In mathematics, specifically functional analysis, the von Neumann bicommutant theorem relates the closure of a set of bounded operators on a Hilbert space in certain topologies to the bicommutant of that set. In essence, it is a connection between the algebraic and topological sides of operator theory.

The formal statement of the theorem is as follows:

Von Neumann bicommutant theorem. Let  be an algebra consisting of bounded operators on a Hilbert space , containing the identity operator, and closed under taking adjoints. Then the closures of  in the weak operator topology and the strong operator topology are equal, and are in turn equal to the bicommutant  of .

This algebra is called the von Neumann algebra generated by .

There are several other topologies on the space of bounded operators, and one can ask what are the *-algebras closed in these topologies. If  is closed in the norm topology then it is a C*-algebra, but not necessarily a von Neumann algebra. One such example is the C*-algebra of compact operators (on an infinite dimensional Hilbert space). For most other common topologies the closed *-algebras containing 1 are von Neumann algebras; this applies in particular to the weak operator, strong operator, *-strong operator, ultraweak, ultrastrong, and *-ultrastrong topologies.

It is related to the Jacobson density theorem.

Proof
Let  be a Hilbert space and  the bounded operators on . Consider a self-adjoint unital subalgebra  of  (this means that  contains the adjoints of its members, and the identity operator on ).

The theorem is equivalent to the combination of the following three statements:

(i)
(ii)
(iii)

where the  and  subscripts stand for closures in the weak and strong operator topologies, respectively.

Proof of (i)
By definition of the weak operator topology, for any  and  in , the map T → <Tx, y> is continuous in this topology. Therefore, for any operator  (and by substituting once  and once ), so is the map

Let S be any subset of , and S′ its commutant. For any operator  not in S′, <OTx, y> - <TOx, y> is nonzero for some O in S and some x and y in . By the continuity of the abovementioned mapping, there is an open neighborhood of  in the weak operator topology for which this is nonzero, therefore this open neighborhood is also not in S′. Thus S′ is closed in the weak operator, i.e. S′ is weakly closed. Thus every commutant is weakly closed, and so is ; since it contains , it also contains its weak closure.

Proof of (ii)
This follows directly from the weak operator topology being coarser than the strong operator topology: for every point  in , every open neighborhood of  in the weak operator topology is also open in the strong operator topology and therefore contains a member of ; therefore  is also a member of .

Proof of (iii)
Fix . We will show .

Fix an open neighborhood  of  in the strong operator topology. By definition of the strong operator topology, U contains a finite intersection U(h1,ε1) ∩...∩U(hn,εn) of subbasic open sets of the form U(h,ε) = {O ∈ L(H): ||Oh - Xh|| < ε}, where h is in H and ε > 0.

Fix h in . Consider the closure  of } with respect to the norm of H and equipped with the inner product of H. It is a Hilbert space (being a closed subspace of a Hilbert space ), and so has a corresponding orthogonal projection which we denote .  is bounded, so it is in . Next we prove:

Lemma. .

Proof. Fix . Then , so it is the limit of a sequence  with  in  for all . Then for all ,  is also in  and thus its limit is in . By continuity of  (since it is in  and thus Lipschitz continuous), this limit is . Since , PTPx = TPx. From this it follows that PTP = TP for all  in .

By using the closure of  under the adjoint we further have, for every  in  and all :

thus TP = PT and P lies in .

By definition of the bicommutant XP = PX. Since  is unital, , hence . Thus for every , there exists T in  with . Then T lies in U(h,ε).

Thus in every open neighborhood  of  in the strong operator topology there is a member of , and so  is in the strong operator topology closure of .

Non-unital case
A C*-algebra  acting on H is said to act non-degenerately if for h in ,  implies . In this case, it can be shown using an approximate identity in  that the identity operator I lies in the strong closure of . Therefore, the conclusion of the bicommutant theorem holds for .

References
W.B. Arveson, An Invitation to C*-algebras, Springer, New York, 1976.

Operator theory
Von Neumann algebras
Articles containing proofs
Theorems in functional analysis

Von Neumann bicommutant theorem


Mănăstirea Tutana este un ansamblu de monumente istorice aflat pe teritoriul satului Tutana, comuna Băiculești. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 14236.01.01, 14236.01.06.. Ansamblul este format din patru monumente:

 Biserica "Sf. Atanasie" ()
 Ruine turn clopotniță ()
 Ruine chilii ()
 Zid de incintă ()

Localizare
Mănăstirea Tutana este localizată în zona de nord-vest a județului Argeș, în apropierea vechii cetăți de scaun a Țării Românești, Curtea de Argeș. Ansamblul monastic Tutana – unul dintre cele mai importante de acest gen din țară, este format din: biserică, turnul-clopotnită, casa domnească a lui Mihnea Turcitul și chiliile situate la limita incintei.

Date istorice
Mânâstirea Tutana există – potrivit hrisovului din 1 aprilie 1497 emis de cancelaria domnitorului Radu cel Mare – încă de pe vremea lui Basarab cel Tânăr, domnul Țării Românești (1477-1482), edificarea acestui ansamblu fiind anterioară perioadei menționate, după cum Mihnea cel Rău (1508-1509) spunea: "...tatăl răposatului Mircea voievod, străbunicul domniei mele, care a făcut mănăstirea Tutana mai sus scrisă din temelie", iar această afirmație este întărită de către specialiștii care recent au efectuat săpături arheologice, susținând și spunând că actuala biserică a fost construită în anul 1582, de către domnitorul Mihnea Turcitul (isprăvnicia lucrărilor fiind încredințată banului Mihai, viitorul domn Mihai Viteazul) pe temelia unei biserici care datează din perioada domniei lui Mircea cei Mare, cel Bătrân.

În anii 1620-1621, au fost refăcute chiliile și zidul de incintă de Radu Mihnea, fiul lui Mihnea Turcitul, iar, între anii 1774-1777, a fost reparată din nou, ca, mai apoi, în 1838, să fie grav avariată, când, din cauza cutremurului din acel an, s-au prăbușit turlele de cărămidă.

Consolidarea întreprinsă între anii 1838-1840 a modificat esențial aspectul bisericii. Turlele au fost reconstruite din lemn, a fost înlăturat zidul despărțitor dintre naos și pronaos, iar tâmpla de zid a fost înlocuită cu una de lemn, adăugându-se pridvorul și reparându-se celelalte clădiri ale ansamblului.

Biserica a fost din nou consolidată între anii 1883-1885, când s-a și executat pentru prima dată pictura de către Costin Petrescu, iar aceasta a fost restaurată în anul 1942 de către pictorul Theodor Petrescu, fiu ai acestei comune, Tutana.

Din ansamblul mănăstiresc, nu se mai păstrează decât Turnul Domnesc – expus prăbușirii – și biserica, ce a fost salvată ca prin minune de Dumnezeu, de seismele din anii 1977 și 1986, care au accentuat degradarea stării de conservare a bisericii – în special –, pereții fiind fisurați de la fundație până în zona cornișei, iar, prin turlele de lemn se infiltrează apele pluviale, biserica nemaiputând fi, în asemenea condiții, utilizată ca lăcaș de cult.

Păstrarea pentru viitorime a acestui valoros monument de arhitectură, implică lucrări de consolidare foarte urgente, la fel și pentru restaurarea lui la care se lucrează din anul 1988 și pentru care lucrări, foarte costisitoare, sunt necesare fonduri considerabile.

Cercetări arheologice

Până la cercetările arheologice din 1987 se știa, din hrisovul domnitorului Radu cel Mare, emis la 1 aprilie 1497, că mănăstirea Tutana exista pe vremea lui Basarab cei Tânăr, domnul Țării Românești (1477-1482). Săpăturile arheologice efectuate în biserică în anul 1987 au dus la descoperirea fundațiilor lăcașului de plan triconc, compus din altar, naos, pronaos și pridvor pe trei laturi edificat la sfârșitul secolului XIV – începutul secolului XV)

Zona turnului-clopotniță, mănăstirea Tutana

În anul 1987, din vechiul ansamblu mănăstiresc se mai păstra biserica reconstruită în 1582 de domnitorul Mihnea Turcitul, lăcaș de mir al sătenilor, turnul-clopotniță de pe latura de est construit, între 1774 și 1777, turnul-clopotniță de pe latura de vest datat din secolul XVI, aflat în ruină, și o parte din zidul de incintă ruinat și el în mare parte.

Aflate într-un stadiu avansat de degradare și nemaiprezentând siguranță, turnul-clopotniță și zidul de incintă de pe latura de est au fost demolate în 1989, în vederea reconstruirii lor. Dintre cele trei soluții privind zona de amplasare a noului turn a fost ales locul pe care s-a aflat cel inițial. După demolarea turnului-clopotniță și a zidului de incintă de pe latura de est s-a efectuat de către parohie o dezgolire a fundațiilor, în unele zone până la 1,50 m fiind scoasă la iveală compartimentarea încăperilor existente aici, în trecut. Întrucât, cu ocazia reconstruirii turnului-clopotniță, s-ar fi putut distruge depunerile arheologice, în vara anului 1988 au fost efectuate cercetări în această zonă. De altfel, în timpul decapării efectuate de către parohie, au fost interceptate în zidul turnului-clopotniță, fără a fi distruse, un fragment dintr-un apeduct și părți din fundația unei clădiri de mari dimensiuni.

La început, cercetarea a fost orientată asupra apeductului, fiind dezvelită în întregime porțiunea aflată sub turnul-clopotniță, stabilindu-se traseul și modul de edificare al acestuia. Pornind de la un deal aflat la nord-est de mânăstire, unde desigur se afla cisterna de colectare a apei, apeductul traversează drumul comunal, trece pe sub bolta turnului-clopotniță și se îndreaptă spre încăperile aflate pe latura de sud a ansamblului monahal.

Tot cu ocazia dezgolirii fundațiilor de către parohie, au fost descoperiți – pereții unei pivnițe peste care calcă zidul de sud al turnului-clopotniță. Ca urmare a degajării depunerilor arheologice, a fost scoasă la iveală numai partea de vest a pivniței, cea de est aflându-se la est, de zidul de incintă de pe această latură. Pentru interceptarea peretelui de est al pivniței s-a trasat o mică secțiune în afara mânăstirii, perpendiculară pe zidul de est al incintei. Întrucât secțiunea împiedica accesul în curtea locuitorului ce își avea casa la sud-est de mănăstire, ea a fost practicată numai până la interceptarea acestui perete, fără a ajunge la talpa fundației și la pământul viu.

Cu toate că cercetarea n-a fost completă, datorită faptului că partea de est a pivniței depășește zidul de incintă și se află în curtea unul locuitor, investigația a furnizat destule date care au permis reconstituirea, cu aproximație, a planului clădirii, destinația, datarea ș.a. Ca urmare a acestor investigații, se poate afirma că este vorba de o clădire de formă dreptunghiulară, cu dimensiunile 8.30x5.80m, prevăzută cu pivniță care se întinde sub tot nivelul superior.

Accesul în pivniță se făcea printr-o ușă aflată în partea de nord a peretelui de vest șl la care se ajungea pe un gârlicl. Ușa de intrare în pivniță, cu lățimea de 2.45m, a fost prinsă în stâlpi de lemn fixați în peretele de nord și în zidul de sud ai gârliciului. Spațiul în care a fost fixat stâlpul de sud ai ușii, cu lățimea de 0.20m și adâncimea de 0.20m, se află ia 0.38m de colțul zlduîui ds vest al pivniței, tn partea de nord a peretelui de vest ai pivniței, deasupra pavajului din bolovani, se află în zid o nișă cu lungimea de 0.75m, adâncimea de 0.30m, înălțimea de 0.18m, în care credem că a fost fixat pragul ușii de intrare în pivnița.

Pereții pivniței s-au păstrat, în unele locuri, până la înălțimea de 2m. Întrucât nu se observă, pe pereții păstrați, sistemul de naștere a unor bolți, se consideră că pivnița a fost separată de nivelul superior printr-un planșeu care, cu siguranță, a fost din lemn. Deasupra pivniței se află nivelul superior, fațada clădirii aflându-se, desigur, pe latura de sud. Nu s-au păstrat indicii, asupra compartimentării nivelului superior însă, cu certitudine, el a servit ca spațiu de locuit. Pentru această destinație, pledează numeroasele cahle găsite în umplutura pivniței care proveneau, desigur, de la o sobă situată la acel nivel.

Cahlele de la Tutana, confecționate din pastă ordinară, omogenă și bine frământată, au fost arse în cuptoare de olar obișnuite, după procedeul arderii oxidante, fapt care a dat tuturor pieselor o culoare roșie cărămizie.

În privința formei sau a rolului pe care cahlele l-au avut în corpul sobei, se disting patru categorii. Astfel, o primă categorie o constituie cahlele dreptunghiulare cu fața plină, decorate cu diferite motive: vreji și palmete, Sf. Gheorghe, cercuri cu protuberanțe în câmp ș.a. Al doilea tip îl constituie cahlele dreptunghiulare cu fața traforată, al treilea tip – cele de coronament, iar al patrulea – cahlele oală, de formă pătrată, cu picior tronconic. Din păcate, decât o singură cahlă, aparținând tipului I și decorată cu vreji și palmete, cu dimensiunile 23x18 cm, a putut fi întregită, deși nu total, restul păstrându-se fragmentar.

Limitată numai la zona turnului-clopotniță de pe latura de est, cercetarea întreprinsă în 1990 a oferit date privind trecutul acestui lăcaș și permite reconstruirea turnului, fără a mai exista riscul distrugerii depunerilor arheologice în timpul edificării lui.

Note

Legături externe
 Extraterestrul de la Mănăstirea Tutana - mister de 200 de ani. Credincioșii cred că este ceva necurat în zidurile bisericii, preoții vorbesc despre o creatură ciudată 3 martie 2015,, Cristina Stancu, adevarul.ro
Monumente istorice din județul Argeș

Mănăstirea Tutana


Karpuzlu, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin eski adı Hırsa olarak bilinir. Eski bir Rum mahallesidir. Halkın büyük çoğunluğunu Kosova'dan göç eden Arnavutlar oluşturur. Boşnak ve Laz aileler de bu mahallede yaşamını sürdürmektedir. Ayrıca bu mahallede Arnavut göçünden önce yaşayan Rumlar Yunanistan'a göç etmiştir. Rumların evlerinden eser kalmamasına rağmen toprak altında Rumlara ait tabak, testi vs. eşyaların kalıntılarına rastlamak mümkündür.

Coğrafya
Samsun il merkezine 60 km, Bafra ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Kaynakça

Bafra'nın mahalleleri

Karpuzlu, Bafra


Hrvatsko biblijsko društvo, hrvatsko društvo, sastavnica Sjedinjenih biblijskih društava (United Bible Societies)

Povijest
Na inicijativu i kao sastavnica Sjedinjenih biblijskih društava osnovano je 6. lipnja 1995. godine. Od početka je članica tog društva. HBD je ustanova interkonfesionalna i ekumenskog karaktera, po čemu je jedinstveno u Hrvatskoj. Kroz tijela HBD-a u njemu djeluju predstavnici sljedećih Crkava: Katoličke Crkve, Srpske pravoslavne Crkve, Makedonske pravoslavne Crkve, Evangeličke Crkve, Reformirane Crkve, Baptističke Crkve, Evanđeoske Pentekostne Crkve i Adventističke Crkve.

Stvoreno je kao neprofitna organizacija i udruga sa zadaćom promicanja Svetog pisma putem prevođenja, izdavanja i raspačavanja Biblije. Cilj Društva je pružiti ljudima Bibliju na jeziku koji će razumjeti i po prihvatljivoj cijeni koju će moći platiti. Financijski se uzdržava od prodaje Biblijskih izdanja te od potpora iz domovine i inozemstva. Sjedište društva je u Zagrebu, Ratkajev prolaz 2.
U dvadesetak godina rada objavili su i distribuirali je više stotina tisuća Biblija i različitih knjiga biblijske tematike. Objavili su više hrvatskih prijevoda Biblije: Zagrebačku Bibliju (grupa prevoditelja), Franjevačka Biblija (prijevod Silvija Grubišića i Gracijana Raspudića). Sveto pismo (prijevod Matija Petar Katančić), Novi zavjet i Psalmi (prijevod Ljudevit Rupčić) te obimno revidirani prijevod Biblije Ivana Evanđelista Šarića.

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice

Biblija
Kršćanstvo u Hrvatskoj
Hrvatske udruge

Hrvatsko biblijsko društvo


Manzanillo or manzanillo (Spanish for "little apple", literally) may refer to:

Manzanillo, Colima, a city in Mexico
Manzanillo Municipality, Colima, the surrounding municipality
Manzanillo, Cuba, a city in the province of Granma
Manzanillo Port, a port in the province of Monte Cristi, Dominican Republic
Manzanillo, Valladolid, a municipality in the province of Valladolid, Spain
Manzanillo Bay, a bay on the Atlantic coast of Panama, near the eastern entrance to the Panama Canal
Manzanillo Island, a small island in that bay
Manzanillo International Terminal, a port terminal on that bay
Manzanillo, Limón, a fishing village in the south-east of Costa Rica, on the Caribbean Sea coast
Manzanillo (olive) (Olea europaea 'Manzanillo', also known as the "olive of Seville") the most common variety of Spanish olive, a medium-sized green to purple-black olive cultivar grown especially in and around Seville, Andalusia; also, the Manzanillo olive tree as a whole, rather than just its fruit; often misspelled Manzanilla
Manzanillo (sternwheeler), a steamboat in the U.S. state of Oregon in the late 19th century

See also
 Manzanilla (disambiguation)

Manzanillo


O tinctură este un extract alcoolic al unor materiale de origine vegetală sau animală, care se obține prin dizolvarea principiilor active ale acestora în solvent. Tincturile pe bază de plante nu sunt întotdeauna preparate cu etanol ca și solvent, deși de cele mai multe ori acesta este folosit. Printre solvenții folosiți mai rar se numără: oțetul, glicerolul, dietileterul și propilenglicolul. Etanolul are avantajul de a fi un solvent excelent atât pentru constituenți bazici, cât și acizi.

Tincturile pot fi atât de uz intern (ce obicei cele alcoolice, în cantități foarte mici) cât și de uz extern (ca și medicație topică, pe piele, etc).

Vezi și
 Medicație topică
 Medicație orală

Referințe

Forme farmaceutice

Tinctură


Pak Tea House is an intellectual tea–café located in Lahore, Punjab, Pakistan known for its association with progressive academics and left-leaning South Asian intelligentsia.

Traditionally frequented by country's notably artistic, cultural and literary personalities, it was founded by a Sikh family in 1940 and quickly acquired its current name after it was leased to one of the locals in Lahore after the partition of India in 1947. Intervention of Lahore High Court had led to the re-opening of the Tea House in 2013. Noted for being the birthplace of influential literary movement, the Progressive Writers' Association, the place is described as a hub of Lahore's intellectual life for many years.

History
The café was set up in 1940 as the "India Tea House" by Boota Singh, a Sikh family in Lahore. In 1944, it was taken over by two Sikh brothers Surtej Singh Bhalla and Kaiser Singh Bhalla. It remained closed during the 1947 partition riots, and in 1948, it was allotted to Sirajuddin Ahmed. Ahmed who renamed it as "Pak Tea House" in 1950 and ran this restaurant successfully from 1948 to 1978. After his death, his son Zahid Hasan managed the cafe and restaurant, but due to reduction in customers, it was closed in 2000. During this period, its ownership was taken over by the Young Men's Christian.

After the independence of Pakistan in 1947, a local food supplier named Sirajuddin Ahmad rented the house from the YMCA administration and renamed it as "Pak Tea House" in 1947. This historic tea house was known as a meeting place and was traditionally frequented by the city's artistic, cultural and literary personalities especially until the 1990s. Attendees included were: Faiz Ahmed Faiz, Agha Shorish Kashmiri, Ibn-e-Insha, Ahmed Faraz, Saadat Hasan Manto, Josh Malihabadi, Sahir Ludhianvi,
Amrita Pritam, Munshi Premchand, Majrooh Sultanpuri, M. D. Taseer, Krishan Chander, Ismat Chughtai, Ahmad Rahi, Muneer Niazi, Meeraji, Ahmed Nadeem Qasmi, Ahmed Faraz, Habib Jalib, Kaifi Azmi, Kamal Ahmed Rizvi, Nasir Kazmi, Professor Sayyid Sajjad Rizavi, Ustad Amanat Ali Khan, Dr. Muhammad Baqir, Intezar Hussain, Rajinder Singh Bedi, Firaq Gorakhpuri, Shaheer Ahmad Khan and Syed Qasim Mahmood.

Pak Tea House became a birthplace of the influential literary movement, the Progressive Writers' Association in Pakistan, which had been known for left-wing politics since its foundation in 1940. Many writers frequented it, and it was also a favorite gathering place of the section of Lahore youths with non-mainstream points of view. It maintained a reputation as a forum for people of diverse backgrounds to voice their opinions in a non-judgmental atmosphere.

In 1999, it was closed by its owner due to lack of business, a decision criticized by the intellectual community of Lahore. It remained closed for 13 years until 2 February 2012 when, on the orders of the Lahore commissioner, Pak Tea House was again put under the control of the YMCA. On 8 March 2013, Pak Tea House was reinaugurated by the Government of Punjab. Pak Tea House is located on the Mall Road, near Anarkali Bazaar and Neela Gumbad.

In 2014, Pak Tea House is said to be still popular amongst students who reportedly say that the food and snacks are reasonably priced and of good quality. This tea house walls are now decorated with pictures of many literary figures of the past.

Reopening
In June 2012, the government of Punjab announced its intention to reopen the Pak Tea House, where it would support itself. On Friday 8 March 2013, Lahore's iconic Pak Tea House reopened after 13 years of closure. Among the attendees was the Pakistani writer Ata ul Haq Qasmi. Pak Tea House remains a special place for those who remember Lahore's lively literary and cultural past.

See also
 Liberalism and progressivism within Islam
 Progressive Writers' Movement
 Secularism in Pakistan

References

External links
Lahore tea house under threat BBC News

Culture in Lahore
Progressivism in Pakistan
Tea houses
Pakistani literary critics
The Mall, Lahore
Coffeehouses and cafés in Pakistan
YMCA buildings
Restaurants in Lahore

Pak Tea House


Die Snookerweltmeisterschaft 1982 fand vom 30. April bis zum 16. Mai 1982 im Crucible Theatre in Sheffield statt.

Nachdem die Weltmeister der drei vorherigen Jahre alle in Runde eins ausschieden, gewann der Nordire Alex Higgins seinen zweiten WM-Titel nach 1972. Sein Gegner war der sechsmalige Weltmeister Ray Reardon, der 1982 im Alter von 49 Jahren zum letzten Mal in seiner Karriere in einem WM-Finale stand. Das höchste Break des Turniers erzielte der Engländer Willie Thorne mit einer 143 im Viertelfinale.

Das Teilnehmerfeld wurde im Vergleich zum Vorjahr von 24 auf die bis heute gültige Anzahl von 32 vergrößert und das Gesamt-Preisgeld überschritt erstmals die 100.000-Pfund-Marke.

Jim Donnelly war, nach Walter Donaldson, der zweite schottische Teilnehmer bei diesem Turnier.

Preisgeld

Finalrunde

Finale

Century-Breaks

Es wurden zehn Century Breaks von fünf verschiedenen Spielern erzielt:

Quellen
 Chris Downer: Crucible Almanac (2011 edition)., Bournemouth 2011.

1982
Snookerveranstaltung 1982
Billardturnier in Sheffield
Crucible Theatre

Snookerweltmeisterschaft 1982


පේශ කර්මාන්තය යන යෙදුම මුලික වශයෙන් ඇදුම් නිර්මාණය හා නිශ්පාදනය කර බෙදාහෑරීම සහ රෙදිපිළි භාවිතා කරන කර්මාන්ත හැදින්විම සදහා යෙදේ.පේෂ යනු කපු ය.කපු පුලුන් ස්වභාවික ද්‍රව්‍යයකි.

කපු භාවිතය
පැසුණු කපු ගෙඩි නිෂ්පාදන කියාවලිය ආරම්භ විමට පෙර, රෙදිපිළි නිවෙස් තුලම පිළියෙල කර ගත් අතර අතිරික්තය අමතර මුදලක් ලබා ගැනීම සදහා විකුණනු ලැබිය.බොහෝමයක් ඇදුම් නිර්මාණය කිරිම සදහා වකවානුව හා ස්ථානය මත පදනම්ව කපු, ලොම් හෝ හණ යොදා ගන්නා ලදී.උදාහරණයක් ලෙස මධයකාලීන යුගයේ අග භාගයේදී උතුරැ යුරෝපයේ, කපු විදේශ භාණ්ඩයක් ලෙස හදුන්වනු ලැබිණී. කපු ශාකයකින් හට ගන්නා බව හැරැණුකොට ඒ පිළිඹදව කිසිදු දැනුමක් ඔවුන් සතු නොවීය. එම කලාපයේ මිනිසුන් ඔවුන් දැන සිටි ලොම් වලට සමාන කර කපු, ගසකින් ඉපදෙන බැටඵවන්ගෙන් නිර්මාණය වුවක් ලෙස විශ්වාස කළහ. ජෝන් මිඩිවල්, 1350 වර්ෂයේදී පළ කර ඇති අඥාන විශ්වාසය මිට සාක්ෂි ලෙස සදහන් කල හැක. "ඉන්දියාවෙ පුදුම සහගත ගසක් ඇත. එහි අතු අගින් කුඩා බැටඵු පැටවුන් බිහිවෙයි.මෙම අතු නැමෙනසුලු ලෙස පිහිටා ඇත්තේ බැටඵු පැටවුන්ට කුසගිනි ඇතිවු විට අහර සැපයිම සදහාය".මෙම දර්ශණය කපු හැදින්විම සදහා යුරෝපියානු භාෂා කිහිපයකටම "ලොම් ගස" ලෙස පරිවර්ථනයවි පැවතිණී.රෝම යුගයේ ලොම්, ලිනන් හා හණ ඇදුම් යුරෝපිය ජනගහනය සදහා යොදා ගත්හ;ඉන්දීය කපු ස්වභාවවාදීන් විසින් පමණක් අසා ඇති කුතුහලය දනවන දෙයක් වු අතර සිල්ක් සේද මාවත ඔස්සේ චිනයෙන් ආනයනය කරන ලද අති සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ අතර විය. උතුරැ යුරෝපයේ හණ භාවිතයෙන් ඇදුමි නිෂ්පාදනය නවශිලා යුගය දක්වා දිවේ.
ඇදුම් නිවෙස් තුළදීම නිෂ්පාදනය කෙරැණු අතර වැඩිපුර ලොමි ඇදුම් අශ්ව කරත්ත වලින් ගම් හරහා සංචාරය කරන රෙදි වෙළෙන්දන්ට විකුණනු ලැබිණි. සමහර රෙදි එකම පෙදෙසේ ජිවත්වු ජනතාව අතර හුවමාරැවු අතර, විශාල රෙදි පමාණයක් අපනයනය කරන ලදි.රෙදි නිෂ්පාදන කියාවලිය යොදා ගන්නා අමුදවය මත රදා පවතින නමුත් පොදු මුලික පියවර 3ක් පවතී.කටිම සදහා අමුදවයය සුදානම් කිරිම, කටිම, පේශ කර්මය හෝ ගෙත්තම් අමුදව්යය සකස් කිරිමට ගන්නා අමුදව්යය මත බොහෝ විට වෙනස්වෙයි. හණ පල් කිරිම සහ සැකසීම කලයුතු අතර ලොමි සදහා සේදිම හා අවුල් හැරිම අවශ්‍යය වේ. කැටිම හා පේශ කර්ම කියාවලි සැම අමුදව්යයක් සදහාම සමාන විය.

කැටිම නුල් අතින් ඇඹරීමේ සිට ඉද්ද පාවිච්චිය, නුල් කටින රෝදය දක්වා විකාසනය වේ.නුල් කටිම සදහා යොදා ගන්නා ඉදිකටු සහ ඒවායේ කොටස් ඉතා පැරණි පුරා විද්දියාත්මක කැනිම් වලින් සොයා ගෙන ඇත. මෙම නටඹුන් මිනිසා සතුව පැවති පැරණි තාක්ෂණය පිළිඹිබු කරයි. ඉන්දියාව කි.ව 500ත් 1000ත් අතර සොයා ගනු ලැබු එම තාක්ෂණය යුරෝපීය මධයය කාලීන යුගයේ මැදපෙරදිග හරහා යුරෝපයට සේන්දු විය.

කාර්මික විප්ලවය අතරතුර ඉතිහාසය
මුල් කෘතිය: කාර්මික විප්ලවය අතරතුර රෙදිපිළි නිර්මාණය
18 වන ශතවර්ෂය ආරම්භයේදී බිතාන්යයේ මුලික කර්මාන්තය වුයේ මිඩ්ලන්තය හා රට හරහා වු විශාල බැටඵ ගොවිපළ වලින් ලබා ගන්නා ලොම් භාවිතයෙන් රෙදිපිළි නිර්මාණය කිරීමය ( ඉඩම් නිදහස් කිරිමේ පඥප්තිය මෙම සීඝ වියාප්තියට හේතු විය). රෙදි විවිමේ යන්තය සහ රෙදි කටිමේ රෝදය ගෘහස්ත රෙදි වියන්නන්ගේ වෙළද මෙවලම් වු අතර එම යන්තර රට පුරා රැකියා අවසථා සැපයු වැඩ කඩිනම් කරන කියාකාරකමක් විය. 18 වන ශතවර්ෂයේදී ලොම් භාණ්ඩ අපනයනය බිතාන්යය මුලු අපනයනයෙන් 1/4 කටත් වැඩි වු අතර, 1701-1770 අතර කාලයේ එම පමාණය දෙගුණ විය. කපු අපනයන වෙළදාම ලංකෂයර් මුල් කර ගෙන දස ගුණයකින් වැඩිදියුණු වුවද තවදුරටත් එය ලොමි වෙළදාමෙන් දහයෙන් පංගුවක් පමණ විය.
]
පේශ කර්මාන්තය 18 වන ශතවර්ෂයේ කාර්මික විප්ලවයත් සමග මහා පරිමාණ ඇදුම් නිෂ්පාදන ලෙස වැඩිදියුණු වුහ. 1733දී space shuttle වලින් ආරම්භවී රෙදිපිළි නිෂ්පාදන කියාවලිය කාර්යක්ෂම කිරිම සදහා විවධාකාරවු නව සොයා ගැනීම් ඉදිරිපත් විය. 1738දී ලුවිස් පෝල් හා ජෝන් වියට් නුල් කටිමේ යන්තරය හා ෆ්ල්යෙර්-අන්ඩ්-බොබ්බින් පදධ්තිය සදහා පේටන්ට් බලපත්‍රය ලබා ගත්හ. ලුවිස් පෝල් 1748දී අවුල් හැරිමේ යන්තරය නිපදවු අතර 1764 වනවිට ස්පින්නින්ග් ජෙනි යන්තරයද නිපදවිමට සමත් විය.1771 දී රිචඩි ඇර්ක්ව්‍රිඝ්ට් ජල රෝදය කපු රෙදි නිපදවිම සදහා යොදා ගන්නා කටිම් යන්තරයට බලය ලබා ගැනිමට යොදා ගත් අතර එම නව සොයා ගැනිමට ජල සැකිල්ල(water frame) යන නාමය යෙදිණි. 1784 දී එඩ්මුන්ඩ් කාර්ට්ව්‍රිඝ්ට් රෙදි විවිම සිදු කරන බල යන්තරය සොයා ගන්නා ලදි.
මේ සමග රෙදි විවිමේ හා කටිමේ කියාවලි යන්තාන්නුසාරයෙන් සිදුවු අතර, කපු කර්මාන්තය උතුරැ බටහිට එංගලන්තය පුරා වියාප්ත විය. මේ අතරින් මැන්චෙස්ටර් හා එහි අවට නගරවල සැලකිය යුතු වියාප්තියක් දිස්විය.
පේශ කර්මාන්තශාලා මුලික වශයෙන් බලය ලබා ගත්තේ ජල රෝද වලින් බැවින් එම කර්මාන්තශාලා ගංගා අසළ ස්ථාපිත විය. 1760 සිට 1800 දක්වා වකවානුව තුළ හුමල එංජිම නිපදවිමත් සමග,කර්මාන්තශාලා ගංගා අසල පැවතිම අනවශ්යය වුහ.

කාර්මික විප්ලවයට පසු
බොහෝමයක් කපු කර්මාන්තශාලා, ඇමරිකවේ ලොවෙල් එමි.ඒ හී පිහිටි කර්මාන්තශාලාවේ මෙන්ම, දේශිය ගෙවිලියන් අවුරැදු කිහිපයකට බදවා ගැනීම පෙරදැරි කරගෙන ආරම්භ කර ඇත. කර්මාන්ත රැකියාව නිර්මාණය කර ඇත්තේ ඔවුනට එම කෙටි කාලය තුල (නැවත ගොවිපළ ජිවිතයට යොමු වීමට පෙර) උපරිම අමතර මුදලක් ලබා ගැනීමට හැකි වන ආකාරයටය. අර්තාපල් සාගතය සමයේ අඩු මුදලට අයර්ලන්තයේ සිට කම්කරැවන් ගලා ඒමත් සමග,ඉහත කර්මය වෙනස්වු අතර කාන්තාවන් පහසුවෙන් ප්‍රතිස්ථාපනය කළ හැකිවිය. කර්මාන්තශාලා යන්තර සුත්තරවල අඨික ශබිදයෙන්ද, විවධි වර්ගයේ රෙදි වලින්ද පිරී පැවතිණි.කර්මාන්ත ආරම්භක වකවානුවේදී එක් සේවකයෙකුට යන්තර එකේ සිට හතර දක්වා පර්මාණයක වැඩ කළ හැකි විය.නමුත් විවිමේ යන්තර නිර්මාණය වැඩිදියුණු විමත් සමග යන්තරයේ නුලක් කැඩුණු විගස කියාවිරහිත වන පරිදිද,ෂටල ස්වයංකියව නැවත පිරවෙන පරිදිද වු බැවින් එක් සේවකයෙකුට වැඩ කළ හැකි යන්තර ගණන 50 දක්වා වැඩි විය.

රෙදි වියන බල යන්තරය ෂටල මගින් කියාත්මක වු නමුත් 20 වන ශතවර්ෂය මුල් භාගයේදි වේගවත් හා කාර්යක්ෂමතාවය වැඩි ෂටල රහිත බල යන්තරය පාවිචිචියට ගැනිණි.
නුතන තාක්ෂණයේ දියුණුවත් සමග විවධි වර්ගයන්ගේ රෙදිපිළිවල උපරිම නිෂ්පාදනයක් ලබා ගැනිම සදහා නොයෙක් වර්ගවල රෙදි විවිමේ යන්තර නිපදවිය.වායු-පිස්ටන් විවිමේ යන්තරය සහ ජල- පිස්ටන් යන්තරය මෙවා අතරින් වඩාත් ජනපිය වි ඇත. කර්මික විවිමේ යන්තරවලට තප්පරයකට පේළි හයක් හෝ ඊට වැඩි වේගයකින් විවිමේ හැකියාවක් පැවතිණි.
20 වන ශතවර්ශයේදී,නිතිවිරෝදී සංක්‍රමණිකයන් ඇතුලත්ව විශාල ජනතාවක් රෙදිපිළි නිෂ්පාදනය හා මහන මැෂින්වල වැඩ කර අතර ඔවුනට අවම දිමනාවටත් වඩා අඩු වැටුපක් හිමිවිය.මේ හේතුන් මුල් කරගෙන දියුණු ලෝකයේ මෙම කර්මාන්තයේ පර්තිරැපය බිදවැටිමකට ලක්විය. මෙම නැඹුරුතාවයට හේතුවි ඇත්තේ පවත්නා කර්මාන්තවලට අභියෝග එල්ලකළ දකුණු ආසියා හා ඉන්දිය උපමහද්විපයේ දියුණු වෙමින් පවතින රටවලින්ද, මැතකදි ඉදිරියට පැමිණි මධයම ඇමරිකාවෙන්ද කර්මාන්තය ආරක්ෂාකර ගැනීම සදහා ගනු ලැබු කිර්යාමාර්ගවල පර්තිපලයකි.
එහෙත් ගෝලීයකරණයත් සමග නිෂ්පාදන කියාවලිය සයුරෙන් එහා කමිකරැ වෙළදපොළට පැවරැ අතර, නව නැඹුරැතා අනුව යමින් කර්මන්තයත් සමග ඵතිහාසිකව බැදි සිටි පර්දේශ පවා ඇදුම් නිර්මාණය, ඇදුම් නිරැපණය හා සිල්ලරට විකිණීම ආදී සුදු කොලර් සහිත කර්මාන්තයන්ට යොමුවිමේ පර්වනතාවයක් විය.
ඵතිහාසික ලෙස 'rag trade' වලට විශාල ලෙස යොමුවි සිටි පර්දේශ අතරට යුරොපයේ ලන්ඩන් හා මිලාන් නගරද, නිවියෝක් නගරයේ සොහෝ දිස්තික්කය සහ මෙල්බන් නගරයේ ෆ්න්ඩර් හා රිචිමන්ඩි දිස්තික්කද, සිඩිනි නුවර සරි හිල්ස් පර්දේශයද පෙන්වා දියහැකිය.

ප්‍රසිද්ධ සංස්කෘතිය තුළ
 The Rag Trade, a British sitcom

සබැඳි පිටු

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
 Step By step Process in Textile industry
 History of the Textile industry
 union of textile industries

කර්මාන්ත

පේශ කර්මාන්තය


A sebaceous gland, or oil gland, is a microscopic exocrine gland in the skin that opens into a hair follicle to secrete an oily or waxy matter, called sebum, which lubricates the hair and skin of mammals. In humans, sebaceous glands occur in the greatest number on the face and scalp, but also on all parts of the skin except the palms of the hands and soles of the feet. In the eyelids, meibomian glands, also called tarsal glands, are a type of sebaceous gland that secrete a special type of sebum into tears. Surrounding the female nipple, areolar glands are specialized sebaceous glands for lubricating the nipple. Fordyce spots are benign, visible, sebaceous glands found usually on the lips, gums and inner cheeks, and genitals.

Structure

Location
Sebaceous glands are found throughout all areas of the skin, except the palms of the hands and soles of the feet. There are two types of sebaceous glands, those connected to hair follicles and those that exist independently.

Sebaceous glands are found in hair-covered areas, where they are connected to hair follicles. One or more glands may surround each hair follicle, and the glands themselves are surrounded by arrector pili muscles, forming a pilosebaceous unit. The glands have an acinar structure (like a many-lobed berry), in which multiple glands branch off a central duct. The glands deposit sebum on the hairs and bring it to the skin surface along the hair shaft. The structure, consisting of hair, hair follicle, arrector pili muscles, and sebaceous gland, is an epidermal invagination known as a pilosebaceous unit.

Sebaceous glands are also found in hairless areas (glabrous skin) of the eyelids, nose, penis, labia minora, the inner mucosal membrane of the cheek, and nipples. Some sebaceous glands have unique names. Sebaceous glands on the lip and mucosa of the cheek, and on the genitalia, are known as Fordyce spots, and glands on the eyelids are known as meibomian glands. Sebaceous glands of the breast are also known as Montgomery's glands.

Development
Sebaceous glands are first visible from the 13th to the 16th week of fetal development, as bulgings off hair follicles. Sebaceous glands develop from the same tissue that gives rise to the epidermis of the skin. Overexpression of the signalling factors Wnt, Myc and SHH all increase the likelihood of sebaceous gland presence.

The sebaceous glands of a human fetus secrete a substance called vernix caseosa, a waxy, translucent white substance coating the skin of newborns. After birth, activity of the glands decreases until there is almost no activity during ages 2–6 years, and then increases to a peak of activity during puberty, due to heightened levels of androgens.

Function
Relative to keratinocytes that make up the hair follicle, sebaceous glands are composed of huge cells with many large vesicles that contain the sebum. These cells express Na+ and Cl− ion channels, ENaC and CFTR (see Fig. 6 and Fig. 7 in reference).

Sebaceous glands secrete the oily, waxy substance called sebum () that is made of triglycerides,  wax esters, squalene, and metabolites of fat-producing cells. Sebum lubricates the skin and hair of mammals. Sebaceous secretions in conjunction with apocrine glands also play an important thermoregulatory role. In hot conditions, the secretions emulsify the sweat produced by the eccrine sweat glands and this produces a sheet of sweat that is not readily lost in drops of sweat. This is of importance in delaying dehydration. In colder conditions, the nature of sebum becomes more lipid, and in coating the hair and skin, rain is effectively repelled.

Sebum is produced in a holocrine process, in which cells within the sebaceous gland rupture and disintegrate as they release the sebum and the cell remnants are secreted together with the sebum. The cells are constantly replaced by mitosis at the base of the duct.

Sebum
Sebum is secreted by the sebaceous gland in humans.  It is primarily composed of triglycerides (≈41%), wax esters (≈26%), squalene (≈12%), and free fatty acids (≈16%). The composition of sebum varies across species. Wax esters and squalene are unique to sebum and not produced as final products anywhere else in the body. Sapienic acid is a sebum fatty acid that is unique to humans, and is implicated in the development of acne. Sebum is odorless, but its breakdown by bacteria can produce strong odors.

Sex hormones are known to affect the rate of sebum secretion; androgens such as testosterone have been shown to stimulate secretion, and estrogens have been shown to inhibit secretion. Dihydrotestosterone acts as the primary androgen in the prostate and in hair follicles.

Immune function and nutrition
Sebaceous glands are part of the body's integumentary system and serve to protect the body against microorganisms. Sebaceous glands secrete acids that form the acid mantle. This is a thin, slightly acidic film on the surface of the skin that acts as a barrier to microbes that might penetrate the skin. The pH of the skin is between 4.5 and 6.2, an acidity that helps to neutralize the alkaline nature of contaminants. Sebaceous lipids help maintain the integrity of the skin barrier and supply vitamin E to the skin.

Unique sebaceous glands
During the last three months of fetal development, the sebaceous glands of the fetus produce vernix caseosa, a waxy white substance that coats the skin to protect it from amniotic fluid.

The areolar glands are in the areola that surrounds the nipple in the female breast. These glands secrete an oily fluid that lubricates the nipple, and also secrete volatile compounds that are thought to serve as an olfactory stimulus for the newborn. During pregnancy and lactation these glands, also called Montgomery's glands, become enlarged.

Meibomian glands, in the eyelids, secrete a form of sebum called meibum onto the eye, that slows the evaporation of tears. They also serve to create an airtight seal when the eyes are closed, and their lipid quality also prevents the eyelids from sticking together.  They attach directly to the follicles of the eyelashes, which are arranged vertically within the tarsal plates of the eyelids.

Fordyce spots, or Fordyce granules, are ectopic sebaceous glands found on the genitals and oral mucosa. They show themselves as yellowish-white milia (milk spots).

Earwax is partly composed of sebum produced by glands in the ear canal. These secretions are viscous and have a high lipid content, which provides good lubrication.

Clinical significance

Sebaceous glands are involved in skin problems such as acne and keratosis pilaris. In the skin pores, sebum and keratin can create a hyperkeratotic plug called a comedo.

Acne

Acne is a common occurrence, particularly during puberty in teenagers, and is thought to relate to an increased production of sebum due to hormonal factors. The increased production of sebum can lead to a blockage of the sebaceous gland duct. This can cause a comedo (commonly called a blackhead or a whitehead), which can lead to infection, particularly by the bacteria Cutibacterium acnes. This can inflame the comedones, which then change into the characteristic acne lesions. Comedones generally occur on the areas with more sebaceous glands, particularly the face, shoulders, upper chest and back. Comedones may be "black" or "white" depending on whether the entire pilosebaceous unit, or just the sebaceous duct, is blocked. Sebaceous filaments—innocuous build-ups of sebum—are often mistaken for whiteheads.

There are many treatments available for acne from reducing sugars in the diet, to medications that include antibiotics, benzoyl peroxide, retinoids, and hormonal treatments. Retinoids reduce the amount of sebum produced by the sebaceous glands. Should the usual treatments fail, the presence of the Demodex mite could be looked for as the possible cause.

Other
Other conditions that involve the sebaceous glands include:
 Seborrhoea refers to overactive sebaceous glands, a cause of oily skin  or hair.
 Sebaceous hyperplasia, referring to excessive proliferation of the cells within the glands, and visible macroscopically as small papules on the skin, particularly on the forehead, nose and cheeks.
 Seborrhoeic dermatitis, a chronic, usually mild form of dermatitis effected by changes in the sebaceous glands. In newborn infants seborrhoea dermatitis can occur as cradle cap.
 Seborrheic-like psoriasis (also known as "Sebopsoriasis", and "Seborrhiasis") is a skin condition characterized by psoriasis with an overlapping seborrheic dermatitis.
 Sebaceous adenoma,  a benign slow-growing tumour—which may, however, in rare cases be a precursor to a cancer syndrome known as Muir–Torre syndrome.
 Sebaceous carcinoma, an uncommon and aggressive cutaneous tumour.
 Sebaceous cyst is a term used to refer to both an epidermoid cyst and a pilar cyst, though neither of these contain sebum, only keratin and do not originate in the sebaceous gland and so are not true sebaceous cysts. A true sebaceous cyst is relatively rare and is known as a steatocystoma.
 Nevus sebaceous, a hairless region or plaque on the scalp or skin, caused by an overgrowth of sebaceous glands. The condition is congenital and the plaque becomes thicker into adulthood.
 Phymatous rosacea is a cutaneous condition characterized by an overgrowth of sebaceous glands.

History
The word sebaceous, meaning 'consisting of sebum', was first termed in 1728 and comes from the Latin for 'tallow'. Sebaceous glands have been documented since at least 1746 by Jean Astruc, who defined them as "...the glands which separate the fat." He describes them in the oral cavity and on the head, eyelids, and ears, as "universally" acknowledged. Astruc describes them being blocked by "small animals" that are "implanted" in the excretory ducts and attributes their presence in the oral cavity to apthous ulcers, noting that "these glands naturally [secrete] a viscous humour, which puts on various colours and consistencies... in its natural state is very mild, balsamic, and intended to wet and lubricate the mouth". In The Principles of Physiology 1834, Andrew Combe noted that the glands were not present in the palms of the hands or soles of the feet.

Other animals

The preputial glands of mice and rats are large modified sebaceous glands that produce pheromones used for territorial marking. These and the scent glands in the flanks of hamsters have a similar composition to human sebaceous glands, are androgen responsive, and have been used as a basis for study. Some species of bat, including the Mexican free-tailed, have a specialized sebaceous gland occurring on the throat called a "gular gland". This gland is present more frequently in males than females, and it is hypothesized that the secretions of the gland are used for scent-marking.

Sebaceous adenitis is an autoimmune disease that affects sebaceous glands. It is mainly known to occur in dogs, particularly poodles and akitas, where it is thought to be generally autosomal recessively inherited. It has also been described in cats, and one report describes this condition in a rabbit. In these animals, it causes hair loss, though the nature and distribution of the hair loss differs greatly.

See also
 List of glands of the human body
 Nasal sebum
 Sebaceous filament
 List of distinct cell types in the adult human body

References

External links

Skin anatomy
Glands
Secretion

Sebaceous gland


Quartu Sant'Elena (sardinski: Cuàrtu Sant'Alèni) je grad i općina (comune) u metropolitanskom gradu Cagliariju u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 6 metara i ima 70 962 stanovnika. Prostire se na 96,41 km². Gustoća naseljenosti je 736 st/km².Susjedne općine su: Cagliari, Maracalagonis, Monserrato, Quartucciu, Selargius i Settimo San Pietro.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Quartu Sant'Elena


Michael Arndt er en amerikansk manusforfatter.

Arndt blev udlært fra New York University, og arbejde som manuslæser og som assistent til Matthew Broderick, før han satsede på en karriere som manusforfatter.

Hans første producerede manus, var den prisbelønnede Little Miss Sunshine (2006).

Arndt skrev manus til Toy Story 3, baseret på et udkast af Andrew Stanton.

I 2015 skrev han sammen med J.J. Abrams og Lawrence Kasdan manus til storfilmen Star Wars: The Force Awakens.

Eksterne henvisninger

Manuskriptforfattere fra USA

Michael Arndt


توناتيوه (بلغة ناهواتل: tōnatiuh، "يجلب الدفء/يشرق") هو إله الشمس في أساطير الأزتك.

المظهر

ارتبط توناتيوه مع النسر. وهو يظهر على قرص الشمس (في العالم السفلي) على شكل نسر ينقض للأسفل، حيث يمد لسانه وهو متعطش للدم.  في كثير من الأحيان يظهر بشكل محارب مسلح على قرص شمسي ويحيط به شعاع الشمس.

تعيينات

اعتبر توناتيوه الشمس الخامسة التي أخذت مكانها بعد سقوط عهد الشمس الرابعة.  كان تونياتوه معبودا بالفعل في فترة تولتك، وقد وصفه الأزتيك أيضا بأنه حاكم تولا. وفي تقسيم الطبقات الثلاث من الآخرة، اعتبر توناتيوه الحاكم في أعلى مستوى، بيت الشمس في السماء (ichan tonatiuh ilhuicac)، حيث تنمو هناك نباتات الصبار البرية وبساتين أشجار السنط. كانت قطعة من السماوات مخصصة للمحاربين الذين وقعوا في المعارك، والناس الذين قدموا أضحيات، والنساء اللاتي لقين حتفهن أثناء الولادة، والمسافرين الأموات. في تقويم الأزتيك، تم تقسيم السنة إلى أقسام من ثلاثة عشر يوما (تريسينا). تم تعيين توناتيوه إلى تريسينا من يوم الموت الأول إلى الصوان الثالث عشر. تم وضع هذا القسم بين تريسينا تشالشيوهتليكو وتريسينا تلالوك.

أسطورة الخلق

قسمت أساطير الأزتيك العصور الكونية إلى خمسة أقسام، كل تهيمن عليها شمس مختلفة. حكمت الشمس الأولى (اليغاور الأربعة) من قبل إله الشمس اليغور أوسلوتوناتيوه. حاكم الشمس الثانية (الرياح الأربعة) كان إله الريح إيهيكاتل. أما حاكم الشمس الثالثة (الأمطار الأربعة) إله المطر تلالوك، والشمس الرابعة (المياه الأربعة) من إلهة المياه تشالشيوهتليكو، ثم أخيرا الشمس الخامسة التي حكمها توناتيوه، الذي كان قد خرج من ناناهواتزين المجذوم، بعد أن تم رمي الأخير في النار من قبل منافسه تيكسيتيكاتل. ووفقا لمعتقدات الأزتيك، فإن عصر توناتيوه سينتهي في أحد الأيام بسبب الزلازل.

التضحية البشرية

اعتقد الأزتيك أن الشمس كانت تأكل نفسها في العالم السفلي خلال الليل، ولذلك يطلب توناتيوه الدم البشري ليستعيد قوته. وإذا لم يحصل على أي دم بشري، فإن الشمس لن تشرق مرة أخرى.  كان الأزتيك يراقبون مسار الشمس بقلق ويصابون بحالة ارتباك عندما يحل كسوف الشمس. لذلك كانت طائفة توناتيوه هي الأنشط والأقسى بين آلهة الأزتيك بشأن الأضاحي البشرية. يتم تقييد الضحايا من قبل أربعة كهنة، بينما يقوم الخامس بشق القفص الصدري بسكين من السبج ورفع القلب الممزق إلى الشمس. ولا يوجد اتفاق في الآراء بشأن عدد الضحايا. وتشير التقديرات إلى أن العدد يصل إلى 20,000 ضحية سنويا، وليس واضحا ما إذا كان هذا صحيحا، أو ما إذا كان الأزتيك بالغوا في الرقم لإرهاب جيرانهم، أو بالغ فيه الاسبان لتبرير قسوة الفتوحات.

مصادر

 هايكه أوفوسو Heike Owusu: رموز الإنكا والمايا والأزتكSymbole der Inka, Maya und Azteken. Schirner Verlag Darmstadt (2000), ISBN 3-89767-073-9
 غونتر لانتشكوفسكي Günter Lanczkowski: ديانة الأزتك والمايا والإنكاDie Religion der Azteken, Maya und Inka. Wissenschaftliche Buchgesellschaft Darmstadt (1989), ISBN 3-534-03222-5
 كارل أندرياس تاوبه Karl Andreas Taube: خرافات الأزتك والماياAztekische und Maya-Mythen. Phillip Reclam jun. Stuttgart (1994), ISBN 3-15-010427-0
 جورج كلاب فايلانت George C. Vaillant: الأزتك Die Azteken. Verlag M. Dumont Schaumberg Köln (1957)
 جاك سوستيلJacques Soustelle: So lebten die Azteken am Vorabend der spanischen Eroberung. Deutsche Verlagsanstalt Stuttgart (1956)
 أورسولا تيمر ساكسه Ursula Thiemer-Sachse: "Tonatiuh, der Sonnengott der Azteken – die Geburt der fünften Sonne". In: Amerindian Research Nr. 4, 2007

وصلات خارجية

 توناتيوه في تقويم الأزتك (بالإنجليزية)
 آلهة الأزتك (بالإنجليزية)

مراجع

آلهة الشمس
أساطير ودين الأزتيك
قربان

توناتيوه


La  est une gare ferroviaire du bourg de Minakami, dans la préfecture de Gunma au Japon. Elle est exploitée par la JR East.

Situation ferroviaire
La gare de Minakami est située au point kilométrique (PK) 59,1 de la ligne Jōetsu.

Histoire
La gare est inaugurée le .

Service des voyageurs

Accueil
En 2014, la gare était utilisée par une moyenne de  passagers par jour.

Desserte

Lignes de train

Lignes d'autobus

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

Lien externe

Gare dans la préfecture de Gunma
Gare JR East
Gare mise en service en 1928

Gare de Minakami


Nobel Ödülü, 27 Kasım 1895 tarihli ve 30 Aralık 1896 tarihinde Stockholm'de açıklanan vasiyetnamesiyle Alfred Nobel tarafından kurulan derneğin verdiği, insanlığa hizmet edenleri ödüllendirmek amacını taşıyan prestijli bir ödüldür. İlk Nobel Ödülleri 1901 tarihinde verilmeye başlanmıştır. Nobel Ödülleri her yıl Alfred Nobel'in ölüm yıl dönümü olan 10 Aralık'ta verilir.

Tarihçe
Nobel Ödülleri (, ), İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi, İsveç Akademisi, Karolinska Enstitüsü ve Norveç Nobel Komitesi tarafından kişiler veya kuruluşlara fizik, kimya, edebiyat, barış ve fizyoloji veya tıp alanlarındaki olağanüstü başarılarına verilmektedir. 1895 yılındaki Alfred Nobel'in vasiyeti doğrultusunda, 1896 yılından bu yana Nobel Vakfı tarafından idare edilmekte ve yürütülmektedir. Ekonomi dalında verilen bir başka ödül ise 1968 yılında Sveriges Riksbank ile Merkez bankasının İsveç ekonomisine yapmış olduğu katkılar nedeniyle verilmeye başlanmıştır.

Her ödül ayrı bir komite tarafından verilir: İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi fizik, kimya, ekonomi alanlarındaki ödülleri; Karolinska Enstitüsü fizyoloji veya tıp alanındaki ödülleri ve Norveç Nobel Komitesi edebiyat alanındaki ödülleri vermektedir. Norveç Parlamentosunca İsveç Akademisinden seçilen beş kişilik bir kurul ise barış alanındaki ödülleri verir. Ödül almayı hak eden kişi veya kurum bir madalya, bir diploma ve yıllar içinde değişen miktarda para ödülü almaktadır. 1901 yılında Nobel Ödülü'nü ilk alanlara 150,782 SEK verildi. Bu ödül Aralık 2007 yılındaki 7,731,004 SEK'e eşitti. 10 Aralık 2008 tarihinde Stockholm'de yapılan Nobel'in ölüm yıl dönümü törenlerinde, ödülü kazananlara 10,000,000 SEK  para ödülü verilmiştir.

2011 yılı itibarıyla, 20 kuruluş ve 69 ekonomi alanında ödül kazananlar da dahil olmak üzere toplam 826 kişi ve kuruluşa ödül verilmiştir. Nobel Ödülü'nü almaya hak kazanan dört kişinin ödüllerini almalarına kendi hükûmetleri tarafından izin verilmedi. Almanya Adolf Hitler hükûmeti; Richard Kuhn (Kimya, 1938), Adolf Butenandt (Kimya, 1939) ve Gerhard Domagk (Fizyololji veya Tıp, 1939)'ın ödüllerini almasına izin vermedi. Sovyetler Birliği'nin baskısı doğrultusunda Boris Pasternak (Edebiyat, 1958) ödülü reddetti. Ayrıca Nobel Ödülü almaya hak kazanan Jean-Paul Sartre (Edebiyat, 1964) ve Lê Ðức Thọ (Barış, 1973) ödüllerini almayı reddettiler. Bunlardan Sartre hayatı boyunca tüm resmi ödülleri reddetmiştir. Lê Ðức Thọ ise o yıllarda Vietnam'ın içinde bulunduğu durum nedeniyle ödülü almamıştır.

Uluslararası Kızıl Haç Komitesi bugüne kadar Nobel Barış Ödülü'nü üç defa almaya hak kazanmıştır. 826 Nobel Ödülü kazanandan 43'ü kadındır. Marie Curie 1903 yılında, fizik alanında Nobel Ödülü'nü kazanan ilk kadın olmuştur.  Curie ayrıca 1911 yılında Nobel Kimya Ödülü'nü almaya da hak kazanmıştır.

Nobel Ödülü dış nedenler, aday olmamasına bağlı olarak verilmediği yıllardaki para ödülleri, ödülü vermeye yetkili temsilciliklerin fonlarına iade edilmektedir. 1940 ve 1942 yılları arasında II. Dünya Savaşı nedeniyle Nobel Ödülleri verilememiştir.

Ayrıca bakınız
 Nobel ödülü kazananlar
 Nobel Edebiyat Ödülü
 Nobel Ekonomi Ödülü
 Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü
 Nobel Fizik Ödülü
 Nobel Kimya Ödülü
 Nobel Barış Ödülü
 Ig Nobel ödülleri

Kaynakça

Kaynakça

Dış bağlantılar
 İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'nin resmi internet sitesi
 Nobel Vakfı Resmi Web Sitesi
 Nobel Ödülü ve İndirilebilir Veritabanı

Nobel Ödülü


Matián es una localidad y pedanía española perteneciente al municipio de Cúllar, en la provincia de Granada. Está situada en la parte nororiental de la comarca de Baza. A cuatro kilómetros del límite con la provincia de Almería, cerca de esta localidad se encuentran los núcleos de Casa Abad, Pulpite y El Saúco.

Demografía
Al acabar la Guerra Civil Española, en Matián había más de 200 habitantes. Durante los años 60 y 70, la población descendió notablemente a causa del éxodo rural que se dio principalmente hacia la provincia de Alicante, más concretamente en la localidad de Ibi y pueblos adyacentes, como Onil, Benejama o Bañeres.

Según el Instituto Nacional de Estadística de España, en el año 2012 Matián sólo contaba con 9 habitantes censados.

Cultura

Fiestas
Moros y cristianos

Durante las fiestas patronales de Matián se celebraba la función de moros y cristianos, como en buena parte del resto del Levante peninsular. El protagonista era el santo patrón de la localidad —San Antonio de Padua— que era solicitado primero y luego conquistado por los moros en la primera parte de la función, hasta que era rescatado por los cristianos en la segunda parte.

Los personajes principales de cada bando eran rey, general, embajador y espías. Las tropas, estaban integradas por jóvenes y niños, pero con importante participación de personas mayores. La indumentaria se caracterizaba por la ausencia de riqueza, libertad en la decoración y algunos importantes anacronismos. En los texto siempre figuraba la queja de los moros por su expulsión de España y bravatas de ambos bandos.

Cuadrillas de Ánimas

Las cuadrillas de ánimas son agrupaciones musicales típicas de todo el Sureste español. Surgieron para ayudar a las almas a salir del Purgatorio, y se encargaban de pedir donativos para ayudar a los pobres y misas.

Matianeros célebres
 José Manuel Motos Galera (1959), abogado y escritor.

Referencias

Enlaces externos
 Documental "De Matián a Ibi"; Memoria oral del Altiplano de Granada

Localidades de la provincia de Granada
Pedanías de la provincia de Granada
Comarca de Baza
Cúllar

Matián


La hilgardita es un mineral de la clase de los minerales boratos, y dentro de esta pertenece al llamado "grupo de la hilgardita". Fue descubierta en 1937 en una mina de Iberville Parish, en el estado de Luisiana (EE. UU.), siendo nombrada en honor de Eugene W. Hilgar, geólogo germano-estadounidense que la describió. Un sinónimo poco usados es el de calciohilgardita.

Características químicas
Es una mezcla de pentaborato con cloruro de calcio, hidratado. Por su estructura es lo que se llamaría un tectoborato -análoga a la de los tectosilicatos-. El grupo de la hildargita lo forman unos pocos minerales a base a pequeñas sustituciones en su la fórmula química de ésta. Es frecuente la presencia de estroncio como impureza, dando la variedad denominada estronciohildargita.

Politipos de hildargita son: Hilgardita-1Tc (triclínico), Hilgardita-3Tc (triclínico), Hilgardita-4M (monoclínico y la Hilgardita-1A.

Formación y yacimientos
Aparece en el interior de los domos salinos, en muy pequeñas cantidades. Se forma en rocas evaporitas marinas.

Suele encontrarse asociado a otros minerales como: cuarzo, pirita, magnesita, hauerita, dolomita, danburita, calcita, boracita o anhidrita.

Referencias

 Hilgardita, mindat.org.
 Hilgardita, webmineral.com.
 Manual de hilgardita, Mineral Data Publishing.

Minerales boratos
Minerales cloruros
Minerales de calcio
Minerales de cloro
Sistema triclínico

Hilgardita


Der Loburger Kreuzweg befindet sich im Loburger Park in Ostbevern.
Die vierzehn Stationen des Kreuzweges im Loburger Park wurden von der Gruppe St. Michael des Bundes Neudeutschland erbaut und am 22. März 1964 eingeweiht. Die Gestaltung der einzelnen Stationsbilder war von einem Abiturienten des Collegium Johanneum des Jahrgangs 1962, Franz Josef Heukamp, übernommen worden. Die Flachreliefs auf Zement sind in die Vorderfront auf niedrig gebauten Backsteinblöcken eingefügt.

In Ostbevern erfreut sich der Kreuzweg durch den Park großer Beliebtheit. Vor allem in der Karwoche wird regelmäßig ein Jugendkreuzweg mit einem Priester gehalten.

Bilder

Weblinks

Literatur
 Vikar Gr. Vorspohl in Verbindung mit der Pfarrgemeinde St. Ambrosius Ostbevern (Hrsg.): Wegkreuze und Bildstöcke im Pfarrbezirk St. Ambrosius Ostbevern. Krimphoff, Füchtorf 1978, , Nummer 33.

Loburg
Sakralbau in Ostbevern
Erbaut in den 1960er Jahren

Loburger Kreuzweg


İrsal-ı mesel, atasözlerini kullanarak yapılan bir söz sanatıdır. İrsal, göndermek, mesel ise atasözü manasına gelir. Şiirde anlamı pekiştirmek, anlaşılır kılmak için yazıya konuyla ilgili atasözü koyarak yapılır.

Meseldir, gülşen-i âlemde bir gülle bahar olmaz.

İrsal-ı mesel: Söze güç katmak amacıyla bir dize ya da beyitte atasözü niteliğinde
özlü söz kullanma sanatına irsal-ı mesel denir.

İrsali mesel sanatında ortaya konan söz hiçbir zaman atasözü değil, atasözü değerinde, doğruluğu herkes tarafından kabul edilen, üzerinde tartşılmayacak kadar açık olan bir sözdür.

"Fani Karac'oğlan fani

Veren alır tatlı canı

Yakışmazsa öldür beni

yeşil bağla ala karşı"

Karacaoğlan

Yukarıdaki dörtlükte "Veren alır tatlı canı." sözü irsalı mesel'dir.

Örneğin; ayıp değil her şeyin aslı sorulur,rehberi olmayan yolda yorulur,yokuşta emenet kuskun kırılır;"el atına binen tez iner" demişler.

Edebiyat terimleri
Söz sanatları

İrsal-ı mesel


Brun sule (Sula leucogaster) er en havfugl, der lever på kysterne af tropiske områder.

Referencer

Eksterne henvisninger
  Netfugl.dk
  Avibase - the world bird database

Suler
Atlanterhavets fugle
Det Indiske Oceans fugle
Stillehavets fugle

Brun sule


El Fotbal Club Botoșani es un club de fútbol rumano de la ciudad de Botoșani, fundado en 2001. El equipo disputa sus partidos como local en el Stadionul Municipal y juega en la Liga I.

Historia
El fútbol en Botoșani se remonta a 1937, cuando el equipo de la ciudad era el Venus Botoșani, que debutó en la Divizia C. En 1957 el club fue renombrado Textila Botoșani y en 1973 CS Botoșani, nombre con el que alcanzó el ascenso a Divizia B en 1975. Nuevamente el club fue renombrado, esta vez a Unirea Botoșani entre 1998 y 2000.

El nuevo Fotbal Club Botoșani fue fundado en 2001 por Salavastru como el único club de la ciudad de Botoșani y debutó en la Liga II. El equipo se proclamó campeón de la Seria I de Liga II en la temporada 2012—13 y se aseguró su ascenso a Liga I por primera vez en su historia.

En la temporada 2015-16 debutó en competiciones europeas tras quedar octavo en liga en la temporada anterior, varios equipos no obtuvieron la licencia UEFA cosa que permitió su participación. Ingresó en primera ronda previa de la Liga Europa donde superó al Spartaki Tskhinvali georgiano y ya en segunda ronda fue apeado por el Legia de Varsovia polaco. 5 años después, en la temporada 2020-21 repitió experiencia después de clasificar cuarto en liga y que otro equipo no obtuviese la licencia UEFA, ingresó también en primera ronda previa de la Liga Europa donde eliminó al Ordabasy kazajo pero volvió a caer en segunda ronda, esta vez en manos del Shkendija macedonio.

Estadio

Jugadores

Equipo 2022/23

| colspan=7 style="background: #FFFFFF" align=center| Porteros

|-
| colspan=7 style="background: #FFFFFF" align=center| Defensas

|-
| colspan=7 style="background: #FFFFFF" align=center| Centrocampistas

X
|-
| colspan=7 style="background: #FFFFFF" align=center| Delanteros

Palmarés
 Liga II (1): 2012–13
 Liga III (1): 2003–04
Subcampeón (1): 2001–02

Participación en competiciones de la UEFA

Enlaces externos
 Sitio web oficial
 FC Botoșani en UEFA
 soccerway.com

Fotbal Club Botoșani

Fotbal Club Botoșani


Ksafan, drugorazredni demon i jedan od palih anđela koji je sudjelovao u Sotoninoj pobuni protiv Boga. Prema djelu Dictionnaire Infernal iz 1818. godine, predložio je nezadovoljnim pobunjenim anđelima da podmetnu požar na nebu. Cijenjen je među demonima zbog svoje inovativnosti. Poslije poraza pao je s ostalim pobunjenim anđelima u ponor gdje mu je dužnost održavanje žari u pećima, pri čemu koristi usta i ruke. Njegov simbol je mijeh.

Bilješke

Literatura

 Collin de Plancy, Jacques Albin Simon, Rečnik pakla, Integralni tekst prvog izdanja, JP Službeni glasnik, Beograd, 2009.

Vanjske poveznice

 Ksafan - deliriumsrealm.com
 Ksafan - occult-world.com

Demoni
Pali anđeli

Ksafan


Baras ist eine philippinische Stadtgemeinde der Inselprovinz Catanduanes. Sie hat  Einwohner (Zensus ), die in 29 Barangays leben. Die Gemeinde wird als teilweise urban beschrieben und gehört zur fünften Einkommensklasse der Gemeinden auf den Philippinen. Baras liegt ca. 377 km südöstlich der Hauptstadt der Philippinen Manila und 17 km östlich der Provinzhauptstadt Virac. Die Gemeinde liegt an der Ostküste der Insel, an der Philippinensee.

Baras hat eine hügelig bis gebirgig beschriebene Topographie, in denen das Natur- und Wasserschutzgebiet Catanduanes Watershed Forest Reserve mit seinen ausgedehnten Regenwaldbeständen liegt.

Das Klima der Insel Catanduanes wird als Type II klassifiziert, mit keiner ausgeprägten Trocken- oder Regenzeit, die stärksten Niederschläge fallen von Oktober bis Dezember. Die Gemeinde liegt innerhalb des Typhongürtels auf den Philippinen.

Baranggays

Weblinks

Baras auf philippine-islands.ph

Ort auf den Philippinen

Baras (Catanduanes)


Un sistem de recuperare a energiei cinetice ( – KERS)
este un sistem folosit la autovehicule pentru recuperarea energiei lor cinetice în timpul frânării. Energia recuperată poate fi stocată și sub formă de energie chimică într-un acumulator sau supercondensator, dar de obicei ea este înmagazinată tot sub formă de energie cinetică în volanți. Exemple de realizări practice sunt cele ale Zytek, Flybrid, Xtrac și Torotrak folosite în Formula 1.

Vezi și
 Frânare regenerativă

Note

Stocarea energiei
Tehnologii energetice
Tehnologii de autovehicule
Formula 1

Sistem de recuperare a energiei cinetice


Medaljeoversigten for de Europæiske Lege 2015, er en liste over medaljer, der blev vundet ved de Europæiske Lege 2015, som fandt sted fra 12. til 28. juni 2015, i Baku, Aserbajdsjan.

{|
|-
| 1 || align=left|  || 79 || 40 || 45 || 164
|-style="background:#ccccff"
| 2 || align=left| * || 21 || 15 || 20 || 56
|-
| 3 || align=left|  || 18 || 10 || 19 || 47
|-
| 4 || align=left|  || 16 || 17 || 33 || 66
|-
| 5 || align=left|  || 12 || 13 || 18 || 43
|-
| 6 || align=left|  || 10 || 26 || 11 || 47
|-
| 7 || align=left|  || 10 || 11 || 22 || 43
|-
| 8 || align=left|  || 8 || 14 || 24 || 46
|-
| 9 || align=left|  || 8 || 12 || 9 || 29
|-
| 10 || align=left|  || 8 || 11 || 11 || 30
|-
| 11 || align=left|  || 8 || 4 || 8 || 20
|-
| 12 || align=left|  || 8 || 4 || 3 || 15
|-
| 13 || align=left|  || 7 || 4 || 4 || 15
|-
| 14 || align=left|  || 6 || 4 || 19 || 29
|-
| 15 || align=left|  || 4 || 4 || 3 || 11
|-
| 16 || align=left|  || 4 || 3 || 5 || 12
|-
| 17 || align=left|  || 3 || 6 || 4 || 13
|-
| 18 || align=left|  || 3 || 5 || 4 || 12
|-
| 19 || align=left|  || 3 || 4 || 3 || 10
|-
| 20 || align=left|  || 2 || 8 || 10 || 20
|-
| 21 || align=left|  || 2 || 6 || 8 || 16
|-
| 22 || align=left|  || 2 || 4 || 6 || 12
|-
| 23 || align=left|  || 2 || 1 || 4 || 7
|-
| 24 || align=left|  || 2 || 1 || 3 || 6
|-
| 25 || align=left|  || 1 || 4 || 6 || 11
|-
| 26 || align=left|  || 1 || 4 || 5 || 10
|-
| 27 || align=left|  || 1 || 4 || 4 || 9
|-
| 28 || align=left|  || 1 || 3 || 3 || 7
|-
| 28 || align=left|  || 1 || 3 || 3 || 7
|-
| 30 || align=left|  || 1 || 1 || 3 || 5
|-
| 31 || align=left|  || 1 || 0 || 1 || 2
|-
| 32 || align=left|  || 0 || 2 || 5 || 7
|-
|rowspan=2| 33 || align=left|  || 0 || 1 || 2 || 3
|-
|align=left|  || 0 || 1 || 2 || 3
|-
| 35 || align=left|  || 0 || 1 || 1 || 2
|-
|rowspan=2| 36 || align=left|  || 0 || 1 || 0 || 1
|-
|align=left|  || 0 || 1 || 0 || 1
|-
|rowspan=2| 38 || align=left|  || 0 || 0 || 2 || 2
|-
|align=left|  || 0 || 0 || 2 || 2
|-
|rowspan=3| 40 || align=left|  || 0 || 0 || 1 || 1
|-
|align=left|  || 0 || 0 || 1 || 1
|-
|align=left|  || 0 || 0 || 1 || 1

|-|- class="sortbottom"
!colspan=2| Total (42 NOC'ere)|| 253 || 253 || 338 || 844
|}
Forklaring
 Værtsnation (Aserbajdsjan)

Otte nationer vandt ingen medaljer: Albanien, Andorra, Bosnien-Hercegovina, Island, Liechtenstein, Luxembourg, Malta og Monaco.

Eksterne henvisninger

Europæiske Lege

Medaljefordeling ved Europæiske Lege 2015


The Trouble with Harry is a 1955 American Technicolor black comedy film directed by Alfred Hitchcock. The screenplay by John Michael Hayes was based on the 1950 novel by Jack Trevor Story. It starred Edmund Gwenn, John Forsythe, Mildred Natwick, Jerry Mathers and Shirley MacLaine in her film debut. The Trouble with Harry was released in the United States on September 30, 1955, then re-released in 1984 once the distribution rights had been acquired by Universal Pictures.

The action in The Trouble with Harry takes place during a sun-filled autumn in the Vermont countryside. The fall foliage and the beautiful scenery around the village, as well as Bernard Herrmann's light-filled score, all set an idyllic tone. The story is about how nine residents of a small Vermont village react when the dead body of a man named Harry is found on a hillside. The film is, however, not a murder mystery: it is a light comedy-drama with a touch of romance, in which the corpse serves as a MacGuffin. Four village residents end up working together to solve the problem of what to do with Harry. In the process, the younger two (an artist and a very young, twice-widowed woman) fall in love and become a couple, soon to be married. The older two residents (a captain and a spinster) also fall in love.

The film was one of Hitchcock's few true comedies (though most of his films had some element of tongue-in-cheek or macabre humor). The film also contained what was, for the time, frank dialogue. One example of this is when John Forsythe's character unabashedly tells MacLaine's character that he would like to paint a nude portrait of her. The statement was extremely explicit for the time.

Plot
The quirky but down-to-earth residents of the small hamlet of Highwater, Vermont, are faced with the freshly dead body of Harry Worp, which has inconveniently appeared on the hillside above the town. The problem of who the person is, who was responsible for his sudden death, and what should be done with the body is "the trouble with Harry".

Captain Wiles is sure that he killed the man with a stray shot from his rifle while hunting, until it is shown he actually shot a rabbit. Jennifer Rogers, Harry's estranged wife, believes she killed Harry because she hit him hard with a milk bottle. Miss Gravely is certain that the man died after a blow from the heel of her hiking boot when he lunged at her out of the bushes, while still reeling from the blow he received at the hands of Jennifer. Sam Marlowe, an attractive and nonconformist artist, is open-minded about the whole event, and is prepared to help his neighbors and new-found friends in any way he can. In any case, no one is upset at all about Harry's death.

However, they all are hoping that the body will not come to the attention of "the authorities" in the form of cold, humorless Deputy Sheriff Calvin Wiggs, who earns his living per arrest. The Captain, Jennifer, Miss Gravely and Sam bury the body and then dig it up again several times throughout the day. They then hide the body in a bathtub before finally putting it back on the hill where it first appeared, in order to make it appear as if it was just discovered.

Finally it is learned that Harry died of natural causes; no foul play at all was involved. In the meantime, Sam and Jennifer have fallen in love and wish to marry, and the Captain and Miss Gravely have also become a couple. Sam has been able to sell all his paintings to a passing millionaire, although Sam refuses money, and instead requests a few simple gifts for his friends and himself.

Cast

Production

Primary location shooting took place in Craftsbury, Vermont. Assuming that the town would be in full foliage, the company showed up for outdoor shots on September 27, 1954. To the filmmakers' shock, there was hardly any foliage left; to achieve a full effect, leaves were glued to the trees. Several scenes in the film had to be shot in a rented high school gym because of persistent rain. In the gym, a 500-lb (226-kg) camera fell from a great height and barely missed Hitchcock, and the sound of the rain on the roof of the gym necessitated extensive post-production re-recording. Other locations included Morrisville and Barre, with the shooting lasting up to December of that year. Full details on the making of the film are in Steven DeRosa's book Writing with Hitchcock.

The paintings by the character Sam Marlowe were painted by American abstract expressionist artist John Ferren, who was present during principal photography in Vermont. While there, he instructed John Forsythe in the correct painting technique for his on-screen work. Hitchcock was particularly interested in Ferren's work, for his vivid use of color, which he thought would be resonant with the autumnal colors of New England. The sketch of the corpse, Harry Worp, was done on location by Ferren's wife, Rae Ferren, also a fine artist. Hitchcock and Ferren very much enjoyed collaborating, and as a result of this first project together, he was invited several years later to design the "special sequence" core to the 1958 Hitchcock film Vertigo. The panoramic drawing for the opening credits was done by Saul Steinberg.

Alfred Hitchcock's cameo is a signature occurrence in most of his films. In The Trouble with Harry, he can be seen 22:14 minutes into the film as he walks past a parked limousine while an old man looks at paintings for sale at the roadside stand.

The corpse, Harry Worp, was played by Philip Truex (1911–2008), who was the son of character actor Ernest Truex.

Production credits

Musical score

The Trouble with Harry is notable as a landmark in Hitchcock's career as it marked the first of several highly regarded collaborations with composer Bernard Herrmann. In an interview for The New York Times on June 18, 1971, Hitchcock stated that the score was his favorite of all his films. Herrmann rerecorded a new arrangement of highlights from the film's score for Phase 4 Stereo with Herrmann calling the arrangement A Portrait of Hitch.

A song sung by John Forsythe's character, "Flaggin' the Train to Tuscaloosa", was written by Raymond Scott and Mack David. Forsythe is not the performer, however. The song is also played over the opening credits, performed by Ray McKinley & Orchestra and released as a single on Decca Records.

A "cash-in" song titled "The Trouble with Harry" was written by Floyd Huddleston with Herb Wiseman and Mark McIntyre. A recording of the song by Ross Bagdasarian Sr. (using the pseudonym of "Alfi & Harry") was released as a single in early 1956, reaching No. 44 on the US Billboard chart and No. 15 on the UK singles chart. A competing version by Les Baxter reached No. 80 on the Billboard chart. The title aside, the record had no connection with the film.

1998 re-recording
Originally released on October 3, 1955, the original soundtrack was re-recorded in 1998 and released on CD that same year, under the Varèse Sarabande label. All the original music, composed by Bernard Herrmann, was re-recorded at the City Halls, Glasgow, Scotland, on April 29, 1998, performed by the Royal Scottish National Orchestra, under the direction of Joel McNeely.

The re-recording was originally released on CD in the United Kingdom on July 27, 1998 and in the United States on October 6, 1998. It was later re-released in the UK on May 16, 2014 and in the US on July 21, 2014.

Track listing

Reception
The world premiere of The Trouble with Harry was in Vermont (where it was shot), with revenue donated to victims of a recent flood.

Contemporary reviews were middling to positive. Bosley Crowther, in a mixed verdict for The New York Times, wrote: "It is not a particularly witty or clever script that John Michael Hayes has put together from a novel by Jack Trevor Story, nor does Mr. Hitchcock's direction make it spin. The pace is leisurely, almost sluggish, and the humor frequently is strained ... But it does possess mild and mellow merriment all the way. The performers are beguiling in a briskly artificial style, and there's an especially disarming screwball blandness about the manner of Miss MacLaine." Variety called the film "a blithe little comedy" with Edmund Gwenn "a delight" in the lead role. Harrison's Reports called it "a whacky, off-beat type of film, well directed and acted and quite amusing throughout", though the review cautioned that "it may be received with mixed audience reaction" because of the subject matter. Richard L. Coe of The Washington Post called the film "an odd one—sparkling cider spiked with arsenic and a sprig of poison ivy. Although I can recognize its drawbacks, I must confess it almost made me drunk with perverse pleasure." The Monthly Film Bulletin called the film "a comedie noire that brilliantly maintains its precarious balance between humour and bad taste", adding, "The humour is of a quiet and concentrated kind, with the corpse of the troublesome Harry kept persistently in the foreground, and John Michael Hayes' shrewdly witty script affords Hitchcock opportunities for some typically witty macabre and sardonic invention." John McCarten of The New Yorker was negative, writing, "Alfred Hitchcock, whose work has been going steadily downhill ever since he arrived in Hollywood, skids to preposterous depths in 'The Trouble With Harry.'"

The film was a box office disappointment, earning only $3.5 million in the United States. Although the movie was a financial failure in the U.S., it played for a year in England and Rome, and a year and a half in France.

The film rights reverted to Hitchcock following its initial release. It was little shown for nearly 30 years, other than a showing on NBC's Saturday Night at the Movies network television broadcast in the early 1960s, though there were some theatrical exhibition in 1963. After protracted negotiations with the Hitchcock estate, Universal Pictures reissued it in 1983, along with Rear Window, Vertigo, and The Man Who Knew Too Much, which in turn led to VHS and eventually DVD and Blu-ray versions for the home video market.

See also
 List of American films of 1955

Notes

References

External links

 Profile of Hitchcock at Senses of Cinema website, giving particular attention to The Trouble With Harry

1955 films
1955 comedy films
1950s American films
1950s black comedy films
1950s comedy mystery films
1950s comedy thriller films
1950s English-language films
American black comedy films
American comedy mystery films
American comedy thriller films
Films based on British novels
Films based on mystery novels
Films directed by Alfred Hitchcock
Films produced by Alfred Hitchcock
Films scored by Bernard Herrmann
Films set in Vermont
Films shot in Vermont
Films with screenplays by John Michael Hayes
Paramount Pictures films

The Trouble with Harry


An Epidendrum paruimense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gustavo Adolfo Romero ngan Germán Carnevali. An Epidendrum paruimense in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Guyana. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum paruimense


In the Penal Colony (en español En la colonia penal) es una ópera con música de Philip Glass y libreto de Rudolph Wurlitzer, basado en el relato homónimo de Franz Kafka; la ópera es para tenor y barítono, o también para tenor y bajo, y quinteto de cuerdas. El reparto comprende también tres actores, de los cuales sólo uno pronuncia palabras.

El libreto describe el perverso funcionamiento de una máquina de tortura, situada en una colonia penal, que "escribe" con agujas sobre la piel del condenado su culpa, llevándolo de esta manera a la consiguiente sentencia y, después de larga agonía, a la muerte.

La ópera, compuesta en el año 2000, ha tenido un éxito extraordinario en los Estados Unidos. En Italia la composición, con el título de "Nella colonia penale", se estrenó en el Teatro Regio de Turín el 11 de abril de 2002; para entonces el libreto se tradujo al italiano por Marco Ravasini. En las estadísticas de Operabase aparece con 5 representaciones en el período 2005-2010. La versión para tenor y bajo se estrenó en Forlì, en el Teatro Diego Fabbri, el 30 de octubre de 2009.

Enlaces externos

Philip Glass: Nella colonia penale. Escena 11

Óperas de Philip Glass
Óperas de 2000
Óperas en inglés
Óperas estrenadas en Estados Unidos

In the Penal Colony


Obuhivka (în ; între anii 1938-2016, Kirovske, în ) este o așezare de tip urban în raionul Dnipro, regiunea Dnipropetrovsk, Ucraina.

Geografie și așezare
Obuhivka este situată în partea centrală a regiunii, pe malul stâng al lacului de acumulare Dnipro de pe râul Nipru, acolo unde Niprul primește apele râului .

Fizico-geografic, Obuhivka se află în câmpia Niprului. Altitudinea în localitate este de 50-55 de metri.

Istoria
Pe teritoriul actual al localității s-au găsit urmele mai multor așezări din epoca bronzului, (cultura catacombelor și cultura Srubna — sfârșitul mileniului al III-lea–începutul mileniului I î.e.n.).

Localitatea este atestată documentar în a doua jumătate a secolului al XVIII-lea. Primul nume a fost Obuhovka, care, potrivit datelor neoficiale, vine de la numele primului colonist — cazacul Andrei Obuha.

După formarea guberniei Ekaterinoslav, Obuhovka a intrat în componența  din . În 1886, aici trăiau 1930 de locuitori în 351 de case; functiona o biserică și 3 prăvălii.

În primii ani ai puterii sovietice, ca și în întreaga țară, a avut loc colectivizarea. În anul 1925, populația satului era de 5 246 de locuitori, și se țineau două târguri, funcționaul două școli două școli. Obuhovka a intrat în componența  din .

În 1938, conform deciziei adunării generale a țăranilor din Obuhivka, s-a decis schimbarea denumiri satului în Kirovske în cinstea omului de stat sovietic Serghei Kirov. Ulterior, cu localitatea Kirovske a fost comasat și satul . Obuhovka a intrat în administrarea nou-redenumitei regiuni Dnipropetrovsk.

După al Doilea Război Mondial Kirovske a primit statutul de așezare de tip urban. În a doua jumătate a secolului al XX-lea, în localitatea Kirovske s-au construit peste 1200 de case noi, o casă de cultură, două biblioteci, un ambulatoriu medical.

Pentru scurt timp, localitatea a fost arondată orașului regional Dnipropetrovsk, în 1965, dar după un an a fost resubordonat regiunii Dnipropetrovsk.

Actualitatea
Majoritatea (90%) din populația Obuhivkăi lucrează în orașul Dnipro.

În sat există două școli generale, două , o casa de cultură.

Obuhivka joacă un rol de "localitate de vacanță" și agrement pentru locuitorii orașului Dnipro, deoarece în timpul puterii sovietice, aici s-au construit mai multe vile și baze de odihnă (în principal pentru recuperarea de forței de muncă din fabricile locale).

Note

Obuhivka, Dnipro, Dnipropetrovsk
Obuhivka, Dnipro, Dnipropetrovsk
Obuhivka, Dnipro, Dnipropetrovsk

Obuhivka


Die katholische Pfarrkirche St. Johannes Baptist ist ein denkmalgeschütztes Kirchengebäude in Welschen Ennest, einem Dorf in Kirchhundem im Kreis Olpe (Nordrhein-Westfalen).

Geschichte und Architektur
Die zweijochige neugotische Saalkirche mit einem Querhaus wurde von 1901/02 unter der Bauleitung von Johann Adam Rüppel errichtet; mit der Baudurchführung war der Bauunternehmer Anton Sunder-Plassmann aus Förde (heute: Grevenbrück) betraut. Der Chor mit 3/8-Schluss ist nach Südwesten gerichtet, der mit einem Spitzhelm bekrönte Turm ist ortsbildprägend. Der verputzte Bruchsteinbau wird durch Werkstein und reiches Maßwerk in unterschiedlichen Fensterformen, mit ornamentalen und figürlichen Farbfenstern, gegliedert.

Ausstattung
In die neu erbeute Kirche wurde die Orgel der Vorgängerkapelle übertragen, die 1886 möglicherweise von dem Orgelbauer Adam Fischer aus Hirschberg gebaut worden war. 1927 erbaute Anton Feith eine im Kirchenraum nicht sichtbare Dachbodenorgel, die über dem Gewölbe in einem Schwellkasten untergebracht war. Das Werk wurde 1958 durch Ernst Seifert erweitert, umgebaut und an der Querschiffwand im Kirchenraum aufgehängt. 1975 wurde das Instruments entfernt und durch ein Elektronium ersetzt

Die heutige Orgel wurde 2002 von dem Orgelbauer Hans Peter Mebold (Siegen) erbaut. Das Schleifladen-Instrument hat 26 Register (darunter drei Transmissionen im Pedal) auf zwei Manualwerken und Pedal. Die Spieltrakturen sind mechanisch, die Registertrakturen sind elektrisch.

 Koppeln: II/I, I/P, II/P
 Spielhilfen: Setzeranlage, frei einstellbares Registercrescendo

Literatur
 Georg Dehio, unter wissenschaftlicher Leitung von Ursula Quednau: Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler. Nordrhein-Westfalen II Westfalen. Deutscher Kunstverlag, Berlin/München 2011, ISBN 978-3-422-03114-2

Einzelnachweise

Baudenkmal in Kirchhundem
Welschen Ennest, Johannes Baptist
Kirchhundem
Erbaut in den 1900er Jahren
Welschen Ennest, Johannes Baptist
Johann Adam Rüppel
Bauwerk in Kirchhundem
Welschen Ennest
Welschen Ennest, Johannes Baptist

St. Johannes Baptist (Welschen Ennest)


Umma puede referirse a:

Umma, antigua ciudad-Estado de Mesopotamia;
Umma, comunidad de creyentes del islam; o
Umma, género de insectos odonatos.

Umma (desambiguación)


An Vanda hastifera in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Vanda hastifera in nahilalakip ha genus nga Vanda, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 V. h. gibbsiae
 V. h. hastifera

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Vanda

Vanda hastifera


An Billbergia pallidiflora in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frederik Michael Liebmann. An Billbergia pallidiflora in nahilalakip ha genus nga Billbergia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Billbergia

Billbergia pallidiflora


NGC 6029 est une lointaine galaxie lenticulaire compacte située dans la constellation du Serpent. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 6029 a été découverte par l'astronome allemand Albert Marth en .

Selon la base de données Simbad, NGC 6029 est une galaxie à noyau actif. Avec une brillance de surface égale à , on peut qualifier NGC 6029 de galaxie à faible brillance de surface (LSB en anglais pour ). Les galaxies LSB sont des galaxies diffuses (D) avec une brillance de surface inférieure de moins d'une magnitude à celle du ciel nocturne ambiant.

À ce jour, une mesure non basée sur le décalage vers le rouge (redshift) donne une distance d'. Cette valeur est tout juste à l'extérieur des valeurs de la distance de Hubble.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 6029 sur le site du professeur C. Seligman

6029
Constellation du Serpent
Galaxie lenticulaire
Galaxie active
Galaxie à faible brillance de surface
Galaxie découverte en 1864
Objet céleste découvert par Albert Marth

NGC 6029


Le raïon de Kremenets (en ) est un raïon situé dans l'oblast de Ternopil en Ukraine. Son chef-lieu est Kremenets.

Le raîon c'est agrandi avec la réforme administrative de juillet 2020.

Lieux d'intérêt

La protection de la nature existe au Parc national des montagnes de Kremenets.

Références

Kremenets

Raïon de Kremenets


VR eller VR Group (, ) et statsejet jernbaneselskab i Finland. Tidligere er det kendt som Suomen Valtion Rautatiet (De finske statsbaner) indtil 1922 og Valtionrautatiet / Statsjärnvägarna (Statsjernbanerne) indtil 1995. Dets vigtigste funktion er drift af godsbane- og jernbaneservices. VR havde i 2010 en omsætning på 1.422,6 Euro og 12.600 ansatte.
Koncernen driver et busselskab Pohjolan Liikenne og en godstransportvirksomhed VR Transpoint.

Siden 2010 er vedligeholdelsen og byggeriet af jernbanenetværket foregået gennem Finnish Transport Agency (). Indtil 1995 foregik vedligehold gennem moderselskabet Valtionrautatiet indtil 1995, hvor det blev opdelt i VR Group og jernbaneadministrationen Ratahallintokeskus.

Der drives en international passagertogslinje mellem Finland og Rusland. Der er fire daglige Allegro passagertog til Sankt Petersborg og et nattog til Moskva som kaldes for Tolstoi (navngivet efter Leo Tolstoy).

Historie
Jernbanetransport begyndte i 1862 i Finland og flere hovedlinjer blev bygget fra slutningen af det 19. århundrede og begyndelsen af det 20. århundrede, endvidere blev der bygget mindre privatjernbaner. Rautatiet opererede primært på større og længere hovedlinjer. Gennem de 20. århundrede blev de fleste private jernbaneselskaber lukket ned og Valtionrautatiet fik monopol på jernbanetransport. I 1995 blev virksomheden privatiseret til VR group.

Referencer

Litteratur

Eksterne henvisninger

 VR
 Finnish Rail Administration
 Finnish Railway History Society
 Finnish Railway Museum
 Railway page for Finland (maintained by Kimmo Kotimäki)
 Transtech Oy (Finnish rolling stock manufacturer, formerly Talgo Oy)
 Steam Locomotives in Finland Including the Finnish Railway Museum
  illustrated description of Finland's railways in the 1930s

Servicevirksomheder fra Finland
Jernbaneselskaber
Statsejede virksomheder
Etableret i 1862
Transportvirksomheder fra Finland

VR Group


Quercus laevis, the turkey oak, is a member of the red oak group of oaks. It is native to the southeastern United States. The name turkey oak derives from the resemblance of the leaves to a turkey's foot. A Turkish and southern European species Quercus cerris is also commonly referred to as Turkey oak, so Quercus laevis is sometimes referred to as American turkey oak to distinguish it from the European species.

Description
Quercus laevis is a small tree, sometimes shrubby, typically only  tall, though occasionally reaching . The leaves are variable in size, mostly  long but occasionally just  or as much as  long. They have 3–7 slender lobes, deeply incised between the lobes, each lobe with 1–3 bristle teeth at the tip. The leaves turn red in Autumn. The acorns are about  long, and, like other red oaks, take 18 months to mature.

Distribution and habitat
Turkey oak occurs on the coastal plain from Virginia south to central Florida, and west to southeast Louisiana, where it mingles with many tropical trees such as mature coconut palms and large Cuban Laurel (Ficus) trees.

It typically grows on poor, thin, dry, rocky or sandy soils where few other oaks other than blackjack oak (Q. marilandica) can thrive. It does not have the beautiful crown form of many oaks, but is nonetheless a valuable tree for growing on infertile, dry, sandy sites. The deeply lobed leaves are also attractive. It associates as an understory tree with longleaf pine and other pine stands on sandy knolls in the southeastern United States.

References

laevis
Trees of the Southeastern United States
Plants described in 1788

Quercus laevis


Kont Orlok, Nosferatu, Bir Dehşet Senfonisi isimli filmin baş karakteridir. Vampirler arasında en çirkin olanıdır, uzun tırnakları ve korkutucu yüzüyle insanlara dehşet salar.Drakula Günlükleri romanında Drakula'nın uzak bir akrabası olarak yer almıştır.

Dış bağlantılar
 Nosferatu

Vampir karakterler
Kurgusal kontlar
Film karakterleri
Korku filmi canavarları

Kont Orlok


داني ديفيتو  ممثل ومخرج ومنتج أمريكي من مواليد 17 نوفمبر 1944، حاصل على جائزة الإيمي 1981 كأفضل ممثل مساند في مسلسل كوميدي عن دوره في مسلسل تاكسي كما حصل عن هذا الدور على جائزة الغولدن غلوب, حصل على نجمة في ممر الشهرة في هوليوود في أغسطس 2011.

من أبـرز أفلامه
 التؤام
 L.A Confidential
 رجل على القمر
 سمكة كبيرة
 وطار فوق عش المجانين
 Jack the bear
 المريخ يهجم!
 عودة باتمان
 صانع المطر من إخراج فرانسيس فورد كوبولا.
 The Big Kahuna
 شروط إظهار العاطفة

الأفلام التي أخرجها
 Throw Momma from the Train
 The War of the Roses
 Hoffa
 Matilda
 Death to Smoochy
 Duplex

مراجع

وصلات خارجية

اشتراكيون أمريكيون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من اسبيري بارك (نيو جيرسي)
أشخاص من نبتون
أمريكيون من أصل ألباني
أمريكيون من أصل إيطالي
حائزون على جائزة إيمي
خريجو الأكاديمية الأمريكية للفنون المسرحية
خريجو الأكاديمية الأميركية للفنون المسرحية
ديمقراطيون من ولاية نيوجيرسي
رومان كاثوليك أمريكيون
كاثوليك من نيوجيرسي
كوميديا سوداء
كوميديون أمريكيون
كوميديون أمريكيون في القرن 20
كوميديون أمريكيون في القرن 21
كوميديون من نيوجيرسي
مخرجو أفلام أمريكيون من أصل إيطالي
مخرجو أفلام كوميدية
مخرجو أفلام من نيوجيرسي
ممثلو أداء صوتي رجال أمريكيون
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون كوميديون أمريكيون
ممثلون من أصل إيطالي
ممثلون من ولاية نيوجيرسي
منتجو أفلام أمريكيون
منتجو أفلام من نيوجيرسي
منتجو تلفزيون أمريكيون
منتجو تلفزيون من نيوجيرسي
مواليد 1944

داني ديفيتو


, adesea menționată ca pur și simplu Code Geass, este o serie anime creată de Sunrise, regia Goro Taniguchi, și scris de Ichirō Ōkouchi, cu caracter original, creat de artiștii manga. Amplasat într-un univers alternativ, seria se concentrează pe modul în care fostul prinț Lelouch vi Britannia obține o putere cunoscută ca Geass și decide să o folosească pentru a învinge Sfântul Imperiu Britanian, o monarhie imperială și o superputere care a cucerit diferite țări.

Codul Geass a fost prima dată difuzat în Japonia pe MBS din 5 octombrie 2006, până la 28 iulie 2007. Continuarea acestei serii, {{Format:Nihongo|Codul Geass: Rebeliunea lui Lelouch R2'|コードギアス 反逆のルルーシュR2|Kōdo Giasu Hangyaku no Rurūshu Āru Tsū R2}} a rulat pe postul TV JNN din aprilie 6, 2008 până în septembrie 28, 2008. Seria a fost de asemenea adaptată în diferite manga și romane cu prezentări diverse scenarii alternative din serialul TV. Bandai Divertisment a licențiat cele mai multe părți din franciza pentru limba engleză lansată în decembrie 2007, având două serii de televizate pe Cartoon Network. Cele mai multe manga și romane japoneze au fost publicate în America de Nord de către Bandai.

 Povestea
Povestea este stabilită într-o cronologie alternativă în cazul în care lumea a devenit împărțită în trei superputeri: Sfântul Imperiu Britanian(America; de asemenea, denumit Britannia), Federația Chineză (Asia), și Uniunea Europeană (Europa și Africa; cunoscut anterior ca Euro-Univers). Povestea are loc după ce Sfântul Imperiu Britanian cucerește Japonia pe 10 august 2010, ca urmare a creării noii arme de război "Cavalerii Blindați Autonomi", sau "Knightmare".

Britania îi privează pe cetățenii Japoniei de toate drepturile și libertățile sale și redenumește țara "Zona 11", iar cetățenii sunt denumiți ca unsprezeci.

Lelouch vi Britannia este un prinț Britannian exilat care a fost trimis ca un instrument de negociere în Japonia, împreună cu sora sa, Nunnally vi Britannia, de către tatăl său, Împăratul Charles zi Britannia, după ce mama sa, Marianne vi Britannia, a fost ucisă. Nunnally a asistat la uciderea mamei sale Marianne, care a provocat-o să-și piardă  vederea și capacitatea de a merge. Acest lucru este tot mai dificil pentru Lelouch pentru că el trebuie să aibă grijă de ei în timpul războiului din Japonia (Zona 11) . După război, în ruinele unui oraș japonez , face un jurământ unui prieten japonez Suzaku Kururugi că într-o zi va distruge Britannia.

 Contactul publicului
Când primul episod a fost prezentat în timpul unui test special de vizualizare, la care au participat Ōkawa, alți membri ai seriei, precum și mai mulți jurnaliști, ca răspuns la așteptarea noii serii anime, publicul a căzut în tăcere imediat după ce s-a terminat, urmat de niște aplauze neîncetate Până în luna August 2008, peste 900.000 de discuri Code Geass au fost vândute în Japonia. Potrivit surselor, Bandai Visual a livrat peste un milion de DVD-uri și Discuri Blu-ray legate de franciza Code Geass în noiembrie 2008, plasându-se printre cele mai populare serii anime atât în Japonia cât și în America de Nord. În 2008, primul volum din R2'' a fost al patrulea cel mai bine vandut anime DVD și Disc Blu-ray  în Japonia, conform Amazon.com.

Referințe

Legături externe
 Biglobe's Code Geass portal site (Japoneză)
 MBS's official site (Japoneză)
 Sunrise's official site (Japoneză)
 Code Geass: Lelouch of the Rebellion (anime) la enciclopedia Anime News Network
 Code Geass: Lelouch of the Rebellion R2 (anime) la enciclopedia Anime News Network
 Madman Entertainment's Official Code Geass website

Romane din 2007
Romane din 2008
Jocuri video din 2008
Serii manga
Jocuri pentru PlayStation 2
Jocuri pentru PlayStation Portable

Codul Geass


Darwin ist ein Einschlagkrater auf der Mondvorderseite westlich des Mare Humorum, südwestlich des Kraters Crüger und nordwestlich von Byrgius.
Der Kraterrand ist sehr stark erodiert und im südlichen Teil fast ganz verschwunden. Das Innere wird durchzogen von dem Mondrillensystem der Rimae Darwin.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem britischen Naturforscher Charles Darwin offiziell benannt.

Weblinks

 Darwin auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)
Charles Darwin als Namensgeber

Darwin (Mondkrater)


An Rhaphidophora peepla in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni William Roxburgh, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Wilhelm Schott. An Rhaphidophora peepla in nahilalakip ha genus nga Rhaphidophora, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhaphidophora (Araceae)

Rhaphidophora peepla


An Plectorrhiza in uska genus han Liliopsida. An Plectorrhiza in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Plectorrhiza

Plectorrhiza


හැඳින්වීම
මාලිමාවේ භාවිතය විවිධ කාරණා වලදී වැදගත්වේ.

වැදගත්වන කරුණු.

 අහසේ වලාකුළු වැඩි දවසක, වර්ෂාව ඇද හැලෙන වෙලාවක වගේම රාත්‍රී කාලයේ නුපුරුදු නොදන්නා පළාතක ගමනක් යන විට දිශාව සොයා ගැනීම සඳහා මාලිමාව යොදා ගත හැකිය.
 සිතියම් නොමැතිව ගමන් කරන විට එකී ගමන යෑම සඳහා මාලිමාව උපයෝගී කර ගත හැකිය.
 විද්‍යුත් උපකරණ වල සිදු විය හැකි බැට්රි බැසීම වැනි කාරණා හේතුකොට ගෙන සහ සංඥා ප්‍රබලත්වයෙන් අඩු වීම හෝ නොමැති වීම නිසා ගමනේදී ඇති විය හැකි ගැටළු වලට පිළිතුරක් ලෙසට මාලිමාව භාවිතා කළ හැකියි.
 සංචාර කරනවිට ඇතිවන භාෂාමය අපහසුතා.
 ගමනකදී හමුවන බාධක සහ නොසිතන බාධක මඟ හැරීමට මාලිමාව යොදා ගත හැකියි.
 දිශාව සොයා ගැනීමට මාලිමාව යොදා ගත හැකියි.

මාලිමාව භාවිතය


Gara Simeria este o gară care deservește orașul Simeria, județul Hunedoara, România.

Gara Simeria a fost construită în 1868 pentru a fi o stație pe linia Arad- Alba Iulia. "Calea ferată Arad – Alba Iulia a fost prima din Ardeal care urma să fie înzestrată cu un atelier de reparații ce ar fi trebuit să fie construit la Deva. Dar administrația orașului Deva a socotit că înființarea atelierului aici ar fi neprielnică din punct de vedere igienic și al liniștii și s-a împotrivit"

Orașul Simeria era de fapt acum 150 de ani un atelier de reparații și o gară. În timp oamenii care lucrau la atelier și la stația Simeria s-au stabilit în acest loc și în timp a apărut orașul Simeria.

În perioada 1900-1901, gara a fost refăcută.

În zilele noastre gara este vopsită în alb și roșu. Gara are 7 linii pe care circulă marfare și trenuri de pasageri, mai există o linie care se oprește în dreptul stației.

Note

Simeria
Simeria

Gara Simeria


පළමු නිදහස් සටනේ අතීතය සිහිකැඳවන ඌවපරණගම, මැදවෙල ජිනජෝතිකාරාම පුරාණ මූල මහා විහාරස්ථානය
පළමු නිදහස් සටනින් පසුව ඌවේ විහාරස්ථානවල වැඩ සිටි හිමිවරුන් දිවයිනේ සතර දෙසට විසිරී යෑම නිසා බෞද්ධ ජනතාවට ආගමික වතාවත් ඉටුකර ගැනීමේ ගැටලු මතුව තිබූ අවස්ථාවක ඌවපරණගම, මැදවෙල, ගම්මානයේ ඉපිද පිට පළාතක මහණදම් පුරමින් සිටි දෙලුම්ගහවත්තේ ගුණරතන හිමියන් තම උපන් ගමේ ආවාස ගෙයකින් 1831දී ආරම්භ කළ ජිනජෝතිකාරාම පුරාණ මූල මහා විහාරස්ථානය තුළින් වසර 187 කාලය පුරා සිදුවන ආගමික, සමාජීය සේවාවන් අතිවිශාලය. වැලිමඩ නගරයේ සිට
ඌව පරණගම, මැදවෙල හරහා නුවරඑළිය මාර්ගයේ  පිහිටි මැදවෙල ගම්මානයේ මෙම පිංබිම ඉදිකර තිබේ. ජිනජෝතිකාරාම පුරාණ මූල විහාරය, බදුල්ල කණුපැලැල්ල සුධර්මාරාමය, බදුල්ල එගොඩවෙල සුදර්ශනාරාමය උභය විහාරාධිපති උඩරට අමරපුර සාමග්‍රී සංඝ සභාවේ අනුනායක මැදවෙල සුගතසෝම  නායක හිමියෝ මෙම විහාරස්ථානය පිළිබඳ මෙසේ අදහස් දැක්වූහ.

එංගලන්ත පාලනයෙන් නිදහස් විමේ අටියෙන් 1818දී ඌවේ ජනතාව නිදහස් සටනක් ආරම්භ කළා. එම සටන අසාර්ථක වීමත් සමගම සුදු පාලකයන් අපේ ගම්මාන විනාශ කළා. විහාරස්ථානවල වැඩසිටි අපේ හාමුදුරුවරුන්ද පහත රට විහාරස්ථාවලට වැඩම කොට ජීවිත ආරක්ෂා කරගෙන තිබෙනවා. මෙම හේතුව මත අපේ බොහෝ ගම්මානවල ජිවත් වූ බෞද්ධයන්ට ආගමික කටයුතු ඉටුකර ගැනීමේ ගැටලු මතුව තිබෙනවා. එවන් පසුබිමක් පැවති සමයක සසුන්ගතව සිටි මැදවෙල ගම්මානයේ දෙලුම්ගහවත්තේ ගුණරතන හිමියන් උපන් ගමට වැඩම කොට තිබෙනවා. එවකට මැදවෙල ජනතාවගේ ඉල්ලීමට අනුව ගම්මානයේ දානපතිවරයෙකුට අයත්ව තිබූ මෙම භූමියේ කාමර දෙකකින් යුතුව ඉදි කළ ආවාසගෙයි ගුණරතන හිමියන් වැඩ වාසය කර තිබෙනවා. ඒ 1831දී බවයි පැවසෙන්නේ. එදා යුගයට සුදුසු වන ලෙසින් ගැමියන්ගේද සහාය ඇතිව ක්‍රමයෙන් මෙම විහාරය සංවර්ධනය කර තිබෙනවා. මෙම  විහාරයේ  විහාරාධිපතිව වැඩ විසූ උඩරට අමරපුර සාමග්‍රී සංඝ සභාවේ මහා නායක බදුල්ලේ ගුණානන්ද හිමියන්ගේ සමයේදී විහාරස්ථානයේ නුවර යුගයට අයත් ලක්ෂණ සහිත බුදු මැදුරක්,සංඝා වාසයක්, චෛත්‍යක්, ධර්ම ශාලවක් සමග මෙතෙක් ඌව පළාතේ විහරස්ථානයක දක්කනට නැති අලංකාර පිරිත් මණ්ඩපයක් සහිත ධර්ම ආසනයක්  සකසා තිබෙනවා.
DSC05657

මෙයට අමතරව සීමා මාලකය, දැනට වසර 180 පමණ පැරණි අතින් ලියූ ත්‍රිපිටක ග්‍රන්ථය ඇතුළුව දුර්ලභ ගණයේ ධර්ම පුස්ථක සහිත ධර්ම පුස්තකාලය විහාරය සතුව තිබෙනවා. මැදවෙල පියතිස්ස නායක හිමියන්ගේ සමයේදී නව සංඝාරාමයක් මෙහි ඉදි කළ අතර, මැදවෙල ගම්මානයට විදුලිය ලබාදීමට උන්වහන්සේ මැදිහත් වෙමින් කටයුතු කළා. උඩරට අමරපුර සාමග්‍රී සංඝ සභාවේ අනුනායක බුස්දුල්ලේ ධර්මරතන හිමියන් මෙහි නව චෛත්‍යය සහිත බුදු මැදුර ඇතුළුව විහාර කර්මාන්ත සිදුකළා.

2006 වසරේදී තමා මෙහි වර්තමාන විහාරාධිපති ධුරයට පත්වීමෙන් පසු පෞරාණික ගරා වැටි තිබුණු චෛත්‍ය, පැරණි විහාර ගෙය ඇතුළුව සියලුම ගොඩනැගිලි අලුත්වැඩියා කළ බවත්, එසේම ප්‍රධාන වාහල්කඩ ඇතුළුව නව විහාර කර්මාන්ත රාශියක් විහාරස්ථාන දායක දායිකාවන්ගේ සහාය ඇතිව නිමකිරීමට පියවර ගත් බවත් විහාරාධිපති මැදවෙල සුගතසෝම හිමියෝ පැවසුහ. මෙලෙස ඉදිකළ නව විහාර මන්ධිරයේ පිළිම වහන්සේලාගේ සහ මූර්ති නිර්මාණවල නේත්‍රා ප්‍රතිස්ථාපන පිංකම සහ බුද්ධ මන්දිරය වන්දනාමාන කටයුතු සඳහා විවෘත කිරීමේ පිංකම පසුගිය මස 14දා පෙරවරුවේ උඩරට අමරපුර නිකායේ මහ නායක නුවරඑළියේ චන්ද්‍රජෝති හිමියන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවැත්වූ බවද විහාරාධිපති හිමියෝ පැවසූහ.

= = මැදවෙල (MEDAWELA),ශ්‍රීලංකාවේ(SRILANKA) ඌව පළාතේ(UVA) බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ)BADULLA) ඌවපරණගම ප්‍රදේශීය ලේඛම්(UVAPARANAGAMA) බල  ප්‍රදේශයට අයත්  මැදවෙල-උඩුකිඳ තැපැල් අංක 90218 යටතේ දැනට ව්‍යවාහර වේ.මැදවෙල ගම්මානය වැලිමඩ සිට කිලෝමිටර 08ක්ද නුවරඑලියේ සිට කිලෝමිටර 15ක් දුරින් පිහිටි ගොවිතැන මුල්කරගත් අර්ථිකයකට හිමිකම් දරයි. හග්ගල උද්භිත උද්‍යන‍යට කිලෝමිටර 5ක්ද බොඹුරු ඇල්ල දිය ඇල්ලට කිලෝමිටර 3කින්ද ඉක්මණින් ලඟා විය හැකිය.මැදවෙල සිට හග්ගල දක්වා මාර්ගය 1818 වෙල්ලස්ස කැරැල්ලට අවුරුදු 200ක් සපිරිම නිමිත්තෙන් 2018 වර්ශයේ මොණරවිල වීර කැප්පෙටිපොළ මාවත යනුවෙන් නම් කරන ලදි.
 ==
CITY

මැදවෙල උඩුකිඳ


Jérémy Lauzon (né le  à Val-d'Or dans la province de Québec au Canada) est un joueur professionnel canadien de hockey sur glace. Il évolue au poste de défenseur.

Biographie

Statistiques
Pour les significations des abréviations, voir statistiques du hockey sur glace.

En club

|-
| 2013-2014 || Huskies de Rouyn-Noranda || LHJMQ ||55 ||5 ||11 ||16 ||64 ||9 ||2 ||2 ||4 ||4
|-
| 2014-2015 || Huskies de Rouyn-Noranda || LHJMQ ||60 ||15 ||21 ||36 ||88 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2015-2016 || Huskies de Rouyn-Noranda || LHJMQ ||46 ||10 ||40 ||50 ||80 ||9 ||1 ||7 ||8 ||8
|-
| 2016-2017 || Huskies de Rouyn-Noranda || LHJMQ ||39 ||5 ||23 ||28 ||50 ||13 ||5 ||9 ||14 ||22
|-
| 2017-2018 || Bruins de Providence || LAH ||52 ||1 ||6 ||7 ||38 ||4 ||0 ||0 ||0 ||2
|-
| 2018-2019 || Bruins de Providence || LAH ||29 ||1 ||6 ||7 ||42 ||4 ||1 ||0 ||1 ||4
|-
| 2018-2019 || Bruins de Boston || LNH ||16 ||1 ||0 ||1 ||2 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2019-2020 || Bruins de Providence || LAH ||45 ||1 ||12 ||13 ||65 ||- ||- ||- ||- ||-
|-
| 2019-2020 || Bruins de Boston || LNH ||19 ||1 ||1 ||2 ||29 ||6 ||0 ||0 ||0 ||18
|-
| 2020-2021 || Bruins de Boston || LNH || 41 || 1 || 7 || 8 || 40 || 7 || 0 || 0 || 0 || 2
|-
| 2021-2022 || Kraken de Seattle || LNH || 53 || 1 || 5 || 6 || 67 || - || - || - || - || -
|-
| 2021-2022 || Predators de Nashville || LNH || 13 || 1 || 0 || 1 || 14 || 3 || 0 || 0 || 0 || 2
|-
| 2022-2023 || Predators de Nashville || LNH || 67 || 3 || 9 || 12 || 66 || - || - || - || - || -

| 209 || 8 || 22 || 30 || 218 || 16 || 0 || 0 || 0 || 22

Au niveau international

|-
| 2017 || align=left| Canada U20 || align=left|Championnat du monde -20 ans ||7 ||2  ||1 ||3 ||2 ||align=left| Médaille d'argent

Références

Naissance en avril 1997
Naissance à Val-d'Or
Joueur canadien de hockey sur glace
Défenseur de hockey sur glace
Choix de repêchage des Bruins de Boston
Joueur des Huskies de Rouyn-Noranda
Joueur des Bruins de Providence
Joueur des Bruins de Boston
Joueur du Kraken de Seattle
Joueur des Predators de Nashville

Jérémy Lauzon


روابط إضافية

 Yen-Hsun Recent Match Results
 Yen-Hsun World Ranking History
 Davis Cup Profile
 ITF Profile
 Official Website

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
حائزون على ميداليات في دورة الألعاب الآسيوية 2002
حائزون على ميداليات في دورة الألعاب الآسيوية 2006
حائزون على ميداليات في دورة الألعاب الآسيوية 2010
حائزون على ميداليات في دورة الألعاب الآسيوية 2014
رياضيون من مدينة تاويون
فائزون بميداليات الألعاب الجامعية في كرة المضرب
فائزون بميداليات برونزية في الألعاب الآسيوية لتايبيه الصينية
فائزون بميداليات برونزية في الألعاب الجامعية من تايبيه الصينية
فائزون بميداليات ذهبية في الألعاب الآسيوية لتايبيه الصينية
فائزون بميداليات ذهبية في الألعاب الجامعية من تايبيه الصينية
فائزون بميداليات فضية في الألعاب الآسيوية لتايبيه الصينية
فائزون بميداليات في الألعاب الآسيوية في كرة المضرب
فائزون بميداليات في الألعاب الجامعية الصيفية 2001
فائزون بميداليات في الألعاب الجامعية الصيفية 2003
لاعبو كرة مضرب أولمبيون من تايوان
لاعبو كرة مضرب تايوانيون
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2004
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2008
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2012
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 2016
لاعبو كرة مضرب في الألعاب الأولمبية الصيفية 2020
لاعبو كرة مضرب في دورة الألعاب الآسيوية 2002
لاعبو كرة مضرب في دورة الألعاب الآسيوية 2006
لاعبو كرة مضرب في دورة الألعاب الآسيوية 2010
لاعبو كرة مضرب في دورة الألعاب الآسيوية 2014
مواليد 1983
مواليد في تايبيه

ين هسون لو