دماء والطائيين هي إحدى ولايات محافظة الشرقية بسلطنة عمان. تجاورها شمالاً ولاية قريات، التابعة لــ محافظة مسقط، وجنوباً ولاية إبراء، ومن الشرق ولايتا القابل وبدية، ومن الغرب ولايتا المضيبي وبدبد. وعدد سكانها حوالي 19 ألفا و442 نسمة، يتوزعون في 51 قرية.

يمكن تقسيم اسم ولاية دماء والطائيين إلى قسمين، وهما: وادي دماء: فيرجع حسب الرواية التاريخية إلى أنّ هذا الوادي قد حدثت فيه الكثير من الحروب الشديدة والتي نتج عنها إراقة الكثير من الدماء

وترجع تسمية وادي الطائيين إلى انهيار سد مأرب في اليمن.

الصناعات التقليدية
تشتهر ولاية دماء والطائيين بحرفتي الزراعة وتربية الحيوانات، فهي منطقة زراعية كثيرة المراعي التي تتناسب مع البيئة ونمو الثروة الحيوانية، حيث تعد المصدر الرئيسي لدخل الأهالي من مواطني الولاية. إضافة إلى الزراعة بمنتجاتها المختلفة، ومنها التمور بأنواعها، والتي تنضج مبكراً بحوالي شهر تقريباً، الأمر الذي يوفر عائداً مالياً جيداً لأصحاب مزارعها كنتيجة للتسويق المبكر وزيادة الطلب لمحصول التمور.

ومن أهم الصناعات التقليدية: صناعة الفخار – النسيج – صياغة الحلي – والحدادة. ومن فنونها الشعبية: الرزحة – العازي – الزفة.

الخدمات الحكومية
وقد حظيت ولاية دماء والطائيين بالخدمات العصرية الحديثة في ظل النهضة المباركة بقيادة السلطان قابوس، فعلى صعيد الرعاية الصحية، هناك مستشفى دماء والطائيين بأقسامها العلاجية المختلفة والتي تقدم خدماتها الطبية لمواطني الولاية. وبالنسبة للخدمات التعليمية، يوجد 7 مدارس متنوعة ما بين البنين والبنات وهي تخدم المراحل التعليمية الثلاث لأبناء الولاية. وتضم الولاية عدداً من المكاتب والمراكز الحكومية التي تؤدي مسؤلياتها وواجبها في تقديم الخدمات الضرورية للمواطنين هناك.

وصلات خارجية ومصادر
 رابط بالمعلومات التفصيلية للمنطقة الشرقية

مراجع

أماكن مأهولة في سلطنة عمان
ولاية دماء والطائيين

ولاية دماء والطائيين


Damir Kedžo (Omišalj, 24. svibnja 1987.), hrvatski je pjevač. Započeo je svoju karijeru 2003. godine sudjelujući u glazbenom Story Supernova Music Talents na Novoj TV, u Hrvatskoj je postao još poznatiji nakon pobjede u trećoj sezoni Tvoje lice zvuči poznato, hrvatskoj verziji Your Face Sounds Familiar. Nastupao je i u mjuziklima. Hrvatsku je trebao predstavljati na Pjesmi Eurovizije 2020. s pjesmom "Divlji vjetre". Međutim, 18. ožujka 2020. događaj je otkazan zbog pandemije koronavirusa – objava ERU.

Život i karijera

1987. – 2002.: Rani život i obrazovanje
Damir Kedžo rođen je 24. svibnja 1987. u Omišlju na otoku Krku. Glazbenu školu završio je u Omišlju, a pjevao je u crkvenom zboru. Kad je bio dijete, osim pjevanja, želio je biti i ginekolog, ali od te ideje odustao je kad se prijavio za Story Super Nova Music Talent Show. Damir je imao operaciju čeljusti 2015. godine, jer nije mogao normalno govoriti ili jesti, a imao je problema s izgovaranjem riječi, što je bilo važno za profesiju koju je odabrao. Nakon operacije, nije mogao govoriti mjesec dana, a potpuni oporavak trajao mu je tri mjeseca, kada je mogao ponovno normalno žvakati. Priznao je da je nakon operacije postao jača osoba i više samouvjeren u sebe i svoje odluke. Po struci je komercijalist.

2003. – 2005.: Story Supernova Music Talents i Saša, Tin i Kedžo
Damir Kedžo 2003. godine bio je na audiciji za prvu i jedinu sezonu talent showa Nove TV Story Supernova Music Talents, gdje je oduševio publiku i žiri svojom osobnošću i stavom te interpretacijama pjesama koje su ga odvele u top 7. Imao je 16 godina kad se odlučio natjecati u jednoj od najpoznatijih hrvatskih TV emisija.

Godinu dana kasnije, u siječnju 2004. godine, postao je dio prvog hrvatskog boy banda "Saša, Tin i Kedžo" zajedno sa Sašom Lozarom (pobjednikom druge sezone Tvoje lice zvuči poznato) i Tinom Samardžićem. Debitantski album benda, pod nazivom Instant, prodao se u 10.000 primjeraka, dok je njihov debi singl "365" šest tjedana bio na vrhu hrvatskih ljestvica. 2005. godine bend se razišao te je Damir Kedžo uzeo slobodnu godinu u svojoj karijeri.

2006. – 2009.: Melodije Istre i Kvarnera i debitantski album
Debitirao je 2006. godine na MIK-u pjesmom "Ki bi sad reke" i osvojio nagradu za najboljeg debitantskog umjetnika. 2007. godine na MIK-u je osvojio nagradu za najbolju interpretaciju s pjesmom "Kanet na vetru" i prvo mjesto žirija. 2008. godine objavio je debitantski album s najpopularnijim pjesmama "Sjećam se", "Idem" i "Kažnjen u duši". Godinu dana kasnije, 2009. na MIK-u, osvojio je drugo mjesto žirija i treće mjesto publike s pjesmom "Peza od zlata".

Nakon što je 2006. godine osvojio nagradu Melodije Istre i Kvarnera za najboljeg izvođača s pjesmom "Ki bi sad reke" i nagradu za najbolju interpretaciju za pjesmu "Kanet na vetru" 2007. godine, vidio je svoj put u pop pjesmama s elementima talijanske kancone. To je bilo vidljivo u njegovoj pjesmi "Odlučio sam otići".

2010. – 2014.: Slavjanski bazar, Dora 2011 i mjuzikli
Damir Kedžo se također pojavio u hrvatskom mjuziklu Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat u dvostrukim ulogama, Benjamina i Potiphara. Sjajno je započeo u glumačkoj karijeri, nagrađivan je za velike uspjehe mladih umjetnika u opereti i mjuziklu za ulogu Hudi u mjuziklu Crna kuća.

23-godišnji Damir Kedžo osvojio je 2010. godine Grand Prix XIX. Međunarodnog natjecanja izvođača pop pjesama "Vitebsk 2010", koji je glavni godišnji događaj umjetničkog festivala Slavjanski bazar, a održava se u Vitebsku u Bjelorusiji pod pokroviteljstvom bjeloruske vlade od 1992. Njegov glavni program posvećen je slavenskoj glazbi. Dobio je 172 poena od 180 mogućih. Dobio je novčanu protuvrijednost od 10 tisuća dolara, kao i posebnu nagradu «Lira».

Damir Kedžo se 2011. godine prijavio na Doru 2011., hrvatski nacionalni izbor za Pjesmu Eurovizije 2011. Na MIK-u 2012. godine osvojio je nagradu za najbolju interpretaciju s pjesmom "Daj mi kapju vodi" i prvo mjesto žirija.

2014. godina za Damira Kedžu bila je vrlo uspješna, već tada je imao dva rasprodana koncerta u HKD Sušak.

2015. – 2019.: Tvoje lice zvuči poznato i nastavak uspjeha
2015. godine pobijedio je na ruskom festivalu "Novi val", te je zajedno sa statuicom odnio kući ček na 3,5 milijuna rubalja, što je tada vrijedilo 50 tisuća eura. Od tada je počeo raditi na svojim pjesmama na engleskom jeziku. Damir je 2016. imao jedan od svojih najvećih koncerata na Međunarodni dan žena pred 3.500 ljudi u dvorani Zamet, Rijeka.

U prosincu 2016. godine Damir Kedžo je pobijedio u trećoj sezoni Tvoje lice zvuči poznato. Nakon širokog spektra izvedenih predstava (Maurice White, Earth, Wind & Fire, Britney Spears, Petar Grašo, Doris Dragović), pobjedu showa odnio je kao Mariah Carey. U siječnju 2019. godine Damir Kedžo osvojio je ZagrebFest pjesmom Srce mi umire za njom.

2020. – danas: Pjesma Eurovizije 2020.
Dana 23. prosinca 2019. Damir Kedžo najavljen je kao jedan od 16 sudionika na Dori 2020., nacionalnom natjecanju u Hrvatskoj za izbor predstavnika na Pjesmi Eurovizije 2020., s pjesmom "Divlji vjetre". Pobijedio je na natjecanju s ukupno 31 bodom te je trebao predstavljati Hrvatsku u Rotterdamu, koje je otkazano zbog pandemije koronavirusa.

Dana 20. veljače 2020. godine nominiran je za 27. Porin skladbom Srce mi umire za njom u kategoriji – Najbolja muška vokalna izvedba.

Zanimljivosti
"U slobodno vrijeme šeta: ništa nije tako opuštajuće kao uspon na brdo! Voli trčati, vježbati u teretani i veslati. Odrastao je na pjesmama Mariah Carey. Voli "lijepa elegantna odijela s dahom urbanog stila". Omiljena mu je među predmetima povijest: "Zaista je vrlo zanimljiva, pogotovo kada naiđete na primjere ljudskog ponašanja!". Sretan amulet za Damira je crvena narukvica: iskreno vjeruje u snažnu silu koja štiti od negativne energije. Damiru najdraži film je Malèna. Kedžo majstorski priprema smoothieje i nikad nema problema s pranjem posuđa. Sviđaju mu se svi glazbeni žanrovi: To ovisi o mojem razdoblju u životu. Stekao je snažan dojam posjetom festivalu Ultra Europe u Splitu." — tako kaže Kedžo.

Osobni život
Kedžo pati od graničnog poremećaja ličnosti.

Diskografija

Studijski albumi

Singlovi

Sinkronizacija
 "Hotel Transilvanija 3: Praznici počinju!" kao Kraken (2018.)

Nagrade i nominacije

Izvori

Vanjske poveznice

 Diskografija na Discogs

Hrvatski pop pjevači
Životopisi, Krk

Damir Kedžo


Norsk biografisk leksikon er det største norske biografiske opslagsværk.

Værkets første udgave (NBL1) udkom i årene 1921–1983, med i alt 19 bind og 5.102 artikler. Udgiver var Aschehoug, og værket blev udgivet med økonomisk støtte fra staten.

Kunnskapsforlaget overtog rettighederne til NBL1 fra Aschehoug i 1995, og efter et forprojekt 1996–97 begyndte arbejdet med en ny udgave af værket i 1998. Projektet har fået økonomisk støtte fra institutionen Fritt Ord og Kulturdepartementet, og værkets 2. udgave – NBL2 – udkom i 10 bind og 5.850 artikler i årene 1999–2005. I 2006 begyndte arbejdet med en elektronisk udgave af NBL2. Dette projekt modtog også støtte fra Fritt Ord og Kulturdepartementet. Værket er fra 2009 og er et gratis netsted, som er en del af snl.no. Denne udgave indeholder næsten 5.840 artikler. Frem til 2005 modtog projektet 27 millioner kroner i støtte.

Da det redaktionelle arbejde med den nye udgave af NBL gik i gang i 1995, var udgangspunktet at udvælge 6.000 personer fra de 11.000 som havde artikel i Store norske leksikon. Listen blev gennemgået af mere end hundrede fagkonsulenter, før listen over biografiværdige personer blev gennemgået af forlagsredaktionen og redaktionsrådet. Desuden kom der også forslag fra værkets 1.330 forfattere. Redaktionsrådet blev ledet af Knut Helle. Af økonomiske og pladsmæssige hensyn blev længden på biografierne standardiseret, og denne begrænsning har internetudgaven af værket «arvet».

Andelen biograferede kvinder var 4,9 % i NBL1 og 14 % i NBL2.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Søg på leksikonnet
 Om Norsk biografisk leksikon på  Store norske leksikon.

Opslagsværker
Onlineopslagværker

Norsk biografisk leksikon


(titlu original: Beetlejuice) este un film de groază de comedie și fantastic american din 1988 regizat de Tim Burton. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Michael Keaton  (în rolul titular) și Alec Baldwin și Geena Davis ca un cuplu de tineri decedați care ajung să bântuie casa în care au locuit. A primit Premiul Saturn pentru cel mai bun film de groază.

Prezentare

Distribuție
 Michael Keaton - Betelgeuse (pronunțat ca Beetlejuice)
 Alec Baldwin - Adam Maitland
 Geena Davis - Barbara Maitland
 Winona Ryder - Lydia Deetz
 Catherine O'Hara - Delia Deetz
 Jeffrey Jones - Charles Deetz
 Annie McEnroe - Jane Butterfield
 Glenn Shadix - Otho
 Sylvia Sidney - Juno
 Robert Goulet - Maxie Dean
 Maree Cheatham - Sarah Dean
 Dick Cavett - Bernard
 Susan Kellermann - Grace
 Adelle Lutz - Beryl
 Simmy Bow - Janitor
 Carmen Filpi - Messenger
 Patrice Martinez - Receptionist
 Tony Cox - Preacher
 Jack Angel - the voice of the Preacher

Note

Legături externe

Official site for Beetlejuice's Rock and Roll Graveyard Revue
Beetlejuice fan site

Filme din 1988
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Tim Burton
Filme de comedie din anii 1980
Filme fantastice din anii 1980
Filme de groază din anii 1980
Premiul Saturn pentru cel mai bun film de groază
Filme cu fantomeFilme cu demoni
Filme Warner Bros.
Filme de fantezie întunecată
Filme cu case bântuite

Viață de stafie


Improvizația înseamnă a crea ceva în mod spontan, folosindu-te de ceea ce este valabil în acel moment. Improvizația în artele performative este un act realizat fără o pregătire specifică în prealabil și fără existența vreunui script. Abilitatea de a improviza se poate aplica în multe domenii, de la cel artistic, la cel științific, în discipline fizice, cognitive, academice și non-academice. (Improvizația aplicată)

Improvizația în muzică este compoziția muzicală care nu este pregătită anterior. Comedia improvizată este un act teatral răspândit în lume care a obținut câștiguri și pierderi serioase de-a lungul istoriei. Improvizația în dans e deseori folosită ca o unealtă coregrafică. Coregrafia este, însă,deseori uitilizată ca o unealtă în improvițație.

Improvisația există, de asemenea, și în afara artelor. În inginerie, a improviza înseamnă a rezolva o problemă cu uneltele la îndemână. Arma improvizată este deseori folosită de guerile, insurgenți și criminali.

Inginerie

În inginerie, a improviza înseamnă a rezolva o problemă cu uneltele la îndemână..

Arte performative

Improvizația poate fi gândită ca o creație "pe moment", clipă spontană de inventivitate care poate veni în minte, trup sau spirit drept inspirație.  Viola Spolin a creat jocurile teatrale ca o metodă de antrenament în improvizație. Her son, Paul Sills popularized improvisational theater, or IMPROV, by using Spolin's techniques to train The Second City din Chicago, este prima companie teatrală de improvizație din US. Pentru anumiți performeri talentați, pregătirea sau antrenamentul nu sunt necesare. Improvizația în orice aspect al vieții și în orice formă de artă apare mai ales când e folosit ca o practică de încurajare a comportamentului creativ. Această practică include folosirea intuiției și înțelegerea tehnică a abilităților necesare domeniului în care cineva improvizează. Asta poate să fie când un individ sau un grup joacă, danseză, cântă,vocal sau instrumental, vorbește, rezolvă probleme și a unor sentimente interioare.
Improvisația s-a folosit rar inițial în televiziunea dramatică. O excepție a reprezentat situația comică Mork & Mindy unde starul Robin Williams i s-a alocat în fiecare episod câte un moment în care putea să improvizeze.

Abilități și tehnici

Abilitatea de a improviza se poate aplica în multe domenii, de la cel artistic, la cel științific, în discipline fizice, cognitive, academice și non-academice. De exemplu, improvizația poate aduce contribuții semnificative în muzică, dans, gătit, prezentarea unui discurs, vânzări, relații personale sau sentimentale, sport, decorațiuni florale,arte marțiale, psihoterapie și multe altele.
Tehnicile de improvizație sunt răspândite mai ales în artele performative și entertainment, ca de exemplu: muzică, teatru și dans. A "extemporiza" sau  "ad lib" sunt, în principiu, sinonime cu a improviza.. Termenii colocviali ca "a juca dupa ureche", "a lua exact ce vine" și "a rezolva pe parcurs" sunt deopotrivă termeni care descriu pricipiul improvizației.

Simplul act al vorbirii implică un grad de improvizație pentru că mintea exprimă în cuvinte, sunete, gesturi conținutul gândirii sale, formând fraze impredictibile, influențate de procesul gândirii și al ascultării celuilalt interlocurtor..

În timp ce improvizația își propune să rezolve o problemă, poate interveni "blocajul". Acesta se poate depăși prin tehnica "brainstormingului" în care sunt puse în comun ideile tuturor menbrilor unui grup.Această tehnică îmbogățește perspectiva unei persoane, arătându-i idei noi, posibil uitle și inovative. Termenul colocvial este acela de a "gândi în afara cutiei".

Note

Referințe
 Abbot, John. 2009. Improvisation in Rehearsal. Nick Hern Books. .
 Abbot, John. 2007. The Improvisation Book. Nick Hern Books. .
 Harrigan, Pat. 2002. First Person: New Media as Story, Performance and Game. MIT Press. .
 Johnston, Chris. 2006. The Improvisation Game: Discovering the Secrets of Spontaneous Performance. Nick Hern Books. .
 Madson, Patricia Ryan. 2005. Improv Wisdom: Don't Prepare, Just Show Up. Bell Tower. .
 Nachmanovitch, Stephen. 1990. Free Play: Improvisation in Life and Art. Penguin/Tarcher.  (cloth);  (pbk).

Legături externe

 Critical studies in improvisation
 Easy piano improvisation
 "Improvising Synesthesia: Comprovisation of Generative Graphics and Music"  by Joshua B. Mailman, in Leonardo Electronic Almanac v. 19, no. 3, Live Visuals, 2013, pp. 352–84.

Creativitate
Inginerie
Tehnică cinematografică
Genuri muzicale
Tehnici literare
Tehnici artistice
Teatru

Improvizație


Micro Ice es un personaje de la serie de televisión francesa Galactik Football.

Argumento
Micro Ice es un delantero del Snow Kids. Es el charlatán del equipo y el mejor amigo de D'Jok.Es el sexto jugador en usar el Espíritu de Akillian. Micro Ice nació el Akillian al comienzo de la Edad de Hielo y fue contaminado por el Meta-Fluido al nacer. En algún momento durante su infancia fue afectado por una misteriosa enfermedad, resultado del Meta-Fluido. Antes del comienzo de la serie, vivía con su madre en Akillian. No se menciona jamás a su padre. Ha sido el mejor amigo de D'Jok desde una edad temprana y también viejos amigos con Thran, Ahito y Mark. Se menciona después de haber trabajado en las minas de hielo en algún momento. Al comienzo de la serie tiene 15 años y trabaja para un gánster de poca monta llamado Bellow. Micro Ice también parece tener conexiones con la mafia de Akillian; se muestra, por parte de Micro Ice, intentos de vender entradas para los partidos de Galactik Football.

Referencias

 página de Alphanim (en inglés)

Galactik Football

Micro Ice (Galactik Football)


Paul Zindel () a fost un dramaturg, romancier și educator american. Acesta a scris în 1964 The Effect of Gamma Rays on Man-in-the-Moon Marigolds, prima sa piesă de teatru, care în 1977 a fost ecranizată pentru televiziunea română sub numele Efectul razelor gamma asupra anemonelor. De asemenea, această piesă a fost ecranizată în 1972, filmul omonim fiind regizat de Paul Newman.

Piese de teatru
 The Effect of Gamma Rays on Man-in-the-Moon Marigolds (Efectul razelor gamma asupra crăițelor)
 Let Me Hear You Whisper
 The Ladies Should Be in Bed
 And Miss Reardon Drinks A Little
 The Secret Affairs of Mildred Wild
 Every 17 Minutes the Crowd Goes Crazy
 Ladies at the Alamo

Scenarii
 Let Me Hear You Whisper - 1969
 Mame - 1974
 Up the Sandbox - 1972
 Maria's Lovers - 1984
 Runaway Train - 1985
 Babes in Toyland - 1986
 Alice in Wonderland - 1985
 A Connecticut Yankee in King Arthur's Court - 1989

Note

Vezi și
 Listă de piese de teatru americane

Nașteri în 1936
Decese în 2003
Dramaturgi americani
Dramaturgi din secolul al XX-lea
Romancieri americani
Romancieri din secolul al XX-lea

Paul Zindel


Dark Castle Entertainment este un studio de film din Statele Unite care este deținut de Silver Pictures, o casă de producție formal afiliată cu Warner Bros. A fost fondată în 1999 de Joel Silver, Robert Zemeckis și Gilbert Adler. Susan Downey a fost co-președinte  al Dark Castle Entertainment.

Numele studioului este un omagiu adus producătorului de filme de groază din anii 1950-1960, William Castle. La început, scopul companiei era acela de a reface filmele de groază ale lui Castle. După două astfel de refaceri,  compania a trecut la producția de materiale originale, dar și refaceri ale altor filme. Începând cu RocknRolla, compania a început să producă și în alte genuri de filme, nu doar de groază. În timp ce majoritatea filmelor companiei au fost inițial prost primite de critici, filmul lor din 2009 Hibrid a avut recenzii mai bune.

Filmografie

Încasări

(A) Indică suma minimă, calculată doar pentru două țări.

Note

Legături externe

Vezi și
Jared Bush
William Castle
Susan Downey
Joel Silver
Robert Zemeckis
Warner Bros. Pictures
After Dark Films

Fondări în 1999
Studiouri de film

Dark Castle Entertainment


O Batalhão Belga foi uma unidades das forças liberais criada no contexto da Guerra Civil Portuguesa, constituída sobretudo por voluntários belgas, mas constituída também por franceses e possivelmente por outras nacionalidades embora em menor número também .

Referências

Unidades do Exército Português

Infantaria

Batalhão Belga (Portugal)


Octavia Lenora Spencer  (n. 25 mai 1970) este o actriță și scriitoare americană, cunoscută pentru rolul menanjerei Minny Jackson din Culoarea sentimentelor, pentru care a primit Globul de Aur pentru cea mai bună actriță în rol secundar, BAFTA, Premiu SAG și Oscar. A mai jucat în filme precum Get on Up, Black or White, Smashed, Snowpiercer, The Divergent Series: Insurgent și Fruitvale Station.

Note

Legături externe

Nașteri în 1970
Nașteri pe 25 mai
Actrițe americane

Octavia Spencer


රහෆ් මොහමඩ් අල්-කුනුන් (2000 මාර්තු 11–) — සෞදි කාන්තාවක් UNHCR ආයතනයේ ආරක්ෂාව යටතේ. ඇය ඉස්ලාම් ආගම වැළදගෙන තිබුනේ නැත. දැන් ඇයට කැනඩාවේ පුරවැසිභාවය ලබාදී තිබේ. එක් වාර්තාවකින් කියවුනේ ඇය ඉස්ලාම් ආගම අත්හැරිම නිසා ඇයට ගෙදරින් එල්ලවූ මරණ තර්ජනවලට බියේ පලා ඒම පදනම්කරගෙන ඇයට කැනඩාවේ පුරවැසිබව ප්‍රධානය කල බවයි. මෙම සිද්ධිය ජාත්යන්තර අවධානය යොමු විය.

වෙබ් සබැඳි
, BBC
, BBC

ජීවමාන ජනයා

රහෆ් මොහමඩ් අල්-කුනුන්


L'hôtel de la Caisse d'épargne est un bâtiment du début du  situé à Foix, en France. Il a autrefois accueilli un établissement bancaire, pour lequel il a été construit. Depuis 2013, le premier étage accueille des bureaux du quotidien régional La Dépêche du Midi.

Situation et accès
L'édifice est situé au  de l'avenue Lakanal, dans le centre-ville de Foix, et plus largement vers le centre du département de l'Ariège.

Histoire

Contexte
La Caisse d'épargne de Foix — dont les statuts sont délibérés par le conseil municipal les  et  — est autorisée par ordonnance royale du .

Projet et adjudication
Dans sa séance du , le conseil d'administration de la Caisse d'épargne de Foix décide la construction d'un hôtel pour son institution. L'adjudication au rabais et par voie de soumission cachetée des travaux pour son édification a lieu le , à , à l'hôtel de la Caisse d'épargne de cette époque. Elle présidée est par Georges Reynald (maire de Foix) assisté de Pic et Sicard (membres du conseil des directeurs de la Caisse d'épargne) et de Sauret (architecte municipal, auteur du projet).

Première pierre
La cérémonie de pose de la première pierre a lieu le , à , en présence de Georges Reynald (maire de Foix) et ses adjoints, des membres du conseil des directeurs de la Caisse d'épargne, de l'architecte et de l'entrepreneur des travaux.

Construction

En , on achève la toiture de l'édifice. Dans son numéro du , les journalistes de La Dépêche du Midi partagent la remarque du public relative à l'installation d'une horloge, absente des plans, alors qu'il reste une somme de  sur les travaux executés.

Rénovation et conversion
Ce bâtiment est rénové par M. Carrara. Le centre départemental du journal quotidien régional La Dépêche du Midi y installe ses bureaux au premier étage, le  ; d'abord installé au  de la rue Labistour, puis dans la rue Delcassé, le centre a occupé pendant plus de trente ans, avant cet hôtel de la Caisse d'épargne, un bâtiment de la place du Champ-de-Mars (détruit vers 2018 dans un nouvel amménagement spatial).

Structure

Références

Annexes

Articles connexes
 Gare de Foix
 Château de Foix

Liens externes

Foix
Foix
Architecture du XXe siècle en France

Hôtel de la Caisse d'épargne de Foix


For a Few Dollars More () is a 1965 Spaghetti Western film directed by Sergio Leone. It stars Clint Eastwood and Lee Van Cleef as bounty hunters and Gian Maria Volonté as the primary villain. German actor Klaus Kinski plays a supporting role as a secondary villain. The film was an international co-production between Italy, West Germany, and Spain. The film was released in the United States in 1967, and is the second part of what is commonly known as the Dollars Trilogy.

Plot
The man that many call Manco is a bounty hunter, a profession shared by a former army officer, Colonel Douglas Mortimer. They separately learn that a ruthless, cold-blooded bank robber, "El Indio", has been broken out of prison by his gang, who slaughtered all but one of his jailers. While Indio is murdering the family of the man who had captured him, he is shown to carry a musical pocket watch taken from a woman who had shot herself while he was raping her after he had murdered her husband. The incident has haunted Indio, and he smokes an addictive drug to cloud his memory.

Indio plans to rob the Bank of El Paso, which has a disguised safe containing "almost a million dollars." Manco arrives in the town and becomes aware of Mortimer, who had arrived earlier. He sees Mortimer deliberately insult the hunchback Wild, who is reconnoitering the bank. Manco confronts Mortimer, and after the two have studied each other, each ascertaining that the other will not back down, they decide to work together. Mortimer persuades Manco to join Indio's gang and "get him between two fires." Manco achieves this by freeing a friend of Indio from prison despite Indio's suspicions.

Indio sends Manco and three others to rob the bank in nearby Santa Cruz. Manco guns down the three bandits and sends a false telegraphic alarm to rouse the El Paso sheriff and his posse, who ride to Santa Cruz. The gang blasts the wall at the rear of the El Paso bank and steals the safe, but is unable to open it. Groggy is angry when Manco is the only one to return from Santa Cruz, but Indio accepts Manco's version of events thanks to Mortimer having given Manco a convincing neck wound. The gang ride to the small border town of Agua Caliente where Mortimer, who had anticipated their destination, is waiting. Wild recognizes Mortimer, forcing a showdown that results in the hunchback's death, whereafter Mortimer offers his services to Indio to crack open the safe without using explosives. Indio locks the money in a strongbox and says the loot will be divided after a month.

Manco and Mortimer break into the strongbox and hide the money, only to be caught immediately afterward and beaten up. Mortimer has secured the strongbox lock, however, and Indio believes that the money is still there. Later that night, Indio instructs his lieutenant, Niño, to use a knife belonging to Cuchillo to kill the man guarding Manco and Mortimer. Once Niño has freed the prisoners, Indio reveals that he knew they were bounty hunters all along, and executes Cuchillo for supposedly betraying the gang. Indio orders the rest of his men to bring back Manco and Mortimer, hoping they will all kill each other and he and Niño can split the money just between themselves. However, Groggy realizes the scheme, and after killing Niño, forces Indio to open the strongbox, which is found to be empty.

Eventually, after he and Manco kill the bandits, Mortimer calls out Indio while revealing his full name. Mortimer shoots Groggy as he runs for cover, but is disarmed by Indio, who plays the pocket watch while challenging the bounty hunter to regain his weapon and kill him when the music ends. As the music ends, the same tune begins from an identical pocket watch that Manco had pilfered from Mortimer. Manco gives his gunbelt and pistol to Mortimer, saying, "Now we start." When the music ends, Mortimer shoots first, killing Indio.

Mortimer retrieves the watch from Indio's hand and Manco remarks on Mortimer's resemblance to the woman in the vignette photo inside the watch cover. Mortimer reveals that he is her brother (father in the Spanish dubbing), and with his revenge complete, declines his share of the bounty and leaves. Manco tosses the bodies of Indio and his men into a wagon, finally adding Groggy's body after killing him, and rides off to collect the bounties on them all, briefly pausing to recover the stolen money from its hiding place.

Cast

Production

Development

After the box-office success of A Fistful of Dollars in Italy, director Sergio Leone and his new producer, Alberto Grimaldi, wanted to begin production of a sequel. Since Clint Eastwood was not ready to commit to a second film before he had seen the first, the filmmakers rushed an Italian-language print of Per un pugno di dollari to him - as a version in English did not yet exist. When the star arranged for a debut screening at CBS Production Center, though the audience there may not have understood Italian, they found its style and action convincing. Eastwood, therefore, agreed to the proposal. Charles Bronson was again approached for a starring role but he thought the sequel's script was too like the first film. Instead, Lee Van Cleef accepted the role. Eastwood received $50,000 for returning in the sequel, while Van Cleef received $17,000.

Screenwriter Luciano Vincenzoni wrote the film in nine days. However, Leone was dissatisfied with some of the script's dialogue, and hired Sergio Donati to work as an uncredited script doctor.

Production
The film was shot in Tabernas, Almería, Spain, with interiors done at Rome's Cinecittà Studios. The production designer Carlo Simi built the town of "El Paso" in the Almería desert; it still exists, as the tourist attraction Mini Hollywood. The town of Agua Caliente, where Indio and his gang flee after the bank robbery, was filmed in Los Albaricoques, a small "pueblo blanco" on the Níjar plain.

Post-production
As all of the film's footage was shot MOS (i.e. without recording sound at the time of shooting), Eastwood and Van Cleef returned to Italy where they dubbed over their dialogue, and sound effects were added. Although it is explicitly stated in the movie that the Colonel Mortimer character is originally from the Carolinas, Van Cleef opted to perform his dialogue using his native New Jersey accent rather than a Southern accent.

Music
The musical score was composed by Ennio Morricone, who had previously collaborated with director Leone on A Fistful of Dollars. Under Leone's explicit direction, Morricone began writing the score before production had started, as Leone often shot to the music on set. The music is notable for its blend of diegetic and non-diegetic moments through a recurring motif that originates from the identical pocket watches belonging to El Indio and Colonel Mortimer. "The music that the watch makes transfers your thought to a different place," said Morricone. "The character itself comes out through the watch but in a different situation every time it appears."

A soundtrack album was originally released in Italy by RCA Italiana. In the United States, Hugo Montenegro released a cover version as did Billy Strange and Leroy Holmes who released a cover version of the soundtrack album with the original American poster art. Maurizio Graf sang a vocal "Occhio Per Occhio"/"An Eye For An Eye" to the music of the cue "Sixty Seconds to What?". Graf's performance(s) did not appear in the film but were released as tie-in 45 RPM records.

Release and reception

Box office
For a Few Dollars More was released in Italy on 30 December 1965 as Per Qualche Dollaro in Più.

The film proved to be even more commercially successful than its predecessor. By 1967, the film became the highest-grossing film in Italy with a gross of 3.1 billion lire () from 14,543,161 admissions.

The film opened in Spain on 17 August 1966 as La muerte tenía un precio and became the highest-grossing Spanish film of all-time with a gross of 272 million pesetas, equivalent to  in 1966.

It was the seventh most popular film at the French box office in 1966, for a total of  grossed in international territories outside North America.

In the United States, the film debuted on 10 May 1967, four months after the release of A Fistful of Dollars, earning  in rentals. It grossed a total of  in the United States and Canada, adding up to a total of  grossed worldwide.

Critical reception
The film initially received mediocre reviews from critics. Bosley Crowther of The New York Times said, "The fact that this film is constructed to endorse the exercise of murderers, to emphasize killer bravado and generate glee in frantic manifestations of death is, to my mind, a sharp indictment of it as so-called entertainment in this day." Roger Ebert of the Chicago Sun-Times described the film as "one great old Western cliché after another" and said that it "is composed of situations and not plots", but nonetheless found it "delicious". Its platitudinous character immediately laid it open to parody and one followed in the same year as Lando Buzzanca's For a Few Dollars Less (1966).

The film has since grown in popularity, while also gaining more positive feedback from contemporary critics. The review aggregator website Rotten Tomatoes reports a 92% approval rating with an average rating of 8/10 based on 36 reviews. The website's consensus reads, "With Clint Eastwood in the lead, Ennio Morricone on the score, and Sergio Leone's stylish direction, For a Few Dollars More earns its recognition as a genre classic."

In a retrospective review of the Dollars Trilogy, Paul Martinovic of Den of Geek said, "For A Few Dollars More is often overlooked in the trilogy, awkwardly sandwiched between both the original film and the best-known, but it's a stunning film in its own right." Paolo Sardinas of MovieWeb said, "Eastwood gives it his all and turns in another iconic performance along with scene stealer Lee Van Cleef, who helps make For a Few Dollars More twice as good as its predecessor." Film historian Richard Schickel, in his biography of Clint Eastwood, believed that this was the best film in the trilogy, arguing that it was "more elegant and complex than A Fistful of Dollars and more tense and compressed than The Good, the Bad and the Ugly". Director Alex Cox considered the church scene to be one of "the most horrible deaths" of any Western, describing Volonté's Indio as the "most diabolical Western villain of all time".

British journalist Kim Newman said that the film changed the way bounty hunters were viewed by audiences. It moved them away from a "profession to be ashamed of", one with a "(ranking) lower than a card sharp on the Western scale of worthwhile citizens", to one of heroic respectability.

References

Bibliography

External links

For a Few Dollars More  at the Spaghetti Western Database

1965 Western (genre) films
1965 films
Dollars Trilogy
English-language Italian films
Films about rape
Films directed by Sergio Leone
Films produced by Alberto Grimaldi
Films scored by Ennio Morricone
Films set in New Mexico
Films set in Texas
Films shot at Cinecittà Studios
Films shot in Almería
Films with screenplays by Luciano Vincenzoni
Films with screenplays by Sergio Donati
Films with screenplays by Sergio Leone
Italian buddy films
Italian films about revenge
Italian sequel films
1960s Italian-language films
Produzioni Europee Associati films
Revisionist Western (genre) films
Spaghetti Western films
United Artists films
1960s Italian films
Foreign films set in the United States

For a Few Dollars More


Denis O'Dell, né à Londres le  et mort à Almería le , est un producteur de cinéma britannique.

Biographie
Dans les années 1960, il travaille avec les Beatles, produisant leurs films  A Hard Day's Night en 1964 puis Magical Mystery Tour  en 1967. À la création d'Apple Corps en 1968, il intègre l'équipe de direction de la compagnie et devient directeur de la division Apple Films. On le voit ainsi dans le documentaire The Beatles : Get Back mener l'organisation du tournage du film Let It Be, réservant notamment les studios de cinéma de Twickenham pour le mois de janvier 1969 afin que le groupe y répète sous l'œil des caméras de Michael Lindsay-Hogg

Denis O'Dell est cité à deux reprises dans les paroles de la chanson You Know My Name (Look Up the Number) publiée en face B du single Let It Be en mars 1970, où John Lennon change son nom en Denis O'Bell.

Il meurt le  dans sa maison d'Almeria (Andalousie) à l'âge de . Il est le père de la productrice Denise O'Dell, et le grand père maternel du producteur Denis Pedregosa.

Références

Liens externes

Naissance en mai 1923
Naissance à Kensington
Producteur britannique de cinéma
Décès à 98 ans
Décès à Almería
Décès en décembre 2021

Denis O'Dell


Mickey Mouse a donné son nom à de nombreux supports

 Publications
 , un comic strip américain sous licence de King Features Syndicate
 Mickey Mouse Magazine, trois publications différentes lancées par Kay Kamen entre janvier 1933 et
 Mickey Mouse, un comic book américain de 1941 à 2017, chez plusieurs éditeurs
 Mickey Mouse Annual, une publication annuelle britannique lancée en 1930 de Fleetway Publications, stoppée en 2001
 Mickey Mouse Weekly, une publication hebdomadaire britannique de 1936 à 1957 de Willbank Publications
 Mickey Mouse Adventures, un comic book américain de 1990 à 1991 édité par de Disney Comics
 MM Mickey Mouse Mystery Magazine, une publication mensuelle italienne de 1999 à 2001

 Cinéma et télévision
 Mickey Mouse, la série de court métrage d'animation initiée en 1928
 Mickey Mouse, une série télévisée d'animation de 2013 à 2019
 The Mickey Mouse Club, plusieurs émissions de télévisions américaines
 Mickey Mouse Disco, une compilation de court métrage de 1980 et un album musical de 1979
 Mickey Mouse Clubhouse, le titre original de l'émission La Maison de Mickey

 Autres
 The Mickey Mouse March, générique de l'émission télévisée américaine The Mickey Mouse Club
 Mickey Mouse Revue, une attraction des parcs Disney
 Mickey Mouse Club, une association de fidélisation avec des événements autour du personnage
 Mickey Mousecapade, un jeu vidéo de 1987
 Mickey Mouse: The Computer Game, un jeu vidéo de 1989
 Mickey Mouse, un jeu vidéo de 1991

Mickey Mouse (homonymie)


Andreas Holst Jensen (født 1. december 1994) er en dansk håndboldspiller, som spiller for Rhein-Neckar Löwen. Han har tidligere spillet for GOG, Lemvig-Thyborøn Håndbold,  Aalborg Håndbold og Montpellier HB.

Andreas Holst Jensen kommer fra Lemvig og har som ungdomsspiller spillet for Team Tvis Holstebro og Skanderborg Håndbold. I 2012 vendte han tilbage til barndomsklubben Lemvig-Thyborøn Håndbold, hvis oprykning til den bedste liga han havde en andel i. I 2015 skiftede han til GOG, hvor han var med til at sikre klubben bronzemedaljer i sæsonen 2015-16 i Herre Håndbold Ligaen. Efter skiftet til Aalborg Håndbold i 2017, var han en del af holdet der i sæsonen 2018-19 vandt pokalturneringen, Danmarksmesterskabet og den danske Super Cup.

Andreas Holst Jensen har spillet en række ungdomslandskampe og bl.a. været med til at vinde ungdoms-OL og U/19 VM. Han har været udtaget til det danske A-landshold.

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Danmark
Håndboldspillere fra Lemvig-Thyborøn Håndbold
Håndboldspillere fra GOG
Håndboldspillere fra Aalborg Håndbold
Personer fra Lemvig

Andreas Holst Jensen


El ratón de ojos grandes (Thomasomys baeops) es una especie de roedor en la familia Cricetidae.

Distribución
Se encuentra solamente en el Ecuador.

Referencias
 Baillie, J. 1996. Thomasomys baeops. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 9 July 2007.
 Musser, G. G. and M. D. Carleton. 2005. Superfamily Muroidea. pp. 894–1531 in Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press, Baltimore.

Thomasomys baeops


Spartan Restaurant este unul dintre cele mai mari lanțuri de restaurante de tip fast-food din România cu produse care au la bază carne rotisată, vânzând cu prioritate gyros și souvlaki. În septembrie 2021, Spartan Restaurant deținea în România 69 de restaurante, în 41 de orașe, alături de societățile francizate. În lanțul Spartan se regăsesc 3 tipuri de restaurante: food court, stradal și Drive Thru.

Produsele se prepară în lipii sau turte coapte și sunt servite cu sosuri.
Specificul este parțial grecesc și se reflectă în modalitatea de prăjire a cărnurilor, coacerea produselor de panificație tip pita și împachetarea ingredientelor în lipie.
Produsul de bază, "souvlaki", nu este identic cu cel din Grecia, având o rețetă proprie de preparare.

Istoric
Primul restaurant Spartan a fost deschis în august 2012, în Iulius Mall Suceava, marcând debutul acestui lanț de restaurante.D upă aceasta, următorul restaurant a fost inaugurat în Uvertura Mall Botoșani. Din 2014, Spartan Restaurant a început să se extindă în mod semnificativ, deschizând locații francizate în orașe importante precum Timișoara, București, Cluj și alte principale orașe ale României. O etapă notabilă în dezvoltarea brandului Spartan a fost inaugurarea celei de-a patra locații francizate din Timișoara, unde imaginea brandului a fost asociată cu triplul campion mondial la Kickboxing, Remy Bonjasky.

În 2019, Spartan Restaurant a atras atenția publicului român prin acțiunile desfășurate de proprietarul rețelei de restaurante, Stefan Mandachi. Aceste acțiuni au inclus manifestul "România vrea autostrăzi" și sloganul #șîeu, care au fost promovate activ în rețeaua de restaurante Spartan. Acest manifest a avut ca scop sensibilizarea publicului și autorităților cu privire la necesitatea dezvoltării infrastructurii de autostrăzi în România. Cu scopul de a difuza acest mesaj, în restaurantele Spartan au fost distribuite 3 milioane de afișe și 3 milioane de șervețele cu mesajul manifestului, contribuind astfel la conștientizarea unei cauze importante pentru dezvoltarea țării.

Meniu
Meniul Spartan se bazează pe două tipuri principale de carne: carne de pui și o combinație de carne de porc, vită și oaie. Aceste tipuri de carne sunt pregătite într-o manieră specifică, de obicei rotisată, și sunt utilizate într-o varietate de produse. Meniul Spartan oferă o gamă variată de opțiuni pentru clienți, cu influențe grecești în modul de pregătire a cărnii și ambalarea ingredientelor în lipie sau pita.

Franciză Spartan
Rețeaua Spartan oferă oportunitatea de dezvoltare a unei afaceri în franciză, facilitând accesul la toate informațiile și procedurile necesare pentru a deschide și opera un restaurant sub brandul Spartan. Acest model de afacere permite antreprenorilor și investitorilor să beneficieze de recunoașterea și suportul unei mărci deja stabilite, precum și de ghidarea și resursele oferite de companie pentru a asigura succesul afacerii lor.

Interesant de menționat este faptul că din totalul de 69 de restaurante Spartan existente, nu mai puțin de 42 sunt deținute și operate de către francizați. Acest lucru demonstrează popularitatea și viabilitatea modelului de franciză Spartan în rândul antreprenorilor care doresc să se implice în industria fast-food-ului și să profite de succesul acestui lanț de restaurante.

Sponsorizări
Lanțul de restaurante Spartan sprijină sportul, sponsorizând echipele de fotbal ACS Foresta Suceava, FC UTA Arad si Poli Timișoara și echipe de baschet, sponsorizând campionatul Sport Arena Street Ball.

În 2019 Spartan a sponsorizat festivalul de Jazz "Suceava Blues Festival".

În 2020, s-a sponsorizat Transilvania Rally din Timișoara.

În anul 2020 Spartan a fost alături de Federația Română de Atletism prin susținerea și sponsorizarea celor 2 competiții:

- Cluj Napoca 19-20 Septembrie "Balkan Senior Athletics Championships"

- Poiana Brașov, 24 Octombrie "Balkan Mountain running Championships"

Spartan se implică activ în comunitate, ajutând copii bolnavi de autism și donând către asociația de sprijin a animalelor Antonia Save Animals.-

De la inceputul conflictului din ucraina, Spartan ofera mancare gratis ucrainenilor afectati de conflict. Lista oraselor:

 Spartan Husi.
 Spartan Vaslui.
 Spartan Galati.
 Spartan Baia Mare.
 Spartan Suceava autogara.

Note

Legături externe
 www.spartan.ro - Site web oficial

Restaurante fast food
Companii din industria alimentară din România
Companii fondate în 2012

Spartan Restaurant


دينوس كويس ، من مواليد 23 نوفمبر 1955 ، لاعب كرة قدم يوناني سابق.

لعب مع منتخب اليونان لكرة القدم.

مسيرته الكروية
لعب دينوس كويس خلال مسيرته الاحترافية مع نادِ واحدٍ في سبعة عشر موسمًا وسجل خلالها 142 هدف ضمن 473 مباراة. ولم يفز بأي موسم بالكأس أو بالدوري.

خاض دينوس كويس مسيرته مع نادي أريس تسالونيكي في موسم 1974–75 ليلعب معه سبعة عشر موسمًا، مشاركًا في 473 مباراة سجل خلالها 142 هدف.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سالونيك (مقاطعة)
أشخاص من لانكاداس
رياضيون من إقليم مقدونيا الوسطى
لاعبو أريس تسالونيكي
لاعبو الدوري اليوناني
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1980
لاعبو كرة قدم يونانيون
لاعبو منتخب اليونان لكرة القدم
مدربو كرة قدم يونانيون
مواليد 1955
مواليد في سالونيك
لاعبو كرة قدم من إقليم مقدونيا الوسطى

دينوس كويس


Fit for 55 est un paquet de 12 propositions législatives publié par la Commission européenne le . Il vise à proposer des actions concrètes pour accomplir les objectifs de l'Union européenne de réduction des émissions de gaz à effet de serre de 55 % au moins en 2030 par rapport à 1990.

Ces propositions de la Commission doivent d'abord être approuvées par le Parlement européen et le Conseil de l'Union européenne avant d'être adoptées.

Détail des mesures

La Commission propose de relever l'objectif de l'Union européenne pour 2030 afin d'imposer une réduction de 55 % des émissions des nouveaux véhicules d'ici à 2030, contre 37,5 % actuellement. D'ici 2035, cet objectif est fixé à 100 %, ce qui signifie que les voitures neuves ne devront plus émettre de CO2 à partir de cette date.

La Commission propose également de réformer le système communautaire d'échange de quotas d'émission. Ainsi, elle prévoit d'abaisser ponctuellement le plafond des quotas d'émission dès l'entrée en vigueur du texte puis de 4,2 % par an, contre 2,2 % actuellement. Dans l'aviation, les vols intra-européens, qui ont intégré le marché en 2012, resteront couverts par le marché du carbone actuel, mais les compagnies verront leurs quotas gratuits progressivement supprimés d'ici à 2027. Les autres secteurs comme le ciment, l'acier le fer, l'aluminium, les engrais et l'électricité, verront à partir de 2026 leurs quotas gratuits diminuer progressivement sur dix ans, au fur et à mesure que la taxe carbone aux frontières sera mise en place. La réforme prévoit également une extension du marché actuel au secteur maritime, mise en place progressivement jusqu'en 2026 pour les très gros navires. Enfin, le projet prévoit la création, à partir de 2026, d'un nouveau marché du carbone pour le transport routier et le chauffage des bâtiments, qui s'appliquera aux fournisseurs de carburant pour le transport routier et aux fournisseurs de fioul pour le chauffage des bâtiments. Les entreprises concernées ne bénéficieraient d'aucun quota gratuit.

Critiques et réactions

Le projet de création d'un marché du carbone pour les transports et le bâtiment, sans quota gratuit, suscite l'opposition de la plupart des États membres et des ONG environnementales, qui craignent une répercussion sur les factures de chauffage et d'essence, frappant de plein fouet les ménages les plus modestes. Pascal Canfin pointe « un gain climat très faible » pour un « coût politique très élevé ».

En réponse à ces critiques, la Commission a prévu la mise en place d'un fonds climat social en partie financé par les revenus de ce nouveau marché et qui pourrait s'élever, avec la contribution des États membres, à près de 145 milliards d'euros.

Notes et références

Articles connexes
 Politique environnementale de l'Union européenne
 Pacte vert pour l'Europe
 Neutralité carbone

Politique climatique de l'Union européenne
2021 dans l'Union européenne

Fit for 55


පරිගණක ප‍්‍රක‍්‍රමණය (ක්‍රමලේඛනය ලෙසින්ද හැඳින්වෙයි) යනු,  පරිගණන ගැටළුවක  මූල සූත්‍රකරණයක් වෙතින් ඇරඹී,  විධානීය  පරිගණක ක්‍රමලේඛයක් නිමවාගැනීමේ ක්‍රියාවලියකි. විශ්ලේෂණය, අවබෝධය ප්‍රවර්ධනය කිරීම, ඇල්ගොරිතමයන් ජනනය කිරීම, ඒවායේ නිවැරැදි භාවය සහ  ඒවා විසින් සම්පත් පරිභෝජනය කරන ආකාරය ආදියද ඇතුළු ඇල්ගොරිතමයන්ගේ අවශ්‍යතා සත්‍යාපනය කිරීම සහ, ඉලක්කගත   ක්‍රමලේඛන භාෂාවක් භාවිතයෙන් ඇල්ගොරිතම ක්‍රියාත්මක කිරීම (කේතීකරණය ලෙසින් සාමාන්‍යයෙන් හැඳින්වෙයි) යනාදි ක්‍රියාකාරකම්,  ක්‍රමලේඛනය හා වෙළී ඇත. ප්‍රභව කේතය ලියනු ලබන්නේ  ක්‍රමලේඛන භාෂාවන් එකක් හෝ කිහිපයක් හෝ භාවිතා කරමිනි.

පරිගණක ප‍්‍රක‍්‍රමණය


Elitedivisionen 2016-17 var den 45. sæson af kvindernes topliga i Danmark. Fortuna Hjørring var forsvarende mestre.

Hold

Indledende runde
Holdene spiller mod hinanden to gange. Top seks går videre til mesterskabsrunden.

Mesterskabsrunden
Holdene spiller ti kampe. Point blev ikke taget med, men i stedet blev bonus point givet efter placeringer. 10 for førsteplads, 8 for andenplads og derefter 6,4,2 og 0.

Topscorere

Referencer

Elitedivisionen (fodbold)
Fodboldsæson 2016-17

Elitedivisionen 2016-17


Papa Atanazije II. Aleksandrijski, 34. papa Aleksandrije i patrijarh svetog Trona sv. Marka. Ovaj otac je bio gorljivi zagovornik kršćanstva u crkvi Aleksandrije.

Pregled

Nakon odlaska pape Petra III. Mongusa, po mišljenju okupljnih vjernika, biskupa i redovnika svi su se složili da on zaslužuje da bude zeređenjen kao patrijarh Aleksandrije. To se odvijalo u vrijeme neposredno nakon pada Zapadnog rimskog carstva 476. godine i vladavine rimskog cara Zenon (474. – 491.) koji je i prihvatio raspad i doprinio stabilizaciji i opstanku Istočnog dijela rimske države.
Atanazije je bio obrazovan čovjek i veliki vjernik ispunjen Duhom Svetim, poznat po svome integritetu kao i po integritetu njegove vjere. Kada je postao patrijarh, najveću brigu je poklanjao Kristovim vjernicima kroz svoje molitve i propovjedi.

Previranja

U vrijeme svoga patrijarhata u Aleksandriji, dešavala su se ozbiljna previranja jer su sve apostolske crkve u zemlji odbijale razmotriti, a kamoli prihvatiti vjerovanja Vijeća Kalcedona, te su posljedično odbacile i pismo, čuveni Thomos pape Lava I.  Za vrijeme njegovog papinstva, nakon smrti cara Zenona 491. godine, za cara istočnog rimskog carstva je izabran Anastazije I. 11. travnja 491. AD.

Kraj previranja

Patrijarh je stekao naklonost cara Anastazija, te je s njime dijelio zabrinutost i tražio način kako da uspostavi mir na Istoku općenito, a posebno u Egipatu. Obostrana želja je bila da se vjerski sukobi ne bi smjeli ponoviti, te da se moraju okončati, a car je, kao posebno važno, naglašavao potrebu da svaka osoba mora imati mogućnost slobodnog izbora koju doktrinu ili religiju će prihvatiti.
Kad je car vidio da su neki biskupi skloni pretresanju prošlosti i raspravama, on ih je odlučno dao smjeniti kako ne bi ponovno uzburkali atmosferu i mir u Crkvi. Dakle, duh mira je napokon prevladao u svim crkvama, osim u kritikama katoličke crkve, čiji se respektabilni čelnici nisu prestali suprotstavljati onima koji se nisu slagali s odlukama sabora Kalcedona.  Neki izvori navode da se to prvenstveno odnosilo na "rimske biskupe".

Odlazak

Atanazije I. je ostao na Tronu Sv. Marka šest godina i devet mjeseci, i živio je u razdoblju mira sve do svoga odlaska 1. listopada 496. AD. (20. thouta godine 212 A.M. prema koptskom računanju vremena). Zabilježen je u sinaksarionu - kalendaru svetaca koptske crkve 20. dana mjeseca thouta, koji je dan njegove smrti.

Izvori

Vanjske poveznice

Sinaksarion; odlazak sv. Atanazija II.
Odlazak sv. Atanazija II.
Sv. Atanazije II. Aleksandrijski

Koptski pape

Atanazije II. Aleksandrijski


Başçeşme, Bigadiç - Balıkesir ili Bigadiç ilçesine bağlı mahalle
 Başçeşme, Bozkurt - Denizli ili Bozkurt ilçesine bağlı mahalle
 Başçeşme, İspir - Erzurum ili İspir ilçesine bağlı mahalle
 Başçeşme, Pazarcık - Kahramanmaraş ili Pazarcık ilçesine bağlı mahalle

Başçeşme


Sydney Camm (5 de agosto de 1893 - 16 de marzo de 1966) fue un notable ingeniero aeronáutico de origen británico, que dirigió el departamento de diseño de la Hawker Aircraft Company.

Entre sus diseños más importantes están el Hawker Hurricane y el Hawker Siddeley P.1127, predecesor del Hawker Siddeley Harrier.

Recibió la Orden del Imperio Británico y la Medalla Daniel Guggenheim.

Véase también
 Hawker Siddeley

Bibliografía
 Bader, Douglas. Fight for the Sky: The Story of the Spitfire and Hurricane. London: Cassell Military Books, 2004. ISBN 0-304-35674-3.
 Bowyer, Chaz. Hurricane at War. London: Ian Allen Ltd., 1974. ISBN 0-7110-0665-2.
 Fozard, John W., Ed. Sydney Camm & the Hurricane. London: Airlife, 1991. ISBN 1-85310-270-9.
 Jane, Fred T. "The Hawker Hurricane". Jane's Fighting Aircraft of World War II. London: Studio, 1946. ISBN 1-85170-493-0.
 Mason, Francis K. Hawker Aircraft since 1920. London: Putnam, 1991. ISBN 0-85177-839-9.

Enlaces externos
 Sir Sydney Camm Commemorative Society
 Graces Guides
 Hawker Hunter
 Hawker Typhoon and Tempest
 Hawker Siddeley Harrier
 Bristol Siddeley Pegasus Engine
 RAeS lectures including the Syney Camm Lectures

Ingenieros del Reino Unido
Comendadores de la Orden del Imperio Británico
Galardonados con la medalla Guggenheim

Sydney Camm


An Rodriguezia macrantha in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Rodriguezia macrantha in nahilalakip ha genus nga Rodriguezia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rodriguezia (Orchidaceae)

Rodriguezia macrantha


Carl Linnaeus (sonra Carl von Linné, Latince yazılı kitaplarda Carolus Linnaeus) (23 Mayıs 1707, Råshult, (Stenbrohult, Güney İsveç) - 10 Ocak 1778 Uppsala), İsveçli biyolog, hekim ve fizikçidir.

Hayatı
Luteryen bir papazın oğludur. Babası papazdı, ama bitkilere ve ziraata karşı ilgi duyuyordu. Linnee de babası gibi bitkilere ilgi duyan bir çocuktu. Öğrenciliğinde fiziksel matematikte başarılıydı. Öğretmeni Rothman, öğrencisinin  doğa bilimlerine olan bilgi ve kabiliyetini görerek ona Boerhaave ve Tournefort'un eserlerini verdi. Linnee, 1727'de Lund'da liseyi bitirdi ve yeni akademik yılda Uppsala'da tıp eğitime başladı. Bu dönemde tıp eğitimi çok ileri bir seviyedeydi. Linnee çalışmalarının çoğunu tek başına yürüttü. Daha sonraki yıllarda öğretmeni Celsius, onun kapasite ve kabiliyetini takdir ederek, onu evine aldı ve Linnee onun ailesiyle birlikte yaşamaya başladı. Çalışmalarındaki başarıları sayesinde Linnee, daha mezun olmadan üniversitede ders vermeye başladı ve büyük bir öğrenci kitlesine hitap etti. Linnee araştırmalarında halktan büyük yardım gördü. Lappland ve Dalecarlia' ya seyahatler yaptı, bitki örnekleri topladı ve aynı zamanda o bölgelerde yaşayan insanların adet ve gelenekleriyle ilgili bilgiler edindi. Daha sonraki seyahatinde ileride eşi olacak kadınla karşılaştı.

Linnee tıp doktoru olmak istiyordu, fakat o dönemde İsveç'te böyle bir derece yoktu. Linnee gelecekteki kayınpederinin maddî yardımıyla Hollanda'ya gitti ve orada birkaç hafta içinde bu dereceyi aldı. Daha sonra Amsterdam'a ve Leiden'a gitti. Birçok bilim insanı ve bilimle ilgilenen kişiyle tanıştı. Bunlar arasında kitaplarını okuduğu Boerhaave de vardı. Linnnee, 1735'te 'Systema Naturae' adlı eserini yazdı ve bu eseriyle üne kavuştu. On iki baskıdan oluşan eserin son baskısında hayvanların ilke olarak birer makine olduklarını kabul etmiş bulunmaktaydı. 1735'te tıp doktoru unvanını aldı. Hatta geçmiş ve çağdaş bilim adamlarını da askeri rütbelerle sınıflandırmış ve bu arada kendine general rütbesini uygun görmüştü. Bunun ardından üç yılda Hollanda'da patronların desteğinde birbirini takip eden şahane eserler yayınladı. Linnee, memleketini özlemişti, fakat oraya dönmeden önce İngiltere ve Fransa'yı ziyaret etti. Linnee, İsveç'e, Avrupa'da şöhret kazanmış olarak döndü. 1741'e kadar Stokholm'da doktor olarak güç şartlar altında çalıştı. 1741'de Uppsala Üniversitesi'ne tıp ve bitki bilim profesörü oldu ve ölünceye kadar bu görevini sürdürdü. Stokholm'deyken bilim akademisinin kurulmasında görev aldı. Çalışma kapasitesi ve öğreticiliği mükemmeldi. Linnee, Rudbeck zamanında kurulmuş olan botanik bahçesini geliştirdi ve Avrupa'daki en güzel botanik bahçesi haline getirdi. Linnee, araştırılmamış bölgelere araştırıcı olarak gruplar yolladı; birçok keşif seyahatleri düzenledi ve birçok kişinin çalışmasında önderlik etti.

Linnaeus, minerallerin yer altında gelişen canlı maddeler olduğunu düşünüyordu. Linnaeus'un kütüphane ve koleksiyonları bir Londralı tabip olan J. E. Smith tarafından satın alındı.

Linnaeus, biyoloji ve botanikte sınıflandırma esasını getirmiş, bütün canlıları bir cetvelde göstermiştir. Onun bu metodu, bugün de kullanılmaktadır.

1737 yılında yayınladığı Genera Plantarum (Bitki Cinsleri) adlı yapıtında bitkileri çiçek yapılarına göre cins düzeyinde tavsif etmiştir. Linnaeus 1753'te derlediği Species Plantarum (Bitki Türleri) kitabında 6 bin kadar bitki türüne ikili adlandırma sistemini uyguladı. 1761'de kendisine asalet imtiyazı verildi ve Carl von Linné diye anılmaya başlandı.

Linnaeus, bitki ve hayvanlarda ikili isimlendirmeyi başlatmıştır. Bu sistemde Latince veya Yunanca bir isimden sonra özel bir ikinci isim gelmektedir. Bitkiler için yaptığı sınıflandırma ile, o güne kadar tarif edilemeyen bazı bitkiler, kolaylıkla tarif edilebildi. Bitki ve hayvanları, iç bünyelerinin benzerliğine göre cins cins gruplandırdı. Botanik ve zoolojide bugün de kısmen kullanılan taksonomiyi (isimlendirmeyi) başlattı.

Bunlardan başka, Linnaeus ilaçlar üzerinde, İsveç etnolojisi ve coğrafyası üzerinde de çalışmaları bulunmaktadır. İsveç'in gelişmemiş bölgelerini gezmiş ve gördüklerini anlatmıştır.

Çalışmaları

'Methodus Plantarum'da  Linnee, bitki ve hayvanların sınıflandırılmasındaki genel özelliklerini içeren belli başlı prensipleri vermiş ve bitkilerin tayini için çeşitli kısımlarının açıklanmasını yapmıştır. Nomenklatatur, eşanlamlar, sistemin çeşitli kategorilerinin karakteristikleri üzerine çalışmıştır. Linnee'nin doğa anlayışı, dönemindeki düşünür ve bilim adamlarının düşüncelerinden farklıdır. O, asla Stahl Hoffmann ve Boerhaave gibi bir hayat fenomenleri geliştirmemiştir. Gençlik eserlerinde son derece sade bir doğa kavramı vardır. Linnee' ye göre doğa, Tanrı'nın emri ile doğa var olmuştur ve onun rehberliğinde var olmaya devam etmektedir. Linnee, 'Evrenin temeli nedir?' sorusuna yanıt aramıştır; ona göre evrenin özü, eski çağ filozoflarında görüldüğü gibi dört element olan toprak, su, ateş ve havadır. Linnee, hayvansal hayatı, solunumla temin edilen eterik elektrik ateşi aracılığıyla korunan hidrolik bir makine olarak tanımlamıştır. Linnee'de Seneca'da görülen yarı-panteistic bir tanrı anlayışı vardır ve eserinde İncil'den alıntılar verir. Linnee'nin evren ve hayat ile ilgili görüşlerini Aristo, Cesalpino ve van Helmont'tan aldığı fikirlerle desteklemeye çalıştığı görülür.

Linnee devrinde Aristocu olmakla suçlanmıştır. Erken tarihlerde babasının bahçesinde çalışma imkânı bulmuştur. Linnee, birçok yerde tespit ettiği bitkileri kaydedip onları numaralandırmış ve bu bitkileri daha önce verilen birçok sisteme uygun bir şekilde ele alıp incelemiş, ancak bunlardan tatmin olmamıştır. Linnee, daha sonra bir gazeteden Camerarius'un bitkilerde cinsiyeti bulduğunu öğrenmiştir. Bunu öğrendiğinde çok heyecanlanmış ve derhal konuyu incelemeye başlamış ve bitkilerin stamen ve pistüllerinin onların en hayati organları olduğunu ve sistematiğin temeline konması gerektiğini öne sürmüştür. Bu, onun cinsiyete dayanan sınıflandırma sisteminin ortaya çıkmasına sebep olmuştur.

Linnee, her şeyden önce, döneminde bilinen bitki ve hayvan türlerini (bunlara Latince adlar vermeye başlamıştı) sınıflandırmasıyla tanınır. Bu iki kelimelik yapının ilk kelimesi o yaşam formunun ait olduğu cinsin ismidir. İkinci kelime ise o cinsin değişik türlerini belirtmek için kullanılan ve türün genel özelliklerine bağlı olarak seçilmiş bağımsız bir kelimedir. Bu yaklaşım şimdi kullanılan iki kelimelik isimlendirme için bir temel teşkil etmiştir. Bu iki kelimelik isimler türlere ait bilimsel isimler veya türlerin sistematik isimleridir. Türlerin ayırt edilmesini daha da kolaylaştırmak için üç kelimelik isimlendirme kullanılmaktadır. Bilimsel adların doğru yazılması için; cins isimleri büyük harfle başlamalı, tür isimleri küçük harfle başlamalı ve yazar ismi ve yayın notu eklenmelidir. Her canlı varlığı iki adla (1. cins adı, 2. Tür adı

Örnek: kedi için Felis cadus, fasulye için Phaseolus vulgaris) adlandırma yöntemi olan ikili adlandırma yöntemini bulan Linnee'dir. Linnea ikili adlandırma sistemini 1753'te geliştirmiştir. 1742'den sonra bazı bitkilerdeki değişiklikleri gözleyen Linnee, bir bölge ya da ülkenin bitki ve hayvan topluluklarını belirtmek için ilk kez flora (bitey) ve fauna (direy) terimlerini kullandı.

Linnaeus'dan önce, bazen bir tanımlayıcı sıfat içeren bazen ise farklı birçok kelimeden oluşan bir isimlendirme kullanılıyordu. Bilim insanları aynı tür için farklı isimlerde kullanabiliyorlardı. Bu adlandırma bilim dünyasında birçok karışıklığa neden oldu. Linnaeus'un sistemi bitki ve hayvan türlerine verilen bu farklı isimlendirmeleri bir standarda ve kolay anlaşılan bir şekle kavuşturdu. Linnaeus sistemini cins, takım, sınıf gruplarını ekleyerek daha da geliştirdi ve öldü.

Linnee ünlü eseri, 'Systema Naturae' döneminin en önemli biyoloji eserlerinin başında gelir. Bu eserde, doğanın üç (bitkiler, hayvanlar, mineraller) alemi üzerine doğal bir sistem teklif eden Linnee, bu alemleri ordo, genus ve tür taksonlarına ayırmıştır. Eser 1735'te Leiden'de
'Fundamenta Botanica' ile aynı zamanda basıldı. Bunlardan üç yıl sonra Linnee'nin diğer bir önemli eseri olan 'Classes Plantarum' yayınlandı. Linnee tür fikrini temel olarak almıştır. Linnee'ye göre, canlılar yumurtadan oluşmuştur ve her yumurta her yönden ebeveynine benzer bir canlı meydana getirme kapasitesine sahiptir. Böylece kendinden üremeye yer yoktur. Başlangıçta her tür, bir tek çiften meydana gelmiştir. Böylece aynı türün bütün fertleri genel bir kökene sahiptir. Bitki türleri arasında sayıca, şekilce ve durumca farklı çiçekler kadar, çok genus vardır. Sınıflar, genuslar toplamıdır; belirli ana vasıfları çiçeklenme de aynıdır. Ordo, sınıfın alt bölmesidir, daha kolayca bir araya toplanacak genuslardan meydana gelmiştir. Linnaeaus'un genel cinsiyete göre sınıflama sisteminde, sınıflar esas olarak erkek organ, ordolar dişi organ başının dilim sayısına göre belirlenir. Bu sistem organik sistem üzerine temellendirilmiştir, bundan dolayı tek yönlüdür.

Linnee'nin hayvanlar alemi için teklif ettiği sınıflandırma bitkilerdeki kadar başarılı değildir. Linnee hayvanları altı gruba ayırır;

Quadrupedia
Aves
Amphibia
Piscus
Insecta
Vermes

Quadrupediler'i ve kuşları Linnee şöyle betimler; Quadrupedler; kıllı vücutlu ve dört ayaklıdır; dişi yavruyu meydana getirir ve onu emzirir. Kuşların tüylü vücudu, iki kanadı, gagası vardır; dişi yumurta bırakır. Linnee canlıları sadece iki gruba ayırmaktadır. Balıkları Linnee, Artedi'ye göre belirlemiştir. Basit organizasyonlu hayvanlardan sadece böcekler onu ilgilendirmiştir. Linnee hayvan sistematiği için, 'Fundamenta Botanica' sına benzer herhangi bir genel prensip geliştirmemiştir. Tür terimini belirlemiş ve bugün de olduğu gibi sınıflandırma sisteminin temeline koymuştur. Linnee türlerin değişmezliğine inanıyordu ve 'iniş teorisi' ile ilgili görüşlere en şiddetli tepki gösterenler arasındaydı, çünkü ona göre canlılar başlangıçta yaratıldıkları zamandan beri sabittiler, herhangi bir değişikliğe uğramamışlardı. Linnee'ya göre tür, genel bir kökene sahipmiş gibi birbirine benzeyen fertlerin bir toplamı olarak kabul edilmektedir. Linnee'nin hayvan sistematiğinde yaptığı en önemli iş, balinaları dört ayaklılarla birleştirmesidir. Daha sonra bu grup memeliler adını alacaktır. Bu sınıfı dış yapılarına göre gruplara ayırmıştır. İnsan ve maymunları (apes) birleştiren Linnee, 'Systema Naturae'
nın son edisyonunda (1758) insanı Homo genus ve sapiens, Linn. Şekilde sınıflandırmıştır. Buna göre 'Homo genus' ve 'sapiens' tür adıdır. Homo grubuna
Linnee orangutanı da dahil etmiştir. Orangutanı Homo troglodytes, yani mağarada yaşayan adam adını vermiştir.

'Philosophia Botanica' (1751) adlı eserinde birçok grup belirlemiş ve bu grupları isimlendirmiştir. Aynı zamanda melez türlerini bizzat kendi bahçesinde görmüştür ve kendisi de başarılı melezler yapmıştır. Orijinal yaratma doktrininden kaçınamamıştır, fakat genusların yaratılmış olabileceğini düşünmeye başlamıştır. 'Systema Naturae' nın bu edisyonunda, hiçbir yeni türün kesinlikle ortaya çıkmayacağı görüşünü terk etmiştir. 'Philosophia Botanica' da Linnee, bitki alemine uygun bir organik teori geliştirmiştir. Burada bitkilerin çeşitli kısımlarının karakterleri formüle edilmiştir. Linnee'ye göre, bütün yapraklar gerek bitki yaprağı gerekse çiçek petali olsun genel bir gelişim süreci gösterir. Bu keşifi Goethe'ye atfetmiştir.

Linnee, karşılaştırmalı anatomide özellikle bitki ve hayvanlar arasında yaptığı karşılaştırmalarda başarısız olmuştur. Linnee'nin bitki ve hayvanların hangi şartlar altında doğada yaşadıkları konusunda yaptığı katkı, olağanüstü çok yönlüdür. Linnee'ye göre bütün bitkiler eğer başlangıçtan beri mevcut olmasalardı, Adem bunlardan İncil'de bahsetmezdi.

 Linnee dünyanın dört bir yanından topladığı örnekler üzerine temellendirdiği bir bitki dağılım teorisi geliştirmiştir. Bugün bizim fenomenolojik, ekolojik ve coğrafik zooloiji ve botanik dediğimiz disiplinler ondan kökenini alır.

Linnee, doğada aradığı dengeyi, ahlaki alemde de aramıştır ve 'Nemesis Divina' adlı eserini kaleme almıştır. Linnee, İsveçli öğrencilerinin çoğunu, eğitimlerini tamamladıktan sonra yabancı ülkelere koleksiyon yapmak ve gittikleri çevreyi incelemek üzere yollamıştır. Bu öğrenciler seyahat edip koleksiyon yapmışlardır. Onun öğrencileri arasında örneğin Christian Fabricius (1745-1808) böcekler üzerinde başarılı araştırmalar yapmış ve entomoloji konusunda eserler vermiştir. Fabricius, Linnee'nin sınıflandırma metodunu böceklere uygulamıştır. Linnee'nin koleksiyonları ölümünden sonra İngiltere'ye kaçırılmış ve burada bu koleksiyon incelenmek üzere 1788'de Linnean Society kurulmuştur.

İnsan sınıflandırması

Linnaeus insan'ın deri rengine göre ayırt ettiği dört değişik ırk tanımladı. Linnee, insanı siyah veya negro, sarı veya Moğol, beyaz veya Avrupalı, kırmızı ya da Amerikalı olarak ırklara ayırmıştır. Onu izleyen biyologlar da fiziksel özellikleri temel alan ırk grupları üstünde çalıştılar. Ne var ki, bu tür sınıflandırmaların bilimsel ve kesin olmadığı daha sonra anlaşıldı. İnsanın fosil formlarından biri Homo neandertalis'tir bu tür Avrupa'da yaşamış bir insansı tipidir. Homo sapiens ile Homo neandertalis farklı iki türdür. Genellikle gagalarına göre sınıflandırdığı kuşlar, bilindiği gibi yeniden gruplandırılmıştır. Linnee, Cartilagenei'yi amphibianlara, dahil etmiştir.  Bu onların balıklar gibi solungaçlara sahip olmalarından doğan yanlış bir anlayıştır. Linnee, sistemini gözden geçirirken omurgasızları, böcekler hariç, hiç değiştirmemiştir.

Notlar

Ayrıca bakınız
 Bilimsel sınıflandırma

Kaynakça

1707 doğumlular
1778 yılında ölenler
İsveçli biyologlar
İsveçli fizikçiler
İsveçli hekimler
İsveçli entomologlar
Prusya Bilim Akademisi üyeleri
Fransız Bilimler Akademisi üyeleri
İsveçli botanikçiler
İsveçli ornitologlar
İsveçli araknologlar
İsveçli Protestanlar
Lüterciler
İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi üyeleri
Royal Society üyeleri
Taksonomistler
Takson yazarları
Uppsala'da defnedilenler
18. yüzyılda Latince eser veren yazarlar
18. yüzyıl erkek yazarları
Özgürlük döneminde İsveçliler
Botanik adlandırma sistemi
Briyologlar
Amerikan Felsefe Topluluğu üyeleri
İsveçli Lüterciler
İsveçli soylular
Harderwijk Üniversitesinde öğrenim görenler
Uppsala Üniversitesinde öğrenim görenler
Terminologlar

Carl Linnaeus


في الرياضيات وبالتحديد في نظرية التمثيل،نظرية الأعداد الجبرية أو النظرية الجبرية للأعداد  هي أحد الفروع الرئيسية لنظرية الأعداد عندما تقوم بدراسة البنى الجبرية المرتبطة بالأعداد الصحيحة الجبرية. يتم هذا غالبا عن طريق اعتبار حلقة الأعداد الصحيحة الجبرية O في حقل الأعداد الجبرية K/Q، وبدراسة خصائصها الجبرية كالتعميل وتصرف المثاليين وامتدادات الحقول.

أي أنه تمديد محدود للأعداد المنطقة الكسرية Q. وبدراسة خواص هذه حقل الحلقات والحقول. ضمن هذه الشروط، لا تكون هناك حاجة للتمسك بالخواص المألوفة للأعداد الصحيحة (مثل: المبرهنة الأساسية في الحسابيات). تستخدم عدة تقنيات من: نظرية غالوا وتشابه الزمر المرافق group cohomology وتمثيلات الزمر والدوال اللامية.

التاريخ

ديوفانتوس
يمكن أن تنسب بدايات نظرية للأعداد الجبرية إلى المعادلات ديوفانتية، التي سميت على اسم عالم الرياضيات الإسكندري ديوفانتوس الذي عاش في القرن الثالث الميلادي، والذي درسها وطور طرقًا لحل بعض أنواع المعادلات الديوفانتية.

يتمثل حل المسائل الديوفانتية في إيجاد عددين صحيحين حيث يكون مجموعهما ومجموع مربعاتهما مساويًا لعددين معلومين A و B على التوالي: و دُرست المعادلات الديوفانتية على مدار آلاف السنين. على سبيل المثال، الحلول للمعادلة الديوفانتية التربيعية  مُعطاة من خلال ثلاثية فيثاغورس، التي تم حلها في الأصل من قبل البابليين (حوالي 1800 قبل الميلاد).  يمكن إيجاد حلول للمعادلات الديوفانتية الخطية، مثل  ، باستخدام خوارزمية إقليدس (القرن الخامس قبل الميلاد).

فيرما
حُدست مبرهنة فيرما الأخيرة لأول مرة من طرف عالم الرياضيات الفرنسي بيير دي فيرما. كان ذلك في عام 1637. من المشهور أن فيرما أشار إلى هذه الحدسية في هامش من نسخة لكتاب كان يملكه عنوانه أريثميتيكا، حيث زعم أنه له برهانا أكبر من أن يسعه ذلك الهامش. لم ينشر برهان ناجح لهذه الحدسية إلا في حدود عام 1995، رغم جهود عدد لا منته من علماء الرياضيات خلال المدة التي تمتد من طرح الحدسية إلى البرهان عليها، والتي تقدر بثلاث مائة وثمانية وخمسين سنة. أغنت هذه المعضلة غير المحلحلة تطور نظرية للأعداد الجبرية خلال القرن التاسع عشر، كما مكنت أيضا من البرهان على مبرهنة النمطية خلال القرن العشرين.

غاوس
يعتبر كتاب غاوس استفسارات حسابية واحدا من الأعمال المؤسسة نظرية للأعداد الجبرية. وهو كتاب في نظرية الأعداد، كتبه باللاتينية كارل فريدريش جاوس في عام 1798، عندما كان يبلغ من العمر 21 عامًا، ونُشر لأول مرة في عام 1801 عندما كان عمره 24 عامًا. في هذا الكتاب، يجمع غاوس الكثير من النتائج في نظرية الأعداد التي حصل عليها علماء الرياضيات مثل فيرما وأويلر ولاجرانج وليجندر ويضيف إليها نتائج جديدة مهمة خاصة به.

قبل نشر هذا الكتاب، كانت نظرية الأعداد تتكون من مجموعة من المبرهنات والحدسيات المعزولة. جمع غاوس عمل أسلافه مع عمله الأصلي في إطار منهجي، وملأ الفجوات، وصحح العديد من البراهين غير السليمة، ووسع المجال بعدة طرق.

كان كتاب إستفسارات حسابية نقطة البداية لعمل الكثير من علماء الرياضيات الأوروبيين الآخرين في القرن التاسع عشر بمن فيهم إرنست كومر وبيتر جوستاف دركليه وريتشارد ديديكيند. العديد من التعليقات التوضيحية التي قدمها غاوس في هذا الكتاب هي في الواقع إعلانات عن المزيد من الأبحاث الخاصة به، والتي ظل بعضها غير منشور. لابد أن هذه التعليقات قد ظهرت غامضة بشكل خاص لمعاصريه؛ لكن يمكن الآن قراءتها وفهمها فقد كانت تحتوي على بدايات نظريات الدوال L والضرب المركب.

دركليه
في ورقتين بحثيتين في 1838 و 1839، أثبت دركليه القسم الأول من معادلة الأشكال التربيعية (نقحه لاحقًا تلميذه ليوبولد كرونيكر). الصيغة التي أطلق عليها جاكوبي نتيجةٌُ «تلامس أقصى قدر من الفطنة البشرية»، فتحت الطريق لنتائج مماثلة فيما يتعلق بحقول الأعداد الأكثر عمومية. وبناءً على بحثه في بنية مجموعة الوحدات من الحقول التربيعية، أثبت مبرهنة وحدة دركليه، وهي نتيجة أساسية في نظرية للأعداد الجبرية.

ديدكايند
كانت دراسة ريتشارد ديدكايند لعمل ليجون ديركليه هو الشيء الذي قاده إلى دراسة حقول الأعداد الجبرية. في عام 1863، نشر محاضرات ديركليه حول نظرية الأعداد مثل Vorlesungen über Zahlentheorie («محاضرات حول نظرية الأعداد») والتي كتب عنها ما يلي:
 على الرغم من أن الكتاب يستند إلى محاضرات ديركليه، وعلى الرغم من أن ديدكايند نفسه أشار إلى الكتاب طوال حياته على أنه كتاب ديركليه، إلا أن الكتاب نفسه كتبه بالكامل من طرف ديديكيند".

(إدواررد 1983).

هيلبرت
قام ديفيد هيلبرت بتوحيد مجال نظرية للأعداد الجبرية مع أطروحته عام 1897 Zahlbericht (تعني حرفيًا «تقرير عن الأعداد»). قام أيضًا بحل مشكلة نظرية الأعداد المهمة التي صاغها وارينج في عام 1770.

أرتين
وضع إميل أرتين قانون الانعكاس لأرتين في مجموعة من أعماله نشرت أعوام 1924 و1927 و1930.

النظرية المعاصرة
في حوالي عام 1955، لاحظ كل من عالمي الرياضيات اليابانيين غورو شيمورا ويوتاكا تانياما ارتباطا محتملا بين مجالين في الرياضيات، لا توجد أي علاقة واضحة بينهما. هذان المجالان هما المنحنيات الإهليلجية والأشكال النمطية.

انظر إلى مبرهنة النمطية وإلى أندرو وايلز وإلى مبرهنة ريبيه وإلى مبرهنة فيرما الأخيرة.

مفاهيم أساسية

فشل خاصية التعميل الأوحد
تمتلك حلقة الأعداد الصحيحة خاصية مهمة جدا هي المبرهنة الأساسية في الحسابيات والمتمثلة في أن كل عدد صحيح موجب يملك تعميلا وحيدا إلى جداء أعداد أولية.قد لا يكون هذا صحيحًا في حلقة الأعداد الصحيحة  لحقل أعداد جبرية . على سبيل المثال، في الأعداد الصحيحة الغاوسية ، نجد أن:مما يثبت أنه في  ، ليس هناك تعميل أوحد وفقًا لترتيب العوامل.

حقول محلية

نتائج مهمة

مبرهنة الوحدة لديريكليه

انظر أيضا
 عدد صحيح غاوسي،
 عدد أيزنشتاين الصحيح،
 جذور الوحدة (تحليل عقدي),

مراجع

قراءات متقدمة

نصوص ابتدائية المستوى

 Kenneth Ireland and Michael Rosen, "A Classical Introduction to Modern Number Theory, Second Edition", Springer-Verlag, 1990
 يان ستيوارت (كاتب) and David Tall, "Algebraic Number Theory and Fermat's Last Theorem," A. K. Peters, 2002

Iنصوص متوسطة المستوى

 Daniel A. Marcus, "Number Fields"

مستوى متقدم للخريجين

فروع الرياضيات
نظرية جبرية للأعداد

نظرية الأعداد الجبرية


Čierny Balog este o comună slovacă, aflată în districtul Brezno din regiunea Banská Bystrica, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 5.132 de locuitori.

Istoric
Localitatea Čierny Balog este atestată documentar din 1607.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Čierny Balog


Black & White dizisinin ikinci oyunudur. Lionhead Studios tarafından yapılan Black & Whites 2 in yayıncılığını EaGames üstlenmiştir. Oyun gerçek zamanlı strateji olup şehir kurma ve tanrı oyunun karışımı olarak karşımıza çıkıyor. Lionhead'ın resmi sitesinde 7 Ekimde çıkacağı belirtmesine rağmen bazı kaynaklarda 5 ekim olarak geçmektedir. Oyunun tasarımcısı Ron Millar'dır. Daha önceleri Blizzard Entertainment firmasında çalışmıştır ve orada çalışırken StarCraft ve Warcraft 2 oyunlarını tasarlamıştır. Mac OS X platformuna Feral Interactive tarafından uyarlannmıştır.

Oyunun amacı
Oyundaki genel amaç bir tanrıyı yönetmek, derinliklerden gelen yalvarışlar yardım etmek zamanı artık. Ancak oyun tek tanrı stili değil ama yerinde yükselişleri ve inançları sayesinde yardım sever veya kötümser bir tanrı oluyoruz.

Oyunumuzda oyuncuyu temsil eden bir hayvanımız mevcut antropomorfik bir inek, aslan, maymun, kurt ve açılmayı bekleyen bir kaplan bulunmakta ve bunların boyu yaklaşık 11 metre yüksekliğinde bulunmaktadır ve bunlarda sizler gibi hem iyi hem de kötü olabilmektedirler. Genellikler bu hayvalar oyuncuya yardım eder ve oyunun tanrısını temsil eder. Ve bu hayvanlar bölüm geçerek büyür...

Black & White 2 Entertainment and Leisure Software Publishers Association (ELSPA) tarafından "Gümüş" satış ödülüne layık görülmüştür.

İngiltere'de tam 10.000.000 satmıştır.

Amerika'da 7.000.000

Almanya'da ise tam 25.000.000 civarı satmıştır.

Kaynaklar

Tanrı oyunları
Microsoft Windows oyunları
Birleşik Krallık'ta geliştirilen video oyunları

Black & White 2


Zeuktophyllum, biljni rod iz porodice čupavica raširen po jugu Afrike. Priznate su dvije sukulentne vrste koje rastu u okolici Ladismitha i Laingsburga u provinciji Western Cape.

Vrste
 Zeuktophyllum calycinum (L.Bolus) H.E.K.Hartmann
 Zeuktophyllum suppositum (L.Bolus) N.E.Br.

Izvori

Ruschioideae

Zeuktophyllum


HMS Minden was a Royal Navy 74-gun Ganges-class third-rate ship of the line, launched on 19 June 1810 from Bombay, India. She was named after the German town Minden and the Battle of Minden of 1759, a decisive victory of British and Prussian forces over France in the Seven Years' War. The town is about 75 km away from Hanover, from where the House of Hanover comes—the dynasty which ruled the United Kingdom from 1714 until 1901.

Construction

Jamsetjee Bomanjee Wadia of the Wadia Group built Minden. She was launched from the Duncan Docks  in Bombay, India, and was built of teak.

The Bombay Courier, 23 June 1810 wrote:"On Tuesday last His Majesty's Ship, the Minden built in the new docks (Bombay) by Jamsetji Bomanji Wadia was floated into the stream at high water, after the usual ceremony of breaking the bottle had been performed by the Honorable Governor Jonathan Duncan. Also In having produced the Minden, Bombay is entitled to the distinguished praise of providing the first and only British ship of the line built out of the limits of the Mother Country; and in the opinion of very competent judges, the Minden, for beauty of construction and strength of frame, may stand in competition with any man-o-war that has come out of the most celebrated Dockyards of Great Britain. For the skill of its architects, for the superiority of its timber, and for the excellence of its docks, Bombay may now claim a distinguished place among naval arsenals".

Service history
Minden sailed from Bombay on 8 February 1811 on her first cruise, under the command of Edward Wallis Hoare, and manned by the crew of the . In March she sailed from Madras to take part in the invasion of Java. On 29 July two of her boats, under the command of Lieutenant Edmund Lyons, with only 35 officers and men aboard, attacked and captured the fort covering the harbour of Marrack, to the westward of Batavia. The Naval General Service Medal with the clasp "30 July Boat Service 1811" was issued to survivors of this action in 1848. The Dutch and French forces in Java surrendered in September. Minden then sailed for the UK and escorted convoys to the East Indies, the Cape of Good Hope, South America, and the coast of Africa.

Minden sailed from Portsmouth under Captain Alexander Skene on 6 August 1812 arriving at Madras, India on 29 January 1813 where she then served as the flagship of Vice Admiral Sir Samuel Hood, Commander in Chief of the East Indies Station. While there, she was first commanded by Captain William Webley, then by Captain Joseph Prior, and thereafter (20 April 1814) by Captain George Henderson (until 14 January 1815). "In the summer of 1814 [Admiral Hood] made a voyage, in his majesty's ship Minden, to the eastern parts of his station." He eventually arrived at Semarang, Java on 29 June 1814. Hood then "sailed on the Minden from Batavia on 1 August 1814 for Madras, where he [later] died on 24 December of that year.".  The Minden remained in the East Indies until September 1815 when she returned to England, arriving at Portsmouth on 4 February 1816.

(A few blogs and articles on the internet claim that Minden saw service during the War of 1812 in the Chesapeake Bay and  that Francis Scott Key was aboard her when he wrote the poem "Defense of Fort M'Henry", which became the lyrics for "The Star-Spangled Banner".

    A counter to those claims is given in the preceding paragraph, and in these sources):

In late July 1816 Minden sailed from Plymouth Sound, as part of an Anglo-Dutch fleet that made an attack on Algiers on 27 August. The Naval General Service Medal with the clasp "Algiers" was issued to survivors of this battle in 1848.

Minden then sailed for the East Indies, and was reported to be at Trincomalee in 1819. In July 1830 Minden was at Plymouth. She was commissioned there on 19 March 1836 and sailed for the Tagus joining the British squadron. In 1839 she was at Malta, returning to Plymouth in early 1840.

She was at Devonport dockyard when it suffered severe damage in a large scale fire on 25 September 1840, it started in the North Dock on  which was completely gutted, spread to the Minden whose fire was successfully put out, and spread to nearby buildings and equipment.

A typhoon destroyed the shore-based Royal Naval Hospital at Hong Kong on 22 July 1841, and Minden was commissioned at Plymouth in December 1841 to serve as a hospital ship there. She was stationed at Hong Kong as a hospital ship from 1842  until she was replaced by  in 1846. Minden then served there as stores ship until sold for scrapping in August 1861.

In memory of the ship, two streets were named after her, Minden Row and Minden Avenue, located behind Signal Hill of Tsim Sha Tsui in Kowloon, Hong Kong.

Notes

References

Lavery, Brian (2003) The Ship of the Line - Volume 1: The development of the battlefleet 1650-1850. Conway Maritime Press. .

External links

Photo of a scale model of Minden
 The American Connection to Minden Row (A brief history of HMS Minden)
The Royal Naval Hospital, Hong Kong

Ships of the line of the Royal Navy
Victorian-era ships of the line of the United Kingdom
Hospital ships of the Royal Navy
Military of Hong Kong under British rule
Ganges-class ships of the line
Royal Navy ship names
1810 ships
British military hospitals
Defunct hospitals in Hong Kong

HMS Minden (1810)


Łukasz Garguła (; n. 25 februarie 1981 în Zhagan, Polonia) este un fotbalist polonez care joacă pentru clubul Miedź Legnica pe postul de mijlocaș central.

Cariera la echipe
Garguła și-a început cariera de fotbalist în Piast Iłowa și a jucat trei sezoane pentru Polar Wrocław.

A fost sub contract cu GKS Bełchatów între anii 2002 și în 2005, reușind să promoveze cu echipa în Ekstraklasa (prima ligă din Polonia). În sezonul 2006-2007 echipa sa a terminat pe locul al doilea.

În 2009, el a semnat cu Wisla Cracovia, echipă cu care a ajuns în șaisprezecimile Europa League, Lukasz marcând în ultimul meci din grupe, cel cu Twente.

Pe 1 iulie 2015 Garguła a semnat un contract pe 1 an cu Miedz Legnica, cu opțiune de prelungire pe încă un an.

Carieră la națională
Pe 2 septembrie 2006, Garguła și-a făcut debutul internațional în meciul cu Finlanda, un meci pe care Polonia l-a pierdut cu 1-3, meci în care a marcat primul și singurul său gol pentru țara sa, cu un șut din voleu de la distanță, cu piciorul stâng.

El a fost chemat în lotul pentru Euro 2008 de către Leo Beenhakker, el și fundașul lui Górnik Zabrze, Michał Pazdan, fiind singurii jucători care nu au jucat niciun minut.

Statistici

Titluri
 Wisła Cracovia
 Ekstraklasa: 2010-11

Note

Legături externe

 Statistici pe site-ul Asociației Poloneze de Fotbal (poloneză)

Nașteri în 1981
Fotbaliști ai Wisła Cracovia
Fotbaliști internaționali polonezi
Sportivi polonezi în viață

Łukasz Garguła


Pascal Chevarie, né en 1975 aux îles de la Madeleine, est un dramaturge et scénariste québécois.

Biographie
Originaire des îles de la Madeleine, Pascal Chevarie obtient en 2000 un baccalauréat de l'Université Laval en littérature et études théâtrales. Il est ensuite diplômé en 2003 de l'École nationale de théâtre du Canada en écriture dramatique.

À titre de dramaturge, plusieurs de ses créations sont consacrées au théâtre jeunesse. Sa pièce Mika, l'enfant pleureur, qui raconte l'histoire d'un enfant qui a pour quête d'éteindre un volcan menaçant, a notamment été traduite en anglais (Mika, the Boy Who Couldn't Stop Crying) grâce à un financement du Conseil des arts du Canada, de même qu'en espagnol (Mika, el niño que no podía dejar de llorar).

Il est l'auteur de Traces. Théâtre Bouches Décousues. 25 ans, un ouvrage célébrant le 25e anniversaire du Théâtre Bouches Décousues.

Il contribue à la scénarisation de plusieurs séries télévisées destinées au jeune public, dont Toc Toc Toc, Tactik, 1, 2, 3... Géant!, Mehdi et Val et Alix et les Merveilleux, de même qu'à l'écriture scénaristique de la web-série Marika. Il est notamment l'un des concepteurs et scénaristes de l'émission Salmigondis.

Œuvres

Textes dramatiques

 2002 : La défonce, dont une seconde version est écrite en 2007
 2003 : Les enfants du sabbat, adapté du roman du même nom par Anne Hébert
 2004 : Naufrages, publié en 2014 chez Lansman Editeur, 60 pages
 2004 : Mika, l'enfant pleureur, publié en 2005 chez Dramaturges Éditeurs, 80 pages
 2005 : Iana et le mur
 2006 : Tour de lune
 2009 : Chambre(s), écrit en collaboration avec Éric Jean
 2011 : La constellation du chien, publié en 2011 chez Lansman Editeur, 52 pages
 2012 : Emovere, écrit en collaboration avec Éric Jean

Ouvrages documentaires

 2010 : Traces. Théâtre Bouches Décousues. 25 ans, Dramaturges Éditeurs (collection Didascalies, en coédition avec Théâtre Bouches Décousues), 128 pages

Distinctions

 2006 : Lauréat de la 4e édition du concours Le théâtre jeune public et la relève, pour son texte Iana et le mur
 2010 : Finaliste pour l'obtention du Prix Annick Lansman, pour son texte La Constellation du Chien
 2016 : Finaliste pour l'obtention du Gémeaux du Meilleur texte : jeunesse, pour l'émission Salmigondis
 2021 : Finaliste pour l'obtention du Gémeaux du Meilleur texte pour une émission ou série produite pour les médias numériques : jeunesse, pour la web-série Marika

Notes et références

Liens externes

 Centre des auteurs dramatiques (CEAD) - Pascal Chevarie
 SARTEC - Pascal Chevarie

 Rappels - Pascal Chevarie (auteur.e)

Dramaturge québécois
Naissance en 1975
Étudiant de l'École nationale de théâtre du Canada

Pascal Chevarie


A Collection of Great Dance Songs is a compilation album by English rock band Pink Floyd. It was released on 23 November 1981 in the United Kingdom by Harvest Records and in the United States by Columbia Records.

Content
The album contains alternative mixes of "Shine On You Crazy Diamond" (comprised parts 1, 2, 4 and 7) and "Another Brick in the Wall (Part 2)".

"Money" was entirely re-recorded, as Capitol Records refused to license the track to Columbia/CBS Records. David Gilmour re-recorded the track himself, playing most of the instruments, and co-produced the song with James Guthrie. Dick Parry reprised his saxophone parts on the track.

Title and packaging

The ironic title was a reference to the disco rhythms of "Another Brick in the Wall (Part 2)", as well as Nick Mason's joke that the band's U.S. label "probably thought they were a dance band". The album art featured a photograph of ballroom dancers anchored to the ground so they cannot move. The inner sleeve had pictures of dancers on either a white (UK) or black (US) background.

Release and reception

The album was certified Gold by the RIAA on 29 January 1982 and Platinum on 6 July 1989 and Double Platinum in August 2001. The album reached number 37 on the United Kingdom charts and number 31 in the United States. Columbia issued the remastered CD in 1997 in the US and most of the world save Europe. Then a 1997 remastered CD was re-released in 2000 on Capitol Records in the US and EMI for the rest of the world including Europe. The album was released once again in 2016 under the band's Pink Floyd Records imprint, distributed by Sony Music internationally and by Warner Music in Europe, and was released on LP as well as CD.

Reviewing in Christgau's Record Guide: The '80s (1990), Robert Christgau said of the album: "With the rerecorded 'Money' sporting a livelier bottom to protect them from truth-in-titling and felonious injury charges, this gathers up their tuneful moments, which have always been far between – so far between, in fact, that even the unconverted may miss the ersatz symphonic structures in which they're properly embedded." Rob Sheffield was less enthusiastic in The Rolling Stone Album Guide (2004), writing that both this compilation and the next, 1983's Works, are "pointless 'hits' collections from a band that disdained hits".

Track listing

Original LP

All tracks written or co-written by Roger Waters, co-writers listed below.

8-track cartridge
Program 1

Program 2

Program 3

Program 4

Personnel
Pink Floyd
Roger Waters – bass (except on "Money" and "Sheep"), lead vocals on "Sheep", "Shine On You Crazy Diamond", and "Another Brick in the Wall, Part II", backing vocals, rhythm guitar on "Sheep"
Richard Wright – keyboards and synthesizers (except on "Money"), backing vocals
David Gilmour – lead and rhythm guitars, lead vocals on "Wish You Were Here", "Another Brick in the Wall, Part II" and "Money", bass on "One of These Days", "Money" and "Sheep", keyboards on "Money", drums on "Money", backing vocals
Nick Mason – drums (except on "Money"), vocal phrase on "One of These Days"

Additional personnel
James Guthrie – remastering production
The Islington Green School – vocals on "Another Brick in the Wall, Part II"
Dick Parry – saxophone on "Money"
Doug Sax – mastering and remastering
TCP (pseudonym for Hipgnosis) – sleeve design and photos (Storm Thorgerson, Peter Christopherson, and Aubrey "Po" Powell)

Charts

Certifications

References

External links
Album trivia and quotes

1981 greatest hits albums
Albums produced by Bob Ezrin
Albums produced by David Gilmour
Albums produced by Nick Mason
Albums produced by Richard Wright (musician)
Albums produced by Roger Waters
Albums with cover art by Hipgnosis
Albums with cover art by Storm Thorgerson
Pink Floyd compilation albums
Capitol Records compilation albums
Columbia Records compilation albums
EMI Records compilation albums
Harvest Records compilation albums
Albums recorded at Morgan Sound Studios

A Collection of Great Dance Songs


Mahe (en idioma tamil: માહે જીલ્લો) es un distrito de la India en el territorio de Puducherry. Código ISO: IN.PY.MA.

Comprende una superficie de 9 km².

El centro administrativo es la ciudad de Mahe.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 41 934 habitantes, de los cuales 22 665 eran mujeres y 19 269 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Mahe

Distrito de Mahe


Majstor iz Heiligenkreuza (njem. Meister von Heiligenkreuz) naziv je za neznanog gotičkog slikara i minijaturista koji je u razdoblju od 1395. do 1420. godine stvarao oltarne slike i oslikavao mnoge rukopise. Povjesničari umjetnosti tog su umjetnika nazvali po njegovu posljednjem poznatom djelu: oltarnom diptihu Blagovijest Mariji i Mistični brak sv. Katarine (njem. Verkündigung Mariens und Mystische Vermählung der hl. Katharina) iz samostanske crkve opatije Heiligenkreuz u Donjoj Austriji.

Pretpostavlja se da je Majstor iz Heiligenkreuza podrijetlom Francuz, jer njegov način slikanja upućuje na stil pariških likovnih umjetnika i francusko-burgundskih majstora likovnih minijatura. No njegove u Austriji pronađene slike odražavaju jasan utjecaj austrijskoga dvorskog okruženja, a iste stilom i načinom na koji su slikane odaju i mogući utjecaj Majstora iz Heiligenkreuza na njegove suvremenike. Stoga se katkada pretpostavlja da je ovaj umjetnik podrijetlom možda i Austrijanac.

Djelovanje i djela Majstora iz Heiligenkreuza pokazuju da su likovni umjetnici u njegovo doba kao dvorski slikari često putovali Europom iz ekonomskih razloga, ali i zbog potrage za novim idejama i umjetničkim izazovima: tako je ujedno pokrenut razvoj umjetnosti "bez granica".

Djela (izbor)

Oltarne slike
 Blagovijest Mariji i Mistični brak sv. Katarine, diptih iz opatije Heiligenkreuz, oko 1410., Beč: Muzej povijesti umjetnosti
 Smrt sv. Klare, dio jednog diptiha, oko 1410., Washington: Nacionalna galerija umjetnosti
 Mistični brak sv. Katarine, oko 1415/1420, Beč: Austrijska galerija Belvedere

Literatura
 J. Oberhaidacher: Zur kunstgeschichtlichen Herkunft und Bedeutung des Meisters von Heiligenkreuz, u: Österreichische Zeitschrift für Kunst und Denkmalpflege. 52, 1998., str. 501–517.
 L. Kalinowski: Der versiegelte Brief : zur Ikonographie der Verkündigung Maria, u: J. Chrościcki et al. (izd.): Ars auro prior (= studia Ioanni Białostocki sexagenario dicata), Varšava: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1981., str. 161–169.
 W. Seipel (izd.): Europa ohne Grenzen : Beispiele zur Entstehung der künstlerischen Vielfalt Europas (Izložba Muzeja povijesti umjetnosti u Beču u povodu austrijskoga predsjedanja Vijećem Europske unije; od 14. ožujka do 5. lipnja 2006.), Beč: Kunsthistorisches Museum 2006.
 Meister von Heiligenkreuz, u: Hans Vollmer (izd.): Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart, sv. 37: Meister mit Notnamen und Monogrammisten, Leipzig: E. A. Seemann 1950., str. 144–145.

Izvori

Vanjske poveznice

Sestrinski projekti

Mrežna mjesta
 Austria-Forum: Meister von Heiligenkreuz

Austrijski slikari
Gotički slikari
Opatija Heiligenkreuz

Majstor iz Heiligenkreuza


Florentine Giralt ou Flore Dings, née Florentina Giralt, à Barcelone, le  et exécutée à Ixelles, le  est une des protagonistes du réseau de Prosper Dezitter qui infiltrait les réseaux de résistance belge pour en dénoncer les membres auprès de l'armée d'occupation allemande. Elle fut jugée et, reconnue coupable, elle fut l'une des quatre femmes à être condamnée à mort et exécutée en Belgique à l'issue de la guerre pour faits de collaboration.

Éléments biographiques
Florentina Giralt naît à Barcelone, le , d'un père espagnol, Domingo Giralt, et d'une mère néerlandaise, Alica Thewes. Après le décès de ses parents, elle et son frère habitent chez leurs grands-parents qui s'installent en Belgique. Elle fait des études d'institutrice marternelle mais elle ne peut exercer ayant contracté la tuberculose. Elle épouse un Néerlandais, Paul Stéphan Dings, en 1924. Ce dernier se rend seul au Congo belge en 1926 pour des raisons professionnelles. Elle le rejoint en 1928 et le couple rentre en Belgique l'année suivante. Le , un enfant naît de leur union, Serge Dings.

En 1937, elle rencontre Prosper Dezitter et devient sa maîtresse. Durant la Seconde Guerre mondiale, elle devient sa complice et contribue à l'infiltration et au démantèlement de réseaux de résistance belge. Le réseau Comète fut l'un de ceux à payer le plus lourd tribut sous l'action de ces traîtres.

Prosper Dezitter travaille d'abord à la solde de la GFP et, à partir de 1941, au service de l'Abwehr dont il devient le meilleur agent () en Belgique.

La technique mise en place par le couple se professionnalise et devient une machine implacable. Ils tiennent une véritable safe-house, « le pensionnat », qui héberge des pilotes alliés ou des résistants brûlés cherchant à gagner l'Angleterre. Le couple explique être en mesure de faire passer des messages via la BBC. Ils collectent un maximum de renseignements sur les réseaux et leurs membres, demandent les papiers d'identité des personnes à exfiltrer au motif de leur procurer de faux papiers. Ensuite, c'est le départ clandestin pour la France où ils se font immanquablement arrêter et tout d'abord incarcérer dans des geôles françaises. Leur remise à l'autorité allemande prend du temps, leur extradition vers la Belgique également. Durant ce laps de temps, ils ne sont pas en mesure de contacter qui que ce soit si bien que tous ignorent au sein des réseaux de résistance qu'ils ont, en fait, été arrêtés.

Peut-être déjà en 1940 et assurément en 1941, le couple fait l'objet de signalements, le SOE souhaite même lancer une opération en Belgique pour neutraliser ces traîtres. Le Gouvernement belge en exil s'y oppose, préférant les voir jugés après guerre. La fallacieuse safe-house est éventée ? le couple disparaît et réapparaît avec de nouveaux pseudonymes, de nouvelles planques et le sinistre scénario peut reprendre.

C'est ainsi que Flore Dings à une certaine époque se faisait appeler Annie pour entretenir la confusion avec une certaine Annie Laal, une Estonienne qui leur servait de boîte au lettre convaincue qu'elle était de prendre réellement part à la résistance. Cette confusion savamment entretenue conduira à l'assassinat sauvage d'Annie Laal, le 29 septembre 1943, par la résistance belge qui pensait avoir identifié Flore Dings.

En , le journal clandestin La Voix des Patriotes publie leurs photographies et une description détaillée les concernant ainsi que les endroits qu'ils fréquentent, les immatriculations des véhicules qu'ils utilisent. Elle est intitulée : . Rien n'y fait, le couple continue à sévir.

L'entreprise qu'ils mènent ne répond pas à un quelconque positionnement idéologique et est, au contraire, purement guidé par le lucre. Ils sont en effet rémunérés par l'Abwehr et touchent mensuellement en conséquence,  (une somme colossale à l'époque) et sont même intéressés au rendement par une prime de  par capture via leur entremise.

Arrestation, jugement et condamnation
Le  tandis que les alliés prennent pied en Belgique et la libère progressivement, Flore Dings prend la fuite et accompagne Prosper Dezitter aux Pays-Bas puis en Allemagne. Des agents de la Sûreté de l'État y identifient d'abord Dezitter et procèdent à son arrestation. Le lendemain, le 28 juin 1946, c'est au tour de Flore Dings d'être arrêtée, extradée, elle est incarcérée à la prison de Forest à Bruxelles.

Leurs procès ainsi que celui de deux autres complices débute le  devant la première Chambre française du Conseil de Guerre de Bruxelles. Le couple et un complice sont condamnés à mort, le quatrième prévenu écope d'une peine de quinze années d'emprisonnement. Après appel, pourvoi en cassation, recours en grâce, Dezitter est fusillé le . Flore Dings et le complice condamné à mort sont exécutés à Ixelles, près de neuf mois plus tard, le .

Florentine Giralt fut la dernière des quatre femmes condamnées à mort et exécutées pour faits de collaboration.

Bibliographie

 .
 .
 .

Notes

Références

Collaborateur belge pendant la Seconde Guerre mondiale
Espion belge
Naissance à Barcelone
Naissance en juin 1904
Décès en juin 1949
Décès à Ixelles
Décès à 44 ans
Condamné à mort exécuté en Belgique au XXe siècle
Condamné à mort exécuté par arme à feu

Florentine Giralt