Kelt mitolojisi en yalın tanımıyla Kelt politeizminin mitolojisidir. Kelt politeizmi Demir Çağı Keltlerinin diniydi. Demir Çağı'ndaki diğer Avrupalılar gibi erken dönem Keltleri de politeistik mitoloji ve dinî yapıyı benimsemişlerdi. Kelt insanlarının içinde, Roma ile yakın iletişimi olan Galyalıların ve İber Yarımadasındaki Keltlerin mitolojileri Roma İmparatorluğu altında devam edememiş, daha sonra ise bu insanlar Hristiyan olmuş ve Kelt(ik) dillerini de kaybetmişlerdir. İronik bir şekilde bu insanların inanç ve geleneklerine dair bilgiler çeşitli Roma ve Hristiyan kaynakları sayesinde bugüne kadar ulaşmıştır. Bir başka açıdan ise, kendi politik veya lenguistik (dilsel) kimliklerini korumuş olan Keltler Demir Çağı'ndaki atalarının mitolojilerinin en azından artakalan küçük bir kısmını iletebilmişlerdir. Bu iletilebilmiş kısım genellikle Orta Çağ'da kaydedilmiş ve yazılmıştır.

Tarihi kaynaklar
Galya dilinde yazılmış materyallerin azlığı nedeniyle pagan Keltlerde okuma yazmanın pek yaygın olmadığı düşünülmektedir, her ne kadar Galya dilinin Yunan, Latin ve Kuzey İtalik alfabelerini kullanan bir yazı(lı) çeşidi de kullanılmış olsa da. Sezar Galyalılarda okuma yazmanın var olduğu belirtse de, bu halkın din adamları olan druidlerin dini öneme sahip çeşitli parçaları (ayetleri) yazarak kaydetmelerinin yasak olduğunu da belirtmiştir. (Sezar, De Bello Gallico 6.14)

Roma fethettiği yerlerde druidlerin gücünü bozmakla kalmadı, yaygın bir kitabe alışkanlığı getirdi; hatta Galya (bugünkü Fransa), Büyük Britanya ve diğer eskiden (veya hâlâ) Keltik konuşulan bölgelerde keşfedilmiş tanrılara dair kitabelerin çoğunluğunun Romalıların fethinden sonra yapıldığı ortaya çıkmıştır.

İrlanda ve bugünkü Galler'in bölümlerinde yaşayan erken dönemdeki Keltler ise kısa yazınları (çoğunlukla kişi isimleri) kaydetmek için Ogham alfabesini kullanmışlarsa da, Romalılar tarafından fethedilmemiş bölgelerde Hristiyanlık'ın gelişine ve yayılışına kadar daha sofistike yazınlar mevcut değildi. Aslında, bu yörelerin çoğu mitini ilk kaydedenler Hristiyan rahiplerdir, fakat pek tabii ki bu kayıtlarda çoğu orijinal dini anlamlar bulunmaz.

Kelt dini konusundaki kaynaklardan birisi de Keltler tarafından yapılmış veya Keltlere bağlı tapınaklardan geriye kalanlardır. Fakat burada şöyle bir sorun çıkmaktadır; bulguların da gösterdiği gibi heykellerden, motif ve figürlere kadar bulunan şeylerin çoğu Greko-Romen gelenekten esinlenmiştir bu nedenle özgün Kelt kültür ve mitine dair sağlam çıkarımlar yapmak zorlaşır. Yazınsal verilerin azlığı da ikonografiyi tanımlamak ve açıklamak için yeterli düzeyde değildir.

Julius Sezar'ın Kelt dini üzerine yorumları
Sezar'ın Commentarii de bello Gallicosunda Galya'nın Keltik tanrılarını konu alan bir metin vardır. Burada Sezar Galya'da tapılan beş baş tanrıyı zikreder (dönemin geleneğini takip ederek bu tanrıların Roma mitolojisindeki en denk figürlerinin isimleri ile) ve rollerini açıklar. Merkür (Mercury) içlerinden en önemlisidir ve birçok farklı temsili keşfedilmiştir. Merkür tüm sanatların yaratıcısı, kaynağı ve gezginler ile tüccarların koruyucusu olarak görülür. Ayrıca kâr ve ticaret konusunda da en büyük güç onundur. Galya'da bu tanrıdan sonra gelen dört tanrı ise (yine Roma'daki en denk tanrıların isimleriyle) Apollo, Mars, Jupiter ve Minerva'dır. Bu tanrılar konusunda Keltler de diğer topluluk ve kültürlerdekine benzer inançlara sahipti: Apollo hastalıkları def eder, Minerva yetenekleri arttırır, Jupiter göklere hükmeder ve Mars savaşı, savaşçılığı etkilerdi. Bu beşine ilaveten, Galyalıların kökenlerini Dis Pater'e bağladıklarını belirtir.

Dönemin tipik bir Romalısı olarak Sezar da bu tanrıların orijinal Keltik isimlerini yazmaktansa onları kendisinin denk veya eşit gördüğü Roma tanrılarının isimleriyle yazmıştır. Ayrıca ortaya koyduğu titiz küçük şemada yer alan denk tanrı ve görev/roller yaygın yazından biraz ilgisizdir. Yine de, tüm kısıtlamalarına rağmen, Sezar'ın küçük listesi kesin bir gözlem oluşunun yanı sıra faydalıdır da. Onun tanımlamaları var olan sözlü gelenek ile dengeli biçimde harmanlandığında kişi rahatlıkla bu tanrılarının rollerinin ve çevrelerinin ayrılığını hatırlayabilir.

Kelt mitolojisinin dalları
Kelt mitolojisi kendi içinde birkaç farklı alt gruba ayrılabilir. Bunların çoğu ile Keltik dillerinin dallarıyla denklik kurulabilir:

 Antik Keltler
 Antik Galya ve İngiltere tanrıları
 Godelik
 İrlanda mitolojisi
 Mitolojik döngü
 Ulster döngü
 Fenian döngü
 Tarihi döngü
 İskoçya mitolojisi
 Manx mitolojisi
 Adasal Britonik
 Galler mitolojisi
 Korniş mitoloji
 Briton mitolojisi

Kelt tanrıları

Antik Keltlerin tanrıları
Her ne kadar, en yaygın olduğu zamanda, Kelt dünyası Batı ve Orta Avrupa'nın çoğunu kaplıyorduysa da, herhangi bir politik birlik veya belirli kültürel etkinin merkezi bir kaynağı vardır. Antik Keltlerin homojen olmayan bir kültürel çeşitlilik yaşadıkları söylenebilir. Sonuç itibarıyla, her ne kadar bazı belirli motifler (örneğin tanrı Lugh) Kelt dünyasının her tarafına nüfuz etmiş olsa da, Kelt dininin uygulama ve kaidelerinde büyük bir çeşitlilik vardı; uygulama ve kaideler her yerel grupta farklılık arz etmekteydi. Roma mitolojisindeki denkleri ile birlikte, toplamda 300'den fazla tanrıya dair bilgi içeren kitabeler bugüne kadar gelmiştir. Fakat çoğu genii locorum, yerel veya kabilesel tanrılar, sadece küçük bir kısmı yaygın olarak tapınılan daha genel tanrılardır.

Bu antik tanrıların görev ve doğaları hakkında isimlerinden, kitabelerinin bulunduğu yerlerden, ikonografilerinden, onlarla denk olduğu düşünülmüş/yazılmış Roma tanrılarından ve daha sonra Kelt mitolojisinde yer almış benzer figürlerden bilgi edinilebilir.

İrlanda tanrıları
En eski mit parçaları İrlanda'dan, erken dönem Orta Çağ'da yazılmış yazmalardandır. Bunlar Hristiyanlar tarafından kaleme alındığı için, karakterlerin önceden sahip olduğu ilahi doğaları belirsizdir. Temel mit iki ilahi ırk olan Tuatha Dé Danann ve Fomoriler arasındaki bir savaş hakkındadır. Bu mit Cath Maige Tuireadh (Mag Tuireadh Savaşı) metninin temelini oluşturmaktadır.

Galler tanrıları
Büyük Britanya'daki tanrılara dair bilgiler, Hristiyan bakış açısı nedeniyle karartılmış bir şekilde de olsa, Galler yazmalarından gelmiştir. Burada iki temel tanrılar grubu Dôn'un çocukları ve Llyr'in çocuklarıdır. Fakat bu grupların görevleri arasındaki farklılık ve ayrılık tam olarak belli değildir.

Dagda
Görünüşe göre Kelt panteonunun en önemi ve baş tanrısı Dagda'dır. İsminin anlamı "İyi Tanrı"dır ki burada iyi ahlâki anlamda değil de, her şeyde iyi olmak veya bir başka deyişle her şeyde (yani en) güçlü olmak anlamındadır. Eşi tanrıça Morrígan'dır. Dagda bir baba figürüdür, kabilenin koruyucusudur ve temel tanrıdır ki diğer eril Kelt tanrıları onun bazı değişikliklere uğramış formlarındandır. Kelt tanrıları genellikle herhangi bir şeyle belirlenmiş, ilişkilendirilmemiş karakterlerdi ve bu nedenle belki de düzgün bir panteondan çok bir kabile gibi görülmelidirler. Bir açıdan tüm Kelt tanrı ve tanrıçaları Yunan tanrı Apollo gibidirler, yani hiçbir belirli şeyin tanrısı olarak yalınca tanımlanamazlar.

Morrígan
Morrígan ("Büyük Tanrıça" veya "Hayalet Tanrıça" antik İrlandalı Keltlerin, üçlü (üçe ayrılmış) savaş tanrıçasıydı. Bütün olarak (üç parçası beraber) Morrigu olarak anılırdı, fakat parçalarına da Nemhain, Macha ve Badh denirdi. Bunların her biri savaşın bir yönünü temsil etmekteydi. Çoğunlukla bir karga veya kuzgun olarak görünürdü, fakat birçok farklı formu da alabilirdi, inek, kurt ve yılanbalığı dahil.

Belenus
Belenus daha çok bölgesel bir tanrıydı ve çoğunlukla kuzey İtalya ve Galik Akdeniz sahili boyunca ona tapınılırdı. Her şeyden öte bir tarım tanrısıydı. Ayrıca onunla özdeşleşmiş Beltaine ("Bel[in] Ateşi") isimli büyük bir festival (bayram) da mevcuttu.

Onun gerçekten bir tanrı olarak tapınılıp tapınılmadığına dair hâlâ tartışmalar vardır. İsmi "parlak ve parlayan" gibi bir anlama sahiptir ve bazılarına göre 'o' sadece Beltaine bayramında yakılan büyük ateşleri temsil etmekteydi.

Lúgh/Lug
Tanrı Lug'un Kelt dininde büyük bir alana nüfuz etmiş olduğu adının Galya'dan İrlanda'ya kadar Kelt dünyasının birçok bölgesinde anılmasından bellidir. Kelt mitlerine Lug genç bir adam olarak görünür. Mızrak ve sapan silahlarıdır. İrlanda'da Lughnasa (modern İrlanda dili ile lúnasa) isimli onun onuruna yapılan bir festival (bayram) bulunmaktadır.

Sezar'ın Roma mitolojisindeki Merkür'e denk gördüğü Lugh görünüm açısından ve detaylar yönünden Merkür ile birebir aynı sayılmasa da benzerdir. Merkür'den farklı olarak bir eşi de bulunur; Maia veya Rosmerta.

Diğer tanrılar
Keltlerin taptığı ama bugün isimleri haricinde haklarında pek bir şey bilinmeyen birçok tanrı vardır. Bunlara Dagda'nın kızı tanrıça Brigit (veya Brigid), doğa tanrıçaları Tailtiu ve Macha ve at tanrıça Epona dahildir. Ayrıca bereket tanrısı Damara, Cu Roi ve demirci tanrı Goibniu gibi eril tanrılar da bunlara dahildir.

Tanrıçaların Kelt mitolojisinde Greko-Romen mitolojiden farklı bir yeri vardır; ilahi eş olarak tanrıları tamamlarlar. Bu kıtasal ikonografide de sık sık görülür. Eril eşlerini tamamlayıcı yönleri dışında bu tanrıçalar bereket ve mevsimsel döngü ile de ilişkilidir. Belirli, isimlendirilmiş tanrıçalar ile matres (anatanrıça) veya matronae arasında belirgin bir ayrım yapmak mümkün değildir. Ayrıca tanrıça ve matronaenin ilişkilendirilmiş olduğu belirli bölgeler vardır ve bu yerlerin genel olarak koruyucusudur.

Zoomorfizm
Kelto-Romen ikonografi yoğun biçimde hayvan betimlemesi içerir. Sıklıkla zoomorfik ve antropomorfik formların kombinasyonundan oluşan ilah betimlemeleri görülebilir. Belki de en sık betimlenen ve en tanınmış (boğa kaynaklı) boynuzlu tanrı imgesi dışında da çok çeşitli betimlemeler mevcuttur.

Ayrıca bakınız
 Kelt politeizmi
 İrlanda mitolojisi
 Gundestrup kazanı
 Kelt

Notlar

Kaynakça
 Encyclopedia of Religion, Second Edition, Thomson Gale, s.1478 - 1500, Celtic Religion
 Encyclopedia Mythica URL erişim tarihi: 3 Temmuz 2007.
 de Vries, Jan, Keltische Religion (1961)
 Duval, Paul-Marie, Les Dieux de la Gaule, new ed. updated and enlarged (1976).
 Ellis, Peter Berresford, Dictionary of Celtic Mythology (Oxford Paperback Reference), Oxford University Press, (1994): ISBN 0195089618
 Green, Miranda J. Dictionary of Celtic Myth and Legend New York: Thames and Hudson, 1992. ISBN 0500279756.
 MacCana, Proinsias. Celtic Mythology. New York: Hamlyn, 1970. ISBN 0600006476.
 Mac Cana, Proinsias, The Learned Tales of Medieval Ireland (Irish Literature - Studies), Dublin Institute for Advanced Studies (1980): ISBN 1855001209
 MacKillop, James. Dictionary of Celtic Mythology. Oxford: Oxford University Press, 1998. ISBN 0192801201.
 Matthews, John. Classic Celtic Fairy Tales. Blandford Books, 1997. ISBN 0713727837.
 Monaghan, Patricia. The Red-Haired Girl from the Bog: The Landscape of Celtic Myth and Spirit.New World Library, 2002. ISBN 1577311906.
 O'Rahilly, Thomas F. Early Irish History and Mythology (1946, reissued 1971)
 Rhys, John, Lectures on the Origin and Growth of Religion as Illustrated by Celtic Heathendom 3rd ed. (1898, reprinted 1979).
 Sjoestedt, M. L. Gods and Heroes of the Celts. 1949; translated by Myles Dillon. repr. Berkeley, CA: Turtle Press, 1990. ISBN 1851821791.
 Stercks, Claude, Éléments de cosmogonie celtique (1986)
 Vendryès, Joseph, Ernest Tonnelat, and B.-O. Unbegaun Les Religions des Celtes, des Germains et des anciens Slaves (1948).
 Wood, Juliette The Celts: Life, Myth, and Art Thorsons Publishers (2002): ISBN 0007640595

Dış bağlantılar
 Encyclopedia Mythica - Celtic Mythology Kelt mitolojisine ilişkin ansiklopedik bilgi (İngilizce)
 Galatlar: Anadolu Keltleri  (Türkçe ve İngilizce)
 Timeless Myths - Celtic Mythology  İrlanda ve Galler literatüründen bilgi ve hikâyeler barındırmaktadır (İngilizce)
 Gundestrup cauldron  Gundestrup kazanı'nın detaylı tanımı ve anlatımı (İngilizce)
 Celtic Religion - What information do we really have? (İngilizce)
 What we don't know about the Ancient Celts  (İngilizce)
 CyberSamurai Encyclopedia of Celtic Mythology (İngilizce)

Kelt mitolojisi


Lucien André (Andrew) Lauener ( 1918 - 1991) fue un botánico, y profesor inglés.

Algunas publicaciones

Libros
 lucien andré Lauener 1996. The introduction of Chinese plants into Europe. Edición ilustrada de SPB Academic Pub. 269 pp.

 -------------------------. 1972. A note on Sonerila. Con D. McKean. 436 pp.

 -------------------------. 1963. Aconitum of the Himalaya. 30 pp.

 -------------------------. 1961. Catalogue of the names published by Hector Léveillé. Volumen 16. Editor Her Majesty's stationery office. ISBN 0114922551

Honores
Miembro de
 Sociedad linneana de Londres

Referencias

Enlaces externos

Botánicos de Inglaterra del siglo XX
Profesores de Reino Unido
Escritores en inglés del siglo XX
Miembros de la Sociedad Linneana de Londres

Lucien André Lauener


Sirius var et dansk dansktop-band fra 1970'erne og 1980'erne. Bandet udsprang af Sir Henry & His Butlers og bestod af Ole Bredahl, Mogens Holm Andersen, Susanne Hamalainen og Susanne Winstrøm.

Bandet huskes bedst for sangen Ka' du ha' det rigtig godt fra 1977 og deltog også i Dansk Melodi Grand Prix 1988 med sangen Ene.

Eksterne henvisninger

Musikgrupper fra Danmark
Deltagere ved Dansk Melodi Grand Prix 1988
Musikgrupper fra 1974

Sirius (band)


Beyyurdu, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahalle, 1918 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Keçemağara köyüne bağlı bir mahalle iken, 30 Mayıs 1951'de yine aynı köye bağlı bir mahalle olan Köpekören ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.

Coğrafya
Kahramanmaraş iline 196, Elbistan ilçesine 36 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Elbistan'ın mahalleleri

Beyyurdu, Elbistan


An ice shanty (also called an ice shack, ice house, fishing shanty, fish house, fish coop, bobhouse, ice hut, or darkhouse) cabane à pêche (fr) is a portable shed placed on a frozen lake to provide shelter during ice fishing. They can be as small and cheap as a plastic tarpaulin draped over a simple wooden frame, or as expensive as a small cabin with heating, bunks, electricity, and cooking facilities.

More durable ice houses are generally left on a lake for the duration of the ice fishing season, although this can cause problems, such as thaws and re-freezing causing houses to be immoveably frozen onto the lake. Lighter, cheaper versions can collapse into a package to be moved from lake to lake during the season.

Many northern communities have developed bodies of laws about the operation of ice shanties - frequently including dates by which they must be removed, even if the ice can still hold them.

Folklore
In northern climates, ice shanties are the center of a large, often humorous, folklore.  Fishermen often decorate their ice shanties in humorous ways (toilets are a popular joke addition), while others studiously work on ways to make their ice shanties more comfortable and efficient. Much of the folklore involves the inherent danger of erecting a structure atop a frozen pond. The mayor of Hudson, Ohio claimed ice shanties could lead to increases in prostitution, although WJW (TV) could find no evidence of this.

Photos
Knowhow made of millennial practices and resourcefulness

Ice fishing on Sainte-Anne River (Les Chenaux)
 Microgadus tomcodal. -Poulamon Atlantique. -Atlantic Tomcod (Walbaum) -Petit poisson des chenaux. -Poisson de Noël. -Loche -(Tommy Cod).
 Mainly from December 26 to February 16

References

Further reading

Portable buildings and shelters
shanty
Fishing equipment

Ice shanty


Le BC Dinamo Zagreb est un club de basket-ball croate situé à Zagreb.

Historique

Le club a été fondé en 1972 sous le nom de KK Rudeš, et en 2020 il a changé son nom et son logo en BC Dinamo Zagreb.
Le Club a été officiellement inscrit au registre des associations le 13 mai 2020.

Liens externes
  Site officiel

Zagreb
Club sportif fondé en 1972
Club sportif à Zagreb

KK Dinamo Zagreb


Die Saison 1936/37 war die elfte reguläre Saison der American Hockey Association (AHA). Meister wurden die Minneapolis Millers.

Teamänderungen
Folgende Änderungen wurden vor Beginn der Saison vorgenommen:
 Die Oklahoma City/Minneapolis Warriors stellten den Spielbetrieb ein.
 Die Minneapolis Millers kehrten nach fünf Jahren in die AHA zurück.

Modus
In der Regulären Saison absolvierten die sechs Mannschaften jeweils 48 Spiele. Die vier bestplatzierten Mannschaften qualifizierten sich für die Playoffs. Diese wurden im Best-of-Five-Modus ausgetragen. Für einen Sieg erhielt jede Mannschaft zwei Punkte, bei einem Unentschieden einen Punkt und bei einer Niederlage null Punkte.

Reguläre Saison

Tabelle
Abkürzungen: GP = Spiele, W = Siege, L = Niederlagen, T = Unentschieden, GF = Erzielte Tore, GA = Gegentore, Pts = Punkte

Playoffs

Weblinks
 Die Spielzeit bei hockeydb.com

1936
Eishockeysaison 1936/37

AHA 1936/37


Stanislav "Stas" Barețki (n. 8 martie 1972, Lomonosov, URSS) este un muzician, actor și poet rus. A făcut parte din formațiile Leningrad și EU.

În contextul sancțiunilor internaționale impuse Rusiei și a embargourilor cu care aceasta a răspuns unor state, Barețki a devenit, în 2015, protagonistul unui comportament scandalos, el rupând cu dinții cutii cu bere de import și o pereche de chiloți, a distrus un iPhone și o tabletă PC, după care în noiembrie 2015 și-a incendiat propriul BMW, ca dovadă a susținerii campaniei împotriva produselor fabricate în Occident.

Discografie

 Цензура (Cenzura) - 2003
 Цензура-2 (Cenzura-2) - 2004
 Электронщина (Elektronșcina) - 2005 (cu EU (formație))
 Романтик Блядь Коллекшн - 2011
 Дискотека (Discoteca) - 2013
 Девяностые (Anii '90) - 2014

Filmografie

 2-Асса-2 – rol episodic - 2009
 Жесть Миллионов - cameo - 2010
 Шапито-шоу - proprietarul - 2011
 Литейный - Grunt - 2011

Referințe

Nașteri în 1972
Cântăreți ruși
Cântăreți de rock
Muzicieni ruși
Ruși din secolul al XXI-lea
Ruși în viață

Stanislav Barețki


Ludwig Manfred Lommel (né le  à Jawor en Silésie et mort le  à Bad Nauheim) est un acteur et humoriste allemand.

Il est le père de l'actrice  Ruth Lommel et de l'acteur Ulli Lommel; son plus jeune fils  Manuel Lommel est réalisateur.

Biographie
Né en 1891 en Silésie, il a servi durant la première Guerre mondiale en tant qu'officier de réserve. Après la guerre il s'est lancé dans une carrière de comique. Il était également musicien. Sa carrière en tant qu'acteur de cinéma s'étend de 1930 à 1956. Il meurt en 1962 d'une crise cardiaque.

Filmographie
 1930 : Kasernenzauber Wachtmeister Sturm
 1936 : Paul and Pauline
 1936 : Hilde and the Volkswagen
 1937 :
 1938 :
 1942 :
 1956 : Facteur en jupons ()

Notes et références

Bibliographie
 Hull, David Stewart. Film in the Third Reich: a study of the German cinema, 1933-1945. University of California Press, 1969.

Liens externes

  http://www.lmlommel.de/ge/frame_ge.html
  https://grammophon-platten.de/page.php?448

Acteur allemand de cinéma
Humoriste allemand
Naissance en janvier 1891
Naissance à Jauer
Décès en septembre 1962
Décès à Bad Nauheim
Décès à 71 ans
Mort d'une crise cardiaque

Ludwig Manfred Lommel


Mary Chapin Carpenter (born February 21, 1958) is an American country and folk music singer-songwriter. Carpenter spent several years singing in Washington, D.C.-area clubs before signing in the late 1980s with Columbia Records. Carpenter's first album, 1987's Hometown Girl, did not produce any charting singles. She broke through with 1989's State of the Heart and 1990's Shooting Straight in the Dark.

Carpenter's most successful album is 1992's Come On Come On, which accounted for seven singles and was certified quadruple platinum in the United States for shipments of four million copies. Her follow up album, Stones in the Road, appeared two years later and won Carpenter the Grammy Award for Best Country Album, while going double platinum for shipments of two million copies. After a number of commercially unsuccessful albums throughout the first decade of the 21st century, she exited Columbia for Zoë Records. Her first album for this label was 2007's The Calling. She continued to record for Zoë until departing to her own Lambent Light label in 2015.

Carpenter has won five Grammy Awards, from 18 nominations, including four consecutive wins in the category of Best Female Country Vocal Performance between 1992 and 1995. She has charted 27 times on the Billboard Hot Country Songs charts, with her 1994 single "Shut Up and Kiss Me" representing her only number-one single there.  Her musical style takes influence from contemporary country and folk, with many of her songs including feminist themes. While largely composed of songs she wrote herself or with longtime producer John Jennings, her discography includes covers of Gene Vincent, Lucinda Williams, and Dire Straits, among others.

Early life
Mary Chapin Carpenter was born February 21, 1958, in Princeton, New Jersey. Her father, Chapin Carpenter Jr., was an executive for Life magazine. When she was 12 years old, the family moved to Tokyo, Japan, and lived there for about two years, as her father was looking to begin an Asian edition of Life. Her mother, Mary Bowie Robertson, was a folk music singer and guitarist. As a child, Carpenter learned to play her mother's ukulele and classical guitar in addition to writing songs. She was also inspired by her seventh-grade science teacher, who was a guitarist as well. After her family moved to Washington, D.C., in 1974, Carpenter played folk venues in the area. She attended Brown University, from which she graduated with a degree in American civilization. She began performing cover songs at the folk venues, but by 1981 she had added original material. She befriended John Jennings, a songwriter, instrumentalist, and record producer. The two began collaborating and put together a demo cassette of several of Carpenter's songs which she sold at concerts.

Musical career

19871991: Early years with Columbia Records
Jennings had originally planned to sign Carpenter to an independent label, but the owner of a Washington, D.C. nightclub submitted some of Carpenter's demos to a representative of Columbia Records' Nashville division. This led to her signing with that label in 1987, only two days before she was slated to sign the contract with the other independent label. Columbia released her debut album Hometown Girl in 1987. The label hyphenated her first name as "Mary-Chapin" to indicate that it was a compound given name and lessen the possibility of her being referred to as just Mary. Her albums would continue to punctuate her name in this fashion until 1994. Of the ten songs on Hometown Girl, Carpenter wrote or co-wrote eight. The two exceptions were "Come On Home" and a cover of Tom Waits' "Downtown Train". She had also recorded John Stewart's "Runaway Train" with the intent of including it on the album, but Columbia removed this song because Rosanne Cash had also recorded it and wanted to issue it as a single. Jennings played guitar, synthesizer, piano, bass guitar, and mandolin on the album, while Mark O'Connor contributed on fiddle and Tony Rice on acoustic guitar. Musician Jon Carroll played piano and also provided percussion by shaking a Cream of Wheat can. While the album did not produce any charting singles, it received word of mouth attention in folk music circles, which led to her being booked to perform at the Philadelphia Folk Festival in addition to serving as an opening act for Emmylou Harris.

Because of her first album's commercial failure, Carpenter sought to make her next one more appealing to country radio. She charted for the first time in early 1989 with "How Do", which ascended to number 19 on the Billboard Hot Country Songs charts. The song served as the lead single to her second Columbia album, State of the Heart. The album charted three more singles between 1989 and 1990. First was "Never Had It So Good", a song which Carpenter wrote with Jennings. By the end of 1989, this became her first top-ten hit on Billboard. After it were "Quittin' Time" (co-written by Robb Royer and Roger Linn) and "Something of a Dreamer", which Carpenter wrote by herself. William Ruhlmann of AllMusic thought that Carpenter was "still in transition" between the folk influences of her debut and the more mainstream country sounds of her later albums. She won Top New Female Vocalist from the Academy of Country Music in 1989. At the 33rd Annual Grammy Awards in 1991, "Quittin' Time" was nominated for a Grammy Award for Best Female Country Vocal Performance.

Her third Columbia album was 1990's Shooting Straight in the Dark. Its first single release was her own composition "You Win Again". After it was a cover of Gene Vincent and the Blue Caps' "Right Now". Both of these cuts achieved top-20 peaks on Hot Country Songs upon release. "Down at the Twist and Shout", which featured instrumentation from Cajun band BeauSoleil, peaked at number two in 1991. Released last from the album was the top-20 hit "Going Out Tonight". Folk singer Shawn Colvin, with whom Carpenter would collaborate again a number of times, sang duet vocals on the closing track "The Moon and St. Christopher". Don Dixon played bass guitar and sang backing vocals on the "Right Now" cover, and Matt Rollings contributed on piano. Jennings continued to serve as producer in addition to playing several instruments and contributing backing vocals. Jim Bohen of the Morristown, New Jersey, Daily Record thought that the album was more upbeat than its predecessors, citing "You Win Again" and "Down at the Twist and Shout" as examples. Mike DeGagne of AllMusic thought that the involvements of BeauSoleil and Colvin helped expand Carpenter's sound; he also praised her lyrics on "Halley Came to Jackson" and her vocal delivery on "What You Didn't Say". "Down at the Twist and Shout" accounted for Carpenter's first Grammy Award win in 1992, in the category of Best Female Country Vocal Performance; the song was also nominated that year for Best Country Song. The same year she won Top Female Vocalist from the Academy of Country Music. The Country Music Association (CMA) awarded her Female Vocalist of the Year in both 1992 and 1993.

19921995: Come On Come On and Stones in the Road

Come On Come On, Carpenter's fourth Columbia album, was also her most commercially successful. A decade after its 1992 release, it was certified quadruple platinum by the Recording Industry Association of America (RIAA), honoring shipments of four million copies in the United States. It also charted a total of seven singles between 1992 and 1994. First among these was "I Feel Lucky". Upon its release to country radio, it achieved a peak of number four on Hot Country Songs. The song was also a crossover hit in Canada, reaching top five on the country charts and number sixteen on the Adult Contemporary charts (both then published by RPM). The next release from the album was "Not Too Much to Ask", a duet with Joe Diffie. Following this was a cover of Lucinda Williams' 1989 single "Passionate Kisses". In addition to becoming a top-five country hit, Carpenter's rendition of the song went to number 57 on the Billboard Hot 100 and number 11 on the Adult Contemporary charts, her first entry on either. In 1993, Carpenter joined other female country singers including Patty Loveless and Kathy Mattea for a television special on CBS titled The Women of Country.

The next single off Come On Come On was "The Hard Way", followed by a cover of Dire Straits' "The Bug". After it came the top-ten hits "He Thinks He'll Keep Her" and "I Take My Chances". Carpenter co-wrote "I Feel Lucky", "Not Too Much to Ask", "He Thinks He'll Keep Her", and "I Take My Chances" with Don Schlitz, and wrote "The Hard Way" by herself. Come On Come On accounted for a number of Grammy Award wins and nominations for Carpenter. "I Feel Lucky" and "Passionate Kisses" won in the category of Best Female Country Vocal Performance in 1993 and 1994 respectively, while "The Hard Way" was nominated by the same association for Best Country Song. Like its predecessor, Come On Come On featured several musical collaborators. Colvin provided backing vocals on "The Hard Way", "Passionate Kisses", and the title track, with the Indigo Girls also appearing on the former. In addition, Rosanne Cash provided vocals to "Rhythm of the Blues". Former Sly and the Family Stone member Andy Newmark played drums on three tracks. David Browne of Entertainment Weekly thought the album had more "edge and directness" than its predecessors, and thought that the lyrics had a theme of "women caught between tradition and contemporary roles who realize that the solution lies with their own inner resolve".

Later in 1994, Carpenter released Stones in the Road. Upon its release, it became her only one to reach number one on the Billboard Top Country Albums charts. Likewise, the lead single "Shut Up and Kiss Me" became her only number one on Hot Country Songs. Follow-up "Tender When I Want to Be" peaked at number six, but the next two singles were less successful. "House of Cards" peaked at 21, while "Why Walk When You Can Fly?" became her first to miss top 40 entirely. Stones in the Road was certified double platinum for American sales of two million copies. Carpenter wrote every song on the album by herself. Among the contributing musicians were drummer Kenny Aronoff and keyboardist Benmont Tench. "Shut Up and Kiss Me" and "Tender When I Want to Be" both featured backing vocals from Trisha Yearwood, while Lee Roy Parnell played slide guitar on both the former and closing track "This Is Love". The title track was inspired by her memories of seeing Robert F. Kennedy's funeral procession when she was young. Reviewing the album for AllMusic, Thom Jurek stated that "Carpenter cut back on the number of hooks in her melodies, creating a palette that required closer listening to appreciate". He compared "Tender When I Want to Be" to the work of Bruce Springsteen, and considered "John Doe No. 24" and "The End of My Pirate Days" "moodier" than her previous works. Stones in the Road won Carpenter her first Grammy Award for Best Country Album at the 37th Annual Grammy Awards. At the same ceremony, "Shut Up and Kiss Me" won Best Female Country Vocal Performance and was nominated for Best Country Song, thus meaning that Carpenter won the former award in four consecutive years. She also received her first nomination outside the association's country music categories that year, when "He Thinks He'll Keep Her" was nominated for Record of the Year.

19961999: Continuation of Columbia years
In 1996, Carpenter recorded a song titled "Dreamland" for a multi-artist album of lullabies called Til Their Eyes Shine: The Lullaby Album. The same year HarperCollins published the song's lyrics in a children's book also titled Dreamland, with illustrations by Julia Noonan. All profits from sales of the book were donated to the Institute for Intercultural Understanding, a children's advocacy group. Her last studio album to be released in the 1990s was 1997's A Place in the World. As was the case with Stones in the Road, she wrote every song on the album by herself. Carpenter told Russ DeVault of The Atlanta Constitution (now The Atlanta Journal-Constitution) before the album's release that she wished she had more time to record the album because she "likes to tweak things". She also stated that the title track represented a "sense of identity" and "search for fulfillment". Lead single "Let Me into Your Heart" made number eleven on the country music charts. Three singles followed"I Want to Be Your Girlfriend", "The Better to Dream of You", and "Keeping the Faith" but these three were considerably less successful. "Let Me into Your Heart" accounted for a Grammy nomination for Best Female Country Vocal Performance, her last in that category. Jurek wrote that the album "doesn't offer the deep reflective rewards of Stones in the Road, nor is it quite as kinetic as Come On Come On". Despite this, he thought that it was "well-crafted" and considered "Let Me into Your Heart" to have influences of soul music. After this album, Carpenter stated that she began to feel "malaise" toward the pace of her career. As a result, she deliberately scheduled fewer touring dates to allow herself more time spent with family and friends. She also expressed disdain toward A Place in the World, as she felt her management had pressured her into making a "commercially viable" album instead of letting her choose songs she wanted to record. As a result, she hired a new manager, Ron Fierstein, who at the time was also serving in this capacity for Colvin. Fierstein was supportive of Carpenter's decision to slow the pace of her career, and encouraged her to focus on touring and selecting songs until she felt she was ready to make another album.

In 1999 she released her first greatest hits album Party Doll and Other Favorites. Unlike most greatest hits packages, this consisted mostly of live recordings curated from various concerts and television appearances throughout the 1990s. It also included new studio recordings, which Carpenter and Jennings produced with Blake Chancey. The title track was a cover of Mick Jagger's "Party Doll", from his 1987 album Primitive Cool. Two of the new recordings, "Almost Home" and "Wherever You Are", were issued as singles, with the former becoming her last top-40 country hit. Eli Messinger of Country Standard Time thought that the more up-tempo tracks such as "Down at the Twist and Shout" and "Shut Up and Kiss Me" showed "just how much fun Carpenter can be", while overall praising the album for including the majority of her hit singles.

20002004: Departure from Columbia

Her next Columbia album was 2000's Time* Sex* Love*. Lead single "Simple Life" accounted for her last chart entry to date, peaking at number 53 on Hot Country Songs. According to Carpenter, the asterisks in the title represented an abbreviation of its full name: "Time is the great gift; sex is the great equalizer; love is the great mystery". This was a response that Jennings had to Carpenter when she stated that those three concepts were all represented in the album's lyrical content. Carpenter recorded the album at AIR Studios, a studio in London owned by George Martin. Chancey once again assisted her and Jennings on production duties. She wrote every song on the album, collaborating with Kim Richey, Gary Burr, and Jennings on some tracks. She also said that unlike with A Place in the World, she wanted to focus on making an album that she enjoyed, instead of attempting to find songs which would be successful at radio. Throughout 2000 and 2001, she toured in both the United Kingdom and the United States, with Steve Earle joining her for the latter. Stephen Thomas Erlewine of AllMusic said of the album that it "found Carpenter departing somewhat from her country-inflected sound and ruminating on relationships and career from a distinctly middle-aged perspective". John Kenyon of the Cedar Rapids, Iowa Gazette thought the album was well-produced but considered it too long and lacking in musical variety. During this album's corresponding tour, Carpenter underwent arthroscopic surgery for a knee injury and thus had to perform most of the concerts while seated. She also told Dave Scheiber of the Tampa Bay Times that while the album's songs were positively received in concert, she was disappointed by the lack of radio play and questioned whether she still considered herself a country artist.

In 2002, Carpenter joined Emmylou Harris, Bruce Cockburn, and Patty Griffin in a benefit concert for Campaigning for a Landmine Free World, an organization dedicated to raising awareness of landmines left behind in former war zones. This concert was held at the Thomas Wolfe Auditorium in Asheville, North Carolina. She was also named by Habitat for Humanity as the head of their Build Project, which employed women to build houses for the homeless across the United States. Her contract with Columbia ended with her eighth studio album, 2004's Between Here and Gone. Before its release, she stated in an interview with National Public Radio (NPR) that the title track was inspired by the death of songwriter Dave Carter. Other songs on the album were inspired by the emotions Carpenter felt after the September 11 attacks. For this album, Carpenter chose session pianist Matt Rollings to produce, as she wanted to achieve a different production style than John Jennings offered. Despite this, Jennings still played several instruments on the album. Other musicians included Mac McAnally, Stuart Duncan, and Viktor Krauss. The album's cover art was painted by Atlanta, Georgia-based painter Donna Mintz, who gave the original art to her as a gift and stated that she often listened to Carpenter's albums for inspiration. Jurek thought the album was "a sophisticated but very accessible recording, pleasant in its tempos and in its lush presentation."

20072014: Zoë Records
After leaving Columbia Records, Carpenter signed with the independent Zoë Records (a division of Rounder Records) in 2006. Her first release for the label was 2007's The Calling. While it accounted for no charting singles, the release reached number ten on the Billboard country albums charts. It was also nominated for the Grammy Award for Best Contemporary Folk Album in 2007. Once again she wrote the entire album by herself and co-produced with Rollings. Jurek thought the album had stronger rock music influences than its predecessors due to a heavier use of electric guitar and drums, while saying of the album's lyrics that she "has a hell of a way of looking at life from all sides". Shortly after the album's release Carpenter was hospitalized for a pulmonary embolism, which forced her to cancel all concert dates that year. After being released from the hospital on April 27, 2007, she issued a statement on her website saying she was recovering and planned to tour again in 2008. Once she had recovered she began work on Come Darkness, Come Light: Twelve Songs of Christmas, her first album of Christmas music. This was released in 2008. For this project, Carpenter covered tracks by Robin and Linda Williams and the Red Clay Ramblers. She also included renditions of the carol "Once in Royal David's City" and the African-American spiritual "Children, Go Where I Send Thee", in addition to a number of songs she wrote herself. Jennings returned as producer for this project. She stated that the two intentionally sought to make the recording "spare", and thus did most of the songs with Jennings playing various acoustic instruments and Jon Carroll on piano.

She continued to record for Zoë Records throughout the 2010s, with her next project being The Age of Miracles in 2010. Many of the songs on this album were inspired by the emotions she felt after suffering her embolism, particularly the impact it had on her touring and recording career at the time. In particular, she stated that the track "Iceland" represented the "feelings of loss and darkness and disconnection" she felt while hospitalized, and closing track "The Way I Feel" was about the "resilience" she felt after successfully recovering. Rollings co-produced and contributed on piano and Hammond organ, while Dan Dugmore played steel guitar and twelve-string guitar. The album also featured duets with Alison Krauss and Vince Gill. Mark Deming of AllMusic wrote that the album was "a literate and thoughtful set of songs that speak to the concerns of the heart and soul with equal portions of compassion and intelligence", although he thought it might not appeal to fans of Carpenter's more up-tempo work such as "Shut Up and Kiss Me". Jonathan Keefe of Slant Magazine was less favorable toward the album, praising the lyrics of the title track and "I Put My Ring Back On" but overall criticizing the album's sound as "a pedestrian, coffeehouse blend of hushed acoustic strumming." In July 2010, Carpenter performed "I Feel Lucky" at the Grand Ole Opry before doing a concert at the Tennessee Performing Arts Center to promote The Age of Miracles. Throughout mid-2011, she toured across the United States in support of this album.

Ashes and Roses followed on Zoë in 2012. Two personal life events influenced this album's songs: the death of her father, and her divorce from her husband. James Taylor provided duet vocals on the track "Soul Companion". Jurek called this project "the most confessional record of her career" and praised the use of Hammond organ and mandolin in the production. Allison Stewart of The Washington Post wrote that it had "woeful and beautiful coffeehouse folk songs, decorated with sparing, almost offhanded instrumentation that's often limited to guitars and pianos." Keefe was less favorable toward the project, criticizing Carpenter's "hushed" vocal tone and the lack of hooks. Her next project was 2013's Songs from the Movie, a collaboration with composer and conductor Vince Mendoza. This consisted of orchestral re-recordings of existing songs in her catalog. After this album's 2014 release, she performed selections from it with the BBC Scottish Symphony Orchestra at the Celtic Connections festival in Glasgow, Scotland. Writing for Country Standard Time, Jeffrey B. Remz thought the album needed "a bit more energy" and "veers decidedly towards the precious and pretty side, but sometimes a bit too much so." In 2014, Carpenter's touring schedule included a mix of orchestral performances comprising selections from Songs from the Movie, as well as acoustic sets featuring Jon Carroll, multi-instrumentalist John Doyle, and opening act Tift Merritt.

2015present: Albums on Lambent Light
After leaving the Zoë label, she began recording her next album in 2015 with production work from Dave Cobb. This album, The Things That We Are Made Of, was released in 2016 via Carpenter's own Lambent Light Records label, with distribution rights by Thirty Tigers. In addition to producing the album, Cobb played guitar, Moog synthesizer, and Mellotron. "Something Tamed Something Wild" was selected as the lead single. Carpenter promoted the album with a number of dates throughout 2016, starting with a concert at Wolf Trap National Park for the Performing Arts in Washington, D.C., that July. Carpenter said that she intentionally intended for her vocal tracks to be "imperfect", and that she had difficulty "relinquishing control" of production duties. She also said that some of the songs were inspired by her walking her dog through the Blue Ridge Mountains. Prior to the album's release, NPR streamed it online through its First Listen program. Scott Stroud of The Associated Press described Cobb's production as "elegant" and considered it well suited to Carpenter's voice; he also thought that Carpenter's lyrics showed an "unexpectedly poignant turn of phrase". Also in 2015, longtime collaborator John Jennings died of kidney cancer.

Next on Lambent Light was 2018's Sometimes Just the Sky. This album consisted of re-recordings of tracks from each of her previous albums, as well as the title track, the only original composition. English record producer Ethan Johns produced the project, in addition to selecting all of the musicians except for Carpenter's touring guitarist Duke Levine. The musicians recorded the project at Real World Studios, owned by Peter Gabriel. After its release, she embarked on a tour throughout mid-2018 in support. Following this project, she and Johns began work on another album. However, production was put on hiatus in early 2020 due to the COVID-19 pandemic. In response, Carpenter began streaming live acoustic performances online. The second project with Johns, The Dirt and the Stars, was released in August 2020. Also in 2020, she returned to the Wolf Trap where, without an audience present, she performed a 26-song solo acoustic set. This set was recorded as an album and DVD release titled One Night Lonely, which received a Grammy Award for Best Folk Album nomination. Once COVID-19 restrictions subsided across the United States, she announced plans to tour with Colvin in 2021. Due to a shoulder injury, she canceled these tour dates and did not begin touring again until 2022. Her tours in this timespan included a number of songs from The Dirt and the Stars.

Collaborations and other works

Carpenter has appeared on a number of works by other artists. One of her first guest appearances was on the Indigo Girls' 1990 album Nomads Indians Saints, where she provided vocals to the track "Hammer and a Nail". She did likewise to Colvin's "Climb on a Back That's Strong" and Radney Foster's "Nobody Wins", both from 1992. A year later, she joined Billy Ray Cyrus, Kathy Mattea, Tanya Tucker, and Pam Tillis on Dolly Parton's single "Romeo". This song was nominated for a Grammy Award for Best Country Collaboration with Vocals in 1994. Another collaboration with Colvin, "One Cool Remove", was released as a single from Colvin's 1994 album Cover Girl. This rendition was a charted single for both artists in the United Kingdom a year later. Also in 1994, Carpenter and Kim Richey sang backing vocals on Tillis' cover of Jackie DeShannon's "When You Walk in the Room", a single from the album Sweetheart's Dance.

In 1996, she sang a cover of John Lennon's "Grow Old with Me" on the multi-artist tribute album Working Class Hero: A Tribute to John Lennon. This rendition was a minor hit on the Adult Contemporary charts upon release. She sang the song "Dead Man Walking (A Dream Like This)" for the soundtrack of the 1996 movie Dead Man Walking. A year later, she covered Dionne Warwick's "I'll Never Fall in Love Again" for the soundtrack of the movie My Best Friend's Wedding. Carpenter also appeared on bluegrass musician Randy Scruggs' only charted single "It's Only Love", from his 1998 album Crown of Jewels. In 2002, she joined Sheryl Crow and Emmylou Harris to cover Johnny Cash's "Flesh and Blood" for the tribute album Kindred Spirits: A Tribute to the Songs of Johnny Cash. This track received a nomination for Best Country Collaboration with Vocals at the 45th Annual Grammy Awards.

Carpenter is credited as a writer on a number of songs for other artists. These include Cyndi Lauper's "Sally's Pigeons", Wynonna Judd's "Girls with Guitars", Trisha Yearwood's "Where Are You Now", and Terri Clark's "No Fear".

Musical style
Carpenter's music is defined by her folk music influences and lyrical focus. Erlewine wrote that Carpenter "found favor on country radio in the 1980s and '90s by taking her emotionally intelligent songs to a mass audience." Of her 1980s albums, he stated that "Country radio was hesitant to play her soft, folky, feminist material, but she received good reviews and airplay on more progressive country stations, as well as college radio". In the Virgin Encyclopedia of Country Music, Colin Larkin noted the use of electric guitar in her more upbeat material such as "Passionate Kisses" and "The Hard Way", while also referring to "House of Cards" as "thought-provoking". He also stated, "she, together with the likes of Trisha Yearwood, Suzy Bogguss, and Kathy Mattea, has brought fresh melody to an old and sometimes predictable genre." Larry Katz of the Red Deer Advocate contrasted her with Yearwood and Wynonna Judd, noting that unlike those artists, Carpenter usually wrote her songs herself instead of relying on Nashville-based songwriters. Alanna Nash of Entertainment Weekly thought that by being a graduate of an Ivy League college, Carpenter "seemed the least likely female to go the distance on the country charts". Similarly, Katz thought that her upbringing was atypical of country music, which is more commonly associated with demographics pertaining to the rural Southern United States.

Nash also noted the difference between "decidedly noncountry themes like Halley's Comet and the spiritual life of old shirts" in contrast to her more up-tempo material such as "Down at the Twist and Shout". In a review of Stones in the Road for the same publication, Browne contrasted that album with Come On Come On, saying of the latter that "her square-jawed voice, leaner lyrics, and the sturdy-as-a-wooden-fence folk rock combined to make a deserved[...]breakthrough." He also said of her writing style that Carpenter "sounds like someone who sits down and thinks about it — a lot — before committing it to song. Not since the heyday of Gordon Lightfoot has a singer-songwriter been so damn reasonable." Mike DeGagne of AllMusic said of Carpenter's lyrics that she "portray[s] maturely the perils of romance and heartbreak from a female perspective". Writing for American Songwriter, Deborah Evans Price noted themes of feminism due to many of her songs being about single women attempting to overcome setbacks in her life; of this, Carpenter stated that "I've just been kind of writing for me." Similarly, Nash stated that many of the songs on Shooting Straight in the Dark featured women protagonists who "take matters into their own hands". Eli Messinger of Country Standard Time described her singing voice as having "empathic clarity and force", particularly on "Passionate Kisses" and "He Thinks He'll Keep Her". He also stated that the former song had a theme of "desire", and the latter a "call to self-fulfillment". Keefe found influences of folk and country pop in her 1990s albums, but thought that much of her work in the 21st century was "mixed" due to a lack of uptempo material and lyrical themes which he considered too similar to each other. He described the stronger tracks on these albums as appealing to adult album alternative formats.

Personal life
Carpenter was unmarried for most of her recording career. In a 1994 profile, Dana Kennedy of Entertainment Weekly referred to Carpenter as "a spokes-singer for the thirtysomething single woman". On June 1, 2002, she married Timmy Smith, a general contractor then working in Batesville, Virginia. Actress Sissy Spacek and singer Dave Matthews were in attendance at the wedding. By 2007, the couple lived on a farm outside Charlottesville, Virginia. The couple divorced shortly before the release of Ashes and Roses, at which point Carpenter continued to live on the farm. That album's track "What to Keep and What to Throw Away" was inspired by her divorce from Smith.

Carpenter was the author of four columns in The Washington Times from December 2008 to March 2009, in which she discussed topics related to music and politics. Ben Walsh of The Independent cited this, along with her involvements in various charities, as examples of Carpenter's liberal political leanings. Relatedly, she told The Buffalo News in 1995 that she considered herself to be politically liberal; she also stated that "it seems as if the Republicans co-opted the entire country music community. In fact, a lot of country artists are Democrats."

Awards

Carpenter has won five Grammy Awards, three Academy of Country Music awards, and two Country Music Association awards.

Discography

Carpenter has released sixteen studio albums between 1987 and 2020.
Studio albums
Hometown Girl (1987)
State of the Heart (1989)
Shooting Straight in the Dark (1990)
Come On Come On (1992)
Stones in the Road (1994)
A Place in the World (1996)
Time* Sex* Love* (2001)
Between Here and Gone (2004)
The Calling (2007)
Come Darkness, Come Light: Twelve Songs of Christmas (2008)
The Age of Miracles (2010)
Ashes and Roses (2012)
Songs from the Movie (2014)
The Things That We Are Made Of (2016)
Sometimes Just the Sky (2018)
The Dirt and the Stars (2020)

Notes

References

External links

1958 births
American country singer-songwriters
American women country singers
Brown University alumni
Columbia Records artists
Country musicians from New Jersey
Grammy Award winners
Guitarists from New Jersey
Living people
New Jersey Democrats
Musicians from Princeton, New Jersey
Princeton Day School alumni
Taft School alumni
Singer-songwriters from New Jersey
Virginia Democrats
The Washington Times people
Zoë Records artists
20th-century American women guitarists
20th-century American guitarists
21st-century American women singers
Singer-songwriters from Virginia
20th-century American women singers
21st-century American women guitarists
21st-century American guitarists
20th-century American singer-songwriters
21st-century American singer-songwriters

Mary Chapin Carpenter


Dorthe Gylling Crüger (født 27. oktober 1964) er dansk speciallæge i klinisk genetik (Aarhus Universitet 1992), der har mange års erfaring med ledelse i sundhedsvæsenet fra såvel Danmark som England, senest som lægelig direktør 2010-2015 og administrerende sygehusdirektør på Sygehus Lillebælt 2015-2018.

Dorthe Gylling Crüger har skrevet ph.d.-afhandling om fosterundersøgelser samt forsket i arvelige kræftsygdomme i det tidligere Vejle Amt. Hun har desuden taget en mastergrad i Sundhedsledelse (MHM) på CBS i København.

Ved siden af sit virke som læge har Dorthe Gylling Crüger været formand for Kræftens Bekæmpelse 2015-2018, været medlem af forretningsudvalget i Danske Patienter og været medlem af VLAK-regeringens Ledelseskommission. Hun sidder i Nordea Fondens bestyrelse.

Referencer

Læger fra Danmark
Genetikere
Alumni fra Aarhus Universitet

Dorthe Gylling Crüger


Clarke y Kubrick, Espacialistas Ltd es un serie de cómic de ciencia ficción, obra del autor español Alfonso Font. Los nombres de sus dos protagonistas, los primeros de cierta popularidad del historietista, son una referencia a Arthur C. Clarke y Stanley Kubrick, creadores de 2001: A Space Odyssey.

Trayectoria editorial
Clarke y Kubrick aparecieron por primera vez en un episodio de Cuentos de un futuro imperfecto, el titulado Lluvia, que se publicó en el número 23 de la revista 1984.

Alfonso Font emprendió la serie homónima en 1982, para Rambla, y la continuó después en Cimoc.

Argumento y personajes
Clarke y Kubrick son dos espacialistas. Su trabajo les permite visitar mundos lejanos y viajar en el tiempo para resolver situaciones complicadas, a veces con torpeza, a veces con ingenio, pero sus aventuras siempre están enfocadas hacia el humor y el esperpento. Para los críticos Eric Frattini y Óscar Palmer, sus protagonistas remiten a la tradición española del pícaro, a pesar de su ambientación futurista.

Bibliografía

Referencias

Enlaces externos

Clarke & Kubrick por Toni Segarra para "Sitio de Ciencia-Ficción", 14/02/2008;

 Ficha en Tebeosfera.

 Fichas en Slumberland; en italiano.

 Fichas en BD Gest', La Bédéthèque:
 Fichas en francés:
 Ed. de Glénat:
 1: Agents très spatiaux .
 2: Les tricheurs.
 3: Le maître de l'univers.

Historieta de ciencia ficción de España
Historieta cómica
Dúos ficticios
Historietas de 1980
Historietas de 1982
Arthur C. Clarke
Stanley Kubrick

Clarke y Kubrick, Espacialistas Ltd


L'aéroport de Jytomyr (), situé près de la ville de Jytomyr, dans l'oblast de Jytomyr, en Ukraine.

Histoire
Ouvert en 1939, il a été rayé des listes d'aéroports en 2011 car il n'avait plus reçu d'avions depuis 1990. Le 30 décembre 2015, il reçoit de nouveau son certificat et devient le centre de maintenance de Yanair.

Attaque par la Russie en 2022

L'attaque de l'aéroport de Jytomyr a commencé le 27 février 2022, durant l'invasion de l'Ukraine par la Russie.

Note

Voir aussi

Liens externes

Jytomyr
Transport à Jytomyr

Aéroport de Jytomyr


الدورة هي قرية لبنانية من قرى قضاء عكار في محافظة الشمال.

تبعد الدورة حوالي 137 كلم عن بيروت عاصمة لبنان. ترتفع حوالي 680 م إلى 1000 م عن سطح البحر، وتمتد على مساحة تُقدَّر بـ 701 هكتاراً (7.01 كلم²).
تتبع بلدة الدورة لاتحاد بلديات الجومة الذي يتالف من 16 بلدة مقره الرئيسي في بلدة بينو. يتراوح عدد سكانها حوالي ثمانية آلاف نسمة يقترع منهم ما يقارب الألف منتخب موزعين على ثمانية عشر عائلة.
يحد الدورة من الشمال والشمال الشرقي بلدة عكار العتيقة، وجنوباً نهر الأسطوان، غرباً بلدتي بينو وعيات. تمتاز البلدة بموقعها الجغرافي المميز عن باقي البلدات في عكار، إذ باستطاعة الواقف على تلالها رؤية سوريا ومرفأ طرابلس والمنية. كما تمتاز بمناخها البارد شتاءً والمعتدل صيفاً.

ينبع منها نحو عشرون نبع ماء، وهي بلدة متنوعة النسيج الديني وفيها من المسيحيين والمسلمين، يوجد فيها ثلاث مساجد ومصلى وكنيسة.\
يتألف مجلسها البلدي من اثنا عشر عضوا بينهم رئيس البلدية، اضافتا إلى مختارين واعضائهما. يعتمد أبناء البلدة في حياتهم على الزراعة الموسمية، حيث تشتهر بزراعة الزيتون والتفاح واللوز والخضار، إضافة إلى التحاق ابنائهم بالسلك العسكري وموظفي الدولة إضافة إلى ابنائهم المغتربين المتواجدين في مختلف انحاء العالم (الخليج العربي، أستراليا، البرازيل، فرنسا، ألمانيا، وغيرها).
المدارس: عدد المدارس 1 المدارس الرسمية 1 المدارس الخاصة غير متوفر التلاميذ المسجلين في المدارس: نحو 500 تلميذ موزعين على مدرسة البلدة الرسمية والمدارس الخاصة في البلدات المجاورة. تفتخر البلدة بأبنائها من رجال الدين، ورجال الأعمال، المحامين والدكاترة، الاساتذة وبدون استثناء أحد من مثقفيها، رغم ان عدد سكانها قليل والظروف الاقتصادية الصعبة إلا أنها تعتبر من البلدات المميزة التي يتطلع أبناؤها للمستقبل عبر تحصيلاتهم العلمية وحبهم للعلم والمعرفة.

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء عكار
أماكن مأهولة في لبنان
الجومة
تجمعات أرثوذكسية شرقية في لبنان
تجمعات سنية في لبنان
تجمعات مارونية في لبنان
قرى لبنان

الدورة (عكار)


Die Slowenische Badmintonmeisterschaft 2010 fand vom 6. bis zum 7. Februar 2010 in Mirna statt.

Austragungsort
Mirna, Športna dvorana OŠ Mirna

Die Sieger und Platzierten

Weblinks
http://tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=C106A63C-EF3A-4166-ADAD-13C2E942597C

2010
Badminton 2010
Badmintonwettbewerb in Mirna

Slowenische Badmintonmeisterschaft 2010


Andre Brandon deWilde (født 9. april 1942, død 6. juli 1972) var en amerikansk teater-, film- og tv-skuespiller.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra New York
Personer fra New York City
Amerikanere i 1900-tallet
Oscar-nominerede skuespillere

Brandon deWilde


ද්විමය සංඛ්‍යා පාදය 2 වූ සංඛ්‍යා පද්ධතියයි. එය 0 හා 1 යන සංකේත 2 පමණක් යොදා ගෙන සංඛ්‍යාත්මක අගයක් ප්‍රකාශ කරන සංඛ්‍යා පද්ධතියකි. විශේෂයෙන්ම 2 පාදයේ සංඛ්‍යා පද්ධතිය මූලාංකය  2 වූ ස්ථානී‍ය කේතකයකි. තාර්කික ද්වාර (Logical gates) ආශ්‍රිතව සංඛ්‍යාත්මක ඉලෙක්ට්‍රොනික් පරිපත නිපදවීමට උපකාරී වේ. වර්ථමාන පරිගණක සඳහාද ද්විමය සංඛ්‍යා පද්ධතීන් උපකාරී වේ.

ද්විමය සංඛ්‍යා-ඉතිහාසය

ද්විමය සංඛ්‍යාවක් ඕනෑම ද්විමය සංඛාතය අනුක්‍රමයක් මගින් නිරූපණය කළ හැක. එය අන්‍යොන්‍ය ඛනිෂ්කාර තත්ත්ව කයෙන්ත්රය මගින් ඉදිරිපත් කල හැක. පහත සංකේත අනුකුමනය මගින් 667 ද්විමය සංඛ්‍යාමය අගය නිරූපණය කළ හැක.

ද්විමය ඔරලෝසුව හි LED මගින් ද්විමය අගයක් ප්‍රකාශ කෙරේ. මෙම ඔරලෝසුවේ එක් එක් කිරිමේ ඇති LED මගින් ද්විමය කේත දශමය සංඛන මගින් ආවේණික පෘෂ්ටික වේලාව පෙන්වයි.

එක් එක් අවස්ථාවේ නිරූපණය වන සංඛ්‍යා අගය එක් එක් සංකේතය මගින් පවරණ ලද අගයට පරායන්ත වේ. පරිගණකයේ දී සංඛ්යාමය අලයන් විවිධ විභවයන් අන්තර දෙකක් මගින් නිරෑපනය කෙරේ. මෙහිදි චුම්බකතැටි හෝ චුම්බක ධ්රැව භාවිතා වේ. "ධන" "ඔව්" හෝ  ON යන තත්ත්වය සංඛයාමය අගය වන 1 ට සමාන නොවේ.

අරාබි සංඛ්යා භාවිතා කරමින් චාරිත්රානුකූලය සංඛ්යා නිරැපනය කිරිමේදි ද්විමය සංඛ්ය පොදු වශයෙන් 0 සහ 1 සංකේත යොදා ගනිමින් ලියනු ලැබේ. ද්විමය සංඛ්යා ලිවිමේදී එකසේ පාදමය හෝ මුල සංඛ්යාමය ලිවිමේදි යටිකුරැ උපසර්ගය හෝ ප්රත්යය යොදා ගනී. පහත සදහන් අංකයන් කුලය වේ.
100101 (ද්විමය ආකෘති සවිස්තර වගන්තිය)
1001016 (ප්රත්යයන් අන්තරගත ද්විමය ආකෘතිය)
100101B (ප්රත්යයන් අන්තර්ගත දිවිමය ආකෘතිය)
bin 100101 (උපසර්ගය අන්තර්ගත ද්විමය ආකෘතිය)
% 100101 (ප්රත්යයන් අන්තර්ගතය ද්විමය ආකෘතිය)
0b100101 (ප්රත්යයන් අන්තර්ගත ද්විමය ආකෘතිය ප්රක්රමන භාෂාවේ පොදු යෙදේ)

දයක සංඛ්යාවල අනිකුත් සංඛ්යා වෙන් කොට  හදුනා ගැනීම සාමාන්ය ද්විමය සංඛ්යා කියවිමේදි අංකයෙන් අංකයට කියනු ලැබේ. උදාහරණයක් වශයෙන් ද්විමය සංඛ්යාවන් වන 100 සියය කියනු වෙනුවට එක බිංදුව ලෙස උච්චාරණය කරනු ලැබේ. එමගින් ද්විමය ස්වභාවය පැහැදිලි වන අතර සංශෝධනය කිරිමේ කාර්ය වේ. ද්විමය සංඛ්යා 100 දශක සංඛ්යා 4 ට සමාන වන අතර එය සියය ලෙස සදහන් කිරිමට ව්යාකුල සංඛ්යාත්මක වැරදි සහගත වේ.

සටහන්

{|

ද්විමය සංඛ්‍යා පද්ධතිය


Juan Esteban Aristizábal Vásquez ya da bilinen adıyla Juanes, (9 Ağustos 1972), Kolombiyalı müzisyen.

Medellin doğumludur. Küçüklüğünden itibaren babası ona "Juan" yerine "Juanes" şeklinde hitap etti. (Juanes, ilk iki adı olan Juan Esteban'ın kısaltmasıdır.) İleriki yıllarda arkadaşları arasında böyle anıldı, Andrés García, Fernando "Toby" Tobón ve José David Lopera ile birlikte "Ekhymosis" adlı rock grubunu kurarak başladığı müzik kariyerinde de bu ismi kullandı.

Juanes 2004 yılında çıkardığı Mi Sangre (Benim Kanım) albümü ile, özellikle "La Camisa Negra" (Kara Gömlek) adlı hit parçasıyla uluslararası müzik piyasasında sesini duyurdu. Sanatçı son çıkarttığı albümünde başarısıyla da latin müziğinin Shakira, Thalía, Enrique İglesias gibi devleri arasında sayılmaktadır.

Diskografi

Albümler
 Fíjate Bien (2000)
 Un Día Normal (2002)
 Mi Sangre (2004)
 La Vida...Es Un Ratico (2007)
 P.A.R.C.E. (2010)
 Juanes MTV Unplugged (2012)
 Loco De Amor (2014)

Singlelar
Fíjate Bienden:
 2001 – Fíjate Bien
 2001 – Podemos Hacernos Daño
 2001 – Nada

Un Día Normal'''dan:
 2002 – A dios le pido (2006'da Avrupa'da yeniden basıldı)
 2002 – Es Por Ti
 2003 – Mala Gente
 2003 – Fotografía [Nelly Furtado ile birlikte]
 2004 – La Paga [The Black Eyed Peas ile birlikte]
 2004 – Un Día NormalMi Sangreden:
 2004 – Nada Valgo Sin Tu Amor
 2005 – Volverte a Ver
 2005 – La Camisa Negra
 2005 – Para Tu Amor
 2006 – Lo Que Me Gusta a Mi
 2006 – Rosario TijerasLa Vida...Es Un Ratico'dan:
 2007 Me Enamora
 2007 La Vida... Es Un Ratico
 2008 Gotas de Agua Dulce
 2008 Tres
 2009 Hoy me Voy
 2009 Odio por AmorP.A.R.C.E.'dan:
 2010 Yerbatero
 2010 Y No Regresas

 Ortak çalışmaları
 2004 – Powerless (Say What You Want) (İspanyolca Versiyonu) - Nelly Furtado'nun "Força" parçasında.
 2006 – Te Busqué - Nelly Furtado'nun Loose albümünde.
 2006 - Mi Libre Cancion - Laura Pausini'nin "Yo Canto" parçasında.

DVD'ler
 2003 – El Diario de Juanes ("The Diary of Juanes")
 2005 - Ekhymosis (CD+DCD)
 2005 - Mi Sangre (Tour Edition CD+DVD)

Dış bağlantılar

 Juanes Resmi Web Sitesi (İspanyolca)
 İngilizce Versiyonu
 Resmi Universal Music Latino Web Sitesi (İspanyolca)
 Mi Sangre Web Sitesi (İspanyolca)
 Allmusic'de Juanes
 Juanes Röportajı
 Juanes Röportajı - CorrienteLatina.com
 İngilizce Versiyonu

Yaşayan insanlar
1972 doğumlular
Bask asıllı Kolombiyalılar
1980'lerin şarkıcıları
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
Kolombiyalı erkek şarkıcılar
Kolombiyalı rock şarkıcıları
Kolombiyalı söz yazarları
Kolombiyalı besteciler
Grammy Ödülü sahipleri
Latin Grammy Ödülü sahipleri

Juanes


Hoya mucronulata er fjölær jurt í vaxblómaættkvísl.  Útbreiðslan er á Nýju-Guíneu.

Tilvísanir

Vaxblómaættkvísl

Hoya mucronulata


Philip Lamantia (October 23, 1927 – March 7, 2005) was an American poet, writer and lecturer. His poetry incorporated stylistic experimentation and transgressive themes, and has been regarded as surrealist and visionary, contributing to the literature of the Beat Generation.

Biography
Lamantia was born in San Francisco to Sicilian immigrants and was raised in the city's Excelsior District neighborhood. His poetry was first published in View magazine in 1943 when he was fifteen, and his poetry appeared in the final issue of the Surrealist magazine VVV the following year. He dropped out of Balboa High School to pursue poetry in New York City, and appeared the same year in American filmmaker Maya Deren's At Land.   At just sixteen, he was hailed by Andre Breton as "a voice that rises once in a hundred years." He returned to the Bay Area in 1945, and his first book, Erotic Poems, was published a year later.

Lamantia was one of the post-World War II poets now sometimes referred to as the San Francisco Renaissance, and later became involved with the San Francisco Beat Generation poets and the Surrealist Movement in the United States. He was on the bill at San Francisco's Six Gallery on October 7, 1955 where poet Allen Ginsberg read his poem Howl for the first time; at this event Lamantia chose to read the poems of John Hoffman, a friend who had recently died.

Lamantia was also known for his journeys with native peoples in the United States and Mexico, participating in the peyote-eating rituals of the Washo Indians of Nevada which often inspired his poems. In the 1950s, Lamantia wrote multiple political texts, including a polemical prose text criticizing federal prohibitions of drugs. He additionally re-embraced Catholicism in the later half of his life, and his poetry onward began to explore Catholic themes. American writer Nancy Peters, who was Lamantia's wife and literary editor, commented that "he found in the narcotic night world a kind of modern counterpart to the Gothic castle—a zone of peril to be symbolically or existentially crossed."

Works
 Erotic Poems (Berkeley: Bern Porter, 1946)
 Ekstasis (San Francisco: Auerhahn Press, 1959)
 Narcotica (San Francisco: Auerhahn Press, 1959)
 Destroyed Works (San Francisco: Auerhahn Press, 1962)
 Touch of the Marvelous ([no place] Oyez, 1966)
 Selected Poems 1943–1966 (San Francisco: City Lights Books, 1967)
 Charles Bukowski, Harold Norse, Philip Lamantia: Penguin Modern Poets, No. 13. (Harmondsworth: Penguin, 1969)
 Blood of the Air (San Francisco: Four Seasons Foundation, 1970)
 Touch of the Marvelous -- A New Edition (Bolinas: Four Seasons Foundation, 1974)
 Becoming Visible (San Francisco: City Lights Books, 1981)
 Meadowlark West (San Francisco: City Lights Books, 1986)
 Bed of Sphinxes: New and Selected Poems, 1943–1993 (San Francisco: City Lights Books, 1997)
 Tau; with Journey to the End by John Hoffman. Edited by Garrett Caples (San Francisco: City Lights Books, 2008)
 The Collected Poems of Philip Lamantia. Edited with an introduction by Garrett Caples, Andrew Joron, and Nancy Joyce Peters (Berkeley: University of California Press, 2013)
 Preserving Fire. Selected Prose. Edited with an introduction by Garrett Caples (Seattle/New York: Wave Books, 2018)
 Destroyed Works / Zerstörte Werke (German translation and afterword by Marcus Roloff, bilingual Edition. Wenzendorf: Stadtlichter Presse, 2021)

Notes

References
 Nancy Joyce Peters: Philip Lamantia. In: Dictionary of Literary Biography, Vol. 16, 330–336.
 Steven Frattali: Hypodermic Light: The Poetry of Philip Lamantia and the Question of Surrealism. Peter Lang, 2005.
 Ann Charters (ed.). The Portable Beat Reader. Penguin Books. New York. 1992.  (hc);  (pbk)

External links
Obituary by Christopher Lehmann-Haupt in The New York Times, March 21, 2005
 Obituary by Marcus Williamson in The Independent (UK), March 15, 2005
 Obituary by Jesse Hamlin in the San Francisco Chronicle, March 11, 2005
 Guide to the Philip Lamantia Papers at The Bancroft Library
 Philip Lamantia's Last Interview
 Biographic-appreciation of Lamantia as teacher
  Essay on poems to or about Lamantia by 11 different poets: Robert Duncan (poet), Michael McClure, Lisa Jarnot, Will Alexander (poet), Clark Coolidge, Ramson Lomatewama, John Olson (poet and writer), Penelope Rosemont, Donald Sidney-Fryer, Garrett Caples, and Eileen Tabios
 On Lamantia's first national publication in View, June 1943
 On Meadowlark West, Lamantia's final full collection of poetry
 On Lamantia's shaped poem 'In a grove'
 An appreciation of The Collected Poems of Philip Lamantia, with two dozen individual poems discussed

1927 births
2005 deaths
Beat Generation poets
Catholics from California
American poets of Italian descent
American male poets
Surrealist poets
American psychedelic drug advocates
American Roman Catholic poets
Writers from San Francisco
20th-century American poets
20th-century American male writers
20th-century American non-fiction writers
American male non-fiction writers

Philip Lamantia


1177 (MCLXXVII) Jülyen takviminde cumartesi günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 13 Ocak - V. Leopold Avusturya dükü oldu.
 25 Kasım - Montgisard Muharebesi gerçekleşti. IV. Baudouin ve Renaud de Châtillon, Selahaddin Eyyubi'yi yenilgiye uğrattı.

Doğumlar
 Şubat/Mart - Swabyalı Philip, Kutsal Roma İmparatoru IV. Otto'nun rakibi (ö. 1208)
 Ağustos - V. Baudouin, Kudüs kralı (ö. 1186)
 tarihi bilinmeyen
 II. András, Macar ve Hırvatistan kralı (ö. 1235)

Ölümler
 13 Ocak - II. Henry, Avusturya dükü (d. 1107)
 Ocak - Eystein Meyla, Norveç kralı (d. 1157)

1177


Paloma, nom de scène d'Hugo Bardin, est un comédien, un réalisateur et une drag queen française, principalement connu pour avoir remporté la première saison de Drag Race France.

Jeunesse et éducation
Hugo Bardin naît le  et est originaire de Clermont-Ferrand, dans le Puy-de-Dôme. Il découvre le théâtre à l'âge de quatre ans. En 2009, après l'obtention de son baccalauréat, il poursuit ses études au cours Florent, à Paris, tout en exerçant plusieurs métiers dans le domaine du spectacle, notamment comédien, metteur en scène ou encore perruquier.

Carrière

En tant que réalisateur
Son premier long-métrage, intitulé Neiges d'automne, est distribué le  au Saint-André-des-Arts.

Le , Hugo Bardin annonce la distribution de son court-métrage Paloma au Festival Music et Cinéma de Marseille, où le film remporte le Prix du Public et le Grand Prix de la meilleure musique originale, ainsi qu'au Festival du cinéma européen de Lille.

En tant que comédien
Pendant sa formation au cours Florent, il monte La Reine Margot d'Alexandre Dumas et joue dans une production de Merlin ou la Terre dévastée de Tankred Dorst.

Il interprète sous son personnage de drag queen le rôle éponyme de son court-métrage Paloma.

En 2022, il joue dans la mini-série TF1 Une si longue nuit. La même année, il est annoncé qu'il a obtenu un rôle aux côtés de Tomer Sisley dans la cinquième saison de la série Balthazar.

En tant que drag queen
Hugo Bardin découvre le drag à 17 ans dans une mise en scène de la pièce de théâtre Qu'une tranche de pain de Rainer Werner Fassbinder, jouée à la Comédie de Clermont-Ferrand, puis s'éloigne de ce domaine pour privilégier sa carrière de comédien de théâtre.

En 2018, il renoue avec cet art en choisissant le nom de scène Paloma, en référence au cinéma de Pedro Almodóvar, aux années 1980 et à Paloma Picasso.

Le , Paloma est annoncée comme l'une des dix candidates de la première saison de Drag Race France. Elle remporte la compétition le  face à La Grande Dame et Soa de Muse.

En , Paloma intègre l'émission Quotidien menée par Yann Barthès, dans laquelle elle interprète tous les vendredis des sketchs comiques centrés autour de personnages fictifs ou de caricatures.

En , France TV annonce, à l'occasion de la deuxième saison de Drag Race France, une nouvelle émission nommée Drama Queens, chez Paloma, diffusée juste après l'épisode de Drag Race. Paloma, accompagnée à chaque fois d'une candidate différente de la première saison, y débriefe l'épisode venant d'être diffusé.

Avec la journaliste Élodie Petit, elle participe au podcast Absolument fabuleuse.

Paloma va aussi incarner Coco, une drag queen, dans le spin-off de The Walking Dead : The Walking Dead: Daryl Dixon.

Esthétique
Le personnage de Paloma naît du croisement de références culturelles diverses issues de la culture légitime et de la culture populaire : actrices du cinéma de Pedro Almodóvar, personnages féminins empruntés à la littérature ou au divertissement, comme Milady du roman Les Trois Mousquetaires d'Alexandre Dumas ou Daphné de la franchise Scooby-Doo, chanteuses des années 1980, comme Mylène Farmer ou Catherine Ringer.

À travers l'esthétique de Paloma, Hugo Bardin entend représenter diverses facettes de la féminité afin de la soustraire à son statut de muse dans l'art. Il souhaite ainsi lutter contre les représentations majoritaires des femmes de pouvoir, souvent réduite aux stéréotypes de femmes diaboliques, lesbiennes ou nymphomanes.

Activisme
Définissant l'art du drag comme un art de rébellion contre les codes de la société hétéronormée, Hugo Bardin met le personnage de Paloma au service d'une vocation politique : divertir tout en éduquant. Depuis son passage à l'émission Drag Race France en 2022, Paloma est devenue une porte parole de la communauté LGBTQIA+ en France.

Le , lors du passage de la tournée Drag Race France Live à Clermont-Ferrand, Paloma devient marraine de la délégation Auvergne de l'association SOS Homophobie et reçoit la Médaille de la Ville des mains du maire Olivier Bianchi.

Soucieux d'équité salariale et du statut socio-professionnel des drag queens et des drag kings, Hugo Bardin aspire à une meilleure reconnaissance du drag et à son intégration au régime de l'intermittence du spectacle, prérequis à une rémunération juste et systématique des artistes drag.

Récompenses
Le , lors de la cérémonie des Out d'or, Paloma est nommée personnalité LGBTQ+ de l'année. C'est La Briochée qui reçoit le trophée en son nom.

Filmographie

En tant que réalisateur

Courts-métrages

 2022 : Paloma

Longs-métrages

 2015 : Neiges d'automne

En tant que comédien

Cinéma

 2013 : Seul ensemble de Valentin Jolivot (court-métrage) : la drag queen
 2022 : Paloma de lui-même (court-métrage) : Paloma

Télévision

 2022 :
 Une si longue nuit de Clothilde Jamin et Nicolas Clément : Stéphanie
 Balthazar de Clothilde Jamin et Clélia Constantine (saison 5)
2023 : The Walking Dead: Daryl Dixon : Coco

En tant que drag queen

Télévision

 2022 : Drag Race France : candidate, première place (saison 1)
Depuis 2023 : Quotidien sur TMC
2023 : Drama Queens, chez Paloma sur France 2

Web-séries

 2019 : Gourmandes !
 2022 :
 Tea Time par Tinder x Drag Race (épisodes 3, 7 et 8)
 La Boîte à Questions de Canal+ (émission du 22 septembre 2022)
2023 : Drag Save the Queen

Clips vidéo

 2022 : Love l'artère d'elle-même

Discographie

Tournées

Drag Race France Live (2022–2023)

Paloma au plurielles (2023)

Bibliographie

Références

Voir aussi

Articles connexes
 RuPaul's Drag Race
 Drag Race France
 Drag queen
 Culture LGBT en France
 Culture LGBT

Liens externes

Naissance en juin 1991
Acteur français de théâtre
Acteur français de télévision
Réalisateur français
Élève du cours Florent
Drag queen française
Gagnante de Drag Race France
Collaborateur de Quotidien

Paloma (drag queen)


Asparagopsis, taksonomski priznati rod crvenih algi (Rhodophyta) iz porodice Bonnemaisoniaceae, dio reda Bonnemaisoniales. Postoje tri priznate vrste, sve su morske.

Tipična vrsta Asparagopsis delilei Montagne, sinonim je za Asparagopsis taxiformis, alga koja je prvi puta opisana kao Fucus taxiformis Delile. Fucus je rod kromista iz porodice Fucaceae

Vrste
 Asparagopsis armata Harvey
 Asparagopsis svedelii W.R.Taylor
 Asparagopsis taxiformis (Delile) Trevisan

Izvori

Bonnemaisoniales

Asparagopsis


An Monstera in uska genus han Liliopsida. An Monstera in nahilalakip ha familia nga Araceae.

Ilarom nga taxa

 Monstera acacoyaguensis
 Monstera acuminata
 Monstera adansonii
 Monstera amargalensis
 Monstera aureopinnata
 Monstera barrieri
 Monstera buseyi
 Monstera cenepensis
 Monstera costaricensis
 Monstera deliciosa
 Monstera dissecta
 Monstera dubia
 Monstera epipremnoides
 Monstera filamentosa
 Monstera glaucescens
 Monstera gracilis
 Monstera kessleri
 Monstera lechleriana
 Monstera lentii
 Monstera luteynii
 Monstera membranacea
 Monstera minima
 Monstera molinae
 Monstera obliqua
 Monstera oreophila
 Monstera pinnatipartita
 Monstera pittieri
 Monstera planadensis
 Monstera praetermissa
 Monstera punctulata
 Monstera siltepecana
 Monstera spruceana
 Monstera standleyana
 Monstera subpinnata
 Monstera tenuis
 Monstera tuberculata
 Monstera vasquezii
 Monstera xanthospatha

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Monstera

sv:Monstera

Monstera


Štitasto ptičje mlijeko (laščet, lapčet, pupa. lat. Ornithogalum umbellatum), lukovičasta trajnica iz roda ptičjeg mlijeka, porodica Asparagaceae. Rasprostranjena je po čitavoj Europi, osim Skandinavije, gdje je naknadno uvezena, a odakle se raširila i u Sjevernu Ameriku, Australiju i Novi Zeland.

Naraste do 25cm. Raste samoniklo po livadama i voćnjacima, a uzgaja se i kao ukrasna biljka. Lukovice su otrovne, ali i jestive nakon tremičke obrade, pa se nakon nje mogu i sušiti i mljeti u brašno.

Za vrstu postoje brojni sinonimi. Jedan od naziva za nju je i betlehemska zvijezda

Važniji sinonimi
 Hyacinthus umbellatus (L.) E.H.L.Krause
 Scilla campestris Savi
 Stellaris corymbosa (Gaterau) Moench

Izvori

Ptičje mlijeko

Štitasto ptičje mlijeko


Det kæmpende Danmark er en dokumentarfilm fra 1944 af ukendt instruktør.

Handling
Om danskernes kamp mod den tyske besættelsesmagt. Filmen indledes af Christmas Møller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1944

Dokumentarfilm fra Danmark
Film om 2. verdenskrig fra Danmark

Det kæmpende Danmark


පරිණීතා (විවාහක ස්ත්‍රිය) යනු 2005 ඉන්දියානු සංගීතමය ප්‍රේම වෘත්තාන්ත නාට්‍ය චිත්‍රපටයකි. මෙය සරත් චන්ද්‍ර චට්ටෝපාධ්‍යායගේ පරිණීතා නම් 1914 බෙංගාලි නවකථාවේ අනුවර්තනයකි.  ප්‍රදීප් සර්කාර්ගේ කුළුඳුල් අධ්‍යක්ෂණය වන මෙහි තිරරචනය සහ නිෂ්පාදනය සිදුකරන ලද්දේ විධූ විනෝද් චොප්රා විසිනි. චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන්නේ විද්‍යා බාලන් (ඇගේ බොලිවුඩ් ආගමනය), සයිෆ් අලි ඛාන් සහ සංජේ දත් විසිනි. රායිමා සේන් මෙහි සහාය චරිතයක් වන ලලිතාගේ ඥාති සොයුරියගේ චරිතය නිරූපණය කරයි. සාබ්‍යසචි චක්‍රබර්තී මෙහි ශේඛර්ගේ පියාගේ චරිතය නිරූපණය කරයි. දියා මීර්සා මෙහි ශේඛර් සමග විවාහ ගිවිසගන්නා තැනැත්තිය ලෙස පසුබිම් චරිතයක් නිරූපණය කරන අතර, රේඛා මෙහි රාත්‍රී සමාජශාලා ගායිකාවක ලෙස වැදගත් පසුබිම් චරිත නිරූපණයක් සිදුකරයි.

පරිණීතා ප්‍රධාන වශයෙන්ම ගෙතී ඇත්තේ මෙහි ප්‍රධාන චරිත වන ලලිතා සහ ශේඛර් වටා ය. ළමාවියේ සිටම ශේඛර් සහ ලලිතා මිතුරන් වූ අතර, ක්‍රමයෙන් ඔවුන්ගේ මිත්‍රත්වය ප්‍රේමයක් බවට පරිවර්තනය වේ. වැරදි වැටහීම් ගණනාවකින් පසුව, ශේඛර්ගේ පියාගේ කුමන්ත්‍රණ හේතුවෙන් ඔවුන් දෙදෙනා වෙන්වේ. කථාව තවත් සංකීර්ණ වන්නේ ලලිතාගේ පවුලට උපකාර කරන ගිරිෂ්ගේ පැමිණීමත් සමගයි. ක්‍රමයෙන් ශේඛර්ගේ ප්‍රේමය සිය පියාගේ තණ්හාධික ස්වභාවය පරදවමින් ලලිතා කරා ඇදෙයි.

මෙම චිත්‍රපටය ඉන්දියානු සාහිත්‍යයේ සහ සිනමාවේ වැදගත් සන්ධිස්ථානයක් වේ. පූර්ව-නිකුතු බාධා පැමිණිය ද, මෙය විචාරක ඇගයුමට පාත්‍ර විය. මෙය ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන ඇතුළු වැදගත් ස්මමාන උළෙලවල්හි දී සම්මාන හිමි කරගත්තේ ය. අධ්‍යක්ෂකවරයා හොඳම ප්‍රථම චිත්‍රපටය සඳහා ජාතික සම්මානය හිමිකරගත්තේ ය. පරිණීතා ප්‍රමුඛ අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙලවල්හි දී ද ප්‍රදර්ශනය කොට ඇත.

කථාපුවත
කථාවට පසුබිම් වන්නේ කොල්කතාවයි. මෙහි ආදි කල්කටාවේ දර්ශන නිරූපණය වන්නේ යුගය පිළිබඳ කථිකයාගේ (අමිතාභ් බච්චන්) හැඳින්වීමත් සමගිනි. කථාව යොමුවන්නේ ශේඛර් සහ ධනවත් කර්මාන්තකරුවකුගේ දියණිය වන ගායත්‍රි ටන්ටියාගේ විවාහ රාත්‍රියේයි. ශේඛර්ගේ පියා යනු නවීන් රෝයි ලෙස හඳුන්වාදෙනු ලබන අතර, ශේඛර් මෙම අවස්ථාව සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටියි. ඒ අතර ඔහුට ලලිතා සිය නමින් අමතනු මැවී පෙනේ. පහළ මහළෙහි සංගීත කටයුතු ඇරඹෙන අතර, ශේඛර්ට වසුන්ධරා මුණගැසෙයි. සිය අසල්වැසි ඇගේ සැමියා වූ ගුර්චරන්ගේ මරණින් පසු, ඇගේ බෑණා වූ ගිරිෂ් (සංජේ දත්) විසින් ඇගේ පවුලට උපකාර කොට තිබිණි. මේ අතර මේ අවස්ථාවට පැමිණ සිටින ලලිතා ශේඛර් ඉදිරියේ හැසිරෙන්නේ ඔහුව නොදන්නා අයකු මෙනි. එසේ කථා කිරීම පිළිබඳ ශේඛර් ඇයට අවවාද කරයි.

කෝප වූ ශේඛර් නැවත නිවස තුළට පැමිණ පියානෝවේ තමන් ප්‍රියතම ස්වරය වාදනය කරන්නට පටන් ගනියි. අතීතාවර්ජනයක් සිදුවන අතර, එහි දී ලාබාල වියේ ශේඛර් සිය පියානෝවෙන් රබින්ද්‍රනාත් තාගෝර්ගේ ස්වරයක් වාදනයකරන අයුරුත්, ලලිතාසහ කොයෙල් ඔහුව වට කර සිටි අයුරුත් දැක්වේ. සිය දෙමාපියන් මෝටර් රථ අනතුරකින් මරණයට පත්වීමත් සමග ලලිතා ගුර්චරන්ගේ පවුල සමග ජීවත්වේ. කොයෙල් ඇගේ ඥාති සොහොයුරිය වූ අතර, චාරු ඇගේ අසල්වැසියා විය. ශේඛර්ගේ මනසෙහි මෙසේ සිදුවීම් මාලාවක් මැවෙන විට ඔහු ගීතය ගායනා කරන්නේ ශෝකයෙන් සහ පරාජිතභාවයෙන් පිරි හඬකිනි. කාලයත් සමග වැඩිවියට පත් ඔවුහු සමීප මුතරන් බවට පත්ව සිටියහ. හිතුවක්කාර සහ සංගීතකාමී තරුණ ශේඛර් සිය දිනය ගත කරන්නේ රබින්ද්‍රනාත් තා‍ගෝර්ගේ හෝ එල්විස් ප්‍රෙස්ලිගේ ගීත වාදනය කරමින් සහ ලලිතා සමග නව ගීත නිර්මාණයෙහි යෙදෙමිනි. සිය පියා‍ගේ ව්‍යාපාර කෙරෙහි ඔහුට උන්නදුවක් නොමැති විය. පියා ශේඛර්ව ධනවත් කර්මාන්තකරුවකුගේ දියණිය වන ගායත්‍රි ටන්ටියාට විවාහ කරදෙන්නට තීරණය කරයි. රූමත් නමුත් කුරිරු තැනැත්තියක වූ ගායත්‍රි සමග විවාහ වීමට ශේඛර් විරෝධය දක්වයි. මේ අතර, මේ අතර ලන්ඩනයේ ව්‍යාපාරිකයකු වන ගිරිෂ් චාරුගේ නිවස වෙත පැමිණෙයි. ගිරිෂ් ලලිතාට ආකර්ෂණය වන අතර, කොයෙල් ගිරිෂ්ට ආකර්ෂණය වන බැව් පෙනේ. ලලිතා සහ ගිරිෂ් අතර ඇති සමීප මිත්‍රත්වය‍ට ශේඛර් ඊර්ෂ්‍යා කරයි.

එක් දිනෙක, රෝයිගේ කාර්යාලයෙහි සේවය කරන ලලිතා ගුර්චරන්ගේ පාරම්පරික වලව්වෙහි සිදු කරන්නට නියමිත හෝටල් ව්‍යාපෘතියක් දැක කම්පනයට පත්වේ. මින් පෙර ගුර්චරන් සිය වලව්ව ඇපයට තබා නවීන් රෝයිගෙන් මුදලක් ණයට ලබාගෙන තිබිණි. මාස කිහිපයක් ඇතුළත එම මුදල් නැවත නොගෙවුවහොත්, නවීන් රෝයි සිය දේපළ අත්පත් කරගන්නා බව ඇය වටහා ගනියි. ක්ෂණිකව ඇය ශේඛර් වෙත යන්නේ ඔහුගෙන් මුදලක් ණයට ඉල්ලා ගැනීමටයි. නමුත් නොයෙකුත් සිදුවීම් නිසා ඇයට මේ බව පැවසිය නොහැකි වේ. මේ බව දැනගන්නා ගිරිෂ් ඇගේ මුදල් ප්‍රශ්නය විසඳන්නේ ගුර්චරන් සිය ව්‍යාපාර හවුල්කරුවකු බවට පත් කරගනිමිනි. ගුර්චරන් ණය මුදල නැවත පියවා දමන අතර, ලලිතා තමන්ගෙන් නොමැතිව ගිරිෂ්ගෙන් මුදල් ඉල්ලා ගැනීමට හේතුව කුමක්දැයි ශේඛර් කල්පනා කරයි. එක් ශුභ රාත්‍රියක, ශේඛර් සහ ලලිතා මාල පළඳවාගනිමින් සිය "විවාහය" සම්පූර්ණ කරන්නේ කිසිවකුටත් නොදැනයි.

ව්‍යාපාරික කටයුත්තකට ශේඛර් ඩාර්ජීලිං වෙත ගිය පසු, නවීන් රෝයි සිය හෝටල් ව්‍යාපෘතිය කඩාකප්පල් කිරීම සම්බන්ධව ලලිතාට බැණ වදියි. මින් ලලිතා අවමානයටත්, ලැජ්ජාවටත් පත්වේ. සිය සම්බන්ධතාවේ අවසානය සනිටුහන් කරමින් රෝයි සිය නිවස සහ ගුර්චරන්ගේ නිවස අතර තාප්පයක් තනවයි. මෙය දරාගැනීමට නොහැකි ගුර්චරන්ට හෘදයාබාධයක් වැළඳේ. ශේඛර්ගේ පැමිණීමෙන් පසුව, රෝයි ඔහුට ඔහුගේ මවගේ සහ ගුර්චරන්ගේ රෝගී තත්ත්වය පිළිබඳ හෙළිකරන අතර, ව්‍යාජ ලෙස ලලිතා සහ ගිරිෂ්ගේ විවාහයක් පිළිබඳ සටහනක් ලබා දෙයි. විවාහය පිළිබඳ අසා ලලිතා කෙරෙහි අමනාප වන ශේඛර් ඇයට රවා බලයි. මේ අතර, ගිරිෂ් ගුර්චරන්ගේ පවුල ද සමගින් ලන්ඩනය වෙත යන්නේ හෘද ප්‍රතිකාර සඳහායි. ඔවුන් නැවත ලන්ඩනයේ සිට පැමිණීමත් සමග, වැරදි වැටහීම් ඇති කරගත් ශේඛර් සිතන්නේ ගිරිෂ් සහ ලලිතා විවාහ වී ඇති බවයි. මේ නිසා ඔහු ගායත්‍රි සමග විවාහ වීමට කැමැත්ත පළ කරයි. ශේඛර්ගේ විවාහ රාත්‍රියේ ගිරිෂ් පැමිණ ඔහුට ගුර්චරන්ගේ වලව්වේ හිමිකම් ඔප්පුව ලබාදෙයි. ගිරිෂ් කොයෙල් සමග විවාහ වූ බවත්, ලලිතා ඔහුගේ විවාහ යෝජනාව ප්‍රතික්ෂේප කළ බවත් අසා ශේඛර් විස්මයට පත්වේ. අවසානයේ සිය පියාට එරෙහි වන ශේඛර් පවුල් දෙක වෙන්කළ තාප්පය බිඳහෙළයි. අනතුරුව ඔහු ලලිතාව සිය නිවස වෙත කැඳවාගෙන එන අතර, සිය නව මනාලිය දැක ශේඛර්ගේ මව අතිශයින් ප්‍රීතියට පත්වේ.

චරිත නිරූපණය
 විද්‍යා බාලන්, ලලිතා ලෙස; ශේඛර් කෙරෙහි නොසිඳෙන ප්‍රේමයෙන් සහ ගෞරවයෙන් යුතුව දිවිගෙවන කාන්තාවකි. මියුරු ගායිකාවක ද වන මැය, දෝෂාරෝපණ හමුවේ පවා සිය ගෞරවය රැකගැනීමට සමත් ය.
 සයිෆ් අලි ඛාන්, ශේඛර් රෝයි ලෙස; ලිලතා කෙරෙහි පෙම් කරන මොහු ගිරිෂ්ට ඊර්ෂ්‍යා කරයි. මොහු දක්ෂ සංගීතඥයෙකි. අවසානය තෙක් ඔහු තමන් කෙරෙහිම තරහෙන් යුතුව දැඩි පුද්ගලයකු බවට පත්ව සිටියේ ය.
 සංජේ දත්, ගිරිෂ් ලෙස; සරල, අවංක තැනැත්තකු වන මොහු ලලිතාට උපකාර කරයි.
 රායිමා සේන්, කොයෙල් ලෙස; ලලිතාගේ දඟකාර ඥාති සොයුරිය වන මැයි සෑම මොහොතක්ම සතුටින්, ක්‍රියාශීලීව ගත කරන්නට උත්සාහ කරයි.
 දියා මීර්සා, ගායත්‍රි ලෙස; කෙටි නමුත් කෲර චරිතයකි. මැය සිය රූමත්බවින් ශේඛර්ව රවටා ගැනීමට තැත් කරයි.
 සාබ්‍යසචි චක්‍රබර්තී, නවීන් රෝයි ලෙස; දැඩි, කෲර සහ කපටි ව්‍යාපාරිකයෙකි. ඔහු මානව වටිනාකම් අගය නොකරන්නකු වන අතර, මුදල්වලට කෑදර අයෙකි.
 සුරින්දර් කොවුර්, රා‍ජේශ්වරී ලෙස; ශේඛර්ගේ මව වන මැය සිය සැමියාගේ ක්‍රියා කලාපය අප්‍රිය කරන අතර, සිය අසල්වැසියන්ට සත්කාර කරයි.
 ටීනා දත්තා, යොවුන් ලලිතා ලෙස
 සුප්‍රියා ශුක්ලා, සුනීතා ලෙස
 නිනාද් කමත්, අජිත් ලෙස
 රේඛා, "කේසි පහේලි සින්දගානි" ගීතයේ විශේෂ නිරූපණය තුළ
 ජෝර්ජ් බේකර්, සර් විලිටම් එක්හාර්ට් ලෙස

නිෂ්පාදනය

මූලිකාංග
පරිණීතා අධ්‍යක්ෂණයට පෙර, ප්‍රදීප් සර්කාර් ප්‍රචාරණ ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රචලිතව සිටියේ ය. වර්ෂ 17ක මුඛ්‍යාධාරා දැන්වීම්කරණය සහ වර්ෂ 7ක ප්‍රචාරක චිත්‍රපට-නිර්මාණ සහ වානිජ සිනමා පළපුරුද්දක් ඇති ඔහු, වෙළඳ දැන්වීම් 1000ක් පමණ සහ සංගීත වීඩියෝ 15ක් සම්පූර්ණ කොට ඇත. නිෂ්පාදක විධූ විනෝද් චොප්රා ඔහුගේ සංගීත වීඩියෝ කෙරෙහි උනන්දු වූ අතර, මිෂන් කාෂ්මීර් (2000) චිත්‍රපටයේ ඇතැම් සංගීත වීඩියෝ අධ්‍යක්ෂණයට ඔහු සර්කාර්ව සම්බන්ධ කරගත්තේ ය. සංගීත වීඩියෝ රූගතකරණයේ සිය ස්ථානය සනිටුහන් කරගැනීමෙන් පසු, සර්කාර් පරිණීතා රූගත කිරීමේ අදහස චොප්රාට ලබා දුන්නේ ය. අනුතරුව චිත්‍රපටයේ නිර්මාණ කටයුතු ඇරඹිණි.

නවකථාව සමග චිත්‍රපටය සැසඳීමේ දී, චොප්රා පැවසූයේ බිමාල් රෝයිගේ 1953 එම නමම ඇති චිත්‍රපටය මෙන් නොව මෙයට පසුබිම් වී ඇත්තේ 1962 වර්ෂය බවයි. ඔහු පැවසූයේ චිත්‍රපටයේ පිටපත ගොඩනැගීමට ඔවුනට වර්ෂ එක හමාරක් පමණ ගතවූ බවත්, එයට නව චරිත එකතු කරමින්, නවකථාවේ ප්‍රමුඛව දක්වා නොමැති චරිත ඉස්මතු කළ බවත් ය. වෙනත් සම්මුඛ සාකච්ඡාවක දී, චොප්රා පැවසූයේ තමන් තිරරචනයේ දී සක්‍රීයව දායක වූයේ චිත්‍රපටය නවකථාවේ අනුවර්තනයක් වූ නිසා බවයි. සිනෙමා අනුවර්තනයේ දී, චොප්රා එහි ගෞරවය සර්කාර් සහ නටරාජන් සුබ්‍රමණියම් (චිත්‍රපටයේ සිනෙමාරූපක) හට පළකළේ මනරම් දෘශ්‍යයන් සැපයීම නිසායි. සයිෆ් අලි ඛාන් වරක් පැවසූයේ චිත්‍රපටය මුලින් සමකාලීන ආකාරයට තැනීමට උත්සාහ කළ බවයි. චිත්‍රපට නිෂ්පාදක කණ්ඩායමට එම නිරූපණය එතරම් චිත්තාකර්ෂණීය නොවන බැව් හැඟී ගිය පසු, රූගත කිරීම් 60 දශකයේ පෙනුමකින් යුක්තව සිදුකරන ලදී.

චොප්රා වරක් සර්කාර්ගේ චිත්‍රපට-නිර්මාණ හැකියාව පිළිබඳරස කථාවක් හෙළිකළේ ය. ඔහු පැවසූයේ ඔහු චිත්‍රපටයේ වියදම් සඳහා කිසිදින පෞද්ගලිකව චෙක්පත් අත්සන් නොකළ බවයි. ඔහු මුදල් සර්කාර්ගේ බැංකු ගිණුමට තැන්පත් කළ අතර, චෙක්පත් සර්කාර් සහ ඔහුගේ බිරිඳ විසින් පරීක්ෂා කොට අත්සන් කරන ලදී.

නළුවරණය
චොප්රා සම්මුඛ සාකච්ඡාවක දී පැවසූයේ පරිණීතාහි ප්‍රධාන චරිත ද්විත්වය සඳහා වූ පළමු තේරීම සයිෆ් අලි ඛාන් සහ විද්‍යා බාලන් නොවූ බවයි. සැබැවින්ම මුලින් අභිෂේක් බච්චන් ශේඛර් ලෙසත්, සයිෆ් අලි ඛාන් ගිරිෂ් ලෙසත් රංගනයට තෝරාගෙන තිබිණි. කෙසේනමුත්, අභිෂේක් ව්‍යාපෘතියෙන් ඉවත් වූ අතර, සයිෆ් චරිතය වෙනස් කරගැනීමට කැමති විය. මේ බව සනාථ කරමින් සම්මුඛ සාකච්ඡාවක දී සයිෆ් පැවසූයේ සර්කාර්ට සිය හැකියා පිළිබඳ විශ්වාසයක් පැවතුණ ද, චොප්රා ඔහුව ලබාගැනීමට එතරම් උනන්දු නොවූ බවයි.

විද්‍යා බාලන් පිළිබඳ තේරීමට මුල් වූයේ ඇය සර්කාර් සමග සංගීත වීඩියෝ තුනක් කටයුතු කොට ලද අත්දැකීම් ය. චොප්රා පැවසූයේ විද්‍යා මාස හයක් පුරා තිර පරීක්ෂාවන්ට ලක් කළ බවත්, ඉන් පසුව ඔවුන් ඇගේ රංගන හැකියා විශ්වාස කළ බවත් ය. සයිෆ් වරක් පැවසූයේ තමන් විද්‍යාගේ රංගන හැකියා පිළිබඳ දැන නොසිටියේ පරිණීතා ඇගේ පළමු චිත්‍රපටය වූ නිසා බවයි. ඒ නිසා ඔහු ඓශ්වර්යා රායි හෝ රාණි මුඛර්ජී වැනි පිළිගත් නිළියක සමග කටයුතු කරන්නට සිතා සිටියේ ය. කෙසේනමුත්, විද්‍යා ලලිතාගේ චරිතය නිරූපණය කළ අයුරු දැකීමෙන් පසුව, ඔහුගේ ඇගේ රංගනය කෙරෙහි බෙහෙවින් පැහැදුණේ ය. විද්‍යා ලලිතා‍ගේ චරිතය නිරූපණයට පෙළඹුණේ ප්‍රවීණයන් සමග මනහර චරිතයකින් ක්ෂේත්‍රය වෙත සිය ප්‍රවිෂ්ඨය සනිටුහන් කිරීමට අවස්ථාව හිමිවන නිසායි.

සංජේ දත්ව තෝරාගැනුණේ ඔහුගේ බහුශ්‍රැතිභාවය නිසා බැව් වරක් සම්මුඛ සාකච්ඡාවක දී චොප්රා පැවසී ය. සංජේගේ සුහදශීලී  ස්වභාවය ද චිත්‍රපටය නිර්මාණයේ දී වාසිදායක වූ බව ඔහු පැවසී ය.

දියා මීර්සා පිටපතට ප්‍රිය කළ  අතර කෙටි චරිතයක් වුව ද, දුෂ්ට ගායත්‍රී චරිතය නිරූපණයට ඇය සිය කැමැත්ත පළකළා ය. රායිමා සේන්ට ද චොප්රා සහ සර්කාර් දෙපළ සමග කටයුතු කිරීමට අවශ්‍ය විය. ප්‍රවීණ නිළි රේඛා පසුබිම් රංගනයෙන් දායක වූයේ "කේසි පහේලි සින්දගානි" ගීතයට ඇය ප්‍රිය කළ නිසායි.

රූගතකරණය සහ සංගීතය
සර්කාර් කොල්කතා නගරය හොඳින් දැන සිටි නිසා, චිත්‍රපටය ප්‍රධාන වශයෙන්ම රූගත කෙරුණේ එහි ය. චිත්‍රපටයේ වැඩි ප්‍රමාණයක් කොල්කතාහි රූගත වුව ද, එහි සුළු කොටසක් ඩාර්ජීලිංහි රූගත කෙරිණි.

60 දශකය ප්‍රතිනිර්මාණයට නිෂ්පාදකයන් විසින් ප්‍රයත්න රැසක් දරන ලදී. උදාහරණයක් ලෙස චොප්රා පැවසූයේ චිත්‍රපටයේ ශේඛර් පැද යන කොළ පැහැ කාරය සපයාගැනීම ඉතා දුෂ්කර වූ බවත්, ඒ සඳහා අධික මුදලක් වැයවූ බවත් ය. චොප්රා "පියු බොලේ" ගීතයේ දී භාවිතා කළ පියානෝව සහ "කස්තෝ මසා" ගීතයට භාවිතා කළ සෙල්ලම් දුම්රියේ සත්‍යභාවය සනාථ කළේ ය. චරිතවල පෙනුම පිළිබඳ සැලකීමේ දී, මීර්සා පැවසූයේ 60 දශකයේ පෙනුම අංගරචනා ශිල්පී විද්‍යාධර් විසින් හොඳින් ග්‍රහණය කරගත් බවයි. "කේසි පහේලි සින්දගානි" ගීතයට පාදක වූයේ ලුවිස් ආම්ස්ට්‍රෝංගේ "A Kiss to Build a Dream on" ගීතයේ තනුව බවයි.

පරිණීතාහි සංගීතය පිළිබඳ විචාරකයින් මහත් අපේක්ෂා සහගත වූයේ චොප්රාගේ මින් පෙර ඇතැම් චිත්‍රපට (1942: අ ලව් ස්ටෝරි (1993) සහ මිෂන් කාෂ්මීර් (2000)) සම්මානලාභී සංගීත නිර්මාණවලින් යුක්ත වීම නිසායි. පරිණීතාහි සංගීත අධ්‍යක්ෂ ශාන්තනු මොයිත්‍රා තනු සිය ගණනක් නිර්මාණය කළ අතර, වර්ෂයක ප්‍රයත්නයකින් පසුව අවසානයේ ඉන් හයක් තෝරාගන්නා ලදී. ධ්වනිපථය නිමවීමෙන් පසුව මෙම සංගීතඥයාගේ හැකියාව දක්ෂ කළ චොප්රා පැවසූයේ මොයිත්‍රාට පසුගිය බොලිවුඩ් සංගීත අධ්‍යක්ෂකවරයකු වූ ආර්. ඩී. බර්මන් වැන්නකු විය හැකි බවයි.

සංස්කෘතික සහ සිනෙමා ව්‍යංගයන්
පරිණීතාහි කතුවර සරත් චන්ද්‍ර චට්ටෝපාධ්‍යාය රබින්ද්‍රනාත් තාගෝර්ගේ සමකාලීනයකු විය; මෙම කතරුවරුන් දෙදෙනාම සියවස් ආරම්භයේ බෙංගාලි දිවිය සහ සමාජ කරුණු සම්බන්ධව රචනයෙහි නියැළුණහ. පරිණීතාහි 2005 සිනමා ප්‍රභේදය මගින් මෙම සම්බන්ධතාවයට ප්‍රණාමය පුදකොට ඇත්තේ තාගෝර්ගේ නෂ්ටනිර් නවකථාව ඇසුරෙන් නිර්මාණිත සත්‍යජිත් රායිගේ චාරුලතා චිත්‍රපටය පිළිබඳ සඳහන් කිරීමෙනි. විශේෂයෙන්ම "සූනා මන් කා ආන්ගන්" ගීතයේ ලලිතා (පරිණීතා) හැඳසිටින වස්ත්‍ර නෂ්ටනීර් / චාරුලතා හි චාරුගේ (මාධබී මුඛර්ජී) වස්ත්‍රවලට සමානකමක් පෙන්වයි. මෙම ගීතයේ තාගෝර්ගේ "ඵූලේ ඵූලේ ඪෝලේ ඪෝලේ" ගීතය ඇතුළත් ය. පරිණීතා සහ චාරුලතා යන දෙකෙහිම "ඵූලේ ඵූලේ ඪෝලේ ඪෝලේ" ගීතය ගැයෙන්නේ ලලිතා සහ චාරු යන දෙදෙනාම ඔංචිල්ලාවක සිටින විටයි. එසේම මෙහි සයිෆ් අලි ඛාන් සිටින දුම්රිය ඔහුගේ මව වූ ෂර්මිලා තාගෝර් රංගනයේ යෙදුණු ආරාධනා චිත්‍රපටයේ ද භාවිතා වූවකි.

මෙම චිත්‍රපටය එම නවකථාව පාදක කොටගත් තෙවන චිත්‍රපටය වේ. මින් පෙර 1953 මෙම නමම සහිත චිත්‍රපටයක් සහ 1976 සංකෝච් නම් චිත්‍රපටයක් එසේ නිර්මාණය වී ඇත.

පිළිගැනීම

බොක්ස්-ඔෆීස් සහ තක්සේරුව
පරිණීතා 2005 අවසානයේ දී රුපියල් මිලියන 506ක මුදලක් උපයාගත්තේ ය. විදේශයන්හි ද සාර්ථකත්වයක් හිමි කරගත් මෙය, එක්ස්ත රාජධානියෙන් රු. මිලියන 36ක් ද, උතුරු ඇමරිකාවෙන් රු. මිලියන 35ක් සහ සෙසු විදෙස් රටවලින් රු. මිලියන 15ක් ද ඉපැයී ය.

විචාර, විවේචන සහ මතභේද
2005 ජූනි 10 මෙය මුදාහැරීමට ප්‍රථම, චිත්‍රපටය බොක්ස් ඔෆීස් අතින් කෙසේවනු ඇත්දැයි එක් පූර්වදර්ශනයක් පැවැත්විණි. 1953 ප්‍රභේදය සමග සැසඳීමේ දී පෙරදසුනෙන් යෝජනා වූයේ ආධුනික අධ්‍යක්ෂක සර්කාර්ට චිත්‍රපට-නිර්මාණකරණය පිළිබඳ අත්දැකීම් නොතිබීම, ලලිතා චරිතය නිසි පරිදි නිරූපණයට කෝඩුකාර නිළි බාලන්ට නොහැකි වනු ඇතැයි වූ අදහස, අද්‍යතන නළුවන් සහ සංගීතඥයන් විසින් 1960 දශකය නිරූපණය කිරීමේ සුදුසු බව, ශාන්තනු මොයිත්‍රා එතෙක් නිර්මාණය කොට තිබූ සිත් නොගන්නා ධ්වනිපථ හේතුවෙන් මෙය සාර්ථක අනුවර්තනයක් වීමට බාධාවනු ඇති බවයි.

පශ්චාත්-නිකුතුවේ දී එම විචාරකයාම පැවසූයේ "එම නමම ඇති පැරණි සම්භාව්‍ය නවකථාවේ ප්‍රතිනිර්මාණයක් වන විධූ විනෝද් චොප්රාගේ "පරිණීතා"...යොවුන් පරම්පරාව විසින් මනාව වැළඳගත් ප්‍රේම කථා පුවතකින් යුක්ත විය. එය වසරේ දැවැන්තම ජනමෝදකය බවට පත් විය." මෙය සමස්තයක් ලෙස විචාරකයන් විසින් ද මනාව ග්‍රහණය කරගන්නා ලදී. ඉන් එක් විචාරකයකු මෙම චිත්‍රපටය පිළිබඳ පවසා තිබුණේ "...අලංකාර කථා පුවතක්, අලංකාර ලෙස ඉදිරිපත් කොට ඇත. එය අප බොහෝදෙනකු අපේක්ෂා කරන මට්ටමට වෙත ළඟා වී ඇති අතර, අපගේ සිනමා අත්දැකීම් කෙරෙහි වූ අපේක්ෂා ඉහළ නංවයි." About.com හි විචාරයක සඳහන් වූයේ එය "මානව හැඟීම්වලින් පිරි සිත්ඇදගන්නා සර්වකාලීන කථාපුවතක් සහ විශ්වීය නාට්‍යයක්... සමකාලීනව නැවත ඉදිරිපත් කිරීමකි". චිත්‍රපට නිර්මාණකරණයේ බොහෝ සියුම් වෙනස්කම් අගය කරන විචාරකයා පවසන්නේ මෙය "විශිෂ්ට සංගීත ස්වර මාලාවකින් රසගැන්වී ඇති බවත්, සංජේ දත්, සයිෆ් අලි ඛාන්, රායිමා සේන්, දියා මීර්සා සහ ලලිතා ලෙස රඟන කෝඩුකාර නිළි විද්‍යා බාලන්ගේ රංගනයෙන් එය ඔප් නැංවී ඇති බවයි". චිත්‍රපටය මුදාහැර සති කිහිපයක් ඇතුළත නවකථාවේ ද පියපත් 3000ක් අලෙවි වූයේ චිත්‍රපටය ලද යහපත් පිළිගැනීම නිසායි.

වැරයි‍ටි සඟරාවේ ඩෙරෙක් එලී පැවසූයේ "ගැළපෙන නිරූපණයන්ගෙන් යුත් චරිතවලින් පිරි නෙතට රසඳුනක් බඳු "පරිණීතා" උච්චාන්ත බොලිවුඩ් නිර්මාණයකි". එසේම ඔහු තවදුරටත් පැවසූයේ, "මෙහි උච්චතම අවස්ථාව හැඟීම් අතින් බලවත් වුවත්, එය අධික ලෙස පිසූවක් ලෙස පෙනේ." මිඩ්-ඩේහි මිශ්‍රිත විචාරක දැක්වෙන්නේ "ප්‍රදීප් සර්කාර් මෙම කථාව, විශේෂයෙන්ම එහි පළුම අර්ධය  මායාවක් ලෙස ගෙත්තම් කරයි... එය සවිස්තර බවින් විශිෂ්ට ය... කොල්කතාවේ මාර්ග සහ යතාරූපී වස්ත්‍ර චිත්‍රපටයේ විශිෂ්ට පෙනුමට ඉවහල් වී ඇත". කෙසේනමුත්, මෙම විචාරය තුළ චිත්‍රපටයේ උච්චතම අවස්ථාව විවේචනය කොට ඇත්තේ එය ආධුනික බව පවසමිනි. එම නිසා සමස්ත චිත්‍රපටයේ බලපෑම තරමක් බාල වන බැව් එහි සඳහන් වේ. එවැනිම විචාරයක් ද හින්දු පුවත්පතේ සඳහන් වන අතර, එය ඇරඹෙන්නේ "සරල ප්‍රමාණවත් කථාවක් පුවත්, ශේඛර් සහ ලලිතා සිටින අනර්ඝ ජවනිකා කිහිපයකින් යුතුව සර්කාර් එය මනාව ඉදිරිපත් කරයි" යනුවෙනි. මෙම විචාරයෙහි තවදුරටත් සඳහන් වන්නේ "අවසානය හැර... එය දරාගැනීමට අපහසු ය."

චිත්‍රපට වෙළඳපොලේ අඳුරු පසුබිම නිරාවරණය කරමින් ද ඉන්ඩියන් එක්ස්ප්‍රස් පුවත්පතේ ලිපියක් ප්‍රකාශයට පත්වීමත් සමග චෞරත්ව මතභේදයක් ද ඇති විය. චිත්‍රපටය මුදාහැර සති කිහිපයකින් කලාතුරකින් CD තැටි රු. 40ක පමණ අඩු මිලකට අලෙවි වී ඇත. තවත් මතභේදයක් වූයේ සර්කාර්ගේ සමීප මිතුරකු සහ රචකයකු වූ සෞමිත්‍ර දාස්ගුප්තා විසින් චිත්‍රපටයේ කථාව මෙම නොවෙලාවෙන් තමන් ගොඩනැගූ කෘතියට සමානත්වයක් දක්වන බව පවසමින් චෝදනා නැගීමයි.

තිරගත වීම්
2005දී, පරිණීතාහි නළු කැළ රතු පලසක් මතින් ඇවිද ගියේ එය ඇම්ස්ටර්ඩෑම්හි අන්තර්ජාතික ඉන්දියානු චිත්‍රපට සම්මාන (IIFA) උළෙලේ සතිඅන්තයේ "ලෝක මංගල දර්ශන චිත්‍රපටය" වූ හෙයිනි. මෙම යුරෝපානු මංගල දර්ශනයේ දී, සර්කාර් පැවසූයේ මෙම චිත්‍රපටය ඇමරිකානු සහ ඉංග්‍රීසි බොක්ස්-ඔෆීස් තුළ විශිෂ්ට ආරම්භයක් ලද බවයි. අනුයාත සති හතරක් පුරා මෙය එක්සත් රාජධානි මුල් චිත්‍රපට දහය අතර පැවතිණි.

2006 බර්ලින් චිත්‍රපට උළෙලේ ආධුනික නිර්මාණ 15 අතරට මෙය තේරිණි. ප්‍රේක්ෂකයන් වෙතින් මෙය ඉමහත් පිළිගැනීමක් ලැබුවේ චොප්රාව විමතියට පත් කරමිනි. බටහිර ජාතිකයින් 100කින් පමණ සමන්විත ප්‍රේක්ෂක පිරිසක් අපේක්ෂා කළ විචාරකයෙක්, සිනමාශාලාව ප්‍රේක්ෂකයන්ගෙන් පිරී පියගැටපෙළේ පවා අසුන් ගැනීමට පොරකමින් සිටින ප්‍රේක්ෂක පිරිස දැක විමතියට පත්වූයේ ය.

2006 අප්‍රේල් මස පැවති 24වන වාර්ෂික මිනියපොලිස්-ශාන්ත පෝල් අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙල තුළ රටවල් 40කින් ඉදිරිපත් වූ චිත්‍රපට 135 අතුරින් එකම ඉන්දියානු මුඛ්‍යප්‍රවාහ සිනමා නිර්මාණය වූයේ පරිණීතා ය.

2006දී, චිත්‍රපටය පාම් ස්ප්‍රිංස් අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙල, 24වන සැන් ෆ්‍රැන්සිස්කෝ අන්තර්ජාතික ආසියානු ඇමරිකානු චිත්‍රපට උළෙල, ලොස් ඇන්ජලීස් ඉන්දියානු චිත්‍රපට උළෙල, හෙල්සින්කි චිත්‍රපට උළෙල සහ මැරකෙච්හි අන්තර්ජාතික චිත්‍රපට උළෙලේ දී ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි.

සම්මාන
හොඳම ප්‍රථම චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරයා සඳහා ජාතික සම්මානය දිනාගැනීම හැරුණු විට, පරිණීතා ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන පහක් දිනාගත්තේ ය. එහි දී කේෂ්තෝ මොන්දල්, තනුශ්‍රී සර්කාර් සහ ප්‍රදීප් සර්කාර්හට හොඳම කලා අධ්‍යක්ෂණය සඳහාත්, හොඳම නර්තන රචනය සඳහා හොවාර්ඩ් රෝස්මයර්ටත්, හොඳම ප්‍රවිෂ්ඨය සඳහා විද්‍යා බාලන්ටත්, හාන්තනු මොයිත්‍රාට ආර්.ඩී. බර්මන් සම්මානය සහ හොඳම ශබ්ද පටිගතකරණය සඳහා බිශ්වදීප් චැටර්ජීටත් සම්මාන හිමි විය. එසේම එය හොඳම චිත්‍රපටය සහ හොඳම අධ්‍යක්ෂක යන ප්‍රවර්ග සඳහාත්, ලලිතා, ශේඛර් සහ ගිරිෂ් චරිත නිරූපණය කළ නළු නිළියන් තිදෙනාත්, ධ්වනිපථය සඳහා නිර්දේශ හතරක් ද වශයෙන් තවත් සම්මාන නවයක් සඳහා නිර්දේශ විය.

මෙම චිත්‍රපටය ලද අනෙක් වැදගත් සම්මාන අතර ස්ටාර් ස්ක්‍රීන් සම්මාන දෙකක් සහ සී සිනේ සම්මාන තුනක් ද වේ.

2006 ෆිල්ම්ෆෙයාර් සම්මාන
හොඳම කෝඩුකාර නිළිය – විද්‍යා බාලන්
හොඳම නර්තන රචනය – හොවාර්ඩ් රෝස්මයර්
හොඳම ධ්වනිය – බිශ්වදීප් චැටර්ජී
හොඳම කලා අධ්‍යක්ෂක – ප්‍රදීප් සර්කාර්, තනුශ්‍රී සර්කාර්
ආර්. ඩී. බර්මන් සම්මානය – ශාන්තනු මොයිත්‍රා

2006 සී සිනේ සම්මාන
හොඳම දෙබස් – රේඛා නිගම්, විධූ විනෝද් චොප්රා
හොඳම වස්ත්‍ර නිර්මාණය – සුබර්ණා රායි චාධුරි

2006 ස්ක්‍රීන් සම්මාන
හොඳම පිළිවැයුම් ගායිකාව – ශ්‍රේයා ඝෝෂාල්
හොඳම කෝඩුකාර නිළිය – විද්‍යා බාලන්

2006 අයිෆා සම්මාන
හොඳම තිරරචනය – විධූ විනෝද් චොප්රා සහ ප්‍රදීප් සර්කාර්
හොඳම කලා අධ්‍යක්ෂණය – ප්‍රදීප් සර්කාර්, තනුශ්‍රී සර්කාර්
හොඳම ශබ්ද පටිගතකරණය – බිශ්වදීප් චැටර්ජී
හොඳම වස්ත්‍ර නිර්මාණකරණය – සුබර්ණා රායි චාධුරි
හොඳම අංගරචනය – විද්‍යාධර් භාට්ටේ

DVD
පරිණීතා චිත්‍රපටයේ DVD ප්‍රභේදයේ පළමු ප්‍රභේදය 2006 ඔක්තෝබර් 30 දින යූටීවී මෝෂන් පික්චර්ස් වෙතින් මුදාහරින ලදී, එහි ඉංග්‍රීසි, අරාබි, ස්පාඤ්ඤ, ජර්මන්, ඉතාලි, මලයානු සහ ප්‍රංශ භාෂාවලින් උපසිරැසි විකල්ප ඇතුළත් විය. නළුවන් සමග ස්මමුඛ සාකච්ඡා සහ චිත්‍රපටය නිෂ්පාදනයේ තිරය පිටුපස සිදුවීම් ඇතළත් අමතර තැටියක් ද ඇත. එය 16:9 විරූපික පුළුල්තිර, ඩොල්බි ඩිජිටල් 5.1 සරවුන්ඩ්, ප්‍රගම්‍ය 24 FPS, පුළුල්තිර සහ NTSC ආකෘතිවලින් ලබාගත හැකි විය.

ධ්වනිපථය
පරිණීතාහි ධ්වනිපථය 2005 අප්‍රේල් මස ටිප්ස් මියුසික් විසින් නිකුත් කළ අතර, එය යහපත් විචාරක ප්‍රතිචාර ලබාගත්තේ ය.

මේවාත් බලන්න

අධ්‍යක්ෂකගේ හොඳම ප්‍රථම චිත්‍රපටය සඳහා ඉන්දිරා ගාන්ධි සම්මානය

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
නිල ප්‍රචාරක පටය - විනෝද් චොප්රා ෆිල්ම්

පරිණීතා සඳහා Rediff.comහි ඇති ගිණුම
පරිණීතා සඳහා බොලිවුඩ් හංගාමාහි ඇති ගිණුම

ඉන්දියානු නවකථා පාදක කරගත් චිත්‍රපට
ඉන්දියානු චිත්‍රපට
කොල්කතාව පසුබිමෙහි නිර්මාණය වූ චිත්‍රපට
ඩාර්ජීලිං පසුබිමෙහි නිර්මාණය වූ චිත්‍රපට
කුළුඳුල් අධ්‍යක්ෂණ චිත්‍රපට
2005 චිත්‍රපට
2000 දශකයේ හින්දි-භාෂා චිත්‍රපට
සරත් චන්ද්‍ර චට්ටෝපාධ්‍යායගේ කෘති පාදක කරගත් චිත්‍රප‍ට
ඉන්දියාවේ කාන්තාවන් පිළිබඳ චිත්‍රපට
කොල්කතාවේ රූගත වූ චිත්‍රපට
ඩාර්ජීලිංහි රූගත වූ චිත්‍රපට
ඉන්දියානු චිත්‍රපට ප්‍රතිනිර්මාණ
ඉන්දියානු ප්‍රේම වෘත්තාන්ත නාට්‍ය චිත්‍රපට
සංගීතමය චිත්‍රපට ප්‍රතිනිර්මාණ

පරිණීතා (2005 චිත්‍රපටය)


An Rudolfiella picta in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schltr., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Frederico Carlos Hoehne. An Rudolfiella picta in nahilalakip ha genus nga Rudolfiella, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Rudolfiella

Rudolfiella picta