හිපපොටේමස් , වල්රස් , නර්වාල් මැමත් සහ බොහෝ විට අප්‍රිකානු හා ආසියානු අලි ඇතුන්ගේ වාණිජමය හා නීතිවිරෝධී දළ වෙළෙඳාම , ඇත්දළ වෙළෙඳාම ලෙස හැඳින්වේ

අප්‍රිකාවේ සහ ආසියාවේ මිනිසුන් විසින් වසර සිය ගණනක් පුරා ඇත් දළ වෙළෙඳාම සිදුකර ඇති අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස සීමාවක් හා තහනම් කිරීම් පැනවිණි . මුල් අවධියේ ඇත් දළ පියානෝ යතුරු හා වෙනත් අලංකාර භාණ්ඩ සෑදීම සඳහා භාවිතා කරන ලද්දේ එම දළ වල ඇති සුදු පැහැය හේතුවෙනි . නමුත් පසු කාලීනව ප්ලාස්ටික් වැනි ආදේශක හේතුවෙන් 1980 දී පමණ ඇත් දළ භාවිතය අත් හරින ලදි.

අලි ඇත්දළ

අලි ඇත් දත් සියවස් ගණනාවක් පුරා අප්‍රිකාවෙන් සහ ආසියාවෙන් ආනයනය කර ඇති අතර එහි අතීතය ක්‍රි.පූ.14 වන සියවස දක්වා දිව යයි. යටත්විජිතකරණ කාලය පුරාම ඇත් දළ අප්‍රිකාවෙන් ඉවත් කරන ලදි. බොහෝ වශයෙන් වහලුන් යොදවා මෙම දළ රැගෙන යාම සිදු කරනු ලැබූ අතර මෙම දළ පියානෝ යතුරු , බිලියඩ් බෝල සහ විදේශීය ධනය ප්‍රකාශ කිරීම සදහා භාවිතා කරන ලදි.

19 වන සියවසේ දකුණු අප්‍රිකාවේ බොහෝ ප්‍රදේශවල සහ 20 වන සියවස අග වන විට බටහිර අප්‍රිකාවේ බොහෝ ප්‍රදේශවල ඇත් දළ වෙළඳාමේ උච්චතම අවස්ථාවේ දී, 20 වන සියවසට පෙර අප්‍රිකාවේ යටත් විජිත සමයේ දී ඇත් දළ ටොන් 800 ත් 1,000 ත් අතර ප්‍රමාණයක් යුරෝපයට පමණක් යවන ලදී.

.ලෝක යුද්ධ සහ ඉන් පසුව ඇති වූ ආර්ථික අවපාතයන් මෙම සුඛෝපභෝගී වෙළඳාමේ පසුබෑමකට හේතු වූ නමුත් 1970 දශකයේ මුල් භාගයේ දී සමෘද්ධිය වැඩිවීම යළිත් නැගිටීමක් පෙන්නුම් කළේය.  දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසුව පනවා ඇති විනිමය සීමාවන්ගෙන් නිදහස් වූ ජපානය අමු (වැඩ නොකළ) ඇත්දළ මිලදී ගැනීමට පටන් ගත්තේය.  මෙය අප්‍රිකාවේ සහ ආසියාවේ වන අලි මත පීඩනය යෙදීමට පටන් ගත් අතර, මේ දෙකම ජපන් ජාතිකයින් විසින් හන්කෝස් හෝ නාම මුද්‍රා නිෂ්පාදනය සඳහා වඩාත් කැමති ඇත් දත් සැපයීම සඳහා භාවිතා කරන ලදී.  මෙම කාල පරිච්ඡේදයට පෙර, බොහෝ නාම මුද්‍රා ඇත්දළ ඉඟියක් සහිත ලී වලින් සාදා ඇති අතර එය අත්සනින් කැටයම් කර ඇත, නමුත් සමෘද්ධිය වැඩිවීම නිසා පෙර හදුනා නොගත් රළු ඇත් දළ මහා පරිමාණයෙන් හන්කෝස් නිෂ්පාදනය සදහා යොදා ගැනිණි. නැගෙනහිර අප්‍රිකාවේ සහ දකුණු අප්‍රිකාවේ මෘදු ඇත්දළ සිහිවටන, ස්වර්ණාභරණ සහ ටින්කට් සඳහා වෙළඳාම් කරන ලදී.

1970 දශකය වන විට ජපානය ගෝලීය වෙළඳාමෙන් 40% ක් පමණ පරිභෝජනය කළේය;  තවත් 40% ක් යුරෝපය සහ උතුරු ඇමරිකාව විසින් පරිභෝජනය කරන ලද අතර බොහෝ විට විශාලතම වෙළඳ මධ්‍යස්ථානය වූ හොංකොං හි සේවය කළ අතර ඉතිරි ඒවායින් වැඩි ප්‍රමාණයක් අප්‍රිකාවේ ඉතිරිව තිබේ.  අද වන විටත් ආර්ථික බලවේගය බවට පත්ව නොමැති චීනය, සිය දක්ෂ කැටයම් ව්‍යාපාරයේ තබා ගැනීම සඳහා කුඩා ඇත්දළ පරිභෝජනය කළේය. [5] [6]

අප්‍රිකානු අලියා

1980 දශකයේ දඩයම් කිරීම සහ නීති විරෝධී වෙළඳාම
. 1942 දී අප්‍රිකානු අලි ගහනය පරාසය ප්‍රාන්ත 37 ක මිලියන 1.3 ක් පමණ වනු ඇතැයි ගණන් බලා ඇති නමුත් 1989 වන විට ඉතිරිව ඇත්තේ 600,000 ක් පමණි. [7] [8]  බොහෝ ඇත්දළ වෙළෙඳුන් මෙම ගැටළුව වාසස්ථාන අහිමි වීමක් බව පුන පුනා කියා සිටියද, තර්ජනය මූලික වශයෙන් ජාත්‍යන්තර ඇත්දළ වෙළඳාම බව හොදාකාරවම  පැහැදිලි විය. [6] [7]  මෙම දශකය පුරාවට ඇත් දළ වෙළඳාම සඳහා අප්‍රිකානු අලි 75,000 ක් පමණ වාර්ෂිකව මරා දමනු ලැබූ අතර එහි වටිනාකම ඩොලර් බිලියනයකි.  මෙයින් 80% ක් පමණ පැමිණ ඇත්තේ නීතිවිරෝධී ලෙස ඝාතනය  කරන ලද අලි ඇතුන්ගෙනි. [3]

. අලි සංඛ්‍යාවේ බරපතල පහත වැටීම වැළැක්වීම සඳහා ගත යුතු ක්‍රියාමාර්ග පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සාකච්ඡා සෑම විටම පාහේ අප්‍රිකාවේ මිනිස් ජීවිත අහිමිවීම, දූෂණයට ඉන්ධන සැපයීම, අවි මිලදී ගැනීමේදී ඇත්දළවල "මුදල්" සහ සාමය බිඳ වැටීම නොසලකා හැර ඇති ප්‍රදේශවල  නීති විරෝධී ඇත්දළ වෙළඳාම සමෘධිමත් විය.  විවාදය සාමාන්‍යයෙන් රැඳී ඇත්තේ අලි ඇතුන්ගේ සංඛ්‍යාව, දඩයම් කළ අලි ඇතුන්ගේ ඇස්තමේන්තු සහ නිල ඇත්දළ සංඛ්‍යාලේඛන මත ය.  දඩයම් කරන ලද ඇත්දළ සඳහා වර්තමාන ඇත්දළ මිල ගණන් සහ සංවිධානාත්මක දඩයම් කිරීමෙන් එවැනි ක්‍රියාකාරීන් මුහුණ දෙන අන්තරායන් Jim Nyamu වැනි ක්‍රියාකාරීන් විස්තර කර ඇත.

දඩයම් කිරීම සහ නීති විරෝධී වෙළඳාම පිළිබඳ ගැටළුවට විසඳුම් ලබා දී ඇත්තේ CITES (වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති වන සතුන් හා ශාක විශේෂවල ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම පිළිබඳ සම්මුතිය) හරහා ජාත්‍යන්තර ඇත්දළ සංචලනය පාලනය කිරීමට උත්සාහ කිරීම මගිනි .

අප්‍රිකාවේ සමහර ප්‍රදේශවල දඩයම් කිරීම සැලකිලිමත් වුවද, එහි පාළුකරයේ සැරිසරන අලි ඇතුන්ට ඇති එකම තර්ජනය එය නොවේ.  ගොවිබිම් වල වැටවල් වඩ වඩාත් සුලභ වෙමින් පවතී;  මෙය අලි ඇතුන්ගේ සංක්‍රමණ රටාව කඩාකප්පල් කරන අතර අලි රෑන් වෙන්වීමට හේතු වේ.

CITES විවාදය, පාලනය කිරීමට උත්සාහ කිරීම සහ 1989 ඇත්දළ තහනම
. සිම්බාබ්වේ නායකත්වයෙන් යුත් සමහර CITES පක්ෂ (සාමාජික රටවල්) කියා සිටියේ වනජීවීන්ගේ පැවැත්ම සඳහා ආර්ථික වටිනාකමක් තිබිය යුතු බවත්, ප්‍රාදේශීය ප්‍රජාවන් ඊට සම්බන්ධ විය යුතු බවත්ය.  අයිවරි වනජීවීන්ගේ මාරාන්තික නොවන භාවිතය සම්බන්ධයෙන් පුළුල් ලෙස පිළිගත් නමුත් ඇත්දළ වෙළඳාමේ දී මෙන් මාරාන්තික භාවිතය පිළිබඳ විවාදයක් ඇති විය.  CITES නිලධාරීන් සහ දේශීය දඩයම් කණ්ඩායම් අතර බොහෝ [උපුටා දැක්වීම්] ප්‍රචණ්ඩකාරී අරගලයක් පුපුරා ගිය අතර, සෑම පැත්තකින්ම පිරිමින් සහ කාන්තාවන් මිය ගියේය.  ඇත් දළ වෙළඳාම පාලනය කළ නොහැකි නම් "වනජීවීන්ගේ තිරසාර මාරාන්තික භාවිතය" තර්කය අනතුරේ පවතින බව හඳුනාගෙන තිබේ.  1986 දී CITES විසින් CITES කඩදාසි බලපත්‍ර, විශාල ඇත්දළ තොග ලියාපදිංචි කිරීම සහ නීතිමය ඇත්දළ චලනයන් අධීක්ෂණය කිරීම ඇතුළත් නව පාලන ක්‍රමයක් හඳුන්වා දෙන ලදී.  මෙම පාලනයට බොහෝ CITES පක්ෂ මෙන්ම ඇත්දළ වෙළඳාම සහ ස්වභාව ධර්මය සඳහා වූ ලෝක ව්‍යාප්ත අරමුදල (WWF), ගමනාගමනය සහ සොබාදහම සංරක්ෂණය සඳහා වූ ජාත්‍යන්තර සංගමය (IUCN) නියෝජනය කරන ස්ථාපිත සංරක්ෂණ ව්‍යාපාරය ද සහාය විය.

  .   .  1986 සහ 1987 දී CITES විසින් බුරුන්ඩි සහ සිංගප්පූරුවේ පිළිවෙලින් ඇත්දළ ටොන් 89.5 සහ 297 ක් ලියාපදිංචි කරන ලදී.  බුරුන්ඩි සතුව එක් සජීවී වල් අලියෙකු සිටි අතර සිංගප්පූරුවේ කිසිවෙකු සිටියේ නැත.  තොග  බොහෝ දුරට දඩයම් කළ අලි ඇතුන් බව හඳුනාගෙන ඇත. [9] [10] "ලියාපදිංචි කිරීම" යන පදය "පොදු සමාව" ලෙස නැවත අර්ථ දැක්වීම සඳහා CITES මහලේකම් කාර්යාලය පසුව ඇමරිකා එක්සත් ජනපද නියෝජිතයාට අවවාද කරන ලදී.  මෙහි ප්‍රතිඵලය හොංකොං හි වෙළෙන්දන් හමුවූ විට කුඩා මුදල් නොගෙවූ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක් වන පාරිසරික විමර්ශන ඒජන්සිය (EIA) විසින් කරන ලද රහසිගත පරීක්ෂණවලින් අවබෝධ විය. [6] [9]  තොග ගබඩාවල විශාල කොටස් දඩයම් කිරීම සහ නීති විරෝධී ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම පිටුපස ජාත්‍යන්තර අපරාධකරුවන් සතු විය.  හොංකොං හි සුප්‍රසිද්ධ වෙළෙන්දන් වන වැන්ග් සහ පූන් පොදු සමාව ලබා ගැනීමේ ප්‍රතිලාභීන් වූ අතර අලි විශේෂඥ ඉයන් ඩග්ලස්-හැමිල්ටන් බුරුන්ඩි සමාව පිළිබඳව අදහස් දක්වමින් කියා සිටියේ එය "අවම වශයෙන් කෝටිපතියන් දෙදෙනෙකු වත් සෑදූ" බවයි. [10]  මෙම සින්ඩිකේටරයන් අතිවිශාල ධනයක් උපයා ඇතිවා පමණක් නොව, ඔවුන් සතුව විශාල CITES බලපත්‍ර ද ඇති බව ඔවුන් විසින් කරන ලද විමර්ශනවලින් සනාථ කරන ලදී.  CITES විසින් ජාත්‍යන්තර වෙළඳපොලේ ඇත්දළවල වටිනාකම වැඩි කරන, ජාත්‍යන්තර ජාවාරම්කරුවන්ට ත්‍යාග පිරිනැමූ අතර වෙළඳාම පාලනය කිරීමට සහ නව ඇත්දළ ජාවාරම දිගටම කරගෙන යාමේ හැකියාව ලබා දී ඇත. [6] [9]

එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යයේ පූන් ඇතුළු හොංකොං වෙළඳුන් විසින් පවත්වාගෙන යනු ලබන ඇත් දළ කැටයම් කර්මාන්තශාලා රහසිගතව ලබා ගත් විට සහ රූපගත කිරීමේදී මෙම "පාලන" පද්ධතියේ තවදුරටත් අසාර්ථකත්වයන් අනාවරණය විය. එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යය, සිංගප්පූරුව සහ හොංකොං යන රටවල නිල වෙළඳ සංඛ්‍යාලේඛන, ගුවන් ගමන් බිල්පත් සහ වැඩිදුර සාක්ෂි ද ඔවුහු රැස් කළහ. එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යයේ සංඛ්‍යාලේඛනවලින් පෙනී යන්නේ 1987/88 දී මේ රට පමණක් අමු සහ සරලව සකස් කළ ඇත්දළ ටොන් 200 කට වඩා ආනයනය කර ඇති බවයි. මෙයින් අඩක් පමණ ටැන්සානියාවේ සිට ඇත්දළ තහනම් කර තිබුණි. CITES විසින් පොදු සමාව ලබා දුන් ඇත් දත් වෙළෙඳුන් පද්ධතිය වටා මුදු ධාවනය කරන බව එහි අවධාරණය විය.

පාරිසරික බලපෑම් තක්සේරුව විසින් කරන ලද මෙම ප්‍රසිද්ධ හෙළිදරව් කිරීම් සහ අප්‍රිකානු රටවලින් මාධ්‍ය හෙළිදරව් කිරීම් සහ ලොව පුරා පිළිගත් සංවිධාන රාශියක් තිබියදීත්, WWF ඉදිරිපත් වූයේ 1989 මැද භාගයේ තහනමකට සහය පළ කිරීමෙනි. මාරාන්තික භාවිතය "WWF සහ CITES සඳහා වනජීවී මූලධර්මය; එසේ වුවද, 1989 ඔක්තෝබර් මාසයේ CITES රැස්වීමේදී කණ්ඩායම තීන්දු තීරණ ගැනීමට උත්සාහ කළහ.

තම සමාජය දූෂිත යැයි පිළිගත් ඇත් දළ සින්ඩිකේට් බිඳ දැමීමට උත්සාහ කළ ටැන්සානියාව, අප්‍රිකානු අලියා සඳහා උපග්‍රන්ථ අංක 1 ලැයිස්තුවක් යෝජනා කළේය (international ලදායී ලෙස ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම තහනම් කිරීම). දකුණු අප්‍රිකාව, සිම්බාබ්වේ ඇතුළු සමහර දකුණු අප්‍රිකානු රටවල් දැඩි ලෙස විරුද්ධ විය. ඔවුන්ගේ අලි ගහණය මනාව කළමනාකරණය කර ඇති බවත්, ඇත් දළ අලෙවියෙන් අරමුදල් සංරක්ෂණය සඳහා ආදායමක් අවශ්‍ය බවත් ඔවුහු කියා සිටියහ. රටවල් දෙකම වෙනත් අප්‍රිකානු රටවලින් නීතිවිරෝධී ඇත්දළවලට ඇතුල් වූවන් ලෙස සම්බන්ධ වී සිටියද, දෙරට සමඟ ශක්තිමත් සබඳතා ඇති ඩබ්ලිව්.ඩබ්ලිව්.එෆ්. වෙළඳාමට ප්‍රසිද්ධියේ විරුද්ධ වූ නමුත් මෙම දකුණු අප්‍රිකානු රාජ්‍යයන් සතුටු කිරීමට පෞද්ගලිකව උත්සාහ කළ බව මනාව ලේඛනගත කර ඇත.   කෙසේ වෙතත්, සෝමාලියානු ජනරජයේ රජයේ නියෝජිත කණ්ඩායම විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ඊනියා සෝමාලියා-යෝජනාව, ස්වභාව ධර්ම ආරක්ෂණ විශේෂඥ මහාචාර්ය ජූලියන් බවර් නිල සාමාජිකයකු  වූ අතර පසුව එම බාධාව බිඳ දැමූ අතර අලි ඇත් දත් වෙළඳාම තහනම් කිරීමත් සමඟ අලි තහනම CITES නියෝජිතයින් විසින් සම්මත කරන ලදී.

උණුසුම් වාද විවාදවලින් පසු ඔක්තෝම්බර් මාසයේ CITES රැස්වීමේදී අප්‍රිකානු අලියා CITES හි උපග්‍රන්ථයේ පළ කරන ලද අතර මාස තුනකට පසුව 1990 ජනවාරි මාසයේදී මෙම තීරණය ක්‍රියාත්මක වූ විට ඇත් දත් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම තහනම් කරන ලදී.

ඇත් දත් තහනම ක්‍රියාත්මක වූ බව පිළිගැනේ. අප්‍රිකානු අලි ඇතුන්ගේ පරාසයට ගොදුරු වූ දඩයම් වසංගතය බෙහෙවින් අඩු විය. අයිවරි මිල පහත වැටුණු අතර ලොව පුරා ඇත්දළ වෙළඳපොලවල් වසා දැමූ අතර ඒවා සියල්ලම පාහේ යුරෝපයේ සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ විය. එය හුදෙක් පරිශිෂ්ය ලැයිස්තුගත කිරීමේ ක්‍රියාව හා ඒ හා සම්බන්ධ විවිධ ජාතික තහනම් කිරීම් පමණක් නොව, තීරණයට පෙර සහ ඉන් පසුව ගැටලුව වටා ඇති දැවැන්ත ප්‍රචාරය වෙළඳාමට හානිකර යැයි පුළුල් පිළිගැනීමක් ඇති කළ බව වාර්තා වේ. දැන් නීති විරෝධීයි.       රිචඩ් ලීකි ප්‍රකාශ කළේ කෙන්යාවේ තොග ගබඩා කර නොමැති බවත් අලි මැරීම පාලනය කිරීම බලධාරීන්ට පහසු සහ පහසු බවත්ය.

තහනමට දකුණු අප්‍රිකානු විරුද්ධත්වය
1990 ඇත්දළ තහනමට තුඩු දුන් විවාදය පුරාම දකුණු අප්‍රිකානු රටවල් සමූහයක් හොංකොං සහ ජපන් ඇත්දළ වෙළෙඳුන්ට වෙළඳාම පවත්වා ගැනීමට සහාය දැක්වූහ. මෙම රටවල් අලි ගහණය හොඳින් කළමනාකරණය කර ඇති බව කියා සිටි නිසාත්, ඇත් දළ අලෙවියෙන් ලැබෙන ආදායම සංරක්ෂණය සඳහා අරමුදල් අවශ්‍ය වූ නිසාත් ය. මෙම රටවල් වූයේ දකුණු අප්‍රිකාව, සිම්බාබ්වේ, බොට්ස්වානා, නැමීබියාව සහ ස්වාසිලන්තයයි. ඔවුන් උපග්‍රන්ථ 1 ලැයිස්තුවට විරුද්ධව ඡන්දය දුන් අතර තීරණය ආපසු හැරවීමට ක්‍රියාකාරීව ක්‍රියා කළහ.

එකඟතාව අවසන් වූ වහාම එය අවලංගු කිරීමේ උත්සාහයට නායකත්වය දුන් රටවල් දෙක වූයේ දකුණු අප්‍රිකාව සහ සිම්බාබ්වේ ය.

ය.     තම අලි හොඳින් කළමනාකරණය කළ බවට දකුණු අප්‍රිකාව කළ ප්‍රකාශය බරපතල ලෙස අභියෝගයට ලක් නොවීය.  කෙසේ වෙතත්, අසල්වැසි රටවල් අස්ථාවර කිරීමේ ප්‍රතිපත්තියේ කොටසක් ලෙස, අසල්වැසි රටවල නීතිවිරෝධී ඇත්දළ වෙළඳාම සහ අලි ඝතනය සම්බන්ධයෙන් එහි කාර්යභාරය එකල ප්‍රවෘත්ති ගණනාවකින් හෙළි විය.  දකුණු අප්‍රිකාවේ අලි ඇතුන්ගෙන් 95% ක්ම සොයාගෙන ඇත්තේ කෘගර් ජාතික වනෝද්‍යානයෙනි [16] එය අර්ධ වශයෙන් මෙහෙයවනු ලැබුවේ දකුණු අප්‍රිකානු ආරක්ෂක බලකාය (SADF) විසිනි.  RENAMO සිය හමුදාවට මුදල් යෙදවීම සඳහා මහා පරිමාණ ඇත්දළ දඩයම් කිරීම සඳහා දැඩි ලෙස සම්බන්ධ විය. [16] [18] [19] [20]

. .සිම්බාබ්වේ සිය වනජීවීන්ගේ "තිරසාර" භාවිත ප්‍රතිපත්ති පිළිගෙන ඇති අතර සමහර රජයන් සහ WWF අනාගත සංරක්ෂණය සඳහා රටාවක් ලෙස සලකනු ලැබීය.  සංරක්‍ෂකයින් සහ ජීව විද්‍යාඥයින් විසින් සිම්බාබ්වේ හි දේශීය සම්පත් සඳහා වූ වාර්ගික ප්‍රදේශ කළමනාකරණ වැඩසටහන (CAMPFIRE) සංරක්‍ෂණය කිරීමේදී ප්‍රජා සවිබල ගැන්වීම සඳහා වූ අච්චුවක් ලෙස වර්ණනා කළහ.  CITES හරහා උපග්‍රන්ථ 1 ලැයිස්තුගත කිරීම වැළැක්වීමට අපොහොසත් වීම මෙම ව්‍යාපාරයට පහරක් විය.  සිම්බාබ්වේ සමහර ජීව විද්‍යාඥ්යන්ගේ වෘත්තිය කර ඇති නමුත් එය එහි ප්‍රකාශ සමඟ අවංක නොවීය.  ඇත් දළ වෙළඳාම සංරක්ෂණ කටයුතු සඳහා අරමුදල් සපයනු ඇතැයි රජය තර්ක කළ නමුත් ඒ වෙනුවට ආදායම මධ්‍යම භාණ්ඩාගාරයට ආපසු ලබා දෙන ලදී.  එහි අලි සංගණනයට චෝදනා කළේ අලි ඇතුන් බොට්ස්වානා දේශ සීමාව හරහා කෘත්‍රිම ජල තටාක ඉදිකර දෙවරක් ගණන් කරන බවයි.  සිම්බාබ්වේ ජාතික හමුදාව (ZNA) ගොනරෙෂෝ ජාතික වනෝද්‍යානයේ සහ වෙනත් ප්‍රදේශවල දඩයම් කිරීමෙහි නිරත වීමත් සමඟ ඇත් දළ වෙළඳාම ද එහි දේශසීමා තුළ පාලනයෙන් තොර විය.  මොසැම්බික්හි රයිනෝසරස් සහ අලි දඩයම් කිරීම සඳහා ZNA සම්බන්ධ බව කියා සිටි කපිතාන් නෙල්යා ඇතුළු විස්ල්-බ්ලූවර් නෞකාවක් ඝාතනය කිරීම යැයි කියනු ලැබේ.  නලේයා හංගේ ජාතික වනෝද්‍යානය අසල ඔහුගේ හමුදා බැරැක්කයේ එල්ලා මරා දමා ඇත.  මෙම මරණය හමුදාව සියදිවි නසා ගැනීමක් ලෙස වාර්තා කළ නමුත් මහේස්ත්‍රාත්වරයකු විසින් ඝාතනයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.  නලේයාගේ වැන්දඹුවට පසුව නිර්නාමික දුරකථන ඇමතුම් මගින් තර්ජනය කළ බව වාර්තා වේ. [22] [23] [24] [25]

ඇත් දළ වෙළඳාම පිළිබඳ ආරවුලට සම්බන්ධ වන්නේ ජාතික අවශ්‍යතාවන්ට විරුද්ධ වීමයි. රටවල් 170 කට අධික සංඛ්‍යාවක් නියෝජනය කරන CITES නියෝජිතයින්ට වාර්තා කරන ලද ජීව විද්‍යාව, සංගණන ශිල්පීය ක්‍රම, ආර්ථික විද්‍යාව, ජාත්‍යන්තර වෙළඳ ගතිකතාවයන්, ගැටුම් නිරාකරණය සහ අපරාධ විද්‍යාව ඇතුළු බොහෝ අධ්‍යයන හා ප්‍රතිපත්තිමය විෂයයන් මගින් විවාදය තවදුරටත් සංකීර්ණ වේ. මෙම ගිවිසුම තුළ ගනු ලබන තීරණ බොහෝ විට අතිශයින්ම දේශපාලනික ය. නොවැළැක්විය හැකි ලෙස එය වැරදි තොරතුරු, මුග්ධකම් සහ අපරාධ ආකර්ෂණය කරයි.

දකුණු අප්‍රිකානු රටවල් නීති පද්ධති හරහා ඇත්දළ විකිණීමට උත්සාහ කරති.  ජාතික අවශ්‍යතා මඟහරවා ගැනීම සඳහා කරන ලද ආයාචනයක දී, අලි විද්‍යාඥයින් කණ්ඩායමක් 2002 දී විවෘත ලිපියක් මගින් ප්‍රතිචාර දැක්වූ අතර ඇත් දළ වෙළඳාමේ බලපෑම වෙනත් රටවලට පැහැදිලි විය.  දකුණු අප්‍රිකාවෙන් නව වෙළඳාම සඳහා වූ යෝජනා අප්‍රිකාවේ බොහෝ ප්‍රදේශ සමඟ සැසඳිය නොහැකි බව ඔවුන් ප්‍රකාශ කළේ ඒවා පදනම් වී ඇත්තේ දකුණු අප්‍රිකානු ආකෘතියක් මත වන අතර අලි ජනගහනයෙන් 90% ක්ම ආරක්ෂිත ජාතික උද්‍යානයක වාසය කර ඇත.  ඔවුන් දකුණු අප්‍රිකාවේ ධනය සහ මෙම සීමාවන් තුළ නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඇති හැකියාව විස්තර කළහ.  සංසන්දනය කිරීමේදී, අප්‍රිකාවේ බොහෝ අලි ජීවත් වන්නේ දුර්වල ආරක්‍ෂිත හා අනාරක්‍ෂිත පඳුරක හෝ වනාන්තරයක බව ඔවුහු පැහැදිලි කළහ.  1980 ගණන්වල ඇති වූ දඩයමේ අර්බුදය විස්තර කරමින් ඔවුන් සිය අභියාචනය අවසන් කළ අතර ඇත්දත් තහනම් කිරීමේ තීරණය දකුණු අප්‍රිකානු රටවලට ද දඬුවම් කිරීමට නොව ලෝකයේ සෙසු අලි ඇතුන් බේරා ගැනීමට බව අවධාරණය කළහ.

දකුණු අප්‍රිකානු රටවල් ජාත්‍යන්තර ඇත්දළ වෙළඳාම සඳහා දිගින් දිගටම පෙළඹී ඇත. සිම්බාබ්වේ ජනාධිපති රොබට් මුගාබේගේ නායකත්වයෙන් යුත් ඔවුන් CITES හරහා යම් සාර්ථකත්වයක් ලබා ඇත.  චීනය සමඟ ආයුධ සඳහා ඇත්දළ ටොන් ගණනක් හුවමාරු කිරීම සහ CITES සඳහා තම රටෙහි ඇති කැපවීම බිඳ දැමීම සම්බන්ධයෙන් මුගාබේට චෝදනා එල්ල වී තිබේ.

එක්සත් ජනපද ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් විසින් බැරක් ඔබාමා විසින් ක්‍රියාත්මක කරන ලද සිම්බාබ්වේ සිට ඇත්දළ ආනයනය කිරීම සඳහා වූ තහනම ඉවත් කර ඇති බව 2017 නොවැම්බර් 16 වන දින නිවේදනය කරන ලදී.

අප්‍රිකානු හඬනැගීම්

ඇත් දළ වෙළඳාම පිළිබඳ විවාදය බොහෝ විට නිරූපණය කර ඇත්තේ අප්‍රිකාවට හා බටහිරට එරෙහිව ය.
[ උපුටා දැක්වීම අවශ්‍යයි ]
ජෝසෆ් කොන්රාඩ් විසින් රචිත Heart of Darkness නවකතාව යුරෝපීය අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ සම්පත්-කුසගින්නෙන් පෙළෙන ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිවලට සහය දැක්වීම සඳහා බලය අශෝභන ලෙස උපයෝගී කර ගැනීමක් ලෙස විස්තර කරයි. 1890 සහ 1910 අතර කොංගෝවේ තත්වය "ඉතාමත්ම දරුණු පොරබැදීම" ලෙස විස්තර කරයි. මිනිස් හෘදය සාක්ෂියේ ඉතිහාසය විකෘති කළ කොල්ලය සඳහා.

 කෙසේ වෙතත්, දකුණු අප්‍රිකානුවන් අප්‍රිකානු අලි පරාසයේ සෑම විටම සුළුතරයක සිට ඇත. මෙම කරුණ නැවත අවධාරණය කිරීම සඳහා අප්‍රිකානු රටවල් 19 ක් 2006 දී "ඇක්රා ප්‍රකාශයට" අත්සන් කළේ සම්පූර්ණ ඇත් දළ වෙළඳ තහනමක් ඉල්ලා සිටි අතර පරාස 20 ක්  2007 දී කෙන්යාවේ පැවති 20 වසරක තහනමකට කැඳවන රැස්වීමකට සහභාගී විය. [31]

අළුත් කළ විකුණුම්
බොහෝ මතභේදාත්මක හා විවාද අතර 1989 CITES රැස්වීමේදී එකඟ වූ නිර්ණායක භාවිතා කරමින්, බොට්ස්වානා, නැමීබියාව සහ සිම්බාබ්වේ යන අප්‍රිකානු අලි ඇතුන්ගේ ජනගහනය උපග්‍රන්ථ අංක 2 ට "ලැයිස්තුගත" කිරීමට ඉඩ දීමට CITES පක්ෂ එකඟ විය. අලි කොටස් වලින්. කෙසේ වෙතත්, මෙම රටවල් සමඟ තොග "ලියාපදිංචි කිරීම" සහ නම් කරන ලද ඕනෑම ආනයන රටක වෙළඳ පාලනයන් පරීක්ෂා කිරීම මෙම තීරණයට හේතු විය. CITES යළිත් වරක් පාලන පද්ධතියක් සැකසීමට උත්සාහ කරමින් සිටියේය.

මෙම රටවල් තුනෙහි ඇත්දළ ටොන් හතළිස් නවයක් ලියාපදිංචි කර ඇති අතර, එහි ප්‍රමාණවත් පාලනයක් ඇති බවට ජපානයේ ප්‍රකාශය CITES විසින් පිළිගෙන ඇති අතර ඇත්දළ 1997 දී ජපන් වෙළෙඳුන්ට විකුණනු ලැබුවේ "අත්හදා බැලීමක්" වශයෙනි.

වර්ෂ 2000 දී දකුණු අප්‍රිකාව සිය ඇත් දළ තොගය විකිණීමේ ප්‍රකාශිත අභිලාෂය ඇතිව සිය අලි ගහණය CITES උපග්‍රන්ථය 2 වෙත "ලැයිස්තුගත" කළේය. එම වර්ෂයේදීම නීතිවිරෝධී ඝාතන  හා වෙළඳාමේ තත්ත්වය පිළිබඳව තම සාමාජික රටවලට දැනුම් දීම සඳහා පද්ධති දෙකක් පිහිටුවීමට CITES එකඟ විය.  ඇත් දත් තොග අලෙවිය සහ දඩයම් මට්ටම් අතර කිසිදු හේතුවක් ඔප්පු කිරීමට හෝ සනාථ කිරීමට නොහැකි වීම නිසා මුදල් නාස්තියක් ලෙස අලි ඇතුන් නීති විරෝධී ලෙස ඝාතනය කිරීම (MIKE) සහ අලි වෙළඳ තොරතුරු තොරතුරු පද්ධතිය (ETIS) යන පද්ධති දෙක දැඩි ලෙස විවේචනයට ලක්ව ඇත. ඒවා ස්ථාපිත කිරීමට වඩාත්ම වැදගත් හේතුව.   සෑම රාජ්‍යයක්ම සවිස්තරාත්මක දත්ත ලබා නොදුනද සාමාජික රටවල් විසින් සපයනු ලබන පරිදි ඔවුන් දඩයම් කිරීම සහ අල්ලා ගැනීම පිළිබඳ තොරතුරු එකට එකතු කරයි.

2000 දී ජපානයට ඇත්දළ විකිණීමේ බලපෑම ට්‍රැෆික් සමඟ උණුසුම් ලෙස විවාදයට භාජනය විය. ඊටීඑස් සහ මයික් දත්ත සමුදායන් සම්පාදනය කළ සංවිධානයට කිසිදු සම්බන්ධයක් තීරණය කළ නොහැකි බව කියා සිටියේය. කෙසේ වෙතත්, භූමියේ සිටි බොහෝ දෙනෙක් කියා සිටියේ විකිණීමෙන් ඇත්දළ පිළිබඳ අවබෝධය වෙනස් වී ඇති අතර බොහෝ දඩයම්කරුවන් සහ වෙළඳුන් විශ්වාස කළේ ඔවුන් නැවත ව්‍යාපාරයට පිවිසෙන බවයි.

2002 දී සිංගප්පූරුවේ ඇත්දළ ටොන් 6 කට වැඩි ප්‍රමාණයක් අත්අඩංගුවට ගැනීම අප්‍රිකාවේ දඩයම් කිරීම දේශීය වෙළඳපල සඳහා පමණක් නොව 1980 දශකයේ සමහර ඇත්දළ සින්ඩිකේට් නැවත ක්‍රියාත්මක වන බවට දැඩි අනතුරු ඇඟවීමක් කළේය. ඇත් දළ යුගලයක් 532 සහ 40,000 කට වැඩි හිස් ඇත් දළ hankos භාරයට ගත් අතර, පාරිසරික බලපෑම් තක්සේරු බොහෝ විට ජපානය යන අතරමඟදී නමුත්, මෙම නඩුව වෙනත් සැක ඇත් දළ භාණ්ඩ පැටවීම 19 පෙර කර ඇති බව පෙන්නුම් කරන පරීක්ෂණ සිදු, හතර, චීනය, සිංගප්පූරුව සඳහා ඉතිරි නියම. ඇත් දත් සැම්බියාවේ ආරම්භ වූ අතර එය දකුණු අප්‍රිකාවෙන් බහාලුම් කර නැව්ගත කිරීමට පෙර මලාවි හි එකතු කරන ලදී. 1994 මාර්තු සිට 1998 මැයි දක්වා කාලය තුළ එකම සමාගම විසින් ෂෙන්ග් ලක් විසින් මලාවි සිට සිංගප්පූරුවට යවා ඇතැයි සැක කෙරේ. මෙයින් පසු ඔවුන් චීනයට යැවීමට පටන් ගත්හ. විශ්ලේෂණයන් සහ හරස් යොමු කිරීම් මගින් 1980 ගණන්වල සිදුකළ විමර්ශන වලින් දැනටමත් EIA වෙත දන්නා සමාගම් නම් සහ සමාගම් අධ්‍යක්ෂවරුන් හෙළි කරන ලදී - හොංකොං අපරාධ ඇත්දළ සින්ඩිකේට් යළිත් ක්‍රියාත්මක විය.

2002 දී දකුණු අප්‍රිකාව, බොට්ස්වානා සහ නැමීබියාවෙන් තවත් ඇත්දළ ටොන් 60 ක් විකිණීම සඳහා අනුමත කරන ලද අතර 2006 දී ඇත්දළ සඳහා ගමනාන්තයක් ලෙස ජපානය අනුමත විය. ජපානයේ ඇත් දත් පාලනයන් බරපතල ලෙස ප්‍රශ්න කරනු ලැබුවේ වෙළෙන්දන්ගෙන් 25% ක් ලියාපදිංචි නොවීම, වෙළඳුන්ගේ නෛතික අවශ්‍යතාවයට වඩා ස්වේච්ඡාවෙන් ඉදිරිපත් වීම සහ නීති විරෝධී නැව් ජපානයට ඇතුළු වීමෙනි. ජපාන වනජීවී සංරක්ෂණ සංගමයේ වාර්තාවක් අනතුරු ඇඟවූයේ ඇත්දළවලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් පාලනය කළ නිෂ්පාදකයින් සුළු පිරිසකගේ මිල නියම කිරීම හේතුවෙන් ඇත්දළවල මිල ඉහළ ගොස් ඇති බවයි.  විකිණීම සිදුවීමට පෙර චීනය ඇත් දත් ගමනාන්ත රටක් ලෙස අනුමැතිය ඉල්ලා සිටියේය.

2014 දී උගන්ඩාව කියා සිටියේ තම රජය විසින් පවත්වාගෙන යනු ලබන වනජීවී ආරක්ෂණ ඒජන්සියේ සුරක්ෂිතාගාරයෙන් ඇත්දළ රාත්තල් 3,000 ක් පමණ සොරකම් කිරීම පිළිබඳව විමර්ශනය කරන බවයි. මධ්‍යම අප්‍රිකාවේ දඩයම් කිරීම ඉතා උග්‍ර වන අතර පසුගිය දශකය තුළ අවම වශයෙන් සියයට 60 ක් පමණ අලි ඇතුන් අහිමි වී ඇතැයි කියනු ලැබේ.

ආසියාවේ නැගීම, නූතන යුරෝපීය වෙළඳාම සහ නූතන දඩයම් අර්බුදය
එස්මන්ඩ් මාටින් පවසා ඇත්තේ, "දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ජපානයට පනවා තිබූ විනිමය සීමා ඉවත් කළ විට එය 1960 ගණන්වල අග භාගයේදී ජපානයට පනවා තිබූ විනිමය සීමාවන් ඉවත් කළ විට එය අමු ඇත්දළ විශාල ප්‍රමාණයක් ආනයනය කිරීමට පටන් ගත්තේය." මාටින් පැවසුවේ චීන කාර්වර්ස් ප්‍රධාන වශයෙන් ඇත් දත් නිෂ්පාදන 1990 ගණන්වල අසල්වැසියන්ට විකුණූ බවත් චීනයේ අභ්‍යන්තර ගැනුම්කරුවන්ට නොවන බවත්ය. ඇත් දත් විරෝධී සංස්කෘතිය එතරම් ශක්තිමත් නොවූ තැන ඔවුන් වැඩ කළ ඇත්දළ තොග අසල්වැසි රටවලට අපනයනය කරමින් සිටියහ. චීන ජාතිකයන් තමන් වෙනුවෙන් ඇත් දත් නිෂ්පාදන මිල දී ගත් නමුත් සුළු ප්‍රමාණයක් පමණි.

බෝර්න් ෆ්‍රී ෆවුන්ඩේෂන් හි ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී විල් ට්‍රැවර්ස් පැවසුවේ "ලොව පුරා නියාමනය නොකළ සියලුම වෙළඳපලවල් වසා දැමීමට අපට හැකි වුවද චීනය, ජපානය වැනි රටවලින් නීතිවිරෝධී ඇත්දළ සඳහා ඉල්ලුමක් පවතින බවයි."  චීනයේ ඇත් දත් පාලනයේ lack නතාවය පෙන්නුම් කිරීම සඳහා, පාරිසරික ආරක්ෂණ අධිකාරිය විසින් ස්වකීය නිල තොගයෙන් (අලි 11,000 ක ඇත්දළවලට සමාන) ඇත්දළ ටොන් 121 ක් ගණනය කළ නොහැකි ආකාරය පෙන්වන අභ්‍යන්තර චීන ලේඛනයක් කාන්දු විය. ඇත්දළ තොගය විශාල වශයෙන් නීති විරෝධී ලෙස විකිණීම සිදුව තිබේ.    කෙසේ වෙතත්, CITES මෙහෙයුමක් චීනයේ ඉල්ලීම අනුමත කරන ලෙස CITES නිර්දේශ කළ අතර, මේ සඳහා WWF සහ TRAFFIC සහාය විය.  2008 ජූලි 15 වන දින CITES ස්ථාවර කමිටු රැස්වීමකදී චීනය සිය "අනුමත" තත්ත්වය ලබා ගත්තේය.   2017 වසර අවසන් වන විට චීනය සියළුම ඇත්දළ වෙළඳාම සහ සැකසුම් කටයුතු තහනම් කරන බව චීනයේ රාජ්‍ය මණ්ඩලය නිවේදනය කරයි. ඇත්දළවල වාණිජ සැකසුම් හා අලෙවිය 2017 මාර්තු 31 වන විට නතර වේ.  මෙම නිවේදනය WWF නම් සංරක්ෂණ කණ්ඩායම විසින් සාදරයෙන් පිළිගන්නා අතර එය "ඓතිහාසික නිවේදනයක් ... ලෝකයේ ප්‍රාථමික නීතිමය ඇත්දළ වෙළඳපොළේ අවසානයක් සහ අලි දඩයම් කිරීමේ අර්බුදය විසඳීම සඳහා වන ජාත්‍යන්තර ප්‍රයත්නයන් සඳහා විශාල රුකුලක්" ලෙස නම් කළේය.

චීනය සහ ජපානය 2008 නොවැම්බරයේ බොට්ස්වානා, දකුණු අප්‍රිකාව, නැමීබියාව සහ සිම්බාබ්වේ යන රටවලින් ඇත්දළ ටොන් 108 ක් මිල දී ගත්හ. එකල අදහස වූයේ මෙම නීතිමය ඇත්දළ අලෙවිය මිල පහත හෙලනු ඇති අතර එමඟින් දඩයම් කිරීමේ පීඩනය ඉවත් කළ හැකි බවයි.  නීතිවිරෝධී ඇත්දළ ජපානයේ ඇත්දළ වෙළඳපොළට අඛණ්ඩව ගලා යයි,  නමුත් 2012 සිට ඇත් දළ මිලදී ගැනීම සහ අලි මැරීම අතර ඇති සම්බන්ධය පිළිබඳව අධ්‍යාපනය තුළින් නව පාරිභෝගික දැනුවත් කිරීමක් හේතුවෙන් ඇත්දළ සඳහා ඇති ඉල්ලුම අඩු වී තිබේ.

අප්‍රිකාවේ යටිතල පහසුකම් ව්‍යාපෘති සඳහා චීනයේ වැඩි මැදිහත්වීම සහ ස්වාභාවික සම්පත් මිලදී ගැනීම වනජීවී ශරීර කොටස් නිස්සාරණය වැඩි වේ යැයි බියෙන් සිටින බොහෝ සංරක්‍ෂකයින් බිය ගන්වයි. චීනයට CITES විසින් "අනුමත ගැනුම්කරු" තත්ත්වය ලබා දී ඇති හෙයින්, ඇත්දළ ජාවාරම භයානක ලෙස වැඩි වී ඇති බව පෙනේ. චීනයේ අලෙවියට සහාය දුන් ඩබ්ලිව්ඩබ්ලිව්එෆ් සහ ට්‍රැෆික්, නීතිවිරෝධී ඇත්දළ වෙළඳාමේ වැඩිවීම "අහම්බයක්" විය හැකි නමුත්  අනෙක් අය අඩු ප්‍රවේශම් සහගත ය. අප්‍රිකාවේ සේවය කරන චීන ජාතිකයන් බොහෝ අප්‍රිකානු රටවල ඇත්දළ ජාවාරම්වලට හසු වී ඇති අතර 2009 දී කෙන්යානු ගුවන් තොටුපලේදී අවම වශයෙන් දස දෙනෙකු අත්අඩංගුවට ගෙන තිබේ. බොහෝ අප්‍රිකානු රටවල, ඇත්දළ සඳහා පහසුවෙන් ප්‍රවේශ විය හැකි දේශීය වෙළඳපොලවල් වර්ධනය වී ඇත, නමුත් ආසියානු ඇත් දළ සින්ඩිකේට් වරකට ටොන් මිලදී ගැනීම හා නැව්ගත කිරීම වඩාත් විනාශකාරී වේ.

මිල අවපාත විය හැකි බවට CITES හි උපදෙස් වලට පටහැනිව සහ 2008 දී තොග අලෙවියට සහාය දුන් අය චීනයේ ඇත්දළවල මිල විශාල වශයෙන් ඉහළ ගොස් තිබේ. සමහරු විශ්වාස කරන්නේ තොගය මිලදී ගත් අය හිතාමතාම මිල නියම කිරීම, 1997 දී ජපානයට අලෙවියෙන් පසු මිල නියම කිරීම පිළිබඳ ජපාන වනජීවී සංරක්ෂණ සංගමයේ අනතුරු ඇඟවීම් දෝංකාර දීම සහ බුරුන්ඩි සහ සිංගප්පූරුවෙන් තොග මිලදී ගත් වෙළෙඳුන්ට ලබා දුන් ඒකාධිකාරය 1980 දශකය.    සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ මිලදී ගැනීමට හැකි චීන ජාතිකයින්ගේ සංඛ්‍යාව පුපුරා යාම ද ඊට හේතුව විය හැකිය.  Save the Elephants විසින් කරන ලද අධ්‍යයනයකින් හෙළි වූයේ ඇත් දත් තොග විනාශ කිරීම වඩාත් ජනප්‍රිය වූ 2011 න් පසු සිව් වසර තුළ චීනයේ ඇත්දළවල මිල තුන් ගුණයකින් වැඩි වූ බවයි. එම අධ්‍යයනයෙන්ම නිගමනය වූයේ මෙය දඩයම් කිරීම වැඩි කිරීමට හේතු වූ බවයි.

2019 සම වයස් සමාලෝචන අධ්‍යයනයකින් හෙළි වූයේ අප්‍රිකානු අලි දඩයම් කිරීමේ වේගය පහත වැටී ඇති බවත්, වාර්ෂික දඩයම් මරණ අනුපාතය 2011 දී 10% ඉක්මවා ඉහළ ගොස් 2017 වන විට 4% ට වඩා පහත වැටී ඇති බවත්ය.  "අඩවි 53 ක වාර්ෂික දඩයම් අනුපාතය ප්‍රධාන චීන වෙළඳපොලවල ඇත්දළ ඉල්ලුමේ ප්‍රොක්සි සමඟ දැඩි ලෙස සම්බන්ධ වන අතර රට අතර සහ අඩවි අතර විචලනය දූෂණය හා දරිද්‍රතාවයේ දර්ශකයන් සමඟ දැඩි ලෙස සම්බන්ධ වේ."  මෙම සොයාගැනීම් මත පදනම්ව, අධ්‍යයන කතුවරුන් චීනයේ සහ අනෙකුත් ප්‍රධාන වෙළඳපොලවල ඇත්දළ සඳහා ඇති ඉල්ලුම අඩු කිරීමට සහ අප්‍රිකාවේ දූෂණය හා දරිද්‍රතාවය අඩු කිරීමට පියවර ගැනීමට නිර්දේශ කළහ.

2012 දී නිව් යෝර්ක් ටයිම්ස් වාර්තා කළේ ඇත් දළ දඩයම විශාල වශයෙන් ඉහළ ගොස් ඇති අතර 70% ක් පමණ චීනයට ගලා යන බවයි. [1] [2]  වනජීවී අපරාධ මැඩලීම පිළිබඳ 2014 ටෝකියෝ සමුළුවේදී, එක්සත් ජාතීන්ගේ විශ්ව විද්‍යාලය සහ ESRI විසින් CITES සම්මුතිය බලාත්මක කිරීම හා අනුකූල වීම පිළිබඳ සාක්ෂි මත පදනම් වූ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදන සිතියම් පිළිබඳ පළමු අවස්ථාව ඉදිරිපත් කරන ලදී.

ඇත් දළ වෙළඳාම ක්‍රමානුකූලව අප්‍රිකානු අලි ඇතුන්ගේ ජනගහනය සහ සුදු රයිනෝව අඩුවී යලි පැන නගින ගැටලුවකි. 2013 දී ගුවැන්ෂු හි එක් අල්ලා ගැනීමකින් ඇත් දළ 1,913 ක් සොයා ගන්නා ලදී.  2014 දී උගන්ඩාවේ බලධාරීන් සතුව    ඇත්දළ සුරක්ෂිතව ගබඩා කර ඇති අතර පොලිසිය සහ හමුදාව විසින් ආරක්ෂා කරනු ලැබේ. ඩොලර් මිලියන 1.1 කට වඩා වැඩි වටිනාකමකින්, එය අනිවාර්යයෙන්ම සැලකිලිමත් වීමට හේතුවක් වේ. මෙම අලාභය උගන්ඩාවේ වනජීවී අධිකාරියේ විගණනයකදී අනාවරණය වී ඇති අතර, එම ඇත්දළ ප්‍රමාණය ආරක්ෂා කළ යුතු අය පිළිබඳව විමර්ශනය කිරීමට මෙය හේතු වී තිබේ. එහි ප්‍රතිඵලයල්ක් ලෙස වනජීවී අධිකාරියේ කාර්ය මණ්ඩලයේ පස් දෙනෙකු මේ වන විට අත්හිටුවා තිබේ.

වියට්නාමයේ ඇත් දළ වෙළඳාමේ ප්‍රධාන මධ්‍යස්ථාන වන්නේ මොන්ග් කායි, හයි ෆොන්ග් සහ ඩා නන්ග් ය.  ටෝගෝ වෙතින් නීතිවිරෝධී ඇත්දළ ජාවාරම්කරුවන්ගෙන් එක් අයෙක් වියට්නාම ජාතික ඩාවෝ වැන් බීන් ය.  මාස 22 ක සිර දඩුවමක් නියම විය.  අලි ඇත්දළවල සිල්ලර වෙළඳාම සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, හොංකොං යනු ලොව විශාලතම වෙළඳපොල වන අතර, ප්‍රධාන වශයෙන් චීනයේ ප්‍රධාන භූමියෙන් පැමිණෙන ගනුදෙනුකරුවන්ගේ ඉල්ලුම සපුරාලීම සඳහා අලි ඝාතනයට  ඉන්ධන සැපයීම සම්බන්ධයෙන් විවේචනයට ලක්විය.  101 පෙරදිග වාර්තාවක් හොංකොං ලෙස නම් කර ඇති අතර එය "ලොව විශාලතම ඇත්දළ සේදීමේ මධ්‍යස්ථානයක් [වඩාත්] නපුරු හා වඩා ලාභදායී ව්‍යාපාරයක් වසං කිරීම සඳහා  නීත්‍යානුකූල මෙහෙයුම් භාවිතා  කරයි".    අලි ඇත් දත් අඩංගුවට ගෙන සිටි වියට්නාම දෙකක් පැරීසියේ චාල්ස් ඩි ගෝල් ගුවන්තොටුපලේදී දී රාජසන්තක කරන ලදී.

පිලිපීනය ඇත්දළ වෙළඳාමේ ප්‍රධාන මධ්‍යස්ථානයක් වන අතර පිලිපීනයේ පූජක මොන්සිග්නෝර් ක්‍රිස්ටෝබල් ගාර්ෂියා සමඟ වෙළඳාමට සම්බන්ධ බවට ඇති වූ අපකීර්තියකට නැෂනල් ජෝග්‍රැෆික් ආයතනය විසින් සම්බන්ධ කර ඇත.

අප්‍රිකානු අලි ඇත් දළ තායිලන්තයේ ආසියානු අලි ඇත් දත් වෙළඳපොළට ඇතුළු වී තිබේ.

ඇත්දළ විශාල ප්‍රමාණයක් තවමත් ජපානය විසින් ආනයනය කරනු ලැබේ.

වියන්ටියෙන්හි, ලාඕසය, ඇත් දත් විකිණීම චීන සීමා සොයා ගැනීමට අවශ්ය පෙනුමැති චීන සංචාරකයින් සඳහා ප්රධාන ක්ෂේත්රය වේ.  ඇත් දත් විකිණීම සැන් ජියැන්ග් වෙළඳපොළේ, ගෝල්ඩන් ත්‍රිකෝණ විශේෂ ආර්ථික කලාපයේ සහ ලුආන් ප්‍රබාං පළාතේ විවෘතව සිදු කෙරේ.

2018 දී ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලය විසින් අනුග්‍රහය දක්වන ආවාස් විසින් කරන ලද අධ්‍යයනයකින් හෙළි වූයේ යුරෝපීය සංගමයේ නීතිමය පෞරාණික ඇත්දළ වෙළඳාම අලි ඇතුන් දඩයම් කිරීම දිගටම කරගෙන යන බවයි. පැරණි ඇත්දළ වෙස් මුහුණු වෙළඳාම් කිරීමට ඉඩ සලසන නෛතික ලිහිල් සිදුරක් මෑතකදී ඝාතනය ලද අලි ඇතුන්ගෙන් ඇත්දළවලින් සාදන ලද භාණ්ඩ විකිණීම විශ්වාස කෙරේ.

ත්‍රස්තවාදී අරමුදල් සපයන ප්‍රභවයක් ලෙස
ත්‍රස්තවාදය සහ ඇත්දළ වෙළඳාම අතර සම්බන්ධයක් ඇති බවට රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ මාධ්‍ය ආයතන ගණනාවක් විසින් ප්‍රකාශ කර ඇත. අල්-ෂබාබ් නම් සටන්කාමී සංවිධානය තුළ නිර්නාමික මූලාශ්‍රයක් උපුටා දක්වමින් එන්ජීඕ වාර්තා සඳහන් කළේ මෙම කණ්ඩායම ඇත්දළ ජාවාරමේ නිරත වූ බවයි. 2013 දී කෙන්යාවේ නයිරෝබි හි වෙස්ට්ගේට් සාප්පු සංකීර්ණ ප්‍රහාරයෙන් පසුව අලි ඇත් දත් විකිණීමෙන් අල්-ෂබාබ්ට 40% ක් පමණ අරමුදල් ලැබී ඇති බවට කරන ප්‍රකාශය වැඩි අවධානයක් දිනා ගත්තේය. [80]

කෙසේ වෙතත්, ඉන්ටර්පෝල් සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ පරිසර වැඩසටහන එක්ව ප්‍රකාශයට පත් කළ වාර්තාවක මෙම ප්‍රකාශ විශ්වාස කළ නොහැකි යැයි විස්තර කර ඇත. [80] [81] වාර්තාවට අනුව, අල්-ෂබාබ්ගේ මූලික ආදායම වූයේ අවිධිමත් බදුකරණය සහ වනාන්තර විනාශයේ සැලකිය යුතු ප්‍රභවයක් වන අඟුරු වෙළඳාමයි. [81] සමහර සෝමාලියානු දඩයම්කරුවන් අල්-ෂබාබ්ට බදු ගෙවා තම භූමිය හරහා ඇත්දළ ජාවාරම් කරමින් සමූහයේ මුළු ආදායමෙන් සුළු කොටසක් පමණක් නියෝජනය කළ හැකිය. [80]

ආසියානු අලියා
1975 දී ආසියානු අලි ඇත්දළවල ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම තහනම් කරන ලද්දේ ආසියානු අලි වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති විශේෂවල ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම පිළිබඳ සම්මුතියේ ( CITES ) 1 වන පරිශිෂ්යේ ය. 1980 දශකය අග භාගය වන විට වනාන්තරයේ ඉතිරිව ඇත්තේ 50,000 ක් පමණ බව විශ්වාස කෙරිණි.

ආසියානු අලි ඇත්දළ වෙළඳාම තහනම් කිරීමට ගත් තීරණය සම්බන්ධයෙන් එතරම් මතභේද පවතී. කෙසේ වෙතත්, ඇත් දළ වෙළඳාමෙන් මෙම විශේෂයට තවමත් තර්ජනයක් එල්ල වී ඇති අතර, බොහෝ සංරක්ෂණයින් අප්‍රිකානු ඇත්දළ වෙළඳ තහනමට සහාය දී ඇත්තේ ඇත්දළ වෙළෙඳුන් ඔවුන්ගේ අමුද්‍රව්‍ය අප්‍රිකාවෙන්ද, ආසියාවෙන්ද යන්න ගැන සැලකිල්ලක් නොදක්වන බැවිනි. ඇත් දළ වෙළඳාම පිළිබඳ CITES විසින් ගනු ලැබූ තීරණ ආසියානු අලි ඇතුන්ට බලපායි. සංකීර්ණ කැටයම් සඳහා ආසියානු ඇත්දළ බොහෝ විට වඩාත් කැමති වේ.

නීති විරෝධී වනජීවී වෙළඳාම පිළිබඳ ලන්ඩන් සමුළුව 2014 පෙබරවාරි 12 සහ 13 යන දිනවල පැවැත්විණි. මෙම සමුළුවේ පරමාර්ථය වූයේ "වනජීවී නීතිවිරෝධී වෙළඳාමේ සැලකිය යුතු පරිමාණ හා අහිතකර ආර්ථික, සමාජීය හා පාරිසරික ප්‍රතිවිපාක හඳුනා ගැනීම, පහත දැක්වෙන දේශපාලන කැපවීම සහ මෙය අවසන් කිරීම සඳහා එක්ව කටයුතු කරන ලෙස ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාවෙන් ඉල්ලා සිටීම" ය.  සමුළුවේ එක් ප්‍රධාන කරුණක් වූයේ අප්‍රිකානු අලි ඇතුන් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා දැනටමත් ක්‍රියාත්මක කර ඇති ක්‍රියාමාර්ග සහ ඔවුන්ගේ ඇත්දළ නීති විරෝධී වෙළඳාම පිළිබඳව නැවත ඇගයීම ය. රටවල් 46 ක් මෙම ගිවිසුමට අත්සන් කළ අතර, අලි දඩයම් කිරීමේ අර්බුදය තවමත් අනුමත කර නොමැති බව 2015 දී ද ගාඩියන් පුවත්පත වාර්තා කළේය. එවැනි එක් ලිපියක් වාර්තා කළේ " විලියම් හේග් පැවසුවේ මෙම ගනුදෙනුව" වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්ව ඇති විශේෂයන් බේරා ගැනීම සහ නීති විරෝධී වනජීවී වෙළඳාම අවසන් කිරීම සඳහා වන සටනේ සන්ධිස්ථානයක් වනු ඇති "බවයි. එහෙත් වනජීවී විශේෂඥයින් සහ එක්සත් රාජධානියේ රජය සඳුදා කියා සිටියේ ගිවිසුමේ ඵලදායිතාවය විනිශ්චය කිරීමට කල් වැඩියි. "

එක්සත් රාජධානියේ ප්‍රදේශවල ඇත්දළ අලෙවිය සහ අපනයනය කිරීම තහනම් කිරීමට 2017 ඔක්තෝම්බර් 6 වන දින එක්සත් රාජධානියේ රජය නිවේදනය කළේය.

2018 එක්සත් රාජධානියේ අයිවරි පනත
2018 දෙසැම්බර් 20 වන දින එක්සත් රාජධානියේ අයිවරි පනත 2018 බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කිරීමෙන් පසු රාජකීය අවසරය ලබා ගන්නා ලදී.   මෙම පනත මගින් හිපපෝ, වල්රස් සහ නාර්වාල් ඇතුළත් කිරීම සඳහා අලි ඇත් දත් තහනම දීර් s කරයි.  2019 අග දී, ක්රියාත්මක යනවා ඇති තහනම,  මෙම "ලෝකයේ ස්වභාවයෙන් අයින්වෙලා සමාන්යය" ඇත් දත් තහනම් එක් විස්තර හා ඵලදායී ලෙස එක්සත් රාජධානියේ ඇත් දළ හි සියළු සුගම ආකෘති පත්රය මිලට ගැනීමේ හා විකිණීමේ තහනම් කර ඇත.

[ උපුටා දැක්වීම අවශ්‍යයි ]

මෙයද බලන්න

 CITES
 ඇත්දළ විනාශ කිරීම
 අයිවරි
 පාරිසරික අපරාධ
 දඩයම් කිරීම
 තායිලන්තයේ අලි ඇතුන්
 අප්‍රිකානු වනජීවී පදනම

යොමුව

කැපූ ක්‍ෂීරපායී දළ

ඇත්දළ වෙළදාම


An Helictotrichon recurvatum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jason Richard Swallen, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Thomas Arthur Cope och Ryves. An Helictotrichon recurvatum in nahilalakip ha genus nga Helictotrichon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Helictotrichon

Helictotrichon recurvatum


Pjotr Iwanowitsch Sajew (; * 26. Juli 1953 in Ssjolki, Oblast Woronesch, heute Oblast Lipezk; † 29. November 2014 in Lipezk) war ein sowjetischer Boxer. Er gewann bei den Olympischen Spielen 1980 in Moskau eine Silbermedaille im Schwergewicht.

Werdegang

Piotr Sajew begann als Jugendlicher in der Sportgemeinschaft Dynamo mit dem Boxen. In jener Zeit gehörte er dem Sportclub Dynamo Lipezk an. Später trat er in die Sowjetarmee ein, wo er in den Offiziersrang aufstieg und wurde Mitglied des zentralen Sportklubs der Armee, ZSKA Moskau. Als Erwachsener war er für einen Schwergewichtler mit einer Größe von "nur" 1,79 Metern und einem Gewicht von ca. 87 kg relativ klein und leicht.

Im Jahre 1973 nahm er im Alter von 20 Jahren erstmals bei der sowjetischen Meisterschaft der Senioren teil und konnte im Viertelfinale und im Halbfinale so gute und erfolgreiche Boxer wie Igor Wyssozki und Wiktor Uljanitsch besiegen. Im Finale dieser Meisterschaft hatte er aber Pech, denn er musste im Kampf gegen Jewgeni Gorstkow in der 2. Runde wegen einer Verletzung aus dem Kampf genommen werden. 1975 besiegte er bei der sowjetischen Meisterschaft im Halbfinale wieder Wiktor Uljanitsch und unterlag im Finale wiederum Jewgeni Gorstkow, dieses Mal aber nach Punkten. In der Sowjetunion wurde in jenen Jahren auch noch der sog. "Absolute Meister" ermittelt. Bei dieser Meisterschaft nahmen in der Regel die besten Faustkämpfer der drei schwersten Gewichtsklassen (Mittel-, Halbschwer und Schwergewicht) teil. 1975 gelang es Piotr Sajew diese Meisterschaft mit einem Punktsieg im Finale über Michail Subbotin zu gewinnen.

1976 und 1977 sowie bei der Ermittlung des absoluten Meisters 1977 belegte er bei den sowjetischen Meisterschaften jeweils den 2. Platz. In den Endkämpfen unterlag er dabei Wiktor Iwanow (1976) und zweimal Jewgeni Gorstkow (1977). In den Halbfinalkämpfen hatte er vorher Jewgeni Gorstkow (1976), Igor Wyssozki (1977) und Gennadi Kokurin (1977) geschlagen. 1978 und 1979 fehlte er bei der sowjetischen Meisterschaft, aber im Jahre 1980 gelang es ihm sowjetischer Meister zu werden. Er besiegte dabei im Achtelfinale Wjatscheslaw Jakowlew, im Halbfinale Jewgeni Gorstkow und im Finale Alexander Jagubkin nach Punkten.

Bei internationalen Meisterschaften (Welt- und Europameisterschaften, Olympische Spiele) wurde Pjotr Sajew in den Jahren bis 1979 nicht eingesetzt. Er siegte aber 1978 bei der 14. Meisterschaft der Warschauer-Pakt-Staaten (SKDA-Meisterschaft) in Lwow und schlug dabei im Halbfinale Ion Cernat aus Rumänien und im Finale Roberto Gomez aus Kuba jeweils mit 5:0-Richterstimmen nach Punkten.

Den größten Erfolg in seiner Laufbahn feierte Piotr Zajew dann bei den Olympischen Spielen 1980 in Moskau. Er schlug dort im Schwergewicht Aziz Salihu aus Jugoslawien (5:0), Francesco Damiani, Italien (5:0) und Jürgen Fanghänel aus der DDR (5:0) jeweils nach Punkten und stand im Endkampf dem Kubaner Teófilo Stevenson gegenüber, der ihn fast um Haupteslänge überragte. Zajew lieferte Stevenson aber einen beherzten Kampf und verlor nur knapp nach Punkten (1:4) aber gewann dennoch die Silbermedaille.

Internationale Erfolge

Länderkämpfe

UdSSR-Meisterschaften

Erläuterungen

 OS = Olympische Spiele
 Schwergewicht, damals Gewichtsklasse über 81 kg Körpergewicht

Quellen

 Fachzeitschrift Box Sport
 Website "www.amateur-boxing.strefa.pl"
 Website "www.sports-reference.com"

Einzelnachweise

Weblinks

 Moskau 1978: Muhammad Ali in Schaukämpfen gegen Igor Wisozki, Pjotr Sajew und Jewgeni Gorstkow

Boxer (Sowjetunion)
Olympiateilnehmer (Sowjetunion)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1980
Sowjetischer Meister (Boxen)
Sowjetbürger
Russe
Geboren 1953
Gestorben 2014
Mann

Pjotr Iwanowitsch Sajew


Tecnobrega, auch Tecno Brega, außerhalb Brasiliens fälschlicherweise oft als Technobrega bekannt, ist ein besonders in Nordbrasilien populäres Musikgenre. Der portugiesische Begriff brega lässt sich mit kitschig übersetzen, steht in Brasilien aber auch für einen schlechten Geschmack. Seinen Ursprung hat Tecnobrega in Belém, der Hauptstadt des Bundesstaates Pará. Die Metropolregion Belém ist bis heute der Schwerpunkt der Tecnobrega-Szene, wo es vor allem in den Armenvierteln der Region produziert und konsumiert wird.

International wurde Tecnobrega besonders wegen seiner Produktions- und Vertriebswege bekannt, die auf jegliches Urheberrecht verzichten. In der Dokumentation Good Copy, Bad Copy kommen einige der Akteure der Tecnobrega-Szene zu Wort.

Musik
Tecnobrega entwickelte sich ungefähr ab dem Jahr 2000, hat in Brega Pop aber einen Vorläufer. Im Gegensatz zu Brega Pop spielen im Tecnobrega als elektronische Musik aber Synthesizer und Drumcomputer eine zentrale Rolle. Dazu wird auch die Technik des Sampling genutzt. Die Einflüsse regionaler, traditioneller Musik aus dem Amazonasgebiet sind groß, insbesondere sind hier Carimbó, Siriá und Lambada zu nennen. Die Mehrheit der Tecnobrega-Songs wird in einfachen Heimstudios von Einzelpersonen, den DJs, produziert.

Das Genre entwickelte sich in den letzten Jahren rasant weiter und es entstanden neue Tecnobrega-Stile wie Eletro Melody, Bregabass oder Cyber Tecno. Innerhalb Brasiliens legte Tecnobrega zudem sein Image als billig produzierte Ghettomusik und Unterschichtskultur ab. Einzelne Künstler, wie zum Beispiel Gaby Amarantos aus Belém, wurden zu nationalen Superstars. Auch international wurde nun vermehrt die Musik und ihre Entwicklung beachtet und nicht mehr allein auf die besonderen Produktionsbedingungen und Vertriebswege fokussiert. Dabei erhielten besonders Musiker und Bands wie Banda Uó und João Brasil weltweite Aufmerksamkeit, die nicht aus dem ursprünglichen kulturellen und sozialen Umfeld in Belém stammen. Doch auch einzelnen Künstlern wie der Gruppe Gang do Eletro, ihrem Produzenten Waldo Squash oder der bereits genannten Gaby Amarantos gelang der Sprung auf die weltweiten Bühnen. Insgesamt nahm Tecnobrega zuletzt auch verstärkt Einflüsse internationaler elektronischer Musikstile wie Techno, House und Trap auf und beeinflusst wiederum westliche Popmusik.

Urheberrecht
Die von den DJs produzierte Musik wird ohne Urheberrecht an Händler- und Kopiernetzwerke weitergegeben, die sie zumeist auf einfachen CD-R-Samplern zusammenstellen und vervielfältigen. Über ein weitreichendes Netz von Straßenhändlern wird die Musik in ganz Nordbrasilien zu niedrigen Preisen verbreitet. In den letzten Jahren werden die Musikstücke auch zunehmend von den Künstlern und Fans direkt im Internet als freier Download verbreitet. Die Künstler verdienen bis zu diesem Zeitpunkt nichts an ihren Werken, eine kostenlose Werbung und weitreichende Verbreitung ist durch diese Methode aber garantiert. Die DJs erzielen erst durch die Auftritte bei den Tecnobrega-Partys Einnahmen durch ihre Musik.

Partys
Pro Monat finden allein im Großraum Belém mehr als 3.000 Partys und rund tausend Konzerte statt. Die größten Events ziehen bis zu 15.000 Besucher an und finden meist in der Peripherie statt. Die Partys werden von riesigen Soundsystemen mit aufwendiger Lichtshow dominiert, die Betreiber dieser Aparelhagems de Som buchen die Künstler für ihre Partys. Die Entlohnungsmodelle sind unterschiedlich und reichen von einem Festgehalt bis hin zu Gewinnbeteiligungen. Zudem werden von den Live-Sets der DJs am Ende der Partys Mitschnitte verkauft, deren Einnahmen direkt an den Künstler fließen. Pro Monat erzielen die Konzerte und Partys schätzungsweise einen Umsatz von 3 Millionen Euro, bis zu 6.000 Arbeitsplätze hängen an diesem Wirtschaftszweig.

Literatur
 Lemos, Ronaldo: The Tecnobrega Business Model arising from Belém do Pará. Rio de Janeiro 2008.
 Brüggemann, Simon: Kitsch ohne Copyright, Die Tecnobrega-Szene mischt den Norden Brasiliens popmusikalisch auf. iz3w, Ausgabe 327, Freiburg 2011.
 Brüggemann, Simon: Wer hat's erfunden?. Jungle World, Ausgabe 20, 16. Mai 2013, Berlin 2013.

Einzelnachweise

Techno-Subgenre
Lateinamerikanische Musik
Brasilianischer Musikstil

Tecnobrega


Psikanalizde id, ego ve süper-ego, insan zihninde etkileşime giren üç katman kümesidir. İlk defa Sigmund Freud tarafından, yapısal psişe modellemesiyle tanımlandı. Bu üç katman, bir kişinin zihinsel yaşamının faaliyetlerini ve etkileşimlerini tanımlayan teorik yapılardır. Psişenin ego psikolojisi modelinde id, koordine edilmemiş, zevk temelli içgüdüsel arzular kümesidir—temel ve en ilkel benliktir, ana kaynağı cinsellik ve açlık gibi ihtiyaçların en bencilce doyurulmasıdır; süper-ego eleştirel ve moral verici rolü oynar; ve ego, idin içgüdüsel arzuları ile eleştirel süper-egonun arasında aracılık eden gerçekçi bir katmandır—idin bu hayali isteklerini gerçeklikle ölçüp mümkünatını değerlendiren katmandır. Freud, ego hakkında şunu dedi: Ego, şahlanmış bir at üzerindeki şövalye gibidir. [Ego] İd ve süperegonun isteklerini uzlaştırmaya çalışan hakemdir.

Süper-ego, baba figürünün ve kültürel adetlerin içselleştirilmiş bir sembolüdür. İdin ihtiyaç ve talepleriyle çatışma halindedir. İde karşı saldırgandır. Tabuları ayakta tutar, oidipus kompleksinin çözümü için baba figürünün içselleştirilmesidir.İnsanların kendilerini nasıl suçlu veya kötü, utanç verici veya zayıf olarak gördüklerine, veya bazı şeyleri yapmaya mecbur hissettiklerine bakılarak süper-egonun varlığı gözlemlenebilir.  kitabında yayımladığı çalışmalarında Freud, "[ego] idealinin sergilediği sertlik ve zulmün genel karakterini sunar—Thou shalt diktatörlüğü gibi; bu nedenle ego psikolojisinde Freud, daha büyük ideallerle farklı ego ideal veya süper-ego gelişimi seviyelerini hipotez etti.

Ego (yani ben), insanın kendine özgü ruhsal ve bedensel bütünlügünün, ve bunun zihinsel algılanışının genel ve soyut adıdır. Egonun yapısı gerçeklik ilkesinin baskısı altındadır, fonksiyonu ise kişiliğin korunması, gerçeğe uyum ve çatışmaların çözümlenmesidir. Egonun ideali, birincil narsisizmden (kişinin kendisine karşı duyduğu sevgi), ve çevremizdeki kişiler ve aile ile özdeşlikten meydana gelen kişiliğin eğilimidir bu özdeşlik, kişinin kendi benliğine karşı beslediği sevgiyi değiştirir ve ikincil narsisizm derecesine düşürür. İdeal ego, çocukluklardaki her şeyi yapabilme' hayalinin daha sonraki özdeşliklerle değişerek, çizgi roman kahramanlarıyla özdeşleşmeye, yani ünlü ve güçlü kişileri benimsemeye dayanarak aldığı yeni şekildir.

Alt bilinç (İd), Benlik (Ego), Üst Benlik (Süperego) - Freud'a Göre Zihnin Oluşumu

Sigmund Freud, 1930'larda insan bilincinin oluşum süreçleri üzerinde çok ciddi toplumsal ve ruhbilimsel araştırmalara imza attı. İnsanı toplumsal gelişim teorisi ekseninde ele alan Freud bilinci id, ego ve süperego olarak üç ayrı ruhsal kategoriye ayırır. Buradan yola çıkarak insanın toplum içerisindeki sosyal durumu analiz edilmektedir. Birinci Dünya Savaşı'nın beraberinde getirdiği yıkım ve binlerce insanın ortadan kaldırılması sonucu, ciddi anlamda vicdan olgusunu sorgulamaya giden Freud, bu üç aşama ile insanın karar ve yargı sistemini çözmeye çalışmıştır. İnsanların bir anda nasıl bu üç aşamayı taşıdıkları ve nasıl duygularının kurbanı olabildiklerini yaşayarak gören Freud, buna yüz yıldır tartışılıp çürütülemeyen tezleri ile açıklık getirmeye çalışmıştır.

"İd", içimizdeki doyumsuz hayvandır. Kendisini yalnızca ihtiyaçlara göre ayarlayan, eleştiri kabul etmeyen, güdüsel, durdurulamayan yanımızdır. Buna verilebilecek en iyi örnek cinsellik, saldırganlık, açlık, kin vb. Bu yönü ağır basan birey vicdan olgusundan yoksundur. Bilincin orta aşaması olarak da, Freud'un izah ettiği Benlik (Ego), doğa ya da çevre ile id arasinda bir denge unsurudur. Çevrede ya da doğada bulunan maddelerin uygunluğunu yine tarafsız bir zeminde kontrol eder ve bu nesnelerin uygun olup olmadığını belirler. Aynı zamanda eleştiri yapan bölüm olup, güdüleri durdurma ile ilgilenir. Örneğin alt bilinç olarak izah edilen id acıktığı zaman hemen bir şeyler bulup yemeyi amaçlar. Ancak benlik (ego) bunun daha uygun bir zamanda olması veya olmaması gerektiğini hatırlatıp onu dizginler. Üst benlik (süperego) kural ve değerler bütünlüğü içinde insana yön veren bölümdür. Bu bölüme vicdan da denilebilir. Bu bölüm daha çok emir ve yasaklara göre bir yol belirler. İyi ya da kötüyü birbirinden ayırmaya başladığımız süreçlerde gelişir ve olgunlaşır. Zamanla aile, anne ve baba, çevre, okul, din, geleneklerden öğrendiklerimiz içselleştirilir ve bizim değer ve kurallar bütünlüğümüzün oluşmasına yardım eder. Bu açıdan bu üç temel bilinç şekillenmesinin belli düzeylerde bizlerde yetersiz olması gerçekten iyi olmaz. İnsan, düşünen bir varlık ve zararı önceden hesaplayabilecek; sonradan öğrenebilecek bir yapıya sahiptir. Kimi bunun Tanrıdan geldiğini düşünür, kimi de Freud gibi Evrim Kuramı şeklinde izah eder. İkisinde de ortak olgu vicdandır.

Freud'a göre id kişinin ilkel benliğidir. Hazın doyumu ilkesine göre çalışır. Hiçbir sosyal kuralı önemsemeyen idin tek istediği, isteğinin anında yerine getirilmesidir. İdi baskın olarak bebeklerde görebiliriz. İd için aynı zamanda kişiliğin çocuksu tarafı da denilebilir. Kişilik gelişimini dönemlere ayıran eğitim bilimciler id'in, bu dönemlerin en alt basamağında yer aldığını söyleseler de, kişisel gelişim basamaklarının herhangi birisinde sorun yaşayan bir bireyde id'lere çok sık rastlanabilir. Bir bireyde İd'i dengelemek için ego (Kişilik Savunma Mekanizması) devreye girer.

Süperego (üstben)
Üstben, (Fransızca sur-mol, İngilizce su-perego, super-ego;(dikey vertigal)) Bir kişilik şemasında, planında kişiliğin en yüksek merciisi. Ben'e karşı bir denetleyici ya da bir yargıç rolünü oynar, es'ten gelen isteklerin ben tarafından ya olduğu gibi ya da bazı değişikliklerle kabulüne izin verir ya da tümüyle geriye çevrilmesini buyurur. "Tüm ahlaksal kısıtlamaların temsilcisi, mükemmellik yolundaki çabaların savunucusudur." (Freud, Bütün Eserleri)

Bilinçdışında etkinliğini sürdürür. Ahlaksal bir yasanın savunucusu, aynı zamanda ilgili yasaya uyulup uyulmadığının denetleyicisidir. Oedipus Kompleksi'nin kaybolmasıyla ortaya çıkar. Çocuk zamanla yasak ödipal (Oedipus Kompleksi'yle ilgili olan) doyumundan el çeker, anne ve babasıyla özdeşleri ve yasakları bir içyansıtımla kendisine mal eder. Diğer yönden, eğitimle medeniyet yaşamının, ahlak, vicdan, vb. gerekleri üstben kapsamına girer. Çocuklarda üstben'in kuruluşunda anne ve baba değil, onların üstben'leri model alınır. Böylece üstben, geleneğin taşıyıcısı işini görür.

Melanie Klein'a göre çocuklarda henüz gelişimin oral evresinde bir üstben oluşur.

R. Spitz'e göre üstben'in oluşumu çocukluğun daha öncelerinde başlar. Üstben ile o (es, id) arasındaki çatışmaları bazı nevrozlarda, örneğin fobilerle saplantı nevrozlarındakinden daha büyük bir rol üstlenir.

Gündelik yaşamımıza özgü kısa bir tanım yapacak olursak; "Ahlak ve ahlaki ölçüm, analiz, kısıtlamaların, vicdan vb. kavramların simgesi, yöneticisidir."

Kaynakça

Kişisel gelişim
Psikoloji
Psikanaliz
Psikanaliz terimleri
Sigmund Freud
Kişilik

İd, ego ve süperego


The Jonang () is a school of Indo-Tibetan Buddhism. Its origins in Tibet can be traced to the early 12th century master Yumo Mikyo Dorje. It became widely known through the work of the popular 14th century figure Dolpopa Sherab Gyaltsen. The Jonang school's main practice is the Kālacakra tantra (Wheel of Time Tantra), and they are widely known for their defense of the philosophy known as shentong ("empty of other").

After a period of influence, the Jonang tradition suffered a series of reversals, partly due to its suppression by the politically dominant Gelug school under the Fifth Dalai Lama in the 17th century. Jonang did survive in Amdo, from which they eventually re-established themselves in other regions like Golok, Nakhi, and Kham. They have continued practicing uninterrupted to this day. An estimated 5,000 monks and nuns of the Jonang tradition practice today in these areas. However, their teachings were limited to these regions until the Rimé movement of the 19th century encouraged the study of non-Gelug traditions of Tibetan Buddhism.

The Jonang shentong view was influential on various figures in other Tibetan Buddhist schools, including the 3rd Karmapa Rangjung Dorje (1284–1339), the eighth Tai Situpa (1700–1774), Katok Tsewang Norbu (1698–1755), Situ Panchen (1700–1774), Jamgön Kongtrül (1813–1899), Kalu Rinpoche and Khenpo Tsultrim Gyamtso.

History

Development
The monk Künpang Tukjé Tsöndrü (, 1243–1313) established a kumbum or stupa-vihara in the Jomonang Valley about  northwest of the Tashilhunpo Monastery in Ü-Tsang (modern Shigatse). The Jonang tradition took its name from this "Jomonang" monastery, which was significantly expanded by later figures, including Dolpopa.

The Jonang tradition combines two specific teachings, what has come to be known as the philosophy of shentong ("empty of other") madhyamaka, and the Dro lineage of the Kalachakra Tantra. The origin of this combination in Tibet is traced to the master Yumo Mikyö Dorjé (c. 11th-12th century), a pupil of the Kashmiri master Somanatha.

The shentong view holds that the non-dual nature of the mind (the buddha-nature) is real (and not empty of inherent existence), while all other phenomena are empty in this way. The buddha-nature can be described empty, but not of its own-nature, rather it is empty of all defiled and illusory phenomena. Thus, in Jonang, the emptiness of ultimate reality should not be characterized in the same way as the emptiness of relative phenomena. This is because ultimate reality is a stream of luminosity (prabhāsvara-saṃtāna), endowed with limitless Buddha qualities. It is empty of all that is false, not empty of the limitless Buddha qualities that are its innate nature.

The key figure in Jonang is Dolpopa Sherab Gyaltsen (1292–1361), a great yogi and scholar who widely promoted the philosophy of shentong. He was initially educated at Sakya monastery, and he also studied Kagyu and Nyingma lineages. He was very impressed by the yogis of Jonang Monastery and eventually studied there under Khetsun Yonten Gyatso (1260-1327), receiving a complete transmission of the Jonang Kālacakra tradition. After some years in meditative retreat, Dolpopa assumed the leadership of Jonang monastery. Over the years, Dolpopa became extremely popular and was invited to teach throughout Tibet. He wrote various influential works on the shentong philosophy.

Post-Dolpopa era and suppression
After Dolpopa's time, the Jonang school generated a number of renowned Buddhist scholars, its most famous being Lama Tāranātha (1575–1634), who placed great emphasis on the Kālacakra Tantra, Sanskrit study and the history of Indian Buddhism. Tāranātha studied under various figures, such as Je Draktopa, Yeshe Wangpo, Kunga Tashi and Jampa Lhundrup, but his main teacher was the Kālacakra mahasiddha Buddhaguptanatha.
In the 17th century, the Gelug school became the dominant political force in Tibet, which was now ruled by the Dalai Lamas. The Gelug school worked to suppress the Jonang school and its distinct philosophy of shentong. Modern historians have identified two other reasons which more likely led the Gelugpa to suppress the Jonangpa. First, the Jonangpa had political ties that were very vexing to the Gelugpa. The Jonang school, along with the Kagyu, were historical allies with the powerful house of Tsangpa, which was vying with the 5th Dalai Lama and the Gelug school for control of Central Tibet.

This was bad enough, but soon after the death of Taranatha, an even more ominous event occurred. Taranatha's tulku was discovered to be a young boy named Zanabazar, the son of Tüsheet Khan, Prince of Central Khalkha. Tüsheet Khan and his son were of Borjigin lineage (the imperial clan of Genghis Khan and his successors), meaning they had the birth authority to become khagan. When the young boy was declared the spiritual leader of all of Mongolia, suddenly the Gelugpa were faced with the possibility of war with the former military superpower of Asia. While the Mongol Empire was long past its zenith, this was nonetheless a frightening prospect and the Dalai Lama sought the first possible moment of Mongol distraction to take control of the Jonang monasteries.

As a result of the suppression of Jonang, the writings of Dolpopa Sherab Gyaltsen and even those of Sakya proponents of shentong (like Sakya Chokden) were sealed and banned from publication and study. Jonang monasteries were also gradually converted to the Gelug lineage by the political authorities.

The 14th Dalai Lama has also said that the main reason for the suppression of Jonang was political, not religious sectarianism (since the 5th Dalai Lama was himself a student of numerous lineages, including Bon).

Survival and revival
The Jonang tradion was able to survive in Amdo where a couple of monasteries had been founded in 'Dzam thang and rGyal rong. From here Jonang was able to spread to other regions like Golog and Ngawa. Dzamtang Tsangwa dzong (in Zamtang County, Sichuan), established by Ngag dbang bstan 'dzin rnam rgyal (1691-1728), eventually became the school's main seat. Due to the efforts of figures like Ngag dbang blo gros grags pa (1920-1975) and Ngag dbang yon tan bzang po (1928-2002), about fifty Jonang monasteries survived the cultural revolution.

The Jonang school also experienced a revival in the modern era during the Rime period. Important modern Jonang scholars include Bamda Gelek Gyatso (1844-1904), Tsoknyi Gyatso (1880-1940), Ngawang Lodro Drakpa (1920-75), Kunga Tukje Palsang (1925-2000) and Ngawang Yonten Sangpo (1928-2002). Modern Jonang figures also had close relationships with masters of the non-sectarian (Rime) movement such as Jamgon Kongtrul (1813-1899) and Patrul Rinpoche (1808-1887) and these Rime figures also visited and studied at Dzamtang.
Until recently little was known about the survival of Jonang until Tibetologists discovered around 40 monasteries, with around 5000 monks, including some in the Amdo Tibetan and rGyalgrong areas of Qinghai, Sichuan and Tibet.

One of the primary supporters of the Jonang lineage in exile has been the 14th Dalai Lama. The Dalai Lama donated buildings in Himachal Pradesh state in Shimla, India for use as a Jonang monastery (now known as the Main Takten Phuntsok Choeling Monastery) and has visited during one of his recent teaching tours. The Karmapa of the Karma Kagyu lineage has also visited.

The Jonang tradition has recently officially registered with the Tibetan Government in exile to be recognized as the fifth living Buddhist tradition of Tibetan Buddhism. The 14th Dalai Lama assigned Jebtsundamba Khutuktu of Mongolia (who is considered to be an incarnation of Taranatha) as the leader of the Jonang tradition.

More recently, the Jonang school has been growing in the West (led by teachers like Khentrul Jamphel Lodrö Rinpoché and Khenpo Chokyi Nangwa) and among the Chinese (led by teachers like Tulku Jamyang Lodrö and mKhan po Chos kyi dbang phyug).

Texts
Much of the Tibetan literature of the Jonang has survived, including the Treatise on Other-Emptiness and the Buddha-Matrix, a defense of shentong by Dolpopa, which has been published in English translation under the title Mountain Doctrine.

Mahayana sutras of definitive meaning

Tathagatagarbha sutras
According to Dolpopa, his main sources for the ultimate truth and definitive meaning (nītārtha) are the tathagatagarbha sutras, the most important of which are the following:
 Tathāgatagarbha Sūtra (Sutra on the Tathagata Essence, Tib. )
 Avikalpapraveśadhāraṇī (Dharani for Entering the Nonconceptual; Tib. )
 Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra (Sutra of the Lions Roar of Srimaladevi)
 Mahābherīsūtra (Sutra of the Great Drum)
 Aṅgulimālīya Sūtra (Sutra to Benefit Angulimala)
 Śūnyatānāmamahāsūtra (Sutra of Great Emptiness)
 Tathāgatamahākaruṇānirdeśasūtra (Sutra Presenting the Great Compassion of the Tathagata), also known as the Dhāraṇīśvararājasūtra
 Tathāgataguṇajñānācintyaviṣayāvatāranirdeśasūtra (Sutra Presenting the Inconceivable Qualities and Primordial Awareness of the Tathagata)
 Mahāmeghasūtra (Extensive Sutra of the Great Cloud)
 Mahāyāna Mahāparinirvāṇa Sūtra (Sutra of Great Final Nirvana), which exists in two Tibetan versions, a condensed and an extensive version.

Sutras of Definite Meaning
Another Jonang list of sutras of definitive meaning, i.e. which teach the ultimate truth, not the relative or provisional meaning (neyārtha) for the Jonang traditions is the following:
 Pañcaśatikā-prajñāpāramitā Sūtra (Perfection of Wisdom in 500 Lines)
 the "Maitreya Chapter" ("Maitreya's Questions" is a chapter found in two versions of the Tibetan Large Prajñaparamita sutra, the 18,000 line and the 25,000 line versions.)
 Ghanavyūha Sūtra ("Dense Array Sutra")
 Praśāntaviniścayaprātihāryanāmasamādhisūtra (Sutra on Utterly Quiescent and Certain Magical Meditative Concentrations)
 Ratnameghasūtra (Clouds of Jewels Sutra)

 Suvarṇaprabhāsottamasūtra (Golden Light Sutra)
 Saṃdhinirmocanasūtra (Explanation of the Profound Secrets Sutra)
 Laṅkāvatāra Sūtra (Descent into Laṅka Sutra)
 Sarvabuddha-viṣayāvatāra-jñānālokālaṃkāra Sūtra
 Buddhāvataṃsakasūtra

Tantric sources
The most important Buddhist tantra in the Jonang tradition is the Kālacakra tantra.

Regarding tantric commentaries, Jonang relies on The Bodhisattva Trilogy (sems 'grel skor gsum), which comprises the following three texts: The Vimalaprabhā (an 11th century Indian commentary on the Kalacakra tantra), the Hevajrapiṇḍārthaṭīkā (Toh 1180, a commentary on the Hevajra tantra in 6000 lines), and the Laksabhidhanaduddhrtalaghutantrapindarthavivarana (Toh 1402), a commentary on the Chakrasamvara tantra by Vajrapani.

Key śāstras
The Jonang tradition also relies on several important Indian and Tibetan śāstras (treatises), including:
 The works of Nagarjuna, especially his Mūlamadhyamakakārikā
 The Five Maitreya Texts: Abhisamayalankara, Mahayanasutralankara, Ratnagotravibhāga, Dharmadharmatavibhanga, Madhyantavibhanga
 The works of Dolpopa, especially his Ocean of Definitive Meaning: A Teaching for the Mountain Hermit (Wylie: ri chos nges don rgya mtsho) and his Great Calculation of the Doctrine that have the Significance of a Fourth Council.
 The works of Taranatha, especially his The Essence of Other-Emptiness, Meaningful to Behold (Mthong ba don ldan) and his Commentary on the Heart Sutra.

Notes

References
 Brunnholzl, Karl (2015). When the Clouds Part: The Uttaratantra and Its Meditative Tradition as a Bridge between Sutra and Tantra. Shambhala Publications.

 Gruschke, A. (2000). The Jonangpa Order - Causes for the downfall, conditions of the survival and current situation of a presumably extinct Tibetan-Buddhist School. Ninth Seminar of The International Association for Tibetan Studies

External links
Jonang Dharma Association
Jonang Dharma Channel

Vaipulya Sutras
Schools of Tibetan Buddhism
Shentong

Jonang


O Stadium of Light (em português, Estádio da Luz), é um estádio de futebol localizado em Sunderland, Inglaterra. Tem uma capacidade para 49,000 pessoas.

É a atual casa do  e é o nono maior estádio do futebol inglês.

Resultados

A maior vitória do Sunderland no estádio foi uma vitória por 7-0 sobre o Oxford United na Divisão 1 durante a temporada 1998-1999.

A maior derrota do Sunderland no Stadium of Light foi por 5-0 em um amistoso de pré-temporada (marcando o 20º aniversário do estádio) contra o  em 29 de julho de 2017. A maior derrota do Sunderland em competições nacionais no Stadium of Light foi por 4–0, o que aconteceu em quatro ocasiões (todas na Premier League): contra o  (11 de maio de 2003), contra o  (26 de dezembro de 2007), contra o  (14 de março de 2015) e contra o  (11 de fevereiro de 2017).

As partidas com mais gols, ambas com nove gols, são uma vitória do Sunderland por 6–3 sobre o Exeter City na segunda rodada da EFL Cup em 25 de agosto de 2015 e uma derrota do Sunderland por 5–4 para o Coventry City na League One em 13 de abril de 2019.

Jogos da Seleção Inglesa

Na história, foram realizados três jogos no estádio:

Referências

Estádios de futebol da Inglaterra

Stadium of Light


Mona Zendi Hakiki, İranlı kadın sinemacı. Alternatif İran sinemasının temsilcilerindendir.

1972 yılında Tahran'da doğdu. Fotoğrafçılık, senaristlik ve yönetmen yardımcılığı yaptı. Daha sonra kurmaca ve kısa belgesel filmler yapmaya başladı. Çerçevesi Olmayan Resim (Farsça: Akse Bedoune Ghab - İng.: A picture without a frame) ve 1999 yılında İtalya'da bir festivale katıldığı 15 dakikalık kurmacası Gizli Görüş (Farsça: Raze Nagah - İng.: Secret Vision) adlı çalışamları kayda değerdir.

1972 doğumlular
İranlı film yönetmenleri
Yaşayan insanlar

Mona Zendi Hakiki


Berat County (; ), officially the County of Berat (), is a county in the Southern Region of the Republic of Albania. It is the ninth largest by area and the ninth most populous of the twelve counties, with around 119,450 people within an area of . The county borders the counties of Elbasan to the north, Korçë to the east, Gjirokastër to the south and Fier to the west. It is divided into five municipalities, Berat, Dimal, Kuçovë, Poliçan and Skrapar, with all of whom incorporate twenty-five administrative units.

History

Archaeologists have found artifacts including silver women's earrings and bronze belt-buckles in Bronze Age tumuli in Pëllumbas, one of the villages of Berat. These items are similar to other artifacts found in northern Albania (Kukës and Mat), Kosovo (Gjilan) and northwestern Greece (Pogoni).

Antipatrea () was an ancient Greek polis in Illyria, now Berat. It was founded by Cassander as Antipatreia, who named it after his father Antipater at 314 BC. An ancient Greek fortress and settlement are still visible today. Dassaretae tribe existed in the area, as early as the 6th century BC. It was captured by the Romans in the 2nd century BC. Livy (31.27.2) describes Antipatrea as a strongly fortified city in a narrow pass that the Romans sacked and burned. The city was composed of two fortifications on both banks of the Osum River.

Historical manuscripts such as the 6th century Codex Purpureus Beratinus, discovered in 1868, and the Codex Aureus, a 9th-century Greek language manuscript have revealed much about the history of the region and that Berat had a reputation for producing manuscripts; 76 of the 100 codes protected in the National Archives of Albania are from Berat, indicating its historical importance.

The town of Berat became part of the unstable frontier of the Byzantine Empire following the fall of the Roman Empire and, along with much of the rest of the Balkan peninsula, it suffered from repeated invasions by Slavs and other tribes. During the Byzantine period, it was known as Pulcheriopolis.

The Bulgarians under Simeon I captured the town in the 9th century and renamed it Beligrad (White City). They were eventually driven out in the 11th century. During the 13th century, it fell to Michael I Ducas, the ruler of the Despotate of Epirus.

In the latter part of the 13th century, Berat again came under the control of the Byzantine Empire. In 1272 Berat was captured by the forces of the Kingdom of Albania, while Michael VIII Palaiologos sent letters to the Albanian leaders of Berat and Durrës asking them to abandon their alliance with Charles I of Naples; they sent the letters to Charles as a sign of their loyalty.

In 1274 Michael VIII recaptured Berat and after being joined by Albanians, who supported the Byzantine Empire marched unsuccessfully against the Angevin capital of Durrës.

In 1280–1281, the Sicilian forces under Hugh the Red of Sully laid siege to Berat. In March 1281, a relief force from Constantinople under the command of Michael Tarchaneiotes was able to drive off the besieging Sicilian army.  In 1335–1337, Albanian tribes took control of the area between Berat and Vlorë for the first time, that time the Muzakaj formed the Lordship of Berat. Serbs took control of the area in 1345. Later, it passed back into the hands of Muzaka, restoring the Lordship, until 1450.

The Ottoman Empire conquered it in 1450 from the Muzaka family. Skanderbeg's Albanian forces unsuccessfully besieged the fort in 1455. It remained under Ottoman control until 1912, when it became part of Albania. Ali Pasha (born 1744-died 1822), an Ottoman Albanian ruler, took control of Berat between 1788 and 1822, as a semi-autonomous ruler. His domain was called the Pashalik of Yanina. He refortified the city in 1809. In 1867, Berat became a sanjak in the Janina (Yanya) vilayet. During Ottoman rule, it was known Arnavut Belgradı in Turkish (meaning "Albanian Belgrade") at first and then Berat.

During the early period of Ottoman rule, Berat fell into severe decline. By the end of the 16th century, it had only 710 houses. However, it began to recover by the 17th century and became a major craft centre in the Ottoman Balkans, specializing in wood carving. During the 19th century, Berat played an important part in the Albanian national revival. It became a major base of support for the League of Prizren, the late 19th century organisation which was pro-Albanian independence.

Between 1912 and 1914, it was under the control of the Albanian provisional government, and controlled by the Principality of Albania between 1914 and 1915. It was occupied by the Allies in 1915 during the First World War, despite Albania's neutrality, before falling to Austro-Hungarian forces in 1916. Austria-Hungary sustained the occupation until 1918, after which it was occupied by Italy. Italy had plans to create an autonomous province over Albania, including the area of Berat. However, following the defeat of Italy in the Vlora War, Albania retook control of Berat. Italy again occupied Berat in 1939 during the Italian invasion of Albania. Following Italy's capitulation, Germany occupied Albania between 1943 and 1944. In November 1944, the communist-controlled Anti-Fascist National Liberation Council of Albania declared in Berat that it was the provisional government of the country, signalling the beginning of the Enver Hoxha dictatorship. Communist Albania retained control over Albania for many decades, until finally falling in 1992. Berat has since then been part of the Republic of Albania.

Geography

Berat is one of 12 counties of Albania, located in the north of the Southern Region. The county lies about 300 metres up to 2400 metres above sea level. It lies between latitudes 41° N, and longitudes 20° E. The county area is  and the ninth unit of the Albanian county in area and the fifth in the Southern Region. Alone among the counties, Berat neither borders the sea nor another country. It is limited to the counties of Elbasan to the north, Korçë tn the east, Gjirokastër to the south and Fier to the west.

The physical relief of the south of the county is dominated by Tomorr massif (known as the Throne of Gods) and Mount Shpirag. Standing at  above sea level, the mountain is one of the highest points in Southern Albania. A deep ravine cut by the Osum river on Tomorrs west side, which is  deep in a limestone formation, is where Berat is situated on stepped terraces. The north is comprised mostly by lowlands and the Myzeqe plain. The valley of the Osum river flowing from southeast to the northwest becomes also wider.

The county is home to the source of the Seman river. The river originates close to Kuçovë at the confluence of the Osum and Devoll rivers. The Osum river flows through the Osum canyon and the city of Berat, where the river has formed the narrow Gorica gorge. The river banks tend to be densely forested. Other notable rivers include the Çorovoda river, passing through the town of Çorovodë.

The geographical formations of the region are frequently mentioned in local folklore. According to legend, Tomorr personified a giant who fought his brother Shpirag, personified by a nearby mountain, for the love of a young woman. The two brothers fought bitterly for her affections and ended up killing each other. Deep in sorrow, the legend states, the grieving woman for whom they had contested wept over their deaths; her tears created the Osum river. She was then said to have turned to stone, becoming the foundation on which Berat Castle is now built. Both Tomorr and Shpirag are visible from the city of Berat.

The county experiences a Mediterranean climate. This means that the winters are mild and wet and the summers are hot and dry but it vary by local topography. There are diverse microclimates in the county such as alpine climate. Summers are generally dry while heavy rains are experienced during the winter. Climate conditions near Berat are conducive to farming and related agricultural industries. Mean monthly temperature ranges between  (in January) and  (in July).

Phytogeographically, the county falls within the Illyrian deciduous forests and Pindus Mountains mixed forests terrestrial ecoregions of the Palearctic Mediterranean forests, woodlands, and scrub. Inside the county, there is a national park namely, the Tomorr National Park.

Demography

According to the last national census from 2011 this county has 141,944 inhabitants. Ethnic groups in the county include:

Albanians = 119,159 (83.95%)
Greeks = 180 (0.13%)
Macedonians = 13 (0.01%)
Montenegrins = 1 (0.00%)
Aromanians = 670 (0.47%)
Romani = 202 (0.14%)
Egyptians = 108 (0.08%)
Others = 36 (0.03%)
No answer = 20,427 (14.39%)

Islam is the largest religion in the county, forming 40.18% of the total population. There are also some Bektashi Muslims with 8.23%, 8.44% percent consisting of believers without a denomination and Christians forming 13.88% of the county's population (Orthodox (7.48%), Evangelists (0.05% (and Roman Catholics) (1.15%). Albanians in Berat speak the Tosk dialect of the Albanian language.

Culture

The main religions in Berat are Islam and Christianity. The landscape of a mixture of minarets of mosques and grand orthodox churches and chapels are a testament to the religious coexistence of Berat inhabitants. In the Middle Ages, Berat was the seat of a Greek Orthodox Bishpric, and today Aromanian and even Greek speakers can be found in the city and some surrounding villages. In 2008, Berat was added to UNESCO's World Heritage list as an example of the coexistence of religions and cultures.

The Saint Mary of Blachernae Church dates back to the 13th century and contains 16th century mural paintings by Nikola, son of the Albania's most famous medieval painter Onufri. The first inscription recording Onufri's name was found in 1951 in the Shelqan church. The Kastoria church dates to 23 July 1547 and has a reference to Onufri's origin: "I am Onufri, and come from the town of Berat." Onufri's style in painting was inherited by his son, Nikola (Nicholas), though not so successful as his father. Onufri's museum contains works of Onufri, Nikola and other painters. There is also a number of icons and some fine examples of religious silversmith's work (sacred vessels, icon casings, covers of Gospel books, etc.). Berat Gospels, which date from the 4th century, are copies (the originals are preserved in the National Archives in Tirana). The church itself has a magnificent iconostasis of carved wood, with two very fine icons of Christ and the Virgin Mary. The bishop's throne and pulpit are also of considerable quality.

Near the street which descends from the fortress is the Bachelors' Mosque (), built in 1827. It has an attractive portico and an interesting external decoration of flowers, plants, and houses. The King Mosque (), the oldest in the town built in the reign of Bayazid II (1481–1512), is notable for its fine ceiling. The Lead Mosque (), built in 1555 and so called from the covering of its cupola. This mosque is the centre of the town. The Halveti Teqe () of 1790 is a khanqah (or zawiya) of the Khalwati Sufi order. It has a porch and a carved and gilded ceiling. Near of tekke is purported to be the grave of Shabbatai Zevi, a Turkish Jew who had been banished to Dulcigno (present day Ulcinj) who created controversy among his followers upon his conversion to Islam. Folk music culture exists in Berat County and the performers often wear traditional dress.

See also

 Geography of Albania
 Politics of Albania
 Divisions of Albania

References

Counties of Albania

Berat County


Olaylar
 Abbasi halifesi Mühtedî'nin ölmesi sonucunda Mutemid yeni halife oldu.

Doğumlar
 I. Romanos, tahtı damadı VII. Konstantinos'la paylaşan ve gerçek iktidarı elinde tutan Bizans imparatoru (ö. 948)
 Fârâbî, ünlü filozof ve bilim insanı, aynı zamanda gök bilimci, mantıkçı ve müzisyen (ö. 950 / 951)

Ölümler
 21 Haziran - Mühtedî, Abbasi halifesi
 tarihi bilinmeyen
 Fergânî, Türk Müslüman astronom (d. 800 / 805)
 Flandralı Judith, İngiliz Krallarından Ethelwulf'un karısı (d. 844)

870


La Supercoupe d'Espagne 1995 (en espagnol : Supercopa de España 1995) est la dixième édition de la Supercoupe d'Espagne, épreuve qui oppose le champion d'Espagne au vainqueur de la Coupe du Roi. Disputée en match aller-retour les  et , l'épreuve est remportée par le Deportivo La Corogne aux dépens du Real Madrid sur le score cumulé de 5 à 1.

Il s'agit du premier titre du Deportivo La Corogne dans cette compétition.

Compétition

Références

Lien externe
 Supercoupe d'Espagne sur www.rsssf.com

1995
Football en Espagne en 1995
Sport en août 1995
Face-à-face du Real Madrid

Supercoupe d'Espagne de football 1995


Lys dværgcanadagås () er en andefugl, der lever i nærheden af de nordlige kyster af Canada og Alaska.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Fugle fra Alaska
Fugle fra Canada
Gæs

Lys dværgcanadagås


Zhenjiang, alternately romanized as Chinkiang, is a prefecture-level city in Jiangsu Province, China. It lies on the southern bank of the Yangtze River near its intersection with the Grand Canal. It is opposite Yangzhou (to its north) and between Nanjing (to its west) and Changzhou (to its east). Zhenjiang was formerly the provincial capital of Jiangsu and remains as an important transportation hub. As of the 2020 census, its total population was 3,210,418 inhabitants whom 1,266,790 lived in the built-up (or metro) area made of the 3 urban districts. The town is best known both in China and abroad for Chinkiang vinegar, a fragrant black vinegar that is a staple of Chinese cooking.

Names
Prior to the adoption of Hanyu Pinyin, the city's name was typically romanized as   or

Former names include Jingkou and Runzhou.

History

A part of Zhenjiang was held by Ce, Marquess of Yi, under the early Zhou dynasty. It was subsequently known as Zhufang and Guyang. After the unification of China by Shi Huangdi of Qin in 221BC, the area was organized as the county (xian) of Dantu. One Chinese legend relates that the site's fengshui was so advantageous that the First Emperor ordered 3000 prisoners to dig a tunnel through one of its hills to dissipate its qi. In the middle of the 3rd centuryBC, Dantu was elevated to the status of a commandery (jun).

The Sui took the city in AD581 from Chen and made it an important garrison on the lower Yangtze, the source of its present name ("Protecting the River"). In 595, it was restored to commandery status. Its importance grew with the construction of the Grand Canal, after which it served as the chief collection and transit center for the grain tax paid by the farmers of the Yangtze delta. The city flourished from the 10th to 13th centuries, when it produced fine silks, satins, and silverware for the Song emperors. The 11th-century scientist and statesman Shen Kuo composed his 1088 Dream Pool Essays during his retirement in a garden estate on the outskirts of the city. It was taken by the Mongolians during their 1275 campaign against the Southern Song capital at Hangzhou. Under their Yuan dynasty, some Nestorian Christians were reported living in the city. The city fell to Xu Da on 17 March 1356. According to Odoric of Pordenone, Zhenjiang had a vast amount of shipping, more so than any other city in the world. The ships which worked the city were painted white and often doubled as businesses such as taverns or other gathering spots. Under the Ming, it was the seat of a prefecture (fu) of Nanzhili, the Southern Directly-Administered District around the secondary capital Nanjing. The Southern Ming placed the town under Zheng Zhifeng, brother of Zheng Zhilong and favorite uncle of Koxinga. He was fooled into wasting most of his ammunition against a feint, however, and forced to abandon the city to the Manchus on 1 June 1645.

Under the Qing, Zhenjiang was a city of half a million surrounded by a series of brick city walls up to  high. It continued as a prefectural seat, first under the "Right" Governor of Jiangnan at Suzhou and later under the governor of Jiangsu in Jiangning (now Nanjing). After a fierce resistance, Zhenjiangromanized at the time as Chinkiangwas captured by the British on 21 July 1842 during the First Opium War. As this left the path open to Nanjing, its fall prompted the unequal Treaty of Nanking to avoid further conflict. A decade later, massive floods of the Yellow River altered its course from south to north of Shandong and closed the northern path of the Grand Canal. Soon after, Zhenjiang was sacked by the Taiping rebels in 1853. It was recaptured by the Qing in 1858 and opened as a treaty port in 1861. Into the 1870s, Chaozhou merchants used their connections in Zhenjiang to make it a regional distribution center for opium purchased from the foreign merchants in Shanghai; when David Sassoon attempted to avoid taxation by delivering his cargoes directly to the opium merchants in Zhenjiang, the Chinese organized to intimidate his customers and then bought out his failed organization. The population was estimated at 168,000 in 1904.

The southern part of the Grand Canal was obstructed in the early 20th century, although by that point the city was connected by rail to Shanghai and Nanjing. The Kuomintang government revoked the British concession at Zhenjiang in 1929.

From 1928 to 1949, while Nanjing served as the capital of the Republic of China, Zhenjiang served as the provincial capital for Jiangsu. During World War II, the city fell to Japan's Shanghai Expeditionary Army in the morning of 8 December 1937, shortly before the capture of Nanjing, but local resistance to the Japanese is still celebrated among the Chinese. When the Communists won the Chinese Civil War and relocated the capital to Beijing, Nanjing resumed its role as Jiangsu's capital.

Zhenjiang is still one of China's busiest ports for domestic commerce, serving as a hub for trade among Jiangsu, Anhui, and Shanghai. The trade mostly consists of grain, cotton, oils, and lumber. The other main industries are mostly in the field of food processing and paper pulp manufacturing.

Geography

Climate

Administration

The prefecture-level city of Zhenjiang administers 6 county-level divisions, including three districts and three county-level cities.

These are further divided into 77 township-level divisions, including 66 towns, 1 township and 10 subdistricts.

Demographics
As in Nanjing, Zhenjiang's old Wu dialects have been entirely supplanted by a dialect of Lower Yangtze Mandarin. It is incomprehensible to the residents of neighboring Changzhou, whose dialect remains a form of Taihu Wu.

The population was 3,210,418 as of 2020, reflecting a 0.31% annual change from the 2010 census, which recorded a population of 3,114,105.

Culture

Zhenjiang is most famous for its fragrant black vinegar, called Zhenjiang vinegar. Chinese legend traces it to Heita, the son of Dukang, the supposed inventor of alcoholic beverages. Having forgotten about a vat of wine for 21 days, he found it had spoiled but now possessed a pleasant sour taste that could be used to complement foods. The present recipe is said to date back 1400 years, with its major modern manufacturer—the Jiangsu Hengshun Vinegar Industry Co.—dating to 1840.

Other local specialties include crab cream bun, Chinkiang pork (, akin to head cheese), and pickled vegetables. Formerly, households in Zhenjiang would prepare for the new year by eating a red-bean dish and avoiding rice. One bowl of beans was left on the table to feed the home's flies, from the belief that they would then avoid disturbing the family during the new year festivities.

A natural spring in a park on the edge of Zhenjiang has been famed since the Tang (7th–9th century) as the best in Jiangsu for making tea. It is now marketed as the "First Spring under Heaven".

The hilly scenery in Zhenjiang's southern suburbs was considered beautiful enough to be the theme of many landscapes by Chinese painters. The 15th-century Japanese ink-wash master Sesshū Tōyō studied in Zhenjiang.

The local Jinshan temple appears in the tale of Madame White Snake and inspired a replica in the Kangxi Emperor's garden at Chengde.

Transport

Zhenjiang is located in the convenient Yangtze River Delta transport corridor, at the crossroads of the Grand Canal and the Yangtze, and between the Shanghai and Nanjing economic regions. The Port of Zhenjiang is the third largest port on the Yangtze.  The city has two Yangtze River crossings.  The Runyang Yangtze River Bridge complex, which has one of the longest suspension bridge spans in the world, connects to Yangzhou.  The Taizhou Yangtze River Bridge, one of the longest cable-stayed bridges in the world, connects Yongzhong with Taizhou.

Rail
Zhenjiang has been connected by rail since 1906, at the completion of the Nanjing-Shanghai Railway. The railway was extended to Beijing after the completion of the Nanjing Yangtze River Bridge in 1968, connecting Zhenjiang to China's political and commercial hubs. The primary railway station was Zhenjiang West Railway Station, which was demolished in 2004 due to congestion it caused in the city center. Since then Zhenjiang Railway Station has served as the city's principal railway station.

High-speed rail

Since April 2010, Zhenjiang has been on the route of the Shanghai-Nanjing Intercity Rail, the first high-speed rail with a design speed of over  to serve the city. In 2011, the Beijing–Shanghai High-Speed Railway was completed. Trains on the line stop at Zhenjiang South Railway Station. The two high-speed lines have reduced travel time between Zhenjiang and Shanghai to under an hour, and travel time to Beijing to under five hours. Rail service to Shanghai is frequent - averaging one train in less than half an hour.

Air
Zhenjiang does not have a commercial airport within its city limits, although there is a military airfield, Zhenjiang Dalu Airport (), which may open to regional flights in the future. Zhenjiang city center is  away from Changzhou Benniu Airport, about a one-hour drive () away from Nanjing Lukou International Airport via Nanjing Provincial Highway 243, and approximately a two-hour () drive away from Sunan Shuofang International Airport. Check-in facilities are available for Lukou Airport in the New Zhenjiang Bus Station ().

Roadways
Zhenjiang is on the route of Beijing-Shanghai Expressway, and China National Highway 312.

Public transport
, Zhenjiang had an extensive number of bus routes - numbering nearly one hundred. Since 2012 the city's entire fleet of city buses are equipped with GPS and are managed centrally through a "smart transport network system."

Industry
Zhenjiang Export Processing Zone was approved by the State Council on March 10, 2003, with a total planned area of . The first-phrase project completed in December 2003 covers  and was certified by the Customs General Administration and other seven ministries for operation on Dec.24, 2003. Zhenjiang Export Processing Zone is located close to Changzhou Airport and Zhenjiang Port.

Education
Public institutions having full-time Bachelor's degree programs include Jiangsu University () and the Jiangsu University of Science and Technology (). Zhenjiang is home to the Silkworm Raising Research Institute of the Academy of Agricultural Science of China. The Shaozong Library includes a 100-volume collection of sayings and proverbs dating from the 7th to 11th centuries.

Senior high schools are Jiangsu Provincial Zhenjiang No. 1 High School (), the Zhenjiang High School of Jiangsu Province () and the Jiangsu Provincial Dagang High School ().

Notable people
 Liu E (1857–1909), late Qing dynasty writer
 Pearl S. Buck also known as Sai Zhenzhu (), (1892–1973), Nobel Prize-winning author of The Good Earth and other novels about China, lived in Zhenjiang with her missionary parents until the age of 18. Her parents' home is preserved on the grounds of a semiconductor factory in Zhenjiang; nearby is Zhengiiang Number 2 Middle School at which she studied and taught.
 Li Lanqing (born 1932), former vice premier of China.
 Shen Kuo (1031–1095), Song dynasty Scientist.
 Hudson Taylor (1832–1905), British Missionary, Buried in Zhenjiang
 Li Pei (1917–2017), linguist and English professor
 Wei Wei (born 1922), film actress
 Si Guo  (1918-2004), English name Frederick Tsai, renowned essayist & translator who worked in Hong Kong for most of his career
 Ma Weiming (born 1960), naval and electrical engineer known for contributions to the Chinese aircraft carrier programme
 Liu Xin (born 1975), prominent CGTN host
 Liu Chuanzhi, founder of Lenovo

Twin towns – sister cities
 Fairfield, Australia
 Mannheim, Germany
 Kiskőrös, Hungary
 Tsu, Mie, Japan
 Kuching, Malaysia
 Stavropol, Russia
 Tempe, Arizona, United States

See also
List of twin towns and sister cities in China

Notes

References

 .
 .

External links

 Government website of Zhenjiang (available in Chinese and English)
 Tempe Sister Cities

Cities in Jiangsu
Populated places on the Yangtze River

Zhenjiang


علم دولة أوكرانيا  ويتألف من لونين متساويين بالحجم الجزء الاعلى هو الأزرق والجزء الأسفل هو الأصفر. اعتمدت ألوان العلم في العشرينات واعيد استخدامه بعد انهيار الاتحاد السوفيتي في 18 سبتمبر 1991 شرع البرلمان الأوكراني قانونا مختص لوضع العلم ذو ألونين الأزرق والأصفر الرسمي للبلاد وفي 23 أغسطس في أوكرانيا تحتفل سنويا بيوم العلم الوطني.

تفسير الرموز
استمدت ألوان العلم من شعار كاليتسكا فالينتسا؛
أما التفسير الشعبي، اللون الأزرق فيعني السماء، والأصفر يعني سنابل القمح.

مراجع

أوكرانيا في 1992
أعلام أوكرانيا
أعلام استحدثت في 1918
أعلام اخترعت في 1991
أعلام استحدثت في 1992
أوكرانيا
أعلام وطنية
رموز أوكرانيا الوطنية

علم أوكرانيا


Alex Ceaușu ()  un regizor român. Performanțele sale l-au clasat în topul celor mai bine cotați regizori de videoclipuri muzicale din România, având în palmares numeroase colaborări cu artiști, dar și alte tipuri de producții video.

Biografie

Educație
Până în jurul vârstei de 20 de ani, nimic nu prevedea succesul pe care acesta îl va avea în lumea producțiilor video, tânărul Ceaușu fiind un pasionat al cifrelor. A urmat cursurile Colegiul Economic Virgil Madgearu, iar apoi și-a luat licența în cadrul Academiei de Studii Economice, unde a urmat și un master în "Agrobusiness". Însă, când toată lumea se aștepta să devină un economist serios, viața lui a luat o turnură neașteptată, Alex Ceaușu descoperind muzica și lumea artelor.

Astfel că, la 21 de ani a învățat să cânte singur la pian, după ureche cum îi place să spună, reușind să uimească pe toată lumea. Deși nu are studii de specialitate, talentul său nativ nu poate trece neobservat, iar cea mai bună dovadă este chiar faptul că o bună perioadă de timp, Alex Ceaușu s-a întreținut din lecții de canto și pian pe care le oferea copiilor.

Începuturile
Un an mai târziu, pune bazele unei Case de Discuri, alături de un asociat și editează o colecție de muzică românească ușoară ce se vinde peste așteptări. Din banii câștigați, își cumpără prima cameră de filmat digitală (Canon XL 2) și 3 reflectoare, cu care începe să filmeze primele sale "clipuri". Prima "producție" îl are ca personaj principal, fiind o filmare pe care și-a făcut-o singur și pe care a montat-o pe una dintre melodiile lui Robbie Williams.

"Primul clip l-am făcut cu mine, puneam camera pe pământ și mă filmam, apoi toate cadrele le-am montat pe o piesă a lui Robbie Williams. Așa am descoperit pasiunea pentru regie", povestește Alex Ceaușu.

Primul videoclip
Povestea lui poate fi oricând un exemplu al faptului că prin multă muncă și determinare, visele devin realitate, căci Alex Ceaușu nu s-a lăsat până când nu a ajuns acolo unde și-a dorit. Primul videoclip ce poartă semnătura lui este cel al piesei "În anii ce au trecut", aparținând celei mai cunoscute formații de hip-hop din România, B.U.G. Mafia, pe care Alex l-a realizat în 2009. Consacrarea lui a venit la scurt timp, odată cu videoclipul Fly Project - "Mandala", una dintre cele mai de succes trupe românești.

Carieră cu artiști celebri

Pasiunea pentru regie îl face pe Alex Ceaușu să renunțe complet la lumea cifrelor și să se dedice producției, în 2008 luând naștere Ador Media, casa de producție sub egida căreia realizează peste 350 de videoclipuri, colaborând cu toate marile case de discuri.

În mai puțin de 7 ani de activitate, Ceaușu semnează producții pentru artiști mari din România, dar și de peste hotare, printre clienții săi numărându-se: Fly Project, B.U.G. Mafia, Andra, Holograf, Anda Adam, Loredana Groza, Dan Bittman, Cristi Minculescu, Delia, Antonia, Lora, Otilia, Alex Velea, What's Up, Florin Salam, Andreea Bălan, Direcția 5, Andreea Bănică, Connect-R, Misha, Anna Lesko, George, Elena Gheorghe, Marcel Pavel, Dj Sava, Alina Eremia, Nicole Cherry, Bere Gratis, Paula Seling, Trupa Zero, Markus Schulz, Mohombi, Nyanda, Tony Cottura, Rico Caliente, Big Ali, L'Algerino, Tony T, Sukhbir, Dru, Shazelle, Dina Gabri, Hevito, Last Night, Ellie White, Maxim, Bogdan Vlădău, Dorian Popa, Adela Popescu, Keo, Naguale, La Familia, Sisu, Puya, Guess Who, Grasu XXL, Maximilian, Cabron, F.Charm, Jo, Raluka, Shift, Sunrise Inc, Andreea D, Laurențiu Duță, Costi Ionita, Randi, Carmen, Phelipe, Mandinga, DJ Project, Oana Radu, Alb Negru, Gipsy Casual, Vali Bărbulescu, Andreea Antonescu, Dony, Nick Kamarera, Pavel Stratan, Sasha Lopez, Rashid, Radu Sîrbu, Akord, Tania Cergă, Sonny Flame, Simona Nae, John Rivas, Omar, Letty, Bibi, Xonia, Ralflo, Yolo, Nico, Party Collective, Dianna Rotaru, Yoyo, dar și mulți alții.

Premii
Viziunea artistică inedită, tehnica aparte, dar și scenariile ce spun de fiecare dată o poveste îi aduc lui Alex Ceaușu renumele de "cel mai bun regizor din România", titlu pe care și l-a adjudecat doi ani la rând în cadrul Galelor de specialitate și premiul pentru cel mai bun clip al anului în 2014 ( Dj Sava feat Raluka & Connect R - Aroma ).

2015 îi aduce lui Alex Ceaușu o colaborare inedită, regizorul semnând prima producție pentru Markus Schulz, unul dintre cei mai bine cotați DJ din întreaga lume. Videoclipul "Facedown" un featuring Markus Schulz cu trupa românească Soundland este un clip de promovare al României.

Legături externe
 Biografia lui Alex Ceaușu Vedete Blog
 ALEX CEAUȘU, desemnat REGIZORUL ANULUI, la MAMAIA MUSIC AWARDS Top Romanesc.ro
 Alex Ceaușu pe Facebook
 Alex Ceaușu este primul regizor român, care a filmat la Bollywood, pentru un binecunoscut artist indian. Libertatea

Nașteri pe 8 martie
Nașteri în 1983
Regizori români
Bucureșteni
Muzicieni români în viață

Alex Ceaușu


Rațele și vânătorii este un film românesc din 2011 regizat de Diana Munteanu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 2011 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2011

Rațele și vânătorii


Deportarea intelectualilor armeni, numită uneori și Duminica roșie ( Garmir giragi), a fost primul eveniment major din rândul celor cunoscute ca Genocidul Armean. Liderii comunității armene din capitala otomană a Constantinopolului, iar mai târziu și cei din alte locații, au fost arestați și mutați în două centre de detenție de lângă Ankara. Ordinul de a face asta a fost dat de Ministrul de Interne Talaat Pasha pe 24 aprilie 1915. În acea noapte, primul val de între 235 și 270 de intelectuali armeni au fost arestați. În cele din urmă, numărul total de arestări și deportări s-a ridicat la 2,345. Odată cu adoptarea Legii Tehcir pe 29 mai 1915, acești deținuți au fost relocați în cadrul Imperiului Otoman; cei mai mulți dintre ei au fost în cele din urmă uciși. Puțini, printre care Vrtanes Papazian și Komitas, au fost salvați prin intervenție.

Evenimentul a fost descri de istorici drept o , care a avut scopul de a priva populația armeană de conducere și posibilitatea de rezistență. Pentru a se comemora victimele Genocidului Armean, 24 aprilie este celebrată ca . A fost celebrată pentru prima dată în 1919 la aniversarea a patru ani de la evenimentele de la Constantinopol, această dată fiind în general considerată data la care a început genocidul. Genocidul Armean a fost de atunci comemorat anual în aceeași zi, care a devenit sărbătoare națională în Armenia și Republica Karabahul de Munte și este celebrată de diaspora armeană din toată lumea.

Note

Referințe

Genocidul Armean

Deportarea intelectualilor armeni pe 24 aprilie 1915


An Aloe massawana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gilbert Westacott Reynolds. An Aloe massawana in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. m. massawana
 A. m. sakoankenke

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aloe

Aloe massawana