri)
 Mănușa de Aur:  Claudio Bravo
 Premiul Fair-play:  Argentina

Referințe

Legături externe
 (Official website)
Copa América 2016, CONMEBOL.com

Competiții CONMEBOL
Turneele Copa América
2016 în fotbal

Copa América Centenario


ينبع واد ماسة من جبال سلسلة الأطلس الصغير ليصب بالمحيط الأطلسي بمنطقة رباط ماسة وعلى منطقة صبه محمية طبيعية تشتهر بأنواع نادرة من الحيوانات أشهرها طائر أبو منجل الأقرع الشمالي الذي لا يوجد نوع منه إلا بهذه المحمية في العالم، وقد شيد على النهر سد يوسف بن تاشفين أوائل سبعينيات القرن العشرين.

 الخريطة
 الإحداثيات :

مراجع

أنهار المغرب
أودية
جغرافيا جهة سوس ماسة

وادي ماسة


Harrai es una localidad de la India en el distrito de Chhindwara, estado de Madhya Pradesh.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 598  a  km de la capital estatal, Bhopal, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 11 249 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Madhya Pradesh

Harrai


محمد بن عفيفي الباجوري، المعروف بالشيخ محمد الخضري بك (1872م - 1927م)، باحث وخطيب وفقيه أصولي ومؤرخ مصري وأحد علماء الشريعة والأدب وتاريخ الإسلام.

حياته وعلمه
ولد بالقاهرة عام 1872، وهو شقيق عبد الله الباجوري. تخرج من كلية دار العلوم من جامعة القاهرة وعين قاضياً شرعياً بالخرطوم، ثم مدرساً شرعياً بمدرسة القضاء الشرعي بالقاهرة لمدة 12 عاماً، ثم أستاذاً للتاريخ الإسلامي في الجامعة المصرية، ثم وكيلاً لمدرسة القضاء الشرعي، بعد ذلك مفتشاً بوزارة المعارف المصرية.

كانت عادته القراءة في كتب الأدب والتاريخ والحديث والفقه، وكان أشد ما يكون ولعاً بكتاب «الأغاني» لأبو الفرج الأصفهاني وكتب التواريخ وأصول الفقه ومع هذا الاطلاع الواسع على الأدب وتاريخه، فقد تبحر في تاريخ الفقه الإسلامي، والأدوار التي مر بها وتطوره التاريخي، وأهم رجاله من أكابر العلماء المتقنين في علوم القرآن والسنة والفقه.

حليته وأخلاقه
كان الشيخ الخضري قريباً إلى القِصَر، أسمر اللون، خفيف اللحية، معمماً بعمامة بسيطة ويلبس اللباس الأزهري، كان منير الوجه، وقوراً في مجلسه وحديثه ومشيته، أشاد طلابه عليه بأخلاقه وحرصه وذكائه ولباقته وإجادته للغة العربية.

مؤلفاته
كان للشيخ الخضري مؤلفات وكتب عدة، منها:
 محاضرات في تاريخ الأمم الإسلامية في مجلدين:
 «الدولة الأموية».
 «الدولة العباسية».
 أصول الفقه
 نور اليقين في سيرة سيد المرسلين.
 إتمام الوفاء في سيرة الخلفاء.
 مهذب الأغاني في تسع مجلدات.
 الغزالي وتعاليمه وآراؤه، نشر تباعا في المجلد 34 من مجلة المقتطف.
 دروس تاريخية.
 محاضرات في بيان الأخطاء العلمية التاريخية.
 تاريخ التشريع الإسلامي.
 محاضرات في نقد كتاب الشعر الجاهلي لطه حسين.

وفاته
توفي في 11 إبريل عام 1927م الموافق 8 شوال 1345 هـ ودفن في القاهرة.

المصدر
 الأعلام للزركلي 6 / 268.
 من «[ترجمة] المؤلف» في كتاب: «إتمام الوفاء في سيرة الخلفاء».

المراجع

أشخاص مصريون في القرن 20
أشخاص من القاهرة
خريجو جامعة القاهرة
علماء دين سنة مصريون
كتاب وكاتبات مصريون
مصريون في القرن 19
مواليد 1289 هـ
مواليد 1872
مواليد في القاهرة
مؤرخون مسلمون
مؤرخون مصريون
وفيات 1345 هـ
وفيات 1927
وفيات في القاهرة

محمد الخضري بك


La Hoguera Bárbara (Fogueira Bárbara) é o nome pelo qual é conhecido na historiografia equatoriana o magnicídio do ex-presidente da República do Equador José Eloy Alfaro Delgado e o assassinato de um grupo de militares e funcionários leais ao mandatário, ocorridos na cidade de Quito no domingo, 28 de agosto de 1912, por um linchamento. O termo foi usado pela primeira vez como título da biografia de Alfaro que o escritor e historiador Alfredo Pareja escreveu em 1943.

Além do ex-presidente Alfaro, vários de seus homens de confiança foram assassinados, incluindo seu irmão Medardo Alfaro, seu sobrinho Flavio Alfaro, o general Ulpiano Páez e o coronel Luciano Coral. Como prelúdio dos fatos ocorridos em Quito, na cidade de Guayaquil, três dias antes, o general Pedro Jacinto Montero havia sido assassinado de maneira semelhante.

História do Equador
Linchamentos

La Hoguera Bárbara


دوجراي سكوت  (ولد 25 نوفمبر 1965) هو منتج وممثل اسكتلندي.

روابط خارجية

مراجع

إسكتلنديون مغتربون في الولايات المتحدة
أشخاص على قيد الحياة
جمهوريون إسكتلنديون
ممثلو أداء صوتي إسكتلنديون
ممثلو أفلام إسكتلنديون
ممثلو تلفزيون إسكتلنديون
ممثلون إسكتلنديون
ممثلون إسكتلنديون في القرن 20
ممثلون إسكتلنديون في القرن 21
مواليد 1965
ممثلو تلفزيون ذكور إسكتلنديون
ممثلو أفلام ذكور إسكتلنديون

دوجراي سكوت


Neustädt ist ein landwirtschaftlich geprägter Ortsteil der Gemeinde Gerstungen im Wartburgkreis mit rund 250 Einwohnern. Er befindet sich im Werratal, an der hessisch-thüringischen Landesgrenze.

Geographie
Naturräumlich liegt die Gemeinde Neustädt im Talgebiet der mittleren Werra. Die geographische Höhe des Ortes beträgt .

Geschichte
Die Ersterwähnung von Neustädt erfolgte am 29. Dezember 1316 in einer Urkunde des Eisenacher Nikolaiklosters. In der dort vermerkten Zeugenreihe wurde ein Rudegerus de Nuvestete (Rüdiger von Neustädt) aufgeführt. Weitere Ortsnennungen erfolgten 1514 Neustedt, 1533 Neustat, 1551 Neustedt, 1554 Neustadt, … erstmals 1623 in der heutigen Schreibweise Neustädt.

Nach Flurnamen und einer dazu passenden Sage befand sich der ursprüngliche Ort etwa 200 Meter entfernt in der Flur "Am alten Keller", der ursprüngliche Ortsname ging verloren. Neustädt gehörte zum Amt Gerstungen.

Neustädt war 1658 von Hexenverfolgung betroffen. Die junge Margarethe Müller floh vor der Verhaftung, wurde in Hessen aufgegriffen, ausgeliefert und inhaftiert. Der Ausgang des Hexenprozesses ist unbekannt.

Seit dem 8. März 1994 ist Neustädt in Zusammenhang mit der Thüringer Kreisreform ein Teil der Gemeinde Gerstungen.

Einzelnachweise

Weblinks

Neustaedt
Ort im Wartburgkreis
Ort an der Werra
Ehemalige Gemeinde (Wartburgkreis)
Ersterwähnung 1316
Gemeindeauflösung 1994

Neustädt (Gerstungen)


Pompa, genelde elektrik enerjisini hidrolik enerjiye çevirerek sıvıları (veya gazları) veya bazen çamur gibi bulamaçları, mekanik güçle hareket ettiren bir makinadır.

Sıvıyı hareket ettirmek için kullandıkları yönteme göre pompalar, "direkt kaldırma", "yer değiştirme" ve "yerçekimi" pompaları olarak üç gruba ayrılabilir.

Pompa genelde piston hareket veya dönme hareketiyle belirli bir enerji tüketerek sıvı taşıma işi yapar. Pompalar, kas gücü, elektrik, içten yanmalı motor veya rüzgar enerjisi de dahil olmak üzere birçok enerji kaynağıyla çalışır. Tıbbi uygulamalarda kullanılan mikro pompalardan büyük sanayi pompalarına kadar birçok boyutta pompa vardır.

Mekanik pompalar, kuyudan su çekme, akvaryum ve havuz suyu filtreleme, havalandırma, otomobillerde soğutma ve yakıt enjeksiyonu, enerji sektöründe petrol ve doğalgaz pompalama veya soğutma kulesi ve iklimlendirme sistemlerini çalıştırma gibi çeşitli uygulamalarda kullanılırlar.

Sağlık endüstrisi ve tıpta pompalar ilaç geliştirme ve imalatındaki biyokimya işlemlerinde ve özellikle yapay kalp vb. çeşitli yapay organlarda kullanılır.

Pompa yuvası tek döner çarklı ise pompaya tek kademeli pompa, iki veya daha çok döner çarklı ise bu pompaya çift veya çok kademeli pompa denir.

Biyolojide birçok farklı kimyasal ve biyomekanik pompa türü evrimleşmiştir; biyomimetik bazen yeni tip mekanik pompaların geliştirilmesinde kullanılır.

Tarihi
İlk pompalardan birisi M.Ö. 3. yüzyılda Arşimet tarafından tasarlanmıştır. Mekanik kuvvetlerin fiziksel kaldırma veya sıkıştırma kuvveti ile maddeyi itmesi prensibini kullanarak çalışır.

Tipleri

Mekanik pompalar, pompaladıkları akışkanın içine  'daldırılabilir'  'veya akışkanın'  'dışına' yerleştirilebilir.

Pompalar yer değiştirme yöntemlerine göre pozitif deplasmanlı pompalar, impulse pompaları, hız pompaları, yerçekimi pompaları, buhar pompaları ve valfsiz pompalar olarak tiplere ayrılır. Üç temel pompa türü vardır: pozitif deplasmanlı, santrifüj ve eksenel akış pompalar. Santrifüj pompalarda akışkanın akış yönü, akışkan çark üzerinden akarken doksan derece değişir, eksenel akış pompalarında ise akış yönü değişmez.

Pozitif deplasmanlı pompalar

Pozitif deplasmanlı pompa sabit bir miktarı yakalayarak bu hacimdeki tahliye borusuna hapseden (yer değiştirerek) sıvının hareket etmesini sağlar. Bazı pozitif deplasmanlı pompalar emme tarafında genişleyen bir boşluk ve tahliye tarafında azalan bir boşluk kullanır. Emme tarafındaki boşluk arttıkça sıvı pompaya akar ve boşluk azaldığı için sıvı tahliyeden dışarı akar. Hacim, her işlem döngüsünde sabittir.

Pozitif deplasmanlı pompa davranışı ve güvenliği
Pozitif deplasmanlı pompalar santrifüjün aksine teorik olarak tahliye basıncı ne olursa olsun belirli bir devir hızında aynı debiyi verebilir. Dolayısıyla pozitif deplasmanlı pompalar sabit akışlı makinelerdir. Ancak basınç arttıkça dahili sızıntıda hafif bir artış gerçekten sabit debiyi önler.

Pozitif deplasmanlı pompa, santrifüj pompalar gibi kapatma başlığına sahip olmadığından pompanın tahliye tarafındaki kapalı bir valfe karşı çalışmamalıdır. Kapalı bir tahliye vanasına karşı çalışan pozitif deplasmanlı pompa debi vermeye devam eder ve tahliye hattındaki basınç, hat patlayana, pompa ciddi şekilde hasar görene veya her ikisi olana kadar artar. Bu nedenle pozitif deplasmanlı pompanın tahliye tarafında bir tahliye veya emniyet valfi gereklidir. Tahliye vanası dahili veya harici olabilir. Pompa üreticisi normalde dahili tahliye veya emniyet valfleri sağlama seçeneğine sahiptir. Dahili valf genellikle yalnızca bir güvenlik önlemi olarak kullanılır. Emiş hattına veya besleme tankına geri dönüş hattına sahip tahliye hattındaki harici bir tahliye vanası hem insan hem de ekipman için güvenlik sağlar.

Pozitif yer değiştirme türleri
Pozitif deplasmanlı bir pompa sıvıyı hareket ettirmek için kullanılan mekanizmaya göre ayrıca sınıflandırılabilir:

 Döner tip pozitif yer değiştirme: iç dişlili, vidalı, mekik bloklu, esnek kanatlı veya kayar paletli, çevresel piston, esnek pervane, helis bükülmüş roots (örn. Wendelkolben pompa) veya sıvı halkalı pompalar
 "Pistonlu tip" pozitif deplasman: pistonlu pompalar, dalgıç pompalar veya diyaframlı pompalar
 Doğrusal tip pozitif yer değiştirme: Halatlı pompalar ve zincirli pompalar

Döner pozitif deplasmanlı pompalar

Bu pompalar sıvıyı yakalayıp içine çekerek vakum oluşturup dönen mekanizma kullanarak sıvıyı hareket ettirir.

"Avantajlar:" Döner pompalar çok verimlidir çünkü vizkozite artarken yüksek debilerle çok yüksek vizkoziteli sıvıları basabilirler.

Dezavantajlar: Pompanın yapısı dönen pompa ile dış kenar arasında çok yakın boşluklar olmasını gerektirir ve bu da pompanın yavaş ve sabit bir hızda dönmesini sağlar. Döner pompalar yüksek hızlarda çalıştırılırsa sıvılar erozyona neden olur ve bu da sonunda sıvının geçebileceği genişletilmiş boşluklara neden olur ve bu da verimliliği düşürür.

Döner pozitif deplasmanlı pompalar 5 ana türe ayrılır:
 Dişli pompalar - sıvının iki dişli arasına itildiği basit bir döner pompa türüdür
 Vidalı pompalar - bu pompanın iç kısımlarının şekli genellikle sıvıyı pompalamak için birbirine karşı dönen iki vidadır
 Döner kanatlı pompalar
 İçi boş diskli pompalar (eksantrik diskli pompalar veya içi boş döner diskli pompalar da denir), salyangoz kompresör'lere benzer şekilde bunlar dairesel bir muhafazaya yerleştirilmiş silindirik rotorludur. Rotor yörüngede dönerken ve bir dereceye kadar  sıvıyı rotor ile gövde arasında tutar ve pompanın içinden çeker. Petrol türevi ürünler gibi yüksek viskoziteli sıvılar için kullanılır ve ayrıca 290 psi'ye kadar yüksek basınçları verebilir.
 Titreşimli pompalar aynı çalışma prensibine sahip lineer kompresörlere benzer. Bir diyot üzerinden AC akımına bağlı bir elektromıknatıs ile yaylı bir piston kullanarak çalışırlar. Yaylı piston tek hareketli parçadır ve elektromıknatısın merkezine yerleştirilmiştir. AC akımının pozitif döngüsü sırasında diyot elektriğin  elektromıknatıstan geçmesine izin vererek pistonu geriye hareket ettiren yayı sıkıştırıp emiş oluşturan manyetik bir alan oluşturur. AC akımının negatif döngüsü sırasında diyot elektromıknatısa giden akımı engelleyerek yayın sıkıştırmasını açar pistonu ileri hareket ettirir ve sıvıyı pompalar ve pistonlu pompa gibi basınç üretir. Az maliyeti nedeniyle ucuz espresso makinelerinde yaygın kullanılır. Ancak büyük miktarlarda ısı ürettikleri için titreşimli pompalar bir dakikadan fazla çalıştırılamaz. Doğrusal kompresörler çalışma sıvısı (genellikle bir soğutucu olan) tarafından soğutulabildikleri için bu sorunları olmaz.

Pistonlu pozitif deplasmanlı pompalar

Pistonlu pompalar bir veya daha fazla salınımlı piston, piston veya membran (diyafram) kullanarak sıvıyı hareket ettirirken, valfler sıvı hareketini istenen yönde kısıtlar. Emmenin gerçekleşmesi için pompa odadaki basıncı azaltmak amacıyla önce pistonu dışarı doğru bir hareketle çekmelidir. Piston geri ittirilir ittirilmez basınç odada artar ve pistonun içeriye doğru basıncı daha sonra boşaltma valfini açar ve sıvıyı yüksek hızda dağıtım borusuna basar.

Bu kategorideki pompalar tek silindirli tek yönlüden bazı durumlarda dört silindire veya daha fazlasına kadar değişir.

Pistonlu tipteki pompaların çoğu duplex (iki) veya triplex (üç) silindirdir. Bir yönde piston hareketi ve diğerinde tahliye sırasında emme ile tek etkili veya her iki yönde emme ve boşaltma ile çift etkili olabilirler.

Pompalar elle, hava veya buharla veya bir motor tarafından tahrik edilen bir kayışla da çalıştırılabilir. Bu tip pompa 19. yüzyılda buhar tahrikinin ilk günlerinde kazan besleme suyu pompaları olarak yaygın bir şekilde kullanılmıştır. Şimdi pistonlu pompalar tipik olarak beton ve ağır yağlar gibi yüksek viskoziteli sıvıları pompalar ve yüksek dirence karşı düşük debileri gerektiren özel uygulamalarda çalışır.

Pistonlu el pompası kuyulardan su pompalamak için yaygın olarak kullanıldı. Lastik şişirme için genel bisiklet pompası ve ayak pompasın da ileri geri hareket kullanılır.

Bu pozitif deplasmanlı pompalar emme tarafında genişleyen bir hacme ve boşaltma tarafında azalan bir hacme sahiptir. Sıvı emme tarafındaki hacım genişledikçe pompanın içine akar ve boşluk çökerken sıvı tahliyeden dışarı çıkar.

Her çalışma döngüsünde hacim sabittir ve pompanın hacimsel verimliliği valflerinin düzenli bakımı ve kontrolu ile sağlanır.

Tipik pistonlu pompalar şunlardır:
 Pistonlu pompalar – gidip gelen bir piston sıvıyı bir veya iki açık valften iter, dönüş yolunda emme ile valfler kapatılır.
 Diyaframlı pompalar – pistonun, pompa silindirindeki bir diyaframı esnetmek için kullanılan hidrolik yağı basınçlandırdığı dalgıç pompalara benzer. Diyaframlı valfler, tehlikeli ve toksik sıvıları pompalamak için kullanılır.
 Pistonlu pompalar deplasmanlı pompalar – genellikle küçük miktarlarda sıvı veya jeli elle pompalamak için basit cihazlardır.  Sıvı sabunu dağıtıcısı bu tip bir pompadır.
 Radyal pistonlu pompalar - pistonların radyal yönde uzandığı bir hidrolik pompa şeklidir.

Çeşitli pozitif yer değiştirmeli pompalar
Bu pompalarda akışkanın pozitif yer değiştirme ilkesi geçerlidir:

 Döner loblu pompa
 Aşamalı boşluk pompası
 Döner dişli pompa
 Pistonlu pompa
 Diyaframlı pompa
 Vidalı pompa
 Dişli pompa
 Hidrolik pompa
 Döner kanatlı pompa
 Peristaltik pompa
 İp pompası
 Esnek çark pompa

Dişli pompa

Bu, döner pozitif deplasmanlı pompaların en basitidir. Sıkıca takılmış bir mahfaza içinde dönen iki dişliden oluşur. Diş boşlukları sıvıyı hapseder ve onu dış çevresinde harekete zorlar. Dişler merkezde sıkı bir şekilde birbirine geçtiği için sıvı dişlilerin eşleştiği yerden geri gitmez.

Dişli pompalar araba motoru yağ pompası olarak ve çeşitli hidrolik güç paketlerinde yaygın kullanılır.

Vidalı pompa

Vidalı pompa, karşılıklı dişlere sahip iki veya üç vida kullanan daha karmaşık bir döner pompa türüdür - örneğin bir vida saat yönünde dönerken diğeri saat yönünün tersine döner. Vidalar, birbirine geçmiş dişlileri olan paralel millere takılıdır. Vidalar milleri döndürür ve sıvıyı pompadan geçirir. Diğer döner pompa türlerindeki gibi hareketli parçalar ile pompa gövdesi arasındaki boşluk olabildiğince azdır.

İlerleyen boşluk pompası
Büyük parçacıklarla kirlenmiş kanalizasyon çamuru gibi zor malzemeleri pompalamak için yaygın olarak kullanılan bu pompa, genişliğinin yaklaşık on katı uzunluğunda bir sarmal rotordan oluşur. Bu, tipik olarak yarım "x" kalınlığında kavisli bir spiral sarılı, gerçekte tek bir dökümde üretilmiş olsa da, "x" çapında bir merkezi çekirdek olarak görselleştirilebilir. Bu şaft, duvar kalınlığı da tipik olarak "x" olan ağır hizmet tipi bir kauçuk manşonun içine sığar. Mil döndükçe, rotor kademeli olarak sıvıyı kauçuk manşonu yukarı doğru zorlar. Bu tür pompalar, düşük hacimlerde çok yüksek basınç geliştirebilir.

Roots-tip pompalar

Adını, onu icat eden Roots kardeşlerin adından alan bu loblu pompa,  her ikisi de emme ve boşaltma noktasındaki üçgen şekilli sızdırmazlık hattı yapısında dönen her biri 90°'de dik olarak diğerine takılı iki uzun helis rotor arasında sıkışan sıvıyı hareket ettirir. Bu tasarım eşit hacimli ve girdapsız sürekli bir akış üretir. Az darbeleme hızlarında çalışabilir ve bazı uygulamaların gerektirdiği hassas performansı verir.

Uygulamaları şunlardır:
 Yüksek kapasiteli endüstriyel hava kompresörleri.
 İçten yanmalı motorların Roots süperşarjörleri.
 Bir sivil savunma sireni markası olan "Federal Signal Corporation"'ın Thunderbolt sireni.

Peristaltik pompa

"Peristaltik pompa", bir nevi pozitif sıvı yer değiştirmeli pompadır. Dairesel bir pompa gövdesi içine yerleştirilmiş esnek bir hortum içinde sıvıyı pompalar (ancak doğrusal peristaltik pompalar yapılmıştır). Rotora bağlı bir dizi "silindir", "makara" veya kam esnek hortumu sıkıştırır. Rotor döndükçe hortumun sıkıştırılan kısmı kapanır ve sıvıyı hortumun içinden geçmeye zorlar. Ayrıca kamın geçişinden sonra hortum eski durumuna döndüğünde pompaya sıvıyı çeker (geri yükler). Bu sürece peristalsis denir ve mide bağırsak sistemi gibi birçok biyolojik sistemde vardır.

Pistonlu pompalar
"Pistonlu pompalar" pistonlu pozitif deplasmanlı pompalardır. Bunlar gidip gelen pistonlu bir silindirden oluşur. Emme ve basma valfleri silindir kafasına takılmıştır. Emme strokunda, piston geri çekilir ve emme valfleri açılır ve sıvının silindire emilmesine neden olur. İleri vuruşta, piston sıvıyı tahliye vanasından dışarı iter. Verimlilik ve yaygın sorunlar: Pistonlu pompalarda yalnızca tek silindir bulunduğunda sıvı akışı, piston orta konumlarda hareket ettiğinde maksimum akış ile piston son konumlardayken sıfır akış arasında değişir. Akışkan boru sisteminde hızlandırıldığında çok fazla enerji boşa harcanır. Titreşim ve su darbesi ciddi bir sorun olabilir. Genel olarak, sorunlar birbiriyle aynı fazda çalışmayan iki veya daha fazla silindir kullanılarak telafi edilir.

Tripleks dalgıç pompalar
Tripleks pistonlu pompalar, tek pistonlu pistonlu pompaların titreşimini azaltan üç piston kullanır. Pompa çıkışına bir titreşim sönümleyici eklemek, "pompa dalgalanmasını" veya bir pompa dönüştürücüsünün dalgalanma grafiğini daha da düzeltebilir. Yüksek basınçlı sıvı ve piston arasındaki dinamik ilişki, genellikle yüksek kaliteli piston contaları gerektirir. Daha fazla sayıda pistonlu dalgıç pompalar, artan debi veya titreşim damperi olmadan daha düzgün akış avantajına sahiptir. Hareketli parçalardaki ve krank mili yükündeki artış bir dezavantajdır. Araba yıkama şirketleri genellikle bu tripleks tarzı dalgıç pompaları kullanır (belki de titreşim damperleri olmadan).

1968'de William Bruggeman, tripleks pompanın boyutunu küçülttü ve araç yıkama tesislerinin daha küçük ayak izi olan ekipmanları kullanabilmesi için ömrünü artırdı.

Dayanıklı yüksek basınç keçeleri, düşük basınç keçeleri ve yağ keçeleri, sertleştirilmiş krank milleri, sertleştirilmiş bağlantı çubukları, kalın seramik pistonlar ve daha ağır hizmet bilyalı ve makaralı rulmanlar, tripleks pompalarda güvenilirliği artırır.

Tripleks pompalar artık dünyada sayısız pazardadır. Daha kısa kullanım ömürlü tripleks pompalar evlerde yaygındır. Yılda 10 saat evde basınçlı yıkayıcı kullanan bir kişi, yeniden yapılanmalar arasında 100 saat süren bir pompadan memnun olabilir. Kalite yelpazesinin diğer ucundaki endüstriyel sınıf veya sürekli çalışan tripleks pompalar, yılda 2,080 saate kadar çalışabilir.

Petrol ve gaz sondaj endüstrisi, sondaj çamurunu pompalamak için çamur pompası adlı, matkap ucunu soğutan ve kesilen parçaları yüzeye geri taşıyan devasa yarı römorkla taşınan tripleks pompalar kullanır. Sondajcılar, fracking adı verilen ekstraksiyon işleminde şeylin derinliklerine su ve solvent enjekte etmek için tripleks ve hatta beşli pompalar kullanırlar.

Basınçlı hava ile çalışan diyaframlı pompalar
Pozitif yer değiştirmeli pompaların modern bir uygulaması, basınçlı hava ile çalışan diyaframlı pompalardır.
Basınçlı hava ile çalışan bu pompalar, tüm üreticiler endüstri düzenlemelerine uygunluk için ATEX sertifikalı modeller sunsa da, tasarımları gereği kendinden güvenlidir. Bu pompalar nispeten ucuzdur ve suyu bund dışına pompalamaktan güvenli depolamadan hidroklorik asit pompalamaya (pompanın nasıl üretildiğine bağlı olarak– elastomerler/ gövde konstrüksiyonu) kadar çok çeşitli görevleri yaparlar. Bu çift diyaframlı pompalar, kaymaya duyarlı ortamların taşınması için ideal olan yumuşak pompalamayla viskoz sıvıları ve aşındırıcı malzemeleri pompalayabilir.

Halatlı pompalar

1000 yılı aşkın bir süre önce Çin'de zincir pompa olarak tasarlanan bu pompalar çok basit malzemelerden yapılabilir: Basit bir halat pompası yapmak için bir ip, bir tekerlek ve bir PVC boru yeterlidir. Halatlı pompa verimliliği, taban örgütleri tarafından incelendi ve bunları yapma ve çalıştırma teknikleri sürekli olarak geliştirildi.

Darbeli pompalar (İmpuls)

Darbeli pompaları, gaz (genellikle hava) tarafından oluşturulan basıncı kullanır. Bazı darbeli pompalarda, sıvıda (genellikle su) tutulan gaz salınır ve pompanın bir yerinde birikir ve sıvının bir kısmını yukarı doğru itebilecek bir basınç oluşturur.

Geleneksel darbeli pompalar şunlardır:
 Hidrolik ram pompalar, düşük seviyeli bir su kaynağının kinetik enerjisi geçici olarak bir hava kabarcığında Hidrolik akümülatör depolanır daha sonra suyu daha yükseğe taşımak için kullanılır.
 Darbe pompaları, sadece kinetik enerji ile doğal kaynaklarla çalışır.
 Hava ikmal pompaları, hava kabarcıklar yukarı hareket ettiğinde suyu yukarı iten boruya yerleştirilmiş hava ile çalışır.

Gaz biriktirme ve serbest bırakma döngüsü yerine hidrokarbonların yakılmasıyla basınç oluşturulabilir. Bu tür yanma tahrikli pompalar yanma olayından gelen darbeyi, çalıştırma membranı vasıtasıyla pompa sıvısına doğrudan iletir. Bu doğrudan iletimi sağlamak için pompanın neredeyse tamamen bir elastomerden (örneğin silikon kauçuk) yapılması gerekir. Dolayısıyla yanma zarın genişlemesine neden olur ve böylece sıvıyı bitişik pompalama odasından dışarı pompalar. İlk yanmayla çalışan yumuşak pompa ETH Zürih tarafından geliştirilmiştir.

Hidrolik şahmerdan pompaları

Bir hidrolik şahmerdan, hidroelektrikle çalışan bir su pompasıdır.

Nispeten düşük basınçta ve yüksek akış hızında su alır ve daha yüksek hidrolik yükte ve daha düşük akış hızında su verir. Cihaz, pompaya güç sağlayan giriş suyunun bir kısmını suyun başladığı noktadan daha yüksek bir noktaya yükselten basıncı geliştirmek için su darbesi etkisini kullanır.

Hidrolik şahmerdan bazen hem düşük basınçlı bir hidroelektrik kaynağının olduğu hem de kaynaktan daha yüksek bir yere su pompalama ihtiyacının olduğu uzak bölgelerde kullanılır. Bu durumda, akan suyun kinetik enerjisinden başka bir dış güç kaynağı gerektirmediğinden, koç genellikle yararlıdır.

Hız pompaları

Rotodinamik pompalar (veya dinamik pompalar), akış hızı artırılarak akışkana kinetik enerji eklendiği bir tür hız pompasıdır. Enerjideki bu artış, debi pompadan tahliye borusuna çıkmadan önce veya pompadan çıkarken hız düşürüldüğünde potansiyel enerjide (basınçta) artışa neden olur. Kinetik enerjinin basınca bu dönüşümü Termodinamiğin birinci yasası veya daha özel olarak Bernoulli ilkesi ile ifade edilir.

Dinamik pompalar, hız kazancının elde edildiği araçlara göre daha da alt bölümlere ayrılabilir.

Bu tip pompaların bazı özellikleri şunlardır:
 Sürekli enerji
 Eklenen enerjinin kinetik enerji artışına dönüştürülmesi  (hızdaki artış)
 Artan hızın (kinetik enerji) basınç yükünde bir artışa dönüştürülmesi

Dinamik ve pozitif deplasmanlı pompalar arasındaki fark, kapalı vana koşullarında nasıl çalıştıklarıdır. Pozitif deplasmanlı pompalar fiziksel olarak sıvının yerini alır, bu nedenle pozitif deplasmanlı pompanın akışının aşağısındaki vanayı kapatmak boru hattının veya pompanın mekanik arızasına neden olabilecek sürekli basınç oluşturur. Dinamik pompalar kısa süreler için kapalı vana koşullarında güvenli şekilde çalıştırılabilirler.

Radyal akışlı pompalar
Bu pompaya santrifüj pompa da denir. Akışkan pompa eksenin veya merkezden  girer, çark tarafından hızlandırılır ve pompanın tahrik miline dik açılarda radyal olarak dışarı çıkar; örneğin elektrikli süpürge'yi çalıştıran santrifüj fan'dır.

Radyal akışlı pompanın başka bir türü de girdap () pompasıdır. Girdap pompasındaki sıvı dönen çarka teğet hareket eder. Motorun mekanik enerji'sinden akışkanın potansiyel enerji'sine dönüştürülmesi pompanın çalışma kanalındaki çark tarafından tahrik edilen çoklu girdaplarla yapılır.

Genelde radyal akışlı pompa, eksenel veya karışık akışlı bir pompadan daha yüksek basınçlarda ve daha düşük debide çalışır.

Eksenel akışlı pompalar
Bunlara sıvı pompaları da denir. Akışkanı eksenel hareket ettirmek için akışkan dışa veya içe doğru itilir. Radyal akışlı (santrifüj) pompalardan çok daha az basınçlarda ve daha yüksek akış hızlarında çalışırlar.

Eksenel akışlı pompalar, özel önlem alınmadan hızla çalıştırılamaz. Düşük debideyse bu boruyla ilişkili toplam yük artışı ve yüksek tork, başlatma torkunun boru sistemindeki tüm sıvı kütlesi için ivmenin fonksiyonu haline gelmesi gerektiği anlamına gelir. Sistemde çok miktarda akışkan varsa pompa yavaş hızlanır.

Karışık akışlı pompalar, radyal ve eksenel akışlı pompaların birleşimidir. Akışkan hem radyal hızlanma hem de kaldırma yaşar ve çarktan eksenel yönden 0 ile 90 derece arasında bir yerde dışarı çıkar. Sonuçta karışık akışlı pompalar, eksenel akışlı pompalardan daha yüksek basınçlarda çalışırken, radyal akışlı pompalardan daha yüksek deşarj sağlar. Akışın çıkış açısı, radyal ve karışık akışa göre basınç yükü-boşaltma karakteristiğini belirler.

Rejeneratif türbin pompaları

Sürükleme, sürtünme, sıvı halkalı pompa, çevresel, yan kanallı, çekiş, türbülans veya girdap pompalar olarak da bilinen rejeneratif türbin pompaları genellikle  yüksek kafa basınçlarında çalışan rotodinamik pompa sınıfıdır.

Edüktör-jet pompası
Bu pompada düşük basınç oluşturmak için genellikle buhardan oluşan bir jet kullanır. Bu düşük basınç sıvıyı emer ve onu daha yüksek bir basınç bölgesine iter.

Yerçekimi pompaları
Yerçekimi pompaları arasında sifon ve Heron'un çeşmesi bulunur. Hidrolik şahmerdan 'a bazen yerçekimi pompası da denir; yerçekimi pompasında su, yerçekimi kuvveti ile kaldırılır.

Buhar pompaları
Buhar pompaları, uzun süre tarihsel ilgi odağı olmuştur. Bunlar, bir buhar motoru ve ayrıca Thomas Savery'ler veya Pulsometer buhar pompası gibi pistonsuz pompa ile çalışan her tür pompalardır.

Son zamanlarda gelişmekte olan ülkelerde küçük ölçekli sulamada kullanım için az güçlü güneş enerjili buhar pompalarına olan ilgi yeniden canlandı. Daha önce küçük buhar motorları, buhar motorlarının boyutu küçüldükçe artan verimsizlikler nedeniyle uygulanabilir değildi. Ancak alternatif motorlarla birlikte modern mühendislik malzemelerinin kullanılması, bu tip sistemlerin artık uygun maliyetli bir fırsat olduğu anlamına gelmektedir.

Valfsiz pompalar
Valfsiz pompalama çeşitli biyomedikal ve mühendislik sistemlerinde sıvı taşınmasına yardımcı olur. Valfsiz bir pompa sisteminde akış yönünü düzenlemek için herhangi bir valf (veya fiziksel tıkanıklık) yoktur. Ancak valfsiz bir sistemin sıvıyı pompalama verimi her zaman valflininkinden daha az değildir. Aslında doğada ve mühendislikte birçok akışkan dinamik sistemi, akışkanı aktarmak için valfsiz pompa kullanır. Örneğin, kalp kapakçıkları bozulsa bile kardiyovasküler sistemdeki kan dolaşımı bir dereceye kadar korunur. Bu arada embriyonik omurgalı kalbi, fark edilebilir odacıkların ve valflerin gelişmesinden çok önce kan pompalamaya başlar. Mikroakışkanlar'da valfsiz empadans pompaları üretilmiştir ve hassas biyoakışkanların işlenmesi için özellikle uygun olmaları beklenmektedir. Piezoelektrik dönüştürücü ilkesiyle çalışan mürekkep püskürtmeli yazıcılar da valfsiz pompalama kullanır. Pompa odası, bu yönde azaltılmış akış empedansı nedeniyle baskı jeti yoluyla boşaltılır ve kılcallık hareketi ile yeniden doldurulur.

Galeri

Kaynakça

Antik buluşlar

Pompa


Karl Siegel ist der Name folgender Personen:

* Karl Siegel (Oberamtmann) (1832–1896), badischer Oberamtmann
 Karl Siegel (Jurist) (1884–1969), deutscher Jurist
 Karl Siegel (Unternehmer) (1927–2016), deutscher Unternehmensgründer
 Karl-August Siegel (1916–1990), deutscher Geistlicher, Weihbischof von Osnabrück

Siehe auch:
 Carl Siegel

Karl Siegel


Fair Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Fair Township (Missouri)
 Fair Township (South Dakota)

Fair Township


Velika nagrada Njemačke

Sudionici utrke

* Zamjena, treći vozač

Izvještaj

Treninzi

Kvalifikacije

Utrka

Najbrža vremena treninga

Rezultati kvalifikacija

Rezultati utrke

Zanimljivosti

Vozači
66. pobjeda za Lewisa Hamiltona.
27. postolje za Valtterija Bottasa.
98. postolje za Kimija Räikkönena.
55. najbolja startna pozicija za Sebastiana Vettela.

Konstruktori

Poredak nakon 11 od 21 utrke

Izvori

Vanjske poveznice

Njemačka-2018
Njemačka

Velika nagrada Njemačke 2018.


An Ornithidium aggregatum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Ornithidium aggregatum in nahilalakip ha genus nga Ornithidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ornithidium

Ornithidium aggregatum


Dave Hill (eigentlich David Hill; * 26. Dezember 1952 in Trois-Rivières) ist ein ehemaliger kanadischer Mittelstreckenläufer, der sich auf die 1500-Meter-Distanz spezialisiert hatte.

1974 wurde er kanadischer Meister, und 1976 erreichte er bei den Olympischen Spielen in Montreal das Halbfinale.

Beim Leichtathletik-Weltcup 1977 in Düsseldorf wurde er Sechster.

Persönliche Bestzeiten

 800 m: 1:47,8 min, 21. August 1977, Nizza
 1500 m: 3:39,2 min, 3. September 1977, Düsseldorf
 1 Meile: 3:55,89 min, 26. August 1977, Berlin

Weblinks

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1976
800-Meter-Läufer (Kanada)
1500-Meter-Läufer (Kanada)
Olympiateilnehmer (Kanada)
Kanadier
Geboren 1952
Mann

Dave Hill (Leichtathlet)


Žefersonija (lat. Jeffersonia diphylla), monotipski biljni rod  iz porodice žutikovki, čija je jedina vrsta raširena na području Sjeverne Amerike, od Hudsonovog zaljeva na sjeveru, na jug do Alabame i Georgije.

Biljka je ljekovita, a koristili su je još u prošlosti Indijanci Čeroki i Irokezi. Kao ugrožena vrsta zaštićena je u nekoliko američkih saveznoih država.

Rod je ime dobio po predsjedniku SAD-a, Thomasu Jeffersonu.

Galerija

Vanjske poveznice

Izvori

Žefersonija


Liudvikas ist ein litauischer männlicher Vorname, abgeleitet von Ludwig.

Namensträger

 Liudvikas Povilonis (1910–1990), römisch-katholischer Erzbischof
 Liudvikas Narcizas Rasimavičius (1938–2023), Jurist und Politiker
 Liudvikas Saulius Razma (1938–2019), Rektor, Politiker, Mitglied des Seimas
 Liudvikas Sabutis (* 1939),  Jurist und Politiker, Staatsanwalt und Mitglied des Seimas, stellvertretender Justizminister Sowjetlitauens
 Liudvikas Simutis (1935–2014), Politiker, Mitglied des Seimas
 Liudvikas Žukauskas (* 1952), Politiker, Bürgermeister von Skuodas

Zwischenname
 Vytautas Liudvikas Šeštokas (*  1944), Politiker, Bürgermeister der Rajongemeinde Panevėžys
 Kazimieras Liudvikas Valančius (1936–2018), Wirtschaftsrechtler, Dekan, Professor

Siehe auch
 Liudas

Männlicher Vorname
Litauischer Vorname

Liudvikas


Spar (stilizirano: SPAR, izvorno DESPAR) nizozemska je multinacionalna franšiza trgovačkih lanaca osnovana 1932. godine.

SPAR Hrvatska četvrti je najveći hrvatski maloprodajni trgovački lanac s udjelom od oko 10 – 20 % na hrvatskom tržištu, odnosno drugi najveći strani maloprodajni trgovački lanac. Dio je SPAR Austria grupe. Zapošljava više od 4600 ljudi, a u Hrvatskoj ima 116 prodavaonica. Ukupni prihod Spara u 2018. godini iznosio je 4,52 milijardi kuna. SPAR se vodi kao trgovački lanac s najviše hrvatskih proizvoda, odnosno 77 % ukupnog asortimana.

Povijest
 2004. Osnovan je Spar i postaje dio SPAR Austria grupe.
 2005. Otvaranje prvog Interspar supermarketa u Zadru.

S-Budget
S-Budget je brend Spara. U ponudi su asortimani proizvoda hrane i proizvoda za kućanstvo po pristupačnijim cijenama.

Prodavaonice
Sparove prodavaonice se nazivaju SPAR ili Interspar u skladu s njihovim veličinama.

Spar
Spar je manja ili srednja verzija SPAR-ovih trgovina. Oni se nalaze u gotovo svim dijelovima Hrvatske, osim u južnoj Dalmaciji.

Interspar
Interspar je najveća verzija iz raspona SPAR-ovih supermarketa. Oni se nalaze u gotovo svim najvećim gradovima kao što su Zagrebu, Karlovcu, Sisku, Koprivnici, Slavonskom Brodu, Osijeku, Rijeci, Puli, Zadru i Splitu.

Akvizicije
 Spar je 1. travnja 2017. preuzeo poslovanje trgovačkog lanca BILLA u Hrvatskoj.

Izvori

Vanjske poveznice

 Službena web stranica
Nizozemske tvrtke
Trgovački lanci
Trgovina u Hrvatskoj

Spar


Georg Lakon ( 23 de abril 1882, Atenas - 7 de enero 1959, Stuttgart) fue un agrónomo, botánico y micólogo alemán.

Vida y obra
Era hijo de un profesor de matemática, estudió ciencias naturales en la Universidad de Atenas, doctorándose allí en 1904. Después de varios años de profesor asistente de la Universidad de institutos botánicos en Alemania, se hizo cargo en 1913 la dirección del Instituto Estatal de las pruebas sobre semillas en la Escuela Agrícola en la Universidad de Stuttgart. Allí trabajó hasta su jubilación en 1950.

Después de su habilitación en 1919 en la Universidad Técnica de Stuttgart, con una tesis sobre hongos insecticidas, también se mantuvo allí hasta 1924. Y luego profesor asociado dando conferencias sobre Botánica general.

Desarrolló un método bioquímico para determinar viabilidad y germinación de las semillas: tetrazolio, método de ensayo considerado durante décadas como un procedimiento estándar en el análisis de semillas. Desde 1949 hasta su muerte fue editor de las contribuciones científicas del "Saatgut-Wirtschaft".

Algunas publicaciones
 1914. Beiträge zur Kenntnis der Protoplasmaströmung. Berichte der Deutschen Botanischen Gesellschaft 32: 421–429. doi: 10.1111/j.1438-8677.1914.tb07613.x

 1919. Die Insektenfeinde aus der Familie der Entomophtoreen: Beiträge zu einer Monographie der insektentötenden Pilze. Habil. Schr. Techn. Hochschule Stuttgart

 1920. Ueber die Bezahnung der Kiele der Vorspelze bei Lolium perenne L. und Lolium multiflorum Lam. 1923. Die Keimprüfung der Weymouthskiefernsamen. Con Andreas Grisch. Editor Verbandsdruckerei A.-G. 17 pp.

 1939. Das Schwinden der Keimfähigkeit der Samen, insbesondere bei Getreidefrüchten. En: Berichte der Deutschen Botanischen Gesellschaft 57: 191-203

 1942. Topographischer Nachweis der Keimfähigkeit der Getreidefrüchte durch Tetrazoliumsalze. En: Berichte der Deutschen Botanischen Gesellschaft 60: 299-305

 1942. Topographischer Nachweis der Keimfähigkeit von Mais durch Tetrazoliumsalze. En: Berichte der Deutschen Botanischen Gesellschaft 60: 434-444

 1963. Entomophthoraceae. Editor J. Cramer, 26 pp.

 Véase también
 Anexo:Micólogos

 Fuentes
 . 1959. Professor Dr. Georg Lakon †''. In: Saatgut-Wirtschaft Jg. 11, pp. 17-18

Referencias

Enlaces externos

Botánicos de Alemania del siglo XX
Micólogos de Alemania del siglo XX
Agrónomos de Alemania
Profesores de Alemania
Alumnado de la Universidad de Atenas
Nacidos en Atenas

Georg Lakon


{{Ficha de taxón
| name = Epigraphodes
| image         =
| image_width =  240px
| image_caption =
| regnum        = Animalia
| phylum        = Arthropoda
| subphylum     = Hexapoda
| classis       = Insecta
| ordo          = Coleoptera
| subordo       = Adephaga
| familia       = Carabidae
| subfamilia = Harpalinae
| supertribus = Chlaeniitae
| tribus = Panagaeini
| genus         = Epigraphodes
| genus_authority =Brasilewsky, 1967
| subdivision_ranks = Especies
| subdivision = Ver texto
| synonyms      =
Epigraphoides
}}Epigraphodes, es un  género de coleópteros adéfagos perteneciente a la familia Carabidae.
 Especies
Comprende las siguientes especies:

 Epigraphodes congoensis (Burgeon, 1935)
 Epigraphodes kivuensis (Basilewsky, 1955)
 Epigraphodes ulguruanus'' (Basilewsky, 1962)

Referencias

Enlaces externos
 Epigraphodes en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Panagaeini

Epigraphodes


Sjtjolkovo (, ) er en by i Moskva oblast i Rusland. Sjtjolkovo er Moskva oblasts 14. største by med  indbyggere. Byen ligger omkring 15 km nordøst for MKAD, gennem byen løber Kljazma, en biflod til Oka. Der er adskillige jernbanestationer og trinbræt indenfor byområdet.

Historie

Landsbyen Sjtjolkovo blev først gang nævnt i 1521-1522 som tilhørende I.F. Khomutova, der overdrog den til Troitse-Sergijeva lavra. I 1584 tilhørte landsbyen Bogdan Belskij, senere var den i mere end 150 år i Trubetskije-fyrsternes besiddelse.

Siden 1700-tallet har landsbyen udviklet sig til et vigtigt håndværkscenter, hovedsagelig på grund af den silkevæv der drives der. De første tekstilfabrikker blev bygget i Sjtjolkovo i midten af 1800-tallet. En af dem blev grundlagt i Elberfeld af de preussiske fabrikanter Ludwig Rabeneck og fortsætter den dag i dag under navnet Kalinin Bomuld Kombinat Sjtjolkovo (Щёлковский хлопчатобумажный комбинат имени М. И. Калинина).

I 1925 blev byen Sjtjolkovo dannet fra den tidligere landsby Sjtjolkovo og flere omkringliggende landsbyer. Samtidig fik Sjtjolkovo bystatus.

Befolkningsudvikling

Note: Data fra folketællinger (1926 afrundet)

Referencer

Eksterne henvisninger

Byer i Moskva oblast
Etableret i 1960

Sjtjolkovo


Karsten Forsterling (* 21. Januar 1980 in Newcastle, New South Wales) ist ein australischer Ruderer.

Forsterling begann 1992 mit dem Rudersport. 1998 belegte er mit dem Vierer ohne Steuermann den vierten Platz bei den Junioren-Weltmeisterschaften. 1999 und 2000 saß Forsterling jeweils beim Weltcup in Luzern im australischen Achter, der den zehnten Platz belegte. 2002 ruderte er mit dem Achter beim Weltcup in München auf den zweiten Platz, bei den Weltmeisterschaften 2002 belegte der australische Achter den siebten Platz. Ein Jahr später erreichte der Achter das A-Finale und kam als fünftes Boot ins Ziel. 2004 trat Forsterling im nichtolympischen Vierer mit Steuermann an und belegte den sechsten Platz bei den Weltmeisterschaften.

Zusammen mit Christian Ryan erreichte Forsterling bei den Weltmeisterschaften 2005 den neunten Platz im Zweier ohne Steuermann. 2006 wieder im Achter gewann Forsterling in Posen seine erste Weltcupregatta, bei den Weltmeisterschaften in Eton kam der Achter als viertes Boot ins Ziel. 2007 in München folgte der achte Platz. Nachdem sich Forsterling 2008 nicht für das australische Olympiateam qualifizieren konnte, war er 2009 international am Start.

2010 kehrte er als Skullruderer zurück. Karsten Forsterling, David Crawshay, James McRae und Daniel Noonan gewannen im Doppelvierer die Bronzemedaille bei den Ruder-Weltmeisterschaften 2010 in Neuseeland. 2011 kam Christopher Morgan für Crawshay ins Boot, Morgan, McRae, Forsterling und Noonan gewannen Gold bei den Weltmeisterschaften in Bled. 2012 belegte der australische Doppelvierer den dritten Platz bei den Olympischen Spielen in London hinter dem deutschen und dem kroatischen Boot.

2015 kehrte Forsterling nach zweijähriger Pause wieder auf die internationalen Regattastrecken zurück. Zusammen mit David Crawshay, Cameron Girdlestone und David Watts gewann er bei den Weltmeisterschaften 2015 hinter dem deutschen Doppelvierer die Silbermedaille. 2016 traten Karsten Forsterling, Alexander Belonogoff, Cameron Girdlestone und James McRae im Doppelvierer an. Die Crew gewann die Weltcup-Regatten von Luzern und Posen. Bei den Olympischen Spielen 2016 erhielten die Australier die Silbermedaille hinter dem deutschen Boot.

Weblinks

Ruderer (Australien)
Weltmeister (Rudern)
Olympiateilnehmer (Australien)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2012
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2016
Australier
Geboren 1980
Mann

Karsten Forsterling


سلسلة المراتب (الهرمية) هي تفاوت في المراتب أو الأدوار، سواء كان من أنظمة حية مثل كينونات بنيوية اجتماعية (فئات من الشباب، أنظمة حكم، إدارات، منظمات احترافية أو فنية، عصابات ... مثلا)، سواء كان من أنظمة أشياء (نظام من معادلات في الفيزياء ... مثلا). ناشئ عن حاجة عملية الهرمية لها وظيفة توضيب رأسي .

ففي مجتمع لعل الهرمية تسهل الوصول للرؤساء أو مختصين من مرتبة معينة من كينونة بنيوية اجتماعية خاصة ؛ وفي ذلك الإطار يطرح في علم الاجتماع السؤال عن الكيفية أن يتمتع الجميع بحقوق متساوية في تعامل أعضاء المراتب المختلفة وحتى الأفراد من خارج هذه الكينونة البنيوية بعضا بعضا - بغض النظر عن تواكيلهم، ولعله يرى فيه بأن الطريق لتغيير نظام اجتماعي يكون بإعادة توزيع القوى: أي تطوير النظام بأدوات تحكم وموالفة متفننة.

انظر أيضا
 نظرية الأنظمة

مصادر ومراجع

بنية
تراتبية
ثقافة سياسية
أنماط
فلسفة سياسية
نظرية الأنظمة

سلسلة مراتب


ΒIndians in Sri Lanka

ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින ඉන්දියානුවන් යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දියානු දෙමළ ජාතිකයන් වැනි ශ්‍රී ලංකාවේ වෙසෙන ඉන්දියානුවන් හෝ ඉන්දියානු සම්භවයක් ඇති පුද්ගලයන් ය.

ඉතිහාසය
ඉන්දියානු වෙළඳුන් වසර 2,500 කට වැඩි කාලයක් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ පදිංචි වී සිටින අතර, කොළඹ චෙට්ටි යනු ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1505 සිට පෘතුගීසි යටත් විජිත යුගයේදී ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි වෙළඳුන්ගෙන් පැවත එන්නන් වේ. ශ්‍රී ලංකාවේ රජවරුන් ක්‍රි.පූ. ප්‍රාථමික මූලාශ්‍රය වන මහාවංශයට අනුව, වර්තමාන තමිල්නාඩුවේ පාණ්ඩ්‍ය රාජධානියේ සංඛ්‍යා සේවා කණ්ඩායම් ප්‍රාකෘත කථිකයන් විසින් අනුරාධපුරය ජනාවාස කිරීමත් සමඟ පැමිණියහ. ක්‍රි.පූ. 2 වැනි සියවස තරම් ඈත කාලයේ අනුරාධපුරයේ සහ ශ්‍රී ලංකාවේ අනෙකුත් ප්‍රදේශවල වෙළෙන්දන් සහ වෙනත් අය ඩමේලස් හෝ දමේදස් (දෙමළ ජාතිකයන් සඳහා සිංහල සහ සිංහල ප්‍රාකෘත) ලෙස හඳුනා ගත් බවට අභිලේඛනමය සාක්ෂි තිබේ. දෙමෙඩස් පිටසක්වල ජීවීන් ලෙස බැලීමේ අදහස මුල් ඓතිහාසික යුගයේ ප්‍රචලිත නොවීය.

ජනවාර්ගික කණ්ඩායම්

ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දියානු දෙමළ ජනතාව
ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දියානු දෙමළ යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දියානු සම්භවයක් ඇති දෙමළ ජනතාවකි . ඔවුන් අර්ධ වශයෙන් පැවත එන්නේ 19 වැනි සහ 20 වැනි සියවස්වල කෝපි, තේ සහ රබර් වතුවල වැඩ කිරීම සඳහා දකුණු ඉන්දියාවෙන් ශ්‍රී ලංකාවට එවූ කම්කරුවන්ගෙන් ය. ඇතැමෙක් වෙළෙන්දන් ලෙස සහ වෙනත් සේවා සපයන්නන් ලෙස තමන්ම සංක්‍රමණය විය. මෙම දෙමළ කතා කරන්නන් වැඩි වශයෙන් ජීවත් වන්නේ මධ්‍යම කඳුකරයේ වන අතර එය මලයකම් හෝ කඳුකරය ලෙසද හැඳින්වේ, නමුත් අනෙක් අය ප්‍රධාන නාගරික ප්‍රදේශවල සහ උතුරු පළාතේ ද දක්නට ලැබේ. ඔවුන් සියල්ලන්ම අද දෙමළ ජාතිකයන් ලෙස හැඳින්වුවද ඇතැමුන්ට තෙළිඟු සහ මලයාලි සම්භවයක් මෙන්ම විවිධ වූ දකුණු ඉන්දීය කුල සම්භවයක් ඇත. ඔවුන් ශ්‍රී ලංකාවේ වතුකරයේ ආර්ථිකයට අත්‍යවශ්‍ය වේ. සාමාන්‍ය සමාජ ආර්ථික වශයෙන් ඔවුන්ගේ ජීවන තත්ත්වය ජාතික සාමාන්‍යයට වඩා අඩුය. 1964 දී විශාල ප්‍රතිශතයක් නැවත ඉන්දියාවට විදේශගත වූ නමුත් සැලකිය යුතු පිරිසක් රාජ්‍ය විරහිත පුද්ගලයන් ලෙස ඉතිරි විය. 1990 දශකය වන විට මේ බොහෝ දෙනෙකුට ශ්‍රී ලංකා පුරවැසිභාවය ලබා දී ඇත. බහුතරයක් හින්දු භක්තිකයන් වන අතර ඔවුන් අතර ක්‍රිස්තියානි සහ මුස්ලිම් සුළුතරයක් ඇත. දේශපාලනික වශයෙන් ඔවුන් 1980 ගනන්වල සිට බොහෝ පාලක සභාගයට සහය දුන් වෘත්තීය සමිති ව්‍යුත්පන්න දේශපාලන පක්ෂවලට සහය දක්වයි.

ඉන්දියානු මුස්ලිම්
1911 ලංකා සංගණනයට පෙර ශ්‍රී ලංකාවේ මුස්ලිම් එකක් ලෙස ගණන් ගන්නා ලදී. සංගණනයේ සිට ඔවුන් ඉන්දියානු මුස්ලිම් සහ ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් ලෙස බෙදා ඇත. ඉන්දියන් මුස්ලිම් වතුකරයේ කම්කරුවන් ලෙස ඉන්දියානු ද්‍රවිඩයන් හා සමාන හේතු නිසාම ලංකාවට ගෙන එන ලදී. 1963 දී 55,400 සිට 1971 දී ඉන්දියානු මුස්ලිම්  29,416 ක් අඩු විය. ඔවුන්ගේ පරිහානිය අර්ධ වශයෙන් හේතු වූයේ ඉන්දියාවට ආපසු පැමිණීම සහ ඇතැමුන් තමන්ව ප්‍රකාශ කර ශ්‍රී ලාංකික මුස්ලිම් ලෙස ගණන් ගැනීමයි. ඉන්දියානු මුස්ලිම්වරු වැඩිපුරම හමු වූයේ කොළඹ සහ මහනුවර දිස්ත්‍රික්කවල ය.

ශ්‍රී ලංකා චෙට්ටි
ශ්‍රී ලාංකික චෙට්ටි, කොළඹ චෙට්ටි, කලම්බු චිට්ටි හෝ කොළඹ හෙට්ටි ලෙසින්ද හඳුන්වනු ලබන අතර, එය කලින් ආවේනික ශ්‍රී ලාංකික සමාජ කණ්ඩායමක් හෝ කුලයකි . කොළඹ චෙට්ටි බොහෝ දුරට රෝමානු කතෝලික හෝ ඇංග්ලිකන් වන අතර ශ්‍රී ලාංකීය සමාජයේ සෑම තැනකම පාහේ දක්නට ලැබේ. සාමාජිකයින් ඔවුන්ගේ මූලාරම්භය දකුණු ඉන්දියාවේ විවිධ ජනවර්ගවල වෙළෙන්දන් වෙත යොමු කරයි. බොහෝ වෙළෙන්දෝ මලයාලි හෝ තෙළිඟු කතා කරන දෙමළ කතා කරන අය වූහ. ඉන්දියානු වෙළඳුන් වසර 2,500 කට වැඩි කාලයක සිට ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ පදිංචි වී සිටියද, කොළඹ චෙට්ටි යනු ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1505 සිට පෘතුගීසි යටත් විජිත යුගයේදී ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි වෙළඳුන්ගෙන් පැවත එන්නන් වේ.

භාරත ජනතාව
භාරතයන් ද භාරතකුල යනු ඉන්දියාවේ තමිල්නාඩුවෙන් සංක්‍රමණය වූ පරාවර්ගේ ශ්‍රී ලාංකික කුලයකි . ඉන්දියාවේ ඔවුන් සාම්ප්‍රදායික ධීවර වෙළෙඳුන් සහ වෙළෙඳුන් විය. සැලකිය යුතු සුළුතරයක් හින්දු ආගම පිළිපදින නමුත් බහුතරයක් රෝමානු කතෝලිකයන් වේ.

පරාවර් ශ්‍රී ලංකාව පුරා දක්නට ලැබේ. ශ්‍රී ලාංකීය දෙමළ ජනතාව අතර පරවාර් තවමත් ධීවර හා වෙළඳ කුලයක් වන නමුත් සාමාන්‍යයෙන් කරයාර් සමඟ ව්‍යාකූල වේ. භාරතයන් නොහොත් භාරතකුල අනන්‍යතාවය පවත්වා ගෙන යනු ලබන්නේ මීගමුව ප්‍රදේශයේ සිංහලයන් අතර පදිංචි වූ ඉන්දියාවේ සිට පැමිණි සාපේක්ෂව සමෘද්ධිමත් වෙළඳ කණ්ඩායමක් විසිනි.

ශ්‍රී ලංකාවේ ජිප්සී ජනතාව
ශ්‍රී ලාංකීය ජිප්සී ජනතාව යනු ඉන්දියාවෙන් ඔවුන්ගේ සම්භවය සොයා ගන්නා ජනවාර්ගික කණ්ඩායමකි. ඔවුන් බොහෝ දුරට තෙළිඟු භාෂාව කතා කරන සංචාරක ජනතාවක් වන අතර එය ශ්‍රී ලංකන් ජිප්සී තෙළිඟු ලෙසද හැඳින්වේ, එය ආන්ද්‍ර ප්‍රදේශ්හි ස්වදේශිකව කතා කරන ද්‍රවිඩ භාෂාවකි . පේන කීම, සර්පයන් ආකර්ශනය කිරීම සහ ප්‍රසංග සඳහා සතුන් යොදා ගනිමින් ඔවුහු තම ජීවනෝපාය කරති. නැවත පදිංචි කිරීමේ ගම්මානවල පදිංචි වී සිටින අය යැපුම් ගොවීන් වන අතර අනෙකුත් ගොවීන්ට ගොවිතැන් කරති. ඔවුන්ගේ ජනාවාස ප්‍රදේශය අනුවද ඔවුන් සිංහල හෝ දෙමළ කතා කරයි. බොහෝ දෙනා නැගෙනහිර මඩකලපුව දිස්ත්‍රික්කයේ පදිංචි වී ඇති බව පෙනේ.

තිවරු
තිවරු නොහොත් ටියා යනු ඉන්දියානු ප්‍රධාන භූමියෙන් ඔබ්බෙන් වූ ලක්ෂද්වීපයේ මිනෝකොයි දූපත් වල පළමු පදිංචිකරුවන් බව කියනු ලැබේ. තිවරුගේ සම්භවය නොදනී. ක්ලැරන්ස් මැලෝනි යෝජනා කරන්නේ ඔවුන් දකුණු ඉන්දියාවේ ද්‍රවිඩයන් විය හැකි බවයි. ප්‍රාදේශීය වාචික සම්ප්‍රදායට අනුව මහල් මෙම දූපත් වලට පැමිණි විට, ගිරාවාරු හි රැඳී සිටි අය හැර මෙම දූපත් වල දැනටමත් පදිංචි වී සිටි තිවරු ශ්‍රී ලංකාවට සංක්‍රමණය විය. උතුරු වෙරළ තීරයේ විශේෂයෙන්ම යාපනය අර්ධද්වීපයට ආසන්න දූපත් වල දෙමළ තිවරු බොහෝ දෙනෙක් ජීවත් වෙති. 13 වැනි සියවසේ සිට 18 වැනි සියවස දක්වා කාලය තුළ තමිල්නාඩු ප්‍රදේශයෙන් වැඩි පිරිසක් පදිංචි වූහ. ඔවුන්ගෙන් අතිමහත් බහුතරයක් රාම්නාද්හි මරාවර්වරුන්ට අයත් වේ. අද සෑම කෙනෙක්ම පාහේ තමන් වෙල්ලාලයන් හෝ කරෙයියාර්වරුන් ලෙස හඳුන්වති.

මේකත් බලන්න

 ඉන්දියාවේ ඉන්න ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
 ඉන්දු - ශ්‍රී ලංකා සබඳතා

යොමු කිරීම්

ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින ඉන්දියානුවන්


Comandamentul Statelor Unite pentru Europa și Africa (USAREUR-AF), sau Armata a Șaptea, este o componentă de comandă a armatei din cadrul Armatei Statelor Unite. Acesta este responsabil pentru conducerea operațiunilor armatei americane în întreaga zonă de responsabilitate europeană și africană a Statelor Unite ale Americii. În timpul războiului rece, USAREUR-AF (fost USAREUR) a supravegheat formațiunile de sol focalizate în primul rând pe militarii Pactului de la Varșovia la est, ca parte a Grupului Armatei Centrale a Organizației Tratatului Atlanticului de Nord (NATO). Începând cu Revoluțiile din 1989, USAREUR-AF și-a redus considerabil dimensiunile, a trimis forțele americane la Operațiunea Desert Shield și Desert Storm și a sporit cooperarea în domeniul securității cu alte forțe terestre NATO.

Note

Legături externe

 Official

 General information
 Lineage and Honors Information

Statele Unite ale Americii
Europa
Armata Statelor Unite ale Americii


Efor, Sparta'nın üst düzey barış yargıçlarına verilen addır. Beş kişilik bir heyet her yıl dönemlik seçilirdi ve bu kişiler her ay krallarının emirlerine uyacaklarına yemin ederlerdi. Aynı şekilde Sparta kralı da kanunlara uyacağına yemin ederdi. Bazı durumlarda eforlar krallarından bile daha üstün güce sahip olmuşlardır. Bazı tarihçilere göre I. Leonidas'ın Termopylae Muharebesi savaşına orduyu yanına alamamasının kararını eforlar vermiştir. ( Bazı tarihçilere göre ise de  I. Leonidas aynı savaşa eforlar tarafından zoraki gönderilmiştir.

Antik Yunanistan'da unvanlar
Sparta Hükûmeti

Efor


Nicófanes fue un pintor de la escuela de Sicione, a quien menciona Plinio entre los más eminentes de su tiempo.

Vivió hacia el año 316 a. C., fue discípulo de Pausias y de Nicómaco y se le denominó el pintor cortesano porque ordinariamente sus modelos eran hetairas.

Referencias

Pintores de la Antigua Grecia del siglo IV a. C.

Nicófanes


ෆ්ලෑෂරයකද උපකාරය ඇතිව ඡායාරූපයක් ගන්නා අවස්ථාවේදී ෆ්ලෑෂරය කැමරා කාචයට ආසන්න විට මෙම රතු ඇස් සංසිද්ධිය ඇති වේ.

ෆ්ලෑෂරයේ ආලෝකයේ වේගවත් කම වැඩිවීම නිසා ඇසේ කළු ඉංගිරියාව වැසීමට ප්‍රමාණවත් තරම් කාලයක් නොලැබේ. එවිට ආලෝකය රුධිරය බහුල ප්‍රදේශයක් පසු කර යන බැවින් එම ප්‍රදේශ හඳුනාගන්නේ රතු පැහැ ප්‍රදේශ  ලෙසිනි. මෙම සංසිද්ධිය අළු පැහැති හා නිල්වන් ඇස් ඇති අයගේ මෙන්ම කුඩා ළමුන්ගේ බහුලව දැකගත හැකිය. මීට හේතුව මෙම ඇස් ඇත්තවුන්ගේ අක්ෂි පටලයේ මෙලනින් දර්ශකය අඩු බැවින් ඒවා මගින් වැඩි ආලෝක ප්‍රමාණයකට ඇස තුළට යාමට ඉඩ සලසා දීමය. කුඩා ළමුන්ගේ කළු ඉංගිරියාව ඉතා කුඩා ආලෝක ප්‍රමාණයකට වුවද  සම්පුර්ණයෙන් විවෘත වීම නිසා මෙම සංසිද්ධිය සිදු වේ.

රතු ඇස සංසිද්ධිය මඟහරවා ගැනීම

රතු ඇස සංසිද්ධිය ක්‍රම කිහිපයකින් මඟ හරවා ගත හැකිය,
අසල ඇති දීප්තියෙන් අඩු මුහුණකට දීප්තිමත් ආලෝකය වැටීමට සලස්වා එයින් පරාවර්තනය වන ආලෝකය පුද්ගලයා මත පතිත වීමට සැලැස්වීම. මෙමඟින් දීප්තිමත් ආ‍ලෝක කිරණ ඇසට ඇතුළු වීම වළක්වා විසිරුණු ආලෝකය ඇසට ඇතුල් කරයි.
කැම‍රාවේ ප්‍රකාශ අක්ෂයට ඈතින් ෆ්ලෑෂරය සවිකිරීම. මෙමඟින් ෆ්ලෑෂරයෙන් නිකුත් වන ආ‍ලෝක කිරණ ඇස මත සෘජුකෝණිකව පතනය වන බව තහවුරු වේ. මෙහිදී ප්‍රකාශ අක්ෂයට වෙනස් අක්ෂයකින් ආලෝකය ඇතුළු වන අතර, අක්ෂි කාච මෙම අක්ෂය ඔස්සේ නාභිගත කිරීම සිදුකරයි. එවිට ඡායාරූපයේ ඇස සාමාන්‍ය පරිදි දිස්වේ.
හාත්පස ආ‍ලෝකය වැඩි කොට ෆ්ලෑෂරය නොමැතිව ඡායාරූපය ගැනීම. ෂටර වේගය අඩුකර, කාච සිදුර විවෘත කර වේගවත් සේයා පටල හෝ සංවේදක යොදාගත හැකිය.
පසුතල ආලෝකය වැඩිකර, ඡායාරූපයේ දීප්තිය වැඩි කිරීමට පසුව සංඛ්‍යාංක සකස් කිරීම හෝ දෘශ්‍යමාන තිරයේ වේග‍ය වැඩිකිරීම.
නුතන කැමරාවල ඇති රතු ඇස සකස් කිරීමේ උපක්‍රම භාවිතය.
ඡායාරූපයට පෙනී සිටින්නාට කෙලින්ම කැමරාව දෙස නොබැලීමට උපදෙස් දීම.
ඡායාරූපය ගන්නා ස්ථානයේ ආලෝකය වැඩි කිරීම.
සංඛ්‍යාංක රූප සකස්කරණවල ඇති රතු ඇස නිවැරදි කිරීමේ ක්‍රම භාවිතය.

ෆ්ලෑෂරය භාවිතා කිරීම අවශ්‍ය නම් වස්තුවට කැමරා‍වේ සිට ඇති දුරෙන් 1/20 ක් දුරින් ෆ්ලෑෂරය තැබීම යෝගය වේ. වෘත්තීය ඡායාරූප ශීල්පින් රතු ඇස් නිවැරදි කිරීම සඳහා පසුතල ආලෝකය භාවිතා කිරීමට වැඩි කැමැත්තක් දක්වයි.

රතු ඇස සංසිද්ධිය


Ana Blažević, hrvatska plivačica. Hrvatska je reprezentativka. Nastupila je na europskom prvenstvu u plivanju u 25-metarskim bazenima od 4. do 8. prosinca 2019. godine u Glasgowu. Natjecala se je u disciplinama 100 m prsno i 200 m prsno.

Izvori

Vanjske poveznice
Rezultati EP 2019. u Glasgowu (eng.)

Hrvatski plivači

Ana Blažević


Amstel Gold Race 2016 var den 51. udgave af cykelløbet Amstel Gold Race og var det ellevte arrangementet på UCI's World Tour-kalender i 2016 og blev arrangeret 17. april 2016. Løbet blev vundet af Enrico Gasparotto fra det professionelle kontinentalhold , foran danske Michael Valgren fra .

Hold og ryttere

Danske ryttere
Christopher Juul-Jensen kørte for
Jesper Hansen kørte for
Michael Valgren kørte for

Resultater

Eksterne henvisninger

2016
UCI World Tour 2016

Amstel Gold Race 2016


Panther je veliko aerodromsko vatrogasno vozilo austrijskog proizvođača protupožarne opreme Rosenbauer International AG. Postoje različite izvedbe ovog vozila s različitim nosivostima, tako da se može opremiti u skladu sa svim uobičajenim standardima za aerodromska vatrogasna vozila. Ovisno o opremi, mogu se ispuniti zahtjevi NFPA, ICAO, FAA i ADV. Zadovoljene su i specifikacije za Airbus A 380.

Opis
Postoje četiri varijante dizajna tj. generacije. Panther je u njima postavljan na različite šasije. Struktura prve Panthere gotovo se u potpunosti sastoji od plastike ojačane staklenim vlaknima. U svrhu smanjenja vlastite mase vozila od 1999. godine koriste konstrukciju od aluminijskih štapnih profila i lijepljenih aluminijskih ploča. Osim toga, spremnici su izrađeni od plastike. To rezultira niskim težištem vozila, što znači da ono ostaje stabilno pri nagibu većem od 30° i može održavati velike brzine u zavojima. Kabina eskadrile ima panoramsku konstrukciju od sigurnosnog stakla. Cijela posada može izaći iz vozila unutar 10 sekundi.

Prva generacija nastala je u suradnji s MAN-om između 1988. i 1991. u Austriji. Osnova je bila dizajnerska studija Kristiana Fenzla. Vozilo je 1991. godine nagrađeno Austrijskom državnom nagradom za dizajn. Druga generacija Panther FL razvijena je između 1996. i 1998. u suradnji s Freightlinerom za američko tržište i predstavljena javnosti u kolovozu 1998. na sajmu u Louisvilleu (Kentucky). Treća generacija ponovno je razvijana u suradnji s MAN-om do 2005. godine. Cjelokupni dizajn interijera i eksterijera osmislila je bečka tvrtka Spirit Design koja se bavi strateškim dizajnom. Panther je predstavljen na Interschutzu 2005. Dizajn treće generacije dobio je nekoliko nagrada.

Nakon više od tri godine razvoja, četvrta generacija Panthere obznanjena je 7. lipnja 2015. i predstavljena javnosti na Interschutzu u Hannoveru.

Tehnika
Vatrogasna pumpa, sustav za doziranje i top za pjenu i vodu mogu se pokrenuti tijekom vožnje. Svim sustavima kupole može se upravljati iz vozačeve kabine pomoću joysticka. Obično je vozilo opremljeno s dva vodena topa, jednim na prednjem dijelu vozila u blizini branika i jednim na krovu. Umjesto običnog vodenog topa na krovu, na 6×6 i 8×8 varijanti može se montirati vatrogasna teleskopska zglobna ruka (HRET). Ima radnu visinu do 16,5 m (po izboru 20 m) i radijus od 11,4 m (13,8 m). Ruka je opremljena mlaznicom za vodu, pjenu i prah za gašenje, kopljem za gašenje, kamerom u boji i/ili termovizijskom kamerom. Vozilo se također može opremiti uređajima za brzu reakciju za manje požare. Panther ima samozaštitne mlaznice na podu vozila koje mu omogućuju vožnju preko gorućih površina i istovremeno ga štite od prekomjerne topline.

Platforma za spašavanje dostupna je za Panther od 2013. Montira se ispred vozila i može podići 300 kg do 3 m.

Oprema svakog aerodromskog vatrogasnog vozila prilagođena je pojedinoj lokaciji. To znači da se precizni podaci o sredstvima za gašenje i tehnologiji gašenja koja se prevozi uvijek odnose na jedno vozilo.

Varijante
Oznake varijanti koje se nalaze u publikacijama odnose se na proizvođača motora: CA = Caterpillar, CU = Cummins, DD = Detroit Diesel, MA = MAN

Četvrta generacija od 2015

Panther 4×4
Panther 4×4 temelji se na šasiji Rosenbauer 26.700 4×4 s motorom Volvo D16 i Twin Disc automatskim mjenjačem sa 6 stupnjeva prijenosa. Vrijeme ubrzanja od 0 do 80 km/h je oko 22 sekunde, najveća brzina je 115 km/h. Dimenzije su: dužina 10,50 m × širina 3,0 m × visina 3,65 m. Dopuštena ukupna težina je 26.000 kg. Vozilo može nositi do 6200 litara vode za gašenje, 750 litara pjene i 250 kg praha za gašenje.

Panther 6×6
Panther 6×6 temelji se na šasiji Rosenbauer 39.750 6×6 i ima 8-stupanjski automatski mjenjač s dva diska. Kao i njegov prethodnik, verzija nosi do 12.500 litara vode za gašenje, 1.500 litara smjese za pjenu i 250 kg praha za gašenje. Njegove dimenzije su: dužina 11,71 m × širina 3,0 m × visina 3,65 m. Od 0 do 80 km/h ubrzava za oko 29 sekundi i ima najveću brzinu od 120 km/h. Dopuštena ukupna masa je 39.000 kg. Do danas je poznata samo jedna HRET verzija 6×6.

Panther 8×8
Panther 8x8 temelji se na šasiji Rosenbauer 8x8 s 2 motora Volvo Penta 700 KS Euro 5 ili 2 Volvo Trucks 725 KS Euro 6 motora. Najveća brzina mu je oko 140 km/h, a ubrzanje 0-80 km/h za 20 sekundi. Ima maksimalni kapacitet pumpe od 10.000 l/m i ima 7 podnih mlaznica za samozaštitu od zapaljivih tekućina . Može nositi do 14.000l vode i 2.000l pjene.

Galerija

Izvori

Vanjske poveznice
 Opis Panthera na web stranici Rosenbauer

Vatrogastvo
Austrijska kopnena vozila

Rosenbauer Panther


Lukavica este o comună slovacă, aflată în districtul Zvolen din regiunea Banská Bystrica, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 263 de locuitori.

Istoric
Localitatea Lukavica este atestată documentar din 1389.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Lukavica, Zvolen