Petro Lytvyn est un commandant ukrainien, lieutenant-général. A partir de 2012, il est commandant du 8e corps d'armée d'Ukraine puis en 2018 il est nommé ambassadeur en Arménie.

Parcours
En 1990, il est diplômé du Kiev Armor-Engineer College. Il a servi dans le district militaire soviétique d'Extrême-Orient et dans le district militaire des Carpates.

En 2001, il est diplômé de la faculté d'opérations tactiques de l'Université nationale de défense d'Ukraine. Il a servi dans les commandements opérationnels ukrainiens du nord et de l'ouest. En 2008, il est diplômé de la faculté des opérations stratégiques de l'Université nationale de la défense d'Ukraine. De 2002 à 2005, il commandait la 30e brigade mécanisée. De 2007 à 2012, il était commandant des troupes du Commandement opérationnel sud.

Le 25 août 2012, à Novohrad-Volynskyï, Petro Lytvyn a attaqué des militants de « Vidsich » qui distribuaient des tracts dans le cadre de la campagne « Vengeance pour la division de l'Ukraine ». De mai 2012 à mars 2015 il est commandant du 8e corps d'armée (Ukraine).

Pendant la guerre du Donbass, Petro Lytvyn a été chargé du secteur D qui a été complètement détruit le 24 août 2014 et a conduit aux événements tragiques du siège d'Ilovaïsk.

Diplomate
Le 19 juin 2018 il est nommé ambassadeur en Arménie jusqu'au 19 juillet 2019.

Références

Diplomate ukrainien du XXIe siècle
Naissance en juin 1967
Général ukrainien du XXIe siècle
Militaire ukrainien de la guerre russo-ukrainienne

Petro Lytvyn


Alil (latinski), CH2=CHCH2-, sastavni dio molekule prirodnih spojeva. Organski radikal, nezasićena skupina, sastavni dio sintetskih lijekova, polimera i dr.

Izvori

Alkeni

Alil


Transformers One é um futuro filme americano de animação digital do gênero ação e ficção científica, baseado na linha de brinquedos Transformers. Dirigido por Josh Cooley a partir de um roteiro escrito por Andrew Barrer e Gabriel Ferrari, o filme é uma produção conjunta entre a Hasbro Entertainment, eOne e Paramount Animation.

Após o lançamento de Transformers: A Era da Extinção (2014), a Paramount Pictures encarregou Akiva Goldsman em março de 2015 de trabalhar com Michael Bay, Steven Spielberg e Lorenzo di Bonaventura na criação de uma "sala de roteiristas" para criar um "Universo Cinematográfico de Transformers". No final de maio, Andrew Barrer e Gabriel Ferrari se juntaram à sala dos roteiristas. Umas ideias era uma prequência em animação ambientada em Cybertron. O filme foi confirmado em agosto de 2017 e, em abril de 2020, Cooley foi contratado como diretor e para supervisionar o roteiro de Barrer e Ferrari. O título e o elenco foram revelados em abril de 2023, com a Industrial Light & Magic fornecendo a animação do filme.

Transformers One está agendado para ser lançado em 13 de setembro de 2024 nos Estados Unidos, pela Paramount Pictures.

Sinopse
Situado no planeta Cybertron, o filme será centrado na relação entre Optimus Prime e Megatron.

Elenco

 Chris Hemsworth como Optimus Prime
 Brian Tyree Henry como Megatron
 Scarlett Johansson como Elita
 Keegan-Michael Key como Bumblebee
 Jon Hamm como Sentinela Primordial
 Laurence Fishburne como Alpha Trion

Produção

Desenvolvimento
Após o lançamento de Transformers: A Era da Extinção (2014), a Paramount Pictures encarregou Akiva Goldsman em março de 2015 de trabalhar com Michael Bay, Steven Spielberg e Lorenzo di Bonaventura na criação de uma "sala de roteiristas" para criar um "Universo Cinematográfico de Transformers". Depois da criação da sala, vários escritores foram contratados para escrever futuros filmes da franquia. De acordo com Goldsman, a equipe analisaria várias mídias de Transformers criadas pela Hasbro para inspiração; caso encontrassem algum que os interessasse, poderiam apresentar um tratamento de roteiro que seria posteriormente desenvolvido por toda a equipe. No final de maio, Andrew Barrer e Gabriel Ferrari, que haviam sido contratados para fazer a revisão do roteiro de Homem-Formiga (2015), se juntaram à sala dos roteiristas. De acordo com o Deadline Hollywood, uma das ideias tinha o título provisório de Transformers One, e serviria como uma prequência em animação com foco no conflito Autobot-Decepticon em Cybertron.

Em julho de 2017, foi relatado que a Boulder Media, de propriedade da Hasbro, um estúdio de animação irlandês, havia aberto uma divisão de filmes para cinema. A Hasbro também confirmou que eles estavam trabalhando em um filme de animação dos Transformers. Após o lançamento de Bumblebee (2018), o produtor Lorenzo di Bonaventura discutiu o filme de animação, esclarecendo que estava "em andamento" e "contaria toda a mitologia de Cybertron", garantindo que os fãs da franquia iriam gostar do filme.

Em abril de 2020, Josh Cooley foi contratado como diretor, com Barrer e Ferrari coescrevendo um novo rascunho de seu roteiro anterior, junto com Cooley. Lorenzo di Bonaventura e Mark Vahradian seriam os produtores. O projeto seria uma produção conjunta entre a Hasbro Entertainment, eOne e Paramount Animation. Em dezembro de 2022, o título foi relatado como Transformers: A New Generation, embora di Bonaventura tenha declarado posteriormente em abril de 2023 que o título ainda não havia sido escolhido. Mais tarde naquele mês, na CinemaCon em abril de 2023, o título foi confirmado oficialmente como Transformers One.

Escalação do elenco
O elenco do filme foi anunciado na CinemaCon, consistindo em Chris Hemsworth e Brian Tyree Henry como versões mais jovens de Optimus Prime e Megatron, junto de Scarlett Johansson, Keegan-Michael Key, Jon Hamm e Laurence Fishburne.

Animação
A Industrial Light & Magic, que forneceu os efeitos visuais para os filmes de Transformers anteriores, retornou para fornecer a animação do filme.

Lançamento
Transformers One está agendado para ser lançado em 13 de setembro de 2024 nos Estados Unidos, pela Paramount Pictures. Ele foi provisoriamente agendado para 19 de julho de 2024.

No Brasil, o filme está agendado para ser lançado em 12 de setembro de 2024.

Filmes dos Estados Unidos de 2024
Filmes em língua inglesa
Filmes de animação dos Estados Unidos
Filmes de ação dos Estados Unidos
Filmes de ficção científica dos Estados Unidos
Filmes de aventura dos Estados Unidos
Filmes com robôs
Filmes ambientados em planetas fictícios
Filmes de animação da década de 2020
Filmes de ação da década de 2020
Filmes de aventura da década de 2020
Filmes de ficção científica da década de 2020
Filmes baseados em séries de televisão
Prequências de filmes
Filmes derivados
Transformers
Filmes da Hasbro Studios
Filmes da Paramount Animation
Filmes da Paramount Pictures

Transformers: A New Generation


Ivan Antun Botteri (Gianantonio Botteri) (1842. – 1929.) hrvatski filolog, arheolog, poliglot, pratitelj beletristike, osnivač gradske glazbe, liberal, teoretičar liberalne demokracije, enciklopedist, gradonačelnik Starog Grada na Hvaru.

Izvori

Životopisi, Stari Grad
Gradonačelnici gradova u Hrvatskoj

Hrvatski filolozi
Hrvatski arheolozi
Hrvatski političari do 1918.

Ivan Antun Botteri


Albert Henry Stopford ( - ), connu sous le nom de Bertie Stopford, est un antiquaire et marchand d'art britannique spécialisé dans Fabergé et Cartier. C'est un intime des Romanov. Il sauve les bijoux de la Grande-duchesse Marie de Mecklembourg-Schwerin pendant la Révolution russe.

Biographie

Le père de Stopford, le révérend Frederick Manners Stopford, est un petit-fils de James Stopford (3e comte de Courtown). Il est étudiant en arts, et recteur entre 1861 et 1912 à Titchmarsh, Northamptonshire . Il a des liens avec la reine Victoria, le roi Édouard VII et le roi George V. Stopford a pu utiliser ces relations pour devenir un antiquaire de grande renommée.

En novembre 1881, Stopford vit à Belgravia . Vers 1900, il est "le célèbre chef des cotillons " à Londres . En janvier 1901, il vit à Taormine, en Sicile  un lieu tolérant qui attire également Oscar Wilde et Wilhelm von Gloeden. En 1909, Stopford rencontre Félix Ioussoupov, qui lui fait visiter le palais Arkhangelskoye près de Moscou . En mai 1913, il est à Paris ; et à un certain moment à Salsomaggiore Terme, en mars 1914 à Saint-Pétersbourg, en octobre 1914 à Ypres, Belgique.

À un certain moment, Stopford offre au War Office ses services en tant qu'yeux et oreilles à Petrograd . De juillet 1915 à septembre 1917, il séjourne au Grand Hôtel Europe Saint-Pétersbourg, Moscou et Tsarskoïe Selo avec des affaires inconnues. Il se rend au front avec son amie la grande-duchesse, puis à Tbilissi et à Kiev. Trois fois, il retourne en Angleterre pour une courte période, peut-être porteur de lettres. Il est ami avec Serge Obolensky . En avril 1917, il rend visite à la grande-duchesse à Kislovodsk, une station thermale du Caucase du Nord . En juin, il rencontre Félix Ioussoupov à Yalta. En juillet, il lui montre le palais Moika et l'endroit où Raspoutine a été assassiné. En août, Stopford rend à nouveau visite à la grande-duchesse et lui apporte de l'argent caché dans ses chaussures. Elle lui fournit les informations nécessaires sur la façon d'accéder à ses bijoux dans le palais de Vladimir .

En août ou septembre 1917  avec le grand-duc Boris, Stopford fait sortir en contrebande une partie de l'importante collection de bijoux de la grande-duchesse du Palais Vladimir . Fin septembre 1917, il part pour l'Angleterre, via la Suède et Aberdeen, avec un total de 244 objets dans deux sacs Gladstone. Le Vladimir Tiara appartient désormais à la reine Elizabeth II.

Quelques mois après son retour à Londres, il est impliqué dans un scandale homosexuel (pris à Hyde Park) et un procès à l'Old Bailey. Il sert dans Wormwood Scrubs en 1918/1919. C'est probablement là que Stopford écrit une autobiographie, publiée anonymement en 1919 sous le titre The Russian Diary of an Englishman: Petrograd 1915–1917 . Ses entrées détaillent la famille impériale, les hommes politiques russes, la paix offerte par l'Allemagne en décembre 1916, le meurtre de Grigori Raspoutine, le rapport de police officiel, la révolution de février et le gouvernement provisoire russe.

En 1920, Stopford part pour le continent et ne revient jamais en Angleterre. Il est à Venise pour recevoir la duchesse Vladimir, qui s'est échappée de Russie. En 1922, il vit à Taormine,  et est ami avec DH Lawrence, Tennessee Williams, Jean Cocteau et Jean Marais  .

En 1924, il habite le 31, rue de Valois à Paris, selon la liste des Fellows de la Zoological Society of London . Entre 1924 et 1934, il correspond avec Ralph B. Strassburger et pour ce riche homme d'affaires achète probablement des antiquités, maintenant au Winterthur Museum, Delaware .

Stopford est décédé en 1939 et est inhumé au cimetière de Bagneux.

Références

Sources

Décès en février 1939
Naissance en mai 1860
Mémorialiste britannique
Décès à 78 ans

Albert Stopford


Oranim ( ó אורנים, lit. Pinos) es una escuela normal de Magisterio en el norte de Israel. La escuela fue fundada en 1951 por el "Movimiento de Kibbutz Unidos". Está nombrado gracias al pequeño pinar de la zona. Capacita con sus enseñanzas a profesores para ejercer en jardín de infancia, escuela elemental y escuela superior y ofrece los grados de BA, BSc, BEd y MEd. Alrededor del edificio de la escuela se ubica el Jardín Botánico de Oranim.

Alumnos Notables
Joshua Sobol, (nacido en 1939), guionista, escritor, y director

Enlaces externos

Página oficial del colegio.

Universidades de Israel
Kiryat Tiv'on

Oranim Academic College


El tam-tam es un instrumento de percusión idiófono similar al gong, pero con sonido indeterminado.

Descripción
Mientras que el gong esta fundido con placas de bronce finas y opacas, luego martilladas, para obtener una superficie irregular y los bordes doblados hacia adentro, el tam-tam tiene una superficie lisa sin doblar hacia adentro en los bordes con dimensiones que varían de 60 a 120 cm.

Al igual que el gong, se utiliza suspendido verticalmente de un marco y golpeado por una maza.

Este instrumento de percusión de origen asiático fue apreciado por los compositores occidentales por el efecto dramático que producía su sonido profundo y metálico.

François-Joseph Gossec lo utilizó por primera vez en Europa en 1791 en la Musique funebre à la mémoire de Mirabeau. Después se utilizó, por ejemplo, en el Requiem de Luigi Cherubini, en Romeo et Juliette de Daniel Steibelt en 1793, en La vestale de Gaspare Spontini en 1807 y en la Sinfonía n.º 3 en re menor de Gustav Mahler. Otro ejemplo digno de mención se encuentra en Madama Butterfly de Giacomo Puccini.

Enlaces externos

Idiófonos
Batería (instrumento musical)

Tam-tam


OKO er et kompleks af skyskrabere i Moskvas Internationale Forretningskvarter.

Eksterne links
 Official site

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Moskva
Skyskrabere i Rusland

OKO


කාශී රාජධානිය යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ වාරාණසී අගනුවර කරගනිමින් පැවති පුරාතන ඉන්දියානු රාජධානියකි. වාරාණසී මායිම් වූයේ උතුරින් සහ දකුණින් වරුණ සහ අසී ගංගාවලිනි. මෙය ක්‍රි.පූ. 6වන සියවස ආරම්භයේ උතුරු ඉන්දියාවේ පැවති සොළොස් මහාජනපදවලින් එකක් ද වේ. මෙම රාජධානියේ උතුරු සීමාව වූ සොන් ගඟ, මගධයේ බටහිර සීමාව විය. වර්තමානයෙහි එයට අයත් භූමිය භෝජ්පූර්, රෝහ්තාස්, කයිමූර් සහ බුක්සර් දිස්ත්‍රික්කවලට අයත් ය.

චානක්‍ය සමය වන විට, කාශිය වෛදික අධ්‍යාපනයෙහි මූලස්ථානයක් ලෙස පැවතිණි. එසේම එය සතුව ශක්තිමත් යුද්ධ හමුදාවක් පැවතිණි. වාරාණසිය බෞද්ධ බලපෑමට යටත් වුවද, ශහාබාදය තවදුරටත් ශෛවාගමික බලපෑම යටතේ පැවතියේ ය.

ජාතක කථාවල සඳහන් වන ආකාරයට වාරාණසී ඉන්දියාවේ පැවති ධනවත්ම නගර අතුරින් එකකි. එම කථා පුවත් අනුව පෙනීයන්නේ කාශිය සහ යාබද කෝසලය අතර නිරතුරුව ගැටුම් පැවති බවයි. ඇතැම් අවස්ථාවල දී අංග සහ මගධය සමග ද ගැටුම් ඇතිකරගත්තේ ය. කාශී රාජ්‍යයේ බෘහද්රථ රජු විසින් කෝසලය ආක්‍රමණය කළ ද, බුදුන් වහන්සේගේ සමයෙහි එය කෝසලයෙහි යටත් රාජ්‍යයක් ලෙස පැවතියේ ය්.

ආශ්‍රේයයන්

ඓතිහාසික ඉන්දියානු ප්‍රදේශ
මහාජනපද
රාමායණයෙහි එන ස්ථාන
උත්තර් ප්‍රදේශ් හි ඉතිහාසය
වාරාණසී හි ඉතිහාසය

කාශී රාජධානිය


Calvin Kattar (født 26. marts 1988 i Methuen i Massachusetts i USA) er en amerikansk MMA-udøver, der konkurrerer i featherweight-divisonen i Ultimate Fighting Championship (UFC). Han har været professionel kæmper siden 2007 og har tidligere konkurreret i EliteXC.  er han rangeret som # 15 på den officielle UFC featherweight-rangliste.

Baggrund
Kattar var en fremtrædende bryder på Methuen High School.  Han fortsatte med at opnå en grad på Middlesex Community College.

MMA-karriere
Kattar vandt otte kampe i træk og var ubesejret i over syv år af sin UFC-karriere.

Ultimate Fighting Championship
Kattar fik sin UFC-debut hvor han erstattede Doo Ho Choi mod Andre Fili den 29. juli 2017 på UFC 214.  Kattar vandt kampen via enstemmig afgørelse.

Kattar mødte den ubesejrede kæmper Shane Burgos den 20. januar 2018 på UFC 220.  Kattar vandt kampen via teknisk knock out i 3. omgang.  Kampen blev tildelt Fight of the Night-bonusprisen .

Kattar mødte Renato Moicano den 7. april 2018 på UFC 223.  Han tabte kampen via enstemmig afgørelse.

Kattar mødte organisationens nykommer Chris Fishgold den 27. oktober 2018 på UFC Fight Night 138.  Han vandt kampen via teknisk knockout i første omgang.  Efter kampen fik Kattar sin første fire-kamps kontrakt med UFC.

Kattar mødte Ricardo Lamas på UFC 238 den 8. juni 2019.  Han vandt kampen via knockout i første omgang.

Titler og præstationer

MMA

 Ultimate Fighting Championship
 Fight of the Night (1 gang)  Shane Burgos

MMA-rekordliste

Referencer

Eksterne henvisninger
 Calvin Kattar – UFC.com

MMA-udøvere fra USA
Personer fra Massachusetts

Calvin Kattar


Ifrit, also spelled as efreet, afrit, and afreet (Arabic: :   (), plural : ), is a powerful type of demon in Islamic culture. The afarit are often associated with the underworld and identified with the spirits of the dead, and have been compared to evil geniī loci in European culture. In Quran, hadith, and Mi'raj narrations the term is always followed by the phrase among the jinn. In later folklore, they developed into independent entities, identified as powerful demons or spirits of the dead who sometimes inhabit desolate places such as ruins and temples. Their true habitat is the underworld.

Etymology

The word ifrit derives from the Quran, but only as an epithet and not to designate a specific type of demon. The term itself is not found in pre-Islamic Arabic poetry, although variants such as ifriya and ifr are recorded prior to the Quran. Traditionally, Arab philologists trace the derivation of the word to  (, "to rub with dust" or "to roll into dust"). It is further used to describe sly, malicious, wicked and cunning characteristics.

Some Western philologists suggest a foreign origin of the word and attribute it to Middle Persian afritan which corresponds to Modern Persian  (to create), but this is regarded as unlikely by others. In folklore, the term developed into a designation of a specific class of demon, though most Islamic scholarly traditions regard the term as an adjective. These popular beliefs were elaborated in works such as in al-Ibshihi's Mustatraf. They became identified either as a dangerous kind of demon (shayatin) preying on women, or as spirits of the dead.

Islamic scriptures

In Islamic scriptures the term ifrit is always followed by the expression of the jinn. Due to the ambiguous meaning of the term jinn, which is applied to a wide range of different spirits, their relation towards the genus of jinn remains vague. However, within the Islamic scriptures themselves, the term is apparently used as an epithet to describe a powerful or malicious spirit of undefined nature.

In the Quran itself, such an ifrit is mentioned in (Q27:38–40). The ifrit offers to carry the throne of Bilqis (the Queen of Sheba) to Solomon: "An ifrit from the jinn said: 'I will bring it to you before you rise from your place. And verily, I am indeed strong, and trustworthy for such work." However, the duty is not given to him, but to somebody who is endowed with knowledge of the scripture. An "ifrit among the jinn" is mentioned in a hadith of Muhammad al-Bukhari, attempting to interrupt the prayers of the prophet Muhammed and in a narrative of Muhammad's night journey recorded in the 8th century by Malik ibn Anas. In the latter account, the "ifrit among the jinn" threatens Muhammad with a fiery presence, whereupon the archangel Gabriel taught Muhammad a Du'a (Islamic prayer) to defeat it. Muslim texts explain, God sent the ifrit on purpose in order that Gabriel might teach Muhammad and his ummah (Muslim community) to overcome their fear of demons at night.

Islamic folklore
In Islamic folklore, the afarit became a class of chthonic spirits, inhabiting the layers of the seven earths, generally ruthless and wicked, formed out of smoke and fire. Nizami Ganjavi describes the ifrit tormenting Mahan, as created from "God's wrath", thus underpinning the ifrit's role secondary to God's will.

But despite their negative depictions and affiliation to the nether regions, afarit are not fundamentally evil on a moral plane; they might even carry out God's purpose. Such obligations can nevertheless be ruthless, such as obligation to blood vengeance and avenging murder. Further, an ifrit can be compelled by a sorcerer, if summoned.

Egypt

Although afarit are not necessarily components of a person, but independent entities, a common belief in Islamic Egypt
associates afarit with part of a human's soul.

Probably influenced by the Ancient Egypt idea of Ka, the afarit are often identified with the spirits of the dead, departing from the body at the moment of death. They live in cemeteries, wander around places the dead person frequently visited, or roam the earth close to the place of death, until the Day of Judgment. A person who died a natural death does not have a malevolent ifrit. Only people who are killed give rise to a dangerous and active ifrit, drawn to the blood of the victim. Driving an unused nail into the blood is supposed to stop their formation. Such afarit might scare and even kill the living or take revenge on the murderer. Martyrs, saints and prophets do not have a ghost, and therefore no ifrit.

Morocco
In Moroccan belief, the afarit form a more powerful type of demon, compared to the jinn and other supernatural creatures. They have more substantial existence, and are greater in scale and capacity than other demons. Their physical appearance is often portrayed as having monstrous deformities, such as claw-like or thorny hands, flaming eyes or seven heads.

Just as with jinn, an ifrit might possess an individual. Such persons gain some abilities from the ifrit, such as getting stronger and more brave, but the ifrit renders them insane. With the aid of a magical ring, the afarit might be forced to perform certain orders, such as carrying heavy stones.

Shabakism
A story circulates among the Shabak community in Northern Iraq about a certain ifrit who incensed Ali by his evil nature long before the creation of Adam. Consequently, for the ifrit's wickedness, Ali chained the ifrit and left him alone. When the prophets arrived, he appeared to all of them and begged them for his release, but no prophet was able to break the chains of the ifrit. When Muhammad found the ifrit, he brought him to Ali. Ali was merciful to the ifrit, and decided to release him under the condition that he surrender to the will of God.

In fiction
Afarit appear already in early poems, such as those of Al-Maʿarri (973–1057), who describes his protagonist visiting a paradise with "narrow straits" and "dark valleys" for afarit, between heaven and hell. In later works, the afarit are mentioned among the narratives collected in One Thousand and One Nights. In one tale called "The Porter and the Young Girls", a prince is attacked by pirates and takes refuge with a woodcutter. The prince finds an underground chamber in the forest leading to a beautiful woman who has been kidnapped by an ifrit. The prince sleeps with the woman and both are attacked by the jealous ifrit, who changes the prince into an ape. Later a princess restores the prince and fights a pitched battle with the ifrit, who changes shape into various animals, fruit, and fire until being reduced to cinders. In "The Fisherman and the Jinni" an ifrit, locked in a jar by the Seal of Solomon, is released but later tricked by the fisherman again into the jar. Under the condition that the ifrit aids him to achieve riches, he releases the ifrit again. The latter ifrit, however, might be substituted by a marid, another type of powerful demon easily tricked by the protagonist. The latter portrayal of an ifrit, as a wish-granting spirit released from a jar, became characteristic of Western depictions of jinn.

Afarit feature frequently in film and video games. In the Final Fantasy video game series, an ifrit appears as a summonable spirit and an enemy. Like its mythological counterpart, it is a spirit of fire and can use an iconic spell called Hell-Fire. In the fifth season of True Blood (2012), an ifrit seeks vengeance for murder of Iraqi civilians by U.S soldiers. In both the novel American Gods (2001) and the television adaptation by Neil Gaiman an ifrit disguised as a taxi-driver appears, trying to get used to his new role, seeking intimacy in a lonely world.

See also

 Archdemon
 Dybbuk
 Genie in popular culture
 Imp
 Oni
 Yūrei
 Zabaniyya

Explanatory notes

References

External links

Chthonic beings
Demons in Islam
Ghosts
Jahannam
Jinn

Ifrit


Treća hrvatska rukometna liga predstavlja četvrti rang hrvatskog rukometnog prvenstva u sezoni 2020./21., te se sastojala od četiri skupine - Istok, Sjever, Središte  i Zapad, u kojima su se natjecala 44 kluba.
Kao posljedica pandemije COVID-19, krajem studenog 2020. godine je došlo do prekida natjecanja u svim skupinama, koja poslije nisu nastavljena.

Istok

Sjever

Središte

Zapad

Povezani članci
 1. HRL 2020./21.
 2. HRL 2020./21.
 Hrvatski kup 2020./21.
 Hrvatski kup - kvalifikacije 2020./21.
 Ligaški sustav hrvatskog rukometnog prvenstva za muškarce

Vanjske poveznice
 hrs.hr
 hrs.hr, Novosti o hrvatskim rukometnim ligama

Izvori

2020-21
m-3

3. HRL 2020./21.


Orest Subtelny (ucraniano: О́рест Субте́льний, 17 de maio de 1941 - 24 de julho de 2016) foi um historiador ucraniano-canadense.

Nascido em Cracóvia, Polônia, obteve seu doutorado na Universidade de Harvard em 1973. De 1982 a 2015, foi Professor nos Departamentos de História e Ciência Política da Universidade de York em Toronto.

Livros e publicações selecionados

 The Mazepists: Ukrainian Separatism in the Early Eighteenth Century (1981).
 The Domination of Eastern Europe, Foreign Absolutism and Native Nobilities (1986)
 Ukraine: A History (1988)
 Ukrainians in North America (1991)
 "Ukraine: The Imperial Heritage", Briefing Papers of the Canadian Bureau of International Studies (1996)
 "Cossacks", The World Book Encyclopedia (1997)
 "Ukraine", Encarta Encyclopedia (1997)

Referências

Historiadores
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Orest Subtelny


Datele ultimului recensământ din 2002 arată o populație de 2.022.547 de locuitori.

Etnii

Cel mai mare grup etnic este reprezentat de macedonenii slavi. La ultimul recensământ, aproximativ 1.500.000 de locuitori s-au declarat macedoneni, reprezentând 69% din total. Aproximativ 300.000 de locuitori sunt albanezi, reprezentând 20% din total. Aceștia trăiesc, în special, în zona vestică și nord-vestică. Minorități mai mici sunt reprezentate de turci (78.000 sau 3.9%), rromi (54.000 sau 2.7%), sârbi (36.000 sau 1.8%) și Vlahi (Aromâni și meglenoromâni) cum apar în recensământ (9.695 sau 0,4%). Macedonenii slavi musulmani (sau torbeși) reprezintă 0,8% din total. De asemenea, mai trăiesc în Macedonia de Nord și: muntenegreni, croați și sloveni.

Limba vorbită

Limba oficială și cea mai răspândită limbă din Macedonia de Nord este limba macedoneană, care aparține grupului de limbi slave de sud. În municipalitățile unde grupurile etnice sunt reprezentate de peste 20% din totalul populației, limba respectivului grup etnic este co-oficială.

Conform recensământului din 2002, 1.344.815 de cetățeni macedoneni au declarat că vorbesc macedoneana, 507.989 au declarat albaneza, 71.757 – turca, 38.528 – rromani, 24.773 – sârba, 8.560 – bosniaca, 6.884 – aromâna și 19.241 au declarat că vorbesc alte limbi.

Note

Macedonia de Nord

Demografia Macedoniei de Nord


95593 Azusienis este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
95593 Azusienis este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Moletai de Kazimieras Černis și Justas Zdanavičius. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,05 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 16,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 95001-96000
 Centura de asteroizi

Referințe

Asteroizi cu nume de oameni
Obiecte astronomice descoperite în 2002
Centura de asteroizi

95593 Azusienis


خطوط أسترايوس الجوية  هي شركة طيران بريطانية خاصة أنشأت في مارس 2002، يقع المقر الرئيسي للشركة في مدينة كراولي بالمملكة المتحدة، يبلغ حجم الأسطول 7 طائرات، وعدد وجهاتها متغير من وقت لآخر.

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للشركة
 تفاصيل أسطول خطوط أسترايوس الجوية

انحلالات سنة 2011 في المملكة المتحدة
تأسيسات سنة 2002 في إنجلترا
شركات بريطانية أسست في 2002
شركات طيران انحلت في 2011
شركات طيران أسست سنة 2002
شركات طيران سابقة في المملكة المتحدة
شركات مقرها في كرولي
شركات بريطانية انحلت في 2011

خطوط أسترايوس الجوية


Ajzyk Samberg (* 22. Februar 1889 in Warschau; † 4. November 1943 im Lager Poniatowa) war ein polnischer Schauspieler und Regisseur jüdischer Herkunft.

Leben
Ajzyk Samberg wurde als Ajzyk (Isaac) Samborek geboren. Ab 1907 spielte er im jiddischen Theater von Abraham Kamiński in Warschau. Seit 1913 spielte er auch in einigen von dessen Stummfilmen mit.
1920 wurde er kurzzeitig interniert. Danach spielte er bei der Wilnaer Truppe, später im polnischen Teatr Nowości und Teatr Ludowy, sowie dem jiddischen Theater von Esther Kamińska in Warschau.

Er war oft zu Gastauftritten in jüdischen Theatern in Argentinien, Brasilien, Uruguay und den Vereinigten Staaten.
Auch im Warschauer Ghetto spielte er in verschiedenen Theatern. Samberg war mit der Schauspielerin Helena Gotlib verheiratet.

Er wurde 1943 im Rahmen der massenmörderischen Aktion Erntefest der Nationalsozialisten im Lager Poniatowa ermordet. Auch in diesem Lager spielte er gelegentlich noch am Abend nach der Zwangsarbeit für die anderen Lagerinsassen.

Filmografie
 1913: Hertsele meyukhes ( Fatalna klątwa)
 1913: Zayn vaybs man (polnisch Bigamistka)
 1916: Zayn vaybs man (polnisch Małżeństwo na rozdrożu)
 1928: Pan Tadeusz
 1936: Al Khet
 1937: Der Purimszpiler (polnisch Błazen purymowy)
 1937: Der Dybbuk (Der Dibuk)

Weblinks

 Ein Foto Sambergs

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Stummfilmschauspieler
Theaterregisseur
Häftling im Warschauer Ghetto
Opfer des Holocaust
Pole
Geboren 1889
Gestorben 1943
Mann

Ajzyk Samberg


In Islam, Jannah (, pl.  jannāt, lit. "paradise, garden") is the final abode of the righteous. According to one count, the word appears 147 times in the Qu'ran. Belief in the afterlife is one of the six articles of faith in Sunni and Twelver Shi'ism and is a place in which "believers" (Mumin) will enjoy pleasure, while the unbelievers (Kafir) will suffer in Jahannam. Both Jannah and Jahannam are believed to have several levels. In the case of Jannah, the higher levels are more desirable, and in the case of Jahannam, the lower levels have a higher level of punishments. — in Jannah the higher the prestige and pleasure, in Jahannam the severity of the suffering. The afterlife experiences are described as physical, psychic and spiritual.

Jannah is described with physical pleasures such as gardens, beautiful houris, wine that has no aftereffects, and "divine pleasure". Their reward of pleasure will vary according to the righteousness of the person. The characteristics of Jannah often have direct parallels with those of Jahannam. The pleasure and delights of Jannah described in the Qu'ran, are matched by the excruciating pain and horror of Jahannam.

Jannah is also referred to as the abode of Adam and Eve before their expulsion. Most Muslims hold that 'Jannah and Jahannam co-exist with the temporal world, rather than being created after Judgement Day. Humans may not pass the boundaries to the afterlife, but it may interact with the temporal world of humans.

TerminologyJannah is found frequently in the  Qur'an (2:30, 78:12) and often translated as "Heaven" in the sense of an abode in which believers are rewarded in afterlife. Another word,  samāʾ (usually pl. samāwāt) is also found frequently in the Quran and translated as "heaven" but in the sense of the sky above or the celestial sphere. (It is often used in the phrase as-samawat wal-ard  "the heavens and the earth", an example being Qu'ran 38:10.) The Qu'ran describes both samāʾ and jannah as being above this world.Jannah is also frequently translated as "paradise", but another term with a more direct connection to that term is also found,  (Arabic: ), the literal term meaning paradise, which was borrowed from the Persian word  (), which is also the source of the English word "paradise".  is used in Qu'ran 18:107 and 23:11 and also designates the highest level of heaven.

In contrast to Jannah, the words ,  , , , and other terms are used to refer to the concept of hell. There are many Arabic words for both Heaven and Hell that also appear in the Qu'ran and in the Hadith. Most of them have become part of Islamic beliefs.Jannah is also used as the name of the Garden of Eden in which Adam and Hawa (Eve) dwelt.

Salvation/inhabitants

Scholars do not all agree on who will end up in Jannah, and the criteria for whether or not they will. Issues include whether all Muslims, even those who've committed major sins, will end up in Jannah; whether any non-Muslims will go there or all go to Jahannam.

Inhabitants according to Quran
The Quran specifies the qualities for those allowed to inhabit Jannah (according to Smith and Haddad) as: "those who refrain from doing evil, keep their duty, have faith in God's revelations, do good works, are truthful, penitent, heedful, and contrite of heart, those who feed the needy and orphans and who are prisoners for God's sake."
Another source (Sebastian Günther and Todd Lawson) gives as the basic criterion for salvation in the afterlife more detail on articles of faith: the belief in the oneness of God (), angels, revealed books, messengers, as well as repentance to God, and doing good deeds (amal salih). All these qualities are qualified by the doctrine that ultimately salvation can only be attained through God's judgment.
Jinn and angels
The idea that jinn as well as humans could find salvation was widely accepted,  based on the Quran (Q.55:74) where the saved are promised maidens "untouched before by either men or jinn" – suggesting to classical scholars al-Suyūṭī and al-Majlisī that jinn also are provided their own kind of houri maidens in paradise.  Like humans, their destiny in the hereafter depends on whether they accept God's guidance. Angels, on the other hand, because they are not subject to desire and so are not subject to temptation, work in paradise serving the "blessed" (humans and jinn)  guiding them, officiating marriages, conveying messages, praising them, etc.
Salvation of non-Muslims
Muslim scholars disagree about exact criteria for salvation of  Muslim and non-Muslim. Although most agree that Muslims will be finally saved – shahids (martyrs) who die in battle, are expected to enter paradise immediately after death – non-Muslims are another matter.

Muslim scholars arguing in favor of non-Muslims' being able to enter paradise cite the verse:

Those arguing against non-Muslim salvation regard this verse to have applied only until the arrival of Muhammad, after which it was abrogated  by another verse:

Historically, the Ash'ari school of theology was known for having an optimistic perspective on salvation for Muslims, but a very pessimistic view of those who heard about Muhammad and his character, yet rejected him. The Maturidi school also generally agreed that even sinners among Muslims would eventually enter paradise, but its unclear whether they thought only Muslim would go to Jannah, or if non-Muslims who understood and obeyed "God's universal law" would be saved also. The Muʿtazila school held that free will and individual accountability was necessary for Divine justice, thus  rejecting the idea of  intercession (Shafa'a) by Muhammad on behalf of sinners. Unlike other schools it believed Jannah and Jahannam would be created only after Judgement Day.  Like most Sunni, Shia Islam hold that all Muslims will eventually go to Jannah,
and like the Ash'ari school, believe heedless and stubborn unbelievers will go to hell, while those ignorant of the truth of Islam but "truthful to their own religion", will not. Modernist scholars Muhammad Abduh and Rashid Rida rejected the notion that the People of the Book are excluded from Jannah, referring to another verse.
 ˹Divine grace is˺ neither by your wishes nor those of the People of the Book! Whoever commits evil will be rewarded accordingly, and they will find no protector or helper besides Allah. But those who do good—whether male or female—and have faith will enter Paradise and will never be wronged ˹even as much as˺ the speck on a date stone. (Q.4:123–124)

Descriptions, details, and organization

 Sources
Sources on Jannah include the Quran, Islamic traditions, creeds, Quranic commentaries (tafsir) and "other theological writing".
"Third Islamic century traditionalists amplified the eschatological material enormously particularly in areas on where "the Quran is relatively silent" about the nature of Jannah.  Some of the more popular Sunni  manuals of eschatology are Kitāb al-rūḥ of  Ibn Qayyim al-Jawzīya and al-Durra al-fākhira ft kashf 'ulūm al-ākhira of Abǖ Ḥāmid al-Ghazālī.

Delights
Inside Jannah, the Quran says the saved "will have whatever they wish for, forever"; (Q.25:16). Other verses give more specific descriptions of the delights of paradise:
'And whoever is in awe of standing before their Lord will have two Gardens
... ˹Both will be˺ with lush branches.
... In each ˹Garden˺ will be two flowing springs.
... In each will be two types of every fruit.
... Those ˹believers˺ will recline on furnishings lined with rich brocade. And the fruit of both Gardens will hang within reach.
... In both ˹Gardens˺ will be maidens of modest gaze, who no human or jinn has ever touched before.
... Those ˹maidens˺ will be ˹as elegant˺ as rubies and coral.
... Is there any reward for goodness except goodness?
... And below these two ˹Gardens˺ will be two others.
... Both will be dark green.
... In each will be two gushing springs.
... In both will be fruit, palm trees, and pomegranates.
... In all Gardens will be noble, pleasant mates
...˹They will be˺ maidens [houris] with gorgeous eyes, reserved in pavilions.
.... No human or jinn has ever touched these ˹maidens˺ before.
... All ˹believers˺ will be reclining on green cushions and splendid carpets.
Then which of your Lord's favours will you both deny? (Q.55:46–76, Mustafa Khattab, the Clear Quran)

Smith and Haddad summarize some of the Quranic pleasures:
Choirs of angels will sing in Arabic (the only language used in paradise), the streets will be as familiar as those of the dwellers' own countries, inhabitants will eat and drink 100 times more than earthly bodies could hold and will enjoy it 100 times more, their rooms will have thick carpets and brocade sofas, on Fridays they will go to a market to receive new clothing to enhance their beauty, they will not suffer bodily ailments or be subject to functions such as sleeping, spitting, or excreting; they will be forever young.

As the gates of Jannah are opened for the arrival of the saved into Jannah  they will be greeted (Q.39:73) by angels announcing, "Peace be upon you, because ye have endured with patience; how excellent a reward is paradise!" (Q13:24).

Inside there will be neither too much heat nor bitter cold; there will be fountains (Q.88:10), abundant shade from spreading tree branches green with foliage (Q.53:14–16, also Q.36:56–57).  They will be passed a cup (Q.88:10–16) full of wine "wherefrom they will get [no] aching of the head" (hangovers) [Q.56:19], and "which leads to no idle talk or sinfulness" (Q.52:23),
and every meat (Q.52:22) and  trees from which an unceasing supply of fruits grow (Q.36:56–57),  "that looks similar ˹but tastes different˺";(Q.2:25) adornment with golden and pearl bracelets (Q.35:33) and green garments of fine silk and brocade (Q.18:31); attended upon by [ghulman] (Q.52:24), servant-boys (eternal youths (56:17, 74:19)) like spotless pearls (Q.52:24).

While the Quran never mentions God being in the Garden, the faithful are promised the opportunity to gaze upon His face, something the inhabitants of the Fire will be deprived of.

Inhabitants will rejoice in the company of any parents, spouses, and children who were admitted to paradise (Q52:21) —conversing and recalling the past.

Non-physical pleasures
While the Quran is full of "graphic" descriptions of the "physical pleasures" for the inhabitants of the Garden, it also states that the "acceptance
[riḍwān] from God" felt by the inhabitants "is greater" than the pleasure of the Gardens (Q.9:72),  the true beauty of paradise,Farnáz Maʻsúmián Life After Death: A Study of the Afterlife in World Religions Kalimat Press 1995 page 81 the greatest of all rewards, surpassing all other joys.  On the day on which God brings the elect near to his throne (),  "some faces shall be shining in contemplating their Lord".

The visit is described as Muhammad leading the men and Fatimah leading the women to approach the Throne, "which is described as a huge esplanade of musk". As "the veil of light before the Throne lifts, God appears with the radiance of the full moon, and His voice can be heard saying, 'Peace be upon you.'"

Hadith include stories of the saved being served an enormous feast where "God Himself is present to offer to His faithful ones delicacies kneaded into a kind of pancake". In another series of narratives, God personally invites the inhabitants of Jannah "to visit with Him every Friday".

Houri

"Perhaps no aspect of Islamic eschatology has so captured the imagination" of both "Muslims and non-Muslims" as houri (ḥūr). Men will get untouched Houri in paradise (Q55:56), virgin companions of equal age (56:35–38) and have large, beautiful eyes (37:48). Houri have occasioned "spectacular elaborations" by later Islamic eschatological writers, but also "some derision by insensitive Western observers and critics of Islam".

The Quran also states the saved "will have pure spouses," (without indicating gender) (Q2:25, Q4:57), accompanied by any children that did not go to Jahannam (Q52:21), and attended to by servant-boys with the spotless appearance similar to a protected pearls (Q52:24).

Despite the Quranic description above, Houris  have been described as women who will accompany faithful Muslims in Paradise. Muslim scholars differ as to whether they refer to the believing women of this world or a separate creation, with the majority opting for the latter.

Size, geography and structure

The Qur'an describes paradise as  a "great kingdom" (Q.76:20) stretching out over and above the entire world, and "lofty" (Q.69:22).

Paradise is "as vast as the heavens and the earth" (Q.3:133). There are four rivers: one each of water, milk, honey, and wine (47:15). (They were later identified as Kawthar, Kafur, Tasnim, and Salsabil.)

Despite the details given in the Quran about Jannah/Garden, "nowhere" is there found "an ordered picture of the structure" of the abode. "For the most part Islamic theology has not concerned itself with questions about the location and structure of the Garden and the Fire on the understanding that only God knows these particulars."

Layers/levels
Many sources agree that paradise has "various degrees and levels". One conservative Salafi source, quotes as evidence a sahih hadith where Muhammad reassures the mother of a martyr, "O Umm Haarithah, there are gardens in Paradise ... and your son has attained the highest Firdaws", indicating a hierarchy of levels, but does not how many there are.
On the basis of "several scriptural suggestions", scholars have created "a very detailed structure" of paradise, but there is more than one, and not all of the traditions on location of paradise and hell "are easily pictured or indeed mutually reconcilable".

For example, Qu'ran 23:17 states "We created above you seven paths [Ṭarā'iq]" from which is drawn a heaven of seven tiers (which is also "a structure familiar to Middle Eastern cosmogony since the early Babylonian days"). Another school of thought insists Jannah actually has "eight layers or realms" as the Quran gives "eight different names ... for the abode of the blessed".

Some descriptions of Jannah/the Garden indicate that the most spacious and highest part of the Garden, Firdaws, which is directly under the Throne and the place from which the four rivers of Paradise flow. Others say the uppermost portion is either the Garden of Eden or 'Iliyi and that is the second level from the top.

Another possibility is that there are four separate realms of the blessed, of which either Firdaws or Eden is the uppermost. This is based on Surah 55,
which talks about two Gardens: ("As for him who fears standing before his Lord there are two Gardens [Jannatan]") [S 55:46). All descriptions following
this verse are of things in pairs, (i.e. in the Arabic dual form) – two fountains flowing, fruit of every kind
in pairs, beside these two other gardens with two springs (Q.55:62,66).

Still others have proposed that the seven levels suggested by the Qur'an are the seven heavens, above which is the Garden or final abode of felicity, while many see paradise as only one entity with many names. (According to one source – a member of the fatwa team at Islamweb.net – only God knows the exact number of the levels of Paradise, but reliable hadith say the number of levels of Jannah may be the same as the number of verses in the Quran, i.e. over 6000 verses.)

One version of the layered Garden conceptualization describes
the highest level of heaven (al-firdaws) as being said to be so close that its inhabitants could hear the sound of God's throne above. This exclusive location is where the messengers, prophets, Imams, and martyrs (shahids) dwell. Al-Suyuti and Kitāb aḥwāl al-qiyāma each gives names to the levels that don't always coincide (see table to right).

{| class="wikitable floatright"
|-
! colspan="2" |Gates of Jannah according to different sources
|-
! Soubhi El-Saleh
! Huda Omam Khalid
|-
|salat (prayer)|| :For those who were punctual in prayer
|-
|jihad (struggle for self betterment)||:For those who took part in jihad
|-
|almsgiving||:For those who gave charity more often
|-
|sawm (fasting)||:For those who fasted (siyam)
|-
|repentance||:For those who participated in the annual pilgrimage
|-
|self-control||:For those who withheld their anger and forgave others
|-
|submission||:For those who by virtue of their faith are saved from reckoning and chastisement
|-
|the door reserved forthose whose entry to Paradise will be without preliminary judgment||  :For those who showed zeal in remembering Allah
|-
!<small>Source: Soubhi El-Saleh, based on numerous traditions<ref>Soubhi El-Saleh (La Vie Future selon le Coran. Paris: Librarie Philosophique J. Vrin, 1971, chapter 1, pt. 3); cited in Smith & Haddad, Islamic Understanding,  1981: pp.217–218 note 77</ref></small>
! Sources: Doors of JannahIslam KaZir
|}

Gates/doors
Two verses of the Quran (Qu'ran 7:40, 39:73) mention "gates" or "doors" (using the plural form) as the entrance of paradise, but say nothing about their number, names or any other characteristics.
 "To those who reject Our signs and treat them with arrogance, no opening will there be of the gates of heaven ..." (Qu'ran 7:40)
 "And those who kept their duty to their Lord (Al-Muttaqoon – the pious) will be led to Paradise in groups till when they reach it, and its gates will be opened" (Qu'ran 39:73)
As in the case of the levels of Jannah, later sources elaborate, giving names and functions but don't agree on all details (see table to right).

In traditions, each level of the  eight principal gates of Paradise is described as generally being divided into a hundred degrees guarded by angels (in some traditions Ridwan). The highest level is known as  (sometimes called Eden) or Illiyin. Entrants will be greeted by angels with salutations of peace or As-Salamu Alaykum.

Jannah is accessible vertically through its gates (Qu'ran 7:40), by ladders (ma'arij) (Qu'ran 70:3), or sky-ropes (asbab). However, only select beings such as angels and prophets can enter. Iblis (Satan) and devils are kept at bay by angels who throw stars at them, whenever they try to climb back to heaven  (Q.37:6–10). Notably and contrary to many Christian ideas on heaven, God (Allah) does not reside in paradise.

Rivers
A few hadith name four rivers in paradise, or coming from paradise, as: Saihan (Syr Darya), Jaihan (Amu Darya), Furat (Euphrates) and Nil (Nile). Salsabil is the name of a spring that is the source of the rivers of Rahma (mercy) and Al-Kawthar (abundance). Sidrat al-Muntaha is a Lote tree that marks the end of the seventh heaven, the boundary where no angel or human can pass. Muhammad is supposed to have taken a pomegranate from jannah, and shared it with Ali, as recorded by Nasir al-Din al-Tusi. However, some scholars, like Ghazali, reject that Muhammad took the fruit, argued he had only a vision instead.

Literal or allegorical
According to scholars Jane I. Smith, Yvonne Y. Haddad, while there are Muslims of a "philosophical or mystical"
bent who interpret descriptions of heaven and hell "metaphorically", "the vast majority of believers", understand verses of the Quran on Jannah (and hellfire) "to be real and specific, anticipating them" with joy or terror, although this view "has generally not insisted that the realities of the next world will be identical with those of this world".
Besides the material notion of the paradise, descriptions of it are also interpreted as allegories, whose meaning is the state of joy believers will experience in the afterlife. For some theologians, seeing God is not a question of sight, but of awareness of God's presence. Although early Sufis, such as Hallaj, took the descriptions of Paradise literal, later Sufi traditions usually stressed out the allegorical meaning.

Eternal, not temporal
While some Quranic verses suggest hellfire is eternal and some that its punishment will not necessarily be forever for Muslims who commited grave sins, verses on Jannah are less ambiguous. Eternality assured in verses about paradise such as Qu'ran 3:198, 4:57, and 57:12, which say that the righteous will be khālidūn fīhā (eternally in it), and Qu'ran 35:35, which describes the reward of dār al-maqāma [the abode of everlastingness]. Consequently, neither "theologians nor the traditionalists" have had any doubts about the eternal nature of paradise or the residence of the righteous in it.

Other characteristics
To classical scholars on the afterlife al-Suyūṭī and al-Majlisī, one of the characteristics of Jannah (like hellfire) is that events are not "frozen in one eternal moment", but form cycles of "endless repetition" and "unceasing self renewing clockwork". For example, when a fruit is plucked from a tree, a new fruit immediately appears to takes its place; when a hungry inhabitant sees a bird whose meat they would like to eat it falls already roasted into their hands, and after they are done eating, the bird "regains its form shape and flies away"; houri regain their virginity after being deflowered by one of the saved,but hey also grow like fruit on trees or plants on the land and "whenever one of them is taken" by one of the saved in paradise one for his pleasure, "a new one springs forth in her place". (So too in hellfire are the skin of the damned replaced each time that they are burned off by the fire to be burned again, and drowning sinners driven back into the sea by giant snakes and scorpions whernever they reach the safety of shore.)

Garden of Eden and Paradise

Muslim scholars differ on whether the Garden of Eden (), in which Adam and Eve (Adam and Hawwa) dwelled before being expelled by God, is the same as the afterlife abode of the righteous believers: paradise. Most scholars in the early centuries of Islamic theology and the centuries onwards thought it was and that indicated that paradise was located on earth. It was argued that when God commanded Adam to "go down" (ihbit) from the garden, that did not indicate a vertical movement (such as "falling" from a heaven above to earth), but instead was used in the same sense as Moses telling Israelites to "go down to Egypt".

However, as paradise came over the centuries to be thought of more and more as "a transcendent, otherworldy realm", the idea of it being located somewhere on earth fell out of favor. The Garden of Eden, on the other hand lacked many transcendent, otherworldy characteristics. Al-Balluti (887–966) reasoned that the Garden of Eden lacked the perfection and eternal character of a final paradise: Adam and Eve lost the primordial paradise, while the paradisiacal afterlife lasts forever; if Adam and Eve were in the otherworldly paradise, the devil (Shaiṭān) could not have entered and deceive them since there is no evil or idle talk in paradise; Adam slept in his garden, but there is no sleep in paradise.

Many adherences of the Muʿtazila, also refused to identify Adam's abode with paradise, because they argued that paradise and hell would not be created until after Day of Judgement, an idea proposed by Dirar b. Amr. Most Muslim scholars, however, assert that paradise and hell have been created already and coexists with the contemporary world, taking evidence from the Quran, Muhammad's heavenly journey, and the life in the graves.

Islamic exegesis regards Adam and Eve's expulsion from paradise not as punishment for disobedience or a result from abused free will on their part, but as part of God's wisdom (ḥikma) and plan for humanity to experience the full range of his attributes, his love, forgiveness, and his creation's power. By experiencing hardship, they better appreciate paradise and its delights. Khwaja Abdullah Ansari (1006–1088) describes Adam and Eve's expulsion as ultimately caused by God, since man has no choice but to comply to God's will. However, that does not mean that complying is not a "sin" and that humans should not blame themselves for it. That is exemplified by Adam and Eve in the Quran (Qu'ran 7:23  "Our Lord! We have wronged ourselves. If You do not forgive us and have mercy on us, we will certainly be losers".)

Comparison with other religions

Comparison with Judaism
Jannah shares the name "Garden of the Righteous" with the Jewish concept of paradise. In addition, paradise in Judaism is described as a garden, much like the Garden of Eden, in which people live and walk and dance, wear garments of light and eat the fruit of the tree of life. Like the feast of Jannah, Jewish eschatology describes the Messiah holding a Seudat nissuin, called the Seudat Chiyat HaMatim, with the righteous of every nation at the end time.

Comparison with Christianity
Jesus in the Gospels uses various images for heaven that are similarly found in Jannah: feast, mansion, throne, and paradise. In Jannah, humans stay as humans, but the Book of Revelation describes that in heaven Christ "will transform our lowly bodies so that they will be like his glorious body" (Philippians 3:21). God (Allah) does not reside in paradise or heaven. However, in Christianity, the new heavens and the new earth will be where God dwells with humans.

See also
 Elysium
 Garden of Eden
 Islamic eschatology
 Isra and Mi'raj
 Rawdah ash-Sharifah

References

Explanatory notes

Citations

Bibliography

External links

Islamic eschatology
Conceptions of heaven
Islamic terminology

Jannah


සිංගපුරුව (ස්වදේශික නාමය සිංහපුර, නිල නාමය රිපබ්ලිකා සිංහපුරා) මලයා අර්ධද්වීපයේ දකුණු කෙලවරේ පිහිටි සමකයට කිලෝමීටර් 137ක් උතුරින් පිහිටි අග්නිදිග ආසියාතික රටකි.සිංගපුරුවට දුපත් 63 ඇත,it is separated from Malaysia by the Straits of Johor to its north and from Indonesia's Riau Islands by the Singapore Strait to its south. Singapore is highly urbanised but almost half of the country is covered by greenery. More land is being created for development through land reclamation.[k.aru.sheshan] 1 නොවැම්බර් 2011 13:35

සිංගප්පූරුව

සිංගප්පූරුව


Pergamon (Grekçe: Πέργαμον), günümüzde İzmir iline bağlı Bergama ilçesinin merkezinin yerinde kurulu antik kentin adıdır. Pergamon, eski çağlarda Misya bölgesinin önemli merkezlerinden biriydi. MÖ 282-133 arasında da Pergamon Krallığı'nın başkentiydi. Pergamon adı, bir söylence kahramanı olan Pergamos'tan gelir. Pergamos'un, Teuthrania kralını öldürdükten sonra kenti ele geçirdiği ve kendi adını verdiği sanılır. Başka bir söylenceye göre de Teuthrania Kralı Grynos savaşta Pergamos'tan yardım istemiş, zaferden sonra iki kent kurdurarak birine onun onuruna Pergamon, ötekine de Gryneion adını vermiştir.

Yazılı belgelerde Pergamon'dan ilk kez MÖ 4. yüzyılın başlarında söz edilir. Kent daha sonra Pergamon Krallığı'nın başkenti oldu. Bu dönemde saray, tapınak, tiyatro gibi yapılarla yapıldı, kent kule ve surlarla çevrildi. Pergamon, krallığın Roma'ya bağlanmasından sonra da Batı Anadolu'nun sayılı kentlerinden biri olarak kaldı.

Eski kentin kalıntılarını, 1870'lerde Batı Anadolu'da demiryolu döşenmesinde çalışan Alman mühendis Carl Humann buldu. Pergamon'da ilk araştırma ve kazı çalışmalarına da 1878'de başlandı. Kazılar ve onarım çalışmaları günümüzde de sürmektedir.

2011'de UNESCO tarafından Dünya Mirası Geçici Listesi'ne dahil edilen Pergamon, 2014'te ise Dünya Mirası olarak tescil edildi.

Yerleşim
Pergamon bir tepe yerleşimidir. Kentteki şehircilik anlayışı, büyük ölçüde topografik zorunluluktan kaynaklanan bir kent düzeninin form ve planlama bakımından eşsiz bir örneğini oluşturmaktadır. Pergamon'da doğal bir düzlüğün olmaması yerleşimin en erken evresinden itibaren arazi teraslaması yapılmak suretiyle yer kazanılmasını gerekli kılmıştır.

Yeri
Pergamon, İzmir'in kuzeyinde, Bakırçay (Kaikos) Vadisi'nde yer alır.Kent günümüzde denizden 30 km içerdedir ve Bergama olarak adlandırılmaktadır. Modern kentin kuzeyinde, akropol veya sitadelin bulunduğu 335 m yüksekliğinde bir dağ üzerindedir.

Konumu ve Çevresel Özellikleri
Pergamon Teuthrania denen verimli Kaikos Vadisi'nde, bu ırmak ve kolları Kestel (Keteios) Çayı ile Bergama (Selinus) Çayı'nın birleştiği yerde konumlanmıştır.

Tarihçe
Makedon kralı Büyük İskender M.Ö. 334 yılında kenti ele geçirdikten sonra kent idaresini oğlu ve karısına bırakır. Büyük İskender ölümünden sonra antik kent bölge yöneticisine kalır. Onun ölümüyle beraber yanında çalışan Attalos Hanedanı'nın kurucusu Filetairos (Philetairos) burada yeni bir krallık kurar. Ölümüyle beraber başa yeğeni olan 1. Eumenes geçer. Döneminde kent sakin bir yaşam sürer. Sonrasında idareyi kuzeni 1. Attalos'a ele alır. 1. Attalos döneminde gelişen ve gücünü Anadolu'ya kabullendiren Pergamon, resmen kurulmuş sayılır. M.Ö. 241 de Pergamon, korunaklı yer, kale anlamına gelir. Krallığını oğlu olarak Attalos Hanedanı'nın dördüncü üyesi olan 2. Eumanes'e bırakır. Şehir en geniş sınırlarına kral 2. Eumenes M.Ö. 197- 159 zamanında ulaşır. Kent'e 200.000 kitaptan oluşan bir kitaplık yaptırır. Kuzu ve keçi derilerinden yapılan parşomen kağıdının geliştirilmesini ve yaygınlaştırılmasını sağlar. Ardından gelen Kral 2. Attalos (M.Ö. 160–M.Ö. 138) ülkenin gelişimini sürdürür. Kral 2. Attalos ölümüyle tahta geçen 3. Attalos dengesiz davranışlarıyla nam salar. Öldüğünde bir varisi olmadığı için şehri Roma İmparatorluğu'na vasiyet eder. M.Ö. 129 yılında şehir Romalıların eline geçerek Pergamon'daki varlığını Roma İmparatorluğu'nun bir parçası olarak sürdürür. Bu süreçte Pergamon Roma İmparatoluğu'nun Asya Eyaleti'nin bir başkenti olmuştur. Romalılar kente Neocore (Mabetler Muhafızı) adını veriler. Pergamon, eski çağlarda Misya bölgesinin önemli merkezlerinden biridir. M.Ö. 282-133 arasında da Pergamon Krallığı'nın başkenti olmuştur. Pergamon adı, bir söylence kahramanı olan Pergamos'tan gelir. Pergamos'un, Teuthrania kralını öldürdükten sonra kenti ele geçirdiği ve kendi adını verdiği sanılır. Başka bir söylenceye göre de Teuthrania Kralı Grynos savaşta Pergamos'tan yardım istemiş ve zaferden sonra iki kent kurdurarak birine, onun onuruna Pergamon, ötekine de Gryneion adını vermiştir. Yazılı belgelerde Pergamon'dan ilk kez M.Ö. 4. yüzyılın başlarında söz edilmektedir. Antik Kent daha sonra Pergamon Krallığı'nın başkenti olmuş ve bu dönemde saray, tapınak, tiyatro gibi yapılar antik kent'e imar edilmiştir. Antik kent kule ve surlarla çevrilidir. Pergamon, krallığın Roma'ya bağlanmasından sonra da Batı Anadolu'nun sayılı kentlerinden biri olarak anılmıştır.

Kalıntılar, Mimari yapılar

Pergamon Akropolü

Pergamon kentinin Akropol'ü (kentin yukarı bölümü), Bakırçayı'nın suladığı ovaya egemen bir tepenin üzerinde yer alır. Büyük bir kale görünümündeki Akropol'ün ana kapısına varmadan solda Heroon'un kalıntıları vardır. Heroon, Antik Yunanistan'da bir kahraman ya da yarı tanrı adına yapılmış ve çevresi sütunlu bir galeriyle çevrili kutsal yerlerin adıydı. Heroon'da, dinsel törenin yapıldığı oda (kült odası) geniş bir ön galerinin arkasındaydı. Heroon'un kuzeyinde Helenistik dönemden kalma bir dizi dükkândan oluşan uzun bir yapı bulunuyordu.

Ayrıca Kentin koruyucusu sayılan akıl ve savaş tanrıçası Athena adına yapılan Athena Tapınağı, antik kent Akropol'ün en önemli mekânıydı. Tiyatro terasının üzerinde bulunan bu tapınak, Dor düzeninde yapılmıştır. Bilimsel araştırma kazılarda gün yüzüne çıkarılan Athena Tapınağı'nın birçok parçası Berlin'e götürülerek aslına uygun biçimde orada yeniden kurulmuştur. Pergamon'da ise yalnızca temelleri kalmıştır.

Athena Tapınağı'nın kuzeyinde dört salonlu bir kütüphane vardı. Burası Helenistik dönemin en büyük kitaplıklarından biriydi. Kütüphanede "Pergamon derisi" olarak adlandırılan parşömen üstüne yazılmış 200 bin kitap bulunduğu bilinmektedir. Romalı asker ve devlet adamı Marcus Antonius, MÖ 41'de kitapların tümünü Mısır Kraliçesi Kleopatra'ya armağan etmiştir.

Antik kent'in önemli yapılarından biri olan Athena Tapınağı'nın güneyindeki bir terasta Zeus Sunağı yer alıyordu. Zeus Sunağı da Athena tapınağı gbi Berlin'e götürülmüş ve onarılarak oradaki Pergamon Müzesi'ne (Pergamon Museum) koyulmuştur. Helenistik dönemi mimarisinin en güzel örneği olan sunağın Pergamon'da yalnızca temelleri kalmıştır.
Zeus Sunağı'nın güneyinde kent yapılarından Yukarı Agora bulunur. Agora, güney ve kuzeydoğudan Dor düzeninde sütunlu galerilerle çevriliydi. Agora'da toplanan halk, siyaset ve ticaretle ilgili konuları yönetimle görüşüp konuşuyordu. Agora'nın kuzeybatısında Agora Tapınağı bulunuyordu.
Akropol'ün en yüksek yerinde Pergamon krallarının sarayları yükseliyordu. Günümüze bu sarayların yalnızca zemini ve temellerine ulaşılmıştır. Sade görünümlü bu yapılarda odalar sütunlu bir avlu çevresine sıralanıyordu.

Athena Tapınağı'nın batısındaki dik yamaçta, yaklaşık 10 bin kişilik bir tiyatro yer alır. Helenistik dönemde yapılan tiyatronun uçuruma bakan ön tarafı setlerle sağlamlaştırılmıştı. Tiyatronun ahşap bir sahnesi vardı ve bu sahne sökülüp takılabilecek biçimde yapılmıştı.

Akropol'ün bir başka tapınağı olan Dionysos Tapınağı, tiyatro terasının kuzeyindeydi. 25 basamakla çıkılan bir podyum üzerinde bulunan tapınağın yalnız ön yüzünde sütunlar vardı.

Orta Kent

Bugün Orta Kent denilen yerleşme, eski Pergamon kentinin bir başka bölümüydü. Kentin yukarı bölümü Akropol'de, daha çok kral ailesi ile yöneticiler, aydınlar ve komutanlar oturuyordu. Orta Kent ise halkın rahatlıkla girip çıktığı yerdi. Burada doğrudan devlet yönetimiyle ilgili olmayan yapılar, gençler için spor alanları, halka açık tapınaklar bulunuyordu.

Orta Kent'in önemli alanlarından biri Demeter Kutsal Alanı'ydı. Bu alan dikdörtgen bir platformda yer alıyordu. Bugün Yukarı Gymnasion'dan gelindiğinde, eskiden bir çeşme ile kurban çukurunun bulunduğu alana girilir. Buradan beş basamakla çıkılan iki sütunlu anıtsal girişe (propylaia) ulaşılır. Kutsal alana buradan inilir. Alanın solunda tapınak, ortasında ise sunak vardı. Sağ yandaki 10 sıralı oturma alanında, Demeter ve Kore dinsel törenlerini 600 kişi izleyebiliyordu.

Gymnasion Orta Kent'in en büyük yapı kompleksiydi. Burada çeşitli spor dallarında çalışmalar ve yarışmalar yapılırdı. Gymnasion, yukarıya doğru genişleyen üç teras üzerine kuruluydu ve bir bakıma üç ayrı Gymnasion biçiminde inşa edilmişti. Üst terası yetişkinlere, orta terası gençlere, alt terası ise çocuklara ayrılmıştı. Orta bölümünde galerilerle çevrili alanda güreş, disk atma, uzun atlama gibi spor çalışmaları yapılırdı. Kuzeydeki galerinin arka bölümündeki salonlarda çeşitli konularda dersler verilirdi. Bu salonlardan biri 1.000 kişi alabilecek büyüklükteydi. Güney galerisinin altında bulunan üstü kapalı koşu yolu 212 metre uzunluğundaydı.

Orta Gymnasion'un batısında gençlerin eğitim gördüğü yapılar vardı. Uzun koşu yolu doğuda Herakles ve Hermes'e adanmış tapınağa açılıyordu. Yarışmalarda başarılı olan gençlerin adları tapınağın duvarlarına yazılırdı. Küçük çocukların eğitimine ayrılan Aşağı Gymnasion 80 metre uzunluğunda bir terasa kurulmuş yapılardan oluşuyordu.

Yukarı Gymnasion'un batısında yer alan Asklepios Tapınağı'nın günümüze yalnızca temelleri ulaşmıştır. Hekimlik tanrısı Asklepios adına yapılan tapınak dinsel özelliklerinin yanı sıra tıp alanında araştırma ve deneylerin gerçekleştirildiği bir okuldu. Hastalar, bitkilerden elde edilen ilaçlar, ameliyat, su ve çamur banyolarının yanı sıra, spor, müzik, eğlence ve telkin yoluyla tedavi edilirdi.

Aşağı Kent

Pergamon'un Aşağı Kent olarak adlandırılan aşağı bölümünde, iki sütunlu galerilerle çevrili Aşağı Agora ile heykel okulu ve evler vardı. Evler içinde en dikkat çekeni, sütunlu galerileri olan iki katlı Attalos Evi'dir. Buranın güneydoğuya açılan odası, kışın bile güneşle ısıtılıyordu. MÖ 2. yüzyılda surlarla çevrilen kente güneydeki Eumenes Kapısı yapılmıştı. Bugün bu kapıdan girenler, ince yapılı bir sütun sırası ile karşılaşırlar. Mısır tanrısı Serapis'e adanmış tapınak, eski Pergamon'un en büyük yapısıdır. Kırmızı tuğladan yapıldığı için Kızıl Avlu olarak da adlandırılır.

Roma Kenti
Pergamon kentinin kuzeybatısı ile Bergama Çayı arasında Roma dönemi yerleşmesi bulunur. Burada 50 bin kişilik amfitiyatro ile 30 bin kişilik tiyatro vardı. Günümüzde Viran Kapı denilen kalıntılar tiyatronun ayakta kalan kemeridir.

Zeus Sunağı
Zeus sunağı Hellenistik dönemin en güzel eserlerinden biri olan Zeus Sunağı da Athena Tapınağı gibi Almanya ya gönderilmiş ve Berlin deki Pergamon Müzesi nde birleştirerek sergilenmeye başlanmıştır. Akropol de sunağın yalnızca temelleri görülebilir. M.Ö. yıllarında yapılmıştır. 2. Eumenes in Galatlara karşı kazandığı zaferi simgeleyen kabartmalarla süslüdür. Bu kabartmalarda Bergamalıları Yunan tanrıları temsil eder. Kabartmaların boyu 2,5 uzunluğu ise 120 m yi bulmaktadır. toplam 118 figür sunağı çevreler. Sunağın yüksekliği 12 metredir. Sunak tek bir ustanın değil onlarca Bergamalı ustanın elinden çıkmıştır. Bergamalıların Sunağı adadıkları tanrı Zeus yunan mitolojisindeki en büyük tanrıdır. Bütün tanrıların ve insanların babası olarak kabul edilir. Diğer tanrıların birçoğu da Zeus'un çocuklarıdır. Kütüphane Parşomen kağıtlarına yazılmış adet el yazması eserden oluşur. Hellenistik dönemin en büyük kütüphanesidir. Ülkenin en güçlü kralı 2. Eumanes tarafından yaptırılmıştır. 4 büyük salondan oluşur. Dönemin diğer büyük kütüphanesi İskenderiye ile ciddi bir rekabet içerisindedir. İskenderiye giderek büyüyen ve kendisine rakip olmaya başlayan Bergama kütüphanesine kağıt desteği (papirüs) sağlamayı bırakır. Bunun üzerine bölge insanı hayvan derisinden yapılma parşömeni icat eder. Kütüphane, M.Ö. 41 yılında Roma İmparatorluğu döneminde İmparator Markus Antonyus tarafından Mısır Kraliçesi Kleopatra ya armağan edilmiştir. Parşomen Bergama kağıdı anlamına gelen Latince Pergamena kelimesinden türetilmiştir.

Zeus Sunağı'nın hikayesi
Zeus Sunağı Bergama'nın en parlak çağı olan 2. Eumenes M.Ö. 197-159 döneminde inşa edilmiştir. Sunak Pergamon krallığının Galatlar'a karşı kazandığı zaferi simgeler. Sunağın iki yanındaki kabartmalarda Tanrılarla devlerin savaşı ve Bergama'nın efsanevi kuruluşu resmedilmektedir. Bergama"da ilk kazılar 1874'te Alman yol mühendisi Carl Human tarafından başlamıştır. Kültür Bakanlığı tarafından Ümit Yaşar Gözüm'ün yayın yönetmenliğinde hazırlanan "Yitik Mirasın Dönüş Öyküsü"nde Zeus Sunağı'nın Almanya'ya götürülüşü şöyle aktarılmaktadır:
" 1878 yılında kazı izni verildikten sonra, Bergama"da yapılan kazıların ilk üç yılında çıkarılan eserlerin, devlete ait üçte birlik kısmı takdir edilen meblağü karşılığında Almanlara verilmiştir. Bu kazıların dördüncü ve beşinci yıllarında çıkarılan eserlerin bir kısmının Almanya ile yapılmış anlaşma uyarınca, daha önce çıkarılıp Almanya"ya taşınmış olan eserlerin devamı oldukları için, bir kısmının da Padişah izin verdiği için Almanlara bırakıldığı görülmektedir." Günümüzde Pergamon antik kent içerisindeki görkemli yapılardan biri olan Zeus Sunağı'nın sadece antik temelleri bulunmaktadır.

Gymnasion

Orta Kent'in en büyük yapı kompleksiydi. Burada çeşitli spor dallarında çalışmalar ve yarışmalar yapıldığı görülmektedir. Gymnasion, yukarıya doğru genişleyen üç teras üzerine kuruluydu ve bir bakıma üç ayrı Gymnasion biçiminde inşa edilmiştir. Üst terası yetişkinlere, orta terası gençlere, alt terası ise çocuklara ayrılmıştır. Orta bölümünde galerilerle çevrili alanda güreş, disk atma, uzun atlama gibi spor çalışmaları yapılmaktadır. Kuzeydeki galerinin arka bölümündeki salonlarda çeşitli konularda dersler verilir ve bu salonlardan biri 1.000 kişi alabilecek büyüklükte inşa edildiği görülmekte. Antik kentin güney galerisinin altında bulunan üstü kapalı koşu yolu 212 metre uzunluğundadır. Orta Gymnasion'un batısında gençlerin eğitim gördüğü yapılar vardır. Uzun koşu yolu doğuda Herakles ve Hermes'e adanmış tapınağa açılmaktadır. Yarışmalarda başarılı olan gençlerin adları tapınağın duvarlarına yazılırdı. Küçük çocukların eğitimine ayrılan Aşağı Gymnasion 80 metre uzunluğunda bir terasa kurulmuş yapılardan oluşmaktadır. Yukarı Gymnasion'un batısında yer alan Asklepios Tapınağı'nın günümüze yalnızca temelleri ulaşmıştır.Hekimlik tanrısı Asklepios adına yapılan tapınak dinsel özelliklerinin yanı sıra tıp alanında araştırma ve deneylerin gerçekleştirildiği bir okul olduğu bilinmektedir. Hastalar, bitkilerden elde edilen ilaçlar, ameliyat, su ve çamur banyolarının yanı sıra, spor, müzik, eğlence ve telkin yoluyla tedavi edildiği görülmektedir.

Demeter Tapınağı
Demeter Tapınağı Mysia Bölgesi'nin güneybatısında, Keteios (Kestel) ve Selinus (Bergama) Çayı'nın birleştiği noktasında yer alan Hellenistik ve Roma Dönemi'nin önemli kentleri arasındaki Pergamon Antik Kenti'nde bulunmaktadır. Tapınak ilk olarak yer altıyla ilgili çizgileri olan kutsal bir yer olarak, kültüne bağlı olarak kent surlarının önünde bulunmaktaydı. Kutsal alan ancak yapımından 100 sene sonra II. Eumenes'in kenti genişletme çabalarıyla surlu kent alanının içine alınmıştır. Günümüzde gymnasionun batısında yüksek bir şekilde yapılmış 100x50 m. ölçülerindeki teras üzerinde yer almaktadır. Tapınak, kültüne bağlı kalarak çekirdek bir yapıdan dönemler içinde son formuna evrilmiştir. Alman Arkeoloji Enstitüsü tarafından yürütülen Pergamon kazısının başkanı Prof.Dr.Wolfgang Von Radt'ın belirttiği şekliyle MÖ 4. yüzyıl.da 2 nolu yapı evresindeki eklemeler ve genişlemelerle birlikte kült yeri tapınak halini almıştır. Tapınak ilk anıtsal formuna ise (MÖ 281-263) Attaloslar Hanedanı'nın kurucusu olan Philetairos zamanında  kavuşmuştur. Kutsal alan ve kült merkezi olan tapınağın batısında arkasında odalar olan bir galeri ve doğusunda merdiven gibi düzenlemiş 10 sıra halinde oturma basamaklarından oluşan bir seyir merdiveni bulunuyordu. Burası 800 kişinin oturabileceği 42 m. uzunlukta bir yapı olup, Thesmophoria'da yani tohum atma şenliklerinde kadınlardan oluşan kült cemaatinin toplandığı yer olarak düşünülür. Bu kutsal alanın güney bölgesinde ise tapınak ve önünde bulunan sunaklar yer almaktadır. Tapınak 3. yapı evresinde özgün bir düzene sahipti ve antelerin arasında Aiol başlıklı fasatlı sütunlar yer almaktaydı. Bu başlık düzeni iki kuşak sonra Demeter Alanı'nın propylonu için de kullanılmıştır. Demeter Tapınağı'nın bugünkü ve en son boyutlarına architravındaki yazıtlardan I.Attalos'un (MÖ 241-197) eşi Apollonis'in bağışları ile ulaştığı görülür. İkinci Roma inŞaat evresinde MS 2. yüzyıl'ın ikinci yarısında Demeter Tapınağı'nın cephesi tamamen yenilenmiş ve dönemin mimari görselliğine uyarlanmıştır. Demeter Tapınağı ilk etapta ante arasında iki sütunlu küçük bir ante-tapınak olarak görülürken tapınağın önüne eklenen sütun dizisi ile birlikte daha derin bir ön avluya sahip Korinth Düzeninde prostylos planlı bir yapı elde edilmiştir. Ayrıca buna bağlı olarak, uzayan yapı ile altar arasındaki mesafede küçülmüştür. Altar ile Demeter Tapınağı'nın arasındaki mesafe 9.50 m.dir ve tapınağın cephesine göre ortalanmıştır, kutsal alanın çoğu dolgu topraktan ibaret iken altarla tapınak arasının andezit taşından döşeme ile kaplandığı görülür. Propylondan temenosa (kutsal alan) geçilen merdivenler 10 basamaktan oluşmaktadır. Bu alanda altar şeklinde dört adet sunak ve kurban çukurları yer almaktaydı. Bu bölümden sonra hemen sonra 2.30x7.00 m. ölçülerindeki iki yanı volüt süslemelere sahip altarı görülür. Yapı temelde 14.14x7.975 m. şeklinde ölçülmüştür. Sunak düzenlemesindeki gibi krepidoması da iki basamaklı olup, İon geleneğinde yapılmıştır. Ön cephedeki sütunların başlıkları bulunamamıştır. Sütun kaideleri attik-ion tarzda olup direk stylobat düzlemine oturmaktadır.

Araştırma ve kazılar

Antik kent Pergamon üzerinde İlk çalışmalar, 1878-86 yılları arasında C. Human, A. Conze ve R. Bohn tarafından yapılmış ve Yukarı Kent ortaya çıkarılmıştır. Orta ve Aşağı Kent'in ortaya çıkarıldığı ikinci dönem kazıları 1900-13 yılları asrasında W. Dörpfeld, H. Hepding ve P. Schatzmann tarafından gerçekleştirilmiştir. Üçüncü dönem kazıları 1927-36 yılları arasında Th. Wiegand tarafından yapılmış ve bu çalışmalar sonucunda Heroon, Kızıl Avlu ve Akslepieion ortaya çıkarılmıştır. 1957-72 yıllarında dördüncü kazı dönemi E. Boehringer tarafından yapılmıştır. Daha sonra W. Radt'ın devraldığı kazılar 2004 yılına kadar sürdürülmüştür . Kazılar 2005 yılından beri F. Pirson tarafından yürütülmektedir.

Pergamon, yapılan düzenli kazılarla büyük bölümü ortaya çıkarılmış bir ilkçağ kentidir. Burada kurulan Bergama Müzesi, Türkiye'nin ilk arkeoloji müzesidir. Pergamon buluntularının birçoğu burada sergilenmektedir.

Buluntular

Mimari
Pergamon Antik Kenti'nin yalnızca dağın en yüksek noktasındaki bir kaleden ibaret olmadığı, erken dönemlerde de surla çevrili bir Arkaik Dönem kenti olduğu anlaşılmıştır.Gymnasion terasının hemen yukarısında bulunan, ilkel teknikte yapılmış duvar, Arkaik Dönem'e tarihlenen bir kent sura aittir. Bu surun izlerine dağ yamacının başka yerlerinde de rastlanmıştır. Ancak, kesinlikle olarak Arkaik Dönem'e tarihlenebilecek ve kalenin iç mimarisine ait herhangi bir duvar kalıntısı ele geçmemiştir. Pergamon'da ortaya çıkarılan tümülüs mezarlar, kaya mezarlar, lahit mezarlar, sıra onur mezarların büyük çoğunluğu Hellenistik ve Roma dönemlerine aittir. Pergamon'un Arkaik sur duvarı 1990 yılında bütün genişliğini kapsayacak şekilde açığa çıkarılmıştır. Kazı sonunda, arka arkaya kademelenmiş üç duvar sırasının oluşturduğu hat ortaya çıkmıştır. Sondajlardan elde edilen malzemeler bu duvarın Arkaik Dönem'e ait olduğunu açıkça göstermiştir.

Çanak Çömlek
Arkaik Dönem'e ait mimari kalıntılar bulunamamışsa da, dağın tepesinde M.Ö. 7-6. yüzyıllara tarihlenen çok miktarda Arkaik Dönem seramiği ve bezemeli çatı kiremitleri ele geçmiştir. Bunların, kalede yapılan pek çok değişiklik sırasında tamamen ortadan kaldırılmış yapılara ait olduğu düşünülmektedir. Asklepion'a giden yolun yan tarafında en erkeni M.Ö. 4. yüzyıla ait mermerden mezar anıtı parçaları, rölyefler bulunmuştur. Bunlardan biri yüksek kaideli bir mezar rölyefidir.

Galeri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Pergamon Antik Kenti Fotoğraf Galerisi
 Uzaydan Pergamon

Bergama krallığı kentleri
Türkiye'deki Romalı arkeolojik sitler
Türkiye'deki Antik Yunan sitler
Türkiye'deki Dünya Mirasları
İzmir'deki açık hava müzeleri
Türkiye'deki Zeus tapınakları
İzmir'deki korumalı bölgeler

Pergamon


Bertholdia trigona est une espèce de lépidoptères (papillons) de la famille des Erebidae et de la sous-famille des Arctiinae. On la trouve dans le sud-ouest des États-Unis.

Noms vernaculaires
Bertholdia trigona a pour noms vulgaires ou vernaculaires :

 en français : papillon tigre équatorien
 en anglais : .

Étymologie
Le nom trigona vient du latin et signifie "triangle".

Brouillage de l'écholocalisation
En 2009, des chercheurs américains démontrent que cet insecte "brouille" l'écholocalisation des chauves-souris en émettant des clics ultrasoniques, à raison de 4500 par seconde. Ceci permet à Bertholdia trigona d'être moins détectable par ce prédateur.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Espèce de Lépidoptères (nom scientifique)
Arctiinae
Lépidoptère d'Amérique

Bertholdia trigona


Maria Guinot (* 20. Juni 1945 in Lissabon; † 3. November 2018 in Parede) war eine portugiesische Sängerin.

Sie veröffentlichte Ende der 1960er Jahre zwei erste EPs, danach folgte eine längere Pause. Nach einer Teilnahme am Festival da Canção 1981, bei dem sie den dritten Platz belegte, gewann sie die portugiesische Vorauswahl 1984 und durfte daher beim Concours Eurovision de la Chanson 1984 in Luxemburg für ihr Heimatland antreten. Mit ihrer selbstgeschriebenen Ballade Silêncio e tanta gente erreichte sie Platz 11.

Diskografie (Alben)
1987: Esta palavra mulher
1991: Maria Guinot
2004: Tudo passa

Weblinks

Musiker (Portugal)
Sänger
Teilnehmer am Festival da Canção
Interpret eines portugiesischen Beitrags beim Eurovision Song Contest
Portugiese
Geboren 1945
Gestorben 2018
Frau

Maria Guinot


Necdet Şen'in Hızlı Gazeteci çizgi romanının 1987-1988 yılında Cumhuriyet gazetesinde tefrika edilen, hemen ardından Cep kitabevi tarafından kitap olarak basılmış macerasının da adıdır.

Bacı kelimesi halk dilinde "kız kardeş" anlamına gelir. 1970'li yıllarda örgütsel faaliyetler içinde olan sol eylemcilerin erkek olanları tarafından aralarındaki kadınlara uygun görülen sıfat. Öykü, "Bacı" kelimesinin bu görüş üzerinden yorumlar. Bu sıfat daha sonraları "devrimcilerin kadın yoldaşları böyle feodal bir sıfatla adlandırmaması" gerektiği biçiminde eleştirilere konu olmuştur.

Öyküde, 7 yıllık bir mahpusluk döneminin ardından tahliye edilen Fazilet'in onca yıl aradan sonra karşılaştığı Özal Türkiye'si ile yaşadığı uyumsuzluk ve kendini yeniden tanımlama, hayata tutunma süreci anlatılır. 12 Eylül darbesiyle dört bir yana savrulmuş eski sosyalistlerin kimi reklamcı olmuş, kimi yeraltı faaliyetlerine yeniden başlamıştır.

Fazilet, aile ve polis baskısı, işsizlik, aşk ve "dava" arasında bunalmaktadır. Bacı, yayınlandığı 8 ay boyunca hem sol çevrelerde hem de aydın çevrelerde çok tartışılmıştır. Her kesim Bacı'ya kendi tezlerini doğrulamak için bir fırsat olarak bakmış, onu kendi açısından yorumıştır. Türkiye'deki "siyasi çizgi roman"ın ilk ve en çarpıcı örneğidir.

Dış bağlantılar
 Bacı için önsöz

1987'de tanıtılan çizgi karakterler
Tarihî çizgi romanlar
1987'de tanıtılan çizgi romanlar

Bacı


Keshia Chanté es un álbum ganador del premio Juno auto-titulado álbum debut de la cantante canadiense Keshia Chanté , publicado por BMG Canada el 22 de junio de 2004.
El álbum incluye los sencillos «Shook», «Unpredictable», «Bad Boy», «Does He Love Me?» y «Let The Music You Take». Lanzamiento 22 de junio de 2004. El álbum fue certificado de oro por la CRIA el 3 de diciembre de ese año con 50.000 copias.

Canciones

Referencias

Álbumes de Keshia Chanté
Álbumes de 2004

Keshia Chanté (álbum)


Olaylar
 1191 - Üçüncü Haçlı Seferi: Selahaddin Eyyubi'ye bağlı birlikler, Akka Kalesi'ni kuşatan II. Filip'in Ordusu'na, ikinci sene sonunda teslim oldular.
 1521 - Türk Ordusu Zemun'a girdi (Zemun Kuşatması).
 1806 - 16 Alman Prenslik Devleti, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'ndan ayrılarak Ren Konfederasyonu'nu kurdu. Konfederasyon, Ren Birliği'nin yeniden canlandırılmış versiyonu idi.
 1878 - Osmanlı İmparatorluğu, Kıbrıs adasının yönetimini 4 Haziran 1878'de imzalanan Kıbrıs Sözleşmesi ile Birleşik Krallık'a devretmesinin ardından, Ada'ya ilk Birleşik Krallık bayrağı, bugün Lefkoşa burçlarına çekildi.
 1918 - I. Dünya Savaşı sırasında Salyan Muharebesi gerçekleşti. Kura nehri Osmanlı ordusu tarafından kontrol altına alındı.
 1923 - İstiklâl Marşı için Ali Rifat Bey'in bestelediği eser seçildi. Bu marş, 7 yıl okunduktan sonra, 1930'da Zeki Bey'in bestesiyle değiştirildi.
 1932 - Türk Dil Kurumu kuruldu.
 1933 - ABD Kongresi, asgari ücreti belirledi: Saat başına 33 cent.
 1935 - Romanya Krallığı'nda, antikomünist faaliyetler çerçevesinde Romanya Komünist Partisi liderleri tutuklandı. Bu kişiler daha sonra 1936 Craiova Duruşması olarak bilinen siyasi duruşmada yargılandılar.
 1936 - Berlin Olimpiyatları'nda Türkiye'ye ilk olimpiyat madalyasını, güreşte 71 kiloda üçüncü olan Ahmet Kireççi (Mersinli Ahmet) getirdi.
 1944 - İstanbul Yüksek Mühendis Okulu, yeniden düzenlenerek İstanbul Teknik Üniversitesi haline getirildi. Teknik Üniversite; İnşaat, Mimarlık, Makina ve Elektrik Fakülteleri olmak üzere dört fakülteye ayrıldı.
1946 - Irak'ın Kerkük Şehrinde Türklere karşı yapılan Gavurbağı Katliamı
 1947 - Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye arasında askeri ve ekonomik yardımı öngören ilk ikili anlaşma imzalandı.
 1948 - Ruhi Sarıalp, Londra Olimpiyatları'nda üç adım atlamada üçüncü oldu.
 1950 - René Pleven, Fransa Başbakanı oldu.
 1951 - İstanbul Sultanahmet Adliye Sarayı'nın temeli atıldı.
 1958 - Kıbrıs'ta olaylar tırmanıyor. Beş Kıbrıslı Türk, pusuya düşürülerek öldürüldü.
 1960 - Celâl Bayar, vatana ihanet suçuyla Yüce Divan'a sevk edildi.
 1962 - The Rolling Stones topluluğu, ilk konserlerini Londra'da "Marquee Club"de verdiler.
 1967 - Newark'ta (New Jersey) altı gün sürecek olan ırkçı ayaklanmalar başladı. Olaylar sırasında 27 kişi hayatını kaybetti.
 1973 - Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk, Orman Suçları Affı Kanunu'nu veto etti.
 1977 - Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu Genel Başkanı Halil Tunç: "Milliyetçi Cephe (MC) Hükümeti kurulur ve güvenoyu alırsa genel greve gideriz" dedi.
 1987 - Türkiye'de anayasa değişikliği için yapılacak halk oylamasında kullanılacak seçmen kütüklerinin belirlenmesi amacıyla tüm yurtta sokağa çıkma yasağı uygulandı.
 1991 - İstanbul'un üç ayrı yerinde yapılan Polis baskınlarında Dev-Sol üyesi 10 kişi öldürüldü. Örgütün eski yöneticilerinden Paşa Güven de aynı gün Paris'te öldürüldü.
 1993 - Hülya Avşar, "Berlin in Berlin" filmindeki rolüyle Moskova Film Festivali'nde, "En İyi Kadın Oyuncu Ödülü"nü aldı.
 1993 - Japonya'nın Hokkaido adası açıklarında meydana gelen ve Richter ölçeğine göre 7,7 şiddetindeki deprem, 230 kişinin ölümüne neden oldu.
 1993 - Türkiye güzeli Arzum Onan, Avrupa güzeli seçildi.
 1994 - Kapatılan Demokrasi Partisi'nin eski Milletvekilleri, Selim Sadak ile Sedat Yurtdaş tutuklandı.
 1997 - Mesut Yılmaz Başbakanlığındaki 55. Hükümet güvenoyu aldı. Anasol-D olarak anılan Koalisyon Hükûmeti; ANAP, DSP, Demokrat Türkiye Partisi (DTP) ve 1 bağımsız üyeden oluşuyordu.
 2000 - ANAP Genel Başkanı Mesut Yılmaz, Avrupa Birliği'nden sorumlu Başbakan Yardımcısı olarak Kabine'ye girdi.
 2002 - Faslı askerlerin, Akdeniz'de yerleşimin olmadığı İspanya'ya ait küçük bir adacığa çıkarak Fas bayrağı dikmesi, İspanya ve AB tarafından protesto edildi.
 2004 - Pedro Santana Lopes, Portekiz Başbakanı oldu.
 2006 - Hizbullah'ın kuzey İsrail topraklarına füze saldırılarında bulunması ve 8 İsrail askerini öldürüp 2 tanesini de esir alması, 2006 İsrail-Lübnan Krizi'ni başlattı.
 2010 - İstanbul Voleybol Kulübü kuruldu.
 2016 - Hürkuş, Avrupa'dan sertifika alan ilk Türk uçağı oldu.
 2018 - Suriye Ordusu, hükûmet karşıtı gösterilerin başladığı ilk yer olan Dera'yı yeniden ele geçirdi.

Doğumlar
 MÖ 100 - Julius Caesar, Roma İmparatoru (ö. MÖ 44)
 1394 - Ashikaga Yoshinori, Ashikaga şogunluğunun altıncı şogunudur (ö. 1441)
 1675 - Evaristo Abaco, İtalyan besteci (ö. 1742)
 1730 - Anna Barbara Reinhart, İsviçreli matematikçi (ö. 1796)
 1813 - Francisque Bouillier, Fransız filozof (ö. 1899)
 1817 - Henry David Thoreau, Amerikalı yazar (ö. 1862)
 1824 - Eugène Boudin, Fransız ressam (ö. 1898)
 1828 - Nikolay Çernişevski, Rus düşünür (ö. 1889)
 1849 - William Osler, Kanadalı hekim (ö. 1919)
 1852 - Hipólito Yrigoyen, Arjantinli devlet adamı (ö. 1933)
 1854 - George Eastman, Amerikalı mucit, sanayici ve Eastman Kodak firmasının kurucusu (ö. 1932)
 1861 - Anton Arenski, Rus besteci (ö. 1906)
 1863 - Albert Calmette, Fransız doktor, bakteriyolog ve immünolog (ö. 1933)
 1863 - Paul Drude, Alman fizikçi (ö. 1906)
 1870 - II. Louis, 30. Monako prensi ve Valentinois Dükü (ö. 1949)
 1872 - Emil Hácha, Çek avukat (ö. 1945)
 1880 - Tod Browning, Amerikan bir senarist ve film yapımcısıydı (ö. 1962)
 1884 - Amedeo Modigliani, İtalyan ressam ve heykeltıraş (ö. 1920)
 1884 - Louis B. Mayer, Amerikalı film yapımcısı (ö. 1957)
 1891 - Halit Fahri Ozansoy, Türk şair, gazeteci, oyun yazarı ve öğretmen (ö. 1971)
 1895 - Kirsten Malfrid Flagstad, Norveçli opera sanatçısı (ö. 1962)
 1895 - Buckminster Fuller, Amerikalı felsefeci, mühendis, mimar, şair, yazar ve mucit (ö. 1983)
 1895 - Oscar Hammerstein II, Amerikalı bir söz yazarı, libretto yazarı, tiyatro yapımcısı (ö. 1960)
 1902 - Günther Anders, Alman filozof, gazeteci ve şair (ö. 1992)
 1904 - Pablo Neruda, Şilili şair ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 1973)
 1908 - Milton Berle, Amerikalı komedyen ve oyuncu (ö. 2002)
 1908 - Alain Cuny, Fransız oyuncu (ö. 1994)
 1909 - Fritz Leonhardt, Alman inşaat mühendisi (ö. 1999)
 1913 - Willis Eugene Lamb, Amerikalı fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 2008)
 1916 - Lyudmila Pavliçenko, Sovyet keskin nişancı (ö. 1974)
 1917 - Andrew Wyeth, Amerikalı görsel sanatçı (ö. 2009)
 1920 - Beah Richards, Amerikalı bir sahne, sinema ve televizyon oyuncusuydu (ö. 2000)
 1923 - James E. Gunn, Amerikalı bilimkurgu yazarı, eleştirmen ve İngilizce profesörü (ö. 2020)
 1924 - Eve Branson, İngiliz dansçı, hayırsever ve çocuk hakları aktivisti (ö. 2021)
 1925 - Yasushi Akutagawa, Japon besteci ve aynı zamanda bir orkestra şefiydi (ö. 1989)
 1928 - Elias James Corey, Amerikalı organik kimyacı
 1930 - Ruth Drexel, Alman oyuncu, tiyatro sanatçısı ve yönetmen (ö. 2009)
 1934 - Van Cliburn, Amerikalı piyanist (ö. 2013)
 1935 - Satoshi Omura, Japon biyokimyacı
 1936 - Jan Němec, Çek film yönetmeni ve senarist (ö. 2016)
 1937 - Bill Cosby, Amerikalı komedyen
 1937 - Lionel Jospin, Fransız siyasetçi
 1938 - Ronny Greetje Bierman, Hollanda asıllı Alman film ve televizyon oyuncusu (ö. 1984)
 1940 - Mehmet Akif İnan, Türk şair, yazar, araştırmacı ve öğretmen (ö. 2000)
 1946 - Jens Beutel, Alman siyasetçi ve satranç oyuncusu (ö. 2019)
 1947 - Aslan Tkhakushinov, Adigey Cumhuriyeti'nin 3. Devlet Başkanı
 1948 - Benjamin Burtt, dört kez Akademi Ödülü kazanmış ses tasarımcısı
 1948 - Richard Simmons, Amerikalı fitness ünlüsü
 1951 - Brian Grazer, Oscar ve Emmy ödüllü Amerikalı film ve televizyon yapımcısıdır
 1951 - Cheryl Ladd, Amerikalı sinema oyuncusu
 1951 - Jamey Sheridan, Amerikalı oyuncudur
 1952 - Irina Bokova, Bulgar politikacı ve UNESCO'nun eski Genel Direktörü
 1954 - Eric Adams, Manowar isimli heavy metal grubunun vokalisti
 1954 - Wolfgang Dremmler, Alman millî futbolcudur
 1955 - Timothy Garton Ash, İngiliz tarihçi, yazar ve yorumcudur
 1955 - Jimmy LaFave, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve folk müzisyenidir (ö. 2017)
 1956 - Pierre Deny, Fransız oyuncu
 1957 - Rick Husband, Amerikalı astronot (ö. 2003)
 1958 - Dilber Ay (Gülşen Demirci), Türk sinema sanatçısı (ö. 1995)
 1959 - Charles Q. Murphy, Amerikalı aktör, komedyen ve senarist (ö. 2017)
 1959 - VI. Tupou, Tonga Kralı
 1960 - Ahmet Ümit, Türk şair ve yazar
 1962 - Julio César Chávez, Meksikalı boksör
 1963 - Frédéric Salat-Baroux, Fransız bürokrat
 1964 - Osman Tural, Türk bürokrat
 1966 - Fevai Arslan, Türk siyasetçi
 1966 - Kemal Ataman, Türk akademisyen ve yazar
 1967 - John Petrucci, Amerikalı gitarist ve Dream Theater'ın üyesi
 1967 - Bruny Surin, Kanadalı atlet
 1969 - Chantal Jouanno, Fransız siyasetçi eski Spor Bakanı
 1970 - Aure Atika, Fas-Portekiz asıllı Fransız oyuncu
 1970 - Lee Byung-hun, Güney Koreli aktör, şarkıcı ve model
 1970 - Dana Golombek, Alman şarkıcı ve oyuncu
 1970 - İpek Tenolcay, Türk manken, sinema ve dizi oyuncusu
 1971 - Nathaniel Philip Rothschild, Yahudi asıllı Britanyalı finansçı (Rothschild ailesi'nin üyesi)
 1971 - Kristi Yamaguchi, Amerikalı buz patenci
 1972 - Lady Saw, Jamaikalı reggae şarkıcı
 1973 - Umut Akyürek, Türk sanat müziği sanatçısı
 1973 - Magoo, Amerikalı rap şarkıcısı
 1973 - Christian Vieri, İtalyan eski futbolcu
 1974 - Sharon den Adel, Hollandalı müzisyen
 1976 - Anna Friel, İngiliz oyuncu
 1976 - Hüsnü Şenlendirici, Türk klarnet sanatçısı
 1977 - Clayton Zane, Avustralyalı millî futbolcu ve teknik direktör
 1978 - Michelle Rodriguez, Amerikalı aktris
 1978 - Topher Grace, Amerikalı sinema oyuncusu
 1982 - Antonio Cassano, İtalyan eski millî futbolcu
 1983 - Libania Grenot, Küba asıllı İtalyan atlet
 1987 - Cansın Hacıbekiroğlu, Türk voleybolcu
 1988 - Patrick Beverley, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1989 - Phoebe Tonkin, Avustralyalı aktris ve model
 1991 - Salih Dursun, Türk futbolcu
 1991 - James Rodríguez, Kolombiyalı millî futbolcu
 1994 -  Josephine Japy, Fransız yakın dönem oyuncusu
 1995 - Luke Shaw, İngiliz millî futbolcu
 1995 - Yohio, İsveçli şarkıcı ve söz yazarı
 1997 - Malala Yousafzai, 2014 yılında Nobel Ödülünü kazanan en genç kişi olmuştur
 2000 - Vinícius Júnior, Brezilyalı millî futbolcu

Ölümler
 1067 - İoannis Komnenos, Bizans aristokrat ve askerî lider (d. 1015)
 1441 - Ashikaga Yoshinori, Ashikaga şogunluğunun altıncı şogunu (d. 1394)
 1536 - Desiderius Erasmus, Hollandalı yazar ve düşünür (d. 1466)
 1539 - Ferdinand Kolomb, Kristof Kolomb'un ikinci oğlu (d. 1488)
 1712 - Richard Cromwell, Oliver Cromwell'in oğlu (d. 1626)
 1720 - Sukjong, Joseon Krallığı'nın 19. kralı (d. 1661)
 1742 - Evaristo Abaco, İtalyan besteci (d. 1675)
 1751 - Tokugawa Yoshimune, Tokugawa Şogunluğu'nun 8. şogunu ve Tokugawa Mitsusada'nın oğlu (d. 1684)
 1762 - Sado, Joseon Kralı Yeongjo'nun ikinci oğlu (d. 1735)
 1804 - Alexander Hamilton, ABD'nin ilk partisi olan Federalist Parti'nin kurucusu ve teorisyen (d. 1757)
 1855 - Pavel Nahimov, Rus amiral (d. 1802)
1863 - Godfrey Vigne, İngiliz amatör kriket oyuncusu ve gezgin (d. 1801)
1874 - Fritz Reuter, Alman romancı (d. 1810)
1892 - Alexander Cartwright, kimi insanlar tarafından beyzbolun babası olarak tarif edilir (d. 1820)
 1910 - Charles Rolls, İngiliz mühendis ve pilot (d. 1877)
 1926 - Gertrude Bell, İngiliz seyyah ve casus (d. 1868)
 1929 - Robert Henri, Amerikan ressam (d. 1865)
 1930 - F. E. Smith, Birkenhead'ın Birinci Kontu, Büyük Britanyalı siyasi (Conservative Party) ve hukukçu (d. 1872)
 1931 - Nathan Söderblom, İsveçli din adamı ve Nobel Barış Ödülü sahibi (d. 1866)
 1931 - Vladimir Triandafillov, Sovyet komutan ve teorisyen (d. 1894)
 1935 - Alfred Dreyfus, Fransız subay (Dreyfus davası) (d. 1859)
 1935 - Ernesto Brown, Arjantinli futbolcu (d. 1885)
 1945 - Boris Galerkin, Rus matematikçi (d. 1871)
 1945 - Wolfram von Richthofen, Alman savaş pilotu ve Nazi döneminde Luftwaffe'nin Generalfeldmarschalli (d. 1895)
 1949 - Douglas Hyde, İrlandalı siyasetçi ve şair (d. 1860)
 1965 - Ahmet Hulusi Köymen, Türk siyasetçi (d. 1891)
 1966 - D. T. Suzuki, Japon Budist bilgin ve yazarıdır (d. 1870)
 1967 - Fridrikh Markovitch Ermler, Rus senarist ve film yapımcısı (d. 1898)
 1967 - Otto Nagel, Alman ressam (d. 1894)
 1973 - Lon Chaney, Jr., Amerikalı aktör (d. 1906)
 1975 - Latife Uşaklıgil, Atatürk'ün eşi (d. 1898)
 1979 - Minnie Riperton, Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı (d. 1947)
 1998 - Jimmy Driftwood, Amerikalı folk şarkıcısı ve söz yazarı (d. 1907)
 2002 - Ece Ayhan, Türk şair (d. 1931)
 2003 - Benny Carter, Amerikan trumpetçi, besteci, aranjör ve grup lideri (d. 1907)
 2005 - Willi Heinrich, Alman yazar (d. 1920)
 2007 - Ulus Baker, Türk yazar ve çevirmen (d. 1960)
 2007 - Gottfried von Einem, Avusturyalı opera bestecisi (d. 2016)
 2013 - Paul Bhattacharjee, Hint kökenli İngiliz oyuncu (d. 1960)
 2014 - Valeriya Novodvorskaya, Rus yazar ve siyasetçi (d. 1950)
 2015 - Tenzin Delek Rinpoche, Sichuan'dan Tibet Budist lideri (d. 1950)
 2016 - Lorenzo Amurri, İtalyan yazar ve müzisyen (d. 1971)
 2016 - Goran Hadžić, Hırvat siyasetçi ve Krayina Sırp Cumhuriyeti eski Devlet Başkanı (d. 1958)
 2017 - Sam Glanzman, Amerikalı çizgi romancı ve animatör (d. 1924)
 2018 - Abbas Emir-İntizam, İranlı siyasetçi ve hükümlü (d. 1932)
 2018 - Xerardo Fernández Albor, Galiçyalı siyasetçi ve devlet adamı (d. 1917)
 2018 - Roger Perry, Amerikalı oyuncu (d. 1933)
 2018 - Laura Soveral, Angola asıllı Portekizli oyuncu (d. 1933)
 2018 - Dada Vaswani, Hint mezhepsel dinî lideri (d. 1918)
 2018 - Robert Wolders, Hollandalı asıllı Amerikalı oyuncu (d. 1936)
 2019 - Jorge Aguado, Arjantinli siyasetçi ve bakan (d. 1925)
 2019 - Fernando J. Corbató, Amerikalı bilgisayar bilimcisi (d. 1926)
 2019 - Dengir Mir Mehmet Fırat, Türk avukat ve siyasetçi (d. 1943)
 2019 - Claudio Naranjo, Şilili yazar, aktivist ve psikiyatr (d. 1932)
 2020 - Miryana Başeva, Bulgar şair ve yazar (d. 1947)
 2020 - Raymundo Capetillo, Meksikalı tiyatro, film, televizyon ve radyo oyuncusu (d. 1943)
 2020 - Judy Dyble, İngiliz şarkıcı ve söz yazarı (d. 1949)
 2020 - Alfred Mtsi, Güney Afrikalı politikacı (d. 1951)
 2020 - Kelly Preston, Amerikalı oyuncu, manken ve şarkıcı (d. 1962)
 2020 - Lajos Szűcs, Macar millî futbolcu (d. 1943)
 2021 - Wilson Jones, İspanyol profesyonel futbolcu (d. 1934)
 2021 - Ladislav Potměšil, Çek aktör (d. 1945)
 2022 - Tony Binarelli, İtalyan sihirbaz (d. 1940)
 2022 - Vicente Fialho, Brezilyalı mühendis ve siyasetçi (d. 1938)

Tatiller ve özel günler

0712
12

12 Temmuz


Ioannina (), ofte kaldt Jannena () i Grækenland, er største by i Epirus, en periferi (administrativ region) i det  nordvestlige Grækenland. Byen har  indbyggere. Byen ligger omtrent 500 meter over havet på den vestlige bred af Pamvotidasøen (). Byen er hovedstad for den regionale enhed med samme navn og for periferien Epirus. Ioannina ligger 450 km nordvest for Athen, 290 km sydvest for Thessaloniki og 80 km øst for havnen i Igoumenitsa ved  Det Joniske Hav.

Referencer

Byer i Grækenland
Regionale enheder i Grækenland
Epirus

Ioannina


Demir Haç (, kısaca EK), ilk kez Prusya Kralı III. Friedrich Wilhelm tarafından 10 Mart 1813 tarihinden itibaren verilmeye başlanmış Alman savaş nişanıdır. Alman mimar ve ressam Karl Friedrich Schinke tarafından tasarlanmıştır. Napolyon Savaşları, Fransa-Prusya Savaşı, Birinci ve İkinci Dünya Savaşları sırasında savaşta yararlılık gösteren askerlere verilmiştir.

Önceleri göğse takılan 2. sınıf ve boyuna asılan 1. sınıf iki ayrı madalyadan ibaretken, II. Dünya Savaşı sırasında, 1. sınıf madalyaya ek olarak "şövalye sınıfı" adı altında bir madalya türü daha ortaya çıkmıştır.

Demir Haç sınıfları

Kaynakça

Almanya madalya ve nişanları
I. Dünya Savaşı madalya ve nişanları
II. Dünya Savaşı madalya ve nişanları
19. yüzyılda Prusya'da kurulan oluşumlar
1810'larda Avrupa'da kurulan oluşumlar
1813'te oluşturulan ödüller
1914'te oluşturulan ödüller
1939'da oluşturulan ödüller
Nazi Almanyası askerî madalya ve nişanları

Demir Haç


A terceira e última temporada da série de televisão americana de super-heróis Batwoman foi anunciada em fevereiro de 2021 e estreou na The CW em 13 de outubro de 2021. É estrelada por Javicia Leslie, Rachel Skarsten, Meagan Tandy, Nicole Kang, Camrus Johnson, Robin Givens, Victoria Cartagena e Nick Creegan.

Episódios

Elenco e personagens

Principal
 Javicia Leslie como Ryan Wilder / Batwoman
 Rachel Skarsten como Beth Kane / Alice
 Meagan Tandy como Sophie Moore
 Nicole Kang como Mary Hamilton / Poison Mary
 Camrus Johnson como Luke Fox / Batwing
 Victoria Cartagena como Renee Montoya
 Robin Givens como Jada Jet
 Nick Creegan como Marquis Jet

Recorrente
 Rachel Maddow como the voice of Vesper Fairchild
 Allison Riley como Dana DeWitt
 Donny Lucas como a voz de Lucius Fox A.I.

Convidado
 Amitai Marmorstein como Liam Crandle / Mad Hatter II
 Sharon Taylor como Prefeita Hartley
 Heidi Ben como Steven / Killer Croc 2.0
 Alistair Abell como Mason
 Nevis Unipan como Whitney Hutchison
 Jennifer Cheon Garcia como Chefe Mercenária
 June B. Wilde como Dee Smithy
 Jennifer Higgin como Nora Fries
 Bridget Regan como Pamela Isley / Poison Ivy
 Keeya King como Jordan Moore
 Tom Lenk como Charlie Clark
 Josh Blacker como Virgil Getty
 Rob Nagle como Lazlo Valentin / Professor Pyg
 David Ramsey como John Diggle
 Alex Morf como Victor Zsasz
 Judy Reyes como Kiki Roulette
 Sam Littlefield como Jonathan Cartwright / Mouse
 Nathan Owens como Ocean
 Nathan Dashwood como Jack Napier / Joker
 Sara J. Southey como Barbara Kean
 Eric Ruggieri como Burton Crowne
 Glen Ferguson como Jeremiah Arkham
 Marcio Barauna como Mario Falcone

Produção

Desenvolvimento
Em 3 de fevereiro de 2021, foi anunciado que a The CW renovou 12 séries originais para temporadas adicionais nas temporadas de televisão 2021-2022. Uma dessas séries foi revelada como Batwoman, junto com outroas séries do Arrowverse, The Flash, e Legends of Tomorrow.

Elenco
Javicia Leslie reprisa seu papel como Ryan Wilder/Batwoman, tendo substituído Ruby Rose na segunda temporada após a última eixar o show. Rachel Skarsten, Meagan Tandy, Nicole Kang e Camrus Johnson também retornam como Beth Kane/Alice, Sophie Moore, Mary Hamilton e Luke Fox/Batwing, respectivamente; entretanto, Dougray Scott não retornou como Jacob Kane. Em julho de 2021, Robin Givens, Victoria Cartagena, e Nick Creegan foram escalados como novos regulares da série para a terceiratemporada, como Jada Jet, Renee Montoya e Marquis Jet, respectivamente; Cartagena já havia interpretado Montoya em Gotham, da Fox. Em agosto de 2021, Bridget Regan foi escalada para o papel recorrente de Pamel Isley/Poison Ivy.

Filmagem
As filmagens começaram a ser produzidas em 19 de julho de 2021 e concluídas em 22 de dezembro.

Transmissão
A temporada estreou na The CW em 13 de outubro de 2021. O final da temporada foi ao ar em 2 de março de 2022.

Recepção

Ligações externas

Batwoman (série de televisão)
Temporadas de séries de televisão de 2021
Temporadas de séries de televisão de 2022

Batwoman (3.ª temporada)


Networking Friday este un film românesc din 2007 regizat de Răzvan Rădulescu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 2007 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2007

Networking Friday