Rată de transfer (engleză: Throughput), în termeni generali, este rata maximă de producere sau rata maximă la care ceva poate fi prelucrat.

Atunci când este utilizat în contextul rețelelor de comunicații, cum ar fi Ethernet sau sub formă de pachete radio, rata de transfer sau rata de transfer de rețea este rata de livrare cu succes a mesajelor pe un canal de comunicare. Datele de care aceste mesaje aparțin pot fi livrate pe o conexiune fizică sau logică, sau se poate trece printr-un anumit nod de rețea. Debitul este de obicei măsurat în biți pe secundă (bit/s sau bps), și, uneori, în pachete de date pe secundă (p/s sau pps) sau pachete de date pe slot de timp.

Sistemul de transfer sau agregatul de transfer este suma ratelor de date care sunt livrate la toate terminalele într-o rețea. Rata de transfer este, în esență, sinonimă cu consumul digital de lățime de bandă; acesta poate fi analizat din punct de vedere matematic, aplicând teoria așteptării (Queueing theory), în cazul în care sarcina în pachete pe unitatea de timp este notată ca rată de sosire (λ), iar rata de transfer, în cazul în care scăderea în pachete pe unitatea de timp, este notat ca rată de plecare (μ).

Tranzitarea de date într-un sistem de comunicare poate fi afectată de diverși factori, inclusiv limitările mediului analogic fizic de fond,  puterea disponibilă pentru procesarea componentelor sistemului, și comportamentul utilizatorului final. Atunci când diverse cheltuieli de protocol  sunt luate în considerare, rata utilă de transfer de date pot fi semnificativ mai mică decât maximul realizabil ; partea utilă este de obicei menționată ca rată utilă de transfer ( goodput; în opozție cu throughput ).

Referințe

Teoria informației

Rată de transfer


Alain Passard (nascido em 4 de agosto de 1956 em La Guerche-de-Bretagne, França) é um chef francês e proprietário do restaurante L'Arpège, com três estrelas Michelin, em Paris.

Filho de músicos, Passard toca saxofone.

História e mentores
Alain Passard começou sua carreira no Le Lion d'Or em Liffré de 1971 a 1975 sob o comando do chef bretão  com estrela Michelin Michel Kéréver.  Lá, ele foi exposto aos fundamentos da cozinha clássica. No ano seguinte, de 1975 a 1976, Passard entrou em La Chaumière sob o comando do tripla estrela Michelin Gaston Boyer.  Em 1977, Passard trabalhou como membro de uma pequena equipe de cozinha do L'Archestrate, liderada por Alain Senderens.  Em 1980, no Le Duc d'Enghien no Enghien Casino, Passard recebeu duas estrelas Michelin aos 26 anos. No Carlton de Bruxelas em 1984, ele também recebeu duas estrelas Michelin.

L'Arpège
Passard comprou L'Archestrate, localizado na esquina da rue de Varenne e rue de Bourgogne, de seu mentor, Alain Senderens, em 1986.

Ele rebatizou-o de L'Arpège, em homenagem ao seu amor pela música, e deu-lhe um interior em estilo Art Déco. Ganhou uma estrela no Guia Michelin em seu primeiro ano e uma segunda logo depois. Ganhou três estrelas Michelin em 1996, que mantém desde então.   Em 2010, foi premiado com um "pépite" durante a cerimônia dos Globos de Cristal, em homenagem ao seu envolvimento na promoção da cultura francesa.

Cultivo de hortaliças
Em 2001, Passard deixou de cozinhar carne e introduziu pela primeira vez em um restaurante três estrelas, pelo menos na França, cardápios que colocariam os vegetais no centro, banindo efetivamente a carne de seu restaurante. Mais tarde, ele reintroduziu carne e peixe, mas em doses menores.

Referências

Cavaleiros da Ordem Nacional da Legião de Honra
Pessoas vivas
Nascidos em 1956
Chefs da França

Alain Passard


Kutadgu Bilig () (Günümüz Türkçesi ile: Mutluluk Veren Bilgi ya da Devlet Olma Bilgisi), 11. yüzyıl Karahanlı Türklerinden Yusuf Has Hacib'in Doğu Karahanlı hükümdarı ve Kaşgar Prensi Tabgaç Uluğ Buğra Kara Han'a (Ebû Ali Hasan bin Süleyman Arslan) atfen yazdığı ve takdim ettiği Orta Türkçe eserdir. Eser, Karahanlıca olarak da isimlendirilen Hakaniye lehçesi ile yazılmıştır.

Eserin genel özellikleri
 Mesnevi tarzında ve aruz vezniyle yazılmıştır.
 Siyasetname türünün Türk edebiyatındaki ilk örneğidir.
 Eski Türkçe olarak kabul edilen Karahanlı Türkçesi ile yazılmıştır.
 Nazım birimi beyittir. (Redif ve kafiye kullanılmıştır.)
 İslamiyet'in Türklerce kabulünden sonraki bilinen ilk yazılı eserdir.
 Alegorik ve didaktiktir.
 Bazı bölümlerinde ansiklopedik bilgiler içerir.
 'Kutlu Olma Bilgisi' veya 'Mutluluk Veren Bilgi' olarak Türkiye Türkçesine çevrilmiştir.
 18 ayda tamamlanmıştır.
 Anlatılmak istenenler 4 sembolik kişilik üzerinden anlatılmıştır. Bunlar; Kün Togdı (hükümdar, kanun, adalet); Ay Toldı (mutluluk, saadet); Odgurmış (akıbet, hayatın sonu); Ögdülmiş (Akıl, zeka)
 6645 beyitten oluşan manzum bir eserdir.
 6500 beyti aşan Kutadgu Bilig'de, yüz civarında Arapça, Farsça kökenli sözcük vardır. Sözcükler manzumenin gerektirdiği retoriğe göre seçilir. Tapug ~ taat, törütigli ~ halik, yükün- ~ namaz kıl- gibi Türkçe kökenli ya da ödünç sözcükler; ölçüye, bağlama göre serbestçe kullanılır. KB'de Allah, cennet, cehennem, şeytan, melek, savm, salat gibi Arapça kökenli temel İslami terimlerin yer almaması dikkat çekicidir. Arapça sözcükler yerine teñri, tamu(g), yek, ferişte, rūzā, namāz vb. Türkçe veya İran dillerinden ödünçlemeler kullanılır.

Yusuf Has Hâcib

Yusuf Has Hâcib (Balasagunlu Yusuf) hakkındaki bilgilerin tek kaynağı, yine kendi eserine sonradan eklenmiş olan manzûm ve mensûr mukaddimelerdir. Yusuf, XI. yüzyılda, Balasagun (Kuz-Ordu)'da doğmuştur. Asil bir aileye mensup olup, ilmi, fazîletleri, zühd ve takvası ile cemiyetin içinde en yüksek hizmet mertebesine ermiş bir zattır. Eserine Balasagun'da başlamış, daha sonra gittiği Kaşgar'da tamamlamış (1069-1070) ve Karahanlı hükümdarı Tabgaç Kara Buğra hânlar hânının huzurunda okumuştur. Hâkan, şâirin kalem kudretini takdir ederek, ona iltifat etmiş ve yanına alarak, ona "has hâcib" unvanını vermiştir. Bundan dolayı nâmı Yusuf Has Hâcib olarak yayılmıştır. Üzerinde 18 ay uğraştığı eserinin bazı beyitlerinde (365-371) 50 yaşında olduğunu belirtmektedir. Bu beyitlerden hareketle O'nun 1019 yılı civarında doğduğunu söyleyebiliriz. Ölümü hakkında herhangi bir bilgi yoktur. Eserin ilave kısmında kendisinden bahsederken, ihtiyarladığını, hayatını insanlara hizmet etmekle geçirerek ibâdete geç kaldığını belirtmektedir.

Kitabın adı
Yusuf Has Hâcib, eserinde kitabın adını ve anlamını şu beyitlerle açıklamıştır:
 Kitabın adını Kutadgu Bilig koydum; Okuyana kutlu olsun ve ona yol göstersin. (beyit 350)
 Ben sözümü söyledim ve kitabı yazdım; Bu kitap uzanıp, her iki dünyayı tutan bir eldir. (beyit 351)
 İnsan her iki dünyayı devletle elinde tutarsa; Mes'ud olur, bu sözüm doğrudur. (beyit 352)

R. Rahmeti Arat, Kutadgu Bilig'in "kutlu olma bilgisi" anlamına geldiğini söylemiştir.

S. Maksudi Arsal'a göre; Kutadgu Bilig'deki "kut", "siyasî hakimiyet" kavramını ifade etmektedir ve talih, saadet ve bahtiyarlık ikinci planda kalan ve ancak sonraları ortaya çıkan talî anlamlardır.

G. Doerfer, "kut" tabirini, "insanın bir nevî otonom ruhî kudretidir ki, bilhassa hükümdar için Gök ve Yer tarafından desteklenmeye muhtaçtır." Şeklinde açıklamaktadır.

Kitabın içeriği
Eser, 4 ana unsur ve bu 4 unsuru temsil eden sembolik şahsiyetler üzerine kurulmuştur.

Kitap, baştan sona bu 4 sembolik şahsiyetin karşılıklı konuşma ve münazaralarından oluşmaktadır. Eserde Tanrı, Muhammed Peygamber, Dört Halîfe ve Tabgaç Buğra Hân methedilikten sonra; iyilik etmenin faydaları; bilgi ile aklın meziyet ve faydaları; devletin sıfatı; adalet vasfı; hükümdarın vasıfları; vezirin, kumandanın, ulu hâcibin, kapıcıbaşının, elçilerin, kâtibi hazinedârın, aşçıbaşının, içkicibaşının, hizmetkârların vasıfları; dünyanın kusurları; ahiretin kazanılması; beylere hizmet etmenin usûl ve nizâmı, hizmetkârlarla nasıl geçinileceği, avâm ile nasıl münâsebet kurulacağı, Ali evlâdı, âlimler, tabipler, efsûncular, rüya tâbircileri, müneccimler, şâirler, çiftçiler, satıcılar, hayvan yetiştirenler, zenâat erbâbı, fakirler ile münâsebet; evlilik; çocuk terbiyesi; hizmetçilere nasıl muâmele edileceği; ziyafete gitme âdabı; ziyafete davet usûlü; memleketi tanzim etme usûlü; doğruluğa karşı doğruluk, insanlığa karşı insanlık gösterilmesi; zamanın bozukluğu ve dostların cefası konuları işlenmiştir.

Eser, 6645 beyit, 85 bâbdan oluşmaktadır. Beyit numaraları parantez içinde belirtilmekle birlikte 85 bâb aşağıdaki gibidir:

 Mensûr Mukaddime (1-38)
 Manzûm Mukaddime (1-77)
 (Kutadgu Bilig)

 Tanrı Azze ve Cellenin Medhi (1-33)
 Peygamber Aleyhi's-Selâmın Medhi (34-48)
 Dört Sahâbenin Medhi (49-62)
 Parlak Bahar Mevsiminin ve Büyük Buğra Han'ın Medhi (63-123)
 Yedi Yıldız ve On İki Burç (124-147)
 İnsanoğlunun Değerinin Bilgi ve Akıldan Geldiği (148-161)
 Dilin Meziyeti ve Kusru, Faydası ve Zararı (162-191)
 Kitap Sahibinin Özrü (192-229)
 İyilik Etmenin Medhi ve Faydaları (230-286)
 Bilgi ile Aklın Meziyet ve Faydaları (287-349)
 Kitabın Adı, Mânası ve Yazarın İhtiyarlığı (350-397)
 Sözün Başı: Hükümdar Kün Togdı Hakkında (398-461)
 Ay-Toldı'nın Hükümdar Kün-Toldı Hizmetine Girmesi (462-580)
 Ay-Toldı'nın Hükümdar Kün Togdı'nın Huzuruna Çıkması (581-619)
 Ay-Toldı'nın Hükümdara Kendisinin Saâdet Olduğunu Söylemesi (620-656)
 Ay-Toldı'nın Hükümdara Devlet Sıfatını Söylemesi (657-764)
 Hükümdar Kün Togdı'nın Ay-Toldı'ya Adâlet Vasfını Söylemesi (765-791)
 Hükümdar Kün Togdı'nın Ay-Toldı'ya Adâlet Vasfının Nasıl Olduğunu Söylemesi (792-954)
 Ay-Toldı'nın Hükümdara Dilin Fazîletini ve Sözün Faydalarını Söylemesi (955-1044)
 Saâdetin Devamsızlığı ve İkbâlin Dönekliği (1045-1157)
 Ay-Toldı'nın Oğlu Ögdülmiş'e Nasîhat Vermesi (1158-1277)
 Ay-Toldı'nın Oğlu Ögdülmiş'e Öğüt Vermesi (1278-1341)
 Ay-Toldı'nın Hükümdar Kün Togdı'ya Vasiyetnâme Yazması (1342-1547)
 Hükümdar Kün Togdı'nın Ögdülmiş'i Çağırması (1548-1580)
 Ögdülmiş'in Hükümdar Kün Togdı'nın Huzuruna Çıkması (1581-1590)
 Ögdülmiş'in Hükümdar Kün Togdı'nın Hizmetine Girmesi (1591-1849)
 Ögdülmiş'in Hükümdara Aklın Tarifini Söylemesi (1850-1920)
 Ögdülmiş'in Beyliğe Layık Bir Beyin Nasıl Olması gerektiğini Söylemesi (1921-2180)
 Ögdülmiş'in Beylere Vezir Olacak Kimsenin Nasıl Olması gerektiğini Söylemesi (2181-2268)
 Ögdülmiş'in Hükümdara Kumandanın Nasıl Olması gerektiğini Söylemesi (2269-2434)
 Ögdülmiş'in Hükümdara Ulu Hâcib'in Nasıl Bir İnsan Olması gerektiğini Söylemesi (2435-2527)
 Ögdülmiş'in Hükümdara Kapıcı-Başının Nasıl Olması gerektiğini Söylemesi (2528-2595)
 Ögdülmiş'in Hükümdara Elçi Olarak Göndermek İçin Nasıl Bir İnsan olması gerektiğini Söylemesi (2596-2671)
 Ögdülmiş'in Hükümdara Kâtibin Nasıl Olması gerektiğini Söylemesi (2672-2742)
 Ögdülmiş'in Hükümdara Hazinedarın Nasıl Olması gerektiğini Söylemesi (2743-2827)
 Ögdülmiş'in Hükümdara Aşçı-Başının Nasıl Olması gerektiğini Söylemesi (2828-2882)
 Ögdülmiş'in Hükümdara İçkici-Başının Nasıl Olması gerektiğini Söylemesi (2883-2956)
 Ögdülmiş'in Hükümdara Hizmetkârların Beyler Üzerindeki Haklarının Neler Olduğunu Söylemesi (2957-3186)
 Hükümdar Kün Togdı'nın Odgurmış'a Mektup Yazıp Göndermesi (3187-3288)
 Ögdülmiş'in Odgurmış'ı Ziyaret Etmesi (3289-3317)
 Odgurmış'ın Ögdülmiş İle Münâzara Etmesi (3318-3511)
 Odgurmış'ın Ögdülmiş'e Dünyanın Kusurlarını Söylemesi (3512-3645)
 Ögdülmiş'in Odgurmış'a Dünya Vâsıtası ile Âhiretin Kazanılmasını Söylemesi (3646-3712)
 Odgurmış'ın Hükümdara Mektup Yazıp Göndermesi (3713-3895)
 Hükümdar Kün Togdı'nın Odgurmış'a İkinci Mektubu Göndermesi (3896-3970)
 Odgurmış'ın Ögdülmiş İle İkinci Defa Münâzara Etmesi (3971-4030)
 Ögdülmiş'in Odgurmış'a Beylere Hizmet Etmenin Usûl ve Nizâmını Söylemesi (4031-4164)
 Öğdülmüş'ün Kapıdaki Hizmetkârlar İle Nasıl Geçinileceğini Söylemesi (4165-4319)
 Ögdülmiş'in Odgurmış'a Avâm ile Nasıl Münâsebet Kurulması gerektiğini Söylemesi (4320-4335)
 Ali-Evlâdı İle Münâsebet (4336-4340)
 Âlimler İle Münâsebet (4341-4354)
 Tabipler İle Münâsebet (4355-4360)
 Efsûncular İle Münâsebet (4361-4365)
 Rüyâ Tâbircileri İle Münâsebet (4366-4375)
 Müneccimler İle Münâsebet (4376-4391)
 Şâirler İle Münâsebet (4392-4399)
 Çiftçiler İle Münâsebet (4400-4418)
 Satıcılar İle Münâsebet (4419-4438)
 Hayvan Yetiştirenler İle Münâsebet (4439-4455)
 Zenâat Erbâbı İle Münâsebet (4456-4468)
 Fakirler İle Münâsebet (4469-4474)
 Evlilik (4475-4503)
 Çocuk Terbiyesi (4504-4526)
 Hizmetçilere Nasıl Muâmele Edileceği (4527-4572)
 Ögdülmiş'in Odgurmış'a Ziyâfete Gitme Âdabını Söylemesi (4573-4643)
 Ögdülmiş'in Odgurmış'a Ziyâfete Davet Usûlünü Söylemesi (4644-4679)
 Odgurmış'ın Ögdülmiş'e Dünyadan Yüz Çevirip, Olana Kanâat Ettiğini Söylemesi (4680-4933)
 Hükümdar Kün Togdı'nın Odgurmış'ı Üçüncü Defa Davet Etmesi (4934-5030)
 Odgurmış'ın Ögdülmiş'e Gelmesi (5031-5034)
 Hükümdar Kün Togdı'nın Odgurmış İle Görüşmesi (5035-5131)
 Odgurmış'ın Hükümdara Öğüt vermesi (5132-5466)
 Ögdülmiş'in Hükümdara Memleketi Tanzim Etme Usûlünü Söylemesi (5467-5631)
 Ögdülmiş'in Geçen yaşamına Acıyarak, Tövbe Etmesi (5632-5720)
 Odgurmış'ın Ögdülmiş'e Tavsiyede Bulunması (5721-5761)
 Doğruluğa Karşı Doğruluk, İnsanlığa Karşı İnsanlık Gösterilmesi (5762-5952)
 Odgurmış'ın Hastalanarak, Ögdülmiş'i Çağırması (5953-5992)
 Ögdülmiş'in Odgurmış'a Rüya Tâbirini Söylemesi (5993-6031)
 Odgurmış'ın Ögdülmiş'e Rüya Gördüğünü Söylemesi (6032-6036)
 Ögdülmiş'in Odgurmış'ın Rüyasını Tâbir Etmesi (6037-6046)
 Odgurmış'ın Bu Rüyaya Başka Bir Tâbir Söylemesi (6047-6086)
 Odgurmış'ın Ögdülmiş'e Nasîhat Etmesi (6087-6285)
 Kumaru'nun Ögdülmiş'e Odgurmış'ın Ölüdüğünü Söylemesi (6286-6292)
 Kumaru'nun Ögdülmiş'e Baş Sağlığı Dilemesi (6293-6298)
 Ögdülmiş'in Odgurmış İçin Matem Tutması (6299-6303)
 Hükümdarın Ögdülmiş'e Baş Sağlığı Dilemesi (6304-6520)

 (eklemeler)

 Gençliğine Acıması ve İhtiyarlığı (6521-6564)
 Zamanın Bozukluğu ve Dostların Cefâsı (6565-6604)
 Kitap Sahibi Yusuf'un Kendisine Nâsîhat Etmesi (6605-6645)

Şekil ve anlatım
Yusuf Has Hâcib'in eseri, dil itibarıyla Karahanlı devri Karahanlı Türkçesi'nin bir metni olarak sınıflandırılmıştır. Arapça'nın ilim, Farsça'nın şiir dili olduğu bir dönemde Türkçe yazılan bu eserde kullanılan abece, kaynağına dönüş olarak mevcut duruma tepkidir. Ancak bugünkü mevcut nüshalara esas olan üçüncü defa yazılışında kullanılan alfabenin Arap harfleri diye bilinen asıl/orijinal Uygur Abecesi yaygın Arap kavrayışı ile yazıldığı kesindir. Eser, Türkçe yazılmasına rağmen ölçüde Fars edebiyatı ölçüsü olan "aruz vezni" (faûlun faûlun faûlun faûl), nazım biriminde Fars edebiyatına da geçmiş Türk nazım birimi "beyit" kullanılmıştır. Eserin nazım biçimi, yine Fars edebiyatına ait olan "mesnevi" yani "mani" nazım biçimidir.

Nüshalar
Kutadgu Bilig yönetici/hâkâniye zümresi, yani toplumun oldukça dar ve onun en üst tabakasını oluşturan veya oluşturacak bir muhiti için İslâmî Türk tarzı devlet yönetme bilgisi kitabıdır. Bu yönüyle, Kutadgu Bilig İslâm dünyası içinde önce Türkistan, sonra Ön Asya'ya uzanan geniş topraklarda 10. yüzyıldan itibaren bin yıla yakın sürecek Türk siyasi hâkimiyetinin ilk birkaç yüzyılında Bağdat yönetim merkezli İslâm halifeliğine karşı Türk tarzı sultanlık meşruiyetini de ilan eden ilk Türkçe eser olması bakımından da önemlidir. Eserin bu vasfı, belki daha doğru olarak işlevi hem onun nüshalarının niye bu kadar az olduğunu hem de niye Orta Çağ Müslüman Türk muhitlerinin yükselen yönetim merkezlerinde bulunduğunu da açıklayabilir. Eserin bütün nüshalarının bulundukları ve/veya çekimlendikleri yer/yerler, elde etme ve sahiplik bilgileri böyle bir sonuca varmak için kıymetli birer ipucudur ve hatta Sarayçık'ta; Âl-i Çingiz'in Altın Ordu ulusu hanlarının gömüldüğü yerde bulunan KB'den bir beytin yazılı olduğu küpecik de bunu tamamlayıcı bir başka veridir. KB'in manzum mukaddimesinin (B) 12-14. beyitleri de bunu destekler mahiyettedir: bu maşrıḳ meliki māçīnlar begi / biliglig uḳuşluġ ajunda yėgi // ḳamuġ bu kitābnı alıp özlemiş / ḫazīne içinde urup kizlemiş // birindin biriŋe mīrāålar ḳalıp / aḏınlarḳa bėrmez öziŋe alıp. "Meşrik hükümdarı, Maçinliler beyi, bilgili, anlayışlı, dünyanın ileri gelenleri, hepsi bu kitabı alıp sahip olmuşlar/benimsemişler ve hazinelerine koyup, saklamışlardır. Birinden birine miras olarak kalır, bunlar da kendilerine alıp, başkalarına vermezlermiş."  Yönetici zümresi için yazıldığı anlaşılan eser doğal olarak dar bir kesimin istifâdesiyle sınırlı kalmış ve iki kere ortaya çıkarılmıştır. İkinci kez ortaya çıkarıldığında manzûm mukaddime ilave edilmiştir. Daha sonraki bir devreye ait olan üçüncü kez ortaya çıkışında ise ilk ortaya çıkışında ilave edilen manzûm mukaddimenin eksik ve kötü bir hulâsası olan mensûr bir mukaddime eklenmiş, ancak ne zaman ve nerede yazıldığı hakkında bilgi verilmemiştir. Kutadgu Bilig'in bugün elimizde bulunan her üç nüshası, eserin bu üçüncü tedvinine aittir. Aynı nüshaların birer istinsahlarıdır.

Herat nüshası
Kutadgu Bilig'in ilk defa bulunan ve dolayısıyla bu eser üzerindeki çalışmalara esas olan bu nüsha, 1439'da, Herat'da istinsah edilmiştir. Bu nüshanın Anadolu'ya geçmesi, önce Tokat'a ve sonra 1474'te, İstanbul'a gelmiş olması hakkında, esere sonradan eklenmiş şu kayıt vardır: "sekiz yüz yetmiş dokuz tarihinde, yılan yılında, Abdurrezzak Şeyh-zâde Bahşı için, Fenârî-zâde Kadı Ali, İstanbul'dan mektup göndererek, Tokat'tan getirttiler; mübarek olsun, devlet gelsin, mihnet gitsin." (Bahşı: Osmanlı devlet teşkilâtında Orta Asya Türk ülkeleri ile resmî muhâbereyi idare eden hususî kalemlerde çalışan memurlara verilen unvan) 1839 yılında, İstanbul'da Avusturya elçiliği müsteşarı ünlü Türkolog ve tarihçi Von Hammer tarafından ele geçirilmiş, Viyana İmparator Sarayı kütüphanesine hediye edilmiştir. Macar müsteşrik Hermann Vambery, 1870 yılında, eserin bin kadar beytinin Almanca tercümesini neşretmiş, transkripsiyonunu yapmıştır. 1910 yılında Radloff, transkripsiyonunu ve Almanca tercümesini neşretmiştir. Türkiye'de ilk defa 1942'de Türk Dil Kurumu tarafından faksimile  halinde basılmıştır.

Fergana nüshası
Kutadgu Bilig'in ele geçen nüshaları arasında en önemlisidir. Bu nüshayı Türkistan'da, Fergana'da bulan Zeki Velidi Togan, eser hakkında genel bir bilgi vermiştir. Buna göre, kitabın dağınık sahifeleri sonradan bir araya getirilerek dikilmiş ve dörtlükler altın suyu ile yazılmıştır. Diğer nüshalara göre daha itinalı yazılmış olan bu nüshanın baş ve son kısmı eksiktir ve nerede, ne zaman, kimin tarafından, kimin için yazılmış olduğu hakkındaki kayıtlar da, bu eksik sahifeler ile birlikte kaybolmuştur. Herat ve Mısır nüshalarında başta mensûr mukaddime, sonra manzûm mukaddime, ardından babların fihristi ve sonunda Kutadgu Bilig metni gelirken Fergana nüshasında manzûm mukaddime yoktur. Türkiye'de, 1943 yılında, Türk Dil Kurumu tarafından faksimile halinde yayınlanmıştır.

Mısır nüshası
Bu nüsha, 1896'da, Kahire'de, Hidiv(bugünkü Kral) Kütüphanesinin o zamanki müdürü Alman âlim Moritz tarafından bulunmuştur. Kütüphane tanzim edilirken, bodrum kata atılmış olan dağınık kitap ve sahife yığınları gözden geçirildiği sırada, Kutadgu Bilig'e ait parçalar toplanarak, bir araya getirilmiş ve böylece bu nüsha, kaybolmaktan kurtarılmıştır. Nüshanın bazı kısımları zâyi olmuş, başında ve ortalarında bazı sahifeler, rutubet tesiri ile zedelenmiş, geri kalan kısmı ise iyi muhafaza edilmiştir. Nüsha çok dikkatle yazılmış ve atlanılmış kelime ve beyitlerin yerleri işaretlenerek sahife kenarına eklenmiştir. 1943 yılında bu nüshanın da tıpkıbasımı TDK tarafından yayınlanmıştır.

Ayrıca bakınız
 Divânu Lügati't-Türk
 Atabetü'l Hakayık
 Divan-ı Hikmet

Kaynakça

 Özönder, S. (2018). KUTADGU BİLİG II KUTADGU BİLİG'İN METİN TÜRÜ VE TARİHSEL DİYALEKTOLOJİ İÇİN DEĞERİ. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 3 (2), 179-253 .
 Yusuf Has Hâcib, Kutadgu Bilig I (Metin), haz. R. Rahmeti Arat.
 Yusuf Has Hâcib, Kutadgu Bilig II (Çeviri), haz. R. Rahmeti Arat.
 İbrahim Kafesoğlu, Kutadgu Bilig ve Kültür Tarihimizdeki Yeri, İstanbul, 1980
  Kutadgu Bilig tüm basımları
  Nejat Doğan (2002), "Kutadgu Bilig'in Devlet Felsefesi", Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı 12, yıl 2002, 127-158 s.  pdf
 Kutadgu Bilig Araştırması
  Süer Eker (2006), "Kutadgu Bilig'de  (teñri 'azze ve celle ögdisin ayur) Türkçe İslami Terimlerin Kaynakları Üzerine" Bilig, yaz 2006, Sayı 38, s.103-122 pdf
  Gürer Gülsevin (2007), "Kutadgu Bilig'in Dilinde Lehçelerin Özellikleri: 'denk çiftler", Türkoloji Araştırmaları, Sayı 2, s.277-299
Kutadgu Bilig'de Gök Bilimiyle İlgili Tespitler
 Kutadgu Bilig'in Yazma ve Nüshaları

Türk edebiyatı
Siyasetnameler
Orta Asya
İslam tarihi
Türki edebiyatı

Kutadgu Bilig


Die Kanadische Badmintonmeisterschaft 2005 fand vom 1. bis zum 5. Februar 2005 im Atwater Club in Montreal statt.

Medaillengewinner

Weblinks

2005
Badminton 2005
Badmintonwettbewerb in Montreal

Kanadische Badmintonmeisterschaft 2005


بلدية سانتونيا ، هي إحدى بلديات منطقة كانتابريا, المصنفة على أنها مقاطعة أيضاً، في شمال إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 11.593 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

توأمة
لسانتونيا اتفاقيات توأمة مع كل من:
 بالوس دي لا فرونتيرا

 إل بويرتو دي سانتا ماريا

أعلام
 اوسمار باربا
 روبيرتو بلاتيرو
 توماس دي تيريزا
 ميغيل سولانو
 خوان دي لا كوسا

مراجع

أماكن مأهولة في كانتابريا
بلديات كانتابريا

سانتونيا


අබ්දුල් ෆටා සයීද් හුසෙයින් කාලිල් අල්-සිසී ( , උපත 19 නොවැම්බර් 1954) යනු, ඊජිප්තුවේ ජනාධිපති ලෙසින් තේරී පත්වූ තැනැත්තේය. ඊජිප්තු හමුදා ආඥාපති වරයෙකු වූ ඔහු 2012 අගෝස්තු 12 සිට 2014 මාර්තු 26 දක්වා එහි ප්‍රධාන හමුදා ආඥාපති ලෙසත් ඊජිප්තුවේ ආරක්ෂක ඇමති ලෙසත් ක්‍රියා කළේය. හමුදා ප්‍රධානියා ලෙස ජනාධිපති මොහොමඩ් මොර්සි හා ඔහුගේ රජයට තරයේ ම විරුද්ධ ව ක්‍රියා කළ ඔහු මොහොමඩ් මොර්සි ධූරයෙන් පහ කිරීමේ දී ප්‍රධානත්වය ගෙන කටයුතු කළේය. අල්-සිසී පසුව ඊජිප්තුවේ ආරක්ෂක අමාත්‍යධූරය දරමින් ම ඊජිප්තුවේ ප්‍රථම නියෝජ්‍ය අගමැති බවට පත් විය. 2014 මාර්තු 26 වන දින තමාට 2014 ජනාධිපතිවරණය ට තරඟ වැදීම ට ඇති බව නිවේදනය කළ අල්-සිසී හමුදාවෙන් ඉල්ලා අස් විය. 2014 මැයි 26 සිට 28 දක්වා පැවති ඡන්ද විමසීමෙන් විශිෂ්ට ජයක් ඔහුට හිමි විය.

පූර්ව ජීවිතය සහ හමුදා අධ්‍යාපනය
අල්-සිසී, 1954 නොවැම්බර් 19 දින කයිරෝ හි දී උපත ලැබීය. ඔහු අල්-අසාර් මස්ජිදයේ සිට කෙටි දුරකින් පිහිටා ඇති මුස්ලිම්, ජුදා හා ක්‍රිස්තියානි ජනයා වාසය කළ චතුරස්‍රයක පිහිටි ගමාලියා හි හැදී වැඩුණේ ය.

මූලාශ්‍ර

අබ්දුල් ෆටා අල්-සිසී


An Arisaema sizemoreae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wilbert Leonard Anna Hetterscheid ngan Guy Gusman. An Arisaema sizemoreae in nahilalakip ha genus nga Arisaema, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arisaema

Arisaema sizemoreae


An Pothos oliganthus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Peter Charles Boyce ngan Alistair Hay. An Pothos oliganthus in nahilalakip ha genus nga Pothos, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pothos

Pothos oliganthus


Benjamin Cuche, né le  au Pâquier, est un humoriste suisse, membre du duo Cuche et Barbezat, et animateur de spectacles d'improvisation théâtrale.

Biographie
Benjamin Cuche naît le  au Pâquier, dans le canton de Neuchâtel. Il est le benjamin d'une famille de quatre enfants, tous des garçons. Son père, Claudy, est agriculteur et comédien amateur. Sa mère, Éliane, née Fischer, est institutrice. Le skieur Didier Cuche est un cousin de la famille.

Alors qu'il se destine à faire du théâtre après une première expérience réussie sur les planches dans son village à l'âge de onze ans, dans une pièce d'Émile Gardaz, son père lui impose une autre formation. Il fait d'abord une année à l'école de commerce en vue de devenir steward, puis obtient un certificat fédéral de capacité d'apprentissage de boulanger-pâtissier.

Il rencontre son futur complice de scène, Jean-Luc Barbezat, à l'école, à l'âge de six ans. Ils montent leur premier spectacle en 1982 dans le cadre scolaire et leur première vraie représentation en 1986 à La Chaux-de-Fonds.

En 1995, il bat avec quatre autres comédiens, dont Jean-Luc Barbezat, le record d'improvisation avec un spectacle de 51 heures.

En 2017, il ouvre sa propre école de spectacle, LAFABRIK Cucheturelle, à Vevey, dans le canton de Vaud, où il vit depuis 2000.

En 2021, il se brise une vertèbre cervicale lors d'un accident de trapèze à Lausanne.

Il est père de quatre enfants, deux jumeaux nés en 2001 et deux autres garçons nés d'une autre mère, Chloé, en 2008 et 2010.

Spectacle en solo
2016 : « Tout est prévu », spectacle d'improvisation

Références

Liens externes

 Site de Cuche et Barbezat
 Site de l'école de spectacle créée par Benjamin Cuche

Naissance en février 1967
Naissance dans le canton de Neuchâtel
Humoriste suisse
Artiste neuchâtelois

Benjamin Cuche


Die National Religious Broadcasters (NRB) sind eine Vereinigung US-amerikanischer evangelikaler Medienschaffender.

Die NRB entwickelten sich ab dem Jahr 1943 zunächst als Unterorganisation der National Association of Evangelicals (NAE), bevor sie sich schließlich 1944 zu einer eigenständigen Organisation formten. Sie wurde zu einem Zeitpunkt gegründet, als prominente evangelikale Pastoren von den landesweiten Radioprogrammen verbannt wurden, weil werbetreibende Großunternehmen die biblische Lehre zu kontrovers fanden. Die NRB setzen sich für die Wahrung gesetzlicher, politischer und beruflicher Rechte evangelikaler Medienschaffender ein.

Die Federal Communications Commission hob um das Jahr 1970 verschiedene Reglementierungen auf. Dies ermöglichte es auch evangelikalen Organisationen und Personen, eigene Hörfunkprogramme auszustrahlen. Dadurch gewann die NRB zunehmend an politischer Bedeutung und Einflussnahme.

Jährlich finden Treffen des NRB in Washington statt. Zu den Gästen gehörten unter anderen die US-Präsidenten Jimmy Carter, Ronald Reagan und George W. Bush. Als Indiz für die politische Bedeutung gilt die Rede von Ronald Reagan vor der Versammlung der NRB, in der er die damalige Sowjetunion als evil empire ("Reich des Bösen") bezeichnete. Die Mitglieder des NRB werden als mehrheitlich konservativ eingestuft, die Meinungen und Ansichten der Religiösen Rechten vertretend.

Mitglieder
Auswahl bedeutender Medienfirmen und Networks
 Salem Media Group, besitzt und betreibt hunderte Radiostationen in den USA
 Trans World Radio, weltweit tätige evangelikale Radio-Mission, Deutschsprachige Ableger sind ERF Medien Deutschland, ERF Schweiz und ERF Österreich.
 World Vision, weltweite christliche Hilfsorganisation

Literatur
 Christine J. Russo: National Religious Broadcasters  Afterimage 1995

Einzelnachweise

Christliche Organisation (Vereinigte Staaten)
Evangelikale Organisation
Gegründet 1944

National Religious Broadcasters


Schobüll (Danca: Skobøl Frizce: Schööbel), Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 7,62 km² yüzölçüme sahip Schobüll'ün nüfusu 1607 olarak tespit edilmiştir. 1 Ocak 2007'den itibaren belde konumunu yitirmiş ve Husum kentine dahil edilmiştir.

Dış bağlantılar
 Schobüll

Nordfriesland iline bağlı yerleşim birimleri
Husum
Almanya'daki kaldırılan belediyeler

Schobüll


(9991) Anežka, denumire internațională (9991) Anezka, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
9991 Anežka este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Kleť de Zdeněk Moravec. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,20 ua, o excentricitate de 0,16 și o înclinație de 2,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 9001-10000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

9991 Anežka


Siyaset bilimi, politika bilimi ya da politoloji, siyasi teorileri ve siyasi teorilerin pratiklerini inceleyen, siyasi sistemler ve siyasi davranışlar alanıyla ilgilenen bir sosyal bilim alanıdır.

Siyaset biliminin alanları
Siyaset bilimi geçmişte dar anlamda devlet ve iktidar kavramları üzerine araştırmalar yapmaktayken günümüzde, siyasi kararların tahlili, sosyal grupların karar ve etki ilişkilerindeki rolü, siyasi katılma, toplumsal yapı ve iktidar ilişkisi, devletin kökeni, siyasi değişme ve gelişme gibi konuları da incelemektedir.

Siyaset bilimi, karşılaştırmalı siyaset, siyasi ekonomi, uluslararası ilişkiler, siyaset teorisi, kamu yönetimi, kamu politikası ve siyasal metodoloji dahil olmak üzere çok sayıda alt alanı kapsar. Ayrıca, ekonomi, hukuk, sosyoloji, tarih, felsefe, beşeri coğrafya, gazetecilik, siyasal antropoloji ve sosyal politika alanlarıyla da ilgilidir ve bunlardan yararlanır.

Tarihi

"siyaset bilimi" terimi sosyal bilimlerin ayrı bir alanı olarak geç kavramlaşmış bir alan olsa da siyasal iktidarı ve tarih üzerindeki etkilerini analiz etmek için Antik Çağ'dan beri var olan bir olgudur. Bununla birlikte "siyaset bilimi" konuları, siyaset felsefesi içinde incelenmiştir. Modern disiplinin içinde ahlakî felsefe, siyasi ekonomi, siyasi teoloji, tarih, olması gerekenlerin normatif olarak belirlenmesi ile ideal devletin özelliklerinin ve işlevlerinin tümdengelimiyle uğraşan diğer alanlar olmak üzere bir dizi öncüleri bulunmaktadır.

Metodoloji
Siyaset bilimi metodolojik olarak çeşitlidir ve psikoloji, sosyal araştırma ve bilişsel sinirbilimden kaynaklanan birçok yöntemi benimser. Yaklaşımlar pozitivizm, , rasyonel seçim teorisi, , yapısalcılık, postyapısalcılık, felsefi gerçekçilik,  ve çoğulculuğu içerir. Siyaset bilimi, sosyal bilimlerden biri olarak, araştırmalarında ihtiyaç duyduğu yöntem ve teknikleri kullanır: Tarihsel belgeler ve resmi kayıtlar gibi birincil kaynaklar, bilimsel dergi makaleleri, araştırma anketleri, istatistiksel analiz, vaka çalışmaları, deneysel araştırma ve model oluşturma gibi ikincil kaynaklardan yararlanılır.

Siyaset bilimi, esasen siyasetin herhangi bir yönüyle insan davranışı üzerine bir çalışma olduğu için, kontrollü ortamlarda gözlemlerin yeniden üretilmesi veya kopyalanması çoğu zaman zordur, ancak yine de deneysel yöntemler giderek yaygınlaşmaktadır. Amerikan Siyaset Bilimi Derneği eski başkanı Abbott Lawrence Lowell, "Deney yapmanın olanaksızlığı ile sınırlıyız. Politika deneysel bir bilim değil, gözlemsel bir bilimdir." diyerek bu zorluğa atıfta bulunmuştur. Bu nedenle siyaset bilimcileri, kalıpları belirlemek, genellemeler yapmak ve siyaset kuramları oluşturmak için tarihsel olarak siyasal seçkinleri, kurumları, birey ve grup davranışlarını gözlemlemişlerdir.

Uluslararası ilişkiler

Uluslararası alanda faaliyet gösteren aktörler arasındaki ilişkileri inceleyen bilim dalıdır. Uluslararası ilişkiler bir bilim olarak 1919'da, Galler'in Aberystwyth kentinde doğmakla birlikte ilk yıllarında Britanya'da gelişmiştir. Bu dönemde disipline hakim ekol, idealizmdir. Savaş sonrası ağırlık merkezi ABD'ye kaymış, hakim paradigma da realizm olmuştur. 1960'lardaki davranışsalcı devrimden etkilenen disiplin daha sonraları pek çok altdala ayrılmıştır. Günümüzde postmodern yaklaşım tarzının benimsenmesiyle uluslararası ilişkiler farklı bir boyut kazanmış, devletler politika üretirken bireysel açılımlara yer vermeye başlamıştır. Liberalizm ve neo-realizmden sonra konstrüktivizm, postyapısalcılık ve bağımlılık çalışmaları en önemli ekolleri ortaya çıkarmıştır. Ayrıca Neo-Gramscian okulunda uluslararası ilişkiler kritik bir bakış açısıyla incelenmektedir.

Krizlerin öngörülmesi
Siyasal geçişler teorisinin analiz ve krizleri tahmin etme yöntemleri, siyaset biliminin önemli bir bölümünü oluşturur. Kritik geçişleri tahmin etmek için çeşitli genel kriz göstergeleri ve yöntemler önerilmiştir. Bunlar arasında, kriz beklentisi için krizin istatistiksel bir göstergesi, eş zamanlı varyans artışı ve korelasyonlar önerilmiştir ve çeşitli alanlarda başarılı bir şekilde kullanılabilmektedir. Siyasi krizlerin erken teşhisi için uygulanabilirliği, 2014 Ukrayna ekonomik ve siyasi krizinden önceki uzun süren stres döneminin analizi ile kanıtlanmıştır. Kriz öncesi yıllarda Ukrayna toplumundaki 19 adet büyük halk korkusu arasındaki toplam korelasyonda (yaklaşık %64 oranında) ve ayrıca istatistiksel dağılımında (%29 oranında) eşzamanlı bir artış oldu. Bazı büyük devrimlerin paylaştığı bir özellik, tahmin edilememeleri olmakla birlikte, krizlerin ve devrimlerin kaçınılmazlığının görünmesi teorisi de geliştirildi.

Yakın dönemdeki gelişmeler
Siyaset biliminin matematikleştirilmesi olarak adlandırılan yönteme tepki olarak 2000 yılında doğan , siyaset biliminde çoklu metodoloji ve yaklaşımlarla çalışılması gerektiğini ve disiplinin dışındaki alanlarla daha uyumlu olunmasını savunarak öne çıktılar.

Bazı evrimsel psikoloji teorileri, insanların siyasetle uğraşmak için oldukça gelişmiş bir dizi psikolojik mekanizma geliştirdiğini iddia ettiler. Bununla birlikte, bu mekanizmalar, günümüz dünyasındaki büyük siyasi yapıları değil, aile ortamı gibi küçük grup siyasetiyle ilgilenmek için gelişti. Bunun, mevcut siyasetin birçok önemli özelliğini ve sistematik bilişsel önyargıları açıkladığı ileri sürülmektedir.

Çalışma alanları

 Karşılaştırmalı siyaset
 Siyasi teorisi
 Yerel Yönetimler
 Uluslararası ilişkiler
 Siyasi ekonomi
 Kamu yönetimi
 Kamu politikası
 Siyasi psikoloji
 Siyasal metodoloji
 Siyaset felsefesi
 İdeoloji teorisi

Konuyla ilgili İngilizce yayınlar

 Adcock, Robert. Modern Political Science: Anglo-American Exchanges Since 1880. (Princeton University Press, 2007.) online
 Adcock, Robert. Liberalism and the Emergence of American Political Science: A Transatlantic Tale  (Oxford University Press, 2014)
 Almond, Gabriel A. Ventures in Political Science: Narratives and Reflections . (Rienner, 2002)
 Almond, Gabriel A., ed. A Discipline Divided: Schools and Sects in Political Science (1989) excerpt and text search
 Baer, Michael A., Malcolm E. Jewell and Lee Sigelman, eds. Political Science in America: Oral Histories of a Discipline (University Press of Kentucky 1991) online
 Crick, Bernard. The American Science of Politics. (1960)
 Easton, David, John G. Gunnell, and Luigi Graziano, editors. The Development of Political Science: A Comparative Survey. (Routledge, 1991). online
 Easton, David, John G. Gunnell, and Michael B. Stein, editors. Regime and Discipline: Democracy and the Development of Political Science . (University of Michigan Press, 1995).
 Eulau, Heinz. The Behavioral Persuasion in Politics (1963)
 Farr, James and Raymond Seidelman. Discipline and History: Political Science in the United States . (University of Michigan Press, 1992).
 Garson, George David. Group Theories of Politics. Beverly Hills, Calif.: Sage Publications, 1978.
 Goodin, Robert E. ed. The Oxford Handbook of Political Science (2010) excerpt and text search ; a one volume version of 10 vol. Oxford Handbooks of Political Science listing
 Goodin, R. E.; Klingemann, Hans-Dieter,eds. A New Handbook of Political Science. (Oxford University Press, 1996)
 Gunnell, John G. Imagining the American Polity: Political Science and the Discourse of Democracy (Penn State University Press, 2004).
 Karl, Barry Dean. Charles E. Merriam and the study of politics (1974) the standard scholarly biography
 Klingemann, Hans-Dieter, ed. The State of Political Science in Western Europe. (Opladen: Barbara Budrich Publishers, 2007). Long essays on each country excerpt and text search
 Klosko, George, ed. Oxford Handbook of the History of Political Philosophy (2012)
 Lipset, Seymour Martin, ed. Politics and the Social Sciences (Oxford U. P., 1969)
 Marenco, André. "The Three Achilles' Heels of Brazilian Political Science." Brazilian Political Science Review 8.3 (2014): 3-38. online
 Monroe, Kristen Renwick, ed. Perestroika!: The Raucus Rebellion in Political Science. (Yale University Press, 2005)
 Ryan, Alan. On Politics, a new history of political philosophy (2 vol 2012), 1152pp, Herodotus to the present
 Seidelman, Raymond and Harpham, Edward J. Disenchanted Realists: Political Science and the American Crisis, 1884-1984. Albany, N.Y.: State University of New York Press, 1985.
 Utter, Glenn H. and Lockhart, Charles. American Political Scientists: A Dictionary. (2nd ed. Greenwood Press, 2002). summary of the work of 193 scholars online
 The Evolution of Political Science (Kasım 2006). APSR Centennial Volume of American Political Science Review. Apsanet.org. 4 Şubat 2009.

Konuyla ilgili Türkçe kitaplar

Kaynakça

Siyaset bilimi
Sosyal bilimler tarihi

Siyaset bilimi


Sulphur Springs Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Sulphur Springs Township (Benton County, Arkansas)
 Sulphur Springs Township (Yell County, Arkansas)
 Sulphur Springs Township (North Carolina)

Sulphur Springs Township


المجموعة الرابعة من تصفيات أوروبا لكأس العالم لكرة القدم 2010 كانت مجموعة أوروبية مؤهلة لكأس العالم لكرة القدم 2010. تألفت المجموعة من مستضيف كأس العالم 2006 ألمانيا، روسيا، فنلندا، ويلز، أذربيجان وليختنشتاين.

فازت ألمانيا بالمجموعة والتي ضمنت تأهلها لكأس العالم لكرة القدم 2010. بينما تأهلت الوصيفة روسيا إلى جولة الملحق الأوروبي.

الترتيب

النتائج
تم الانتهاء من تحديد جدول مباريات المجموعة يوم 10 يناير 2008، بعد اجتماع بين ممثلي كل دولة في فرانكفورت، ألمانيا. في أغسطس 2009 تم تقديم موعد روزنامة المباريات الدولية أسبوع واحد من 12 أغسطس إلى 19 أغسطس 2009 وذالك في اجتماع اللجنة التنفيذية للفيفا يوم 27 مايو 2008.

</div id="ويلز v أذربيجان">

</div id="ليختنشتاين v ألمانيا">

</div id="روسيا v ويلز">

</div id="أذربيجان v ليختنشتاين">

</div id="فنلندا v ألمانيا">

</div id="فنلندا v أذربيجان">

</div id="ويلز v ليختنشتاين">

</div id="ألمانيا v روسيا">

</div id="روسيا v فنلندا">

</div id="ألمانيا v ويلز">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

</div id=" v ">

الهدافين
تم تسجيل 74 هدف في 30 مباراة بمعدل 2.46 هدف لكل مباراة.

هدف واحد

 شيفكي كوكي
 ياري ليتمانن
 نيكلاس مويساندر
 روني بوروكارا
 دانييل سيولوند
 هانيو تيهينن
 ميكا فايراينن

 توماس هيتسلبيرغر
 مارسيل يانسن
 سيمون رولفس
 بيوتر تروخوفسكي
 هايكو فيسترمان

 ماريو فريك
 ميكيلي بولفيرينو

 فاسيلي بريزيفتسكي
 سيرجي إيغناشيفيتش
 بافيل بوغربنياك
 إيغور سيمشوف

 كريغ بيلامي
 جايمس كولنز
 جو ليدلي
 آرون رامزي
 ديفيد فوغان
 سام فوكز

أهداف بالخطأ
  بيتري باسانن (لصالح روسيا)
  فيلي لامبي (لصالح روسيا)
  ماريو فريك (لصالح ويلز)
  أشلي ويليامز (لصالح ألمانيا)
|}

مراجع

تصفيات كأس العالم 2010 (أوروبا)
كرة القدم الروسية في 2008
كرة القدم الروسية في 2009
كرة القدم الفنلندية في 2009
ألمانيا في كأس العالم 2010
كرة القدم الأذربيجانية في 2008-09
كرة القدم الليختنشتاينية في 2009-10
كرة القدم الويلزية في 2009-10
كرة القدم الألمانية في 2008-09
كرة القدم الأذربيجانية في 2009-10
كرة القدم الليختنشتاينية في 2008-09
كرة القدم الفنلندية في 2008
كرة القدم الويلزية في 2008-09

تصفيات أوروبا لكأس العالم 2010 المجموعة الرابعة


Óli Mortensen (født 7. februar 1996) er en færøsk svømmer, der svømmer for Hovedstadens Svømmeklub i Danmark og Havnar Svimjifelag på Færøerne. Derudover svømmer han også for Færøernes svømmelandshold. Hans beste resultater er fra de mellemlange og lange distancer i frisvømning og 100 og 200 meter butterfly. Han har pr. november 2017 rekorden hos Hovedstadens Svømmeklub indenfor 400, 800 og 1500 meter fri og i 100 og 200 meter butterfly. Han har vundet danmarksmesterskabet og det færøske mesterskab flere gange. I november 2017 vandt han 16 guldmedaljer, heraf 3 i holdkap, ved det færøske mesterskab på kortbane, hvilket var ny rekord, den tidligere rekord var 15 guldmedaljer og den havde Pál Joensen sat. Óli Mortensen har vundet guld, sølv og bronze ved Island Games, der er et multisportsstævne for øsamfund, han repræsenterede Færøerne.

Udvalgte resultater

Nordiske mesterskaber 2017
Óli Mortensen deltog ved de Nordiske Mesterskaber i december 2017 i Reykjavík. Han deltog kun i en konkurrence, hvor han vandt guld i 1500 meter fri med sin indtil da bedste personlige tid og fik det højeste antal FINA point af alle svømmerne på svømmestævnet, han fik 830 FINA point.
 Guld i 1500 meter fri med tiden 15:02.27, der var personlig rekord.

DM i svømning på kortbane 2017
 Guld i 800 fri med tiden 7:53.68, der var personlig rekord.
 Sølv i 1500 m fri med tiden 15:12.12.

FM i svømning på kortbane 2017
Óli MOrtensen vandt flest guldmedaljer ved det færøske svømmemesterskab på kortbane, der blev afholdt i Tórshavn i november 2017. Han vandt 16 guld, heraf var 3 i holdkap, derudover vandt han også to sølvmedaljer. Ved at vinde 16 guldmedaljer ved FM på kortbane, satte han ny rekord, den tidligere rekord var på 15 guldmedaljer og blev sat af Pál Joensen.

DM i svømning 2017
 Guld i 1500m fri med tiden 15:58.11
 Sølv i 800m fri med tiden 8:19.06
 Bronze i 400m fri med tiden 4:01.63

Island Games 2017
 Guld i 1500 m frí med tiden 15:59,77
 Guld i 200 m fri
 Guld i 200 meter butterfly med tiden 2:01,46, det var færøsk rekord.
 Bronze i 4x50 m medley. De andre på holdet var: Marius Ihlen Gardshodn, Alvi Hjelm, Róland Toftum. Tiden sammenlagt var 1:44,97 minut.
 Bronze i 4x50 m fri. De andre på holdet var: Alvi Hjelm, Róland Toftum, Rókur Trygvason.

Danish Open 2017
 Sølv i 400 m fri med tiden 3:57.61
 Guld i 800 m fri med tiden 8:13.24
 Guld i 1500 m fri med tiden 15:45.66

DM på kortbane 2016 i Esbjerg
 Guld i 800 m fri med tiden 7:57.56, der var personlig rekord.

Danish Open 2016
Guld i 800 meter fri med tiden 8:10.94, der var personlig rekord.
Bronze i 1500 m fri med tiden 15:38.41
Nr. 5 i 400 m fri med tiden 3:56.76

Island Games 2015
Sølv i 1500 m fri med tiden 15:34.06
Sølv i 400 m fri med tiden 3:54.65
Bronze i 200 m fri med tiden 1:52.03
Bronze i 200 m medley med tiden 2:04.21
Bronze i 4x100 m medley med tiden 3:50.51 de andre var: Alvi Hjelm, Róland Toftum og Pál Joensen
Bronze i 4x100 m fri med tiden 3:26.31, hvilket var nyt færøsk landsholdrekord. De andre var: Pál Joensen, Eyðbjørn Joensen og Róland Toftum

Noter

Svømmere fra Færøerne
Personer fra Thorshavn

Óli Mortensen


Bobak (latin: Marmota bobak), også kaldet steppemurmeldyr, er en art af murmeldyr, som er udbredt på steppeområder i det østlige Europa (især Ukraine og Rusland samt i et vist omfang i Hviderusland) og Centralasien til det nordlige Kazakhstan. Den kan især ses i området mellem floderne Donets og Don (Kharkiv og Luhansk oblast i Ukraine samt de tilstødende regioner i Rusland) samt østpå mod Kazakhstan.

Bobakken er en stor udgave af de nordamerikanske præriehunde med en markant, rund vom og en tilbagelænet vagtpositur. I modsætning til de fleste andre murmeldyrarter trives bobakken på det græsklædte steppeland og nær kultiverede landområder.

Levevis
Den er kun aktiv i fire og halv måned om året og tilbringer resten af tiden i dvale. De unge individer forlader deres fødselskolonier efter de to første vintre. Hunnerne er kønsmodne efter tre år eller mere. Omkring 60 % af hunnerne bliver drægtige i løbet af en sommer, og de føder kuld på i gennemsnit lidt over fem unger.

Bobakkerne benytter sig af et enkelt advarselskald, og undersøgelser har vist, at kaldene kommer hurtigere, når de lever på bjergskråninger, end hvis de lever på flade områder.

Menneskene har i tidens løb efterstræbt bobakkerne, dels for deres kød, som har været værdifulde i tider med mangel på fødevarer, dels for deres pels. Der er i nærheden af Moskva eksperimenter i gang med at opdrætte bobakker på grund af deres pels.

Som andre murmeldyr er bobakken sårbar over for byldepest. Det menes, at en bobak-population i Uralbjergene fungerede som basis for den pestepidemi, der ramte Rusland i slutningen af det 19. århundrede.

Eksterne henvisninger

IUCN Rødliste - ikke truede arter
Murmeldyr

Bobak


Ayşe Sıdıka Avar (d. 1901, İstanbul – ö. 16 Haziran 1979, İstanbul), Türk öğretmen.

Elazığ, Tunceli, Bingöl yöresinde öğretmenlik yaparken köylerden öğrenci toplamak ve tatillerde onları evlerine bırakmak için yaya olarak, kamyonlarla veya at sırtında yaptığı gezilerle tanınmıştır.

Sıdıka Avar, 1901 yılında İstanbul, Cihangir'de doğdu. Babası belediye memurlarından Mehmet Bey, annesi Emsal Hanımdır. Ailenin üç kızından en büyüğüydü. Annesi genellikle rahatsız olduğu için Sıdıka'da ilk sorumluluk duygusu, diğer kardeşlerine ablalık yaptığı çocukluk yıllarında gelişti. İlkokula mahalle mektebinde başladı, daha sonra Şefik Muhtar Mahalle Mektebi'ne verildi. 12 yaşındayken babasını, daha sonra annesini kaybetti. Iki kız kardeşi ile birlikte teyzelerinin yanında kalmaya başladı. Aynı yıllarda Çapa Kız Öğretmen Okulu'na girdi.

1922'de Çapa'dan mezun olan Avar, Beşiktaş'ta Çerkez Mektebi 'nde öğretmenliğe başladı. Aynı yıl evlendi ve 1924'te tek çocuğu olan kızı doğdu. Eşiyle birlikte İzmir'e taşınan Avar, bir süre Musevi Mektebinde çalıştı.

1925'te İzmir Amerikan Kız Koleji'nde Türkçe öğretmeni olarak görev aldı. Bir yandan da beden eğitimi öğretmeni olan eşi Mehmet Bahattin Avar'la, yürüyüş, dağcılık ve diğer sportif çalıf çalışmalarda gençlere kılavuzluk yaptı. İzmir Kadınlar Hapishanesi'nde kadınlara okuma yazma öğretimini üstlendi, Salepçioğlu Camii'nde işçi çocukları için açılan el sanatları kursunda görev aldı. İzmir'deki hareketli hayatı bazı çevrelerin tepkisine sebep oldu, hakkında misyonerlik söylentileri çıkarıldı. Avar bunları dava etti.

1924 –1929 yıllarında İzmir'de kalan Avar ve eşi 1929'da bir grup Amerikalı ile birlikte Ankara'ya çağrıldı. Bu grup, Çocuk Esirgeme Kurumu'na bağlı bir çocuk oyun ve spor sahası kurdu. Sıdıka Avar sırasıyla Keçiören ve Necatibey Ilkokullarında Amerikalı uzmanların, dönüşünden sonra, eşinin yönetimindeki Çocuk Esirgeme Kurumu çocuk bahçesinde beden eğitimi ve spor çalışmalarında görev aldı. 1937'de eşinden ayrıldı.

Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü'ne girdi. Buradan mezun olunca kısa bir süre Bolu Kız Enstitüsünde görev yaptıktan sonra 1939'da Elazığ Kız Enstitüsü''''ne öğretmen olarak atandı. Kısa bir süre sonra müdür yardımcılığı görevine getirildi. 1942'de, yeni kurulan Tokat Kız Enstitüsü Müdürlüğü'ne getirildi. 16 Haziran 1943'te Elazığ Kız Enstitüsü'ne müdür olarak döndü. Gerek Enstitü'de uyguladığı eğitim yöntemleri, yönetim anlayışı ve çalışmaları, gerek okulun öğrenci aldığı Elazığ, Tunceli ve Bingöl'ün ilçe, bucak ve köylerinden öğrenci toplamak; tatillerde onları evlerine dağıtmak için hayvan sırtında, kamyonlarla, yaya olarak yaptığı geziler geniş bir ilgi topladı ve birçok yerli, yabancı ziyaretlere, röportajlara konu oldu. Avar, Eylül 1950'de davetli olarak ABD'ye gitti ve incelemelerde bulundu.Elazığ Öğretmen Okulunun kuruluşunda da müdür vekilliği yaparak görev almış olan Avar, Elazığ valisi ile anlaşamadı. Bu nedenle 1954 yılı sonunda Ankara'ya çağrılarak Kız Teknik Öğretim Genel Müdürlüğü'nde şube müdürlüğüne getirildi. Valinin değişmesi sonucu 28 Ekim 1955'te Elazığ'a geri döndü. Ancak Elazığ'da bazı amirlerle anlaşmazlıkları devam ediyordu. Elazığ'a ilk kez atanışından tam 20 yıl sonra, 1959'da kendi isteği üzerine İstanbul Sultan Selim Kız Enstitüsü'ne edebiyat öğretmeni olarak nakledildi.

27 Mayıs 1960 devriminden sonra Kız Teknik Öğretim Genel Müdürlüğü'ne getirildi, 2 yıl kadar bu görevde kaldı. Isteği üzerine, buradan, İstanbul Nişantaşı Kız Enstitüsü'' edebiyat öğretmenliği'ne nakledildi. Emekli olduğu 1 Ocak 1967 tarihine kadar bu görevde kaldı. 12 yıllık bir emeklilik hayatından sonra 16 Haziran 1979'da öldü.

Öğretmenlik yıllarının anılarını Dağ Çiçeklerim adlı kitapta toplamıştır.

Ünlü gazeteci-yazar Banu Avar'ın babasının ilk eşidir.

(Sıdıka Avar'ın anılarından, kızı Bahu Görk'ün Satı Erişen'e yazdığı 19 Ekim 1981 tarihli mektuba ek özgeçmişten, Satı Erişen'in Millî Eğitim dergisi özel sayısında yayımlanan (24 Kasım 1981) "Bir Eğitim Akıncısı Sıdıka Avar" ve Fethi Ülkü'nün Öğretmen Dünyası'nın Haziran 1985 tarihli 66. sayısında yer alan "Sıdıka Avar" adlı yazılardan yararlanılarak hazırlanmıştır.)

NOT: Hikmet Feridun Es'in KIZIMI DA GÖTÜR' diye bir anı yazısı vardır, Sıdıka Avar'ı anlatır, bu öyküye ulaşmak için bkz:

(1) Serif Aktaş-Osman Gündüz, Yazılı ve Sözlü Anlatım, Akçağ Yayınevi, 2004, Ankara.

(2) Seyit Kemal Karaalioğlu, Ortaokullar İçin Yazmak ve Konuşmak Sanatı, İnkılap Kitabevi, YIL BELİRTİLMEMİŞ, İstanbul.

(3) Seyit Kemal Karaalioğlu, Sözlü Yazılı Kompozisyon Konuşmak ve Yazmak Sanatı, İnkılap Kitabevi, İstanbul.

Dış bağlantılar
 DERSİMİN KAYIP KIZLARI VE SIDIKA AVAR

Kaynakça

1901 doğumlular
Türk öğretmenler
1979 yılında ölenler
İstanbul doğumlular
Gazi Eğitim Enstitüsünde öğrenim görenler
İstanbul'da ölenler

Sıdıka Avar


ශ්‍රී ලංකාවේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයට අයත් නිට්ටඹුව ප්‍රදේශයේ තිබෙන හොරගොල්ල ජාතික උද්‍යානය තුල අභ්‍යන්තර තෙත්බිම් දැකිය හැක.

හොරගොල්ල ජාතික උද්‍යානය


Brie çoban köpeği, Fransız çoban köpeği ırkı.

Erkeğinin omuzdan yere yüksekliği 58 – 68 cm, ağırlığı 36 kg olan Brie çoban köpeğinin (dişisi biraz daha küçüktür), bedeni çok uzun değildir. Kaba tüylü kuyruğu aşağı sarkık durur ve uç tüyleri buklelidir. Tüyleri sert, kalın, düz ve fazla uzun değildir. En yaygın renkleri siyah, koyu kurşuni ve kurşunidir. Göğsündeki küçük beyaz lekeler değerini düşürmez. Çok çabuk öğrenir, belleği güçlüdür ve sahibine sadıktır.

Galeri

Dış bağlantılar
Brie Çoban Köpeği Irk Bilgisi

Köpek ırkları

Brie çoban köpeği


The Midshipman é um filme mudo estadunidense de 1925, do gênero drama romântico, dirigido por Christy Cabanne, e estrelado por Ramón Novarro. Ainda no começo de sua carreira, uma jovem Joan Crawford teve um papel não-creditado como uma motorista.

Sinopse
James Randall (Ramón Novarro) é um veterano do segundo ano da Academia Naval e faz amizade com o plebeu Ted Lawrence (Wesley Barry). Em um baile da Academia, James conhece e se apaixona pela irmã de Ted, Patricia (Harriet Hammond), que está noiva de Basil Courtney (Crauford Kent), um rico réprobo. Courtney, com a intenção de afastar James e sua noiva, arma um plano com Rita (Pauline Key) para fazer Patricia desconsiderar as investidas de James. Então, na noite do grande baile, Rita vai até a guarita onde James está de plantão e combina de se encontrar com ele. No entanto, James acaba vendo Ted, que estava o substituindo no plantão, com Rita. Mesmo podendo denunciar seu amigo por violar as regras da Academia, James decide, em vez disso, renunciar; mas complicações chegam quando Courtney sequestra Patricia, e cabe somente a James salvá-la.

Elenco
 Ramón Novarro como James Randall
 Harriet Hammond como Patricia Lawrence
 Wesley Barry como Ted Lawrence
 Margaret Seddon como Sra. Randall
 Crauford Kent como Basil Courtney
 Pauline Key como Rita
 Maurice Ryan como Fat
 Harold Goodwin como Tex
 William Boyd como Spud
 Joan Crawford como Motorista de Carro de Polícia (não-creditada)

Produção

Grande parte de "The Midshipman" foi filmado em locações na Academia Naval dos Estados Unidos, com a cooperação do Departamento da Marinha, que permitiu o uso da brigada de aspirantes como figurantes. Para a cena da formatura, Novarro recebe o diploma de Curtis D. Wilbur, o Secretário da Marinha na época.

Preservação
Uma impressão do filme está preservada na coleção filmográfica do Museu George Eastman.

Ligações externas

Fotografias no silenthollywood.com
Fotografia em Bancroft Hall no USNA collection
Panfleto publicitário no silentfilmstillarchive.com
Fotografias com Joan Crawford no joancrawfordbest.com

Filmes dos Estados Unidos de 1925
Filmes mudos dos Estados Unidos
Filmes mudos
Filmes de drama romântico dos Estados Unidos
Filmes de drama romântico da década de 1920
Filmes da Metro-Goldwyn-Mayer
Filmes dirigidos por Christy Cabanne
Filmes em preto e branco
Filmes em língua inglesa

The Midshipman


Miguel Maury Buendía () este un arhiepiscop catolic și diplomat al Sfântului Scaun. A îndeplinit funcția de nunțiu apostolic în Kazahstan, Kârgâzstan și Tadjikistan (2008-2015) și apoi pe cea de nunțiu apostolic în România și Republica Moldova (2015-2023). În data de 13 aprilie 2023 a fost numit nunțiu apostolic în Marea Britanie.

Biografie

Studii
Miguel Maury Buendía s-a născut la Madrid în 19 noiembrie 1955, într-o familie cu rădăcini andaluze. A efectuat studiile primare la Colegiul San Estanislao de Kotska al părinților iezuiți din Málaga, studiile secundare la Instituto Ramiro de Maeztu din Madrid, câteva cursuri de muzică la Conservatorul Regal de Muzică din Madrid și a obținut licența în geografie și istorie, specializarea Istoria Artei, la Facultatea de Filosofie și Litere a Universidad Autónoma de Madrid.

După absolvirea ciclului instituțional de studii filosofice și teologice la Seminarul Conciliar din Madrid, a fost hirotonit preot pe data de 26 iunie 1980 în biserica S. Francisco de Borja din Madrid de către cardinalul Vicente Enrique y Tarancón, arhiepiscop de Madrid, fiind încardinat în Arhidieceza de Madrid. Pe 1 iulie 1980 a fost numit vicar al parohiei Sfânta Treime din Collado Villalba, unde a rămas până în octombrie 1984. În timpul serviciului militar a slujit succesiv pe post de capelan al Spitalului Militar din Barcelona și al Școlii Superioare a Armatei de la Madrid.

Activitate diplomatică
A obținut licența în teologie dogmatică la Universitatea Pontificală din Salamanca, cu teza La experiencia de la gracia en Santa Teresa ("Experiența harului în sfânta Tereza", 1985) și doctoratul în drept canonic la Universitatea Pontificală Santo Tomaso in Urbe (Angelicum) din Roma, cu teza radical Concepto radical de Derecho desde la filosofía de Xavier Zubiri ("Conceptul radical de drept din filozofia lui Xavier Zubiri", 1987); după urmarea a doi ani de studii diplomatice la Academia Pontificală Ecleziastică din Roma, el a intrat în serviciul diplomatic al Sfântului Scaun pe 13 iulie 1987, fiind numit, succesiv, ca secretar la nunțiaturile apostolice din Rwanda, Uganda, Maroc și Nicaragua (1987-1996) și pe post de consilier la nunțiaturile din Egipt, Slovenia și Macedonia și Irlanda (1996-2004).

În timpul serviciului diplomatic a desfășurat în diferite moduri slujirea pastorală directă; între funcțiile exercitate trebuie menționate cele de profesor la Seminarul Național din Nicaragua și la Liceul italian din Cairo și de capelan auxiliar al Corpului de Carabinieri și al reședinței congregației surorilor care se ocupă de bătrânii abandonați din Roma.

Pe 8 iunie 1999 a fost numit prelat de onoare al Sanctității Sale. Începând din 1 septembrie 2004 s-a ocupat de țările din Europa de Sud-Est în Secțiunea pentru Relații cu Statele din Secretariatul de Stat al Sfântului Scaun. El a reprezentat, de asemenea, Sfântul Scaun la diverse congrese internaționale și conferințe internaționale și a învățat limbile italiană, engleză, franceză, slovenă și rusă.

Nunțiu apostolic
Pe 19 mai 2008 papa Benedict al XVI-lea l-a numit arhiepiscop titular de Italica și nunțiu apostolic în Kazahstan, iar pe 19 iulie 2008 în Kârgâzstan și Tadjikistan. Pe 12 iunie 2008 a fost consacrat ca episcop în Bazilica Santa Maria Maggiore din Roma de către cardinalul Tarcisio Bertone, secretar de stat al Sfântului Scaun și camerlengo al Camerei Apostolice, asistat de cardinalul , arhiepiscop de Madrid, și de Pier Giacomo De Nicolò, arhiepiscop titular de Martanae Tudertinorum. A obținut mai multe distincții printre care Ordinul Isabel la Católica (Regatul Spaniei), Medalia cu placă a Ordinului ecvestru al Sfântului Mormânt din Ierusalim (Sfântul Scaun) și Medalia Ordinului Milostivirii (Republica Kazahstan).

În 5 decembrie 2015 a fost numit nunțiu apostolic în România, cumulând din 25 ianuarie 2016 și funcția de nunțiu apostolic în Republica Moldova.

Note

Legături externe

 Fișă pe situl Catholic-hierarchy
 Biografie  (limba germană)
 Site-ul oficial  al Nunțiaturii Apostolice în Kazahstan

Nașteri în 1955
Oameni din Madrid
Diplomați ai Sfântului Scaun
Episcopi romano-catolici spanioli
Nunții apostolici în România

Miguel Maury Buendía


Onthophagus multicornis é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente por D'Orbigny em 1908.

Referências

Ligações externas

multicornis
Coleópteros descritos em 1908

Onthophagus multicornis


Agrilus angolensis é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Théry, 1947.

Referências

angolensis

Agrilus angolensis


Aceasta este o listă de ambasadori în Republica Moldova

Albania
 Donika Hoxha (16 octombrie 2019 - prezent)

Algeria
 Hocine Boussouara (25 august 2015 - prezent)

Argentina
 Felipe Alvarez de Toledo (29 septembrie 2017 - prezent)

Armenia
 Jivan Movsisyan (26 ianuarie 2017 - prezent)

Australia
 Bruce Kevin Jeffrey Edwards

Austria
 Christine Freilinger (7 iulie 2016 - prezent)

Azerbaidjan
 Gudsi Dursun oglu Osmanov (12 octombrie 2016 - prezent)

Bangladesh
 Muhammad Mahfuzur Rahman (23 martie 2017 - prezent)

Belarus
 Anatoli Kalinin (21 mai 2020 - prezent)

Belgia
 Philippe Benoit (27 noiembrie 2019 - prezent)

Benin
 Noukpo Clément Kiki (12 iunie 2019 - prezent)

Bosnia și Herțegovina
 Biljana Gutic-Bjelica (21 februarie 2020 - prezent)

Brazilia
 Oswaldo Biato Junior (26 ianuarie 2017 - prezent)

Bulgaria
 Evgueni Stoytchev (19 iunie 2019 - prezent)

Burkina Faso
 Brahima Sere

Canada
 Kevin Hamilton

China
 Zhang Yinghong (25 august 2015 - prezent)

Columbia
 Javier Darío Higuera Ángel (7 noiembrie 2018 - prezent)

Croația
 Marija Kapitanovic (5 septembrie 2016 - prezent)

Cuba
 Natacha Dias Aguilera

Cipru
 Filippos K. Kritiotis

Cehia
 Zdeněk Krejci (28 aprilie 2016 - prezent)

Danemarca
 Søren Jensen (12 decembrie 2018 - prezent)

Ecuador
 Julio Cesar Prado Espinosa

Egipt
 Salah El-Din A. El-Sadek Ahmed (28 noiembrie 2017 - prezent)

Estonia
 Ingrid Kressel Vinciguerra (21 februarie 2020 - prezent)

Ambasadorul UE
 Peter Michalko (1 septembrie 2017 - prezent)

Etiopia
 Alemayehu Tegenu

Finlanda
 Marjut Akola (16 octombrie 2016 - prezent)

Franța
 Pascal Le Deunff (21 decembrie 2017 - prezent)

Georgia
 Merab Vashakidze (10 ianuarie 2017 - prezent)

Germania
 Angela Ganninger (20 septembrie 2018 - prezent)

Ghana
 Lesley Akyaa Opoku-Ware (18 aprilie 2019 - prezent)

Guatemala
 Gustavo Adolfo Lopez-Calderon (12 iunie 2019 - prezent)

Guineea
 Mohamed Keita

Grecia
 Sofia Grammata

Sfântul Scaun
 Monsignor Miguel Maury Buendia (3 martie 2016 - prezent)

Ungaria
 Sándor Szabo (18 octombrie 2018 - prezent)

India
 Thanglura Darlong (8 august 2018 - prezent)

Indonezia
 Amhar Azeth

Iran
 Manouchehr Moradi (12 iunie 2019 - prezent)

Irlanda
 Paul Mcgarry (21 februarie 2020 - prezent)

Israel
 Eliav Belotsercovsky (27 noiembrie 2019 - prezent)

Italia
Valeria Biagiotti (26 ianuarie 2017 - prezent)

Japonia
 Katayama Yoshihiro (21 februarie 2020 - prezent)

Iordania
 Sufyan Qudah

Kazahstan
 Samat Ordabayev (23 martie 2017 - prezent)

Coreea
 Ki-chang Kwon (27 noiembrie 2017 - prezent)

Kuweit
 Talal Mansour Alhajeri (29 septembrie 2017 - prezent)

Kârgâzstan
 Zhusupbek Sharipov (12 decembrie 2018 - prezent)

Lituania
 Uldis Mikuts (18 aprilie 2019 - prezent)

Liban
 Rana Mokaddem (12 noiembrie 2019 - prezent)

Macedonia
 Gabriel Atanasov

Malaysia
 Tajul Aman bin Mohamad (18 mai 2018 - prezent)

Malta
 Lino Bianco (12 decembrie 2018 - prezent)

Mexic
 Daniel Hernandez-Joseph (18 mai 2018 - prezent)

Mongolia
 Dashjamts Batsaikhan (30 ianuarie 2018 - prezent)

Muntenegru
 Goran Poleksic (12 iunie 2019 - prezent)

Maroc
 Hassan Aboyoub (27 noiembrie 2019 - prezent)

Regatul Țărilor de Jos
 Roelof S. Van Ees (27 noiembrie 2019 - prezent)

Noua Zeelandă
 Gregory Andrews(30 ianuarie 2018 - prezent)

Norvegia
 Lise Nicoline Kleven Grevstad (28 noiembrie 2017 - prezent)

Oman
 Yousuf Issa Al Zadjali (7 mai 2014 - prezent)

Pakistan
 Mr.Zafar Iqbal

Panama
 Enrique Antonio Zarak Linares (7 noiembrie 2018 - prezent)

Peru
 María Eugenia Echeverria Herrera (29 septembrie 2017 - prezent)

Filipine
 Maria Fe Tanabe Pangilinan(23 martie 2017 - prezent)

Polonia
 Bartłomiej Zdaniuk (18 octombrie 2017 - prezent)

Portugalia
 Fernando Teles Fazendeiro (20 septembrie 2018 - prezent)

România
 Daniel IONIȚĂ (7 iulie 2016 - prezent)

Rusia
 Oleg Vasnetsov (4 noiembrie 2017 - prezent)

Arabia Saudită
 Abdulaziz M.A.AL Aaifan (14 iunie 2017 - prezent)

Serbia
 Branko Brankovic (7 mai 2014 - prezent)

Slovacia
 Dušan Dacho (28 noiembrie 2017 - prezent)

Slovenia
 Lea Stancic

Africa de Sud
 Andre Johannes Groenewald

Spania
 Manuel Larrotcha Parada (16 octombrie 2019 - prezent)

Sri Lanka
 Dayan Jayatilleka

Sudan
 Abdelhafiz Elawad Seedahmed Alfaki (20 septembire 2018 - prezent)

Suedia
 Anna Lyberg (20 septembrie 2018 - prezent)

Elveția
 Claude Wild (27 noiembrie 2019 - prezent)

Siria
 Walid Othoman (24 septembrie 2008 - prezent)

Tadjikistan
 Fayzullo Kholboboev (23 martie 2017 - prezent)

Thailanda
 Thanatip Upatising

Turcia
 Gürol Sokmensuer (2 august 2018 - prezent)

Turkmenistan
 Kakajan Saparaliyev

Uganda
 Olwa Johnson Agara (18 aprilie 2019 - prezent)

Ucraina
 Marko Shevcenko (21 februarie 2020 - prezent)

Emiratele Arabe Unite
 Salem Ahmed Alkaabi (25 august 2017 - prezent)

Regatul Unit al Marii Britanii și al Irlandei de Nord
 Steven Mark Fisher (16 octombrie 2019 - prezent)

Statele Unite ale Americii
 Dereck J. Hogan (2 noiembrie 2018 - prezent)

Uruguay
 Manuel Gonzalo Vieira Merola (7 mai 2014 - prezent)

Vietnam
 Nguyen Anh Tuan (18 mai 2018 - prezent)

Zambia
 Shadreck Luwita (18 aprilie 2019 - prezent)

Note

Legături externe
 Ministerul Afacerilor Externe și Integrării Europene al Republicii Moldova

Ambasadori în Republica Moldova

Listă de ambasadori în Republica Moldova


بلدية سيتينيل دي لاس بودوغاس ، هي إحدى بلديات مقاطعة قادس، التي تقع في منطقة الأندلس جنوب إسبانيا.والتي بناها الموحدون عندما كانت الأندلس في حكم المسلمين

يبلغ عدد سكانها 3.043 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

سيتينيل دي لاس بوديجاس (Setenil de las Bodegas) هي مدينة صغيرة في محافظة قادس (Cádiz) الواقعة في منطقة الأندلس جنوب إسبانيا. تتميز المدينة عن باقي قرى ومدن الأندلس، ببيوتها المشيدة تحت الصخور العملاقة ليمتزج فيها جمال الطبيعة بالتصاميم المعمارية الحديثة.

هناك روايتان حول الجزء الثاني من اسم البلدة "دي لا بوديجاس"، إحداهما تقول إن الاسم أضيف إلى اسم البلدة "سيتينيل" في القرن الخامس عشر بعد الميلاد، بعد ازدياد عدد مزارع الكروم التي دمرتها الآفات الزراعية عام 1860 أما الرواية الثانية فتقول إن الجزء الثاني من الاسم يشير إلى المخازن الضخمة القابعة تحت الصخور العملاقة، والتي تحتفظ بدرجة برودتها حتى في أشد أيام الصيف سخونة.

تمتد سيتينيل على طول مجرى «ريو تريجو» (Rio Trejo) وتقع على بعد 157 كيلومتراً شمال شرق قادس في منطقة الأندلس جنوب إسبانيا، ويبلغ عدد سكانها حوالي 3016 نسمة.

تتمتع المدينة بالكثير من المناظر الخلابة المتمثلة في التصميمات المعمارية التي شيدها السكان بين الممرات الجبلية وعلى الشريط الممتد على طول ساحل نهر تريجو.

تزخر المدينة بالمعالم السياحية البارزة والممرات الجبلية الساحرة، إلا أن أغلبية السائحين يتوافدون إليها للتمتع بمشاهدة البيوت التي تعانق الصخور من كل جانب فضلا عن انتشار المنحوتات الرومانية القديمة والجميلة والقلعة العربية وأطلال أسينيبو.

فضل أهل البلدة بناء بيوتهم في أحضان الصخور، ليتمتعوا بدرجات الحرارة المنخفضة بطريقة طبيعية بدلاً من بناء بيوت حديثة وتزويدها بوسائل التبريد أو التدفئة التقليدية المعروفة. ويعملون
سنوياً على تجديد طلاء البيوت باللون الأبيض، الذي يعكس أشعة الشمس، بهدف المحافظة على درجة برودتها، حتي في أشد أيام السنة حرارة، كما يحافظ عليها دافئة في أيام الشتاء الباردة، كما أن البعض من هذه البيوت له أسطح صخرية فوقها بساتين الزيتون.

المصدر: موقع صحيفة البيان الإلكترونية

معرض الصور

المصادر

أماكن مأهولة في قادس
بلديات قادس

سيتينيل دي لاس بودوغاس


Sven-Blot var konge over Sverige omkring 1084-1087, der overtog fra sin kristne svoger, Inge den ældre, der havde nægtet at styre blot ved Uppsala tempel. Sven nævnes ikke
i kongerækken fra Västgötalagen, hvilket indikerer, at han ikke herskede over Västergötland. Ifølge den svenske historiker Adolf Schück så var Blot Sven sandsynligvis den samme person som Håkan Röde, og blev kaldt Blot Swain (en swain der var villig til at udføre blot) som et tilnavn frem for et personligt navn.

Referencer

Regenter fra Sverige
Svenskere i 1000-tallet

Blot-Sven


Nadine Salameh, née le  à Beyrouth au Liban, est une actrice d'origine palestinienne, plutôt connue en Syrie, où elle vit et travaille depuis des années.

Biographie
Avant de fuir au Liban, après avoir été chassée de sa région natale, sa famille est originaire d'Acre, en Palestine. Elle a également des ancêtres syriens et turcs. Son père, Nabil Salameh, est un militant de l'Organisation de libération de la Palestine. Il a d'abord fait partie du mouvement Fatah de Yasser Arafat, puis cofonde l'organisation plus extrême Black September.

La Guerre du Liban la pousse à partir en Syrie, avec sa mère et ses deux sœurs. À Damas, elle étudie au département d'art dramatique de l'Académie supérieure des arts théâtraux. Elle étudie également le droit à l'université de Damas et obtient une maîtrise en Science politique.

Carrière
Alors qu'elle est en première année à l'université, Nadine participe à sa première série télévisée avec le réalisateur syrien Najdat Ismail Anzour, intitulée al-Kawasir. Il s'agit d'une épopée fantastique en  qui se déroule à l'époque du Moyen Âge et qui traite de la chevalerie, de la guerre, de l'amour et du tribalisme. Nadine Salameh y joue le rôle d'une héroïne barbare qui chevauche des chevaux et brandit des épées. Depuis, elle a réalisé une pièce de théâtre, deux téléfilms, un film pour le cinéma et plus de dix séries télévisées.

Références

Liens externes

Actrice palestinienne
Naissance en février 1979
Naissance à Beyrouth

Nadine Salameh


Henri-Jean Martin (París, 16 de enero de 1924 - París, 13 de enero de 2007) fue un bibliotecario y historiador francés especializado en la historia del libro.

Desde 1947 trabajó en la Biblioteca Nacional de Francia y entre 1958 y 1962 fue investigador en el Centre National de la Recherche Scientifique. Dirigió entre 1962 y 1970 la biblioteca municipal de Lyon.

Desde 1963 enseñó en la École Pratique des Hautes Études y desde 1970 en la École Nationale des Chartes.

Obras
 L'Apparition du livre, con Lucien Febvre, París, 1958
 Livre, pouvoirs et société à Paris au XVIIe siècle (1598–1701), París y Ginebra, 1969
 Histoire de l'édition française (dirección con Roger Chartier), París, 4 volúmenes, 1983-1986, 2ª ed. 1989-1991
 Le Livre français sous l'Ancien Régime, París, 1987
 Histoire et pouvoirs de l'écrit, París, 1988, 2ª ed. 1996
 Historia y poderes de lo escrito, Ediciones Trea, S.L.,Colección LETRAShistoria, primera edición en español: noviembre de 1999, Gijón
 La aparición del libro, Uteha, México, 1962

Bibliotecarios de Francia
Historiadores de Francia del siglo XX
Historiadores culturales
Caballeros de la Legión de Honor
Alumnos de la École des Chartes
Nacidos en París
Fallecidos en París

Henri-Jean Martin


Onagroideae, potporodica vrbolikovki, dio reda mirtolike (Myrtales) kojoj pripada sedam tribusa.

Ime je došlo po rodu Onagra, sinonim za Oenothera.

Rodovi i broj vrsta

 Subfamilia Onagroideae Beilschm.
 Tribus Hauyeae Raim.
 Hauya Moc. & Sessé ex DC. (2 spp.)
 Tribus Circaeeae Dumort.
 Circaea L. (10 spp.)
 Fuchsia L. (108 spp.)
 Tribus Lopezieae Spach
 Lopezia Cav. (25 spp.)
 Megacorax S. González & W. L. Wagner (1 sp.)
 Tribus Gongylocarpeae Donn. Sm. & Rose
 Gongylocarpus Schltdl. & Cham. (2 spp.)
 Tribus Epilobieae Endl.
 Chamaenerion Seguier (10 spp.)
 Epilobium L. (177 spp.)
 Tribus neopisan
 Xylonagra Donn. Sm. & Rose (1 sp.)
 Tribus Onagreae Dumort.
 Chylismia Nutt. ex Torr. & A. Gray (16 spp.)
 Oenothera L. (223 spp.)
 Eulobus Nutt. ex Torr. & A. Gray (4 spp.)
 Taraxia Nutt. ex Torr. & A. Gray (4 spp.)
 Clarkia Pursh (42 spp.)
 Gayophytum A. Juss. (9 spp.)
 Chylismiella (Munz) W. L. Wagner & Hoch (1 sp.)
 Eremothera (P. H. Raven) W. L. Wagner & Hoch (7 spp.)
 Camissonia Link (14 spp.)
 Neoholmgrenia W. L. Wagner & Hoch (2 spp.)
 Camissoniopsis W. L. Wagner & Hoch (14 spp.)
 Tetrapteron (Munz) W. L. Wagner & Hoch (2 spp.)
</div>

Izvori

Vrbolikovke

Onagroideae


In theoretical physics, supergravity (supergravity theory; SUGRA for short) is a modern field theory that combines the principles of supersymmetry and general relativity; this is in contrast to non-gravitational supersymmetric theories such as the Minimal Supersymmetric Standard Model. Supergravity is the gauge theory of local supersymmetry. Since the supersymmetry (SUSY) generators form together with the Poincaré algebra a superalgebra, called the super-Poincaré algebra, supersymmetry as a gauge theory makes gravity arise in a natural way.

Gravitons

Like all covariant approaches to quantum gravity, supergravity contains a spin-2 field whose quantum is the graviton. Supersymmetry requires the graviton field to have a superpartner. This field has spin 3/2 and its quantum is the gravitino. The number of gravitino fields is equal to the number of supersymmetries.

History

Gauge supersymmetry
The first theory of local supersymmetry was proposed by Dick Arnowitt and Pran Nath in 1975 and was called gauge supersymmetry.

Supergravity
The first model of 4-dimensional supergravity (without this denotation) was formulated by Dmitri Vasilievich Volkov and Vyacheslav A. Soroka in 1973, emphasizing the importance of spontaneous supersymmetry breaking for the possibility of a realistic model. The minimal version of 4-dimensional supergravity (with unbroken local supersymmetry) was constructed in detail in 1976 by Dan Freedman, Sergio Ferrara and Peter van Nieuwenhuizen.  In 2019 the three were awarded a special Breakthrough Prize in Fundamental Physics for the discovery. The key issue of whether or not the spin 3/2 field is consistently coupled was resolved in the nearly simultaneous paper, by Deser and Zumino, which independently proposed the minimal 4-dimensional model. It was quickly generalized to many different theories in various numbers of dimensions and involving additional (N) supersymmetries. Supergravity theories with N>1 are usually referred to as extended supergravity (SUEGRA). Some supergravity theories were shown to be related to certain higher-dimensional supergravity theories via dimensional reduction (e.g. N=1, 11-dimensional supergravity is dimensionally reduced on T7 to 4-dimensional, ungauged, N = 8 supergravity). The resulting theories were sometimes referred to as Kaluza–Klein theories as Kaluza and Klein constructed in 1919 a 5-dimensional gravitational theory, that when dimensionally reduced on a circle, its 4-dimensional non-massive modes describe electromagnetism coupled to gravity.

mSUGRA
mSUGRA means minimal SUper GRAvity. The construction of a realistic model of particle interactions within the N = 1 supergravity framework where supersymmetry (SUSY) breaks by a super Higgs mechanism carried out by Ali Chamseddine, Richard Arnowitt and Pran Nath in 1982. Collectively now known as minimal supergravity Grand Unification Theories (mSUGRA GUT), gravity mediates the breaking of SUSY through the existence of a hidden sector. mSUGRA naturally generates the Soft SUSY breaking terms which are a consequence of the Super Higgs effect. Radiative breaking of electroweak symmetry through Renormalization Group Equations (RGEs) follows as an immediate consequence.
Due to its predictive power, requiring only four input parameters and a sign to determine the low energy phenomenology from the scale of Grand Unification, its interest is a widely investigated model of particle physics

11D: the maximal SUGRA
One of these supergravities, the 11-dimensional theory, generated considerable excitement as the first potential candidate for the theory of everything. This excitement was built on four pillars, two of which have now been largely discredited:

 Werner Nahm showed 11 dimensions as the largest number of dimensions consistent with a single graviton, and more dimensions will show particles with spins greater than 2. However, if two of these dimensions are time-like, these problems are avoided in 12 dimensions. Itzhak Bars gives this emphasis.
 In 1981 Ed Witten showed 11 as the smallest number of dimensions big enough to contain the gauge groups of the Standard Model, namely SU(3) for the strong interactions and SU(2) times U(1) for the electroweak interactions. Many techniques exist to embed the standard model gauge group in supergravity in any number of dimensions like the obligatory gauge symmetry in type I and heterotic string theories, and obtained in type II string theory by compactification on certain Calabi–Yau manifolds. The D-branes engineer gauge symmetries too.
 In 1978 Eugène Cremmer, Bernard Julia and Joël Scherk (CJS) found the classical action for an 11-dimensional supergravity theory. This remains today the only known classical 11-dimensional theory with local supersymmetry and no fields of spin higher than two. Other 11-dimensional theories known and quantum-mechanically inequivalent reduce to the CJS theory when one imposes the classical equations of motion. However, in the mid 1980s Bernard de Wit and Hermann Nicolai found an alternate theory in D=11 Supergravity with Local SU(8) Invariance. While not manifestly Lorentz-invariant, it is in many ways superior, because it dimensionally-reduces to the 4-dimensional theory without recourse to the classical equations of motion.

 In 1980 Peter Freund and M. A. Rubin showed that compactification from 11 dimensions preserving all the SUSY generators could occur in two ways, leaving only 4 or 7 macroscopic dimensions, the others compact. The noncompact dimensions have to form an anti-de Sitter space. There are many possible compactifications, but the Freund-Rubin compactification's invariance under all of the supersymmetry transformations preserves the action.

Finally, the first two results each appeared to establish 11 dimensions, the third result appeared to specify the theory, and the last result explained why the observed universe appears to be four-dimensional.

Many of the details of the theory were fleshed out by Peter van Nieuwenhuizen, Sergio Ferrara and Daniel Z. Freedman.

The end of the SUGRA era
The initial excitement over 11-dimensional supergravity soon waned, as various failings were discovered, and attempts to repair the model failed as well. Problems included:

 The compact manifolds which were known at the time and which contained the standard model were not compatible with supersymmetry, and could not hold quarks or leptons. One suggestion was to replace the compact dimensions with the 7-sphere, with the symmetry group SO(8), or the squashed 7-sphere, with symmetry group SO(5) times SU(2).
 Until recently, the physical neutrinos seen in experiments were believed to be massless, and appeared to be left-handed, a phenomenon referred to as the chirality of the Standard Model. It was very difficult to construct a chiral fermion from a compactification — the compactified manifold needed to have singularities, but physics near singularities did not begin to be understood until the advent of orbifold conformal field theories in the late 1980s.
 Supergravity models generically result in an unrealistically large cosmological constant in four dimensions, and that constant is difficult to remove, and so require fine-tuning. This is still a problem today.
 Quantization of the theory led to quantum field theory gauge anomalies rendering the theory inconsistent. In the intervening years physicists have learned how to cancel these anomalies.

Some of these difficulties could be avoided by moving to a 10-dimensional theory involving superstrings. However, by moving to 10 dimensions one loses the sense of uniqueness of the 11-dimensional theory.

The core breakthrough for the 10-dimensional theory, known as the first superstring revolution, was a demonstration by Michael B. Green, John H. Schwarz and David Gross that there are only three supergravity models in 10 dimensions which have gauge symmetries and in which all of the gauge and gravitational anomalies cancel. These were theories built on the groups SO(32) and , the direct product of two copies of E8. Today we know that, using D-branes for example, gauge symmetries can be introduced in other 10-dimensional theories as well.

The second superstring revolution
Initial excitement about the 10-dimensional theories, and the string theories that provide their quantum completion, died by the end of the 1980s. There were too many Calabi–Yaus to compactify on, many more than Yau had estimated, as he admitted in December 2005 at the 23rd International Solvay Conference in Physics. None quite gave the standard model, but it seemed as though one could get close with enough effort in many distinct ways. Plus no one understood the theory beyond the regime of applicability of string perturbation theory.

There was a comparatively quiet period at the beginning of the 1990s; however, several important tools were developed. For example, it became apparent that the various superstring theories were related by "string dualities", some of which relate weak string-coupling - perturbative - physics in one model with strong string-coupling - non-perturbative - in another.

Then the second superstring revolution occurred. Joseph Polchinski realized that obscure string theory objects, called D-branes, which he discovered six years earlier, equate to stringy versions of the p-branes known in supergravity theories. String theory perturbation didn't restrict these p-branes. Thanks to supersymmetry, p-branes in supergravity gained understanding well beyond the limits of string theory.

Armed with this new nonperturbative tool, Edward Witten and many others could show all of the perturbative string theories as descriptions of different states in a single theory that Witten named M-theory. Furthermore, he argued that M-theory's long wavelength limit, i.e. when the quantum wavelength associated to objects in the theory appear much larger than the size of the 11th dimension, needs 11-dimensional supergravity descriptors that fell out of favor with the first superstring revolution 10 years earlier, accompanied by the 2- and 5-branes.

Therefore, supergravity comes full circle and uses a common framework in understanding features of string theories, M-theory, and their compactifications to lower spacetime dimensions.

Relation to superstrings
The term "low energy limits" labels some 10-dimensional supergravity theories.  These arise as the massless, tree-level approximation of string theories. True effective field theories of string theories, rather than truncations, are rarely available. Due to string dualities, the conjectured 11-dimensional M-theory is required to have 11-dimensional supergravity as a "low energy limit". However, this doesn't necessarily mean that string theory/M-theory is the only possible UV completion of supergravity; supergravity research is useful independent of those relations.

4D N = 1 SUGRA
Before we move on to SUGRA proper, let's recapitulate some important details about general relativity. We have a 4D differentiable manifold M with a Spin(3,1) principal bundle over it. This principal bundle represents the local Lorentz symmetry. In addition, we have a vector bundle T over the manifold with the fiber having four real dimensions and transforming as a vector under Spin(3,1).
We have an invertible linear map from the tangent bundle TM to T. This map is the vierbein. The local Lorentz symmetry has a gauge connection associated with it, the spin connection.

The following discussion will be in superspace notation, as opposed to the component notation, which isn't manifestly covariant under SUSY. There are actually many different versions of SUGRA out there which are inequivalent in the sense that their actions and constraints upon the torsion tensor are different, but ultimately equivalent in that we can always perform a field redefinition of the supervierbeins and spin connection to get from one version to another.

In 4D N=1 SUGRA, we have a 4|4 real differentiable supermanifold M, i.e. we have 4 real bosonic dimensions and 4 real fermionic dimensions. As in the nonsupersymmetric case, we have a Spin(3,1) principal bundle over M. We have an R4|4 vector bundle T over M. The fiber of T transforms under the local Lorentz group as follows; the four real bosonic dimensions transform as a vector and the four real fermionic dimensions transform as a Majorana spinor. This Majorana spinor can be reexpressed as a complex left-handed Weyl spinor and its complex conjugate right-handed Weyl spinor (they're not independent of each other). We also have a spin connection as before.

We will use the following conventions; the spatial (both bosonic and fermionic) indices will be indicated by M, N, ... . The bosonic spatial indices will be indicated by μ, ν, ..., the left-handed Weyl spatial indices by α, β,..., and the right-handed Weyl spatial indices by , , ... . The indices for the fiber of T will follow a similar notation, except that they will be hatted like this: . See van der Waerden notation for more details. . The supervierbein is denoted by , and the spin connection by . The inverse supervierbein is denoted by .

The supervierbein and spin connection are real in the sense that they satisfy the reality conditions
 where , , and  and .

The covariant derivative is defined as
.

The covariant exterior derivative as defined over supermanifolds needs to be super graded. This means that every time we interchange two fermionic indices, we pick up a +1 sign factor, instead of -1.

The presence or absence of R symmetries is optional, but if R-symmetry exists, the integrand over the full superspace has to have an R-charge of 0 and the integrand over chiral superspace has to have an R-charge of 2.

A chiral superfield X is a superfield which satisfies . In order for this constraint to be consistent, we require the integrability conditions that  for some coefficients c.

Unlike nonSUSY GR, the torsion has to be nonzero, at least with respect to the fermionic directions. Already, even in flat superspace, .
In one version of SUGRA (but certainly not the only one), we have the following constraints upon the torsion tensor:

Here,  is a shorthand notation to mean the index runs over either the left or right Weyl spinors.

The superdeterminant of the supervierbein, , gives us the volume factor for M. Equivalently, we have the volume 4|4-superform.

If we complexify the superdiffeomorphisms, there is a gauge where ,  and . The resulting chiral superspace has the coordinates x and Θ.

R is a scalar valued chiral superfield derivable from the supervielbeins and spin connection. If f is any superfield,  is always a chiral superfield.

The action for a SUGRA theory with chiral superfields X, is given by

where K is the Kähler potential and W is the superpotential, and  is the chiral volume factor.

Unlike the case for flat superspace, adding a constant to either the Kähler or superpotential is now physical. A constant shift to the Kähler potential changes the effective Planck constant, while a constant shift to the superpotential changes the effective cosmological constant. As the effective Planck constant now depends upon the value of the chiral superfield X, we need to rescale the supervierbeins (a field redefinition) to get a constant Planck constant. This is called the Einstein frame.

N = 8 supergravity in 4 dimensions
N = 8 supergravity is the most symmetric quantum field theory which involves gravity and a finite number of fields. It can be found from a dimensional reduction of 11D supergravity by making the size of 7 of the dimensions go to zero. It has 8 supersymmetries which is the most any gravitational theory can have since there are 8 half-steps between spin 2 and spin −2. (A graviton has the highest spin in this theory which is a spin 2 particle). More supersymmetries would mean the particles would have superpartners with spins higher than 2. The only theories with spins higher than 2 which are consistent involve an infinite number of particles (such as string theory and higher-spin theories). Stephen Hawking in his A Brief History of Time speculated that this theory could be the Theory of Everything. However, in later years this was abandoned in favour of string theory. There has been renewed interest in the 21st century with the possibility that this theory may be finite.

Higher-dimensional SUGRA

Higher-dimensional SUGRA is the higher-dimensional, supersymmetric generalization of general relativity. Supergravity can be formulated in any number of dimensions up to eleven. Higher-dimensional SUGRA focuses upon supergravity in greater than four dimensions.

The number of supercharges in a spinor depends on the dimension and the signature of spacetime. The supercharges occur in spinors. Thus the limit on the number of supercharges cannot be satisfied in a spacetime of arbitrary dimension. Some theoretical examples in which this is satisfied are:

 12-dimensional two-time theory
 11-dimensional maximal SUGRA
 10-dimensional SUGRA theories
 Type IIA SUGRA: N = (1, 1)
 IIA SUGRA from 11d SUGRA
 Type IIB SUGRA: N = (2, 0)
 Type I gauged SUGRA: N = (1, 0)
 9d SUGRA theories
 Maximal 9d SUGRA from 10d
 T-duality
 N = 1 Gauged SUGRA

The supergravity theories that have attracted the most interest contain no spins higher than two. This means, in particular, that they do not contain any fields that transform as symmetric tensors of rank higher than two under Lorentz transformations. The consistency of interacting higher spin field theories is, however, presently a field of very active interest.

See also

 General relativity
 Grand Unified Theory
 M-theory
 N = 8 supergravity
 Quantum mechanics
 String theory
 Supermanifold
 Super-Poincaré algebra
 Supersymmetry
 Supermetric

Notes

References

Historical

General

Further reading

 Dall'Agata, G., Zagermann, M., Supergravity: From First Principles to Modern Applications, Springer, (2021).
 Freedman, D. Z., Van Proeyen, A., Supergravity, Cambridge University Press, Cambridge, (2012).
 Lauria, E., Van Proeyen, A., N = 2 Supergravity in D = 4, 5, 6 Dimensions, Springer, (2020).
 Nath, P., Supersymmetry, Supergravity, and Unification, Cambridge University Press, Cambridge, (2016)
 Tanii, Y., Introduction to Supergravity, Springer, (2014).
 Rausch de Traubenberg, M., Valenzuela, M., A Supergravity Primer, World Scientific Press, Singapore, (2019).
 Wess, P., Introduction To Supersymmetry And Supergravity, World Scientific Press, Singapore, (1990).
 Wess, P., Bagger, J., Supersymmetry and Supergravity, Princeton University Press, Princeton, (1992).

External links

Theories of gravity
Supersymmetry
Physics beyond the Standard Model

Supergravity