CNC tokarilica je vrsta tokarilice s CNC upravljanjem, a koristi se za tokarenje ili strojnu obradu okruglih (rotacijskih) dijelova. Ovisno o načinu stezanja mogu se obrađivati i dijelovi koji nisu simetrični kao što je na primjer koljenasto vratilo. Glavno gibanje je kružno i ostvaruje ga obradak stegnut u steznu glavu. Pomoćno gibanje je pravocrtno (translacijsko) i izvodi ga alat.

CNC tokarilica (engl. Computer Numerical Control) ili brojčano upravljani alatni stroj danas je sve više u upotrebi. Strojevi imaju jednu ili dvije stezne glave (amerikanera), jedan ili dva suporta s revolverskom glavom. Alati mogu biti bez ili s pogonom, te se tokarilice pretvaraju u obradne centre. Jednostavnim programiranjem moguće je proizvoditi složene predmete. Također je moguće CAD-CAM tehnologijom upotrijebiti programske naredbe iz 3D crteža.

Objašnjenje

Među prvim konstruiranim CNC strojevima bile su i tokarilice. S razvojem NC upravljanja tokarilice su se razvijale u konstrukcijskom i upravljačkom dijelu pa ih ima različitih vrsta. Prema položaju radnog navojnog vretena tokarilice se mogu podijeliti na:
 vodoravne (imaju vodoravno radno vreteno) i
 okomite ili karusel tokarilice.
Vodoravnu tokarilicu susrećemo gotovo u svakoj strojarskoj radionici, a okomite su rijetke i uglavnom se primjenjuju za obradu predmeta velikih izmjera (dimenzija).
Pravac i smjer glavnih osi određuje se na temelju pravila desne ruke i okomite tokarilice imaju uglavnom dvije osi koje se označuju sa X i Z. Vodoravne tokarilice mogu imati dvije, tri, četiri i šest osi. Pozitivni smjer osi Z usmjeren je od radnog vretena prema van i poklapa se s osi radnoga vretena, a pozitivni smjer osi X ovisi o smještaju nosača alata (s prednje ili stražnje strane). Bez znanja o smjerovima osi na stroju nije moguće programirati stroj.

CNC tokarilica s 3 osi ima dodatnu os koja se obično označuje s C u apsolutnom modu, a H u inkrementnom. Dodatne mogućnosti su joj poprečno glodanje, izrada žljebova, izrada poprečnih provrta i slično. Ta os služi kao zamjena za jednostavnije operacije na glodalici, ali često ima određena ograničenja.

Tokarilica s 4 osi ima potpuno drugačiji način programiranja od one s 3 osi. Programiranje te tokarilice svodi se zapravo na programiranje rada dviju dvoosnih tokarilica istovremeno. Pri tome jedna obavlja obradu vanjskih površina, a druga obradu unutarnjih površina.

CNC tokarilice sa 6 osi su posebne (specijalne) tokarilice s dva spremnika (magazina) alata te sa setom od tri osi po spremniku alata. Koriste se u radionicama za izradu vijaka i slično.

Uobičajene operacije obrade na CNC tokarilici
Uobičajene operacije koje se izvode na CNC tokarilicama, ovisno o korištenim alatima jesu:
 uzdužno vanjsko i unutarnje tokarenje,
 obrada čela (poprečno tokarenje),
 izrada žljebova,
 odsijecanje,
 zabušivanje i bušenje,
 profilna obrada (kugla, utor),
 narezivanje i urezivanje navoja,
 izrada konusa.

Kvaliteta obrađene površine kreće se od Ra 0.2 µm (N4) pri završnoj finoj obradi.

Alati za tokarenje
Alati se smještaju u revolversku glavu prema planu alata. Revolverska glava može imati 6, 8 ili 12 mjesta za smještaj alata. Svako mjesto označeno je odgovarajućim brojem. Najčešće na tokarilici alati na mjestu s parnim brojem su za vanjsko tokarenje, a na mjestu s neparnim brojem služe za obradu unutarnjih ploha ili bušenje. S obzirom na os vrtnje (rotacije) revolverske glave u odnosu prema osi vrtnje obratka razlikuju se 3 vrste revolverskih glava:
 paralelne osi vrtnje (manji prostor, ali i opasnost od sudara),
 os vrtnje revolver glave okomita na os radnog komada (zauzima veći prostor, sudar izbjegnut) i
 koso postavljena os vrtnje revolverske glave (kompromisno rješenje).

Simulacija obrade na CNC tokarilici
Simulacija strojne obrade može se vršiti u ravnini XZ odabirom izbornika Simulation ili u prostoru odabirom izbornika 3D View. Simulacijom obrade provjerava se ispravnost pisanja naredbi programa te putanja alata. Simulacija ne prepoznaje tehnološke pogreške kao što su pogrešan smjer vrtnje, loše izabran režim rada, pogrešne vrijednosti korekcija alata, uporaba naredbe G0 umjesto G1 i slično.

Odabirom tipke Simulation otvara se prozor za simulaciju u 2D koji nam grafički prikazuje trenutnu poziciju alata, posmak (eng. Feed), alat (eng. Tool), stanje ili status simulacije (eng. Run/Reset/Stop), postavu simulacije (eng. Settings) te omogućuje povećanje ili smanjenje prikaza putanje alata.

Prikazane boje na ekranu znače sljedeće:
 svijetlo zelena - putanja alata u radnom hodu;
 tamno zelena - putanja alata u brzom hodu;
 žuta- simbol alata, središnjica i tako dalje;
 plava- pomoćne crte kružnog gibanja.

Start pokreće simulaciju, Reset prekida i vraća na početak, a Single omogućuje praćenje simulacije blok po blok pritiskanjem tipke Start. lzbornik Edit vraća u program.

3D simulacija
Odabirom 3D View otvara se prozor simulacije u prostoru. Vodoravna alatna traka nudi izbornike Start, Reset, Single i Edit koji imaju isto značenje kao i kod prikaza u ravnini. Okomita alatna traka nudi izbornike View, Parameter, Workpiece i Tool.

lzbornik View omogućuje odabir pogleda na izradak (2D, 2D sjenčano ili 3D) te odabir presjeka (bez presjeka, gornji polovični presjek, donji polovični presjek ili puni presjek). Također je moguće zadati i veličinu prikaza (<100% umanjenje, >100% uvećanje).

lzbornik Parameter daje nekoliko mogućnosti:
 Clamping omogućuje prikazivanje stezne glave (eng. Clamping device visible) ili ne, postavljanje stezanja na automatiku (ako postoji na stroju) te prikazivanje konjića ili ne (eng. Tailstock visible).
 Resolution omogućuje prilagodbu kvalitete prikaza mogućnostima računala. Ona može biti: visoka (eng. High), srednja (eng. Medium) i niska (eng. Low).
 Prikaz alata (eng. Tool presentation) može biti:
 Volume model - prikazuje alat kao neprozirno trodimenzionalno tijelo,
 Transparent volume model - prikazuje alat prozirnim,
 Wire model - prikazuje alat kao žičani model,
 No tool representation - ne prikazuje alat.
 Opći parametri (eng. General) omogućuju:
 otkrivanje sudara (eng. Colision detection) alata i izratka u brzom hodu, alata i stezne glave, te dijelova alata koji ne režu materijal s izratkom ili steznom glavom;
 prikaz simulacije od strojne nul točke (MCS) ili nul točke obratka (WCS);
 zadavanje brzine simulacije rezanja (eng. Cutting).

lzbornik Workpiece daje skicu pripremka (sirovca) u koju se upisuje:
 udaljenost točke W od nul točke M;
 udaljenost točke W do čeone površine pripremka (dodatak za poravnavanje);
 duljinu obratka nakon poravnavanja. To je vrijednost koja se upisuje u naredbu TRANS, ako smo prije toga odredili točku A na čelu stezne glave;
 promjer izratka;
 udaljenost čeone površine izratka do čeljusti stezne glave.

lzbornik Tools omogućuje postavljanje alata za obradu. U polju Toolholder pozicioniramo se na broj alata koji smo odredili u programu. Zatim se pozicioniramo u polje Tools te pronađemo potreban alat. S Take tool postavljamo označeni alat u označeni držač alata. Na mjesta s parnim brojem postavljamo alat za vanjsko tokarenje, a alat za unutarnje tokarenje ili bušenje na neparni broj. Po postavljanju svih potrebnih alata potvrđujemo odabir funkcijskom tipkom OK.

Referentne točke
CNC strojevi imaju tri međusobno neovisna geometrijska sustava:
 geometrijski sustav stroja,
 geometrijski sustav izratka,
 geometrijski sustav alata.

Svaki od tih sustava ima proizvoljno (dogovorno) odabranu referentnu (nul) točku. Da bi vođenje oštrice alata bilo moguće, potrebno je precizno odrediti matematičku vezu među pojedinim referentnim točkama. Sve referentne točke određuju se s obzirom na strojni koordinatni sustav:
 M - strojna nultočka (eng. Machine zero point) određuje ju proizvođač CNC stroja i ne može se mijenjati. Ona je ishodište strojnoga koordinatnog sustava i od nje se proračunavaju svi pomaci alata;
 W - nultočka izratka (eng. Workpiece zero point) je proizvoljno odabrana točka na obratku. S obzirom na tu točku programiraju se sve koordinate točaka putanje alata u apsolutnom koordinatnom sustavu.
 N - referentna točka alata (eng. Tool mount reference point) je početna točka od koje se mjere svi alati. Leži na osi držača alata. Određuje ju proizvodač CNC stroja i ne može se mijenjati.
 R - referentna točka stroja (eng. Reference point) je točka u radnom području stroja koja je određena krajnjim prekidačima. Služi za umjeravanja (kalibriranje)  mjernog sustava. Pri uključivanju stroja, a prije početka izrade, alat moramo dovesti u točku R po svim osima.
 B - početna točka alata (eng. Begin point). Od te točke prvi alat počinje s obradom i u njoj se obavlja izmjena alata. Ne mora biti neophodno određena.
A - privremena nultočka obratka. Smješta se na čelo stezne glave, a postavlja se naredbom G54.

Koordinatni sustav stroja i izratka
Pri uključivanju CNC stroja aktivan je strojni koordinatni sustav s ishodištem u točki M. Na tokarilicama se točka M nalazi u osi stezne glave. Koordinatni sustav stroja određen je osima XM i ZM, a koordinatni sustav izratka osima XW i ZW s ishodištem u točki W. Određivanje pozitivnog smjera koordinatnih osi slijedi položaj prstiju desne ruke (pravilo desne ruke). Na CNC tokarilicama
osnovni koordinatni sustav je dvoosni (X i Z), a os Y se ne koristi.

Strojni koordinatni sustav nije pogodan za programiranje jer bi se sve koordinate izratka morale računati s obzirom na točku M. Zbog toga je potrebno postaviti koordinatni sustav izratka kao aktivni (vrijedeći) koordinatni sustav. To činimo tako da odredimo geometrijsku vezu među osima koje prolaze kroz točku M i točku W. To omogućuje da zadajemo koordinate točaka u koordinatnom sustavu izratka, a stroj te koordinate sam preračunava u koordinate strojnoga koordinatnog sustava.

Na tokarilicama se prvi pomak provodi funkcijom G54 na čelo stezne glave (A), a zatim naredbom TRANS na čelo obrađene površine izratka. Time se lako određuje položaj točke W mjerenjem duljine izratka. Referentna točka po osi X mora biti u simetrali predmeta.

Referentna točka alata
Zadnja referentna točka vezana je za alat. Kod tokarilice se ona nalazi na čeonoj površini revolverske glave i to na promjeru na kojem se nalazi prihvat alata za bušenje. Korekcijom duljine alata nultočka N se "pomiče" na vrh alata. Na tokarskim noževima referentna točka je zamišljeni (imaginarni) vrh alata.

Pravocrtna gibanja alata

Gibanje u brzom hodu
Od pokretanja CNC računalnog programa do njegova završetka alat izvršava niz gibanja: neka su produktivna (rezanje materijala), a druga su neproduktivna (pozicioniranje). Pri pozicioniranju alat se giba kroz zrak i nije u dodiru s obratkom. Takvo gibanje izvodi se vrlo velikom brzinom da bi se smanjilo neproduktivno vrijeme, a time i ukupno vrijeme obrade. Naziva se gibanje u brzom hodu. Najveća brzina alata u brzom hodu određena je konstrukcijom stroja. Naredba za programiranje brzog hoda je modalna, a oblik programiranja je:
G0 X... Z... - u pravokutnome koordinatnom sustavu
gdje su X i Z koordinate točke u koju alat treba doći (napomena: naredbe G0 i G00 imaju potpuno jednako značenje).

Kod mnogih strojeva gibanje alata u brzom hodu od točke u kojoj se trenutno nalazi (točka 1) do ciljne točke (točka 2) nije po najkraćoj putanji (pravac kroz točke 1 i 2), već je podijeljeno u dva gibanja. Alat se u početku giba u smjeru obje osi najvećom mogućom brzinom posmaka što dovodi do gibanje pod kutom od 45˚. To gibanje se vrši sve dok alat ne postigne neku od koordinata ciljne točke. Nakon toga alat se giba duž samo jedne osi sve dok ne stigne u ciljnu točku. Zbog ovakve putanje alata i zbog velikih brzina gibanja alata treba biti oprezan pri programiranju putanje gibanja u brzom hodu jer svaki sudar alata s obratkom ili steznim priborom osim loma alata, oštećivanja obratka, steznog pribora ili stroja, može dovesti i do ozljede CNC operatera.

Programiranje prilazne i povratne putanje
Važan dio svakog programa za tokarenje je programiranje prilazne putanje alata obratku koji se okreće. Za predobrađene površine i sve druge površine čije su izmjere (dimenzije) u uskim tolerancijama, preporučeni sigurnosni razmak je 2 do 3 mm (4 do 6 mm u promjeru). Za obratke kao što su odljevci i otkivci kojih izmjere mogu biti u širem rasponu, preporučuje se sigurnosni razmak od najmanje 6 mm. Za veće promjere obradaka sigurnosni razmak također treba biti veći.

Kad su početne površine već obrađene, u daljnjem tijeku obrade kao najmanja udaljenost od površine pri pozicioniranju alata se može uzeti dva puta polumjer (polumjer Rv) vrha oštrice alata (u smjeru promjera četiri puta polumjer vrha oštrice). Povrat alata u smjeru osi Z (povratna putanja) treba izvršiti u više koraka:
 kretanje s G1 od točke 2 do točke 3;
 kretanje s G0 od točke 3 do točke 4;
 pozicioniranje za sljedeći radni prolaz s G0 u točku 5.
Povrat alata direktno od točke 2 do točke 1 se ne preporuča, a povrat alata po putanji od točke 3 do točke 5 će dovesti do sudara alata s obratkom.

Gibanje u radnom hodu
Gibanje u radnom hodu se koristi za strojnu obradu, to jest ulazimo alatom u materijal. Alat se giba pravocrtno s posmakom koji se zadaje prije ili u bloku s naredbom G1. Naredba je modalna. Oblik programiranja u pravokutnom koordinatnom sustavu je:
 G1 X... Z...
ili sa zadavanjem posmaka F:
 G1 X... Z... F
gdje su X i Z koordinate točke u koju alat treba doći. Za izračun međutočaka putanje upravljačka jedinica primjenjuje postupak linearne interpolacije.

Skošenje ili zaobljenje
Kod naredbe za pravocrtno gibanje G1 moguće je umetnuti skošenje ili zaobljenje. Zaobljenje se može umetnuti između dvije ravne crte ili između ravne crte i kružnog luka. Skošenje se umeće simetrično u odnosu na kut konture. Pri tome se u naredbi G1 zadaju koordinate točke zamišljenog sjecišta bridova (na slici označene s X1 Z1).
 CHF=... - skošenje konture,
 CHR=... - duljina skošenja konture,
 RND=... - zaobljenje konture,
 RNDM=... - zaobljenje konture modalno,
 FRC=... - posmak pri skošavanju,
 FRCM=... - posmak priskošavanju modalni.
Ako FRC ili FRCM nije zadano primjenjuje se posmak određen s F.

Adresa ANG
Pri opisivanju konture obratka, ponekad ciljnu točku gibanja nije moguće direktno zadati preko koordinata X i Z jer je na crtežu opisana pomoću kuta i jedne koordinate X ili Z. U takvim slučajevima za zadavanje gibanja u radnom hodu naredbom G1 moguće je koristiti adresu ANG. Oblik programiranja je:
 G1 ANG=... X... (ili Z...)
ANG je kut gibanja alata od točke u kojoj se alat nalazi do ciljne točke u odnosu na os Z.

Kružno gibanje alata
Osim pravocrtne (linearne) interpolacije, upravljačka jedinica omogućuje i kružnu interpolaciju. Krug ili kružni luk se približava (aproksimira) nizom malih dužina. Početak i kraj svake dužine računa se pomoću trigonometrijskih funkcija. Kružni luk ili kružnica su matematički određeni s tri podatka. Prvi podatak je točka u kojoj se trenutačno nalazi alat, i to je početna točka kružnog luka (točka 1). Druga dva podatka su logička kombinacija sljedećih podataka:
 X, Y, Z - koordinate krajnje točke kružnog luka (točka 2);
 CR - polumjera (radijusa) kružnog luka;
 AR - kuta kružnog luka u stupnjevima;
 I, J, K - koordinate središta kružnog luka u odnosu prema točki A (inkrementni sustav) ili I=AC(...), J=AC(...), K=AC(...) (apsolutni sustav mjerenja).

Kružno gibanje zadaje se na jedan od sljedećih načina:
 G2/G3 X... Y... Z... I... J... K...
 G2/G3 AP=... RP=...
 G2/G3 X... Y... Z...CR=...
 G2/G3 AR=... I... J... K...
 G2/G3 AR=... X... Y...Z...
 CIP X... Y... Z... I1=... J1=... Kl=...
gdje je:
 G2 ili G02 - kružno gibanje u radnom hodu u smjeru kazaljke na satu;
 G3 ili G03 - kružno gibanje u radnom hodu suprotno smjeru kazaljke na satu;
 CIP - kružni luk kroz točke (eng. CIrcle through Points);
 I1, J1, K1 - koordinate međutočke kružnog luka.
Posmak kojim će se izvoditi kružno gibanje zadaje se prije ili u bloku s naredbom G2 (odnosno G3). Naredbe G2 i G3 su modalne.

Programiranje kružnog luka pomoću adrese I, J, K
Parametri I, J, K određuju središte kružnog luka. Za većinu upravljačkih jedinica zadaju se inkrementno u odnosu prema početnoj točki alata, ali se mogu zadati i pomoću apsolutnih koordinata (na primjer J=AC(25)). Ako se bilo koji od parametara I, K ili koordinate ciljne točke zadaju pogrešno, upravljačka jedinica će javiti pogrešku, što se ne događa pri programiranju luka pomoću CR adrese.

Kružni luk kroz točke
Moguće je zadati gibanje alata po kružnom luku ako su poznate tri točke na njemu: početna, završna i bilo koja točka između njih. Zadaje se naredbom CIP (eng. Clrcle through Points). Naredba je modalna. Oblik programiranja:
 CIP X... Y... Z... I1=... J1=... K1=...

gdje su I1, J1, K1 koordinate međutočke kružnog luka.

Koordinate točke 2 i međutočke zadaju se u apsolutnom sustavu mjerenja ako je aktivna naredba G90, ili u inkrementnom sustavu mjerenja ako je aktivna naredba G91. U sustavu G91 točka 2 i međutočka zadaju se u odnosu prema točki 1.

U starijim inačicama SINUMERIK 810/840D moguć je samo luk u ravnini, to jest koordinata Z točke 1 ista je kao i točke 2.

Izvori

Obrada metala
Strojevi
Industrijska automatika

CNC tokarilica


Mørkerød amarant () er en fugleart, der lever i subsaharisk Afrika.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Afrikas fugle
Pragtfinker

Mørkerød amarant


Crazy Love () é uma série de televisão sul-coreana estrelada por Kim Jae-wook, Krystal Jung e Ha Jun. Foi ao ar na KBS2 de 7 de março a 26 de abril de 2022, todas as segundas e terças às 21:30 (KST). Inicialmente, programado para ser lançado como um dos originais de iQiYi, a série foi transmitida no Disney+ em regiões selecionadas.

Sinopse
Crazy Love conta a história de amor de Noh Go-jin (Kim Jae-wook), o CEO da GOTOP, que é o principal instituto de matemática da Coreia do Sul, fingindo ter amnésia após receber ameaças de morte, e Lee Shin-ah (Krystal Jung), a secretária introvertida e quieta de Go-jin, que não tem muito tempo. Shin-ah mais tarde finge ser a noiva de Go-jin sabendo que ele tem amnésia.

Elenco

Principal
 Kim Jae-wook como Noh Go-jin, o melhor instrutor de matemática da Coréia e CEO da educação da GOTOP.
 Krystal Jung como Lee Shin-ah, a secretária de Go-jin.
 Ha Jun como Oh Se-gi o belo vice-presidente da educação da GOTOP que é a única pessoa que pode confortar Go-jin.

Recorrente

Pessoas relacionadas a GOTOP
 Kim Ki-nam como Gong Hee-cheol
 Bae Joo-hee como Chief Ma
 Lee Ji-min como Michelle Lee, uma professora de inglês única que foi observada por Noh Go-jin por uma penalidade.
 Lee Si-eon como Kang Min, um ex-professor de inglês que foi expulso por Noh Go-jin.
 Jo In como Kim Hye-sun, a ex-secretária de Noh Go-jin e a atual vendedora do livro de estudo.
 Moon Do-yoon como Lee So-ra, a ex-secretária de Noh Go-jin que renunciou após 3 meses devido ao temperamento estrito de Go-jin além da meticulosidade.
 Lee Mi-young como funcionária de limpeza
 Lee Yoon-hee como segurança
 Jung Sung-ho como Kim Cha-bae

Pessoas ao redor de Lee Shin-ah
 Park Han-sol como Chu Ok-hee, amiga próxima de Lee Shin-ah que mora com ela. Ok-hee tem uma carreira como atriz de teatro. Ela é uma verdadeira amiga em quem Shin-ah pode confiar. Durante o dia, ela trabalha meio período como secretária em um escritório de advocacia e vai a audições o tempo todo.
 Yoon San-ha como Lee Su-ho, irmão de Lee Shin-ah
 Kim Hak-sun como Lee Yong-gu, pai de Lee Shin-ah

Outros
 Im Won-hee como Park Tae-yang, representante da Mirae Edu.
 Yoo In-young como Baek Soo-young, o primeiro amor de Noh Go-jin.
 Ko Kyu-pil como Joo Jun-pal, um solucionador do Heungshinso, que é chamado de detetive Zhull
 Lee Ha-jin
 Seo Ji-hoo como a leal secretária de Baek Soo-young

Aparições especiais
 Tae In-ho como um repórter
 Yoon Sa-bong como Hong Yeo-sa, a esposa de Park Tae Yang
 Jung Shin-hye como Oh Se-hee, irmã de Oh Se-gi

Trilha sonora original

Parte 1

Parte 2

Parte 3

Parte 4

Parte 5

Parte 6

Referências

Ligações externas

Telenovelas da Korean Broadcasting System
Programas de televisão em língua coreana
Programas de televisão da Coreia do Sul que estrearam em 2022
Programas de televisão da Coreia do Sul encerrados em 2022
Programas do IQIYI
Séries de televisão de comédia romântica da Coreia do Sul

Crazy Love (série de televisão de 2022)


Erik Dennung (25. juni 1925 – 2007) var en sølvsmed, fodboldspiller og træner fra København.

Som fodboldspiller var han aktiv for KFUMs Boldklub, mens han som træner i næsten to årtier arbejdede for de to københavnske klubber B 1903 og B 93.

Karriere som træner
Erik Dennungs største triumf som træner kom i 1976, hvor han førte B 1903 til et dansk mesterskab og sæsonen efter, hvor det blev til sølvmedaljer. I 1979 vandt han pokalfinalen med B 1903, og gentog bedriften i 1982 med B 93, der slog netop B 1903 i finalen.

Det kan yderligere nævnes, at Erik Dennung i 1968 som træner vandt 2. division med B 1903, og i 1980 var træner for B 93, da klubben blev nr. seks i 1. division, B 93s bedste placering i 38 år.

Udover arbejdet som fodboldtræner havde Erik Dennung også en sølvsmedebutik på Frederiksberg.

Klubber
1962-64: FB
1965-69: B 1903
1970-72: B 93
1976-69: B 1903
1980-85: B 93

Titler som træner
 Danmarksmesterskabet
 Vinder (1): 1976.
 Sølv (1): 1977
 Bronze (1): 1965 og 1969

 Pokalturneringen

 Vinder (2): 1979 og 1982.

Referencer

Sølvsmede fra Danmark
Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldtrænere fra B.93
Fodboldtrænere fra B 1903

Erik Dennung


Zahájí (deutsch Sahaj) ist eine Gemeinde in Tschechien. Sie liegt drei Kilometer nördlich von Zliv und gehört zum Okres České Budějovice.

Geographie

Zahájí befindet sich am Rande der Teichlandschaft des Budweiser Beckens (Českobudějovická pánev). Nordöstlich erhebt sich der Olešnický vrch (499 m), im Osten der Velký Kameník (575 m) und Malý Kameník (530 m). Gegen Süden liegt der Teich Mydlovarský rybník, nordwestlich die Restlöcher mehrerer Lignittagebaue, die zuletzt als Klärsümpfe der Uranaufbereitung der MAPE Mydlovary dienten und stark kontaminiert sind. Östlich und südlich erstrecken sich ausgedehnte Wälder.

Nachbarorte sind Olešník und Ovčín im Norden, Vyhlídka und Chlumec im Nordosten, Stará Obora im Osten, U Gáby, Křivonoska und Munice im Südosten, Zliv im Süden, Překážka im Südwesten, Mydlovary im Westen sowie Dívčice und Nákří im Nordwesten.

Geschichte
An einem erhöhten Platz östlich von Mydlowar wurde um 1300 eine Marienkirche erbaut. Um die Kirche entstand bald ein kleines Dorf, das wahrscheinlich nach seinem Gründer als Wawrzinczicz (Vavřinčice) benannt wurde. Ihre erste schriftliche Erwähnung fand die aus zehn Bauernwirtschaften bestehende Ansiedlung in einem päpstlichen Zehntverzeichnis von 1352. Aus den Namen der Bewohner ist ersichtlich, dass die ersten Bewohner Tschechen und Deutsche waren, die hier gemeinsam lebten. Der Ortsname Wawrzinczicz ist 1384 letztmals nachweislich, ab 1399 wurde das Dorf als Zahagie (= Hinterwald) bezeichnet. Vermutlich leitet sich dieser Name daher, dass die Bewohner von Frauenberg, die damals noch keine eigene Kirche hatten, zu den Gottesdiensten hinter den Wald gehen mussten. Die erste Nachricht über eine Schule in Zahájí stammt vom 16. Juli 1652. Nachdem während des Österreichischen Erbfolgekrieges die Franzosen 1741 das Schloss Frauenberg besetzt hatten, belagerte ein österreichisches Heer unter dem Kommando von Georg Christian von Lobkowitz das Schloss. Am 25. Mai 1742 kam es zum Gefecht bei Zahájí, bei dem etwa 200 Franzosen und über hundert Österreicher fielen. Bei den Kämpfen wurde das aus Holzhäusern bestehende Dorf niedergebrannt und die Felder verwüstet. Bei der großen Hungersnot von 1772 starben in Zahájí 102 Menschen. Im 19. Jahrhundert begann in der Umgebung des Ortes der Bergbau auf Lignit, Eisenerz und Ziegellehm.

Nach der Aufhebung der Patrimonialherrschaften bildete Zaháj ab 1850 einen Ortsteil der Gemeinde Mydlovary in der Bezirkshauptmannschaft Budějovice/Budweis. Im Jahre 1920 löste sich Zahájí von Mydlovary los und bildete eine eigene Gemeinde. 1922 wurde das Dorf elektrifiziert, zwei Jahre später gründete sich die Freiwillige Feuerwehr. 1952 wurde im Gebäude des örtlichen Nationalausschusses (MNV) ein Kindergarten eingerichtet. Zwischen 1957 und 1958 entstand das Kulturhaus. 1962 begann die MAPE Mydlovary mit der chemischen Aufbereitung von Uranerz, wobei die stillgelegten Lignitgruben als Absetzbecken dienten.

1967 hielt der Warschauer Pakt nordwestlich des Dorfes das Manöver Vltava  ab. Nach der Niederschlagung des Prager Frühlings wurden am 21. August 1968 auf den Straßen des Dorfes die Losungen Hanba (Schande) und Pravda vítězí (Die Wahrheit siegt) angebracht. Zu dieser Zeit lagerten in den Wäldern unter der Bouda zwei Kompanien der Roten Armee. Am 1. Januar 1976 erfolgte die Eingemeindung nach Zliv. Seit dem 24. November 1990 bildet Zahájí wieder eine eigene Gemeinde.

Sehenswürdigkeiten

 Die Kirche Mariä Verkündigung wurde zum Ende des 13. Jahrhunderts im frühgotischen Stil errichtet und im 15. Jahrhundert erweitert. Ihre barocke Gestalt erhielt sie beim Wiederaufbau nach einem Brand im Jahre 1742.
 Pfarrhaus, Renaissancebau aus dem 16. Jahrhundert
 Schwarzenberger Eichen (Schwarzenberské duby), geschützte Gruppen von Eichen östlich des Dorfes am Rand des Waldes Malá blana.
 Steinerner Bildstock an der Straße nach Dříteň aus dem 16. Jahrhundert
 Kreuz zum Gedenken an die gefallenen Franzosen beim Gefecht bei Zahájí, errichtet 1932 durch die französische Regierung
 Bauernhof in Bauernbarock, errichtet 1881

Weblinks

Einzelnachweise

Ersterwähnung 1352

Zahájí


Kim Chon-man (* 20. Oktober 1987) ist ein nordkoreanischer Wasserspringer. Er startet im 10-m-Turm- und Synchronspringen.

Kim errang seine ersten Erfolge bei den Asienspielen 2006 in Doha. Im Einzelwettbewerb vom Turm gewann er Bronze, im Synchronspringen mit Ri Jong-nam Silber. Im folgenden Jahr belegte er in Zhuhai im Rahmen des FINA-Diving-Grand Prix vom Turm einen dritten Platz. Zudem gewann er bei der Militärweltmeisterschaft im Einzel die Goldmedaille. Wiederum ein Jahr später konnte er sich für die Olympischen Spiele 2008 in Peking qualifizieren, wo er im Einzel vom Turm den 30. und letzten Platz belegte. Kim nahm im Jahr 2009 in Rom erstmals an der Weltmeisterschaft teil, schied dort allerdings als 22. nach dem Vorkampf aus. Seine bislang letzte internationale Medaille gewann er bei den Asienspielen 2010 in Guangzhou. Mit So Myong-hyok gewann er im 10-m-Synchronspringen die Bronzemedaille.

Weblinks

Einzelnachweise

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2008
Wasserspringer (Nordkorea)
Olympiateilnehmer (Nordkorea)
Teilnehmer an den Asienspielen (Nordkorea)
Universiadeteilnehmer (Nordkorea)
Geboren 1987
Mann
Nordkoreaner
Teilnehmer der Sommer-Universiade 2011

Kim Chon-man


Estádio Municipal de Águeda Portekiz'in Águeda belediyesinde 2003 tarihinde çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyum

Stadyum çoğunlukla futbol müsabakaları yapılmaktadır. Portekiz'in C.R. Agueda takımının maçlarını yaptığı stadyum 10.000 seyirci kapasitelidir.

Portekiz'deki stadyumlar

Águeda Belediye Stadyumu


Brembo je rijeka na sjeveru Italije, pritoka rijeke Adda.
Rijeka izvire u Alpama u podožju vrha Pizzo del Diavolo. U svome toku prima brojne pritoke, poput potoka Stabina, Parina i Enna. Kod gradića Crespi d'Adda ulijeva se u rijeku Adda.

Rijeke u Italiji
Porječje Pada

Brembo


Les runes Armanen (ou Armanen Futharkh) sont 18 pseudo-runes, basées sur les runes  scandinaves (Futhark récent), qui ont été inventées par le mysticiste et revivaliste germanique autrichien Guido von List lors d'un état d'aveuglement temporaire en 1902, et décrites dans son Das Geheimnis der Runen ("Le secret des runes"), publié sous forme d'article périodique en 1906 et en tant que publication autonome en 1908. Le nom cherche à associer les runes à l'Armanen postulé, que von List considérait comme un corps d'anciens prêtres-rois aryens. Les runes Armanen continuent à être utilisées aujourd'hui dans l'ésotérisme et dans les courants du .

Publication
Von List a affirmé que les pseudo-runes lui ont été révélées alors qu'il était dans un état de cécité temporaire de onze mois après une opération de la cataracte sur les deux yeux en 1902. Cette vision en 1902 aurait ouvert ce que List appelait son "œil intérieur", à travers lequel le "Secret des Runes" lui a été révélé. List a déclaré que son Armanen Futharkh était crypté dans le Rúnatal de l'Edda poétique (strophes 138 à 165 du Hávamál), avec des strophes 147 à 165, où Odin énumère dix-huit sagesses (164 étant une interpolation), interprétées comme étant la « chanson des dix-huit runes ». List et beaucoup de ses disciples croyaient que ses runes représentaient les « runes primaires » sur lesquelles toutes les rangées de runes historiques étaient basées. Le livre a été dédié à son bon ami Friedrich Wannieck et dans l'introduction, avant sa discussion sur les runes, il y a une copie d'une correspondance entre Wannieck et List.

Das Geheimnis der Runen a été publié à Leipzig et à Vienne en 1908 par la Guido-von-List-Gesellschaft (Gross-Lichterfelde). Il était également connu sous le nom de GLB 1 de la série Guido-List-Bücherei (GLB).

Le livre a également été publié sous la forme d'un article périodique sous le titre "Das Geheimnis der Runen", "Neue Metaphysische Rundschau" [9] 13 (1906), 23-4, 75-87, 104-26.

Une traduction en langue anglaise du livre a été publiée en 1988 par Stephen E. Flowers.

Liste des runes

La rangée de List est basée sur le Futhark récent, avec les noms et les valeurs sonores pour la plupart proches du Futhorc anglo-saxon. Les deux dernières runes, Eh et Gibor, ajoutées à l'inventaire du Futhark récent, sont tirées des Eoh et Gyfu anglo-saxons. Mis à part les deux runes supplémentaires et un déplacement de la rune de l'Homme de la  à la , la séquence est identique à celle du Futhark récent.

List a noté dans son livre, The Secret of the Runes, que le « fuharkh runique (= ABC runique) se composait de seize symboles dans les temps anciens ». Il a également qualifié les runes d'Armanen comme étant les « Armanen Futharkh » dont Stephen E. Flowers note dans sa traduction anglaise de 1988 des listes 1907/08 "Das Geheimnis der Runen", que « La désignation "futharkh" est basée sur les sept premières runes, à savoir F U T A R K H (ou H), c'est pour cette raison que le nom propre n'est pas futhark - tel qu'il est généralement et incorrectement écrit - mais plutôt "futarkh", avec le "h" à la fin. »

Les seize premières runes de von List correspondent aux seize runes scandinaves, avec de légères modifications dans les noms (et des formes partiellement en miroir). Les deux runes supplémentaires sont vaguement inspirées du Futhorc anglo-saxon.

 Fa (un Fe inversé) – F
 Ur – U
 Thurs (comme l'anglo-saxonne Thorn, également connue sous le nom de « Dorn ») – Th
 Os (un Futhark récent As/Oss en miroir) - A(O). Dans les écrits armaniques, la rune d'Othala est généralement considérée comme une variation / extension d'Os.
 Rit (en tant que Reidh) – R
 Ka (comme dans le Futhark récent) – K
 Hagal/Hag (en tant que Hagall du Futhark récent) – H
 Nauth/Not (en tant que Naud du Futhark récent) – N
 Īsaz (comme dans le Futhark récent) – I
 Ar (semblable aux runes suédoises/norvégiennes à branches courtes) – A
 Sig/Sol (en tant que Sigel anglo-saxon) – S
 Tīwaz – T
 Bar (en tant que Bjarkan du Futhark récent) – B
 Laf (en tant que Logr du Futhark récent) – L
 Homme (comme Madr du Futhark récent); – M
 Yr (comme dans le Futhark récent, mais avec une valeur sonore [i]) – Y
 Eh (le nom vient du Futhork anglo-saxon, la forme du Futhark récent Ar) – E
 Gibor/Ge/Gi (nom similaire au Gyfudu Futhork anglo-saxon) – G

Il n'y a pas de rune Gibor historique (le nom peut être basé sur la rune de Gyfu anglo-saxonne). Sa forme est similaire à celle du symbole Wolfsangel.

List a associé sa rune Gibor à la dernière strophe du Rúnatal (strophe 165 du Hávamál, trans. H. A. Soufflet) :

Lien avec l'idéologie völkisch

Le livre de List est déterminant par rapport aux courants ultérieurs du mysticisme germanique et de l'occultisme nazi. Les runes Armanen ont été utilisées à des fins magiques dans des œuvres d'auteurs tels que Friedrich Bernhard Marby et , et après la Seconde Guerre mondiale dans un système « pansophique » réformé par Karl Spiesberger. Plus récemment, Stephen Flowers, Adolf Schleipfer, Larry E. Camp et d'autres s'appuient également sur le système de List. Le livre reste également populaire dans le néonazisme allemand, avec une réimpression publiée par Adolf Schleipfer de l'«  ».

Au cours du , l'intérêt pour les alphabets runiques (tels que la discipline académique de la runologie) a été ravivé en Allemagne par le mouvement völkisch, qui a encouragé l'intérêt pour le folklore et la langue germaniques en réaction à la modernisation rapide de l'Empire allemand sous l'empereur . L'effondrement de l'Allemagne Wilhelmine à la fin de la Première Guerre mondiale a conduit à une recrudescence de l'intérêt pour l'idéologievölkisch, qui rejetait le libéralisme, la démocratie, le socialisme et le capitalisme industriel - tous des traits reflétés dans le système politique de l'Allemagne de Weimar - comme "non allemand" et inspirés par des influences juives subversives.

À la fin de la guerre (1918), il y avait environ soixante-quinze groupes völkisch en Allemagne, promouvant une variété de vues pseudo-historiques, mystiques, raciales et antisémites. Cela a eu une influence majeure sur le parti embryonnaire nazi ; Hitler a écrit dans son livre de 1925 Mein Kampf que « les idées de base du mouvement national-socialiste sont völkisch et les idées völkisch sont nationales-socialistes ».

Le travail de List a conduit à l'adoption de ses "runes Armanen" par le mouvement Völkisch, qui avait déjà adopté la croix gammée comme , et à partir de là, les runes de List sont devenues une partie intégrante de la symbologie socialiste nationaliste allemande et autrichienne. Heinrich Himmler, qui a dirigé les SS de 1929 à 1945, était l'une des nombreuses personnalités nazies de premier plan associées au groupe völkisch de la société Thulé, et son intérêt pour le mysticisme germanique l'a amené à adopter une variété de runes de List pour les SS. Certains avaient déjà été adoptés par les membres des SS et des organisations qui lui ont précédé, mais Himmler a systématisé leur utilisation dans l'ensemble des SS. En 1945, les SS utilisaient la croix gammée et le Sonnrad. Jusqu'en 1939, les membres de la SS d'Allgemeine ont reçu une formation au symbolisme runique pour rejoindre l'organisation.

Des signes runiques ont été utilisés des années 1920 à 1945 sur les drapeaux SS, les uniformes et d'autres objets comme symboles de divers aspects de l'idéologie nazie et du mysticisme germanique. Elles représentaient également des vertus considérées comme souhaitables chez les membres SS, et étaient basées sur l'ordre des Runes conçu par Karl Maria Wiligut qu'il a vaguement basé sur les alphabets runiques historiques.

Utilisation dans l'ésotérisme contemporain
Couverture de la nouvelle réimpression allemande publiée par Adolf Schleipfer
Après la Seconde Guerre mondiale, Karl Spiesberger a réformé le système, supprimant les aspects racistes du travail des runes listian, marbyan et  et plaçant l'ensemble du système dans un contexte "pansophique", ou éclectique. Ces derniers temps, Karl Hans Welz, Stephen E. Flowers, A. D. Mercer, Larry E. Camp et Victor Ordell L. Kasen ont tous renforcé l'effort visant à supprimer toute connotation raciste précédemment épousée par les maîtres runiques d'Armanen d'avant-guerre.

Dans les pays germanophones, les runes Armanen ont été influentes parmi les occultistes runiques. Selon Stephen E. Flowers sont même mieux connues que l'historique vieux Futhark :

Les runes d'Armanen ont également un impact significatif dans la littérature occultiste de langue anglaise.

Voir aussi
 Rudolf John Gorsleben

 Jörg Lanz von Liebenfels
 Runomancie
 Karl Maria Wiligut et les runes de Wiligut

Références

Bibliographie
 Flowers , Stephen E. 1992. Rune Might: Secret Practices of the German Rune Magicians.
 ——— (comme Edred Thorsson). 1984.  Futhark: A Handbook of Rune Magic [Futhark : un manuel de magie runique]. York Beach, Maine: Samuel Weiser, Inc.
 ——— (comme Edred Thorsson). Runecaster's Handbook, Northern Magic [Manuel du présentateur de runes], Northern Magic, Runelore.
 Goodrick-Clarke, Nicholas. 1993. : Secret Aryan Cults and Their Influence on Nazi Ideology [Les racines occultes du nazisme : les sectes aryennes secrètes et leur influence sur l'idéologie nazie].
 ———. 2003. : Aryan Cults, Esoteric Nazism, and the Politics of Identity [les sectes aryens, le nazisme ésotérique et la politique identitaire].
 von List, Guido. 1902. Das Geheimnis der Runen. Vienne. (Traduit en anglais par Stephen E. Flowers , 1988, Destiny Books.
 Mercer, A. D. 2015. Runen - Wisdom of the Runes  Amsterdam, Aeon Sophia Press,
 Pennick, Nigel. 1992. Secrets of the Runes: Discover the Magic of the Ancient Runic Alphabet [Secrets des runes : découvrez la magie de l'ancien alphabet runique].
 von Schnurbein, Stefanie. 1992. .

Runes d'Armanen


Deși economia Ciprului a suferit datorită conflictului armat din l974 dintre etnia turcă și cea greacă, țara are o dinamică econ. susținută de turism (activitate hotelieră) și de activitatea bancară în care joacă un rol important în zonă, mai ales după declinul Libanului din ultimele decenii. Zona cipriotă greacă are un ritm de dezvoltare superior, bazat în special pe acordurile econ. cu CEE, conform cărora s-a dezvoltat viticultura, recolta de citrice (cca. 50% din pământul arabil) și a cartofilor, care datorită climei se recoltează timpuriu. Resurse: grâu, cartofi, viță de vie, vin, măsline, agrume (citrice), tutun, bumbac, lemn, ovine, caprine, asini, lână, lactate, puiet pește, bureți de mare; cupru (de unde vine și numele țării), pirite, crom, sulf, azbest, ciment.

Note

Economia Ciprului

Economia Ciprului


Der Gerichtsbezirk Weyer war ein dem Bezirksgericht Weyer unterstehender Gerichtsbezirk im politischen Bezirk Steyr-Land (Bundesland Oberösterreich). Der Gerichtsbezirk wurde per 1. Jänner 2014 aufgelöst und das Gebiet dem Gerichtsbezirk Steyr zugewiesen.

Geschichte
Der Gerichtsbezirk Weyer wurde durch einen Erlass des k.k. Oberlandesgerichtes Linz am 4. Juli 1850 geschaffen und umfasste ursprünglich die 23 Steuergemeinden Anger, Arztberg, Blumau, Buchschachen, Dörfl, Gaflenz, Hintstein, Kleingschaidt, Kleinreifling, Lausa, Laussa, Losenstein, Lumpelgraben, Nach der Enns, Neudorf, Neustiftgraben, Oberpeißa, Pettendorf, Pichl, Platten, Reichraming, Stiedelsbach und Weyr.

Der Gerichtsbezirk Weyer bildete im Zuge der Trennung der politischen von der judikativen Verwaltung
ab 1868 gemeinsam mit den Steyr, Kremsmünster und Neuhofen den Bezirk Steyr-Land.

Der Gerichtsbezirk Kremsmünster wurde in der Folge jedoch teilweise Teil des Bezirks Kirchdorf, der Gerichtsbezirk Neuhofen an der Krems Teil des Bezirks Linz-Land. Durch Gemeindezusammenlegungen reduzierte sich die Anzahl der Gemeinden des Gerichtsbezirks nach und nach auf acht Gemeinden.

Die im Sinne der Verwaltungsreform sowie Budgeteinsparungen 2011/12 begonnene Diskussion über die Schließung von Bezirksgerichten führte schließlich zur Entscheidung, den Gerichtsbezirk Weyer aufzulösen. Das zuständige Bezirksgericht Weyer hatte zu dieser Zeit nämlich weniger als eine volle Richterplanstelle und gehörte damit zu den drei kleinsten Bezirksgerichten Oberösterreichs.
Die Auflösung des Gerichtsbezirks Weyer wurde schließlich im Juni 2012 verordnet und per 1. Jänner 2014 amtswirksam.

Gerichtssprengel
Der Gerichtssprengel umfasste mit den acht Gemeinden Gaflenz, Großraming, Laussa, Losenstein, Maria Neustift, Reichraming und Weyer den südlichen Teil des Bezirkes Steyr-Land.

Literatur

 Statistik Austria: Ortsverzeichnis Oberösterreich 2005

Einzelnachweise

Bezirk Steyr-Land
Weyer
Weyer (Oberösterreich)
Gegründet 1850
Aufgelöst 2014

Gerichtsbezirk Weyer


(Sinchon, 21. siječnja 1911. – Seoul, 29. siječnja 2003.) bio je južnokorejski nogometaš i trener, koji je u međunarodnim utakmicama predstavljao i Japan i Južnu Koreju.

Klupska karijera
Igrao je za Keijo SC.

Reprezentativna karijera
Za japansku reprezentaciju igrao je 1940. godine. Odigrao je 1 utakmicu.

Za južnokorejsku reprezentaciju igrao je 1948. godine. S južnokorejskom reprezentacijom  je igrao na Olimpijskim igrama 1948. godine.

Statistika

Vanjske poveznice
 National Football Teams
 Japan National Football Team Database

Japanski nogometaši
Južnokorejski nogometaši
Nogometni treneri

Lee Yoo-hyung


Calle Pozos Dulces es una vía del sector noroeste del Centro Histórico de la ciudad de Málaga, España. Se trata de una de una calle de trazado irregular de unos 220 metros, que comunica calle Compañía con calle Andrés Pérez a través de un recorrido sinuoso en dirección sur-norte.

El trazado de Pozos Dulces data del periodo musulmán, aunque este sector de la ciudad se consolidó ya durante el . Se cree que el nombre de la calle elude a los pozos de agua dulce que antaño surtían a los conventos ubicados en la zona, y se tiene constancia de su existencia desde el . Situada a poca distancia de la antigua muralla defensiva, se distinguen dos tramos diferenciados. El tramo norte es estrecho, de apenas 1,5 m de ancho en algunos puntos, mientras que el tramo más al sur es de mayor anchura y presenta un aspecto decimonónico, con viviendas burguesas y locales comerciales en los bajos.

Como anécdota podemos destacar que hay un condado nobiliario que lleva el nombre de esta calle, que fue otorgado al malagueño Regidor perpetuo de esta Ciudad, Melchor Jacob Ortiz-Rojano en 1790 por el Rey Carlos IV.

Referencias

Enlaces externos

Pozos Dulces
Centro Histórico (Málaga)

Calle Pozos Dulces


La lousse peut désigner deux outils utilisés dans la production du sel :
 la lousse à fleur, qui sert à récolter la fleur de sel ;
 la lousse à ponter, qui sert à créer et entretenir les ponts dans les marais salants.

Lousse


Richmond est un village de la paroisse de Madison, dans l'État de Louisiane, aux États-Unis. En 2020, il compte une population de .

Démographie
Lors du recensement de 2010, le village comptait une population de , tandis qu'en 2020, elle s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Louisiane
Paroisse de Madison

Richmond (Louisiane)


Gebere Barajı, Niğde'de, Uzandı Deresi üzerinde, 1939-1941 yılları arasında inşa edilmiş sulama amaçlı bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 155.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 13,00 m, normal su kotunda göl hacmi 2,38 hm³, normal su kotunda göl alanı 0,26 km², hizmet verdiği sulama alanı 340 hektardır.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki barajlar listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Niğde ilindeki barajlar

Gebere Barajı


Jimmi Madsen (født 4. januar 1969 i København) er en dansk tidligere cykelrytter. Han vandt bronzemedalje i Sommer-OL 1992.

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Danmark
Olympiske bronzemedaljevindere fra Danmark
Deltagere for Danmark ved sommer-OL 1988
Deltagere for Danmark ved sommer-OL 1992
Deltagere for Danmark ved sommer-OL 1996
Deltagere for Danmark ved sommer-OL 2000
Cykelryttere ved sommer-OL 1988
Cykelryttere ved sommer-OL 1992
Cykelryttere ved sommer-OL 1996
Cykelryttere ved sommer-OL 2000
Personer fra København
Vindere af Københavns seksdagesløb
Medaljevindere ved sommer-OL 1992

Jimmi Madsen


Alida Elisabeth Stoppelman, dite Lidy Stoppelman, née le  à Amsterdam, est une patineuse artistique néerlandaise, triple championne des Pays-Bas entre 1951 et 1953.

Biographie

Carrière sportive
Lidy Stoppelman est triple championne des Pays-Bas entre 1951 et 1953.

Elle représente son pays à quatre championnats européens (1951 à Zurich, 1952 à Vienne, 1953 à Dortmund et 1954 à Bolzano), trois mondiaux (1951 à Milan, 1952 à Paris et 1953 à Davos) et aux Jeux olympiques d'hiver de 1952 à Oslo.

Palmarès

Liens externes

Patineuse artistique néerlandaise
Naissance en juillet 1933
Naissance à Amsterdam
Patineuse artistique aux Jeux olympiques d'hiver de 1952

Lidy Stoppelman


St. Helens Dağı, ABD'nin Washington Eyaleti'nin güneyinde, 2.549 metre yüksekliğinde bir volkandır. Kuzey Amerika'nın batı kıyısında uzanan Pasifik Ateş Çemberi'nin sisteminin bir parçası olan, bir dizi volkanlar zinciri Cascade Sıradağları'nda yer alır. St. Helens Dağı, Pasifik Volkan Kuşağı'nın tüm yanardağları gibi büyük bir patlama enerjisi gösterir.

Tarihçe
St. Helens Dağı'nı ilk keşfeden Avrupalılar, 19 Mayıs 1792'de George Vancouver'un ekspedisyonunun katılımcılarıdır.  Vancouver 20 Ekim 1792'de volkana, İngiliz diplomat Alleyne FitzHerbert, 1st Baron St Helens'in adını verir.

İlk onaylanmış görgü şahitli patlama raporu, Mart 1835'te  Dr. Meredith Gairdner'e dayanır. Gairdner o sırada, Vancouver, Washington'da Hudson's Bay Company çalışmaktaydı.

18 Mayıs 1980 patlaması

1857'den beri sakin bir volkan olan St. Helens Dağı, 20 Mart'tan itibaren meydana gelen deprem serisinin ardından, 18 Mayıs 1980'de tekrar patlar. Bu esnada, tüm batı zirvesi aşağı kayar. St. Helens zirvesi bu patlamadan önce  2950 metre yükseklikteyken, bugün 2549 m yüksekliktedir. Şans eseri seyrek olarak yerleşilmiş bölge, tamamen tahrip olmakla kalmamış ayrıca tabiat da tamamen değişmiştir. Aralarında, o sırada gaz salımı ölçümleri yapan volkanolog David A. Johnston'ın da olduğu 57 kişi bu patlamada hayatını kaybeder. Yaklaşık 3 km³ kayaç, bu patlamada harekete geçer.

Küller ve gaz bulutları, 18 km yüksekliğe kadar yükselerek, Troposferi geçer ve Stratosfer'e ulaşır. Kül atımı 9 saat sürer ve 3 gün sonra ABD'nin doğusunda kaydedilir. Külün bir kısmı Jet stream'e ulaşarak iki hafta içinde tüm yeryüzünü turlar.

İçlerindeki sıcaklık 640 derece celsiusun üzerinde olan  piroklastik akıntılar,  400 km/h hızla dağdan aşağı akarak, bölgenin tüm flora ve faunasını yok eder. Piroklastik akıntılardan iki hafta sonra bile, örtü katmanlarında  400 derece celsiusden fazla sıcaklık ölçülür.

Piroklastik akıntıların, üst dağ yamacındaki kar ve buzla karışımından oluşan, 120 km/h hıza ulaşarak bölgeyi ayrıca tahrip eden lahar, daha az tehlikeli değildir. Böylece alışılmış sel seviyesi, çok kısa zaman zarfında 9 metreyi aşmıştır.

1980- 2003 volkanik faaliyetler
1980 ile 1986 arasında St. Helens Dağı'nın volkanik faaliyetleri devam eder. Bu esnada kraterde yeni bir lavadom (lav patlamasıyla oluşan tepe şeklinde yükselti) oluşur. Bu zaman zarfında çok sayıda küçük patlamalar gerçekleşir.

1989 ile 1991 arasında, bazen küçük patlamalarla bağlantılı olan çok sayıda sismik faaliyet olur. 1995, 1998 ve 2001 yıllarında çok sayıda deprem kaydedilir, ancak hiçbir patlama gerçekleşmez.

Dış bağlantılar

 http://www.swisseduc.ch/stromboli/perm/msh/index-de.html
 http://vulcan.wr.usgs.gov/Volcanoes/MSH/framework.html
 http://www.fs.fed.us/gpnf/volcanocams/msh/
 http://www.naturgewalten.de/helens.htm

Cascade Sıradağları
Cascade yanardağları
Washington eyaletin'deki yanardağlar
Kuzey Amerika'daki yerli halkların dinî yerleri
Aktif yanardağlar
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki stratovolkanlar
Yitim zonu yanardağları
İkibinlikler
VEI-5 yanardağlar
19. yüzyıldaki volkanik olaylar
20. yüzyıldaki volkanik olaylar
21. yüzyıldaki volkanik olaylar

St. Helens Yanardağı


El terciopelo de ceja brillante, colibrí frentiverde o brillante de tepuy (Heliodoxa xanthogonys) es una especie de colibrí de la familia Trochilidae. Se encuentra en Venezuela, las regiones centrales, sobre todo al este del río Orinoco, y en  en la región fronteriza que une a Brasil, Guyana y Venezuela.

Hábitat
Su hábitat natural son los bosques húmedos montanos tropicales, tepuyes y matorrales de entre los 700 y 1.200 m de altitud.

Descripción
En promedio mide 10,7 cm de longitud y pesa 6,4 g. El pico tiene 20mm de largo. La corona del macho es negra, con una delgada línea verde iridiscente y una mancha posocular blanca; el dorso es de color verde oscuro brillante; la garganta y el pecho son de color verde iridiscente con una mancha violeta iridiscente en el centro; el vientre y el crísum sn verde oscuro y la cola negruzca. La hembra se distingue por las partes inferiores blancas cn puntos verde scuro y el centro del pecho con matices color ante; las mejillas oscuras, una línea blanca malar ténue y delgada y las puntas blancas de las plumas exteriores de la cola.

Referencias

Heliodoxa
Taxones descritos por Osbert Salvin
Taxones descritos por Frederick DuCane Godman
Animales descritos en 1882

Heliodoxa xanthogonys


Inspection in software engineering, refers to peer review of any work product by trained individuals who look for defects using a well defined process. An inspection might also be referred to as a Fagan inspection after Michael Fagan, the creator of a very popular software inspection process.

Introduction

An inspection is one of the most common sorts of review practices found in software projects.  The goal of the inspection is to identify defects. Commonly inspected work products include software requirements specifications and test plans. In an inspection, a work product is selected for review and a team is gathered for an inspection meeting to review the work product. A moderator is chosen to moderate the meeting. Each inspector prepares for the meeting by reading the work product and noting each defect. In an inspection, a defect is any part of the work product that will keep an inspector from approving it. For example, if the team is inspecting a software requirements specification, each defect will be text in the document which an inspector disagrees with.

Inspection process

The inspection process was developed in the mid-1970s and it has later been extended and modified.

The process should have entry criteria that determine if the inspection process is ready to begin. This prevents unfinished work products from entering the inspection process. The entry criteria might be a checklist including items such as "The document has been spell-checked".

The stages in the inspections process are: Planning, Overview meeting, Preparation, Inspection meeting, Rework and Follow-up. The Preparation, Inspection meeting and Rework stages might be iterated.

 Planning: The inspection is planned by the moderator.
 Overview meeting: The author describes the background of the work product.
 Preparation: Each inspector examines the work product to identify possible defects.
 Inspection meeting: During this meeting the reader reads through the work product, part by part and the inspectors point out the defects for every part.
 Rework:  The author makes changes to the work product according to the action plans from the inspection meeting.
 Follow-up:  The changes by the author are checked to make sure everything is correct.

The process is ended by the moderator when it satisfies some predefined exit criteria.
The term inspection refers to one of the most important elements of the entire process that surrounds the execution and successful completion of a software engineering project.

Inspection roles
During an inspection the following roles are used.

 Author: The person who created the work product being inspected.
 Moderator: This is the leader of the inspection. The moderator plans the inspection and coordinates it.
 Reader: The person reading through the documents, one item at a time. The other inspectors then point out defects.
 Recorder/Scribe: The person that documents the defects that are found during the inspection.
 Inspector: The person that examines the work product to identify possible defects.

Related inspection types

Code review

A code review can be done as a special kind of inspection in which the team examines a sample of code and fixes any defects in it. In a code review, a defect is a block of code which does not properly implement its requirements, which does not function as the programmer intended, or which is not incorrect but could be improved (for example, it could be made more readable or its performance could be improved). In addition to helping teams find and fix bugs, code reviews are useful both for cross-training programmers on the code being reviewed and for helping junior developers learn new programming techniques.

Peer reviews

Peer reviews are considered an industry best-practice for detecting software defects early and learning about software artifacts. Peer Reviews are composed of software walkthroughs and software inspections and are integral to software product engineering activities. A collection of coordinated knowledge, skills, and behaviors facilitates the best possible practice of Peer Reviews. The elements of Peer Reviews include the structured review process, standard of excellence product checklists, defined roles of participants, and the forms and reports.

Software inspections are the most rigorous form of Peer Reviews and fully utilize these elements in detecting defects. Software walkthroughs draw selectively upon the elements in assisting the producer to obtain the deepest understanding of an artifact and reaching a consensus among participants. Measured results reveal that Peer Reviews produce an attractive return on investment obtained through accelerated learning and early defect detection. For best results, Peer Reviews are rolled out within an organization through a defined program of preparing a policy and procedure, training practitioners and managers, defining measurements and populating a database structure, and sustaining the roll out infrastructure.

See also

 Software engineering
 List of software engineering topics
 Capability Maturity Model (CMM)

References

Software review

Software inspection


Psikolojik işkence, özellikle korku, utanç ve suçluluk duygusu gibi duygular yaratarak bir kişiyi cezalandırma yöntemi.

Psikolojik işkence, ciddi kalp rahatsızlığı yaratabilir, hatta ölümle sonuçlanabilir, ancak bu gibi fiziksel sonuçlar genellikle gerçek amaç olmayabilir, hatta ölüm, işkencenin uzayarak kurbana daha fazla acı çektirmeye engel olduğu için amaca ters düşebilir.

En genel yöntemlerden biri bir kişiyi başbaşayken veya topluluk karşısında aşağılamaktır. Örneğin, bir kadının saçlarını halkın önünde sıfır numara kesmek, seyircilerin önünde aşağılanmasını sağlamakla kalmaz, saçların uzaması zaman alacağı için aşağılanmasını daha sonra da hatırlamasına yarar.

Korku yoluyla işkence yapma yöntemlerinden biri sahte idamdır. Tehdit savurmak da yine korku uyandırmak için kullanılır. Psikolojik olmayan ceza yöntemlerinde gözleri bağlamak, korku uyandırdığı için bunları psikolojik işkence haline de getirir.

Dolaylı işkence, kurbanın sevdiği bir kişiye işkence uygulayarak üzülmesini sağlayarak uygulanır. Kurbana fiziksel zarar vermeden bir işi yapmaya zorlamak için kullanılır.

İşkence
İşkence

Psikolojik işkence


The term discriminated union may refer to:

Disjoint union in set theory.
Tagged union in computer science.

Mathematics disambiguation pages

Discriminated union


الحذاء الرياضي هو حذاء يستخدمه الرياضيون لممارسة النشاط البدني. وهو حذاء مختلف من ناحية التصميم والشكل عن الحذاء العادي ويكون مرناً ويوفر الراحة للرياضي.

وبالإمكان تسمية الحذاء الرياضي وفقاً لنوع النشاط البدني الممارس . فهناك حذاء التدريب ، وحذاء الرمل ، وحذاء الجمباز ، وحذاء التنس ، وحذاء الجري .

وثمة أنواع مخصصة للاستخدام في المسطحات العشبية ككرة القدم.

صناعة الأحذية الرياضية
تتم صناعة الحذاء الرياضي عادة من مواد مرنة، وفي الغالب يتم استخدام المطاط عالي الكثافة في صناعة الحذاء. ونتيجة للتطور الرياضي ابتدأت الشركات في إنتاج أحذية رياضية منتجة خصيصاً للرياضي في لعبة معينة، مع الاحتفاظ بالتصميم العام للحذاء الرياضي.

أنواع الأحذية الرياضية

 حذاء الركض

 حذاء كرة السلة

 حذاء سباق الدرجات الهوائية

المراجع

أحذية
أحذية رياضية
ألبسة رياضية
الموضة في القرن 20
الموضة في القرن 21
الموضة في عقد 1910
الموضة في عقد 1980
تاريخ الملابس (موضة غربية)
تاريخ الموضة
لباس القدم

حذاء رياضي


O Human Cell Atlas (Atlas de Células Humanas em português) é um projeto para descrever todos os tipos de células do corpo humano. A iniciativa foi anunciada por um consórcio após sua reunião inaugural em Londres em outubro de 2016.   Aviv Regev e Sarah Teichmann definiram os objetivos do projeto naquela reunião,  que foi convocada pelo Broad Institute, Wellcome Trust Sanger Institute e Wellcome Trust.  Regev e Teichmann lideram o projeto.

Descrição
O Atlas catalogará uma célula com base em vários critérios, especificamente o tipo de célula, seu estado, sua localização no corpo, as transições pelas quais passa e sua linhagem.  Ele reunirá dados de pesquisas existentes e os integrará com dados coletados em projetos futuros.  Entre os dados que serão coletados estão o fluxoma, genoma, metaboloma, proteoma e transcriptoma.

Financiamento
Em outubro de 2017, a Iniciativa Chan Zuckerberg anunciou o financiamento de 38 projetos relacionados ao Human Cell Atlas.

Dados
Em abril de 2018, foi divulgado o primeiro conjunto de dados do projeto, representando 530.000 células do sistema imunológico coletadas da medula óssea e do sangue do cordão umbilical.

Notas

Referências

Ligações externas

https://www.humancellatlas.org/
Bancos de dados online
Proteómica
Bancos de dados biológicos

Human Cell Atlas


The Government of Ireland () is the cabinet that exercises executive authority in Ireland.

The Constitution of Ireland vests executive authority in a government which is headed by the , the head of government. The government is composed of ministers, each of whom must be a member of the , which consists of  and . The Taoiseach must be nominated by the Dáil, the house of representatives. Following the nomination of the , the President of Ireland appoints the  to their role. The President also appoints members of the government, including the , the deputy head of government, on the nomination of the  and their approval by the . The government is dependent on the Oireachtas to pass primary legislation and as such, the government needs to command a majority in the  in order to ensure support and confidence for budgets and government bills to pass. The Government is also known as the cabinet.

The current government took office on 17 December 2022 with Leo Varadkar, leader of , as . The  is Micheál Martin, leader of . It is a majority coalition government of ,  and the Green Party. It was formed after protracted government negotiations following a general election on 8 February 2020.

Government
Membership of the cabinet is regulated by Article 28 of the Constitution of Ireland and by the Ministers and Secretaries Acts 1924 to 2017. The Constitution requires the government to consist of between seven and fifteen members, all of whom must be a member of the Oireachtas.

Since the formation of the 12th Government of Ireland in 1966, all Irish cabinets have been formed with the constitutional maximum of fifteen ministers. The total sometimes falls below this number for brief periods following the resignation of individual ministers or the withdrawal of a party from a coalition.

No more than two members of the cabinet may be members of . All other members of the cabinet must be members of Dáil Éireann, the house of representatives. The Taoiseach, Tánaiste and Minister for Finance must be members of the Dáil. In practice, however, the members of the cabinet are invariably members of the Dáil. Since the adoption of the 1937 constitution, only two ministers have been appointed from the Seanad: Seán Moylan who served in 1957 as Minister for Agriculture and James Dooge who served as Minister for Foreign Affairs from 1981 to 1982. Joseph Connolly, a member of the Free State Seanad, had served in the Executive Council of the Irish Free State from 1932 to 1933 as Minister for Posts and Telegraphs, and from 1933 to 1936 as Minister for Lands and Fisheries.

A member of the government in charge of a Department of State is designated a Minister of the Government (before 1977 this position was termed Minister of State). For distinction, Ministers of State (known before 1977 as Parliamentary Secretaries) – informally called junior ministers – are not Ministers of the Government, but assist those Ministers in their Departments. A minister without portfolio may be appointed to the Government who is not the head of a Department of State; this occurred during the period known in Ireland as the Emergency when Frank Aiken served as Minister for the Co-ordination of Defensive Measures from 1939 until 1945. The functions of government ministers are frequently transferred between departments during cabinet reshuffles or after elections. On occasion, a department of state will cease to exist, its functions being transferred to another department. Such defunct ministerial positions include the Ministers for Labour, Posts and Telegraphs, Public Service and Supplies.

Non-members attending cabinet
Non-members have no voting rights at Cabinet but may otherwise participate fully, and normally receive circulated Cabinet papers on the same basis as a full member of Government. Votes are rare, however, with the cabinet usually following the Taoiseach or working by consensus.

The Government is advised by the Attorney General, who is not formally a member of the Government, but who participates in cabinet meetings as part of their role as legal advisor to the Government.

The Chief Whip may attend meetings of the cabinet, but is not a member of the Government. In addition, the Government can select other Ministers of State who may attend cabinet meetings. Up to three Ministers of State who regularly attend cabinet meetings may receive an allowance. This person is informally known as a "super junior minister". Currently Jack Chambers, Hildegarde Naughton and Pippa Hackett are Ministers of State who attend cabinet. Trinity College Dublin law professor Oran Doyle has argued that this practice breaches cabinet confidentiality as required by the Constitution.

Term of office
A new government is formed by the Taoiseach appointed after each general election after receiving the nomination of the Dáil. All members of the government are deemed to have resigned on the resignation of the Taoiseach. Therefore, a new government is appointed where there is a new Taoiseach within a single Dáil term. The Constitution allows a Dáil term of no more than seven years, but a shorter period may be specified by law; this has been set as a maximum of five years. The Taoiseach may at any time advise the President to dissolve the Dáil, prompting a new general election. The President retains absolute discretion to refuse to grant a dissolution to a Taoiseach who has lost the confidence of the Dáil. To date, no President has refused the request of a Taoiseach to dissolve the Dáil.

The Taoiseach must retain the confidence of Dáil Éireann to remain in office. If the Taoiseach ceases "to retain the support of a majority in Dáil Éireann", the Taoiseach must resign unless they seek a dissolution of the Dáil which is granted by the President. This applies only in cases of a motion of no confidence or loss of supply (rejection of a budget), rather than the defeat of the government in other legislation or Dáil votes.

The Taoiseach can direct the President to dismiss or accept the resignation of individual ministers. When the Taoiseach resigns, the entire Government is deemed to have resigned as a collective. However, in such a scenario, according to the Constitution, "the Taoiseach and the other members of the Government shall continue to carry on their duties until their successors shall have been appointed".

On the dissolution of Dáil Éireann, ministers are no longer members of the Oireachtas. However, the Constitution also provides that "the members of the Government in the office at the date of a dissolution of Dáil Éireann shall continue to hold office until their successors shall have been appointed".

Caretaker Government
Where the resignation of the Taoiseach and government is not immediately followed by the appointment by the president of a new Taoiseach on the nomination of the Dáil, the outgoing government continues as a caretaker government to "carry out their duties until their successors have been appointed". This has happened when no candidate was nominated for Taoiseach when the Dáil first assembled after a general election, or, on one occasion, where a Taoiseach had lost the confidence of the Dáil, but there was not a dissolution of the Dáil followed by a general election.

Authority and powers
Unlike the cabinets in other parliamentary systems, the Government is both the  and  executive authority in Ireland. In some other parliamentary regimes, the head of state is the nominal chief executive, though bound by convention to act on the advice of the cabinet. In Ireland, however, the Constitution explicitly vests executive authority in the Government, not the President.

The executive authority of the Government is subject to certain limitations. In particular:
The state may not declare war, or participate in a war, without the consent of the Dáil. In the case of "actual invasion", however, "the Government may take whatever steps they may consider necessary for the protection of the State".

Government ministers are collectively responsible for the actions of the government. Each minister is responsible for the actions of his or her department. Departments of State do not have legal personalities. Actions of departments are carried out under the title of ministers even, as is commonly the case when the minister has little knowledge of the details of these actions. This contradicts the rule in common law that a person given a statutory power cannot delegate that power. This leads to a phrase in correspondence by government departments, "the Minister has directed me to write", on letters or documents that the minister in question may never have seen.

If the Government, or any member of the government, should fail to fulfil its constitutional duties, it may be ordered to do so by a court of law, by a writ of . Ministers who fail to comply may, ultimately, be found to be in contempt of court, and even imprisoned.

History
Prior to independence, the executive of the unilaterally declared Irish Republic was the Ministry of Dáil Éireann. This was in operation from 1919 to 1922. After the approval of the Anglo-Irish Treaty in January 1922, a Provisional Government of Ireland was established as the executive. The personnel of the Provisional Government overlapped with the Ministry of Dáil Éireann, but they were not identical. On the independence of the Irish Free State on 6 December 1922, both executives were succeeded by the Executive Council of the Irish Free State. On 29 December 1937, on the coming into force of the Constitution of Ireland, the Eighth Executive Council of the Irish Free State became the First Government of Ireland.

The detail and structure of the Government of Ireland has its legislative basis in the Ministers and Secretaries Act 1924; it has been amended on a number occasions, and these may be cited together as the Ministers and Secretaries Acts 1924 to 2017 and are construed together as one Act.

All Governments from 1989 to 2020 were coalitions of two or more parties. The first coalition government was formed in 1948. The Taoiseach has almost always been the leader of the largest party in the coalition, with John A. Costello, Taoiseach from 1948 to 1951 and from 1954 to 1957, the only exception to this rule.

Public service

The public service in Ireland refers to the totality of public administration in Ireland. As of Q3, 2016 the total number of employees in the Irish public service stands at 304,472 people. The Department of Public Expenditure, National Development Plan Delivery and Reform defines the public service as comprising seven sectors: the Civil Service, Defence Sector, Education Sector, Health Sector, Justice Sector, Local Authorities and Non-Commercial State Agencies; such as Bord Bia, IDA Ireland and the Commission for Energy Regulation.  Commercial state-owned bodies such as RTÉ, ESB Group and An Post are not considered part of the public service in Ireland.

The largest sector is the health sector with over 105,000 employees (largely in the Health Service Executive), followed by the education sector with approximately 98,450.

Public service employees

Largest single public sector bodies by employees

Civil service

The civil service of Ireland consists of two broad components, the Civil Service of the Government and the Civil Service of the State. While this partition is largely theoretical, the two parts do have some fundamental operational differences. The civil service is expected to maintain political impartiality in its work, and some parts of it are entirely independent of Government decision making.

Current Government of Ireland

Leo Varadkar was nominated as Taoiseach for a second time by Dáil Éireann on 17 December 2022 and appointed by the president. Varadkar proposed the nomination of the members of government, and after their approval by the Dáil, they were appointed by the president.

See also
Irish cabinets since 1919
Politics of the Republic of Ireland

References

External links

Merrionstreet.ie Irish Government News Service
List of ministers and ministers of state
Ireland's Government and Economy at EuroLearn.org

Politics of the Republic of Ireland
Ireland

Government of Ireland


Detoksikacija (de- + lat. toxicus < grč. τοξıϰός: /otrov/ za strijele, prema τόξον: lûk) predstavlja metaboličke procese kojima se otrovne tvari u organizmu pretvaraju u neotrovne ili manje otrovne, koje su topljivije pa se lakše izlučuju iz tijela putem žuči ili mokraće. Ovisno o vrsti molekule koju treba detoksicirati, organizam se služi dvama različitim mehanizmima:

 promjenom kemijske strukture toksične tvari (npr. oksidacijom, redukcijom ili hidrolizom) ili
 vezanjem toksične tvari s nekim drugim spojevima (npr. konjugacijom s glukuronskom kiselinom ili sa sulfatom).

Tim procesima podliježu i hormoni te neki lijekovi. Glavnina detoksikacijskih procesa odigrava se u jetri, glavnom organu za detoksikaciju u ljudskom tijelu.

Izvori

Metabolizam

Detoksikacija


දුරසන්නිවේදනයෙහි, වාහක තරංගයක් හෝ  වාහකයක් හෝ යනු, තොරතුරු අවගමනය කිරීමේ අවශ්‍යතාවය උදෙසා   ප්‍රදාන සංඥාවක් විසින් මූර්ජනය කෙරෙන (විකරණය හෝ වෙනස් හෝ කෙරෙන) (සාමාන්‍යයෙන්  සයිනාකාර) තරංග හැඩයකි.  සාමාන්‍ය වශයෙන් මෙම වාහක තරංගයෙහි සංඛ්‍යාතය ප්‍රදාන සංඥාවෙහි එයට වඩා ඉහළ අගයක් ගනියි.  සාමාන්‍ය වශයෙන් වාහකයෙහි අරමුණ වන්නේ විද්‍යුත්චුම්බක තරංගයක් (ගුවන්විදුලි සන්නිවේදනයෙහිදී ලෙසින්) ලෙසින් අවකාශය ඔස්සේ තොරතුරු සම්ප්‍රේෂණය කිරීම හෝ, සංඛ්‍යාත බෙදුම් බහු-පථකරණය (නිදසුනක් ලෙසින් කේබල රූපවාහිනී පද්ධතියක සිදු වන්නක් ලෙසින්) මගින් විභින්න සංඛ්‍යාත අගයයන් දරන වාහකයන් කිහිපයකට පොදු භෞතික මාධ්‍යයක් හවුලේ භාවිතා කිරීමට ඉඩ සැලසීමයි.

සංඛ්‍යාත මූර්ඡනය (FM)  (සංමූ) සහ  විස්තාර  මූර්ඡනය (AM) (විමූ) යනු වාහකය මූර්ඡනය කිරීමේ ප්‍රචලිත ආකාර වෙති.    තනි-පැති කලාප මූර්ඡනයෙහිදී (SSB)  (තපැක), වාහකය යටපත් කෙරෙයි (සමහරක්  SSB ආකාර වලදී ඉවත් නෙරෙයි). ග්‍රාහකයෙහිදී (රිසීවරයෙහිදී)  නුගැසුම් සංඛ්‍යාත දෝලකයක් (BFO) භාවිතයෙන් වාහකය යළි ප්‍රත්‍යාඇතුළත් කළ යුතු වෙයි. ගුවන්විදුලි හෝ රූපවාහිනී හෝ ප්‍රචාරයක සංඛ්‍යාතය වනාහි සත්‍ය වශයෙන් වාහක තරංගයෙහි මධ්‍ය සංඛ්‍යාතය වෙයි.

ආශ්‍රිත

සන්නිවේදනය
සන්නිවේදන පරිපථ

වාහක තරංගය


Broncia Koller-Pinell () a fost o pictoriță austriacă expresionistă specializată în portrete și natură moartă.

Biografie
S-a născut ca Bronislawa Pineles într-o familie de evreil, unde în prezent se află Polonia. Tatăl ei Saul Pineles (1834, Tismeniția – 1903, Viena) a fost un proiectant de fortificații militare. În 1870, s-au mutat la Viena să înceapă o afacere de fabricație și a urmat lecții private de pictură cu Alois Delug. În 1885, a avut prima ei expoziție publică. Pentru următorii cinci ani, a studiat la München la "Damenakademie" a Asociației Artiștilor din München în atelieriul lui Ludwig von Herterich. După aceea au urmat expoziții la Vienna Künstlerhaus, în München și Leipzig.

În 1896, împotriva dorinței familiei ei, s-a căsătorit cu electrofizicianul Dr.Hugo Koller, care era catolic. Copii lor au fost crescuți ca creștini, dar ea nu s-a convertit. La început, locuiau în Salzburg și Nürnberg, dar s-au întors la Viena în 1902. Puțin după, a fost acceptată ca membră a Secesiunii Vieneze. În 1904, a moștenit o casă în Oberwaltersdorf. În curând, familia s-a mutat acolo și casa a fost decorată de Koloman Moser și Josef Hoffmann, asociați de la Secesiune. La scurt timp, ea a aranjat un salon, care a fost frecventat de  Egon Schiele, Anton Faistauer și Albert Paris Gütersloh, printre alții.

Fiul ei, Rupert (1896–1976), a devenit un dirijor și s-a căsătorit cu Anna Mahler. Fiica ei, Silvia (1898–1963), a fost, de asemenea, pictoriță.

Referințe

Nașteri în 1863
Decese în 1934
Pictori austrieci
Evrei austrieci
Pictori din secolul al XIX-lea
Pictori din secolul al XX-lea
Nașteri pe 25 februarie
Decese pe 26 aprilie
Pictorițe

Broncia Koller-Pinell