1. rujna
Sve glavne francuske novine prenijele Izetbegovićevu izjavu da dodatno naoružavanje ne mora obvezatno biti vezano uz skidanje embarga, čime je na neki način priznao Karadžićeve stalne tvrdnje da Armiji BiH oružje dolazi ionako raznim kanalima.
Kad je oporba u srpskoj Skupštini procijenila da je Milošević prihvatio plan kontaktne skupine, iz klupa je počela vika: izdaja i predsjednik Milošević je veleizdajnik, a sve to prenosila je TV.

3. rujna
U Kupincu, rodnom kraju dr. Vladka Mačeka, proslavljena 55. obljetnica Banovine Hrvatske, čiji je nastanak zapravo bila kapitulacija Beograda pred legalnom borbom hrvatskog naroda za svojom državom.
Radovan Karadžić rekao na Palama papinskom nunciju Francescu Monterisiju kako se boji da bi Muslimani mogli napasti Papu i za to onda optužiti Srbe, čime je odbio jamčiti da na zrakoplov Svetog Oca neće biti pucano u Sarajevu.

4. rujna
Premijer tzv. rsk Borislav Mikelić izjavio za Beogradski radio da će se idućeg tjedna održati sastanak s predstavnicima UNPROFOR-a glede nastavka pregovora o gospodarskim pitanjima - otvaranju auto-ceste i naftovoda - s izaslanstvom Hrvatske.
Međunarodni pregovarači David Owen i Thorvald Stoltenberg razgovarali u Beogradu sa Slobodanom Miloševićem, koji im je rekao da bi ukidanje sankcija tzv. SRJ moglo pridonijeti ponovnoj uspostavi mira u Bih.
Američki državni podtajnik za europske poslove Richard Holbrooke u Sarajevu ponovno istaknuo da je Federacija BiH temelj američke politike na Balkanu, te odlučnost da će se moguće skidanje embarga na isporuku oružja odnosi samo na Federaciju.

5. rujna
Zamjenik državnog tajnika Richard Holbrooke, kojeg prati vojna delegacija, započeo u Sarajevu razgovore s namjerom da pokrene projekt hrvatsko-muslimanske federacije, središnjeg elementa američke politike u BiH.
Njemački Franfurter Allgemeine Zeitung piše da je, osim etničkog terorizma (pojam koji upotrebljava Povjerenstvo UN-a za izbjeglice), gušenje sela, gradova i cijelih područja jedna od standardnih metoda ratovanja bosanskih Srba.
Ministarstvo vanjskih poslova Republike Hrvatske izdalo priopćenje u svezi novog Zakona o državljanstvu Republike Italije, da je takav zakon jednostrani akt neuobičajen u međunarodnoj praksi, a također da nije u skladu s međunarodnim obvezama Italije prema mirovnom ugovoru iz Pariza od 1947. i Osimskih sporazuma između SFRJ i Italije iz 1975.

6. rujna
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman primio u Predsjedničkim dvorima u Zagrebu američkog veleposlanika u Njemačkoj i pomoćnika državnog tajnika SAD za Europu i Kanadu Richarda Holbrookea, te s njim razgovarao o situaciji u BiH i povratku okupiranih hrvatskih područja.
Izaslanstva vlada Republike Hrvatske i Republike BiH, vođena premijerima Valentićem i Silajdžićem, održala u Zagrebu radni sastanak, na kojemu su se složili da je najhitnija provedba Washingtonskog sporazuma i definicija odnosa Hrvata i Bošnjaka u BiH.
Unatoč svemu, mislim da će Federacija preživjeti, izjavio Krešimir Zubak, predsjednik Federacije BiH.
U Vojnom sudu u Zagrebu počelo suđenje Radenku Radojčiću, pripadniku zloglasne skupine Labrador.
Ukidanje embarga na prodaju oružja BiH potaknulo bi žestok i beskompromisan rat, upozorio ruski ministar obrane Pavel Gračov.
U Berlinu započeli razgovori kontaktne skupine za bivšu Jugoslaviju o tome kako dalje iz pat pozicije, nastale nakon definitivnog ne bosanskih Srba mirovnom planu petorice.

7. rujna
Ujedinjeni narodi odgovornost za odgodu Papina posjeta Sarajevu pripisali bosanskim Srbima, koji su odbili zajamčiti sigurnost Svetom Ocu.
U svezi vraćanja dijela izbjeglica iz Velike Kladuše iz područja plave zone, Odjel za izbjeglice UNHCR-a nije pristao izvršiti taj zadatak.
Rusija ne isključuje mogućnost da njezin predstavnik u kontaktnoj supini, za sastanka u Berlinu, predloži da se SRbima u BiH zajamči mogućnost konfederalnog povezivanja sa SRJ.
Predsjednik BiH Alija Izetbegović oštro kritizirao izaslanika UN Yasushija Akashija, optužujući ga da je namjerno odgovorio Papu od dolaska u Sarajevo.

8. rujna
Hrvatska seljačka stranka konavoske općine uputila prosvjed Vladi RH, u kojem oštro osuđuje neshvatljive i tajnovite putešestvije gospode Owena i Stoltenberga po najjužnijem dijelu Hrvatske, bez znanja Poglavarstva općine Konavala.
Članice kontaktne skupine jasno stavile do znanja čelnicima bosanskih Srba da neće biti novih pregovora o zemljovidima mirovnog plana za BiH.
Glasnogovornik kremaljske diplomacije Grigorij Karasin potvrdio kako se kontaktna skupina suglasila s ruskim prijedlogom da se Vijeću sigurnosti UN predloži ublažavanje sankcija Beogradu.

9. rujna
U povodu posjeta Svetog Oca Republici Hrvatskoj, na prijedlog Komisije za pomilovanje, predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman donio odluku o pomilovanju 88 osuđenih osoba.
Bonnsko ministarstvo vanjskih poslova potvrdilo sumnje da bosanske vlasti od svojih sunarodnjaka u Njemačkoj ubiru ratni porez i to pod prijetnjom sankcija.
Dvojica rumunjskih državljana uhićeni su u Turn-Severinu na rumunjsko-jugoslavenskoj granici zbog posjedovanja nekoliko raketa zrak-zemlja koje su htjeli prošvercati bosanskim Srbima.
Zahvaljujući inicijativi Republike Hrvatske, a u suglasnosti s diplomacijama BiH i Slovenije, predstavnici SRJ uklonjeni sa sastanka zemalja članica Međunarodne konvencije o građanskim i ljudskim pravima.

10. rujna
U posjet Republici Hrvatskoj stigao zrakoplovom iz Rima papa Ivan Pavao II, a poljubac Svetog Oca hrvatskom tlu bio je i ostat će cjelov ohrabrenja, koji su Hrvati, ufajući se u vjeru i poslanje Katoličke crkve, čekali 13 stoljeća.
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman pozdravio u zagrebačkoj zračnoj luci Ivan Pavao II. pozdravio hrvatsku zastavu, odsvirane su himne, a hrvatski predsjednik i Sveti Otac izrekli su pozdravne govore. Svetog Oca prvi je, još u zrakoplovu, pozdravio kardinal Franjo Kuharić, zagrebački nadbiskup.
Stalni predstavnik Republike Hrvatske pri UN-u Mario Nobilo uputio predsjedavajućem Vijeća sigurnosti Antoniu Yanez-Barnuevu pismo, u kojemu naglašava kako Republika Hrvatska ne može tolerirati stalno nastavljanje akcija beogradskih saveznika koji vladaju na okupiranim teritorijima Hrvatske i koje oni poduzimaju protiv susjedne i prijateljske suverene zemlje BiH.
Na prometnici između Stankovaca i Bile Vlake u biogradskom zaleđu skupina pobunjenih hrvatskih Srba iz zasjede ubila Tomislava Karduma i Šimu Đepinu, pripadnike Hrvatske vojske koji su bili u ophodnji.

11. rujna
Sveti Otac papa Ivan Pavao II. na zagrebačkom Hipodromu predvodio Euharistijsko slavlje pred milijun vjernika, kojima je podijelio blagoslov i poručio da traže oprost, ali i da sami oproste, jer mir na Balkanu nije utopija, nego se nameće kao perspektiva povijesnog realizma.
Sveti Otac i predsjednik Tuđman razgovarali u četiri oka više od 30 minuta.
Papa poslijepodne otputovao iz Zagreba zrakoplovom u Rim.
Beogradski tisak i elektronski mediji posvetili mnogo prostora posjetu Svetog Oca Hrvatskoj, a izvješća se kreću od neutralnih do degutantnih, tako Večernje novosti objavljuju naslov Blagoslov zločinu i tvrde da Papa sigurno neće osuditi genocid.
Petnaest minuta iza ponoći pokušan atentat na upravitelja EU u Mostaru Hansa Koschnika, napad izveden RPG-7 projektilom 85 mm, ali nije bilo ozlijeđenih.
Unatoč atentatu na Hansa Koschnika, on ostaje i dalje europskim administratorom za Mostar, priopćio glasnogovornik njemačkog Ministarstva vanjskih poslova.

13. rujna
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman otvorio 70. Međunarodni zagrebački velesajam i tom prilikom naglasio da ovogodišnja velesajamska priredba označava pozitivna kretanja u hrvatskom gospodarstvu, a također je i znak da je poslovni svijet zainteresiran za Hrvatsku.
Sukob vladajućih socijalista i radikala Vojislava Šešelja u Srbiji, jedni druge optužuju za ratne zločine, kriminal i profiterstvo.

14. rujna
U Predsjedničkim dvorima završeni razgovori izaslanstava Republike Hrvatske i Republike BiH te Federacije BiH. Predsjednik Tuđman i Izetbegović izvijestili tom prigodom da su se izaslanstva dogovorila o hitnoj uspostavi općinskih i kantonalnoj vlasti, otvaranju ceste Metković-Doboj, kao i o programu za hitan povratak izbjeglica.
Najžešće od početka godine, četnici topničkom paljbom zasuli županjsku Posavinu, s tri razorna projektila gađano samo središte Županje.
Vojnici Armije BiH, nakon jakih borbi sa Srbima, izbili na sjeverne republičke granice u zapadnoj Bosni.
Njemački promatrači smatraju da je mirovni plan kontaktne skupine propao i da se na prostorima bivše Jugoslavije očekuje nastavak rata.
Britanska diplomacija vrši višestruke pritiske na američku vladu da odustane od ukidanja embarga na oružje bosanskoj vladi.
Predsjednik radne skupine tzv. SRJ, koja djeluje u sklopu radne skupine Međunarodne konferencije o bivšoj Jugoslaviji zadužene za podjelu imovine te bivše države, akademik Kosta Mihajlović, odbacio najnoviji nacrt sporazuma.
Bosanska vlada ne smije u Njemačkoj ubirati poreze od svojih državljana, izjasnio se bavarski ministar za socijalna pitanja Gerhard Glück.

15. rujna
U sjedištu UN smatra se da se napredovalo u pripremi nacrta dviju rezolucija Vijeća sigurnosti UN-a o sankcijama protiv tzv. SRJ - jednom se predviđa ukidanja nekih sankcija protiv Beograda, a u prijedlogu druge određuju se pojačane sankcije bosanskim Srbima.
Helen Delich Bently izgubila izbornu bitku za guvernera u državi Maryland, a Steve Rukavina, voditelj skupine građana Marylanders for Ethics in Government (stanovnici Marylanda za etičnost u državnoj upravi), kojoj je bio cilj zaustaviti njezinu kandidaturu je izjavio: Pala je glava najvećeg pobornika Slobodana Miloševića u SAD.
Armija BiH priopćila da je u središnjoj Bosni postigla značajne vojne uspjehe i natjerala na povlačenje srpsku vojsku.
U južnom sektoru još se nije provela ni prva točka zagrebačkog sporazuma. UNPROFOR prvi put javno priznao precizne podatke o nazočnosti srpske vojske na više mjesta unutar crte razdvajanja, koju bi, po zagrebačkom sporazumu, trebao sam nadzirati, a takvih mjesta ima više od 20.

16. rujna
Sveti Otac Ivan Pavao II darovao 100.000 dolara za pomoć prognanicima u Hrvatskoj.
Središnje mjesto u beogradskim kuloarima ima izjava Borislava Mikelića, Miloševićeva čovjeka u Kninu, da nisu točne tvrdnje kako je blisko odcjepljenje Srba u istočnoj Slavoniji, Baranji i zapadnom Srijemu od Knina, no, za razliku od te izjave, iz Knina do Beograda sve češće stižu vijesti o podjeli tzv. krajina, prema kojima bi se Knin žrtvovao a Slavonija pripojila Srbiji.

17. rujna
U sklopu proslave Dana Hrvatske ratne mornarice, u Splitu svečano u more porinut minopolagač Krka, a načelnik Glavnog stožera HV general Janko Bobetko rekao da danas Hrvatske može uzvratiti na svaki udarac.
Srebrenica, jedna od zaštićenih zona UN-a u BiH, nalazi se pred uništenjem, iako pod zaštitom, u tom gradiću vlada masovna glad.
Slovenija priznaje 300 milijuna DEM duga Hrvatskoj, koliko je dužna individualnim štedišama, rekao u Delu slovenski premijer dr. Janez Drnovšek.

18. rujna
Vode se silovite borbe između snaga Petog korpusa Armije BiH i Srba iz UNPA-zone na širem području Hrvatske Kostajnice, Gline i Dvora.
Snage Petog korpusa Armije BiH u posljednja dva dana zadale dosta briga stanovnicima i vojnom vodstvu pobunjenih hrvatskih Srba oko Gline i Kostajnice na okupiranom dijelu Hrvatske, stanovnici navedenih gradova morali su se na znak opće opasnosti preseliti u skloništa.
Službeni Beograd odbacio optužbe Armije BiH da tzv. SR Jugoslavija i dalje pruža vojnu pomoć bosanskim Srbima.

19. rujna
Hrvatski veleposlanik pri UN dr. Mario Nobilo uputio New York Timesu pismo u povodu izvještavanja o nedavnom Papinom posjetu Hrvatskoj.
Srpske snage zatočile skupinu od 30 francuskih vojnika u njihovoj vojnoj bazi u Polinama nedaleko Sarajeva, rekao glasnogovornik Zaštitnih snaga UN-a Tim Spicer.
U najnovijem valu etničkog čišćenja, Srbi su ovih dana protjerali 2.000 nesrpskog pučanstva iz sjeveroistočne Bosne, a UNHCR procjenjuje da će se protjerivanje nastaviti, te da bi broj novih prognanika mogao premašiti 30.000 osoba.

20. rujna
Premijer BiH Haris Silajdžić ocijenio da Bosanci ulovljeni u klopku opkoljenog Sarajeva nisu dovoljno pokorne žrtve da bi zadovoljili ukus Michaela Rosea, zapovjednikom UNPROFOR-a za BiH.
Kako procjenjuju britanski izvjestitelji, vojska SRJ je pred stečajem.
Potkraj kolovoza ove godine u službama za zapošljavanje Republike Hrvatske zabilježeno 238.408 nezaposlenih, što je 3,2 posto manje nego u kolovozu prošle godine.
I nakon dvadeset dana od obećanja zapovjednika 2. korpusa Armije BiH Sakiba Muhmuljina o povlačenju postrojbe El Mudžahid iz hrvatskog sela Podbriježe kod Zenice, mudžahedini, plaćenici iz islamskih država još uvijek su u tom selu.

21. rujna
Zastupnici HDZ-a, na zasjedanju hrvatskog Sabora, predložili da se prihvati produljenje mandata mirovnim snagama na tri mjeseca, ali s izmjenama koje će donijeti reintegraciju okupiranih hrvatskih područja.
Predsjednik Vlade i ministar vanjskih poslova dr. Mate Granić, na zasjedanju hrvatskog Sabora rekao kako je temeljna zadaća reintegracija okupiranih područja.
Zamjenik glavnog tajnika NATO-a Sergio Balanzino pozvao B.B. Ghalija na odlučniju akciju glede kršenja primirja u zaštićenim zonama u BiH.
Govoreći o nacionalnim manjinama istočne i srednje Europe, mađarski mediji iznose fascinantne činjenice o albanskoj manjini na Kosovu, jer će na početku 21. stoljeća kosovski Albanci postati većinski narod u Srbiji.

22. rujna
Ruski ministar vanjskih poslova Andrej Kozirev naglasio da je Rusija spremna izglasati rezoluciju o suspenziji sankcija prema Beogradu.
Usprkos skepsi Londona, Washington najavio zračne napade na bosanske Srbe.

23. rujna
Hrvatski Sabor prihvatio mandat UNPROFOR-a na samo tri mjeseca, a za to vrijeme vojnici UN-a moraju stati na hrvatske granice, uspostaviti hrvatsku vlast u ružičastim zonama i omogućiti povratak prognanika.
U Mostaru se dogodio težak incident, kojim je narušeno dogovoreno primirje s Muslimanima jer su oko 23 sata muslimanski ekstremisti s Mozaljice ispalili RPG-projektil na desnu obalu grada, a prije toga gađali pješačkim oružjem.
Prvi put od uvođenja Miloševićevog embarga, u francuskom se izvješćima spominje novo lukavstvo beogradskog uma stotine helikopterskih letova iznad BiH.
Bosanski veleposlanik pri UN Muhamed Šaćirbej optužio snage UN-a u BiH zbog nemoći da zaustave srpske snage u opsadi Sarajeva.
I nakon preksinoćnjeg napada zrakoplova NATO-a na jedan srpski tenk u okolici Sarajeva, u nekim dijelovima BiH Srbi nastavili provocirati pripadnike UNPROFOR-a, izjavio glasnogovornik zaštitnih snaga Tim Spicer.

25. rujna
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman otputovao u New Yorku na zasjedanje Glavne skupštine UN, gdje će se sastati, kako se očekuje, s više državnika, među kojima i s američkim predsjednikom Clintonom.
Nakon upada diverzantskih skupina Petog korpusa BiH Armije, među srpskom vojskom na Banovini počele čistke u vojnim i policijskim strukturama.
Jake borbe snaga bosanskih Srba i jedinica Armije BiH nastavljene pretprošle noći u sjevernoj Bosni, izvijestio Radio Sarajevo.
Zapovjednik snaga bosanskih Srba general Ratko Mladić ocijenio, u pismu zapovjedniku UNPROFOR-a na području bivše Jugoslavije francuskom generalu Bertrandu de Lapresleu, zračni napad NATO-a od prošlog tjedna kao najnoviji kriminalni čin i neizravno obnovio prijetnju za sigurnost plavih kaciga u BiH.
Ministar vanjskih poslova tzv. SR Jugoslavije, Vladislav Jovanović izjasnio se za ubrzano ukidanje svih sankcija protiv te zemlje, javila agencija France Presse.

26. rujna
U New York se sastali hrvatski predsjednik dr. Franjo Tuđman i američki predsjednik Clinton.
Predsjednik Tuđman, nakon dolaska u New York, sastao se s novinarima i tom prilikom istaknuo da Hrvatska ostaje pri stavu da status Srba, pa tako i okupiranih krajeva Hrvatske, može biti riješen na razini Ustavnog zakona, što su kao rješenja priznale sve zemlje, uključujući i srpske saveznike.
Američki predsjednik Clinton govorio svjetskim vođama okupljenim na sjednici Generalne skupštine UN i naglasio da je problem Bosne izazov kojem bi tek trebalo naći rješenje.
Britanski promatrači ocjenjuju da su se London i Moskva dogovorili o zajedničkom otporu američkoj inicijativi zaustavljanja rata u BiH, te se založili za srpsku konfederaciju.
Predsjednik Predsjedništva BiH Alija Izetbegović predložio da se oko Sarajeva uspostavi demilitarizirana zona od pet kilometara, kako bi se omogućile doprema humanitarne pomoći - priopćili službeni američki izvori.
Prijetnja Karadžićevih Srba da neće jamčiti sigurnost ni jednom zrakoplovu s oznakom UN-a na snazi, potvrdio glasnogovornik UNPROFOR-a u Sarajevu Tim Spicer.
Šef njemačkih obavještajnih službi Bernd Schmidbauer tvrdi kako su Rusi naoružavali bosanske Srbe.

27. rujna
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman održao izlaganje na neformalnoj sjednici Vijeća sigurnosti u New Yorku i tom prilikom istaknuo da hrvatska Vlada neće dopustiti da na brzinu donese odluke koje bi mogle zapaliti nove strasti u regiji, međutim, mi ne možemo naprosto ni stajati sa strane i prihvatiti produženje mandata UNPROFOR-a bez nekih jasnih određenja.
Ministri obrane NATO-a počeli u španjolskom gradu Sevilli dvodnevni neslužbeni sastanak, na kojem će glavna tema biti stanje u bivšoj Jugoslaviji s naglaskom na prilike u BiH.

28. rujna
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Franjo Tuđman svečano otvorio Generalni konzulat Republike Hrvatske u New Yorku i sastao se s hrvatskim iseljenicima.
Predsjednik Tuđman u New Yorku sastao se s Douglasom Hurdom, koji je također istaknuo da se Britanija zalaže za cjelovitost Hrvatske.

29. rujna
Predsjednik Tuđman i hrvatsko izaslanstvo vratili se iz New Yorka u Zagreb. Uz vidno zadovoljstvo postignutim, dr. Tuđman istaknuo da Srbiji ni uz koje uvjete neće biti skinute gospodarske i naftne sankcije dok ne prizna Hrvatsku u njezinim međunarodno priznatim granicama.
Ministri obrane NATO-a počeli u španjolskom gradu Sevilli dvodnevni neslužbeni sastanak, na kojem će glavna tema biti stanje u bivšoj Jugoslaviji s naglaskom na prilike u BiH.

30. rujna
Rusija unijela zbrku u Vijeću sigurnosti Ujedinjenih naroda glede rezolucije o mandatu UNPROFOR-a u Hrvatskoj - bude li rezolucija ipak prihvatljiva, a mandat produljen za šest mjeseci, Hrvatska će pratiti rezultate prvih sto dana, a potom će, ne bude li pomaka, novim pismom otkazati mandat mirovnim snagama.
Vijeće sigurnosti UN-a večeras jednoglasno usvojilo Rezoluciju 947, kojom se idućih šest mjeseci, do 31. ožujka 1995. godine.
U Opatiji održana Međunarodna konferencija HAZU Mir, ljudska prava i odgovornost intelektualaca.
Iz svojih utvrda na privremeno okupiranom teritoriju bosanske Posavine Srbi ponovno topnički napali Županju.
SAD objavile kako smatraju da Srbija nije u potpunosti ispunila svoje obećanje i prestala opskrbljivati bosanske Srbe, rekao američki ministar obrane William Perry, te naglasio kako će u budućnosti zračni udari biti brži kako bi se postigao što veći efekt iznenađenja.

Izvori

1994/9

Kronologija Domovinskog rata: rujan 1994.


This is a list of notable female boxers. For a list of notable male boxers, see List of male boxers.

A

B

C

D

E

F

G

H

J

K

L

M

N

O

P

R

S

T

U

V

W

Y

Z

See also
List of current female world boxing champions
List of current women boxing rankings
List of male boxers

 Female
Incomplete sports lists
Female

List of female boxers


Osmond Watson fue un pintor y escultor jamaiquino, nacido el  en Kingston y fallecido el .

Datos biográficos
Nacido en la capital Kingston, Watson asistió a clases de arte en el Junior Centre del Instituto de Jamaica desde 1948 a 1952; desde aquel año a 1958 asistió a la Escuela de Arte de Jamaica -Jamaica School of Art- en Kingston. Comenzó a exponer, con cierto éxito, en su tierra natal, pero decidió trasladarse a Londres en 1962 para completar su formación en la Escuela de Arte de St Martin; allí permaneció hasta 1965, familiarizándose también con las colecciones del Museo Británico. Su estilo cambió un poco después de su regreso de Inglaterra, su obra de madurez se caracterizó por la influencia del arte africano , en particular de los yoruba , y el cubismo . Gran parte de su temática fue extraída de la sociedad jamaicana, incluyendo el festival Junkanoo y el movimiento Rastafari .

Referencias y notas

Bibliografía
 Veerle Poupeye. Caribbean Art. London; Thames and Hudson; 1998.
 Enlaces externos

Enlaces externos

Personas de Kingston (Jamaica)
Pintores de Jamaica
Escultores de Jamaica
Escultores del siglo XXI
Escultores del siglo XX

Osmond Watson


P.M. (Suiza, 1947) es el pseudónimo utilizado por el autor y filólogo Hans Widmer. Es conocido por su utopía anarquista y anticapitalista bolo'bolo, publicada en 1983. El sentido de estas iniciales consiste en que son las más frecuentes en el listín telefónico suizo. Son escritas normalmente en minúscula (p.m.).

Referencias

Véase también
Asa'pili

Ensayistas de Suiza
Seudónimos
Suizos del siglo XX

P.M.


Doğuş şu anlamlara gelebilir:
 Doğuş (şarkıcı), Türk şarkıcı.
 Doğuş (albüm), şarkıcının kendi adını taşıyan albümü.
 Doğuş Çay, bir çay üreticisi.
 Doğuş Holding, 1951 yılında Ayhan Şahenk tarafından kurulan grup şirketi.
 Doğuş Üniversitesi, İstanbul'da bulunan özel üniversite.

Doğuş


ජපන් භාෂාව ඈත අතීතයේ දී චීනයේ සිට චීන භාෂාවෙන් පැවත ආ බව සැලකේ. එසේම අතීතයේ ජපන් ජාතිකයින් හට හෝඩියක් නොමැතිව සිටි අවස්ථාවේදී චීන වෙළෙන්දන්ගේ ව්‍යාපාර ජපානය හරහා සිදු කිරීමේදී මෙය ඇතිවිය. ජපන් භාෂාව, එම භාෂාවෙන් හඳුන්වන්නේ "නිහොන්ගො" "日本語" යන නමින් ය. තවමත් චීන අක්ෂර තරමක් වෙනස් වී කන්ජි අක්ෂර (Kanji) "漢字"ලෙස ජපන් භාෂාවේ භාවිතයේ ඇත. ඊට අමතරව හිරගන (Hiragana) සහ කතකන (Katakana) යන අක්ෂර ද භාවිතා කරයි.

 කන්ජි	: සාම්ප්‍රදායික ජපන් වචන ලිවීමට භාවිතා කරයි. බොහෝ විට එක කන්ජියකින් එක වචනයක තේරුමක් ඇත. මෙවැනි කන්ජි 3000ක් පමණ ඇති නමුත් සාමාන්‍යයෙන් ඉන් කන්ජි 2500ක් පමණ භාවිතා කරයි.

 හිරගන	: ජපන් භාෂාවට ආවේනික වචන ලිවීමට මෙය භාවිතා කරයි. මෙය අකුරු 47 න් සමන්විත වන අතර එක් අකුරකින් එක් ශබ්දයක් පමණක් උපද්දවයි.

 කතකන 	: වෙනත් විදේශීය භාෂා වලින් ජපන් භාෂාවට පැමිණි වචන සහ නාමයන්, කතකනා අක්ෂර වලින් ලියයි. මෙය ද අකුරු 47 න් සමන්විතය.

 ජපන් බස ඉගැනුම ආරම්භ කරන්නන්ගේ පහසුව සඳහා "රෝමජි" (Rōmaji)  "ローマ字"නමින්, ජපන් වචනයේ ශබ්දය ඉංග්‍රීසි අකුරු යොදා ලිවීමෙ ක්‍රමයක්ද ඇත.

හිරගන හෝඩිය

あ(අ) い(ඉ) う(උ) え(එ) お(ඔ)

か(ක) き(කි) く(කු) け(කෙ) こ(කො)

さ(ස) し(ෂි) す(සු) せ(සෙ) そ(සො)

た(ත) ち(චි) つ(ට්සු) て(තෙ) と(තො)

な(න) に(නි) ぬ(නු) ね(නෙ) の(නො)

ま(ම) み(මි) む(මු) め(මෙ) も(මො)

は(හ) ひ(හි) ふ(ෆු) へ(හෙ) ほ(හො)

ら(ර) り(රි) る(රු) れ(රෙ) ろ(රො)

わ(ව) を(වො) や(ය) ゆ(යු) よ(යො) ん(න්)

ආශ්‍රිත
 ජපානය
 ජපානයේ දේශපාලන ආර්ථිකය

මූලාශ්‍ර

ජපන් භාෂාව

ජපන් භාෂාව


Lennart, Prince Bernadotte, Count of Wisborg (born Prince Lennart, Duke of Småland; 8 May 1909 – 21 December 2004) was a Swedish-German landscaper, filmmaker, photographer and was a grandson of King Gustaf V of Sweden. He was also the eldest great-grandchild of King George I of Greece.

He was born at the Royal Palace in Stockholm, to Prince Wilhelm, Duke of Södermanland, and Grand Duchess Maria Pavlovna of Russia. At birth Bernadotte was a Swedish prince and was titled Duke of Småland. In 1932, he married Karin Nissvandt, an unequal marriage, and thereafter ceased to be a Swedish dynast. Thus, he was called Mr. Bernadotte as a result. Nineteen years after he lost his Swedish royal titles, he was given titles of nobility in Luxembourg.

He published two memoirs: Käre prins, godnatt (1977) and Mainau min medelpunkt (1995).

Title

Under the Swedish Act of Succession, a prince or princess marrying without the consent of the monarch and government forfeits the right of succession for themselves and their descendants. In a new policy adopted in the case of Lennart Bernadotte, they were also forbidden to use their titles and told to use the surname of Bernadotte. By his marriage on 11 March 1932 Prince Lennart consequently, as far as Swedish records were concerned, was to be called Mr. Lennart Bernadotte.

He considered himself for several decades subjected to very cruel treatment from the Royal Court of Sweden due to his first marriage, and his wife developed a worsening psychosis from it which eventually led to their divorce in 1971.

Beginning in 1892, Swedish princes who lost their succession rights received noble titles conferred by other reigning monarchs. On 2 July 1951, for himself, his wife and his marital descendants, Bernadotte was admitted by Grand Duchess Charlotte (head of state at the time) into the nobility of Luxembourg as Count of Wisborg and in that conferral was also called Gustaf Lennart Nicolas Paul Prince Bernadotte.
Counts of Wisborg are considered to be part of the Swedish unintroduced nobility.

King Carl XVI Gustaf of Sweden, who lost the right to confer Swedish noble titles in the new constitution of 1974, still retains the prerogative to restore royal titles, but has chosen not to do so.

Career
In 1944 Bernadotte portrayed the young Crown Prince Carl of Sweden and Norway in the historical film Prince Gustaf, Bernadotte's only screen acting role. He served as head of the Sveriges Scoutförbund (Scouting Association of Sweden) from 1948 to 1951

Lennart Bernadotte concentrated his energy on his estate on the island of Mainau in Lake Constance, Germany, where he died, and on his charitable fund, the Lennart Bernadotte Stiftung. He was considered a major gardening and landscaping talent and expert and turned his island into a popular tourist attraction.

He inspired the Green Charter of Mainau, which then became the template for the International Ski Federation's Mainau Forums and Mainau Manifesto's and the sports commitment to the environment and climate change.

He received the Eduard Rhein Ring of Honor from the German Eduard Rhein Foundation in 1996.

Family
In London on 11 March 1932 Bernadotte married firstly Karin Emma Louise Nissvandt (7 July 1911 – 9 September 1991). They had four children before divorcing in December 1971: Birgitta, Marie-Louise, Jan (9 January 1941 – 1 September 2021), and Cecilia.

In Mainau on 29 April 1972 Bernadotte married Sonja Anita Maria Haunz (7 May 1944 – 21 October 2008). They had five children: Bettina, Björn, Catherine, Christian, and Diana.

Bernadotte died in 2004. His remains, and four years later those of his second wife, were interred in a crypt under the palace chapel on Mainau. His first wife's remains were buried in his father's grave in Flen.

Honours and arms

Orders and decorations
   Knight of the Order of Charles XIII (8 May 1909)
   Commander Grand Cross of the Order of the Polar Star (10 April 1952)
   King Gustaf V's Jubilee Commemorative Medal (1928)
   King Gustaf V's Jubilee Commemorative Medal II (1948)
   Knight of the Order of Vasa

Arms

Ancestry

References

External links

1909 births
2004 deaths
Lennart 1909
Smaland
Grand Crosses with Star and Sash of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany
Recipients of the Order of Merit of Baden-Württemberg
Disinherited European royalty
Lennart
Artists from Stockholm
Lennart
Knights of the Order of Charles XIII
Knights of the Order of Vasa
Commanders Grand Cross of the Order of the Polar Star

Lennart Bernadotte


Les Teufelslöcher (en français Trous du diable) sont deux portes rocheuses naturelles à  d'altitude dans le massif des Alpes de Berchtesgaden et le chaînon du Hochkönigstock. Elles se situent entre le Lamkopf et le Hochseiler à la frontière entre les districts de Zell am See et Sankt Johann im Pongau dans le land autrichien de Salzbourg.

La montée de la Bertgenhütte à l'Übergossene Alm passe par les Teufelslöcher au sud-est. Juste au-dessus des Teufelslöcher, le chemin se divise en direction du Hochseiler, le Niedere Torscharte (Herzogsteig) ou le Hochkönig (Matrashaus).

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Arche naturelle
Géographie du Land de Salzbourg

Teufelslöcher


Last Word bezeichnet:
 Last Word (Cocktail), Cocktail auf Basis von Gin, grünem Chartreuse und Maraschino
 Last Word (The New York Times), Prominente geben Video-Interviews, welche erst nach ihrem Tod als Nachruf veröffentlicht werden.

Siehe auch:
 Letzte Worte, Redewendung
 The Last Word, Begriffsklärung
 The Seven Last Words of the Unarmed, Komposition für Chor und Orchester von Joel Thompson

Last Word


البارجة أو دارعة  هي سفينة حربية كبيرة مدرعة ببطارية رئيسية تتكون من مدافع من عيار كبير. خلال أواخر القرن التاسع عشر وأوائل القرن العشرين، كانت البارجة أقوى نوع من السفن الحربية، وكان الأسطول المتمركز حول البارجة جزءًا من السيادة البحرية لعدة عقود. بحلول وقت الحرب العالمية الثانية، أصبحت السفينة الحربية قديمة حيث أصبحت السفن الأخرى أكثر فائدة في الحرب البحرية، بشكل أساسي المدمرات الأصغر والأسرع، والغواصات المتخفية، وحاملات الطائرات الأكثر تنوعًا. في حين تم إعادة توظيف عدد قليل من البوارج كسفن  وكمنصات للصواريخ الموجهة، احتفظ عدد قليل من البلدان ببوارج حربية بعد الحرب العالمية الثانية، مع إيقاف آخر البوارج في نهاية الحرب الباردة.

دخل مصطلح البارجة حيز الاستخدام الرسمي في أواخر ثمانينيات القرن التاسع عشر لوصف نوع من السفن الحربية الحديدية، يشار إليها الآن من قبل المؤرخين على أنها بوارج ما قبل المدرعات. في عام 1906، أدى تشغيل إتش إم إس دريدنوت في البحرية الملكية البريطانية إلى حدوث ثورة في تصميم السفن الحربية. تمت الإشارة إلى تصميمات السفن الحربية اللاحقة، التي تأثرت بـ إتش إم إس دريدنوت، باسم «المدرعات»، على الرغم من أن المصطلح أصبح في النهاية قديمًا حيث أصبح النوع الوحيد من السفن الحربية شائعة الاستخدام هي البوارج.

كانت البوارج رمزا للهيمنة البحرية والقوة الوطنية، ولعقود كانت البارجة عاملا رئيسيًا في كل من الدبلوماسية والاستراتيجية العسكرية. بدأ سباق تسلح عالمي في بناء البوارج الحربية في أوروبا في تسعينيات القرن التاسع عشر وبلغ ذروته في معركة تسوشيما الحاسمة في عام 1905، وقد أثرت نتائجها بشكل كبير على تصميم إتش إم إس دريدنوت. بدأ إطلاق المدرعات في عام 1906 في سباق تسلح بحري جديد. حدثت ثلاث عمليات أسطول رئيسية بين المدرعات الفولاذية: مبارزة المدافع بعيدة المدى في . في عام 1904، معركة تسوشيما الحاسمة في عام 1905 (أثناء الحرب الروسية اليابانية) ومعركة يوتلاند غير الحاسمة في عام 1916، خلال الحرب العالمية الأولى. كانت يوتلاند أكبر معركة بحرية والصراع الوحيد على نطاق واسع بين المدرعات في الحرب، وكانت آخر معركة كبرى في تاريخ البحرية خاضتها في الأساس البوارج فقط.

حددت  في عشرينيات وثلاثينيات القرن الماضي عدد البوارج، على الرغم من استمرار الابتكار التقني في تصميم السفن الحربية. قامت كل من قوات الحلفاء والمحور ببناء البوارج خلال الحرب العالمية الثانية، لكن الأهمية المتزايدة لحاملات الطائرات عني أن البارجة لعبت دورًا أقل أهمية مما كان متوقعًا.

تم التشكيك في قيمة البارجة، حتى في أوج إستخدامها. كان هناك القليل من معارك الأسطول الحاسمة التي توقعها مؤيدو البوارج، والتي استخدمت لتبرير الموارد الهائلة التي تم إنفاقها على بناء أساطيل القتال. حتى على الرغم من قوتها النارية الهائلة وحمايتها الكبيرة، كانت البوارج عرضة للتدمير بشكل متزايد لأسلحة أصغر بكثير وغير مكلفة نسبيًا: في البداية الطوربيد واللغم البحري، ثم الطائرات والصواريخ الموجه. أدى النطاق المتزايد من الاشتباكات البحرية إلى استبدال البوارج بحاملات الطائرات باعتبارها السفينة الحربية الرائدة خلال الحرب العالمية الثانية، وكانت آخر بارجة تم إطلاقها هي  في عام 1944. احتفظت البحرية الأمريكية بأربع سفن حربية حتى نهاية الحرب الباردة لأغراض ، واستخدمت آخر مرة في القتال خلال حرب الخليج في عام 1991. وقد تم أسقاط آخر البوارج من  الأمريكية في عام 2000. لا تزال العديد من البوارج التي تعود إلى حقبة الحرب العالمية الثانية مستخدمة اليوم .

أصل الكلمة
«البارجة» كلمة عربية جمعها بوارج وهي السفينة ذات البرج وقديما أطلق العرب اسم بارجة على السفينة الكبيرة التي تتخذ للقتال ويطلق اسم البارجة اليوم على نوع رئيسي من صنف سفن السطح الحربية، يرى البعض أن أصل الكلمة من الإغريقية ؛  ويرى البعض أن الكلمة اليونانية βαρις أصلها يعود إلى نوع من الزوارق المصرية.

التاريخ

السفن الخطية

كانت سفينة الخط هي السفينة الحربية المهيمنة في عصرها. كانت سفينة شراعية خشبية كبيرة غير مدرعة مزودة ببطارية تصل إلى 120  ذا سبطانة ملساء ومدفع قصير واسع الماسورة. تطورت سفينة الخط تدريجيًا على مر القرون، وبصرف النظر عن حجمها المتزايد، فقد تغيرت قليلاً بين اعتماد تكتيكات خط المعركة في أوائل القرن السابع عشر ونهاية ذروة البارجة الشراعية في ثلاثينيات القرن التاسع عشر. من عام 1794، تم الاصطلاح على المصطلح البديل «خط سفينة المعركة» (بشكل غير رسمي في البداية) إلى «سفينة حربية».

إن العدد الهائل من المدافع التي تم إطلاقها من  يعني أن أي سفينة خط يمكن أن تدمر أي عدو خشبي، وثقب بدنها، وتحطيم الصواري، وتدمير ، وقتل طاقمها. ومع ذلك، فإن المدى الفعال للمدافع كان أقل من بضع مئات من الياردات، لذا فإن التكتيكات القتالية للسفن الشراعية تعتمد جزئيًا على الريح.

كان أول تغيير رئيسي لمفهوم سفينة الخط هو إدخال الطاقة البخارية كنظام دفع إضافي. تم إدخال الطاقة البخارية تدريجياً إلى البحرية في النصف الأول من القرن التاسع عشر، في البداية للمراكب الصغيرة ولاحقًا للفرقاطات. أدخلت البحرية الفرنسية الطاقة البخارية إلى تكتيك خط المعركة مع سفينة  90 مدفعًا في عام 1850 أول سفينة حربية تعمل بالطاقة البخارية. تم تسليح سفينة نابليون كسفينة تقليدية، لكن محركاتها البخارية مكنتها من الوصول لسرعة 12 عقدة (22 كم/ساعة)، بغض النظر عن حالة الرياح. كانت هذه ميزة حاسمة محتملة في الاشتباك البحري. أدى إدخال الطاقة البخارية إلى تسريع نمو حجم البوارج. كانت فرنسا والمملكة المتحدة الدولتين الوحيدتين اللتين طورتا  على الرغم من أن العديد من القوات البحرية الأخرى كانت تدير أعدادًا صغيرة من البوارج اللولبية، بما في ذلك روسيا (9) والإمبراطورية العثمانية (3) والسويد (2) ونابولي (1)، الدنمارك (1) والنمسا (1).

الدارعة

كان اعتماد القوة البخارية واحدًا فقط من عدد من التطورات التكنولوجية التي أحدثت ثورة في تصميم السفن الحربية في القرن التاسع عشر. حل محل سفينة الخط - السفينة المدرعة العاملة بالبخار والمحمية بدروع معدنية والمسلحة بمدافع تطلق قذائف شديدة الانفجار.

القذائف المتفجرة
شكلت البنادق التي تطلق قذائف متفجرة أو  تهديدًا كبيرًا للسفن الخشبية، وسرعان ما انتشرت هذه الأسلحة بعد إدخال قذائف 8 بوصة كجزء من التسليح القياسي لسفن القتال الفرنسية والأمريكية في عام 1841. في حرب القرم، دمرت ست سفن خطية حربية وفرقاطتان من أسطول البحر الأسود الروسي سبع فرقاطات تركية وثلاث طرادات بقذائف متفجرة في معركة سينوب عام 1853. في وقت لاحق من الحرب، استخدمت البطاريات العائمة الفرنسية المدرعة أسلحة مماثلة ضد الدفاعات في معركة كينبورن.

ومع ذلك، صمدت السفن ذات الهيكل الخشبي بشكل جيد نسبيًا أمام القذائف، كما هو موضح في معركة ليسا عام 1866، حيث هامت السفينة البخارية النمساوية الحديثة ذات الطابقين  عبر ساحة معركة مشوشة، واصطدمت بمركبة حربية إيطالية وأخذت 80 ضربة من المدافع الإيطالية، حيث كان العديد منها قذائف حارقة، بما في ذلك قذيقة واحدة على الأقل بوزن 300 رطل من مسافة قريبة. على الرغم من خسارتها لصاري المُقدمة والسارِية الأمامية، واشتعال النار فيها، كانت السفينة جاهزة للإبحار مرة أخرى في اليوم التالي.

الدروع الحديدية والبناء

جعل تطوير القذائف شديدة الانفجار استخدام الصفائح الحديدية على السفن الحربية أمرًا ضروريًا. في عام 1859 أطلقت فرنسا ، أول سفينة حربية مدرعة تسير في المحيط. كانت السفينة مشابهة للسفن الخطية، ولكن حُدت إلى سطح واحد بسبب اعتبارات الوزن. وعلى الرغم من كونها مصنوعة من الخشب وتعتمد على الشراع في معظم الرحلات، فقد تم تزويد جلوار بمحركات دافعة، وكان هيكلها الخشبي محميًا بطبقة من الدروع الحديدية السميكة. حث إنشاء السفينة جلوار البحرية الملكية البريطانية علي مزيد من الابتكار، حريصة على منع فرنسا من اكتساب الريادة التكنولوجية.

تم إطلاق الفرقاطة المدرعة المتفوقة  بعد إنشاء السفينة جلوار بـ 14 شهرًا فقط، وشرعت الدولتان في برنامج لبناء سفن حديدية جديدة وتحويل السفن الخط اللولبية الموجودة إلى فرقاطات مدرعة. في غضون عامين، طلبت كل من إيطاليا والنمسا وإسبانيا وروسيا سفنًا حربية مدرعة، وبحلول وقت الاشتباك الشهير بين  و في ، كان ما لا يقل عن ثمانية أساطيل بحرية تمتلك سفنًا مدرعة.

جربت القوات البحرية وضع المدافع، في الأبراج (مثل يو إس إس مونيتور)، أو  أو كمصطبة رمي، أو باستخدام  كسلاح رئيسي. مع تطور تقنية المحرك البخاري، تمت إزالة الصواري تدريجياً من تصميمات السفن الحربية. بحلول منتصف سبعينيات القرن التاسع عشر، تم استخدام الفولاذ كمواد بناء بجانب الحديد والخشب. كانت البحرية الفرنسية والسفينة ريدوتابل، التي تم بدء إنشائها في عام 1873 وتم إطلاقها في عام 1876، عبارة عن بطارية مركزية وسفينة حربية وتعتبر أول سفينة حربية في العالم تستخدم الفولاذ كمواد بناء رئيسية.

بوارج ما قبل المدرعات

الاستخدام

استخدمت البوارج خلال الحربين العالميتين في ضرب المدن وتقديم الإسناد الناري كما ساعد تدريعها المضاعف وحجمها الكبير ومدى مدفعيتها البعيد إلى جعلها قائدة للأساطيل البحرية وسلاح رئيسي في الأشتباكات البحرية، وفي الوقت الحاضر لا تستخدم القوى البحرية البوارج وحلت محلها المدمرات وكانت البحرية الأمريكية خلال الحرب الباردة تحتفظ ببوارج حربية من أجل أغراض الدعم الحربي لكن أخرجت كلها من الخدمة في الوقت الحالي.

سباق التسلح العالمي في بناء البوارج الحربية في أوائل القرن العشرين كان أحد أسباب الحرب العالمية الأولى. وتعد معركة جتلاند 31 أيار 1916 في بحر الشمال بر مجابهة بحرية جرت في الحرب العالمية الأولى بين الأسطولين البريطاني والألماني وبرهنت فيها البوارج الألمانية على تفوقها في التسليح والتدريع.

في الحرب العالمية الثانية قامت البوارج باداء ادوار ثانوية بالموازنة بينها وبين حاملات الطائرات والطرادات والغواصات، ومع ذلك فقد حازت بعض البوارج شهرة واسعة، وكادت البارجة الألمانية «بسمارك» تذهب بسمعة بريطانية البحرية حين أغرقت بصلية واحدة من مدافعها الطراد البريطاني الشهير «هود» في معركة بحر الشمال (24 أيار 1941)، واضطر ونستون تشرشل آنئذ إلى تجنيد كل القوى البحرية والجوية التي تملكها بريطانية في بحر الشمال لملاحقة البارجة «بسمارك» وإغراقها بأي ثمن، وقد تم له ذلك يوم 27 أيار 1941.

أحدثت الثورة العلمية ـ التقنية التي شهدها العالم في الحرب العالمية الثانية وبعدها تحولاً جذرياً في تسليح القوات البرية والبحرية والجوية، فاحتل الطيران البعيد المدى والصواريخ العابرة للقارات والقذائف الصاروخية الموجهة المكانة الأولى بين معدات التسليح، وحافظت حاملات الطائرات والغواصات المسلحة بصواريخ على موقعها وظهرت أنواع جديدة من سفن السطح الخفيفة والسريعة مع قوة التسليح. في حين فقدت البوارج وسفن المدفعية الأخرى مكانتها فأخذت تختفي من أكثر أساطيل العالم وتوقفت دور الصناعة عن بناء أي بارجة، وقامت أكثر الدول بتفكيك بوارجها، أو وضعها في الاحتياط أو تحويلها إلى متاحف أو سفن تدريب.

وأما أكثر البوارج الموجودة في الخدمة اليوم شهرة فهي البارجة «نيوجرسي» الأمريكية، دخلت الخدمة في بحرية الولايات المتحدة سنة 1943، وكلفت قصف سواحل فيتنام عام 1968 بعد أن عدلت مواصفاتها، وقلص تسليحها الذي اقتصر على المدافع الكبيرة العيار (9 مدافع 408مم في ثلاثة أبراج)، وأضيفت إليها بعض التجهيزات الإلكترونية ومهبط لحوامة في السطح الخلفي، كذلك أعيدت هذه البارجة إلى الخدمة عام 1982 بعد أن أخضعت لبرنامج تحديث شامل زوّدها بقذائف صاروخية موجّهة عابرة للقارات وأجهزة توجيه وقيادة جديدة، وشاركت بمهمة قتالية لمساندة القوات الأمريكية التي أنزلت في بيروت في ذلك العام (1982).

انظر أيضًا
 بارجة المعاهدة
 بارجة فئة كونيغ

هوامش

مراجع
 أدى شير. الألفاظ الفارسية المعربة. الطبعة الثانية 1987-88

أنواع السفن
بوارج

بارجة


Das JNG-90, auch "Bora" genannt, ist ein türkisches Scharfschützengewehr der Firma Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu (MKEK).

Entwicklungsgeschichte
Entwickelt wurde das JNG-90 von MKEK in den Jahren 2004 bis 2008. Der Öffentlichkeit vorgestellt wurde es 2007 im Rahmen der International Defence Industry Fair (IDEF) in Ankara.

Beschreibung
Das JNG-90 verfügt über einen freischwingenden Lauf, eine Mündungsbremse, einen Kammerverschluss, ein Aluminiumgehäuse, ein Polymer-Griffstück, ein Zweibein, ein herausnehmbares 10 Patronen fassendes Magazin, sowie eine voll verstellbare Schulterstütze.

Es kann mittels integrierten Picatinny- oder NATO-Schienen Erweiterungen wie Nachtsichtvisier, Taktisches Licht, Laserzielhilfe, Handgriff oder Ähnliches aufnehmen.

Die effektive Reichweite beträgt bis zu 1200 Meter.

Verwendung
 : Türkische Streitkräfte

Weblinks
  (englisch)

Einzelnachweise

Mehrladerbüchse
Scharfschützengewehr
Militärische Ausrüstung (Türkei)

JNG-90


Clania est un genre de papillons de nuits de la famille des Psychidae

Les espèces de ce genre vivent en Asie du Sud-Est et en Australie. Comme les autres Psychidae, leurs larves construisent autour d'elles un étui protecteur où elles vivent et se nymphosent.

Liste des espèces
Selon  :
 Clania antrami Hampson, 1910
 Clania ignobilis (Walker, 1869)
 Clania lewinii (Westwood, 1855)
 Clania licheniphilus Köhler, 1939
 Clania neocaledonica Sobczyk, 2013
 Clania variegata
 Clania yamorkinei Köhler, 1953

Systématique
Le nom valide complet (avec auteur) de ce taxon est Clania Walker, 1855.

Clania a pour synonyme :
 Lansdownia Heylaerts, 1881

Liens externes

Notes et références

Psychidae
Genre de Lépidoptères (nom scientifique)

Clania


Dinko Antun Tomašić (Smokvica, 23. travnja 1902. - , 7. kolovoza 1975.) je bio hrvatski sociolog i akademik.

Rođen je u Smokvici na otoku Korčuli u Hrvatskoj. Studirao je na pravnom fakultetu sveučilišta u Zagrebu i sveučilišta u Parizu te predavao u Zagrebu. Nakon imigracije u SAD oko 1943. godine postao je član fakulteta na sveučilištu u Indiani. Također je radio za ratno zrakoplovstvo SAD-a i radio "Slobodna Europa". Tomašić je bio autor brojnih publikacija o različitim aspektima sociologije međunarodnih odnosa.

Radovi
 "Utjecaj ruske kulture na sovjetski komunizam" Glencoe: Free press, 1953,  1-121-82476-5
 "Identitet i kultura u istočno europskoj politici" MIT press, 1948,
 "Prilog na reakciju ruralne zajednice Srba u Hrvatskoj na posljednje društvene i ideološke inovacije" Institut za Istočno-europske studije, Sveučilište Indiana, 1950, АСИН: B0006CZOFI
 "Problem jedinstva svjetskog komunizma" Sveučilište Marquette, Slavenski Institut, 1962, АSIN: B0006BT9Q4

Vanjske poveznice
 Unakrsno ispitivanje Stjepana g. Meštrovića - unakrsno ispitivanje Stjepana G. Meštrovića na Međunarodnom kaznenom sudu za bivšu Jugoslaviju razmatrajući dio  rada Dinka Tomašića
 Sociologija Dinka Tomašića - Opisi nekih znanstvenih radova o Tomašiću.
 Nasilni gorštaci i miroljubivi ravničari: upotreba i zloupotreba etno-geografije na Balkanu od Versaillesa do Daytona E sej uključujući analizu Tomašićevog :"Osobnosti i kulture u istočnoeuropskoj politici"
  "Kulturološko tumačenje kolapsa komunizma u bivšoj Jugoslaviji", koja često navodi rad Dinka Tomašića.

Hrvatski sociolozi
Životopisi, Korčula
Hrvati u SAD-u

Dinko Tomašić


මෙම පිරමීඩය කුෂුහි පිරමීඩය, කුෂුගේ පිරමීඩය , චියොප්ස්හි පිරමීඩය යනුවෙන්ද හැඳින්වේ. මෙය කයිරෝහි මායිමේ පිහිටා ඇති විශාලතම හා පැරණිතම පිරමීඩයයි. මෙය පැරණි ලෝකයේ පුදුම 7 න් ඉතිරිව පවතින එකම පුදුමය ලෙසද සැලකේ. මෙය හතරවන පාරාවෝ රජකෙනෙකු වන කුෂු රජුගේ සොහොන බවට මතයකි. මෙය වසර 20 ක් තිස්සේ සාදමින් පැවතුන අතර, සාදා නිමවුයේ ක්‍රි. පු. 2560 කාලවකවානුවේ දීය. මෙය වසර 3800 ක් තිස්සේ ලොව පැවති මිනිසා විසින් නිමකළ උසින් වැඩිම, ගොඩනැගිල්ල වේ. වර්තමානයේ ගීසාහි පිරමීඩයේ ශේෂව ඇත්තේ මුලික සැකිලි කොටසක් පමණි. මෙය සෑදීමට භාවිතා කළ පාෂාණ වර්ග මෙම පිරමීඩය අවට අදටත් දක්නට ඇත. මෙම පිරමීඩය සෑදීමට භාවිතා කළ විවිධ ක්‍රම වේදයන් පිළිබඳව විවිධාකාර මිත්‍යා මත පවතී.  එහෙත්  අද වඩාත් පිළිගැනීමට ලක්ව ඇති අදහස නම්, මෙය සාදන ලද්දේ විශාල ගල් භාවිතා කිරීමෙන් බවයි.

මෙම පිරමීඩය ප්‍රධාන කාමර තුනකින් යුක්තය. මෙහි පහළට ඇති කාමරයේ වැඩ නිමවා ඇත්තේ අර්ධ වශයෙනි. ප්‍රධාන ගැලරිය රැජිනගේ කාමරය හා සම්බන්ධවේ. තවත් කොටසක් විශාල ගැලරියේ සිට රජුගේ කාමරය වෙත යා වෙයි. රජුගේ කාමරයේ වූ ඔමියා සහිත පෙට්ටිය සාදා ඇත්තේ  තනි රතු ග්‍රැනයිට් කැබැල්ලකිනි. රජු හා රැජිනගේ කාමර වලින් ඉවතට යාමට වෙනම කුඩා දොරටු පවතී. ඒවා කෙළින්ම පිරමී‍ඩයෙන් ඉවතට දිවෙයි. පුරාවිද්‍යාඥයන් පවසන ආකාරයට එම කුඩා දොරටු භාවිතා කර ඇත්තේ උත්සව  අවස්ථාවලදීය. ගීසාහි මහා පිරමීඩය මෘත දේහ  තැන්පත් කරන පන්සල් 2 කින් හා එකක් පිරමීඩයට ආසන්නව හා අනෙක නයිල් නදියට ආසන්නව ද, තවත් කුඩා පිරමීඩ 3 ක් කුෂු රජුගේ බිරිඳ සඳහා සහ තවත් ඉතා කුඩා පිරිමීඩයකින් සමන්විතවේ. මෙම පන්සල් 2 එකිනෙක හා සම්බන්ධ කරන අතර කුඩා 'මස්ටබා' සොහොන් ගල් මෙම පිරිමීඩ වට කරමින් පවති.

සටහන්
ලෝක පුදුම
අප්‍රිකාවේ ඉතිහාසය
{|

|-

|Great_Pyramid_of_Giza
|-

ගිසාහි මහා පිරමීඩය


An Eremurus himalaicus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Gilbert Baker. An Eremurus himalaicus in nahilalakip ha genus nga Eremurus, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eremurus

Eremurus himalaicus


Lombardo Boyar (nacido el 1 de diciembre de 1973) es un actor estadounidense que ha estado activo en la televisión, en la animación, en el cine, y videojuegos desde 1996. Algunas de las notables actuaciones de Boyar son como Ramón García en 24 y protagonizando como Eddie Tesoro en la película P.S. Your Cat Is Dead. También hace la voz de Lars Rodríguez en Rocket Power.

Lombardo también ha sido invitado como Chuy en The Bernie Mac Show. Es fluente en inglés y español con una voz adaptable, también ha dado su voz para comerciales.
Hizo la voz en Turok como Gonzáles.
Boyar es un veterano del Ejército de Estados Unidos.

Filmografía

Cine y televisión

 Coco (2017)
 Happy Feet Two— Raúl (2011)
 Modern Family— José (2010)
 Group Sex— Ramón (2010)
 Happy Feet — Raúl (2006)
 Never Get Outta the Boat (2002)
 S1m0ne (2002)
 P.S. Your Cat Is Dead (2002)
 Scenes of the Crime (2001)
 X-Files  (2000)
 Brother (2000)
 Gone in 60 Seconds (2000)
 Blink of an Eye (1999)
 Edtv (1999)
 GIA (1998)
 17 and Under (1998)
 Tear It Down (1997)

Referencias

Enlaces externos

Paseños
Actores de cine de Estados Unidos
Actores de voz de Estados Unidos
Actores de Texas

Lombardo Boyar


A bowl is a common vessel used to serve food.

Bowl(s) or The Bowl may also refer to:

 Bowl (smoking), in cannabis culture
 a dish served in a bowl, such as a Buddha bowl
 Bowl, part of a letter in typeface anatomy
 Bowl game, in American football
 Bowls, an outdoor bowling sport in the UK
 Bowls (photograph), a 1916 photograph by Paul Strand
 The Bowl (Cherokee chief) (died 1839), a leader of the Chickamauga Cherokee
 The Bowl (Douglas), a stadium in Douglas, Isle of Man, UK
 "The Bowl", a short story by F. Scott Fitzgerald, included in The Short Stories of F. Scott Fitzgerald
 Beatrice Wind Farm, or Beatrice Offshore Windfarm Ltd., on the northeast coast of Scotland

See also
 List of college bowl games
 Bol (disambiguation)
 Bole (disambiguation)
 Boule (disambiguation)
 Bowler (disambiguation)
 Bowles (disambiguation)
 Bowling (disambiguation)

Bowl (disambiguation)


Stélios Kympourópoulos (), né le  à Athènes, est un homme politique grec.

Biographie

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des députés européens de Grèce de la 9e législature - Liste des députés européens de la 9e législature

Liens externes

Député européen membre de Nouvelle Démocratie (Grèce)
Député européen du groupe du Parti populaire européen 2019-2024
Député européen élu en Grèce 2019-2024
Naissance en juillet 1985
Naissance à Athènes

Stelios Kympouropoulos


Radio Monte Carlo es una emisora generalista de radio de Uruguay propiedad de la Sociedad Anónima de Radioemisoras del Plata. Es considerada la emisora de amplitud modulada de mayor audiencia en el país.

Historia
Fue creada en la Nochebuena de 1924 por el doctor Carlos Romay, abogado y radioaficionado uruguayo. Su primer identificación fue CK21 Emisora Monte, dado que Uruguay todavía no había adquirido el prefijo CX.

En su inauguración, la Nochebuena de 1924 asistieron conocidos aficionados de la radio, lo que dio lugar a una grandiosa fiesta en la cual no faltaron discursos, números de atletismo, espectáculos artísticos y música. Desde sus primeros años integró una cartelera musical acorde a los ritmos de la época, y también emitía el radio teatro. Las primeras voces fueron las de Carlos Buti y Concepción Olona.

Poco tiempo después, exactamente en 1928 Uruguay cambiaría el prefijo de CK a CX y por lo tanto la emisora debió adaptarse a los cambios, de ahora en más sería CX 20 Radio Monte Carlo. Es la única radio, que hasta la actualidad mantiene su nombre original.

En 1946, los estudios centrales de Radio Monte Carlo pasaron a ubicarse en pleno centro de Montevideo, sobre la calle Río Branco, entre Mercedes y Uruguay, en tanto su equipo transmisor permaneció sobre la calle Humberto 1, primera sede de la radio.

En 1950 se instala en la Avenida 18 de Julio 1224 e inaugura el Teatro de Radio Monte Carlo. En dicha sede funcionó durante muchos años junto con CX12 Radio Oriental, también administrada por la familia Romay. Ambas emisoras tenían una programación diferenciada, pero emitían en simultáneo sus informativos, el Diario Oral Monte Carlo y Oriental. Años más tarde fue vendida a la Arquidiócesis de Montevideo.

En 1961, durante la temporada de verano uruguaya, trasmitió en horas nocturnas desde Punta del Este, donde participaron figuras de la incipiente Bossa Nova brasilera, como Maysa Matarazzo, Joao Gilberto, Carmelia Alves, Agostinho dos Santos. La locución y conducción estuvo a cargo de Imazul Fernández, Jorge Lencina, Fanny Katz y Lila González. En ese mismo año, la emisora cubrió el celebrado Festival de Cine de Punta del Este, con reportajes diarios.

Es también en la década del 60, cuando comienza a concretar lo que será uno de los pilares de su éxito: el departamento informativo, con un importante equipo de comunicadores.

En 1961 Hugo Romay Salvo, hijo de Carlos Romay y de Elvira Salvo, funda el segundo canal de Uruguay, Monte Carlo TV Canal 4.

En 2021, el grupo Grupo Monte Carlo vendió Radio Monte Carlo y Radio Cero a la Sociedad Anónima de Radioemisoras del Plata, propietaria de Radio Carve.

El 27 de eneri de 2022 abandonó sus estudios sobre la Avenida 18 de Julio para trasladarse a los de la Sociedad Anónima de Radioemisoras del Plata e instalarse en el edificio que fuera residencia natal del poeta Juan Zorrilla de San Martín.

Programas históricos
En 1955, comienza el programa Monte Carlo Show, producido por Gabriel Vilanova que reunía los principales números musicales de la época. Tiempo después es creado el programa Aquí está su disco  conducido inicialmente por Eduardo Bello. En la actualidad el ciclo es conducido por Gustavo Pérez.

Otros programas, como Tangos a media luz, Monte Carlo a sus órdenes y Juventud 20, lograron un singular primer plano en la radio.

Otro de sus programas destacados fue y es El Tren de la Noche, un programa históricamente emitido en la madrugada de la emisora. Su primer conductor  fue el periodista argentino Luis Alberto Panelo en 1976. Hoy es conducido por el humorista y comunicador Horacio Rubino junto con Paul Fernández.

Referencias

Enlaces externos

 Página web oficial

Emisoras de radio fundadas en 1924
Emisoras de radio de Uruguay

Radio Monte Carlo (Uruguay)


Der Zollturm, aufgrund seiner weiteren Nutzung auch als Pulverturm bezeichnet, der Stadt Rheinberg am Niederrhein im Kreis Wesel in Nordrhein-Westfalen ist ein ehemaliger, denkmalgeschützter Wehrturm, der Ende des 13. Jahrhunderts von den Kölner Erzbischöfen gebaut wurde. Der frühere Bestandteil der Stadtbefestigung ist als Ruine erhalten und lag bis zur Verschiebung des Flussbettes direkt am Rhein.

Geschichte und Beschreibung

Der Bau des Zollturms begann 1292 durch den Kölner Erzbischof Siegfried von Westerburg und endete 1298, fertiggestellt durch Wigbold von Holte. Er war Teil der Stadtbefestigung und bildete den nordöstlichen Eckpunkt der Stadtmauer, westlich schloss er sich an die gleichzeitig errichtete kurkölnisch-kurfürstlichen Landesburg an. Er lag direkt am Rhein und diente zur Bewachung sowie Eintreibung der Zölle des Schiffsverkehrs auf dem Fluss. Daneben wurde er auch als Gefängnis und Munitionslager zur Unterbringung von Schießpulver genutzt; dies führte im Oktober 1598 während der Belagerung Rheinbergs durch die Spanier unter Francisco de Mendoza zu einer starken Explosion des Turms, der dadurch erheblich beschädigt wurde. Ebenso wurden große Teile der Stadt und der Burg zerstört. Nach dem Wiederaufbau kam es 1636 zu einer erneuten Explosion des Zollturm infolge eines Blitzschlags. 1703 unterzog die preußische Verwaltung im Zuge ihrer Besetzung die Festungsanlagen einer Schleifung, wobei der Turm um mehrere Geschosse abgetragen wurde. Seit 1714 liegt, nachdem das Rheinbett verlagert worden ist, der Zollturm nicht mehr direkt an dem Fluss, der mittlerweile etwa zwei Kilometer nördlich verläuft.

Der Grundriss des Turms ist rund. Die ursprüngliche Höhe betrug über 20 m, genaue Daten sind nur widersprüchlich überliefert; seit der Schleifung misst er etwa sieben Meter. Sein Durchmesser zählt nach außen circa 17 m, innen ungefähr neun Meter. Der Zollturm besteht aus Tuffstein und Basaltsäulen. Zutritt zum Inneren ist durch eine neuzeitliche korbbogig eingefasste Öffnung möglich.

Im März 1983 wurde der ehemalige Zollturm in die Denkmalliste der Stadt Rheinberg aufgenommen und als Baudenkmal mit der Nummer 20 eingetragen. Er ist Teil des Denkmalbereichs Nr. 2, der den historischen Stadtkern Rheinbergs umfasst.

Weblinks

Einzelnachweise

Rheinberg
Ruine in Nordrhein-Westfalen
Wehrturm in Nordrhein-Westfalen
Zollturm Rheinberg
Bauwerk in Rheinberg
Baudenkmal in Rheinberg
Erbaut in den 1290er Jahren
Erzbistum Köln
Ehemalige militärische Einrichtung (Deutschland)
Turm in Europa
Rundturm
Bauwerk aus Stein

Zollturm (Rheinberg)


රිජ්වේ තිලකරත්න (ඉංග්‍රීසි: Ridgeway Thilakeratne) යනු එවකට සිලෝන් ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ සභාපති හා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ධූරය දැරූ (1973 – 1977) කීර්තිමත් සිවිල් නිලධාරියකි. රිජ්වේ තිලකරත්න කවියෙක් මෙන්ම ගීත රචකයෙක්ද වෙයි.

ජීවන සටහන්
මීට අමතරව රිජ්වේ තිලකරත්න, පොලොන්නරුව, හම්බන්තොට, රත්නපුර දිස්ත්‍රීක්කයන්හි දිසාපති ධූර දරන ලදී. තවද ඔහු එවකට ප්‍රවෘත්ති හා ගුවන්විදුලි අමාත්‍යංශයේ ස්ථිර ලේකම් ධූරයද හොබවා ඇත.

රිජ්වේ තිලකරත්න  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි. කරුණාරත්න අබේසේකර, චිත්‍රානන්ද අබේසේකර, ස්ටැන්ලි ජයසිංහ, හෙන්රි ජයසේන, ගුණදාස අමරසේකර රිජ්වේගේ නාලන්දා විද්‍යාලීය සමකාලීනයන්ය.

ආශ්‍රිත
 රිජ්වේ තිලකරත්නයන් ගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු සිවිල් නිලධරයන්

 ප්‍රබුද්ධ ගී සංස්කෘතියක් බිහිකළ කලාකාමී සිවිල් නිලධාරියා

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
1931 උපත්
1981 මරණ

රිජ්වේ තිලකරත්න


Tekebaşı, Hatay'ın Samandağ ilçesine bağlı bir mahalledir. Eski adı Cilli'dir.

Tarihçe
2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Coğrafya
Samandağ ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.

Kaynakça

Samandağ'ın mahalleleri
Bilgi kutusu bulunmayan yerleşim yerleri

Tekebaşı, Samandağ


Im Bergkamp ist ein Naturschutzgebiet in der niedersächsischen Gemeinde Luhden in der Samtgemeinde Eilsen im Landkreis Schaumburg.

Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG HA 130 ist 2 Hektar groß. Es liegt innerhalb des Naturparks Weserbergland Schaumburg-Hameln südlich von Luhden am Nordhang des Wesergebirges. Hier hat sich ein Halbtrockenrasen auf flachgründigem Kalkstein des Unteren und Oberen Jura entwickelt. Dieser ist Lebensraum zahlreicher bedrohter Tier- und Pflanzenarten.

Das Gebiet steht seit dem 5. Mai 1988 unter Naturschutz. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist der Landkreis Schaumburg.

Weblinks

Naturschutzgebiet im Landkreis Schaumburg
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa
Luhden

Im Bergkamp


Idol Nacije (Traducido al español: Ídolo de la nación) es una entrega de premios de fútbol celebrada en Bosnia-Herzegovina. Desde la temporada 2014-15 sólo premia a los jugadores que juegan en la Liga de Bosnia-Herzegovina, elegidos por la Federación de Fútbol de Bosnia y Herzegovina.

El show pasó a organizarse por la página web SportSport.ba y a emitirse por el canal NTV Hayat entre 2008 y 2013. Vedad Ibišević obtuvo el premio al mejor jugador ese primer año, Idol Nacije (Ídolo de la nación), la mayor distinción y además se amplió la lista de premiados a muchas más categorías. De 2009 a 2012, este galardón lo obtuvo consecutivamente Edin Džeko.

Para los premios de 2010 se decidió que el exjugador Muhamed Konjić nombraría a 10 jugadores para la selección del ganador del premio principal de mejor jugador del año. En 2008 Sergej Barbarez tuvo el honor de nombrar al ganador, mientras que Mehmed Baždarević recibió la tarea en 2009. En 2011, el formato del premio cambió ya que sería dado a mitad de año, al acabar cada temporada, y no a final de año como se había hecho hasta entonces.

Ganadores del jugador del año

Otros premios

Otras Categorías 2018/2019

 Mejor portero de Futsal del año: Stanislav Galić (Mostar SG Staklorad)
 Mejor jugador de Futsal del año: Marijo Aladžić (Mostar SG Staklorad)
 Mejor portera de Bosnia del año: Elma Kundić (ŽNK Iskra)
 Mejor jugadora de Bosnia del año: Selma Kapetanović (SFK Sarajevo 2000)
 Premio al Juego Limpio: FK Krupa
 Entrenador del año: Husref Musemić (FK Sarajevo)
 Premio al máximo goleador del año:  Sulejman Krpić (16 goles en FK Željezničar Sarajevo)
 Portero del año en la Liga Bosnia: Vladan Kovačević (FK Sarajevo)
 Jugador del año en La liga Bosnia: Mersudin Ahmetović (FK Sarajevo)

Otras Categorías 2017/2018

 Mejor portero de Futsal del año: Stanislav Galić (Mostar SG Staklorad)
 Mejor jugador de Futsal del año: Marijo Aladžić (Mostar SG Staklorad)
 Mejor portera de Bosnia del año: Almina Hodžić (SFK 2000 Sarajevo)
 Mejor jugadora de Bosnia del año: Valentina Šakotić (Radnik Bumerang)
 Premio al Juego Limpio: FK Krupa
 Entrenador del año: Blaž Slišković (HŠK Zrinjski Mostar)
 Premio al máximo goleador del año:  Miloš Filipović (16 goles en HŠK Zrinjski Mostar)
 Portero del año en la Liga Bosnia: Kenan Pirić (HŠK Zrinjski Mostar)
 Jugador del año en La liga Bosnia: Goran Zakarić (FK Željezničar Sarajevo)

Otras Categorías 2016/2017

 Mejor portero de Futsal del año: Bahrudin Omerbegović (MNK Centar Sarajevo)
 Mejor jugador de Futsal del año: Marijo Aladžić (Mostar SG Staklorad)
 Mejor portera de Bosnia del año: Almina Hodžić (SFK 2000 Sarajevo)
 Mejor jugadora de Bosnia del año: Nikolina Milović (Radnik Bumerang)
 Premio al Juego Limpio: FK Radnik Bijeljina
 Entrenador del año: Mehmed Janjoš (FK Sarajevo)
 Premio al máximo goleador del año:  Ivan Lendrić (18 goles en FK Željezničar Sarajevo)
 Portero del año en la Liga Bosnia: Kenan Pirić (HŠK Zrinjski Mostar)
 Jugador del año en la Liga Bosnia: Miroslav Stevanović (FK Željezničar Sarajevo)

Otras Categorías 2015/2016

 Mejor portero de Futsal del año: Bahrudin Omerbegović (MNK Centar Sarajevo)
 Mejor jugador de Futsal del año: Srđan Ivanković (Mostar SG Staklorad)
 Mejor portera de Bosnia del año: Almina Hodžić (SFK 2000 Sarajevo)
 Mejor jugadora de Bosnia del año: Armisa Kuč (SFK 2000 Sarajevo)
 Premio al Juego Limpio: Darko Obradović (Árbitro)
 Portero del año en la Liga Bosnia: Goran Karačić (HŠK Zrinjski Mostar)
 Jugador del año en la Liga Bosnia: Zajko Zeba (FK Sloboda Tuzla)

Otras Categorías 2014/2015

 Mejor portero de Futsal del año: Bahrudin Omerbegović (MNK Centar Sarajevo)
 Mejor jugador de Futsal del año: Anel Radmilović (MNK Centar Sarajevo)
 Mejor portera de Bosnia del año: Envera Hasanbegović (SFK 2000 Sarajevo)
 Mejor jugadora de Bosnia del año: Armisa Kuč (SFK 2000 Sarajevo)
 Premio al Juego Limpio: Dženis Beganović (FK Željezničar Sarajevo)
 Best goalkeeper of Premier League: Ratko Dujković (HŠK Zrinjski Mostar)
 Jugador del año en la Liga Bosnia: Wagner Santos Lago (NK Široki Brijeg)

Otras Categorías 2012/2013

 Jugador del año en la Liga Bosnia: Saša Kajkut,  Čelik Zenica
 Entrenador del año: Safet Sušić,  Selección de fútbol de Bosnia-Herzegovina
 Entrenador del año en la Liga Bosnia: Amar Osim,  Željezničar Sarajevo
 Jugador extranjero del año en la Liga Bosnia: Miloš Vidović, from  Serbia, Olimpik Sarajevo
 Portero del año en la Liga Bosnia: Dejan Bandović,  FK Sarajevo
 Club bosnio mejor organizado:  NK Široki Brijeg
 Árbitro del año: Elmir Pilav
 Jugador Sub-21 del año: Sead Kolašinac,  Schalke 04
 Jugador Sub-19 del año: Armin Hodžić,  Željezničar Sarajevo
 Jugador Sub-17 del año: Samir Radovac,  FK Sarajevo
 Jugador de Futsal del año: Slaven Novoselac
 Jugadora del año: Amira Spahić,  2000 Sarajevo
 Trabajador de fútbol del año: Elvedin Begić,  Asociación de fútbol de Bosnia y Herzegovina
 Mejor fichaje del año: Sead Kolašinac,  Schalke 04
 Jugador joven del año en la Liga Bosnia: Nermin Zolotić,  Željezničar Sarajevo
 Portero del año: Asmir Begović,  Stoke City

Otras Categorías 2011/2012
 Jugador del año en la Liga Bosnia: Zajko Zeba, Željezničar Sarajevo
 Entrenador del año: Amar Osim, Željezničar Sarajevo
 Entrenador del año en la Liga Bosnia: Amar Osim, Željezničar Sarajevo
 Jugador extranjero del año en la Liga Bosnia: Vedran Ješe, de Croacia, Široki Brijeg
 Portero del año en la Liga Bosnia: Adnan Guso, Željezničar Sarajevo
 Club Bosnio mejor organizado: NK Široki Brijeg
 Árbitro del año: Elmir Pilav
 Jugador Sub-21 del año: Miroslav Stevanović, FK Vojvodina
 Jugador Sub-19 del año: Nermin Zolotić, Željezničar Sarajevo
 Jugador Sub-17 del año: Semir Musić, FK Sloboda Tuzla
 Jugador de Futsal del año: Alen Lalić
 Jugadora del año: Amira Spahić, 2000 Sarajevo
 Jugador más trabajador del año: Dino Selimović, FK Sarajevo
 Mejor fichaje: Mario Kvesić, NK Široki Brijeg
 Jugador joven del año en la Liga Bosnia: Josip Kvesić, Željezničar Sarajevo
 Portero del año: Asmir Begović, Stoke City

Otras Categorías 2010
 Jugador del año en la Liga Bosnia: Vule Trivunović, Borac Banja Luka
 Entrenador del año: Vahid Halilhodžić, Dinamo Zagreb
 Entrenador del año en la Liga Bosnia: Amar Osim, Željezničar
 Jugador extranjero del año en la Liga Bosnia: Wagner Santos Lago, de Brasil, Široki Brijeg
 Portero del año en la Liga Bosnia: Ibrahim Šehić, Željezničar
 Club Bosnio mejor organizado: Olimpic Sarajevo
 Árbitro del año: Radosav Vukasović
 Jugador Sub-21 del año: Muhamed Subašić, Olimpic Sarajevo
 Jugador Sub-19 del año: Amer Bekić, FK Sloboda Tuzla
 Jugador Sub-17 del año: Armin Hodžić, Željezničar
 Jugador de Futsal del año: Nijaz Mulahmetović, Orlić Sarajevo
 Jugadora del año: Alisa Spahić, 2000 Sarajevo
 Jugador más trabajador del año: Nijaz Brković, Željezničar
 Mejor fichaje: Muhamed Bešić, Hamburger SV
 Jugador joven del año en la Liga Bosnia: Edin Višća, Željezničar
 Portero del año: Asmir Begović, Stoke City

Otras Categorías 2009
 Jugador del año en la Liga Bosnia: Amer Osmanagić, Velež Mostar
 Entrenador del año: Miroslav Blažević, Bosnia y Herzegovina
 Entrenador del año en la Liga Bosnia: Abdulah Ibraković, Velež Mostar
 Jugador extranjero del año en la Liga Bosnia: Juan Manuel Varea, de Argentina, Široki Brijeg
 Portero del año en la Liga Bosnia: Muhamed Alaim, Sarajevo
 Club Bosnio mejor organizado: Široki Brijeg
 Árbitro del año: Rusmir Mrković
 Jugador Sub-21 del año: Ermin Zec, Šibenik
 Jugador Sub-19 del año: Haris Seferović, Fiorentina
 Jugador Sub-17 del año: Safet Šivšić, Dinamo Zagreb
 Jugador de Futsal del año: Nijaz Mulahmetović, Orlić Sarajevo
 Jugadora del año: Aída Hadžić, 2000 Sarajevo
 Jugador más trabajador del año: Zlatan Jelić, Široki Brijeg

Otras Categorías 2008
 Jugador del año en la Liga Bosnia: Velibor Đurić, Zrinjski Mostar
 Entrenador del año: Mehmed Baždarević, Grenoble Foot 38
 Jugador extranjero del año en la Liga Bosnia: Darko Spalević, de Serbia, Slavija
 Portero del año en la Liga Bosnia: Denis Mujkić, Jedinstvo Bihać
 Club Bosnia mejor organizado: Široki Brijeg
 Árbitro del año: Novo Panić
 Jugador Sub-21 del año: Semir Štilić, Lech Poznań
 Jugador Sub-19 del año: Haris Handžić, Sarajevo
 Jugador Sub-17 del año: Dženan Durak, Freiburg
 Jugador de Futsal del año: Alen Lalić, Potpićan 98
 Jugadora del año: Lidija Kulis, 2000 Sarajevo
 Equipo más trabajador del año: Zlatan Jelić, Široki Brijeg
 Grupo de fanes del año: The Maniacs (FK Željezničar Sarajevo)

Referencias

Enlaces externos
 SportSport.ba
 Lista de ganadores

Fútbol en Bosnia y Herzegovina
Bosnia

Futbolista del año en Bosnia


La dorsal de Galápagos es una dorsal mediooceánica ubicada en el Pacífico Oriental, cerca de las islas Galápagos, de las cuales toma el nombre. La dorsal de Galápagos se desprende como ramal de la gran dorsal del Pacífico Oriental y corre desde esta hacia el este hasta la isla Malpelo. La dorsal de Galápagos forma el límite entre la placa de Nazca y la placa de Cocos.

Referencias

Galapagos
Galapagos
Geografía marítima de Ecuador
Geografía marítima de Colombia
Islas Galápagos

Dorsal de Galápagos


Baudenkmäler nach Ortsteilen

Ettringen

|}

Aletshofen

|}

Ettringermühle

|}

Forsthofen

|}

Kirch-Siebnach

|}

Ostettringen

|}

Siebnach

|}

Traunried

|}

Abgegangene Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Ettringen (Wertach)

Anmerkungen

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

 In dieser [ Kartenansicht] sind Baudenkmäler ohne Koordinaten mit einem roten bzw. orangen Marker dargestellt und können in der Karte gesetzt werden. Baudenkmäler ohne Bild sind mit einem blauen bzw. roten Marker gekennzeichnet, Baudenkmäler mit Bild mit einem grünen bzw. orangen Marker.

Ettringen
!

Liste der Baudenkmäler in Ettringen (Wertach)


Alexander Hamilton-broen er en bro over Harlem River i New York City. Broen er en buebro, der har otte spor og forbinder Manhattan med Bronx. Den er en del af U. S. Highway 1 og Interstate Highway 95.

Broens samlede længde er 724 m. Det centrale spænd er på 169 m og har en frihøjde på 31 m over floden. Den er opkaldt efter politikeren og slaverimodstanderen Alexander Hamilton.

Historie
Da George Washington-broen stod færdig i 1931, gik trafikken herfra til Bronx via Washington-broen lidt nord for, hvor Alexander Hamilton-broen nu ligger. Denne blev planlagt i midten af 1950'erne for at forbinde de ligeledes planlagte Trans-Manhattan og Cross-Bronx Expressways og aflaste den forøgede trafik, der var kommet fra den sekssporede George Washington-bro. Da den ville blive en del af Interstate-vejen, ville 90 % af anlæggelsesudgifterne på $21 millioner blive afholdt af den føderale regering. Anlæggelsen omfattede foruden broen også spiralformede ramper (i daglig tale kaldet "proptrækkeren") som forbindelse til Major Deegan Expressway (der var klar i 1964) og en viaduktrampe som forbindelse til Harlem River Drive, begge mere end 30 m under broens niveau, samt til Amsterdam Avenue.

Alexander Hamilton-broen åbnede 15. januar 1963. Den har gennemgået en totalrenovering i 2009-13 til $400 millioner.

Referencer

Eksterne henvisninger
Alexander Hamilton Bridge på nycroads.com

Broer i USA
Bygninger, konstruktioner og anlæg i New York City

Alexander Hamilton-broen


Democracy for America (DFA) was a progressive political action committee headquartered in Burlington, Vermont. Founded by former Democratic National Committee Chair Howard Dean in 2004, DFA led public awareness campaigns on a variety of public policy issues, trains activists, and provided funding directly to candidates for office, until it ended operations in 2022. At its peak, the organization had dozens of local chapters and more than a million members in the United States and internationally.

History

Foundation and early history (2001–2004)
Dean created the PAC Fund for a Healthy America in 2001 in Montpelier in advance of a planned campaign for president. In March 2004, following the conclusion of Dean's presidential campaign, the organization was renamed "Democracy for America."

Following his unsuccessful run for the Democratic nomination in the 2004 presidential election, Dean used the organization to build on the grassroots momentum for Democratic candidates around the country and for his successful campaign to become chair of the Democratic National Committee. DFA used the Internet-based, grassroots organizing that Dean had created for his presidential campaign to help like-minded Democrats get elected. In 2004 the organization endorsed and supported Democrats (known as the Dean Dozen) on the federal, state, and county levels.

2005–2022
In 2005, Dean turned over control of the organization to his brother, Jim Dean, when he became DNC Chair. Since then, Democracy for America has helped elect over 600 progressives into office, including President Barack Obama, while building their membership to over a million like-minded progressives across all fifty states. In 2007, DFA became the first carbon-neutral political action committee in the United States.

Arshad Hasan served as executive director from 2007 to 2013, after which Charles R. Chamberlain became executive director. Effective January 1, 2019, Chamberlain was named chair, while Yvette Simpson was named chief executive. Fundraising efforts collapsed under Simpson. In December 2022, Simpson announced she would step down from the organization, which was no longer solvent and was dissolved. The associated 501(c)4, Democracy for America Advocacy Fund, also known as DFA Advocacy Fund, continued limited operations.

DFA-List

DFA focused on endorsing candidates at all levels of office, both local and national. DFA's endorsements were often orchestrated by members of local groups, and they provided resources, such as funds and addresses, to the endorsed campaign. According to their records, the group endorsed over 578 candidates. Candidates wishing for an endorsement may apply on the organization's website.

DFA initially endorsed Bernie Sanders in the 2016 presidential race after earning a record-breaking 87.9% of the vote in their online poll.

The organization switched its endorsement in July 2016 "...to stand with Bernie Sanders by joining him in formally endorsing Hillary Clinton for President." Sanders has since formed his own group Our Revolution.

Notable past DFA endorsements have included:

Keith Ellison for DNC Chair in the 2017 election
Bernie Sanders for U.S. Senate in Vermont and U.S. President
Barack Obama for U.S. Senate in Illinois and U.S. President
Julie Gunnigle for Maricopa County Attorney
Al Franken for U.S. Senate in Minnesota
Misty K. Snow for U.S. Senate in Utah
Mark Begich for U.S. Senate in Alaska
Ned Lamont for U.S. Senate in Connecticut
Jeff Merkley for U.S. Senate in Oregon
Elizabeth Warren for U.S. Senate in Massachusetts
Howard Dean for DNC Chair
Deval Patrick for Governor of Massachusetts
Jon Tester for U.S. Senate in Montana
Sheldon Whitehouse for U.S. Senate in Rhode Island
Martin Heinrich for U.S. Representative for New Mexico's 1st district
Joey Novick for mayor of Flemington, New Jersey
Sam Yoon for Boston City Council
Jerry McNerney for U.S. Representative from California's 11th District
Jack Markell for Governor of Delaware
Linda McCulloch for Montana Secretary of State
Debra Bowen for California Secretary of State
Denise Juneau for Montana Superintendent of Public Instruction
Donna Edwards for U.S. Representative in Maryland from Maryland's 4th district
Jim Himes for U.S. Representative for Connecticut's 4th district
Alan Grayson for U.S. Representative in Florida from Florida's 8th district
Paulette Jordan for Governor of Idaho in 2018

Political positions
Democracy for America's status on various social and economic issues places the organization strongly on the left of the American political spectrum. Although they often endorse and advocate for Democratic Party candidates, DFA is also to the left of many national and state Democratic lawmakers.

In 2006, the group supported Ned Lamont over Sen. Joseph Lieberman in Connecticut's primary and general elections. DFA also supported Carol Shea-Porter in her Democratic primary and general election victory in New Hampshire's 1st congressional district. In 2008, the group supported Donna Edwards of Maryland's 4th congressional district.

During the 2008 Minnesota Senate election between Norm Coleman and Al Franken, Democracy for America aligned themselves with the Progressive Change Campaign Committee and called their campaign "Donate a Dollar a Day to Make Norm Go Away."  Coleman lost to Franken following an official state-wide recount.

Domestic issues
Before creating this PAC, the group's founder, Howard Dean, who already possessed a considerable platform, had strongly campaigned in favor of universal health care. Therefore, the DFA's first major campaign after the 2008 presidential election focused mainly on this issue, standing in support of universal healthcare.

In 2011, DFA's main issue of interest was the rights of company employees, which was campaigned for, among other things, by promoting unions. DFA, Progressive Change Campaign Committee (or PCCC), and several other organizations with lesser contribution levels, combined funds to spend $2.2 million canvassing about these issues, including phone calls, door-to-door campaigning, and TV ads.

DFA has also campaigned to oppose legislation that requires voters to present government-issued identification cards, birth certificates, or passports before voting. The organization has at various times deemed the laws "excessive" and "Draconian," and has argued that the laws inhibit ordinary citizens from being able to enter the polling stations.

Furthermore, the DFA campaigns on behalf of legislation to benefit homosexual Americans, to guard the rights afforded to them through the legalization of same-sex marriage in the United States. The organization sent volunteers to Maine to campaign against 2009 Maine Question 1, which nullified a same-sex marriage law passed by the state's legislature. In a related issue, DFA pushed for the repeal of the "Don't Ask, Don't Tell" laws in regard to the U.S. military.

DFA has also run anti-Wall Street campaigns and a "Boycott BP" campaign in response to a leaky oil pipe in the Gulf of Mexico that was owned by BP.

Foreign policy issues
Democracy for America supported the withdrawal of the United States from the Iraq War.

Endorsed presidential candidates
In 2008, Democracy for America endorsed Barack Obama, who was then an outspoken critic of the Iraq War. In February 2009, President Obama stated unequivocally that American occupation in Iraq will end no later than August 31, 2010. DFA did not withdraw its support for Obama after he failed to do this.

In 2016, DFA endorsed Bernie Sanders in the 2016 United States presidential election, in accordance with the results of a poll of their supporters conducted on the DFA website.

In 2020, DFA endorsed Bernie Sanders, also in accordance with a website poll.

Training and scholarships
DFA members at both the national and local levels have participated in numerous training programs, intended to instruct prospective candidates on running a successful political campaign. DFA's main training initiative, called the Campaign Academy, consists of 16 hours of interactive workshops that bring hundreds of local activists, campaign staff, and candidates together for 2 days of intensive campaign training. Topics have included; online organizing, shutting down a campaign, canvassing, phone banking, recruiting volunteers, how to increase voter turnout, developing a finance plan, sustaining your media presence, winning with social networks and building a grassroots army: volunteer recruitment.

"DFA Night School" is the organization's online training program. Each session is an hour-long interactive conference call and web presentation where trainees participate and ask questions.

Netroots Nation Scholarship competition
DFA also awards scholarships to progressive or liberal bloggers, known as the "Netroots Nation Scholarship." In 2010, DFA sent 60 online activists to Netroots Nation, held in Las Vegas, NV, from July 22–25.  Other sites for the Netroots Nation Convention have included Austin, Texas, in 2008 and Pittsburgh, Pennsylvania, in 2009.

Dean Corps
In 2010, DFA sent field organizers to progressive campaigns for a program called Dean Corps. Similar to Russ Feingold's Progressive Patriot Corps, organizers represented an in-kind contribution to the recipient campaign. The goal is to hire, train and place field organizers on key progressive campaigns to get more progressive Democrats elected.

See also
America Coming Together
Howard Dean
Jim Dean (activist)
Dean Dozen

Notes

External links

Stand with Dr. Dean, health care reform site affiliated with Democracy for America.
DFA-Link
Blog for America

Factions in the Democratic Party (United States)
United States political action committees
Healthcare reform advocacy groups in the United States
Progressive organizations in the United States
Howard Dean
2004 establishments in Vermont

Democracy for America


5347 Orestelesca este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
5347 Orestelesca este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Eleanor Francis Helin. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,01 ua, o excentricitate de 0,04 și o înclinație de 11,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 5001-6000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1985
Centura de asteroizi

5347 Orestelesca


දිමිත්‍රි ඇනතොලේවිච් මිද්වේදෙෆ් (; උපත 14 සැප්තැම්බර් 1965) යනු,  2012 සිට නිලය දරන,    රුසියාවේ දසවන සහ වර්තමාන අග්‍රාමාත්‍යවරයාය. ඔහු මීට පෙර, 2008 සිට 2012 දක්වා,  රුසියාවේ තුන්වන ජනාධිපති ලෙසින් සේවය කළේය. . ඔහු විසින් වයස අවුරුදු 42 දී නිලය භාර ගනිත්ම, එතෙක් සේවය කල  රුසියාවේ ජනාධිපතිවරුන් තිදෙනාගෙන් ලාබාලයා විය.

ශාස්ත්‍රඥයින්ගේ පවුලක උපත ලද මිද්වේදෙෆ්, 1987දී,  ලෙනින්ග්‍රෑඩ් රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාලයේ නීතිය පිළිබඳ අධ්‍යයනාංශයෙන් උපාධිය ලැබීය. 1990දී ඔහුගේ ශාස්ත්‍රීය නිබන්ධනය  ඉදිරිපත් කළ ඔහු,  වර්තමානයේ සෙන්ට් පීටර්ස්බර්ග් රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාලයය යනුවෙන් යළි-නම් කර ඇති, ඔහු උගත් ශාස්ත්‍රාලයේ ඩෝසන්ට්වරයෙකු ලෙසින් සේවය කරමින්, 1999 වන තුරුම සිවිල් හා රෝමානු නීතිය ඉගැන්වීය.

රුසියාවේ ජනාධිපති

තනතුරට පත් වූයේ 	2008 මැයි 07
අගමැති 		 වික්ටර් සුබ්කොව් (වැඩබලන) ව්ලැද්මීර් පුටින්
කලින් සිටි ජනාධිපති 	ව්ලැද්මිර් පුටින්

රුසියාවේ උප අගමැති

තනතුරට පත් වූයේ 	 2005 නොවැම්බර් 14
			සර්ජි ඉවානොව් සමග සේවය කරයි

අගමැතිවරු 		මිහායිල් ෆ්‍රැඩ්කොට්
			වික්ට්ර් සුබ්කොට්
			ව්ලැද්මීර් පුටින්
Preceded by 		Office created
Succeeded by 		TBD
ඉපදුනේ 		 1965 සැප්තැම්බර් 14 (අවු 42)
			ලෙනින්ග්‍රැඩ් - සෝවියට් සංගමය
ජාතිය 			රුසියානු
බිරිඳ 			ස්වෙත්ලානා මෙද්වදෙවා (විවාහයට පෙර ලින්නික්)
දරුවන්			ඉල්යා මෙද්වදෙව්
අධ්‍යාපනය		 ලෙනින්ග්‍රැඩ් රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාලය
රැකියාව 		 දේශපාලනය
			කළමණාකරු - නීතිඥ
ආගම			රුසියන් ඔර්තෙඩොස්
වෙබ් අඩවිය		(රුසියන් නිල වෙබ් අඩවිය)

රුසියානු ජනාධිපති දිමිත්‍රි මෙද්වදෙව් 1965 සැප්තැම්බර් 14 දින උපත ලද්දේය. 2008 මැයි 7 දින තනතුරේ වැඩ භාර ගත්තේය. 2008 මාර්තු මස 2 වැනි දින පවත් වන ලද ජනාධිපතිවරණයේදි 70% ක පමණ චන්ද ප්‍රමාණයක් ලබා ගෙන ජනාධිපතිවරණය ජය ගත්තේය.

රුසියානු රජයේ පළමු නියෝජ්‍ය අගමැති ලෙස මෙද්වදෙව් 2005 නොවැම්බර් 14 දින පත් වූයේය. ඔහු කලින් ව්ලැද්මීර් පුටින් ගේ කාර්ය මණ්ඩල ප්‍රධානියාව සිටියේය. ඊට අමතරව ගැස්ප්‍රොම් හි අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයේ සභාපති විය. 2000 වර්ෂයේ සිට දෙවැනි වරටත් එම ධූරය දැරුවේය. 2007 දෙසැම්බර් 10 දින ඉදිරියේදි පැවැත්වෙන ජනාධිපතිවරණය සඳහා නිල නොවන ලෙස ඔහුගේ නම විශාලතම දේශපාලන පක්ෂය වූ යුනයිටඩ් රශියා පක්ෂය විසින් යෝජනා කරන ලදි. 2007 දෙසැම්බර් 17 දින එය නිල වශයෙන්ම යෝජනා විය. ඔහුගේ ජනාධිපති අපේක්ෂකත්වය කලින් ජනාධිපතිව සිටි ව්ලැද්මිර් පුටින්ගේ ද සහය ලැබුනි.

ළමා කාලය

දිමිත්‍රි මෙද්වෙදෙව්, විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්ය වරුන්ගේ පවුලක උපත ලත් අතර ලෙනින්ග්‍රෑඩයේ සාමාන්‍ය වැඩ කරන ජනයා වාසය කරන කැප්චිනෝ නම් දිස්ත්‍රික්කයෙහි හැදුනේය. ලෙනින්ග්‍රෑඩයේ වර්ග මීටර් 40 ක වපසරියකින් යුත් තට්ටු නිවාසයක ඔහුගේ බාල කාලය ගෙවුනි. මෙම ලෙනින්ග්‍රෑඩය මුල් දින වල නම් කර තිබුනේ සෙන්ට් පීටර්බර්ග් නමිනි.

1987 වර්ෂයේදි ඔහු ලෙනින්ග්‍රෑඩ් රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාලයේ නීති දෙපාර්තමේන්තුවේ උපාධිය ලබා ගත්තේය. (ඔහු සමග ඉල්යා යෙලිසෙයෙව්, ඇන්ටන් ඉවානොව්, නිකොලායි වෙනිචෙන්කො සහ කොන්ස්තන්තීන් චුයිචෙන්කෝද උපාධිය ලබා ගත්හ). 1990 වර්ෂයේදී ඔහු පී.එච්.ඩී.උපාධිය ලබා ගත්තේද එම විශ්ව විද්‍යාලයෙනි. 1980 සහ 1990 දශක වල සිටි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි දේශපාලකයෙකු වූ ඇනටොලි සොච්බැක් මෙද්වදෙව්ගේ එක් මහාචාර්ය වරයකු විය. සෙන්ට්පීටර්ස්බර්ග් නගර සභාව සඳහා තරඟ වැදුනු සොච්බැක් සමග එම චන්ද ව්‍යපාරයේදි මෙද්වදෙව්ද එක්ව කටයුතු කළේය. 1990 වර්ෂයේදි මෙද්වෙදෙව්, ලෙනින්ග්‍රෑඩ්හි මහජන නියෝජිතයින්ගේ සෝවියට් හි වැඩ කළේය. 1991 සහ 1999 අතර කාලය තුල ඔහු ඔහුගේ පැරණි විශ්ව විද්‍යාලයේම (docent කෙනෙකු ලෙස) සේවය කළේය. මෙම විශ්ව විද්‍යාලය දැනට හැඳින්වෙන්නේ ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාලය වශයෙනි.

ජනාධිපති පදවියට පෙර ව්‍යාපාර සහ දේශපාලන කටයුතු

1991 - 1996 අතර කාලය තුළ මෙද්වදෙව් ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් නගරාධිපති කාර්යාලයේ අන්තර්ජාතික කටයුතු කමිටුවේ නීති විශ්ලේෂකයෙකු ලෙස කටයුතු කළේය. එවකට එහි ප්‍රධානියා වූයේ ව්ලැඩ්මීර් පුටින්ය. පුටින් පාලනයේ විවේචකයින්ගේ (යුරි ෆෙල්ෂ්ටින්ස්කි සහ ව්ලැද්මීර් ප්‍රිබයිලොව්ස්කි) පර්යේෂණ වලට අනුව ඉහත කී කමිට‍ව සූදු ක්‍රීඩාවද ඇතුලත් වෙනත් ව්‍යාපාර බොහොමයකට සම්බන්ධ වී ඇත. "නේවා චාන්ස්" නම් නාගරික ආයතනයක් හරහා මෙම සූදුව හා සම්බන්ධ ව්‍යාපාරය ආරම්භ වී ඇත. මෙම "නේවා චාන්ස්" ආයතනය නගරයේ සූදු ක්‍රීඩා ආයතනවල සම අයිතිකරුවෙකු වූයේය. යොදවා ඇති මූල ධනයෙන් 51% ක් ඔවුන්ගේය. නගරාධිපතිගේ කාර්යාලය ඔවුන්ගේ දායකත්වය සැපයුවේ මුදලින් නොව කැසිනෝ ව්‍යාපාරය සඳහා කුලී අය කිරීමට තිබෙන අයිතිය ඉවත් කර ගැනීමෙනි. දැනට පවතින නීති උල්ලංඝණය නොකරමින් රජයත් ව්‍යාපාර කටයුතුවලට මැදිහත් විය හැකි ආකාරය පෙන්වා දුන් පළමු කීපදෙනාගෙන්කෙනෙකු වූයේ මෙද්වෙදෙව් බව පාලන අධිකාරීහු පෙන්වා දුන්හ. ඒ ඉඩම් නොදෙන නමුත් කුලිය සඳහා දායක වීමෙනි.

1993 නොවැම්බරයේදී, ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් නගරය මූලස්ථානය කර ගත් දැව සමාගමක් වූ ඉලිම් පල්ප් එන්ටර්ප්‍රයිසස් හි නීති කටයුතු පිළිබඳ අධ්‍යක්ෂකවරයා වූයේ මෙද්වෙදෙව්ය. මෙම ආයතනය මුලදී සීමාසහිත වගකිම් ඇති සමාගමක් ලෙස ලියා පදිංචි කර තිබුනි. එහෙත් පසුව නින්සෙල් නමින් සංවෘත ඒකාබද්ධ සමාගමක් ලෙස නැවත ලියාපදිංචි කළ අතර එහි 50% ක කොටස් හිමි වූයේ මෙද්වෙදෙව්ටයි. 1998 දි ඔහුබ්රැට්ස්කි කඩදාසි කම්හලේ අධ්‍යක්ෂ මහණ්ඩලයේ සාමාජිකයෙකු ලෙස තෝරා ගැනුනි. 1999 දක්වා ඔහු ඉලිම් පල්ප් සමාගමේ සේවය කළේය.

1999 නොවැම්බරයේදී මොස්කව්හි රජයේ ඉහල පෙලේ තනතුරු සඳහා පුටින් විසින් කැඳවූ පිටර්ස්බර්ග් නුවරුන් කීප දෙනාගෙන් මෙද්වෙදෙව්ද එක් අයෙකි. එම වසරේ දෙසැම්බරයේදී ජනාධිපති කාර්ය මණ්ඩලයේ ප්‍රධානියා ලෙස ඔහු පත් කරන ලද්දේය.

මෙද්වෙදෙව් (දකුණේ) එක්සත් ජනපද බලශක්ති අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් සැමුවෙල් බැඩ්මන් හමුවීම.

ද්මිත්‍රි මෙද්වෙදෙව් ජනාධිපති පුටින්ගේ හිතෛෂී දේශපාලනඥයින්ගෙන් කෙනෙකු විය. වර්ෂ 2000 දී ජනාධිපතිවරණ චන්ද ව්‍යාපාර මූලස්ථානයේ ප්‍රධානියා වූයේ ඔහුය. 2000 සිට 2001 දක්වා ගැස්ප්‍රොම් අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයේ සභාපති විය. නැවතත් 2001 සිට 2002 දක්වා උප සභාපති පදවිය දැරූ අතර, 2002 දී දෙවන වතාවටත් සභාපති ලෙස පත් විය. 2003 ඔක්තෝබරයේදී ඇලෙක්සැන්ඩර් වොලොෂින් ගෙන් පසු ඔහු ජනාධිපති කාර්ය මණ්ඩල ප්‍රධානියා විය. 2005 නොවැම්බරයේදී ජනාධිපති පුටින් විසින් ඔහු පළමු නියෝජ්‍ය අගමැති ලෙසද, ප්‍රමුඛ ජාතික ව්‍යපෘතීන් ක්‍රියාවෙහි යෙදවීම සඳහා වූ කවුන්සිලයේ ප්‍රධානියා ලෙසද, කොමියුනිස්ට් කොමිටියේ සභාපති ලෙසද පත් කරනු ලබීය.

වැදගත් මෘදු ගති පැවතුම් ඇති මෙද්වෙදෙව් පුටින්ගේ හිතෛෂීවන්තයෙකු ලෙසත් දක්ෂ පරිපාලකයෙකු ලෙසත් නිදහන් මතධාරී ප්‍රායෝගික පුද්ගලයෙකු ලෙසත් හැඳින්වේ. එසේම ජනාධිපති පුටින් සමයේ ඔහු වටා සංවිධානය වූ දේශපාලන කණ්ඩායමකින් එකක් වූ ශාන්ත පීටර්ස්බර්ග් හි නීතිඥයින්ගේ නායකයා වූයේද ඔහුය. මෙම කණ්ඩායමේ අනෙක් සාමාජිකයින් වුයේ ඉලිම් පල්ප් සංස්ථාවේ සම අයිතිකරුවෙකු වූ ද්මිත්‍රි කොසැක්, සර්ජි මිරොනොව් (රුසියානු ෆෙඩරේෂණයේ කවුන්සිලයේ කතා නායක) යූරි මොල්චනොව් සහ පුටින්ගේ පෞද්ගලික ආරක්ෂක සේවා ප්‍රධානීයා වූ වික්ටර් සෙලොටොව් යන අයයි.

2008 ජනාධිපතිවරණය

පළමු නියෝජ්‍ය අගමැති ලෙසට පත් වීමෙන් පසු 2008 වර්ෂයේදී පැවැත්වෙන ජනාධිපතිවරණය සඳහාද පුටින්ගේ අනුප්‍රප්තිකයා ලෙස මෙද්වදෙව් පත් කරනු ඇතැයි බොහෝ දේශපාලන විචාරකයෝ බලාපොරොත්තු වූහ. මේ සඳහා සර්ජි ඉවානොව් සහ වික්ටර් සුබකෝව් වැනි සුදුසුකම් ලත් වෙනත් අය සිටියද තමන් කැමති වඩාත් අනුප්‍රප්තිකයා ලෙස ජනාධිපති පුටින් විසින් 2007 දෙසැම්බර් මස 10 දින මෙද්වදෙව්ගේ නම ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදි. යුනයිටඩ් රශියා, ෆෙයාර් රශියා, රුසියාවේ කෘෂිකාර්මික පක්ෂය සහ සිවිලියන් පවර් නම්වලින් හැඳින්වෙන පුටින්ට පක්ෂපාතීත්වය දැක්වූ දේශපාලන පක්ෂ 4 කද පුටින්ගේ යෝජනාවට සහයෝගය දැක්වූහ. යුනයිටඩ් රශියා පක්ෂයේ පක්ෂ සුමුලුව 2007 දෙසැම්බර් මස 17 වෙනි දින පැවැත්වුණු අතර නියෝජිතයන්ගෙන් රහසේ කරන ලද ඡන්ද විමසීමකින් පසු 2008 ජනාධිපතිවරණය සඳහා මෙද්වදෙව්ගේ නම නිල වශයෙන් යෝජනා වුනි. 2007 දෙසැම්බර් 20 වෙනි දින මෙද්වදෙව් ඔහුගේ අපේක්ෂකත්වය මධ්‍යම මැතිවරණ කොමිසමෙහි ලේඛණගත කළේය. තමා ගැස්ප්රොම් ආයතනයේ සභාපති පදවියෙන් ඉවත් වන බවද ප්‍රකාශ කළේය. එයට හේතුව වූයේ ජනාධිපති (අපේක්ෂකයෙකුට) ට වෙනත් තනතුරු දැරීමට නීතියෙන් තහනම් බැවිනි. මෙද්වදෙව් හා ගැස්ප්රොම් ආයතනයට සමීප ආරංචි මාර්ග වෙදොමොස්ති පුවත් පතට කියා තිබුනේ මෙද්වදෙව් දැරු තනතුරට පුටින් පත් වීමට ඉඩ තිබෙන බවකි. මෙද්වදෙව්ගේ ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂක ඉල්ලුම් පත 2008 ජනවාරි 21 දින රුසියානු මධ්යතම මැතිවරණ කොමිෂම මගින් විධිමත් ලෙස භාර ගන්නා ලදී.

ජනාධිපති අපේක්ෂකයා ලෙස පුටින්ගේ තේරීම පහසු ජයග්‍රහණයකට මග පෙන්වනු ඇතැයි දේශපාලන විශ්ලේශකයෝ කීහ. මැතිවරණයට පෙර පවත්වන ලද සමීක්ෂණ වලින් පෙන්ණුම් කරන ලද්දේ පුටින්ගේ අපේක්ෂකයාට වැඩි වාසි අත් වන බවයි. රුසියාවේ ස්වාධීන ඡන්ද නිරීක්ෂණ මධ්යඇස්ථානයක් වූ 'ලෙවාඩා මධ්‍යස්ථානය ' 2007 දෙසැම්බර් 21 - 24 දින පවත් වන ලද අනුමාන චන්ද විමසීම් නිරීක්ෂණයේදි ඡන්දය ඉල්ලන අපේක්ෂකයින්ගේ ලේඛණයක් ඔවුන් වෙත ඉදිරිපත් විය. එය නිරීක්ෂණය කළ එකි සංවිධාන ඡන්දය ඉතා ඉක්මණින් පවත් වන්නේ නම් රුසියානු ජනතාවගෙන් 70% ක් මෙද්වදෙව්ට පක්ෂව ඡන්දය පාවිච්චි කරනු ඇත යනුවෙන් කියා ඇත. ජනාධිපතිවරණය සඳහා නම් කරනු ලැබීමෙන් පසු කරන ලද පළමු දේශනයේදී ව්ලැද්මිර් පුටින් අගමැති තනතුරට පත් කිරීමට අදහසක් තිබෙන බව මෙද්වදෙව් කියා සිටියේය. ව්‍යවස්ථානුකුලව තුන්වෙනිවරට ජනාධිපති පදවියට පත් වීමට වරම් නොලැබෙන නමුත් අගමැති පදවිය ඔහුට පිරිනැමුවහොත් රුසියානු දේශපාලනයේ දිගටම නියැලීමටත් වැදගත් කාර්ය භාරයයක් ඉටු කිරීමටත් පුටින්ට අවස්ථාවක් ලැබෙනු ඇතැයි අපේක්ෂාවක් තිබුනි. (ව්‍යවස්ථාව මගින් නැවත වරක් ජනාධිපති වීමට අවසර දීම පසුව සිදු වුනි) මෙම අදහස සැළකිල්ලට ගත් ඇතැම් විශ්ලේෂයින් ගේ අදහස වූයේ නාමික වශයෙන් පමණක් මෙද්වදෙව් ජනාධිපති පදවියේ සිටිනු ඇතැයි යන්නයි. මෙද්වදෙව් ජනාධිපති වුවහොත් තමන් අගමැති පදවිය භාර ගන්නා බවට පුටින් ශපථ කළේය. ජනාධිපත්ගේ බලතල අගමැතිගේ බලතල සමග බෙදා ගැනීම පුටින් විසින් අනුමත නොකළේය. මැතිවරණ පෝස්ටර්වල දෙදෙනාගේම ඡායා රූප එකට යොදා තිබුණු අතර එහි "අපි එක්ව ජයග්‍රහණය කරමු" යන පාඨය සටහන් වී තිබුණි.

2008 ජනවාරියේදී තමන්ගේ ජනාධිපතිවරණ ඡන්ද ව්‍යාපාරය දියත් කරමින් එක් එක් කලාප කරා ගියේය. 2008 මාර්තු 02 දින පැවැත්වෙන ජනාධිපතිවරණයෙන් තමන් තේරීපත් වුවහොත් තමා එම තනතුරට තෝරා ගත් පුද්ගලයා වූ විලැද්මීර් පුටින් සමග ඉතා ළඟින් එක් වී වැඩ කරන බවට මෙද්වදෙව් සහතික විය.

ජනාධිපති

මෙද්වදෙව්, 2008 මාර්තු 02 දින තේරි පත් වූ ජනාධිපති විය. අවසාන ප්‍රතිඵලයට අනුව ඡන්ද වලින් 70.18% ලබා ගත්තේය. ප්‍රකාශිත ඡන්ද ප්‍රමාණය 69.78% ක් විය. මැතිවරණයේ සාධාරණත්වය පිළිබඳ ප්‍රශ්න ඇති විය. ඇතැමෙකු ඡන්දය සාධාරණ හා නිදහස් ලෙස පැවැත්වුනු බව කීහ. අනෙකුත් අය කීවේ සියලුම අපේක්ෂකයින්ට එක සමාන ලෙස මාධ්‍ය මගින් ප්‍රවාදයක් නොලැබුනු බව සහ විපක්ෂයට අසාධාරණ ලෙස සැළකූ බවයි. නිරීක්ෂණ කණ්ඩායම්වලට වෙනත් අක්‍රමිකතා සංඛ්‍යාවක් දක්නට ලැබුනි. එහෙත් වංචා හෝ ඡන්ද පෙට්ටි පිරවීම ගැන වාර්තා නොවීය. ජනතාවගේ කැමැත්ත ඡන්දයෙන් ප්‍රකාශ වුනේ යයි යන මතයට බොහෝ දෙනෙකු එකඟ වූහ.

මැයි 7 වෙනි දින ක්රෙහම්ලින් මාළිගයේ දි පවත්වන ලද උත්සවයේදි මෙද්වදෙව් රුසියානු ෆෙඩරේෂණයේ 3 වැනි ජනාධිපති ලෙස දිවිරුම් දුන්නේය. දිව්රීමෙන් පසු රාජාලි හිස් දෙකකින් යුත් රන් දම්වැලක් ඔහුට ලැබුනේය. එය ජනාධිපතිත්වයේ සංකේතය විය. අනතුරුව ඔහු "මම විශ්වාසය කරනවා මාගේ ප්‍රධාන ඉලක්කය ජනතා නිදහස සහ ආර්ථික නිදහස වන බව නීතියේ සැබැ ගෞරවය සඳහා අප සටන් කළ යුතුයි" යනුවෙන් ප්‍රකාශ කළේය.

සම්මාන

රුසියාවේ ඉතා වැදගත් ව්‍යාපාර කටයුතු වලට අදාළ සඟරාවක් වූ 'එක්ස්පර්ට් මැගසින්' නම් සඟරාව විසින් මෙද්වදෙව් "වසරේ මිනිසා" ලෙස හඳුන්වන ලැබීය. 2005 දී මෙම නම්බු නාමය ඔහුට ගැස්ප්රොනම් ආයතනයේ ඇලෙක්සෙයි මිලර් යන දෙදෙනාට හවුලේ ලැබුණි.

පෞද්ගලික ජීවිතය

මෙද්වදෙව්, ස්වෙත්ලානා ව්ලදිමිරොව්නා සමග විවාහ වූ අතර දෙදෙනාට ඉල්ෆා නමින් (1966) පුතෙක් සිටි. මෙද්වදෙව්ගේ බිරිඳ කුඩා කාලයේ සිටම ඔහුගේ මිතුරියක් මෙන්ම පාසැලේදී පෙම්වතියක් වූවාය. 1982 දී ද්විතියක පාසැලෙන් උපාධිය ලබා වසර කීපයකට පසු එම දෙදෙනා විවාහ වූහ.

මෙද්වදෙව් ඩීප් පර්පල්, බ්ලැක් සබාත්, පිංක් ෆ්ලොයිඩ් සහ ලෙඩ් සෙප්ලින් වැනි සංගීත කණ්ඩායම් වලට මහත් කැමැත්තක් දැක්වීය. ඔහු මෙම කණ්ඩායම් වල සංගීත තැටි එකතු කළේය. තමන් ඩීප් පර්පල් කණ්ඩායමේ සියලුම ගීත එකතු කර තිබෙන බව කීවේය. ඔහුගේ තරුණ කාලයේ මෙම කණ්ඩායම් වල ගීත පිටපත් කළේය. 2008 පෙබරවාරියේදි සහ සර්ජි ඉවානොව් මෙද්වදෙව් දෙදෙනාම මොස්කව්හි පැවති ඩීප් පර්පල් කණ්ඩායමේ සංදර්ශනයට සහභාගි වූහ.

මෙද්වදෙව් අඩි 5' 4" (සෙමි 162) ක් උසැත්තෙක්

කාර්ය බහුල කාල සටහනක් තිබු‍නේ වුවද ඔහු සෑම දිනකම උදයේ සහ සවස පැයක් බැගින් පිහිනීම සහ බර ඉසිලීමේ ක්‍රීඩාවේ යෙදුනේය. මීටර් 1500 ක් දුර දිනකට දෙවතාවක් පිහිනුවේය.දිව්වේය, චෙස් ක්‍රීඩාවෙහි යෙදුනේය. එමෙන්ම යෝග අභ්‍යාසයන්ද කළේය. ඔහුගේ වෙනත් විනෝදාංශයන් අතර මිහායිල් බුල්හාකොව්ගේ කෘතීන් කියවීම ද විය. ඔහුගේ කාර්යාලයේ සුරතල් මසුන් ඇති කරන අතර උන්ට සාත්තු සප්පායම් කරන්නේද ඔහුමය. ඔහුට ඩොරොෆෙ නමින් සුරතල් බළලෙකු සිටි. ඌ නිතරම මිහායිල් ගොර්බචෝව්ගේ බළලා සමග පොර ඇල්ලුවේය. (මිහායිල් ගොර්බචෝව් ඔහුගේ අසල්වැසියාය)

ප්‍රකාශන

සිවිල් නීතිය ගැන පෙළ පොත් ලියු අතර මෙද්වදෙව් ද එක අයෙකි. විශ්ව විද්‍යාල සඳහා සකස් කරන ලද එම පොත 1991 වර්ෂයේ ප්‍රථම වරට මුද්‍රණය කෙරුනි. සිවිල් නීතිය ග්‍රන්ථයේ 6 වැනි මුද්‍රණය කාණ්ඩ 3 කින් යුතුව 2007 දී පිට විය. බොහෝ සිවිල් නීති උගතුන් අතර එම කෘතිය සම්භාවනාවට පාත්‍ර විය. ඔහු විශ්ව විද්‍යාලය සඳහා සකස් කළ 'රුසියානු ජාතික සංවර්ධනයේ ගැටළු' නම් කෘතියේද කතුවරයා විය. මෙය 2007 දි ප්‍රථම වරට ප්‍රකාශයට පත් විය. මෙයට වස්තු වි තිබුනේ සමාජ ප්‍රතිපත්ති සඳහා සෝවියට් රජයේ කාර්ය භාර්ය සහ ආර්ථික සංවර්ධනයයි. "ෆෙඩරල් නීතිය ගැන විවරණයක් " නම් නීතිමය විවරණ සහිත ග්‍රන්ථයේ සම කතෘවරයා විය. මෙම කෘතිය 'රුසියානු ෆෙඩරේෂණයේ රාජ්‍ය සිවිල් සේවය' යන කරුණු සාකච්ඡා විය. මෙය 2008 වර්ෂයේ මුද්‍රණය කිරීමට නියමිතව තිබුණි.

2008 ජනාධිපතිවරණය පුටින්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයා

පළමු නියෝජ්‍ය අගමැති ලෙසට පත් වීමෙන් පසු 2008 වර්ෂයේදී පැවැත්වෙන ජනාධිපතිවරණය සඳහාද පුටින්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස මෙද්වදෙව් පත් කරනු ඇතැයි බොහෝ දේශපාලන විචාරකයෝ බලාපොරොත්තු වූහ. මේ සඳහා සර්ජි ඉවානොව් සහ වික්ටර් සුබකෝව් වැනි සුදුසුකම් ලත් වෙනත් අය සිටියද තමන් කැමති වඩාත් අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස ජනාධිපති පුටින් විසින් 2007 දෙසැම්බර් මස 10 දින මෙද්වදෙව්ගේ නම ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදි. යුනයිටඩ් රශියා, ෆෙයාර් රශියා, රුසියාවේ කෘෂිකාර්මික පක්ෂය සහ සිවිලියන් පවර් නම්වලින් හැඳින්වෙන පුටින්ට පක්ෂපාතීත්වය දැක්වූ දේශපාලන පක්ෂ 4 කද පුටින්ගේ යෝජනාවට සහයෝගය දැක්වූහ. යුනයිටඩ් රශියා පක්ෂයේ පක්ෂ සමුළුව 2007 දෙසැම්බර් මස 17 වෙනි දින පැවැත්වුණු අතර නියෝජිතයන්ගෙන් රහසේ කරන ලද ඡන්ද විමසීමකින් පසු 2008 ජනාධිපතිවරණය සඳහා මෙද්වදෙව්ගේ නම නිල වශයෙන් යෝජනා වුනි. 2007 දෙසැම්බර් 20 වෙනි දින මෙද්වදෙව් ඔහුගේ අපේක්ෂකත්වය මධ්‍යම මැතිවරණ කොමිසමෙහි ලේඛණගත කළේය. තමා ගැස්ප්‍රොම් ආයතනයේ සභාපති පදවියෙන් ඉවත් වන බවද ප්‍රකාශ කළේය. එයට හේතුව වූයේ ජනාධිපති (අපේක්ෂකයෙකුට) ට වෙනත් තනතුරු දැරීමට නීතියෙන් තහනම් බැවිනි. මෙද්වදෙව් හා ගැස්ප්‍රොම් ආයතනයට සමීප ආරංචි මාර්ග වෙදොමොස්ති පුවත් පතට කියා තිබුනේ මෙද්වදෙව් දැරු තනතුරට පුටින් පත් වීමට ඉඩ තිබෙන බවකි. මෙද්වදෙව්ගේ ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂක ඉල්ලුම් පත 2008 ජනවාරි 21 දින රුසියානු මධ්‍යම මැතිවරණ කොමිෂම මගින් විධිමත් ලෙස භාර ගන්නා ලදී.

ජනාධිපති අපේක්ෂකයා ලෙස පුටින්ගේ තේරීම පහසු ජයග්‍රහණයකට මග පෙන්වනු ඇතැයි දේශපාලන විශ්ලේශකයෝ කීහ. මැතිවරණයට පෙර පවත්වන ලද සමීක්ෂණ වලින් පෙන්ණුම් කරන ලද්දේ පුටින්ගේ අපේක්ෂකයාට වැඩි වාසි අත් වන බවයි. රුසියාවේ ස්වාධීන ඡන්ද නිරීක්ෂණ මධ්‍යස්ථානයක් වූ 'ලෙවාඩා මධ්‍යස්ථානය' 2007 දෙසැම්බර් 21 - 24 දින පවත් වන ලද අනුමාන චන්ද විමසීම් නිරීක්ෂණයේදි ඡන්දය ඉල්ලන අපේක්ෂකයින්ගේ ලේඛණයක් ඔවුන් වෙත ඉදිරිපත් විය. එය නිරීක්ෂණය කළ එකි සංවිධාන ඡන්දය ඉතා ඉක්මණින් පවත් වන්නේ නම් රුසියානු ජනතාවගෙන් 70% ක් මෙද්වදෙව්ට පක්ෂව ඡන්දය පාවිච්චි කරනු ඇත යනුවෙන් කියා ඇත. ජනාධිපතිවරණය සඳහා නම් කරනු ලැබීමෙන් පසු කරන ලද පළමු දේශනයේදී ව්ලැද්මිර් පුටින් අගමැති තනතුරට පත් කිරීමට අදහසක් තිබෙන බව මෙද්වදෙව් කියා සිටියේය. ව්‍යවස්ථානූකූලව තුන්වෙනිවරට ජනාධිපති පදවියට පත් වීමට වරම් නොලැබෙන නමුත් අගමැති පදවිය ඔහුට පිරිනැමුවහොත් රුසියානු දේශපාලනයේ දිගටම නියැලීමටත් වැදගත් කාර්ය භාරයයක් ඉටු කිරීමටත් පුටින්ට අවස්ථාවක් ලැබෙනු ඇතැයි අපේක්ෂාවක් තිබුනි. (ව්‍යවස්ථාව මගින් නැවත වරක් ජනාධිපති වීමට අවසර දීම පසුව සිදු වුනි) මෙම අදහස සැළකිල්ලට ගත් ඇතැම් විශ්ලේෂකයින් ගේ අදහස වූයේ නාමික වශයෙන් පමණක් මෙද්වදෙව් ජනාධිපති පදවියේ සිටිනු ඇතැයි යන්නයි. මෙද්වදෙව් ජනාධිපති වුවහොත් තමන් අගමැති පදවිය භාර ගන්නා බවට පුටින් ශපථ කළේය. ජනාධිපත්ගේ බලතල අගමැතිගේ බලතල සමග බෙදා ගැනීම පුටින් විසින් අනුමත නොකළේය. මැතිවරණ පෝස්ටර්වල දෙදෙනාගේම ඡායා රූප එකට යොදා තිබුණු අතර එහි "අපි එක්ව ජයග්‍රහණය කරමු" යන පාඨය සටහන් වී තිබුණි.

2008 ජනවාරියේදී තමන්ගේ ජනාධිපතිවරණ ඡන්ද ව්‍යපාරය දියත් කරමින් එක් එක් කලාප කරා ගියේය. 2008 මාර්තු 02 දින පැවැත්වෙන ජනාධිපතිවරණයෙන් තමන් තේරීපත් වුවහොත් තමා එම තනතුරට තෝරා ගත් පුද්ගලයා වූ විලැද්මීර් පුටින් සමග ඉතා ළඟින් එක් වී වැඩ කරන බවට මෙද්වදෙව් සහතික විය.

මූලාශ්‍ර

1965 උපත්

දිමිත්‍රි මෙද්වදෙව්


Hornet lunde () er en fugleart, der lever på Stillehavets nordlige kyster.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Alkefugle
Aleuternes fugle
Stillehavets fugle

Hornet lunde


Prvenstvo Nogometnog saveza općine Split je bila liga četvrtog ranga natjecanja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1969./70.
Sudjelovalo je 10 klubova, a prvak je bila Sloga iz Mravinaca.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Kvalifikacije za Dalmatinsku ligu
Igrano u srpnju 1970.

 Izvori:

Povezani članci
 Dalmatinska nogometna zona 1969./70.
 Grupno prvenstvo NSO Split 1969./70.

Izvori

1969-70
1969-70 Split
Split

Prvenstvo NSO Split 1969./70.


Jean-Pierre Wimille (Pariz, Francuska, 26. veljače 1908. - Buenos Aires, Argentina, 28. siječnja 1949.) je bio francuski vozač Grand Prix automobilističkih utrka i član francuskog pokreta otpora za vrijeme Drugog svjetskog rata.

Na Velikoj nagradi Francuske je debitirao 1930. na stazi Pau u Bugattiju T37A, no odustao je nakon samo dva kruga zbog kvara na kompresoru. Sljedeće 1931. nastupa na Velikim nagradama u Belgiji, Njemačkoj i Italiji u prvoj sezoni Europskog automobilističkog prvenstva, a najbolji rezultat ostvaruje u Italiji na Monzi, kada u Bugattiju T51, zajedno sa suvozačem Jeanom Gaupillatom, osvaja četvrto mjesto. Godine 1932. nastupa samo na Velikoj nagradi Francuske, koju ne uspijeva završiti, no ostvaruje pobjede na utrkama koje nisu bile dio prvenstva, na Velikoj nagradi Orana na stazi Arcole, i Velikoj nagradi Lorrianea, ovoga puta u bolidu Alfa Romeo 8C "Monza".

U godinama 1933. i 1934., kada se Europsko automobilističko prvenstvo nije vozilo, Wimille stiže do pobjede na Velikoj nagradi Alžira 1934. u Bugattiju T59. Kada je Europsko automobilističko prvenstvo ponovo pokrenuto 1935., Wimille je u njemu nastupao tri sezone vozeći za momčad Automobiles E. Bugatti, a svoje posljednje dvije utrke na Velikoj nagradi Švicarske i Velikoj nagradi Italije 1938. je vozio za Alfa Corse u bolidu Alfa Romeo Tipo 312. Najbolji rezultat je ostvario na Velikoj nagradi Španjolske 1935., kada je u kvalifikacijama osvojio pole position, no utrku je završio na četvrtom mjestu. U razdoblju od 1936. do 1939. pobjeđivao je na mnogim utrkama, među kojima se najviše ističu dvije pobjede na utrci 24 sata Le Mansa 1937. sa suvozačem Robertom Benoistom i 1939. sa suvozačem Pierrom Veyronom, te prva pobjeda na domaćoj Velikoj nagradi Francuske 1936. na stazi Montlhéry sa suvozačem Raymondom Sommerom, koja te godine nije bila dio Europskog automobilističkog prvenstva.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata, zajedno s Robertom Benoistom i Williamom Groverom-Williamsom, djelovao je u britanskoj obavještajnoj organizaciji za specijalne operacije protiv nacista, da bi nešto kasnije postao član francuskog pokreta otpora. Nekoliko tjedana prije invazije Dan D 6. lipnja 1944., Benoistove i Wimilleove grupe su paralizirale Nantes i počele organizirati oružanu pobunu južno od Pariza. Wimille je preživio rat, za razliku od Benoista i Glovera-Williamsa, koje su nacisti uhvatili i pogubili.

Nakon rata, Wimille se vratio utrkivanju. Godine 1946. upisao je tri pobjede na neprvenstvenim utrkama Formule 1 u Alfa Romeu. U 1947. i 1948. je nastupao i za momčad Equipe Gordini, ali je sve pobjede ostvario u Alfa Romeu 158, gdje je zajedno s momčadskim kolegama Achilleom Varzijem i Carlom Feliceom Trossijem, bio gotovo nepobjediv. Wimille je pobijedio na Velikoj nagradi Švicarske na Bremgartenu 1947. ispred Varzija i Trossija, te na Velikoj nagradi Belgije na Spa-Francorchampsu iste godine, ispred Varzija i trećeg bolida koji su dijelili Trossi i Gianbattista Guidotti. Sljedeće 1948. ostvaruje pobjede na Velikoj nagradi Francuske na Reimsu, Velikoj nagradi Italije na stazi Turin, te na Velikoj nagradi Monze na istoimenoj stazi.

U siječnju 1949., automobilski klub Argentine (Automóvil Club Argentino), uputio je poziv Wimilleu, Albertu Ascariju, Luigiju Villoresiju, Ninu Farini, Regu Parnellu i drugim europskim vozačima, da zajedno s argentinskim vozačima poput Oscara Alfreda Gálveza i Juana Manuela Fangija, nastupaju na Velikoj nagradi Juana Peróna, koja se vozila na stazi Palermo Park u Buenos Airesu. U petak, 28. siječnja 1949. u 6:00 sati ujutro, počeo je prvi trening za Veliku nagradu. Više od 50 000 gledatelja koji su stigli iz raznih krajeva Argentine, poredalo se na 4,865 kilometara dugačkoj stazi u Buenos Airesu. Wimille je započeo trening oko 6:30. Napravio je dva kruga zagrijavanja, a u trećem je pokušao brže voziti svoj bolid Simca-Gordini. Dok se približavao lijevom zavoju Curva de los Ombúes brzinom od 140 km/h, Wimille je izgubio kontrolu nad bolidom, kada je izbjegavao djecu koja su izašla na stazu. Njegov Simca-Gordini nekoliko se puta preokrenuo, udario u barijeru od slame i prevrnuo se, prignječivši nesretnog Wimillea. Francuz je odmah prevezen u bolnicu Fernández u Buenos Airesu, gdje je ubrzo podlegao ozljedama. Crni vikend na stazi Palermo Park, nastavio se i na utrci, kada je poginuo argentinski vozač Pablo Pessatti, a u izlijetanju drugog argentinskog vozača Benedicta Camposa, ozlijeđeno je nekoliko gledatelja. Wimille je poginuo otprilike pola godine nakon smrti Achillea Varzija i pola godine prije smrti Carla Felicea Trossija, što je Alfi Romeo zadalo veliki udarac i koja se 1949. gotovo povukla iz utrkivanja, a za prvu sezonu Svjetskog prvenstva Formule 1 1950. je trebala angažirati nove vozače u vidu Nina Farine, Juana Manuela Fangija i Luigija Fagiolija.

Izvori

Vanjske poveznice
Jean-Pierre Wimille - Driver Database
Jean-Pierre Wimille - Racing Sports Cars
Jean-Pierre Wimille - Stats F1

Francuski automobilisti

Jean-Pierre Wimille


Oskar Morawetz (født 17. januar 1917 i Svêtlá nad Sázavou, Tjekkiet - død 13. juni 2007 i Toronto, Canada) var en tjekkisk/canadisk emigreret komponist, professor, lærer, pianist og dirigent.

Morawetz studerede klaver, komposition og teori i Prag, Paris og Wien. Han flygtede fra Nazisterne, som endte med en emigration til Canada nærmere Toronto. Han har skrevet 2 symfonier, orkesterværker, kammermusik, korværker, koncerter, vokal musik etc.

Morawetz har undervist mange af Canadas betydelige komponister, bl.a. Bruce Mather og Srul Irving Glick.

Udvalgte værker

 Symfoni nr. 1 (1953) - for orkester
 Symfoni nr. 2 (1959) - for orkester
 Klaverkoncert (1962) - for klaver og orkester
 "Til minde om Martin Luther King" (1968) - for fortæller og orkester
 "Fra Anne Franks dagbog" (1970) - for fortæller og orkester
 Strygekvartetter (1955)
 Sinfonietta (1963) - for strygeorkester
 Sinfonietta (1965) - for blæsere og slagtøj

Kilde
 Om Oskar Morawetz på www.musiccentre.ca

Komponister fra Canada
Komponister fra Tjekkiet
Pianister fra Canada
Dirigenter
Professorer
Lærere
Pianister fra Tjekkiet

Oskar Morawetz


Odavalar (Odawalar) ya da Otavalar (Ottawalar) (kendilerince: Nishnaabe ya da Daawaa; ), Kanada ile Amerika Birleşik Devletlerinde yaşayan ve Algonkin dilleri grubundan Odava dilini konuşan Kızılderili Ojibva halkıdır. Odavaların geleneksel toprakları Huron Gölünün kuzey, güney ve doğu kıyıları olsa da günümüzde bu toprakların çok az kısmında bulunmaktadırlar. Bugün daha çok Kanada'nın Ontario eyaletinin güneyi ile ABD'nin Michigan eyaletinin kuzeyinde yaşayan Odavalar ata topraklarında kalırken, ABD'nin Kansas ile Oklahoma eyaletlerinde yaşayanalar ise Beyazlarca topraklarından sürülen göçmen Odavalardır. Avrupalılarla ilk teması 1615 yılında olan Odavaların adları daha sonraları Kanada'nın başkenti Ottawa şehrine verilmiştir.

Odavalar