Vittorio Lanternari (Chiaravalle,  - Rome, ) est un historien des religions et ethnologue italien.

Biographie
D'origine juive, après des études classiques, en 1937, Vittorio Lanternari s'inscrit à la Faculté des Lettres et de Philosophie de l'université de Bologne, mais l'année suivante, il est obligé d'interrompre ses études en raison de l'adoption des lois raciales fascistes qui lui interdisent l'enseignement public dans cette faculté. Il s'inscrit à la faculté d'agriculture, toujours à Bologne, et obtient son diplôme en 1942.

Il échappe à la déportation nazie et, après la Seconde Guerre mondiale, il intègre la faculté de Lettres et de Philosophie de l'université de Rome « La Sapienza », où il obtient en 1946, une licence en histoire des religions avec Raffaele Pettazzoni, avec qui il maintient une collaboration dans le cadre d'études, parallèlement à un poste d'enseignement dans les écoles secondaires.

Sous le conseil de Raffaele Pettazzoni, il s'oriente vers l'approfondissement des rapports entre histoire des religions et ethnologie, entrant en contact avec Ernesto De Martino, avec lequel il collabore assidûment de 1948 jusqu'à sa mort en 1965. Le fruit de cette collaboration est la prise de conscience, par Lanternari, de la nature purement historique des systèmes religieux : ceux-ci sont à étudier et à comprendre selon une perspective historiciste, qui fait référence au contexte socio-culturel dans lequel ils naissent et se développent.

En 1951, il est assistant à la chaire d'ethnologie d'Alberto Carlo Blanc, puis, de 1959 à 1968, chargé d'histoire des religions et d'ethnologie à l'université de Bari. En 1978, il est en poste à université de Rome « La Sapienza », où il reste jusqu'à sa retraite en 1989 (il continue à enseigner jusqu'en 1994).

Maître de conférences en Italie et à l'étranger, il est en charge de cours et de séminaires dans différentes universités et institutions académiques étrangères, dont l'université Columbia de New York en 1965, l'Institut national d'anthropologie et d'histoire de Mexico en 1973 et 1978, la London School of Economics, et les universités de Cambridge, Manchester et Zurich. Il est membre du Royal Anthropological Institute of Great Britain and Ireland et, à partir de 1988, associé en tant que correspondant étranger de la British Academy.

Il effectue un intense travail sur le terrain, en particulier au Ghana auprès de l'ethnie Nzema de 1971 à 1977.

Avec Ernesto De Martino et Angelo Brelich, il a apporté une contribution importante au développement de l'histoire des religions en Italie.

Cette vaste et innovatrice activité pluriannuelle d'études, de recherches et de réflexion en histoire des religions, anthropologie et sociologie, s'est concrétisée par la publication de nombreux travaux de recherche, systématiquement rassemblée et exposée dans nombreuses monographies.

Recherche
L'activité scientifique, d'étude et de recherche de Vittorio Lanternari se concentre autour de la manifestation du sacré et des rituels connexes. Il s'intéresse aussi aux mouvements religieux millénaristes et messianiques et à leurs répercussions culturelles, à l'ethnocentrisme dans sa dimension locale et globale, au folklore italien, à l'anthropologie de la santé, l'immigration et l'ethnopsychiatrie en termes transculturels ; il explore les rapports entre milieu anthropique et culture (éco-anthropologie). Ce dernier domaine le conduit à approfondir les questions éthiques fondamentales et les responsabilités politiques qui y sont liées, cruciales pour l'avenir de l'humanité : selon Lanternari, les relations entre l'homme et l'environnement sont capitales à la subsistance de tout équilibre politique et social.

Œuvres principales
 La grande festa. Vita rituale e sistemi di produzione nelle società tradizionali, Il Saggiatore, Milan, 1959.
 Movimenti religiosi di libertà e di salvezza dei popoli oppressi, Feltrinelli, Milan, 1960.
 Occidente e Terzo Mondo. Incontri di civiltà e religioni differenti, Edizioni Dedalo, Bari, 1967.
 Antropologia e imperialismo, e altri saggi, Giulio Einaudi editore, Torino, 1974.
 Crisi e ricerca d'identità. Folklore e dinamica culturale, Liguori Editore, Napoli, 1976
 Incontro con una cultura africana, Liguori Editore, Napoli, 1976.
 L'incivilimento dei barbari. Identità, migrazioni e neo-razzismo, Edizioni Dedalo, Bari, 1983.
 Preistoria e folklore. Tradizioni etnografiche e religiose della Sardegna, L'Asfodelo, Sassari, 1984.
 Identità e differenza. Percorsi storico-antropologici, Liguori Editore, Napoli, 1986.
 Dei, Profeti, Contadini. Incontri nel Ghana, Liguori Editore, Napoli, 1988.
 Una cultura in movimento. Immigrazione e integrazione a Fiorano Modenese, Dedalo Edizioni, Bari, 1990.
 Antropologia religiosa. Etnologia, storia, folklore, Edizioni Dedalo, Bari, 1997.
 (a cura di) Medicina, magia, religione, valori (con M.L. Ciminelli), 2 voll., Liguori Editore, Napoli, 1994-98.
 La mia alleanza con Ernesto De Martino, Liguori Editore, Napoli, 1997.
 Ecoantropologia. Dall'ingerenza ecologica alla svolta etico-culturale, Edizioni Dedalo, Bari, 2003.
 Religione, magia e droga. Studi antropologici, Manni Editore, Lecce, 2006.
 Dai "primitivi" al "post-moderno". Tre percorsi di saggi storico-antropologici, Liguori Editore, Napoli, 2006.

Références

Bibliographie

 (FR) Daniel Fabre et Marcello Massenzio, Messianisme et anthropologie entre France et Italie. Retour sur l'œuvre de Vittorio Lanternari, in Archives de sciences sociales des religions, n. 161, Paris, EHESS-École des hautes études en sciences sociales, janvier 2013, pp. 9-162..
 .
 .
 .
 .
 .

Liens externes
 Vittorio Lanternari, in Treccani.it – Enciclopedie on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana. Modifica su Wikidata
 "Natura a rischio di gravi rovine" - intervista a Vittorio Lanternari, su italy.peacelink.org.

Historien des religions
Ethnologue italien
Historien italien
Naissance en novembre 1918
Décès en août 2010
Décès à 91 ans

Vittorio Lanternari


Bezerros es un municipio brasileño del estado de Pernambuco. El municipio es formado por los distritos sede, Sapucarana y Boas Novas y por los poblados de Serra Negra, Sitio das Remédios, Cajazeiras y Arenas. Tiene una población estimada al 2020 de 60.880 habitantes.

El patrono de la ciudad es San José.

Historia
El origen de Bezerros se remonta al 20 de mayo de 1870. En ese momento, se estableció un gran comercio ganadero, que comenzó a poblar el lugar. Algunas versiones de la historia de Bezerros intentan explicar el nombre de la ciudad. El primero se refiere al apellido de la familia Bezerra, que fue la primera propietaria de la tierra. El segundo dice que el lugar fue originalmente una quema de terneros. El tercero relata que uno de los hijos de la familia Bezerra se perdió en la reserva forestal el 18 de mayo; sus padres con auxilio de San José, encontraron al niño con vida dos días después de su desaparición, es decir, el 20 de mayo al pie de un frondoso árbol donde se erigió una capilla en honor al Santo "São José dos Bezerros".

Geografía
Se localiza a una latitud 08º14'00" sur y a una longitud 35º47'49" oeste, estando a una altitud de 470 metros. Su población estimada en 2010 es de 58.675 habitantes.

Posee un área de 492,56 km².

El municipio está incluido en el área geográfica de cobertura del semiárido brasileño, definida por el Ministerio de Integración Nacional en 2005. Esta delimitación tiene como criterios el índice pluviométrico, el índice de aridez y el riesgo de sequía.

El municipio de Bezerros se localiza a 100 km de la Capital Arrecife en la unidad geoambiental de la Meseta de la Borborema. La vegetación nativa consiste en plantas subcaducifólica y caducifólica, típicas del agreste.

El clima es Tropical Lluvioso, con verano seco. La estación lluviosa ocurre de marzo a agosto.

A area del municipio se inserta parte en los territorios de la Cuenca Hidrográfica del Río Ipojuca, parte en los territorios de la cuenca hidrográfica del Río Sirinhaém y parte en los territorios de la cuenca hidrográfica del Río Capibaribe. Sus principales tributários son el Río Ipojuca y el arroyo Riachão. Cuenta también con la represa Manuino (2.021.000 m³).

Referencias

Enlaces externos
 Sitio de Bezerros PE
 Página de la prefectura
 Confederación Nacional de Municipios

Localidades de Pernambuco
Localidades establecidas en 1870
Brasil en 1870

Bezerros


Marie Avgeropoulos (født 17. juni 1986) er en græsk-canadisk skuespillerinde og model. Hendes gennembrud som skuespiller var rollen Valli Wooley i filmen I Love You, Beth Cooper fra 2009, af instruktør Chris Columbus. Siden da har hun medvirket i flere film- og tv-roller; som Kirstie i Cult, Kim Rhodes i Hunt to Kill og sci-fi-serien The 100 som Octavia Blake.

Filmografi

Eksterne henvisninger

Filmskuespillere fra Canada
Tv-skuespillere fra Canada

Marie Avgeropoulos


Le Cimetière de Guards (Cimetière de la Guards Division de Combles ) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Combles, dans le département de la Somme, au nord-est d'Amiens.

Localisation
Ce cimetière militaire est situé au sud-ouest du village,  rue André Briffeuil, juste après les dernières habitations. Il est implanté à une cinquantaine de mètres de la chaussée. On y accède par un petit sentier engazonné.

Histoire
Le village de Combles est pénétré au petit matin du 26 septembre 1916, par des unités de la 56è (London) Division et de l'armée française. Il est resté aux mains des alliés jusqu'au 24 mars 1918, date à laquelle l'endroit a été repris par les Allemands jusqu'à sa libération définitive le 29 août 1918 par la 18è division.
Le cimetière des gardes a été commencé par la division des gardes en septembre 1916, et poursuivi par d'autres unités jusqu'en mars 1917, et dans une moindre mesure en mars, août et septembre 1918. Il contenait à l'armistice 100 tombes, dont 19 étaient celles de officiers et hommes des Foot Guards.
Il y a maintenant près de 186 victimes de la guerre 1914-18 commémorées sur ce site (182 Britanniques et 4 Canadiens) dont 15 sont non identifiés.

Caractéristique
Ce cimetière a un plan rectangulaire de 50 m sur20.
Il est entouré d'un mur de moellons.

Sépultures

Galerie

Liens internes

 Cimetière militaire
 Liste des mémoriaux et cimetières militaires de la Somme
 Bataille de la Somme
 Commonwealth War Graves
 Combles

Cimetière dans la Somme

Cimetière de Guards'


Gara Verești este o gară care deservește comuna Verești, județul Suceava, România.

Verești

Gara Verești


was a town located in Funai District, Kyoto Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 8,516 and a density of 114.94 persons per km2. The total area was 74.09 km2.

On October 11, 2005, Tanba, along with the towns of Mizuho and Wachi (all from Funai District), was merged to create the town of Kyōtamba.

External links
 Official website of Kyotamba

Dissolved municipalities of Kyoto Prefecture
Kyōtamba, Kyoto

Tanba, Kyoto


Valdas Ivanauskas (n. 31 iulie 1966, Kaunas, Lituania) este un antrenor de fotbal și un fost fotbalist lituanian care a jucat pe postul de atacant. În prezent ocupă funcția de director sportiv al echipei Dinamo Brest.

El este cel mai bine cunoscut în Europa pentru perioada în care a jucat la Hamburger SV între 1993 și 1997 și pentru perioada când a antrenat clubul scoțian Hearts între 2005 și 2007.

Cariera de jucător
Ivanauskas și-a început cariera de jucător la FK Žalgiris, echipa lituaniană cu cele mai bune rezultate din Liga Superioară a URSS. Ivanauskas a jucat în anul 1985 în divizia a doua a URSS-ului la ȚSKA Moscova, dar apoi s-a întors la Žalgiris. În sezonul 1990, el a ajuns la echipa de divizie secundă Lokomotiv Moscova după ce Žalgiris a decis să se mute în nou-înființata ligă lituaniană.

În noiembrie 1990, a plecat peste hotare pentru a juca la Austria Viena, unde s-a bucurat de un succes enorm, reușind să înscrie 52 de goluri în 122 de meciuri, perioadă în care el a fost de două ori golgheterul campionatului. Prin urmare, Ivanauskas a ajutat echipa austriacă să câștige trei campionate și, în iunie 1992, atacantul lituanian a marcat singurul gol al finalei Cupei împotriva echipei Admira Wacker.

În iulie 1993, s-a mutat în Germania și a devenit primul fotbalist lituanian care a jucat în Bundesliga. Aici a jucat în 100 de meciuri pentru Hamburger SV, între 1993 și 1997 și a marcat 17 goluri. A fost votat fotbalistul lituanian al anului în 1990, 1991, 1993 și 1994.

În vara anului 1997, s-a mutat înapoi în Austria, și a semnat un contract cu SV Salzburg, unde a petrecut două sezoane, înainte de a-și încheia cariera la profesioniști la SV Wilhelmshaven, echipă din Liga Regională germană, în iulie 1999. Doi ani mai târziu, la 35 de ani, atacantul a mai jucat un sezon pentru BV Cloppenburg, de la care s-a retras definitiv din activitatea de fotbalist în iunie 2002.

La națională
El a jucat 28 de meciuri internaționale și a marcat opt goluri pentru echipa națională, și, de asemenea, a jucat 5 meciuri pentru Uniunea Sovietică între anii 1988 și 1990.

Cariera de antrenor

După retragere, el a început cursurile pentru obținerea licențelor UEFA pentru antrenori în Germania, iar în 2003 și-a început cariera de antrenor, atunci când a devenit secund al echipei naționale de fotbal a Lituaniei. În același an Ivanauskas a fost numit antrenorul interimar al lui FK Vėtra, semnând ulterior un contract definitiv. În sezonul 2004, Ivanauskas a calificat-o pe FK Vėtra pentru prima dată în a treia rundă a Cupei Intertoto, eliminând-o pe Hibernian, antrenată pe atunci de Tony Mowbray, dar a demisionat în luna august, invocând probleme personale, precum și munca solicitantă ca secund al echipei națională. Cu toate acestea, după doar câteva săptămâni a preluat-o pe FBK Kaunas, cu care a câștigat campionatul și Cupa Lituaniei.

În vara anului 2005, după o serie de rezultate slabe a demisionat de la FBK Kaunas. S-a zvonit că el ar prelua echipa scoțiană Heart of Midlothian, un club cu un patron lituanian și cu mai mulți jucători lituanieni. Deși aceste zvonuri au persistat chiar și după demiterea antrenorilor John Robertson și George Burley, clubul l-a numit ulterior Graham Rix ca antrenor principal. Cu toate acestea, atunci când, în martie 2006, Rix a fost demis, Ivanauskas a fost adus ca antrenor interimar până la finalul sezonului.

Pe 23 octombrie 2006, Ivanauskas a primit două săptămâni de concediu de concediu din partea acționarul majoritar, Vladimir Romanov, invocând probleme de sănătate. În acea perioadă a fost înlocuit de Eduard Malofeev și a revenit ca antrenor principal pe 27 noiembrie. Pe 20 martie 2007, Ivanauskas a părăsit echipa reziliindu-și contractul de comun acord. El a fost înlocuit de către Anatoli Korobochka și Stephen Fragil care au ocupat pozițiile de director sportiv, respectiv antrenor al echipei secunde, în timpul mandatului lui Ivanauskas.

În septembrie 2007, Ivanauskas a devenit antrenorul echipei germane FC Carl Zeiss Jena din 2. Bundesliga. A fost concediat de aici la 22 decembrie 2007, din cauza lipsei de rezultate.

În iulie 2008, Ivanauskas a semnat un contract cu FK Banga Gargždai din a Doua Divizie Lituaniană, echipă cu care a obținut locul al treilea. Datorită acestei performanțe, Banga Gargždai avea să fie promovată în A Lyga 2009, primul eșalon valoric din fotbalul lituanian, după ce alte trei cluburi și-au anunțat retragerea înainte de începerea sezonului.

În noiembrie 2008, Ivanauskas a devenit antrenor interimar al Echipei naționale de tineret a Lituaniei sub 18 ani, și după ce a reușit să obțină un egal într-un amical împotriva Germaniei, în februarie 2009, a fost numit ca antrenor principal al Echipei naționale de tineret sub-21. Pe 16 iulie 2009 a semnat un contract cu Standard Sumgayit. Pe 22 iulie 2009, el a fost înlocuit cu Vitalijus Stankevičius la naționala de tineret, deoarece LFF a decis că Ivanauskas nu își putea îndeplini eficient îndatoririle la națională dacă lucrează și la echipa de club. Pe 23 octombrie 2009 a fost concediat de la Standart Sumgayit.

Statistici ca antrenor

Titluri

Jucător

 Cupa Baltică
 1994

Antrenor

 FBK Kaunas

 A Lyga (1): 2004
 Cupa Lituaniei (1): 2004

 Heart of Midlothian

 Cupa Scoției (1):  2005-06

Note

Legături externe

Nașteri în 1966
Atacanți
Fotbaliști ai FC Lokomotiv Moscova
Fotbaliști ai Hamburger SV
Fotbaliști internaționali lituanieni
Lituanieni expatriați în Austria
Lituanieni expatriați în Germania
Antrenori lituanieni de fotbal
Fotbaliști lituanieni
Oameni în viață
Fotbaliști ai ȚSKA Moscova
Fotbaliști internaționali sovietici
Fotbaliști sovietici

Valdas Ivanauskas


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Veľké Leváre enthält die 44 nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Veľké Leváre im Okres Malacky.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

Weblinks

Velke Levare
!


Kama, uçları üçgen şeklinde olan ve baltaya benzeyen aletlere denir. Bu basit aletler metalden veya tahtadan yapılırlar ve kesicidirler. Bir nesne kesilmek istendiğinde kamanın keskin ucu bu noktaya konulur ve üst kısmına sert bir cisimle vurularak basınç oluşturulur böylece nesne kesilir.

Yüzeyleri eğik düzlem şeklinde olan prizmaya benzer. Kullanım amaçları; cisimleri kesmek, parçalamaktır. Bıçak, makasın kesici kısımları, çivi, iğne, çuvaldız ve balta kamaya örnektir. Osmanlı akıncıları tarafından da yaygın olarak kullanılmıştır.

El aletleri
Antik silahlar
Bıçaklar

Kama


Popstar Alaturka, Alaturka-Arabesk-Fantezi-Pop müziğe yeni sesler kazandırmak için Star TV'de yayınlanan yarışma programı.

Yapımcılığını ve sunuculuğunu Osmantan Erkır'ın üstlendiği ve Jüri üyesi olarak; Gülben Ergen, Bülent Ersoy, Armağan Çağlayan ve Metin Akpınar bulunmaktadır.

Hasret isimli yarışmacı 7 Ocak 2007'de Popstar Alaturka'nın birincisi oldu ve 100.000 TL para ödülünü kazandı. Hasret TV müzik yarışmalarının ilk kadın kazananı oldu.

Popstar Alaturka Yarışmasının 6. sezonu, yapımcıların almış olduğu bir karar ile, son Popstar Alaturka olarak yapıldı. Bu son yarışmanın birincisi Gaziantep'li 115 aday numarası ile yarışan Murat Şanlı oldu. Murat Şanlı 4. sezon da birinci olan İhsan'la beraber Gaziantep'in bu yarışma da çıkardığı ikinci birinci yarışmacı oldu.

2009 yılında FOX'a geçti. Son programın finali 21 Haziran 2013 günü yayınlandı.

Kazananlar
 Hasret / Tarih: 7 Ocak 2007 - 1. Sezon
 Erhan / Tarih: 30 Nisan 2007 - 2. Sezon
 Utku / Tarih: 16 Haziran 2007 - 1/2 Sezon Best
 Harun / Tarih: 14 Aralık 2007 - 3. Sezon
 İhsan / Tarih: 27 Nisan 2008 - 4. Sezon
 Mehtap / Tarih: 13 Haziran 2008 - 3/4 Sezon Best
 Hüseyin / Tarih: 16 Kasım 2008 - 5. Sezon
 Murat / Tarih: 13 Kasım 2009 - 6. Sezon

Dış bağlantılar

 Onur albayrak,popstar
 Orhan Gencebay
 Çigdem Özdemir
 Star TV Program Tanıtım Sayfası

Ayrıca bakınız

 İdol yarışmaları
 Profesyonel (Yarışma)

Star TV yarışmaları

Popstar Alaturka


À la fin des années 1960, la première Brigade d'infanterie parachutiste est totalement opérationnelle. La brigade fait partie des unités de réserve générale. Elle est cantonnés à Rabat-Salé.

Commandement
Les bataillons sont commandée par un Colonel-major. Ils sont placés sous l'autorité directe du roi.

Compositions
Compositions de la brigade :
 Un bataillon de commandement et de service.
 Trois bataillons de combat.

Équipements
Les unités para sont équipées de matériels suivants :

Véhicule
 Humvee
 URO VAMTAC

Armement individuelle
 FN mag
 ATGM konkurs
 AK 102/104/105
 Missiles anti char Milan
 Missiles Hot
 Missiles Tow

Artillerie
 Canons de 106 SR
 Mortiers de 120 mm

Déploiement
Depuis des années un bataillon de combat est basé à Skhirat et deux autres sont dispersés en zone sud le long du mur de défense.

Principales opérations
 Contre l'armée algérienne en 1963 dans la région de Tindouf
 Dans un cadre plus pacifique, de servir de Casques Bleus au Congo alors déchiré dans les affres de l'indépendance.
 En 1967, puis en 1973, le Maroc se trouve impliqué dans les deux conflits arabo-israéliens, notamment en octobre 1973, dans les combats sur le Mont Hermon en Syrie, où les paras marocains auront à affronter les paras israéliens.
 Deux bataillons paras sont envoyés en 1976 combattre les troupes mauritaniennes lors du partage du Sahara Espagnol.
 En avril 1977, trois bataillons paras sont envoyés au Zaire pour aider ce pays à repousser l'invasion des Katangais à partir de l'Angola.
 L'année suivante, après l'intervention des légionnaires-paras français au Shaba à Kolwezi au Congo, les paras Marocains retournent pour les mêmes raisons dans cette région et y stationneront plus d'un an.

Articles connexes
 Liste des unités de forces spéciales
 Forces armées royales (Maroc)

Notes et références

Forces armées du Maroc

Brigades d'infanterie parachutiste


Sulpicius Gallus ist ein Einschlagkrater auf der Mondvorderseite.
Er liegt südlich und östlich zu Füßen der Gebirgskette Montes Haemus, die den Rand des Mare-Serenitatis-Beckens bildet.
Nordwestlich des Kraters verlaufen die Rimae Sulpicius Gallus parallel zu den Montes Haemus und südöstlich die Dorsa Sorby in gleicher Richtung. Ebenfalls parallel zu den Montes Haemus verläuft weiter im Inneren des Mare Serenitatis der Höhenrücken des Dorsum Buckland. Der Krater hat eine relativ hohe Albedo, mit einem scharfen Rand, der kaum Verwitterungserscheinungen zeigt.

Die nähere Umgebung des Kraters weist eine geologische Vielfalt mit pyroklastischen Ablagerungen auf, die erhebliche Mengen an Schwefel, Zink, Blei und Ilmenit (titanhaltiges Eisenerz) enthalten, weshalb ihr im Rahmen des Lunar-Reconnaissance-Orbiter-Programms große Aufmerksamkeit geschenkt wurde.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem römischen Feldherrn und Astronomen Gaius Sulpicius Galus offiziell benannt.

Weblinks

 Sulpicius Gallus auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Sulpicius Gallus (Mondkrater)


Corus Entertaiment Inc. este o companie canadiană de mass-media. A fost fondată în 1987 sub numele de Shaw Radio, Inc. ca o subsidiară a Shaw Communications, iar în 1999 a fost divizată într-o companie separată. Are acțiuni proeminente în industriile de radio, publicație și televiziune. Sediul se află la Corus Quay în Toronto, Canada.

Vezi și
 WildBrain

Referințe

Legături externe

 Corus Radio Stations
 Corus Entertainment Inc.  la site-ul Canadian Communications Foundation

Companii din Canada
Fondări în 1999
Divertisment în Canada

Corus Entertainment


Twins' Love is an EP by the Cantopop group Twins.  Since the first EP Twins (AVEP) was a great success, the Twins released this second CD just 3 months later, in November 2001. It contained 8 songs and 1 music video, "Oi Ching Dong Yap Jun" (愛情當入樽).

CD Content
Computer Data Not Playable
Computer Data Not Playable
"Oi Ching Dong Yap Jun" (愛情當入樽) - (熱播主打) ( Slam Dunking Love)
"Hok Saang Sau Chaak" (學生手冊) (Student Handbook)
"Luen Oi Daai Gwoh Tin" (戀愛大過天) - (接力推介) (Love Bigger Than Sky)
"Fei Sin" (飛線) (Forwarded Call)
"Woh Ping Yat" (和平日) (Peaceful Day)
"Yau Soh Bat Ji" (有所不知) - (Disney卡通"Marie"主題曲) (The theme song of the Disney cartoon Marie) (There's Something You Don't Know)
"Oi Ching Dong Yap Jun" (愛情當入樽) - (熱播主打) (Air Mix) (Slam Dunking Love)
"Woh Ping Yat" (和平日) (We Mix) (The theme song of Fun Fun Show 01) (Peaceful Day)
"Nui Haau Naam Sang" (女校男生) - (人氣焦點主打) (Back to School Mix) (Girls` School, Male Student)

2001 EPs
Twins (group) EPs

Twins' Love


En typisk landmand er en dansk dokumentarfilm fra 1976 instrueret af Robert Brandt.

Handling
Billeder fra et almindeligt dansk landbrug i midten af 1970'erne.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1976

En typisk landmand


Tzacol, Maya mitolojisindeki bir gök tanrı ve yaratıcı tanrılardan biri.

Maya tanrıları
Hava ve gök tanrıları
Yaratıcı tanrılar
Kızılderili tanrıları

Tzacol


Ziya Şengül (1 Temmuz 1944, Plevne - 26 Şubat 2023, İstanbul), Türk eski millî futbolcu, teknik direktör ve futbol yorumcusu. Fenerbahçe ve Türkiye millî futbol takımının eski kaptanlarındandır.

Futbolculuk kariyeri
Ziya Şengül 1.78 m boyundadır.
Futbola Ankara PTT'de başladı. 20 yaşında Fenerbahçe'ye transfer oldu (1964). Transfer olduğu Fenerbahçe'de döneminin en başarılı oyuncularından biri oldu (1965). Sarı-lacivertli forma ile 5 lig (1964-65, 1967-68, 1969-70, 1973-74, 1974-75), 2 Türkiye Kupası (1967-68, 1973-74) ve 3 Cumhurbaşkanlığı Kupası (1968, 1973, 1975) şampiyonluğu yaşadı. Fenerbahçe ve millî takıma kaptanlık yaptı. Birer kez U-18 Millî ve U-21 Millî oldu. A Millî formayı 21 kez giydi, 17'sinde kaptanlık yaptı, Cezayir ve Bulgaristan maçlarında birer gol attı.

1974 yılında Nesrin Sipahi, Fecri Ebcioğlu, Osman, Şükrü, Cemil, Emin Cankurtaran, Didi ve Yılmaz ile birlikte kulübün bilinen ilk marşı olan sözleri Fecri Ebcioğlu'na ait Yaşa Fenerbahçe'nin kaydında yer aldı.

1975 yılında Fenerbahçe-Trabzonspor jübile maçıyla futbolculuğu bıraktı. Fenerbahçe'nin başında teknik direktör olarak 1979-80 yılında TSYD Kupası, 1980'de Başbakanlık Kupası kazandı. 1979-80 sezonunda ligde 9 galibiyet, 10 Beraberlik, 2 Mağlubiyet aldı (takımın attığı gol sayısı 22, yediği gol sayısı 16).

Futbol sonrası ve ölümü
2001 ile 2013 yılları arasında Telegol adlı spor programında, 2015 yılı eylül ayından itibaren tvem kanalında yayınlanan "Serbest Vuruş" adlı spor programında yorumculuk yaptı. Şengül, 26 Şubat 2023'te doğum yeri İstanbul'da organ yetmezliği nedeniyle 78 yaşında öldü. Cenazesi bir gün sonra Âşiyân Mezarlığı'nda defnedildi.

Kaynakça

1944 doğumlular
İstanbul doğumlu futbolcular
2023 yılında ölenler
İstanbul'da ölenler
Aşiyan Mezarlığı'na defnedilenler
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Türk teknik direktörler
Türk spor yazarları
Defans futbolcuları
Fenerbahçe SK futbolcuları
Türk Telekom GSK futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Süper Lig teknik direktörleri
Fenerbahçe teknik direktörleri
Türk futbol yorumcuları
Resim aranan futbolcular

Ziya Şengül


مهرجان دبي الدولي للشعر" هو مهرجان شعري عالمي أطلقه محمد بن راشد آل مكتوم نائب رئيس دولة الإمارات العربية المتحدة رئيس مجلس الوزراء حاكم دبي في 23 حزيران/يونيو 2008. تقام الدورة الأولى من المهرجان في الفترة ما بين 4-10 مارس 2009.

قام المهرجان في دبي تحت شعار «ألف شاعر، لغة واحدة» ويستضيف على مدى خمس سنوات ألفاً من شعراء العالم، ليشاركوا في فعاليات تتضمن أمسيات شعرية، وندوات، وورش عمل، وملتقيات وفعاليات أخرى عديدة.

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الإلكتروني للمهرجان.

دبي الدولي للشعر

مهرجان دبي الدولي للشعر


Takashi Fujii (født 28. april 1986) er en japansk tidligere professionel fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Júbilo Iwata og FC Ryukyu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takashi Fujii


Đuro Gašpar (Zagreb, 22. travnja 1900. – Zagreb, 21. listopada 1981.), hrvatski atletičar. Natjecao se za Kraljevinu Jugoslaviju.

Natjecao se na Olimpijskim igrama 1924. u desetoboju. Odustao je nakon pet disciplina.

Bio je član zagrebačkog HAŠK-a.

Izvori

Hrvatski desetobojci

Đuro Gašpar


بعبدا هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء بعبدا في محافظة جبل لبنان.

تاريخ بعبدا
إن كلمة بعبدا تعني باللغة الآرامية بيت العابد أي الناسك أو المتعبد لربه ويوم قصدها أبناؤها عام 1717 كانت خالية من السكان، وكانت أرضها حرشاً كثيفاً تأوي إليه النمور والضباع. وكانت وعرة المسالك، كثيرة الكهوف.

لم يكن فيها من أثر للعمران، سوى سوى بقايا دير قديم تنبع بالقرب منه عين ماء عذبة صافية، فعمّروا البيوت بالقرب منها ونقبوا الأرض وزرعوها وغرسوا فيها التين والكرم والزيتون. وكان ذلك في عهد الأمير إسماعيل أرسلان الذي ملّكهم ما بنوه من منازل واستصلحوه من أراضي ورتّب عليهم ضريبة وجزية.

فيما هم يحفرون الصخور ويقلعون الحجارة، من محل بالقرب من رمّة الدير القديم، أي قرب العين، عثروا على بلاطة منقوش عليها كتابة فأخذوها إلى مطران بيروت وقتئذ المطران عبد الله قرأ لي فوجدها مكتوبة باليونانية، فترجم لهم الكتابة بما معناه: مار عبدا شرقي بيروت رأس الماء. وأوعز اليهم بأن يبنوا الكنيسة على اسم القديس عبدا الشهيد. فلم يروا من اللائق ترك اسم القديس فوقا شفيعهم الذي أحضروا صورته معهم من حصرايل في بلاد جبيل فبنوا الكنيسة على اسم القديسين عبدا وفوقا.

وعاشت بعبدا ازدهارا  في عهد المتصرفية ازدهاراً ونمواً كبيراً وذلك لأنها مركز الحكومة ولأنها عاصمة الجبل. فحققت نمواً عمرانياً كبيراً في مجالي البناء والثقافة. وقد بقيت بعبدا عاصمة الجبل أربعاً وخمسين سنة حتى كان زمن الانتداب وولادة دولة لبنان الكبير. فأصبحت مركزاً لمحافظة جبل لبنان.

الموقع الجغرافي
تقع بلدة بعبدا في محافظة جبل لبنان - قضاء بعبدا، مساحتها 2 كلم ونصف الكلم. يقطنها خمسون ألف مواطن يتوزعون بين مقيم ومغترب. يحيط بها كل من بلدات الحازمية، الجمهور، بطشاي، الحدث، الشياح وفرن الشباك. مناخها متوسط الاعتدال صيفا وبارد شتاء. ترتفع عن سطح البحر من 150 مترا إلى 250 مترا.

تبعد بعبدا 9 كلم (5.5926 مي) عن بيروت عاصمة لبنان، لكنه جراء نمو بيروت العمراني الكثيف أضحت اليوم بعبدا، أحد أهم ضواحي بيروت الشرقية، وجزء من نطاق بيروت الكبرى.

مركز القضاء والبلدية
أُنشئت بلدية بعبدا بعد بلدية دير القمر لتصبح ثاني بلدية في لبنان، وذلك في العام 1864، وتعتبر بعبدا مركز محافظة جبل لبنان.

مراكز حكومية
تعد بعبدا من أهم المدن التي تضم مراكز حكومية وإدارات عامة، مركز الصليب الأحمر والدفاع المدني، الهاتف، البريد ومركز «ليبان بوست» والأهم من ذلك كله فإن القصر الجمهوري يربض على أعلى تلة فيها، كذلك توجد فيها: وزارة الدفاع، مديريات الجيش اللبناني، قصر العدل
في بعبدا، قيادة منطقة جبل لبنان، المالية وتوابعها، العقارية والمساحة، مركز بلدية بعبدا، مركز المحافظة والمحافظ، أمن عام المحافظة، غرفة عمليات سرية بعبدا، فصيلة درك بعبدا مخفر بعبدا - (الشرطة)، مخفر قصر العدل، سجن النساء، مفرزة بعبدا القضائية، مركز الأمن العام، جهاز أمن الدولة، مصلحة الصحة في جبل لبنان، المنطقة التربوية في جبل لبنان، قسم نفوس جبل لبنان، مأمور نفوس بعبدا، غرفة نقابة المحامين في بعبدا، منظمة الأغذية العالمية ومركز الاتحاد الأوروبي.

سفارات
توجد في منطقة بعبدا 12 سفارة أجنبية وهي تؤمن تأشيرات الدخول إلى بلدانها بواسطة السفير، القائم بالأعمال وطاقم السفارة الذي يعمل مع موظفين إداريين لبنانيين بهدف تسهيل مهمات المواطنين والتعاون ونشر الثقافات بين لبنان والدول الأجنبية. والسفارات هي: أوكرانيا، البرازيل ، الغابون ، إندونيسيا ، الأردن، بولندا ، رومانيا، سيريلانكا، التشيك، كوريا الجنوبية، إيطاليا، العراق وبولونيا، إضافة إلى منزل السفير الياباني في لبنان .

مرافق اقتصادية واجتماعية
في البلدة مؤسسات صناعية، زراعية، مصرفية، تجارية، وهندسية إضافة إلى مطاعم فاخرة، وأندية وجمعيات أهلية  (رياضية، ثقافية، اجتماعية، خيرية ودينية).

التعليم
في بعبدا مدارس خاصة، رسمية، ابتدائية، تكميلية، ثانوية، إضافة إلى المهنية والجامعية ذات مستوى عال. وتضم 7 مدارس 4 منها وخاصة تضم 656 تلميذ، و 3 رسمية تضم 4011 تلميذ.

الطبابة
توجد في بعبدا مستشفيات حكومية وخاصة ومستوصفات وعيادات خاصة أبرزها مستشفى بعبدا الحكومي، مستشفى قلب يسوع، مستشفى السان شارل.

مستشفى بعبدا الحكومي
أنشئ منذ أيام المتصرفية حيث ارتأى الحاكم التركي آنذاك مظفر باشا أن يكون هناك مستشفى لمنطقة جبل لبنان واختار هذه التلة من البلدة المطلة والمحاطة بأشجار الصنوبر لتشييد البناء الذي كان يتألف من أربع غرف كبيرة تستوعب كل واحدة نحو 15 سريرا، ودشّن المبنى بين العام 1945 والعام 1950، وأدى الخدمات الطبية المختلفة للمواطنين في كل المنطقة. وطوّر بعد ذلك حتى أصبح يستوعب أكثر من مئة وخمسين مريضا دفعة واحدة كما جهز لاستقبال حالات الحجر الصحي، كما كان يوجد قسم للأطفال واستحدث خلال السنوات المتتالية قسم لجراحة الأنف والأذن والحنجرة، وخصص قسم للجراحة النسائية ودار للتوليد، وحظي آنذاك بأهمية كبرى أكان بالنسبة للخدمات الطبية التي قدمها أو بالنسبة للاطباء الاختصاصيين الذين حسنوا الخدمات الاستشفائية المختلفة، لكنه أصيب في خلال الحروب على لبنان وتراجعت خدماته.

آثار  ومعالم
تضم البلدة آثارا قديمة وقيمة:

 قناطر رومانية في سحيما
 مدافن أثرية
 مقبرة الأمير ملحم الشهابي
 قلعة أبو رشيد: تقع شرق القصر الجمهوري
 غابة خندق الرهبان الغنية بأشجار الصنوبر، السنديان المعمر والبلوط

عين بعبدا
شيد بأمر من المتصرف إسماعيل حقي باشا في العام 1917 وهو سبيل ماء فيه أربعة ميازيب تصب فيها الماء من أربعة جهات برؤوس سباع، وهو صورة للفن اللبناني القديم بالبناء وزينة النقوش والمعربشات.

سراي بعبدا الحكومي
يشكل لوحة معمارية شرقية مرسومة بريشة أمهر المهندسين والبنائين منذ القرن الثامن عشر وتحديدا في عهد المتصرفية (1860 - 1918) يستقبل الوافدين إليه بصدر رحب مزّقته شظايا القنابل، كما تركت الصواريخ الغادرة بصماتها على حجره الرملي الذي يميز تاريخه العريق، إنه سراي بعبدا الحكومي الذي يعتبر اليوم من أهم المباني الرسمية في لبنان إذ اتخذ مركز محافظة جبل لبنان إلى تجمع لعدد من إدارات الدولة الموزعة في أرجائه، ففي الطابق الأرضي منه هناك مخفر للدرك مع زنزانة ومكتب للشرطة القضائية ومكتب لمأمور النفوس، وفي الطبقة الأولى تتوزع مكاتب محافظة جبل لبنان، مكتب قائد منطقة جبل لبنان، مصلحة الصحة، الأمن العام ومكتب ل«الوكالة الوطنية للإعلام».

القصر الجمهوري
كان القصر الجمهوري في الأساس ضمن بيروت الإدارية (قصر القنطاري) ثم انتقل إلى سن الفيل ف  جونيه وغيرها. بصورة عامة، كان يطلق اسم «القصر الجمهوري» على مقر إقامة رئيس الجمهورية مع جهاز رئاسة الجمهورية حتى تمَّ بناء قصر بعبدا في الستينات، وكان الرئيس شارل حلو أول رئيس استقرَّ فيه. وكان يتغير المقر الصيفي لرئاسة الجمهورية مع كل رئيس جديد حيث ينتقل إليه مع جهازه الإداري. وأما قصر بيت الدين الذي تعود ملكيته إلى الدولة وتشرف عليه المديرية العامَّة للآثار، فقد اعتمد كمقر صيفي للرئاسة في عهد الرئيسين بشارة الخوري و كميل شمعون، وكانت دوائر القصر تنتقل بكاملها إلى بيت الدين صيفا.

أديارها وكنائسها
 دير مار أنطونيوس للرهبان الأنطونيين: من أقدم الأدْيرة الأثرية في المنطقة
 كنيسة مار عبدا وفوقا
 دير سيدة الوحدة للراهبات كاتدرائية الملاك روفائيل التابعة لمطرانية الكلدان
 كنيسة سيدة الزروع (الجامعة الأنطونية)

البيوت
تحتل الفيلات والأبنية الفخمة مساحة كبيرة في بعبدا ولا سيما أن أشجار الصنوبر والسنديان ما زالت تكسو قسما كبيرا من أحراجها، فعدد من الرؤساء يملكون الفيلات الفخمة كالرئيسين إلياس الهراوي  إميل لحود ، كما يقطن فيها نائب رئيس مجلس الوزراء السابق عصام أبو جمرا ، إلى النواب : نايلة معوض ، روبير غانم  و هنري حلو .

المراجع
http://www.baabda.gov.lb/Templates/InsideTemplate.aspx?PostingId=655

http://www.nna-leb.gov.lb/newsDetail.aspx?categ=culture&id=352771

أماكن مأهولة في قضاء بعبدا
أماكن مأهولة في لبنان
بيروت الكبرى
مدن لبنان

بعبدا


Knud Preben Liisberg Hauerslev (29. september 1905 i Korsør - 1. september 2000 i København) var en dansk tandlæge og mykolog.

Hauerslev var søn af sagfører Valdemar Hauerslev og Ellen f. Liisberg. Han var uddannet tandlæge med praksis i Axelborg i København, men allerede i studentertiden på Sorø Akademi udviklede han en særlig interesse for svampe. Han blev medlem af Foreningen til Svampekundskabens Fremme i 1951, bestyrelsesmedlem fra 1958-1990 og kasserer fra 1958-1975, og beskrev i løbet af sin levetid et utal af svampearter, hvilket skaffede Hauerslev en stærk og respekteret plads i det internationale videnskabelige miljø.

Forfatterskab
 Helgi Hallgrimsson og Knud Haverslev: "Lignicolous Jelly Fungi and Aphyllo-phorales in Iceland" (Acta Botanica Islandica 12, s. 35-52; 1995)

Litteratur
 Henning Knudsen: "Knud Hauerslev - æresmedlem", i: Svampe 25, 1992; s. 46-47
 Henning Knudsen: "Nekrolog. Knud Preben Liisberg Hauerslev", i: Svampe 43, 2001; s. 56-59

Eksterne henvisninger
"Om kollegiet" (soranerneshus.dk)
Svampe 51, 2005; s. 8-9, 15

Danskere i 1900-tallet
Mykologer fra Danmark

Knud Hauerslev


الهاربة مسلسل سوري بوليسي من إخراج زهير أحمد قنوع وبطولة سوزان نجم الدين والتي تقوم بدور البطولة - سارة - ومشاركة غسان مسعود وعبد المنعم عمايري وشكران مرتجى.

طاقم التمثيل
 ميلاد يوسف
 جهاد عبدو
 نجاح سفكوني
 باسل خياط
 جيهان عبد العظيم
 أيمن رضا
 زهير أحمد قنوع

مراجع

مسلسلات تلفزيونية سورية
مسلسلات بوليسية

الهاربة (مسلسل)


Orcaella ist eine Gattung der Delfine (Delphinidae). Zu der Gattung gehören zwei Arten, der Irawadidelfin (Orcaella brevirostris), der an den Küsten des tropischen Südostasien von der Küste des Golfs von Bengalen bis zu den Großen Sundainseln vorkommt, und der Australische Stupsfinnendelfin (Orcaella heinsohni), der östlich davon an den Küsten Neuguineas und des nördlichen Australien beheimatet ist. Der Stupsfinnendelfin galt ursprünglich als Population des Irawadidelfins und wurde erst 2005 neu beschrieben.

Merkmale
Beide Delfinarten werden etwa 2,70 Meter lang, sind fast einheitlich grau gefärbt, mit einer helleren Bauchseite, ohne schnabelartig verlängerter Schnauze und ähneln damit eher den Schweinswalen (Phocoenidae). Vom Glattschweinswal (Neophocaena phocaenoides), der im selben Gebiet vorkommt wie der Irawadidelfin, lässt sich letzterer durch das Vorhandensein einer kleinen Finne unterscheiden, die dem Glattschweinswal fehlt.

Das Kopfprofil beider Arten ist abgerundet und wird durch die große, runde Melone geprägt. Die Mundwinkel sind hochgebogen, so dass der Eindruck eines "Lächelns" entsteht. Kopf und Körper sind oft durch eine auffällige Nackenfurche getrennt.

Die Finne beider Arten sitzt auf der Rückenmitte, ist kräftig, aber nicht besonders hoch. Bei beiden Orcaella-Arten ist der Hinterrand der Finne oft beschädigt. Die Flipper sind spatelförmig, der Vorderrand gebogen, die Spitze abgerundet. Die Fluke ist klein, an der konkaven Hinterkante in der Mitte gekerbt und hat spitze Enden.

Lebensweise
Während der Stupsfinnendelfin küstennah nur im Meer vorkommt, lebt der Irawadidelfin auch in Süßgewässern und wurde im Irrawaddy 1500 km stromaufwärts und im Mekong 690 km von der Mündung entfernt angetroffen. Auch in Kalimantan gibt es Populationen in Flüssen und Seen über 500 km landeinwärts. Beide Arten leben in kleinen Gruppen, sind scheu und im Vergleich mit anderen Delfinen nicht besonders aktive Tiere.

Literatur
 Hadoram Shirihai: Meeressäuger. Alle 129 Arten weltweit. Illustriert von Brett Jarett. Franckh-Kosmos Verlags GmbH, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-440-11277-9.

Weblinks

Delfine
Delphinidae

Orcaella


Campionatul de handbal feminin EURO U17 din 2017 a fost prima ediție a acestui eveniment sportiv organizat de Federația Europeană de Handbal (EHF) și s-a desfășurat în două orașe din două țări, Skopje (Republica Macedonia) și Klaipėda (Lituania).

Începând cu ediția din 2017 a Campionatului European U17 a fost introdus un nou sistem, care prevede trei turnee finale separate: turneul principal din Slovacia, la care au luat parte 16 echipe cel mai bine clasate din punct de vedere al coeficienților EHF, și alte două turnee grupate sub titulatura "Campionatul de handbal feminin EURO U17 din 2017", organizate în Macedonia și Lituania, la care au luat parte câte 10 echipe cel mai slab clasate din punct de vedere al coeficienților EHF.

Turneul din Macedonia s-a desfășurat între 31 iulie și 6 august 2017, iar cel din Lituania între 14 și 20 august 2017.

Selecția gazdelor
Cele două orașe gazdă au fost anunțate pe 18 martie 2016 de către membrii Comitetului Executiv al EHF întruniți la Bordeaux, în Franța.

Sălile
Cele două săli în care s-au disputat partidele de la cele două turnee au fost:

SRC Kale din Skopje (2.000 de locuri)
Švyturio arena din Klaipėda (5.800 de locuri)

Tragerea la sorți
Selecționatele naționale au fost trase la sorți în câte două grupe preliminare de câte cinci echipe pentru fiecare din cele două turnee. Tragerea la sorți a avut loc în Viena, Austria, pe 26 septembrie 2016, la sediul EHF.

Turneul din Macedonia
Echipele clasate pe primele două locuri în fiecare grupă au avansat în finale. La sfârșitul întrecerii, echipele clasate pe primul loc în fiecare grupă s-au calificat la turneul final al Campionatului European U19 din 2019.

Excluderea Greciei
Pe 1 august 2017, echipa națională a Greciei a părăsit terenul după doar 32 de secunde din meciul pe care urma să-l desfășoare împotriva echipei gazdă, în semn de protest față de faptul că oficialii acesteia purtau echipament inscripționat cu numele "Macedonia". Grecia nu recunoaște denumirea "Republica Macedonia", considerând-o o revendicare teritorială la adresa regiunii grecești cu același nume, și se referă la țara sa vecină folosind numele de "Fosta Republică Iugoslavă a Macedoniei" (FYROM). Ca urmare a incidentului, Comitetul Disciplinar al EHF a deschis o procedură împotriva Greciei. La finalul acesteia, conform articolului B.7 din Lista de Penalități a EHF, echipa greacă a fost exclusă din restul competiției și, pe baza articolelor 12 și 14.1 ale Regulamentului EHF, a fost penalizată cu pierderea meciurilor anterioare cu scorul de 0:10 și cu 0:2 puncte pe meci. Suplimentar, Federația Elenă de Handbal a fost amendată cu 25.000 de euro.

Apelul depus de Federația Elenă de Handbal împotriva deciziilor EHF a fost respins în aceeași zi.

Partide

Calendarul de mai jos respectă ora de vară EET:

Grupa A

|}

Grupa B

|}

Meciul pentru locurile 9–10

Meciul pentru locurile 7–8

Meciul pentru locurile 5–6

Meciul pentru locurile 3–4

Finala

Clasament și statistici

Clasamentul final

Clasamentul marcatoarelor
Actualizat pe 6 august 2017:

Premii
Conform paginii oficiale a EHF:

Jucătoarea competiției (MVP)

Cea mai bună marcatoare (golgheter)
 (41 de goluri)

Cea mai bună apărătoare

Echipa ideală a Campionatului EuropeanPortar:
Extremă stânga:
Inter stânga:
Coordonator:
Pivot:
Inter dreapta:
Extremă dreapta:

 Turneul din Lituania
Echipele clasate pe primele două locuri în fiecare grupă vor avansa în finale. La sfârșitul întrecerii, echipele clasate pe primul loc în fiecare grupă se vor califica la turneul final al Campionatului European U19 din 2019.

Toate meciurile se dispută în Švyturio Arena din Klaipėda.Calendarul de mai jos respectă ora de vară EET:Grupa A

|}

Grupa B

|}

 Meciul pentru locurile 9–10

 Meciul pentru locurile 7–8

 Meciul pentru locurile 5–6

 Meciul pentru locurile 3–4

 Finala

 Clasament și statistici
 Clasamentul final Conform paginii oficiale a EHF:

 Clasamentul marcatoarelor Actualizat pe 20 august 2017: Premii Conform paginii oficiale a EHF:Jucătoarea competiției (MVP)

Cea mai bună marcatoare (golgheter)
 (40 de goluri)

Cea mai bună apărătoare

Echipa ideală a Campionatului European
Portar:
Extremă stânga:
Inter stânga:
Coordonator:
Pivot:
Inter dreapta:
Extremă dreapta:

Referințe

Note
[a] - Kosovo este subiectul unei dispute teritoriale între Republica Serbia și Republica Kosovo. Cea din urmă și-a declarat independența pe 17 februarie 2008, dar Serbia continuă să o considere parte a propriului teritoriu suveran. Independența Kosovo a fost recunoscută de 108 din cele 193 de state membre ale Organizației Națiunilor Unite. Belarus, Georgia, Grecia, Israel și Ucraina, cinci dintre națiunile care participă la turneele din Macedonia și Lituania, nu au recunoscut independența Kosovo.

Legături externe
 Pagina oficială a EURO U17 din Macedonia
 Pagina oficială a EURO U17 din Lituania
 EURO U17 din Macedonia pe pagina oficială a EHF
 EURO U17 din Lituania pe pagina oficială a EHF

2017 în Republica Macedonia
2017 în Lituania
2017 în handbal
Campionatul European de Handbal Feminin pentru Junioare
Handbal în Macedonia de Nord
Handbal în Lituania


Olaylar
 1815 - Napolyon'un son zaferi Ligny Meydan Muharebesi, ünlü Waterloo Savaşı'ndan iki gün önce gerçekleşti.
 1903 - Ford Motor Şirketi kuruldu.
 1903 - Pepsi Cola Şirketi, markasını ve amblemini tescil ettirdi.
 1919 - Merzifon isyanı.
 1919 - Yörük Ali Efe, Yunan müfrezesini imha etti.
 1920 - Yara bandı, Earle Dickson tarafından icat edildi.
 1924 - Trabzon'da "Yeni Yol" isimli günlük gazetenin çıkmaya başlaması.
 1932 - Almanya'da yarı askeri Nazi örgütleri SA ve SS üzerindeki Hükûmet yasağı kaldırıldı.
 1938 - Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü kuruldu. Spor artık devlet denetiminde.
 1940 - Henri Philippe Pétain, Alman işgalinin ardından Fransa Başbakanı oldu.
 1940 - Litvanya'da komünist yönetim kuruldu.
 1949 - Devlet Tiyatro ve Operası Kuruluş Yasası yürürlüğe girdi ve Muhsin Ertuğrul Genel Müdür olarak atandı.
 1950 - TBMM, Türkçeleştirilmiş ezanın eskiden olduğu gibi Arapça okunmasına dair kanunu kabul etti.
 1952 - Osmanlı hanedanı kadınlarına Türkiye'ye dönme izni çıktı.
 1960 - Yassıada'da tutuklu bulunan eski Başbakan Adnan Menderes sinir krizi geçirdi ve revire kaldırıldı.
 1961 - İlk Türk Otomobili Projesi "Devrim Otomobili" için çalışmalara başlandı.
 1961 - Rus balet Rudolf Nureyev Batı'ya iltica etti.
 1963 - Vostok 6 ile dünya yörüngesine fırlatılan Rus kozmonot Valentina Tereşkova, uzaya seyahat eden ilk kadın oldu.
 1964 - Amerikalı siyahi hakları önderi Martin Luther King, Nobel Barış Ödülü'nü kazandı.
 1967 - İran Şahı Muhammed Rıza Pehlevi ve eşi Şahbanu Farah Pehlevi Türkiye'ye geldi.
 1968 - Sırrı Acar, Avrupa Grekoromen Güreş Şampiyonası'nda şampiyon oldu.
 1970 - 15 Haziran'da işçiler, İzmit Gebze'den İstanbul'a doğru yürüyüşe geçmişlerdi. Yürüyüş sırasında geçilen yerlerdeki işçilerin de katılımıyla, 15-16 Haziran işçi direnişi olarak adlandırılan bu olaylar, 5 kişinin ölmesi ve İstanbul ve Kocaeli'de sıkıyönetim ilan edilmesi ile sona erdi.
 1973 - TRT - MEB ortaklığıyla hazırlanan, Üniversite Giriş Sınavı Hazırlık Kursları televizyondan yayınlanmaya başlandı.
 1976 - Güney Afrika'da siyahların yaşadığı Soweto kasabasında, Afrikaans dilinde eğitimi protesto eden öğrencilerin üzerine ateş açan Güney Afrika Polis'i, 600 öğrenciyi öldürdü.
 1983 - Yuri Andropov, SSCB Başbakanı oldu.
 1987 - Türkiye'yi ziyaret eden İran Başbakanı Mir Hüseyin Musavi'nin, Anıtkabir'i ziyaret etmemesi tepkiyle karşılandı. Erdal İnönü, Başbakanlık önüne siyah çelenk bıraktı.
 1988 - Mehmet Ali Birand'ın "İşte PKK, işte Apo" başlıklı röportajı nedeniyle, Milliyet gazetesi toplatıldı.
 1991 - Başbakan Yıldırım Akbulut istifasını, Cumhurbaşkanı Turgut Özal'a verdi.
 1994 - Amasya Kütüphanesi'nden çalınan tarihi Kuran, Ayşegül Tecimer'in yalısının bahçesinde bulundu.
 1994 - Anayasa Mahkemesi, Demokrasi Partisi'nin (DEP) kapatılmasına ve bu Parti'nin üyesi olan, 5'i ceza evindeki 13 Milletvekili'nin üyeliğinin sona ermesine karar verdi.
 2000 - 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'e, "Devlet Şeref Madalyası" verildi.
 2002 - İstanbul Boğazı'nda "Modisk" adlı nehir tipi Rus gemisi ile "Aqua-2" isimli bir yolcu teknesi çarpıştı. Batan teknede kaybolan 4 yolcudan 2'sinin cesedi bulundu.
 2007 - Hint asıllı Amerikalı astronot Sunita Williams, uzayda en uzun süre kalan kadın astronot unvanının sahibi oldu.
 2013 - Gezi Parkı protestolarında, Berkin Elvan gaz kapsülüyle vuruldu. Aylarca komada kalan Berkin, 11 Mart 2014'te hayatını kaybetti.
 2015 - 5 Seconds of Summer'da gitarist olan Michael Clifford, Londra'daki konser sırasında görsel amaçlı konulan fişekler yüzünden saçları yandı ve hafif bir şekilde yaralandı.

Doğumlar
 1139 - Konoe, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 76. imparatorudur (ö. 1155)
 1313 - Giovanni Boccaccio, İtalyan yazar ve şair (ö. 1375)
 1583 - Axel Oxenstierna, İsveçli bir devlet adamı (ö. 1654)
 1613 - John Cleveland, İngiliz şair (ö. 1658)
 1633 - Jean de Thévenot, Fransız Doğu gezgini (ö. 1667)
 1723 - Adam Smith, İskoç filozof ve ekonomist (ö. 1790)
 1752 - Salavat Yulayev, Başkurtistan istiklal savaşcısı ve şairidir (ö. 1800)
 1786 - Anne Elizabeth Baker, İngiltere'de yaşamış olan filolog, tarihçi ve illüstratör (ö. 1861)
 1793 - Diego Portales, Şilili siyasetçi (ö. 1837)
 1801 - Julius Plücker, Alman fizikçi, matematikçi ve akademisyendir (ö. 1868)
 1813 - Otto Jahn, Alman arkeolog (ö. 1869)
 1829 - Geronimo, Apaçi reisi (ö. 1909)
 1858 - John Peter Russell, Avustralyalı ressam (ö. 1930)
 1858 - V. Gustav, İsveç Kralı (ö. 1950)
 1866 - Germanos Karavangelis, Yunan din adamı (ö. 1935)
 1882 - Muhammed Musaddık, İranlı siyasetçi (ö. 1967)
 1888 - Alexander Friedman, Rus fiziksel evren bilimci ve matematikçi (ö. 1925)
 1890 - Stan Laurel, Amerikalı komedyen aktör (Laurel ve Hardy ikilisinden) (ö. 1965)
 1897 - Georg Wittig, Alman kimyager ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (ö. 1987)
 1902 - Barbara McClintock, 1983 yılı Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi Amerikalı bilim insanı (ö. 1992)
 1902 - George Gaylord Simpson, Amerikalı bir taşılbilimci (ö. 1984)
 1907 - Jack Albertson, Amerikalı aktör, komedyen, dansçı ve şarkıcı (ö. 1981)
 1915 - John Wilder Tukey, Amerikalı istatistikçi (ö. 2000)
 1917 - Fedon Gizikis, Yunan generaldir (ö. 1999)
 1917 - Katharine Graham, Amerikalı bir yayıncıydı (ö. 2001)
 1920 - John Howard Griffin, Amerikalı fotoğraf sanatçısı (ö. 1980)
 1920 - Raymond Lemieux, Kanadalı organik kimyager (ö. 2000)
 1920 - José Portillo, bir Meksikalı avukat ve politikacıydı (ö. 2004)
 1926 - Efraín Ríos Montt, Guatemalalı asker ve siyasetçi (ö. 2018)
 1926 - Gu Fangzhou, Çinli tıp bilimcisi (ö. 2019)
 1927 - Ariano Suassuna, Brezilyalı oyun yazarı, romancı, denemeci, şair, öğretmen, avukat ve öğretim görevlisi (ö. 2014)
 1928 - Annie Cordy, Belçikalı oyuncu ve şarkıcı (ö. 2020)
 1928 - Ernst Stankovski, Avusturyalı aktör
 1929 - Sabah el-Ahmed el-Cabir es-Sabah, Kuveyt emiri (ö. 2020)
 1930 - Vilmos Zsigmond, Macar-Amerikalı sinematograf ve En İyi Sinematografi Akademi Ödülü sahibi (ö. 2016)
 1934 - Eileen Atkins, İngiliz oyuncu ve senaristtir
 1937 - Simeon Sakskoburggotski, 1943-1946 yıllarında Bulgaristan çarı
 1937 - Erich Wolf Segal, Amerikalı yazar, senarist ve eğitimci (ö. 2010)
 1938 - Joyce Carol Oates, Amerikalı yazar
 1942 - Walter Schwimmer, Avusturyalı siyasetçi ve diplomat
 1943 - Raymond Ramazani Baya, Demokratik Kongolu siyasetçi ve eski bakan (ö. 2019)
 1944 - Henri Richelet, Fransız ressam (ö. 2020)
 1946 - John Astor, İngiliz iş insanı ve siyasetçidir
 1946 - Tom Harrell, Amerikalı caz trompetçisi ve kompozitörüdür
 1946 - Esen Püsküllü, Türk sinema oyuncusu
 1949 - Fatma Belgen, Türk sinema ve dizi oyuncusu
 1952 - Yıldırım Öcek, Türk tiyatro ve televizyon oyuncusu (ö. 2018)
 1952 - Yorgo Papandreu, Yunan siyasetçi
 1952 - Alexander Zaitsev, Olimpiyat, Dünya ve Avrupa şampiyonu Sovyet buz patenci
 1953 - Daniel Cohen, Fransız ekonomist ve akademisyen (ö. 2023)
 1954 - Jeffrey Ashby, Emekli Amerikan denizci ve astronot
 1955 - Laurie Metcalf, Amerikalı oyuncu ve seslendirme sanatçısı
 1955 - Giuliana Salce, İtalyan yürüyüşçü
 1956 - II. Mesrob Mutafyan, Ermeni din adamı ve Türkiye Ermenileri'nin 84'üncü patriğiydi (ö. 2019)
 1959 - Abraham Løkin Hansen, Faroeli futbolcu ve teknik direktör
 1960 - Tuğrul Asi Balkar, Türk şair
 1961 - Can Dündar, Türk araştırmacı gazeteci ve yazar
 1962 - Arnold Vosloo, Güney Afrikalı aktör
 1963 - Sandman, Amerikalı profesyonel güreşçi
 1964 - Martin Feifel, Alman oyuncu
 1966 - Jan Železný, Çek cirit atıcı
 1967 - Jürgen Klopp, Alman eski futbolcu ve futbol antrenörü
 1969 - Bénabar, Fransız şarkıcı, söz yazarı ve besteci
 1970 - Phil Mickelson, Amerikalı golfçü
 1971 - Tupac Shakur, Amerikalı rap müzik sanatçısı, şair ve senarist (ö. 1996)
 1972 - John Cho, Kore doğumlu Amerikalı oyuncu ve müzisyen
 1972 - Andy Weir, Amerikalı roman yazarı ve yazılımcı
 1973 - Balçiçek İlter, Türk TV sunucusu ve gazeteci
 1973 - Federica Mogherini, İtalyan merkez sol siyasetçi
 1978 - Daniel Brühl, Alman oyuncu
 1978 - Lyndsey Marshal, İngiliz oyuncu
 1980 - Nehir Erdoğan, Türk oyuncu
 1980 - Sibel Kekilli, Türk asıllı Alman oyuncu
 1982 - Christoph Letkowski, Alman aktör, müzisyen ve şarkıcı
 1982 - Missy Peregrym, Kanadalı aktris ve eski model
 1982 - Rəşad Fərhad Sadıqov, Azeri futbolcu
 1983 - Naz Elmas, Türk sinema, televizyon ve tiyatro oyuncusu
 1986 - Fernando Muslera, Uruguaylı futbolcu
 1987 - Aya Sameshima, Japon millî futbolcu
 1988 - Tarık Langat Akdağ, Kenya asıllı Türk uzun mesafe koşucu
 1990 - Nezaket Erden, Türk oyuncu
 1993 - Alex Len, Ukraynalı profesyonel basketbolcu
 1994
Marina Brunello, İtalyan satranç büyükustası
Rezar, Hollandalı profesyonel güreşçi
Ryohei Michibuchi, Japon futbolcu
 1997 - Jean-Kévin Augustin, Fransız futbolcu

Ölümler
 1201 - İbnü'l Cevzî, Arap din, tarih ve tıp bilgini (d. 1116)
 1265 - Dokuz Hatun, Kerait prensesi
 1752 - Joseph Butler, İngiliz filozof (d. 1692)
 1850 - William Lawson, İngiliz kâşif (d. 1774)
 1858 - John Snow, İngiliz doktor ve anestezi ve tıbbi hijyenin geliştirilmesinde liderdir (d. 1813)
 1909 - Süleyman Selim Efendi, Sultan Abdülmecid'in oğlu (d. 1861)
 1929 - Oldfield Thomas, Britanyalı zoolog (d. 1858)
 1940 - Joseph Meister, Louis Pasteur tarafından kuduz aşısı olan ilk kişi (d. 1876)
 1944 - Marc Bloch, Fransız tarihçi (d. 1886)
 1947 - Bronisław Huberman, Çestohova'da doğan Polonyalı kemancı (d. 1882)
 1953 - Margaret Bondfield, İngiliz politikacı (d. 1873)
 1958 - Imre Nagy, Macar siyasetçi (d. 1896)
 1961 - Marcel Junod, İsviçreli doktor (d. 1904)
 1962 - Aleksey Antonov, Sovyet Ordusunun generali (d. 1896)
 1963 - Richard Kohn, Avusturyalı futbolcu ve teknik direktör (d. 1888)
 1966 - Şakir Zümre, Türk hukukçu ve Cumhuriyet döneminin ilk sanayicisi (d. 1885)
 1977 - Wernher von Braun, Alman bilim insanı (d. 1912)
 1979 - Ignatius Kutu Acheampong, 13 Ocak 1972'den 5 Temmuz 1978'e kadar Gana'yı yöneten general (d. 1931)
 1979 - Ayhan Işık, Türk sinema oyuncusu (d. 1929)
 1979 - Ayşe Sıdıka Avar, Türk öğretmen (d. 1901)
 1979 - Nicholas Ray, Amerikalı film yönetmeni (d. 1911)
 1994 - Kristen Pfaff, Amerikalı bas gitarist (d. 1967)
 2006 - Cüneyd Orhon, Türk kemençe sanatçısı (d. 1926)
 2012 - Nayif bin Abdülaziz el-Suud, Suudi prens (d. 1934)
 2012 - Susan Tyrrell, Amerikalı oyuncu, ressam ve yazar (d. 1945)
 2013 - Josip Kuže, Hırvat asıllı Yugoslav futbolcu ve teknik direktör (d. 1952)
 2013 - Ottmar Walter, Alman futbolcu (d. 1924)
 2014 - Ayşe Şasa, Türk senarist ve yazar (d. 1941)
 2016 - Jo Cox, Birleşik Krallık İşçi Partisi milletvekili (d. 1974)
 2017 - John G. Avildsen, Amerikalı film yönetmeni (d.1935)
 2017 - Christian Cabrol, Fransız kalp cerrahı (d. 1925)
 2017 - Stephen Furst, Amerikalı oyuncu ve televizyon film yönetmeni (d. 1955)
 2017 - Curt Hanson, Amerikalı siyasetçi (d. 1943)
 2017 - Helmut Kohl, Almanya Başbakanı (d. 1930)
 2018 - Martin Bregman, Amerikalı film yapımcısı (d. 1926)
 2019 - Frederick Andermann, Kanadalı doktor ve akademisyen (d. 1930)
 2019 - Erzsébet Gulyás-Köteles, Macar jimnastikçi (d. 1924)
 2020 - John Benfield, İngiliz oyuncu (d. 1951)
 2020 - Haribhau Jawale, Hint politikacı (d. 1953)
 2020 - Paulinho Paiakan, Brezilyalı politikacı (d. 1953)
 2020 - Patrick Poivey, Fransız aktör ve dublaj sanatçısı (d. 1948)
 2021 - Frank Bonner, Amerikalı aktör ve film yönetmeni (d. 1942)
 2021 - Zhou Qingjun, Tayvan'da yaşayan Çinli insan hakları aktivisti ve siyasetçi (d. 1943)
 2021 - Jabu Mabuza, Güney Afrikalı iş insanı ve girişimci (d. 1958)
 2022 - Tony Boskovic, Futbol hakemidir (d. 1933)
 2022 - Yuri Fedotov, Rus siyasetçi ve diplomat (d. 1947)
 2022 - Antonio Montero Moreno, İspanyol Roma Katolik başpiskopos (d. 1928)
 2022 - Tim Sale, Amerikalı çizgi roman sanatçısı (d. 1956)
 2023 - Alfredo Rojas, Arjantinli eski profesyonel futbolcu (d. 1937)
 2023 - Gino Mäder, İsviçreli yol ve pist bisikleti yarışçısı (d. 1997)

Tatiller ve özel günler
 İrlanda'da "Bloomsday"
 Türkiye Kamu Çalışanları Günü

0616
16

16 Haziran


Jörg Jung (* 22. November 1965 in Mönchengladbach) ist ein ehemaliger deutscher Fußballspieler und aktueller Fußballtrainer. Zuletzt war er Cheftrainer des KFC Uerdingen 05 in der NRW-Liga.

Werdegang

Spielerlaufbahn
Als Spieler begann er in Mönchengladbach-Rheydt, wo er für Rheydt 08 und den Rheydter Spielverein aktiv war. 1985 wechselte er zu Borussia Mönchengladbach. Hauptsächlich war er bei den Amateuren aktiv, kam aber am 15. Dezember 1985 zu seinem ersten und einzigen Bundesliga-Einsatz. Auch 1986/87 gehörte er zum Profikader der Gladbacher. In dieser Saison kam er in der Bundesliga nicht zum Einsatz, absolvierte aber zwei Partien im UEFA-Cup (jeweils im heimischen Bökelbergstadion im Achtelfinale gegen Glasgow Rangers und im Halbfinale gegen Dundee United). Im Herbst 1987 wechselte er in die 2. Bundesliga zum SC Freiburg, bei dem er zu acht Zweitligaspielen kam. 1988 ging er wieder zurück nach Mönchengladbach und schloss sich ein zweites Mal dem Rheydter SV an. Der Rheydter Spielverein trat zu dieser Zeit in der drittklassigen Oberliga Nordrhein an, genauso wie später Alemannia Aachen, für die er in der Saison 1992/93 spielte. 1993 wechselte er zum SC Jülich, der gerade in die Verbandsliga Mittelrhein abgestiegen war. Mit Jung schaffte die Mannschaft den Wiederaufstieg. Anschließend spielte er mit seinem Verein noch ein Jahr in der Oberliga.

Trainerlaufbahn

1997 wurde Jung Trainer des SuS 09 Dinslaken. Er erreichte mit der in der Oberliga Nordrhein antretenden Mannschaft den Klassenerhalt, verließ aber den Verein nach Saisonende wieder. Sein nächstes Traineramt trat er beim Ligakonkurrenten Schwarz-Weiß Essen an. Es folgten Engagements bei den Klubs Rheydter SV und GFC 09 Düren. Zur Saison 2003/04 wurde er Coach des SV Straelen (Verbandsliga Niederrhein), im Dezember jedoch schon wieder entlassen. Jung kehrte zum GFC 09 Düren zurück. Nach Ende der Spielzeit 2005/06 trat er von seinem Amt zurück, um im September 2006 ein drittes Mal in Düren einzusteigen. Die Oberliga-Mannschaft hatte nach sieben Spielen erst einen Punkt geholt und konnte, trotz einer Verbesserung der Resultate, schließlich auch von Jung nicht mehr gerettet werden. Für Jung schlossen sich Tätigkeiten bei der Wuppertaler SV Borussia (Cheftrainer im Jugendbereich und Co-Trainer der ersten Mannschaft) und Sportfreunde Siegen (NRW-Liga; Entlassung im Oktober 2009) an. Nach zwei Jahren Pause wurde er im November 2011 Trainer des KFC Uerdingen 05 in der NRW-Liga. Nach einer Niederlagenserie wurde er im Mai 2012 entlassen. Zur Saison 2012/13 wurde er als neuer Co-Trainer von Hans-Günter Bruns beim Wuppertaler SV vorgestellt. Nach Bruns' Entlassung im November 2012 übernahm Jung für vier Spiele die sportliche Leitung. Da der WSV ihn nicht als Cheftrainer einstellen wollte, wurde sein Vertrag im Januar 2013 aufgelöst.

Jörg Jung ist seit 1996 Mitglied der "Weisweiler-Elf", der Traditionsmannschaft von Borussia Mönchengladbach, und betreibt eine Versicherungsagentur.

Statistik als Spieler

Weblinks

 Jörg Jung bei Ochehoppaz

Einzelnachweise

Fußballspieler (Rheydter Spielverein)
Fußballspieler (Borussia Mönchengladbach)
Fußballspieler (Alemannia Aachen)
Fußballspieler (SC Jülich)
Fußballtrainer (Schwarz-Weiß Essen)
Fußballtrainer (Sportfreunde Siegen)
Fußballtrainer (SV Straelen)
Deutscher
Geboren 1965
Mann
Fußballspieler (SC Freiburg)
Fußballtrainer (Wuppertaler SV)
Fußballtrainer (KFC Uerdingen 05)

Jörg Jung (Fußballspieler)


ගෘහ පාලනය ගෘහනියන් විසිනුත්, වැඩපොළෙහි දි පිරිසිදු කිරිම හා අතුගෑම හා අතු ගාන්නන් විසිනුත් කළ යූතු බව බොහෝ දෙනා සිතති. තම තමන්ගේ ගේ-දොර සහ වැඩ කරන ස්ථානයන් පිරිසිදුව තබා ගැනීමෙිදී තමා විසින් ද වැදගත් භූමිකාවක් රගපෑ යුතු බව ඹවුහු අවබෝධ කර නොගනිති.මනා ගෘහ පාලනයක් පුහුණු කිරීමෙන් තමන්ට ම කෙතරම් යහපතක් කර ගත හැකිදැයි ඹවුහු නොදනිති.

ඹබ දිනපතා වැඩ කරන විට, කරන කිර්යයන්හි දි තම වැඩපොළෙහි පිරිසිදුනකම, පිළිවෙල සහ අාරක්ෂාව පවත්වා ගැනිම සමස්තයක් වශයෙන් ඉතා වැදගත් බව ඔබ දන්නවාද? ඔබ කොතරම් ඉක්මනින් සහ කාර්යක්ෂමව වැඩ කරනවාද යන්න ඔබේ වැඩ පොළෙහි පරිසරය විසින් තීරණය කරන බව ඔබ දන්නවාද?

ඔබ කාර්යාලයක, සාප්පුවක, කර්මාන්ත ශාලාවක, වත්තක හෝ වෙනත් ස්ථානයක හෝ රැකියාව කළ ද, ගෘහ පාලනය ඔබට අදාළ වේ.මෙම පරිච්ඡේදය ඔබට ප්රීයෝඡනවත් වන්නේ මෙතැනදී ය.මෙම පරිව්ඡේදය කියවීමෙන් පසුව-

 ගෘහ පාලනයේ වැදගත්කම

 ගෘහ පාලනය ඔ‍බේ කාර්යයන්ට විශාල වශයෙන් බලපාන්නේ කෙසේද?

 ඕබේ රැකියා ස්ථානය පිරිසිදුව, මනා ලෙස, පිළිවෙලට තබා ගැනිම සඳහා ඔබ උපකාරි වන්නේ කෙළෙසද?

යන්න දැන ගත හැකි වේ. එමෙන්ම ඔබේ වැ‍ඩපොළේ ගෘහ පාලනයට සහභාහි වීම ගැන ඔබ සිතන විට උද්්ය් ගයෙන් ඔකඳ වනු ඇත.

"එස්-5" කුමක්ද?

එස් 5 යන්නෙන් ජපන් ව‍චන 5ක් කියවේ.

 සෙයිරි
 සෙයිටෝන්
 සෙයිසෝ
 සෙයිකෙත්සු
 ෂිත්සුකේ

එහෙත් මේවා පුහුණු කිරිම සඳහා ජපන් ජාතිකයෙකු විය යුතු බවට මින් අදහස් නොවේ.අපි, එක් එක් වචනය කියවා එයින් අදහස් වන දෙය සහ අපට යෙදෙන්නේත කෙසේදැයි බලමු.

සෙයිරි
 අවට ඇති ද්‍රව්‍ය වලින් අවශ්‍ය හා අනවශ්‍ය දෑ තෝරා අනවශ්‍ය දේවල් ගෙන පරිසරයට හානියක් නොවෙන පරිදි විසිකර දමන්න .

සෙයිටෝන්
අවශ්‍ය දේවල් නිසි පිළිවෙලට තබන්න. එවිට ඒවා පාවිච්චිය සඳහා පහසුවෙන් ගත හැක.

සෙයිසෝ
කුණු රොඩ්ඩක්වත්  නොතිබෙන පරිදි   වැඩපොල සම්පූර්ණයෙන්ම පිරිසිදු කරන්න

සෙයිකෙත්සු
සෑම විටම මනා ගෘහ පාලනයක් සහ වැඩපොළෙහි මනා පිළිවෙලක් තබා ගන්න

ෂිත්සුකේ
මනා ගෘහ පාලනය පිළිබඳව විනය රීති නිදහසේ අනුගමනය කිරිමට පුහුණු කිරිම.

එස් 5 න් ලබන ප්‍රයෝජන

 එස් 5 කෙනෙකුගේ කාර්යස්ථානය වඩාත් ප්‍රියජනක කරයි.
 එස් 5 වැෙඩහි කාර්යක්ෂමතාව ලබා ගැනීමට උපකාරි ෙව්
 එස් 5 සහ අාරක්ෂාව ඒකිෙනකට බැදි පවති.
 එස් 5 උසස් තත්ත්වයෙ නිෂ්පාදනවලට සහ ඉහළ මට්ටමෙ ඵලදායිතාවයකට ෙහ්තු ෙව්.

කළමනාකරනය

එස්-පහ


An Vriesea vellozicola in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Elton Martinez Carvalho Leme ngan José A. Siqueira Filho. An Vriesea vellozicola in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vriesea

Vriesea vellozicola


Katsuhisa Inamori (født 8. marts 1994) er en japansk fodboldspiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Katsuhisa Inamori


This is a list of rivers in the U.S. state of North Carolina.

By drainage basin
This list is arranged by drainage basin, with respective tributaries alphabetically indented under each larger stream's name.

Atlantic Ocean

 North Landing River
 Northwest River
 North River
 Pasquotank River
 Little River
 Perquimans River
 Yeopim River
 Chowan River
 Wiccacon River
 Meherrin River
 Potecasi Creek
 Worrell Mill Swamp
Hares Branch
 Blackwater River
 Nottoway River
 Cashie River

Roanoke River
 Roanoke River
 Dan River
 Aarons Creek
Crooked Fork
 Hyco River
 Castle Creek
 Storys Creek
 Powells Creek
 Ghent Creek
 Cane Creek
 Sargents Creek
 Hyco Creek
 Cobbs Creek
 Kilgore Creek
 Coneys Creek
 Panther Branch
 Lynch Creek
 Negro Creek
 South Hyco Creek
 Little Duck Creek
 Richland Creek
 Cub Creek
 Double Creek
 Sugartree Creek
 Smith River
 Mayo River
 Little Dan River

Albemarle Sound
 Scuppernong River
 Alligator River
 Long Shoal River

Pamlico River
 Pamlico River
 Pungo River

Tar River
 Tar River
Kennedy Creek
Tranters Creek
Cherry Run
Mitchell Branch
Maple Branch
Aggie Run
Pocoson Branch
Pea Branch
Poley Branch
Horsepen Swamp
Haw Branch
Briery Swamp
Great Branch Meadow Branch
Pinelog Branch
Turkey Swamp
Bear Grass Swamp
Collie Swamp
Flat Swamp
Bear Creek
Chapel Branch
Chicod Creek
Juniper Branch
Bates Branch
Cow Swamp
Cabin Branch
Cross Swamp
Grindle Creek
Whichard Branch
Mill Branch
Moyes Run
Cannon Swamp
Baldwin Swamp
Phillippi Branch
Barber Creek
Hardee Creek
Meeting House Branch
Bell Branch
Greens Mill Run
Reedy Branch
Fomes Branch
Parker Creek
Schoolhouse Branch
Harris Mill Run
Johnsons Mill Run
Bryan Creek
Sains Branch
Tyson Creek
Lawrence Run
Conetoe Creek
Mitchell Swamp
Knight Canal
Lewis Canal
Crisp Creek
Fountain Fork Creek
Otter Creek
Cheeks Mill Creek
Town Creek
Bynum Mill Creek
Cokey Swamp
Sasnett Mill Branch
Beaverdam Branch
Millpond Branch
Cabin Branch
Deloach Branch
Dickson Branch
Parker Branch
Little Cokey Swamp
Corn Creek
Williamson Branch
Cattail Swamp
White Swamp
Cattail Branch
Jerrys Creek
Cromwell Canal
Hendricks Creek
Holly Creek
East Tarboro Canal

Fishing Creek
 Fishing Creek
Deep Creek
Longs Branch
Savage Mill Run
Indian Branch
Marsh Swamp
Cow Haul Swamp
Burnt Coat Swamp
Breeches Swamp
Jacket Swamp
Beaverdam Swamp
Dog Pond Branch
Martin Swamp
Rocky Swamp
Jack Horse Swamp
Beaverdam Swamp
Black Swamp
Pinelog Branch
Little Fishing Creek
Bear Swamp
Porter Creek
Reedy Creek
Bobbitts Branch
Bens Creek
Big Branch
Walkers Creek
Dowlins Creek
Crooked Swamp
White Oak Swamp
Shocco Creek
Little Shocco Creek
Cabin Branch
Lees Branch
Buzzard Branch
Maple Swamp
Hogpen Branch
Bobs Branch
Gunters Creek
Reedy Branch
Long Branch
Buffalo Branch
Gum Pond Branch
Mill Branch
Wolfpit Branch
Black Branch
Possumquarter Creek
Richneck Creek
Bridle Creek
Horse Creek
Phoebes Creek
Owens Creek
Rocky Creek
Matthews Creek

Swift Creek
Swift Creek
Leggett Canal
White Oak Swamp
Moccasin Creek
Lane Swamp
Flat Rock Branch
Gideon Swamp
Sandy Creek
Tumbling Run
Jumping Run
Terry Branch
Red Bud Creek
Shelley Branch
Deer Branch
Richland Creek
Crabtree Creek
Devils Cradle Creek
Flatrock Creek
Buffalo Creek
Weaver Creek
Dickies Creek
Cattail Creek
Martin Creek
Pounder Branch
Penders Mill Run
Raccoon Branch
Key Branch
Walnut Creek
Beech Branch
Falling Run
Buck Swamp
Gay Branch
Hornbeam Branch
Compass Creek
Cowlick Branch
Goose Branch
Stony Creek
Pig Basket Creek
Little Peachtree Creek
Big Peachtree Creek
Back Swamp
Beaverdam Branch
Bear Creek
Wildcat Branch
Maple Creek
Polecat Branch
Hicks Branch
Grape Branch
Sapony Creek
Big Branch
Little Sapony Creek
Henry Branch
Gabe Branch
Bear Branch
Jacob Branch
Long Branch
Turkey Creek
Coker Creek
White Creek
Biddie Toe Creek
Cypress Creek
Long Branch
Crooked Creek
Cedar Creek
Big Branch Creek
Camping Creek
Brandy Creek
Jumping Run
Wolfpen Branch
Sycamore Creek
Fox Creek
Coole Creek
Bear Swamp Creek
Buffalo Creek
Lynch Creek
Billys Creek
Kings Creek
Buffalo Creek
Tabbs Creek
Taylors Creek
McGee Creek
Middle Creek
Ford Creek
Gibbs Creek
Sand Creek
Fishing Creek
Coon Creek
Hachers Run
Aycock Creek
Johnson Creek
Bollens Creek
Boulding Creek
Cattail Creek
Jackson Creek
Rocky Creek
Owen Creek
North Fork Tar River
Shelton Creek
Fox Creek
Cub Creek
Moore Swamp

Neuse River
 Neuse River
Swan Creek
Broad Creek
Brown Creek
Brown Creek
Orchard Creek
 South River
Hardy Creek
Big Creek
Mulberry Creek
Old House Creek
Dixon Creek
Coffee Creek
Royal Creek
Little Creek
Eastman Creek
Southwest Creek
Doe Creek
Buck Creek
Duck Creek
Neal Creek
Elishu Creek
Miry Gut
West Fork
East Fork
Rich Island Gut
Pierce Creek
Berrys Creek
Garbacon Creek
Whittaker Creek
Greens Creek
Camp Creek
Smith Creek
Morris Creek
Kershaw Creek
Adams Creek
Godfrey Creek
Delamar Creek
Sandy Huss Creek
Dumpling Creek
Cedar Creek
Jonaquin Creek
Cullie Creek
Kellum Creek
Kearney Creek
Issac Creek
Back Creek
Courts Creek
Great Neck Creek
Long Creek
Dawson Creek
Tarkiln Creek
Granny Gut
Deep Run
Wheeler Gut
Fork Run
Clubfoot Creek
Mitchell Creek
Big Branch
Snake Branch
Gulden Creek
Mortens Mill Pond
East Prong
West Prong
Gatlin Creek
Sassafras Branch
King Creek
Cherry Branch
Alligator Gut
Gum Branch
Handcock Creek
Still Gut
Reeds Gut
Cohooque Creek
Still Gut
Barney Branch
Spe Branch
Little John Creek
Jacks Branch
Dolls Gut
Shop Branch
Deep Branch
Moebucks Branch
Mill Creek
Beard Creek
Caraway Creek
Purifoy Gut
Cedar Gut
East Prong
Slocum Creek
Anderson Creek
Tucker Creek
Sandy Run
Miry Branch
Goodwin Creek
Daniels Branch
Mill Creek
Hunters Branch
Alligator Gut
Cedar Creek
East Prong
Sandy Branch
Caps Branch
Southwest Prong
Wolf Pit Branch
Black Swamp Creek
East Branch
West Branch
Lower Duck Creek
Otter Creek
Crooked Run
Goose Creek
Cypress Creek
Alexander Swamp
Black Creek
Simmons Branch
Deep Run Branch
East Fork
West Fork
Upper Broad Creek
Deep Run
Sasses Branch
Mill Swamp
Morgan Swamp
Possum Swamp
Savannah Bridge Swamp
Northwest Creek
Duck Creek
Scotts Creek
 Trent River
Lawson Creek
 Brice Creek
East Prong
West Prong
Great Branch
Lees Branch
Black Branch
Georges Branch
 Hoods Creek
 Wilson Creek
 Reedy Branch
 Rocky Run
 Miry Hole Branch
 Island Creek
 Scott Creek
 West Prong Raccoon Creek
 Mill Creek
 Goshen Branch
 Little Hell Creek
 Mill Run
 Long Branch
 Beaverdam Creek
 Jumping Creek
 French Branch
 Crooked Run
 Musselshell Branch
 Resolution Branch
 Beaver Creek
 Chinquapin Branch
 Poplar Branch
 Pocoson Branch
 Little Chinquapin Branch
 Jack Cabin Branch
 Mill Branch
 Cypress Creek
 Reedy Branch
 Black Swamp
 Tuckahoe Creek
 Joshua Creek
 Beaverdam Swamp
 Horse Branch
 Running Branch
Smith Creek
Mills Branch
Rennys Creek
Bachelor Creek
Caswell Branch
Round Tree Branch
Beech Tree Branch
Jumping Run
Beaverdam Branch
Deep Branch
Rollover Creek
Hollis Branch
Swift Creek
Little Swift Creek
Fisher Swamp
Beaverdam Swamp
Pine Tree Swamp
Bushy Fork
Bear Branch
Mauls Swamp
Palmetto Swamp
Clayroot Swamp
Creeping Swamp
Polland Swamp
Indian Well Swamp
Thorofare Swamp
Fork Swamp
Simmon Branch
Horsepen Swamp
Gum Swamp
Pinetree Creek
Taylor Creek
Turkey Quarter Creek
Core Creek
Flat Swamp
Mill Branch
Grape Creek
Village Creek
Halfmoon Creek
Grinnel Creek
Alum Springs Branch
 Contentnea Creek
 Eagle Swamp
 Little Contentnea Creek
Middle Swamp
Sandy Run
Pinelog Branch
Oldwoman Branch
Jacob Branch
Black Swamp
Langs Mill Run
Thompson Swamp
Lighter Knot Swamp
Ward Run
Polecat Branch
 Wheat Swamp
Hallam Branch
Mussel Run
Beaverdam Run
Rainbow Creek
Sowell Run
Horsepen Branch
Shepherd Run
Poorhouse Run
Panther Swamp Creek
Tyson Marsh
Spring Branch
Reedy Branch
Mink Point Branch
Jacks Fork
Mill Run
Washington Branch
Fort Run
Lewis Branch
Lang Branch
Nahunta Swamp
Appletree Swamp
Cow Branch
Beaver Branch
Mill Branch
Button Branch
Buzzard Branch
Hams Prong
Beaver Dam
The Slough
Exum Mill Branch
Jimmy Prong
Mocassin Run
Long Branch
Poplar Branch
Buck Meadow Branch
Perkins Old Mill Branch
Beaman Run
Howell Swamp
Water Branch
Watery Branch
Toisnot Swamp
Goss Swamp
Whiteoak Swamp
Buck Branch
Mill Branch
Little Swamp
Beaverdam Creek
Whiteoak Swamp
Black Creek
Aycock Swamp
Mill Run
Great Swamp
Juniper Swamp
White Oak Swamp
Brandy Branch Swamp
Cedar Creek
Lee Swamp
Robin Swamp
Hominy Swamp
Bloomery Swamp
Shepard Branch
Mill Branch
Little Swamp
Marsh Swamp
Buckhorn Branch
Little Creek
Mill Branch
Turkey Creek
Haw Branch
Camp Branch
Big Branch
Driving Branch
Press Prong
Wolfharbor Branch
Moccasin Creek
Bull Branch
Little Creek
Beaverdam Creek
Mosley Creek
Alligator Branch
Snake Hole Branch
Little Snake Hole Branch
Harrys Branch
Folley Branch
Beaverdam Branch
Bone Gray Branch
Stonyton Creek
Jericho Run
Briery Run
Taylors Branch
Southwest Creek
Heath Branch
Mill Branch
Strawberry Branch
Mott Swamp
Spring Branch
Clarks Branch
Hornpipe Branch
Horse Branch
Turkey Branch
Deep Run
Toms Branch
Gray Branch
Adkin Branch
Peter Creek
Falling Creek
Gum Swamp Creek
White Marsh Run
Moseley Creek
Groundnut Creek
Jumping Run
Whitleys Creek
Squirrel Creek
Manley Branch
Vernon Branch
Belch Branch
Bear Creek
Mill Branch
Meeting House Branch
West Bear Creek
Peters Branch
Old Mill Branch
Little Marsh Run
Mill Run
Hullett Branch
Drew Branch
Hinson Branch
Seneca Branch
Hardy Mill Run
Trotters Creek
Frank Nunn Branch
Bens Branch
Tar River
Jacks Branch
Dalys Creek
Panther Creek
John Benton Branch
Cox Creek
South Prong
West Prong
Mill Creek
Still Creek
Walnut Creek
Walker Mill Run
Powell Run
Sleepy Creek
Cabin Branch
Tommy Reed Creek
Burnt Mill Branch
Pine Level Branch
Green Branch
Fellows Branch
Stoney Creek
Billy Branch
Reedy Branch
Howell Branch
Stoney Run
Carroway Creek
Poplar Branch
 Little River
 Walnut Creek
 Crabtree Creek
Marsh Creek
Bridges Branch
Pigeon House Branch
Big Branch
Beaverdam Creek
Mine Creek
House Creek
Hare Snipe Creek
Richland Creek
Sycamore Creek
Reedy Creek
Haleys Branch
Stirrup Iron Creek
Coles Branch
Turkey Creek
 Ellerbe Creek
 Eno River
 Little River
 Flat River
 North River
 Newport River
 White Oak River
 New River

Cape Fear River
 Cape Fear River
 Elizabeth River
 Brunswick River
 Northeast Cape Fear River
 Black River
 South River
 Black River
 Great Coharie Creek
 Little Coharie Creek
 Six Runs Creek
 Donoho Creek
 Bandeau Creek
 Hammonds Creek
 Pemberton Creek
 Mulford Creek
 Turnbull Creek
 Browns Creek
 Ellis Creek
 Bakers Creek
 Harrison Creek
 Phillips Creek
 Georgia Branch
 Willis Creek
 Grays Creek
 Cedar Creek
 Rockfish Creek (Cape Fear River tributary)
 Cross Creek (Cape Fear River tributary)
 Little River
 Juniper Creek
 Upper Little River
 Thorntons Creek
 Buies Creek
 Poorhouse Creek
 Dry Creek
 Neills Creek
 Hector Creek
 Fish Creek
 Little Creek
 Avents Creek
 Camels Creek
 Cedar Creek
 Parkers Creek
 Daniels Creek
 Fall Creek
 Buckhorn Creek
 Bush Creek
 Gulf Creek
 Lick Creek
 Little Shaddox Creek
 Wombles Creek
 Deep River
 Rocky Branch
 Rocky River
 Bear Creek
 Harlands Creek
 Landrum Creek
 Tick Creek
 Meadow Creek
 Varnall Creek
 Loves Creek
 Nick Creek
 Lacys Creek
 Mud Lick Creek
 Greenbrier Creek
 North Rocky River Prong
 Little Buffalo Creek
 Georges Creek
 Big Buffalo Creek
 Cedar Creek
 Patterson Creek
 Pocket Creek
 Indian Creek
 Smiths Creek
 Line Creek
 Big Governors Creek
 McLendons Creek
 Lick Creek
 Tysons Creek
 Scotchman Creek
 Buffalo Creek
 Falls Creek
 Cedar Creek
 Bear Creek
 Grassy Creek
 Fork Creek
 Flat Creek
 Brush Creek
 Richland Creek
 Back Branch
 Broad Mouth Branch
 Millstone Creek
 Mill Creek
 Reed Creek
 Sandy Creek
 Bush Creek
 Gabriels Creek
 Hasketts Creek
 Polecat Creek
 Muddy Creek
 Hickory Creek
 Richland Creek
 Copper Branch
 Bull Run
 West Fork Deep River
 East Fork Deep River
 Haw River
 Shaddox Creek
 New Hope River (submerged)
 New Hope Creek
 Stinking Creek
 Roberson Creek
 Pokeberry Creek
 Brooks Creek
 Wilkinson Creek
 Dry Creek
 Terrells Creek (Left Bank)
 Terrells Creek (Right Bank)
 Collins Creek
 Big Branch
 Cane Creek (Right Bank)
 Cane Creek (Left Bank)
 Marys Creek
 Motes Creek
 Meadow Creek
 Varnals Creek
 Haw Creek
 Big Alamance Creek
 Little Alamance Creek
 Back Creek
 Boyds Creek
 Service Creek
 Stony Creek
 Travis Creek
 Reedy Fork
 Buffalo Creek
 Katie Branch
 Rocky Branch
 Smith Branch
 Squirrel Creek
 Richland Creek
 Long Branch
 Horsepen Creek
 Brush Creek
 Moores Creek
 Beaver Creek
 Giles Creek
 Rose Creek
 Little Troublesome Creek
 Troublesome Creek
 Candy Creek
 Benaja Creek
 Mears Fork
 Rock Branch
 Lockwood Folly River
 Shallotte River
 Calabash River
 Little River

Pee Dee River
 Pee Dee River
 Waccamaw River
 Little Pee Dee River (SC)
 Lumber River
 Drowning Creek
 Hills Creek
 Little Creek
 Mountain Creek
 Quewhiffle Creek
 Aberdeen Creek
 Horse Creek
 Deep Creek
 Big Branch
 Naked Creek
 Jackson Creek
 Lynches River
 Little River
Brown Creek
 Rocky River
Lanes Creek
Little Meadow Creek
Dutch Buffalo Creek
Adams Creek
Little Buffalo Creek
Black Run Creek
Jennie Wolf Creek
Lick Branch
Irish Buffalo Creek
 Cold Water Creek
 Back Creek
Mallard Creek
 Stony Creek
 Toby Creek
 Doby Creek
 Clarks Creek
 Doby Creek
 Coddle Creek
 Wolf Meadow Branch
 Afton Run
 Uwharrie River
 Caraway Creek
 Taylors Creek
Back Creek
Little Caraway Creek
 Little Uwharrie River
 Yadkin River
 Dutch John Creek
 Abbotts Creek
 South Yadkin River
 Little Yadkin River
 Ararat River
 Skin Cabin Creek
 Pilot Creek
 Bull Creek
 Whittier Creek
 Toms Creek
 Flat Shoal Creek
 Oldfield Creek
 Caddle Creek
 Rutledge Creek
 Stewarts Creek
 Burkes Creek
 Beech Creek
 Turners Creek
 Pauls Creek
 Brushy Fork
 Benson Creek
 Moores Fork
 Stony Creek
 Huntington Branch
 Naked Run
 Lovills Creek
 Rocky Creek
 School House Creek
 Seed Cane Creek
 Faulkner Creek
 Champ Creek
 Johnson Creek
 Fisher River
 Davenport Creek
 Pheasant Creek
 Dunagan Creek
 Bear Creek
 Cody Creek
 Little Beaver Creek
 Beaver Creek
 Horns Creek
 Cooks Creek
 Little Fisher River
 Burris Creek
 Flat Branch
 Red Hill Creek
 Endicott Creek
 Sage Creek
 Camp Branch
 Roaring Fork
 Gully Creek
 Mitchell River
 Elkin Creek
 Long Branch
 Grassy Creek
 Grassy Fork
 Little Elkin Creek
 Grays Creek
 Roaring River
 Stewart Creek
 Mulberry Creek
 Reddies River
 Hoopers Branch
 Lousy Creek
 Kilby Branch
 Tumbling Shoals Creek
 Quarry Branch

Santee River

 Santee River (SC)
 Wateree River (SC)

Catawba River
 Catawba River
 South Fork Catawba River
 Henry Fork
 Jacob Fork River
 Lower Little River
 Middle Little River
 Upper Little River
 Johns River
 Linville River
 Congaree River (SC)
 Broad River
 Pacolet River (SC)
 North Pacolet River
 Bowens River
 First Broad River
 Second Broad River
 Green River
 Hungry River
 Little Hungry River
 Savannah River (SC and GA)
 Seneca River (SC)
 Keowee River (SC)
 Toxaway River
 Horsepasture River
 Whitewater River
 Thompson River
 Tugaloo River (SC and GA)
 Chattooga River
 Tallulah River
 Coleman River
Adams Branch (Richardson Creek tributary)
Fishing Creek (Catawba River) (NC and SC)

Gulf of Mexico

 Mississippi River
 Ohio River (KY, WV)
 Tennessee River (KY, TN)
 Hiwassee River
 Nottely River
 Valley River
 Little Tennessee River
 Tellico River
 Cheoah River
 Tuckasegee River
 Oconaluftee River
 Nantahala River
 Cullasaja River
 French Broad River
 Nolichucky River
 Cane River
 North Toe River
 South Toe River
 Pigeon River
 Swannanoa River
 Mills River
 Little River
 Davidson River
 Ivy River (Creek)
 Holston River (TN)
 South Fork Holston River (TN)
 Watauga River
 Elk River
 Kanawha River (WV)
 New River
 Little River
 North Fork New River
 South Fork New River

Alphabetically
 Adams Creek
 Afton Run
 Alligator River
 Ararat River
 Back Creek (Rocky River tributary)
 Barkers Branch
 Beaverdam Creek (Lanes Creek tributary)
 Big Branch (Lanes Creek tributary)
 Black River
 Black Run Creek
 Black Jack Branch (Brown Creek tributary)
 Blackwell Branch
 Bluewing Creek
 Bowes Branch
 Brice Creek
 Broad River
 Brown Creek (Pee Dee River tributary)
 Caddle Creek (Ararat River tributary)
 Cane Creek (Hyco River tributary)
 Cane River
 Canebreak Branch
 Cape Fear River
 Carolina Creek
 Cashie River
 Castle Creek
 Catawba River
 Cedar Branch (Lanes Creek tributary)
 Cheoah River
 Chowan River
 Clarks Creek
 Cobbs Creek
 Cold Water Creek
 Coleman River
 Coneys Creek
 Cool Spring Branch
 Cub Creek
 Cullasaja River
 Dan River
 Davidson River
 Deep River
 Doby Creek
 Double Creek
 Elk River
 Eno River
 First Broad River
 Fishing Creek (Catawba River)
 Fisher River
 French Broad River
 Great Pee Dee River
 Ghent Creek
 Gold Branch
 Gourdvine Creek
 Great Coharie Creek
 Green River
 Haw River
 Henry Fork
 Hoods Creek
 Hungry River
 Hyco Creek
 Hyco River
 Irish Buffalo Creek
 Jacob Fork
 Jennie Wolf Creek
 Johns River
 Jones Creek
 Kilgore Creek
 Lacey Branch
 Lick Branch
 Lick Branch (Lanes Creek tributary)
 Linville River
 Little Buffalo Creek
 Little Coharie Creek
 Little Duck Creek
 Little Fisher River
 Little Hungry River
 Little Meadow Creek
 Little River (Albemarle Sound)
 Little River (Cape Fear River tributary)
 Little River (Eno River tributary)
 Little River (French Broad River tributary)
 Little River (Horry County, South Carolina)
 Little River (Jacob Fork)
 Little River (Neuse River tributary)
 Little River (North Carolina-Virginia)
 Little River (Pee Dee River tributary)
 Little River (Roanoke River tributary)
 Little Tennessee River
 Little Uwharrie River
 Lockwood Folly River
 Lower Little River
 Lumber River
 Lynch Creek
 Lynches River
 Mallard Creek
 Mayo River
 Meherrin River
 Middle Little River
 Mill Creek (Lanes Creek tributary)
 Mill Creek (Trent River tributary)
 Mills River
 Mill Run (Trent River tributary)
 Mitchell River
 Nantahala River
 Negro Creek
 Neuse River
 New Hope River
 New River – western North Carolina
 New River – southeastern North Carolina
 Nolichucky River
 Norkett Branch
 North Toe River
 Nottely River
 North Pacolet River
 Panther Branch
 Pine Log Creek
 North River
 Northeast Cape Fear River
 Pamlico River
 Panther Branch
 Pasquotank River
 Pee Dee River
 Perquimans River
 Pigeon River
 Powells Creek
 Reddies River
 Reedy Fork (Haw River tributary)
 Reedy Fork (Hyco Creek tributary)
 Richland Creek
 Roanoke River including Staunton River
 Roaring River
 Rocky River
 Rough Butt Creek
 Salem Creek
 Sargents Creek
 Scuppernong River
 Second Broad River
 Shallotte River
 Six Run Creek
 South Fork Catawba River
 South Hyco Creek
 South River
 South River (Neuse River estuary)
 South Toe River
 South Yadkin River
 Stegall Branch
 Stony Creek
 Storys Creek
 Sugartree Creek
 Swannanoa River
 Tar River
 Toby Creek
 Trent River
 Tuckasegee River
 Upper Little River
 Uwharrie River
 Waccamaw River
 Watauga River
 Water Branch
 Waxhaw Branch
 White Oak River
 Whitewater River
 Wicker Branch
 Wide Mouth Branch
 Wilson Creek
 Wiccacon River
 Wolf Meadow Branch
 Yadkin River

See also
List of rivers in the United States

References
USGS Geographic Names Information Service
USGS Hydrologic Unit Map – State of North Carolina (1974)

External links
North Carolina Streamflow Data from the USGS

North Carolina

Rivers

List of rivers of North Carolina


Carey may refer to:

Names
 Carey (given name), a given name
 Carey (surname), a surname
 List of people with surname Carey

Places

Canada
 Carey Group, British Columbia; in the Pacific
 Carey Island (Nunavut) in James Bay

United Kingdom
 Carey, Herefordshire (see List of places in Herefordshire)
 Carey Baptist Church, an independent Evangelical church in Reading, England

United States
 Carey, Alabama (see List of places in Alabama: A–C)
 Carey, California
 Carey, Georgia
 Carey, Idaho
 Carey, Ohio
 Carey, Texas
 Carey, Wisconsin
 Carey, Wyoming, a locale near the eastern end of Wyoming Highway 95
 Carey Block, historic building in Wyoming
 Carey Farm Site, a prehistoric archaeological site in Delaware
 Carey Formation, a geologic formation in Oklahoma
 Carey House (disambiguation), several
 Carey Lake, a lake in Cottonwood County, in the U.S. state of Minnesota

Elsewhere
 Carey Glacier, Antarctica
 Carey Gully, South Australia
 Carey Islands, an island group off Baffin Bay, Greenland
 Carey Island, Selangor, Malaysia

Schools
 Carey Baptist Grammar School, Australia
 Carey Business School, the business school of Johns Hopkins University
 Carey College (disambiguation), several
 Carey High School (disambiguation), several
 Carey Law School, the law school of the University of Pennsylvania
 Francis King Carey School of Law, the law school of the University of Maryland
 William Carey University, a private Christian liberal arts college in Mississippi

Other uses
 Captain Carey, U.S.A., a 1950 American film
 "Carey" (song), a 1971 song by the Canadian singer/songwriter Joni Mitchell
 Carey Bible, the first Roman Catholic version of the Bible printed in the United States

See also

 Carrie (disambiguation)
 Carry (disambiguation)
 Cary (disambiguation)
 Karey (disambiguation)
 Justice Carey (disambiguation)

Carey


Baron Teynham, of Teynham in the County of Kent, is a title in the Peerage of England and the Peerage of the United Kingdom. It was created in 1616 for Sir John Roper. His great-great-grandson, the fifth Baron, served as Lord Lieutenant of Kent. The latter's third son, the eighth Baron, married, as his second wife, Anne Barrett-Lennard, 16th Baroness Dacre. His eldest son from this marriage, Charles Roper, was the father of Trevor Charles Roper, 18th Baron Dacre, and Gertrude Trevor Roper, 19th Baroness Dacre (see the Baron Dacre for more information). His youngest son from this marriage, Reverend Richard Henry Roper, was the great-great-great-grandfather of the historian Hugh Trevor-Roper, Baron Dacre of Glanton.

The eighth Baron was succeeded by his eldest son from his first marriage to Catherine Smythe, the ninth Baron. He died unmarried and was succeeded by his younger brother, the tenth Baron. The latter's grandson, the fourteenth Baron, assumed in 1788 by Royal licence the surname of Curzon in lieu of his patronymic but in 1813 he resumed by Royal licence his original surname of Roper in addition to that of Curzon. His great-great-grandson, the nineteenth Baron, served as Deputy Chairman of Committees in the House of Lords from 1946 to 1959.  the title is held by the twenty-first Baron, who succeeded in that year.

The family seat is Pylewell Park, near Lymington, Hampshire.

Barons Teynham (1616)
John Roper, 1st Baron Teynham (c. 1534 – 1618)
Christopher Roper, 2nd Baron Teynham (1561–1622)
John Roper, 3rd Baron Teynham (c. 1591 – 1628)
Christopher Roper, 4th Baron Teynham (1621–1673)
Christopher Roper, 5th Baron Teynham (died 1689)
John Roper, 6th Baron Teynham (died 1697)
Christopher Roper, 7th Baron Teynham (died 1699)
Henry Roper, 8th Baron Teynham (c. 1676 – 1723)
Philip Roper, 9th Baron Teynham (1707–1727)
Henry Roper, 10th Baron Teynham (c. 1708 – 1781)
Henry Roper, 11th Baron Teynham (1734–1786)
Henry Roper, 12th Baron Teynham (1764–1800)
John Roper, 13th Baron Teynham (1767–1824)
Henry Francis Roper-Curzon, 14th Baron Teynham (1767–1842)
Henry Roper-Curzon, 15th Baron Teynham (1789–1842)
George Henry Roper-Curzon, 16th Baron Teynham (1798–1889)
Henry George Roper-Curzon, 17th Baron Teynham (1822–1892)
Henry John Philip Sidney Roper-Curzon, 18th Baron Teynham (1867–1936)
Christopher John Henry Roper-Curzon, 19th Baron Teynham (1896–1972)
John Christopher Ingham Roper-Curzon, 20th Baron Teynham (1928–2021)
David John Henry Ingham Roper-Curzon, 21st Baron Teynham (b. 1965)

The heir apparent is the present holder's son, Henry Christopher John Ingham Alexis Roper-Curzon (b. 1986)

See also
Baron Dacre
Hugh Trevor-Roper, Baron Dacre of Glanton
Birdy (Jasmine van den Bogaerde), granddaughter of the 20th Baron

Notes

References

External links
Baron Teynham (Linsted, Kent England)
Roper Genealogy and Memorials

1616 establishments in England
Baronies in the Peerage of England
Noble titles created in 1616
!

Baron Teynham


Kosmos 2389, ruski vojni navigacijski i komunikacijski satelit iz programa Kosmos. Vrste je Parus.
Lansiran je 28. svibnja 2002. godine u 18:14 s kozmodroma Pljesecka u Rusiji. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Kosmos-3M 11K65M. Orbita mu je 949 km u perigeju i 1015 km u apogeju. Orbitna inklinacija mu je 82,95°. Spacetrackov kataloški broj je 27436. COSPARova oznaka je 2002-026-A. Zemlju obilazi u 104,74 minute. Pri lansiranju bio je mase kg.

Vjerojatno pripada konstelaciji navigacijsko-komunikacijskog sustava Ciklon koji obuhvaća letjelice Jedro koje služe za točno lociranje podmornica i brodova koji nose projektile.

Još jedan dio se odvojio i u niskoj je orbiti oko Zemlje.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. 1999 год. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2389


Giovanni De Nava (Rome, 21 mai 1944) est un acteur et producteur de cinéma italien naturalisé britannique.

Biographie
Actif principalement comme acteur de théâtre, au cinéma il a souvent travaillé avec le réalisateur Lucio Fulci dans des films tels que ...E tu vivrai nel terrore ! L'aldilà, Murderock - Uccide a passo di danza et 'Quella villa accanto al cimitero', dans lequel il joue le rôle du monstrueux Dr Jacob Freudstein. Il a doublé quelques films de la série BBC Television Shakespeare pour la RAI, et ce fut sa seule expérience en tant qu'acteur vocal.

Filmographie
 2011
 To Build a Better Death Trap
 1984
 Murderock - Uccide a passo di danza (Murderock)
 1983
 Un foro nel parabrezza
 1981
 ...E tu vivrai nel terrore! L'aldilà (L'au-delà)
  Quella villa accanto al cimitero (La Maison près du cimetière)

Note

Source

Liens externes
  Giovanni De Nava, sur le site CineDataBase, Rivista del cinematografo.
  Giovanni De Nava, sur le site Movieplayer.it.
  Giovanni De Nava, sur le site  Internet Movie Database, IMDb.com.
  Giovanni De Nava, sur le site  AllMovie, All Media Network.
  Giovanni De Nava, sur le site Rotten Tomatoes, Flixster Inc.
  De Nava, sur le site  BFI Film & TV Database, British Film Institute.

Naissance en mai 1944
Naissance à Rome
Producteur italien de cinéma
Producteur britannique de cinéma

Giovanni De Nava


Oxalis violacea est une espèce de plantes de la famille des Oxalidacées.

Liens externes

violacea
Espèce d'Oxalidaceae (nom scientifique)
Taxon décrit par Carl von Linné

Oxalis violacea


تتويج نابليون لوحة تم الانتهاء من رسمها في سنة 1807 من قبل الرسام جاك لوي دافيد، الذي كان يعد الرسام الرسمي لنابليون. أبعاد اللوحة تعتبر مهيبة، حيث يبلغ طولها عشرة أمتار ويبلغ عرضها ستة أمتار. تصوّر اللوحة تكليل وتتويج الإمبراطور نابليون في كاتدرائية نوتردام في باريس، وهو ما عد وسيلة من نابليون ليظهر على أنه ابن الثورة.

تم إعطاء الأمر بالبدء برسمها من قبل نابليون ومن خلال أمر شفوي في سبتمبر 1804، اسم اللوحة الرسمي هو «تكريس الإمبراطور نابليون الأول وتتويج الإمبراطورة جوزفين في كاتدرائية نوتردام في باريس في 2 ديسمبر 1804».

بدأ جاك لوي دافيد برسم اللوحة في 21 ديسمبر 1805، في الكنيسة السابقة لكلية كلوني بالقرب من السوربون. ساعده في الرسم تلميذه جورج روجيه، وانتهى جاك من وضع لمساته النهائية في نوفمبر 1807. تم خلال الفترة من 7 فبراير إلى 21 مارس 1808 عرض اللوحة في بهو عرض اللوحات السنوي. بقيت هذه اللوحة من ممتلكات دافيد حتى سنة 1819، حين تم نقلها إلى المتحف الملكي حيث تم الاحتفاظ بها هناك. في سنة 1889 تم نقل اللوحة إلى متحف اللوفر حيث تتواجد اليوم.

الشخصيات

 نابليون الأول (1769-1821)، يقف مرتديا ثياب التتويج المماثلة لثياب الأباطرة الرومان. والبعض الآخر مجرد متفرجين سلبيين. في اللوحة الفعلية من الممكن رؤية مخطط لما تم رسمه في الأصل: نابليون يحمل التاج فوق رأسه، كما لو كان يضع على نفسه.
 جوزفين دو بوارنيه (1763-1814)، وهى راكعة في وضع الخضوع، كما ينص على ذلك القانون المدني الفرنسي. لقد حصلت على التاج من يد زوجها وليس البابا تم تزيين ردائها بالحرير وفقا لرسوم كاريكاتورية معاصرة من قبل جان فرانسوا بوني.
 والدة نابليون ماريا ليتيزيا رامولينو (1750-1836)  في الواقع، لم تحضر المراسم احتجاجا على مشاداة نابليون مع إخوته لوسيان وچوزيف.
لويس بونابرت (1778-1846)، الذي حصل في بداية الإمبراطورية على لقب الشرطي الكبير، ملك هولندا، في 1806. تزوج أورتينس دي بوارنيه، ابنة جوزفين.
 جوزيف بونابرت (1768-1844)، الذي لم يكن مدعوا ولم يحضر بسبب مشادة مع نابليون. وهذا هو السبب في أن والدته لم تحضر أيضا. بعد التتويج، حصل على لقب الأمير الإمبراطوري. ثم أصبح ملك نابولي في عام 1806 وإسبانيا في عام 1808.
 الشاب نابليون شارل بونابرت (١٨٠٢ -١٨٠٧)، ابن لويس بونابرت و أورتينس دي بوارنيه.
 أخوات نابليون. في النسخة الأصلية، فستان أخت (نابليون) المفضلة سيكون وردياً هذا هو التغيير الوحيد في النسخة المقلدة.
 شارل فرانسوا ليبرون (1739-1824)، القنصل الثالث إلى جانب نابليون و كامباسير. وفي ظل الإمبراطورية الأولى، حل محل الأمير المعماري. إنه يحمل الصولجان.
جان جاك ريجيس دي كامباسيرس (1753-1824)، رئيس مستشاري الإمبراطورية.
 لويس ألكسندر برتييه (1753-1815)، وزير حرب في القنصلية. مارشال الإمبراطورية في عام 1805.
تاليران (1754-1836)، كبير تشامبرلين منذ 11 يوليو 1804.
 يواكيم مورات (1767-1815)، مارشال الامبراطورية وملك نابولي بعد 1808، صهر نابليون وزوج كارولين بونابرت.
 البابا بيوس السابع (1742-1823)، كان سعيدا بمباركة التتويج. فهو محاط برجال دين رفيعي المستوى، عيّنهم نابليون منذ الباكوردات. فقبِل البابا حضور التتويج لكي لا يعرِّض التوازن الجديد بين الكنيسة والدولة للخطر.
 الرسام جاك لويس دافيد مصوَّر في المدرجات ايضا.
حيلات أفندي، وهو سفير عثماني، كان حاضراً أيضاً.
 دوم رافائيل دي موناكيس، راهب يوناني -مصري وعضو في معهد مصر يصوره رجال الدين الواقفون على يمين الأسقف بلحية وقلنسوة حمراء.
 السيدة الحاملة للثوب في الأمام، خلف جوزفين مباشرة، على الجانب الأيمن من وجهة نظر الصورة، هي إليزابيت هيلين بيير دي مونتمورينسي لافال، والدة السياسي سوستينيس الثاني دي لا روشيفوكو. لقد كانت وصيفة جوزفين

وصلات خارجية

مراجع

بابوات في الفن
كاتدرائية نوتردام دو باري
كنائس في الفن
لوحات اللوفر
لوحات جاك لوي دافيد
لوحات عقد 1800
لوحات عن متحف اللوفر بواسطة فنانون فرنسيون
لوحات عن نابليون الأول

تتويج نابليون (لوحة)


Dmitrij Fomin (* Novosibirsk, 17 de enero de 1974), más conocido por su nombre artístico, Mitya Fomin, es un cantante, bailarino y productor musical ruso. De 1998 a 2009, miembro de la banda de pop ruso Hi-Fi.

Discografía

Álbumes de estudio
 2010 - Tak budet

Sencillos
 2009 - Dve zemli
 2010 - Vot i vsyo
 2010 - Vsyo budet horosho
 2010 - Perezimuem
 2011 - Ogni bolshogo goroda (Paninaro)
 2011 - Ne maneken
 2011 - Sadovnik

Filmografía
 2011 - Step bay step

Premios

Referencias

Cantantes masculinos de Rusia
Productores de música
Nacidos en Novosibirsk

Mitya Fomin


Partidul Comunist Libanez - PCL (în arabă: الـحـزب الشـيـوعـي اللبـنـانـي  transliterat: l-Ḥizb aš-Šuyūʿī al-Lubnānī;  în franceză: Parti communiste libanais) este un partid politic din Liban cu orientare politică comunistă, antisionistă, antiimperialistă și secularistă.

Liban
Comunist
Fondări în 1924

Partidul Comunist din Liban


Tubulin je citoplazmatski strukturni protein. On je heterodimer, sastavljen od α- i β-tubulina. Glavno obilježje tubulina je da polimerizira u mikrotubule, glavnu komponentu citoskeleta. Tubulin je član superobitelji tubulina u koju pripadaju alfa, beta, gama, delta, epsilon i zeta tubulin. Članovi superobitelji tubulina nisu jednako eksprimirani u svim stanicama i njihove funkcije su različite.

Otkriće
Pojam "mikrotubule" prvi put je upotrijebljen 1963. godine, tek nakon uvođenja glutaraldehida kao fiksativa. Sve tehnike promatranja stanica koje su se koristile ranije nisu uspjele uočiti mikrotubule zato što ih metode fiksacije koje su se koristile u to vrijeme nisu sačuvale. Koncept mikrotubula kao "sveprisutne" citoskeletne strukture zaživio je tek 1965. godine uslijed čega je došlo i do otkrića tubulina kao gradivnog proteina mikrotubula.

Struktura
Za tubulin, prvu atomsku 2D kristalnu strukturu dimera αβ -tubulina visoke rezolucije od 3,7 Å, odredila je  E. Nogales na elektronskom kristalografijom. Koristili su tubulin izoliran iz goveđeg mozga, dok su za njegovu kristalizaciju i stabilizaciju koristili cink, tj. taksol.

Strukture monomera α- i β-tubulina imaju istu osnovu: jezgra svakog monomera sastavljena je od dva β-lista okružena α-uzvojnicama. U strukturi monomera mogu se prepoznati tri funkcionalne domene: N-terminalna domena koja sadrži područje vezanja nukleotida, intermedijarna domena koja sadrži mjesto vezanja taksola i C-terminalna domena, koja čini vezujuću površina za motorne proteine.

Mikrotubule
Gradivni blok mikrotubula je heterodimer αβ-tubulina. Mikrotubule su formirane od polarnih protofilamenata s α-tubulinom izloženim na jednom kraju i β-tubulinom na drugom. Protofilamenti se skupljaju bočno kako bi formirali šuplji cilindar. Većina eukariotskih stanica stvara mikrotubule s 13 protofilamenata. Oni rastu dodatkom GTP-tubulina na svojim krajevima. Nakon što se ugradi u mikrotubule, GTP se hidrolizira u GDP. Mikrotubule kruže između razdoblja rasta i depolimerizacije.

Tubulinski kod
Tubulin postoji u različitim oblicima izotipova izraženih specifičnim genima s prostorno i vremenski reguliranim razinama ekspresije. Nekoliko izotipova tubulina pronađeno je i za α- i za β-tubuline u različitim vrstama. Do sada je poznato da sisavci imaju devet gena α-tubulina i devet gena β-tubulina. Sastav izotipa se uglavnom razlikuje u 20 aminokiselina njihovih ekstremno kiselih C-terminalnih domena. Određeni izotipovi, poput α1A (TUBA1A) i βI (TUBB) su sveprisutni. Ostali izotipovi imaju ekspresiju specifičnu za stanicu ili tkivo i važni su za funkciju specijaliziranih mikrotubula u spermi,  trombocitima i neuronima. Različiti sastavi izotipova imaju ključnu ulogu u prenošenju strukturne konformacije, motoričke aktivnosti i dinamici mikrotubula.

Funkcije
Mikrotubule imaju ključne uloge u brojnim staničnim aktivnostima, uključujući staničnu diobu, promjene oblika stanice, unutarstanični promet, pokretljivost spermija i neuronski osjet. U stanicama koje se dijele, mikrotubuli kinetohora pričvršćuju kromosome na pol vretena, omogućujući odvajanje kromosoma u stanice kćeri, dok astralni mikrotubuli zrače iz polova vretena prema staničnoj kori kako bi pomogli u orijentaciji vretena i kontrolirali ravninu stanične diobe. U živčanom sustavu, mikrotubule pružaju mehaničku potporu za rast aksona i služe kao transportne autoceste za organele i vezikule od tijela stanica do aksona i dendrita. Dvije druge specijalizirane organele, pokretne bičeve i nepomične cilije, također se uvelike oslanjaju na mikrotubule, budući da strukture aksonema temeljene na mikrotubulima kontroliraju kretanje spermija s bičevima i način na koji neuroni s cilijama osjećaju okoliš.

Interakcije s ostalim proteinima
Goli mikrotubuli sastavljeni samo od tubulina jako su nestabilne strukture. To im omogućuje da brzo odgovore na promjene u okolini. Pojam koji se odnosi na bilo koji protein za koji se može eksperimentalno dokazati da se veže na mikrotubule jest microtubule binding proteins (MTBP). Drugi, često korišteni izraz jest microtubule binding proteins (MAPs) koji su podskupina MTBP-a. Oni se ubrajaju u stabilizatore mikrotubula. MTBP možemo podijeliti na 4 velike grupe: stabilizatori, destabilizatori, proteini za zatvaranje i povezivači. Osim navedenih, motorni proteini koriste mikrotubule kao staze za unutarstanični transport te citoplazmatski poveznički proteini koji usidre organele u mikrotubule kako bi pospješili organizaciju stanice.

Stabilizatori mikrotubula
Stabilizatori mikrotubula definiraju se kao proteini koji potiču polimerizaciju ili sporu depolimerizaciju. Mehanizam na koji većina stabilizatora radi nije utvrđeno, ali uobičajena prisutnost višestrukih domena za vezanje sugerira da djeluju poprečnim povezivanjem. Primjeri stabilizatora: MAPs, XMAP215.

Destabilizatori mikrotubula
Destabilizatori mikrotubula su proteini koji potiču skup dinamičkih mikrotubula prema slobodnim podjedinicama pomoću više različitih mehanizama. Dijelimo ih u 3 velike grupe. Prvo, sekvestracijski proteini koji neizravno depolimeriziraju mikrotubule vežući slobodne podjedinice tubulina i sprječava njihovu polimerizaciju (primjer: stathmin). Druga grupa su destabilizatori vrha koji djeluju izravnim napadom na osjetljiv vrh mikrotubula (primjer: kinezin-13) te proteini koji razdvajaju mikrotubule na način da koriste ATP za rezanje (primjer: katanin).

Test polimerizacije tubulina
Polimerizaciju tubulina se može pratiti testovima baziranim na turbidometriji (praćenje zamućenja tj. optičke gustoće) i fluorescenciji (praćenje povećanja intenziteta fluorescencije). Temelje se na mjerenju promjene u nekom fizičkom svojstvu koje se razlikuje između otopine dimernog tubulina i otopine polimera. Najčešće mjereno svojstvo jest veličina.

Elektroforetsko odvajanje podjedinica tubulina
Elektorforeza jest metoda koja omogućuje odvajanje podjedinica tubulina, ali uz male promjene zbog slične molekulske mase. Pokazalo se da je spoj SDS-a i dužih lanaca alkil sulfata najbolja opcija za odvajanje podjedinica.

Izvori

Bjelančevine

Tubulin


تعتبر جمهورية تركيا إحدى دول العالم الإسلامي وتبلغ نسبة المسلمين في تركيا قرابة 97.8% من الشعب التركي وتتبع الغالبية منهم المذهب السني. ولا ينص الدستور التركي على دين رسمي للدولة التركية، بل يكفل حرية المعتقد والدين للمواطنين الأتراك على النحو الذي يرغبونه دون إكراه أو إلزام.

وعلى الرغم من التاريخ الإسلامي الحافل للأتراك فترة الخلافة العثمانية إلا أن الجمهورية التركية الحديثة التي أسسها كمال أتاتورك كادت تكون قد قطعت الصلة بينها وبين هذا التاريخ الإسلامي على المستويين التشريعي والقانوني للدولة التركية حيث تبنت النهج العلماني كنظام حكم بعد قيامها سنة 1923.

وبالرغم من تمسك الدولة التركية بالقيم العلمانية على المستوى الرسمي إلا أن الإسلام احتفظ بحضوره القوي في أوساط الشعب التركي، وهو ما أدى في خمسينيات القرن العشرين إلى إفصاح بعض السياسيين الأتراك عن ميولهم الإسلامية ومحاولتهم الاستفادة من المكانة الشعبية للإسلام في تقديم خططهم لنهضة جمهورية تركيا وحل مشكلاتها، غير أن هذه الأصوات عورضت من قبل أغلبية النخبة العلمانية الحاكمة لتركيا وذلك لاعتقادها بأن العلمانية تعتبر مبدًأ راسخًا قامت على أساسه الدولة التركية الحديثة ولا ينبغي تجاوزه، ولعل هذا التعصب من قبل القادة الأتراك للقيم العلمانية أدى بشكل تدريجي إلى استقطاب المجتمع التركي نحو إيثار عودة الإسلام كنظام للحكم في تركيا وهو ما دفع بدوره بحلول الثمانينات من القرن العشرين إلى ظهور جيل من السياسيين الأتراك أخذوا علانية في تحدي النخبة العلمانية الحاكمة لبلادهم والمناداة بعودة الحكم الإسلامي في تركيا.

إعادة صلاحية عقد القران للعلماء المسلمين
في يوم 18 تشرين الأول (أكتوبر) 2017، أقر البرلمان التركي مشروع قرار يمنح دوائر الإفتاء في المحافظات التركية صلاحية عقد القران بين الأزواج المسلمين بالبلاد، بعد أن كانت حكرًا على موظفي دوائر شؤون الزواج في البلديات منذ عهد الزعيم التركي مصطفى كمال أتاتورك، الذي أسس الدولة التركية الحديثة وتبنى العلمانية نهجًا للبلاد، لتعود تلك الصلاحية لِلعلماء المسلمين لأول مرة منذ قيام الجمهورية التركية الحديثة. وكان البرلمان قد وافق في جلسته على تعديل 6 مواد في الدستور التركي بعد أن صوّت نواب حزبي العدالة والتنمية الحاكم ذو الآيدلوجيا الإسلامية وحزب الحركة القومية بالموافقة، في حين اعترض حزب الشعب الجمهوري المعارض برفقة حزب الشعوب الديمقراطي الكردي على التعديلات. وقد اعتبرت أحزاب المعارضة التركية وجمعيات المرأة، أن هذا تعدٍ على حقوق النساء وخرقٌ لدستور البلاد. وقد دافع حزبا العدالة والتنمية والحركة القومية عن القانون، مؤكدَين أنه يأتي في إطار حماية بعض الأُسر التركية المسلمة من مأزق الزواج غير القانوني، حيث يلجأ البعض إلى الزواج عن طريق أئمة المساجد دون تسجيل الزواج في الدوائر الرسمية، مما يعرضهم للعقوبات القانونية التي يصعب تفاديها فيما بعد.

المراجع

وصلات خارجية

 الحركة الإسلامية في تركيا: أزمة العلمانية الشاملة، الجزيرة نت، 31 أكتوبر 2006

الإسلام حسب البلد
الإسلام في آسيا

الإسلام في تركيا