Félix Savón Fabre (born 22 September 1967) is a Cuban former amateur boxer who competed from 1980 to 2000. Considered one of the all-time greatest amateurs, he became three-time Olympic gold medalist, and the World Champion six times in a row, all in the heavyweight division. In 1988, when he was favored by many to win the gold medal at the 1988 Summer Olympics, Cuban government boycotted the event. Savón is particularly known for having rejected numerous multimillion-dollar offers to defect, leave Cuba permanently to fight Mike Tyson as a professional.

Early life
He was born in San Vicente, in Guantánamo Province, Cuba. His ring debut occurred in 1980, in Guantánamo.

Savón's inspiration to become a boxer was his renowned countryman, three-time Olympic champion Teófilo Stevenson (he later was perceived by the Western media as Stevenson's successor)

Career
During his career, in which he did not turn professional, he managed a career record of 362–21, with the majority of his losses avenged. The only boxers, who got away with knockout victories over Savón unavenged were Soviet Usman Arsaliyev and North Korean Li Dal-Chen, whom he met only once.

He won his first important titles in 1985. At 19 he beat America's Michael Bentt on his way to win the 1987 Pan Am games. Besides winning the Cuban heavyweight title (which he would win each year until his retirement, except 1999 and 2000 when he lost to Odlanier Solís, who he would lose to twice and defeat once in their three meetings), he also won the Junior World Championships in 1985.

This set off his career, in which he would win six World Championships; his victory at the 1997 tournament was the result of the disqualification of an opponent, future professional world champion Ruslan Chagaev (whom Savón had previously beaten), who beat Savón in the final, but was later stripped of the gold medal for having two professional fights prior to the championships. Chagaev was reinstated as an amateur the following year when these fights were declared exhibitions, but did not regain the gold medal.

In 1998 during the Heavyweight final of the Goodwill Games from New York, Savón had an amazing knockout over U.S. Amateur Champion DaVarryl Williamson. At the 1999 tournament, he was to fight American Michael Bennett in the final, but the whole Cuban team retired from the competition to protest the result of another Cuban boxer in the tournament whom they considered had been "robbed" by the judges, meaning that Bennett won the final on default. In their bout at the 2000 Summer Olympics Bennett would lose 23–8 to Savón.

Savón won three Olympic gold medals, a feat shared with only two other boxers, László Papp and compatriot Teófilo Stevenson. He could have been a four-time Olympic gold medalist, had the Cuban government allowed its team to participate in the 1988 Seoul, South Korea.

Savón's critics said that he is a puncher instead of a boxer who is not satisfied with a decision, risking losses by going after knockouts even when he is far ahead on points. Roosevelt Sanders, a U.S. boxing coach, said Savon would have been immediately ranked between 5th and 10th in the world's professional boxing heavyweight division if he turned pro after the 1990 Goodwill Games. "Cuba, since 1974 has been the king of amateur boxing in the world", he said. "That is why the media of other countries keep asking why we don't box professionally. Professionalism will abolish humanism and society." Savon said amateur athletes are revered in Cuba. "Athletes are the most important thing in Cuba since Castro took over. We practice sports from the age of 8."

Highlights

Local match-up (71 kg), Guantánamo, Cuba, 1980 (debut):
Defeated (no data available) (Cuba) KO
 XVI National Cadet Games (71 kg), Cuba, July 1981:
Finals: Defeated Lino Famide (Cuba) KO
 National Youth Championships (71 kg), Cuba, 1982:
1/2: Lost to (no data available) (Cuba) KO
 National Friendship Games (81 kg), Cuba, 1983:
(no data available)
 National Youth Championships (81 kg), Cuba, 1983:
(no data available)
 International Youth Tournament (91 kg), Berlin, East Germany, June 1984:
Finals: Defeated Uli Klimm (East Germany) RSC 1
 XV Central America and the Caribbean Championships (91 kg), Managua, Nicaragua, 1984:
(no data available)
 XXIV Playa Girón National Championships (91 kg), Nueva Gerona, Cuba, January 1985:
1/2: Defeated Aurelio Toyo Pérez (Cuba) by decision
Finals: Defeated Hermenegildo Báez (Cuba) by decision
 XXXVI Strandzha Cup (91 kg), Sofia, Bulgaria, February 1985:
Finals: Defeated Deyan Kirilov (Bulgaria) by majority decision, 4–1
 XIV Chemistry Cup (91 kg), Halle, East Germany, March 1985:
Finals: Defeated Michael Ernst (East Germany) by unanimous decision, 5–0
 Trofeo Italia (91 kg), Mestre, Venice, Italy, March 1985:
Finals: Defeated Gyula Alvics (Hungary) by unanimous decision, 5–0
 XVIII Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Ciego de Ávila, Cuba, March 1985:
1/2: Defeated Ramzan Sebiyev (Soviet Union)
Finals: Defeated Hermenegildo Báez (Cuba) RSC 2
 National Youth Championships (91 kg), Cuba, 1985:
(no data available)
 XVI Central America and the Caribbean Championships (91 kg), Maturín, Venezuela, September 1985:
Finals: Defeated H. Hidalgo (Venezuela) RSC 1
 III Junior World Championships (91 kg), Bucharest, Romania, September 1985:
1/8: Defeated Ilie Corbu (Romania) RSC 1
1/4: Defeated Andrey Cholakin (Soviet Union) by majority decision, 4–1
1/2: Defeated Attila Árvai (Hungary) by walkover
Finals: Defeated Andrzej Golota (Poland) RET 2
 XXV Playa Girón National Championships (91 kg), Havana, Cuba, January 1986:
Finals: Defeated Roberto Balado (Cuba) KO 2
 XXXVII Strandzha Cup (91 kg), Sofia, Bulgaria, February 1986:
Finals: Defeated Rudolf Gavenčiak (Czechoslovakia) RSC 3
 XVII Chemistry Cup (91 kg), Halle, East Germany, March 1986:
Finals: Defeated Sven Lange (East Germany) RET 3
 Ústí Grand Prix (91 kg), Ústí nad Labem, Czechoslovakia, March 1986:
Finals: Defeated Anatoliy Savkin (Soviet Union) by unanimous decision, 5–0
 XIX Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Camagüey, Cuba, May 1986:
Finals: Defeated Renat Trishev (Soviet Union) by majority decision, 4–1
 IV World Championships (91 kg), Reno, Nevada, May 1986:
1/8: Defeated Gyula Alvics (Hungary) by unanimous decision, 5–0
1/4: Defeated Luis Castillo (Ecuador) KO 2
1/2: Defeated Svilen Rusinov (Bulgaria) RSC 2
Finals: Defeated Arnold Vanderlyde (Netherlands) by unanimous decision, 5–0
 XV Central American and Caribbean Games (91 kg), Santiago, Dominican Republic, June–July 1986:
1/4: Defeated Emilio Payne (Costa Rica) KO 1
1/2: Defeated José Acosta (Venezuela) KO 1
Finals: Defeated Rodolfo Marín (Puerto Rico) RSCH 1
National Team Championships (91 kg), Cuba, October 1986:
Lost to Juan Delis Causse (Cuba) KO
USA–Cuba Duals (91 kg), New Orleans, Louisiana, December 1986:
Defeated Orbit Pough (United States) by unanimous decision, 5–0
USA–Cuba Duals (91 kg), Sacramento, California, December 1986:
Defeated Huland Copeland (United States) RSC 1
 XXVI Playa Girón National Championships (91 kg), Holguín, Cuba, January 1987:
Finals: Defeated Roberto Balado (Cuba) by decision
 XVIII Chemistry Cup (91 kg), Halle, East Germany, March 1987:
Finals: Defeated Sven Lange (East Germany) RSC 2
 Ústí Grand Prix (91 kg), Ústí nad Labem, Czechoslovakia, March 1987:
1/2: Lost to Usman Arsaliyev (Soviet Union) KO 3
 XX Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Santa Clara, Cuba, June 1987:
Finals: Defeated Juan Delis Causse (Cuba) by unanimous decision, 5–0
 X Pan American Games (91 kg), Indianapolis, Indiana, August 1987:
1/4: Defeated Julio Sanchez (Puerto Rico) RSC 1
1/2: Defeated Michael Bentt (United States) by unanimous decision, 5–0
Finals: Defeated Juan Antonio Díaz Nieves (Argentina) KO 2
 North American Championships (91 kg), Toronto, Canada, August 1987:
Finals: Defeated Michael Bentt (United States) by unanimous decision, 3–0
 V World Cup (91 kg), Belgrade, Yugoslavia, October 1987:
1/4: Defeated Fred Kaddu (Uganda) by unanimous decision, 5–0
1/2: Defeated Ramzan Sebiyev (Soviet Union) by unanimous decision, 5–0
Finals: Defeated Arnold Vanderlyde (Netherlands) by majority decision, 4–1
Cuba–USA Duals (91 kg), Santa Clara, Cuba, December 1987:
Defeated Jerry Goff (United States) RSC 1
 XXVII Playa Girón National Championships (91 kg), Sancti Spiritus, Cuba, January 1988:
Finals: Defeated Roberto Balado (Cuba) by unanimous decision, 5–0
 Ústí Grand Prix (91 kg), Ústí nad Labem, Czechoslovakia, March 1988:
1/2: Defeated Henrik Satyka (Poland) RET 1
Finals: Defeated Rudolf Gavenčiak (Czechoslovakia) RET 3
 Gee-Bee Tournament (91 kg), Helsinki, Finland, April 1988:
Finals: Defeated Yevgeni Sudakov (Soviet Union) by unanimous decision, 5–0
USA–Cuba Duals (91 kg), Caesars Atlantic City, Atlantic City, New Jersey, April 1988:
Defeated Ray Mercer (United States) by split decision, 2–1
 XXI Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Las Tunas, Cuba, June 1988:
Finals: Defeated Juan Delis Causse (Cuba) by unanimous decision, 5–0
 Leningrad International Tournament (91 kg), Leningrad, Soviet Union, June 1988:
Finals: Defeated Ramzan Sebiyev (Soviet Union) by unanimous decision, 5–0
 TSC Tournament (91 kg), Berlin, East Germany, July 1988:
Finals: Defeated Maik Heydeck (West Germany) by unanimous decision, 5–0
 XIX Central America and the Caribbean Championships (91 kg), Guatemala City, Guatemala, October 1988:
Finals: Defeated Luis Godoy (Guatemala) RET 1
 XXVIII Playa Girón National Championships (91 kg), Guantánamo, Cuba, January 1989:
Finals: Defeated Roberto Balado (Cuba) by unanimous decision, 5–0
AIBA International Challenge (91 kg), Casablanca, Morocco, February 1989:
Defeated Baik Hyun-man (South Korea) by unanimous decision, 5–0
 XXII Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Pinar del Río, Cuba, June 1989:
Finals: Defeated Yuri Vaulin (Soviet Union) by walkover
 VII Military Spartakiad of the Friendly Armies of the Socialist Countries (91 kg), Sliven, Bulgaria, June 1989:
Finals: Lost to Li Dal-Chen (North Korea) KO 1

 V World Championships (91 kg), Moscow, Soviet Union, September 1989:
1/8: Defeated Arnold Vanderlyde (Netherlands) RSCH 1
1/4: Defeated Hamayak Shabazian (Sweden) 32–1
1/2: Defeated Axel Schulz (East Germany) by walkover
Finals: Defeated Yevgeni Sudakov (Soviet Union) 18–8
Cuba–USA Duals (91 kg), Havana, Cuba, 1989:
Defeated (no data available) (United States)
 Battle of Carabobo International Tournament (91 kg), Venezuela, 1989:
(no data available)
 XXIX Playa Girón National Championships (91 kg), Cienfuegos, Cuba, January 1990:
Finals: Defeated Alberto Almeida (Cuba) RSC 1
AIBA International Challenge (91 kg), West Berlin, West Germany, March 1990:
Defeated Bert Teuchert (West Germany) 52–12 (5 rds)
 XXIII Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Manzanillo, Cuba, June 1990:
Finals: Defeated Freddy Rojas (Cuba) RET 1
U.S. Olympic Cup, North America–Europe Duals (91 kg), Salt Lake City, Utah, June 1990:
Defeated Rafael Akopov (Soviet Union) RET 1
 II Goodwill Games (91 kg), Seattle Center Coliseum, Seattle, Washington, July 1990:
1/4: Defeated Javier Álvarez (United States) by unanimous decision, 5–0
1/2: Defeated Viktor Akshonov (Soviet Union) by unanimous decision, 5–0
Finals: Defeated Yevgeniy Sudakov (Soviet Union) by unanimous decision, 5–0
 VI World Cup (91 kg), Dublin, Ireland, August 1990:
1/4: Defeated Sean O'Regan (Ireland) RSC 1
1/2: Defeated René Monse (East Germany) RET 1
Finals: Defeated Bert Teuchert (West Germany) 29–3 (5 rds)
Cuba–USA Duals (91 kg), Havana, Cuba, 1990:
Defeated (no data available) (United States)
 XVI Central American and Caribbean Games (91 kg), Mexico City, Mexico, December 1990:
1/2: Defeated Víctor Alarcón (Colombia)
Finals: Defeated José Marrero (Puerto Rico)
 XXX Playa Girón National Championships (91 kg), Camagüey, Cuba, January 1991:
Finals: Defeated Freddy Rojas (Cuba) on points
 King's Cup (91 kg), Bangkok, Thailand, February 1991:
Finals: Defeated Bert Teuchert (Germany) by unanimous decision, 5–0
 XXIV Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Sancti Spiritus, Cuba, June 1991:
Finals: Defeated Joel Donatien (Cuba) RSCH 2
USA–Cuba Duals (91 kg), Fort Bragg, North Carolina, August 1991:
Defeated John Bray (United States) RSC 1
 XI Pan American Games (91 kg), Havana, Cuba, August 1991:
1/2: Defeated Tom Glesby (Canada) RET 1
Finals: Defeated Shannon Briggs (United States) RSC 1
 VI World Championships (91 kg), Sydney, Australia, November 1991:
1/4: Defeated Kirk Johnson (Canada) RET 2
1/2: Defeated David Tua (New Zealand) KO 1
Finals: Defeated Arnold Vanderlyde (Netherlands) 39–15
 XXXI Playa Girón National Championships (91 kg), Pinar del Río, Cuba, January 1992:
Finals: Defeated Freddy Rojas (Cuba) on points
 BOXAM Cup (91 kg), Barcelona, Spain, February 1992:
1/2: Defeated Aleksey Chudinov (Russia) RET 2
Finals: Defeated Kirk Johnson (Canada) 14–5
AIBA International Challenge (91 kg), Tampa, Florida, April 1992:
Defeated Chae Sung-bae (South Korea) RSC 1
 XXV Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Santiago de Cuba, Cuba, May 1992:
Finals: Defeated Freddy Rojas (Cuba) on points
 XXV Summer Olympics (91 kg), Barcelona, Spain, July 1992:
1/32: Defeated Krzysztof Rojek (Poland) RSC 2
1/16: Defeated Bert Teuchert (Germany) 11–2
1/4: Defeated Danell Nicholson (United States) 13–11
1/2: Defeated Arnold Vanderlyde (Netherlands) 23–3
Finals: Defeated David Izonritei (Nigeria) 14–1
 XXXII Playa Girón National Championships (91 kg), Matanzas, Cuba, January 1993:
1/16: Defeated Dagoberto Ordoñez (Cuba) RET 2
1/8: Defeated Esteban Fuentes (Cuba) RET 1
1/4: Defeated Alexis Echeverría (Cuba) RET 1
1/2: Defeated Pedro Montalvo (Cuba) 20–6 (4 rds)
Finals: Defeated Freddy Rojas (Cuba) RSC 1
AIBA International Challenge (91 kg), Istanbul, Turkey, February 1993:
Defeated Sergei Sakharov (Russia) RSC 4
Europe–North America Duals (91 kg), Berlin, Germany, March 1993:
Defeated Vojtěch Rückschloss (Czech) RSC 3
 XXVI Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Sancti Spiritus, Cuba, May 1993:
Finals: Defeated Diosdado Ortega (Cuba)
 VII World Championships (91 kg), Tampere, Finland, June 1993:
1/8: Defeated Derrell Dixon (United States) KO 3
1/4: Defeated Alexei Lezin (Russia) 13–7
1/2: Defeated Stéphane Allouane (France) RSC 2
Finals: Defeated Georgi Kandelaki (Georgia) by walkover
USA–Cuba Duals (91 kg), Biloxi, Mississippi, September 1993:
Defeated Derrell Dixon (United States) by unanimous decision, 5–0
 XVII Central American and Caribbean Games (91 kg), Ponce, Puerto Rico, November 1993:
1/2: Defeated Julian Skeete (Guyana) RSC 2
Finals: Defeated Edgardo Santos (Puerto Rico) RSC 2
 XXXIII Playa Girón National Championships (91 kg), Ciego de Ávila, Cuba, January 1994:
Finals: Defeated Freddy Rojas (Cuba) on points
AIBA International Challenge (91 kg), Dublin, Ireland, March 1994:
Defeated Georgios Stefanopoulos (Greece) RSCI 2
 XXVII Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Cienfuegos, Cuba, May 1994:
1/2: Defeated Santiago Palavecino (Argentina) RSC 1
Finals: Lost to Freddy Rojas (Cuba) 8–9
 VIII World Cup (91 kg), Bangkok, Thailand, June 1994:
1/2: Defeated Georgi Kandelaki (Georgia) 19–4 (5 rds)
Finals: Defeated René Monse (Germany) RSC 4
 III Goodwill Games (91 kg), Saint Petersburg, Russia, July–August 1994:
1/4: Defeated Christophe Mendy (France) 8–6
1/2: Defeated Peter Müller (Germany) RSC 2
Finals: Defeated Sergei Mochalov (Russia) KO 1
USA–Cuba Duals (91 kg), Ledyard, Connecticut, October 1994:
Defeated Robert Greer (United States) RSC 1
 XXXIV Playa Girón National Championships (91 kg), Manzanillo, Cuba, January 1995:
Finals: Defeated Freddy Rojas (Cuba)
 XXVIII Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Matanzas, Cuba, February 1995:
Finals: Defeated Luis Álvarez (Cuba) RSC
 XII Pan American Games (91 kg), Mar del Plata, Argentina, March 1995:
1/4: Defeated Angus Lewis (US Virgin Islands) KO 1
1/2: Defeated Santiago Palavecino (Argentina) RSCH 1
Finals: Defeated Lamon Brewster (United States) RET 2
 World Championships (91 kg), Berlin, Germany, May 1995:
1/8: Defeated Joon Hyon Yoon (South Korea) RSC 1
1/4: Defeated Georgi Kandelaki (Georgia) by walkover
1/2: Defeated Christophe Mendy (France) 9–6
Finals: Defeated Luan Krasniqi (Germany) RSC 2 (9–0)
National match-up (91 kg), Havana, Cuba, July 1995:
Defeated Luis Álvarez (Cuba) RSC
 XXI Central America and the Caribbean Championships (91 kg), Mexico City, Mexico, September 1995:
1/2: Defeated O. Vasquez (Venezuela) RET 1
Finals: Defeated Julio Pacheco (Mexico) RET 1

AIBA International Challenge (91 kg), Macon, Georgia, October 1995:
Defeated Sinan Şamil Sam (Turkey) 11–2 (5 rds)
USA–Cuba Duals (91 kg), Ledyard, Connecticut, November 1995:
Defeated Nate Jones (United States) 6–2
 XXXV Playa Girón National Championships (91 kg), Santiago de Cuba, Cuba, January 1996:
Finals: Defeated Freddy Rojas (Cuba) on points
 XLVII Strandzha Cup (91 kg), Sofia, Bulgaria, February 1996:
1/4: Defeated Nedjadi Belahouel (Algeria) RET 3
1/2: Defeated Gioacchino Mocerino (Italy) RET 2
Finals: Defeated Christophe Mendy (France) by walkover
 Ústí Grand Prix (91 kg), Ústí nad Labem, Czech Republic, February 1996:
1/4: Defeated Peter Müller (Germany) RET 1
1/2: Defeated Wojciech Bartnik (Poland) 14–0
Finals: Defeated Sergey Dychkov (Belarus) RET 2
 XXVII Chemistry Cup (91 kg), Halle, Germany, February–March 1996:
1/2: Defeated Oleg Belikov (Ukraine) RSC 1
Finals: Defeated Luan Krasniqi (Germany) RET 3
 XXIX Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Camagüey, Cuba, April–May 1996:
1/4: Defeated Juan Delis Causse (Cuba) RSC 3
1/2: Defeated Roberto Camilo (Cuba) RSC 2
Finals: Defeated Michel López Núñez (Cuba) RSC 2
 XXII Central America and the Caribbean Championships (91 kg), Guadalajara, Mexico, May 1996:
Finals: Defeated Benjamín García (Mexico) RSC 1
 XXVI Summer Olympics (91 kg), Atlanta, Georgia, July–August 1996:
1/32: Defeated Andrey Kurnyavka (Kyrgyzstan) 9–3
1/16: Defeated Kwamena Turkson (Sweden) RSC 1
1/4: Defeated Georgi Kandelaki (Georgia) 20–4
1/2: Defeated Luan Krasniqi (Germany) by walkover
Finals: Defeated David Defiagbon (Canada) 20–2
 Copenhagen Cup (91 kg), Copenhagen, Denmark, November 1996:
1/4: Defeated Sergei Volodin (Russia) KO 1
1/2: Defeated Mark Simmons (Canada) by walkover
Finals: Defeated Rune Lillebuen (Norway) RET 2
XXXVI Playa Girón National Championships (91 kg), Holguín, Cuba, February 1997:
1/4: Lost to Juan Delis Causse (Cuba) KO 2
 XXX Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Pinar del Río, Cuba, June 1997:
1/4: Defeated Benjamín García (Mexico) RSC 2
1/2: Defeated Mark Simmons (Canada) 12–8 (5 rds)
Finals: Defeated Freddy Rojas (Cuba) 14–4 (5 rds)
National match-up (91 kg), Havana, Cuba, August 1997:
Defeated Juan Delis Causse (Cuba) on points (5 rds)
 Pan American Tournament (91 kg), Medellín, Colombia, September 1997:
1/2: Defeated Leo Simonis (Argentina) RSC 2
Finals: Defeated John Arroyo Escobar (Colombia) RSCH 1
 World Championships (91 kg), Budapest, Hungary, October 1997:
1/16: Defeated Kwamena Turkson (Norway) 4–2 (5 rds)
1/8: Defeated Igor Kshinin (Russia) 25–4 (5 rds)
1/4: Defeated Mark Simmons (Canada) 15–4 (5 rds)
1/2: Defeated Tue Bjørn Thomsen (Denmark) RSC 3
Finals: Lost to Ruslan Chagaev (Uzbekistan) 4–14 (5 rds)

 XXXVI Playa Girón National Championships (91 kg), Villa Clara, Cuba, January–February 1998:
1/4: Defeated Michel López Núñez (Cuba) RET 3
1/2: Defeated Yusmel García (Cuba) RSC 2
Finals: Defeated Juan Delis Causse (Cuba) 19–6 (5 rds)
 Ahmet Cömert Memorial (91 kg), Istanbul, Turkey, February 1998:
1/4: Defeated Zoltán Kiss (Hungary) RET
1/2: Defeated Roman Sukhoterin (Kazakhstan) RSC 1
Finals: Defeated Giacobbe Fragomeni (Italy) by walkover
 Beijing Open Tournament (91 kg), Beijing, China, March 1998
Finals: Defeated Ma Jing Wei (China)
 XXXI Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Havana, Cuba, June 1998:
1/4: Defeated José Gonzalez (Venezuela) RSC 1
1/2: Defeated Leo Simonis (Argentina) RSC 1
Finals: Defeated Juan Delis Causse (Cuba) 19–2 (5 rds)
 IX World Cup (91 kg), Chongqing, China, June 1998:
1/4: Defeated Georges Akono (Cameroon) RSC 1
1/2: Defeated Ma Jing Wei (China) RSC 1
Finals: Defeated Giacobbe Fragomeni (Italy) by walkover
 IV Goodwill Games (91 kg), New York City, July 1998:
1/4: Defeated Dmitry Gerasimov (Russia) RSCO (11–2)
1/2: Defeated Malcolm Tann (United States) RET 3
Finals: Defeated DaVarryl Williamson (United States) KO 1
 XVIII Central American and Caribbean Games (91 kg), Maracaibo, Venezuela, August 1998:
1/2: Defeated Alejandro Virgen (Mexico) 26–8 (4 rds)
Finals: Defeated Jhony Molina (Venezuela) RSC 2
 XXXVII Playa Girón National Championships (91 kg), Sancti Spiritus, Cuba, January 1999:
1/8: Defeated Luis Ortíz (Cuba) RET 4
1/4: Defeated Alexis Castillo (Cuba) RSC 4
1/2: Defeated Freddy Rojas (Cuba) 17–2 (4 rds)
Finals: Lost to Odlanier Solís (Cuba) 2–4 (4 rds)
 Strandzha Cup (91 kg), Plovdiv, Bulgaria, February 1999:
Finals: Lost to Ruslan Chagaev (Uzbekistan) 2–7 (4 rds)
 Ústí Grand Prix (91 kg), Ústí nad Labem, Czech Republic, March 1999:
1/4: Defeated Zoltán Kiss (Hungary) RSC 2
1/2: Lost to Radim Marovski (Czech) 2–4 (4 rds)
National Tournament of Champions (91 kg), Havana, Cuba, April 1999:
1/4: Lost to Noel Pérez Bió (Cuba) KO 2
 XXXII Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Villa Clara, Cuba, June 1999:
1/2: Defeated Noel Pérez Bió (Cuba) 15–3 (4 rds)
Finals: Defeated Mohamed Azzaoui (Algeria) RSC 2
 X World Championships (91 kg), Houston, Texas, August 1999:
1/16: Defeated Deividas Nekrašas (Lithuania) RSCH 3
1/8: Defeated Andrei Kombarov (Russia) 7–5 (4 rds)
1/4: Defeated Ruslan Chagaev (Kazakhstan) 9–1 (4 rds)
1/2: Defeated Kevin Evans (Wales) RET 4
Finals: Lost to Michael Bennett (United States) due to boycotting the final
 XXXVIII Playa Girón National Championships (91 kg), Guantánamo, Cuba, January 2000:
1/8: Defeated Alexis Castillo (Cuba) RSC 1
1/4: Defeated Freddy Rojas (Cuba) RSC 4
1/2: Defeated Alberto Almeida (Cuba) RSC 1
Finals: Lost to Odlanier Solís (Cuba) 3–6 (4 rds)
 Ústí Grand Prix (91 kg), Ústí nad Labem, Czech Republic, March 2000:
1/2: Defeated Sultan Ibragimov (Russia) 10–4 (4 rds)
Finals: Defeated Alexander Povernov (Germany) by walkover
Ukraine–Cuba Duals (91 kg), Kiev, Ukraine, March 2000:
Defeated Alexandr Yatsenko (Ukraine) (4 rds)
Defeated Vitali Nayasov (Ukraine) by unanimous decision, 3–0 (4 rds)
National Olympic Trials (91 kg), Havana, Cuba, June 2000:
1/4: Defeated Yusmel García (Cuba) RSCO 3
1/2: Defeated Alexis Castillo (Cuba) RSC 3
Finals: Defeated Noel Pérez Bió (Cuba) 6–4 (4 rds)
 XXXIII Giraldo Córdova Cardín Tournament (91 kg), Las Tunas, Cuba, July 2000:
1/4: Defeated Yusmel García (Cuba) by walkover
1/2: Defeated Mahomed Adamov (Kazakhstan) RSC 3
Finals: Defeated Odlanier Solís (Cuba) 4–3 (4 rds)
 XXVII Summer Olympics (91 kg), Sydney, Australia, September 2000:
1/16: Defeated Ojemaye Rasmus (Nigeria) RSCO 2 (18–3)
1/4: Defeated Michael Bennett (United States) RSCO 3 (23–8)
1/2: Defeated Sebastian Köber (Germany) 19–8 (4 rds)
Finals: Defeated Sultan Ibragimov (Russia) 21–13 (4 rds)

Retirement
Savón announced his retirement from the ring, but helped train Cuba's fighters for the 2004 Athens Olympics.
After winning his third Olympic gold at the 2000 Summer Olympics in Sydney, Savón announced his retirement at age 33.

Later life
In February of the following year with Fidel Castro also present, Savón had the song "You Love Us" dedicated to him by the Manic Street Preachers, who became the first western rock band to play in Cuba.

In 2018, Savón was arrested amid accusations that he had raped an underage boy.

References

External links

 Amateur career of Félix Savón (in Spanish) compiled by Pedro Cabrera Isidrón of the Cuban Olympics Committee. Last updated: September 17, 2008

1967 births
Living people
AIBA World Boxing Championships medalists
Boxers at the 1987 Pan American Games
Boxers at the 1991 Pan American Games
Boxers at the 1992 Summer Olympics
Boxers at the 1995 Pan American Games
Boxers at the 1996 Summer Olympics
Boxers at the 2000 Summer Olympics
Central American and Caribbean Games gold medalists for Cuba
Competitors at the 1986 Central American and Caribbean Games
Competitors at the 1990 Central American and Caribbean Games
Competitors at the 1993 Central American and Caribbean Games
Competitors at the 1998 Central American and Caribbean Games
Cuban male boxers
Heavyweight boxers
Medalists at the 1992 Summer Olympics
Medalists at the 1996 Summer Olympics
Medalists at the 2000 Summer Olympics
Olympic boxers for Cuba
Olympic gold medalists for Cuba
Olympic medalists in boxing
Pan American Games gold medalists for Cuba
Pan American Games medalists in boxing
People from Guantánamo Province
Recipients of the Olympic Order
Central American and Caribbean Games medalists in boxing
Competitors at the 1998 Goodwill Games
Medalists at the 1987 Pan American Games
Medalists at the 1991 Pan American Games

Félix Savón


Funkturm Stuttgart is a reinforced concrete transmitting tower, built in 1966 on the Raichberg of Stuttgart, Germany (geographical coordinates: ). The radio tower is not accessible to the public. It is 93 meters high and serves the police and fire-brigade radio.

References
Hackelsberger, Christoph and Joerg Schlaich Türme sind Träume (Towers are Dreams), avedition GmbH, Ludwigsburg (Germany), 2001, p. 8.

External links

 http://www.skyscraperpage.com/diagrams/?b39049
 Picture on Google-Maps

Communication towers in Germany
Buildings and structures in Stuttgart
1966 establishments in West Germany
Towers completed in 1966

Funkturm Stuttgart


කන්නඩ ಕನ್ನಡ, ද්‍රවිඩ භාෂා පවුලට අයත් භාෂාවකි.ඉන්දියාවේ කර්ණාටක ප්‍රාන්තයේ රාජ්‍ය භාෂාව යි. මීට අමතරව ආන්ධ්‍ර ප්‍රදේශ්,තෙලන්ගනා,තමිල්නාඩු ප්‍රාන්තය,මහාරාෂ්ට්‍රා,කේරළ සහ ගෝව යන ප්‍රදේශ වලද සුළු වශයෙන් භාවිත වේ.44,000,000කගේ පමණ මව් බසයි.ලෝකයේ වැඩිපුරම කතාබහ කරන භාෂා අතුරින් 33 වන තැනට පත්ව අත්තේද කන්නඩ භාෂාවයි.

ඉතිහාසය

පැරණි ශිලා ලේඛන

ලේඛන ආකාරය

තව දුරටත් කියවීමට

 George M. Moraes (1931), The Kadamba Kula, A History of Ancient and Medieval Karnataka, Asian Educational Services, New Delhi, Madras, 1990 ISBN 81-206-0595-0

මූලාශ්‍ර

ඉන්දියාව

කන්නඩ


ʽÉmile Courtier' est un cultivar de rosier obtenu avant 1837 par le rosiériste de Gentilly, Portemer père, et introduit au commerce en 1837 par Victor Verdier. C'est un rosier historique à 'origine d'une lignée de plusieurs variétés de rosiers Bourbon. Ce sont notamment 'Dupetit-Thouars' (1844, rouge cramoisi), 'Joséphine Garnier', 'La Gracieuse' (1845, rose lilas), 'Madame Soupert'.

Description
Ce rosier Bourbon présente des fleurs moyennes de couleur rose aux nuances lilas très pleines (26-40 pétales), fleurissant en petits bouquets; elles sont plutôt plates et sont remontantes et exhalent un parfum capiteux. Le buisson est de forme compacte avec des rameaux très épineux et un feuillage vert foncé.

Ce rosier résiste à des températures de l'ordre de -15° C.

Il semble que cette variété ait disparu aujourd'hui.

Descendance
'Émile Courtier' a donné naissance au célèbre rosier Bourbon 'Louise Odier' (Margottin, 1851).

Notes et références

Bibliographie
Le Bon Jardinier, almanach pour l'année 1842, p. 966

Cultivar de rosier
Rosier Bourbon
Roses anciennes

Émile Courtier


Le Laboratoire de l'égalité est une association française, créée en 2010. Elle œuvre pour l'égalité professionnelle entre les femmes et les hommes en France.

Historique
Le laboratoire est créée en avril 2010, par Corinne Hirsch, Olga Trostiansky, Cécile Daumas, Armelle Carminati, Dominique Méda. Il rassemble un groupe de 1500 personnes qui exercent des responsabilités dans la vie économique, sociale, universitaire ou associative. Toutes agissent pour un meilleur partage des responsabilités citoyennes, économiques et familiales entre les femmes et les hommes. La force du laboratoire de l'égalité réside dans la mise en réseaux de ces personnes agissantes.

Le laboratoire de l'égalité est doté d'un conseil d'administration de quinze personnes et d'un comité d'orientation d'une quarantaine de personnes.

Une des premières actions du laboratoire de l'égalité est d'alerter l'opinion publique sur le projet de loi portant sur la retraite de novembre 2010. Ce projet ne tenait pas compte des inégalités entre les femmes et les hommes.

En 2012, le laboratoire de l'égalité interpelle les candidats à l'élection présidentielle, en définissant un pacte pour l'égalité. Celui-ci établie vingt mesures concrètes sur la parité et l'accès aux responsabilités, l'égalité salariale et la lutte contre la précarité, l'implication des hommes et la conciliation des temps de vie, le partage d'une culture commune de l'égalité. Cette interpellation est accompagné d'une campagne de communication.

À chaque élection présidentielle depuis 2010, le laboratoire de l'égalité invite les candidats et candidates à signer le pacte pour l'égalité.

En 2017, le laboratoire de l'égalité lance une pétition pour inscrire le principe irrévocable d'égalité devant la loi sans distinction de sexe.

Le 6 juillet 2020, le laboratoire de l'égalité lance un pacte pour lutter contre la précarité des femmes. Ce pacte propose des mesures concrètes pour lutter contre les causes majeures de la précarité des femmes : le temps partiel, l'éloignement de l'emploi et la monoparentalié.

En 2014, Catherine Vidal membre du comité d'orientation et Annie Batlle administratrice du Laboratoire de l'égalité, créent avec l'éditeur Belin la collection Ègale à égal. Cette collection aborde de très nombreux thèmes : éducation, vie professionnelle, recherche scientifique, intelligence artificielle, sports, médias, santé, etc. De 2014 à 2019, dix-sept livres sont publiés dans la collection.

En 2018, Aude Bernheim et Flora Vincent membres du laboratoire de l'égalité publient L'Intelligence Artificielle, pas sans elles ! Cette première publication alerte le public sur la question de l'intelligence artificielle génératrice d'inégalités. En 2020, le laboratoire de l'égalité propose un pacte pour une intelligence artificielle éthique, responsable, égalitaire, non discriminante.

Notes et références

Liens externes

Association française fondée en 2010
Droit du travail en France
Droit des femmes en France

Laboratoire de l'égalité


Cette page concerne les évènements survenus en 1992 en Ukraine  :

Évènement
  : Adoption du drapeau de l'Ukraine.

Sport
 Championnat d'Ukraine de football 1992
 Championnat d'Ukraine de football 1992-1993
 Coupe d'Ukraine de football 1992
 Coupe d'Ukraine de football 1992-1993

Création
  (club de basket-ball).
 Berkout (unité de la Police).
 , maison d'édition.

  (parti politique - Union de tous les Ukrainiens)
 Championnat d'Ukraine féminin de volley-ball.
Forces de défense aérienne ukrainiennes.

Dissolution
 Gouvernement Fokine
 Hymne de la république socialiste soviétique d'Ukraine

 République socialiste soviétique autonome de Crimée

Naissance
 , artiste de cirque.
 Kateryna Kalchenko, volleyeuse.
 , joueuse de badminton.
 Antonio Lukich, réalisateur.
 , footballeur.
 Peter Paltchik, judoka.
 Vitaliy Syvouk, joueur d'échecs.

Décès
 , microbiologiste.
 , violoniste et professeur de musique.
 , scientifique.
 Ivan Svitlytchny, écrivain et militant politique.
 , footballeur.

Notes et références

1992 en Ukraine
Chronologie de l'Ukraine au XXe siècle

1992 en Ukraine


Gökdelen, çok yüksek yapı anlamına gelmektedir, gemicilikte geminin uzun direğine verilen isimdir.

Bir gökdelen için en düşük yükseklik 305 metre (1000 fit) olarak kabul edilmektedir.

"Gökdelen" kelimesinin karşılığı olan İngilizce kelime skyscraper (gök kazıyan), 19. yüzyılın sonlarında, New York'taki halkın muazzam yapılara karşı olan korkusu sonucu ortaya çıkmıştır.
Amerika Birleşik Devletlerin'de, geleneksel olarak gökdelenlerin en düşük uzunluğu 153 metre (500 fit) olarak kabul edilmektedir.

Çelik, güçlendirilmiş betonlar, su pompaları ve asansörler gökdelenler için en önemli gelişmelere sebep olmuştur.

Gökdelenlerin ağırlık taşıyan sistemleri diğer yapılara göre büyük farklılıklar göstermektedir. 4 kata kadar yapılar sadece duvarlardan destek alabilirler, ancak gökdelenler çelik iskeletlerden destek almak zorunda olan geniş yapılardır. Duvarlar bu çelik iskeletlere perde gibi asılırlar-hatta mimaride bu çelik iskeletler tarafından desteklenen cam kaplamalı yüksek yapılara "giydirme cepheli" denir. Rüzgâr için ise özel durumlar göz önüne alınmaktadır.

Adlandırma
İngilizce ile Fransızcadaki adları «gök-kazıyan» anlamına gelir ve bu iki dilden diğer dillere büyük ölçüde olduğu gibi harfiyen çevrilmiştir.

 Afrikanca: wolkekrabber («bulut-kazıyan»)
 Almanca: Wolkenkratzer («bulut-kazıyan»)
 Beyaz Rusça: небаскроб [nebaskrob] («gök-kazıyan»)
 Boşnakça: neboder («gök-yırtan»)
 Bulgarca: небостъргач [nebostırgaç] («gök-kazıyan»)
 Çince (basitleştirilmiş): 摩天大楼 [mótiān dàlóu] («gök-kazıyıcı büyük bina»)
 Çince (geleneksel): 摩天大樓 [mótiān dàlóu] («gök-kazıyıcı büyük bina»)
 Çekçe ve Slovakça: mrakodrap («bulut-kazıyan»)
 Danca: skyskraber («bulut-kazıyan»)
 Endonezce ve Malayca: pencakar langit («gök-kazıyan»)
 Esperanto: nuboskrapulo  («gök-kazıyan»)
 Estonca: pilvelõhkuja («bulut-kıran»)
 Farsça: آسمانخراش [âsmânhrâş] («gök-kazıyan»)
 Felemenkçe: wolkenkrabber («bulut-kazıyan»)
 Fince: pilvenpiirtäjä («bulut-taslaklayan»)
 Fransızca: gratte-ciel («gök-kazıyan»)
 İbranice: גורד שחקים [gored sh'khakim] («gök-kazıyan»)
 İngilizce: skyscraper («gök-kazıyan»)
 İspanyolca: rascacielos («gök-kazıyan»)
 İsveççe: skyskrapa («gök-kazıyan»)

 İtalyanca: grattacielo («gök-kazıyan»)
 İzlandaca: skýjakljúfur («gök-yaran»)
 Japonca: 摩天楼 [matenrou] («gök-kazıyıcı kule»)
 Katalanca: gratacel («gök-kazıyan»)
 Kürtçe: balexane («endamlı bina»)
 Macarca: felhőkarcoló («bulut-kazıyan»)
 Makedonca: облакодер [oblakoder] («bulut-kazıyan»)
 Norveççe: skyskraper («bulut-kazıyan»)
 Lehçe: drapacz chmur («bulut-kazıyan»)
 Letonca: debesskrāpis («gök-kazıyan»)
 Litvanca: dangoraižis («gök-kazıyan»)
 Portekizce: arranha-céu («gök-kazıyan»)
 Rumence: zgârie-nori («gök-kazıyan»)
 Rusça: небоскрёб [neboskryob] («gök-kazıyan»)
 Sırpça: небодер [neboder] («gök-yırtan»)
 Slovence: nebotičnik («gök-ovan»)
 Türkçe: gökdelen («sky-piercer»)
 Ukraynaca: хмарочос [hmaroços] («gök-tırmalayan»)
 Vietnamca: nhà chọc trời («gök-dürtükleyen»)
 Yunanca: ουρανοξύστης [uranoksístis] («gök-kazıyan»)

Tarih
İlk gökdelen olarak Chicago'da 1884-1885'te inşa edilen on katlı "Home Insurance" binası kabul edilmektedir. Günümüz koşullarıyla ilk gökdelen ise New York'taki "Woolworth Building" dir.

Gökdelenler 19. yüzyılın sonlarında New York, Şikago ve Londra da, 1930'ların başından itibaren Güney Amerika (Sao Paulo, Buenos Aires) ve Asya (Şanghay, Hong Kong, Singapur)'da inşa edilmeye başlandı.

Dünya'nın en yüksek gökdelenleri (İlk 50)

Ayrıca bakınız
 Türkiye'nin Gökdelenleri
 İstanbul'un Gökdelenleri

Dış bağlantılar

 https://web.archive.org/web/20180407111714/http://www.die-wolkenkratzer.de/
 http://www.emporis.com/
 http://www.skyscraperpage.com/
 http://www.skyscrapercity.com/
 http://www.skyscraperlife.com/

Gökdelen


Hinton Battle (nacido el 29 de noviembre de 1956) es un actor, bailarín, y profesor de baile de Estados Unidos. Ha ganado tres Premios Tony, todos en la categíra de Mejor Actor de Reparto en un Musical. Fue el primero en interpretar al Espantapájaros en la versión teatral de The Wiz.

Primeros años
Battle nació en Neubrücke, Hoppstädten, Alemania Occidental y se crio en Washington D. C. y Nueva York. Su madre era una ama de casa y su padre un oficial del ejército de Estados Unidos. El talento enorme de Battle se hizo aparente a los nueve años de edad. Después de estudiar tres años ballet, recibió una beca para estudiar en The School of American Ballet donde estudió hasta los quince años.

Referencias

Actores afroamericanos
Coreógrafos de Estados Unidos
Bailarines de Estados Unidos
Actores de cine de Estados Unidos
Actores de teatro de Estados Unidos
Ganadores del premio Tony

Hinton Battle


El zulo es una escultura de bronce de Víctor Ochoa que está expuesta desde 2009 en la explanada del puerto de la ciudad española de Cartagena (Región de Murcia), en homenaje a las víctimas del terrorismo. La obra, en la cual la historiadora del arte Ana María Preckler (2003) apreció una «factura miguelangelesca», posee una altura de 5 metros y 2,5 toneladas de peso, y representa a un hombre desnudo y sentado en actitud de reflexión, cabizbajo y abrazándose las piernas, casi en posición fetal.

La estatua, que anteriormente se había expuesto en la plaza Mayor de Salamanca y el parque del Retiro de Madrid, fue inaugurada en su actual ubicación el 4 de abril de 2009 en presencia de autoridades como la alcaldesa Pilar Barreiro, el presidente de la Región de Murcia Ramón Luis Valcárcel y la vicepresidenta de la Asociación Víctimas del Terrorismo, Ángeles Pedraza.

El coste de la adquisición de la escultura fue de 740 000 euros, lo que mereció un requerimiento de explicaciones por parte de la oposición socialista por considerarlo un «despilfarro irresponsable».

Referencias

Enlaces externos

 Página web de Víctor Ochoa

Casco Antiguo de Cartagena
Esculturas de 2009
Esculturas de Víctor Ochoa
Esculturas urbanas de España de los años 2000
Escultura urbana en Cartagena
España en 2009
Monumentos conmemorativos
Víctimas del terrorismo en España

El zulo


The primary sensory areas are the primary cortical regions of the five sensory systems in the brain (taste, olfaction, touch, hearing and vision). Except for the olfactory system, they receive sensory information from thalamic nerve projections. The term primary comes from the fact that these cortical areas are the first level in a hierarchy of sensory information processing in the brain. This should not be confused with the function of the primary motor cortex, which is the last site in the cortex for processing motor commands.

Though some areas of the human brain that receive primary sensory information remain poorly defined, each of the five sensory modalities has been recognized to relate to specific groups of brain cells that begin to categorize and integrate sensory information.

 Somatosensory system: The primary somatosensory cortex (SI) is across the central sulcus and behind the primary motor cortex configured to generally correspond with the arrangement of nearby motor cells related to specific body parts. The area includes gray matter along the central gyrus and its extension into the postcentral gyrus.
 Taste: The primary gustatory area consists of the anterior part of the insula and the frontal operculum.
 Olfaction: The olfactory cortex is located in the uncus which is found along the ventral surface of the temporal lobe.  Olfaction is the only sensory system that is not routed through the thalamus.
 Vision: The visual area known as V1, striate cortex, or (primary visual cortex, Brodmann area 17) is located on the calcarine sulcus deep within the inside folds of the occipital lobe.
 Hearing: The primary auditory cortex is located on the transverse gyri that lie on the back of the superior temporal convolution of the temporal lobes.

References

Cerebrum

Primary sensory areas


En cálculo, la integral indefinida de una función dada (es decir, el conjunto de todas las primitivas de la función) se denota con una constante, la constante de integración. Esta constante expresa una ambigüedad inherente a la construcción de primitivas. Si una función f está definida en un intervalo y F es una primitiva de f, entonces el conjunto de todas las primitivas de f viene dado por las funciones F (x) + C, siendo C una constante arbitraria.

Origen de la constante
La derivada de cualquier función constante es cero. Una vez se ha encontrado una primitiva F, sumándole o restándole una constante C se obtiene otra primitiva, porque (F + C) ' = F ' + C ' = F '. La constante es una manera de expresar la clase de todas las funciones primitivas diferentes de una función dada.

Por ejemplo, supóngase que se quiere encontrar la primitiva de cos(x). Una de estas primitivas es sin(x). Otra es sin(x)+1. Una tercera es sin(x)-π. Cada una de estas funciones tiene por derivada cos(x), por lo tanto todas son primitivas de cos(x).
Resulta que añadir y restar constantes es el único grado de libertad que hay al encontrar primitivas diferentes de la misma función. Es decir, todas las primitivas son las mismas con la diferencia de una constante. Para expresar este hecho para cos(x), se escribe:

Sustituyendo C por un número cualquiera, se obtiene una primitiva. En cambio, escribiendo C en vez de un número se obtiene una descripción compacta de todas las primitivas posibles de cos(x). C se denomina constante de integración. Se puede comprobar fácilmente que todas estas funciones son, en efecto, primitivas de cos(x):
{|
|-
|
|
|-
|
|
|-
|
|
|}

Necesidad de la constante
A primera vista puede parecer que la constante es innecesaria, puesto que se puede considerar cero. Además, al evaluar integrales definidas empleando el teorema fundamental del cálculo, la constante siempre se sumará y se restará, siendo su efecto nulo.
Pero intentar igualar la constante a cero no siempre tiene sentido. Por ejemplo, 2sin(x)cos(x) se puede integrar de dos maneras diferentes:

Por lo tanto, al considerar C como nula aún quedaría una constante. Esto significa que, para una función dada, no hay ninguna antiderivada "más simple".

Otro problema con igualar C a cero es que a veces se quiere hallar una primitiva que tiene un valor dado en un punto dado. Por ejemplo, para obtener la primitiva de cos(x) que tiene el valor 100 en x = π sólo hay un valor válido de C (en este caso C = 100).

Esta restricción se puede reformular en el lenguaje de las ecuaciones diferenciales. Encontrar una integral indefinida de una función f(x) es lo mismo que resolver la ecuación diferencial dy/dx = f(x). Cualquier ecuación diferencial tiene muchas soluciones, y cada constante representa la solución única de un problema de valor inicial definido. Imponer la condición de que la primitiva tome el valor 100 en x = π es una condición inicial. Cada condición inicial corresponde a un único valor de C, de modo que sin C sería imposible resolver el problema.

Hay otra justificación, que viene del álgebra abstracta. El espacio de todas las funciones reales sobre el conjunto de los números reales (adecuadas) es un espacio vectorial, y el operador diferencial  es un operador lineal. El operador d/dx hace corresponder una función a cero si y sólo si la función es constante. Consecuentemente, el núcleo de d/dx es el espacio de todas las funciones constantes. El proceso de integración indefinida equivale a encontrar una antiimagen de una función dada. No hay ninguna antiimagen canónica para una función dada, pero el conjunto de todas esas antiimágenes forma una clase de equivalencia. Elegir una constante es lo mismo que elegir un elemento de la clase. En este contexto, resolver un problema de valor inicial se interpreta como la pertenencia al hiperplano dado por las condiciones iniciales.

Motivo para la diferencia de una constante entre primitivas

Este resultado se puede establecer formalmente de esta forma: Sean F:R→R y G:R→R dos funciones derivables en todo punto. Supóngase que F'(x) = G'(x) para todos los números reales x. Entonces existe un número real C tal que F(x) - G(x) = C para todo x real.

Para demostrar esto, nótese que [F(x) - G(x)]' = 0. Por lo tanto F se puede sustituir por F-G y G por la función constante 0; esto transforma el problema en el de demostrar que una función derivable en todas partes que tiene por derivada la función constante cero tiene que ser la función constante:

Se escoge un número real a, y se hace C=F(a). Para cualquier x, el teorema fundamental del cálculo establece que
{|
|-
|
|}
lo que implica que F(x)=C. Por lo tanto F es una función constante.

Hay dos hechos cruciales en esta demostración. Primero, la recta real es un espacio conexo. Si la recta real no fuera conexa, no siempre se podría integrar desde un punto fijo a hasta cualquier x dado. Por ejemplo si se tratara de funciones definidas en la unión de los intervalos [0,1] y [2,3], y si a fuera 0, entonces no sería posible integrar de 0 a 3, porque la función no estaría definida entre 1 y 2. En este caso habría dos constantes, una para cada componente conexo del dominio de la función. En general, a base de sustituir constantes por funciones localmente constantes se puede extender este teorema a dominios no conexos.

Segundo, se ha supuesto que F y G son derivables en todas partes. Si F y G no son derivables en sólo un punto, el teorema falla. Por ejemplo, sea F(x) la función escalón, que vale 0 para valores negativos de x y 1 para valores no negativos de x, y sea G(x) = 0. Entonces la derivada de F es cero donde está definida, y la derivada de G es siempre cero. Con todo, queda claro que F y G no difieren en una constante. Incluso si se supone que F y G son continuas en todas partes y derivables casi en todas partes el teorema sigue fallando. A modo de ejemplo, tómese como F la función de Cantor y sea de nuevo G = 0.

Referencias

Cálculo integral

Constante de integración


Billboard, Amerika Birleşik Devletleri'nde yayımlanan haftalık müzik dergisidir. Birçok ülkede de yerel olarak çıkarılmaktadır.

Amerika'da sadece müzik sektörüne yönelik yayınlara yer veren dergide müzik listelerinin yanı sıra, çeşitli müzik türleri ile ilgili haberler, sanatçılar ile röportajlar, sektördeki yenilikler ve ödüllü yarışmalar da yer alıyor.

Resimler

Ayrıca bakınız
 Billboard Hot 100
 Billboard 200
 Hot R&B/Hip-Hop Songs
 Billboard Hot 100 liste başarıları ve kilometre taşları

Billboard (dergi)


සිවිල් නීති ඉතිහාසය

සිවිල් නීති පද්ධතිය පදනම් වන්නේ රෝම නීතිය, විශේෂයෙන්ම ජස්ටීනියන් අධිරාජ්‍යයාගේ කෝපුස් ජූරිස් සිවිලිස් නමින් හඳුන්වනු ලැබූ නීතය මතය. පසුකාලීනව මධ්‍යකාලීන නීති ශාස්ත‍්‍රඥයින් විසින් එය වැඩිදියුණු කරන ලදී.

විවිධ රටවල රෝම නීතිය පිලිගැනීම විවිධ ආකාරයෙන් සිදුව ඇත. සමහර රටවල ව්‍යවස්ථාපිත නීතිය මඟින් එය පිලිගනු ලැබ ඇති බැවින් එය පනවල ලද නීතියකි. තවත් සමහර රටවල නෛතික න්‍යායවේදීන් විසින් එය යොදාගැනීම හේතුවෙන් පිලිගැනීමට ලක්ව ඇත.
මීට සමාන්තරව යුරෝපය පුරා රෝම නීතිය සම්පූර්ණයෙන් සිය ආධිපත්‍යය නොදැරන ලදී. මෙම රටවල රෝම නීතිය කිසියම් නිශ්චිත කරුණක් සම්බන්ධයෙන් දේශීය නීතිය තුල ප‍්‍රතිපාදනයක් නොමැති වූ අවස්ථාවන්හිදී යොදාගනු ලැබූ ද්විතීයික මූලාශ‍්‍රයක් විය. කෙසේවෙතත් දේශීය නීතීන්ද රෝම නීතියට අනුව අර්ථ නිරූපනය කරනු ලැබූ අතර මේ හේතුවෙන් නීතියේ ප‍්‍රාථමික මූලාශ‍්‍රය කෙරෙහි රෝම නීතියේ බලපෑම විය.

රෝම නීතියේ පදනමට අමතරව සංගෘහිත කරනු ලැබූ විවිධ නීති සංග‍්‍රහයන්හිද රෝම නීතිය අන්තර්ගතව ඇත. මෙසේ නීතිය සංගෘහිත කිරීමේ සංකල්පය පැරණි බැබිලෝනියානු ශිෂ්ඨාචාරය තෙක් දිවයන්නකි.

17 සහ 18 වන සියවස්වල ස්වභාවික නීතිය සහ පුනරුද අදහස් සමඟ මෙම සංගෘහිත කිරීමේ සංකල්පය වැඩිදියුණු විය. මෙම යුගයේ දේශපාලනික පූර්වාදර්ශය ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය, දේපළ සුරක්‍ෂිතතාවය සහ නීතියේ පාලනය වැනි සංකල්පයන්ගෙන් නිරූපනය වෙයි. මෙකී පූර්වාදර්ශයට අනුව නීතිය ලේඛණගතකොට ඒකීය ස්වභාවයක් ඇතිකිරීම මඟින් නීතියේ ස්ථිරභාවයක් ඇති කිරීම අවශ්‍ය විය. මේ අනුව ඉහතින් සඳහන් කළ රෝම නීතියේ සිරිත් මත පදනම් වූ නීතියේ සහ ප‍්‍රාදේශීය නීතියේ පැවැත්ම අහෝසි වී නීතිය සංගෘහිත කිරීම වෙත අවධානය යොමුවූ අතර ඉහතින් දක්වන ලද දේශපාලනික පූර්වාදර්ශය සාක්‍ෂාත් කරගැනීම සඳහා එසේ කිරීම අවශ්‍ය විය.
සංගෘහිත කිරීමට තවත් හේතුවක් වූයේ 19 වන සියවසේදී බිහිවූ ජාතික රාජ්‍ය පිලිබඳ සංකල්පයයි. සමස්ථ රාජ්‍ය කෙරෙහිම බලපවත්වන්නාවූ නීතිය ලේඛණගත කිරීම මෙහිදී අවශ්‍ය විය.

මෙම සංගෘහිත කිරීම සම්බන්ධයෙන් විවිධ වූ ප‍්‍රතිචාරයන් ඵල්ලවිය. සංගෘහිත කිරීම යෝජනා කර සිටි පිරිස කියා සිටියේ ස්ථිරත්වය, ඒකීයත්වය සහ නීතියේ ක‍්‍රමානුකූල සටහන් තබාගැනීම යන කාරණාවන් සඳහා එසේ කළයුතු වන බවයි. ඊට විරෝධය දැකුවූවන් කියා සිටියේ එමඟින් නීතියේ ඝනීභූතකරණයට ලක්වනු ඇතිය යන්නයි.

අවසානයේදී සංගෘහිත කිරීම සම්බන්ධයෙන් කෙතරම් විරෝධතාවයන් පැවතියද යුරෝපීය පුද්ගලික නීති සංගෘහිත කිරීම ඉදිරියට ගමන් කරන ලදී. මෙහි වඩාත් බලපෑම් සහගත වූ කි‍්‍රයාදාමයන් ලෙස 1804 නැපෝලියානු සංග‍්‍රහය, 1900 ජර්මානු සිවිල් සංග‍්‍රහය සහ ස්විස් නිති සංග‍්‍රහයන් දැක්විය හැක.

19 වන සියවසේදී ජර්මනිය නැඟී එමින් සිටි බලවතා වූ බැවින් එහි නීති පද්ධතිය මනාව සංවිධානය වූවක් විය. බොහෝ ආසියානු ජාතීන් දියුණුව කරා පියනැගීමේදී සිය නීති පද්ධතියේ පදනම බවට පත්කොට ගත්තේ ජර්මානු නීති සංග‍්‍රහයයි. ජපානය සහ දකුණු කොරියාව මීට උදාහරණයන්ය. පසුකාලීනව ක්විං රාජවංශික යුගයේදී චීනයට ජර්මානු සිවිල් සංග‍්‍රහය හඳුන්වාදෙනු ලැබූ අතර මහජන චීන සමූහාන්ඩුවේ නීතියේ පදනම බවට පත්වූයේ එයයි. තවමත් එය තායිවානය තුල සකී‍්‍රයව පවතී. සමහර ලේඛකයින්ගේ මතය වී ඇත්තේ කොමියුනිස්ට් රටවල පැවැති සමාජවාදී නීතියේ පදනම වූයේද සිවිල් නීතිය වන බවයි. එනම් මෙහිදී සිවිල් නීතියට මාක්ස් ලෙනින්වාදී අදහස් එකතු වී ඇත.

සිවිල් නීතියේ සමහර නෛතික ආයතනයන් මධ්‍යතන යුගයේ ඉස්ලාමීය නීතිය සහ නීති විද්‍යාවෙන් ආභාෂය ලබා ඇත. උදාහරණයක් ලෙස ඉස්ලාමීය හවාලා ආයතන ඉතාලි සිවිල් නීතිය සහ ප‍්‍රංශ සිවිල් නීතිය කෙරෙහි බලපා ඇත. යුරෝපීය සිවිල් නීතියේ සීමාසහිත හවුල්කාරීත්වය නමින් හැඳින්වෙන සංකල්පය ඉස්ලාමීය නීතියෙන් නුවර්තනය කොට ගත්තකි. වර්තමාන සිවිල් නීතිය තුල කි‍්‍රයාත්මක රෙස් ජුඩිකාටා සහ ණය මාරු කිරීම යන සංකල්පයන් රෝම නීතිය තුල නොපැවැති අතර ඒවායේ පදනමද ඉස්ලාමීය නීතිය යැයි සිතිය හැක. නියෝජිතත්වය පිලිබඳ සංකල්පයද රෝම නීතිය තුල අන්තර්ගත වූවක් නොවේ. රෝම නීතියට අනුව කිසියම් තැනැත්තකුට වෙනත් අයකුගේ නියෝජිතයකු ලෙස කටයුතු කරමින් තවත් අයකු සමග ගිවිසුම්වලට එළඹීම කළ නොහැකි විය. නියෝජිතත්වය පිලිබඳ සංකල්පය ඉස්ලාමීය නීතිවේදීන් විසින් හඳුන්වා දෙනු ලැබුවක් වන අතර පසුකාලීනව එය සිවිල් නීතිය තුලටද පැමිණ ඇත.
ඉස්ලාමීය නීතිය විසින් බටහිරට තවත් නීති මූලධර්මයන් දෙකක් හඳුන්වා දෙනු ලැබිණ. එනම් සාධාරණත්වය සහ හිතාධ්‍යාශයයි. මෙම සංකල්පයන් සිවිල් නිතියේ සහ ජාත්‍යන්තර නීීතියේ pacta sunt servanda නම් සංකල්පය බිහිවීමට පුරෝගාමී විය. ඉස්ලාමීය නීතියේ තවත් බලපෑමක් නම් කුරුස යුද්ධයෙන් අනතුරුව පලස්තීන ප‍්‍රදේශයන්හි සිට නැවත පැමිණී ප‍්‍රංශයේ නව වන ලූවී රජු විසින් නිර්දෝෂීභාවයේ පූර්ව නිගමනය පිලිබඳ සංකල්පය යුරෝපයට හඳුන්වාදීමයි. ඊට පෙර යුරෝපීය නෛතික කි‍්‍රයාවලිය තුල වූයේ වගවිභාගාත්මක ක‍්‍රමයකි. මීට ප‍්‍රතිපක්‍ෂව ඉස්ලාමීය නීතිය නිදොස්භාවයේ පූර්ව නිගමනය මත පදනම්විය.

සිවිල් නීති ඉතිහාසය


Agroprodukt d.o.o. Pula, ime je za hrvatsku tvrtku za koja se bavi poljoprivredom, trgovinom poljoprivredih proizvoda, te proizvodnjom vina i maslinova ulja.

Povijest

Agroprodukt d.d. je nastala je odvajanjem tvrtke Puljanka 1991. godine i u sastavu tvrtke nalaze se sljedeća dobra:
 42 hektara nasada vinograda,
 55 hetkara nasada maslina,
 60 hektara nasada breskve

Godine 2000. u sklopu imanja u Vodnjanu otvara se pogon za flaširanje vina, dok 2002. godine otvara se uljara koja ima preradni kapacitet od 1800 kg maslina na sat.

Proizvodi
 Salvela - maslinovo ulje
 Malvazija Vodnjan - vino

Vrela

Vanjske poveznice

Tvrtke iz Pule

Agroprodukt (tvrtka iz Pule)


Der Ryūkō-ji (jap. ) ist ein Tempel der Nichiren-shū in der japanischen Stadt Fujisawa, Präfektur Kanagawa.
Er befindet sich auf dem Gelände der ehemaligen Tatsukuchi- (oder Tatsunokuchi-) Hinrichtungsstätte, an der der Religionsstifter Nichiren beinahe hingerichtet wurde. Somit ist die Höhle, in der Nichiren gefangengehalten wurde, Teil des Tempelgeländes. Vor dem Hondō des Tempels befindet sich zudem eine Statue Nichirens.

Weblinks
 Nichiren-shū: Ryūkō-ji.

Buddhistischer Tempel in der Präfektur Kanagawa
Nichiren-Buddhismus
Fujisawa (Kanagawa)

Ryūkō-ji


David Barclay may refer to:

 Col. David Barclay (Quaker) (1610–1686), 1st Laird of Urie and father of Robert Barclay, the Quaker apologist
 David Barclay of Cheapside (1682–1769), Scottish Quaker merchant, grandson of the 1st Laird of Urie, father of David Barclay of Youngsbury
 David Barclay of Youngsbury (1729–1809), English Quaker merchant and banker, grandson of Robert Barclay
 David Barclay (MP) (1784–1861), English Whig politician
 David Barclay (congressman) (1823–1889), member of the U.S. House of Representatives
 Sir David Barclay (1934–2021), British businessmen
 David E. Barclay (born 1948), American historian and author
 David Barclay (puppeteer) (born 1940), British puppeteer
 Dave O'Brien (actor) (1912–1969), who used the pseudonym David Barclay for his film writing and directing work

David Barclay


Elvis Has Left the Building er en amerikansk sort humor-film fra 2004. Den er instrueret af Joel Zwick og har Kim Basinger i hovedrollen som en kosmetiksælger, der uforvarende kommer til at slå en række Elvis Presley-imitatorer ihjel.

Referencer

Eksterne henvisninger

Amerikanske film fra 2004
Engelsksprogede film
Komediefilm fra USA

Elvis Has Left the Building


Coryphopteris, Rod papratnjača iz porodice Thelypteridaceae, dio reda osladolike. Pripada mu 70 vrsta, većina iz Malezije, pa do Melanezije i Polinezije, južnoj Himalaji, nešto u južnoj Rusiji, i jedna vrsta u Sjevernoj Americi

Vrste

 Coryphopteris andersonii Holttum
 Coryphopteris andreae Holttum
 Coryphopteris angulariloba (Ching) L. J. He & X. C. Zhang
 Coryphopteris arthrotricha Holttum
 Coryphopteris athyriocarpa (Copel.) Holttum
 Coryphopteris athyrioides Holttum
 Coryphopteris atjehensis Holttum
 Coryphopteris badia (Alderw.) Holttum
 Coryphopteris borealis Holttum
 Coryphopteris brevipilosa Holttum
 Coryphopteris castanea (Tagawa) Y. H. Chang
 Coryphopteris caudata (Ching ex K. H. Shing) S. E. Fawc. & A. R. Sm.
 Coryphopteris changbaishanensis (Ching ex K. H. Shing) comb. ined.
 Coryphopteris chinensis (Ching) S. E. Fawc. & A. R. Sm.
 Coryphopteris chingii (K. H. Shing & J. F. Cheng) S. E. Fawc. & A. R. Sm.
 Coryphopteris coriacea (Brause) Holttum
 Coryphopteris diaphana (Brause) Holttum
 Coryphopteris diversisora (Copel.) Holttum
 Coryphopteris dura (Copel.) Holttum
 Coryphopteris engleriana (Brause) Holttum
 Coryphopteris fasciculata (E. Fourn.) Holttum
 Coryphopteris gymnopoda (Baker) Holttum
 Coryphopteris habbemensis (Copel.) Holttum
 Coryphopteris hirsutipes (C. B. Clarke) Holttum
 Coryphopteris holttumii Parris ined.
 Coryphopteris horizontalis (Rosenst.) Holttum
 Coryphopteris hubrechtensis Holttum
 Coryphopteris indochinensis (Christ) S. E. Fawc. & A. R. Sm.
 Coryphopteris inopinata Holttum
 Coryphopteris iwatsukii Holttum
 Coryphopteris japonica (Baker) L. J. He & X. C. Zhang
 Coryphopteris klossii (Ridl.) Holttum
 Coryphopteris kolombangarae Holttum
 Coryphopteris krayanensis (K. Iwats. & M. Kato) S. E. Fawc. & A. R. Sm.
 Coryphopteris lauterbachii (Brause) Holttum
 Coryphopteris ledermannii (Hieron.) Holttum
 Coryphopteris marquesensis (Lorence & K. R. Wood) Lorence & A. R. Sm.
 Coryphopteris meiobasis Holttum
 Coryphopteris microlepigera Holttum
 Coryphopteris multisora (C. Chr.) Holttum
 Coryphopteris musashiensis (Hiyama) S. E. Fawc. & A. R. Sm.
 Coryphopteris nigrescens (Ching ex K. H. Shing) S. E. Fawc. & A. R. Sm.
 Coryphopteris nipponica (Franch. & Sav.) S. E. Fawc. & A. R. Sm.
 Coryphopteris obtusata (Alderw.) Holttum
 Coryphopteris oligolepia (Alderw.) Holttum
 Coryphopteris pauciloba (Ching ex K. H. Shing) S. E. Fawc. & A. R. Sm.
 Coryphopteris pectiniformis (C. Chr.) Holttum
 Coryphopteris petelotii (Ching) Holttum
 Coryphopteris platyptera (Copel.) Holttum
 Coryphopteris plumosa (C. Chr.) Holttum
 Coryphopteris propria (Alderw.) Holttum
 Coryphopteris pubirachis (Baker) Holttum
 Coryphopteris quaylei (E. D. Br.) Holttum
 Coryphopteris quinlingensis (Ching ex K. H. Shing) comb. ined.
 Coryphopteris raiateana Holttum
 Coryphopteris seemannii Holttum
 Coryphopteris seramensis M. Kato
 Coryphopteris simulata (Davenp.) S. E. Fawc.
 Coryphopteris squamipes (Copel.) Holttum
 Coryphopteris stereophylla (Alderw.) Holttum
 Coryphopteris subbipinnata Holttum
 Coryphopteris subnigra (Brause) Holttum
 Coryphopteris sulawesica Holttum
 Coryphopteris sylva-nipponica (Ebihara & Nakato) S. E. Fawc., A. R. Sm. & Ebihara
 Coryphopteris tahanensis Holttum
 Coryphopteris tanggamensis Holttum
 Coryphopteris trichochlamys (Ching ex K. H. Shing) S. E. Fawc. & A. R. Sm.
 Coryphopteris unidentata (Bedd.) Holttum
 Coryphopteris viscosa (Baker) Holttum
 Coryphopteris vitiensis Holttum

Sinonimi
 Parathelypteris sect.Melanostipes Ching
 Thelypteris subgen.Coryphopteris (Holttum) Fraser-Jenk.

Izvori

Thelypteridaceae

Coryphopteris


جين لنتش  ممثلة أمريكية من مواليد 14 يوليو 1960.

أدوارها في التلفزيون الأمريكي
 غلي - سو سلفستر

أدوارها في السينما الأمريكية
 الهارب - الدكتورة كاثي ووهالد
 ذا ليت بلومر
 رالف يدمر الإنترنت

مواقع خارجية

 PlanetOut interview
 AfterEllen.com interview with Jane Lynch
 Panel discussion with Jane Lynch at Outfest 2010
 Jane Lynch at Emmys.com
 Jane Lynch Video produced by Makers: Women Who Make America

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من إفرغرين بارك (إلينوي)
أشخاص من دالتون (إلينوي)
أمريكيون بإعاقات
أمريكيون مسيحيون سابقون
أمريكيون من أصل أيرلندي
أمريكيون من أصل سويدي
خريجو جامعة إلينوي الحكومية
خريجو جامعة كورنيل
رواة كتب صوتية
شخصيات إل جي بي تي من إلينوي
شخصيات إل جي بي تي من كاليفورنيا
شخصيات مثلية بإعاقات
فنانون ترفيهيون مثليون من الولايات المتحدة
كاثوليك سابقون
كتاب سيرة ذاتية أمريكيون
كتاب مذكرات مثليون
كوميديات أمريكيات
كوميديون أمريكيون في القرن 21
كوميديون مثليون
كوميديون مثليون أمريكيون
مغنيات أمريكيات
مقدمو برامج مسابقات أمريكيون
ملحدون أمريكيون
ممثلات أداء صوتي أمريكيات
ممثلات أفلام أمريكيات
ممثلات أمريكيات في القرن 20
ممثلات أمريكيات في القرن 21
ممثلات تلفزيون أمريكيات
ممثلات مثليات
ممثلات مسرح أمريكيات
ممثلات من أصل أيرلندي
ممثلات من شيكاغو (إلينوي)
ممثلات من لوس أنجلوس
ممثلون أمريكيون بإعاقات
مواليد 1960
مواليد في دالتون (إلينوي)
ناشطو حقوق إل جي بي تي أمريكيون
ناشطون أمريكيون بإعاقات
ناشطون بإعاقات

جين لنتش


William James Flynn ( - ) est un haut fonctionnaire américain. Il dirige les services secrets des États-Unis de 1912 à 1917, avant d'occuper le poste de directeur du Bureau of Investigation du  au .

Biographie
Flynn est né à New York en 1867. Il commence sa carrière gouvernementale en 1897, après avoir reçu une éducation dans une école publique.

Début de carrière
Flynn a commencé plombier. Ensuite agent des services secrets des États-Unis, Flynn en devient le chef de 1912 à 1917, succédant ainsi à .

Carrière au Bureau of Investigation

En 1919, Flynn est nommé directeur du Bureau of Investigation, ancêtre du FBI, par le procureur général Palmer.

Démission
L'approche intransigeante de Flynn en matière de contre-espionnage et ses déclarations publiques alarmistes destinées à éveiller les États-Unis à la menace de l'espionnage allemand ont provoqué la colère des communautés allemande et irlandaise et ont érodé le soutien de Flynn à Washington, se terminant par sa démission.

Après avoir démissionné, Flynn devient chef de la police de l'administration fédérale des chemins de fer.

Réintégration et remplacement
Deux ans après avoir quitté les services secrets, il est de nouveau appelé au poste de directeur du Bureau d'enquête par Palmer.

La nouvelle administration Harding remplace par la suite Flynn par William J. Burns.

Retraite et fin de vie
Alternant écriture d'articles, de romans policiers, scénariste pour l'industrie cinématographique, Flynn meurt âgé 60 ans à Larchmont (État de New York).

Notes et références

Liens externes

Personnalité liée à New York
Directeur du FBI
Naissance en novembre 1867
Décès en octobre 1928
Décès à 60 ans

William J. Flynn


5243 Clasien este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
5243 Clasien este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Cornelis Johannes van Houten, Ingrid van Houten-Groeneveld și Tom Gehrels. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,78 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 7,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 5001-6000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1973
Centura de asteroizi

5243 Clasien


Kate Mosse (nacida el 20 de octubre de 1961 en Londres) es una escritora y presentadora de televisión inglesa. Es conocida principalmente por su novela de 2005 El laberinto (novela), traducida a más de 37 idiomas, y que le valió el Premio British Book de 2006. Sus novelas bestsellers han vendido millones de copias en más de 40 países.

En 1996 co-fundó el Premio Orange, del que también es Directora de Honor. En el año 2000 fue nombrada European Woman of Achievement (Mujer europea de éxito) por su contribución a las artes.

Bibliografía

Novelas
 Eskimo Kissing (1996)
 Crucifix Lane (1998)
 Laberinto (Trilogía del Languedoc libro 1 (Labyrinth, Book I Languedoc Trilogy, 2005)
 Sepulcro (Trilogía del Languedoc libro 2 (Sepulchre, Book II Languedoc Trilogy, 2007)
 Los fantasmas del invierno (The Winter Ghosts, 2009)
 Citadel (Book III Languedoc Trilogy, 2012)
 The Mistletoe Bride & Other Haunting Tales (short stories, 2013)
 The Taxidermist's Daughter (2014)

Libros no ficción
 Becoming a Mother (1993)
 The House: Behind the Scenes at the Royal Opera House, Covent Garden (1995)
 Chichester Festival Theatre at Fifty (2012)

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial de Kate Mosse

Novelistas de Inglaterra del siglo XX
Presentadores de televisión de Reino Unido
Novelistas de Inglaterra del siglo XXI
Escritoras de Inglaterra
Inglesas del siglo XX
Inglesas del siglo XXI

Kate Mosse


Le Barros Luco est un sandwich chaud du Chili à base de bœuf et de fromage dans diverses sortes de tranches de pain. Il doit son nom au président chilien Ramón Barros Luco qui avait l'habitude de le commander au restaurant du Congrès national du Chili. Certaines sources donnent comme lieu de création du sandwich la Confitería Torres.

Les façons de couper la viande sont les mêmes que celles utilisées pour un autre sandwich chilien, le churrasco.

Les pains utilisés pour préparer ce sandwich peuvent être : le pan de frica, le pan amasado, le marraqueta et le pain blanc tranché.

Le cousin du président, le sénateur Barros Jarpa, a remplacé la viande par du jambon et le sandwich a pris le nom de Barros Jarpa.

Notes et références

Articles connexes

Articles connexes
 Liste de sandwichs

Sandwich chilien

Barros Luco


Der Carpi Football Club 1909, im deutschsprachigen Raum bekannt als FC Carpi, ist ein italienischer Fußballverein aus Carpi, Provinz Modena in der Region Emilia-Romagna.

Der Verein wurde 1909 gegründet und trägt seine Heimspiele im benachbarten Modena im Stadio Alberto Braglia aus, das Platz für 21.151 Zuschauer bietet. In der Saison 2015/16 spielte der FC Carpi erstmals in Italiens höchster Spielklasse, der Serie A. Es folgte jedoch der direkte Wiederabstieg in die Serie B.

Geschichte
Der Carpi Football Club wurde im Jahre 1909 vom Studenten Adolfo Fanconi in der norditalienischen Stadt Carpi gegründet. Der erste Vereinsname war Jucunditas. Wenige Jahre später wurde der Name des Klubs verändert, er hieß fortan ab 1915 Associazione Calcio Carpi, kurz AC Carpi. Diesen Vereinsnamen trug man bis ins Jahr 2000, ehe der Klub mit dem heutigen Namen Carpi FC 1909 versehen wurde.

Der Fußballverein von Carpi spielte lange nie höher als in der drittklassigen Lega Pro Prima Divisione beziehungsweise der früheren Serie C1. Seinen größten Erfolg konnte der emilianische Verein feiern, als man in der Saison 1996/97 unter Trainer Luigi De Canio, der später unter anderem Mannschaften wie Udinese Calcio, die US Lecce oder den CFC Genua coachte, den dritten Rang der Gruppe 1 der Serie C1 erreichte. In darauffolgenden Aufstiegsplayoffs um die Promotion für die Serie B scheiterte man erst im Endspiel am AC Monza Brianza mit 2:3. Danach ging es für Carpi FC jedoch steil bergab. Nachdem 1998 der Abstieg in die Serie C2 noch verhindert werden konnte, passierte dieser ein Jahr später durch einen achtzehnten Rang in der Gruppe 1 der Serie C1.

Im Jahr 2000 wurde der AC Carpi für bankrott erklärt und unter dem Namen Carpi FC 1909 neu gegründet. Man startete in der Eccellenza. 2002 gelang die Rückkehr in die Serie D und 2010 stieg Carpi FC wieder in die viertklassigen Lega Pro Seconda Divisione auf. Dort schlug sich die Mannschaft auf Anhieb sehr gut und wurde am Ende Erster der Gruppe B mit zwei Punkten Vorsprung vor Carrarese Calcio. Nach dem Wiederaufstieg in die dritte Liga zeigte die Mannschaft von Trainer Egidio Notaristefano gute Leistungen und belegte nach Ablauf aller Spieltage einen überraschenden dritten Rang in der Girona A der Lega Pro Prima Divisione. Dies berechtigt Carpi FC zur Teilnahme an den Playoffs um den Zweitligaaufstieg, wo man in der ersten Runde auf Sorrento Calcio traf. Gegen die Kampanier setzte man sich durch und musste sich im Endspiel um den Zweitligaaufstieg mit der US Pro Vercelli messen. Das Hinspiel endete in Vercelli torlos, das Rückspiel in Modena entschied Vercelli mit 3:1 für sich und stieg somit anstatt Carpi in die Serie B auf.

In der folgenden Spielzeit rangierte Carpi FC nach Ende aller Spieltage der Lega Pro Prima Divisione A auf dem dritten Tabellenrang, einzig hinter Trapani Calcio, das den direkten Aufstieg in die Serie B schaffte, und der US Lecce und war somit erneut teilnahmeberechtigt für die Playoff-Spiele um den Zweitligaaufstieg. Dabei traf man im Halbfinale auf den FC Südtirol und konnte sich hierbei mit 4:3 nach Hin- und Rückspiel durchsetzen, während Lecce das andere Halbfinale gegen Virtus Entella siegreich gestaltete und folglich Endspielgegner Carpis wurde. Nachdem Carpi im Heimspiel mit 1:0 gegen den großen Favoriten aus dem Süden Italiens die Oberhand behalten hatte, schaffte das Team von Trainer Fabio Brini, der im Saisonverlauf Daniele Tacchini ersetzt hatte, im Stadio Via del Mare zu Lecce durch das 1:1-Unentschieden den Aufstieg in die Serie B – erstmals in der über einhundertjährigen Vereinsgeschichte.

Nach einer durchschnittlichen ersten Saison in der Serie B, die Carpi auf dem 12. Platz abschloss, schrieb der Verein in der Spielzeit 2014/15 erneut Geschichte: Durch das 0:0 gegen den AS Bari am 38. Spieltag fixierte der FC Carpi vier Runden vor Schluss seinen vierten Aufstieg in sechs Jahren. Damit spielt der Klub aus der Provinz Modena in der Saison 2015/16 erstmals in Italiens höchster Liga. Dort misslang allerdings der Saisonstart mit nur zwei Punkten aus den ersten sechs Spielen, woraufhin der Verein sich von Trainer Fabrizio Castori trennte. Sein Nachfolger Giuseppe Sannino wurde Anfang November 2015 – nach nur vier Punkten in fünf Ligaspielen – entlassen, und sofort erneut Castori verpflichtet. Der am 9. Januar 2016 erzielte Führungstreffer zum 2:1-Heimsieg gegen Udinese Calcio bedeutete für Mittelfeldspieler Lorenzo Pasciuti nicht nur seine Torpremiere in der Serie A, sondern einen Liga-Rekord: Der im Dezember 2009 zu Carpi gewechselte und bisher viermal mit dem Klub aufgestiegene Pasciuti hatte somit in den fünf höchsten Ligen Italiens im Trikot desselben Vereins getroffen.

Ligazugehörigkeit
 Serie A: bisher eine Spielzeit (ab 2015)

 Serie B: zwei Spielzeiten

 Lega Pro Prima Divisione (auch C1): 12 Spielzeiten

 Lega Pro Seconda Divisione (auch C2): 5 Spielzeiten

 Serie D: 29 Spielzeiten

Bekannte Spieler
 , Verteidiger des AC Pisa, aus Jugendabteilung von Carpi FC, von 2003 bis 2005 im Verein aktiv
 , aktiv für den AC Perugia, Inter Mailand und den SSC Neapel; Carpi als erste Station seiner Karriere
 , 2012 bis 2013 von Juventus Turin nach Carpi ausgeliehen, Teil der Aufstiegsmannschaft in die Serie B
 , 1997 bis 1998 bei Carpi FC aktiv, spielte weiterhin für den AS Rom, den FC Empoli und den SSC Neapel
 , 1996 bis 1997 von Piacenza an Carpi ausgeliehen, auch für Lazio, Sampdoria und Atalanta Bergamo aktiv

 , Weltmeister von 2006, 1996 kurz im Verein, weiterhin bei Perugia, dem FC Everton und Inter Mailand
 , Europokalsieger der Pokalsieger mit der AC Parma, Carpi als erste und letzte Station seiner Karriere
 , 2012 bis 2013 von Atalanta Bergamo nach Carpi ausgeliehen, Teil der Aufstiegsmannschaft in die Serie B

Bekannte Trainer
 , 1993 bis 1996 Trainer von Carpi, später u. a. Coach bei Modena, Brescia und Torino, derzeit albanischer Nationaltrainer
 , 1996 bis 1997 Trainer von Carpi, danach unter anderem bei Lecce, Napoli und Udine

Weblinks
 Offizielle Website

Einzelnachweise

Carpi

Gegründet 1909

FC Carpi


عين العودة بالفرنسية:"Ain El Aouda".  هي مدينة مغربية غير ساحلية توجد على بعد 27 كلم جنوب الرباط بجهة الرباط سلا القنيطرة، وعلى بعد 24 كلم شرق مدينة تمارة، وتقع في بداية هضبة زعير، وممتازة بالمناخ الجميل الذي يقصده مرضى الجهاز التنفسي، كما تمتاز بنواحيها الفلاحية حيث تشتهر بزراعة جميع أنواع البواكر، والفواكه الموسمية، ولديها احسن موسم "موسم شراگة" كما يتواجد بها فرع لأشهر مصنعي الأدوية في العالم.هناك أيضا المشروع المندمج، «فردوس» بجماعة عين عودة بعمالة الصخيرات تمارة، وهو عبارة عن قطب جهوي، يمتد على مساحة 625 هكتارا، ينتظر أن يستمر إنجازه على مدى 10 سنوات، بكلفة إجمالية تصل إلى 14 مليار درهم، مع خلق 12 ألف منصب شغل مباشر وغير مباشر.
ويهم هذا القطب ستة أشطر بمساكن يصل عددها إلى 460 34 وحدة سكنية، منها 000 17 سكن اجتماعي، فضلا عن 28 مدرسة، 22 مرفق اجتماعيا جماعيا، 10 إدارات، 6 مراكز صحية، 6 مساجد، 5 مرافق رياضية، متحف، مسرح، خزانة، قاعة للمناسبات، فضلا عن مقر لأكاديمية الرياضات (40 هكتارا)، ومنطقة للتجهيزات الفندقية (4.23 هكتار)، ومنطقة للتنشيط والترفيه (7.27 هكتار)، وفضاءات خضراء وشوارع رئيسية (198 هكتارا).

سوق الإثنين
تتوفر مدينة عين العودة على سلبيض، ورحبة الحبوب، ورحبة الخضر والفواكه. ومن معروضاتها أيضا القطاني والمواد الفلاحية والعلفية وجميع أنواع اللحوم والأتواب والملابس. ومن خصائص هذه السوق المقاهي والمطاعم الشعبية تحت الخيام التي تقدم وجبات الأكل الخاصة بالمتسوقين والباعة، كما تقدم في هذه السوق خدمات مختلفة للزوار تجعل منها وجهة أساسيةـ وزوار هذه السوق ليسوا فقط من سكان مدينة عين العودة وإنما يقصدونها من ضواحيها ومن الأحياء الشعبية المجاورة كحي التقدم وحي اليوسفية.

مراجع

أماكن مأهولة في جهة الرباط سلا القنيطرة
التعذيب في المغرب
مدن المغرب

عين العودة


La Ruta Estatal de Arizona 86, y abreviada SR 86 (en inglés: Arizona State Route 86) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Arizona. La carretera inicia en el Oeste desde la  hacia el Este en la 16th Avenue en Tucson. La carretera tiene una longitud de 190,1 km (118.11 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de Arizona 86 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Arizona por sus siglas en inglés ADOT.

Cruces
La Ruta Estatal de Arizona 86 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de ADOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Arizona

Ruta Estatal de Arizona 86


Hermann Darsen, bis 1930 Derzewski (* 14. Januar 1892 in Charlottenburg; † 31. Juli 1941 in Sigmaringen) war preußischer Regierungspräsident der Hohenzollernschen Lande in Sigmaringen (1940–1941).

Sein Vater war der Konteradmiral der deutschen Kaiserlichen Marine Carl Derzewski (1855–1914). Darsen war ein Alter Kämpfer aus Danzig, trat zum 1. Februar 1931 der NSDAP bei (Mitgliedsnummer 465.744) und hatte bis 1935 bei der Regierung in Koblenz gearbeitet. Darsen gehörte auch der SS an, in der er im November 1940 zum SS-Oberführer (SS-Nummer 99.934) befördert wurde.

Einzelnachweise

NSDAP-Mitglied
SS-Mitglied
Regierungspräsident (Sigmaringen)
Deutscher
Geboren 1892
Gestorben 1941
Mann

Hermann Darsen


Orta saha pozisyonu, futbolda oyuna yön veren ve defans ile forvet arasında köprü görevi gören pozisyondur. Temel amaçları şut atmak, pas vermek, rakibin gerçekleştirdiği atakları kesmek, topa sahip olmak ve forvetleri beslemektir. Bazı orta saha oyuncuları daha fazla defansif görev alırken, diğerleri ise forvet ve orta saha arasında görev yaparlar. Kulüplerin kullandığı orta saha oyuncu sayısı, maçın zorluğuna, oyun şablonuna ve bireysel yeteneklere göre değişebilir.

Orta saha oyuncularında top kapma, top sürme, şut çekme ve pas verme yetenekleri gerekmektedir. Teknik direktörler genellikle; orta sahada en az bir oyuncuyu adam adama savunma ve rakibin ataklarını kesmek için kullanırken, geriye kalan orta saha oyuncuları gol pozisyonu yaratmak veya defans ile forvet arasında sorumluluk almakla görevlendirirler.

Bu pozisyon çeşitli bölümlere ayrılmıştır. Hücuma yönelik ortasaha oyuncularına ofansif orta saha, kanatlarda oynayanlara sağ ve sol kanat (dış), tam ortada (göbekte) oynayanlara orta saha ortası ya da iç,  defansa dönük oynayanlara defansif orta saha ya da ön libero adı verilir.

Merkez orta saha

Merkez veya merkezî orta saha, saldırı ve savunma arasında kabaca eşit şekilde bölünmüştür ve sahanın merkezi etrafında oyuna hâkim olan futbolculardır. Bu futbolcular, takımın ofansif orta saha ve forvet futbolcularına pas atarak takımın rakip ceza sahasına hareketlenmelerini ve gol atabilmek için şut girişiminde bulunabilmelerini sağlar.

Rakip takım topa sahip olduğunda bir merkezî orta saha futbolcusu, olası gol pozisyonunu engellemek için geriye çekilebilir veya topu geri almak için topu süren rakip oyuncuya pres yapabilir. Savunma yapan merkezî orta saha oyuncusu, rakibin uzun şutlarını engellemek ve muhtemelen gole gol için koşu yapan orta saha oyuncularını takip etmek için rakip stoperlerin arkasına doğru hareketlenir.

4-3-3 ve 4-5-1 dizilişlerinde üç merkezî orta saha yer alır. 4-4-2 dizilişinde iki merkezî orta saha kullanılırken, 4-2-3-1 dizilişinde derindeki iki orta sahadan biri merkezî orta saha olabilir.

İki yönlü orta saha
İki yönlü orta saha (box-to-box midfielder) terimi, çok çalışkan ve çok yönlü yetenekleri olan merkez orta saha oyuncularını ifade eder. Bu özellik de onları hem savunmada hem de hücumda etkili kılar. Bu oyuncular, rakip şutları engellemek ve topu geri almak için geriye dönebilirken; gol bulabilmek için hücuma da çıkabilirler. Futbolda gelen değişimlerle beraber standart 4-4-2 dizilişinin 4-2-3-1 dizilişine sapması, 1980'lerin tipik iki yönlü orta saha oyuncularına kısıtlamalar getirdi ve orta saha oyuncularını "top tutucu" defansif ve "oyun kurucu" ofansif olarak ikiye böldü. İki yönlü orta saha oyuncularına Steven Gerrard, Frank Lampard, Bastian Schweinsteiger, Yaya Touré, Arturo Vidal, Patrick Vieira, Radja Nainggolan, Daniele De Rossi ve Aaron Ramsey örnek verilebilir.

Mezzala
İtalyan futbolunda mezzala terimi (İtalyancada kelimenin tam anlamıyla "yarı-kanat"), bir ön libero ve/veya oyun kurucunun her iki tarafında da oynayan bir veya iki merkez orta saha oyuncusunun pozisyonunu tanımlamak için kullanılır. Terim, başlangıçta İtalyancada WM ve Metodo dizilişlerindeki iç forvet rolü için kullanılsa da, daha sonra belirli bir orta saha oyuncusu tipi olarak tanımlandı. Mezzala, genellikle hızlı ve çalışkan, hücum odaklı orta saha oyuncusudur. İyi becerilere ve dikkat çekici hücum yeteneklerine sahiptir. Aynı zamanda üst üste hücum koşuları yapma eğilimine sahiptir ve oyunun savunma yönüne de katılmaktadır. Geniş bir alana yayılarak bir takıma genişlik verebilir, bu nedenle terim birkaç farklı role uygulanabilmektedir. İngilizcede bu terim, iki yönlü orta saha oyuncusu rolünün bir çeşidi olarak görülmektedir.

Kanat orta saha

Sol ve sağ kanat orta sahalar, merkez orta saha oyuncuları gibi hücum ve savunmada dengeli bir role sahiptir. Ancak, bulundukları konum sahanın taç çizgisine daha yakındır. Takım arkadaşlarına skor şansı vermek için rakiplerin ceza sahasına orta açmaları ve savunma yaparken, orta açmaya çalışan rakipler üzerinde baskı kurmaları istenebilir.

Sol ve sağ kanat orta saha oyuncularının yer aldığı günümüz modern dizilişleri 4-4-2, 4-4-1-1, 4-2-3-1 ve 4-5-1 dizilişleridir. Jonathan Wilson, 4-4-2 dizilişinin gelişimini şöyle tanımlamıştır: "…kanat oyuncusu; geniş oynayan, servis yapan, ancak aynı zamanda defansif geçişi yapması gereken biri oldu." Kanat orta saha oyuncularına David Beckham ve Ryan Giggs örnek verilebilir.

Yarı kanat
Yarı kanat pozisyonu, tarihte saha kenarına yakın oynayan orta sahalara (kanat bek) verilmiştir. Savunma görevlerine sahip olan geniş oyun futbolcuları savunmanın bir parçası olma eğiliminde olduklarından bek oynamış ve bu pozisyon tarihe karışmıştır.

Defansif orta saha

Defansif orta sahalar, takımın savunmasına odaklanan orta saha futbolcularıdır. Bu futbolcuları, kendi takımının savunmasının önündeki bir bölgeyi savunabilir veya rakibin hücum oyuncularına özel olarak markaj yapabilir. Defansif orta sahalar, eğer bir oyuncu atağa katılmak için ileri hareket ederse o oyuncunun bölgesine bağlı olarak bek veya stoper pozisyonlarına geçebilir.
Sergio Busquets bununla ilgili olarak kendi düşüncesini şu şekilde belirtmiştir: "Teknik direktör, yardım etmeyi seven itaatkâr bir oyuncu olduğumu ve birinin pozisyonunu korumak için kanada koşmam gerektiğini biliyor." Defansif orta saha, pozisyon alma bilinci, rakibin oyununu öngörme, markaj, top çalma, top kesme, paslaşma, iyi bir kondisyon ve güce sahip olmalıdır.

Ön libero
Ön libero veya defansif oyun kurucu, takımının savunmasına yakın kalırken; diğer orta saha oyuncuları atağa katılabilir. Ön liberonun da, takımının topa sahip olduğu durumlarda sorumlulukları olabilir. Bu oyuncular, takımın hücuma yönelik diğer oyuncularına kısa ve basit paslar verir ancak, takımın stratejisine bağlı olarak daha zor paslar deneyebilir. Marcelo Bielsa, savunmada bir orta saha oyuncusu kullanımında öncü kabul edilir. Ön libero, 4-2-3-1 ve 4-4-2 baklava dizilişlerinde oynarken görülür.

Başlangıçta defansif orta saha, defansif olarak "yok edici" tarzı ve oyun kurucu olarak biraz daha hücuma yönelik bir oyuncu olacak şekilde, merkezî iki orta saha olarak yan yana dizilmişti. Yok edici, genellikle top çalma, topu yeniden kazanma ve hücumcuya top dağıtma rollerinden sorumluyken; hücuma yönelik olan oyuncu, top tutmak ve topu hareketlendirmekle ve kanatlardan uzun paslarla geçiş yapmaya sorumlu olan eski moda oyun kurucu veya "regista" rolüne sahipti. Yok edici olarak önceki futbolculardan Nobby Stiles, Herbert Wimmer ve Marco Tardelli örnek verilebilirken; günümüze en yakın Claude Makélélé ve Javier Mascherano örnek verilebilir. Ancak bu oyuncuların birçoğu başka orta saha özelliklerine de sahipti ve bu nedenle tek bir rolle sınırlı değildi. Hücuma yönelik ön liberolara ise önceki futbolculardan Gérson, Glenn Hoddle ve Sunday Oliseh; günümüze yakın futbolculardan Xabi Alonso ve Michael Carrick örnek verilebilir. En son ve üçüncü ön libero tipi ise iki yönlü veya top "taşıyıcı" olarak topu geri kazanıp takım arkadaşlarına dağıtarak daha derin konumlarda ilerleme yeteneğine sahip olan, tamamen yok edici veya tamamen oyun kurmaya yönelik olmayan orta saha tipidir. Bu tür oyuncuların son örnekleri Yaya Touré, Fernandinho ve Bastian Schweinsteiger iken; Sami Khedira, top taşıma eğilimine sahip olan bir yok edici ve Luka Modrić, çeşitli regista nitelikleri taşıyan bir top taşıyıcıdır.

Defansif oyun kurucu

Defansif oyun kurucu, top kapma gibi savunma becerilerinden ziyade pas gibi top becerilerinde uzmanlaşmış bir orta saha futbolcusudur. Bu oyuncu topa sahip olduğunda, diğer oyunculara göre daha uzun veya daha karmaşık paslar atabilir. Takımın oyun temposunu ayarlayabilir, kısa paslarla oyun kurabilir ya da doğrudan kanat oyuncusuna veya santrafora uzun pas yapabilir, hatta rakibin defansı ve orta sahasının arasındaki boşlukta bulunan kendi takım arkadaşına pas atabilir. İtalya'da defansif oyun kurucular "regista" olarak bilinirken, Brezilya'da "meia-armador" olarak adlandırılır.

Yazar Jonathan Wilson, Xabi Alonso'nun rolünü şöyle açıklamıştır: "her ne kadar top kapma yeteneğine sahip olsa da, o topun hareketli kalmasına odaklandı, bazen de hücumun yönünü değiştirmek için kanatlara uzun top attı."

Yarı orta saha
Tarihî orta yarı bek pozisyonu, santraforlara karşı savunmayı güçlendirmek için orta saha hattından kademeli olarak geri çekilmiştir. Bu özel savunma rolü, "yarı orta saha" olarak adlandırılmıştır.

Ofansif orta saha
Ofansif orta saha, genelde orta sahanın ilerisinde, merkezî orta saha ve forvetler arasında konumlanan ve esasen hücumcu bir rolü olan orta saha oyuncusudur.

Bazı ofansif orta saha oyuncularına trequartisti veya fantasisti (, yani forvetler ve orta saha arasındaki oyun kurucu) denir. Bunlar genellikle mobil ve top yeteneği olan oyunculardır. Usta dokunuşları, vizyonu, iyi şut çekebilme ve pas atabilme özelliklerine sahiptir. Bununla birlikte, tüm ofansif orta sahalar trequartistas değildir. Bazıları dikey oyunu benimseyen ve esas olarak oyunu birbirine bağlayan, topu tutan veya son pası sağlayan ikinci forvettir.

Ofansif orta sahalar Bulunduğu alanın yönüne göre sol, sağ veya merkezî ofansif orta saha rollerinde bulunabilirler. Ancak en önemlisi forvetin gerisinde kalmasıdır. Merkezî ofansif orta saha, oyun kurucu veya on numara (10 numaralı forma ile bu pozisyon arasındaki ilişki nedeniyle) olarak adlandırılabilir. Ofansif orta saha, iyi bir pas yeteneğine, oyun görüşüne,şut atabilme ve top sürme becerilerine sahip olmalıdır.

Gelişmiş oyun kurucu

Bazı oyuncular tipik olarak takımın saldırgan pivotu olarak görev yapar ve bazen "boşlukta oynadıkları" söylenir. Ancak bu terim oyun kurucu forvetler için de kullanılabilir. Ofansif orta saha, paslaşma ve top sürme konusunda üstün teknik becerilere sahip olmalıdır. Forvete rakip savunmayı geçen paslar atabilmeli ve rakip savunmayı okuyabilme kabiliyetine sahip olmalıdır.

Oyun kurucu orta sahaların ana görevi, üst düzey vizyon ve teknik becerisini kullanarak yaptığı ortalar, ara pasları ve kafa ile takım arkadaşlarına top indirmelerle iyi bir şut ve gol fırsatları oluşturmaktır. Bir takım arkadaşıyla verkaç yaparak veya top sürerek kendilerine şut pozisyonları çıkarabilirler. Ofansif orta saha oyuncuları, takım arkadaşından gelen pası kullanarak rakibin ceza sahasına girebilir.

Gelişmiş oyun kurucu gibi ofansif orta sahalar, genellikle takımının yıldız oyuncusu konumunda düzenli olarak oynayan ve 10 numaralı formayı giyen futbolculardır. Bu nedenle, bir takımda genellikle ofansif orta saha oyuncusuna serbest dolaşması için izin verilir ve durumun getirdiği şekilde atak oluşturması sağlanır. Bunu sağlayan popüler dizilişlerden birisi olan 4-4-2 "baklava" (veya 4-1-2-1-2) dizilişinde geleneksel merkezî orta saha ikilisi yerine ofansif ve defansif orta sahalar kullanılır. İtalya'da "fantasista" veya "trequartista", Brezilya'da "meia atacante" olarak adlandırılan ofansif oyun kurucu, Arjantin ve Uruguay'da "enganche olarak bilinir."

 Sahte ofansif orta saha
Sahte ofansif orta saha terimi, İtalyan futbolunda 4-3-1-2 dizilişinde ofansif orta saha olarak görünen, ancak sonunda orta sahaya dönen, rakip oyuncuları kendisine çekip takım arkadaşlarının koşabileceği boş alanlar oluşturan oyuncuları tanımlamak için kullanılır. Sahte ofansif orta saha oyuncusu, nihayetinde merkezî bir orta saha rolüne oturacak ve defansif oyun kurucu olarak işlev görecektir. Sahte ofansif oyun kurucu bu nedenle, genellikle iyi bir görüş açısı, teknik, hareketlenme, pas kabiliyeti ve uzun mesafeden şut çekebilme yeteneğine sahip olan taktiksel olarak zeki bir oyuncudur. Ayrıca oyunu okuyabilen ve takıma savunmada yardımcı olan çalışkan bir oyuncu olması gerekir.

  "Sahte 10" veya "forvet arkası"

"Sahte 10" veya "forvet arkası", sahte ofansif orta sahadan farklı bir orta saha tipidir. Sahanın ortasında forvetin arkasında duran geleneksel bir oyun kurucunun aksine sahte 10'un amacı "Sahte 9"da da olduğu gibi topa sahipken kanat oyuncuları ve beklerin topla geniş oyuna hakim olmasına yardımcı olmaktır. Bu, rakip orta saha oyuncuları için iki sorunu getirmektedir: ya sahte 10'un oynamasına izin verirler ve kanatlarla bekler geniş oyunda üçe iki oyuncu avantajı oluşturur; ya da sahte 10'u takip ederler, ancak kanat oyuncuları için veya orta sahaların geçmesi için sahanın ortasını boş bırakır. Sahte 10'lar genellikle sahanın ortasında oynaması söylenen geleneksel kanatlardır ve doğal oyun oynama biçimleri onları geniş oyuna iter ve takım arkadaşlarına top kazanımı sağlarlar. Bazen sahte-10, genellikle 4-3-3 veya 4-2-3-1 görünümlü 4-6-0 dizilişinde kullanılan sahte-9 ile birlikte farklı bir şekilde de işlev görebilir. Diğer forvetler veya sahte-9'lar savunmacıları sahte-10'dan kendisine doğru çekerek sahanın ortasında bir boşluk oluşturur ve sahte-10 daha sonra bu boş alanı kullanıp bir kez daha yerinden çıkarak savunmacıları şaşırtır. Bu şekilde sahte-10 hücumda top sürerek ilerler veya sahte 9'lardan ara pası alarak gol atma fırsatı oluştururlar veya gol atma fırsatı yakalarlar.

 Kanat

Modern futbolda açık veya kanat futbolcusu terimleri, sahanın sol ya da sağ tarafında oynayan, savunma yapmayan oyuncuları ifade eder. Bu terimler, sağ ve sol orta sahalar, sağ ve sol ofansif orta sahalar ve sağ ve sol forvetler için geçerli olabilir. Kanat-bek ve bekler genellikle kanat oyuncusu olarak adlandırılmaz.

19. yüzyılın sonlarında popüler olan 2-3-5 dizilişinde kanat oyuncuları çoğunlukla sahanın taç çizgilerine yakın kalmıştır ve onlardan takımın iç forvet ve santraforlarına orta açılması beklenmiştir. Geleneksel olarak kanat oyuncuları, tamamen ataklarda yer alıyordu ve onlardan savunma yapması beklenmiyordu. Bu durum 1960'larda değişmeye başladı. 1966 Dünya Kupası'nda İngiltere teknik direktörü Alf Ramsey, çeyrek finalden sonra kanat oyuncuları seçmedi. Bu takım, "Kanatsız Harikaları" olarak biliniyordu ve modern 4-4-2 dizilişinin oluşumuna yol gösterdi.

Bu, çoğu modern kanat oyuncusunun beklere defansta yardım etmesi ve topu geri almak geri dönmelerinin yanında, santrafor ve forvetlere orta açmaları nedeniyle daha zorlu bir role sahip olmasını sağlamıştır. Bazı forvetler, yalnız bir forvetin arkasındaki kanat oyuncusu olarak çalışabilir. Üç kişilik bir orta sahada, uzman kanat oyuncuları bazen merkezî orta saha oyuncusu veya oyun kurucu ile birlikte kanatlardan aşağıya yerleştirilir.

Kanat bekin rolü ise daha talepkârdır. Bu oyuncunun hem savunmaya hem de atağa katkı yapması beklenir. Kanat oyuncusunun rolü forvet veya orta saha olarak sınıflandırıldığından, bu rol defans ile orta saha oyuncusu arasındaki rolü bulanıklaştırır.

Açık olarak adlandırılan oyuncu, taç çizgisine yakın konumlandırılan ofansif orta sahadır. Stanley Matthews ve Jimmy Johnstone gibi kanat oyuncuları geleneksel W şeklindeki dizilişlerde "sağ dış" veya "sol dış" olarak sınıflandırılmış, ancak son 40 yılda taktikler geliştikçe kanat oyuncuları daha derinlerde yer almaya başladı ve günümüzde orta sahanın bir parçası olarak sınıflandırılmaya başladı. Kanat oyuncuları genellikle 4-4-2 ve 4-5-1 dizilişlerinde (takım hücum sırasında 4-2-4 ve 4-3-3 dizilişlerine geçme eğiliminde) yer almaktadır.

Kanat oyuncusunun sorumlulukları şunlardır:
 Kanatlarda bir paslaşma seçeneği olarak geniş bir oyun sağlamak.
 Rakip bekleri beceri veya hızla geçmek.
 Orta sahadan gelen pasları okuyarak onlara net bir geçiş fırsatı vermek veya kanattan giderken ceza sahası içine orta açarak onlara gol şansı vermek.
 Rakibin kanat oyuncusunu hem takımın bekleri hem de kanat oyuncularıyla marke etmek.

Prototipik kanat oyuncusu; hızlı, zorlu ve taç çizgisini "kucaklamaktan" hoşlanmaktadır ve ortalar açar. Ancak, farklı özellikteki oyuncular da kanatta yer alabilir. Bazı kanat oyuncuları geniş oynamanın aksine içeri girmeyi'' ve çapraz paslarla oyun kurmayı veya doğrudan gol için şut atarak tehlike oluşturmayı tercih etmektedir. Çok hızlı olmayan oyuncular bile, kanattan oyun kurabilme kabiliyetleri nedeniyle kulüpte ve uluslararası düzeyde kanat oyuncusu olarak görev yaptı. Bazen kanat oyuncularına hücumda yer alması için serbest bir rol verilir ve bu oyuncular savunma sorumluluklarından kurtarılır.

Kanat oyuncularının tipik yetenekleri şunlardır:
 Bire bir durumda beki geçmek için teknik beceri.
 Bire bir beki geçmek için hız.
 Geniş oyunda orta açma yeteneği.
 Orta sahadan veya diğer forvetlerden pas alırken, topsuz alanda oyunu okuyabilme.
 Rakibin sahasındayken topa sahip olma, soğukkanlılık ve iyi paslaşma yeteneği.
 Modern kanat oyuncusu, antrenörün gerektirdiği hızlı taktiksel değişikliklere uyum sağlayabilmek için her iki kanatta da rahat olmalıdır.

Kanat oyuncuları futbolun tanıdık bir parçası olmasına rağmen, kanat oyuncusu kullanımı evrensel değildir. Kanatsız oyun oynayan birçok başarılı takım vardır. Bunun en bilinen örneklerinden biri Carlo Ancelotti'nin 2000'lerin sonrasında Milan'da oyunu ortada oynattığı baklava dizilişi veya kanatların aşağısında gerekli genişliği sağlamak için yalnızca beklerin kullanıldığı Noel ağacı dizilişi (4-3-2-1).

Ters kanat

Ters kanat, geleneksel kanat pozisyonunun modern bir taktiksel gelişimidir. Kanat oyuncularının çoğu sahanın her iki tarafına kullanabildiği ayağına göre atanarak sağ ayaklı oyuncu sağa, sol ayaklı oyuncu sola konur. Bu konumlandırma, taç çizgisinde oyuncunun daha rahat oynamasını sağlar ve hem daha güçlü orta açar hem de defansif katkısı daha fazla olur. Bunun yanında, kanat oyuncusu ters kanatta oynarsa (sol ayaklı oyuncunun sağda oynaması gibi), forvetlere daha etkili destek verir ve önceliği hücum olur.

Geleneksel çizginin yakınında orta açmadan önce rakibin bekini kanattan dışarı ve aşağı çekmek yerine, bir kanat oyuncusunu sahanın karşı tarafına yerleştirmek, onun ceza sahasını kestirebilmesini sağlar, savunma oyuncuları arasından pas atmaya veya güçlü ayağını kullanarak şut çekmeye olanak sağlar. Bu ofansif taktik, geleneksel kanat oyuncularına oyun kurucu ve golcü olarak hareket kabiliyetini artırması sebebiyle modern oyunda ün kazandı. Bu şekilde Sassuolo'dan sol ayaklı Domenico Berardi sağ açıkta oynarak kariyerindeki 30 gole Serie A futbolunun son yarım asrında herhangi bir oyuncudan daha hızlı şekilde ulaştı. Ters kanatlar, bekleri zayıf tarafına itmekle kalmaz, aynı zamanda forvetler diğer takımı daha derin savunmaya zorlar ve kanat bekler gole doğru ilerleyerek daha fazla skor şansı oluşturur.

Bu taktiğe uygun oynayan oyuncular arasında Lionel Messi ve Gareth Bale gibi oyuncuların yanı sıra ABD kadın millî futbol takımı oyuncusu Megan Rapinoe da bulunur. Real Madrid gibi kulüpler bu nedenle oyuncuları daha çok ters kanatta oynatır: Real Madrid teknik direktörüyken José Mourinho'nun Ángel Di María'yı sağda, Cristiano Ronaldo'yu solda oynatması, Bayern Münih teknik direktörüyken Jupp Heynckes'in sol ayaklı Arjen Robben'i sağda, sağ ayaklı Franck Ribéry'yi solda oynatması. Her iki kanatta da oynayabilmenin önde gelen uygulayıcılarından biri, bu esnekliği kazandıran Alman kanat oyuncusu Jürgen Grabowski'dir. Bu, Almanya'nın 1970 Dünya Kupası'nda üçüncü olmasını ve 1974 Dünya Kupası'nı almasını sağlamıştır.

Sahte kanat
"Sahte kanat oyuncusu" veya "yedi buçuk", normalde merkezî oynayan, ancak bunun yerine kâğıt üzerinde geniş bir alana yayılan oyuncu türünü tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Maç sırasında, savunma oyuncularını pozisyonlarından çıkarmak, orta sahayı tıkamak ve takımlarına bu alanda sayısal bir avantaj sağlamak için sahanın içinde hareket edecek ve sahanın ortasında çalışacaklar ve böylece sahanın ortasında topa sahip olup forvete şans oluşturarak sahaya hâkim olabileceklerdir. Bu pozisyon aynı zamanda kanatta üst üste binen hücum koşuları yapması için beklere için alan bırakmaktadır. Bu role atanan Samir Nasri, oynadığı rolü "eksensiz bir oyun kurucu" olarak tanımlamıştır.

Ayrıca bakınız
 Futbol pozisyonları
 Defans
 Forvet (futbol)
 Kaleci (futbol)

Kaynakça

Dış bağlantılar

Futbol mevkileri

Orta saha


Sainte-Gemmes-d'Andigné ist eine Ortschaft und eine Commune déléguée in der französischen Gemeinde Segré-en-Anjou Bleu mit  Einwohnern (Stand: ) im Département Maine-et-Loire in der Region Pays de la Loire.

Die Gemeinde Sainte-Gemmes-d'Andigné wurde am 15. Dezember 2016 mit 14 weiteren Gemeinden, namentlich Aviré, Le Bourg-d'Iré, La Chapelle-sur-Oudon, Châtelais, La Ferrière-de-Flée, L'Hôtellerie-de-Flée, Louvaines, Marans, Montguillon, Noyant-la-Gravoyère, Nyoiseau, Saint-Martin-du-Bois, Saint-Sauveur-de-Flée und Segré zur neuen Gemeinde Segré-en-Anjou Bleu zusammengeschlossen. Sie gehörte zum Arrondissement Segré und zum Kanton Segré.

Geographie
Sainte-Gemmes-d'Andigné liegt rund 75 Kilometer nordöstlich von Nantes und etwa ebensoweit südöstlich von Rennes.

Nachbargemeinden waren:
 Segré im Norden,
 La Chapelle-sur-Oudon im Osten,
 Marans im Südosten,
 Chazé-sur-Argos im Süden,
 Loiré im Südwesten,
 Le Bourg-d'Iré im Westen und
 Nyoiseau im Nordwesten.
Das vormalige Gemeindegebiet wird vom Fluss Verzée durchquert, in den von Süden her der Argos einmündet.

Bevölkerungsentwicklung

Sehenswürdigkeiten
 Schloss La Chetardière (Monument historique)
 Manoir Logis de la Pezellière (Monument historique)

Persönlichkeiten
 Sainte-Gemmes-d'Andigné, (* 1977), Radrennfahrer
 Georges Paillard (1904–1998), Radrennfahrer, geboren in Sainte-Gemmes
 Stéphane Bonsergent (* 1977), Radrennfahrer, geboren in Sainte-Gemmes
 Bertrand Roiné (* 1981), Handballspieler, geboren in Sainte-Gemmes

Literatur
 Le Patrimoine des Communes de Maine-et-Loire. Flohic Editions, Band 2, Paris 2001, ISBN 2-84234-117-1, S. 1224–1226.

Weblinks

Ort in Pays de la Loire
Commune déléguée im Département Maine-et-Loire
Gemeindeauflösung 2016
Segré-en-Anjou Bleu

Sainte-Gemmes-d’Andigné


Heinrich Kruse (født 15. december 1815 i Stralsund, død 13. januar 1902 i Bückeburg var en tysk dramatisk forfatter.

Han studerede filologi i Bonn og Berlin (1833-37) og opholdt sig derefter nogle år i udlandet, især i England. I 1844 blev han Lærer ved latinskolen i Minden i Hannover, men 1847 opgav han lærergerningen for at vie sig til journalistikken og litteraturen, først i redaktionen af Kölnische Zeitung, derpå 1848 som redaktør for Deutsche Zeitung i Frankfurt a. M., og året efter atter ved Kölnische Zeitung, hvilken han ledede som chefredaktør 1855—72, og som han endnu i 12 år vedligeholdt forbindelsen med, efter at han var flyttet til Berlin. Fra 1884 levede han som privatmand i Bückeburg.

Som forfatter debuterede han med tragedien Die Gräfin (1868), som af Schillerkommissionen i Berlin blev priskronet sammen med Geibels Sophonisbe. Derefter udgav han de til dels historiske tragedier Wullenwever (1870), König Erich (1871), Moritz von Sachsen (1872), Brutus (1874), Marino Faliero (1876), Das Mädchen von Byzanz (1877), Rosamunde (1878), Der Verbannte (1879), Raven Barnekow (1880), Witzlaw von Rügen (1881), Alexei (1882), Arabella Stuart (1888), Hans Waldmann (1890), Nero (1895), som udmærker sig ved kraftig karaktertegning. Fremdeles Sieben kleine Dramen (1893) og Lustspiele (1899). Desuden udgav han nogle humoristiske Fastnachtspiele (1887), Seegeschichten (1889), Die kleine Odyssee (1892) og Gedichte (1891).

Kilder

Dramatikere fra Tyskland
Tysksprogede forfattere
Tyskere i 1800-tallet

Heinrich Kruse


Friskolen Glasværket er en friskole beliggende i Odense C i sammenhæng med Odense Designakademi. Skolen åbnede i 2016 med sine første 15 elever. Siden er der kommet flere til, og skolen udvider hvert år med et nyt klassetrin nedefra. Pr. 2019 er der klassetrin til og med 6. klasse.

Friskolen Glasværkets primære fokus er på læring gennem håndværk, kunst og design. Pædagogikken af inspireret af montessori, som lægger vægt på at fremme livsduelighed hos børnene i samspil med omverdenen - både i form af andre mennesker, naturen og det nære miljø.

Navnet Glasværket stammer fra bygningen, som rummer skolen. Det er nemlig Odenses gamle glasværk, som var i brug indtil 1990, hvorefter det gennemgik en omfattende renovation.

Skolen skiller sig blandt andet ud fra mange af de andre skoler i Odense ved at tilbyde madordning, som omfatter både mellemmåltider og varm frokost. Herudover er upcycling et gennemgående tema, som giver klasselokalerne et karakteristisk udseende, der adskiller sig fra gennemsnittet.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Friskoles Glasværkets hjemmeside
 Artikel om skolens opstart i Fyens Stiftstidense

Etableret i 2016
Friskoler i Danmark
Friskole

Friskolen Glasværket


An Cannomois parviflora in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Peter Thunberg, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Neville Stuart Pillans. An Cannomois parviflora in nahilalakip ha genus nga Cannomois, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cannomois

Cannomois parviflora


Copa América CONMEBOL'un düzenlediği Güney Amerika Futbol Şampiyonası'na verilen addır. Normalde 2 senede bir düzenlenir ama gelişen olaylara göre tarihi değişir.

CONMEBOL üyesi olan Arjantin,
Brezilya, Bolivya, Kolombiya, Paraguay, Peru, Şili, Uruguay, Venezuela ve Ekvador'un katıldığı turnuvaya, üye olmayan iki takım daha davet edilir. Böylece turnuva 12 takımla oynanır.

Tüm Yılların Finalleri

Copa América

Kupayı kazananlar

Ayrıca bakınız
 Copa América şampiyonluğu kazanan teknik direktörler listesi

Copa América