The New York State College of Agriculture and Life Sciences at Cornell University (CALS or Ag School) is a statutory college and one of the four New York State contract colleges on the Cornell University campus in Ithaca, New York. With enrollment of approximately 3,100 undergraduate and 1,000 graduate students, CALS is the third-largest college of its kind in the United States and the second-largest undergraduate college on the Cornell campus.

Established as a Land-grant college, CALS administrates New York's cooperative extension program jointly with the College of Human Ecology. CALS runs the New York State Agricultural Experiment Station in Geneva, New York, and the Cornell University Agricultural Experiment Station, as well as other research facilities in New York.

In 2007–08, CALS total budget (excluding the Geneva Station) is $283 million, with $96 million coming from tuition and $52 million coming from state appropriations.  The Geneva Station budget was an additional $25 million.

Academic programs
CALS offers more than 20 majors, each with a focus on Life Sciences, Applied Social Sciences, Environmental Sciences and Agriculture and Food. CALS undergraduate programs lead to a Bachelor of Science degree in one of 23 different majors. CALS also offers graduate degrees in various fields of study, including the M.A.T., M.L.A., M.P.S., M.S., and PhD

Rankings and admission
Cornell's College of Agriculture and Life Sciences is the most renowned institution in its field. In 2019, it is ranked 1st in the "Food and Nutrition" and "Agricultural Sciences" sectors of Niche.com

With an admission rate of 11.5% for the fall of 2018, admission into the college is extremely competitive and in the middle relative to the other colleges at Cornell.

Additional programs and facilities

The Agriculture Quadrangle

The Agriculture Quadrangle (Ag Quad) is a grouping of buildings dedicated to programs offered by the NYS College of Agriculture and Life Sciences. The oldest building on the quad is Caldwell Hall (1913). The Plant Science Building (1931), and Warren Hall (1931), flank the art deco style Albert R. Mann Library (1952). A newer Kennedy and Roberts Halls replaced the original 1906 building, and The Computing and Communications Center (1912) was formerly Comstock Hall). These buildings are owned by New York State, which pays for their construction and maintenance.

The college operates extension programs through the New York State Agricultural Experiment Station (NYSAES) in Geneva, New York, in 20 buildings, including the Barton Laboratory Greenhouse and Sutton Road Solar Farm (a 2-megawatt energy facility that offsets nearly 40 percent of NYSAES annual electricity demands), on 130 acres (0.5 km) and over 700 acres (2.8 km) of test plots and other land parcels used to conduct horticultural research and also substations: the Vineyard Research Laboratory in Fredonia, Hudson Valley Laboratory in Highland, and Long Island Horticultural Research Laboratory in Riverhead.

The Dilmun Hill Student Farm is located in Ithaca, New York is a student-run farm facility operated according to sustainable agricultural practices.

The Social Media Lab, is part of the college's communications department. In this modern research laboratory, faculty supervise undergraduate and graduate research focusing on human interaction in CMC and online communities, including the investigation of social phenomena, such as disclosure or deception among users of social media computer applications, such as Facebook, Grindr. Studies examine human behavior, personal experience, and human interaction in the digital realm along the dimensions of language processes, perception, self-representation, and interpersonal interaction. In 2009, The Social Media Lab coined the term, the Butler Lie, a reference to factually untrue verbal communication used to politely initiate or end an instant message conversation, such as "Gotta go, boss is coming!" These statements buffer the otherwise negative experience of social rejection or ostracism.

The recently established Rich's Food Safety Lab was made possible by a donation from frozen food industry giant Rich Products. The laboratory aims to engages in critical food safety research and the education of the next generation of food safety leaders.

History
Cornell's first president, Andrew Dickson White, had little enthusiasm for agricultural education, and the Board of Trustees were likewise without much enthusiasm. Agriculture could not be ignored, however, because Ezra Cornell was deeply committed, and the provisions of the Morrill Land Grant Act required it. After much difficulty, George Chapman Caldwell was recruited in 1867 as Professor of Chemistry (Agricultural Chemistry). He was the very first professor of what was to become the Cornell University.

The university opened in September 1868 with professor Caldwell, the nominal leader of a group of three professors with interests touching upon agriculture. In addition to Caldwell, there was Albert N. Prentiss, professor of botany (with some reference to crops), and Dr. James Law, professor of veterinary medicine. The Faculty of Agriculture consisted of this informal group of three and a professor of agriculture of the moment.

The arrival of Isaac P. Roberts, as professor of agriculture, from Iowa Agricultural College, in 1874, finally brought credibility to agriculture at Cornell. During the period of 1879–1887, Cornell president Charles Kendall Adams gradually changed the Trustees seemingly hostility toward agriculture. In June 1888, the "informal" departments, including agriculture taught by Isaac Roberts, agricultural chemistry taught by George Caldwell, botany taught by Albert Prentiss, entomology taught by Henry Comstock, and veterinary medicine taught by James Law, were combined to form the Cornell College of Agriculture.

Established in 1874 as the Department of Agriculture, the department became a college in 1888. Also in June 1888, horticulture, which had played a minor role in botany until it was discontinued by the trustees in 1880, was reestablished as an independent department in the college, upon the recruitment of Liberty Hyde Bailey as professor and department head. Roberts was appointed Director of the college and dean of its faculty while retaining his role as professor of agriculture and heading a department of agriculture within the college of the same name.

Establishment of the New York State College of Agriculture
In 1904, eminent botanist and horticulturist Liberty Hyde Bailey, along with New York State farmers, convinced the New York Legislature to financially support the agriculture college. Legislation establishing the New York State College of Agriculture at Cornell passed the state legislature and was signed by the governor in May 1904. The legislation passed in spite of ″violent″ opposition and intense lobbying led by Chancellor James Roscoe Day of Syracuse University acting for Syracuse and six other universities and colleges in New York.

The legislation provided $125,000 for the construction of a new building for the college. The building was constructed in three parts to comply with the act's restriction on spending for a single building. These were Stone Hall, Roberts Hall, and East Roberts Hall. Named for dean Isaac P. Roberts, the buildings were built in 1905-1906 along Tower Road. East Roberts served as the new Dairy Building, as the old Dairy Building was merged into Goldwin Smith Hall. The three buildings were determined in 1973 to be decrepit, and despite being listed on the U.S. National Register of Historic Places in 1984, Cornell had them demolished in 1988. Kennedy-Roberts Hall was built in 1989 to replace Roberts-Stone Halls.

The college changed its name from the New York State College of Agriculture to the New York State College of Agriculture and Life Sciences in 1971.

Absorbing the College of Forestry
In 1898, the State Legislature established a separate New York State College of Forestry at Cornell. However, the school ran into political controversy, and the Governor vetoed its annual appropriation in 1903. In 1910, Liberty Hyde Bailey, the Dean of Cornell's Agriculture College, succeeded in having what remained of the Forestry College transferred to his school. At his request, in 1911, the legislature appropriated $100,000 to construct a building to house the new Forestry Department on the Cornell campus, which Cornell later named Fernow Hall. That Forestry Department continues today as the Department of Natural Resources and the Environment. In 1927, Cornell established a 1,639-acre (6.63 km2) research forest south of Ithaca, the Arnot Woods.

Home economics
In 1900, the college began offering a reading course for farm women. In 1907, the Department of Home Economics was created within college. In 1919, the Department of Home Economics became a school within the Agriculture College. Finally, in 1925, the Home Economics department became a separate college, although both colleges continued to work together to provide cooperative extension services.

Notable alumni
 Robert C. Baker, inventor of the chicken nugget and turkey hot dog;
 Jane Brody, The New York Times health and wellness writer (1962)
 Vera Charles, mycologist and USDA expert
 Bryan Colangelo, former general manager of the Philadelphia 76ers, Toronto Raptors and Phoenix Suns of the National Basketball Association (NBA).
 Frederick Vernon Coville, Chief Botanist USDA and work on blueberries.
 Jon Daniels, general manager of the Texas Rangers
 Arthur Rose Eldred, America's first Eagle Scout, American agricultural official and executive;
 William F. Friedman, Geneticist turned WWII code breaker
 Barbara McClintock, plant geneticist, Nobel Laureate in Physiology and Medicine;
 Beth Newlands Campbell, president of Rexall Drugstore
 Keith Olbermann, sports and political commentator and writer.
 Gregory Goodwin Pincus, Hormonal contraception, the pill.

See also
New York State College of Forestry
Agriculture in New York

Further reading

References

External links

Colleges and schools of Cornell University
Agricultural universities and colleges in the United States
State University of New York statutory colleges
Universities and colleges established in 1874
1874 establishments in New York (state)
Specialized doctoral-granting institutions in New York (state)


Blændet af solen er en børnefilm fra 2008 instrueret af Thomas Holtermann Østgaard efter eget manuskript af Thomas Holtermann Østgaard og Søren Lind.

Handling
Den unge dreng, Ivan, er fast besluttet på at vinde landsbyens årlige solsikke-konkurrence. Til at hjælpe sig har han sin bedste og eneste sande ven, pigen Josefine. Mens de to sammen arbejder på at gro byens største solsikke mærker Ivan, at hans følelser for Josefine begynder at vokse. Men Ivan opdager til sin store overraskelse, at Josefine gemmer på en mørk hemmelighed.

Referencer

Eksterne henvisninger

Børnefilm fra Danmark
Danske film fra 2008

Blændet af solen


İsmailağa Cemaati, Mahmut Ustaosmanoğlu'nun İstanbul Fatih'te Çarşamba semtindeki İsmailağa Camii merkez olmak üzere oluşturduğu, Nakşibendiliğin Halidî koluna bağlı bir cemaattir. Ehl-i Sünnet İslam anlayışını benimsediğini iddia eden cemaatte tasavvufî söylemler ağırlıklıdır.

Manevî olarak cemaatin lideri, 2022 yılındaki ölümüne kadar cemaat üyeleri tarafından Efendi hazretleri olarak anılan, 1954 yılından emekli olduğu 1996 yılına kadar İsmail Ağa Camii'nin imamlığını yapmış olan Mahmut Ustaosmanoğlu'ydu. Mahmut Ustaosmanoğlu'nun ölümünün ardından yerine vekil olarak Hasan Kılıç seçildi. Cemaat, kendini Sünni Müslümanların bir ilim ve kardeşlik cemiyeti olarak tanımlamaktadır.

Cemaatin erkek üyeleri arasında uzun sakallar, cübbeli ve şalvarlı kıyafetler ve namazlarda taktıkları sarıklar, kadınlarında ise çarşaf yaygındır. Giyim-kuşam tarzı itibarıyla kendileri gibi giyinmeyenleri, özellikle kadınların modern giyim tarzlarını eleştiren bir anlayışa sahiptirler.

1998 yılında Mahmut Ustaosmanoğlu'nun damadı ve cemaatin önde gelen hocalarından olan Hızır Ali Muratoğlu'nun İsmail Ağa Camii'nde öldürülmesi ve 2006 yılında yine cemaatin önde gelen hocalarından emekli imam Bayram Ali Öztürk'ün cinayetleriyle gündeme gelmiştir.

Faaliyetleri
Cemaatin bilinen kadarıyla özel okullar, medrese ve Kuran Kursları ve basın-yayın kurumları üzerinden çeşitli faaliyetleri vardır. Cemaat "Arapça ve Hafızlık Talebeleri, Tekamül Medreseleri ve İhtisas Medreseleri" ile isimlendirilmiş üç aşamalı eğitim vermektedir.

Haziran 2016 yılından beri yayımlanmaya devam resmî dergisi İsmailağa Dergisi'dir.

Lâlegül TV
Lâlegül TV, İsmailağa Cemaatine yakın olmasıyla bilinen dinî bir televizyon kanalı. 18 Eylül 2014'te test yayınlarına başlandı, bir ay kadar sonra ise normal yayına geçildi. Kanalın içeriği Cübbeli Ahmet Hoca olarak bilinen Ahmet Mahmut Ünlü'nün vaaz, sohbet programları ve İslam'ı tebliğ içerikli programlardan oluşmaktadır. Kanalın genel müdürlüğü ve genel yayın yönetmenliğini Gürsel Yıldız ve yönetim kurulu başkanlığını Mehmet Kaya yapmaktadır.

Tartışmalar

Çocuk evliliği iddiası

İsmailağa cemaati bağlantılı Hiranur Vakfı'nın kurucusu Yusuf Ziya Gümüşel'in 6 yaşındaki kızı H.K.G.'yi iddialara göre 29 yaşındaki Kadir İstekli isimli bir cemaat üyesi ile dinî nikâhla "evlendirdiği" ve çocuğun yıllarca cinsel istismara maruz bırakıldığı iddia edildi. Bu iddialar aile mensupları tarafından reddedildi, gelinlik fotoğraflarının hafızlık törenlerinde çekildiği iddia edildi. 3 şüphelinin olduğu davada ilk duruşma 22 Mayıs 2023'te görülecekken duruşma tarihi Aile ve Sosyal Hizmet Bakanlığı talebi ile 30 Ocak 2023'e çekildi. Duruşmada yargılamanın kapalı devam etmesi, davaya yayın yasağı getirilmesi, Kadir İstekli ve Yusuf Ziya Gümüşel'in tutukluluk hallerinin devamı ve 27 Şubat'a erteleme kararları alındı. Ayrıca, cemaat mensupları adliye önünde protesto düzenledi.

Dava 23 Ekim 2023'te sonuçlandı. Mahkeme "çocuğun nitelikli cinsel istismarı" suçlarından H.K.G.'nin zorla evlendirildiği Kadir İstekli'ye 30 yıl, Hiranur Vakfı'nın kurucusu ve baba Yusuf Ziya Gümüşel'e 20 yıl, anne Fatıma Gümüşel'e 16 yıl 8 ay hapis cezası verdi.

Siyasi duruşu
İsmailağa Cemaati, 2023 Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Recep Tayyip Erdoğan ve Cumhur İttifakını destekleyeceklerini açıklamıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 İsmailağa Vakfı Resmî Web Sitesi
 İsmailağa Derneği Resmî Web Sitesi
 İsmailağa Yurt Dışı Hizmetleri Resmî Yayını

Nakşibendi
Türkiye'de cemaatler

İsmailağa Cemaati


Prvenstvo Hrvatske u vaterpolu za žene za sezonu 2019. je osvojila "Mladost" iz Zagreba.
Utakmice prvenstva su igrane od 18. siječnja do 1. lipnja 2019. godine.

Prva HVL za žene

Sudionici
 Bura - Split
 Marsonia/Mursa - Slavonski Brod
 Mladost - Zagreb
 OVK POŠK - Split
 Primorje EB - Rijeka
 Viktoria - Šibenik

Ligaški dio
 Ljestvica

 Rezultatska križaljka

 Izvori:

Doigravanje

 Izvori:

 - domaća utakmica za klub1
 - gostujuća utakmica za klub1

Najbolji strijelci
'' Igračice s 20 i više postignutih pogodaka

 Izvori:
 stari.hvs.hr, PH seniorke (2019)

Izvori
 hvs.hr/natjecanje, Prvenstvo Hrvatske seniorke - Seniorke 2018/19, pristupljeno 8. prosinca 2020.
 stari.hvs.hr, PH seniorke 19.01.2019. - 08.06.2019. , pristupljeno 8. prosinca 2020.
 tari.hvs.hr, PH seniorke 19.01.2019. - 08.06.2019., wayback arhiva

Vanjske poveznice
 Hrvatski vaterpolski savez

2019

Prvenstvo Hrvatske u vaterpolu za žene 2019.


Le Télégramme des Vosges est un quotidien régional français, paru entre  et  principalement dans les Vosges. Il s'agit d'un journal rattaché à l'Union Nationale Républicaine et dont la  diffusion est notable :  sont tirés en , puis  en . En , le Télégramme des Vosges est racheté par la Presse de l'Est qui publie à Nancy L'Éclair de l'Est.

Histoire

Le fondateur Henri Barotte
Henri Barotte, le fondateur du quotidien, est un abbé spinalien, déjà impliqué dans la presse régionale avant de créer le Télégramme. En , alors qu'il était nommé directeur du bureau des œuvres diocésaines par l'évêque Alphonse-Gabriel Foucault, il avait fait paraître le Bulletin paroissial vosgien, un périodique commun à toutes les paroisses du diocèse de Saint-Dié. En , il publiait le Foyer vosgien, un hebdomadaire qui deviendra la Croix de Lorraine. C'est le  qu'est publié le premier numéro du Télégramme des Vosges.

La création du journal
Le Télégramme des Vosges est né à Épinal d'une société anonyme créée par Louis Calba, un riche commerçant de cette ville, et composée de . Les principaux sont des industriels (), notamment Max Prud'homme, d'Épinal (20 actions), Émile Walter, de Granges-sur-Vologne, Charles Victor Hatton, de Lépanges-sur-Vologne, Paul Peters, d'Épinal, le maître de forges Albert de Pruines, de Semouse (10 actions chacun), Paul Feltz, d'Épinal (5 actions) et la société Witz et Feltz, Paul Vogelweith et son épouse (5 actions chacun), Jean Bouloumié, de Vittel, et d'autres. Des commerçants comme Calba (10 actions) ou Albert Wolfelsperger, d'Épinal (20 actions) représentent  des actionnaires. Plusieurs ecclésiastiques () ont souscrit des actions, dont Henri Barotte (10 actions) et l'évêque de Saint-Dié, Alphonse-Gabriel Foucault (2 actions). Un seul homme politique compte parmi les actionnaires : Maurice Flayelle, député de la circonscription de Remiremont. À sa création, le capital de la société du Télégramme des Vosges est de .

Aux premiers jours, le quotidien est entièrement rédigé sur une feuille dont les deux pages sont divisées en . Puis, à partir du  numéro, le Télégramme paraît régulièrement en ,  ou . La première page comporte les informations nationales, tandis que les informations locales, la publicité et les petites annonces recouvrent les pages suivantes. Le journal n'échappe pas à la censure.

Évolution et dissolution de la société

Le capital de la société du Télégramme est augmenté en  par  nouvelles, souscrites notamment par l'industriel et ancien ministre Henry Boucher, sénateur des Vosges jusqu'en 1920 (), l'industriel du textile Max Prud'homme (), Paul Feltz (), Maurice Flayelle (). Il est porté en  à . Mais la mort de l'abbé Henri Barotte le  amène les actionnaires réunis en une assemblée générale à dissoudre la société un mois plus tard.

Un contrat est alors passé en  entre le groupe de presse catholique La Presse régionale et les liquidateurs du Télégramme, les industriels Max Prud'homme et Daniel Geistodt-Kiener, permettant au Télégramme des Vosges de conserver son identité.

Édition  vosgienne de L'Éclair de l'Est

Le journal devient à partir du  l'édition vosgienne de L'Éclair de l'Est, quotidien nancéien publié par la Presse de l'Est et financé en partie par La Presse régionale. La société nancéienne lui conserve son caractère départemental, par le maintien de son titre et par la création d'un bureau de rédaction, d'administration et de publicité à Épinal, doublé par un second bureau à Saint-Dié et par un réseau de correspondants. La fabrication du journal, en revanche, se fait désormais à Nancy.

En , la Presse de l'Est passe sous le contrôle des parlementaires de Meurthe-et-Moselle de la Fédération républicaine, Louis Marin, nouveau président du parti, François de Wendel, magnat de l'acier, et Édouard de Warren. Dès lors, le Télégramme des Vosges devient le périodique de ce parti de droite dans les Vosges.

Le tirage du journal se stabilise entre  et  à  exemplaires, bien moins que son rival, L'Express de l'Est, de centre-gauche, fondé en 1921 et contrôlé jusqu'en  par l'industriel protestant Paul Lederlin.

Le journal est financé par les industriels vosgiens de droite, représentés par Daniel Geistodt-Kiener (1881-1965), administrateur-délégué de la SA des tissus de Golbey, et Georges Laederich, entrés en  au conseil d'administration de la Presse de l'Est et vice-présidents de la fédération vosgienne de la Fédération républicaine depuis cette date. En témoigne cette lettre de Laederich à Jules Dassonville, dirigeant de La Presse régionale et actionnaire de la Presse de l'Est, en  :

Dans les dernières années des années 1930, c'est Laederich, alors à la tête d'une officine patronale anticommuniste, qui contribue au financement de L'Éclair de l'Est et du Télégramme des Vosges, déficitaires.

Le journal cesse de paraitre le .

Ligne éditoriale

Les rédacteurs en chef et journalistes

En , une enquête est organisée par le commissaire de police afin de déterminer qui se trouve aux commandes de ce journal. Elle indique alors que le gérant Roussel est un « réactionnaire militant » et que l'imprimeur Collot est « l'imprimeur de tous les journaux de la réaction et de toutes les feuilles religieuses ».

Henri Barotte confie tout d'abord le poste de rédacteur en chef à Jean Mory, originaire de Clermont-Ferrand. Ce dernier a auparavant travaillé à L'Est républicain de Nancy comme secrétaire de rédaction. Dans le  numéro du Télégramme le , Jean Mory expose le programme du journal centré autour de l'Union sacrée.

Le même rédacteur en chef tient des propos virulents contre l' empereur allemand Guillaume II dans le quatrième numéro du journal.

Mory quitte le Télégramme le  pour redevenir secrétaire de rédaction du journal nancéien.  plus tard, le poste est repris par Joseph Grave jusqu'en , avant que l'abbé Barotte ne reprenne lui-même la direction jusqu'à sa mort. Joseph Grave devient le cofondateur et le secrétaire général de la Fédération des catholiques vosgiens, affiliée à la Fédération nationale catholique affiliée à la Fédération nationale catholique. Il est ensuite rédacteur en chef du quotidien L'Éclair comtois, à Besançon, de  à  .

Émile Meyer est journaliste au Télégramme des Vosges de  à  avant d'être appelé à Nancy pour devenir sous-directeur de L'Éclair de l'Est puis directeur en .

À la fin des années 1920, le rédacteur en chef est Joseph Ligier, qui quitte les Vosges début  pour devenir rédacteur en chef du journal L'Alsace, à Belfort.

Henri Maire lui succède. Il est issu de la Moselle où son père travaille à l'imprimerie du journal messin Le Lorrain. Il a travaillé pour les quotidiens Le Messin puis  Le Lorrain avant de venir s'installer dans les Vosges vers 1928-1929. Il est à la fois membre de la Fédération républicaine et des Jeunesses patriotes, préside à partir de 1933 le Centre vosgien d'action républicaine, sociale et agraire d'Épinal et il se porte candidat, sans succès, aux élections législatives de 1936 à Épinal contre le sortant radical-socialiste, Marc Rucart. Il quitte les Vosges fin  pour faire carrière en Moselle, au Républicain lorrain, puis dans la Somme au Progrès de la Somme puis au Courrier picard après la Seconde Guerre mondiale.

Idéologie
Le quotidien publie souvent des propos opposés au socialisme et au communisme. Le journal conserve ses positions conservatrices et cléricales au moins jusqu'en , année à partir de laquelle sa publication dépend de L'Éclair de l'Est.

Lors des élections législatives de 1919 et 1924, les journalistes soutiennent les candidats de droite et s'attaquent aux partis politiques de gauche, comme le SFIO. La Première Guerre mondiale marque l'opinion vosgienne : les journaux de droite connaissent un plus grand succès dans les Vosges que ceux de la gauche, surtout dans les milieux ruraux. L'Express de l'Est, journal radical modéré et concurrent du Télégramme, est très consulté à Épinal mais il n'atteint les  qu'en , alors que le Télégramme les tire dès , à la suite de son rachat.

Le quotidien affiche à partir de  les convictions des dirigeants lorrains de la Fédération républicaine et combat ses adversaires de gauche.

Notes et références

Notes

Références

Articles connexes
Médias en Lorraine
La Presse régionale

Liens externes
 Notice du Télégramme des Vosges, BnF
 Notice du Télégramme des Vosges, Limédia Kiosque, bibliothèque numérique du Sillon Lorrain
 Numéros du Télégramme des Vosges numérisés

Presse écrite dans le Grand Est
Presse quotidienne régionale disparue en France
Titre de presse créé en 1918
Titre de presse disparu en 1940

Le Télégramme des Vosges


Harald Knutsson (apodado Harald de Oro; nórdico antiguo: Gull-Haraldr) fue un príncipe vikingo de Dinamarca del , hijo del caudillo Knút Gormsson y nieto del rey Gorm el Viejo. Tras una larga experiencia en expediciones vikingas, acumuló una inmensa fortuna que le hizo autoproclamarse pretendiente a la corona danesa. Intimó con el jarl de Lade Håkon Sigurdsson, un influyente noble de Noruega, quien le recomendó que para legitimar sus pretensiones, las hiciera públicas frente a otros jarls y su tío Harald Blåtand, por aquel entonces heredero de Gorm y rey de Dinamarca.

Harald lo hizo así, y tras solicitar a Harald Gormsson la mitad del reino, el rey se enfureció y le negó cualquier derecho, alegando que ninguno de los anteriores monarcas, Harthacnut, Gorm el Viejo, Sigurd Ragnarsson o el mismo Ragnar Lodbrok dieron pie a tal precedente y él no iba a ser el primero.

En su afán de ser rey a cualquier precio y donde fuera, Harald Knutsson se enfrentó a Harald II de Noruega por su reino lo que provocó la reacción del jarl Håkon Sigurdsson que vio peligrar la soberanía noruega ya que en la sociedad vikinga, lo que se vence en el campo de batalla era un derecho adquirido y el triunfo del pretendiente significaría la coronación de facto y el gobierno de Noruega. Håkon se alió entonces con Harald Gormsson y le ofreció tributo y la unión de la corona de Noruega a Dinamarca a cambio de desembarazarse de Harald Knutsson y convertirse en jarl regente.

Harald Knutsson se enfrentó al rey noruego en Limfjord y le dio muerte en batalla. En consecuencia, Håkon Sigurdsson también presenta batalla a Knutsson, lo captura y lo ejecuta en la horca, una decisión que no agradó a Harald Gormsson pues pese a las diferencias con su sobrino, no dejaba de ser parte de la familia real y su muerte supuso el inicio de ásperas relaciones con el jarl noruego.

Referencias

Bibliografía
 Sturluson, Snorri, Heimskringla: History of the Kings of Norway, tr. Lee M. Hollander. Reprinted University of Texas Press, Austin, 1992. ISBN 0-292-73061-6 (inglés)

Caudillos vikingos de Dinamarca del siglo X
Príncipes de Dinamarca

Harald Knutsson


Stay away es el nombre de varias canciones:

 Stay Away, canción del grupo norteamericano Nirvana.
 Stay away, sencillo del grupo japonés L'Arc~en~Ciel.
 Can't Stay Away from You, sencillo del grupo Miami Sound Machine

Stay away (desambiguación)


MOA-2011-BLG-191 est un trou noir stellaire errant à grande vitesse dans la Voie lactée. Il a été découvert par une équipe de recherche internationale lors de l'étude d'un phénomène de microlentille gravitationnelle faite avec le télescope spatial Hubble.

Lentille de MOA-2011-BLG-191
Pour découvrir MOA-2011-BLG-191, l'équipe de recherche a étudié la luminosité de l'étoile OGLE-2011-BLG-0462 : en effet, lorsque MOA-2011-BLG-191 est passé devant OGLE-2011-BLG-0462, la luminosité de OGLE-2011-BLG-0462 augmenta. Cette lentille avait été détectée par deux relevés astronomiques. Cet événement de microlentille a duré au total 270 jours. En étalant les données de l'étoile d'arrière-plan sur 6 ans, les chercheurs ont pu savoir exactement comment la lentille a déformé l'étoile. Une telle précision sur la déformation a permis d'estimer la vitesse et la masse de l'objet producteur de la lentille. Dans ce cas, la lentille possède une masse comprise entre 7 et 8 masses solaires et elle se déplace a 45 km/s dans la Voie lactée. Mais à cet instant, les scientifiques ne savaient pas encore qu'il s'agissait d'un trou noir. Pour déterminer la nature de l'objet, il a fallu scruter la lentille de très près pour savoir si l'objet lentille émet de la lumière, ce qui ne semble pas être le cas. La masse de l'objet est un autre indice de sa nature.

Vitesse de MOA-2011-BLG-191
On peut imaginer un scénario de naissance qui lui aurait donné une telle vitesse, les trous noirs stellaires se forment lorsqu'une étoile massive meurt ou dans des événements comme des kilonovas. Dans le cas de la kilonova, il semblerait logique que la collision entre deux étoiles à neutrons à grande vélocité donne vie à un résidu possédant une très grande vitesse. Mais pour la théorie de la supernova, il semblerait que lors de l'effondrement du cœur d'une étoile, il arrive que l'éjection de matière dans l'espace ne soit pas très symétrique ce qui aurait pour effet de propulser le trou noir nouvellement formé dans une direction aléatoire.

Articles connexes
 Microlentille gravitationnelle
 Lentille gravitationnelle
 Trou noir stellaire

Notes et références

Trou noir stellaire

MOA-2011-BLG-191


Kornea, gözün en ön kısmında yer alan, ışığı odaklamak ve gözü dış etkenlerden korumak için özelleşmiş saydam ve eğimli doku.

Korneanın ön yüzeyi gözün temel kırıcı bileşenidir (diğer kırıcı bileşen ise lenstir). Kornea ve lens, dış ortamdan gelen ışığın etkin bir şekilde retinaya odaklanmasını sağlar. Korneanın kırıcılık gücü değişken değildir, buna karşın lensin kırıcılık gücü değişkendir. Hayvanlarda kornea, evrimsel olarak lens ve/veya iris içeren gözlerde bulunur. İnsanlarda ise gözün dış yüzeyinin 1/6'sını oluşturan oval bir yapıdır. Dışarıdan ölçüldüğünde yatay çapı yaklaşık 12,6 mm, dikey çapı ise yaklaşık 11,7 mm'dir. Orta kısımdaki kalınlığı 0,5 mm, kenar kısımlarında ise 1,2 mm'dir.

Kornea, ışığın net bir şekilde kırınımı için saydam olmak zorundadır. Bu nedenle yapısında kan damarları içermez. Korneanın oksijenlenmesini ve beslenmesini dışta gözyaşı salgısı iç kısımda ise göz içi görme sıvısı sağlar.

Kornea, yapısında birçok sinir lifi içerdiğinden dış etkenlere karşı çok hassastır. Sinir lifleri, göz kırpma refleksi ve destekleyici özellikleri ile korneanın sağlığını korur ve devamını sağlar. Kornea, embriyolojik olarak saç, tırnak ve deri gibi ektoderm kökenli olduğundan sürekli olarak yenilenir.

Katmanları
Kornea epiteli: Bu katman korneanın en dış tabakasıdır, beş kat hücreden oluşur, en altta yer alan hücreler ve kornea'yı çevreleyen limbusdaki hücreler çoğalır ve yukarı katlara doğru ilerleyerek yaşlı hücrelerin yerini alırlar, böylece kornea epiteli yaklaşık iki haftada bir yenilenir.
Bowman zarı: Aslında gerçek anlamda bir zar (membran) değildir, kollajen liflerinin düzensiz olarak sıkışması sonucu meydana gelir. Epitel hücreleri Bowman zarına sıkıca yapışmıştır, korneaya yapısal destek sağlar.
Kornea stroması: Kornea kalınlığını oluşturan saydam bir yapıdır, düzenli bir şekilde sıralanmış kollajen liflerinin oluşturduğu 100 kadar tabakadan oluşur, içeriğinde keratosit denilen hücreler seyrek olarak yer alır. Bu tabaka hasar gördüğünde iyileşme genellikle saydamlık kaybına ve/veya kornea eğimi değişikliklerine yol açarak görmeyi olumsuz olarak etkiler.
Desme membranı: Kornea endotel hücrelerinin salgıladığı bir bazal zardır. Hasarlanması veya hastalıkları sonrasında kornea endoteli zarar görerek korneada ödem gelişir.
Dua's layer : Dua's tabakası yeni bulunan bir katman olup fibrinoid bir dokuya sahip hücreden yoksun desme üzerinde güçlü bir zardır
Kornea endoteli: Korneanın en içteki tabakasıdır, altıgen şeklinde, tek katman olarak sıralanmış hücrelerden oluşur. Hücreler birbirlerine sıkı bağlantılar ile yapışmıştır, yarı geçirgen bir zar işlevi görür. Hücrelerin yanal yüzlerinde yer alan pompa enzimleri sayesinde kornea stroması su içeriği sabit tutulur. Endotel ismi aslında bu hücreler için yanlış olarak kullanılmaktadır. Bu hücreler kan veya lenf sıvısı ile değil göz içi sıvısı ile temastadır ve embriyolojik köken olarak da damar endotelinden farklı kökenlidir.

Etimoloji
Korn kelimesi, boynuz anlamına gelen Harezm Türkçesi bir kelime olup, İngilizce horn türetildiği bir kelimedir. Bu şekilde Kornea Latine girmiştir.

Kornea hastalıkları
Kornea da tüm canlı dokular gibi hastalık yapan nedenlerin tümünden etkilenebilir. Bu hastalıklar, doğumsal veya edinsel olabilir. Korneanın şekli, saydamlığı ve metabolizması doğumsal bazı hastalıklar sonrası bozulabilir, örneğin kornea doğumsal olarak olması gerekenden daha küçük olabilir, bu duruma mikrokornea adı verilir.

Korneanın edinsel hastalıklarının önemli bir bölümü değişik mikroorganizmalar tarafından enfekte edilmesi sonrası gelişir, kornea enfeksiyonu, virüsler, bakteriler, mantarlar veya protozoalar tarafından oluşturulabilir, kornea enfeksiyonlarına keratit adı verilir.
Kornea otoimmün hastalıklardan etkilenebilir, bu otoimmün hastalıkların bir kısmı yalnızca kornea ve çevre dokularını özel olarak etkilerken, bazı sistemik otoimmün hastalıklar da korneayı tutabilir, örneğin, otoimmün bir hastalık olan romatoid artrit, kuru göz sendromu yaparak kornea sağlığını tehdit edebilir.

Değişik bazı sistemik hastalıklar veya sistemik enfeksiyonlar da korneayı etkileyebilir, söz gelimi sistemik bir hastalık olan diyabet bazal membran kalınlaşması veya sinir hasarı yaparak iyileşmeyen epitel açılmalarına neden olabilir.

Kornea alerjik hastalıklardan da etkilenebilir, örneğin, bir çeşit alerjik konjonktivit olan vernal konjonktivit korneada hasar yaratabilir. Korneaya özgü bazı distrofik hastalıklar da vardır, bunların birçoğu ailesel geçiş gösterir, keratokonus korneada incelme ve buna bağlı ileri astigmatizma ve görme bozukluğu ile kendini gösteren distrofik bir hastalıktır. Korneada yaşlanmaya ve morötesi (ultraviyole) ışın hasarına bağlı bazı dejeneratif hastalıklar da görülebilir.

Kornea gözün en dış kısmında yer aldığı için sıklıkla travmaya uğrayabilir, bu travmalar mekanik, ısıl veya kimyasal olabilir, radyasyon tüm dokuları etkilediği gibi korneayı da etkileyebilir. Kornea travmaları sonrası göz küresinin bütünlüğü bozulabilir, bu acil olarak tedavi edilmesi gereken bir durumdur. Gözün asit veya alkali kimyasal maddeler ile teması sonrası yapılacak en önemli şey gözün ve çevre dokularının derhal suyla bolca yıkanması ve gerekli donanıma sahip bir tıp merkezine başvurulmasıdır, gözün bazı durumlarda litrelerce suyla yıkanması gerekebilir, göz kapakları çevrilerek arada kalmış kimyasal madde artıkları mutlaka temizlenmelidir.

Kornea cerrahisi
Kornea cerrahisi, korneanın bütünlüğünü, saydamlığını veya optik özelliklerini değiştirmek amacı ile yapılır. 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başlarında, kornea nakli, cam gibi sentetik veya, insanlardan ve hayvanlardan alınan dokular gibi organik birçok değişik maddeyle denense bile başarılı olamamıştır. Ancak artık kornea nakli diğer bir deyişle keratoplasti, 20. yüzyıl son çeyreğindeki cerrahi teknik ve malzeme ile medikal tedavinin gelişimi sonrası başarı şansı yüksek bir transplantasyon cerrahisidir.

Miyopi, hipermetropi veya astigmatizma gibi kırıcılık kusurlarının düzeltilmesi için günümüzde yaygın olarak kornea cerrahisi yapılmaktadır. Özel mikrometrik bıçaklarla, kornea kesileri yapılarak, kornea eğiminin değiştirildiği cerrahi radial keratotomi olarak adlandırılır, bu cerrahi teknik eskiden olduğu kadar yaygın değildir. Excimer lazerlerle yapılan cerrahi ise temel olarak fotorefraktif keratektomi (photorefractive keratectomy, PRK) ve lazer eşlikli in situ keratomileusis (Laser Assisted In Situ Keratomileusis, LASIK) olmak üzere ikiye ayrılır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Keratokonus nedir?  "korneaya özgü hastalıklar"

Göz
Latinceden Türkçeye geçen sözcükler

Kornea


Blind Date er en kortfilm fra 1999 instrueret af Iben Snebang efter eget manuskript.

Handling
En fyr skal på en date, en blind date. Uden at vide hvad der venter ham, møder han op med en stor flot rose.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1999

Blind Date


Constantin Rădulescu este numele mai multor personalități din România:

 Constantin "Costel" Rădulescu - fotbalist
 Constantin Rădulescu-Motru - filozof
 Constantin (Costin) Rădulescu - speolog
 Constantin Rădulescu-Codin - folclorist
 Șerban Constantin Rădulescu-Zoner - deputat între 1992 și 2000 din partea CDR
 Constantin Rădulescu (politician) - deputat în legislatura 2012-2016 din partea PSD
 Constantin Rădulescu - medic și fotbalist român

Constantin Rădulescu


Aramejsko pismo najvažniji je ogranak sjevernosemitskog pisma. Potječe od drevnoga feničkog pisma (linearno pismo iz 12. stoljeća pr. Kr.) iz kojeg se razvilo grčko pismo, a potom i druga pisma (ćirilično, koptsko i latinično pismo). Od 8. stoljeća pr. Kr. proširilo se s aramejskim jezikom po Mezopotamiji, Siriji i Palestini. Iz aramejskog pisma razvilo se u 2. stoljeću pr. Kr. kvadratno hebrejsko pismo, kojim se Židovi služe i danas, te druga pisma semitskih jezika (nabatejsko, palmirsko).

Slova

Izvori

Vidi još
 Aramejci
 Aramejski jezik

Vanjske poveznice

Pismo
Aramejski jezici

Aramejsko pismo


Thick as a Brick. Jethro Tull'ın 1972 yılında yayınlanan ve yaklaşık 43 dakika uzunluğundaki tek bir parçadan oluşan konsept albümü. Söz konusu parça sözlerini Gerald Bostock, namıdiğer "küçük Milton" (Ian Anderson'ın kendisi), adındaki hayali bir çocuğun büyümenin zorluklarına ilişkin yazdığı şiirden almaktadır. Hem grubun hem de progresif rock türünün en önemli albümlerinden olup ABD müzik listelerinde bir numaraya kadar yükselmiştir.

Albüm kapağı yerel bir gazetenin ön sayfasına benzetilmiş olup şarkının tüm sözlerini içermektedir.

1972 albümleri
İngilizce albümler
Konsept albümler
Jethro Tull albümleri
Billboard 200'de bir numara olan albümler
Chrysalis Records albümleri

Thick as a Brick


İstanbul Bilgi Üniversitesi ( BİLGİ), 7 Haziran 1996 tarihinde İstanbul, Türkiye'de kurulmuş bir vakıf üniversitesidir. Ana yerleşkesi olan Santralistanbul'a ek olarak Kuştepe ve Dolapdere'de de yerleşkeleri bulunmaktadır. 8 fakülte, 3 enstitü ve ve 3 meslek yüksekokulunda 150'den fazla programla eğitim öğretim faaliyetleri sürdürülmektedir.

Tarihçe
İstanbul Bilgi Üniversitesi, resmî olarak kurulduğu tarihten önce 1994 yılında, İstanbul School of International Studies adıyla Portsmouth Üniversitesi ve Londra Ekonomi Okulu ile ortaklaşa İşletme, Ekonomi, Uluslararası İlişkiler ve LSE Ekonomi bölümleri ile öğretime başladı. 7 Haziran 1996 tarihinde de Türkiye'nin dördüncü, İstanbul'un ise ikinci vakıf üniversitesi olarak; Maslak'taki bir binanın iki katında ve Baltalimanı'ndaki bir köşkte, 12 program, 2 enstitü ve 1000'den fazla öğrencisiyle eğitim öğretim faaliyetlerine başladı. Aynı yıl Kuştepe yerleşkesinin de inşasına başlandı ve tamamlandı. Türkiye'de ilk örneği olan Karşılaştırmalı edebiyat bölümü, Sosyal ve Beşeri Birimler Fakültesi'nde açıldı. Ayrıca Türkiye'deki ilk Görsel İletişim Tasarımı programı da İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde açılmıştır.

1998 yılında İşletme Yönetimi Yüksek Lisansı (MBA) öğretimine başlandı. Kuştepe yerleşkesine ek olarak Taksim'de İngilizce Hazırlık Okulu da eğitim öğretime başladı. 1998-1999 eğitim öğretim yılı içerisinde; Manchester Üniversitesi ile birlikte ilk Executive MBA ve bilgiMBA programlarına başlandı. Ayrıca Türkiye'deki ilk e-MBA eğitimi de İstanbul Bilgi Üniversitesinde verilmeye başlanmıştır.

2000 yılında Dolapdere yerleşkesi hizmete girdi. Aynı yıl İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları'da ilk kitabını yayımladı. 2003 yılında üniversite tarafından, Kars'ın Kağızman ilçesindeki Kağızman İlköğretim Yatılı Bölge Okulu'nun pilot okul seçilmesiyle, bölgedeki okulların eğitim öğretim kalitesinin ve fiziksel koşullarının iyileştirilmesini amaçlayan bir proje başlattı. Ayrıca Hukuk fakültesi'nde aynı yıl içerisinde, hukuk kliniği dersi verilmeye başlandı. Bu ders kapsamında öğrenciler, Dolapdere'de yaşayan halka ücretsiz hukuk desteği verdi.

1 Mayıs 2004 tarihinde, Türkiye Cumhuriyeti Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile İstanbul Bilgi Üniversitesi arasında imzalanan protokol kapsamında, Osmanlı İmparatorluğu zamanında şehre elektrik sağlayan Silahtarağa Elektrik Santrali'nin bulunduğu alan, Santralistanbul yerleşkesinin kurulması için üniversiteye tahsis edildi. Kuruluşundan altı yıl sonra, Türkiye'de alanındaki ilk enstitü olan Bilişim ve Teknoloji Hukuku Araştırma ve Uygulama Merkezi kuruldu.

2007 yılında Silahtarağa Elektrik Santrali'nin restore edilmesinin ardından Santralistanbul yerleşkesi açıldı. Avrupa Birliği ile ilgili çalışmaların ve araştırmaların yürütülmesi için kurulan BİLGİ Avrupa Birliği Enstitüsü, Türkiye'de bu alanda faaliyet gösteren ikinci enstitü oldu. 2012 yılında, Santralistanbul'a Avrupa Müze Akademisi tarafından DASA Ödülü verildi.

2014 yılında, Yaşar Kemal Onur Günü kapsamında Sosyal ve Beşeri Bilimler Fakültesi'nin binasına "Yaşar Kemal Binası" adı verilmiştir.

İstanbul Bilgi Üniversitesi 2015 yılında, QS'nin "Gelişmekte Olan Avrupa Ülkeleri ve Orta Asya Üniversiteleri Sıralaması'nda ilk kez yer aldı. Aynı yıl içerisinde İngilizce Hazırlık Programı, CEA akreditasyonu aldı. 2016 yılında, Türkiye'deki ilk Yüksek Enerji Fiziği Uygulama ve Araştırma Merkezi kuruldu. Üniversite, Avrupa Nükleer Araştırma Merkezi'nde gerçekleşen ATLAS deneyi'nin ulusal proje yöneticisi oldu. Ayrıca CAST deneyi'ne Türkiye'den katılan tek üniversite oldu.

2019 yılında Can Holding, üniversiteyi 90 milyon dolara satın alarak, Bilgi Eğitim ve Kültür Vakfı'nın destekçisi oldu.

2020 yılında uluslararasılaşma ve eğitim-araştırma kalitesinin geliştirilmesi amacıyla, Arizona Eyalet Üniversitesi ile işbirliği yapıldı. Türkiye Üniversite Memnuniyet Araştırması'nın 2020 verilerine göre İstanbul Bilgi Üniversitesi, A grubu üniversiteler arasında yer aldı. 2021 yılında ise Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları'nı baz alan Impact Rankings'te, Türkiye'deki üniversiteler arasında ilk dokuzda yer aldı.

Tarlabaşı Toplum Merkezi

2006 yılında, İstanbul Bilgi Üniversitesi'nin de desteğiyle Tarlabaşı'nda yaşayan insanların haklarına erişmeleri ve semte yönelik ön yargının azaltılması amacıyla kurulmuştur.

Akademik birimler

Fakülteler
Hukuk Fakültesi
İletişim Fakültesi
İşletme Fakültesi
Mimarlık Fakültesi
Mühendislik ve Doğa Bilimleri Üniversitesi
Sağlık Bilimleri Fakültesi
Sosyal ve Beşeri Bilimler Fakültesi
Uygulamalı Bilimler Fakültesi

Meslek Yüksekokulları
Adalet Meslek Yüksekokulu
Meslek Yüksekokulu
Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu

Enstitüler
Lisansüstü Programlar Enstitüsü
Avrupa Birliği Enstitüsü
Bilişim ve Teknoloji Hukuku Enstitüsü

Üyelikler ve ödüller

Üyelikler
Laureate International Universities (2006-2019)
Magna Charta Universitatum Gözlem Konseyi (2009)
OECD Higher Education Programme (2014)
Avrupa Üniversiteler Birliği
Birleşmiş Milletler Küresel İlkeler Sözleşmesi
Sorumlu İşletme Eğitimi İlkeleri (PRME)
Üniversite İşletme Okullarını Geliştirme Derneği
Türkiye Kalite Derneği
Türkiye İnsan Yönetimi Derneği
TEGEP Eğitim ve Gelişim Platformu Derneği
Türkiye Kurumsal Yönetim Derneği

Ödüller
DASA Ödülü (2012, Avrupa Müze Akademisi tarafından Santralistanbul için)
Uluslararası Altın Yıldız kategorisindeki Dünya Kaliteye Bağlılık Ödülü (2013, Business Initiative Directions tarafından)
Mükemmellikte Yetkinlik-4 Yıldız Belgesi (2015, Avrupa Kalite Yönetim Vakfı tarafından)
En İyi Kamu Yayıncısı (2017, Türk Yazarlar Birliği tarafından)
Uluslararası Mimarlık Ödülü (2018, Mimarlık Fakültesi olarak kullanılan Kazan Dairesi binasına Chicago Athenaeum tarafından)
Eğitimde Erişilebilirlik bayrağı (2021, Yükseköğretim Kurulu tarafından)

Akreditasyonlar
WASC Senior College and University Commission (WSCUC)
İngiliz Dili Programı Akreditasyon Komisyonu (CEA)
Türk Psikologlar Derneği
Uluslararası Aile Terapisi Derneği (IFTA)
Mühendislik Eğitim Programları Değerlendirme ve Akreditasyon Derneği (MÜDEK)
FEDEK
Turquality

Verilen Fahri doktora ve Emeritus profesörlükler

Fahri doktora
Jack Lang, eski Fransa Kültür bakanı (2005)
Nelson Mandela, Güney Afrika Cumhuriyeti Devlet Başkanı (29 Mayıs 2012)
Martin Schulz, eski Avrupa Parlamentosu Başkanı (29 Mayıs 2012)
Yaşar Kemal, Türk yazar (12 Kasım 2014)

Emeritus Profesörlük
2010-2011
Gülten Kazgan
Mete Tunçay
Uğur Alacakaptan
Belgin Erdoğmuş
Haluk Şahin (2014)
İlter Turan (2015)
Suraiya Faroqhi (2017)
Alan Duben (2018)
Diane Sunar (2018)

Üstün Başarı Programları
Londra Üniversitesi ile yapılan işbirliği kapsamında, İstanbul Bilgi Üniversitesi öğrencileri, ilgili birinci sınıf derslerini almış ve yüksek başarıyla tamamlamış olmaları koşuluyla, yapılacak sınav ve mülakat sonucuna göre Üstün Başarı Programları'na devam edebilirler. İşletme, Ekonomi-İşletme ve Ekonomi-Finans alanlarında sunulan programlardan birini tamamlayan öğrenciler, İngiltere'ye gitmeden ve ayrı bir öğrenim ücreti ödemeden her iki kurumun da diplomasına sahip olma hakkını elde etmektedirler.

Kayda değer akademisyenler

Asaf Savaş Akat
Aydın Uğur (1951-2022)
Ulus Baker (1960-2007)
Murat Belge

İsmail Cem (1940-2007)
Ricky Ford
Pınar Kür

Şule Kut
Butch Morris
Niyazi Öktem

İlter Turan
İlhan Usmanbaş
Serap Yazıcı

Derviş Zaim
Rona Serozan (1942-2018)

Kayda değer mezunlar

 Ebru Günay
 Hazal Kaya
 Meriç Aral

 Enis Arıkan
 Kenan Doğulu
 Murat Boz

 Refik Anadol
 Sıla
 Simay Barlas

 Uraz Kaygılaroğlu
 Eda Ece

Yerleşkeler

santralistanbul

santralistanbul yerleşkesi, 118.000 m² (yaklaşık 30 dönüm) alana sahiptir. 2007 yılında açılan santralistanbul yerleşkesi, İstanbul'un Eyüpsultan ilçesinde, Haliç'in üst ucunda yer alan bir sanat ve kültür kompleksidir. Enerji Müzesi, amfi tiyatro, konser salonları ve halk kütüphanesinden oluşan yerleşke, Osmanlı İmparatorluğu'nun ilk elektrik santrali olan tarihi Silahtarağa Elektrik Santrali'nin içinde yer almaktadır.

Çağdaş sanat sergileri ve kültürel etkinliklere ev sahipliği yapan santralistanbul yerleşkesindeki ana galeri binası, 2010 yılında Uluslararası Mimarlık Ödülleri'ne layık görüldü. Türkiye'nin ilk endüstriyel arkeoloji müzesi olan santralistanbul Enerji Müzesi, 2012 yılında Avrupa Müzeler Akademisi'nden "DASA Ödülü" almıştır. Mimar Nevzat Sayın tarafından restore edilen ve halen Mimarlık Fakültesi tarafından kullanılmakta olan kazan dairesi binası, Chicago Athenaeum Mimarlık ve Tasarım Müzesi tarafından 2018 Uluslararası Mimarlık Ödülü'ne layık görüldü.

Dolapdere

Dolapdere yerleşkesi, Taksim'e çok yakın bir konumdadır. Yerleşke, 2002 yılında "Yapı ve Yaşam Mimarisi Ödülü"nü ve 2005 yılında "Avrupa Çelik Yapı Ödülü"nü almıştır. Yerleşke içerisinde Sağlık Bilimleri Fakültesi, Uygulamalı Bilimler Yüksekokulu, fitness merkezi ve yarı olimpik bir yüzme havuzu bulunmaktadır.

Kuştepe

Şişli ilçesinde bulunan Kuştepe yerleşkesi, İstanbul Bilgi Üniversitesi'nin 32.000 m² alana sahip ilk yerleşkesidir. Yerleşkede Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu, Meslek Yüksekokullarının programları ve İngilizce Hazırlık Programı bulunmaktadır.

Yerleşke hayatı

Öğrenci Konseyi
İstanbul Bilgi Üniversitesinde öğrenciler, her yıl güz döneminde öğrenciler tarafından seçilen bir Öğrenci Konseyi tarafından temsil edilir. Konsey, okulla ilgili çeşitli konulara müdahale etme hakkına sahiptir. Her bölümden öğrenciler tarafından güz döneminde seçilen akademik temsilciler de Kurulun bir parçasıdır.

Spor
Üniversitede; kadın voleybol, yüzme, masa tenisi, tenis, Amerikan futbolu, triatlon, yelken, kayak- snowboard, futbol, salon futbolu, frizbi, ragbi, flag futbol, kürek ve sutopu takımları bulunmaktadır. Ayrıca Dolapdere yerleşkesinde yarı olimpik kapalı yüzme havuzu, fitness salonu, basketbol sahası, dans salonu ve yoga salonu bulunmaktadır.

Öğrenci kulüpleri
Üniversitede 100'e yakın öğrenci kulübü bulunmaktadır.

Kütüphaneler ve müzeler

İstanbul Bilgi Üniversitesi'nin Dolapdere yerleşkesinde, Kuştepe yerleşkesinde ve santralistanbul yerleşkesinde olmak üzere üç kütüphanesi bulunmaktadır. Kütüphane, üniversite lisans programlarını, araştırmaları ve öğretimi desteklemek için kapsamlı bir sistem sunar. Sanal kütüphanede 500.000'den fazla elektronik kitap, 60.000 elektronik dergi, 129 veri tabanı ve e-ansiklopedi içermektedir. Bu kaynaklara internet üzerinden, kampüs içi ve kampüs dışı erişim sağlanmaktadır.

santralistanbul yerleşkesinde, santralin orijinal türbin odalarının dönüştürülmesi ve içeriğinin titizlikle korunmasıyla ortaya çıkan Türkiye'nin ilk endüstriyel arkeoloji müzesi olan Enerji Müzesi yer almaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmî site

Bilgi Üniversitesi
Beyoğlu'ndaki üniversiteler
Şişli'deki üniversiteler
Eyüpsultan'daki üniversiteler
1994'te kurulan üniversiteler

İstanbul Bilgi Üniversitesi


The FAW Premier Cup (until 1998 the FAW Invitation Cup) was a Welsh football cup competition, organised annually by the Football Association of Wales from 1997 to 2008. Since the FAW excluded clubs playing in English leagues (including six Welsh clubs) from playing in the Welsh Cup from 1996 onwards, the FAW needed another competition where the best Welsh teams could compete.

The original format incorporated the three Welsh clubs then playing in the Football League (Cardiff City, Swansea City and Wrexham) along with Merthyr Tydfil and four League of Wales clubs (now the Welsh Premier League). Until the 2001–02 season, Merthyr Tydfil had a guaranteed place, as Newport County and Colwyn Bay were not invited to take part. From then onwards, the highest placed of the three were invited. Colwyn Bay never subsequently qualified.

From the 2004–05 season, the competition was expanded to 16 clubs – the top 10 placed clubs from the Welsh Premier League, joined by the two best-placed of the three teams: Newport County, Merthyr Tydfil and Colwyn Bay, the Welsh Cup winners plus Cardiff City, Swansea City and Wrexham.

The competition offered a healthy prize fund. A share of the TV coverage money for live matches was also split between both clubs. The losing semi-final teams each received £25,000. The losing finalists received £50,000, with the winners receiving £100,000.

The competition's most senior clubs were accused of taking the competition lightly. Cardiff City in particular, following the arrival of ambitious owner Sam Hammam enjoyed relative success in the Football League but Cardiff City won the FAW Premier Cup just once, beating arch-rivals Swansea City in the 2002 final.

Wrexham appeared in all but three finals. The only Welsh Premier League clubs to have played in the final are Barry Town, Rhyl, The New Saints and Llanelli. The 2007 final was the first final not to include one of the English Football League clubs. In the last final, on 11 March 2008, Newport County beat Llanelli at Newport Stadium.

The FAW Premier Cup was broadcast on BBC Wales. However, after BBC Wales withdrew their sponsorship of the competition in 2008, the competition was cancelled.

In the 2011-12 season the FAW announced that the six exiled clubs would again be invited to play in the Welsh Cup. Merthyr Town, Newport County and Wrexham all accepted but Cardiff City, Colwyn Bay and Swansea City rejected the invitation. However, because UEFA refused to give any of these clubs entry into the Europa League by this route, these clubs did not enter the Welsh Cup in the following season.

Results of finals

Club-by-club record

See also
Football in Wales
Welsh football league system
Welsh Cup
Welsh League Cup
List of football clubs in Wales
List of stadiums in Wales by capacity

References

External links
Official website of the competition

Football cup competitions in Wales
Recurring sporting events disestablished in 2008
FAW Premier Cup
Wales
2008 disestablishments in Wales
Recurring sporting events established in 1997
1997 establishments in Wales

FAW Premier Cup


La resolución 1987 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas, aprobada por unanimidad el 17 de junio de 2011, recomendó a la Asamblea General el nombramiento de Ban Ki-moon para un segundo mandato como Secretario General de las Naciones Unidas. Dicha recomendación fue posteriormente ratificada por aclamación por la Asamblea General, dando a Ban Ki-moon el cargo de Secretario General de las Naciones Unidas para el periodo 1 de enero de 2012 - 31 de diciembre de 2016.

En el proceso de nominación del Secretario General, el reglamento provisional del Consejo de Seguridad determina que el Consejo debe elegir un candidato y recomendarlo a la Asamblea General para su votación.

Referencias

Enlaces externos

Resoluciones del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas aprobadas en 2011
1987

Resolución 1987 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas


Lady Blackhawk, es un alias utilizado por tres personajes ficticios que aparecen en las historietas de la editorial DC Comics siendo personaje secundario de la serie Blackhawk. La primera, Zinda Blake, fue introducida por DC Comics en 1959 en la revista Blackhawk, y la segunda, Natalie Reed, que apareció en la misma revista en 1988. Y la tercera mujer en llevar dicho título, y aún sin revelar su identidad, quien debutó recientemente en un título recientemente iniciado para DC Comics en 2011. Los tres personajes fueron aviatrices y soldados.

En el caso de Reed no ha aparecido desde el One-shot especial surgido en 1992, mientras que Blake, recientemente, fue un personaje recurrente en los primeros dos volúmenes de Birds of Prey entre 2004 y 2011. La tercera Blackhawk apenas apareció en el primer número de la actual serie de Blackhawks en curso.

Biografías de los Personajes

Lady Blackhawk I (Zinda Blake) - Pre Crisis y Post-Crisis
En la continuidad Pre-crisis, Zinda Blake, decidida a convertirse en la primera mujer miembro de la famosa unidad militar de la Segunda Guerra Mundial conocida como los Blackhawks, se entrenó a sí misma en el manejo de una amplia gama de aviones modernos y se volvió una experta en varias formas de combate y armamento. Su primer intento de unirse al grupo fue cuando ayudó a rescatar a un miembro de un moderno pirata llamado Scavenger. A pesar de su valiosa ayuda, a Zinda se le dijo que el código de los Blackhawk les prohibía a una mujer unirse al equipo. Sin embargo, después de rescatar a todo el equipo Blackhawk de Scavenger, Zinda se convirtió en un miembro honorario del equipo. Después de una serie de aventuras con los Blackhawks, Zinda se convirtió en la víctima del villano nazi llamado Killer Shark (Tiburón asesino) quien usó una poción química para lavarle el cerebro, lo que la obligó a tomar la identidad disfrazada de Queen Killer Shark. Zinda luchó contra su antiguos compañeros en varias ocasiones antes de que fuera liberada de los efectos de la poción. Perdida en el tiempo debido a los efectos de distorsión de tiempo de Hora Cero, Zinda se encuentra ahora en el presente en la continuidad de DC. Durante Hora Cero, Zinda se hace amiga de Guy Gardner y otros héroes, incluyendo a una Batgirl de otra dimensión. Tienen varias aventuras en distintos periodos de tiempo, tales como el Salvaje Oeste. En última instancia, el pequeño grupo se separa por los acontecimientos de este evento y ella aparece al lado de Guy Gardner. Zinda es inmediatamente aceptada por Guy y ayuda a su equipo improvisado contra supervillanos, a menudo actúa como un piloto. Los compañeros Zinda incluyen a Arisia, quien es un ex Linterna Verde, Wargo Buck, un aventurero millonario y 'Tiger-Man', un ser medio-tigre, mitad hombre. En 2004 comenzó Zinda su servicio como piloto del equipo en Birds of Prey. Oracle recluta a Zinda Blake como cuarto miembro del equipo. Zinda participa en una misión donde ve como la heroína fallecida Hielo volvió de nuevo a la vida liberándose de la influencia mental de un general ruso asesino. Blake estableció una estrecha amistad con Big Barda, después de que ella se unió a las aves de presa. Tras la muerte de Barda en la muerte de los Nuevos Dioses, Blake viaja por todo el país a fin de colocar la fotografía de Barda en un muro de honor en un bar cerca de la Base Aérea Edwards en California, la pared presenta fotografías de Blake con sus colegas ya fallecidos de los Blackhawks (Birds of Prey # 112). Zinda es una piloto capaz de manejar con facilidad cualquier tipo de aeronave. Ella es una tiradora experta en el uso de una variedad de armas y posee tiene habilidades superiores en combate mano a mano. Blake sigue llevando su propia versión del uniforme de los Blackhawks en Birds of Prey, que consiste en una túnica azul, gorra militar, minifalda y botas con volantes. Natalie Reed es la segunda mujer en ser conocida como Lady Blackhawk, sin embargo, en Military Comics #20 (Julio 1943) una mujer que intenta convertirse en la primera mujer miembro de los Blackhawks, se comporta como Zinda Blake, aunque ella no divulga su nombre y nunca se llama a sí misma Lady Blackhawk. Ella llega hasta la Isla Blackhawk y se declara parte del equipo y ayuda a los Blackhawks en una misión tras las líneas alemanas. Lady Blackhawk I aparece por primera vez en Blackhawk # 133 (febrero 1959) y es creada por Jack Schiff y Dick Dillin.

Lady Blackhawk II (Natalie Reed) - Post-Crisis
Natalie Reed (nombre verdadero Natalie Gurdin) es la segunda mujer en ser conocida como Lady Blackhawk. Nacida en Brooklyn, Natalie era la hija de Benjamín y Lucille Gurdin, miembros del Partido Comunista. Natalie participó y ganó el concurso de belleza de 1937 llamado "Miss Unión de Jóvenes Comunistas". El título desató una carrera como modelo de corta duración y un papel en la película de bajo presupuesto de 1938 llamada Gun Molls in Trouble. Gurdin cambió su nombre por el de Reed en ese momento, en honor de John Reed, periodista estadounidense comunista que vivió durante largos períodos de tiempo (y murió) en la Unión Soviética. Natalie emigró a Rusia en 1940 para vivir y estudiar. Natalie se convirtió en una experta en ingeniería aeronáutica y fue diseñador en jefe de la Fábrica de San Valentín-Prendergast de aviones. Reed conoció a los Blackhawks cuando estos solicitaron su contribución al diseño y producción de modificación del avión Grumman XF5F-1. Más tarde, mientras trabajaba con la inteligencia soviética, ayudó a los Blackhawks a derrotar a Death Mayhew en su plan para destruir Manhattan. Durante este período Natalie Reed fue apodada "Lady Blackhawk" por la prensa de EE.UU. Aparte de la publicidad de varios viajes y la reanudación de su breve carrera como modelo, poco se sabe de la vida de la señorita Reed en la posguerra. Ella se empleó brevemente en Blackhawk Airways en Singapur en 1947, pero se perdió de vista al poco tiempo. En 1948 Natalie Reed resurgió en Nueva York, como la autor de un cómic sobre los Blackhawks. Ella fue acusada de trabajar bajo doctrinas comunistas en sus guiones, pero fue absuelta de este cargo. Poco se sabe sobre el accidente que le costó un ojo. Todos los archivos que contienen información sobre Natalie Gurdin Reed son clasificados y su paradero actual es desconocido. Reed tuvo un hijo con un Blackhawk, Ritter Hendrickson. Hendricksen se perdió en una explosión de helicóptero en la primavera de 1948 poco después de descubrir que él era el padre del hijo de Natalia, Jimmy (nacido en 1945; Blackhawk Anual # 1). Jimmy se unió al Escuadrón Blackhawk cuando se convirtió en adulto joven, sirviendo primero con el personal de tierra (hasta 1963) y finalmente, como un piloto. Como resultado de las luchas internas en la década de 1950 dentro de las filas de lo que se convirtió en la CIA, Reed fue alterada quirúrgicamente y obligada a asumir la identidad de Constanza Darabont. Natalie Reed es la segunda mujer en ser conocida como Lady Blackhawk aunque por medio del retcon se estableció como la primera dama Blackhawk en la línea de tiempo DCU. La primera aparición de Lady Blackhawk II es en Blackhawk (vol. 5) # 1 (marzo de 1988) y es creada por Howard Chaykin.

Lady Blackhawk de las Nuevas 52 Series
Una nueva Lady Blackhawk debutó recientemente en septiembre de 2011 en el nuevo vólumen de los Blackhawks # 1 como parte del relanzamiento de 52 nuevas series de DC . Poco se ha revelado acerca de su identidad por ahora.

Poderes y habilidades
Aunque realmente no posee ningún poder las dos primeras Ladies Blackhawks, Zinda y Natalie son pilotos de combate, capaces de manejar fácilmente cualquier tipo de aeronave. Son excelentes tiradoras, expertas en el uso de una variedad de armas, y tienen excelentes capacidades superiores en el combate cuerpo a cuerpo.

Otras versiones

Flashpoint
En el mundo alternativo de Flashpoint, Zinda Blake fue miembro del Equipo 7, una unidad élite de soldados guerreros formado por Grifter. Zinda y la mayoría de sus compañeros de equipo fueron muertos en última instancia, durante un ataque frustrado en un yihadista en un campo de entrenamiento.

Batman: Brave and the Bold
Un equipo jetpack de muejres resistentes entrenadas como mujeres soldados conocidos colectivamente como las Ladies Blackhawks aparecen en la edición # 21 de Batman: The Brave and the Bold siendo el cómic un tie-in. Cada miembro del equipo es mostrado usando el mismo equipo que Zinda Blake.

En otros medios

Televisión
Es visible un Uniforme distintivo de Lady Blackhawk que aparece en una vitrinadel episodio de la serie animada de la Liga de la Justicia Ilimitada en el episodio, "Yo Soy Legión".

Referencias

Enlaces externos
 Cosmic Teams Profile
 Fanzing #36 - Our Fighting Forces
 Script for the Lady Blackhawk story - Birds of Prey #75
 The Unofficial Lady Blackhawk Biography
 Who's Who: Lady Blackhawk (Natalie Reed)
 Who's Who: Lady Blackhawk (Zinda Blake)

Héroes de DC Comics
Modelos ficticios
Soldados ficticios
Aviadores ficticios
Personajes creados por Dick Dillin
Personajes creados por Howard Chaykin
Heroínas de DC Comics
Mujeres guerreras ficticias

Lady Blackhawk


ඇපලෝ වැඩසටහන 1961 – 1975 වර්ෂ අතර තුර මිනිසුන් සහිත චන්ද්‍ර ගමන් ඇති කිරීමේ අරමුණ මත නාසා මගින් අරඹන ලදී. එය මිනිසුන් සහිත අභ්‍යවකාශ ගමන් වැඩ සටහනකි. ජනාධිපති ජෝන් එෆ් කෙනඩි විසින් මෙම අරමුණ 1961 දී ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර එය 1969 ජුලි 20 වන දා නිල් ආම්ස්ට්‍රෝන් හා බස් ඔල්ඩ්‍රින් විසින් ඇපලෝ 11 මෙහෙයුම අතරතුරදී ඉටු කරන ලදී. වෙනත් ඇපලෝ මෙහෙයුම් 5 ක් විසින්ද ගගනගාමීන් චන්ද්‍රයා මතට ගොඩ බස්සශ ගමන්වලටද තාක්ෂණික මෙවලම් නිෂ්පාදනය වැනි බොහෝමයක් අංශවල දියුණුවට හේතු වේ. මේවාට ගුවන් තාක්ෂණයේ භාවිතා වන ශිල්ප ක්‍රම විදුලි සන්දේශ හා පරිගණක ආදී ක්ෂේත්‍ර පුළුල් ලෙස ඇතුළත් වේ. මෙම වැඩසටහන ඉංජිනේරු ශිල්පයේ විවිධ ක්ෂේත්‍ර සඳහා පුද්ගලයන් උනන්දු කිරීමට හේතු විය. ඒවාට සංරචක කොටස්වලින් සෑදුණු සංකීර්ණ පද්ධතිවල පැවැත්ම අධ්‍යයනය කිරීමට සංඛ්‍යානමය ක්‍රම භාවිතා කිරීම ප්‍රගුණ කිරීම ආදිය ද ඇතුළත් වේ. මිනිසුන් සහිත අභ්‍යවකාශ ගමන් වැඩ සටහනේ අත්‍යවශ්‍ය උපාංගය වූ භෞතික පහසුකම් හා උපකරණ සිවිල්, යාන්ත්‍රික හා විද්‍යුත් ඉන්ජිනේරු ශිල්පවල වැදගත් සංධිස්ථාන ලෙස පවතී.

වැඩ සටහනෙහි වූ බොහෝමයක් වස්තු හා මෙවලම් ලොවපුරා විවිධ ස්ථානවලදී දැක ගත හැක. ස්මිත් සොනියන්ගේ ගගන හා අභ්‍යවකාශ කෞතුකාගාර මේවා අතරින් විශේෂ වේ.

ඇපලෝ වැඩසටහනෙහි පසුබිම
එක්සත් ජනපදයේ මර්කරි (Mercury) වැඩ සටහනේ දෙවැනි කොටස ලෙස අයිසන් හවර් පාලන සමය තුළ 1960 දශකයේ මුල් භාගයේ දී ඇපලෝ (Apollo) වැඩ සටහන පිළිබද සංකල්පය මුල් වරට ඉදිරිපත් විය. මර්කරි කැප්සුලය මගින් සීමිත පෘතුවි කක්ෂීය මෙහෙයුමක් වෙනුවෙන් එක් ගගන ගාමියෙක් පමණක් රැගෙන යාමේ හැකියාව පැවතිණි. නමුත් ඇපලෝ යානය අභ්‍යවකාශගාමීන් තිදෙනෙකු චන්ද්‍රයා වටා කක්ෂයක් දක්වා ගෙනයාම අරමුණු කොට ගෙන නිර්මාණය වු අතර එහිදී සදමත ගොඩ බැසීමක් සදහා ද ඉඩ කඩ සැලසිණි. මෙම වැඩසටහන නාසා (NASA) ආයතනයේ පාලක අබේ සිල්වස්ටයින් විසින් ආලෝකය සහ දුනු ශිල්පයට අධිපති ග්‍රීක දෙවියාගේ නමින් නම් කරන ලදී. පසුව "මම අභ්‍යවකාශ යානය මගේම බිළිදෙකු නම් කරන ලෙසට නම් කලෙමි." යැයි ඔහු පැවසීය. නාසා ආයතනය ඇපලෝ ව්‍යාපෘතිය සැලසුම් කිරීමේ කටයුතු දිගින් දිගටම කර ගෙන ගිය නමුත් වැඩ සටහන සඳහා මුදල් ප්‍රතිපාදන ලැබීම ස්ථිර වී නොතිබුණි. මේ තත්ත්වය මිනිසුන් සහිත අභ්‍යවකාශ චාරිකා කෙරෙහි අයිසන් හවර් දැක්වු සැක සහිත ආකල්පය හේතුවෙන් පැන නැගුණකි. 1960 වර්ෂයේ නොවැම්බර් මාසයේදී අභ්‍යවකාශ ගවේෂණය සහ මිසයිල ආරක්ෂණය යන ක්ෂේත්‍ර ඔස්සේ සෝවියට් සංගමයට සාපේක්ෂව ඇමරිකාව ඉහළ මට්ටමකට ඔසවා තබන බවට පොරොන්දු වෙමින් ගෙන ගිය ඡන්ද ව්‍යාපාරයක් ඔස්සේ ජෝන් F කෙනඩි ජනාධිපති ධුරයට පත් විය. ඔහු අභ්‍යවකාශ ගවේෂණය ජාතික අභිමානයෙහි සලකුණක් ලෙස භාවිතා කල අතර එක්සත් ජනපදය සහ සෝවියට් සංගමය අතර මිසයිල අන්තරයක් පිළිබද අනතුරු ඇඟවීය. ඒ අතරම ඔහු එක්සත් ජනපද මිසයිල ක්ෂේත්‍රයේ පෙරගමන්කරුවා මෙන්ම හදිසි තත්ත්වයකදී එම ක්ෂේත්‍රය පළමුවරට භාවිත කරන රාජ්‍යය බවට පත් කිරීමට ද පොරොන්දු විය. කෙසේ වෙතත් කෙනඩි ජනාධිපති ධුරයට පත් වු වහාම ඇපලෝ වැඩසටහනේ තත්ත්වය පිළිබද නිගමනයකට එළඹීමෙන් වැළකුණි. අභ්‍යවකාශ වැඩසටහනෙහි තාක්ෂණික විස්තර පිළිබද ඔහුගේ දැනුම අවම වු අතර මිනිසුන් සහිත යානයක් සද මත ගොඩ බෑම සදහා වියදම් කල යුතු විශාල මුදල ඔහු අධෛර්යයට පත් කරන්නක් විය. නාසා ආයතනයේ පාලකයා වු ජේම්ස් වෙබ් සිය ආයතනය සදහා ලබා දෙන ප්‍රතිපාදන 30% කින් ඉහළ නංවන ලෙස ඉල්ලා සිටි විට කෙනඩි නාසා ආයතනයේ විශාල හුවන වැඩසටහන වේගවත් කිරීම සදහා සහයෝගය පලකල නමුත් වඩාත් වැදගත් කරුණු සම්බන්ධයෙන් නිසි තීරණයක් ලබාදීමෙන් වැලකී සිටියේය.

1961 වසරේ අප්‍රේල් 12 වන දින සෝවියට් ගගනගාමී යුරි ගගාරින් අභ්‍යවකාශයට ගමන් කල ප්‍රථම මිනිසා බවට පත් විය. එත් සමගම සෝවියට් සංගමය සමග පැවති තාක්ෂණික තරඟයෙන් ඇමරිකාව පරාජයට පත් වනු ඇති බවට තිබු සැකය ශක්තිමත් විය. යුරි ගගාරීන් සිය චාරිකාව සිදු කල දිනට පසු දින පැවති විද්‍යාව සහ අභ්‍යවකාශ විද්‍යාව පිළිබද එක්සත් ජනපද නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩල කමිටු රැස්වීමකදී බොහෝ කොන්ග්‍රස් සභිකයන් එක්සත් ජනපදයේ මට්ටම ඉහළ නැංවීම ඉලක්ක කර ගත් හදිසි වැඩසටහනක් සදහා සහයෝගය පල කලහ. කෙසේ නමුත් කෙනඩි යුරි ගගාරින්ගේ චාරිකාව පිළිබද ප්‍රවෘත්තියට පරීක්ෂාකාරීව ප්‍රතිචාර දැක්වීය. සෝවියට් සංගමයේ වැඩසටහනට ඇමරිකාව දක්වන ප්‍රතිචාරය ස්ථිරව ප්‍රකාශ කිරීමෙන් කෙනඩි වැලකී සිටියේය. අප්‍රේල් 20 වැනි දින උප ජනාධිපති ලින්ඩන් B ජොන්සන් හට කෙනඩි විසින් එක්සත් ජනපද අභ්‍යවකාශ වැඩසටහනේ තත්ත්වය සහ නාසා ආයතනයට සිය තත්ත්වය ඉහළ නංවා ගැනීමට ආධාර විය හැකි වැඩ සටහන් පිළිබද සොයා බලන මෙන් සිහි කැද වීමක් යවන ලදී. පසු දින ජොන්සන් මේ සම්බන්ධයෙන් පහත පරිදි පිළිතුරක් යවන ලදී. "අප නායකත්ව පිහිටුමක් වෙත ළඟා වීමට අපේක්ෂා කරන්නේ නම් ඒ සඳහා අප මේ වන විට උපරිම උත්සාහයක් යොදන බවක් දැකිය නොහැකි අතර අවශ්‍ය ප්‍රතිඵල ලඟාකර ගැනීමට ද අප අසමත්ව ඇත." ඔහු තම සිහිකැඳවීම අවසන්කරන ලද්දේ සඳමත ගොඩබෑම මුල්වරට සිදු කිරීමේ ගෞරවය එක්සත් ජනපදයට ලබාගැනීමට හැකිවන තරම් ප්‍රමාණවත් කාලයක් එවැනි වැඩසටහනකට ලඟාවීමට ගත වනු ඇති බව සඳහන් කරමිනි.

1961 වසරේ මැයි 25 වන දින කොන්ග්‍රස් මණ්ඩලයේ ඒකාබද්ධ රැස්වීමක් අමතමින් කල විශේෂ කතාවක කොටසක් ලෙස කෙනඩි ඇපලෝ මෙහෙයුමට සහයෝගය පලකළේය.

ඔහුගේ කතාවෙන් උපුටාගත් කොටසක් සහ එහි පරිවර්තනය පහත දැක්වෙයි.

"First, I believe that this nation should commit itself to achieving the goal, before this decade is out, of landing a man on the Moon and returning him safely to the Earth. No single space project in this period will be more impressive to mankind, or more important in the long-range exploration of space; and none will be so difficult or expensive to accomplish.''

ප්‍රථමයෙන් මගේ විශ්වාසය වන්නේ මෙම දශකය අවසන් වීමට ප්‍රථම මිනිසෙකු සඳමතට යවා නැවත ඔහු ආරක්ෂිතව ගෙන්වා ගැනීමේ ඉලක්කයට ලඟා විය යුතු බවයි. මෙම කාලය තුළ ක්‍රියාවෙහි යෙදවෙන කිසිදු තනි අභ්‍යවකාශ වැඩසටහනක් එය තරම් මානව වර්ගයාට සුවිශේෂී නොවනු ඇත. අභ්‍යවකාශයේ දිගු දුර ගවේෂණය සඳහා එය තරම් වැදගත් වැඩසටහනක් තවත් නොවනු ඇති අතර එතරම් අපහසු සහ මිල අධික වැඩ සටහනක් ද නොපවතිනු ඇත.

කෙනඩි සිය කතාව ඉදිරිපත් කරන විට අභ්‍යවකාශයට ගමන් කොට තිබුණේ එක් ඇමරිකානුවෙකු පමණි. එයද ඔහුගේ කතාවට මාසයකට අඩු කාලයකට ප්‍රථමව වේ. තවද ඒ වන විටද නාසා ආයතනය මිනිසකු කක්ෂගත කිරීමට අසමත් තත්ත්වයක පසුවිය. ඇතැම් නාසා සේවකයින් කෙනඩිගේ අපේක්ෂා සහගත ඉලක්කයන් ට ලඟාවීම පිළිබඳ සැක පලකළහ.

ජනාධිපති කෙනඩිගේ අභියෝගයට මුහුණ දෙමින් 1969 අවසන් වන විට සඳ මතට මිනිසුන් යැවීම සදහා සාමකාමී වටපිටාවක් තුළ මේ දක්වා ලෝකයේ රාජ්‍යයක් විසින් වැය කරන ලද විශාලම සම්පත් ප්‍රමාණයයි. වඩාත් හදිසියේ සිදුවු තාක්ෂණික නිර්මාණවේදී ක්‍රියාවලියක් ක්‍රියාවට නැංවීමට සිදු විය. ඇපලෝ වැඩ සටහන් උච්ච අවස්ථාවේදී 400000 ක පිරිසක් එහි සේවය කළ අතර ඒ සඳහා කාර්මික ආයතන සහ විශ්ව විද්‍යාල 20000 කට අධික ප්‍රමාණයක සහයෝගය අවශ්‍ය විය.

කෙනඩිගේ දේශනයකින් උපුටාගත් කොටසක් සහ එහි පරිවර්තනය පහත දැක්වේ.

"We choose to go to the moon in this decade and do the other things, not because they are easy, but because they are hard, because that goal will serve to organize and measure the best of our energies and skills, because that challenge is one that we are willing to accept, one we are unwilling to postpone, and one which we intend to win, and the others, too".

අප මෙම දශකය තුළ සඳ මත ගොඩ බැසීමට සහ අනෙකුත් දෑ සිදු කිරීමට තීරණය කළේ ඒවා පහසු වු නිසා නොවේ. ඒවා අපහසු වු නිසාවෙනි, අපගේ ඉහළම ශක්තිය සහ හැකියාව එම ඉලක්කය සපුරා ගැනීමේදී සංවිධානය කර ගැනීමටත් මැන ගැනීමටත් හැකි වන හෙයිනි, එම අභියෝගය අප බාරගැනීමට සුදානම්ව සිටින එහෙත් කල්දැමීමට අකමැති ජයගැනීමට අරමුණු කර ඇති එකක් බැවිනි. මෙය අපගේ අනෙකුත් ඉලක්ක සදහා ද සත්‍ය වේ.

මෙහෙයුම් ආකාරයක් තෝරා ගැනීම
කෙනඩි විසින් තමන්ගේ අරමුණ අර්ථ දැක්වු පසු ඇපලෝ මෙහෙයුම් සැලසුම්කරුවන්, තාක්ෂණය හා ගගණගාමීන්ගේ හැකියා මත පදනම්ව මිනිස් ජීවිතවලට අඩු අවධානමක් සහිත හා අඩු වියදමක් සහිතව මෙම අරමුණ සපුරා ගැනීම සඳහා ගුවන් ගමන් කීපයක් සැළසුම් කිරීමේ අභියෝගයට මුහුණ පෑහ.මෙහෙයුම් සිදුකළ හැකි  ආකාර 4 ක් සලකා බැලිනි.

 සෘජු නික්මීම - අභ්‍යවකාශ යානයක් කෙලින්ම සඳකරා ගමන් කර එහි ගොඩබා නැවත තනි ඒකකයක් ලෙස පැමිණෙනු ඇත. එම සැළසුම සඳහා අතිශය ජවසම්පන්න බූස්ටරයක් අවශ්‍යවේ. (නො‍වා රොකට්ටුව)
 පෘතුවි කක්ෂ සම්බන්ධවීම් (EOR) - සැටර්න් V රොකට්ටු දෙකක් නිකුත් කරනු ඇත. එකක් නම් අභ්‍යවකාශ යානය රැගෙන ඒමයි. අනෙක නම් අභ්‍යවකාශ යානයට පෘතුවි කක්ෂයෙන් පිටවීමට අවශ්‍ය ප්‍රචාලක පද්ධතිය සැකසීමයි. පෘතුවි කක්ෂයේ දී එ‍කිනෙක සම්බන්ධ වීමෙන් පසු අභ්‍යවකාශ යානය තනි ඒකකයක් ලෙස සඳ මත ගොඩ බානු ඇත.
 සඳ මතුපිටදී සම්බන්ධවීම - මෙහිදී අභ්‍යවකාශ යානා දෙකක් නිකුත් වනු ඇත. පළමු වැන්න ප්‍රචාලක රැගත් ස්වයංක්‍රීය වාහනයක් වන අතර එය සඳ මත පතිත වීමෙන් පසු මිනිසුන් සහිත වාහනයක් ද සඳ මත පතිත වනු ඇත. මිනිසුන් සහිත වාහනය නැවත පෘතුවියට ඒමට පෙර ප්‍රචාලක පද්ධතිය ස්වයංක්‍රීය වාහනයේ සිට මිනිසුන් සහිත වාහනයට මාරු කරනු ඇත.
 චන්ද්‍ර කක්ෂ සම්බන්ධ වීම් (LOR) - එක් සැටර්න් V රොකට්ටුවක් මොඩියුල කොටස්වලින් යුත් එක් අභ්‍යවකාශ යානයක් නිකුත් කරනු ඇත. අණදීම් මොඩියුලය සඳ වටා කක්ෂයේ පවතින අතරතුර චන්ද්‍ර මොඩියුලය සඳට ගොඩබා නැවත චන්ද්‍ර කක්ෂයේ පවතින අණදිම් මොඩියුලය හා සම්බන්ධ වනු ඇත. අනෙකුත් සැළසුම් සමග සංසන්දනාත්මකව බලන කළ LOR හට අවශ්‍ය වන්නේ අභ්‍යවකාශ යානයේ කුඩා කොටසක් පමණක් සඳ මත ගොඩ බැස්වීමටය. එමනිසා එමගින් නැවත පැමිණීමේ ගමන සදහා සඳ මතුපිටින් නිකුත් කළ යුතු ස්කන්ධය අඩුවෙයි.

1961 මුල් භාගයේදී නාසා විසින් වඩාත් ප්‍රිය කළ මෙහෙයුම් ආකාරය වුයේ සෘජු නික්මීමයි. බොහෝමයක් ඉංජිනේරුවරු අභ්‍යවකාශයේදී කිසි දිනක සිදු නොකළ සම්බන්ධ කිරීම් චන්ද්‍ර කක්ෂයේදී සිදු කිරීමට බියක් දැක්වූහ. කෙසේ නමුත් ලැන්ග්ලී පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථානයේ ජෝජ් හෝබෝල්ට් ඇතුළු විරුද්ධවාදීන් පැවසුවේ LOR මගින් සපයන ස්කන්ධය අඩුකිරීම ඉතා වැදගත් සාධකයක් බවයි. 1960 හා 1961 පුරාවට හෝබෝල්ට් LOR වටිනා හා ප්‍රායෝගික ක්‍රමයක් බවට හඳුන්වා කටයුතු කර ගෙන ගියේය. නාසා හි අනෙක් උසස් නිළධාරීන් මගහැරයමින් හෝබෝල්ට් විසින් සහය පරිපාලකයාට LOR අවලංගු නොකළ යුතු බව පවසමින් මෙම ගැටළුව පිළිබද ලිපි හා වාර්තා ශ්‍රේණීයක් වීය.

1961 ජුලි මාසයේදී සීමන්ස් විසින් ගොලොවින් කමිටුව පිහිටුවීමත් සමග නාසා හි මෙහෙයුම් ආකාර තීරණය කිරීමේ තීරණාත්මක ලක්ෂ්‍යයක් හට ගැනිනි. ad – hoc කමිටුව විසින් ඇපලෝ වැඩ සටහනේ දී භාවිතා කිරීමට ඇති බූස්ටරය සම්බන්ධයෙන් පිලියම් යෝජනා කරන විට මෙහෙයුම් ආකාරය එම ගැටළුවේ වැදගත් කොටසක් බවට පෙනී ගියේ ය. කමිටුවේ ඇති තීරණය දෙමුහුන් EOR – LOR ආකාරයක් විය. නමුත් එය වඩා සැලකිල්ලට ගත්තේ LOR ආකාරයයි. මෙහිදී හෝබෝල්ගේ නොනවත්වන ලද කාර්යයන් සැලකිය යුතු භූමිකාවක් අයත් කර ගෙන ඇත. 1961 පසු භාගයේදී හා 1962 මුල් භාගයේ දී හූස්ටන්හි මිනිසුන් සහිත අභ්‍යවකාශ යානා මධ්‍යස්ථානයෙහි නාසාහි අභ්‍යවකාශ කාර්යය කණ්ඩායමේ සාමාජිකයන් LOR සඳහා සහය දැක්වීමට පටන් ගත්හ. මාෂල් අභ්‍යවකාශ ගමන් මධ්‍යස්ථානය ඉංජිනේරුවන් මේ සදහා කැමැත්ත දැක්වීමට වැඩි කාලයක් ගන්නා ලද අතර ඔවුන්ගේ තීරණය 1962 ජුනි මාසයේදී වර්න්හර් වෝන් බ්‍රෝන් විසින් දැනුම් දෙන ලදී. LOR සදහා කැමැත්ත ලගා කරමින් සිදු කළ නාසා හි තීරණය ප්‍රකාශයට පත් කළේ 1962 ජුලි 11 වනදාය. අභ්‍යවකාශ ඉතිහාසඥ ජේම්ස් හැන්සම් අවසානයේ මෙසේ ප්‍රකාශ කර සිටියේය.

නාසා විසින් මෙම සුළු තීරණය 1962 දී උකහා නොගත්තේ නම් එයට සඳකරා යාමට හැකි වනු ඇත. නමුත් එය ජනාධිපති කෙනඩිගේ සැළසුම් ගත දිනය වු අවසානය වන විට සපුරා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත.

අභ්‍යාවකාශ යානාව
චන්ද්‍ර කක්ෂ සංකේතස්ථානයට (Rendezvous) පක්ෂපාතීව ගත් තීරණය ඇපලෝ අභ්‍යාවකාශ යානාවල මූලික සැලැස්ම ලෙස එලි දක්වන ලදී. එය ප්‍රධාන කොටස් 2කින් සමන්විත වේ. ඒවා නම් අණ දීම්/ සේවා මොඩියුලය (CSM) (මෙහෙයුමෙන් වැඩි කාලයක් කාර්ය මණ්ඩලය ගත කරන්නේ මෙය තුළය) හා චන්ද්‍ර මොඩියුලය (LM) (චන්ද්‍ර මතුපිටට ගොඩ බා නැවත පැමිණෙන්නේ මෙයයි.)

අණ දීම්/සේවා මොඩියුලය

අණදීම් මොඩියුලය හැඩයෙන් කෝණික වන අතර එය ගගනගාමීන් තිදෙනෙක් නිකුත් කිරීමේ සිට චන්ද්‍ර කක්ෂය දක්වා ගෙන ගොස් නැවත සඳෙහි සිට පෘථිවිය කරා ගෙන ඒමට නිපදවා ඇත. අණ දීම් මොඩියුලය මඟින් රැගෙන යන උපකරණවලට ප්‍රතික්‍රියා පාලක එන්ජින්, තටාකනය කිරීමේ උමගක් (Docking tunnel) , මඟ පෙන්වීම් පද්ධතියක් හා ඇපලෝ මඟ පෙන්වීමේ පරිගණකය ඇතුළත් වේ. අණ දීම් මොඩියුලයට සම්බන්ධ කර ඇත්තේ සේවා මොඩියුලයයි. එය සේවා ප්‍රචාලක පද්ධතියකින් හා එහි ගුවන් යානා ඉන්ධනවලින්, ඉන්ධන කුටි (Fuel cell) ජව පද්ධතියකින්, ක්‍රියාත්මක වන තෙරපුම් සිව්බිඩි 4කින්, මෙහෙයුම් පාලනය සමඟ සන්නිවේදනය සඳහා වූ S කලාප ඇන්ටනාවකින් හා ජලය හා වාතය සඳහා ගබඩා ටැංකිවලින් යුක්ත වේ. ඇපලෝ 15, 16 හා 17 දී එය විද්‍යාත්මක උපකරණ පැකේජයක් ද රැගෙන යන ලදී. අභ්‍යාවකාශ යානයේ මෙම කොටස් 2 පෘථිවි වායුගෝලයට නැවත ඇතුල්වනතෙක් එකිනෙකට ඈදී පවතී. එම අවස්ථාවෙන් පසු සේවා මොඩියුල ඉවත දමනු ලැබේ. අණදීම් මොඩියුලය පමණක් එහි මගීන්ට නැවත ඇතුල්වීමේ දී හටගන්නා තාපයෙන් ආරක්ෂාවීම සඳහා තාප ආවරණයකින් යුක්ත වේ. නැවත ඇතුල්වීමෙන් පසු එය එහි වායුගෝලය හරහා පහළට පැමිණීමේ වේගය අඩු කර ගැනීම සඳහා පැරෂුට් භාවිතාකරන අතර එමඟින් අභ්‍යාවකාශ යානය සුමුදුව මුහුදට වැටේ.

හැරිසන් ස්ටෝම්ස්ගේ නායකත්වය යටතේ නෝර්ත් ඇමරිකන් ඒවියේෂන් විසින් නාසා සඳහා CSM තැනීමේ කොන්ත්‍රාත්තුව දිනා ගන්නා ලදී. නෝර්ත් ඇමරිකන් හා නාසා අතර වූ සම්බන්ධතාවය ඇපලෝ වැඩසටහන අතරතුර දුර්වල විය. (විශේෂයෙන් ගඟනගාමීන් තිදෙනෙක් මිය ගිය ඇප‍ලෝ 1 ගින්නට පසු) මෙම ගින්නට හේතුව ලෙස තීරණය වූයේ අණ දීම් මොඩියුලයේ රැහැන් ඇදීමෙහි වූ විද්‍යුත් ලුහුවත් වීමක්ය. අනතුර සඳහා වගකිවයුත්තන් තීරණය කිරීම සංකීර්ණ වුවත් අදාල කමිටුව තීරණය කළේ එය සිදු වූයේ අණදීම් මොඩියුලය සැලසුම් කිරීමේ, නිර්මාණය කිරීමේ හා තත්ව පාලනයේ දෝෂ නිසා බවයි.

චන්ද්‍ර මොඩියුලය
සඳ මතුපිට වූ ඇපලෝ LM චන්ද්‍ර මොඩියුලය නිර්මාණය කරනු ලැබුවේ සඳ මතට ගොඩ බෑමට හා නැවත සඳෙන් නිකුත් වී අණදීම් මොඩියුලය කරා යාමටය. එයට සීමා සහිත තාපාවරණයක් තිබූ අතර එය නිපදවා තිබුණේ පෘථිවි ගුරුත්වය යටතේ පියාසර කිරීමට නොහැකි තරම් අඩු ස්කන්ධයකින් යුක්තවය. එය කාර්යය මණ්ඩල සාමාජිකයින් දෙදෙනෙක් රැගෙන ගිය අතර අදියර 2 කින්ද සමන්විත විය. ඒවා නම් ගොඩ බෑම් අදියර හා නිකුත් වීම් අදියරයි. ගොඩ බෑම් අදියරට ඇපලෝ චන්ද්‍ර මතුපිට පර්යේෂණ පැකේජය හා චන්ද්‍ර රෝවරය ගෙන යා හැකි කුටි ඇතුළත් විය.

චන්ද්‍ර මොඩියුල නිර්මාණය කිරීමේ හා නිපදවීමේ කොන්ත්‍රාත්තුව ග්රූමන් (Grumman)වෙත ප්‍රදානය කරනු ලැබූ අතර ව්‍යාපෘතිය ටොම් කෙලී විසින් අධීක්ෂණය කරන ලදී. පර්යේෂණ වැඩසටහන්වල පමා වීම් නිසා චන්ද්‍ර මොඩියුලය ආශ්‍රිතව ද ගැටළු පැන නැඟිනි. චන්ද්‍ර මොඩියුලය මුළු ඇපලෝ වැඩසටහනේම සැලසුම් පමා කිරීමේ අනතුර දරා සිටින බවට ද මතයක් විය. මෙම කරුණු නිසා ඇපලෝ මෙහෙයුම් නැවත සැලසුම් කරන ලදී. ලූනා මොඩියුලය සමඟ මිනිසුන් සහිත ප්‍රථම අභ්‍යාවකාශ යානය වූයේ මුලින්ම සැලසුම් කරන ලද ඇපලෝ 8 නොව ඇපලෝ 9 යි.

රොකට් බූස්ටර
වර්න්හර් වොන් බ්‍රෝන් මඟින් නායකත්වය දුන් ඉංජිනේරු කණ්ඩායමක් ඇපලෝ වැඩ සටහන සඳහා සැලසුම් කිරීම ආරම්භ කළේය. එවිට ඔවුන්ගේ රොකට් බූස්ටරවලට සහාය දීමට ඇත්තේ කිනම් ආකාරයේ මෙහෙයුමකටදැයි ඔවුන්ට පැහැදිලි නොවීය. සෘජු නික්මීමක් සඳහා බූස්ටරයක් අවශ්‍ය වේ. සැලසුම් කර තිබූ නෝවා රොකට්ටුවක විශාල බර ප්‍රමාණයක් එසවීමේ හැකියාව තිබේ. නාසාහි තීරණය නිසා මාෂල් අභ්‍යාවකාශ ගමන් මධ්‍යස්ථානයන්හි වැඩකටයුතු සැටර්න් 1B හා සැටර්න් V නිෂ්පාදනය කරා යොමු විය. මේවා නෝවාට වඩා ජවයෙන් අඩු වූ නමුත් සැටර්න් V ඊට පෙර නිපදවූ ඕනෑම බූස්ටරයකට වඩා බලයෙන් වැඩි විය.

සැටර්න් V
සැටර්න් V රොකට්ටුව 1969 ජූලි 16 වනදා ඇපලෝ 11 හා එහි කාර්යය මණ්ඩලය සඳ කරා නිකුත් කරයි.

සැටර්න් V අදියර තුනකින් සමන්විත අතර බූස්ටරයේ මඟ පෙන්වීම් පද්ධති ඇතුළත් උපාංග ඒකකයකින් ද සමන්විත වේ. ප්‍රථම අදියර වන S-1 C හරස් රටාවකට සකසා ඇති F-1 එංජින් 5කින් යුක්ත වන අතර එමඟින් රාත්තල් මිලයන 7.5කට වඩා වැඩි තෙරපුමක් නිපදවයි. ඒවා දහනය වෙන්නේ මිනිත්තු 2.5 ක් පමණ කාලයක් වන අතර එමඟින් අභ්‍යාවකාශ යානයේ වේගය දළ වශයෙන් පැයට සැතපුම් 6000 (2.68kms-1) දක්වා ත්වරණය කරයි. නිර්මාණය කිරීම අතරතුර දී F-1 එංජින් දහන අස්ථායීතාවකට මුහුණ පෑය. දහන ප්‍රචාලක එංජිමෙහි දහන මුහුණත හරහා ඒකාකාරී නොවේ නම් එංජිමට හානි වන අයුරින් පීඩන තරංග ගොඩනැඟිය හැක. මෙම ගැටළුව පර්යේෂණ ගණනාවක් හරහා එංජිම හොඳින් සුසර කිරීමෙන් විසදන ලද අතර එමනිසා එංජිම තුළ ඇති වූ කුඩා ආරෝපණයක් පවා අස්ථායීතාවයක් ප්‍රේරණය නොකරයි.

දෙවන අදියර වන S-II , J-2 එංජින් 5කින් සමන්විත වේ. ඒවා දළ වශයෙන් මිනිත්තු 6ක් පුරා දහනය වන අතර අභ්‍යාවකාශ යානය පැයට සැතපුම් 15300 ක වේගයෙන් (6.84kms-1) හා සැතපුම් 115ක් පමණ වන උන්නතාංශයකට රැගෙන යයි. මෙම අවස්ථාව වන විට S-IV B තෙවන අදියර ක්‍රියාත්මක වී අභ්‍යාවකාශ යානය කක්ෂයට ඇතුල් කරයි. එහි එක් J-2 එංජිම ට්‍රාන්ස් චන්ද්‍ර ඇතුල්වීම් දහනය සිදු කිරීම සඳහා නැවත පණ ගැන්වීමට හැකි ලෙස සැලසුම් කර ඇත.

සැටර්න් IB
සැටර්න් IB යනු මුල් සැටර්න් 1හි වැඩි දියුණු කළ සංස්කරණයකි. එයට H-1 එන්ජින් 8කින් යුත් ප්‍රථම අදියරක් හා සැටර්න් V හි තෙවන අදියරට සමාන S-IV B දෙවන අදියරක් ද ඇත. සැටර්න් V හි වූ රාත්තල් මිලියන 7.5ක තෙරපුමට සන්සන්දනාත්මකව සැටර්න් IB ට එහි ප්‍රථම අදියරේ දී ඇත්තේ රාත්තල් මිලියන 1.6ක තෙරපුමක් ඇත. නමුත් එයට අණ දීම් හා චන්ද්‍ර මොඩියුලය පෘථිවි කක්ෂයට යැවීමේ හැකියාව ඇත. එය ඇපලෝ පර්යේෂණ මෙහෙයුම්වල දී ස්කයි ලැබ් වැඩසටහනේ දී හා ඇපලෝ - සොයුස් පර්යේෂණ වැඩසටහනේ දී යොදා ගන්නා ලදී. 1973 දී සැටර්න් V විසින් නිකුත් කරන ලද නැවත සවි කරන ලද S-IVB අදියරක් ස්කයි ලැබ් අභ්‍යාවකාශ මධ්‍යස්ථානය බවට පත් විය.

මෙහෙයුම් වර්ග

1967 සැප්තැම්බර්හීදි ටෙක්සාස් හුස්ටන් හි මිනිසුන් සහිත අභ්‍යවකාශ යානා මධ්‍යස්ථාන මිනිසුන් සහිත චන්ද්‍ර ගොඩ බෑමකට මෙහෙයවන මෙහෙයුම් ශ්‍රේණියක් යෝජනා කරන ලදී. මෙහෙයුම් වර්ග 7 ක් ඔවුන් විසින් යෝජනා කරනලද අතර ඒ එක එකක් විසින් විශේෂිත සංරචක හා කොටස් පරීක්ෂා කරයි. ඊළඟ මෙහෙයුම් වර්ගය පරීක්ෂා කිරීමට පෙර ඊට පෙර වු මෙහෙයුම් වර්ගය අනිවාර්යයෙන්ම සාර්ථකව සම්පුර්ණ කළ යුතුව තිබිණි. එම මෙහෙයුම් වර්ග වුයේ,
 A - මිනිසුන් රහිත අණදීම් / සේවා මොඩියුල (CSM) පරීක්ෂණය
 B - මිනිසුන් රහිත චන්ද්‍ර මොඩියුල (LM) පරීක්ෂණය
 C - පහත් පෘතුවි කක්ෂයේ මිනිසුන් සහිත CSM
 D - පහත් පෘතුවි කක්ෂයේ මිනිසුන් සහිත CSM හා LM
 E – 4600 mi භූ දුරකයක් සමග ඉලිප්සීය පෘතුවි කක්ෂයේ මිනිසුන් සහිත CSM හා LM
 F - චන්ද්‍ර කක්ෂයේ මිනිසුන් සහිත CSM හා LM • G - මිනිසුන් සහිත චන්ද්‍ර ගොඩබෑම

මෙයට පසුව H මෙහෙයුම ඇතුලත් කරන ලදී. එහි සඳ මතුපිට ඇවිදීම් දෙකක් සමග කාලාන්තරයක් සඳ මත සීටිම ඇතුලත්ව තිබිණි. ඉන් පසු J මෙහෙයුම ඇති වු අතර එයට සඳ මතුපිට ඇවිදීම් සමග දින 3 ක් සඳ මත සිටිම ඇතුළත් වු අතර චන්ද්‍ර රෝවර භාවිතා කිරීමද ඇතුළත් විය. ඇපලෝ 18 - 20 මෙහෙයුම් ජේ මෙහෙයුම් බවට පත්වීමට තිබිණි. ඊට අමතරව තවත් පියාසර කණ්ඩායම් (I මෙහෙයුම) සැළසුම් කර තිබිණි. එයට විද්‍යාත්මක උපකරණ වලින් සමන්විත සේවා මොඩියුල යොදා ගෙන සිදුකරන කාලාන්තරයකට වැඩි කක්ෂීය මෙහෙයුම් ඇතුළත් වෙයි. පසුව පෙර කියන ලද පියාසර කිරීම් අවලංගු කරන ලද අතර එවැනි මෙහෙයුම් සැලසුම් J මෙහෙයුම් යටතට ගෙන එන ලදී.

මිනිසුන් රහිත මෙහෙයුම

ඇපලෝ වැඩ සටහන සදහා ලැහැස්ති වීම්, මිනිසුන් සහිත ඇපලෝ මෙහෙයුම් පියාසර කිරීමට විශාල කාලයකට පෙර ආරම්භ කරන ලදී. සැටර්න් 1 බුස්ටරය සඳහා පර්යේෂණ පියාසර කිරීම් 1961 ඔක්තෝබර්හිදී ආරම්භ කරන ලද අතර එය 1964 සැප්තැම්බර් 21 දක්වා පැවතුණි. තවත් සැටර්න් 1 නිකුත් වීම් 3 ක් ඇපලෝ අණදීම් / සේවා මොඩියුලයේ බොයිල ප්ලේට් ආකෘති රැගෙන යන ලදී. නිකුත් කිරීම් ගැලවුම් පද්ධතියේ පර්යේෂණ දෙකක් වයිට් සෑන්ස් මිසයිල ප්‍රදේශයේදී 1963 දී හා 1965 දී පැවැත්විණ.

කාර්යාලීමය වශයෙන් මිනිසුන් රහිත මෙහෙයුම වුයේ ඇපලෝ 4, ඇපලෝ 5 හා ඇප‍ලෝ 6 පමණි. ඇපලෝ 4 සැටර්න් V බූස්ටරයේ ප්‍රථම පර්යේෂණ පියාසැරිය විය. 1967 නොවැම්බර් 09 නිකුත් කරන ද ඇපලෝ 4 ජෝජ් මියුලර්ගේ "all up" පර්යේෂණ ක්‍රියාවලියට උදාහරණ සැපයීය. වෙනත් බොහෝමයක් රොකට්ටු මෙන් පියවරෙන් පියවර පරීක්ෂා කිරීම් වෙනුවට සැටර්න් V ප්‍රථම වරට තනි ඒකකයක් ලෙස පියාසර කරන ලදී. එම මෙහෙයුම අතිශය සාර්ථක එකක් විය. වෝල්ටර් කොන්කයික් විසින් නිකුත් කිරීම් මධ්‍යස්ථානයේ සිට සැතපුම් 4 ක් පමණ දුරින් තිබු විකාශනාගාරයක සිට නිකුත් කිරීම් ආවරණය කරන ලදී. නිකුත් කිරීම නිසා ඇති වු අධික ශබ්දය හා දෙදරීම විකාශනාගාරය දෙදරීමට ලක්කල අතර එහි සිවිලිමෙහි වු තහඩු බිම වැටී ජනේල දෙදරීය. එම අවස්ථාවේදී විකාශාගාරයෙහි වීදුරු තහඩුවල බිදීම් වැළැක්වීම සඳහා කම්පනය මර්දනය කිරීමට කොන්කයිට්ට සිදු විය. මෙම නිකුත් කිරීම පෙන්වා දුන්නේ කම්පන තරංඟ වලින් වට පිටාවෙහි වු ව්‍යුහ ආරක්ෂා කර ගැනීම සදහා අතිරේක ආරක්ෂක ක්‍රමෝපායන් ගත යුතු බවයි. ඉන්පසුව සිදු කළ නිකුත්කිරීම්වලදී නිකුත් කිරීම් පුවරුවේදීම කම්පන මන්දායනය කිරීමට ක්‍රම භාවිතා කළ අතර එමගින් අදාල ප්‍රදේශයට කම්පන තරංගවලින් වන බලපෑම අඩු කිරීමට හැකි විය.

මිනිසුන් රහිත ඇපලෝ මෙහෙයුම්වල අවසාන මෙහෙයුම වුයේ ඇපලෝ 6 යි. 1968 අප්‍රේල් 4 නිකුත් කරන ලද එය පැය 10 කට පසු එනම් 21 : 57 : 21 UTC ට නැවත පෘතුවියට ලඟා වන ලදී.

මිනිසුන් සහිත මෙහෙයුම්

1968 වසන්තය වන විට ඇපලෝ 8 මෙහෙයුම සඳහා පූර්ණ ක්‍රියාකාරී චන්ද්‍ර මොඩියුලයක් නොලැබෙන බව වැඩසටහන් කළමණාකරුවන්ට පැහැදිලි විය. සරල පෘතුවිය වටා කක්ෂ ගත වීමෙන් මෙහෙයුමක් සිදුකරනු වෙනුවට ඔවුන් නත්තල අතරතුර ඇපලෝ 8 සඳ වටා යැවීමට තෝරා ගන්නා ලදී. මේ සදහා මුලින්ම අදහස් ඉදිරිපත් කළේ ජෝජ් ලෝ විසිනි. මෙය නියමුවන් සහිත සොන්ඩ් අභ්‍යවකාශ යානයක් සදවටා යැවීමෙන් සෝවියට් එකමුතුවේ උත්සාහයට සෘජු ප්‍රතිචාරයක් ලෙස ප්‍රකාශ කළත් එය එසේ යැයි පැවසීමට පැහැදිලි සාක්ෂී නැත. නාසා නිළධාරීන් සෝවියට් හි සොන් මෙහෙයුම් ගැන අවධානයෙන් සිටියහ.එනමුත් සොන් මෙහෙයුම්වල කාලගතකිරීම් නාසා මගින් ඇපලෝ 8 තීරණය ගැන ලියන ද වාර්තා සමග හරිහැටි නොගැලපෙයි. වඩාත් හොදින් පෙනෙන්නට තිබෙන කරුණ නම් ඇපලෝ 87 සෝවියට්වරු විසින් ඇමෙරිකානුවන් පැරදවීම මත නොව මූලිකවම LM මත පදනම් වු බවයි.

1968 දෙසැම්බර් 21 හා 1969 මැයි 18 අතරතුර නාසා විසින් සැටර්න් 5 නිකුත් කිරීමේ වාහන යොදා ගෙන ඇපලෝ මෙහෙයුම් තුනක් (8, 9 හා 10) නිකුත් කරන ලදී. එක් එක් මෙහෙයුමට ගගණගාමීන් තිදෙනෙකුගෙන් යුත් කාර්යය මණ්ඩලයක් හා අවසාන 2 ට චන්ද්‍ර මොඩියුල ඇතුළත් විය. නමුත් මෙම එකදු මෙහෙයුමක්වත් සඳ මත ගොඩබෑම අරමුණු කරගත් මෙහෙයුම් නොවීය.

එක් මිනිසකුගේ කුඩා පියවරක් වු මෙය මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ යෝධ පිම්මකි. නීල් ආම්ස්ට්‍රෝන්

ඉන්පසු සිදුකර පියාසර කිරීම් දෙක (11 හා 12) ට සාර්ථක චන්ද්‍රගොඩ බෑම් ඇතුලත් විය. ඇපලෝ 13 මෙහෙයුම සේවා මොඩියුලයේ පිපිරීමක් හේතුවෙන් ගොඩබෑම අත් හිටවන ලද නමුත් එහි කාර්යය මණ්ඩලය ආරක්ෂිතව පෘතුවිය කරා පැමිණියහ. ඉන්පසුව ඇපලෝ මෙහෙයුම් හතර (14 සිට 17 දක්වා) ට ද සාර්ථකව චන්ද්‍ර ගොඩබෑම් ඇතුළත් විය. මෙහි අවසාන තුනට චන්ද්‍ර රෝවර භාවිතා කළ J කාණ්ඩයේ මෙහෙයුම් ඇතුළත් විය. එයින් පෙන්නුම් කළේ ඇපලෝ 11 මෙහෙයුම සඳහා වු තිරගත හා රූපගත දත්ත බොහෝමයක් නැතිවී ඇති බවයි.

අවසාන ඇපලෝ මෙහෙයුම වූ ඇපලෝ 17 දී එම කාර්යය මණ්ඩලය විසින් අනෙක් මෙහෙයුම් වලදී සිදුකලා මෙන් මෙම ඵලකය චන්ද්‍රයා මත තබා එන ලදී.

ඇපලෝ 17, 1972 දෙසැම්බර් 07 වන දා නිකුත් කළ අතර එය සඳකරා වු අවසාන ඇපලෝ මෙහෙයුම විය. මෙහෙයුම් අණ දෙන්නා වු ඉයුජීන් කර්නන් සඳමතු පිටින් නික්මුණු අවසාන පුද්ගලයා විය. අවසන් වරට කිසියම් මනුෂ්‍යයෙකු සදමත ඇවිද ඇත්තේ මීට වසර 50 කටත් පෙරය. කාර්යය මණ්ඩලය 1972 දෙසැම්බර් 19 වන දා ආරක්ෂිතව පෘතුවිය කරා පැමිණෙන ලදී.

ඇපලෝ යෙදුම් මෙහෙයුම්
ඇපලෝ මෙහෙයුමේ සාර්ථකත්වයත් සමග නාසා හා එහි ප්‍රධාන කොන්ත්‍රාත්කරුවන් ඇපලෝ දෘඩාංග සඳහා පසු චන්ද්‍ර යෙදුම් සොයා බලන ලදී. පසුව ඇපලෝ යෙදුම් වැඩසටහන ලෙස හැදින් වු ඇපලෝ විස්තාරණ ශ්‍රේණිය පෘතුවි කක්ෂය කරා පියාසර 30 ක් දක්වා යෝජනා කරන ලදී. මෙයින් බොහෝමයක් සදහා භාවිතා කීරිමට යෝජනා කරන ලද්දේ විද්‍යාත්මක උපකරණ රැගෙන යාම සඳහා සැටර්න් රොකට්ටුව තුළ දී චන්ද්‍ර මොඩියුලය භාවිතා කළ අවකාශයයි.

මේ සියලු සැකසුම්වලින් ක්‍රියාත්මක වුයේ දෙකක් පමණි. ඒවා නම් ස්කයිලැබ් අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථානය (1973 මැයි සිට 1974 පෙබරවාරි දක්වා) හා ඇපලෝ - සොයුස් පර්යේෂණ ව්‍යාපෘතියයි. (1975 ජුලි) ස්කයිලැබ්හි රාමුව සැටර්න් 1 B හි දෙවන අදියරෙන් නිෂ්පාදනය කරන ලද අතර මධ්‍යස්ථානය චන්ද්‍ර මොඩියුලය මත පදනම් වු ඇපලෝ දුරේක්ෂ රදවනයකින් ද යුක්ත විය. මධ්‍යස්ථානයේ වු කාර්යය මණ්ඩලයේ තුන් දෙනා සැටර්න් 1 B රොකට්ටුම මගින් CSM යොදා ගෙන කක්ෂයට රැගෙන ගිය අතර මධ්‍යස්ථානය නිකුත් වුයේ නවීකරණය කරන ලද සැටර්න් V රෝකට්ටුවක් සමගය. ස්කයිලැබ්හි අවසාන කාර්යය මණ්ඩලය 1974 පෙබරවාරි 8 වනදා එය හැරගිය අතර 1979 දී මධ්‍යස්ථානය පෘතුවිය කරා පැමිනිණි. ඒවන විට එය පැරණිතම ක්‍රියාකාරී ඇපලෝ අංගය බවට පත්වී තිබිණි.

ඇපලෝ සොයුස් පර්යේෂණ ව්‍යාපෘතියට අණදීම් / සේවා මොඩියුලයක් හා සෝවියට් සොයුස් අභ්‍යවකාශ යානයක් පෘතුවි කක්ෂයේදී එකට සම්බන්ධවීමක් ඇතුළත් වු අතර මෙහෙයුම 1975 ජුලි 15 සිට ජුලි 24 දක්වා පැවතිණි. සෝවියට් එකමුතුව සොයුස් හා සැලියුට් අභ්‍යවකාශ වාහන ක්‍රියාත්මක කිරීම අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක කළ නමුත් නාසා හි ඊළඟ මිනිසුන් සහිත මෙහෙයුම වුයේ 1981 අප්‍රේල් 12 දා සිදු කළ STC – 1 යි.

ගෙන එන ලද සාම්පල

ඇපලෝ 16 - 95 kg ඇපලෝ 16 මගින් එකතු කර ගන්නා ලද ෆේරෝන් අනෝර්තෝසයිට් චන්ද්‍ර පාශාණය පෘතුවිය මත ඇති චන්ද්‍ර පාෂාණවලින් ප්‍රභවය වන්නේය. එය සොයා ගන්නා ලද්දේ ඇපලෝ වැඩසටහනෙන්, සෝවියට් එකමුතුවේ ලුනා මෙහෙයුම් වලින් හා චන්ද්‍ර උල්කාෂ්ම වලින් ගත් සාම්පල් වලින් පමණි. අනාගතයේ දී මිනිසුන් සහිත හෝ රහිත මෙහෙයුම් මගින් තව තවත් චන්ද්‍ර පාශාණ එකතුකර ගැනීමට හැකිවනු ඇත.

ඇපලෝ වැඩසටහන මගින් 381.7 kg ස්කන්ධයකින් යුත් පාෂාණ සහ අනෙකුත් වස්තු සදෙන් ගෙන එන ලද අතර මේවායින් බොහෝමයක් හූස්ටන්හි පිහිටි Lunar receiving විද්‍යාගාරයේ ගබඩා කර ඇත. තවත් කොටසක් ශ්‍රී ලංකාවේ ඇත.

රේඩියෝ මෙට්රික් දින ගණනය කිරීමේ තාක්ෂණික ක්‍රමවලට අනුව සඳෙන් එකතුකර ගන්නා ලද පාෂාණ පෘතුවියෙහිදී සොයා ගත් ඒවාට වඩා අතිශයින් පැරණි බව පෙනී යයි. ඒවායේ වයස වසර මිලියන 3.2 සිට වසර මිලියන 4.6 දක්වා වු පරාසයක විසිරි පවතී. එමනිසා ඒවා සෞරග්‍රහ මණ්ඩලය ගොඩනැගීමේ මුල්ම කාලයේදී මේවා විශාල වශයෙන් පෘතුවියෙන් නැතිවී ගොස් ඇත. ඇපලෝ මෙහෙයුම්වලදී සොයා ගන්නා ලද එක් වැදගත් පාෂාණයක් වුයේ ජෙනෂිස් පාෂාණයයි. එම පාෂාණය ඇපලෝ 15 මෙහෙයුම අතරතුරදී ජේම්ස් අර්වින් හා ජේම්ස් ස්කෝට් විසින් ගෙනෙ එන ලදී. මෙම පාෂාණය අනොර්ථෝසයිට් ලෙස හදුන්වන අතර එය කැල්සියම් බහුල අනෝර්තයිට් ෆේල්ස් ෆා ඛනිජ වලින් සෑදී ඇත. තවද එය උස් බිම් කලාප නිරූපණය කරන පාෂාණයක් ලෙස සැලකේ. KREEP ලෙස හඳුන්වන භූ රසායනික සංයෝගයක් සොයා ගන්නා ලද අතර එයට දන්නා හඳුනන කිසිදු භූ ගෝලීය කොටසක් සම්බන්ධ නොවීය. KREEP හා අනෝර්ථසයිටික සාම්පල් එකට ගත් කළ යම් කාලයකදී සඳෙහි පිටත භාගය සම්පුර්ණයෙන්ම ද්‍රව වී තිබු බව දැක්වීමට යොදාගත හැක.

සියළුම පාෂාණ පාහේ ඝට්ටනය වීමේ ක්‍රියාවලිවලින් බලපෑම් වලට ලක් වු බවට සාධක පෙන්වයි. උදාහරණ ලෙස බොහෝමයක් සාම්පල ශුද්‍ර උල්කාශ්ම ගැටුම් ආවාටවලින් යුක්තය. ඝන වායුගෝලයක් ඇති පෘතුවියෙහි මෙය කිසිවිටෙකත් දක්නට නැත.ඊට අමතරව බොහෝමයක් ගැටුම් අවස්ථා අතරතුර නිර්මාණය වු අධි පීඩන ගැටුම් තරංඟ වලට නිරාවරණය වූ බවටද සාධක පෙන්වයි. ගෙන එන ලද සමහරක් සාම්පල ගැටුම් නිසා ද්‍රව බවට පත් වු ඒවායි. අවසාන වශයෙන් සදෙන් ගෙන එන ලද සියළු සාම්පල බහු ගැටුම් අවස්ථා වලට නිරාවරණය වීම හේතුවෙන් අතිශය බ්‍රෙෂියකරණය වු ඒවාය. 1984 දී සදෙන් ගෙන එන ලද සාම්පලවල සංයුති විශ්ලේෂණය මගින් එළඹුනු නිගමනය වුයේ සඳ නිර්මාණය වී ඇත්තේ පෘතුවිය සමග විශාල තාරකා විද්‍යාත්මක වස්තුවක ඝට්ටනයක් හරහා බවයි.

1966 මාර්තු මස දී නාසා ආයතනය විසින් වැඩසටහන් වියදම් හා අවලංගු කිරීම් පිළිබඳ කොංග්‍රසයට කරුණු පවසා ඇත. ඒ වනවිට එනම් 1969 ජුලි සිට 1972 දෙසැම්බර් දක්වා සාර්ථක මෙහෙයුම් 6 ක් නිම කළ වසර 13 ක් ඉක්ම ගොස් තිබුණි.නමුත් එහිදී දන්වා ඇත්තේ ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 22.718 කට ඇස්තමේන්තු ගත කළ සඳමතට මිනිසුන් යැවීමේ ඇපලෝ වැඩසටහන සඳහා තවත් මුදල් නොමැති බවයි. නාසාහි ඓතිහාසික වෙබ් අඩවි පාලක ස්ටීව් ගාබර්ට අනුව ඇපලෝ ව්‍යාපෘතියෙහි අවසාන වියදම 1969 දී ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 20 ත් 25.4 ත් අතර විය. (හෝ දළ වශයෙන් 2005 ඩොලර් වලින් ඩොලර් බිලියන 135 ක් පමණ)

ඇපලෝ අභ්‍යවකාශ යානා හා සැටර්න් රොකට්ටුවලට වු වියදම 2005 ඩොලර් වලින් ඩෝලර් බිලියන 83 ක් පමණ විය. (ඇපලෝ අභ්‍යවකාශ යානා : ඩෝලර් බිලියන 28 (අනදීම් / සේවා මොඩියුල : ඩොලර් බිලියන් 17 ; චන්ද්‍ර මොඩියුල ඩොලර් බිලියන 11) සැටර්න් I සැටර්න් IB, සැටර්න් V නිකුත් කිරීමේ වාහන : ඩෙලර් බිලියන 46 ක් පමණ)

වලංගු කරන ලද මෙහෙයුම් ඇපලෝ 18 සිට ඇපලෝ 20 දක්වා වු අතිරේක චන්ද්‍ර ගොඩබෑම් මෙහෙයුම් 3 ක් සැලසුම් කර තිබිණි. වේගයෙන් පහත වැටුණු නාසා හි අයවැය හා සැටර්න් V වල දෙවන කණ්ඩායමක් නිෂ්පාදනය නොකිරීමේ තීරණය මත මෙම මෙහෙයුම්, අභ්‍යවකාශ ශටල නිෂ්පාදනයට අවශ්‍ය අරමුදල් ලබා ගැනීමට හා ඔවුන්ගේ අභ්‍යවකාශ යානා හා සැටර්න් 5 නිකුත් කිරීමේ යානා ස්කයිලැබ් වැඩසටහනට ලබාදීම අවලංගු කරන ලදී. ඇත්ත වශයෙන්ම 1973 දී ස්කයිලැබ් කක්ෂීය විද්‍යාගාරය නිකුත් කිරීම සදහා යොදා ගෙන තිබුනේ එක් සැටර්න් 5 රොකට්ටුවක් පමණකි. අනෙක්වා කේප් කැනවරල්, ෆෝරිඩාහි ජොන් එෆ් කෙනඩි අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථානයේ, හන්ට් ස්විල්, ඇලභාමාහි ජෝජ් සී මාෂල් අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථානය හා හූස්ටන් ටෙක්සාස්හි ලින්ඩන් බී ජොන්සන් අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථානය යන ඒවායේ ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩ බවට පත් විය.

ඇපලෝ වැඩසටහනේ විද්‍යාත්මක හා ඉංජිනේරුමය උරුමය
ඇපලෝ වැඩසටහන තාක්ෂණය අතින් බොහොමයක්ම ප්‍රති උත්තේජනය කරන ලදී. චන්ද්‍ර හා අණ දීම් මොඩියුලවල භාවිතා කරන පියාසර පරිගණක සැලසුම හා Minuteman මිසයිල පද්ධතිය, සංගෘහිත පරිපථවල මුල්කාලීන පර්යේෂණවලට හේතු සාධක විය. මෙම වැඩ සටහන් සඳහා නිපදවන ලද ඉන්ධන කුටි (fuel cell) ප්‍රථම ප්‍රායෝගික ඉන්ධන කුටි විය. තවද ඇපලෝ ව්‍යුහාත්මක සංරචකවල දී පරිගණකයෙන් පාලනය කරන ලද යාන්ත්‍රණයකිරීම් (CNC) දිරි ගන්වන ලදී.

අනාගත මිනිස් අභ්‍යාවකාශ ගවේෂණය මත බලපෑම

ජාතීන් කිහිපයක් අනාගත මිනිස් චන්ද්‍ර මෙහෙයුම් සැලසුම් කර ඇති අතර අභ්‍යාවකාශ ඒජන්සි කිහිපයක් ද චන්ද්‍ර මධ්‍යස්ථාන ගොඩනැඟීමට සැලසුම් සකස්කරයි.

ප්‍රථම සාර්ථක ගොඩබෑම වූ ඇපලෝ 11හි අණ දෙන්නා වූ නීල් ආම්ස්ට්‍රෝන් නිරන්තරයෙන් අභ්‍යාවකාශ ගමනේ අනාගතය පිළිබඳ ඔහුගේ මතය සම්බන්ධයෙන් නිරන්තරයෙන් පුවත්පත්වල ප්‍රශ්න කිරීම්වලට භාජනය විය. 2005 දී ඔහු කියා සිටියේ අඟහරු කරා වූ මිනිස් ගමනක් 1960 හි චන්ද්‍ර ගමනට වඩා පහසු වනු ඇති බවයි. "මම විශ්වාස කරන්නේ විවිධාකාරයේ අපහසුතා හා ප්‍රශ්න බොහොමයක් තිබුණත් ඒවා 1961 දී අපි ඇපලෝ වැඩසටහන ආරම්භ කරන විට මුහුණ දුන් ඒවා තරම් අපහසු නොවන බවයි"

කන්ස්ටිලේෂන් (Constillation) වැඩසටහන
2004 ජනවාරි මස 14 වනදා ජනාධිපති බුෂ් විසින් අභ්‍යාවකාශ ගවේෂණය සඳහා නව දැක්මක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. එයට 2020ට පෙර සඳ වෙත ගඟනගාමීන් යැවීමේ සැලසුමක් ද ඇතුළත් විය. (ප්‍රථම මිනිස් ගොඩ බෑම වන ඕරියන් 17 වර්තමානයේ දී 2019 සඳහා සැලසුම් කර ඇත.) මෙහි මෙහෙයුම් නාසාහි මිනිස් අභ්‍යාවකාශ ගමන් සඳහා වූ අභ්‍යාවකාශ යානාවල නව පරම්පරාවක් ආරම්භ කිරීම සඳහා වූ කන්ස්ටිලේෂන් ව්‍යාපෘතියේ කොටසක් වේ.

2010 දී අභ්‍යාවකාශ ෂටලය විශ්‍රාම ගැනීමත් සමඟ ඕරියන් කාර්ය මණ්ඩල කැප්සූලය මඟින් එය ප්‍රතිස්ථාපනය කරනු ඇත. එහි වායු ගතික ස්වරූපය ඇපලෝ අණ දීම් මොඩියුලයට සමාන වේ. නාසා පරිපාලක මයිකල් ග්‍රිෆින් විසින් කැප්සූලය "Apollo on steroids" ලෙස විස්තර කරන අතර new scientist සඟරාවවේ වාර්තාවන්ට අනුව "සමහරක් විවේචකයන් කියා සිටින්නේ මුළු ඕරියන් වැඩසටහනම ඇපලෝ යුගයේ තාක්ෂණයට නැවත ගමන් කිරීමට වඩා මඳක් හොඳ දෙයක් පමණක් බවයි." කෙසේ නමුත් අනෙක් පැත්තෙන් එහි නියමු කුටියේ ඕරියන් විසින් සංදර්ශක හා තාප ආවරණ ඇතුළත්වූ නව තාක්ෂණයන් යොදා ගනු ලබයි. ඇපලෝ සැලසුම් මත ඉතා ආසන්නයේ පදනම් වූ දෙය වන්නේ ඕරියන් කක්ෂයට ගෙන යාමට සෑදූ නිකුත් කිරීමේ වාහනය වන ඒරස් 1 හි උඩු අදියරයි. එය බූස්ටරවල සැටර්න් පවුලේ දී භාවිතා කළ J-2 එන්ජිමෙහි ප්‍රති නිර්මාණයක් වන J-2X එන්ජිමක් මත පදනම් වනු ඇත. J-2X මත වැඩ කිරීමේ දී නාසා ඉංජිනේරුවන් විසින් ඇපලෝ යුගයේ ලිපිගොනු සෙවීම සඳහා කෞතුකාගාරවලට ගොස් ඇති අතර ඇපලෝ වැඩසටහනෙහි සේවයකළ ඉංජිනේරුවන් සමඟ සාකච්ඡා කර ඇත. කන්ස්ටිලේෂන් වැඩසටහනේ කළමණාකාරු ජෙෆ් හැන්ලි පවසා සිටින්නේ "සඳ මත ගොඩ බෑමේ හා එයින් නැවත නිකුත්වීමේ යාන්ත්‍රණය බොහෝ දුරට විසඳා ඇති බවයි" "මෙය ඇපලෝ අපට දුන් උරුමයයි."

ඇපලෝ මෙන්ම ඕරියන් ද චන්ද්‍ර කක්ෂ සමගාමී මෙහෙයුමක් පියාසර කරනු ඇති නමුත් ඇපලෝ මෙන් නොව ඇල්ටෙයාර් ලෙස හඳුන්වන ලෑන්ඩරය අභ්‍යාවකාශ ෂටල හා ඇපලෝ තාක්ෂණය යන දෙකම මත පදනම් වූ ඒරස් 5 රොකට්ටුවක් මතින් වෙනමම නිකුත් කරනු ලබයි. ඕරියන් වෙනමම නිකුත් කරනු ඇති අතර එය ස්කයි ලැබ් වැඩසටහනේ දී මෙන් පහත් පෘථිවි කක්ෂයේ දී ඇල්ටෙයාර් සමඟ සම්බන්ධ වේ. තවද ඇපලෝ මෙන් නොව ඕරියන් එහි මුළු කාර්ය මණ්ඩලයම සඳ මත ගොඩ බසින තෙක් චන්ද්‍ර කක්ෂයෙහි මිනිසුන් රහිතව පවතිනු ඇත.

මූලාශ්‍ර

තාරකා විද්‍යාව
ඇපලෝ වැඩසටහන

ඇපලෝ වැඩසටහන


An Philodendron simsii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni William Jackson Hooker, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Robert Sweet och Carl Sigismund Kunth. An Philodendron simsii in nahilalakip ha genus nga Philodendron, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Philodendron

Philodendron simsii


Dim Days of Dolor é o oitavo álbum de estúdio da banda norueguesa de metal gótico Sirenia . Foi lançado em 11 de novembro de 2016 pela Napalm Records .  É o primeiro álbum com a vocalista francesa Emmanuelle Zoldan após a saída de Ailyn .

Em 6 de outubro de 2016, foi lançado o lyric video de "The 12th Hour".  Um videoclipe foi feito para a música "Dim Days of Dolor", dirigido por Owe Lingvall e lançado em 11 de novembro de 2016.

História
Dim Days of Dolor foi composta no início de 2016 e gravada entre junho e julho daquele ano no estúdio de gravação pessoal de Morten Veland (Audio Avenue Studios) em Tau, Rogaland . Gravações adicionais foram feitas no Sound Suite Studios em Marselha.

Em 5 de julho, Sirenia anunciou que sua vocalista Ailyn Giménez deixou a banda por "motivos pessoais".  Ela não participou de nenhuma das sessões finais de gravação realizadas para este trabalho, mas gravou o álbum completo em versão demo durante os estágios iniciais.

Em agosto, o álbum foi mixado no Hansen Studios em Ribe, Dinamarca . A arte da capa foi novamente criada por Gyula Havancsák da Hjules Illustration And Design .

Em 8 de setembro, a cantora francesa mezzo-soprano Emmanuelle Zoldan foi oficialmente anunciada como a nova vocalista feminina, assim que as gravações instrumentais e a mixagem foram concluídas. Mais tarde, suas faixas vocais foram incluídas.

O álbum foi tocado ao vivo pela primeira vez em Postbahnhof, Berlim, no dia 10 de novembro, no início de uma extensa turnê europeia.

Um dos aspectos notáveis é a pouca presença da voz áspera de Veland, e a menor participação do tradicional coro da ópera francesa ( The Sirenian Choir ) na maioria das canções, em comparação com seus álbuns anteriores.

Lista de músicas

Equipe
Créditos do álbum adaptados do encarte.

Sirenia

 Morten Veland – vocais ásperos (faixas 3, 9, 10), guitarras, baixo, teclados, theremin, programação de bateria, engenharia
 Emmanuelle Zoldan – vocais femininos, vocais de coro, tradução de letras (faixas 9, 12)

Músicos adicionais

 Joakim Næss – vocais masculinos  (faixas 2, 6)
 Damien Surian, Mathieu Landry, Emilie Bernou – The Sirenian Choir

Produção

 Jacob Hansen – mixagem, masterização
 Gyula Havancsák – arte da capa, design, layout
 Andreas Kalvig Anderson – fotografia
 Hervé Brouardelle – fotografia

Referências

Dim Days of Dolor


Úlfur Úlfur er íslenskt hipphopp dúett frá Sauðárkróki sem samanstendur af Arnari Frey Frostasyni og Helga Sæmundi Guðmundssyni. Fyrsta breiðskífa þeirra, Föstudagurinn langi, kom út árið 2011 og önnur, Tvær plánetur, kom út árið 2015. Árið 2017 gáfu þeir út sína þriðju breiðskífu, Hefnið okkar. Fyrir stofnun Úlfs Úlfs voru Arnar og Helgi í hljómsveitinni Bróðir Svartúlfs, en hljómsveitin vann Músíktilraunir árið 2009.

Hljóðritaskrá

Breiðskífur
 2011: Föstudagurinn langi
 2015: Tvær plánetur
 2017: Hefnið okkar

Stökur
 2013: Sofðu vel
 2017: Bróðir
 2019: Hraði
 2021: Hamfarapopp ásamt Sölku Sól
 2022: Tindastóll ásamt Sverri Bergmanni
 2022: Dínamít ásamt Birni

Tilvísanir

Íslenskir rapparar
Íslenskar hljómsveitir
Íslenskir tónlistarmenn

Úlfur Úlfur


An Pseudolaelia in uska genus han Liliopsida. An Pseudolaelia in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pseudolaelia

Pseudolaelia