Wang Shu (Urumchi, ), es un arquitecto chino perteneciente al nuevo movimiento de los organismos modernos en China. Este movimiento, en comparación con el tradicionalismo arquitectónico chino, supone una nueva práctica creativa y crítica de la profesión de la arquitectura. Desarrolla toda su carrera en China, y más concretamente en Hangzhou. Ganó el premio Pritzker de Arquitectura en 2012.

Biografía
Después de terminar sus estudios de arquitectura en Southeast University (Nankín), se doctora en urbanismo.

Decano y profesor de la escuela de Arquitectura de la Academia China de Arte, Wang Shu es regularmente invitado a participar en los jurados. Es miembro del comité de nominaciones para el proyecto de Ordos 100. Antes de arquitecto, Wang Shu fue escritor y le gusta decir que la arquitectura es para él una parte de su trabajo. "La humanidad es más importante que la arquitectura, la artesanía y mucho más importante que la tecnología", escribe. En 1997, Wang Shu y su esposa Lu Wenyu fundan el "Amateur Architecture Studio", para liberarse de la arquitectura de los organismos del gobierno central típica del régimen. Además de su práctica como profesor de la Academia China de Arte, Lu Wenyu sin embargo, continúa su trabajo de ingeniera y gerente de proyecto para la Investigación de la China Oriental y el Instituto de Diseño, hasta el año 2003. El trabajo de "Amateur Architecture Studio" ya ha sido objeto de exposiciones en Berlín, París y Róterdam. Fue galardonado con varios premios, entre ellos el Premio Mundial en 2007. El trabajo de Wang Shu y Lu Wenyu fue publicado en numerosas revistas internacionales de arquitectura y en el libro 'El principio del diseño', publicado en 2002. El libro refleja el proceso de surgimiento del método y el lenguaje de Wang Shu a través de una recopilación de proyectos del estudio desde su fundación.

"Amateur Architecture Studio" apareció en el panorama europeo de arquitectura en la 10.ª Bienal de Arquitectura de Venecia. Al lado del Pabellón de China, los dos socios Wang Shu y Lu Wenyu presentaron su instalación de "Jardín de Baldosas": un marco de bambú cubierto con 66.000 azulejos chinos reciclados. "Amateur Architecture Studio" explora la relación entre la evolución de la arquitectura y el estilo de vida en China. Los arquitectos transfieren con mucho tacto la poética y tradicional China, al lenguaje arquitectónico contemporáneo. El nombre de la oficina refleja su programa. Por un lado, hace referencia a los intereses de Wang Shu por la arquitectura vernácula china, artesanal, de bajo costo, espontánea y efímera a menudo. Por otro lado, el concepto de "Arquitectura Amateur" es una crítica de la profesión de arquitectura en China, en un contexto globalizado de las mutaciones urbanas y rurales, se caracteriza por una falta de reflexión. El estudio se enfrenta al problema de destrucción masiva y la reconstrucción de las ciudades chinas. Piensa en cómo reconstruir, en las condiciones actuales, manteniendo un punto de vista tradicional: la interdependencia de la arquitectura y el paisaje. Su trabajo también se centra en la reinterpretación de la arquitectura tradicional de la zona con el reciclaje. Durante la última década, "Amateur Architecture Studio" ha desarrollado un método innovador, experimental y contextualista. Wang y Shu Lu Wenyu combinan sus investigaciones sobre las tradiciones chinas rurales, aplicadas a las experiencias locales de la arquitectura. En primer lugar prueban a pequeña escala sus experimentos, que se traducen, posteriormente, a los proyectos de vivienda grandes o áreas metropolitanas que, con el tiempo, se extienden a la escala urbana.

"Amateur Architecture Studio" ha intentado propagar el concepto de "reconstrucción de la arquitectura china contemporánea local," en una serie de proyectos de campus universitarios, una galería de arte, un museo, un parque de la ciudad y torres de pisos. La exposición está organizada en torno a dos ejes. A través de maquetas, planos y fotografías, la primera ofrece una visión general de los proyectos más importantes de "Amateur Architecture Studio", desde su fundación en 1997. El segundo se centra en la relación entre teoría y práctica, entre los proyectos literarios y arquitectónicos.

"Jardín de Baldosas" es el proyecto que puso al descubierto a "Amateur Architecture Studio" en la escena europea. Con ocasión de la Décima Bienal de Arquitectura de Venecia en 2006, Wang Shu instala en una estructura de bambú unos 66.000 azulejos rescatados de edificios destruidos en la zona de Hangzhou. Visible desde el puente por encima de ella, este jardín es un manifiesto que llamaba para el reciclaje de minerales y la reinterpretación de tipologías tradicionales.

Obras destacadas

 2003-2008: "Museo Histórico de Ningbo", China.
 2002-2007: "Nuevo Campus de la Universidad de Arte de China", Hangzhou, China (primera y segunda fase del proyecto).
 2001-2005: "Museo de Arte Contemporáneo", Ningbo, China.
 2006: "Jardín de Baldosas", Bienal de Arte en Venecia, Italia.
 2003-2006: "Cinco Casas Dispersas", Ningbo, China.
 2003-2006: "Casa de Cerámica", Jinhua, China.
 2002-2007: "Vivienda Vertical", Hangzhou, China.
 1999-2000: "Colegio Librería Wenzheng", Suzhou, China.

Publicaciones seleccionadas

 2001 Biblioteca del colegio Wenzheng Universidad de Suzhou, China, en colaboración con Tong Ming y Lu When-Yu, Via arquitectura, ISSN: 1137-7402, Nº 10, pág. 32
 2010 ÁJ.A LOUPE, en colaboración con Rafael Magrou, en francés, Architecture d'aujourd'hui, ISNN: 0003-8695, Nº. 375, págs. 53-92
 2016 Le origini del progetto, en italiano, Domus, ISSN: 0012-5377, N. 1001, pág. 6
 2016 lnterview: Building an Attitude for Chinese Architecture, en inglés, Architecture and Urbanism, ISSN: 0389-9160, Nº. 546, (Ejemplar dedicado a: Architects in China), pág. 156
 2018 Il tempo dimenticato è la verità, en italiano, Domus, ISSN: 0012-5377, N. 1021, págs. 62-63

Exposiciones
 2010: "Decay of Dome" - 12.ª Exposición Internacional de Arquitectura, Bienal de Venecia, Arsenal de Venecia.
 2009: "Achitecture as-Duty" - Exposición Individual, Bozar, Centro de Bellas Artes de Bruselas, Bélgica.
 2009: "M8 en China", DAM, Frankfurt, Alemania.
 2009: "Para una Arquitectura Sostenible 2007, 2008, 2009," Ciudad de la Arquitectura y el Patrimonio, Palacio de Chaillot, de París.
 2008: "En la ciudad china," Ciudad de la Arquitectura y el Patrimonio, Palacio de Chaillot, de París.
 2008: "Jardines Chinos para vivir: de la ilusión a la realidad" Bergpalais, Dresde, Alemania.
 2007: "Construcción en China", Exposición de Arquitectura en el Centro de Arquitectura en Nueva York.
 2007: Bienal de Arquitectura de Hong Kong.
 2006: "Jardín de Baldosas" - Pabellón de China para la Exposición Internacional de la Bienal de Arquitectura de Venecia.
 2006: "China Contemporánea", NAI, Rótterdam, Países Bajos.
 2004-2005: "Parque de la Arquitectura Jinghua," China.
 2003: "Synthi-Scapes" - Pabellón de China en la 50 edición de la Bienal de Venecia en el Museo de Arte de la Provincia de Cantón, Cantón, y el Museo de Arte de la Academia Central de Pekín.
 2003: "Entonces, China", el Centro Pompidou, París, Francia.
 2002: Bienal de Shanghái, Museo de Arte de Shanghái, China.
 2001: "TU MU-Young Arquitectura de China", Galería Aedes, Berlín, Alemania.
 1999: "Exposición de trabajos experimentales de Arquitectos Jóvenes chinos", Congreso de la UIA, Pekín, China.

Premios
 2012: Premio Pritzker de Arquitectura.
 2010: Mención Especial del Jurado al estudio "Amateur Architecture Studio" por "Decay of a Dome" en la decimosegunda Exposición Internacional de Arquitectura de Venecia.
 2008: Nominado al mejor rascacielos internacional, Frankfurt, Alemania.
 Nominado al Premio de Arquitectura suizo BSI.
 2007: Primer premio "Para una Arquitectura Sostenible de 2007," Ciudad de la Arquitectura y el Patrimonio, Palacio de Chaillot, de París.
 2006: Premio de Reconocimiento de Asia y el Pacífico de Holcim , Fundación Holcim para la arquitectura sostenible.
 2004: Primer Premio de Arte de la Arquitectura, China.

Véase también
 Arquitectura
 Historia de la arquitectura

Referencias

Enlaces externos
 Obras de Wang Shu en Urbipedia

Ganadores del Premio Pritzker
Sinkiang
Arquitectos de China
Arquitectos del siglo XX
Arquitectos del siglo XXI
Chinos del siglo XX
Chinos del siglo XXI
Arquitectura de China del siglo XX
Arquitectura de China del siglo XXI

Wang Shu


Heinrich Pfeiffer, né le  à Tübingen et mort le  à Berlin-Kladow, est un prêtre jésuite et historien de l'art allemand. Enseignant à l'université pontificale grégorienne, puis à la faculté de théologie de Palerme, il est notamment connu en tant que spécialiste du suaire de Turin et du voile de Manoppello, dont il fut l'inventeur en 1999.

Biographie

Publications

Publications en français
 Le Christ aux mille visages : les représentations du Christ dans l'art, Bruyères-le-Châtel, Nouvelle Cité, coll. « Beaux Livres », 1986 (rééd. 1995), 104 p. .
 La Chapelle Sixtine révélée : l'iconographie complète, Paris, Hazan, 2007, 352 p. .

Publications étrangères
  Zur Ikonographie von Raffaels Disputa. Egidio da Viterbo und die christlich-platonische Konzeption der Stanza della Segnatura (= Miscellanea historiae pontificiae 37). Rom 1975 (zugl. Basel, Diss. phil. 1973).
  Gottes Wort im Bild. Das Christusbild in der Kunst München/Zürich/Wien 1986.
  Avec , Ein Segen sollst du sein: die Abrahamsgeschichte im Spiegel byzantinischer Miniaturen aus dem 12. Jahrhundert, Leipzig, St. Benno Verlag, 1987 .
  Avec , Das Turiner Grabtuch und das Christusbild. Bd. 1: Das Grabtuch, Forschungsberichte und Untersuchungen. Frankfurt/Main 1987.
  Avec Werner Bulst, Das Turiner Grabtuch und das Christusbild. Bd. 2: Das Grabtuch, der Schleier von Manoppello und ihre Wirkungsgeschichte in der Kunst. Frankfurt/Main 1991.
  Die Kunst des reinen Herzens: die Botschaft der Ikone, 1992.
  Die römische Veronika. In: Grenzgebiete der Wissenschaft (Resch, Innsbruck) 49/3 (2000), S. 225–240.
  Il volto santo di Manoppello. Pescara 2000 (collab.  et Adriano Ghisetti Giavarina).
  Scelus: le sculture del portale della cattedrale di Altamura, Torre di nebbia, 2006, 104 p.
  Die Sixtinische Kapelle neu entdeckt. Belser, Stuttgart 2007

Références

Liens externes

Naissance en février 1939
Naissance à Tübingen
Étudiant de l'université pontificale grégorienne
Professeur à l'université pontificale grégorienne
Prêtre catholique allemand
Jésuite allemand
Historien de l'art allemand
Suaire de Turin
Décès à 82 ans
Mort de la maladie à coronavirus 2019 en Allemagne
Décès à Berlin-Spandau
Décès en novembre 2021
Naissance dans le Troisième Reich

Heinrich Pfeiffer


An Carex tsushimensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jisaburo Ohwi, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Jisaburo Ohwi. An Carex tsushimensis in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex tsushimensis


Isblomstens hemmelighed er en dansk animationsfilm for børn fra 2012 med instruktion og manuskript af Jacob Ley.

Handling
Første gang Svindel forsøger at trylle, kommer han ved et uheld til at skyde oldefars tryllestav langt ind i De Grønne Ærters Dal, hvor han møder Fup, der ændrer hele Svindels livsanskuelse. De to venner vender tilbage med en anden og meget mere magisk tryllestav, end den oldefar har brugt hele sit liv. Men da Svindel prøver at trylle for anden gang, går noget galt og han mister oldefar. Fups gode humør inspirerer Svindel til at opfinde en myte om sin oldefar. Til sidst er Svindel nødt til at bekæmpe sin arv for at redde Fup og give hele De Grønne Ærters Dal et trylleshow, de aldrig glemmer.

Referencer

Eksterne henvisninger

Animationsfilm fra Danmark
Børnefilm fra Danmark
Danske film fra 2012

Isblomstens hemmelighed


The mammillary bodies are a pair of small round bodies, located on the undersurface of the brain that, as part of the diencephalon, form part of the limbic system.  They are located at the ends of the anterior arches of the fornix.  They consist of two groups of nuclei, the medial mammillary nuclei and the lateral mammillary nuclei.

Neuroanatomists have often categorized the mammillary bodies as part of the posterior part of hypothalamus.

Structure

Connections
They are connected to other parts of the brain (as shown in the schematic, below left), and act as a relay for impulses coming from the amygdalae and hippocampi, via the mamillo-thalamic tract to the thalamus.

Function

Mammillary bodies, and their projections to the anterior thalamus via the mammillothalamic tract, are important for  recollective memory. The damage of medial mammillary nucleus leads to spatial memory deficit, according to observations in rats with mammillary body lesions.

Clinical significance
Damage to the mammillary bodies due to thiamine deficiency is implied in pathogenesis of Wernicke–Korsakoff syndrome.  Symptoms include impaired memory, also called anterograde amnesia, suggesting that the mammillary bodies may be important for memory.  Lesions of the medial dorsal and anterior nuclei of the thalami and lesions of the mammillary bodies are commonly involved in amnesic syndromes in humans.

Mammillary body atrophy is present in several other conditions, such as colloid cysts in the third ventricle, Alzheimer's disease, schizophrenia, heart failure, and sleep apnea. In spite of this the exact function of the mammillary bodies is still not clear.

See also
 Mammillotegmental fasciculus

References

External links

Limbic system
Hypothalamus

Mammillary body


Isiah Lord Thomas III ( ; born April 30, 1961), also known as "Zeke", is an American former professional basketball player, philanthropist, and coach who is an analyst for NBA TV. The 12-time NBA All-Star was named to the  NBA's 50th and 75th anniversary teams, and inducted into the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. He played his entire professional career for the Detroit Pistons of the National Basketball Association (NBA). From 2000 to 2012 he coached the Indiana Pacers, New York Knicks, and for FIU.

Thomas played college basketball for the Indiana Hoosiers, leading them to the 1981 NCAA championship as a sophomore and declaring for the NBA draft. He was taken as the second overall pick by the Pistons in the 1981 NBA draft, and played for them his entire career, while leading the "Bad Boys" to the 1988–89 and 1989–90 NBA championships.

Following his playing career, Thomas was an executive with the Toronto Raptors, a television commentator, an executive with the Continental Basketball Association, the head coach of the Indiana Pacers, and an executive and head coach for the New York Knicks. He later served as men's basketball coach for the Florida International University (FIU) Golden Panthers for three seasons from 2009 to 2012. Thomas was a president and part owner of the Knicks' WNBA sister team, the New York Liberty, from 2015 to 2019.

Early life
Isiah Lord Thomas III is the son of Isiah Thomas II and Mary Thomas. The youngest of 9 children, Thomas was born on April 30, 1961, in Chicago, Illinois, and grew up in the city's West Side. He started playing basketball at age three and would dribble and shoot baskets as the halftime entertainment at Catholic Youth Organization games.

Thomas's father, Isiah Thomas II, was an army veteran wounded in the Battle of Saipan. He later attended trade school, eventually becoming the first black supervisor at International Harvester in Chicago. When the plant closed, the only work he could find was as a janitor; the family fell into hardship. Isiah Thomas II left the family when Isiah was a young child.

Isiah Thomas III attended Our Lady of Sorrows School and St. Joseph High School in Westchester, which was a 90-minute commute from his home. Playing under coach Gene Pingatore, he led St. Joseph to the state finals in his junior year and was considered one of the top college prospects in the country.

College career

Thomas was recruited to play college basketball for Bob Knight and the Indiana Hoosiers. Although he received mail saying Knight tied up his players and beat them, he did not believe the rumors. When Knight visited the Thomas home, one of Isiah's brothers, who wanted him to attend DePaul, embarrassed him by insulting the Indiana coach and engaging him in a shouting match. Nevertheless, Thomas's mother chose Knight and Indiana because she felt that getting away to Bloomington would be good for her son, as would Knight's discipline.

Thomas quickly had to adjust to Knight's disciplinarian style. At the 1979 Pan American Games in Puerto Rico, Knight got so mad at Thomas he threatened to put him on a plane home. Knight recalled yelling at the freshman-to-be, "You ought to go to DePaul, Isiah, because you sure as hell aren't going to be an Indiana player playing like that." Prior to the start of his freshman year, the 1979–80 season, Knight became so upset with Thomas that he kicked him out of a practice. According to Thomas, Knight was making a point that no player, no "matter how talented, is bigger than Knight's philosophy."

Thomas quickly proved his skills as a player and became a favorite with both Knight and Indiana fans. His superior abilities eventually caused Knight to adjust his coaching style. Fans displayed bedsheets with quotations from the Book of Isaiah ("And a little child shall lead them") and nicknamed him "Mr. Wonderful." Because of Thomas's relatively short stature for college basketball at , coach Knight would call him "Pee Wee". Thomas and Mike Woodson led the Hoosiers to the Big Ten championship and advanced to the 1980 Sweet Sixteen.

The next year, the 1980–81 season, Knight made Thomas captain and told him to run the show on the floor. Thomas responded so well that, as the season unfolded, Knight and Thomas grew as friends. When a Purdue player took a cheap shot at Thomas during a game at Bloomington, Knight called a press conference to defend his star. And 19 days later, when Thomas hit an Iowa player and was ejected from a game, Knight refused to criticize him.

That year, Thomas and the Hoosiers once again won a conference title. In addition, the team won the 1981 NCAA tournament, the school's fourth national title. The sophomore earned the tournament's Most Outstanding Player award and made himself eligible for the upcoming NBA draft.

Professional career

Detroit Pistons (1981–1994)

In the 1981 NBA draft, the Detroit Pistons chose Thomas with the second overall pick and signed him to a four-year, $1.6 million contract. Thomas started for the Eastern Conference in the 1982 NBA All-Star Game and made the All-Rookie Team.

On December 13, 1983, Thomas scored 47 points and recorded 17 assists during a 186–184 triple overtime win over the Denver Nuggets. In the opening round of the 1984 NBA playoffs, Thomas and the Pistons faced off against Bernard King and the New York Knicks. In the pivotal fifth game, Thomas scored 16 points in 94 seconds to force the game into overtime, but then fouled out, and the Knicks held on to win.

In the 1985 NBA playoffs, Thomas and his team went to the conference semifinals against the 15-time NBA champion Boston Celtics led by future Hall of Famers Larry Bird, Kevin McHale, Robert Parish, and Dennis Johnson. Detroit would not shake the Celtics in their six-game series, eventually losing.

In the 1987 NBA playoffs, Thomas and the Pistons went to the Eastern Conference Finals and faced the Celtics again. It was the furthest the team had advanced since moving from Fort Wayne. Detroit tied the Celtics at two games apiece, but its hope of winning Game 5 at Boston Garden was dashed by Larry Bird with just seconds remaining: Thomas attempted to quickly inbound the ball, Bird stole the pass and hit Dennis Johnson for the game-winning layup.

In 1988, the Pistons finally defeated the Celtics in the Eastern Conference Finals and advanced to their first Finals in 32 years, where they faced the Los Angeles Lakers, led by Magic Johnson, James Worthy, and Kareem Abdul-Jabbar. Before the series, Thomas and Johnson exchanged a courtside kiss on the cheek prior to tip-off as a sign of their deep friendship. After taking a 3–2 series lead back to Los Angeles, Detroit appeared poised to win their first NBA title in Game 6.

One of Thomas's most inspiring and self-defining moments came in Game 6. Although he had severely sprained his ankle late in the game, Thomas continued to play. While hobbling and in obvious pain, Thomas scored 25 points in the third quarter, an NBA Finals record. But the Lakers won the game 103–102 on a pair of last-minute free throws by Abdul-Jabbar, following a controversial foul called on Bill Laimbeer. With Thomas unable to compete at full strength, the Lakers were able to take advantage and clinched their second consecutive title in Game 7, 108–105.

In the 1988–89 season, Thomas, along with teammates Joe Dumars, Rick Mahorn, Vinnie Johnson, Dennis Rodman, James Edwards, John Salley, Bill Laimbeer, and Mark Aguirre, guided his team to a 63–19 record. Detroit played a brash and dominating brand of basketball through the playoffs that led to their nickname "Bad Boys". First, they defeated Boston, which had been suffering persistent injuries. After being down 2–1 against Michael Jordan and the up-and-coming Chicago Bulls in the Conference Finals, the Pistons utilized the Jordan Rules to limit Jordan's impact, which allowed them to defeat the Bulls in six games and advance to the finals yet again, setting up an NBA Finals rematch with the Lakers. This time the Pistons dominated, sweeping the Lakers in four games to win their first of back-to-back championships.

In the 1989–90 season, Thomas and the Pistons had another dominant run. They finished the regular season as the #1 seed for the second straight year. After sweeping the Pacers and defeating the Knicks in five games, Thomas and the Pistons faced a tough seven game series against the Bulls in the Eastern Conference Finals. The Pistons prevailed and advanced to their third straight finals. The Pistons repeated as champions, by defeating Clyde Drexler's Portland Trail Blazers. Thomas was voted NBA Finals Most Valuable Player of the 1990 NBA Finals after averaging 27.6 points, 7.0 assists, and 5.2 rebounds per game.

The 1990–91 season proved to be a struggle, as the team went through some injuries, with Thomas only playing 49 games in the regular season because of a wrist injury. The Pistons would win 50 games. Despite advancing to the Eastern Conference Finals, they were no match for a more developed and determined Bulls who swept the two time defending champions. In the last 7.9 seconds of Game 4, Thomas and most of his teammates walked off the court without shaking any of the Bulls' hands.

In 1992, the Pistons made it to the playoffs, but were eliminated in five games by the New York Knicks in the first round. In 1993, the Pistons won just 40 games, missing the playoffs for the first time since the 1982–83 season. In the following season, an aging and ailing Thomas tore his Achilles tendon on April 19, 1994, forcing him to retire a month later.

Rivalries
In the 1985 NBA All-Star Game, Thomas was joined on the Eastern Conference squad by star rookie Michael Jordan. Jordan wound up attempting nine shots, relatively few for a starting player. Afterward, Thomas and his fellow veteran East players were accused of having planned to "freeze out" Jordan from their offense by not passing him the ball, supposedly out of spite over the attention Jordan was receiving. No player involved has ever confirmed that the freeze-out occurred, but the story has long been reported. Thomas has ridiculed the idea that he masterminded the supposed freeze-out as "ludicrous", pointing out that he was a relatively young player on a team that included Larry Bird, Julius Erving and Moses Malone. During Jordan's Hall of Fame induction, in which Thomas introduced John Stockton, who was also being inducted, Jordan dismissed the claims about a freeze-out having taken place, saying "I was just happy to be there, being the young guy surrounded by all these greats, I just wanted to prove myself and I hope that I did prove myself to you guys."

In 1987, following a playoff loss to the Boston Celtics, Thomas was asked if he agreed with Dennis Rodman's comments that Larry Bird was overrated because he was white; Thomas agreed that if Bird were black he "would be just another good guy" instead of being portrayed as the league's best player. Thomas later said he was joking and just supporting his teammate.

In the Eastern Conference Finals of the 1991 NBA playoffs, the two-time defending champion Detroit Pistons faced the Jordan-led Chicago Bulls in the playoffs for the fourth consecutive season. The Pistons had eliminated the Bulls in each of the three previous years, but this time they suffered a four-game sweep at the hands of the Bulls (who would win the first of three consecutive, and six overall, NBA championships between 1991 and 1998). The series was marked by a number of verbal and physical confrontations. With 7.9 seconds remaining in the fourth game, Laimbeer organized a walk-out and Thomas and all of his teammates—except Joe Dumars and John Salley—walked off the court, refusing to shake hands with the Bulls. In 1992, Thomas was passed over for the Dream Team apparently because of his strained relationship with Jordan.

In September 2009, during Jordan's Hall of Fame acceptance speech, Jordan thanked Thomas and others for giving him the motivation he needed to compete in the NBA.

National team career
Thomas was selected to the 1980 Olympic U.S. basketball team, but like all American athletes, he was not able to play in Moscow due to the Olympics boycott. The boycotting countries instead participated in the "Gold Medal Series", a series of games against NBA teams, a French team and the 1976 Olympic gold medal team in various U.S. cities, recording a 5–1 record (losing only to the Seattle SuperSonics). Thomas shot 22–55 from the field and 14–17 from the line. He led the U.S. in assists with 37 (the next highest total on the team was 17) and averaged 9.7 points per game. In 2007, Thomas received one of 461 Congressional Gold Medals created especially for the spurned athletes.

Despite his talent, Thomas was left off the original Olympic Dream Team, possibly as a result of an alleged feud with Michael Jordan. In the book When the Game Was Ours, Magic Johnson relates that he, Jordan and other players conspired to keep Thomas off the Dream Team.

After Tim Hardaway left the team due to injury, Thomas was named to Dream Team II for the 1994 World Championship of Basketball, but did not play due to his Achilles tendon injury that eventually led to his retirement. He was replaced by Kevin Johnson.

Post-playing career

Businessman
Thomas's business career began during his career with the Pistons. Planning for life after the NBA, Thomas invested in a host of ventures through his private investment company out of Michigan, Isiah Investments, LLC. His primary investment was a large chain of printing franchises, American Speedy Printing Centers Inc. Thomas took a very hands-on approach at American Speedy, helping lead the company out of bankruptcy to become profitable and one of the largest printing franchises in the world.

Thomas is the founding chairman and CEO of Isiah International LLC, a holding company with a diverse portfolio of business ventures and investments. Gre3n Waste Removal, Re3 Recycling, and Eleven Capital Group are three of the primary businesses in the Isiah International family of companies.

In 1998, Thomas founded a company serving consumers, retailers, and corporations with online gift certificates and other i-commerce products. Isiah.com also had a partnership with the NBA store.

In April 1999, Thomas became the first African-American elected to the board of governors of the Chicago Stock Exchange. He served until 2002.

In addition to these business ventures, Thomas has been involved in real estate projects in Chicago and the surrounding region as the owner of Isiah Real Estate. In 2013, Thomas said he was putting money in distressed areas and reinvesting: "I'm hoping I can be a catalyst for change in those areas, to get the population back into those communities and be a catalyst to make a difference." As of 2015, Thomas was involved in a $300 million development deal for a mixed-use complex at the Illinois Medical District Commission. Isiah Real Estate partnered with Higgins Development Partners, Thomas Samuels Enterprises, and East Lake Management & Development to develop  of land that would include retail space, a hotel, apartments and parking areas.

Thomas was one of the founding members of the advisory board for Marquis Jet Partners and a partner of Dale and Thomas Popcorn.

Thomas has served as CEO and executive chairman of the board of directors of One World Products, a cannabis company based in the U.S. with cultivation and processing facilities in Colombia.

Toronto Raptors
After his playing career ended, Thomas became part owner and executive vice president of the expansion Toronto Raptors in 1994. In 1998, he left the organization after a dispute with new management over the franchise's direction and his future responsibilities. During his tenure with the team, the Raptors drafted Damon Stoudamire, Marcus Camby, and high schooler Tracy McGrady.

Broadcasting
After leaving the Raptors, Thomas became a television commentator (first as the lead game analyst with play-by-play man Bob Costas and then as part of the studio team) for the NBA on NBC. He also worked a three-man booth with Costas and Doug Collins.

CBA
Thomas purchased the Continental Basketball Association (CBA) for $10 million in 1999.

When at the CBA, Thomas launched partnerships with Enlighten Sports and the University of Colorado and the CBA. The new websites allowed fans to watch live game webcasts, use live shot charts, chat with players and more. Thomas said the internet was an "integral part of [the CBA's] strategy to provide engaging and entertaining content for fans." Thomas also launched a partnership between the CBA and SEASONTICKET.com to bring personalized video highlights and scores to fans across the country as well as be a portal for All-Star League voting. Thomas believed that streaming video would be the future of news and entertainment.

During Thomas's tenure, the budget for the CBA league office reportedly doubled. When Thomas became head coach of the Indiana Pacers in 2000, he was required by NBA rules to sell the CBA. The NBA offered to buy the league from Thomas, but he declined. The NBA then started its own minor league, depriving the CBA "of its lifeblood, a $2 million annual payment the NBA made to retain the CBA as its official developmental league". After Thomas placed the league into a blind trust, its funds ran out. In February 2001, the league was forced into bankruptcy and folded.

The New York Times asserted that Thomas's "foray into league ownership became a case study in how not to run a business".

Indiana Pacers
Thomas was hired as head coach of the Indiana Pacers on July 20, 2000. He succeeded Larry Bird, who previously coached the Pacers to the Eastern Conference title. Thomas attempted to bring up young talents such as Jermaine O'Neal, Jamaal Tinsley, Al Harrington, and Jeff Foster. But under Thomas the Pacers were not able to stay at the elite level as they went through the transition from a veteran-dominated, playoff-experienced team to a younger, less experienced team. In Thomas's first two seasons with the Pacers, the team was eliminated in the first round by the Philadelphia 76ers and the New Jersey Nets, both of whom eventually made the NBA Finals.

In his last year with the Pacers, Thomas guided them to a 48–34 record in the regular season and coached the Eastern Conference team at the 2003 NBA All-Star Game. As the third seed, the Pacers were eliminated in the first round of the playoffs by the sixth-seeded Boston Celtics. With blossoming talents such as Jermaine O'Neal, Brad Miller, Ron Artest, Al Harrington and Jamaal Tinsley, along with the veteran leadership of Reggie Miller, some perceived Thomas's lack of coaching experience as the Pacers' stumbling block.

In the off-season, Bird returned to the Pacers as president of basketball operations, and his first act was to replace Thomas with Rick Carlisle. Thomas was fired by Bird on August 27, 2003.

New York Knicks
On December 22, 2003, the New York Knicks hired Thomas as president of basketball operations. Thomas was ultimately unsuccessful with the Knicks' roster and fanbase. At the end of the 2005–06 season, the Knicks had the highest payroll in the league and the second-worst record. He traded away several future draft picks to Chicago in a deal for Eddy Curry including what turned out to be two lottery picks in talent-rich drafts, LaMarcus Aldridge, and Joakim Noah.

In January 2006, Anucha Browne Sanders, a female former executive with the New York Knicks, filed an employment and harassment lawsuit against The Madison Square Garden Company, alleging in part that Thomas had sexually harassed her in the workplace and that she had been fired in retaliation for complaining about the harassment. The case was then settled for $11.5 million.

On June 22, 2006, the Knicks fired coach Larry Brown, and owner James Dolan replaced him with Thomas on the condition that he show "evident progress" or be fired.

During the following season the Knicks became embroiled in a brawl with the Denver Nuggets that Thomas allegedly instigated by ordering his players to commit a hard foul in the paint. He was not fined or suspended; NBA Commissioner David Stern said that he relied only on "definitive information" when handing out punishments. Later in the season, nine months after Dolan had demanded "evident progress", the Knicks re-signed Thomas to an undisclosed "multi-year" contract. After Thomas was granted the extension, the Knicks abruptly fell from playoff contention with a dismal finish to the season.

During the 2007 NBA draft, Thomas made another trade, acquiring Zach Randolph, Fred Jones, and Dan Dickau from the Portland Trail Blazers for Steve Francis and Channing Frye.

Thomas also compounded the Knicks' salary-cap problems by signing fringe players such as Jerome James and Jared Jeffries to full mid-level exception contracts. Neither player saw any significant playing time and both were often injured and highly ineffective when able to play.

Despite the constant criticism he received from Knicks fans, Thomas maintained that he had no intention of leaving until he turned the team around. He predicted he would lead the Knicks to a championship, stating that his goal was to leave behind a "championship legacy" with the Knicks just as he had done for the Detroit Pistons.

On April 2, 2008, Donnie Walsh was introduced to replace Thomas as president of basketball operations for the Knicks. One night after the Knicks tied a franchise record of 59 losses and ended their season, news broke that Thomas had been told he would not return as Knicks head coach the following season. He was officially "reassigned" on April 18 "after a season of listless and dreadful basketball, a tawdry lawsuit and unending chants from fans demanding his dismissal". Thomas posted an overall winning percentage of .341 as head coach of the Knicks, fifth lowest in team history. As part of the reassignment agreement, Thomas was to serve as a consultant to the team, reporting directly to Walsh. He was banned from having contact with Knicks players on the grounds that he could undermine his successor.

FIU
On April 14, 2009, Thomas accepted an offer to become the head basketball coach of FIU, replacing Sergio Rouco after five losing seasons. Thomas announced that he would donate his first year's salary back to the school, saying, "I did not come here for the money."

After posting a 7–25 record in his first season at FIU, on August 6, 2010, Thomas announced that he was taking a job as consultant to the New York Knicks, while keeping his position as head coach at FIU. According to the New York Daily News, "nearly every major media outlet panned the announcement of Thomas' hire", and it led to a "public outcry" among fans. In a reversal on August 11, Thomas announced that he would not be working with the Knicks because holding both jobs violated NBA bylaws.

Thomas finished his second season at FIU with an 11–19 record (5–11 in conference games). On April 6, 2012, FIU fired Thomas after he went 26–65 in three seasons. Under Thomas, FIU never won more than 11 games in a season.

Back to broadcasting
On December 19, 2012, NBA TV announced that Thomas would begin work on December 21, 2012, as a member of the studio analyst panel. It was also announced that Thomas would become a regular contributor for NBA.com.

New York Liberty
On May 5, 2015, the WNBA New York Liberty hired Thomas as team president, overseeing all of the franchise's business and basketball operations. On June 22, 2015, the Liberty and the WNBA agreed to suspend consideration of Thomas's ownership application. He remained president of the team.

Under Thomas's leadership as team president, and with his former Pistons teammate Bill Laimbeer as head coach, the Liberty finished first in the Eastern Conference during the 2015 season.

Thomas was relieved of his duties with the Liberty on February 21, 2019, after James Dolan sold the Liberty to Joseph Tsai.

Cheurlin Champagne
In 2016, Thomas announced that he was the exclusive United States importer of the Cheurlin Champagne brand through ISIAH Imports, a subsidiary of ISIAH International, LLC. Cheurlin Champagne made its debut in the United States at the 2016 Democratic National Convention in Philadelphia. Other activations have included a private luncheon honoring former President Bill Clinton. In 2017, Cheurlin debuted at The Palace of Auburn Hills for the final season of the Detroit Pistons at the historic arena. Cheurlin produces two champagne categories: Cheurlin's Brut Speciale and Rose de Saignee and Cheurlin Thomas's "Celebrite" Blanc de Blanc and "Le Champion" Blanc de Noir. In August 2017, Thomas brought his Cheurlin Flagship Collection portfolio of Champagnes to the Bellagio in Las Vegas.

Players Only
Since 2017, Thomas has been a regular panelist during NBA on TNT's Monday coverage Players Only, which features only former NBA players as studio analysts, play-by-play announcers, and color analysts for games.

Acting
Isiah had a guest appearance on the popular 1990's television show Home Improvement; playing himself in Season 3 episode 2 titled "Aisle See You in My Dreams".

Education
Thomas graduated from Indiana University with a B.A. in 1987. He received his Master's in Education from the UC Berkeley Graduate School of Education in 2013. At UC Berkeley, Thomas studied the connection between education and sports, specifically how American society makes education accessible (or inaccessible) to black male college athletes.

Philanthropic work
In 1987, when he was a Piston, Thomas organized the "No Crime Day" in Detroit. He had the help of Detroit Mayor Coleman Young to call for a moratorium on crime in the summer of 1986.

Thomas founded Mary's Court, a foundation that supports economically disadvantaged parents and children on the West Side of Chicago. The charity is named for Thomas's mother. Mary's Court has teamed up with another Chicago-based charity, Kids off the Block, to serve meals to Chicago children and families during Thanksgiving.

While Thomas was at FIU, Thomas and Mary's Court donated $50,000 to FIU's First Generation Scholarship and organized a sell-out charity game during the NBA lockout featuring NBA stars LeBron James and Dwyane Wade. A street on Chicago's West Side was named in honor of his mother.

The Dr. Martin Luther King Jr. Boys & Girls Club of Chicago honored Thomas with the organization's King Legacy Award at their 24th Annual King Legacy Awards Gala.

In July 2012, Thomas joined The Black Men's Roundtable in Florida along with other national and local black leaders to discuss issues that directly affect black males.

The Peace League is an annual community basketball league within the Chicago area established by Thomas and Father Michael Pfleger in 2011. In September 2012, Thomas co-hosted the Ballin' for Peace Tournament at St. Sabina Church in Chicago to reduce gang violence through communication and basketball.

The Peace League initiative expanded into a program which offers GED classes, employment training, and internship opportunities. The surrounding Auburn-Gresham neighborhood has seen a drastic drop in violence since the league began. The Peace League Tournament was expanded to New York City during the 2015 NBA All-Star Weekend. The New York City Peace Game featured over 50 players from across all five boroughs that competed in a tournament as well as a brief speaking program with special guests that included Harry Belafonte.

In March 2013, Children Uniting Nations, an organization that focuses on advocacy/awareness and provides academic and community-based programs for at-risk and foster youth, presented Thomas and Mary's Court with the Lifetime Achievement Award for his passion and commitment to improving the lives of children.

Each year, Mary's Court provides gifts, clothing and educational items to hundreds of children in Chicago at its Holiday Toy Giveaway.

Humanity of Connection Award
On February 13, 2017, Thomas was presented the AT&T Humanity of Connection Award at the Smithsonian's National Museum of African American History and Culture in Washington, D.C. He was honored for his historic achievements in sports and his contributions to the African American community.

Personal life
Thomas met his future wife, Lynn Kendall, the daughter of a Secret Service agent and a nurse, in the early 1980s while they were both attending Indiana University. The couple married at Our Lady of Sorrows in 1985. Thomas and Kendall had a son, Joshua, in 1988, and a daughter, Lauren, in 1991.

Paternity case
Two months before Thomas's marriage to Lynn Kendall in 1985, Jenni Dones, a woman from Bloomfield Hills, Michigan, filed a paternity lawsuit against Thomas. Dones alleged that she had become pregnant following a three- or four-month "intimate, exclusive, ongoing relationship" with Thomas. Dones's child, Marc E. T. Dones, was born in 1986. After a long-running legal dispute, Thomas agreed to pay a settlement as well as monthly payments. In 1995, Dones obtained additional financial support from Thomas in a separate lawsuit. Marc Dones has been described by the literary site thedetroiter.com as "a talented writer and poet". He served as chief executive officer of the King County (WA) Regional Homelessness Authority.

Drug overdose
On October 24, 2008, Thomas was taken to White Plains Hospital Center near his New York City area home after accidentally taking an overdose of Lunesta, a form of sleep medication.

Legacy and accolades
During his playing career, Thomas won an NCAA championship with Indiana in 1981 and NBA championships with Detroit in 1989 and 1990. He was selected as the Most Outstanding Player of the 1981 Final Four and the Most Valuable Player of the 1990 NBA Finals.  He was a consensus first-team All-American in 1980 and a 12-time NBA All-Star.

When Thomas retired as a player in 1994, he ranked third in NBA history with 9,061 assists and fifth in league history with 1,861 steals. As of 2022, his 9,061 assists rank ninth in NBA history, and his average of 9.3 assists per game ranks fifth.

As of 2020, Thomas also remains the Pistons' all-time career leader in minutes played (15,904), points scored (18,822), steals (1,861), and assists (9,061).

In February 1996, the Pistons retired Thomas's jersey No. 11.

In 1996, Thomas was named to the 50 Greatest Players in NBA History, selected upon the 50th anniversary of the founding of the NBA. In 2021, he was elected to the NBA 75th Anniversary Team.

Thomas has been inducted into the following halls of fame:

 In 1993, Thomas was inducted into the Indiana University Athletics Hall of Fame.
 In 1998, he was inducted along with Magic Johnson into the Michigan Sports Hall of Fame.
 In May 2000, he was elected to the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame in his first year of eligibility.

Michael Jordan called Thomas the second greatest point guard ever, only behind Magic Johnson. Thomas was inducted into the American Basketball Hall of Fame in 2023.

NBA career statistics

Regular season

|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|72||72||33.8||.424||.288||.704||2.9||7.8||2.1||.2||17.0
|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|81||81||38.2||.472||.288||.710||4.0||7.8||2.5||.4||22.9
|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|style="background:#cfecec;"|82*||style="background:#cfecec;"|82*||36.7||.462||.338||.733||4.0||11.1||2.5||.4||21.3
|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|81||81||38.1||.458||.257||.809||4.5|| style="background:#cfecec;"|13.9*||2.3||.3||21.2
|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|77||77||36.2||.488||.310||.790||3.6||10.8||2.2||.3||20.9
|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|81||81||37.2||.463||.194||.768||3.9||10.0||1.9||.2||20.6
|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|81||81||36.1||.463||.309||.774||3.4||8.4||1.7||.2||19.5
|-
|style="text-align:left; background:#afe6ba;"|†
|style="text-align:left;"|Detroit
|80||76||36.6||.464||.273||.818||3.4||8.3||1.7||.3||18.2
|-
|style="text-align:left; background:#afe6ba;"|†
|style="text-align:left;"|Detroit
|81||81||37.0||.438||.309||.775||3.8||9.4||1.7||.2||18.4
|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|48||46||34.5||.435||.292||.782||3.3||9.3||1.6||.2||16.2
|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|78||78||37.4||.446||.291||.772||3.2||7.2||1.5||.2||18.5
|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|79||79||37.0||.418||.308||.737||2.9||8.5||1.6||.2||17.6
|-
|style="text-align:left;"|
|style="text-align:left;"|Detroit
|58||56||30.2||.417||.310||.702||2.7||6.9||1.2||.1||14.8
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan="2"|Career
|979||971||36.3||.452||.290||.759||3.6||9.3||1.9||.3||19.2
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan="2"|All-Star
|11||10||28.9||.571||.400||.771||2.5||8.8||2.8||.0||16.8

Playoffs

|-
|style="text-align:left;"|1984
|style="text-align:left;"|Detroit
|5||5||39.6||.470||.333||.771||3.8||11.0||2.6||1.2||21.4
|-
|style="text-align:left;"|1985
|style="text-align:left;"|Detroit
|9||9||39.4||.500||.400||.758||5.2||11.2||2.1||.4||24.3
|-
|style="text-align:left;"|1986
|style="text-align:left;"|Detroit
|4||4||40.8||.451||.000||.667||5.5||12.0||2.3||.8||26.5
|-
|style="text-align:left;"|1987
|style="text-align:left;"|Detroit
|15||15||37.5||.451||.303||.755||4.5||8.7||2.6||.3||24.1
|-
|style="text-align:left;"|1988
|style="text-align:left;"|Detroit
|23||23||39.6||.437||.295||.828||4.7||8.7||2.9||.3||21.9
|-
|style="text-align:left; background:#afe6ba;"|1989†
|style="text-align:left;"|Detroit
|17||17||37.2||.412||.267||.740||4.3||8.3||1.6||.2||18.2
|-
|style="text-align:left; background:#afe6ba;"|1990†
|style="text-align:left;"|Detroit
|20||20||37.9||.463||.471||.794||5.5||8.2||2.2||.4||20.5
|-
|style="text-align:left;"|1991
|style="text-align:left;"|Detroit
|13||11||33.5||.403||.273||.725||4.2||8.5||1.0||.2||13.5
|-
|style="text-align:left;"|1992
|style="text-align:left;"|Detroit
|5||5||40.0||.338||.364||.786||5.2||7.4||1.0||.0||14.0
|- class="sortbottom"
| style="text-align:center;" colspan="2"|Career
|111||109||38.0||.441||.346||.769||4.7||8.9||2.1||.3||20.4

Head coaching record

NBA

|-
| style="text-align:left;"|Indiana
| style="text-align:left;"|
| 82||41||41|||| style="text-align:center;"|4th in Central||4||1||3||
| style="text-align:center;"|Lost in First round
|-
| style="text-align:left;"|Indiana
| style="text-align:left;"|
| 82||42||40|||| style="text-align:center;"|4th in Central||5||2||3||
| style="text-align:center;"|Lost in First round
|-
| style="text-align:left;"|Indiana
| style="text-align:left;"|
| 82||48||34|||| style="text-align:center;"|2nd in Central||6||2||4||
| style="text-align:center;"|Lost in First round
|-
| style="text-align:left;"|New York
| style="text-align:left;"|
| 82||33||49|||| style="text-align:center;"|4th in Atlantic||—||—||—||—
| style="text-align:center;"|Missed playoffs
|-
| style="text-align:left;"|New York
| style="text-align:left;"|
| 82||23||59|||| style="text-align:center;"|5th in Atlantic||—||—||—||—
| style="text-align:center;"|Missed playoffs
|- class="sortbottom"
| style="text-align:left;" colspan="2"|Career
| 410||187||223|||| ||15||5||10||||

College

See also
 Michigan Sports Hall of Fame
 List of National Basketball Association career assists leaders
 List of National Basketball Association career steals leaders
 List of National Basketball Association career turnovers leaders
 List of National Basketball Association career playoff assists leaders
 List of National Basketball Association career playoff steals leaders
 List of National Basketball Association career playoff turnovers leaders
 List of National Basketball Association players with most assists in a game
 List of National Basketball Association franchise career scoring leaders

References

External links

 Isiah International official website

 FIU profile (2011)
 NBA profile (2006)
 Historical profile on NBA.com

1961 births
Living people
20th-century African-American sportspeople
21st-century African-American people
African-American basketball coaches
African-American basketball players
African-American Catholics
African-American sports executives and administrators
All-American college men's basketball players
American expatriate basketball people in Canada
American men's basketball players
American sports executives and administrators
Basketball coaches from Illinois
Basketball players at the 1979 Pan American Games
Basketball players from Chicago
Businesspeople in the cannabis industry
Congressional Gold Medal recipients
Detroit Pistons draft picks
Detroit Pistons players
FIU Panthers men's basketball coaches
Indiana Hoosiers men's basketball players
Indiana Pacers head coaches
McDonald's High School All-Americans
Medalists at the 1979 Pan American Games
Naismith Memorial Basketball Hall of Fame inductees
National Basketball Association All-Stars
National Basketball Association broadcasters
National Basketball Association players with retired numbers
National Basketball Players Association presidents
New York Knicks head coaches
Pan American Games gold medalists for the United States
Pan American Games medalists in basketball
Parade High School All-Americans (boys' basketball)
Point guards
Toronto Raptors executives
UC Berkeley Graduate School of Education alumni

Isiah Thomas


Jakob af Skotland henviser til:

 Jakob 1. af Skotland (1394-1437) – konge af Skotland
 Jakob 2. af Skotland (1430-1460) – konge af Skotland
 Jakob 3. af Skotland (omkring 1451-1488) – konge af Skotland
 Jakob 4. af Skotland (1473-1513) – konge af Skotland
 Jakob 5. af Skotland (1512-1542) – konge af Skotland
 Jakob 6. af Skotland (1566-1625) – konge af Skotland
 Jakob 7. af Skotland (1685-1688) – konge af Skotland

Jakob af Skotland


Feminizm, kadınların haklarını tanıyarak bu hakların korunması amacıyla eşitsizliklerin ortadan kaldırılmasına yönelik çeşitli ideolojiler, toplumsal hareketler ve kitle örgütlerinden oluşan hareket. Sözcüğün köken olarak Latince "femina" ve onun Fransızca türevi olan "féminisme" sözcüğünden geldiği ve Türkçe eş anlamlısının hatunculuk olduğu belirtilmektedir. Kadın hareketi doğrudan kadınları ilgilendiren ve dolaylı olarak kültürü ilgilendiren konularda bilinç uyandırır. Feminizmin temel amaçları; eğitim, iş, çocuk bakımı gibi konularda eşit haklara sahip olmaktan, yasal kürtaj hakkından, kadın sağlığı konusunda ilerlemelere, tacizin ve tecavüzün engellenmesinden lezbiyen haklarına kadar uzanır.

Kadınların hakları ve ilgi alanlarını konu alan ayrışık anlayışın belirleyicisi kadındır. Kadın ve erkek arasındaki toplumsal eşitsizliğin süregelmesi, feminizmin amacının kadının toplumdaki yerinin iyileştirilmesi ve toplumda gerçek bir eşitlik durumunun sağlanması olmasına neden olmuştur. "Feminizm" kavramı altında sayısız hareket özetlenmiştir.

Cinsiyet eşitliğinden ise cinsiyetlerin, tüm yaşam alanlarında gerçek bir eşitliğe sahip olmaları anlaşılır. "Kadının erkek egemenliğinden kurtulması"nın asıl amacı ekonomik, toplumsal, siyasal haklar; eşitlik ve daha da ayrıntılı anlatmak gerekirse: Yasadan önce eşitlik, inanç özgürlüğü, mal ve mülk sahibi olabilme özgürlüğüdür. Kadının erkek egemenliğinden kurtulması, cinsiyet yüzünden yapılan ayrıma karşıt bir düşünce yapısıdır. Asıl olarak kadın ve erkek eşitliği; bugün yalın olarak "cinsiyet" kavramının kullanılmasındansa, biyolojik ve toplumsal cinsiyetler arasındaki farklara girilmesini daha ayrıntılı olarak tercih eder.

Feminizm, sosyoloji, politik akım ve etik alanlarından oluşur; temeli kadın özgürlüğüne dayanmaktadır. Bazı yorumları geçmiş ve şimdiki toplumsal ilişkilere karşı eleştireldir. Çoğunun toplumsal cinsiyet ve cinselliğe ilişkin toplumsal yapı olduğuna inandığı ögeleri çözümlemeye odaklanmıştır. Yine çoğu feminist cinsiyet eşitsizliği ve kadın hakları, ilgileri ve kadın sorunlarını araştırmaya odaklanmıştır.

Feminist teori toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin doğasını anlamayı amaçlar ve toplumsal cinsiyet politikaları, iktidar ilişkileri ve cinsellik üzerine odaklaşır. Feminist hareket içinde kadın ve erkeğin eşitliğini savunan gruplar olduğu gibi kadının biyolojik ve duygusal olarak erkeğe üstün ve erkeğin "tamamlanmamış kadın" olduğunu savunan daha "köktenci" gruplar da yer almaktadır.

Genel bakış
Feminizm, bir teori olduğu gibi aynı zamanda da "hak eşitliği, insanlık şerefi ve kadınlara karar verme özgürlüğü" amaçlarıyla, politik bir harekettir. Feminizm, kadınlara cinsiyet hiyerarşisi baskısının sona ermesi ve toplumsal cinsiyet tutumlarının aynı değerde olması için toplumun değişimini amaçlar.

Haziran 1993 Viyana Dünya İnsan Hakları Konferansı, uluslararası kadın hareketi için oldukça önemli olmakla beraber kadınlar için insan hakları kavramı ilk olarak burada Birleşmiş Milletler sürecine dahil edilmiştir. Harekete geçen dünya kadınları, dünyanın her yerinden kadın kuruluşlarının ve bağımsız kadınların katıldığı büyük bir Kadının İnsan Hakları kampanyası düzenleyip sonucunda "kadınların ve kız çocuklarının insan haklarının, evrensel insan haklarıyla ayrılmaz, bölünmez ve vazgeçilmez" olduğu tezini ilan etmiştir. Bu haliyle de resmi konferanslarda gündem oluşturucu bir konuma erişmişlerdir.

 Aralık 1993'te özel olarak kadına karşı şiddeti ele alan ilk insan hakları belgesi olan "Kadınlara Yönelik Şiddete Karşı Bildirge" Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda kabul edildi.
 1994'te BM İnsan Hakları Komisyonu'na kadına yönelik şiddet konusunda özel bir raportör atanması ve kadın haklarının BM İnsan Hakları mekanizmaları içine dahil edilmesi kararlaştırıldı.
 Süreç, 1994'te Kahire'de yapılan ICPD, 1995'te Pekin'de yapılan Dünya Kadın Konferansı ve 2000'de New York'ta yapılan Pekin+5 BM Özel Oturumuyla devam etti.

Uluslararası kadın hareketi, insan hakları kapsamında kadın hakları bakımından köklü değişikliklere sebep oldu. Aile içi şiddet, toplu tecavüzler, kadının beden bütünlüğüne yönelik hak ihlalleri, cinsel hakların, doğurganlık haklarının ihlali böylelikle BM kararlarında ve uluslararası sözleşmelerde insan hakları olarak yer almaya başladı. Ancak, tutucu kesimler bu ihlalleri, insan hakları kapsamı dışında bırakmak için yoğun çabalar harcadılar.

Bu kavram altında birçok hareket ve birbirine kısmen bağlı, ama aynı zamanda da farklı iz bırakan darbe geliştirmiştir. Bunların dikkat çeken önemli bir kısmını kadınların erkeklere karşı mağduriyeti, ihmal edilmiş kadınsı düşünceler, değerler ve projeler oluşturur. Feminist Bilimsel Eleştiri ve feminist araştırmalar, birçok alanda günümüze kadarki karartılmış kadın tarihini ve kadınların yeteneklerini günışığına çıkarmayı ve bu konularda çalışma yapmayı kendilerine amaç edinmişlerdir.

Feminist Bilimsel Teori; feminizmi, bilimsel teori alanlarına cinsiyet tanımları bakımından faydalı hale getirmeyi amaçlar. Feminist Filozofi, bazen de Bilimsel Sosyoloji ve Bilim Tarihi'nin alt alanı olarak kabul edilir. Feminist Bilim Teorisi, insani bilimlere cinsiyet tanımları konusunda temel araştırma malzemesi olarak hizmet eder. Feminist hamleler, genel bilimsel teorik sorunları konu aldığı için, temel bilimsel sorunların içinde tartışılır.

Feminizmin ilgilendiği konular
Feminizm üzerine yapılan temel tartışmalar günümüzde hâlâ değişim sürecindedir. 1960'lı yıllardan beri aşağıdaki konular ana başlıklar olarak benimsenmiştir:

 Hukuki eşitlik (örn; kadınların kazançtaki payları, ücret eşitsizliği)
 Diğer toplumsal akımlarla olan ilişkisi
 Cinsiyet kimliklerinin yaratılması
 Cinsel özerklik

Feminizmin kökeni
Modern anlamda bir felsefe ve bir hareket olarak feminizmin kökeni kadının eğitimi hakkını savunan Lady Mary Wortley Montagu ve Marquis de Condorcet gibi özgür düşünürlerin de içinde yer aldığı Aydınlanma dönemine götürülmektedir. Kadınlar için ilk bilimsel topluluk Hollanda Cumhuriyetinin güneyinde yer alan bir şehir olan Middelburg'de 1785 tarihinde kurulmuştur. İngiliz kadın yazar Mary Wollstonecraft'ın feminist olarak adlandırılabilen A Vindication of the Rights of Woman (Kadın Haklarının Müdafaası) (1792) adlı eseri bu konuda ilk çalışmalardan biridir. Feminizm 19. yüzyılda kadınlarda adaletsiz davranıldığına ilişkin inanç arttıkça organize bir hareket hâline geldi. Feminist hareketin kökleri ilerlemeci hareket özellikle de 19. yüzyıldaki reform hareketi içinde yer almaktadır. Harekete féminisme adını veren kişi ütopyacı sosyalist Charles Fourier'dir (1837). Fourier, 1808 gibi erken bir tarihte kadın haklarının genişletilmesini tüm tüm toplumsal ilerlemenin genel prensibi olduğunu öne sürmüştür. İlk kadın hakları toplantısı New York, Seneca Falls'da 1848 yılında yapılmıştır. 1869 yılında John Stuart Mill The Subjection of Women (Kadınların Köleleştirilmesi) kitabını yayınlamıştır. Adı geçen kitabında Mill, "bir cinsin diğer bir cinse hakimiyeti yanlış... ve... insanoğlunun gelişmesinin önündeki en büyük engellerden biridir." demiştir.

Pek çok ülke 20. yüzyılın ilk yıllarında özellikle de I. Dünya Savaşı'nın son yıllarında kadınlara oy hakkını tanımıştır.

Feminizmin tarihi
Feminizm kavramı ilk olarak sosyal filozof Charles Fourier (1772-1837) tarafından ortaya atılmıştır. Fourier sosyal gelişmenin kadınlara verilecek daha fazla özgürlükle mümkün olduğunu savunmaktaydı. Bugün "Yeni Kadın Hareketleri" olarak da adlandırılmaktadır ve temelde kısmen birbiriyle iç içe kısmen de ayrı teorik yapılardan oluşmaktadır.

Feminizmin ilk yılları
Feminizmle ilgili ilk yaklaşımlar 17. yüzyılda (insan haklarının da desteğiyle) Marie Le Jars de Gourney'ın yazılarında ortaya çıkmıştır. Bunun yanı sıra Christine de Pizan, Olympe de Gouges, Mary Wollstonecraft ve Hedwig Dohm'un da eserleri feminizm filozofisinin ilkleri arasında sayılabilir.

Teori olarak feminizm ilk olarak 18. yüzyılın sonları ve 19. yüzyılın başlarına denk gelen zaman aralığında temel haklar kategorisinde dünya sahnesine çıkmıştır. Başlarda temel haklara sahip olanların sadece erkekler olduğu düşünülürdü; çünkü topluma ataerkil gelenekler hâkimdi; ancak 1793 yılında Fransa da Olympe de Gouges bu durumu protesto etti. Gouges İnsan Hakları olarak görünen "Erkek Hakları"nın on yedi maddesinin kadınlara uyarlanmasını önerdi. Bunu da şu ünlü sözüyle dile getirdi: "Eğer kadının idam sehpasına mahkûm olma hakkı varsa, tribünden izleme hakkına da sahip olmalıdır." Fransa'da elde edilen bu haklar kadınlar için bir ilktir.

Feminizmin ilk dalgası
19. yüzyılın son yıllarına doğru birçok Avrupa ülkesinde; Amerika Birleşik Devletleri ve Avustralya'da feminizm ve özellikle de kadın hareketlerinin kitlesel ilk dalgası başladı. Bu hareketin başlamasına sebep olan şey sözcülerine göre erkeklerle politik olarak eşit haklara sahip olma isteği, aynı iş için erkeklerle eşit ücret alma isteği ve kadınların da üniversiteye gidip her işte çalışma isteğiydi. Bu akım 19. yüzyılın sonlarına kadar birçok ülkeyi etkiledi. Bundan önce üniversitelerde erkeklere oranla daha az kadın eğitim almaktaydı. Kadınlara seçme hakkı, ilk olarak 1893 yılında Yeni Zelanda'da tanındı, yaygınlaşması ise 20. yüzyılda oldu. Almanya ve Sovyetler Birliği'nde 1917-1918 yıllarında sosyalist devrimin sonucunda, Amerika ve Büyük Britanya'da aynı zamanlarda savaş döneminde kadınların ülkeye olan katkılarından dolayı ödül olarak verildi. Fransa ve İtalya gibi başka ülkeler ise kadınlara seçme hakkını II. Dünya Savaşı'nın sonunda vermeye başladılar.

Proleter kadın hareketleri
Sivil kadın hareketlerine karşılık olarak proleter kadın hareketleri ortaya çıkmıştır. SPD ve SDAPR gibi sosyal demokrat partiler etrafında toplanmışlardır. 19. yüzyılın sonlarında düzenledikleri toplantılarla taleplerini dile getirmişlerdir. Öncelikle yapı ve tekstil sektöründe çalışan kadın işçilerle ilgili bir organizasyon düzenlediler. Düzenledikleri aktiviteler proleter kadınların yaşam standartlarını daha iyi hale getirme amacını taşımaktaydı (çalışma saatlerinin kısaltılması, sağlık sigortası, işsizlik gibi). Ayrıca kadınların hem ev kadını olmaları hem de iş yerinde çalışıyor olmaları da konulaştırıldı.

Proleter kadın hareketlerinin önder teoricileri Clara Zetkin, Friedrich Engels, August Bebel ve Alexandra Kollentai idi.

Friedrich Engels etnolojik çalışmalar yapmasından dolayı bunların sonucunda "Der Ursprung der Familie, des Privateigentums und des Staates" ("ailenin, özel mülkün ve devletin kökeni") adlı yapıtını ortaya koydu. Ataerkilliğin insanlık tarihinin en başından beri var olduğu kanısı ortaya çıktı ve erkekler biyolojik miraslarıyla ilgilenmeye başladılar. Bu da sadece kadın cinselliği sınırlandırılıp kontrol edilebildiği takdirde mümkündü. Ataerkil, tek eşli evlilikler bu amaca hizmet ediyordu. Çünkü kadınlar bu şekilde baskı altında tutulabiliyordu. "Anaerkil" ve "Ataerkil" arasındaki çizgiler daralmaya başladı ve August Bebel bu değişim içindeki güçlü değişimlere ve karakterlere dikkat çekmeye başladı. Özellikle "Amazonensagen" adlı eserinde kadınların haklarından mahrum bırakılmasına karşı güçlü duruşlarını ele almıştı.

Feminizmin ikinci dalgası

Feminizmin ilk dalgası 20. yüzyılın ilk 20 yılına kadar devam etti. Bu süreçte birçok ülkedeki kadınların taleplerinin büyük bir bölümü halihazırda yerine getiriliyordu. Buna karşılık birçok sebep, kadınların toplumdaki geleneksel yerlerine geri dönmelerine sebep oldu. 1929'daki dünya ekonomik krizinde iş sıkıntısı ortaya çıktı ve işten ilk çıkarılan grup kadınlardı. Alman faşizmi döneminde de kadınların üniversitede eğitim almalarına ve iş hayatlarına sınırlandırılmalar getirildi. İkinci dünya savaşında erkekleri savaşta olması nedeniyle sayısızca kadın, endüstrilerde çalışmaya başladı. Ancak savaş sonrasında tekrar "kadın ve anne olmak" görevlerine geri döndüler.

Çeşitli formlara bürünen feminizm
Feminist teori içindeki cinsiyet, cinsiyet farklılıkları, cinsellik gibi terimler ve kadın gibi holistik terimler tartışma konusu olmuş hatta bazı feministler feminizmin herkesin kendisini %100 feminist olarak tanımladığı bir ideoloji olmadığını ileri sürmüşlerdir. Bu sebeple feminizmin alt türleri oluşmuştur. İlk dönem feministleri genellikle ilk-dalga feministleri 1960 sonrasındaki feministler ikinci-dalga feministleri olarak isimlendirilmiştir. Bazıları yeni kuşak feministleri üçüncü-dalga feminizmi içinde görmektedir.

Farklı tür feminizmlerden bazıları:

 Eşitlikçi formlar:
 Eşitlikçi feminizm - Önde gelen feminist liderleri de içeren çoğunluk bunun feminizmin gerçek bir formu olmadığını öne sürmektedir.
 Bireyci feminizm - (liberteryen feminizm olarak da bilinir) Yukarıdakiyle aynıdır.
 Liberal feminizm
 Kadın merkezli (gynocentric) formlar:
 Kültürel feminizm
 Cinsiyet feminizmi
 Pop feminizm
 Radikal feminizm
 Baskıyı ataerkiden kaynaklı görenler:
 Anarko-feminizm
 Radikal feminizm
 Fransız feminizm
 Seks radikal feminizm
 Baskıyı sınıflı toplum (19. yüzyıl ve sonrası kapitalizm) kaynaklı görenler:
 Marksist feminizm
 Sosyalist feminizm
 Ayırımcı (segregationalist):
 Lezbiyen feminizm (lezbiyen ayrıkçılığı/lesbian separatism))
 Ayrılıkçı feminizm/seperatist feminizm
 Afrikan-Amerikan
 Siyah feminizm/Black Feminism
 Kadıncılık/Womanism
 Batı-Dışı:
 Üçüncü Dünya feminizm
 Sömürge sonrası feminizm

Alt feminizm dalları

Feminizmin etkisi
20. yüzyıl boyunca feminizm, özellikle de kadın hareketleri; ABD, Kanada; Avustralya, Asya'nın bazı bölümleri, Latin Amerika ve Afrika'da, cinsiyetlerin elde ettikleri hukuki, sosyal ve kültürel hak eşitlikleriyle gelişme göstermiştir. Bütün bu gelişmelere rağmen kadınlarının yaşam kalitesinin 1970'li yıllardan beri ABD ve Avrupa Birliği'nde erkeklere oranla azalma gösterdiği kaydedilmiştir.

Dünyanın diğer bölgelerinde, kadının yeri son yüzyılda kayda değer bir gelişme göstermemiştir. Buralarda da her iki cinsiyete mensup kişiler de seçme hakkını kullanabilmektedir. Kadınların politik yönleri güçsüz değildir; ancak kadınlar, Asya'nın bazı bölgelerinde, birçok Arap ve Afrika ülkelerinde erkeklerin gölgesinde kalmaktadır. Bazı ülkelerde bir erkeğin birden fazla kadınla evlenebilmesi bile yasaldır. Genellikle, kadınların yaptıkları işler daha az göz önünde ve daha az kazandıran işler. Bazı Müslüman ülkelerde mahkeme önünde, kadının erkeğe oranla daha az söz söyleme gücü vardır. Yine bazı Müslüman ülkelerde kadınların kıyafet konusunda sıkı yasaklar koymuşlardır ve bunlara uyulmaması durumunda ölüm cezası uygulamaktadırlar.

Sivil haklar üzerindeki etkisi

Feminizmin batı toplumlarında kadınlara oy hakkı, daha eşit ücret, "hata aranmayan" boşanma hakkı, çocukları babalarından uzak tutma hakkı, güvenli kürtaj elde etme hakkı, kadınların kendilerini tecavüzle suçladıkları erkeklerden uzak tutma hakkı, Amerika'da herhangi bir üniversiteye kabul edilme hakkı gibi hakların yürürlüğü koyulmasında büyük etkisi olmuştur.

Din üzerindeki etkisi

Feminizmin dinin çeşitli yönleri üzerinde büyük etkisi olmuştur. Protestanlığın liberal kollarında kadınlar günümüzde din kadını olabilmektedir ve reform içindeki muhafazakâr ve yeniden yapılanmacı Yahudilikte kadın, rabbi ve cantor olabilmektedir. Bu Hristiyan ve Yahudi gruplarında kadın gittikçe daha fazla iktidar sahibi olup erkekle eşit duruma gelmekte, bakış açıları inanca ait yeni ifadelerin ortaya çıkmasına sebebiyet vermektedir. İslam ülkelerinde de çoğu kadın alim her iki cins tarafından kendilerine yöneltilen İslamiyetle ilişkili soruları Arap televizyonlarında yanıtlamaktadırlar. İçinde bulunduğumuz günlerde İslam ülkelerinde kadınların imamlık sorunu tartışılmakta, müftü yardımcısı (Türkiye) olabilmektedir.

Feminizm aynı zamanda yeni dini formların doğuşunda da önemli bir role sahiptir. Neopagan dinler özellikle Tanrıça ruhsallığının önemini vurgulamaya meyil göstermekte ve kadına ve kutsal dişiye yönelik geleneksel dinlerin düşmanca tutumlarını sorgulamaktadırlar. Dianik Cadılık (Dianic Wicca) kaynağı radikal feminizmde olan bir dindir.

Feminist felsefe
Feminist felsefe, 20. yüzyıl felsefesi ve günümüz felsefesinde ağırlıklı olarak kadınlar tarafından temsil edilen yaklaşımları; tarihte ve günümüzde cinsiyetler arasındaki doğal ve sosyokültürel farklılıkları ve bunların felsefe, sanat, bilim alanındaki etkileri ile erkek egemen dünyada kadınların durumunu tanımlamaktadır. Bununla temel olarak "kadınlık" ve "erkeklik" arasındaki tarih-felsefi düzenin araştırması yapılmaktadır.

Feminist felsefedeki ilk yaklaşımlar
14. yüzyıldan beri cinsler arası ilişki hakkında yazılar bulunmaktadır.
 Ortaçağ Fransız yazarı Christine de Pisan (1365-1430~) günümüzde avant la lettre feminist olarak kabul edilmektedir. Pizan toplumsal çevresindeki erkeklerin kadın düşmanlığını eleştirmiştir. 1400 yılında kadınları destekleyen bir tarikatın ütopik kuruluşunu anlatan Le Dit de la rose adlı eserini yazmıştır. Yine aynı yıl gerçek kadın eğitimini konu ettiği Le Livre des trois vertus (üç erdemin kitabı) adlı araştırma yazısını yazmıştır.
 İngiliz filozof Mary Astell (1666-1731) o zamanki popüler doğa biliminden Descartes ve Bacon gibi düşünürlerin fikirlerini geliştirmiş, aynı zamanda da Hobbes ve Locke'nin etik teorileri üzerinde çalışmıştır. Ayrıca kadının doğası, mantığı ve ruhuna dair sorularla uğraşmıştır. Zorunlu evlilikleri eleştirmiş ve böylece kadına baskının yasallığı hakkında bir tartışmaya neden olmuştur.
 İngiliz yazar Mary Wollstonecraft'in (27.04.1759-10.11.1797) hayatı boyunca iyi bir okul eğitimi alabilmesi için hep engeller çıkmıştır. Bu yüzden kadınların eşit eğitim hakkı onun en büyük hayat hedefi olmuştur. Mary Wollstoncraft'ın tanınan en ünlü eseri Kadın Haklarının Müdafaası'dır (A vindication of the rights of woman, 1792).

Ortaya Çıkışı
Uygulamaya yönelik ve politik olarak şekillenen ilk dalga kadın hareketleri genel seçim hakkının kısmi yürürlüğe girmesinden sonra durgunlaşmış ve yenilenen canlanma 1960'lı yılların sonunda ikinci dalga kadın hareketlerini başlatmıştır. Ataerkil ilişkiler üzerine artan kuramsallaştırma ve bilimselleştirme çalışmaları feminist felsefesinin ortaya çıkmasını sağlamıştır.

Sorular
Feminist felsefesinin soruları sadece felsefede kadın bakış açısı ve deneyimlerin entegrasyonu ile felsefe tarihinde kadın düşmanlığının ve ayrımcılığın ortaya çıkarılması değil, aynı zamanda cinsiyet ayrımı olmadan, nesnel ve evrensel bir bilim olarak felsefeyi sorunsallaştırmaktır.

Feminist politik felsefe
Feminist politik felsefe politika ile ilgi teorilerde mekânın evsel-ailesel ve açık-politik bir ortam şeklinde yapılandırılmasını ve bunun sonuçlarının politika kavramı ile birlikte erkeklerin hâkim olduğu ve bu bağlamda bu tür düşüncelerin "kadınlık" ve iktidar ile ilişkilendirilen konuları araştırır.

Feminist etik

Feminist etik erkek ve kadın ahlakı arasındaki farklılıkları ve tipik olarak geleneksel etik düzende hangi oranda kadın davranış modellerinin daha fazla olduğunu araştırmaktadır.

Temsilcileri
John Stuart Mill: John Stuart Mill, liberalizmin temsilcilerinden biri olarak sayılmaktadır ve toplumdaki kadın durumuna ilişkin görüşleri liberal feminizm olarak tanımlanabilir. Eşi Harriet Taylor Mill'den etkilenmiş ve 1865 yılından itibaren parlamentoda kadın seçim hakkını savunan topluluğun milletvekili olmuş ve parlamentoda kadın seçim hakkı ile boşanma hakkını talep etmiştir. İlk sosyal bilimsel olarak kadın baskısını araştırmıştır.

Simone de Beauvoir: Günümüz feminist felsefesinin temellerini yazar, filozof ve modern feminizmin "annesi" olarak görülen Simone de Beauvoir (09.01.1908-14.4.1986) atmıştır. İkinci Cins (Le Deuxième Sexe, 1949) adlı çalışmasında varoluşçuluğun ve görüngübilimin temelinde toplum için cinsiyet kavramının anlamını araştırmış ve ataerkil toplumda kadına uygulanan baskıyı göstermiştir. Böylece feminizm teorisinin temel amacı olan cinsiyetler arsındaki eşitliği ve hak eşitliğini ortaya koymuştur.

Judith Butler: Filozof Judith Butler (24 Şubat 1956) dekonstruktif (yapıbozumcu) feminizmin ana temsilcisidir. En etkili eserleri olan "Cinsiyet Belası- Feminizm ve Kimliğin Altüst Edilmesi" (Gender Trouble. Feminism and the Subversion of Identity, 1990) ve Maddeleşen/Dert Olan Bedenler (Bodies That Matter, 1993) kitaplarında bahsettiği Queer Teorisinin geliştirilmesinde rol almıştır. Butler'e göre cinsiyet edinçsel bir modele işaret etmektedir.

Zira "eril" ve "dişil" sınıflandırmaları salt kurgu ve tasarımsaldır, ancak eylemsel ve edimsel bazda oluşmaya elverişlidir. Sadece toplumsal cinsiyet (gender) değil, aynı zamanda biyolojik cinsiyet (sex) de buna göre toplumsal, yani sosyokültürel olarak koşullanmışlığı ima eden kavramlardır ve doğa tarafından mutlak olarak verilen içerik veya durumlar değildir. Cinsiyet aidiyeti, her bir insanın bireyselliğinin parçalanarak ayrıştırılması uğruna bütünsellikten koparılıp bozulmaktadır. Bu bağlamda geleneksel çift cinsiyetlilik "çok cinsiyetlilik" ile yer değiştirmektedir.

Julia Kristeva: Filozof Julia Kristeva (24.06.1941) 70'li yıllar öncesi ataerkil toplumdaki kadın kimliğini sorunsallaştırmış; fakat psikanalize yakınlığı dolayısıyla bazı feminist edebiyat bilimi çevrelerince eleştirilmiştir.

Diğer Temsilciler: Helene Cixous, Bracha L. Ettinger, Patricia Hill Collins, Donna Haraway, Sandra Harding, Nancy Hartsock, Luce Irigaray, Lynn Hankinson Nelson, Dorothy Smith, Alison Wylie, Martha Nussbaum, Herta Nagl-Docekal, Emma Goldman

Feminist kuruluşlar

National Organization for Women (NOW) (Ulusal Kadın Örgütü)
National Organization for Women (NOW) (Ulusal Kadın Örgütü) en büyük İngiliz-Amerikan feminist örgütüdür.

Üyeler
NOW'ın yapmış olduğu bildiriye göre bugün ABD'de 550.000 üye bulunmaktadır. Başlangıçta üyelik erkeklere de açıktı.

Tarihi
NOW, 30 Haziran 1966'da Washington D.C.'de kurulmuştur. Feminizmin yol gösterici klasiklerinden olan The Feminine Mystique (Kadınlığın Gizemi, 1963) adlı eserin yazarı Betty Friedan, örgütün 28 kurucuları arasında yer almaktadır ve örgütün ilk başkanlık görevini yapmıştır. Diğer bir kurucu üye ise Piskopos kilisesinin ilk Afroamerikan rahibesi olan Pauli Murray'dir. NOW'ın 1987'den 1991'e kadar başkanlığını ise Molly Yard yapmıştır. 35. yıl dönümde başkanlığa Kim Gandy seçilmiştir.

Talepleri
NOW'ın ilk amacı Friedan'ın bir peçete üzerine yazmış olduğu: "Kadınlar şimdi (= now) Amerikan toplumunun popüler kültürüne tam katılım için önlemler almalıyız ve böylelikle bütün erkeklerle eşit derecede aynı sorumlulukları, ayrıcalıkları paylaşabilir ve üstlenebiliriz" içerikli taleplerin karşılanmasıydı. 1966 yılında hareketin temel taleplerini ve ideallerini "Statement of Purpose" (Amaçlar Bildirisi) ile ortaya koymuşlardır. NOW, 1970'li yıllarda kadın ve erkek arasındaki eşitliği garanti altına alan Eşit Haklar Tasarısı'nı (Equal Rights Amendment, ERA) ABD anayasasına sunmuştur.

23 Temmuz 1989'da Cincinnati, Ohio'da yapılan toplantıda ABD'nin çift partili sistemi tartışılmış ve sorgulanmıştır. Üçüncü bir partinin kurulması konusu ele alınmıştır. Tartışmanın sonucunda, kadınların politik bağımsızlığının bildirgesi (Declaration of Women's Political Independence) ortaya çıkmıştır.

ABD anayasasının ek maddeleri için bir araştırma komisyonu oluşturulmuştur. Bu ek maddeler cinsiyet ayrımının kaldırılması, ölçülü hayat standartları hakkı, temiz hava, su ve çevre hakkı ile şiddet uygulamasının kaldırılması hakkını içermekteydi. Komisyonda, NOW'ın daha önceki başkanlarından olan Elanor Smeal başkanlık yapmıştır. Bundan bir ay sonra NOW, demokrasiden sorumlu komisyonu (Commission for Responsive Democracy) kurmuştur.

Bugüne kadar örgüt, kadın hakları için yasama önlemleri ve medyada kadın temalarının ifade edilişi üzerinde çalışmıştır.

NOW'ın günümüzde ağırlık verdiği noktalar ise hukuk sisteminde, okullarda, iş yerlerinde ve toplumundaki diğer alanlardaki baskıların ve ayrımcılığın ortadan kalkması, kürtaj, aile planlaması, çocuk doğurmada kendi kararını verebilme hakkı, kadınlara uygulanan şiddetin önlenmesi, cinsiyet, ırk ve homofobinin ortadan kalkması ile toplumda eşit hak ve özgürlüğün teşvik edilmesi olmuştur.

Amerikan Ulusal Kadın Oy Hakkı Derneği (NAWSA)
National American Woman Suffrage Association (Amerikan Ulusal Kadın Oy Hakkı Derneği - NAWSA) kadın hakları için çalışan Ameriakan kadın deneklerinden birisidir. Elizabeth Cady Stanton ve Susan B. Anthony tarafından 1890 Mayıs ayında kurulmuştur. NAWSA, 1869 yılında kurulmuş olan National Woman Suffrage Association (Kadınların Oy Hakkı Ulusal Derneği - NWSA) ve American Woman Suffrage Association'ın (Amerikan Kadın Oy Hakkı Derneği - AWSA) birleşmesiyle ortaya çıkmıştır.

AWSA ve NAWSA'nın ilk etkinlikleri
American Woman Suffrage Association Boston'da Lucy Stone, Julia Ward Howe ve Josephine Ruffin tarafından kurulmuştur. Üyelerini tutucu çevreler oluşturuyordu. Birçoğu öncelikli olarak zencilerin seçim hakkı için çalışan ve kölelik karşıtı olan American Equal Right Association'da (Amerikan Eşit Haklar Derneği - AERA) de çalışmışlardır. Birlik NWSA kadar militan olmamış ve iş yerlerindeki kadın ayrımcılığı ve kadınlar için boşanma hakkı gibi konularla uğraşmamıştır. 1870 yılından itibaren Lucy Stone AWSA için Women's Journal'ı çıkarmıştır.

Ayrıca AWSA'nın tutucu olarak savunulduğu diğer bir durum ise Elizabeth Cady Stanton ve Susan B. Anthony tarafından New York'da başlangıçta radikal bir konuma sahip olan National Woman Suffrage Association'ın kurulması olmuştur. NWSA sadece kadın üyeleri kabul ediyordu ve ABD anayasasının 15. ek maddesine karşı bir karar çıkarmıştır. Bu karar ABD vatandaşı olan bütün erkeklerin ten ve etnik köken farklı olmaksızın eşit haklara sahip olmasını garanti altına almış; fakat kadınların seçim hakkı reddedilmiştir. Bu noktada NWSA politikası AERA'nın amaçlarına karşı çıkmış ve NWSA cinsiyet ve ırk ayrımı olmadan genel seçim hakkı için anayasa 16. ek maddesini talep etmiştir. AWSA'nın çalışmaları kadın haklarına yoğunlaşırken NAWSA'nın programı buna ek olarak kadın politik konuları da katmıştır.

Birleşme
Zaman geçtikçe NWSA'nın politikasi tutuculaşmıştır. Susan B. Antony'nin derneğin başkanı seçilmesiyle kadınları seçim hakkı konusundaki çabalar artmıştır. NWSA'nın da bu zamana kadar temel konusu olan diğer kadın politik amaçlar ise önemsenmemiştir. Bu yön değişikliği ile hayal kırıklığına uğrayan radikal süfrajetler NWSA'dan ayrılmışlardır. 1890 yılında American Woman Suffrage Association tartışmasız olarak National Woman Suffrage Association ile birleşmiştir. Her iki dernek de Elizabeth Cady Stanton, Susan B. Anthony, Carrie Chapman Catt, Frances Willard, Mary Church Terrell, Matilda Joslyn Gage ve Anna Howard Shaw tarafından yürütülen American Woman Suffrage Association'a karşı Joslyn Gage, Olympia Brown ve Cady Stanton'ın oylarına karşı birleşmiştir.

NAWSA birleşmeden sonra zamanla politik gücünü kaybetmiştir. ABD anayasası 19. ek maddesi ile ABD'de kadınların seçme hakkına kavuşması ile dernek önemini yitirmiş ve 1920 yılında da kapanmıştır. En son oturumda NAWSA'dan Cary Ann Chapman bugün hala varlığını sürdüren katılımcı demokratik League of Women Voters kurmuştur.

Eleştiriler
Varoluşundan beri feminizm birçok yönden eleştirilere maruz kalmıştır. Bunun nedeni feminizmin içinde birçok başka akımın da özetleniyor olması ve hayatın belli başlı bölümlerini günışığına çıkarıyor olmasıdır.

Feminizmin kendi içindeki eleştiriler
Feminist hareketlerin içindeki eleştiriler, köktenci feministler ve aykırı feministlerin yarattığı tartışmalardan doğan "erkek" odaklı, ataerkil yapılı toplumların gelişmesine neden olmuştur.

Birçok feminist, özellikle de Alice Schwarzer için pornografi, bu akım içinde tartışılması gereken konulardandır. Bu yüzden de karşıt bir akım olarak sekse olumlu bakan feministler ortaya çıktı. Bu akımda cinsellik ve pornografinin her iki cinsiyet için de açık olması gerektiği savunuldu.

Feminist bilimine ret
Sydney'li David Stove, feminizmin üniversitelerde kadın araştırmaları başlığı altında bir bilim olarak kabul görülmesine yardımcı olmuştur; ancak nesnel ve gerçekçi olarak bu bilime bakmanın zorluğundan dolayı genel anlamda bilim olarak kabul görememiştir. Alman kriminolog ve üniversite profesörü Micheal Bock, feminist bilimini kabul etmeyenlerdendir. "Feminizm var, bilim de var ancak feminizm bilimi yok" demiştir.

Antifeminizm
Antifeminizm ya da feminizm karşıtlığı altında, feminizme karşıt olarak düşünülen farklı düşünce tarzları ve akımlar genel olarak özetlenmiştir.

Maskülizm temelde erkek deneyimi üzerine inşa edilmiş toplumsal kuram ve politik bir hareket tarzıdır. Maskülizmin temsilcileri, cinsiyet eşitsizlikleri ve erkek hakları gibi konular üzerine yoğunlaştıkları hâlde bir yandan toplumsal ilişki eleştirileri de yaparlar. Çoğu maskülizmi savunan kişiye "maskülist" denir. Tarihte bunu ilk kez ortaya koyan sosyalist kuramcı Ernest Belfort Bax idi.

Maskülizm kadın ve erkek tüm toplumda eşitliği savunan ve anti-feminist nitelendirmeyi kabul etmeyen maskülinizmden erkeğin üstünlüğünü savunması ve anti-feminist tavrı itibarıyla ayrılmaktadır.

Ernest Belfort Bax 23 Temmuz 1854'te doğan, 26 Kasım 1926'da ölen sosyalist bir gazeteci ve filozoftur. Dindar bir ailenin oğlu olarak Leamington'da doğan Bax, Almanya'da felsefe eğitimi sırasında Marksizm ile tanıştı. Marx'ın fikirleriyle Kant, Schopenhauer ve Hartmann'ınkileri bir araya getirdi. Sosyalizme de istekli ve bu konuda da keşfetmeye açıktı. Ayrıca da ateşli bir ateistti.

Bax, bütün hayatı boyunca sosyalizmin olgunlaşması için ekonomik koşulları gerekli gördü ancak eğitim eksikliğinin buna engel olduğunu savundu. Başlangıçta aşırı bir milliyetçilik karşıtı olan Bax, I. Dünya Savaşı'nda İngiltere'yi desteklemeye başladı, fakat bu desteğe kadar mesleği avukatlığa yoğunlaşmış ve politikayla çok az ilgilenmişti.

Feminizm ve erkekler
Feminizm'in kökeni 1700'lü yıllara kadar uzanır. Erkekler, 1996 yılındaki Quebec'te gerçekleştirilen Feminizm konferansında pro feminizm (ilkel feminizm) adıyla feminist hareketin içinde kabul gördüler. Bu yıla kadar erkekler feminizm içerisinde yer alamıyordu. Çünkü her şeyden önce feminizm kadın merkezli bir ideolojidir ve tüm düzenlerin belirleyicisi kadındır. Ayrıca bir diğer neden de kimi feministlerin erkekleri kadın olmanın ne olduğunu anlayamayacak basit canlılar olarak görüyor oluşları ve erkeklerin ne kadar iyi niyetli olsalar da erkek oldukları için ataerkilliğin devinimlerini tekrar edeceklerine inanmalarıdır. Ancak cinsiyet eşitliği için mücadele veren erkeklerin sayısının çok büyük bir artış göstermesi, kimi feministlere bu düşüncelerinde yanıldıklarını göstermiş ve erkekleri ilkel feminizm adı altında feminist ideolojiye almışlardır. Feminizm yine aynı nedenden dolayı çoğu zaman da kadınları birçok alanda merkeze yerleştirmiş ve daha geniş haklar istemiştir. Eşitsizlikleri kadınların sahip oldukları geniş haklarla getirebileceğini iddia etmiştir.

Lezbiyen feminizm

Lezbiyen feministler, erkeklerle cinsel ilişki kurmaya devam etmenin, ayrımcı yasaların kadınların erkek eşleri kadar kazanmalarına engel olmasına veya iyi nitelikleri için gereken yeterli ödemeyi alamamalarına, evli kadına baskı uygulamakta kullanılan ve onun kariyer yapmasını engelleyen tam gün bebek bakıcılığı yaptırılmalarına ve ev hanımlarını erkeğe ekonomik bakımdan bağımlı kılmaya sebep olan baskıcı düzcinsel modele yakalanmak anlamına geldiğini iddia etmektedirler. Hatta erkeklerle cinsel ilişkiye giren biseksüel kadınlar dahi erkek partnerlerini terk etmeleri için lezbiyen feminizm tarafından tamamen kadınlarla cinsel ilişki kurmaya özendirilmektedirler.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Toplumsal cinsiyet- AÖF ders kitabında
 Feminizmin Kökenleri
 Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Uluslararası Sözleşmesi
 Approaches To Feminist Philosophy
 Feminist Theology
 Feminist Theology and Jewish-Christian Dialogue
 Dr.Asma Barlas
 Christianity or Feminism?
 CBMW-Biblical Manhood and Womanhood
 Evangelical Feminist Claims and Biblical Answers
 The Christian Feminist an Oxymoron
 Jewish Feminism Resources
 Qantara.de:
 İranlı kadınların dergisi Zanan kapatıldı. Eşitliğin "matemi"
 Küresel İslam'da kadının yeri: İslam'da feminizm
 "Romanım Ayşe'yi cesur biri olarak resmediyor"
 İslami ve İslamcı harekette kadının yeri
 Mısır'da cinsel tacizin boyutları

Sivil haklar ve özgürlükler
Toplumsal teoriler
Cinsiyet
İdeolojik akımlar

Feminizm


A prova dos 50 metros nado livre feminino do Campeonato Mundial de Natação em Piscina Curta de 2021 foi disputado entre 20 e 21 de dezembro de 2021, na Etihad Arena, em Abu Dhabi, nos Emirados Árabes Unidos.

Recordes
Antes desta competição, os recordes mundiais e do campeonato nesta prova eram os seguintes:

Os seguintes recordes mundiais ou do campeonato foram estabelecidos durante esta competição:

Medalhistas

Resultados

Eliminatórias
As eliminatórias ocorreram dia 20 de dezembro com um total de 90 nadadoras.

Semifinal
A semifinal ocorreu dia 20 de dezembro.

Final
A final foi realizada em 21 de dezembro.

Ligações externas

 Site da Federação Internacional de Natação

Campeonato Mundial de Natação em Piscina Curta de 2021

Campeonato Mundial de Natação em Piscina Curta de 2021 - 50 m livre feminino


Olaylar
 1243 - Anadolu Selçuklu Devleti'nin Moğol İmparatorluğu'na yenilmesiyle ve Moğol tabiiyetine girmesiyle sonuçlanan Kösedağ Muharebesi gerçekleşti.
 1250 - Fransa Kralı IX. Louis, 7. Haçlı seferi sırasında Mısır'da Memluk Hükümdarı Baybars tarafından esir alındı.
 1439 - Altın Orda Hanı Uluğ Muhammed Han tarafından gerçekleştirilen Moskova Kuşatması başladı.
 1462 - Midilli, Osmanlılar tarafından alındı.
 1767 - Norveç'in en eski gazetesi Adresseavisen yayımlanmaya başladı. Bu gazete hâlen çıkmaktadır.
 1778 - Prusya, Avusturya'ya savaş ilan etti.
 1890 - Idaho, Amerika Birleşik Devletleri'nin 43. eyaleti oldu.
 1905 - Rusya'da askerler genel greve giden altı binden fazla işçiyi öldürdü.
 1908 - Kolağası Resneli Niyazi Bey, İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin de onayı ile Makedonya'da Ohri yakınındaki dağlara çıkarak, II. Meşrutiyet'in ilanına yol açan ayaklanmanın lideri oldu.
 1928 - Londra'da ilk renkli televizyon yayını gerçekleşti.
 1938 - Buharlı tren hız rekoru Birleşik Krallık'ta kırıldı: 203 km/saat.
 1938 - Türkiye ile Fransa arasında Antakya'da Türk-Fransız Askerî Antlaşması imzalandı. Hatay'ın toprak bütünlüğünü korumak ve yapılacak olan seçimlerin sayım ve denetimini sağlamak için 2500 Türk ve 2500 Fransız askerî görevlendirildi. Türk askerî birlikleri 5 Temmuz'da Hatay'a girdi.
 1939 - Denizbank'ın işlerini Denizyolları ve Limanlar Genel Müdürlüğü üstlendi.
 1939 - Orman Koruma Kıtaları'nın görevlerine ait nizamname çıktı.
 1944 - II. Dünya Savaşı: Minsk, Sovyet Birlikleri'nce Nazilerden geri alındı.
 1969 - Türkiye'deki Amerika Birleşik Devletleri üslerinin mülkiyeti Türkiye'ye geçti.
 1970 - Birleşik Krallık'a ait bir yolcu uçağı, İspanya'nın Barselona kentinin kuzeyindeki dağlık bölgede düştü: 113 kişi öldü.
 1976 - İsrail komandoları düzenledikleri operasyonla, kaçırıldıktan sonra Uganda'nın Entebbe şehrindeki Entebbe Uluslararası Havalimanı'nda bekletilen bir uçaktaki 105 rehineyi kurtardılar.
 1988 - İstanbul'da Fatih Sultan Mehmet Köprüsü açıldı.
 1988 - Amerika Birleşik Devletleri'ne ait bir savaş gemisinin açtığı ateş sonucu Iran Air'e ait bir yolcu uçağı Basra Körfezi üzerinde düştü: 290 kişi öldü.
 1991 - Çeçenistan Cumhuriyeti ilan edildi.
 1994 - Teksas'ta trafik tarihinde en ölümcül gün: Çeşitli kazalarda 46 kişi öldü.
 2001 - Tupolev TU-154 tipi bir yolcu uçağı, İrkutsk-Rusya'ya inmek üzere olduğu sırada düştü: 145 kişi öldü.
 2004 - Bangkok'ta metro sistemi devreye girdi.
 2005 - İspanya'da eşcinsel evlilik yasası yürürlüğe girdi.
 2006 -  adlı asteroid, Dünya'nın 432.308 km yakınından geçti.
 2011 - Türk futbolu şike davası başladı.
 2013 - Mısır'da darbe: Abdülfettah el Sisi komutasındaki Mısır Silahlı Kuvvetleri yönetime el koydu.

Doğumlar
 321 - I. Valentinianus, 364 yılından ölümüne kadar Roma İmparatoru (ö. 375)
 1423 - XI. Louis, Fransa Kralı (ö. 1483)
 1442 - Go-Tsuchimikado, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 103. imparatoru (ö. 1500)
 1534 - Myeongjong, Joseon Krallığı'nın 13. kralı (ö. 1567)
 1823 - Ahmed Vefik Paşa, Osmanlı devlet adamı, diplomat, çevirmen ve oyun yazarı (ö. 1891)
 1852 - Theodore Robinson, Amerikalı ressam (ö. 1896)
 1854 - Leoš Janáček, Çek besteci (ö. 1928)
 1860 - Charlotte Perkins Gilman, Amerikalı yazar, kadın hareketi öncüsü ve feminist teorisyen (ö. 1935)
 1875 - Fehime Sultan, Osmanlı Sultanı V. Murad'ın kızı (ö. 1929)
 1883 - Franz Kafka, Alman yazar (ö. 1924)
 1904 - Lauri Virtanen, Finlandiyalı atlet (ö. 1982)
 1906 - George Sanders, İngiliz aktör (ö. 1972)
 1926 - Pierre Drai, Fransız hakim (ö. 2013)
 1927 - Ken Russell, İngiliz film yönetmeni (ö. 2011)
 1928 - Orhan Günşiray, Türk sinema sanatçısı (ö. 2008)
 1930 - Antonio Cubillo, İspanyol avukat, politikacı ve aktivist (ö. 2012)
 1940 - Oya Baydar, Türk yazar, gazeteci ve sosyolog
 1946 - Leszek Miller, Polonyalı solcu siyasetçi
 1947 - Adrian Bird, İngiliz profesör
 1949 - Elizabeth Edwards, Amerikalı politikacı, aktivist ve yazar (ö.2010)
 1951 - Jean-Claude Duvalier, Haitili diktatör; bürokrat ve siyasetçi (ö. 2014)
 1952 - Laura Branigan, Amerikalı şarkıcı (ö. 2004)
 1959 - Kader Arif, Fransız sosyalist siyasetçi
 1962 - Abdulkadir Yüksel, Türk eczacı ve siyasetçi (ö. 2017)
 1962 - Hunter Tylo, Amerikalı oyuncu
 1962 - Tom Cruise, Amerikalı oyuncu ve Altın Küre ödülü sahibi
 1963 - Tracey Emin, Çingene ve Kıbrıs Türkü kökenli Britanyalı ressam
 1964 - Yeardley Smith, Emmy Ödülü sahibi Amerikalı oyuncu, yazar, ressam ve seslendirme sanatçısı
 1968 - Ramush Haradinaj, Arnavut kökenli Kosovalı siyasetçi
 1969 - Gedeon Burkhard, Alman oyuncu
 1969 - Shawnee Smith, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı
 1970 - Aşkın Nur Yengi, Türk şarkıcı
 1971 - Julian Assange, Avustralyalı bilgisayar programcısı ve Wikileaks adlı internet sitesinin editörü ve basın sözcüsü
 1971 - Benedict Wong, İngiliz aktör
 1973 - Jorge Andrés Boero, Arjantinli motosiklet yarışçısı (ö. 2012)
 1973 - Patrick Wilson, Amerikalı sinema, tiyatro oyuncusu ve şarkıcı
 1974 - Stephan Luca, Alman oyuncu
 1976 - Hilal Cebeci, Türk şarkıcı, sunucu ve oyuncu
 1979 - Ludivine Sagnier, Fransız oyuncu ve manken
 1980 - Olivia Munn, Amerikalı oyuncu ve model
 1984 - Leyla Aliyeva, Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev'in kızı
 1984 - Corey Sevier, Kanadalı oyuncu
 1986 - Oscar Ustari, Arjantinli futbolcu
 1986 - Oriol Riera Magem, İspanyol futbolcu
 1987 - Mariano Trípodi, Arjantinli futbolcu
 1987 - Sebastian Vettel, Alman Formula 1 pilotu
 1988 - Winston Wiremu Reid, Danimarkalı-Yeni Zelandalı futbolcu
 1988 - James Troisi, Avustralyalı orta saha futbolcusu
 1990 - Lucas Mendes, Brezilyalı futbolcudur
 1991 - Anastasia Pavlyuchenkova, Rus tenisçi
 1993 - Kerem Demirbay, Türk asıllı Alman millî futbolcu
 1994 - Ben Winchell, Amerikalı film ve dizi yönetmeni

Ölümler
 MÖ 362 - Epaminondos, Thebaili general (d. MÖ 418)
 MÖ 187 - III. Antiohos, Seleukos İmparatorluğu'nun 6. Hükümdarı (d. y. MÖ 241)
 683 - II. Leo, 17 Ağustos 682'den 28 Haziran 683 tarihine kadar Papa (d. 611)
 1503 - Pierre d'Aubusson, Rodos Şövalyelerinin liderlerinden (d. 1423)
 1642 - Marie de 'Medici, Fransa Kralı IV. Henri'nin ikinci eşi (d. 1575)
 1863 - Thaóyate Dúta, Dakota Siyularından Bdewákhathuŋwaŋ boyunun reisi (d. 1810)
 1881 - Hoca Tahsin Efendi, Osmanlı bilim insanı ve düşünür (d. 1811)
 1904 - Theodor Herzl, Avusturyalı gazeteci ve Siyonizmin kurucusu (d. 1860)
 1918 - V. Mehmet, Osmanlı'nın 35. Padişahı (d. 1844)
 1934 - Henry (Mecklenburg-Schwerin dükü), Hollanda Kraliçesi Wilhelmina'nın eşi olarak Hollanda konsort prensi (d. 1876)
 1935 - André Citroën, Fransız mühendis ve sanayici (Fransız otomobil endüstrisi öncülerinden) (d. 1878)
 1941 - Kâzım Dirik, Türk asker ve siyasetçi (d. 1880)
 1946 - Muzaffer Tayyip Uslu, Türk şair (d. 1922)
 1951 - Tadeusz Borowski, Polonyalı şair ve yazar (d. 1922)
 1969 - Brian Jones, İngiliz rock müzisyeni ve Rolling Stones grubu kurucularından (d. 1942)
 1971 - Jim Morrison, Amerikalı şarkıcı ve The Doors grubunun solisti (d. 1943)
 2000 - Kemal Sunal, Türk sinema oyuncusu (d. 1944)
 2004 - Andriyan Nikolayev, Çuvaş kökenli Sovyet kozmonotu (d. 1929)
 2012 - Andy Griffith, Amerikalı oyuncu, yapımcı, yönetmen, yazar, müzisyen, şarkıcı ve eğitimci (d. 1926)
 2013 - Radu Vasile, Rumen politikacı, tarihçi ve şair (d. 1942)
 2015 - Amanda Peterson, Amerikalı oyuncu (d. 1971)
 2015 - Jacques Sernas, Litvanya doğumlu Fransız oyunucu (d. 1925)
 2016 - Noel Neill, Amerikalı dizi, sinema ve televizyon oyuncusu (d. 1920)
 2017 - Spencer Johnson, Amerikalı yazar (d. 1938)
 2017 - Joseph Robinson, İngiliz oyuncu ve dublör (d. 1927)
 2017 - Rudy Rotta, İtalyan blues müzisyeni ve gitaristi (d. 1950)
 2017 - Solvi Stubing, Alman oyuncu (d. 1941)
 2017 - Paolo Villaggio, İtalyan oyuncu, seslendirme sanatçısı, yazar, yönetmen ve komedyen (d. 1932)
 2018 - Takahiro Satō, Japon manga sanatçısı ve yazar (d. 1977)
 2019 - Sudarshan Agarwal, Hint siyasetçi (d. 1931)
 2019 - Perro Aguayo, Meksikalı profesyonel güreşçi (d. 1946)
 2019 - Koldo Aguirre, İspanyol eski profesyonel futbolcu ve teknik direktör (d. 1939)
 2019 - Basant Kumar Birla, Hint hayırsever, iş insanı (d. 1921)
 2019 - Arte Johnson, Amerikalı komedyen, dublaj sanatçısı ve oyuncu (d. 1929)
 2019 - Küçük İskender, Türk şair, eleştirmen ve oyuncu (d. 1964)
 2020 - Ejike Obumneme Aghanya, Nijeryalı rütbeli asker ve elektrik mühendisi (d. 1932)
 2020 - Earl Cameron, Bermuda doğumlu İngiliz aktör (d. 1917)
 2020 - Scott Erskine, Amerikalı seri katil (d. 1962)
 2021 - John Siffy Mirin, Papua doğumlu Endonezyalı siyasetçi (d. 1978)
 2021 - Rachmawati Sukarnoputri, Endonezyalı siyasetçi ve hukukçu (d. 1950)
 2022 - Leonard Casey, eski İngiliz profesyonel futbolcu (d. 1931)
 2022 - Robert Floyd Curl, Jr., Amerikalı kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1933)
 2022 - Barry Ronge, Güney Afrikalı gazeteci, yazar, yayıncı, film eleştirmeni ve öykücü (d. 1947)
 2022 - Sergey Sosnovski, Sovyet-Rus aktör (d. 1955)

Tatiller ve özel günler
 Fırtına : Sam Yelleri : 3 Temmuz'da başlayıp 23 Ağustos'ta biten fırtınalar

0703
03

3 Temmuz


An Juncus requienii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Filippo Parlatore. An Juncus requienii in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Juncus

Juncus requienii


La Coupe du Kazakhstan 1996-1997 est la  édition de la Coupe du Kazakhstan depuis l'indépendance du pays. Elle prend place du  au .

Cette édition concerne exclusivement les dix-neuf clubs de la première division 1996.

La compétition est initialement remportée par le Ielimaï Semeï, qui conserve son titre aux dépens du Mounaïshi Aqtaw en finale. Le club refuse cependant de recevoir la coupe des mains du président de la fédération kazakhe Kuralbev Ordabaïev en signe de protestation. En réponse, la fédération annonce l'annulation du résultat de la finale, qui est finalement rejouée par les deux demi-finalistes perdant, le Kaïrat Almaty et le Vostok-Adil Öskemen. Celle-ci s'achève sur la victoire du Kaïrat qui remporte sa deuxième coupe nationale et se qualifie pour la Coupe d'Asie des vainqueurs de coupe 1997-1998.

Premier tour
En raison des multiples abandons, seule une rencontre est disputée au cours de ce tour le 7 mai 1996.

Huitièmes de finale
Les matchs aller sont joués entre le 7 mai et le 7 juin 1996 et les matchs retour entre le 6 juin et le 26 juin suivants.

Quarts de finale
Les matchs aller sont joués entre le 21 juin et le 13 août 1996 et les matchs retour entre le 12 juillet et le 17 août suivants.

Demi-finales
Les matchs aller sont joués le 16 novembre 1996 et les matchs retour le 20 novembre suivant.

Finale
La finale de cette édition oppose initialement le Ielimaï Semeï, tenant du titre, au Mounaïshi Aqtaw. Avant le début de cette rencontre, prévue le 25 novembre 1996, les dirigeants des deux équipes appellent à la démission du président de la fédération kazakhe Kuralbev Ordabaïev, l'accusant de corruption ainsi que de mettre à mal le projet d'intégration du Kazakhstan à l'UEFA, annonçant de plus qu'aucun des deux clubs n'acceptera la remise de la coupe de ses mains en signe de protestation. Le match s'achève par la suite sur un succès 2-1 du Ielimaï qui, comme annoncé, décide de rentrer directement aux vestiaires dans la foulée. En réaction, la fédération annonce la disqualification des deux équipes tandis que la finale sera rejouée ultérieurement par les deux demi-finalistes malheureux.

Cette nouvelle finale oppose ainsi le Kaïrat Almaty au Vostok-Adil Öskemen. Les deux équipes disputent à cette occasion leur deuxième finale de coupe, le Kaïrat s'étant imposé lors de l'édition 1992 tandis que le Vostok-Adil l'a emporté en 1994.

La rencontre est disputée le 26 avril 1997 au stade central d'Almaty. L'ouverture du score intervient à la  de jeu lorsque Sergueï Klimov donne l'avantage au Kaïrat. Les Almatois font par la suite le break peu après l'heure de jeu par l'intermédiaire d'Anuar Nisanbaïev tandis que le Vostok-Adil s'avère incapable de revenir au score. Aucun nouveau but n'est inscrit par la suite tandis que le Kaïrat remporter sa deuxième coupe nationale.

Notes et références

Liens externes
  Site officiel
  Coupe du Kazakhstan 1996-1997 sur le site de la RSSSF

1996-1997
Sport au Kazakhstan en 1996
Sport au Kazakhstan en 1997
Kazakhstan

Coupe du Kazakhstan de football 1996-1997