Mekke ya da Mekke-i Mükerreme (Arapça: مكة veya مكة المكرمة), bugünkü Suudi Arabistan'nın tarihi Hicaz'ında Mekke Bölgesi'nin yönetim merkezi olan şehir.

Mekke, Arap Yarımadası'nın batısında bulunan eski Hicaz bölgesinde ve Kızıldeniz'in doğusunda yer alır. İslâm dininince en kutsal şehir kabul edilmektedir. Zira İslâm dinince peygamber kabul edilen Muhammed burada doğmuştur. İslâm'ın kutsal kitabı Kur'an'ın burada, Hira mağarasında indirilmeye başlandığına inanılır. Beytullah denilen Kâbe de yine bu şehirde yer almaktadır. Kur'an'da 'şehirlerin anası' (ummu'l kur'a) sıfatıyla anılır. Mekke uzun yıllar boyunca Muhammed'in soyundan gelen ve sharif olarak adlandırılan liderler tarafından yönetilmekle beraber 1925 yılından itibaren İbn Suud yönetimi altına girmiştir. Bu modern dönemde çok hızlı büyüme göstermiş olan şehir, dünyanın en uzun 4. yapısı olan ve Mekke Kraliyet Saat Kulesi Oteli olarak da bilinen Ebrac el-Beyt'e ev sahipliği yapmaktadır. Ancak şehrin Suud Ailesi altında bu kadar hızlı büyümesi Ecyad Kalesi gibi pek çok tarihi yapıya ve şehrin kültürel dokusuna zarar vermiştir. Günümüzde her yıl yaklaşık 15 milyon Müslüman tarafından ziyaret edilen kent Riyad ve Cidde'den sonra ülkenin 3. büyük kentidir. Gayrimüslimlerin şehre girmesi yasaktır.

Etimoloji
Mekke'nin bilinen en eski ismi Bekke ( ) olmaktadır. Bu ismin aynı Mekke'de olduğu gibi etimolojisi bulunamamıştır.

Akademik camiadaki oy birliğine varılamayan bir iddia ise, Batlamyus tarafından isimlendirilen "Macoraba"nın Mekke olması üzerinedir. Birçok etimolojik köken önerilmiştir, ancak en uygun olanı, "tapınak" anlamına gelen Eski Güney Arapça "MKRB"den dönüşmesidir.

Dilbilimciler Mekke ile Bekke'nin aynı şeyi ifade ettiğini kabul etmekle beraber, Bekke isminin o bölgenin yakınlarında bulunan vadiyi belirtmek için eski zamanlarda kullanıldığı genel görüşüne sahiplerdir. Bazı İslami akademisyenler Mekke'nin, hem şehir hem de Kabe'yi karşılayan bir isim olduğunu belirtmiştir. Diğer bazı kaynaklar da Mekke'nin, Harem'in tamamını kapsayan kısmına dendiğini; Bekke'nin ise bu mescidin ayrı bir ismi olduğunu belirtmişlerdir.

Tarihçe

İslami rivayetlere göre
Kabe ile ilgili, Arapların küp şeklinde yapılan ve İslam öncesi Arabistanda oldukça yaygın olan put evlerine Kabe adını verdikleri biliniyor. Bu yapılar ve putların İslamlaşma döneminde tahrip edilmesiyle Müslümanlar arasında başlangıçtan bu yana sadece tek bir tane Kabe'nin var olduğu algısı da yerleşmiştir.

İslami efsaneler Kabe'nin inşasını Adem ve Havva hikâyesine ve Nuh tufanında yıkılıp yeniden inşa edildiğine kadar götürür.

Kâbe'nin ilk olarak Adem tarafından yapıldığına ancak Nuh tufanında yıkılan Kâbe'den geriye sadece temellerinin kaldığına inanılır. İbrahim'e Kâbe'nin yeri gösterilmiş, İbrahim ve oğlu İsmail peygamberler tarafından temelleri yükseltilmiştir.

Hikâyede İbrahim'in ikinci eşi Hacer'den İsmail adında bir erkek çocuğu dünyaya gelir. Fakat ilk eşi Sare bu durumu kabullenemez ve Hacer ile İsmail'in uzaklaştırmasını ister. İsmail henüz bebektir. İbrahim ikisini de alarak Mekke'nin bulunduğu alana getirir ve bırakır. Çorak ve ıssız bir vadide yalnız kalan anne ve oğlu buraya yerleşir. Zamanla ticaret için bu bölgeden geçen Arap kabilesi Cürhümiler, Hacer'in açtığı Zemzem adı verilen su kaynağının yaşanılır hale getirdiği bu yere yerleşerek şehrin ilk sakinleri olur. İbrahim'in daha sonra buraya tekrar gelir ve oğlu İsmail'le birlikte Kabe'yi inşa ederek insanları hacca çağırır. (Bakara; 127) Bu zamandan itibaren Kabe ve Mekke İbrahim'e inananların ibadet, hac ve ticaret merkezi haline gelir.

Erken tarih (Bilimsel tartışmalar)
Kur'anda Mekkenin tarihi Kabe (Beyt-ev)'yi inşa ettiği anlatılan İbrahim'e (MÖ 2000?) kadar gider. Ancak günümüze kadar değişik nedenlerle Mekke'de yapılan kazılarda bu hikâyeyi doğrulayacak arkeolojik veriler ortaya konulamadı.

Mekke'nin erken tarihi tartışmalı bir konudur. Bunun en büyük nedeni İslamiyet'in yükselişinden önce tarihsel kaynaklarda isminin geçmemesi ve bulunduğu bölgede bir şehrin varlığına hiçbir atıf yapılmamasıdır. M.S 106 yılında Roma İmparatorluğu Hicaz'ın bir kısmının kontrolünü ele geçirerek ve Mekke'nin kuzeyinde yer alanHicr-Hegra (Medain Salih) gibi şehirleri yönetmiştir. Batı Arabistan'da Prokopius gibi Romalı tarihçiler tarafından detaylı araştırma ve tasvirler yapılmış, buna rağmen Mekke ismine ve Mekke'nin bulunduğu bölgede gerçekleştirilen herhangi bir Hac ve ticaret faaliyetine rastlanmamıştır. Mekke'nin dış kaynaklarda ilk ortaya çıkışı M.S. 741 yılında Bizans-Arap Günlükleri adlı yapıtta gerçekleşmiştir. Ancak bu yapıtta yayımcı şehrin Hicaz yerine Mezopotamya'da bulunduğunu yazmıştır.

İslamın erken tarihlerinde yazılan eserler konum belirlemekten uzaktır; Süryani yazar John bar Penkaye Mekke'den çölün çok uzaklarında ifadesiyle bahseder. John Damascene de 746'da Mekke'den çölde bir yer olarak bahseder.

Mekke'nin bulunduğu bölgedeki çevresel faktörler (aşırı sıcaklık, kuraklık) ve Batı Arabistan hakkındaki Roma, Fars ve Hint kaynaklarında bahsedilmiyor oluşu Patricia Crone ve Tom Holland gibi pek çok tarihçinin Mekke'nin tarihte önemli bir ticaret ve hac merkezi olduğu iddiasını desteklememesine yol açmaktadır.

Batlamyus (MS 100-170) Arabistan'da bulunan 50 şehrin bir listesini yayınlamış ve liste "Macoraba" adlı bir şehri içermiştir. Batlamyus'un bahsettiği Macoraba'nın gerçek Mekke olduğu konusunda modern bilimde genel bir fikir birliği olmasına rağmen, bazı bilim adamları bu sonucu sorguladılar. Bowersock, "Macoraba"nın "Mekke" olduğu ve ardından onu yücelten Aramice sıfat rabb (büyük) olduğu teorisiyle birinci görüşü destekliyor. Romalı tarihçi Ammianus Marcellinus da Batı Arabistan'ın çoğu tanımlanabilen birçok şehrini saydı. Bowersock'a göre, O Mekke'den "Geapolis" veya "Hierapolis" olarak bahsetti; ikincisi, potansiyel olarak Kabe'nin kutsal alanına atıfta bulunan "kutsal şehir" anlamına gelir.

Revizyonist İslami araştırmalar ekolünden Patricia Crone, "açık gerçek şu ki Macoraba adının Mekke'ninkiyle hiçbir ilgisi yok, Batlamyus O'ndan Moka adıyla bahsediyor olsa bile O Arabea Petraea'da bir kasabadır" diyor.

Modern veriler kullanarak Mekke ile çağrışım yapan antik yer isimlerini Mekke ile eşleştirme eğiliminde çalışmalar ve bu çalışmaları yanlışlayan araştırmalar günümüzde de devam etmektedir. Dan Gibson Arabistan'ın eski haritaları üzerinde yaptığı değerlendirmelerde Batlamyus'un Dünyanın  büyüklüğünü olduğundan küçük, ve Arap yarımadasını da daha kısa ve çarpık tasvir ettiğini, bu düzeltmeler yapıldığında, haritada yer alan Irmak yerleri gibi diğer belirleyici unsurları yerine koyduktan sonra Macorabanın yerinin daha da güneye kaydırılması gerektiğini ifade ediyor. Ona göre bu düzeltmeler yapıldığında Macoraba "Mahabishah" ile eşleşmektedir.

Öte yandan haritalı Coğrafya'nın hayatta kalan en eski el yazmaları, 12. yüzyılın sonlarında Bizans'tan gelmektedir. Batlamyus'un kendi haritalarını çizdiğine dair somut bir kanıt yoktur. Bunun yerine, coğrafi verileri daha sonraki harita yapımcılarının uyarlamasına izin veren bir dizi sayı ve diyagram kullanarak dijital biçimde iletti. Ancak başlangıç meridyenini sağlam bir şekilde belirleyemediği için, vermiş olduğu koordinatlar hatalıdır. Bu haritaların Batlamyusa referans veren çok daha sonraki yüzyıllara ait sürümlerinde Macoraba ve diğer yerleşimlerden bahsedilmektedir.

Muhammed Dönemi

İslam'a göre İsmail'in soyundan geldiği düşünülen ve şehrin en soylu ailesi olarak görüldüğüne inanılan Kureyşoğulları'na mensup olan Muhammed 571'de burada doğmuştur. İslâm dinine göre 40 yaşına kadar burada yaşadıktan sonra Mekke yakınlarındaki Hira Mağarası'nda Kur'an kendisine indirilmeye başlanmış ve yine İslamiyete göre en son ilahi din olarak kabul edilen İslam'ı bu şehirde açıklamıştır. İslamiyeti kabul etmeyen Mekkelilerle ve özellikle şehrin ileri gelenlerine karşı 13 yıl boyunca mücadele etmiş, ancak 622 yılında kendisine karşı bir suikast girişimi yapılacağını öğrenmesinin üzerine Ebu Bekir ve Muhacirun ile gizlice evini terkederek Mekke'den Yathrib (günümüzde Medine) şehrine göç etmiştir. (Bknz: Hicret)

Uzun yıllar Medine'de yaşadıktan sonra, Bedir Savaşı, ve Hendek Muharebesi gibi savaşların kazanılması ile güçlenen Muhammed, 630 yılında 10,000 asker ile şehre girmiş ve şehir savaşmadan teslim olmuştur. Şehrin ele geçirilmesinden hemen sonra tüm pagan kültürünün ve dininin simgeleri Müslümanlar tarafından yok edilmiş, şehir islamize edilmiş ve en kutsal şehir olarak ilan edilerek Hac merkezi haline getirilmiştir.(Bknz: Mekke'nin fethi)

Halifeler devri
Mekke, halifeler dönemi'nde siyasi yönden sakin bir devir yaşadı. Bu dönemde su baskınlarına uğrayan Kabe için halifeler Ömer ve Osman zamanında çalışmalar yapılarak şehrin yüksek kesimlerine setler inşa edildi.

Emeviler devri
(Ayrıca bakınız:Abdullah bin Zübeyr İsyanı)

Emeviler devrinde şehrin imarına hız verilmiştir. Bu dönemde selleri kontrol altına alıp yönünü değiştirmek için büyük kanallar kazılmıştı. Ayrıca, halife Ömer tarafından başlatılıp I. Velid zamanına kadar devam eden istimlaklar ile Kabe'nin çevresindeki saha büyütüldü. Muaviye, kuyular açtırıp suların toplanması için bentler yaptırmış, kurduğu sulama sistemi ile tarıma elverişli sahalar oluşturmaya çalışmıştı.

Yine Emeviler devrinin I. Velid zamanında Mescid-i Haram'ın projesi hazırlandı. Bu proje için Suriye ve Mısır'dan mimarlar getirtilerek günümüzde dünyanın en büyük camisinin inşasına başlandı.

Mekke, Emevîler zamanında bazı siyasi olaylar nedeniyle saldırılara uğramıştır. Yezid'in haksız bir şekilde halifeliğe getirilmesini kabul etmeyen Abdullah ibn Zübeyr mücadelesini Mekke'den yürütüyordu. Bu durum, Suriye ordusunun Hicaz'a gönderilmesine ve Mekke'nin kuşatma altına alınmasına sebep olmuştu. Abdullah İbn Zübeyr bu orduyu mağlup etmiş ve komutanlarının çoğunu da esir almıştı. Daha sonra Mekke'yi tekrar kuşatan Yezid'in ordusu, onun ölüm haberi üzerine kuşatmayı kaldırmıştı.

Mekke'de halifeliğini ilan eden Zübeyr'e Hicaz bölgesinin tamamı, Irak ve Horasan bölgeleri de biat etmişlerdi. Abdülmelik bin Mervan, Emevîler'in yönetimini eline aldıktan hemen sonra, Haccac komutasında bir orduyu Mekke üzerine gönderdi. Zalimiğiyle bilinen Haccac'ın kuşatmasına altı ay direnen Mekke, Abdullah bin Zübeyr'in ölümüyle düşmüştür.

747'de Yemen'den gelen Hariciler Mekke'yi işgal etmişler; 750'deki Abbasî darbesi ile Mekke hilâfet ile birlikte Abbasîler'in eline geçmişti.

Abbasiler devri
Abbasiler döneminde (750-961) Mekke'nin idaresi hanedana mensup kimselerin elinde kalmıştır. Harun Reşid, Mekke için büyük harcamalar yapmıştı. Ayrıca onun dokuz defa Hac maksadıyla Mekke'ye gitmiş olduğu bilinmektedir. Me'mun devrine gelindiğinde, ortaya çıkan mecburiyet neticesinde, Mekke'nin idaresi Halife Ali soyuna devredildi. Me'mun'un ölümünden sonra Abbasîlerin çöküşü başlamış ve ülke bir anarşi ortamına sürüklenmişti. Otoriteden yoksun kalan kutsal topraklar sık sık kanlı çatışmalara sahne oldu.

Karmatîler fırkasının terör havası estirdiği dönemde Mekke zorlu günler yaşadı. 916 yılından sonra Hac kervanlarının yolunu kapayan Karmatiler, Mekke'ye düzenledikleri bir baskında çok sayıda insanı katlettiler ve Hacerü'l-Esved'i sökerek Bahreyn'e götürdüler (M. 930). Sünnî İslâm'a karşı açtıkları savaşın başarısızlıkla neticeleneceğini gören Karmatîler, Haceru'l-Esved'i geri getirdiler.

Mısır'da Fatimîler devletinin kurulmasından sonra, halife Ali soyundan gelenlerin Hicaz bölgesindeki etkinlikleri arttı. Bu dönemden sonra Mekke idaresi, şerif olarak adlandırılan Ali'nin oğlu Hasan soyundan gelen kimselerin elinde kaldı. Şerifliğin kurulması ile Mekke, nispeten bağımsız bir hayat yaşamaya başlamıştı. 994-1039 yılları arasında şeriflik makamında bulunan Ebu'l-Futuh bir halife gibi hareket etmeye başlamıştı. Şeriflerin idaresinde Mekke önemli bir ilerleme göstererek Medine'yi geride bırakmıştır. Bu arada Fatimîlerin ve Yemen meliklerinin Mekke'ye baskı yaptıkları görülmektedir.

Osmanlı devri ve sonrası

Mısır'ın 1517'de Yavuz Sultan Selim tarafından ele geçirilmesinden sonra Hicaz bölgesi Osmanlı hakimiyetine girdi. Osmanlılar, şehrin kutsiyetine ve şeriflerin halife Ali soyuna dayanmasından kentin idaresinde bir değişiklik yapmadılar ve kent şeriflerce yönetilmeye devam etti. Onlar, bu dönemde sahip oldukları toprakları Mekke merkez olmak üzere, kuzeyde Hayber'e, Güneyde Hali'ye, doğuda ise Necd bölgesine kadar genişletmişlerdi. Osmanlı hakimiyeti döneminde Mekke, manevi bakımdan sahip olduğu merkezîlik konumundan dolayı sürekli hizmet ve saygı görmüştür. Buğday ihtiyacının karşılanması için Mısır sürekli bir kaynak kabul edilmişti. Ayrıca bilim kurumları ve dini binalar için büyük harcamalar yapıldı.

IV. Murad zamanında hacda çıkardıkları karışıklıklar sebebiyle Şiiler'in hacca gelmeleri yasaklanmıştı. Bu durum Sünni-Şii çatışmalarının Mekke'ye kadar bir yaygınlık kazanması neticesini doğurdu. Ancak, Osmanlı valisinin bu emri uygulama isteğine karşılık, Mekke şeriflerinin bu uygulamalara yanaşmak istemedikleri görülmektedir. Mekke, Vahhabiler'in ortaya çıkışlarına kadar, Zâvi Zayd, Zâvi Berekât ve Zâvi Mesud gibi şeriflerin bitmeyen mücadelelerine sahne oldu.

Necd bölgesinde güçlenen Vahhabiler, 1800'lerden sonra Mekke'yi sıkıştırmaya başlamışlardı. Vahhabiler ilk önce Taif'e saldırmışlardı. Osmanlı valisi Galip Efendi, Vahhabi tehlikesini yok etmek için çareler aradıysa da bunda başarılı olamadı. 1803'te, Emir Mesud komutasındaki Vahhabiler Mekke'yi ele geçirdiler. Medine'de yaptıkları gibi, itikadi yapılarından kaynaklanan bir takım aşırılıklara giriştiler. Galip Efendi, Cidde'ye doğru çekilmek zorunda kaldı. Cidde'de toparlanan Galip Efendi tekrar Mekke'yi geri almaya muvaffak oldu. Ancak, Vahhabiler'in hâkimiyetini tanımak zorunda kalmıştı.

Hicazdaki Osmanlı hâkimiyetini yeniden tesis etmek isteyen II. Mahmud, Mısır valisi Mehmet Ali Paşa'yı bu işle görevlendirdi (1811).
1813 yılında Cidde'ye çıkan Mehmed Ali, Galip Efendi'nin de kendisine yardım etmesi sonucunda Mekke'yi kolayca ele geçirdi. Vahhabiler direnemeyeceklerini anladıklarından şehri boşaltıp gitmişlerdi. Mehmed Ali Paşa, Galip Efendi'nin görevine son vererek yeğeni Yahya bin Sarur'u şerif atadı. Bundan sonra Mehmet Ali'nin şeriflerin işlerine sürekli müdahalede bulunduğu görülmektedir. Şeriflik için yapılan mücadeleler, İstanbul'un da bu işle doğrudan ilgilenmesine yol açmıştı.

1869'da Süveyş kanalı'nın açılması ile İstanbul'un Hicaz bölgesi'yle doğrudan teması mümkün olmuştu. Şerif Hüseyin, Osmanlıların I. Dünya Savaşı'na katılmasının peşinden İngilizlerle işbirliğine girerek Mekke'de bağımsızlığını ilan etti. Şerif Hüseyin daha sonra kendisini halife ilan etmişti. Ancak buna kimse iltifat etmemişti. İngilizlerin menfaatleri gereği, Hüseyin'i terk edip Abdulaziz bin Suud'a destek vermeleri sonucu Hüseyin yalnız kaldı. Onun 1924'te vefatı üzerine yerine geçen oğlu Melik Hüseyin burada tutunamayarak önce Akabe'ye, oradan da Kıbrıs'a kaçtı. Mekke'yi rahat bir şekilde ele geçiren İbn Suud, 1926'da Hicaz kralı ilan edildi. Peşinden de Necid ve diğer bölgeler de buna dahil edildi.

Konum
Mekke, Suudi Arabistan'ın batısında, Kızıldeniz'in 80 km. kadar doğusunda yer alır. Coğrafi olarak ise Yengeç dönencesi'nin güneyinde, 21° 30' enlem ve 40° 20' boylamları arasında bulunmaktadır. Şehir, Taif'in 100 km. batısında, Cidde'nin 80 km. doğusunda ve Medine'nin 400 km. güneyindedir.

Nüfus ve idari yapı
Mekke'nin 28 Nisan 2010 tarihi itibarıyla resmi nüfusu 1.534.731'dir. Bu nüfusun büyük çoğunluğunu Araplar oluşturmakla beraber özellikle 1950'den sonra petrol gelirlerinin sağladığı refah ile kente özellikle Orta Asya, Güney Asya, Güneydoğu Asya, Orta Doğu ve Afrika'dan işgücü amaçlı göçler olmuştur. Günümüzde özellikle müslüman Güneydoğu Asyalılar ve Afrikalılar kentte hizmet sektörlerinde çalışmaktadır.

Mekke'ye gayrimüslimlerin (müslüman olmayanlar) girişine ve şehirde ikametine izin verilmez. Suudi yasalarına göre bu suçtur. Ama pek çok kişi müslüman olduğunu beyan ederek hac ibadetini izlemek için şehre gelir.

Coğrafi yapı ve iklim
Mekke, doğu tarafındaki Ebu Kubeys dağı ile batı yönündeki diğer dağlar arasında güneye meyilli dar bir vadide, adı geçen dağın eteğinde bulunmaktadır. Bu vadi bir yay şeklinde aşağılarda Kızıldeniz'e doğru yönelmektedir. Burası Arabistan'ın Tihâme ve Necid bölgeleri arasında bir set oluşturan Hicaz dağları'nın iki boğazının kesiştiği noktadır. Kabe ve onu çevreleyen Mescid-i Haram, şehrin ortasında bulunur. Hemen yanında Safa ve Merve tepeleri bulunmaktadır. Bu vadide şehrin kurulduğu kısım Batın-ı Mekke olarak adlandırılmakta, Mescid-i Haram'ın bulunduğu çukur yere ise el-Batha denilmekteydi.

Mekke oldukça kurak ve sıcak bir çöl iklimine sahiptir. Diğer Suudi Arabistan şehirlerinin aksine kışları sıcaklıklar biraz gerilese de yıl boyunca yüksek değerlerde seyreder. Mekke'nin kış aylarında ortalama sıcaklığı gece 17 °C, gündüz 25 °C'dir. Yaz sıcaklıkları ise ortalama 40 °C ila 45 °C  derece arasındadır. Yağmur genellikle Kasım ve Ocak aylarında küçük miktarlarda yağar.

İklim

Ekonomi
Mekkenin dolayısıyla Necd ve Hicaz bölgelerinin ekonomisi yıllık hac ve umre ibadetlerine bağımlıdır. Kentin ekonomisinin çoğunluğunu hizmet sektörleri oluşturmaktadır. Çünkü Mekke'nin iklimi ve toprak yapısı tarım ve hayvancılığa uygun değildir. Hac gelirlerini ise hacılardan alınan vergiler ve onların Mekke'de yaptığı harcamalar oluşturur. Örneğin, ülkenin millî havayolu şirketi Suudi Arabistan Havayolları gelirinin sadece % 12'sini hac faaliyetlerinden kazanır. Kentte hacıların transfer ve konaklama hizmetlerini yürüten pek çok firma bulunur.

Şehirdeki diğer ekonomik faaliyetler genellikle petrol ihracatına dayalıdır. Mekke'de faaliyet gösteren az sayıdaki sanayi kuruluşu tekstil, mobilya, ve mutfak eşyaları üretimi üzerine çalışır.

Ulaşım
Şehir her yıl dünyanın değişik ülkelerinden milyonlarca hacının ziyaret ettiği büyük bir merkezdir. Bu sebeple havayolu ulaşımı gelişmiştir. Mekke'de havalimanı bulunmaz. Bu sebeple tüm havayolu taşımacılığı Cidde'deki Kral Abdulaziz Uluslararası Havalimanı üzerinden yapılır.

Şehrin Kızıl Denize kıyısı da olmadığından tüm deniz ulaşımı yine Cidde'deki denizlimanı üzerinden sağlanır.

Şehrin çevresindeki diğer şehirlerle karayolu bağlantısı iyi durumdadır. Mekke'nin hava ve deniz yoluyla gelen hacıların ulaşımı için Cidde ile, hacıların diğer bir ziyaret noktası olan Medine ile ve başkent Riyad ile gelişmiş otoyol bağlantıları vardır. 5 hatta toplam 18 km. uzunluğundaki Mekke Metrosu ise 2010'da hizmete girmiştir.

Önemli yerler

Kabe, İslâm dininin kutsal yapısıdır.
Mescid-i Haram, Kabe'nin etrafında bulunan dünyanın en büyük camisi.
Hira mağarası, İslâm dinine göre ilk vahyin indiği mağara.
Nur Dağı (Cebel-i Nur), Hira mağarası'nın bulunduğu dağ.
Safâ tepesi ve Merve tepesi, İslam dininde kutsal olan tepeler.
Arafat Dağı, Veda Hutbesi'nin okunduğu bölge.
Zemzem Kuyusu, İslâm'da kutsal sayılan su ve su kuyusu.
Ecyad Kalesi, Mekke'yi savunmak için Osmanlılar tarafından inşa edilen günümüzde tamamen yıkılmış durumdaki kale.
Tenim Mescidi, Numan Vadisi bölgesinde bulunmaktadır. Hazreti Ayşe Mescidi de denmektedir.
Cennet-ül Mualla, Mekke'nin en eski mezarlığıdır. Hac esnasında ölenler de buraya gömülmektedir.
Peygamber'in evi, Kabe'nin yanındaki Mevlid sokağında bulunan ev. Orijinali yıkılmış yerine 1957 yılında, Mekke ve Hac ile ilgili kaynakların bulunduğu bir kütüphane yapılmıştır.
Mina, Şeytan taşlama bölgesi ve Peygamberin Müzdelife vakfesinden sonra konakladığı bölge.
Müzdelife, Şeytan taşlamak için taşların toplandığı yer.
Sevr Dağı, Peygamber ve Ebu Bekir'in Medine'ye hicretleri sırasında gizlenip sığındıkları mağaranın bulunduğu dağ.
Suudi Sarayı, Kabe'ye tepeden bakan saraydır. 1200 yıllık Ebu Kubeys Camisi yıkılarak yapılmıştır.
Zem Zem Towers, Ecyad Kalesi yıkılarak, 2001 yılında yapılan oteldir.
Abraj Al Bait Kuleleri, Dünya'nın en yüksek ve en büyük otelidir.

Galeri

Ayrıca bakınız
Mekke'nin fethi

Notlar

Dış bağlantılar

Mekke Belediyesi resmî sitesi holymakkah.gov.sa

İslam'da kutsal şehirler
Hac
Mekke Bölgesi'ndeki şehirler
Kur'an-ı Kerimde geçen yer isimleri

Mekke


Alfred Graf ist der Name folgender Personen:

* Alfred Graf (Maler, 1879) (1879–1957), Schweizer Maler
 Alfred Graf (Autor) (1883–1960), deutsch-amerikanischer Schriftsteller und Journalist
 Alfred Graf (Maler, 1958) (* 1958), österreichischer Maler und Fotograf
 Alfred Byrd Graf (1901–2001), deutsch-amerikanischer Botaniker

Alfred Graf


6404 Vanavara este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6404 Vanavara este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Eric Walter Elst. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,06 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 4,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1991
Centura de asteroizi

6404 Vanavara


Danzé ist eine französische Gemeinde im Département Loir-et-Cher in der Region Centre-Val de Loire. Sie ist dem Kanton Le Perche und dem Arrondissement Vendôme zugeteilt.

Geografie
Das Dorf mit  Einwohnern (Stand ) liegt in der Landschaft Le Perche und befindet sich rund 10 Kilometer nördlich von Vendôme an der Départementstraße D357, die in westöstlicher Richtung von Le Mans (68 Kilometer) nach Orléans (70 Kilometer) führt. Das Gemeindegebiet wird von Fluss Boulon durchquert, der südlich des Ortes im karstigen Untergrund versickert und erst nach etwa fünf Kilometer wieder das Tageslicht erblickt. Die Nachbargemeinden sind Romilly, La Ville-aux-Clercs, Rahart, Azé, Épuisay, Le Temple und Beauchêne.

Danzé besteht ausschließlich aus alten Häusern. Der Dorfplatz ist die Place de l'Église bei der Kirche. Der Ort verfügt über ein Restaurant, einen Einkaufsladen, eine Bäckerei und eine Autowerkstatt.

Bevölkerungsentwicklung
1911 erreichte Danzé mit 1148 Einwohnern und Einwohnerinnen den Höhepunkt. Seither entwickelten sich die Zahlen wie folgt:

Wappen
Blasonierung: Auf Silber zwei gepaarte azurblaue Sparren – der erste (heraldisch) rechts gebrochen, der zweite links gebrochen – begleitet von drei schwarzen Merletten; der rot gesäumte schwarze Schildhaupt ist mit drei Goldmünzen belegt.

Weblinks

Ort in Centre-Val de Loire

Danzé


Himmelstorm er en dansk dokumentarfilm fra 2000, der er skrevet og instrueret af Kassandra Wellendorf.

Handling
En visuelt fabulerende dokumentarfilm om middelalderens verdensbillede med udgangspunkt i den tyske nonne Hildegard von Bingens enestående værker. Hildegard von Bingen (1098-1179) fik gennem hele sit liv visioner ved højlys dag. Visionerne var guddommelige og viste hende, hvordan det var menneskets ansvar at genskabe og opretholde balancen i universet. I Hildegaard von Bingens tekster blandes etik, religion og naturkundskab med sanselige registreringer af den fysiske verden. I filmen formidles dette helhedssyn i en flydende montage af skrift, animerede illustrationer og musik.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2000

Himmelstorm


Alexandru Dobra () a fost un ierarh român greco-catolic. El a fost primul episcop al nou createi Eparhii Catolice de Lugoj, între anii 1854-1870.

Născut în Șopteriu, Bistrița-Năsăud, Monarhia Habsburgica (în prezent – România), în 1794, a fost hirotonit preot pe 1 noiembrie 1818. A fost confirmat Episcop de către Sfântul scaun pe 16 noiembrie 1854. Mai apoi a fost consacrat Episcopat pe 28 octombrie 1855. Principalul consacrator a fost Arhiepiscopul Alexandru Sterca-Șuluțiu, coconsacratorii fiind Episcopul Vasile Erdeli și Episcopul Angelo Parsi.

A murit în Lugoj (în prezent – România) la data de 13 aprilie 1870.

Note

Nașteri în 1794
Decese în 1870
Episcopi greco-catolici români
Oameni din județul Bistrița-Năsăud

Alexandru Dobra


Divna čehavka ili divna plamenka (lat. Gymnopilus junonius) je nejestiva gljiva iz porodice  Cortinariaceae.

Opis
 Klobuk divne čehavke je širok od 5 do 10 centimetara, zlatnožute boje s primjesom crvenog, pokriven je rđastosmeđim čehama koje kasnije nestaju; u mladosti polukuglast, poslije otvoren, za vrijeme kiše ljepljiv i sjajan.
 Listići su gusti, najprije uljanožućkasti, zatim kestenjastosmeđi.
 Stručak je žućkastosmeđ, vlaknasto čehav, prema dnu malo odebljan i na kraju korjenasto izdužen; nosi tipičan žućkast beršunast vjenčić po čemu se lako prepozna.
 Meso je žuto, nema mirisa, okus malo gorak.
 Spore su rđastosmeđe, eliptične, hrapave, 8 – 10 x 5 - 6 μm.

Stanište
Divna čehavka raste ljeti i u jesen busenasto uz stabla ili na samom stablu hrasta i drugog bjelogoričnog drveća-

Upotrebljivost
Divna čehavka nije jestiva.

Sličnosti
Postoji dosta sličnih gljiva i po morfološkim značajkama i po staništu. Vrsta Pholiota lucifera (Lasch) Quel. raste još i u crnogoričnim šumama. Vrsta Pholiota spumosa (Fr.) Singer ima veću dekoraciju stručka i raste na panjevima jele (lat. Abies alba). Sve spomenute vrste su nevaljale za jelo.

Slike

Izvori

Vanjske poveznice

Agaricales
Nejestive gljive

Divna čehavka


Deafheaven je američki post-black metal-sastav iz San Francisca. Njihov glazbeni stil opisuje se kao kombinacija black metala, shoegazea i post rocka.

Povijest sastava

Sastav su u veljači 2010. osnovali pjevač George Clarke i gitarist Kerry McCoy. Iste godine snimaju demoalbum te ga šalju na nekoliko internetskih blogova. Nakon pozitivnih reakcija, primaju u sastav još trojicu članova, basista Dereka Prinea, gitarista Nicka Bassetta i bubnjara Trevora Deschryvera te u srpnju 2010. započinju s koncertnim nastupima. Nakon toga, potpisuju za izdavačku kuću Deathwish Inc., čiji je osnivač Jacob Bannon, pjevač sastava Converge, te 2011. objavljuju prvi studijski album Roads to Judah. U siječnju 2013. kreću sa snimanjem drugog studijskog albuma, koji je objavljen u lipnju pod imenom Sunbather. Album je hvaljen od strane publike i kritičara, te je na internetskoj stranici Metacritic, koja okuplja recenzcije profesinalnih kritičara ocijenjen ocjenom 92/100, na osnovu 18 recenzija, te je kasnije proglašen najbolje ocijenjenim glazbenim albumom 2013. godine. Također, bio je prvi album sastava koji se našao na ljestvici najprodavanijih albuma Billboard 200, na 130. mjestu. Za turneju u sklopu promocije albuma, pridružuju im se tri nova člana, bubnjar Daniel Tracy basist Stephen Clark i gitarist Shiv Mehra te nastupaju u Europi, SAD-u, Australiji i Aziji. Nakon turneje snimaju svoj treći studijski album New Bermuda koji je objavljen u listopadu 2015. godine.

Članovi sastava

Trenutačna postava
 George Clarke – vokal, (2010.–danas)
 Kerry McCoy – gitara (2010.–danas)
 Daniel Tracy – bubnjevi (2012.-danas)
 Stephen Clark – bas-gitara (2013.–danas)
 Shiv Mehra – gitara (2013.–danas)

Bivši članoci
 Nick Bassett – gitara (2010. – 2012.)
 Trevor Deschryver – bubnjevi (2010. – 2012.)
 Derek Prine – bas-gitara (2010. – 2012.)
 Korey Severson - bubnjevi (2012.)

Diskografija
Studijski albumi
Roads to Judah (2011.)
Sunbather (2013.)
New Bermuda (2015.)
Ordinary Corrupt Human Love (2018.)
Infinite Granite (2021.)

EP
Libertine Dissolves (2011.)

Koncertni album
DW Live Series 08: Live at the Blacktop 01.15.11 (2011.)
10 Years Gone (2020.)

Split album
Deafheaven / Bosse-de-Nage (2012.)

Izvori

Vanjske poveznice
Službena stranica

Američki sastavi heavy metala
Sastavi black metala
Sastavi post-metala

Deafheaven


Kurt Wimmer (* 18. Dezember 1932 in Linz) ist ein österreichischer Journalist.

Leben

Kurt Wimmer besuchte die Realschule in Linz, maturierte dort und studierte dann Geschichte und Französisch an der Universität Graz. Im Anschluss an seine Promotion, er promovierte über den Liberalismus in Oberösterreich, arbeitete er seit 1958 bei der Kleinen Zeitung. Nach sechs Jahren in der Lokalredaktion und in der Politikredaktion wurde er 1964 neben dem Chefredakteur Fritz Csoklich stellvertretender Chefredakteur, eine Zusammenarbeit, die 30 Jahre anhielt. Von 1994 bis zum Ruhestand 1997 war Wimmer Chefredakteur.

Anerkennungen
 1964 und 1967: Österreichischer Staatspreis für journalistische Leistungen im Interesse der Jugend
 1973: Dr.-Karl-Renner-Publizistikpreis
 1988: Leopold-Kunschak-Pressepreis

Publikationen
 Liberalismus in Oberösterreich. Am Beispiel des liberal-politischen Vereins für Oberösterreich in Linz (1869 - 1909). Beiträge zur Zeitgeschichte Oberösterreichs – Band 6, Oberösterreichischer Landesverlag, Linz 1979, ISBN 3-85214-240-7.
 In Jahrzehnten gewachsen. Druck- und Verlagshaus Styria. Zum 100jährigem Jubiläum. Styria-Verlag, Graz 1969.
 mit Hanns Koren, Max Mayr: Josef Krainer. Ein Leben für die Steiermark. Biographie, Styria-Verlag, Graz 1981, ISBN 3-222-11365-3.
 Damals, 1938. Grazer Zeitgenossen erinnern sich. Zum Anschluss Österreichs, Verlag für Sammler, Graz 1988, ISBN 3-85365-068-6.
 Der Brückenbauer. Hanns Koren und seine Zeit (1906 - 1985). Ein Porträt. Biographie, Steirische Verlags-Gesellschaft, Graz 2006, ISBN 978-3-85489-132-1.

Literatur
 Michael Fleischhacker (Hrsg.): Als das Schreiben noch geholfen hat. Kurt Wimmer zum 65. Geburtstag. Aufsatzsammlung, Kleine-Zeitung-Edition, Styria-Verlag, Graz 1998, ISBN 3-222-13002-7.

Weblinks

Einzelnachweise

Zeitungsjournalist
Chefredakteur
Journalist (Österreich)
Person (Kleine Zeitung)
Publizist
Historiker
Absolvent der Universität Graz
Österreicher
Geboren 1932
Mann

Kurt Wimmer (Journalist)


خثعم قبيلة عربية موطنها الأصلي شبه الجزيرة العربية، وكانت منازل خثعم في الهضبة الممتدة ما بين بجيلة والأزد عند طريق القوافل الممتدة من اليمن إلى الحجاز، وما انحدر عنها شرقا إلى بيشة. وفي خثعم فرعان كبيران: ناهس، وشهران، ابنا عفرس بن خلف بن خثعم، قال ابن الكلبي: «ناهس، وشهران إليهما العدد والشرف من خثعم». وعدّ الأشرف الرسولي من قبائل خثعم أربعا، هي: شهران، وناهس، وكود، وأكلب.

إسلام خثعم

وقد تعبدت خثعم مثل بجيلة ودوس وباهلة للصنم المسمى ذو الخلصة الذي هدم في الإسلام، هدمه جرير البجلي وقتل عدد من خثعم، وعلى إثر ذلك وفدت خثعم في أواخر سنة عشرة هجرية على النبي، وفي ذلك قال صاحب الطبقات الكبرى:. وكتب النبي محمد  لخثعم بيشة كتابا جاء فيه: .

نسب قبيلة خثعم
 خثعم وهو أفتل بن أنمار بن إراش بن عمرو بن الغوث بن نبت بن مالك بن زيد بن كهلان بن سبأ، وهذا قول ابن الكلبي وخليفة بن خياط واليعقوبي وابن عبد البر وابن حزم وأبو المنذر الصحاري، وجمهور النسابة.
 خثعم وهو أفتل بن أنمار بن نزار بن عدنان، وصاحب هذا القول ابن إسحاق.
 أمه: عاتكة بنت ربيعة بن نزار بن معد بن عدنان.
أما الدكتور صالح أحمد العلي فعارض ابن الكلبي في نسبهم، وقال:. وعن سبب تسمية بنو أفتل بن أنمار بخثعم، قال ابن إسحاق:، أما ابن الكلبي قال:، وفي مزاعم نشوان الحميري قال:.

وفي نسبة خثعم إلى سبأ حديث نبوي عن الرسول ، وجاء في الحديث الذي أقر بصحته الحاكم والألباني من رواية الترمذي في السنن، قال:.

أقرب القبائل نسباً لقبيلة خثعم
أقرب القبائل نسبا لقبيلة خثعم هي قبيلة بجيلة.

أعلام ومشاهير

في العصر القديم
 الصحابية أسماء بنت عميس
وهي زوجة جعفر بن ابي طالب وولدت له: عبد الله - محمد - عون. ثم خلف عليها أبو بكر الصديق رضي الله عنه فولدت له محمد ثم خلف عليها علي بن أبي طالب رضي الله عنه فولدت له يحيى وعون وقبل ذلك كله كانت زوجة لرجل اسمه: ربيعة بن رياح فولدت له مالك وعبد الله وأبو هريرة ويقال لهم بني ربيعة، وهذا كله دليل مكانة أسماء بنت عميس ضي الله عنها ومكانة قبيلتها العظيمة خثعم. إخواتها لأمها ميمونة بنت الحارث وزينب بنت خزيمة أما المؤمنين زوجا النبي

 وسلمى بنت عميس
تزوجها حمزة بن عبد المطلب عم النبي فولدت له امرأة، وتزوجها بعده شداد الليثي. والجدير بالذكر ان ميمونة زوجة النبي لها صلة قربى بسلمى بنت عميس حيث ان ميمونة اخت لابناء سلمى لأمهم هند بنت عون من حمير وأيضا لبابة بنت الحارث ام العباس بن عبد المطلب.

 سلامة بنت عميس
 زينب بنت عميس
 أسماء بنت مدرك زوجة خالد بن الوليد رضي الله عنه وأم أولاده المهاجر وعبد الله وعبد الرحمن
 عثمان بن أبي نسعة، ولي الأندلس الثاني عشر من قبل الأمويين. قبل عزله من قبل عبد الرحمن الغافقي فتزوج ابنة دوق (أكوتين) ليضمن مساعدته في قتال عبد الرحمن.
 الشاعر الجاهلي انس بن مدرك الخثعمي
 الشاعر الجاهلي ابن الدمينه
 شمس بن عبد الله بن النعمان كان شريفا وشهد مع معاوية بن ابي سفيان كل مواقعه
 مالك بن عبد الله الخثعمي  من أهل فلسطين ويقال له ملـك الصوائـف اربعين سنة لمعاوية بن ابي سفيان وغيره وفيها تولى حرب الروم ولما مات كسر على قبره اربعون لواء وهذا يدل على عظم قدر هذا الرجل وقيل فيه:

 النعمان ذو الانف وهو الذي قاد خيل خثعم إلى النبي صلى الله عليه وسلم
 الصحابية الفارعة بنت عبد الرحمن
 عائذة بنت الخمس أم قبيلة بنو خزيمة بن لؤي التي تعرف باسمها،
 فاطمة بنت مر شاعرة وكاهنة من كاهنات العرب ومن أجمل نسائهن وأعفهن، قرأت الكتب ودرست علائم النبي المبشر، فلما رأت وجه عبد الله بن عبد المطلب والد الرسول عرضت نفسها عليه لأنها رأت النبوة في وجهه، فلم يقبل بها فقالت:
إني رأيت مخيلة عرضت *** فتلألأت بحناتم القطر
فلمائها نـور يضئ له *** ما حوله كإضاءة الفجر

 وثن بن محمية بن وثن كان أحد اشراف الطائف وقتله علي بن أبي طالب رضي الله عنه يوم الطائف كافرا

ومن المشاهير المتأخرى ن

 موسى الخثعمي وهو شاعر من القرن الثالث عشر صاحب السينية المشهورة
 انس بن مدرك الذي يعد من فرسان العرب المعدودين الذين كانت تحتكم اليهم القبائل والصحابي الجليل الذي عاش شطرا في الجاهلية وقتل السليك بن السلكة.
 الشاعر حمران بن مالك
 نفيل بن حبيب الخثعمي الذي جمع القبائل الجنوبية والحجازيه لصد ابرهة الحبشي عام الفيل.
 مالك بن الحجاج وكان من اشد الفرسان من أيام الحجاج الثقفي.
 أبو رويحة وقد وفد إلى النبي صلى الله عليه وسلم فوافى بينه وبين بلال بن ابي رباح رضي الله عنه حين عقد الالوية.
 أبو نسعة بن اياس الشهراني الخثعمي وكان من اعيان الشام ورؤسائهم.
 كعب بن خريم كان شاعرا.
 الزبير بن خزيمة بعثه الحجاج بجيش إلى اصبهان ومعه اعشى همدان.
 كريم بن عفيف قتل في معركة مرج عذراء.
 أحمس بن الغوث الذي ارسلة الرسول وقاد مائة وخمسون فارساً مع جرير بن عبد الله إلى حرق ذي الخلصة وبارك رسول الله على خيله ورجاله.
 بشر بن ربيعة بن عمرو الذي شهد القادسية وإليه تنسب جبانة بشر بالكوفة، وقال لعمر بن الخطاب بعدها:

أهميتها التاريخية

معركة خثعم وجيش أبرهة الحبشي
 وقد ورد ذكر خثعم في روايات الأخباريين عن حملة أبرهة على مكة، إذْ هم يذكرون أنها عزمت على منعه من الوصول إلى مكة، وأن نفيل بن حبيب الخثعمي رئيس خثعم إذ ذاك، خرج بقبيلي خثعم: شهران وناهس ومن تبعه من قبائل العرب، وقاتله حينما بلغ أرض خثعم، غير أن أبرهة تغلب عليه، وأسره، وأبقاه حيًّا على أن يكون دليله في طريقه إلى مكة، وقد سار معه حتى أبلغه الطائف، وهناك قام بوظيفة إرشاد الحبش إلى مكة أبو رغال الثقفي، وذلك بأمر من مسعود بن متعب رئيس ثقيف. وقد ذكر ابن سعد البغدادي والواقدي والطبري ما يلي نصه: .

ديار قبيلة خثعم
خثعم قبيلة لا تزال معروفة في بلادها التي كانت تقيم بها عند ظهور الإسلام، وهي البلاد الواقعة في مركز خثعم التابعة لمحافظة بلقرن في منطقة عسير وصولا إلى مركز تبالة التابع لمحافظة بيشة.

فروع قبيلة خثعم اليوم
من فروع قبيلة خثعم:
 قبيلة شهران بن عفرس بن حلف بن خثعم
 قبيلة ناهس بن عفرس بن حلف بن خثعم
 قبيلة كود بن عفرس بن حلف بن خثعم
 قبيلة أكلب.
 قبيلة بني ميمون.
 قبيلة الفزع بن عفرس بن حلف بن خثعم
 قبيلة عليان
(وبعض هذه القبائل من دخل بالحلف)

المراجع

الملاحظات

تاريخ إسلامي
قبائل العرب في الجاهلية
قبائل جنوب السعودية
قبائل عربية
قبائل يمنية

خثعم


Zanthoxylum acuminatum es una especie arbórea perteneciente a la familia de las rutáceas.

Descripción
Es un árbol que alcanza un tamaño de 6–20 m de alto, troncos y ramas armados. Las hojas son  paripinnadas, de 20-35 cm de largo; rachis terete, 1-2 mm ancho; con 2-12 folíolos, ápice acuminado. Las inflorescencias en panículas terminales de 5-18 cm long. Las semillas de 3-5 mm de longitud.

Distribución y hábitat
Es una especie poco frecuente, se encuentra en los bosques húmedos, de las zonas atlántica y norcentral; a una altitud de 40–930 metros desde el sur de México a Perú, Brasil y Surinam; Jamaica y Cuba.

Taxonomía
Zanthoxylum acuminatum fue descrita por (Sw.) Peter Olof Swartz y publicado en Flora Indiae Occidentalis 1: 575, en el año 1797.
Sinonimia
Tobinia acuminata (Sw.) Desv. ex Ham.
Zanthoxylum acreanum (K.Krause) J.F.Macbr.
Zanthoxylum pringlei S.Watson
Zanthoxylum procerum Donn.Sm.

Referencias

acuminatum

Zanthoxylum acuminatum


Spanish Fort or Old Spanish Fort may refer to:

United States
 Spanish Fort, Alabama, a city
 Spanish Fort (Colorado), a Spanish military post built near Sangre de Cristo Pass in 1819
 Spanish Fort (New Orleans), Louisiana, listed on the U.S. National Register of Historical Places (NRHP)
 Spanish Fort Site (Holly Bluff, Mississippi), NRHP-listed
 Old Spanish Fort (Pascagoula, Mississippi), NRHP-listed
 Old Spanish Fort Archeological Site, NRHP-listed in Missouri
 Spanish Fort, Texas, a community and NRHP-listed fort site

Micronesia
 Spanish Fort (Yap), NRHP-listed

Spanish Fort


Cornered est un film américain réalisé par William Beaudine et sorti en 1924.

Synopsis
Une bande de voleurs organise un grand coup à l'aide d'un sosie...

Fiche technique
 Réalisation : William Beaudine
 Scénario : Louis D. Lighton, Hope Loring d'après la pièce Cornered (1920) de Dodson Mitchell
 Photographie : Ray June
 Production : Warner Bros.
 Distributeur : Warner Bros.
 Durée : 70 minutes (7 bobines)
 Date de sortie :

Distribution
 Marie Prevost : Mary Brennan / Margaret Waring
 Rockliffe Fellowes : Jerry, the Gent
 Raymond Hatton : Nick, the Dope
 John Roche : George Wells
 Cissy Fitzgerald : Lola Mulvaney
 Vera Lewis : Mrs. Wells
 George C. Pearce : Brewster
 Bartine Burkett : The Bride
 Billy Bletcher : The Groom
 Ruth Dwyer : Mrs. Webster
 Bertram Johns : Webster
 Wilfred Lucas : Updike
 Virginia Marshall : Mary Brennan / Margaret Waring enfant

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 1924
Film dramatique américain
Film américain en noir et blanc
Film muet américain
Adaptation d'une pièce de théâtre américaine au cinéma
Film de Warner Bros

Cornered (film, 1924)


Die Südafrikanischen Straßen-Radmeisterschaften 2012 (offiziell: Mpumalanga Sport Council 2012 SA National Road Cycling & Time Trial Championships) fanden vom 1. bis zum 4. März in Mbombela (ehemals Nelspruit) rund um das dortige Mbombela-Stadion statt. Ausgetragen wurden jeweils die Einzelzeitfahren und Straßenrennen der Frauen und Männer Elite sowie der Junioren und Juniorinnen. Hinzu kamen noch Rennen für Studenten und Studentinnen und ein Mannschaftszeitfahren für die Männer Elite. Am 1. März fanden die Zeitfahren statt, das Mannschaftszeitfahren stand einen Tag später auf dem Programm. Die Meisterschaften endeten am 3. und 4. März mit den Straßenrennen. Die jeweiligen Meister erhielten das Recht, bis zu den nächsten Meisterschaften in Rennen in ihrer jeweiligen Disziplin ein Trikot in den südafrikanischen Landesfarben zu tragen.

Zeitfahren

Studentinnen

Länge: 31,7 km
Start: Donnerstag, 1. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 35,71 km/h

Es kamen 2 von 3 Athletinnen ins Ziel.

Studenten

Länge: 40 km
Start: Donnerstag, 1. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 40,02 km/h

Es kamen 2 von 2 Athleten ins Ziel.

Juniorinnen

Länge: 14 km
Start: Donnerstag, 1. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 31,45 km/h

Es kamen 10 von 10 Athletinnen ins Ziel.

Junioren

Länge: 25 km
Start: Donnerstag, 1. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 42,84 km/h

Es kamen 29 von 33 Athleten ins Ziel.

Frauen Elite
Die beiden Erstplatzierten erhielten drei beziehungsweise zwei Punkte für die UCI-Weltrangliste.

Länge: 29 km
Start: Donnerstag, 1. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 39,49 km/h

Es kamen 10 von 11 Athletinnen ins Ziel.

Männer Elite und U-23
Die ersten drei Fahrer erhielten acht, fünf und zwei Punkte für die Rangliste der UCI Africa Tour 2012.

Länge: 38 km
Start: Donnerstag, 1. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 47,37 km/h

Es kamen 36 von 39 Athleten ins Ziel.

Mannschaftszeitfahren

Männer Elite und U-23

Start: Freitag, 2. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion

Straßenrennen

Studentinnen

Länge: 105 km
Start: Sonntag, 4. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 30,61 km/h

Es kamen 4 von 4 Athletinnen ins Ziel.

Studenten

Länge: 155 km
Start: Samstag, 3. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 38,42 km/h

Es kamen 5 von 5 Athleten ins Ziel.

Juniorinnen

Länge: 60 km
Start: Samstag, 3. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 30,44 km/h

Es kamen 10 von 10 Athletinnen ins Ziel.

Junioren
Am Rennen nahmen auch zwei Fahrer aus Portugal teil, die schließlich 20. und 21. wurden.

Länge: 110 km
Start: Sonntag, 4. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 35,10 km/h

Es kamen 30 von 47 Athleten ins Ziel.

Frauen Elite
Die vier Erstplatzierten (10, 7, 5, 3) erhielten Punkte für die UCI-Weltrangliste. Am Rennen nahmen auch eine Fahrerin aus Großbritannien und eine aus Norwegen teil.

Länge: 110 km
Start: Samstag, 3. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 32,88 km/h

Es kamen 20 von 25 Athletinnen ins Ziel.

Männer Elite und U-23
Die ersten acht Fahrer erhielten Punkte (40, 30, 16, 12, 10, 8, 6, 3) für die Rangliste der UCI Africa Tour 2012. Der Sieger Robert Hunter konnte als Fahrer eines ProTeams allerdings keine Punkte erhalten. Am Rennen nahmen auch Fahrer aus zahlreichen anderen afrikanischen Ländern teil, so zu, Beispiel aus Eritrea oder Ägypten.

Länge: 160 km
Start: Sonntag, 4. März
Strecke: Nelspruit, Mbombela-Stadion
Durchschnittsgeschwindigkeit des Siegers: 38,75 km/h

Es kamen 64 von 64 Athleten ins Ziel.

Weblinks
 Seite zu den Meisterschaften auf der offiziellen Webseite des südafrikanischen Radsportverbandes
 Ergebnisse auf der Webseite des Radsportweltverbandes UCI

Straßenradrennen in Südafrika
Radsportveranstaltung 2012
Sport (Mpumalanga)
City of Mbombela

Südafrikanische Straßen-Radmeisterschaften 2012


යක්බෙරය යනු අත් වලින් පමණක් වාදනය කරන (ආතත) බෙර වර්ගයකි. යක්බෙරය සඳහා පහතරට බෙරය හා සමුද්‍ර ඝෝෂක බෙරය යන නම් ද භාවිතා වේ. මීට අමතරව දෙවොල් බෙරය, රුහුණු බෙරය, කිඳුරු බෙරය... ආදී විවිධ නම් මෙම බෙරය හැඳින්වීම සඳහා යොදා ගනී.

මූලාශ්‍ර

යක්බෙරය


La paire de boucles d'oreilles en or trouvées dans une tombe de Pubuchong est un des trésors nationaux de Corée du Sud, le n°90, classé en 1962.

Découverte
Les boucles d'oreilles furent découvertes en 1915 pendant l'occupation japonaise de la Corée. Datant du royaume de Silla (57-935), elles furent exhumée d'une tombe aujourd'hui appelée Bubuchong ("Tombe du couple"), à Bomun-dong, Gyeongju (ancienne capitale du royaume de Silla, elle est aujourd'hui souvent souvent présentée en tant que « musée sans murs »), province du Gyeongsang du Nord

Description
Chaque boucle d'oreille se compose d'un anneau épais et creux au sommet, d'un anneau plus fin qui s'emboîte, de 37 grappes de petites feuilles sur deux niveaux et d'un grand pendentif en forme de cœur sur la partie inférieure. La surface des grands anneaux creux est ornée de motifs à trois ou quatre feuilles contenus dans des formes hexagonales d'écailles de tortue réalisées selon les techniques du filigrane et de la granulation. Les ornements suspendus de la partie inférieure sont encore embellis par de minuscules granules d'or (moins de 0.5 mm). La plupart des boucles d'oreilles en or de Silla découvertes jusqu'à présent étaient décorées par les techniques de filigrane et de granulation introduites depuis l'Asie du Sud-Ouest.

Références

Boucle d'oreille célèbre
Objet en or
Trésor national en Corée du Sud
Silla (Corée)

Paire de boucles d'oreilles en or trouvées dans la tombe Pubuchong


Osorno er en by og en kommune i Chile. Den er hovedby i Osorno-provinsen i Los Lagos-regionen. Byen har 132.245 indbyggere, og kommunen har 145.475 indbyggere, og den ligger 945 km syd for landets hovedstad, Santiago, og 105 km nord for den regionale hovedstad, Puerto Montt.

Byen ligger, hvor floderne Rahue og Damas løber sammen og centrum i et landbrugsområde med plante- og kvægavl. Kulturelt er byer formet af spanske, huiliche- og tyske traditioner.

Eksterne henvisninger

 Byens officielle hjemmeside

Byer i Chile

Osorno


Bart le gamin cool est un épisode de la série télévisée d'animation Les Simpson. Il s'agit du quinzième épisode de la trente-troisième saison et du  de la série.

Synopsis
Quand Bart se lie d'amitié avec un célèbre influenceur qui possède une marque de skate ultra cool, Homer mène une rébellion de pères perdants contre eux.

Réception
Lors de sa première diffusion, l'épisode a attiré .

Notes et références

Épisode des Simpson, saison 33

Bart le gamin cool


Léonie Périault (31 de julho de 1994) é uma triatleta francesa, medalhista olímpica.

Carreira

Knibb conquistou a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio na prova de revezamento misto ao lado de Dorian Coninx, Cassandre Beaugrand e Vincent Luis com o tempo de 1:24:04.

Triatletas da França
Triatletas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Léonie Périault


Elazığspor, veya sponsorluk anlaşması gereği 3Gen Holding Elazığspor, 1967 yılında Elazığ İlinde kurulan spor kulübüdür. 3. Lig'de mücadele eden kulübün renkleri bordo-beyazdır. Maçlarını 18.423 seyirci kapasiteli Elazığ Atatürk Stadyumu'nda oynamaktadır. Daha önce birçok defa Süper Lig'de oynama başarısı göstermiştir.

Tarihçe
24 Mart 1967'de Merkez Gençlik, Güvenspor ve Harputspor kulüplerinin birleşmesiyle Elazığ'da kurulan spor kulübüdür.

Elazığspor, 3. Lig'de 1974-75, 1982-83 (amatörken), 1985-86, 1989-90 ve 1994-95 sezonlarında şampiyon olarak 2. Lig'e yükselmiştir. 1995-96 sezonunda klasman birincisi olarak 'Ekstra Play-off' müsabakalarında mücadele etmiştir. 1997-98, 1998-99, 2000-01 sezonlarında play-off gruplarında yer almış fakat Süper Lig'e yükselememiştir. 2001-02 sezonunda 1. Lig'de şampiyon olarak Süper Lig'e yükselen kulüp 2 sezon bu ligde mücadele etmiştir. 2003-04 sezonunda Süper Lig'den düşmüştür. 4 sene 1. Lig'de mücadele eden Sanica Boru Elazığspor, 2007-08 sezonunda bu ligden de düşmüştür. 2010-11 sezonunda 2. Lig Kırmızı Grup'u lider bitirerek 1. Lig'e yükselmiştir. 2011-12 sezonunda da 1. Lig'de 2. olarak Süper Lig'e yeniden yükselmiştir.

2011-12 sezonunda Akın Şatıroğlu başkanlığındaki yönetim kurulu sezon ortasında istifa etmiştir. 76 üyenin tamamının oylarını toplayarak başkanlığa Selçuk Cengiz Öztürk seçilmiştir. Yine sezon ortasında teknik direktör Hüsnü Özkara ile karşılıklı anlaşarak sözleşme feshedilmiştir. 29 Mart 2012 tarihinde Bülent Uygun ile anlaşılmıştır.

Ocak 2019'da Türkiye Futbol Federasyonu'nun kulübe uyguladığı transfer yasağının sona ermesi için yapılan müzakerelerin sonuç bulmasının ardından, 30 Ocak'ta 2 saat gibi kısa bir sürede 22 oyuncuyla sözleşme imzalandı. Bu denli kısa sürede bu kadar çok transfer yapan Elazığspor, Guinness Rekorlar Kitabı'na girdi.

Kulüp 2020 Elazığ Depremi yüzünden 2019-20 2. Lig'den çekilmiş fakat TFF'nin aldığı karar doğrultusunda 2020-21 2. Lig sezonunda oynamasına karar vermiştir. Elazığspor tüm maçlarda hükmen yenik sayılmıştır.

Başkan Selçuk Cengiz Öztürk'ün 6 Ağustos 2021'de istifa etmesinin ardından, 15 Ağustos'ta gerçekleştirilen olağanüstü genel kurul toplantısındaki başkanlık seçiminde Serkan Çayır, kulübün yeni başkanı seçilmiştir

Kadro

Dostluk ve rekabetler
Kulübün, Malatyaspor ve Yeni Malatyaspor ile ezeli bir rekabeti vardır. Bu rekabet Doğu Anadolu Bölgesi'nin en büyük derbisi olarak nitelendirilmektedir. Dost takımları ise Erzurumspor, Erzurumspor FK, Sivasspor, Çaykur Rizespor, Şanlıurfaspor ve Gaziantepspor'dur.

Taraftar Grupları
Taraftar grupları Abluka, Narkoz, Milliyetçi Elazığsporlular, Gençlik 23 ve Forza 23'tür. Gençlik 23 grubu 1990 yılında kurulmuş olup, Narkoz grubu 2008 yılında, Abluka grubu 2011 yılında, Milliyetçi Elazığsporlular 2015 yılında, Forza 23 grubu ise 2022 yılında kurulmuştur.

Logo
Elazığspor arması, ülkenin ve Elazığ şehrinin en önemli halk oyunlarından çayda çıra sembolü ve dünyada sadece Elazığ'da çıkan vişne çürüğü mermerinin rengi olan bordo rengini almıştır.

Elazığspor Store
Elazığspor'un lisanslı ürünlerinin satıldığı kuruluştur. Elazığ hariç diğer illerde bulunmamaktadır. Elazığ'da bulunan Park 23 AVM'de hizmete girmiştir.

Stadyum
Elazığspor maçlarını 2019 yılına kadar 8.856 kişilik kapasiteye sahip Elazığ Atatürk Stadyumu'nda oynadı.

Elazığspor maçlarını Elazığ Atatürk Stadyumu'nun yenileme amaçlı yıkılmasından dolayı 2020-2023 yılları arasında şehir merkezinde bulunan 2.500 kişilik kapasiteli Elazığ Doğukent Stadyumu'nda oynadı. 2022-2023 sezonunda tamamlanan Elazığ Atatürk Stadyumu'na geçiş yapmıştır.

İsim Sponsorluğu
2012-13 sezonunda  "Sanica Boru Elazığspor" adıyla mücadele etmiştir.

2013-14 sezonunda yapılan kongre ile takımın adı yeniden "Elazığspor" olmuştur.

2015-16 sezonunda PTT 1. Lig'de mücadele eden Elazığspor'un adı, sponsorluk anlaşması ile "Vartaş Elazığspor" oldu.

2018-19 sezonunda TFF 1. Lig'de mücadele eden Elazığspor'un adı, sponsorluk anlaşması ile "Tetiş Yapı Elazığspor" oldu.

2019-20 sezonunda TFF 2. Lig'e düşen Elazığspor'un adı, sponsorluk anlaşması ile "Birevim Elazığspor" oldu.

2020-21 sezonunda Misli.com 2. Lig'de mücadele eden Elazığspor'un adı, sponsorluk anlaşması ile tekrar "Tetiş Yapı Elazığspor" oldu.

2022-23 sezonunda TFF 3. Lig'de mücadele eden Elazığspor'un adı, yapılan anlaşma gereği ''Entegre Solar Elazığspor'' oldu.

2023-24 sezonunda TFF 3.Lig'de mücadele eden Elazığspor'un adı, yapılan anlaşma ile ''3Gen Holding Elazığspor'' oldu.

Teknik ekip

Kulübün İlk ve Enleri
 İlk Resmî Maç: Çanakkalespor - Elazığspor: 0-0
 İlk Şampiyonluk: 1974-75 sezonu (3. Lig'de)
 İlk Başkan: Suat Taydaş
 İlk Millî Futbolcular: Ömer Tokgöz, Ahmet Utkan
 İlk Antrenör: Nadir Bahadır
 İlk Kaptan: Naşit Erdem
 İlk Gol Kralı: Hıdır Bilek (1970 yılında 28 gol ile)
 Bir maçta en fazla gol atan futbolcu: Hıdır Bilek (Mardinspor maçında 5 gol attı.)
 İlk Çeyrek final: Göztepe (1975-76 sezonu)
 En Başarılı Sezon: 1985-86 sezonunda hiç puan kaybetmeden 3. Lig'de şampiyon oldu.
 En fazla forma giyen futbolcu: İlhan Aydın (1987-1998 yılları arasında 11 yıl)
 En fazla kaptanlık yapan futbolcu: Ömer Tokgöz (7 yıl)
 Süper Lig'e ilk çıkış: 2001-02 sezonu
 İlk başka takıma transfer olan futbolcu: Ahmet Utkan (1968 yılında Denizlispor'a transfer edildi.)
 İlk transfer edilen teknik direktör: Kadri Giderler
 Lig tarihinde atılan ilk gol: Zülküf Bilen (Eskişehir Demirspor'a)
 Ligdeki ilk galibiyet: Çorumspor (1-0)
 İlk mağlubiyet: İskenderunspor (1-0)
 İlk kırmızı kart: Ahmet Gül (Düzcespor maçında)
 En farklı galibiyet: Bitlisspor (8-0)
 En farklı deplasman galibiyeti: Viranşehirspor (5-0)
 En farklı mağlubiyet: Türk Telekom (7-0)
 En farklı iç saha mağlubiyet: Beşiktaş (5-1)
 En uzun süre yenilmezlik: 2010-11 sezonu 2. Lig'de 35 maç yenilmemiştir, Bu istatistik ile o sezon dünyanın en uzun yenilmezlik serisini yakalayan 3 takımdan biri olmuştur.

Lig Mücadeleleri
 Süper Lig: 4 sezon
2002-2004, 2012-2014
 1. Lig: 30 sezon
1975-1982, 1983-1985, 1986-1987, 1990-1992, 1995-2002, 2004-2008, 2011-2012, 2014-2019
 2. Lig: 5 sezon
2008-2011, 2019-2021
 3. Lig: 17 sezon
1967-1975, 1985-1986, 1987-1990, 1992-1995, 2021-
 Amatör Lig: 1 sezon
1982-1983

Başarıları
 1. Lig
İkincilik (2): 2001-2002, 2011-2012
 2. Lig
Şampiyonluk (1): 2010-2011
 3. Lig
Şampiyonluk (4): 1974-1975, 1985-1986, 1989-1990, 1994-1995
 Türkiye Kupası
Çeyrek final (1): 1975-1976

Geçmiş Sezon Performansları

*Kademe-Klasman grubu olan sezonlar birleştirilerek yzaılmıştır.

*Play Off maç sonuçlarıda dahildir sezona

Oyuncu İstatistikleri

Dış bağlantılar

 Elazığspor Resmî Web Sitesi

Ayrıca bakınız

Kaynakça

Elazığspor

Elazığspor


أمجد طعمة (22 نوفمبر 1971 -)، ممثل ومخرج وإعلامي سوري، وهو عضو في نقابة الفنانين السوريين.

مثل وأخرج عدد من المسرحيات وله مشاركات تلفزيونية وسينمائية، وعمل كمقدم ومعد برامج في عدة إذاعات وفضائيات سورية خاصة وعامة.

وظائف شغلها
انتقل مع بداية عام 2009 إلى إذاعة أرابيسك السورية الخاصة وحتى توقفها المؤقت مع بداية الحرب السورية.

معاون مدير قناة تلاقي الفضائية ورئيس دائرة البرامج الدورية فيها منذ عام 2014 وحتى إغلاق القناة في خريف 2016.

أستاذ محاضر في جامعة دمشق كلية الإعلام 2015.

مدرب في معهد الإعداد الإعلامي – دمشق 2015.

في عام 2016 غادر سورية إثر إغلاق قناة تلاقي للعمل في العراق، بمنصب المدير التنفيذي لقناة سامراء الفضائية (أربيل).

المؤهلات العلمية
إجازة في الآداب، قسم صحافة-جامعة دمشق 1995-1996

دبلوم في التأهيل التربوي، كلية التربية جامعة دمشق 2000-2001

أعماله

المسرح
 زمن الفيران، المسرح الجامعي 1996.
 تلفزيون الكليات، المسرح الجامعي 1996.
 كاليغولا، المسرح القومي إخراج جهاد سعد 1996.
 تحت الأنظار، (إخراج وتمثيل)، حازت المسرحية على جائزة أفضل عمل للمسرح الجامعي في حماة عام 1997.
 الحق بالوصول، (إخراج وتمثيل) المسرح الجامعي 1998.
 أموات مجانين جداً، المسرح الجامعي 1998.
 زائر الليل، المسرح الجامعي 1998.
 هكذا أفضل، (إخراج وتمثيل) حازت المسرحية على جائزة أفضل عرض للمسرح الجامعي في دير الزور عام 1999 كما حاز أمجد على جائزة أفضل ممثل على دوره فيها.
 يقظة الربيع، المسرح القومي إخراج د. رياض عصمت 2000.
 يوميات مجنون، (مساعد مخرج وممثل) المسرح القومي 2001.
 كهرب، (مساعد مخرج) المسرح القومي 2002.
 نور العيون، المسرح القومي 2002.
 الريشة البيضاء، مسرح الطفل 2002.
 أجزاء، (تأليف وإخراج) مستوحاة من نصوص للإعلامي اللبناني طلال سلمان المسرح القومي السوري 2008.
 في الهوى ع الهو، (مؤلف وممثل) 2009.

التلفزيون

تمثيل
 حالات، إخراج نبيل المالح 1996.
 دنيا، مثل في حلقة واحدة أدى فيها دور مذيع تلفزيوني، إخراج عبد الغني بلاط 1999.
 الخوالي، إخراج بسام الملا 2000.
 الأيام المتمردة، إخراج هيثم حقي 2000.
 حمام القيشاني (الجزء الرابع)، إخراج هاني الروماني 2001.
 أبيض أبيض، إخراج عابد فهد 2001.
 المتنبي، إخراج فيصل الزعبي 2003.
 ربيع بلا زهور، إخراج علاء الدين كوكش 2003.
 سلملي عليه (فيلم تلفزيوني)، إخراج سهير سرميني عرض في ليلة رأس سنة 2004.

إعداد وتقديم
أعد وقدم مجموعة كبيرة من الحوارات والمقابلات والتقارير التلفزيونية للفضائية السورية، بدأً من عام 2002
 معد ومقدم لبرنامج (كواليس) للتلفزيون السوري 2003
 معد ومقدم لفقرة إخبارية منوع بثت على الهواء، الفضائية السورية بعنوان (ع القد) 2003
 معد ومقدم لبرنامج (عالم صغير) المنوع بث على الهواء، الفضائية السورية، 2004
 معد ومقدم لبرنامج حواري على هواء الفضائية السورية وصوت الشباب بذات الوقت بعنوان: TV.fm يناقش بتحليل مضمون كل ما يظهر على شاشات التلفزيون 2005
 معد ومقدم أول مسابقة سورية Top model Syria 2005 على القنوات السورية الثلاثة (أولى، ثانية، فضائية).
 معد ومقدم لبرنامج مسابقات يومي بث بالاشتراك مع الإذاعة، بعنوان(متل  معنا) رمضان أعوام  2005 -  2006- 2007
 مقدم لحفلات مهرجان القلعة والوادي، حمص 2006
 معد ومقدم لتغطية مهرجان شبابلك الأول 2006
 معد ومقدم لبرنامج (من العيد للعيد) منوع، حواري ومسابقات 2006
 تقديم حفلات مهرجان بصرى الشام لأكثر من دورة ابتداء من  2007
 معد ومقدم للبرنامج المنوع (من العيد للعيد) على الفضائية السورية والقناة الأولى وإذاعة صوت الشباب بين عيدي الأضحى والميلاد  معتمداً على استضافة ثنائيات فنية في حوار منوع مع وجود فرقة موسيقية 2007   واستمر البرنامج في موسم الأعياد 2008
 تقديم سهرة رأس السنة على القنوات السورية الثلاث لعام 2007 - 2008
 معد ومقدم برنامج (كلام كبير) على الفضائية السورية أيام عيد الأضحى 2008
 معد ومقدم برنامج (ضيوفكم) على الفضائية السورية 2008
 معد ومقدم برنامج (أنت نفسك؟) على الفضائية السورية 2009
 معد ومقدم برنامج (جيلنا) على الفضائية السورية من 2007 ولغاية 2012
 معد ومقدم أول برنامج تحليل نفسي بعنوان (بيني وبينك) القناة الفضائية السورية رمضان 2010
 معد ومقدم لبرنامج ضيوف 18 الخاص باستضافة كبار النجوم العرب والأجانب ضيوف مهرجان دمشق السينمائي 2010 معد ومقدم برنامج (هنا دمشق) على الفضائية السورية وصوت الشباب منذ 2011 - 2012

 معد ومقدم برنامج (اكسترا تلاقي) على قناة تلاقي الفضائية 2014 -2016
 معد ومقدم البرنامج الساخر (غداً قد نلتقي) على قناة تلاقي الفضائية 2014 - 2016

الإذاعة
 معد ومقدم لبرنامج (كلام، سكر زيادة) الإذاعة السورية، صوت الشباب 2003-2004 -2005
 معد ومقدم لبرنامج ساخر (شي جنون) الإذاعة السورية، صوت الشباب 2004
 معد ومقدم لبرنامج، (TV.FM) الإذاعة السورية، صوت الشباب 2004
 معد ومقدم لبرنامج ساخر (عن شو لشو) الإذاعة السورية صوت الشباب رمضان 2004
 معد ومقدم لبرنامج (جملة مفيدة) الإذاعة السورية صوت الشباب 2005
 معد ومقدم برنامج ساخر (عقلك براسك) الإذاعة السورية صوت الشباب 2005
 معد ومقدم برنامج عن الصحافة في أسبوع بعنوان (بالنتيجة) الإذاعة السورية صوت الشباب 2005
 معد ومقدم لبرنامج صباحي منوع بعنوان (صباحو) الإذاعة السورية صوت الشباب عامي 2005 - 2006
 معد ومقدم برنامج صورة الإذاعة السورية، صوت الشباب سياسي ساخر مترافق مع الحرب على لبنان 2006
 معد ومقدم برنامج (دردشة مسرحية) مع كبار المسرحيين السوريين 2006
 معد ومقدم في التغطية الإذاعية لمهرجان دمشق المسرحي الثالث عشر 2006
 معد ومقدم في التغطية الإذاعية لمهرجان القلعة والوادي، حمص 2006
 الإذاعة الخفية بث في رمضان 2007.
 معد ومقدم لتغطية مهرجان المحبة 2007
 مقدم لأول تغطية على الهواء من حوامة لمنافسات بطولة القفز المظلي الدولية 2007
 مقدم لأول حفلة شاطئية في سورية على الهواء 2007
 مقدم لعدد من السهرات الفنية في الإذاعات السورية، البرنامج العام، صوت الشعب وصوت الشباب بدأً من 2003
 برنامج  روح شايفلك يرصد الحياة في الشارع السوري، إذاعة أرابيسك 2009
 برنامج فرندك حواري يربط بين الإذاعات المحلية والدولية وإذاعة أرابيسك
 معد ومقدم لبرامج أخرى وفقرات إذاعية عديدة منوعة في الإذاعة السورية، صوت الشباب
 معد ومقدم برنامج تفاصيل إذاعة صوت الشعب 2013 – 2014
 فترة بث مباشر صباحية كل خميس إذاعة صوت الشعب 2012 - 2013 - 2014

السينما
 غراميات نجلا، إخراج نبيل المالح 2000.
 رؤى حالمة، إخراج واحة الراهب 2002.

وصلات خارجية
 صفحة الفيسبوك الرسمية

أشخاص على قيد الحياة
إعلاميون سوريون
مسرحيون سوريون
ممثلون وممثلات سوريون
مواليد 1391 هـ
مواليد 1971

أمجد طعمة


Privește înainte cu mînie, menționat alternativ Privește înainte cu mânie, este un film românesc din 1993 regizat de Nicolae Mărgineanu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Remus Mărgineanu, Luminița Gheorghiu și Ion Haiduc.

Rezumat

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Remus Mărgineanu — Ștefan ("Fane") Ciugudean, muncitor sudor la un șantier naval de pe malul Dunării, activist sindicalist organizator al unei greve a muncitorilor în 1987, condamnat la 12 ani de închisoare în perioada comunistă, participant la Revoluția din decembrie 1989
 Luminița Gheorghiu — Lucreția, soția lui Ștefan Ciugudean
 Ion Haiduc — Pașca, fost muncitor la șantierul naval, prietenul lui Ciugudean
 Simona Ciobanu — Vali, fiica lui Ștefan Ciugudean, elevă de liceu care se prostituează pentru a strânge bani de facultate (menționată Mona Ciobanu)
 Cristian Iacob — Viorel, fiul cel mai mare al lui Ștefan Ciugudean, macaragiu la șantierul naval
 Gheorghe Dinică — Dimos, cârciumar grec originar din Salonic, implicat în mai multe afaceri ilegale
 Ștefan Sileanu — Stavros, contrabandist grec, partenerul de afaceri al lui Dimos
 Laurențiu Albu — Nelu, fiul cel mai mic lui Ștefan Ciugudean, membru al unei bande de delincvenți minori
 Virgil Andriescu — Rotaru, directorul tehnic al șantierului naval, cumnatul fostului secretar de partid
 Valentin Teodosiu — ofițerul de securitate care l-a anchetat pe Ciugudean
 Carmen Trocan — profesoara de matematică de la liceu
 Lucia Maier
 Mirela Bucur
 Lucia Mureșan — șefa de personal al șantierului naval
 Petre Nicolae — Ifrim, directorul șantierului naval (menționat Petrică Nicolae)
 Ion Anghel — "Guriță", muncitorul scandalagiu de la șantierul naval (menționat Nino Anghel)
 Tudorel Filimon — șoferul rom al mașinii hingherilor
 Aristide Teică — ajutorul lui Dimos
 Duțu Constantin
 George Negoescu — paznicul bătrân al șantierului naval
 Gheorghe Șimonca — ofițer de poliție amator de șpagă, fiu de milițian
 Dumitru Chesa
 Boris Petroff — barmanul de la cârciuma lui Dimos
 Alexandru Bindea — fost securist
 Florin Chirpac
 Valeriu Arnăutu — col. Rozorea, fostul șef al organelor locale ale Securității, actual senator
 copiii
 Ion Șerban
 Gabi Stan
 Adrian Vernescu
 Gabi Saim
 Robert Ceasu
 Aurelian Bratu
 Ion Stoica
 Adrian Galea
 Ionuț Cloșcă

Note

Vezi și
 1993 în film

Legături externe

Filme din 1993
Filme regizate de Nicolae Mărgineanu
Filme românești
Filme în limba română
Filme dramatice românești

Privește înainte cu mînie


Bılık, Zonguldak ilinin Devrek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1892 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 50 km, Devrek ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Devrek belde ve köyleri

Bılık, Devrek


An Pelexia goyazensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Célestin Alfred Cogniaux, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay. An Pelexia goyazensis in nahilalakip ha genus nga Pelexia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pelexia

Pelexia goyazensis


Gerardus Johannes Mulder (født 27. december 1802 i Utrecht, død 18. april 1880 sammesteds) var en hollandsk kemiker og læge.

Mulder studerede fra 1819 ved universitetet i Utrecht, hvor han lagde sig såvel efter medicin, som efter naturvidenskaber og matematik; 1825 tog han doktorgraden i medicin og farmaci og nedsatte sig derefter som praktiserende læge i Amsterdam; 1826 overtog han en stilling som lektor i fysik ved det bataviske selskab i Rotterdam og som lærer i botanik i apotekerforeningen sammesteds. Da der i Rotterdam 1827 blev oprettet en klinisk skole, blev Mulder ansat som lærer i botanik og snart efter tillige som lærer i kemi ved denne; desuden docerede han farmaci og farmakologi samt zoologi. I 1841 blev han professor i kemi i Utrecht og virkede i denne stilling til 1868.

Af hans værker, af hvilke flere har haft betydning for fysiologien og agrikulturkemien, skal nævnes: Leerboek der scheikundige werktuigkunde (1832—1833), Proeve eener algemeene physiologische Scheikunde (1843), Chemie des Weines (1856), Chemie des Bieres (1858), Chemie der Ackerkrume (1862). Mulder er forfatter til talrige afhandlinger, der findes spredte i forskellige tidsskrifter. Han var 1826—1832 medredaktør af Bijdragen tot de natuurkundige Wetenschappen og (fra 1833) af Natuur- en scheikundig archief samt af Bulletin des sciences physiques et naturelles en Neerlande; fra 1842 redigerede han Scheikundige onderzoekingen gedaan in het laboratorium der Utrechtsche Hoogeschoel.

Kilder

Læger fra Nederlandene
Agrikulturkemikere
Kemikere fra Holland
Professorer fra Nederlandene
Ansatte ved Utrechts Universitet
Faglitterære forfattere fra Nederlandene
Nederlændere i 1800-tallet

Gerardus Johannes Mulder


Diaohi veya Dayaeni (Gürcüce: დიაოხი veya ტაოხი; okunuşu: "diaoh'i" veya "t'aoh'i", Urartuca - Diauekhi,  Asurca - Diaeni, Grekçe - Taochoi, Ermenice - Տայք; Tayk), muhtemelen MÖ 12. yüzyılda, Bronz Çağı Çöküşü (Hitit) sonrası dönemde oluşmuş, Kuzeydoğu Anadolu bölgesinde bulunan kabileler birliğiydi. Burada yaşayan kabilelerin Kartveli dillerini veya Hurri dilini konuştukları tahmin edilmektedir.

Etnografya
Çok sayıdaki bilimsel çalışmalara rağmen, Diaohi ülkesindeki nüfus yapısının etno-linguistik yapısının ne olduğu kesin olarak tespit edilememiştir. Genel olarak kabul gören iddia Proto-Kartveli veya Hurri topluluklarının oluşturduğudur, bununla beraber Proto-Kartveli dillerini konuşan halkın ortaya çıkış yeri olduğu da iddia edilir. Diaohi, Ermeni tarihçi Ronald Grigor Suny (1994) tarafından "Proto-Gürcülerin önemli bir kabile oluşumu" olarak tanımlanır.

Tarih ve coğrafya

Diaohi Krallığı'ndan Urartu yazıtlarında bahsedilmektedir. Genelde (her zaman olmasa da) Asur kralı I. Tiglat-Pileser'in üçüncü yılına (MÖ 1118) ait  Yonjalu yazıtıyla özdeşleştirilir. Genel coğrafi kapsamı tam olarak bilinmemekle beraber birçok akademisyen, bugünkü kuzeydoğu Türkiye'deki Pasinler Ovası'nı, diğer akademisyenler ise Kura Nehri'ni izleyen hat boyunca Türkiye-Gürcistan sınırı çevresini krallığın sınırlarına dahil eder.  Büyük olasılıkla, Diaohi topraklarının sınırları, Fırat nehrinin kaynağından Çoruh vadisine ve Oltu'ya kadar uzanmış olabilir.

Urartu kaynakları Diaohi'nin üç önemli şehrinden bahseder; Zua, Utu ve Sasilu. "Zua" sıkça Zivin Kale ile tanımlanır. "Ultu", muhtemelen modern Oltu'dur. "Sasilu" ise bazen Tortomi (bugünkü Tortum yakınlarındaki Erken Orta Çağ Gürcü Toponimisi "Sasire" ile ilişkilendirilir. Tarihsel coğrafi tanım ve anlatımlara göre, Diaohi birliğinin selefi Hayasa-Azzi (MÖ 1500-1290) federasyonuna benziyordu ve toprakları kabaca Hayasa-Azzi topraklarına karşılık gelmekteydi. Asurolog Archibald Sayce Diaohi/Diaeni adını, kurucu kralı diaus'''dan aldığını öne sürmektedir.

Bu federasyon, Asur baskınlarına karşı koyacak kadar güçlüydü, ancak MÖ 1112'de Diaohi kralı olan Sien, Diaohi'yi Nairi'nin en kuzey noktası olarak tanımlayanAsur kralı I. Tiglat-Pileser tarafından yenilgiye uğratılarak esir alındı, sonrasında vasallık karşılığı serbest bırakıldı. MÖ 845'te ise benzer şekilde, Diaohi Asurlular tarafından istila edildi. Savaşı kaybeden Asia, Asur krallığına boyun eğmek zorunda kaldı. Asur kralı III. Şalmanezer, Diaohi birliğini itaat etmeye zorladı ve kralı Asia'yı, Asurlar ve kendisine bağımlı bir hükümdar haline getirdi.

Diaohi, MÖ 8. yüzyılda yeni ortaya çıkmış olan Urartu bölgesel gücünün hedefi haline geldi. Hem Menua (MÖ 810–785) hem de I. Argişti (MÖ 785–763) Diaohi Krallığına karşı seferberlik ilan etti. I. Argişti, Kral Utupursini'yi yendi ve mal varlığını ilhak etti. Öldürülmekle tehdit edilen Kral Utupursini, çeşitli metaller ve çiftlik hayvanları da dahil olmak üzere Urartuya haraç ödemek zorunda kaldı.

Diaohi krallığı, adına yapılan son referans ve kayıtların tarihi olan MÖ 760'lı yıllarda Kolhis Krallığı'nın akınları sonrası tarih sahnesinden silindi.Vachnadze M., Guruli V., Bakhtadze MA Gürcistan Tarihi (eski çağlardan günümüze) Tiflis: Tiflis Devlet Üniversitesi, 1993. - 172 s. / MÖ 9.-8. Yüzyıllarda Urartu Menua ve I. Argishti kralları, Diaohi devletini defalarca vurdu. Diaokh kralı Utupursi sürekli bir ayaklanma başlattı: MÖ VIII.Yüzyılın 60'larından itibaren Diaohi'den artık Urartu krallarının yazıtlarında bahsedilmiyor. Urartu kralları diğer Gürcü kabileleriyle de savaştı ..

(Dünyanın Dört Köşesinin Kralı" unvanına sahip Asur kralı III. Şalmanezer kendi yıllıklarında şöyle yazar;

 Ayrıca bakınız
Hayasa-Azzi
Taokhlar
Nairi
Anadolu'daki antik krallıklar listesi
Tarihöncesi Gürcistan

 Notlar

 Kaynak

 Literatür
Antonio Sagona, Claudia Sagona, Archaeology At The North-east Anatolian Frontier, I: An Historical Geography And A Field Survey of the Bayburt Province (Ancient Near Eastern Studies) (Hardcover), Peeters (January 30, 2005),
Georgia. (2006). Encyclopædia Britannica. Retrieved February 14, 2006, from Encyclopædia Britannica Premium Service
Kavtaradze, G. L., "An Attempt to Interpret Some Anatolian and Caucasian Ethnonyms of the Classical Sources", Sprache und Kultur, # 3 (Staatliche Ilia Tschawtschawadse Universitaet Tbilisi für Sprache und Kultur Institut zur Erforschung des westlichen Denkens). Tbilisi, 2002. G. L. Kavtaradze. An Attempt to Interpret Some Anatolian and Caucasian Ethnonyms of the Classical Sources | Anatolia | Hittites
Melikishvili, G. A., "Diauehi". The Bulletin of Ancient History'', vol. 4, 1950. (Publication in Russian)
 С. Д. Гоготидзе, Локализация «стран» Даиаэн-Диаоха.

Tarihî devletler
Anadolu uygarlıkları
Demir Çağı'nda Anadolu
Eski konfederasyonlar
Anadolu'daki etnik gruplar
Gürcistan tarihi
Gürcistan'da Tunç Çağı
Gürcistan'daki eski etnik gruplar
Urartular
Ermenistan tarihi
MÖ 1200'de kurulan bölgeler ve ülkeler

Diaohi


Leonhard Holzberger (* 7. Dezember 1900 in Nürnberg; † 5. September 1987 in Marktredwitz) war ein deutscher Volkswirt und Kommunalpolitiker.

Werdegang
Holzberger studierte an der Friedrich-Alexander-Universität Volkswirtschaft. 1926 wurde er im Corps Bavaria Erlangen recipiert. Er wurde 1924 mit der Dissertation "Das Zollwesen der Reichsstadt Nürnberg im 17. und 18. Jahrhundert" zum Dr. rer. pol. promoviert. Zum 1. Mai 1933 trat Holzberger in die NSDAP ein (Mitgliedsnummer 2.525.637). Nach Tätigkeiten in den Bezirksämtern Lichtenfels und Uffenheim wurde Holzberger am 10. September 1939 zum Landrat in Wunsiedel ernannt und in der Zeit von August bis Dezember 1942 zugleich vertretungsweise mit der Wahrnehmung der Geschäfte des Landrats in Rehau beauftragt. Vom 22. Februar 1943 bis Mai 1945 musste er Kriegsdienst leisten, kam in Kriegsgefangenschaft und wurde bis zum 23. April 1948 interniert. Im Entnazifizierungsverfahren wurde er durch die Spruchkammer Hammelburg als Mitläufer eingestuft, so dass er in den öffentlichen Dienst zurückkehren konnte. Zum 1. August 1950 wurde er Regierungsrat in Tirschenreuth. Dort blieb er bis Mai 1952, als er sich um das Amt des Oberbürgermeisters in Marktredwitz beworben hatte.

Als Kandidat der Freien Wähler Bayern und getragen von der CSU wurde er 1952 zum Oberbürgermeister der damals kreisfreien Stadt Marktredwitz gewählt. Er blieb bis 1970 im Amt. In seine Amtszeit fällt der Wiederaufbau und ein enormer Anstieg der Bevölkerung. Ab 1952 wurde ein neues Schulzentrum mit weiterführenden Schulen errichtet. Für den sozialen Wohnungsbau wurde 1955 die Gemeinnützige Wohnungsbaugesellschaft (GEWOG) gegründet. 1963 wurde das Otto-Hahn-Gymnasium (Marktredwitz) neu gebaut, 1969 nahm der Neubau des Krankenhauses seinen Betrieb auf.

Ehrungen
 Bayerischer Verdienstorden
 Verdienstorden der Bundesrepublik Deutschland, Bundesverdienstkreuz 1. Klasse (1976)
 Ehrenbürger von Marktredwitz, für seine Verdienste um den Wohnungs- und Schulbau sowie die Stadtplanung (29. April 1970)

Siehe auch
 Liste der Ehrenbürger von Marktredwitz

Literatur
 Marktredwitz eine Geschichte. Leitfaden zum 850-jährigen Jubiläum der ersten urkundlichen Erwähnung von Marktredwitz.

Einzelnachweise

Ökonom
Landrat (Landkreis Wunsiedel im Fichtelgebirge)
Regierungsrat (Deutschland)
Bürgermeister (Marktredwitz)
Ehrenbürger von Marktredwitz
Corpsstudent (20. Jahrhundert)
Träger des Bundesverdienstkreuzes 1. Klasse
Träger des Bayerischen Verdienstordens
NSDAP-Mitglied
Deutscher
Geboren 1900
Gestorben 1987
Mann

Leonhard Holzberger


Alpay Özalan (født 29. maj 1973) er en tidligere tyrkisk fodboldspiller.

Tyrkiets fodboldlandshold

|-
|1995||15||1
|-
|1996||13||0
|-
|1997||5||0
|-
|1998||5||0
|-
|1999||7||0
|-
|2000||5||0
|-
|2001||11||3
|-
|2002||11||0
|-
|2003||12||0
|-
|2004||0||0
|-
|2005||6||0
|-
!Total||90||4
|}

Eksterne henvisninger

Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 1996
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 2000
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2002
Fodboldspillere fra Tyrkiet

Alpay Özalan


Type 22 may refer to:

 Type 22 (radar) Japanese World War II radar
 Murata Type 22 rifle, a rifle of the Imperial Japanese Army
 Type 22 frigate, a Royal Navy frigate class.
 Type 22 missile boat, a People's Liberation Army Navy fast attack craft
 Type 22 pillbox, a British World War II defence structure

See also
Class 22 (disambiguation)

Type 22


An Hexalectris nitida in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Louis Otho Otto Williams. An Hexalectris nitida in nahilalakip ha genus nga Hexalectris, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hexalectris

Hexalectris nitida


La temporada 1939 de la Gruppa A fue la 5ª de la Primera División de la Unión Soviética.

Pts = Puntos; PJ = Jugados; G = Ganados; E = Empatados; P = Perdidos; GF = Goles Anotados; GC = Goles Recibidos; Dif = Diferencia de goles

Referencias

Fútbol en 1939]
Temporadas de la Primera División de la Unión Soviética
Unión Soviética en 1939

Primera División de la Unión Soviética 1939


Yon Zai Sun (1898 - 1964) fue un botánico chino.

Obras
 . 1966. "New Species, Varieties, Forms and New Names of Chinese Labiatae." Acta Phytotaxonomica Sinica 11.1 : 35-58

 -----------------. 1955. "Notes on the Chinese Species of Paraphlomis." Acta Phytotaxonomica Sinica 4.1 : 47-51

 -----------------. 1951. "Chienodoxa, a New Genus of Labiatae from Szechuan, China." Acta Phytotaxonomica Sinica 1.1 (1951) : 21-22

Referencias

Enlaces externos

  (en inglés)

Botánicos de China del siglo XX
Escritores en chino
Escritores en inglés

Yon Zai Sun


Coppa Italia 2015-16, cunoscută si ca TIM Cup din motive de sponsorizare, a ajuns la editia 68 a cupei Italiei.

Echipele participante

Serie A (20 echipe)

Serie B (22 echipe)

Lega Pro (27 echipe)

Serie D (9 echipe)

Formatul
Echipele intră în competiție,după cum urmează:
 Pasul 1: (one-legged fixtures)
 Prima rundă: 36 de echipe din Lega Pro si Serie D incep turneul.
 Turul secund: 18 caștigătorii din runda anterioara intră printre cele 22 de echipe din Seria B .
 Runda 3: 20 de caștigătorii din turul secund,intalneste 12 echipe din Seria A.
 Runda 4: 16 echipe supravietuitoare se confrunta fata in fata.
 Pasul 2:
 Șaisprezecimi: 8 echipe caștigătoare din runda a 4-a,sunt introduse în urnă împreună cu echipele din Seria A.
 Optimi de finală (one-legged)
 Semifinală (two-legged)
 Finala(one-legged)

Calendarul meciurilor:

Optimi de finală

Sferturi de finală

Semifinale

Finala

Referințe

Fotbal în Italia
2015 în fotbal
2016 în fotbal

Coppa Italia 2015-2016


Kırım hanları listesi, 1441–1783 yılları arasında hüküm süren Orta Avrupa'da Tatarlar tarafından kurulmuş, Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı hanlık. Aşağıda Kırım Hanlığı'nın hanlarının listesi bulunmaktadır.

Hanların listesi

* Canibek Giray'ın  1624 ve Maksud Giray'ın 1771-1772 saltanatları listede yer almamaktadır. Bu hanlar Osmanlı sultanı tarafından resmi olarak atanmış olmalarına rağmen tahtta yer alıp Kırım Hanlığı'nı yönetmemişlerdir. Bu dönemlerde Kırım'ı III. Mehmed Giray ve II. Sahib Giray yönetmişlerdir.

* Bazı kaynaklarda söz edilen Şahbaz Giray (1787-1789) ve Baht Giray (1789-1792), 1783 yılında Rusya tarafından egemenlik altına alınan Kırım Hanlığı'nı yönetmedikleri için listeye alınmamışlardır.

Dış bağlantılar
 http://www.hordecoins.folgat.net/e_rulersGR.htm
 Hansaray.org.ua
 List of Giray Khans

Hükümdar listeleri

Kırım hanları listesi


Sinagoga Mare din Gibraltar (în ebraică: קהל קדוש שער השמיים) este un lăcaș de cult evreiesc din Gibraltar. Ea a fost fondată în 1724. Ea a fost construită în 1812.

Vezi și
 Lista sinagogilor din Gibraltar

Legături externe

   Gibraltar Jewish Community

Note

Gibraltar, Sinagoga Mare

Sinagoga Mare din Gibraltar


Kristeligt Forbund for Studerende (KFS) er en dansk evangelisk-luthersk forening for studerende. Den er stiftet i 1956. Der findes KFS-grupper på gymnasier og videregående uddannelser. Foreningen har en tæt uformel forbindelse til Indre Mission, Luthersk Mission og Evangelisk Luthersk Missionsforening.

KFS er vokset fra at være en gruppe på otte i København til en landsdækkende bevægelse med 1180 unge medlemmer på ungdomsuddannelser og videregående uddannelser i 2018.

Ydermere findes der 14 KFS' lokalforeninger fordelt i hele landets fem regioner (2018).

KFS fejrede den 14. september 2006 sin 50 års fødselsdag og udgav jubilæumsbogen Kend Jesus – gør Jesus kendt redigeret af Søren Kiilerich.

Forbundets teologiske grundlag er Biblen. Herunder:

 De bibelske Skrifter som Guds inspirerede, fuldt troværdige og urokkelige ord og eneste kilde og norm for kristen tro, lære og liv.
Den danske Folkekirkes evangelisk-lutherske bekendelse som sand og forpligtende tolkning af De bibelske Skrifter

Hvert år afholder KFS to store nationale konferencer, som hedder henholdsvis Discipeltræf og Påskelejr. Discipeltræf foregår i starten af efterårsferien, og her er deltagertallet 450 gymnasieelever. Påskelejr afholdes i starten af påskeferien, og  her deltager ca. 650 gymnasieelever og universitetsstuderende. I påsken 2019 lavede TV2 Østjylland et indslag i forbindelse med afholdelsen af Påskelejr. Begge konferencer afholdes i Skanderborg.

Historie
1956: I København begynder en gruppe for kristne studerende – dengang kaldet Credo.
1958: Man laver en lignende gruppe i Århus.
1963: Første gruppe på et gymnasium bliver grundlagt.
1967: KFS bliver medlem af IFES (International Fellowship of Evangelical Students).
1976: Credo Forlag bliver stiftet.
1990: LTC (KFS' Ledertræningscenter) grundlægges i Ødsted ved Vejle.
2008: Credo Forlag bliver en del af Forlagsgruppen Lohse.
2008: KFS' landskontor flytter fra København til byen Ødsted nær Vejle.
2013: KFS bliver en medlemsorganisation.
2015: KFS bliver optaget i Dansk Ungdoms Fællesråd (DUF)

Generalsekretærer
1962-1970: Niels Ove Vigilius (født Rasmussen)
 1970-1977: Flemming Kofod-Svendsen
 1977-1984: Finn Kappelgaard
 1984-1991: Ingolf Henoch Pedersen
 1991-1998: Leif Andersen
 1998-2003: Henrik Nymann Eriksen
 2003-2007: Henrik Laursen
 2007-2008: Daniel Kristiansen
 2008-2016: Robert Bladt
 2016-: Christian Rasmussen

Kristeligt Forbund for Studerende Ledertræningscenter

Kristeligt Forbund for Studerende Ledertræningscenter (forkortet LTC) er en uofficiel højskole og blev grundlagt i 1990 i byen Ødsted ved Vejle. Ledertræningscenteret har en kapacitet på 16 elever, som minimum er 18 år gamle og skal have færdiggjort en gymnasiel uddannelse inden for 3 år før optagelse. Da skolen ikke er en genuin folkehøjskole, adskiller den sig blandt andet ved ikke at have køkkenpersonale og er heller ikke en særegen institution.

Eleverne kaldes LTC'ere, og de modtager undervisning, hyppigst indenfor kristendommen og teologien, men indeles også i teams, hvor de styrker KFS' gymnasie- og studenterarbejde rundt i Danmark. Optagelse sker gennem en ansøgningsproces.

Den nuværende forstander er Jakob Højlund. (2019)

Et ophold på LTC er opdelt i henholdsvis et Basis- og overbygningsforløb. Basisforløbet strækker sig fra start august til nytår, men overbygningen er fra nytår til start maj. Det er muligt blot at være elev på basisforløbet og efterfølgende stoppe, men man kan ikke nøjes med overbygningen alene.

Referencer

Eksterne henvisninger
 KFS' hjemmeside

Missionsarbejde
Danske kirkelige foreninger
Studenterorganisationer

Kristeligt Forbund for Studerende


كرستيان فورشتيجوت جيلرت
أديب ألماني وفيلسوف أخلاقي من عصر التنوير ولد في 4 يوليو 1715 في هاينيشن – ومات في 13 ديسمبر 1769 في لايبزج كان أثناء حياته يعتبر إلى جانب كريستيان فيلكس فايسه أكثر الكتاب الألمان في عدد قرائهم.

حياته

نشأ جيلرت الابن الخامس بين ثلاث عشرة من الأبناء للقسيس كريستيان جيلرت (1671 – 1747) والأم يوهانا سالومه جيلرت (مولودة بلقب شوتس 1681 – 1759) ونشأ في ظروف فقيرة في هاينيشن في زاكسن. ورغم ذلك الفقر فقد استطاع أن يلتحق في سنة 1729 بمدرسة سانت أفرا الأميرية في مايسن. كان أخوه الأكبر كريستليب إيرجوت جيلرت متخصصا في علم المعادن والتعدين.

درس اللاهوت والتاريخ والأدب والفلسفة في جامعة لايبزج بين عامي 1934 و 1938 ثم توقف عن الدراسة بسبب قلة ماله. ثم عمل واعظا ثم مدرسا منزليا لدي أسرة الأمير فون لوتيشاو بالقرب من دريسدن.

نشرأولى قصائده وهي بعنوان «أودة إلى مروج اليوم في روسيا». وهي من شعر المناسبات.

وكان من كتاب صحيفة «مقالات جديدة في الاستمتاع بالعقل والفكاهة» التي كانت تصدر في بريمن، كما أنه اقترب حينذاك من دائرة جوتشد.

واطلع في تلك الفترة على الأدبين الفرنسي والإنجليزي. كذلك شارك في ترجمة موسوعة Bayles التي هاجمها يوهان كريستوف جوتشد. استطاع أن ينهى دراسته في سنة 1744 برسالة دكتوراه حول نظرية وتاريخ الفابولا.

كانت صحته معتلة لفترة طويلة، وكان مريضا بمرض الهيبوكندريا (توهم وجود مرض غير موجود). ورغم أن جيلرت كان يريد ان يصبح قسيسا إلا أنه وجد في الأدب إمكانية ان يصبح معلما. وقد تعرف وهو ما زال طالبا في مايسن على جوتليب فيلهلم رابينر الذي سيصبح كاتبا ساخرا فيما بعد، وتعرف وهو في الجامعة في لايبزج على الأخوين شليجل والشاعر جلايم. واستمرت صداقته بهم طيلة حياته، وكانوا رفقاء له في أعماله العلمية والأدبية.

في عام 1745 بدأ إلقاء محاضرات في لايبزج حول الشعر والفصاحة والأخلاق. وفي عام 1751 عين أستاذا غير دائم في مادة الفلسفة وظل يعمل من حينها أستاذا جامعيا.

وخلال حرب السبعة أعوام تناول تجاربه الحالمة في كتابه «أغاني وأودات دينية» 1757. ولم تستطع فترات الاستجمام والنزهات إلى برلين وكارلسباد ودريسدن تحسين حالته الصحية والنفسية. وفي عام 1761 رفض بسبب سوء صحته كرسيا دائما لتدريس الفلسفة. وقد لاقت محاضراته حول الأخلاق اهتماما كبيرا من معاصريه. وكانت من الأشياء المشهورة في الجامعة، وكانت القاعة التي يلقي فيها محاضراته مليئة عن آخرها.

وكان جوته من بين المستمعين له. وقال: «التمجيد والحب اللذان كان يتمتع بهما من جانب الشبان يفوقان التصور، وكنت أحضر له واستمعت له وأنا في قمة السعادة. كان ضئيل الجسم ممشوقا غير نحيل، رقيقا حزين العينين ذي جبين جميل، وفم دقيق ووجه بيضاوي مستحسن: فكان فيه كل شيء جعله مستلطفا ومحبوبا لدى الحاضرين له. وكان حرصه ضروريا، فهو يقضي كل يومه في أن يكون الناس الذيين يفكرون في الاقتراب منه، يستمعون له ويسعدون بحديثه». كما أنه وصف تعاليمه الأخلاقية في كتابه الشهير «الأدب والحقيقة» بأنها «أساس للثقافة الأخلاقية الألمانية».

وكان جيلرت حلقة وصل بين عصر التنوير وعصر الحساسية الذي تلاه، وكان المواطن المثالي حسب رأيه هو الذي يجمع بين التنوير والحساسية في شخصيته. وتمثل قيم الحب والصداقة والتعاطف مرتبطة بالعقل بالنسبة لجيلرت الأسس الثابتة للحياة البشرية.

وظل جيلرت بقية حياته في لايبزج وكرس سنواته الأخيرة بعد عام 1951 لمجاله التعليمي في الجامعة وكان يكتب نادرا. ولم يعد يملك جيلرت ما يقوله للجيل الجديد. ويبقى تأثيره كحلقة وصل بين عصرين وككاتب شعبي وممهد للكلاسيكية موضع خلاف حتى يومنا هذا.

توفي في 13 ديسمبر 1769 في لايبزج وكان لاهوتيا وفيلسوفا وأديبا، كما أنه ما زال معروفا في أيامنا تلك من خلال الكتب المدرسية باعتباره كاتب فابولات. وكان واحدا من أكثر الكتاب المقروئين في عصره والمؤثرين على معاصريه.

وتم دفنه مع أخيه فريدريش ليبريشت كبير مفوض البريد (10 نوفمبر 1711 – 8 يناير 1770) والذي توفي بعد شهر واحد فقط من وفاة اخيه، في مقبرة يوهانيس القديمة في لايبزج. وفي عام 1900 تم نقل رفات كلا الأخوين إلى مدفن كنيسة يوهانيس. وبعد التدمير الذي حدث في الحرب العالمية الثانية نقلا في عام 1949 إلى كنيسة الجامعة. وبعد تفجيرها في عام 1968 وجدوا مثواهما الأخير في مقبرة لايبزج الجنوبية.

إنتاجه الأدبي
بدأ جيلرت نشر أعماله الأدبية أثناء فترة الدراسة. وبلغ إنتاجه ذروته بين عامي 1740 – 1750 . وتعتبر أعماله – وخاصة فابولاته – في الفترة بين التنوير والحساسية والعاصفة والاندفاع من أكثر الأعمال التي قرات في ألمانيا. وخلال تأثيره الواسع ساهم في بناء جمهور قارئ كبير في ألمانيا، ومهد بذلك الطريق لأدباء الأجيال التالية.

وربط في أعماله بين الأغراض التعليمية والأخلاقية وبين التسلية الفكرية. وكتب في كل الأجناس الأدبية وأضاف إليها روحا جديدة. وأصبحت على يديه الفابولات من أكثر الأجناس الأدبية شعبية بين القراء الألمان. ورايته «حياة الدوقة السويدية فون جيم» أولى الروايات البرجوازية، وبفضله أصبحت الرواية جنسا أدبيا راقيا بعد أن عانت التجاهل والإهمال. وقد ساهم في معالجاته لفن كتابة الخطاب في وضع مبادئ أسلوبية وهي الطبيعية والبساطة والوضوح.

تميزت مسرحياته الهزلية بإفساحها المجال لأول مرة لشخصيات برجوازية مع بيئتها بالظهور على المسارح. رواية حياة الدوقة فون جيم تتخذ من الاخلاق البرجوازية موضوعا لها، وكانت من روايات الرسائل الأولى في ألمانيا. (قارن صوفيا فون لا روش) «تاريخ الآنسة فون شتيرنهايم»).

أثنى ليسنج بصفة خاصة على أسلوب رسائله المتبادلة، ووصفه فيلاند بأنه «المفضل لديه». وقد قام العديد من الملحنين الموسيقيين بتلحين بعض من أشعاره في كتاب «أغاني وأودات دينية» ومنهم كارل فيليب إيمانويل باخ ويوزف هايدن ولودفيج فان بيتهوفن.

كان جيلرت أثناء حياته بروفيسورا كما كان شاعرا محبوبا بشكل غير عادي، كما أنه لم يتلق أي نقد يذكر. لكن هذا ما لبث أن تغير بعد وفاته. فكتاب العاصفة والاندفاع حطوا من قيمته ووصفوه بأنه متوسط القيمة وأنه أديب ذو نظرة أخلاقية محدودة صارمة وأنه يكتب لتربية بنات قساوسة الريف.

أعماله
	بجوار فابولاته وقصصه ومعالجاته وأحاديثه ومحاضراته فقد نشر:
	الراهبات التقيات (مسرحية هزلية 1745)
	الراهبات الرقيقات (مسرحية هزلية 1747)
	حياة الدوقة السويدية جيم (روايو رسائل)
	أغاني وأودات دينية 1757
	أفكار عن خطاب ألماني جيد 1742
	أغاني 1743
	الرابطة (مسرحية رعاة 1744)
	سيلفيا 1745
	المرأة المريضة (مسرحية هزلية 1746)
	فابولات وقصص (في جزأين 1746 – 1748)
	النبوءة (مسرحية غنائية لحنها يوهان آدم هيلر 1753)
	قصائد تعليمية وقصص 1754
	مجموعة كتابات متفرقة 1756
	قصص غير مكتملة من حياتي 1760
	مذكرات من العام 1761
	محاضرات أخلاقية 1770

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من هاينيشن
أعضاء هيئة تدريس جامعة لايبتزغ
شعراء باللغة الألمانية
شعراء وشاعرات ألمان
كتاب ألمان في القرن 18
كتاب ترانيم مسيحيون
كتاب ذكور ألمان في القرن 18
كتاب من ساكسونيا
لوثريون ألمان
مواليد 1715
وفيات 1769

كريستيان فورشتيغوت غيلرت


Şırnak, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde Şırnak ilinin merkezi olan şehirdir.

Etimoloji
Şırnak, Nuh'un gemisi kalıntılarının olduğu öne sürülen Cûdi Dağı'nın kuzeyinde 'Şehr-i Nûh' adıyla kurulmuştur.

Tarihçe
Şırnak, tarihsel olarak çok eski bir geçmişe sahiptir. Şehrin geçmişi Evliya Çelebi'nin 17. yüzyılda yazdığı 'Seyahatnâme' ve tarihî rivayetlere göre Nuh Tufanı öncesine dayanır. Bu rivayetlere göre Cizre, tufandan sonra ikinci kez Nuh ve oğulları tarafından inşa edilirken Cizre'nin kızgın sıcağından korunmak için Şırnak, yazlık ve yaylak olarak inşa edilmiştir.

Asur kralı I. Tiglath-Pileser'in yazıtında (MÖ 1100) Şarişa/Şerişa, Strabon'da (MS 17) Sareisa adıyla anılan yerin Şırnak olduğuna dair fikirler vardır. Eski adı Şehr-i Nuh'tur. Osmanlı döneminde Cizre'ye bağlı iken 23 Temmuz 1914 tarihinde ayrılmış ve Siirt iline bağlanmıştır. Şırnak ilinin kuruluşu 16 Mayıs 1990 tarihinde gerçekleşmiştir. Bu tarihte Siirt ilinden ayrılarak Şırnak ilinin kuruluşu resmi olarak gerçekleştirilmiştir. Dolayısıyla, Şırnak'ın il statüsüne yükseltildiği tarih 16 Mayıs 1990'dır.

2015-16 çatışmaları

İl merkezinde 2015 yılında çatışmalar başlamıştır. Çatışmalarda birçok kişi yaralanmış ve yaşamını yitirmiştir.

Coğrafya
İl batıda Mardin, kuzeyde Siirt, kuzeydoğuda Van ve Hakkari illeri, güneyde Irak ve Suriye Devletleriyle çevrilidir. Şırnak ilinin bir kısmı Güneydoğu Anadolu Bölgesi içinde kalır.

Yüzölçümü 7.172 km2, ortalama 1.400 metre rakımı vardır

İl toprakları bitki örtüsü yönünden iklimin karasal olması doğal bitki örtüsü üzerinde etkili olmuştur. Mevsim içindeki yağışların az olması, doğal bitki örtüsünün bozkır olmasına neden olmuştur. Genelde step görünümündedir. Dağlık kesimlerde bozuk meşeliklere, yükseklerdeyse yer yer ardıçlara rastlanır.

Nüfus

Ekonomi

Ekonomisi madencilik, tarım ve ticarete dayalıdır. Kırsal kesimde başlıca gelir kaynağı hayvancılıktır. Yaylacılık ile çok sayıda küçükbaş hayvan beslenir. Tereyağı, peynir, yün, kıl ve tiftik başlıca hayvani ürünleridir.

Spor

Şırnakspor, Şırnak'ın futbol takımı olup, 1995 yılında kurulmuştur. Sarı-kırmızı renklere sahip olan kulüp, 7 sezon 3. Lig'de mücadele etmiştir. 2007-2008 sezonu sonuna kadar 3. Lig'de kalmıştır. 4 Mayıs 2008'de oynanan Nusaybin Demirspor-Şırnakspor maçında, tarafların müsabaka sonucu üzerinde anlaştıklarının tespit edilmesi üzerine 3. Lig 5. Grup'ta yer alan Şırnakspor'un, Türkiye Futbol Federasyonu tarafından amatör lige düşürülmesine ve lige eksi 6 puanla başlamasına karar verildi. En son 2009-2010 sezonunda Şırnak Amatör Ligi'nde mücadele eden kulüp, 2010'dan beri Şırnak Amatör Ligi'ne katılmamaktadır.

Altyapı

Ulaşım
Mardin, Hakkâri ve Siirt'e karayolu ulaşımı vardır. İstanbul'dan Şırnak'a ortalama otobüsle seyahat süresi 24 saattir. Nusaybin'den başlayan tren yolu hattı da bulunur. Cizre ilçesine 10 km uzaklıktaki Şırnak Şerafettin Elçi Havalimanı ile havayoluyla ulaşım sağlanabilmektedir.

Kaynakça

Şırnak


Erupcija Krakataua 1883. godine erupcija je vulkana Krakataua u Sundskom prolazu.

Vulkan uz južnu obalu Sumatre već je neko vrijeme bio nemiran prije konačne erupcije. Još svibnja 1883. godine iz njega se čula mračna gnjevna tutnjava takve siline da su brodovi koji su plovili onuda izvješćivali da su od siline eksplozija pucali bubnjići.

Erumpirao je 26. i 27. kolovoza 1883. godine; erupcije iz ta dva dana smatra se najsnažnijim ikad zabilježenim vulkanskim eksplozijama. Erupcija je bila snage veće od 13.000 atomskih bombi kakve su bačene na Nagasaki i Hirošimu. Iz grotla vulkana je izbačeno 19 prostornih kilometara vulkanskog materijala i 25 prostornih kilometara kamena. Eksploziju se čulo čak 3600 km dalje u srcu Australije u Alice Springsu prema istoku te na 4780 km dalekom Mauricijusu. Iz vulkana se do 80 km uvis podigao oblak prašine koji se godinama nije razišao. Kružio je oko Zemlje prouzročivši smanjenje ljetnih temperatura i spektakularne zalaske sunca diljem svijeta. Otok se zbog izbačena materijala urušio u vlastito grotlo. Od otočja je ostao samo Rakatu.

Eksplozija i erupcija stvorile su dugi progresivni morski val cunami. Na mjestu nastanka bio je visok 15 metara, a prema drugim podatcima od 30 do 40 metara. Preplavio je više stotina sela i tri gradića na obali Sumatre i zapadne Jave. Cunami se proširio vrlo daleko. Zabilježen je čak na južnom Indijskom oceanu na otocima Reunionu i Mauricijusu, proširio se i u južni Atlantski ocean te je zabilježen na Južnoj Georgiji te na otoku Hosteu kod rta Horna, što znači da se prelio i u Tihi ocean. Ubraja se u najveće poznate katastrofe nastale vulkanskom erupcijom.  Poginulo je najmanje 36.147 ljudi i desetak tisuća teško je ozlijeđeno.

Izvori

Katastrofe u Indoneziji
Vulkanske erupcije
Prirodne katastrofe u 19. stoljeću

Erupcija Krakataua 1883.


La relación de los senos de Abbe es una condición que deben cumplir las lentes u otros sistemas ópticos para poder producir imágenes definidas de objetos tanto en el eje óptico como fuera. Fue formulada por Ernst Abbe en el campo de los microscopios.

La condición matemática es:

donde u y U son los ángulos (relativos al eje óptico) de dos rayos de luz cualesquiera que parten de un objeto; u' y U' son los ángulos de los mismos rayos cuando llegan al plano de la imagen. Por ejemplo, (u,u') podrían representar un rayo paraxial (casi paralelo al eje óptico), y (U,U'''') un rayo marginal (un rayo con el mayor ángulo permitido por la abertura del sistema); sin embargo, la condición es general, y no es solamente aplicable a dichos rayos.

En palabras, el seno del ángulo de salida debe ser proporcional al seno del ángulo de incidencia.

 El aumento y la relación de los senos de Abbe
El significado de la relación de senos de Abbe se puede explicar fácilmente en el marco de la óptica de Fourier. Sea un objeto en el plano del objeto de un sistema óptico que tenga una función de transmitancia de la forma,  T(xo,yo).  Podemos expresar esta función en términos de su Transformada de Fourier como

Asumamos ahora por simplicidad que el sistema no tiene distorsión, de manera que la relación entre las coordenadas del plano de la imagen y las del plano del objeto es lineal, de la siguiente manera:

donde M es el aumento del sistema.  Reescribamos ahora la transmitancia del plano del objeto dada arriba en una forma ligeramente diferente:

Simplemente se han multiplicado y dividido los diversos términos en el exponente por M, el aumento del sistema.  Ahora podemos escribir las ecuaciones precedentes, que estaban dadas en coordenadas del plano imagen, en coordenadas del plano del objeto, para obtener,

en este punto podemos proponer otra transformación de coordenadas (esto es, la relación de senos de Abbe) relacionando los números de onda del plano del objeto con los números de onda del plano de la imagen:

Así se obtiene la ecuación final para el plano de la imagen en términos de coordenadas y números de onda del plano de la imagen:

Por óptica de Fourier, sabemos que los números de onda pueden expresarse en coordenadas esféricas como:

Si consideramos una componente espectral para la que , entonces el cambio de coordenadas entre los números de onda en los planos de la imagen y el objeto toma la forma:

Ésta es otra manera de escribir la relación de senos de Abbe,  que refleja sencillamente el principio de indeterminación de Heisenberg para pares de transformadas de Fourier. En efecto, a medida que la extensión espacial de una función cualquiera aumenta (por el factor de aumento, M), la extensión espectral se contrae el mismo factor M, de manera que el producto espacio-ancho de banda '' permanece constante.

Óptica
Microscopía
Trigonometría
Abbe, relación
Ciencia de los años 1860
Ciencia y tecnología de Alemania del siglo XIX

Relación de senos de Abbe


Part of Me ist ein Lied der US-amerikanischen Sängerin Katy Perry.

Das zum Genre des Dance-Pop und Pop-Rock gehörende Lied wurde von Perry und Bonnie McKee geschrieben, während die Produktion von Lukasz Gottwald, Cirkut und Max Martin stammt. Kritiker verglichen das Lied mit Perrys vorherigen Nummer-eins-Hit California Gurls (2010), der Liedtext richtete sich an Katys Exfreund Travie McCoy, jedoch textete Perry das Lied so um, dass es sich gegen ihren Exmann Russell Brand richtet.

Hintergrund
Das Lied wurde während der Teenage Dream Sessions von Perry, Dr. Luke, Bonnie Mckee und Max Martin, zusammen mit den weiteren Liedern Teenage Dream, Last Friday Night (T.G.I.F.) & California Gurls geschrieben.
Laut dem Rolling Stone schrieb McKee die ganze Nacht am Liedtext. Nachdem Perry sich die dritte Zeile durchgelesen hatte, soll sie geschrien haben: "We're buying you a car!" (dt. "Wir kaufen dir ein Auto"). In einem Interview mit dem Blogger Alex Kazemi sagte McKee über das Lied: "Das ist schön. Katy singt das Lied mit so vielen Emotionen. Es ist wirklich ein schönes Lied." Am 30. Dezember 2010 gelangte die Demoversion des Liedes ins Internet.

Anfang 2012 gab Perry bekannt, dass Part of Me als erste offizielle Single der Wiederveröffentlichung des Albums Teenage Dream veröffentlicht wird.
Vor der Grammyverleihung 2012 stellte Katy das Lied ins Internet und sang es am selben Tag auf der Gala. Schließlich entschloss sich Perrys Plattenfirma Capitol Records Part of Me am 13. Februar 2012 zu veröffentlichen.

Komposition
Part of Me ist ein Dance-Pop-Lied mit Pop-Rock- und House-Elementen. Das Lied wurde von Dr. Luke produziert.
Die Sängerin bezeichnet sich selbst als unzerbrechlich nach ihrer Trennung von Russell Brand, darüber singt Perry in Zeilen, wie: "Days like this I want to drive away/ Pack my bags and watch your shadow fade/ 'Cause you chewed me up and spit me out/ Like I was poison in your mouth/ You took my light, you drained me down/ But that was then and this is now, now look at me."
Die Komposition von Part of Me wurde mit Perrys Vorgänger-Hit California Gurls (2010) verglichen.
"This is the part of me/ That you're never gonna ever take away from me/ Throw your sticks in the stones/ Throw your bombs and your blows/ But you're not gonna break my soul/ This is the part of me that you're never gonna ever take away from me", singt Katy Perry.
Chris Ryan von MTV spekulierte, ob sich das Lied auf eventuell Perrys Exfreund Travie McCoy bezieht, während Amanda Dobbins vom Magazin New York das Lied als "Trennungshymne" bezeichnete.

Auftritte
Am 12. Februar 2012 sang Katy Perry das Lied zum ersten Mal zusammen mit E.T. bei der Grammyverleihung 2012. Am 22. März sang sie es zum ersten Mal in Deutschland bei der Echoverleihung 2012.

Charts
Part of Me wurde die 21. Single, die direkt auf Platz 1 der US-amerikanischen Billboard Hot 100 debütierte. Part of Me verkaufte sich in der ersten Woche zwischen 400.000 und 420.000 mal, das reichte, damit das Lied direkt in den Hot Digital Songs und den Billboard Hot 100 auf Platz 1 landete. Damit ist es Katy Perrys siebter Nummer-eins-Hit in den USA.

Veröffentlichung

Weblinks
 Offizielles Musikvideo auf YouTube

Quellen

Lied 2012
Popsong
Katy-Perry-Lied
Lied von Dr. Luke
Lied von Max Martin
Lied von Katy Perry
Nummer-eins-Hit
Platin-Lied (Vereinigtes Königreich)
Mehrfach-Platin-Lied (Vereinigte Staaten)

Part of Me


Lewis Niles Black (Silver Spring, Maryland, 30 de agosto de 1948) es un comediante, actor y escritor estadounidense. Es conocido por su estilo de comedia, que a menudo incluye la simulación de un colapso mental, o un discurso cada vez más enfadado, ridiculizando la historia, la política, la religión, las tendencias y fenómenos culturales. Fue el presentador del programa de televisión Lewis Black's Root of All Evil de Comedy Central, y participa en The Daily Show con una sección llamada "Back in Black".

Biografía
Nació en Silver Spring, Maryland, hijo de Jeannette y Sam Black, quienes eran de origen judío. Estudió en la Universidad de Carolina del Norte, y tras graduarse comenzó a trabajar como dramaturgo, influido por Beolco, Molière y Dario Fo. Escribió cerca de cuarenta obras de teatro. Durante este periodo comenzó a hacer comedia en vivo.

En 1998 protagonizó uno de los capítulos del programa Comedy Central Presents, donde realizó una de sus rutinas humorísticas. Black volvió a participar en el programa en dos ocasiones más, en 2000 y 2002. En 2004, grabó una rutina de comedia en vivo para HBO, titulada Black on Broadway. Dos años más tarde grabó otro especial, titulado Red, White, and Screwed. Ha ganado dos premios Grammy en la categoría de mejor álbum de comedia, por sus discos The Carnegie Hall Performance (2007) y Stark Raving Black (2011).

Además de su labor como comediante, ha contribuido con su voz en varias series y películas animadas. Interpretó a Mobrain en la serie Duck Dodgers, al Duplicador Mortal en Harvey Birdman, Attorney at Law, a Ted en My Gym Partner's a Monkey y a Mr. E en Scooby-Doo! Mystery Incorporated. Interpretó a un personaje en la película animada Farce of the Penguins, de 2006. Trabajó en la película Inside Out (2015), de Pixar, donde interpretó a Furia/Ira.

Libros
 Nothing's Sacred (2005)
 Me of Little Faith (2008)
 I'm Dreaming of a Black Christmas (2010)

Filmografía

Cine
 The Last Laugh (2019) - Max Becker
 Imitation Girl (2017) - Lew
 Better Off Single (2016) - Terapeuta
 Rock Dog (2016) - Linnux
 Inside Out (2015) - Furia/Ira
 Afghan Luke (2011) - Lewis Black
 Peep World (2010) - Narrador
 Unaccompanied Minors (2006) - Oliver Porter
 El hombre del año (2006) - Eddie Langston
 Accepted (2006) - Ben Lewis
 East Broadway (2007) - Ben York
 Farce of the Penguins (2006) - Jimmy
 The Night We Never Met (1993) - Marty Holder
 Joey Breaker (1993) - Peter Grimm
 The Hard Way (1991) - Banquero
 Jacob's Ladder (1990) - Doctor
 Hannah y sus hermanas (1986) - Paul

Televisión

Referencias

Enlaces externos

Humoristas de Estados Unidos
Alumnado de la Universidad de Carolina del Norte en Chapel Hill
Artistas de comedia en vivo
Actores masculinos de Estados Unidos del siglo XXI

Lewis Black