Bu gün, yılın başlangıcı olduğu için Yılbaşı olarak bilinir.

Olaylar
 MÖ 45 - Jülyen takvimi ilk kez kullanılmaya başlandı. 16. yüzyıla kadar kullanıldıktan sonra yerini Gregoryen takvime bırakacaktır.
 404 - Telemachus, Kolezyum'daki bir gladyatör dövüşünü ayırmak isteyince, kalabalık tarafından taşlanarak öldürüldü. Honorius, O'nun anısına dövüşleri yasakladı. Bu dövüş, son gladyatör dövüşü olarak tarihe geçti.
 1515 - Fransa'da, I. François tahta çıktı.
 1785 - Dünyanın ilk gazetelerinden Daily Universal Register, İngiltere'de yayımlanmaya başladı. Üç yıl sonra adı "The Times" olarak değiştirilecek olan gazete, hala çıkmaktadır.
 1801 - Cüce gezegen Ceres, Giuseppe Piazzi tarafından keşfedildi.
 1808 - Amerika Birleşik Devletleri'ne köle girişi yasaklandı.
 1891 - Penaltı, Birleşik Krallık'taki Stoke City-Notts maçındaki tartışmalar üzerine kural kitabına girdi.
 1899 - Küba'da İspanyol egemenliği sona erdi.
 1901 - Avustralya'daki Britanya kolonileri federasyonlaşarak tek bir çatı altında birleşti.
 1901 - Nijerya, Birleşik Krallık himayesine girdi.
 1901 - Pentakostalizm mezhebi, Topeka, Kansas'ta Bethel Bible College'de ilk ayin sonrası kuruldu.
 1923 - Türkiye'nin ilk futbol federasyonu olan "Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı" (bugün Türkiye Futbol Federasyonu) kuruldu.
 1925 - Amerikan astronom Edwin Hubble, samanyolu dışında başka galaksiler keşfettiğini açıkladı.
 1926 - Gece yarısından itibaren Uluslararası Takvim ve Saat kullanılmaya başlandı.
 1929 - Anadolu demiryolu hattı ile Haydarpaşa Limanı millileştirildi.
 1929 - Millet Mektepleri açıldı.
 1933 - Ölçüler Kanunu yürürlüğe girdi.
 1934 - Alcatraz adası, Amerika Birleşik Devletleri'nin bir hapishanesi haline getirildi.
 1939 - Sidney, Avustralya'da sıcaklık 45 °C'yi buldu; şehirde bu bir rekor.
 1940 - Sovyetler Birliği ile Finlandiya arasında Ratte Yolu Muharebesi başladı.
 1945 - Fransa, Birleşmiş Milletler'e alındı.
 1949 - Endonezya'da, Hollandalı askerler Cava'yı ele geçirdi.
 1956 - Sudan bağımsız bir cumhuriyet olduğunu ilan etti.
 1958 - Avrupa Ekonomik Topluluğu kuruldu.
 1959 - Küba Devriminin zaferi: Diktatör Fulgencio Batista yeni yılın ilk saatlerinde Havana'dan kaçtı. Camilo Cienfuegos ve Che Guevara önderliğindeki gerilla kolları Havana'ya girmeye başladı. Bütün Küba'da işçiler ve köylüler Fidel Castro'nun çağrısına uyarak genel greve başladı.
 1960 - İlk meteorolojik uydu 'Tiros' Amerika Birleşik Devletleri tarafından fırlatıldı.
 1960 - Kamerun, BM yönetiminden bağımsızlığını kazandı.
 1965 - Filistin Kurtuluş Örgütü içerisinde yer alan El Fetih, ilk silahlı eylemini gerçekleştirdi. Ahmet Amr Musa önderliğindeki gerilla birlikleri, İsrail'in işgal altında tuttuğu Batı Şeria topraklarına sızarak, bir köprüyü havaya uçurdu.
 1971 - Amerika Birleşik Devletleri'nde televizyonda sigara reklamları yasaklandı.
 1973 - Birleşik Krallık, İrlanda ve Danimarka, Avrupa Ekonomik Topluluğu (AET) üyesi oldu.
 1974 - İsrail'de yapılan seçimleri Golda Meir liderliğindeki İsrail İşçi Partisi kazandı.
 1978 - Hindistan Hava Yollarına ait Boeing 747 tipi bir yolcu uçağı, Mumbai açıklarında havada infilak ederek denize çakıldı; 213 kişi öldü.
 1979 - Çin ile Amerika Birleşik Devletleri arasında diplomatik ilişkiler başladı.
 1981 - Yunanistan, Avrupa Ekonomik Topluluğu üyeliğine kabul edildi.
 1984 - Brunei bağımsızlığını kazandı.
 1984 - Nijerya'da General Muhammadu Buhari kansız bir darbeyle iktidarı ele geçirdi.
 1990 - David Dinkins, New York'un ilk siyah Belediye Başkanı olarak görevine başladı.
 1990 - Ruanda İç Savaşı başladı.
 1993 - Çekoslovakya dağıldı. Slovakya ve Çekya kuruldu.
 1994 - Meksika'nın Chiapas eyaletindeki kızılderililer, ulusal kuruluşları için Zapatista Ulusal Kurtuluş Ordusu önderliğinde ayaklanarak bölgenin denetimini ele geçirdiler.
 1994 - NAFTA (Kuzey Amerika Ülkeleri Serbest Ticaret Anlaşması) yürürlüğe girdi.
 1995 - Diyarbakır'ın Kulp ilçesine bağlı Hamzalı köyüne saldıran PKK mensupları, yedisi çocuk on dokuz kişiyi öldürdü. Bir PKK'lı öldürüldü.
 1995 - Dünya Ticaret Örgütü kuruldu.
 1995 - İsveç, Avusturya ve Finlandiya, Avrupa Birliği üyeliğine kabul edildi.
 1996 - Gümrük Birliği anlaşması Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdi. Anlaşma, Türkiye ile 15 Avrupa ülkesi arasında geçerli oldu.
 1997 - Zaire, Dünya Ticaret Örgütü üyesi oldu.
 1998 - Avrupa Merkez Bankası kuruldu.
 1999 - Avrupa para birimi "Euro" yürürlüğe girdi. (Birleşik Krallık, Danimarka, İsveç ve Yunanistan hariç).
 2002 - Euro banknot ve bozuk paraları Avrupa Birliği üyesi ülkeler'de kullanılmaya başlandı.
 2002 - Hollanda'da ötanaziyi yasallaştıran karar yürürlüğe girdi. Hollanda, ölümcül durumdaki hastalara hayatlarını sona erdirme hakkı veren ilk ülke oldu.
 2002 - Tayvan, Chinese Taipei gibi Dünya Ticaret Örgütü üyesi oldu.
 2004 - Pakistan Devlet Başkanı Pervez Müşerref, 2007 yılına kadar görev yapmasına olanak sağlayan parlamento oylamasında güven oyu aldı.
 2005 - Türk lirası'ndan (TL) 6 sıfır atıldı. Yeni Türk Lirası (YTL) tedavüle girdi.
 2007 - Bulgaristan ve Romanya, resmen AB üyesi oldular. Slovenya Euro bölgesine dahil oldu.
 2007 - Endonezya Adam Air Hava Yollarına ait AA574 sefer sayılı Boeing 737 tipi bir yolcu uçağı, Sulawesi Adası'nın dağlık bir bölgesine düştü. Uçakta 102 kişi bulunuyordu.
 2008 - Malta, Kıbrıs Cumhuriyeti, Agrotur ve Dikelya, Avro kullanımına geçti.
 2009 - Avusturya, Japonya, Meksika, Türkiye ve Uganda, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi masasında geçici üye olarak yerlerini aldılar.
 2009 - Euro kullanmaya başlayan Slovakya, Avro Bölgesi'nin 16. üyesi oldu.
 2009 - Tayland'ın başkenti Bangkok'ta düzenlenen yeni yıl kutlamalarında çıkan bir yangında en az 61 (66?) kişi öldü.
 2009 - TRT 6 yayına başladı. 10 Ocak 2015 tarihinde TRT Kurdî adını aldı.
 2010 - Hint Okyanusu üzerine güneş tutulması gerçekleşti.
 2010 - İspanya, Avrupa Birliği Konseyi Başkanlığını İsveç'ten devraldı.
 2010 - Pakistan'ın Lakki Marwat kentinde düzenlenen voleybol turnuvasında gerçekleşen intihar saldırısında 105 kişi öldü, 100'den fazla kişi yaralandı.
 2011 - Estonya Euro bölgesine dahil oldu.
 2011 - Estonya'nın Tallinn ve Finlandiya'nın Turku kentleri bir yıllığına Avrupa Kültür Başkenti oldu.
 2011 - Macaristan, AB Dönem Başkanlığını devraldı.
 2011 - Mısır'ın İskenderiye şehrindeki Kıptîlerin gerçekleştirdiği yeni yıl ayini sırasında gerçekleşen patlamada 23 kişi öldü.
 2013 - Fildişi Sahili'nde havai fişek gösterisi düzenlenen bir stadyumda çıkan izdihamda 61 kişi öldü.
 2014 - Letonya, Euro kullanmaya başladı ve Euro bölgesine katıldı.
 2014 -  Umeå,  Riga Avrupa Kültür Başkenti oldu.
 2015 - Litvanya, Euro Bölgesi'nin 19. üyesi oldu.
 2015 - Rusya, Kazakistan ve Belarus liderliğinde kurulan Avrasya Ekonomik Birliği yürürlüğe girdi.
 2017 - İstanbul'da, Reina gece kulübüne saldırı yapıldı.

Doğumlar
 1431 - VI. Alexander, Katolik Kilisesi'nin 214. Papası (ö. 1503)
 1449 - Lorenzo de' Medici, De facto Floransa Hükümdarı (ö. 1492)
 1467 - I. Zygmunt, Jagiellon Hanedanı üyesi Lehistan Kralı ve Litvanya Büyük Dükü (ö. 1548)
 1484 - Huldrych Zwingli, İsviçreli ilahiyatçı ve İsviçre Protestan Reformunun lideri (ö. 1531)
 1557 - István Bocskay, 1605'ten 1606'ya kadar Transilvanya ve Macaristan Prensi idi (ö. 1606)
 1638 - Go-Sai, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 111. İmparatoru (ö. 1685)
 1774 - André Marie Constant Duméril, Fransız zoologdur (ö. 1860)
 1788 - Étienne Cabet, Fransız felsefeci, ütopik sosyalist ve kuramcı (ö. 1856)
 1803 - Manuel Felipe de Tovar, Venezuelalı siyasetçi ve Devlet Başkanı (ö. 1866)
 1814 - Hong Xiuquan, Taiping Ayaklanmasının önderi ve kısa süreli Taiping Tianguo devletinin hükümdarıdır (ö. 1864)
 1823 - Sándor Petőfi, Macar şair (ö. 1849)
 1854 - James George Frazer, İskoç insan bilimci, yazar ve halk bilimci (ö. 1941)
 1863 - Pierre de Coubertin, Fransız pedagog, tarihçi ve sporcu (Olimpiyat Oyunları'nın kurucusu) (ö. 1937)
 1864 - Alfred Stieglitz, Amerikalı fotoğrafçı (ö. 1946)
 1879 - Edward Morgan Forster, İngiliz roman, öykü ve deneme yazarı (ö. 1970)
 1879 - William Fox, Macar asıllı Amerikalı film yapımcısı (ö. 1952)
 1887 - Wilhelm Canaris, Alman amiral ve Nazi Almanyası'nda Abwehr Başkanı (ö. 1945)
 1891 - Charles Bickford, Amerikalı bir aktördür (ö. 1967)
 1893 - Behçet Uz, Türk doktor (ö. 1986)
 1894 - Satyendra Nath Bose, Hint matematikçi ve fizikçi (ö. 1974)
 1895 - John Edgar Hoover, Amerikalı kamu görevlisi ve ABD Federal Soruşturma Bürosu'nun (FBI) kurucusu (ö. 1972)
 1900 - Xavier Cugat, İspanyol müzisyen ve orkestra şefidir (ö. 1990)
 1900 - Chiune Sugihara, Japon diplomat (ö. 1986)
 1901 - Nizamettin Nazif Tepedelenlioğlu, Türk gazeteci ve yazar (ö. 1970)
 1904 - Fazal İlahi Çaudhri, Pakistanlı siyasetçi (ö. 1982)
 1906 - Hacı Ömer Sabancı, Türk iş insanı ve Sabancı Holding'in kurucusu (ö. 1966)
 1908 - Avni Dilligil, Türk oyuncu ve yönetmen (ö. 1971)
 1911 - Necdet Kent, Türk diplomat (ö. 2002)
 1912 - Kim Philby, Britanyalı istihbarat görevlisi (soğuk savaş döneminin en önemli çift taraflı casusu) (ö. 1988)
 1912 - Nikiforos Vrettakos, Yunan şair ve yazar (ö. 1991)
 1915 - İhsan Devrim, Türk tiyatro ve sinema sanatçısı (ö. 2010)
 1916 - Danyal Topatan, Türk sinema sanatçısı (ö. 1975)
 1917 - Fahri Erdinç, Türk edebiyatçı ve şair (ö. 1986)
 1917 - Nezahat Tanyeri, Türk tiyatro ve sinema sanatçısı (ö. 1986)
 1918 - Gündüz Kılıç, Türk futbolcu ve teknik direktör (Galatasaraylı futbolcu) (ö. 1980)
 1919 - Rocky Graziano, Amerikalı boksör (ö. 1990)
 1919 - Carole Landis, Amerikalı film oyuncusudur (ö. 1948)
 1919 - Sheila Mercier, İngiliz oyuncu (ö. 2019)
 1919 - Jerome David Salinger, Amerikalı yazar (ö. 2010)
 1920 - Osvaldo Cavandoli, İtalyan karikatürist (ö. 2007)
 1921 - César Baldaccini, bir Fransız heykeltıraştır (ö. 1998)
 1921 - Regina Bianchi, İtalyan dizi ve sinema oyuncusu (ö. 2013)
 1922 - Macide Tanır, Türk tiyatro oyuncusu (ö. 2013)
 1922 - Rocky Graziano, Amerikalı boksör (ö. 1990)
 1923 - Valentina Cortese, İtalyan oyuncu (ö. 2019)
 1924 - Francisco Macías Nguema, Ekvator Gineli siyasetçi (ö. 1979)
 1926 - Süleyman Dilbirliği, Türk asker (ö. 2017)
 1927 - Abdulbasit Abdussamed, Mısırlı Hâfız ve Kur'an kâri'si (ö. 1988)
 1927 - Ahmet Kostarika, Türk sinema oyuncusu (ö. 1994)
 1927 - Maurice Béjart, Fransız-İsviçreli dansçı, koreograf ve opera yönetmeni (ö. 2007)
 1927 - Vernon L. Smith, Amerikalı ekonomist ve Nobel Ekonomi Ödülü sahibi
 1928 - Abdüssettar İdhi, Pakistanlı hayırsever (ö. 2016)
 1929 - Bedih Yoluk (Kazancı Bedih), Türk gazelhan (ö. 2004)
 1929 - Metin Erksan, Türk film yönetmeni (ö. 2012)
 1930 - Adonis, Suriyeli şair ve denemeci
 1930 - Tahsin Saraç, Türk şair (ö. 1989)
 1932 - Leman Çıdamlı, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (ö. 2012)
 1932 - Suat Yalaz, Türk karikatürist, çizer, çizgi romancı, film yönetmeni, senarist ve film yapımcısı (ö. 2020)
 1933 - James Hormel, Amerikalı siyasetçi, hayırsever (ö. 2021)
 1933 - Joe Orton, İngiliz oyun yazarı, yazar (ö. 1967)
 1933 - Sabiha Tansuğ, Türk halkbilimci ve koleksiyoner (ö. 2023)
 1934 - Lahdar İbrahimi, Cezayirli diplomat ve eski dışişleri bakanı
 1936 - Ahmet Suat Özyazıcı, Türk eski futbolcu ve teknik direktör (ö. 2023)
 1937 - Nuri Sesigüzel, Türk ses sanatçısı ve sinema oyuncusu (ö. 2023)
 1938 - Halit Akçatepe, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (ö. 2017)
 1938 - Frank Langella, Amerikalı oyuncu
 1938 - Halis Toprak, Türk iş insanı ve Toprak Holding kurucusu (ö. 2016)
 1939 - Michèle Mercier, Fransız sinema oyuncusu
 1939 - Gül Yalaz, Türk sinema ve dizi oyuncusu (ö. 2013)
 1941 - Ayşe Şasa, Türk senarist ve yazar (ö. 2014)
 1942 - Alassane Ouattara, Fildişi Sahili Devlet Başkanı olan bir Fildişili politikacı
 1942 - Cevat Yurdakul, Türk polis (ö. 1979)
 1944 - İsmet Vildan Alptekin, Türk bilim insanı
 1944 - Zaferullah Han Cemali, Pakistanlı siyasetçi ve spor yöneticisi (ö. 2020)
 1944 - Ömer el-Beşir, Sudanlı asker ve siyasetçi
 1944 - Uğurtan Sayıner, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (ö. 2021)
 1945 - Jacky Ickx, Belçikalı eski yarış pilotu
 1946 - Birsen Ayda, Türk sinema oyuncusu (ö. 2011)
 1946 - Roberto Rivelino, eski Brezilyalı millî futbolcudur
 1948 - Devlet Bahçeli, Türk ekonomist, siyasetçi ve MHP Genel Başkanı
 1948 - Dick Quax, Hollanda doğumlu Yeni Zelandalı atlet ve siyasetçidir (ö. 2018)
 1950 - Cengiz Sezici, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (ö. 2019)
 1951 - Yalçın Güzelce, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (ö. 2015)
 1952 - Hüseyin Velioğlu, Hizbullah kurucu lideri (ö. 2000)
 1952 - Anna Maria Monticelli, Fas doğumlu İtalyan asıllı Avustralyalı oyuncu
 1952 - İbrahim Tatlıses, Türk şarkıcı, besteci, yapımcı ve oyuncu
 1953 - Özay Fecht, Türk caz şarkıcısı, oyuncu ve eğitimci
 1953 - Gary Johnson, Amerikalı politikacı, iş insanı
 1953 - Mehmed Uzun, Kürt asıllı Türk yazar (ö. 2007)
 1954 - Yannis Papathanasiu, Yunan siyasetçi
 1954 - Kurtuluş Türkgüven, Türk müzisyen (ö. 2009)
 1954 - Volkan Saraçoğlu, Türk sinema, dizi ve tiyatro sanatçısı (ö. 2014)
 1955 - Burhan Kuzu, Türk hukukçu ve siyasetçi (ö. 2020)
 1956 - Dilber Ay (Dilber Karakaş), Türk şarkıcı, söz yazarı ve sunucu (ö. 2019)
 1956 - Andy Gill, İngiliz post-punk gitaristi ve müzik yapımcısı (ö. 2020)
 1956 - Christine Lagarde, Fransız avukat ve politikacı
 1957 - Evangelos Venizelos, bir Yunan siyasetçi
 1958 - Grandmaster Flash, Amerikalı hip hop müzik sanatçısı ve DJ
 1958 - Amor Hakkar, Cezayirli oyuncu
 1958 - Şükrü Kızılot, Türk akademisyen ve gazeteci (ö. 2017)
 1959 - Azali Assoumani, Komorlu asker ve siyasetçi
 1959 - Osman Delikkulak, Türk siyasetçi ve eski Side Belediye Başkanı
 1959 - Yaman Tarcan, Türk sinema ve tiyatro oyuncusu (ö. 2009)
 1960 - Hakan Karahan, Türk yazar, şair, senarist, oyuncu ve film yapımcısı
 1961 - Ahmet Şafak, Türk müzisyen, bestekâr ve oyuncu
 1961 - Deniz Arman, Türk gazeteci ve haber koordinatörü
 1962 - Korcan Karar, Türk haber spikeri
 1963 - Devran Çağlar, Türk arabesk müziği sanatçısı ve oyuncu (ö. 2019)
 1964 - Ayşen Aydemir, Türk sinema ve tiyatro oyuncusu (ö. 1999)
 1964 - Lisa Lynn Masters, Amerikalı oyuncu ve manken (ö. 2016)
 1964 - Dedee Pfeiffer, Amerikalı oyuncudur
 1965 - Barbara Griffin, İrlandalı aktris
 1966 - Ivica Dačić, Sırp siyasetçi
 1966 - Tihomir Orešković, Hırvatistan eski Başbakanı
 1966 - Munira Yamin Satti, Pakistanlı siyasetçi (ö. 2021)
 1968 - Davor Suker, Hırvat futbolcu
 1968 - Toprak Sergen, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu ve seslendirme sanatçısı
 1969 - Morris Chestnut, Amerikalı oyuncu
 1969 - Verne Troyer, Amerikalı oyuncu, komedyen ve dublör (ö. 2018)
 1970 - Sergey Kiryakov, Rus futbolcu ve teknik direktördür
 1971 - Emrah, Türk şarkıcı, söz yazarı ve oyuncu
 1972 - Lilian Thuram, Fransız futbolcu
 1975 - Marc Paquet, Kanadalı oyuncu
 1976 - Mustafa Doğan, Türk asıllı Alman futbolcu
 1979 - Fatih Erbakan, Türk siyasetçi ve mühendis
 1981 - Mladen Petrić, Hırvat eski futbolcudur
 1982 - Egidio Arévalo, Uruguaylı futbolcudur
 1983 - Melaine Walker, Jamaikalı atlet
 1984 - Paolo Guerrero, Perulu futbolcudur
 1985 - Steven Davis, Kuzey İrlandalı millî futbolcudur
 1985 - Tiago Splitter, Brezilyalı profesyonel basketbolcudur
 1986 - Glen Davis, Amerikalı basketbolcu
 1986 - Colin Morgan, Kuzey İrlandalı oyuncudur
 1986 - Victoria Amelina, Ukraynalı yazar ve şair (ö. 2023)
 1987 - Meryl Davis, Amerikalı buz patenci
 1987 - Serdar Özkan, Türk futbolcu
 1989 - Hasan Ali Durtuluk, Türk futbolcu
 1990 - Koray Avcı, Türk müzisyen
 1990 - Nadia Pariss, Amerikalı pornografik film oyuncusu
 1991 - Fırat Yılmaz Çakıroğlu, Türk öğrenci (ö. 2015)
 1992 - Hazar Ergüçlü, Türk oyuncu
 1992 - Jack Wilshere, İngiliz futbolcu
 1993 - Oğuz Yılmaz, Türk futbolcu
 1993 - Sadık Çiftpınar, Türk futbolcu
 1995 - Nuri Fatih Aydın, Türk futbolcu
 1995 - Rachel Amanda, Endonezyalı oyuncu ve şarkıcı
 1995 - Poppy, Amerikalı müzisyen ve söz yazarı
 1996 - Mamoudou Gassama, balkondan sarkan dört yaşındaki bir çocuğu kurtarmak için bir apartman bloğunun dış cephesinde dört kata 30 saniyede tırmanan Fransa'da yaşayan Mali asıllı Fransız vatandaşı
 1997 - Muhammet Beşir, Türk futbolcu
 1998 - Hüseyin Türkmen, Türk futbolcu
 2000 - Ekaterina Alexandrovskaya, Rus-Avustralyalı buz patencisi (ö. 2020)
 2001 - Arda Akbulut, Türk futbolcu
 2001 - Ersin Destanoğlu, Türk futbolcu
 2001 - Ömercan İlyasoğlu, Türk basketbolcu
 2001 - Muhammed Gümüşkaya, Türk futbolcu
 2001 - Zeynep Şevval Gül, Türk basketbolcu
 2001 - Angourie Rice, Avustralyalı bir film oyuncudur
 2001 - Emirhan Çakal, Türk şarkıcı ve söz yazarı
 2002 - Eren Bülbül, Türk Emniyet Güçleri ile PKK üyeleri arasındaki çatışmada hayatını kaybeden Türk çocuk (ö. 2017)

Ölümler
 379 - Basileios, Kapadokya Metropoliti (d. 329)
 404 - Aziz Telemachus, Hristiyan bir aziz
 1204 - III. Haakon, Norveç Kralı
 1515 - XII. Louis, Fransa Kralı (d. 1462)
 1559 - III. Christian, 1534'ten itibaren Danimarka kralı (d. 1503)
 1560 - Joachim du Bellay, Fransız Rönesans şairi (d. 1522)
 1748 - Johann Bernoulli, İsviçreli matematikçi (d. 1667)
 1782 - Johann Christian Bach, Alman besteci (d. 1735)
 1793 - Francesco Lazzaro Guardi, İtalyan soylusu ve Venedik Okulu mensubu ressam (d. 1712)
 1803 - Luigi Mayer, İtalyan ressam (d. 1755)
 1817 - Martin Heinrich Klaproth, Alman kimyager (d. 1743)
 1851 - Johann Heinrich Friedrich Link, Alman doğabilimci ve botanikçi (d. 1767)
 1853 - Gregory Blaxland, Avustralya'da Mavi Dağları'ndan ilk başarılı geçişi başaran Avrupalı olmasıyla tanınan çiftçi (d. 1778)
 1862 - Mihail Vasilyeviç Ostrogradski, Ukraynalı Kazak kökenli bir Rus İmparatorluk matematikçisi, mekanikçisi ve fizikçisiydi (d. 1801)
 1881 - Louis-Auguste Blanqui, Fransız yazar (d. 1805)
 1891 - Antonio Stoppani, İtalyan jeolog, paleoantolog ve öncü popüler bilim yazarı (d. 1824)
 1894 - Heinrich Hertz, Alman fizikçi (d. 1857)
 1901 - Gottlieb Viehe, Alman misyoner (d. 1839)
 1918 - William Wilfred Campbell, Kanadalı şair ve yazar (d. 1858)
 1921 - Theobald von Bethmann Hollweg, Alman siyasetçi ve Almanya'nın Şansölyesi (d. 1856)
 1929 - Burton Downing, Amerikalı bisikletçi (d. 1885)
 1929 - Mustafa Necati, Türk siyasetçi (d. 1894)
 1931 - Martinus Beijerinck, Hollandalı bir mikrobiyolog ve botanikçiydi (d. 1851)
 1944 - Edwin Lutyens, bir İngiliz mimardı (d. 1869)
 1953 - Hank Williams, Amerikalı şarkıcı, gitarist ve söz yazarı (d. 1923)
 1956 - Jean de La Hire, Fransız yazar (d. 1878)
 1958 - Edward Weston, Amerikan fotoğrafçı (d. 1886)
 1960 - Margaret Sullavan, Amerikalı sahne ve sinema oyuncusu (d. 1909)
 1963 - Filippo Del Giudice, İtalyan film yapımcısı (d. 1892)
 1965 - Mehmet Emin Erişirgil, Türk eğitimci, felsefeci, yazar ve siyasetçi (d. 1891)
 1966 - Vincent Auriol, Fransa Devlet Başkanı (d. 1884)
 1969 - Mümtaz Turhan, Türk sosyal psikolog ve İstanbul Üniversitesi Deneysel Psikoloji Kürsüsü Başkanı (d. 1908)
 1972 - Maurice Chevalier, Fransız aktör ve şarkıcı (d. 1888)
 1980 - Pietro Nenni, İtalyan gazeteci, siyasetçi ve İtalyan Sosyalist Partisi lideri (d. 1891)
 1992 - Grace Hopper, Amerikalı bir bilgisayar bilimcisi ve Birleşik Devletler Donanması arka amiraliydi (d. 1906)
 1994 - Cesar Romero, Küba asıllı Amerikalı oyuncu (d. 1907)
 1995 - Dilber Ay (Gülşen Demirci), Türk sinema sanatçısı (d. 1958)
 1995 - Eugene Wigner, Macar asıllı Amerikalı fizikçi ve matematikçi (d. 1902)
 2001 - Ray Walston, Amerikalı aktör (d. 1914)
 2003 - Yusuf Nalkesen, Türk bestekâr (d. 1923)
 2010 - Lhasa de Sela, Amerikalı şarkıcı ve besteci (d. 1972)
 2012 - Jorge Andrés Boero, Arjantinli motosiklet yarışçısı (d. 1973)
 2012 - Kiro Gligorov, Makedon siyaset adamı (d. 1917)
 2013 - Christopher Martin-Jenkins, İngiliz gazeteci, yazar ve sunucu (ö. 1945)
 2013 - Patti Page, Amerikalı şarkıcı ve oyuncu (d. 1927)
 2014 - Juanita Moore, Amerikalı oyuncudur (d. 1914)
 2015 - Mario Cuomo, Amerikalı politikacı ve yazar (d. 1932)
 2015 - Donna Douglas, Amerikalı oyuncu ve komedyen (d. 1933)
 2015 - Ömer Karami, Lübnanlı siyasetçi ve Lübnan'ın 2. Başbakanı (d. 1934)
 2015 - Boris Morukov, Rus fizikçi ve kozmonot (d. 1950)
 2016 - Fazu Alijeva, Avar kökenli Rus şair, romancı ve gazeteci (d. 1932)
 2016 - Antonio Carrizo, Arjantinli sunucu (d. 1926)
 2016 - Yiğit Okur, Türk avukat ve yazar (d. 1934)
 2016 - Vilmos Zsigmond, Oscar ödüllü Macar-Amerikalı sinematograf (d. 1930)
 2017 - Tony Atkinson, Britanyalı akademisyen ve ekonomist (d. 1944)
 2017 - Hilarion Capucci, Suriyeli Katolik Başpiskopos (d. 1922)
 2017 - Karl Gerstner, İsviçreli grafik tasarımcı (d. 1930)
 2017 - Mel Lopez, Filipinli bürokrat ve siyasetçi (d. 1935)
 2017 - George Miller, İskoç kriketçi (d. 1929)
 2017 - Derek Parfit, Britanyalı filozof ve yazardır (d. 1942)
 2017 - Talat Tunçalp, Türk olimpik bisikletçi (d. 1915)
 2018 - Gert Brauer, Alman millî futbolcu (d. 1955)
 2018 - Robert Mann, Amerikalı keman sanatçısı, besteci ve orkestra şefi (d. 1920)
 2018 - İbrahim Nafei, Mısırlı gazeteci (d. 1934)
 2018 - Jahn Otto Johansen, Norveçli gazeteci, editör, muhabir ve yazar (d. 1934)
 2018 - Manuel Olivencia, İspanyol avukat ve akademisyen (d. 1929)
 2018 - Mauro Staccioli, İtalyan heykeltıraş (d. 1937)
 2019 - Yuri Artsutanov, Rus uzay mühendisi (d. 1929)
 2019 - Dagfinn Bakke, Norveçli ressam ve grafik sanatçısı (d. 1933)
 2019 - Raymond Ramazani Baya, Demokratik Kongolu siyasetçi ve eski bakan (d. 1943)
 2019 - İvan Dimitrov, Bulgar millî futbolcu (d. 1935)
 2019 - Feis Ecktuh, Hollandalı rap şarkıcısı ve müzisyen (d. 1986)
 2019 - Elizabeth Edgar, Yeni Zelandalı botanikçi (d. 1929)
 2019 - Katie Flynn, İngiliz kadın yazar ve romancı (d. 1936)
 2019 - Ivo Gregurević, Hırvat aktör (d. 1952)
 2019 - Joan Guinjoan, İspanyol besteci ve piyanist (d. 1931)
 2019 - Kris Kelmi, Sovyet-Rus müzisyen ve besteci (d. 1955)
 2019 - Paul Neville, Avustralyalı politikacı (d. 1940)
 2019 - José Antonio Pujante, İspanyol siyasetçi ve felsefe profesörü (d. 1964)
 2019 - María Teresa Uribe, Kolombiyalı sosyolog (d. 1940)
 2019 - Pegi Young, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı, çevreci, eğitimci ve hayırsever (d. 1952)
 2020 - János Aczél, Macar-Kanadalı matematikçi (d. 1924)
 2020 - Lexii Alijai, Amerikalı rap şarkıcısı ve müzisyen (d. 1998)
 2020 - Joan Benson, Amerikalı müzisyen ve eğitimci (d. 1925)
 2020 - Tommy Hancock, Amerikalı müzisyen (d. 1929)
 2020 - Roland Minson, Amerikalı basketbol oyuncusu (d. 1929)
 2020 - Peter Lo Sui Yin, Malezyalı siyasetçi (d. 1923)
 2020 - David J. Stern, Amerikalı spor (NBA patronu) adamı (d. 1942)
 2021 - Abdul Hakim Al-Taher, Sudanlı aktör ve film yönetmeni (d. 1949)
 2021 - Barry Austin, Britanyalı yaşadığı dönemde en kilolu olarak bilinen kişi (d. 1968)
 2021 - Ben Chafin, Amerikalı hukukçu, çiftçi ve siyasetçi (d. 1960)
 2021 - Bernard Guignedoux, Fransız futbolcu ve teknik direktör (d. 1947)
 2021 - Carlos Escudé, Arjantinli siyaset bilimci ve yazar (d. 1948)
 2021 - Carlos do Carmo, Portekizli şarkıcı ve söz yazarı (d. 1939)
 2021 - Clint Boulton, İngiliz profesyonel futbolcu (d. 1948)
 2021 - Elmira Minita Gordon, Belizeli siyasetçi (d. 1930)
 2021 - Felix Tarasenko, Rus matematikçi (d. 1932)
 2021 - Floyd Little, Amerikalı profesyonel Amerikan futbolu oyuncusu (d. 1942)
 2021 - George Whitmore, Amerikalı dağcı ve çevreci (d. 1931)
 2021 - Jan de Bie, Hollandalı ressam ve fotoğraf sanatçısı (d. 1946)
 2021 - Jan Vering, Alman gospel şarkıcısı, gazeteci ve oyun yazarı (d. 1954)
 2021 - Jean Panisse, Fransız aktör (d. 1928)
 2021 - José Cleonâncio da Fonseca, Brezilyalı siyasetçi ve iş insanı (d. 1936)
 2021 - Liam Reilly, İrlandalı şarkıcı (d. 1955)
 2021 - Mark Eden, İngiliz aktör (d. 1928)
 2021 - Muhammed Taki Misbah Yezdi, İranlı siyasetçi (d. 1934)
 2021 - Norma, Fransız çizgi roman sanatçısı (d. 1946)
 2021 - Paatje Phefferkorn, Hollandalı eğitimci ve uygulamalı karma dövüş sanatçısı (d. 1922)
 2021 - Pablo Hernández, Kolombiyalı bisiklet sporcusu (d. 1940)
 2021 - Paige Rense, Amerikalı yazar ve editör (d. 1929)
 2021 - Seizō Fukumoto, Japon oyuncu (d. 1943)
 2021 - Simone Chrisostome, Fransız asker ve Fransız Direnişi üyesi (d. 1923)
 2021 - Sun Qiaolu, Çinli aktris ve model (d. 1995)
 2021 - Toabur Rahim, Bangladeşli siyasetçi
 2021 - Traude Dierdorf, Avusturyalı siyasetçi (d. 1947)
 2021 - Zoran Džorlev, Kuzey Makedonyalı keman sanatçısı (d. 1967)
 2022 - Paul Adegboyega Olawoore, Nijeryalı Roma Katolik piskopos (d. 1961)
 2022 - Edna Brown, Amerikalı siyasetçi (d. 1940)
 2022 - Barbara Chilcott, Kanadalı aktris (d. 1922)
 2022 - Maurice Blanchard Cohill Jr., Amerikalı hukukçu ve siyasetçi (d. 1929)
 2022 - Jean-Pierre Defontaine, Fransız siyasetçi (d. 1937)
 2022 - Richard Freed, Amerikalı müzik eleştirmeni, editör ve yayıncı (d. 1928)
 2022 - Max Julien, Amerikalı aktör, heykeltıraş ve kostüm tasarımcısı (d. 1933)
 2022 - Robin Leamy, Yeni Zelandalı Roma Katolik piskopos (d. 1934)
 2022 - Pierre Parsus, Fransız ressam ve desinatör (d. 1921)
 2022 - Dan Reeves, hücum mevkiinde oynayan eski Amerikan futbolu oyuncusu ve antrenörü (d. 1944)
 2023 - Mario Artali, İtalyan siyasetçi ve iş adamı (d. 1938)
 2023 - N. C. Debbarma, Hint siyasetçi ve yönetici (d. 1942)
 2023 - Gangsta Boo, Amerikalı rap müzisyeni (d. 1979)
 2023 - Bob Jongen, Almanya doğumlu Hollandalı eski profesyonel futbolcu (d. 1927)
 2023 - Kadri Mälk, Eston sanatçı ve mücevher tasarımcısı (d. 1958)
 2023 - Arthur McNally, ABD'li spor yöneticisi ve antrenör (d. 1925)
 2023 - Guo Nanhong, Tayvanlı siyasetçi (d. 1936)
 2023 - Meenakshi Narain, Hint kökenli Amerikalı deneysel fizikçi (d. 1964)
 2023 - Lise Nørgaard, Danimarkalı gazeteci, yazar ve senarist (d. 1917)
 2023 - Edith Pearlman, Amerikalı kısa hikâye yazarı (d. 1936)
 2023 - Fan Weitang, Çinli mühendis ve siyasetçi (d. 1935)

Tatiller ve özel günler
 Yılbaşı
 Küba Ulusal Bayramı
 Sudan Bağımsızlık Günü
 Ağrı Aşıklar Bayramı
 Kamu Malı Günü
 Dünya Kutup Ayısı Dalışı Günü

Kaynakça

0101
01

1 Ocak


Húsfellsbruni er heiti yfir hraun sem hafa runnið á mismunandi tímum úr eldstöð nærri Stóra-Kóngsfelli hjá Bláfjöllum. Hraunið er kennt við Húsfell sem er vestar.

Tenglar
Vísindavefurinn: Hvað eru margar virkar eldstöðvar í kringum höfuðborgarsvæðið?

Hraun á Íslandi
Bláfjöll

Húsfellsbruni


Hapisten kaçış bir mahkûmun hapisten resmi olmayan bir şekilde ya da yasadışı yollarla ayrılmasıdır. Hapisten kaçışlar neredeyse her zaman mahkûmun yakalanması ve geri gönderilmesiyle sonuçlanmaktadır.

Kaçış yöntemleri
Hapisten kaçışlar iki kısma ayrılabilir:

Spontane
Mahkûm hapisten kaçmak için bir fırsat yakalar ve onu kullanılır. (bir kapının kazara açık unutulması gibi.) Mahkûm daha önce kaçışı aklından geçirmemiş olabilir, ama özgürlük şansı kaçışını sağlar.

Planlı
Eğer bir mahkûm hapisten başarıyla nasıl kaçılacağını belirmeleye çalışırsa planlı kaçış yapmış olur. Bu en sık kullanılan yöntemdir.

Geçmişteki ünlü kaçışlar
Tarihte birçok ünlü hapis kaçışı vardır.
 Frank Morris, John Anglin ve Clarence Anglin kaçılamaz Alcatraz Adası hapishanesinden kaçtılar.
 Aralık 1979'da siyasi mahkûmlar Tim Jenkin, Stephen Lee ve Alex Moumaris Güney Afrika'nın yüksek güvenlikli Pretoria Hapishanesinden kaçtılar. 18 aylık planlama, test, hazırlık yaparak, kilitlerin nasıl açılacağını ve anatharların nasıl yapılacağını öğrenerek bu üçlü hapishaneye geldikleri yoldan aynı şekilde 10 kilitli kapı aşarak çıktılar.
 Sovyet ajanı George Blake Wormwood Scrubs hapishanesinden 22 Ekim 1966'da Sean Bourke yardımıyla kaçtı; her ikisi de güvenli bir şekilde Sovyetler Birliğine ulaştı.
 Alman Kraliyet Hava Servisi Kapitänleutnant Gunter Plüschow 1915 yılında Donington Hall hapishanesi savaş kampından kaçtı.
 Coldtiz Kalesi 2. Dünya Savaşı sırasında 'kaçış denemesi' yapılan bir savaş kampı olarak kullanıdı; 300'den fazla kaçış denemesinde 130 mahkûm kaçtı, 30 tanesi ayağını toprağa normal olarak bastı. Kaçışlarda tünel kazanlar, kendini muhafız gibi gösterenler, kanalizasyondan sürünenler ve hatta bir planörü duvarların üzerinden aşırmayı planlayanlar bile oldu.
 2. Dünya Savaşında bir Fransız direnişçi olan André Devigny, hücre arkadaşıyla Lyon'daki Montluc Askeri Hapishanesinden Nisan 1943'te kaçtı.
 Jack Sheppard ayrıntılı planlar yaparak ve muhafızların bulunduğu yerleri/zamanları dikkatlice not ederek birçok kez hapisten kaçtı.
 Texas 7 kaçışı.
 Mahkûmlar Whitemoor hapishanesinden silah kullanarak kaçtılar.

Popüler kültürde kaçışlar

Gerçek
 Alcatraz'dan kaçış Frank Morris ve Anglin kardeşlerin hapisten kaçışını betimliyor.
 Büyük Kaçış savaş kampı mahkûmlarının özgürlüğe olan kazılarını içeriyor.

Hayali
 Monte Cristo Kontu
 TV dizisi Prison Break karışık bir kaçış planı içeriyor.
 The Shawshank Redemption
 Papillon
 2001 Haydutlar (film) filminin başlangıç sahnesinde iki başrol oyuncusu fırsatçı bir kaçış yapıyorlar.
 Kaçış Planı filmi

Suçlar

Hapisten kaçış


Daisuke Suzuki (født 29. januar 1990) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|2013||1||0
|-
|2014||1||0
|-
!Total||2||0
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Daisuke Suzuki


An Carex annectens in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Eugene Pintard Bicknell, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Eugene Pintard Bicknell. An Carex annectens in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Carex

Carex annectens


Trivium, 1999 yılında Orlando, Florida'da kurulan bir heavy metal grubudur. Kelime, Latincede "üç yol ağzı" anlamına gelir.

RoadRunner Records'tan "Ember to Inferno", "Ascendancy", "The Crusade", "Shogun", "In Waves", "Vengeance Falls", "Silence in the Snow", "The Sin and the Sentence", "What the Dead Men Say" ve ''In the Court of the Dragon'' adlarıyla on albümleri çıkmıştır.

Grubun üyeleri
 Matthew Kiichi Heafy (Vokal ve Ritim Gitar)
 Corey Beaulieu (Solo Gitar)
 Paolo Gregoletto (Bas Gitar)
 Alex Bent (Bateri)

Matthew Heafy ve Corey Beaulieu ayrıca RoadRunner Records'un şirket bünyesindeki farklı elemanları rastgele biçimlerde eşleştirerek oluşturduğu yeni grupların birer şarkılarından oluşan proje RoadRunner United'da yer almıştır. Grup için Metallica ve Megadeth büyük bir ilham kaynağı olmuştur.

Tarihçesi

1999-2004: Kuruluş ve Ember to Inferno
Grup 1999 yılında grup üyeleri henüz 17-18 yaşlarındayken kuruldu. İlk kuruluşlarının ardından stüdyoda Metallica'nın No Leaf Clover şarkısını cover yaptılar. Ardından Lewter, Matt Heafy'nin prova performansından etkilenerek onu grubun sonraki yıllarda davulcusu olacak olan Travis Smith'in evine lead gitarist olması için davet etti birlikte yine Metallica'nın For Whom the Bell Tolls şarkısını cover olarak icra ettiler. Heafy'nin performansı yine göz doldurucu olunca onu Lewter'ın ve Smith'in grubu olan ve melodik death metal, metalcore ve thrash metal türlerinin üçlü kombinasyonu şeklinde kullanmayı amaçladıkları ve latince anlamı "üç yol ağzı" olan Trivium 'a alma konusunda anlaştılar. Birlikte yerel konserlerde çaldıktan sonra yaklaşık 1 yılın ardından Lewter ile yollar ayrıldı. 2001 yılının ortalarında ise Trivium basçısı ile yolları ayırmaya karar verdikten sonra çeşitli grupların bas gitaristleri ile anlaşılmaya çalışılsa da kalıcı bir basçı için arama yapmaya devam ettiler.

2002 yılında "Mindscar" grubunun bas gitaristi Richie Brown ile birlikte stüdyoya girerek kendilerinin ilk yüksek kaliteli demo albümlerini kaydettiler. Yayınladıkları bu demo cd'si Alman plak şirketi "Lifeforce Records'un kulağına gitti ve Trivium ile ilk resmi plak sözleşmesini imzalayarak kendilerinin ilk albümü olan "Ember to Inferno" kaydedildi. Albüm kaydediltikten sonra lead gitarist olarak Corey Beaulieu ve basçı olarak da Paolo Gregoletto ile anlaşıldı. Ember to Inferno albümü çıkışından birkaç hafta sonra ünlü plak şirketi Roadrunner Records'un da dikkatini çekmeyi başardı.

2004-2006: Ascendancy
2004 yılında grup ikinci albümleri Ascendancy'i Florida'daki AudioHammer Stüdyoları'nda kaydetti. Heafy ve Jason Suecof'un prodüksiyonluğu üstlendiği albüm  Mart 2005'te yayımlandı. Yayınlanışının ardından Billboard 200 listesinde 151, Top Heatseekers listesinde de 4. olmayı başardı. Allmusic  ve Decibel Magazini eleştirmenleri Johnny Loftus ve Rod Smith albümü oldukça başarılı bulduklarını belirterek grubun bir sonraki işlerde dünyaya adını daha çok duyuracağından bahsettiler ve grubu övdüler. 2007 yılına gelindiğinde ise grup İngiltere'de ilk kez 100.000 adet kopya satmayı başararak kariyerlerindeki ilk altın plak ödülünün de sahibi oldu.

Grup ayrıca 2005 yılında Download Festival'inde ilk kez profesyonel olarak sahne aldı. Ardındaki haftada albümden çıkmış olan "Like Light to the Flies", "Pull Harder on the Strings of Your Martyr", "A Gunshot to the Head of Trepidation", ve "Dying in Your Arms" teklilerine klip çekildi. "Pull Harder on the Strings of Your Martyr" şarkısı grubun en çok bilinen ve en popüler şarkılarından birisi olmayı başardı. Albümü tanıtmak adına Trivium, Heafy'nin etkisinde kaldığı Killswitch Engage, Iced Earth, Fear Factory, Machine Head gibi diğer türdaş gruplarıyla birlikte sahnelere çıkmaya başladı.

"Ascendancy", 2006 yılında dört bonus şarkı, albüm yapımı ve sahne arkası videoları ile birlikte dvd formatında yeniden yayımlandı.

2006-2007: The Crusade

2006 yılında Trivium, Suecof ve Heafy'nin yeniden prodüksiyon koltuğunda oturduğu bir albüm yapmak için stüdyoya girdi.
Grup aynı yıl ikinci kez Korn ve Metallica ile birlikte Download Festival'inde sahne aldı. Ekim 2006 yılında The Crusade albümünü piyasa sürdüler ve daha ilk haftadan 32.000 adet kopya satarak Billboard 200 listesinde 25. sıraya kadar yükseldiler. Heafy'nin vokalleri Metallica'dan etkilendiği için değişti. metalcore çığlıkları yerini clean söylemeye bıraktı. Bu yeni tarz, grubun ivmesini thrash metal'e kaydırmasıyla "Metallica'ya aşırı benzemeye çalışma" şeklinde yorumlandı.

Albümü tanıtmak için Iron Maiden ve Metallica ile birlikte turlara çıkan grup Arch Enemy, Annihilator, Machine Head DragonForce ile birlikte dünyada adından söz ettirmeye başladı. Trivium 2006 yılında "en iyi canlı grup" ismi ile Metal Hammer Golden Gods Awards'dan ödül aldı ve 2007 yılında yeni bir albüm için tekrar stüdyoya gireceklerini duyurdu.

2008-2009: Shogun ve Travis Smith'in ayrılışı

Trivium Ekim 2007 yılında prodüksiyoncu olarak Nick Raskulinecz ile çalışmaya başladı. .
Heafy, İngiliz Metal Hammer dergisine verdiği röportajda kaydettikleri albümün fazlasıyla thrash olacağını ve bol miktarda çığlık barındıracağını söyledi." Ardından Revolver dergisine albüm hakkında "İlk kez şarkılarımızdaki riff'lerin ve ritmlerin neye ve kime benzediği ile ilgilenmiyoruz. Biz kendi işimizi yapıyor ve kendi stilimizle bir albüm yapıyoruz." dedi. Eylül 2008 tarihinde Trivium dördüncü stüdyo albümü "Shogun"'u piyasaya sürdü. Yayınlanışının ilk haftasında ABD'de 23.000 kopya satmayı başardı ve Billboard 200 listesinde 23. sıraya çıkmayı başardı. Ayrıca "UK Rock Album Charts" listesinde de ilk kez 1. oldu.

Trivium 2009 yılını dolu bir şekilde dünya turuna çıkarak bitirdi. İki ayaktan oluşan ilk turlarında Avustralya ve Japonya'da bolca bulunan grup, ardından Almanya, İngiltere ve ABD'de turlar düzenledi ve Chimaira, Darkest Hour, Whitechapel gibi gruplarla birlikte "Mayhem Festival" ile "Rock am Ring" gibi büyük konserlerin bir parçası oldu. Ayrıca 2010 yılında Avustralya'daki Soundwave Festivali'nde headliner olarak yer aldılar.

4 Şubat 2010 tarihinde grup resmi olarak davulcuları Travis Smith'in "Into the Mouth of Hell We Tour" turnesinin ikinci ayağında gruptan ayrıldığını açıkladı. Turlara devam edebilmek için kendisinin yerini eski Matura ve Metal Militia gruplarının davulcusu Nick Augusto ile doldurdular ve konserlere devam ettiler.

Aynı yıl grup 12 Şubat 2010'da God of War III oyunu için "Shattering the Skies Above" şarkısını kaydedip yayımladı. Şarkı oyunun ikinci sürümü olan God of War III: Ultimate Edition sürümünde soundtrack olarak yer aldı. Yine 2010 yılının ilk çeyreğinde Trivium Sepultura'nın Slave New World şarkısı için bir cover kaydedip yayımladı. "Shattering the Skies Above" ve "Slave New World" cover'ı bir sonraki albüm In Waves 'in deluxe sürümünde yer aldı.

2010-2013: In Waves
Grup Guitar World dergisine verdiği röportajda beşinci albümleri için kayıt yaptıklarını ve yeni albümde daha çok ileriye odaklanacaklarını doğruladı. 7 telli gitarlardan ve kompleks yapılı riff'lerden biraz daha uzaklaşarak ikinci albümleri Ascendancy ye yaklaşacaklarını belirttiler ve gitar akordu olarak Drop C# kullanacaklarını bildirdiler.

Ocak 2011'de grup gitar akortlarını vokalist Matt Heafy'nin "daha tizlere çıkamadığı için değil, sadece yaptıkları işi kolaylaştırmak için" yarım ses aşağı çekeceklerini belirtti.

6 Haziran 2011'de Heafy'nin Metal Hammer dergisine verdiği röportaj ile albümün isminin "In Waves" olacağı ve 9 Ağustos 2011'dde yayınlanacağı belli oldu. Aynı ay Trivium 2 yeni şarkı yayınladı. 19 Haziran'da "Black", 28 Haziran'da ise "Dusk Dismantled" şarkıları görücüye çıktı. Temmuz 13'te ise "Inception of the End" parçası tekli olarak yayımlandı.

"In Waves" albümü dünya çapında Ağustos 2011'de Kerrang! dergisinden çoğunlukla olumlu eleştiriler ile birlikte yayınlandı. Birkaç ay sonra da albümün "Shattering the Skies Above", "A Grey So Dark", "Slave New World", "Ensnare the Sun" gibi bonus parçalar içeren özel sürümü yayınlandı.

Albüm yayınlandıktan sonra dünya turuna çıkan grup birçok kez headliner olarak sahne aldı ve In Flames, Ghost, Rise to Remain gibi gruplarla birlikte sahne aldılar. Ayrıca Ghost ve Miss May I gibi gruplarda Trivium'un headliner olduğu "In Waves Tour" turnelerinde gruba eşlik etti. 2012 yılına kadar Download Festivali, Rock am Ring ve Metaltown Festival'inde Five Finger Death Punch, Killswitch Engage, Bullet for My Valentine, Battlecross gibi gruplarla konserler verdiler ve artık tam anlamıyla tanınır bir grup oldular.

2013-2015: Vengeance Falls ve Nick Augusto'nun ayrılışı

Grup yılın sonuna kadar "In Waves" turnlerine çıkmaya devam etti ve Matt Heafy Şubat 2013'te yeni albümün yolda olduğunu, ellerinde hazırda 10'dan fazla demo şarkının bulunduğunu söyleyerek 6. albümün sinyallerini verdi.

14 Ocak 2013'te Heafy, twitter hesabı üzerinden tekrar kayıt için stüdyoya girdiklerini duyurdu. Sonrasında ise 6. albümün prodüksiyonluk koltuğunda Disturbed'den David Draiman'ın oturacağı grup tarafından bildirildi.

Vengeance Falls, Austin, Teksas'ta kayda alındı ve albümün mix'i daha önceleri Slipknot, Bullet for My Valentine, Machine Head, Cannibal Corpse gibi gruplar için prodüksiyonculuk yapmış olan Colin Richardson tarafından gerçekleştirildi.

23 Temmuz 2013'te Trivium, Alter Bridge, DevilDriver, After the Burial gibi gruplarla geniş çaplı bir Kuzey Amerika turuna çıkacaklarını bildirdi.

31 Temmuz 2013'te yeni şarkı "Brave This Storm" dijital olarak ilk kez dinleyici karşısına çıktı ve ücretsiz olarak indirmeye sunuldu. 23 Ağustos 2013'te Trivium 2014'ün mart ayına kadar geniş bir Avustralya'nın Soundwave Festival turuna çıkacaklarını açıkladı ve biletleri satışa sundu. 20 Temmuz 2013'te yönetmenlik koltuğunda Ramon Boutviseth'in oturduğu "Strife" şarkısının video klibi çekildi ve 8 Ekim 2013'te albüm resmen çıkmış oldu.

7 Mayıs 2014'te grubun davulculuğunu üstlenen Nick Augusto'nun gruptan ayrıldığı açıklandı ve kendisinin yeri geçici olarak grubun davul teknisyenliğini üstlenen Mat Madiro tarafından dolduruldu.. Grup son olarak 18 Temmuz 2014 tarihinde "Through Blood And Dirt And Bone" şarkısınını resmi klibini tüm platformlarda yayımladı.

2015-2016: Silence in the Snow ve Mat Madiro'nun ayrılışı

2014'ün sonbahar aylarında gitarist Corey Beaulieu "Vengeance Falls" albümünün ardından 2015 yılına bir albüm daha yetiştirmek için çalıştıklarını söyledi.

17 Temmuz 2015 tarihinde ise "snow.trivium.org" adresinde yeni albüm ile ilgili tanıtımlar ve teaser'lar yer almaya başladı. Ayrıca grup tüm sosyal medya hesaplarındaki profil fotoğraflarını website'deki resim ile aynı yaptı.

29 Temmuz tarihinde grup yine sosyal medyadan 6 günlük bir geri sayım başlattı ve 30 Temmuz 2015'te yeni albumlerinin ismini, kapak fotoğrafını ve şarkı listesini 7. albümleri ile aynı ismi taşıyan "Silence in the Snow" şarkısı ile dinleyicilerine duyurdu ve albümün çıkış tarihinin 2 Ekim 2015 olacağı netleşti.

7 Ağustos tarihinde ise albümün ikinci teklisi "Blind Leading the Blind", 27 Ağustos'ta ise üçüncü tekli "Until the World Goes Cold" dinleyici karşısına çıktı.

Albüm çıktıktan sonra hiç çığlık içermemesi ve şarkıların bariz şekilde temposunun yavaşlaması nedeniyle önceki albümlerden daha olumsuz eleştirilere maruz kaldı.

2 Aralık'ta ise Trivium, ilk albümleri "Ember to Inferno"yu "Ember to Inferno: Ab Initio" ismiyle tekrar piyasaya sürdü ve içerisindeki şarkıların birkaçını yeniden düzenleyerek albümün ikinci cd'sine 13 yeni şarkı ekledi.

5 Aralık'ta Knotfest Festivali'nin ardından grup yine davulcuları Mat Madiro'nun gruptan ayrıldığını ve yerine Paul Wandtke'nin getirildiğini duyurdu.

2016- 2019: Alex Bent'in katılışı ve The Sin and the Sentence

2016 yılında gitarist Corey Beaulieu 2016'nın son aylarını ve 2017'nin büyük kısmını yeni albümü kaydetmeyle geçireceklerini söyledi. Bir röportajda basist Paolo Gregoletto, bu albümde birçok alanda uç noktalarda olacaklarını ve grubun eski zamanlardaki thrash sound'unu ve çığlık vokalleri geri getireceklerini söyledi. 2017'nin ilk aylarında grup yine davulcu değiştirerek Paul Wandtke ile yollarını ayırdıklarını açıkladı ve 23 Ocak 2017'de yeni davulcularının Battlecross grubunun eski davulcusu olan Alex Bent olduğunu açıkladı.

26 Temmuz 2017'de Trivium sosyal medya üzerinden yeni tanıtımlar yapmaya başladı ve kendi web sitelerine 1 Ağustos tarihini işaret eden "VIII. I." şeklinde bir ibare koydu. 1 Ağustos 2017 tarihinde yeni albümün albümle aynı adı taşıyan şarkısı "The Sin and the Sentence" dijital olarak tüm platformlarda yayınlandı ve dinleyicinin beğenisine sunuldu. Albümü tanıtmak ve desteklemek için grup, Arch Enemy, While She Sleeps, Motionless in White ile birlikte 2018'e kadar sürecek olan Kuzey Amerika turuna çıkacaklarını duyurdu. 24 Ağustos 2017 tarihinde grup ikinci single'ı olan "The Heart From Your Hate" şarkısını ve albümün şarkı listesini yayınladı. Ardından 16 Ekim'de üçüncü single "Betrayer" 'ı yayımlayan grup 20 Ekim 2017 tarihinde 8. albümleri "The Sin and the Sentence" 'ı yayınladı. Albüm çıkışının ardından yeni davulcu Alex Bent'in gelişi ile grubun çehresinin değiştiğine yönelik son derece olumlu tepkiler aldı.

25 Ekim 2017'de "Thrown into the Fire" şarkısının, 7 Mart 2018'de "Beyond Oblivion" 'un, 9 Nisan 2018'de "Endless Night" 'ın ve 1 Ekim 2018'de "The Wretchedness Inside" şarkılarının klipleri yayınlandı.

2020-günümüz: What the Dead Men Say
Trivium, 2019 yılının sonlarında 2020 yılında Megadeth, In Flames ve Lamb of God ile birlikte "The Metal Tour of the Year" isminde tura çıkacaklarını duyurdu.
Şubat 2020'de grup sosyal medya hesapları ve kendi web siteleri üzerinden hayranların yeni albümlerine yönelik olduğunu düşündüğü şifreli görseller paylaşmaya başladı. 25 Şubat 2020'de 27 Şubat tarihinde yayınlanacak olan "Catastrophist" şarkısını duyurdular. Şarkının yayınlanması ile birlikte yeni albümün isminin "What the Dead Men Say" olacağı ve 24 Nisan 2020 tarihinde yayınlanacağı belli oldu.

9 Mart 2019 tarihinde grup albümlerindeki intro olma özelliği taşıyan şarkıları "IX" ile birlikte Mortal Kombat 11 oyununun "Spawn" konuk karakterinin gösterildiği fragmanı için "Scattering the Ashes" şarkısını tanıttı.

26 Mart 2020 tarihinde albümün ikinci teklisi ve albümün isim şarkısı "What the Dead Men Say" video klibi ile birlikte yayımlandı. 16 Nisan 2020'de ise 3. tekli "Amongst the Shadows & the Stones" şarkısı ücretsiz olarak tüm platformlarda dinleyiciye sunuldu.. 22 Nisan tarihinde ise albümün son teklisi olan "Bleed into Me" şarkısı video klibiyle birlikte yayınlandı.

Haziran 2020 tarihinde grubun lead gitaristi Corey Beaulieu ve vokalisti Matt Heafy, "What the Dead Men Say" albümünün provalarına stüdyoda devam ettiklerini ve COVID-19 pandemi süreci bittikten sonra tekrar dünya turu düzenleyeceklerini belirtti.

Albümleri

Ember to Inferno(2003)

Ascendancy(2005)

Bonus DVD

The Crusade(2006)
Tüm sözler Matt Heafy tarafından yazıldı.

Shogun(2008)

Özel Sürüm DVD
 Shogun'un Yapımı (Tüm sahne arkası görüntüler ve özel klipler)
 Shogun: The Riffs (Gitar ve bas kısımlarının gösterildiği öğretici videolar)

In Waves(2011)

Vengeance Falls (2013)

Silence in the Snow (2015)

The Sin and the Sentence (2017)

What the Dead Men Say (2020)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Trivium Resmi Sitesi

Amerikalı thrash metal grupları
Kerrang! Ödülü sahipleri
1999'da kurulan müzik grupları
Roadrunner Records sanatçıları

Trivium


Automobilska industrija je gospodarska grana sekundarnog sektora specijalizirana za marketing cestovnih vozila. Automobilska industrija ima velik utjecaj na razvoj drugih gospodarskih grana koje rade izravno ili neizravno za njezine potrebe, kao što su industrija čelika, motornih goriva i maziva, gume, stakla, boje i lakova, elektrotehnička industrija itd.

Povijest
Automobilska industrija počela se najprije razvijati u Francuskoj (oko 1890.), zatim u Engleskoj, Njemačkoj i SAD-u. Amerikanac H. Ford (1908.) prvi je uveo serijsku proizvodnju automobila na tekućoj vrpci. Tako se znatno povećala proizvodnost uz smanjenje proizvodnih troškova, pa je automobil postao razmjerno jeftin i dostupan širim slojevima. Razvoj automobilske industrije u SAD-u usko je povezan s golemim unutarnjim tržištem i orijentacijom na masovnu proizvodnju tipiziranih automobila. Druga je osobina razvoja automobilske industrije SAD-a brza koncentracija proizvodnih sredstava u nekoliko poduzeća. God. 1911. automobilska se industrija sastojala od 270 tvornica, a već 1924. od samo 86, dok je u istom razdoblju godišnja proizvodnja porasla od 180 000 na 3 800 000 automobila. Od 1930-ih do 1960-ih u SAD-u je bila koncentrirana polovica ukupne svjetske proizvodnje. Zbog velikog porasta proizvodnje u Europi, Japanu i Koreji, taj je udio 1997. pao na trećinu. Nakon II. svjetskog rata zabilježen je nagli porast svjetske proizvodnje automobila. Broj proizvedenih automobila iznosio je u milijunima: 3,8 (1946.), 7,8 (1949.), 8,1 (1950.), 12 (1960.), 22 (1970.), 29 (1980.), 36 (1990.), 41 (2000.) i 60 (2011.).
Danas su u SAD-u najznačajniji automobilski koncerni General Motors, Ford i Chrysler; u Japanu Toyota, Nissan i Mitsubishi; u Njemačkoj Volkswagen, Daimler-Benz i BMW; u Francuskoj PSA (Peugeot/Citroën) i Renault; u Italiji Fiat; u Južnoj Koreji Hyundai.

Izvori

Vanjske poveznice

Automobilska industrija


Super Bowl XXIX je bio završna utakmica 75. po redu sezone nacionalne lige američkog nogometa. U njoj su se sastali pobjednici NFC konferencije San Francisco 49ersi i pobjednici AFC konferencije San Diego Chargersi. Pobijedili su 49ersi rezultatom 49:26, te tako osvojili svoj peti naslov prvaka.

Utakmica je odigrana na Joe Robbie Stadiumu u Miamiju u Floridi, kojem je to bilo sedmo domaćinstvo Super Bowla, prvo nakon Super Bowla XXIII 1989. godine.

Tijek utakmice

Statistika utakmice

Statistika po momčadima

Statistika po igračima

Napomena: * - broj kompletiranih dodavanja/ukupno dodavanja, ** - ukupno jardi dodavanja, *** - broj touchdownova (polaganja), **** - broj izgubljenih lopti

Izvori

1994

Super Bowl XXIX


Sheila McCarthy (born January 1, 1956) is a Canadian actress and singer. She has worked in film, television, and on stage. McCarthy is one of Canada's most honoured actors, having won two Genie Awards (film), two Gemini Awards (television), an ACTRA Award, and two Dora Awards (theatre), along with multiple nominations.

Early life

McCarthy was born in Toronto, Ontario. She attended Thornlea Secondary School in Thornhill in her youth. Her first appearance on stage was at Toronto's Elgin Theatre in Peter Pan when she was age six. She later attended the University of Victoria and spent a year studying with Uta Hagen at her HB Studio in New York City, and also workshopped with the Second City troupe in Toronto.

Career

After several years of television work under her belt, McCarthy secured a role in the made-for-television movie A Nest of Singing Birds (1987), receiving early recognition for her talent with a Gemini Award nomination for Best Performance by a Lead Actress in a Dramatic Program. That year, she made her first notable impression on the Canadian movie scene as Polly, the quirky, "organizationally impaired girl" in Patricia Rozema's I've Heard the Mermaids Singing. For this role, McCarthy won the Genie Award for Best Actress. The film became wildly popular in Canada, earning many international and domestic awards and critical acclaim.

McCarthy has since become one of Canada's more honoured actors, having won two Genie Awards (film), two Gemini Awards (television), and two Dora Awards (theatre) along with multiple nominations.

She played Sarah Hamoudi in the Canadian television series Little Mosque on the Prairie (2007-2012), a role for which she was nominated for a Gemini award. One of her more recognized big-screen roles is Samantha, the news reporter in the movie Die Hard 2 with Bruce Willis. Her most recent roles are Connie Hendrix, mother of the clone Alison in series Orphan Black and Agnes Rofa in the series The Umbrella Academy.

She is also an accomplished voice-over actress, having performed characters voices in Free Willy, Mythic Warriors: Guardians of the Legend, The Busy World of Richard Scarry, The Neverending Story, Bad Dog and Marvin the Tap-Dancing Horse.

On stage, McCarthy has appeared in Little Shop of Horrors, Hamlet, Cabaret, Guys and Dolls, Anything Goes and Love Letters.

Personal life

McCarthy was married to actor Peter Donaldson, who died January 8, 2011 two years after being diagnosed with cancer. McCarthy has  two daughters with Donaldson, Drew and Mackenzie Donaldson, who is also in show business (producer of Whatever, Linda and Orphan Black).

Sheila McCarthy is active as a spokesperson for The Quilt Project, a support group for families affected by breast cancer, and Canadian Feed the Children.

Filmography

Television

Discography
 2006: "All Good Now" – from the movie Cow Belles

Awards and nominations

This section needs to be expanded to include further awards and nominations.

Notes
a. Some sources say the 27th

References

External links

1956 births
Actresses from Toronto
Canadian film actresses
Canadian stage actresses
Canadian television actresses
Canadian voice actresses
Best Actress Genie and Canadian Screen Award winners
Living people
Best Actress in a Drama Series Canadian Screen Award winners

Sheila McCarthy


The Turkish Radio and Television Corporation (TRT; Turkish: ) is the national public broadcaster of Turkey, founded in 1964. TRT was for many years the only television and radio provider in Turkey. Before the introduction of commercial radio in 1990, and subsequently commercial television in 1992, it held a monopoly on broadcasting. More recent deregulation of the Turkish television broadcasting market produced analogue cable television. Today, TRT broadcasts around the world, especially in Europe, Middle East, Africa, Asia, USA, and Australia.

Around 70% of TRT's funding comes from a license tax on television and radio receivers. Additionally, 2% TRT share was added to the electricity bills until January 2022.  As these are hypothecated taxes, as opposed to the money allocated to general government funds, the principle is similar to that of the television licence levied in a number of other countries, such as the BBC in the United Kingdom. The rest of TRT's funding comes from government grants (around 20%), with the final 10% coming from advertising.

History

TRT's predecessor,  was one of 23 founding broadcasting organisations of the European Broadcasting Union in 1950; it would return to the EBU fold as TRT in 1972. The original company started radio test broadcasts in 1926, with a studio built in Istanbul in 1927 and a studio in Ankara following in 1928.

Test transmissions started on TRT 1 on 31 January 1968. A full national television schedule, which at that time linked the areas in and around Ankara, Istanbul, and İzmir, started in December 1971. TRT renewed its membership in the European Broadcasting Union (having been a founding member previously offering only radio) starting on 26 August 1972, with Turkey's first Eurovision Network event, a football match (Turkey vs. Italy), airing across Europe on 13 January 1973. TRT also joined the Asia-Pacific Broadcasting Union in 1976, the same year their first colour television test was showcased via laboratory at the general assembly of the Organisation of the Islamic Conference.

All programming was in black and white from the start of test transmissions in 1968 until the New Year's Eve programming on 31 December 1981, when the first on-air colour tests started. The entire lineup switched to colour on 15 March 1984.

TRT organised the Eurovision Song Contest 2004, with the semi-final on 12 May 2004 and the final on 15 May 2004.

On 19 May 2012, TRT 1 HD started simulcasting with TRT 1 upscaled to full HD 16:9 DVB-S2 standard.

In January 2018, TRT celebrated its 50th anniversary. All TRT channels broadcast a collection of old idents and news studio (still being modern logo) as part of the celebration in form of nostalgia. Each day new idents were made. This event also happened in 1978, 1988, 1998 and 2008.

On May 9, 2023, TRT Diyanet Children's channel started its test broadcast.

Post-2016 coup attempt

After the July 2016 coup attempt, many people in TRT were either fired or forced workers to retire. According to Haber-Sen Union, 1800 of workers were forced to retire. The union protested this situation on 21 November 2018 in Istanbul, Ankara, Diyarbakir and Brussels. During the protests, TRT employees stated that they were exposed to psychological pressure defined as MOBING. TRT employee Osman Köse stated that more than 3,000 TRT employees have been transferred to other state institutions and 5,000 people have been dismissed from TRT.

Many of TRT employees were dismissed and imprisoned on charges related to the coup attempt. According to the list published in the 'Resmi Gazete' of the state, 312 people were dismissed. According to the report provided by the non-governmental organisation-Sweden-based NGO Stockholm Center for Freedom (SCF), approximately 150 TRT employees were accused of being a member of a 'terrorist organisation'.

Services

Television channels

All television channels can be watched via Turksat satellite in Europe in Asia and terrestrial in Turkey and neighbouring countries. Some of them are also found on cable TV systems.

Domestic

 TRT 1 (launched January 1968) – General entertainment channel with a broad schedule featuring local and foreign series, Turkish and Hollywood cinema, live shows with Turkish folk music, Turkish classical music and pop music, live sport, news & current affairs plus special events.
 TRT 2 (launched September 1986, shut down March 2010, relaunched February 2019) – Highbrow channel with a broad schedule featuring cultural and educational shows, heavy promotion of the arts (Turkish and international), cultural talkshows, documentaries, and local and foreign films.
 TRT Spor (launched October 1989) – Live and archive sport including Formula 1, World and European Figure Skating Championships, World and European Athletics Championships, Turkish Women's Volleyball league, U18 Basketball plus feature programmes. When parliament is in session, TRT 3 relays live coverage of the Turkish Grand National Assembly (TBMM-TV).
 TRT Çocuk (launched November 2008) – Children's programming, animated programmes and educational programmes. The station now broadcasts 24 hours a day.
 TRT Kurdî (launched January 2009) – Channel broadcasting in Kurdish.
 TRT Arabi (launched April 2010) – Broadcasts 24 hours a day in Arabic language with programs aimed at Arabs in Turkey, as well as the wider Arab world and Middle East.
 TRT Müzik (launched November 2009) – 24-hour music channel with Turkish folk and classical music. It also airs pop, rock, jazz & ethnic music.
 TRT Belgesel (launched November 2009) – 24-hour documentary channel.
 TRT Haber (launched May 2010) – News and current affairs, sports news and weather.
 TRT 4K (launched February 2015) – Ultra HD television channel of TRT. This is the first 4K television channel in Turkey.
  (launched September 2019) – Alternate channel to TRT Spor.

International

 TRT Türk (16:9, not encoded in DVB signal) (formerly known as TRT INT)  – International news, current affairs, documentaries and cultural programming aimed at both Turks and Turkish speaking audience living abroad. It's the first TRT channel to make extensive use of a private production company for news programming.
 TRT Avaz (formerly known as TRT Türk) (launched March 2009) – International channel aimed at the Turkic republics and Turks living in the Balkans. The channel has a focus on entertainment and documentaries as opposed to TRT Türk's new focus on news. Programmes are broadcast in a mixture of languages including Turkish, Azerbaijani, Kazakh, Uzbek and Turkmen.
 TRT World – International news, current affairs, documentaries and cultural programming in English for international audiences.

Minority languages

TRT has a special TV channel for Kurdish that broadcasts on a 24-hour / 7-day basis called TRT Kurdî and other TV and Radio stations that broadcast programmes in the local languages and dialects like Armenian, Arabic, Bosnian and Circassian a few hours a week.

Another special TV channel aimed at the Turkic world, TRT Avaz was launched on 21 March 2009 and broadcasts in the Azerbaijani, Bosnian, Kazakh, Kyrgyz, Uzbek and Turkmen languages; while the TRT Arabic television channel started broadcasting on 4 April 2010.

Closing and opening times throughout the years

31 January 1968: TRT 1 launched at  and closed at
1970: TRT 1 launched at  and closed at
1975: TRT 1 weeknights launched at  and closed at  and weekends launched at  and closed at midnight
1981: TRT 1 weeknights launched at  and closed at , Saturdays launched at  and closed at  and Sundays launched at  and closed at
1984: TRT 1 weeknights launched at  and closed at , Saturdays launched at  and closed at midnight and Sundays launched at  and closed at midnight
1986: TRT 1 close at midnight, TRT 2 at  or midnight
1987: TRT 1 and TRT 2 close at midnight
1988: TRT 1 close at , TRT 2 at midnight
1989: TRT 1 close at , TRT 2 and TRT 3 at midnight
1990: TRT 1 close at , TRT 2 and TRT 3 at midnight, TRT 4 at
1992: TRT 1 close at , TRT 2 at , TRT 3 at midnight, TRT 4 at
1993: TRT 2 at , TRT 3 at midnight, TRT 4 at
1997: TRT 1 and 2 close at , TRT 3 and 4 at midnight
2002: TRT 1 & 2 open 24/7. 3 and 4 open 7:00-0:30
Since 2010: all channels 24/7 (TRT 4/TRT Çocuk (4th channel of TRT) and TRT GAP/TRT Spor/TBMM-TV (3rd channel of TRT) couples are exception but in whole couples they broadcast 24/7 too.)

Radio channels

 Radyo 1 (launched in May 1927) – spoken-word programmes including culture, arts, drama, news, science, society, education and history
 TRT FM (formerly Radyo 2, launched in January 1975) – A mixture of Turkish pop, folk and classical music, foreign pop, call ins, news and travel information
 Radyo 3 (launched in January 1975) – Classical music, jazz, world music, foreign pop & rock
  (launched in October 1987) – Turkish rap, R&B and Hip-Hop
  (formerly Radyo 6, launched in 2009) – Broadcasting in Kurdish language for Kurds in Turkey
  (launched in September 1993) – News programmes
 TRT Nağme – Turkish classical music
  – Broadcasting for Turks in Europe
 TRT Türkü – Turkish folk music and türkü
 Voice of Turkey (launched in December 1982) – Broadcasting with 26 different languages and around the World.

Regional channels

 Antalya Radyosu – Broadcasting in Antalya, covers west Mediterranean Region, Turkey
 Çukurova Radyosu – Broadcasting in Mersin, covers east Mediterranean Region, Turkey
 Erzurum Radyosu – Broadcasting in Erzurum, covers Eastern Turkey
 Trabzon Radyosu – Broadcasting in Trabzon, covers Northern Turkey
 Radyo GAP – Broadcasting in Diyarbakır, covers South Eastern Turkey

Teletext and EPG

TRT started teletext trial-runs with the name "Telegün" on 3 December 1990. All TV channels are broadcasting the teletext. 6 channels are also broadcasting their programs with the Electronic program guide (EPG).

News

TRT offers online news services in Turkish and other languages.

 Afghani (Southern Uzbek)
 Albanian (TRT Balkan)
 Arabic
 Armenian
 Azerbaijani (Latin) / (Arabic script)
 Bosnian-Serbian-Croatian (TRT Balkan)
 Bulgarian
 Chinese
 Dari
 English (TRT World)
 French
 Georgian
 German
 Greek
 Hausa
 Hungarian
 Italian
 Japanese
 Kazakh
 Kurdish
 Kyrgyz
 Macedonian (TRT Balkan)
 Melayu
 Pashto
 Persian
 Portuguese
 Romanian
 Russian
 Spanish
 Swahili
 Tatar
 Turkish
 Turkmen
 Urdu
 Uyghur (Arabic/Latin/Cyrillic)
 Uzbek

Logos

See also

 Timeline of broadcast in Turkey
 Media freedom in Turkey (covers censorship aspects)
 Media of Turkey
 Emel Gazimihal (first female speaker)

References

External links

 TRT World
 TRT Sales

Mass media in Turkey
Publicly funded broadcasters
Turkish-language television stations
Turkish-language radio stations
European Broadcasting Union members
Multilingual broadcasters
Radio stations established in 1964
Television channels and stations established in 1968
1964 establishments in Turkey
State media
Companies of Turkey


Jaguariúna es un municipio brasileño del estado de São Paulo. Se localiza en la Región Metropolitana de Campinas, a 22º42'20" de latitud sur y 46º59'09" de longitud oeste, a una altitud de 584 metros. Su población medida en 2009 por el Instituto Brasileño de Geografía y Estadística era de 41 107 habitantes.

Toponimia
"Jaguariúna" es un vocablo tupí que significa "río de la onza negra", a través de la unión de los términos îagûara ("onza"),  'y  ("agua, río") y un ("negro").

Geografía
Posee un área de 142,437 km², y una densidad poblacional de 258,38 hab/km², en datos de 2007.

Demografía
Datos del Censo - 2000

Población total: 29.597
 Urbana: 25.812
 Rural: 3.785
 Hombres: 14.938
 Mujeres: 14.659
Densidad demográfica (hab./km²): 207,84

Mortalidad infantil hasta 1 año (por mil): 9,05

Expectativa de vida (años): 75,36

Tasa de fertilidad (hijos por mujer): 2,00

Tasa de alfabetización: 92,47%

Índice de Desarrollo Humano (IDH-M): 0,829
 IDH-M Salario: 0,772
 IDH-M Longevidad: 0,839
 IDH-M Educación: 0,877
(Fuente: IPEAFecha)

Hidrografía
 Río Jaguari
 Río Atibaia
 Río Camanducaia

Carreteras
 SP-95: uniendo Jaguariúna a Bragança Paulista
 SP-340 uniendo Campinas a Mococa.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de São Paulo
Toponimia guaraní

Jaguariúna


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 9 Nisan - İmparator Zhang, Çin imparatoru (d. 57)
 tarihi bilinmeyen
 Gaius Vettulenus Civica Cerealis, Romalı politikacı

als:80er#Johr 88

88


Elias Schlegel (* 17. Mai 1750 in Prößdorf; † 22. Februar 1805 in Baalsdorf) war ein deutscher Instrumentenmacher und Klavierbauer, der 1792 in Altenburg das Fortepianoklavier erfunden hat.

Leben

Elias Schlegel wurde am 17. Mai 1750 in Prößdorf im Altenburger Land geboren. Er war der einzige Sohn des Richters Erasmus Schlegel (* 1. August 1721; † 24. Dezember 1749) und dessen Ehefrau Susanna, geb. Schab († 10. Juli 1776). Der Vater Erasmus Schlegel verstarb fünf Monate vor der Geburt seines Sohnes Elias, deshalb übernahm der Großvater Elias Schlegel sen. (1688–1763), der ebenfalls Richter war, die Erziehung des Enkels. Während des Siebenjährigen Krieges (1756–1763) setzte er seinen unmündigen Enkel Elias Schlegel 1757 per Gerichtsbeschluss, vor den Hochherrschaftlichen Zeumerschen Gerichten zu Prößdorf, als Universalerben ein. Dieses nicht unerhebliche Erbe trat Elias Schlegel mit Erreichung seiner Volljährigkeit 1771 an. Damit eröffneten sich ihm Möglichkeiten, dieses Vermögen als Grundstein für seine weitere Entwicklung zu nutzen.

Seine Ausbildungsstätten, insbesondere auch auf musikalischem Gebiet als späterer Instrumentenmacher sowie Klavier- und Orgelbauer zu Altenburg, sind unbekannt. Im Januar 1774 erhielt der Frei-Sohn Elias Schlegel durch den Hochwohlgeborenen Herrn Johann Friedrich Zeumer (1717–1774), Kurfürstlich Sächs. Hof- und Justizrat sowie Erb-, Lehn- und Gerichtsherr zu Prößdorf, die Bestallungsurkunde als Steuereinnehmer. Dieses Amt eines Steuer- und Geleitseinnehmers zu Prößdorf hatte er auch nach dem Tod des Johann Friedrich Zeumer bei dessen Erben, der Familienlinie Kuhn, bis zum Jahre 1790 inne.

Als privilegierter Amtsinhaber mit gesichertem Einkommen heiratete Elias Schlegel am 8. Januar 1788 in der Altenburger Brüderkirche Regina Erdmuthe, geb. Kröber (1768–1813), einzige Tochter des Kaufmanns und Landfuhrmanns Michael Kröber aus Altenburg. Aus dieser Ehe gingen 14 Kinder hervor, von denen fünf Söhne und vier Töchter schon im Kindesalter verstarben. Elias Schlegel verlegte um 1790/91 seinen Wohnort mit seiner Familie nach der Residenzstadt Altenburg und baute sich eine neue Existenz als Instrumentenmacher auf. 1791 erwarb er das Bürgerrecht der Stadt Altenburg und wurde Besitzer von drei Wohnhäusern. 1792 wurde er in den Bürgerbüchern als "Instrumentenmacher" in der Schmöllnschen Gasse 25 in Altenburg registriert. In einer von C.H. Moeckel, Herzoglich-Sächsischer Regierungs-Canzellist zu Altenburg, im Jahre 1793 geschaffenen Silhouettenmalerei bedeutender Persönlichkeiten der Residenzstadt Altenburg ist Schlegel als "Instrumentenfabrikant" dargestellt.

Sein hohes Ansehen als Bürger dieser Stadt ist aus den Einträgen zu den Paten seiner Kinder ersichtlich, die ausnahmslos Adelige, hohe Beamte des Herzogtums Sachsen-Gotha-Altenburg und wohlhabende Bürger waren. Sein Ansehen als hochgeschätzter Instrumentenbauer ersieht man aus den engen Kontakten, die ihn mit den heute noch berühmten Altenburger Kirchenmusikern, Hoforganisten und Komponisten Johann Gottfried Krebs (1741–1814), dessen Bruder Ehrenfried Christian Traugott Krebs (1753–1804) und dem Stadtorganisten Johann Gottfried Heber verbanden. Nachweisbare Kontakte bestanden auch zum Schweriner Schlossorganisten H. M. Klauer. Als der Weimarer Buchhändler und Verleger Johann Christian Gaedike (1763–1837) 1798 erstmals das "Fabriken- und Manufacturen-Addreß-Lexikon von Teutschland…" herausgegeben hatte, eine Neuheit für die Bekanntmachung der Betriebe und ihrer Erzeugnisse in ganz Deutschland, war der Instrumentenbauer Elias Schlegel mit einer Anzeige vertreten.

Nach 1800 begann er, seine Häuser in Altenburg zu verkaufen und bereitete einen Ortswechsel vor. 1804 erwarb Elias Schlegel ein großes Gut in Baalsdorf bei Leipzig, um seinen Instrumentenbau in die unmittelbare Nähe der Messestadt Leipzig, mit ihren vielen Möglichkeiten der Kontakte und des Absatzes von Instrumenten, zu verlegen. Nach dem Verkauf seiner drei Häuser in Altenburg siedelte er im Dezember 1804 mit seiner Familie nach Baalsdorf über. In den Hochadeligen Uechtritzschen Gerichtsunterlagen ist er dort als Orgelbauer aus Altenburg eingetragen. Er verstarb nur zwei Monate später, am 22. Februar 1805, in Baalsdorf an der Lungensucht und hinterließ "eine sehr betrübte Wittwe, vier Söhne, und eine eintzige Tochter, alle noch unerzogen, und in mißlichen Umständen".

Wirken
Schlegel hat um 1792 eine Kombination von bisherigem Hammerklavier und Clavichord bzw. Cembalo entwickelt, die er "Fortepianoklavier" nannte. Seine Erfindung hatte einen zusätzlichen Harfen- und Lautenzug. Mittels einer durch Knie- oder Fußdruck betätigten mechanischen Vorrichtung konnte das Instrument wahlweise sowohl als reines Tafelklavier oder als reines Fortepiano gespielt werden. Die Schlegel'schen Instrumente wurden insbesondere wegen ihres singend-schwebenden und besonders ausdrucksvollen Klaviertones von der Fachwelt gelobt. Ganz besonders deutlich wurde der Vorzug dieser Instrumente dann, wenn das lautenartige Piano des Fortepiano, das durch ein Verschieben der Klaviatur bewirkt werden konnte, damit verbunden wurde. An Tonstärke soll das Fortepianoklavier aber dem reinen Fortepiano nicht gleichgekommen sein.

Am 5. Dezember 1792 erschien im deutschlandweit verbreiteten Tageblatt Der Anzeiger Nr. 133 ein ausführlicher Artikel zu Schlegels Erfindung mit technischer Beschreibung, verfasst von Johann Gottfried Krebs, Mittelorganist, Stadtkantor und Director Chor. Mus. in Altenburg, Ehrenfried Christian Traugott Krebs, Hoforganist in Altenburg, und Johann Gottfried Heber, Stadtorganist in Altenburg. Im Hamburgischen unpartheyischen Correspondenten (Beilage Nr. 10) vom 17. Januar 1794 machte Schlegel in einem eigenen Artikel seine Erfindung nochmals bekannt. Der Schweriner Schlossorganist H. M. Klauer, der 1793 die Schlegelschen Instrumente gerühmt hatte, ergänzte diesen Artikel mit seiner Verkaufs-Offerte: "… den Musikliebhabern dieser Gegenden zeige an, daß die Schlegelschen Fortepianos bey mir zu haben sind …"

Würdigungen

Schon zu Lebzeiten ist seine Erfindung des Fortepianoklavieres in deutschen Tageszeitungen popularisiert worden. (siehe Literatur und Einzelnachweise). Bereits 1838 ist er in der Literatur als "Schlegel, Elias, zu Ende des vorigen und Anfange des jetzigen Jahrhunderts rühmlichst bekannter Clavierinstrumentenmacher zu Altenburg" bezeichnet worden.

In Schlegels Geburtsort Prößdorf wurde er 2013 anlässlich der Feierlichkeiten "600 Jahre Prößdorf" mit mehreren Presseinformationen im "Luckaer Lokalblatt" geehrt. Mit einem Autorenbeitrag im "Festbuch 600-Jahre Prößdorf" wurde sein Leben und Wirken dokumentiert. Durch das Festkomitee Prößdorf erhielt er anlässlich der Einweihungsfeierlichkeiten einer Gedenktafel zur Geschichte Prößdorfs einen würdigen Platz der Erinnerung als bedeutender Sohn des Ortes.

Literatur
 Renate Schönfuß: Elias Schlegel (1750–1805). In: Altenburger Geschichts- und Hauskalender 2014. E. Reinhold Verlag, Altenburg 2013, ISBN 978-3-937940-97-7.
 Renate Schönfuß: Elias Schlegel (1750–1805) – Bedeutender Sohn des Ortes Prößdorf und Erfinder des Fortepiano-Klavieres, in: 600 Jahre Prößdorf 2013, S. 114–118, Hrsg.: Festkomitee 600 Jahre Prößdorf, Druckhaus Gera
 August Gathy: Musikalisches Conversations-Lexikon. Encyklopädie der gesammten Musik-Wissenschaft für Künstler, Kunstfreunde und Gebildete. Niemeyer, Hamburg 1840.
 Curt Sachs: Real-Lexikon der Musikinstrumente, zugleich Polyglossar für das gesamte Instrumentengebiet. Berlin 1913. Reprint: Georg Olms Verlag, Hildesheim 1972, ISBN 978-3-487-00205-7.
 Renate Schönfuß: Elias Schlegel (1750–1805) – Bedeutender Sohn des Ortes Prößdorf, in: Luckaer Lokalblatt, Nr. 5/2013 vom 24. Juli 2013

Einzelnachweise

Klavierbauer
Unternehmer (Deutschland)
Deutscher
Geboren 1750
Gestorben 1805
Mann

Elias Schlegel


Roland Garros (6 Ekim 1888 - 5 Ekim 1918), Fransız havacı ve I. Dünya Savaşı sırasında savaş pilotu. 1888 yılında Fransa'nın Saint-Denis, Réunion kentinde doğmuştur. Uçuş kariyerine 1909'da başlamıştır. I. Dünya Savaşı'ından önce de zaten uçuş dünyasında üne sahip olan Garros, uçağıyla ABD ve Güney Amerika' yı ziyaret etmiş, 1913'te Fransa'nın Fréjus şehrinden Tunus'un Bizerte şehrine durmaksızın uçuş gerçekleştirerek uçakla Akdeniz'i geçen ilk Fransız unvanını kazanmıştır. Bunu takip eden yıllarda I.Dünya Savaşı' nın patlak vermesiyle Fransız ordusuna katılmıştır. Uçağına ilk kez pervane arasından ateş eden makineli tüfek monte eden Fransız pilot Roland Garros'tur. 18 Nisan 1915 yılında Almanlar'a esir düştü. 14 Şubat 1918 yılında esir kampından kaçarak Fransız ordusuna yeniden katıldı. 5 Ekim 1918'de kuzey Fransa'da Ardennes, Fransa ilinin Vouziers yerleşimi civarında uçağının düşmesi sonucunda ölmüştür.

1928 yılında Fransa Açık tenis turnuvasının düzenlendiği stada (Stade Roland Garros) ismi verilmiştir. Ayrıca doğum yeri olan Réunion adasının Sainte-Marie yerleşiminde Roland Garros Havalimanı vardır.

Resimler

Kaynakça

1888 doğumlular
Saint-Denis, Réunion doğumlular
1918 yılında ölenler
Fransız pilotlar
Fransa Açık
I. Dünya Savaşı'nda Fransız askerler
Havacılık kazalarında ve olaylarında ölen kişiler

Roland Garros


Elden, Çankırı ilinin Orta ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1896 yılına ait 'salname'de de bugünkü ya da İlden adını taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Çankırı il merkezine 78 km, Orta ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Orta'nın kuzeybatısında olup, Buğurören ve Kısaç köyleri üzerinden, bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Orta belde ve köyleri

Elden, Orta


Ulm, Almanya'nın Baden-Württemberg eyaletinde Tübingen iline bağlı Alb-Donau ilçesi merkezi olan bir kenttir. Tuna Nehri kıyısındaki Ulm Stuttgart'a 90 km uzaklıktadır.
Tarihsel ve geleneksel olarak Ulm bir bağımsız İmparatorluk şehri (Reichsstadt)'dir. Uluslararası ünü Gotik mimari stilinde yapılmış dünyada en yüksek merkezi kulesi olan "Ulmer Munster" bulunması ile Albert Einstein'ın doğum yeri olmasıdır. Ulm II. Dünya Savaşı sırasında düzenlenen hava akınlarında büyük hasar görmüştur. Savaştan sonra şehirdeki tarihi binalar restore edilmiştir. 1967 yılında kurulan Ulm Üniversitesi şehrin gelişmesine önemli bir katkı sağlamıştır.

Uluslararası karşılıklı bağlantısı olan şehirler

Ulm'ün resmen "kardeş şehri" bulunmamaktadır ama şu yabancı şehirlerle benzer statü ile uluslararası karşılıklı bağlantısı bulunmaktadır:

Resimler

Notlar

Dış bağlantılar

 Ulm Resimleri

Ulm


Istoric

Clădirea Teatrului de Club Napoca, se află în Cluj-Napoca.

Adresă: Cluj-Napoca, strada Napoca, nr. 15

Telefon: 0264 590655

Teatrul de Club Napoca din Cluj Napoca este înființat în anul 2010. Managerul acestui teatru este actorul și regizorul Sorin Misirianțu.
Repertoriul teatrului este bazat pe comedii în maximum patru personaje, spațiul fiind restrâns. Spectacolele teatrului se desfășoară în mansarda localului Napoca 15. În decursul anilor, spectacolele produse aici au fost în turnee în Franța, Germania, Belgia, Anglia, Canada, Cuba, Suedia. Amantul înșelat, de Orlin Diakov, a fost spectacolul cu cel mai mare succes, el ajungând până în îndepărtata Cuba, la invitația Doamnei Ambasador al României la Havana, Excelența sa, Doamna Gențiana Șerbu.
Actorii Ioan Isaiu și Sorin Misirianțu joacă la Teatrul de Club Napoca și în spectacolele Menage a trois, după Neil Simon, sau Rivalii, după Harold Pinter.
Dintre actorii invitați pe scena acestui teatru îi amintim pe Magda Catone, Claudiu Bleonțț, Petre Ghimbășanu, Claudiu Pintican, Alexandru Pavel, Ciugulitu Csaba, Cătălin Grigoraș, Elena Ivanca , Adriana Băilescu, Cornel Răileanu, Ramona Dumitrean, Ruslan Bârlea etc.
Spectacolele se joacă în fiecare joi, de la ora 20.

Note
Sorin Misirianțu

https://www.teatrulnationalcluj.ro/act-79/sorin-misiriantu/

Vezi și

https://www.clujlife.com/eveniment/teatru-de-club-napoca-15/
https://andreialbu.com/teatru-in-cluj-napoca.html
https://www.ziardecluj.ro/taguri/teatru-de-club
https://www.zilesinopti.ro/evenimente/35347/teatru-de-club
https://stirileprotv.ro/stiri/ardeal/teatrul-de-club-prezinta-prima-premiera-din-acest-sezon-o-comedie-savuroasa-in-regia-lui-misiriantu.html

Legături externe

Cluj-Napoca

Teatrul de Club Napoca din Cluj-Napoca


Rhodenigma, monotipski rod crvenih algi iz porodice Rhodogorgonaceae. Vrsta je otkrivena tek 2016. godine, a tipski lokalitet nalazi se u Zapadnoj Australiji; sakupljen na Coral Bayu

Izvori

Rhodogorgonales

Rhodenigma


An Tristachya angustifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Albert Spear Hitchcock. An Tristachya angustifolia in nahilalakip ha genus nga Tristachya, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tristachya

Tristachya angustifolia


أمير كوستوريتسا  فنان صربي ومخرج متحصل مرتين على جائزة السعفة الذهبية بمهرجان كان.

وقد تحول من الإسلام إلى المسيحية فيما بعد.

روابط خارجية

مراجع

أرثوذكس شرقيون من البوسنة والهرسك
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سراييفو
أعضاء أكاديمية العلوم والفنون في جمهورية صرب البوسنة
خريجو أكاديمية الفنون التمثيلية في براغ
صرب البوسنة والهرسك
صرب مسلمون سابقا
صرب من أصل بشناقي
عازفو غيتار باس بوسنيون
عازفو قيثارة ذكور بوسنيون
مخرجو أفلام باللغة الألمانية
مخرجو أفلام بوسنيون
مخرجو أفلام صرب
مخرجو أفلام يوغوسلافيون
مسلمون تحولوا إلى المسيحية
مسيحيون أرثوذكس صرب
مسيحيون شرقيون أرثوذكس صرب
ملحدون ولاأدريون اعتنقوا الأرثوذكسية الشرقية
مواليد 1954
مواليد في سراييفو
موسيقيون صرب
موسيقيون من سراييفو
موسيقيون يوغوسلافيون
أعضاء هيئة تدريس جامعة كولومبيا

أمير كوستوريتسا


Acidul lisergic, cunoscut și ca acid D-lisergic, este un precursor pentru o mare varietate de alcaloizi ergolinici, care sunt produși de speciile de fungi din genul Claviceps și care se mai găsesc și în semințele de Turbina corymbosa, Argyreia nervosa și Ipomoea tricolor (gloria dimineții). Amidele acidului lisergic, în special dietilamida acidului lisergic (LSD), sunt folosite ca produse farmaceutice și ca droguri psihedelice puternice. Numele de acid lisergic provine de la faptul că acesta este produs în urma reacțiilor de liză a multor alcaloizi ergolinici.

Referințe

Acizi carboxilici
Ergoline

Acid lisergic


عمل يقع بين التاريخ والرواية رصد فيه عبد الرحمن منيف كل جوانب المكان الذي عاش فيه طفولته من علاقات الناس واهتماماتهم وطقوسهم في الأحزان والأفراح. ومثل العمل وثيقة تاريخية خصبة للحالة الثقافية والسياسة لعمان الأربعنيات موثقة بأسماء الأماكن والشخصيات رغم حرصه على أن تكون المقاربة غير تاريخية وغير روائية كذلك.

تلقي «سيرة مدينة» ضوءا رفيعا على سيرة حياة عبد الرحمن منيف وكذلك من حوله خاصة جدته التي ظلت الرابط الحي بينه وبين العراق (حيث تنتهي سيرة مدينة بذهاب عبد الرحمن منيف للدراسة) وهي رغم قلة الخصوصية أكثر الأعمال اقترابا من أحداث حياته.

عمان التي صورها عبد الرحمن منيف في سيرة مدينة هي نواة تصوره للمدينة في كامل مشروعه الروائي وربما أراد أن يكشف للقراء والنقاد العنصر المكون -مع بغداد التي تظهر في آخر سيرة مدينة - للمدن التي ابتدعها في روايته (موران في الآن.. هنا أو شرق المتوسط مرة أخرى وعمورية في عالم بلا خرائط)

عرف العمل في طبعات متأخرة (بداية من 2004) إضافة تخطيطات منيف لرسم شخصيات هذا العمل بأسلوب فريد غير أكاديمي وقد احتفى بهذه التجربة صديقه الرسام العراقي مروان قصاب باشي.

مراجع

وصلات خارجية
 تقديم للعمل على موقع النيل والفرات
 تقديم للعمل على موقع أدب وفن
 تقديم للعمل على موقع goodreads

أعمال عبد الرحمن المنيف
كتب رحلات عربية
كتب عربية في القرن 21
كتب عن مدن
كتب رحلات سعودية
كتب سيرة ذاتية سعودية

سيرة مدينة (كتاب)


Peter Dennis Mitchell, FRS (29. september 1920 – 10. april 1992) var en britisk biokemiker, der modtog nobelprisen i kemi i 1978 for sin opdagelse af kemiosmose-mekanismen i ATP-syntese.

Referencer

Nobelprismodtagere fra Storbritannien
Nobelprismodtagere i kemi
Kemikere fra Storbritannien

Peter D. Mitchell


Estadio Charrúa Uruguay'ın başkenti Montevideo'da çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyum

Çoğunlukla futbol müsabakalarının yapıldığı Stadyum, 12.000 seyirci kapasitelidir.

Uruguay'daki stadyumlar

Charrúa Stadyumu


Diese Diskografie ist eine Übersicht über die musikalischen Werke der US-amerikanischen Alternative-Metal-Band Deftones. Den Schallplattenauszeichnungen zufolge hat sie bisher mehr als 4,4 Millionen Tonträger verkauft, davon alleine in ihrer Heimat über 3,5 Millionen. Ihre erfolgreichste Veröffentlichung ist das Album White Pony mit über 1,1 Millionen verkauften Einheiten.

Alben

Studioalben

Kompilationen

Weitere Kompilationen

EPs

Weitere EPs

Singles

Weitere Singles

Videoalben und Musikvideos

Videoalben

Musikvideos

Sonderveröffentlichungen

Alben

Lieder

Statistik

Chartauswertung

Auszeichnungen für Musikverkäufe

Weblinks
Charts:
 Chartquellen: DE AT CH UK US

Diskografie:

Einzelnachweise

Deftones
Diskografie

Deftones/Diskografie


Nestos (græsk: Νέστος) eller Mesta (bulgarsk: Места) er en flod i Bulgarien og Grækenland. Den har sit udspring i bjergkæden Rila og munder ud i Det Ægæiske Hav tæt ved øen Thasos. Den er 230 km lang, hvoraf de 126 km løber i Bulgarien, mens resten løber i Grækenland.

Floder i Bulgarien
Floder i Grækenland

Nestos


An Stelis convallaria in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schltr., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Alec M. Pridgeon och Mark W. Chase. An Stelis convallaria in nahilalakip ha genus nga Stelis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Stelis (Orchidaceae)

Stelis convallaria


An Apocopis mangalorensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ferdinand von Hochstetter ngan Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Johannes Jan Theodoor Henrard. An Apocopis mangalorensis in nahilalakip ha genus nga Apocopis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Apocopis

Apocopis mangalorensis


Frederick St-John ( - ) est un officier de l'armée britannique et un homme politique. Il atteint le grade de général au cours de sa carrière et sert pendant les Guerres de la Révolution française et napoléonienne, et la deuxième guerre anglo-marathe. Il siège également brièvement pour la circonscription d'Oxford.

Famille et jeunesse
Frederick St John est le deuxième fils de Frederick St John (2e vicomte Bolingbroke) et de Diana Beauclerk. St John s'enrôle dans l'armée comme enseigne dans le  régiment d'infanterie en 1779, à l'âge de 14 ans. Il sert dans les Indes et les îles anglo-normandes jusqu'en 1783. Il est promu lieutenant en 1780, puis capitaine dans le  régiment d'infanterie en 1781. Il devient major dans le  régiment d'infanterie en 1783. Parallèlement à sa carrière militaire, il fréquente des clubs de gentlemen exclusifs : il rejoint  le 17 mai 1783, et le Whig Club le 6 mars 1787. Il continue de gravir les échelons, devenant lieutenant-colonel au  régiment d'infanterie en 1791, colonel en 1795 et promu major-général en 1798.

Guerres de la Révolution française
St John sert en Irlande en 1798 en tant que lieutenant du général Gerard Lake et le suit en Inde lorsqu'il est nommé commandant en chef des forces britanniques dans la colonie. En 1800, St John embarque avec sa femme, Arabella Craven, sur le Queen, qui prend feu et est détruit alors qu'il se trouve dans le port de Salvador. St John et sa femme rejoignent ensuite l'East Indiaman Kent pour terminer le voyage. Le 7 octobre, le Kent est capturé par le corsaire français Confiance, commandé par Robert Surcouf. St John est fait prisonnier et échangé.

St John participe à la bataille de Delhi en 1803 et au siège d'Agra. Il est promu lieutenant-général en 1805 et général en 1814.

Carrière politique
St John est élu au Parlement en 1818 en tant que député d'Oxford et représente la circonscription jusqu'à sa défaite aux élections générales de 1820 deux ans plus tard.

Famille et descendance
St John se marie trois fois. Sa première épouse est Mary Kerr, la fille de William Kerr (5e marquis de Lothian), qu'il épouse le 8 décembre 1788. Ils ont un fils :

 Robert William St John (5 février 1791 - 19 novembre 1844), consul général à Alger, épouse Eliza Maria Barker

Lady Mary est décédée le lendemain de la naissance de son fils.

Le 6 avril 1793, St John épouse Arabella Craven (décédée le 9 juin 1819), fille de William Craven (6e baron Craven) et Elizabeth Craven. Ils ont cinq fils et quatre filles:

 George William St John (4 mai 1796 – ?), recteur de Stanton Lacy, épouse Henrietta Frances Magrath en 1830
 George Frederick Berkeley St John (2 octobre 1797 – ?), épouse Henrietta Louisa Jephson le 18 janvier 1836
 Henry John St John (1798 - 7 août 1821)
 Maria Arabella St John (25 juillet 1807 – ?), épouse  Charles Goring, fils de Charles Foster Goring,  baronnet le 2 octobre 1832
 Catherine Frederica Mary St John (octobre 1808 - 5 mai 1809)
  (1809-1856)
 Louisa Diana St John (24 décembre 1810 – ?), épouse Richard Vincent le 22 janvier 1846
 Keppel St John (26 février 1812 - 7 juin 1813)
 Elizabeth St John (11 juillet 1814 - 27 octobre 1846), épouse le révérend George Carter le 9 mars 1841

Le 14 novembre 1821, il épouse Caroline Parsons. Ils ont deux fils :
 Henry Edward St John (22 novembre 1823 – ? )
 Welbore William Oliver St John (12 avril 1825 – ? )

St John est décédé le 19 novembre 1844 à l'âge de 78 ans . Il est alors le deuxième général le plus haut placé de l'armée britannique .

Références

Liens externes

Général de l'armée de terre britannique
Député du 6e Parlement du Royaume-Uni
Représentant de l'Angleterre à la Chambre des communes
Décès en novembre 1844
Naissance en décembre 1765
Militaire britannique des guerres de la Révolution française
Militaire britannique des guerres napoléoniennes
Décès à 78 ans

Frederick St John (général)


Serie A, İtalyan futbol liglerinin en üst seviyesidir. Ana sponsoru TIM  adındaki İtalyan telekomünikasyon şirketidir.

Avrupa ligleri içinde en zorlu liglerden biridir. 20 takım yer alır. O tarihe kadar bölgesel ligler devam ederken, Serie A 1898 yılında başlamıştır. Sezonu şampiyon bitiren takım scudetto unvanıyla anılır ve bir sonraki sezon formasında İtalyan bayrağının üç rengi olan bir arma takar.

En başarılı olan takımlar Juventus, Inter ve Milan'dır. Bunların haricinde Roma, Napoli, Fiorentina ve Lazio tanınmış diğer takımlardır. Ayrıca, her 10 şampiyonluğa bir yıldız verilmektedir. Bundan dolayı Juventus'un 3, Inter ve Milan'ın 1 yıldız takma hakkı vardır.

Bir dönem "Küçük Dünya Kupası" olarak adlandırılan ligde Cristiano Ronaldo, Diego Maradona, Zinedine Zidane, Luís Figo, Ronaldo, Ronaldinho, Wesley Sneijder ve Zlatan Ibrahimović başta olmak üzere birçok dünya yıldızı oynamıştır. İtalyan futbolunun efsaneleri Francesco Totti, Gianluigi Buffon, Del Piero, Andrea Pirlo ve Paolo Maldini bu ligde uzun yıllar forma giymiştir. Dünya Kupaların en çok atan futbolcusu Miroslav Klose'de bir dönem bu ligde Lazio forması giymiştir. Juventus forması giydiği dönemde 27 futbolcu Dünya Kupası'nı kazanma başarısı göstermiştir ve bu aynı zamanda Juventus'un en çok Dünya Kupası şampiyonu çıkartan futbol kulübü olmasını sağlamıştır.

Ligde yer alan takımlar Avrupa Kupalarında önemli ilklere imza atmıştır. Fiorentina takımı UEFA Kupa Galipleri Kupası'nı ilk kazanan takımdır. Lazio ise 1998-99 UEFA Kupa Galipleri Kupası'nı kazanarak bu kupayı son kez kazanan ekip olmuştur. Roma takımı UEFA Avrupa Konferans Ligi'ni ilk kazanan kulüp olmayı başarmıştır. La Liga'nın ardından UEFA Avrupa Ligi'ni en çok kazanan ligdir. Milan kazandığı 7 Şampiyonlar Ligi zaferi ile Real Madrid'ten sonra bu kupayı en çok kazanan takımdır. Serie A Şampiyonlar Ligi'ni La Liga ve Premier League'den sonra en çok kazanan ligdir.

Sezon sonunda puan durumunda son 3 sırayı alan takımlar Serie B'ye düşer. Lig kurulduğundan bu yana küme düşmeyen tek takım ise Inter'dir.

Tarihçe

Serie A, 1898'de başladı. Ancak 1929'a kadar bölgesel bir lig havasında oynanan Serie A, Futbol Federasyonu'nun girişimleriyle 1929-30 sezonunda ulusal lig oldu ve önemli turnuvanın ilk şampiyonluğuna Inter ulaştı.

Serie A'daki bir diğer uygulama Scudetto'dur. Sezonu şampiyon bitiren takım Scudetto unvanıyla anılır ve bir sonraki sezon formasında İtalyan bayrağının üç rengi olan bir arma takar.

Serie A'nın en başarılı ekibi 36 kez mutlu sona ulaşan Juventus'tur. 2000'li yıllara kadar en önemli lig olarak kabul edilen Serie A, 2005-06 sezonundaki bahis ve şike skandalıyla büyük itibar kaybetti. 5 takımın karıştığı skandal sonucunda Juventus Serie B'ye düşürülmüştür.

İtalya Futbol Federasyonu 2022-23 sezonundan itibaren; lig sıralamasındaki ilk iki takımın eşit puanla sezonu tamamlaması durumunda tarafsız bir sahada play-off maçının oynanmasına karar vermiştir.

Ligin tamamlanan son sezonu olan 2022-23 sezonunda şampiyonluğa ulaşan takım Napoli'dir.

Şampiyonlar

 Not: 2005 ve 2006 yıllarında Juventus şampiyon olmuş fakat 2006 yazında patlayan Calciopoli skandalı nedeniyle takımın bu yıllardaki şampiyonlukları geri alınmıştır. 2004/05 sezonu şampiyonsuz tescillenmiş, 2005/06 sezonunun şampiyonluğu ise o sezon ligi 3. sırada bitiren Inter takımına verilmiştir. Şampiyonluk unvanının o sezonu 2. bitiren Milan'a verilmemesinin sebebi, soruşturma sonunda Milan'ın da ceza almasıdır.

Gol kralları
Sezonlara göre gol kralları listesi için bakınız; Serie A gol kralları listesi

En golcü futbolcular

Ayrıca bakınız
 2006 Serie A skandalı

Dış bağlantılar
 Serie A fikstur, sonuçlar, istatistik ve analizler Footbalistic
 Resmi site
 İtalya Serie A 100'ler Kulübü 1929-2013

Serie A


HMS London, pennant number C69, was a member of the second group of the  heavy cruisers of the Royal Navy. She and her sisters; , , and  differed from the earlier group of Counties, (known as the Kent class), by having a smaller forward superstructure, which was positioned slightly further aft, and little armour plating. HMS Londons career spanned over twenty years.

Interwar career and rebuild

London was laid down at Portsmouth Dockyard on 23 February 1926, and later launched on 14 September 1927 and commissioned on 31 January 1929. London served with the 1st Cruiser Squadron until March 1939, and was the flagship of Admiral Max Horton during his time in command of 1st Cruisers. Her flag captain during this time was Henry Harwood. From 1936 she was the flagship of Vice-Admiral Charles Kennedy-Purvis (later Sir Charles) and on 1 September 1937 she and her sister ship   Sussex made a week-long goodwill visit to Venice, mooring opposite the Doges Palace. London and her sister ship Shropshire facilitated the evacuation of thousands of civilians from Barcelona during the Spanish Civil War. From March 1939 she was under reconstruction at the Chatham Dockyard, and was much altered in appearance. Replacement of her machinery was considered, but later abandoned. She was given a new superstructure above the main deck and in many ways resembled a  light cruiser. Her single 4-inch gun mounts were changed to twin mounts,  and several 20mm AA guns and radar were added. In addition, she was fitted with a 3½-inch cemented armoured belt, 8 feet deep down from the main armoured deck which covered the machinery spaces. The reconstruction work was finally completed in March 1941. The refit was planned to be implemented to other ships of the County class, but due to wartime pressures no other ships were reconstructed.

Wartime career

London was involved in the pursuit of the German battleship  in May 1941. During this time at sea, many cracks appeared in her upper deck and hull, due to the weight of the new superstructure causing stresses. She entered a commercial shipyard on the River Tyne in October 1941 and was under repair until February 1942.  London then spent from March 1942 to November 1942 in the North Atlantic on convoy protection duties in the company of several US Navy warships. This period of operations in the heavy North Atlantic seas caused hull cracks and popped rivets in her lower hull, necessitating the ship again going into the dry-dock in December 1942 for strengthening of the hull and for the fitting of newer and more refined radar, and of more light anti-aircraft guns. This refit rectified her hull and was completed in May 1943, with the ship ready for sea in July. After sea trials and loading of ammunition, she was assigned to operate off the South African coast and then to the Eastern Fleet for the rest of the war.

Postwar, the Amethyst incident, and decommissioning
Following the Second World War, and being the Royal Navy's only modernised 8-inch gun cruiser, London was refitted for further service in early 1946 to allow her to serve in the postwar fleet. Following the refit she sailed for the far east in 1946 and served there for the next three years on the China Station.

In the spring of 1949 the frigate  became trapped by advancing Communist Chinese forces up the Yangtze River.  London sailed up the river as a show of strength in an attempt to help free the frigate. The Communist forces were not intimidated and took the cruiser under fire.  London returned fire with her 8-inch and 4-inch guns, firing several hundred rounds, but was hit several times. Her two forward 8-inch turrets and "X" turret aft were damaged and rendered inoperable, and her bridge sustained several hits.  London retreated down river and returned to Hong Kong for repairs which lasted until the end of July.

London remained in Chinese waters until August 1949, when she was relieved by , and she returned to the UK in the autumn of 1949.  London was surveyed to determine if an extensive repair and refit for further service was feasible, but the condition of her machinery (dating back to 1928 and not replaced during her rebuild in the 1930s), as well as the large crew she required made her too expensive a proposition, given Britain's post war financial difficulties. She was retired to reserve in the River Fal until sold for scrapping in 1950.

Gallery

References

Further reading
 Two Red Stripes: A Naval Surgeon at War, R Ransome Wallis, Ian Allan Ltd,

External links

HMS London service history at Naval-history.net
HMS London at U-boat.net
Cruisers of World War II

London-class cruisers
County-class cruisers of the Royal Navy
Ships built in Portsmouth
1927 ships
World War II cruisers of the United Kingdom
Cold War cruisers of the United Kingdom
Maritime incidents in 1949

HMS London (69)


Anti-racisme relaterer sig til bevægelser, overbevisninger, handlinger og politikker til at bekæmpe racisme.
Ifølge Digital Library kan anti-racisme forstås som en form for fokuseret og vedvarende handling der har til henblik at ændre et system eller institutionel politik, praksis eller procedure som har racistiske effekter. Dette kan inkludere inter-kulturelle, inter-tro, flersproglige og andre former for fællesskaber.

Noter

Racisme

Anti-racisme


Cam Newton er en amerikansk fodboldspiller, der spiller quarterback for Carolina Panthers. Han blev født den 11. maj 1989 i byen Atlanta, Georgia. Her opvoksede han med sine brødre; storebror Cecil Newton, Jr. og lillebror Caylin Newton. Han er den quarterback som har flest rushing touchdowns i NFL's historie.

Referencer

Eksterne henvisninger

Amerikansk fodbold-spillere fra Georgia
Amerikansk fodbold-spillere fra Carolina Panthers
Amerikansk fodbold-quarterbacks
Personer fra Atlanta

Cam Newton


Borutta (sardisk: Borùta) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sassari i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 471 meters højde og har 287 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 4,76 km² og grænser til kommunerne Bessude, Bonnanaro, Cheremule, Thiesi og Torralba.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sassari

Borutta


Halil İbrahim Karaoğlanoğlu (1924 Tavas, Denizli - 21 Temmuz 1974, Kıbrıs), Türk asker. Kıbrıs Harekâtı'nda Kıbrıs'a ilk çıkan Türk Silahlı Kuvvetleri 50. Piyade Alayı'nın komutanı.

Hayatı
Babasının adı Süleyman, Annesinin adı Havvaana'dır. 1943 yılında Bursa Işıklar Askeri Lisesi'ni bitirerek 1 Temmuz 1943 tarihinde Kara Harp Okulu'na girdi. 30 Ağustos 1945 tarihinde Piyade Asteğmen rütbesiyle mezun oldu.

28 Şubat 1946 tarihinde Teğmen, 30 Ağustos 1949 tarihinde Üsteğmen, 30 Ağustos 1955 tarihinde Yüzbaşı, 30 Ağustos 1960 tarihinde Binbaşı, 30 Ağustos 1965 tarihinde Yarbay, 30 Ağustos 1968 tarihinde Albay rütbesine terfi etti. Bu rütbelerde Türk Silahlı Kuvvetleri takım, bölük ve alay komutanlıkları ile Kara Harp Okulu'nda öğretmenlik yaptı.

Kıbrıs Harekâtı
Komutasındaki 50. Piyade Alayı ile birlikte Pladini Plajı'na çıktı. Harekâtın ikinci gününde 21 Temmuz 1974 tarihinde bir havan mermisi ile ağır yaralandı ve kısa bir süre sonra da hayatını kaybetti.

Adının verildiği yerler
İsmi Kıbrıs ve Türkiye'de daha birçok yere verildi. Şehit Karaoğlanoğlu Vapuru olarak adlandırılan 1977 yapımı İstanbul Şehir Hatları vapuru, Girne'nin batısında, çıkarmanın yapıldığı kumsalın bitişiğindeki Karaoğlan Köyü (eski adı Aya Yorgi), Denizli'nin Merkezefendi ilçesindeki bir caddeye Şehit Albay karaoğlanoğlu Caddesi adı verilmiştir. Ayrıca Osmaniye'nin çarşı merkezindeki Şehit Albay Halil İbrahim Karaoğlanoğlu Parkı, Kilis Merkezde albay İbrahim Karaoğlanoğlu Mahallesi Patnos'ta, Altındağ'da, Manavgat'ta, Adilcevaz'da, Odunpazarı'nda, Islahiye'de, Toroslar'da, Kocaeli'de, Karatay'da, Malatya'da Muğla'da, Van'da, Yerköy'de ve Kıbrıs'ta birer İlköğretim Okulu, Refahiye'de bir yatılı ilköğretim bölge okulu, Adilcevaz'da, Tire'de, Van'da birer lise, Elbistan'da meydan Nazilli'de caddeye, İstanbul Seyrantepe'de ve Rize'de caddeye, İstanbul Maltepe ve Samsun'da Karaoğlanoğlu Sokak adının verildiği yerler bulunmaktadir.

Kaynakça

Türk albaylar
Kıbrıs Harekâtı'ndaki Türk askerler
1924 doğumlular
1974 yılında ölenler
Tavas doğumlular
Çatışmada ölen Türkler
Işıklar Askerî Lisesinde öğrenim görenler
Kara Harp Okulunda öğrenim görenler
Piyade subaylar

Halil İbrahim Karaoğlanoğlu


Selçuk Bayraktar (Istambul, 7 de outubro de 1979) é um engenheiro e empresário turco. Ele é presidente do Conselho de Administração e Diretor Técnico na empresa de tecnologia turca Baykar. Ele também é conhecido como o arquiteto que desenvolveu o primeiro veículo aéreo não tripulado (VANT) da Turquia. Bayraktar é também fundador da Turkish Technology Team Foundation.

Início de vida e educação
Selçuk nasceu no distrito Sarıyer de Istambul em 1979. Ele completou sua educação primária na Escola Primária Sarıyer e se formou no Robert College em 1997. Ele então fez sua graduação no departamento de Engenharia Eletrônica e Comunicação da Universidade Técnica de Istambul (ITU). Enquanto estava na ITU, Selçuk recebeu uma bolsa de estudos da Universidade da Pensilvânia (UPenn), onde concluiu seu mestrado em 2004. Enquanto estava na UPenn, Bayraktar recebeu uma segunda bolsa, agora do Instituto de Tecnologia de Masachusetts (MIT) como assistente de pesquisa no Departamento de Aeronáutica e Astronáutica, onde concluiu um segundo mestrado.

Carreira
Após ter realizado seu segundo mestrado no MIT, Bayraktar retornou à Turquia em 2007 e se tornou Diretor Técnico da Baykar. Sob seu comando, a Baykar desenvolveu os primeiros VANTs feitos nacionalmente, que incluem o Bayraktar Mini UAV, o Bayraktar TB2 e o Bayraktar Akıncı. Essas aeronaves foram usadas pelas Forças Armadas da Turquia em ações antiterrorismo contra o PKK e participaram em conflitos como a Guerra Civil Síria, a Segunda Guerra Civil Líbia, a Guerra no Alto Carabaque (2020) e a Invasão da Ucrânia pela Rússia em 2022.

Como resultado das contribuções do Bayraktar TB2 no conflito da região do Alto Carabaque ao Azerbaijão, o presidente do país, Ilham Aliyev, condecorou Selçuk com a Ordem Carabaque. Em 2022, Selçuk foi premiado com a Ordem de Mérito da Ucrânia por Volodymyr Zelensky.

Vida pessoal
Selçuk é casado com a filha do presidente da Turquia, Recep Tayyip Erdoğan, chamada Sümeyye Erdoğan desde 2016 e o casal tem uma filha.

Referências

Turcos do século XXI
Engenheiros aeroespaciais
Empresários da Turquia

Selçuk Bayraktar


Campanet, Batı Akdeniz'de, İspanya'nın doğu sahiline yakın, İspanya'nın özerk bölgesi olan Balear Takımadaları'na ait bir belediye. Mayorka Adası'nda olup nüfusu; 2,412'dir. (2002)

Dış bağlantılar
 Campanet Belediyesi

Mayorka'nın belediyeleri

Campanet