Johan Cornelius Krieger (* 1683; † 21. September 1755 in Kopenhagen) war ein dänischer Architekt und Gartenkünstler. Er entwarf Herrenhäuser und Schlösser, leitete als oberster Landbaumeister zahlreiche Großvorhaben, gestaltete Schlossgärten im französischen Barockstil und hatte die Aufsicht über die königlichen Gärten. Er war maßgeblich am Wiederaufbau Kopenhagens nach dem großen Stadtbrand von 1728 beteiligt.

Herkunft und Ausbildung
Krieger war der Sohn von Christian Krüger (gestorben 1716) und dessen erster Ehefrau. Sein Vater arbeitete als Gärtner auf den Schlössern Jægersborg und später Kronborg. Krieger erhielt eine Ausbildung als Gärtner in den Gartenanlagen von Frederiksberg. 1705 unternahm er Reisen unter anderem nach England und Holland. Nach seiner Rückkehr wurde er Gärtner in der Orangerie von Schloss Rosenborg. 1713 heiratete er Anne Matthisen (1693–1760).

Architekt und Landbaumeister
Ab 1720 wurde Krieger als Architekt und Unternehmer für Baustoffe tätig. 1722 erhielt er den Rang eines Bauinspektors, 1725 den Titel des obersten Landbaumeisters. Er entwarf verschiedene große Häuser und Schlösser, unter anderem das Kopenhagener Schloss (1724–1727) gemeinsam mit Johan Conrad Ernst. 1729, nach der großflächigen Zerstörung Kopenhagens durch einen Stadtbrand, gab er die Schrift Berechnungen und Desseins auf 3 differente grundgemauerte Gebäude ... als Leitfaden für private Bauherren heraus. Er sorgte für den Bau von Häusern in Ziegelausführung.

Nach einer Pause wurde er 1741 wieder als Architekt tätig, leitete den Umbau von Ledreborg und errichtete zwei Orangeriegebäude in Rosenborg. Krieger entwarf zahlreiche Gärten im Stil des französischen Barock, wobei er sich an André Le Nôtre orientierte. Die Gärten unter anderem von Fredensborg, Frederiksberg und (dem "ersten") Amalienborg gehen auf ihn zurück. Er hatte eine Vorliebe für Gartenhäuser mit oktogonalem Grundriss, deren er mehrere baute.

Krieger wurde 1749 der Titel eines Justizrats verliehen. Er starb 1755 in Kopenhagen. Bekannt wurden sein Sohn und sein Enkel gleichen Namens, beide dänische Marineoffiziere.

Werke (Auswahl)

 Fredensborg Slot, Hauptgebäude (1720–1721)
 Schloß Odense (1721–1725)
 Schlößchen Frydenlund (1722; für Anna Sophie von Reventlow, später umgebaut)
 Schloß Amalienborg, Pavillon (1723)
 Fredensborg, Schloßkirche und Garten (1725)
 Knippelsbro, Brücke in Kopenhagen (1725)
 Fredensborg, Kavaliershaus (1732)
 Schloß Rosenborg, zwei Orangeriegebäude (1742; davon eines später umgebaut)

Literatur
 Fr. Weilbach: Krieger, Johan Cornelius, 1683–1755. In: Dansk Biografisk Leksikon, begründet von C. F. Bricka. Band 13. J. H. Schultz, København 1938, S. 315–316.
 Hans Edvard Nørregård-Nielsen: Krieger, Johan Cornelius (1683–1755). In: Dansk biografisk leksikon, begründet von C. F. Bricka. 3. Auflage. Band 8. Gyldendal, København 1981, ISBN 87-01-77441-7, S. 289–290.

Architekt (Dänemark)
Architekt des Barock
Landschaftsarchitekt (Dänemark)
Hofbaumeister (Dänemark)
Däne
Geboren 1683
Gestorben 1755
Mann

Johan Cornelius Krieger (Architekt)


Olaylar
 III. Abdurrahman, Endülüs Emevi Devleti'nde sultanlığını ilan etti.

Doğumlar

Ölümler
 Battanî, Arap astronom, astrolog ve matematikçi (d. 858)

929


L'unité urbaine de Soumoulou est une unité urbaine française centrée sur la ville de Soumoulou dans le département des Pyrénées-Atlantiques.

Données globales

En 2020, selon l'INSEE, l'unité urbaine de Soumoulou est composée de quatre communes.

L'unité urbaine de Soumoulou représente un des pôles urbains de l'aire urbaine de Pau devenue aire d'attraction de Pau.

Communes

Les communes appartenant à l'unité urbaine de Soumoulou, selon la nouvelle délimitation de 2020 et sa population municipale en 2020 (liste établie par ordre alphabétique), sont :

Évolution démographique

L'évolution démographique ci-dessous concerne l'unité urbaine selon le périmètre défini en 2020.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des unités urbaines de France

Liens externes

Unité urbaine de Soumoulou


Aion je peti studijski album australsko-britanske grupe Dead Can Dance. Diskografska kuća 4AD objavila ga je 11. lipnja 1990. godine.

O albumu
Prvi je album koji su Lisa Gerrard i Brendan Perry snimili nakon završetka svoje ljubavne veze. Uradak je uglavnom snimljen u Perryjevom tada novom studiju, Quivvy Churchu u Irskoj, dok su pjesme "The Arrival and the Reunion" i "The End of Words" snimljene u Woodbine Street Recording Studiosu u Leamingtonu.

Naslovnica prikazuje detalj iz triptiha nizozemskog slikara Hieronymusa Boscha Vrt naslade.

Na Aionu Dead Can Dance odlučio je više istražiti raniju glazbu, pa tako i srednjovjekovnu i renesansnu glazbu, odnosno onu koja je, prema Perryjevim riječima, "istovjetna s Boschevim razdobljem". Zbog toga se na uratku pojavljuju skladbe kao što su talijanska plesna skladba iz 14. stoljeća ("Saltarello") i katalonska balada iz 16. stoljeća ("Sibilina pjesma", na albumu "The Song of the Sibyl"). Prisutni su i tekstovi Luisa de Góngore ("Fortune Presents Gifts Not According to the Book"), a u instrumentariju se pojavljuju vergl i viole.

Popis pjesama

Recenzije
Ned Raggett, glazbeni recenzent s mrežnog mjesta AllMusic, albumu je dodijelio četiri i pol zvjezdice od njih pet i izjavio je: "Glazbena mješavina nježno svirane gitare i dubljih orgulja čiji se zvuk ponavlja dovoljno je upečatljiva dok je utopljena u reverbu, ali kad Perry počne pjevati i prate ga blistave klavijature, to sve rezultira još jednim vrhuncem za sastav." Recenzent na mrežnom mjestu Sputnikmusic albumu je dao pet od pet bodova i komentirao: "Aion je vrlo vjerojatno remek-djelo [Dead Can Dancea]. Otišao je sve dalje [u prošlost] dok nije došao do renesanse, a onda se nastanio u njoj i utemeljio album na njoj. Iznenađujuće uspješan uradak."

Osoblje

Dead Can Dance
Brendan Perry – vokali, instrumentacija, produkcija, dizajn
Lisa Gerrard – vokali, instrumentacija, produkcija
Ostalo osoblje
Hieronymus Bosch – naslovnica

Dodatni glazbenici
John Bonnar – klavijature (na pjesmi "Fortune Presents Gifts Not According to the Book"); aranžman (na pjesmama 2 i 5)
David Navarro Sust – vokali (na pjesmama 1 i 7)
Robert Perry – gajde (na pjesmi "As the Bell Rings the Maypole Spins")
Andrew Robinson – viola
Anne Robinson – viola
Honor Carmody – viola
Lucy Robinson – viola

Izvori

Albumi iz 1990.
Britanski glazbeni albumi
Australski glazbeni albumi

Aion


محمد إلويس (1950 -)، ممثل، ومخرج ومونولوجست وإعلامي كويتي.

عن حياته
اسمه الحقيقي  حمود محمد الظفيري من مواليد 1950 ، تخرّج في القاهرة (1981 - 1982)، وحصل على بكالوريوس إدارة أعمال مبعوثاً من وزارة الأعلام ودبلوم عالٍ من أكاديمية الفنون - المعهد العالي للفنون الموسيقية، ودبلوم إنتاج وإخراج من تلفزيون لندن، ظهر في السبعينات وقدم العديد من البرامج واشهرها مسابقات رمضان وله أيضا بعض الأغاني الشهيرة مثل «شيلي غشك» و«النعامة طير كبير» و«الدنيا مظاهر» و«يا ساتر من هل المواتر». شكل ثنائيًا مع حليمة بولند في برامج المسابقات في تلفزيون دولة الكويت.

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
مذيعون كويتيون
مغنون ومغنيات كويتيون
مواليد 1950

محمد إلويس


György Jánosházy (n. 20 iunie 1922, Cluj – d. 20 februarie 2015, Târgu Mureș) a fost un poet, traducător și critic literar maghiar din Transilvania.

Biografie
A absolvit Colegiul Unitarian din Cluj (1942), Universitatea Bolyai din Cluj (1946) și Institutul de Teatru "Szentgyörgyi István" (1952). A lucrat ca funcționar la Banca de Economii și Credit din Cluj (1943-1945), apoi redactor la revistele Erdély (1945-1948) și Igazság (1948), dramaturg și regizor la Opera Maghiară din Cluj (1949-1958), redactor la revista Művészet din Târgu Mureș (1958), cronicar literar și artistic la Korunk (1958-1963), redactor și redactor-șef adjunct (1969-1990) la Igaz Szó din Târgu Mureș. Între anii 1990-1991 a fost redactor-șef adjunct la revista Látó.

A publicat primele poeme în ziarul Újság din Budapesta (1943). Scrierile sale au apărut în publicațiile Népszava, Új Idők, Híd, Forrás, Kortárs și Nagyvilág din Budapesta, precum și în Erdélyi Helikon, Utunk, A Hét, Előre, Művészet, Új Élet, Korunk și Igaz Szó din România. A tradus în limba maghiară poeziile lui Mihai Eminescu, Alexandru Philippide, Ion Barbu, Dan Deșliu (1955) și Geo Bogza (1959), proză scrisă de Tudor Arghezi (1963), piesa Act venețian de Camil Petrescu (1969) sau poezii scrise de Ion Pillat (1974). A mai tradus și romanul Labirintus de Francisc Păcurariu (1979).

Competențele sale de limbă engleză, franceză, italiană, spaniolă, catalană și germană au deschis literatura universală către intelectualitatea maghiară din Transilvania.

În anul 2012 a obținut Premiul Editorilor Maghiari din România.

Scrieri
 Az őrült nagyúr jármában (versuri, Cluj, 1947);
 Három klasszikus dráma (studii, 1964);
 Fehér kövön fekete kő (versuri spaniole și portugheze, 1965);
 Bábel tornya (dramă, 1966);
 Százegy szonett (traduceri, 1968);
 Rím és rivalda (eseuri și critică, 1969);
 Körtánc fantomokkal. Modern katalán költők (traduceri, 1972);
 Csillagok osztályosa (poezii traduse, 1973);
 Incze János (monografie, 1977);
 Korok, emberek (esszék, tanulmányok, Kv. 1978);
 Bene József (monografie, 1980);
 Lepkék szekrényben, (versuri, 1994);
 Innen semerre (versuri, Budapesta, 1995);
 Vágtató lovak (traduceri, 1998);
 Böllérek miséje (versuri, 1999);
 Kákonyi Csilla (monografie, 1999);
 Barabás Éva (monografie, 2001);
 Úszó sziget (versuri, 2002);
 Marx József (monografie, 2002);
 Bagolytükör (versuri, 2004);
 Shakespeare 77 szonettje (2005);
 Vízöntő (versuri, 2005);
 Megrontó szerelem (traduceri, 2006);
 Michelangelo Buonarotti 77 szonettje (2008).

Premii
 Crucea de Aur pentru Merit a Republicii Ungare  (1997)
 Premiul Arany János (2003)

Note

Bibliografie
 Romániai magyar irodalmi lexikon: Szépirodalom, közírás, tudományos irodalom, művelődés II. (G–Ke). Főszerk. Balogh Edgár. Bukarest: Kriterion. 1991. ISBN 9732602120
 Erdélyi magyar ki kicsoda 2010. Nagyvárad: RMDSZ–BMC Kiadó. 2010.  314. o. ISBN 978-973-00725-6-3
Kacsó Sándor: Kirándulás a szent berekbe. Igaz Szó 1955/10.
Földes László: J. Gy.: Bábel tornya. Utunk 1966/43.
K. Jakab Antal: Parttalan sematizmus. Utunk 1966/47.
Jordáky Lajos: Az esszé dicsérete. Utunk 1969/27.
Oláh Tibor: Ismerős és ismeretlen tájakon. Igaz Szó 1979/10.
Gálfalvi Ágnes: "A szonett ma is él" - Beszélgetés a 90 éves Jánosházy Györggyel, Helikon, 2012. 12. (602.) sz. június 25. Online hozzáférés
 Versei a Látóban

Nașteri în 1922
Decese în 2015
Poeți maghiari
Traducători maghiari
Maghiari din România

György Jánosházy


Acer sino-oblongum er lauftré af ættkvísl hlyna (Acer) sem er frá suðuraustur Kína (Hong Kong og Guangdong). Hann verður um 7 m hár.

Tilvísanir

Hlynir

Acer sino-oblongum


Cool, moda sektöründe giyim ve tarz dergileri ile kataloglarındaki mankenlerin soğuk ve cansız duruşlarını ifade eden eğilime verilen addır. Birçok sosyologca toplumdaki bireyselliğin yükselmesi, toplumsal bakış açısının daralması olarak yorumlanır.

Moda
Popüler kültür

Cool (imaj)


Çizgili yunus (Stenella coeruleoalba) Stenella cinsindeki beş yunus türünden biridir ve dünya üzerindeki tüm ılıman ve tropik okyanuslarda bulunur. Üzerinde oldukça fazla araştırma yapılmış olan bu yunus türüne aynı zamanda Euphrosyne yunusu ve mavi beyaz yunus adları da verilmektedir.

Taksonomi
Çizgili yunus geleneksel olarak Stenella cinsine dahil olan beş yunus türünden biridir ancak Le Duc ve arkadaşlarının (1999)  yakın zamanda yaptığı genetik araştırmalar Stenella cinsinin aslında doğal bir gruplama olmadığını göstermektedir. Bu çalışmaya göre çizgili yunusun en yakın akrabaları Atlantik dönücü yunusu, bayağı yunus, Atlantik benekli yunusu ve daha önceleri afalinanın alt türü olarak görülen Hint-Pasifik afalinasıdır. Çizgili yunus Franz Meyen tarafından 1833'te bulunmuştur. Bilimsel adı olan coeruleoalba (Latince: caeruleus 'koyu mavi' ve albus 'beyaz') yunusun yanlarında bulunan kendine özgü mavi ve beyaz çizgiler nedeniyle verilmiştir.

Fiziksel tanımlama
Çizgili yunus, yaşadığı sularda bulunan diğer yunuslarla (Pantropik benekli yunus, Atlantik benekli yunusu, Atlantik dönücü yunusu) benzer gövde yapısına ve boyuta sahiptir. Ancak gövde renkleri oldukça göze çarpıcı olduğundan denizde görülmeleri kolaydır. Alt kısımları beyaz ya da pembedir. Gözün altından yan yüzgeçlere kadar giden bir ya da iki koyu mavi çizgi vardır ve bu çizgiler genişleyerek yan yüzgeçlerle aynı genişliğe ulaşır. Kulağın arkasından çıkan iki ayrı mavi çizgi daha bulunur. Bunlardan birisi kısadır ve yan yüzgeçlerin üzerinde sona erer. İkincisi daha uzundur ve yunusun yanında kalınlaşarak ilerler, kuyruğa gelmeden önce kıvrılarak karın kısmına döner. Bu çizgilerin üzt kısmında yunusun yanları açık mavi renktedir. Sırt, sırt yüzgeci, alın ve ağız koyu mavidir. Gözlerin çevresinde de koyu mavi bir bölge bulunur. Dudaklar beyazdır. Kuyruk, yanlarda bulunan orta çizgi ile aynı mavi renktedir.

Çizgili yunuslar yaklaşık bir metre boyunda ve 10 kg ağırlığında doğarlar. Erişkin yaşa geldiklerinde 2,4 metre (dişiler) ile 2,6 metre (erkekler) boya ve 150 kg. (dişiler) ile 160 kg (erkekler) ağırlığa ulaşırlar. Araştırmalara göre Akdeniz'de yaşayan dişiler cinsel olgunluğa 12 yaşında, Pasifik'te yaşayanlar ise 7-9 yaşlarında gelmektedir. Yaşam süreleri yaklaşık 55-60 yıldır. Hamilelik yaklaşık olarak 12 ay sürer ve iki yavrulama dönemi arasında üç ile dört yıllık bir ara bulunur.

Kendi cinsinde bulunan diğer yunuslarda olduğu gibi çizgili yunus büyük gruplarla, genellikle de yüzden fazla yunusla birlikte hareket eder. Akdeniz ve Atlantik'te bu gruplar daha küçük olabilir. Aynı zamanda bayağı yunuslarla da birlikte yüzebilirler. Çizgili yunuslar en az diğer yunuslar kadar akrobasi yapabilir. Sıklıkla su yüzeyini yararak yüzer ve oldukça yükseğe zıplayabilirler. Atlantik ve Akdeniz'de teknelere yaklaştıkları görülse de diğer bölgelerde bu çok yaygın bir davranış değildir. Özellikle de geçmişte oldukça çok avlandıkları Pasifik'te teknelere pek yaklaşmazlar.

Çizgili yunus derin su balıkları ve mürekkep balıklarıyla beslenir.

Popülasyon ve dağılım
Çizgili yunus kıyıdan uzak, ılıman ve tropik suları sever. Akdeniz ve Meksika Körfezi de dahil olmak üzere Atlantik Okyanusu'nda, Hint Okyanusu'nda ve Pasifik Okyanusu'nda oldukça çok sayıda bulunurlar. Kabaca 40° Kuzey enleminden 30° Güney enlemine kadar olan bölgede yaşarlar. Her ne kadar standart olarak 18-22 derece Celsius su sıcaklığını tercih etseler de 10 ile 26 derece arasında sularda bulunmuşlardır. Batı Pasifik'te yoğun olarak araştırılan bu yunus türünün belirgin bir göç yolu olduğu belirlenmiştir. Diğer bölgelerde bu tarz bir göçe rastlanmamıştır. Bulunduğu yerlerde oldukça yaygın olan yunusun bazı yerlerde düşük bir popülasyon yoğunluğuna sahip olduğu düşünülmektedir. Toplam popülasyon iki milyonun üzerindedir.

İnsan ile etkileşim
Japonya en az 1940'lardan beri Batı Pasifik'te çizgili yunusları avlamaktadır. "Çizgili yunus sürek avı" günlerinde yılda en az 8.000-9.000 yunus öldürülmekteydi ve hatta bir yıl bu sayı 21.000'e çıkmıştır. 1980'lerden beri avlanmaya konulan kotalarla birlikte bu sayı yılda 1.000 yunusa düşmüştür. Doğa korumacıları nüfus, hastalık, yoğun gemi seferleri ve sıklıkla oluşan ağa takılmalar nedeniyle Akdeniz popülasyonunun tehdit altında olmasından endişelenmektedir.

Çizgili yunusların yakalanıp bakılmasıyla ilgili çabalar, besin almayı reddeden yunusların iki hafta sonra ölmesiyle başarısızlıkla sonuçlanmıştır.

Kaynakça
 Balinalar Uzmanlık Grubu (1996). Stenella coeruleoalba. 2006 IUCN Kırmızı Liste. IUCN 2006. 5 Ocak 2007'de erişildi. Bilgibankası girişinde bu türün neden korunmaya muhtaç (LR/cd) sınıfında listelendiği açıklanmaktadır.
 Striped Dolphin by Frederick I. Archer II in Encyclopedia of Marine Mammals pp. 1201–1203.
 Whales Dolphins and Porpoises, Mark Carwardine, Dorling Kindersley Handbooks, ISBN 0-7513-2781-6
 National Audubon Society Guide to Marine Mammals of the World, Reeves, Stewart, Clapham and Powell, ISBN 0-375-41141-0

Dış bağlantılar
 ARKive - Çizgili yunus (Stenella coeruleoalba) resim ve videoları

Asgari endişe altındaki hayvanlar
Stenella
Avrupa'daki balinalar
Hint Okyanusu'ndaki balinalar
Avrasya megafaunası
1833'te tanımlanan omurgalılar

Çizgili yunus


Ein Fluffernutter ist ein Sandwich, bestehend aus Weißbrot mit Erdnussbutter und Marshmallowcreme (fluff). Es ist insbesondere in den Neuengland-Staaten der USA verbreitet und besonders bei Schülern beliebt.

Merkmale und Konsumenten

Bevorzugtes Brot für einen Fluffernutter ist das Weißbrot. Das Sandwich ist nach dem Marshmallow Fluff aus Massachusetts benannt, kann jedoch auch mit jeder anderen Marshmallow-Creme zubereitet werden. Die Fluff-Gläser hatten über lange Zeit das Fluffernutter-Rezept auf der Rückseite. Das Stadtmuseum von Lynn, wo der Marshmallow Fluff hergestellt wird, verkauft T-Shirts mit I'm a Fluffernutter.

Bekannt ist Fluffernutter insbesondere als Schulsandwich, das Kinder gegen ihre oft widerwilligen Eltern erkämpfen.

Maßnahmen und Folgen
2006 sorgte der Fluffernutter in Massachusetts für politische Auseinandersetzungen, als Jarrett Barrios, Senator von Massachusetts, Fluffernutter als Teil des von Schulen verteilten Essens einschränken wollte. Nach Barrios' Gesetzentwurf sollten Schulen das Sandwich nur noch einmal pro Woche servieren. Dies führte zu starken Reaktionen. Barrios wurde öffentlich kritisiert und musste ebenso öffentlich betonen, dass er, so wie andere Bürger von Massachusetts auch, Fluffernutter privat gern esse. Nach Barrios' Vorschlag stiegen die Verkaufszahlen von Marshmallow Fluff deutlich an. Kathi-Anne Reinstein, Repräsentantin für den Distrikt Lynn, wo der Marshmallow-Fluff hergestellt wird, wollte Fluffernutter gar zum offiziellen Staatssandwich von Massachusetts erklären lassen.

2009 startete Kathi-Anne Reinstein als Abgeordnete des Repräsentantenhauses von Massachusetts einen zweiten Versuch, den Fluffernutter als offizielles Staatssandwich von Massachusetts zu etablieren. Sie begründete ihren Vorstoß damit, dass das Sandwich ein einheimisches Produkt sei und zudem viel Protein enthalte. Massachusetts leiste sich ja auch den offiziellen Staatskeks Chocolate Chip, den Staatsnachtisch Boston Cream Pie und den Staatsdoughnut Boston Cream.

Variante und Verbreitung
Der Verzehr von Fluffernutter ist fast ausschließlich auf Neuengland begrenzt: Der Großteil des Marshmallow Fluffs wird in Neuengland und dem Bundesstaat New York verkauft. Seit einigen Jahren gibt es auch eine Fluffernutter-Eiscreme, die den Geschmack von Erdnuss und Marshmallow kombiniert.

Weblinks

Einzelnachweise

US-amerikanische Küche
Brotgericht

Fluffernutter


An Tillandsia copynii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eric J. Gouda. An Tillandsia copynii in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia copynii


HNLMS Java () may refer to following ships of the Royal Netherlands Navy:

 , a small unprotected cruiser
 , a

Royal Netherlands Navy ship names

HNLMS Java


A Venezuela competiu nos Jogos Pan-Americanos de 2019 em Lima, Peru, de 26 de julho a 11 de agosto de 2019.

A delegação venezuelana consistiu em 280 atletas (153 homens e 127 mulheres).

Atletas
Abaixo está a lista do número de atletas (por gênero) participando dos jogos por esporte/disciplina.

Medalhistas

|  style="text-align:left; width:26%; vertical-align:top;"|

Atletismo

Atletas venezuelanos participaram dos Jogos Pan-Americanos de 2019, após a Associação de Atletismo Pan-Americana (APA) confirmou 23 vagas para o país.

Masculino
Pista e estrada

Chave: Q=Classificado à próxima fase pela posição na bateria; q=Classificado à próxima fase por tempo; *=Atleta correu na fase preliminar, mas não na final

Campo

Chave: Q=Classificado à final baseado na posição no grupo; q=Classificado à final baseado na posição em campo sem atingir marca de classificação

Combinado – Decatlo

Feminino
Pista e estrada

Chave: Q=Classificada à próxima fase pela posição na bateria; q=Classificada à próxima fase por tempo; *=Atleta correu na fase preliminar, mas não na final

Campo

Chave: Q=Classificada à final baseado na posição no grupo; q=Classificada à final baseado na posição em campo sem atingir marca de classificação

Combinado – Heptatlo

Badminton

A Venezuela classificou dois jogadores de badminton (um por gênero).

Basquetebol

5x5
Sumário

Masculino

Grupo B

Disputa pelo quinto lugar

3x3
Sumário

Masculino

Fase preliminar
Grupo A

Disputa pelo 5º lugar

Feminino

Fase preliminar
Grupo A

Disputa pelo 5º lugar

Boliche

A Venezuela classificou dois homens e duas mulheres em virtude de ter ficado entre os quatro melhores  dos Jogos Sul-Americanos de 2018.

Boxe

A Venezuela classificou seis boxeadores (quatro homens e duas mulheres).

Masculino

Feminino

Canoagem

Slalom
A Venezuela classificou um total de quatro canoístas para o slalom (dois homens e duas mulheres).

Velocidade
A Venezuela classificou seis canoístas de velocidade (dois homens e quatro mulheres).

Masculino

Feminino

Legenda de classificação: QF – Classificado à final; SF – Classificado à semifinal

Caratê

A Venezuela classificou uma equipe de 10 caratecas (cinco homens e cinco mulheres).

Kumite

Kata (forms)

Ciclismo

BMX

Estrada

Pista
Velocidade

Keirin

Omnium

Madison

Mountain bike

Esgrima

A Venezuela classificou uma equipe de 13 esgrimistas (seis homens e sete mulheres).

Masculino

Feminino

Fisiculturismo

A Venezuela classificou uma equipe completa de dois fisiculturistas (um homem e uma mulher).

Não houve resultados na fase de pré-julgamento, com apenas os seis melhores avançando.

Ginástica

A Venezuela classificou uma equipe masculina após ficar entre as oito melhores nações e uma atleta feminina após ficar entre as sete melhores nações no individual geral, não classificadas previamente, durante o Campeonato Pan-Americano de Ginástica de 2018.

Artística
Masculino
Final por equipes e Classificação individual

Finais individuais

Feminino
Classificação individual

Finais individuais

Rítmica
Classificação individual

Grupo

Trampolim

Golfe

A Venezuela classificou uma equipe completa de 4 golfistas (dois homens e duas mulheres).

Hipismo

A Venezuela classificou cinco ginetes (uma no adestramento e quatro nos saltos).

Adestramento

Saltos

Judô

Masculino

Feminino

Levantamento de peso

A Venezuela classificou 10 halterofilistas (seis homens e quatro mulheres).

Masculino

Feminino

Lutas

Livre masculino

Greco-romana

Livre feminino

Natação

A Venezuela enviou 23 atletas aos Jogos Pan-Americanos de 2019, após término da seleção pelo Comitê Técnico da União de Natação Americana (UANA).

Masculino

Feminino

Misto

 Legend: (*) = Swimmers who participated in the heat only.

Patinação sobre rodas

Velocidade

Pelota basca

Masculino

Feminino

Pentatlo moderno

A Venezuela classificou dois pentatletas masculinos.

Masculino

Polo aquático

Sumário

Feminino

Grupo A

Quartas-de-final

Classificação do 5º-8º lugar

Disputa pelo sétimo lugar

Raquetebol

A Venezuela classificou uma raquetebolista.

Feminino

Remo

Masculino

Saltos ornamentais

Masculino

Feminino

Softbol

A Venezuela classificou uma equipe feminina (de 15 atletas) após ficar entre os cinco melhores do Campeonato Pan-Americano Feminino de 2017. A equipe masculina (também de 15 atletas) classificou-se posteriormente após vencer o Campeonato Pan-Americano Masculino de 2017.

Sumário

Masculino

Fase preliminar

Todas as partidas seguem o fuso horário local (UTC-5).

Feminino

Fase preliminar

Todas as partidas seguem o fuso horário local (UTC-5).

Surfe

A Venezuela classificou seis surfistas (três homens e três mulheres) para a estreia do esporte em Jogos Pan-Americanos.

Artístico

Corrida

Taekwondo

Kyorugi

Masculino

Feminino

Tênis de mesa

Masculino

Feminino

Misto

Tiro com arco

Masculino

Feminino

Misto

Tiro esportivo

Masculino

Triatlo

Individual

Vela

A Venezuela classificou 5 barcos, para um total de 6 velejadores.

Masculino

Feminino

Misto

Voleibol

Praia

A Venezuela classificou uma dupla masculina.

Masculino

Ver também
Venezuela nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Países nos Jogos Pan-Americanos de 2019
2019
Desporto na Venezuela em 2019

Venezuela nos Jogos Pan-Americanos de 2019


La mañana (anteriormente llamado La mañana de Chilevisión) fue un programa chileno de tipo magacín matinal, transmitido de lunes a viernes por la cadena Chilevisión. En su última etapa, fue conducido por Julio César Rodríguez y Paulina Rojas, con una duración de cinco horas al aire, entre las  y la  Se caracterizaba por tratar diferentes temas de actualidad, entretenimiento y espectáculo nacional.

Historia

Tras el término del matinal Gente como tú, entre el 29 de marzo de 2006 y el 28 de febrero de 2012, Chilevisión comenzó a emitir La mañana de Chilevisión el 29 de febrero de 2012 a las . Conducido por Eva Gómez, entonces presentadora del Festival de Viña, y Cristián Sánchez. Como panelistas estuvieron el fotógrafo Jordi Castell, la abogada Carmen Gloria Arroyo y la cantante Karen Bejarano.

El lunes 3 de septiembre de 2012, se le informó al equipo que la periodista Pamela Díaz Sanhueza, la mujer a cargo del programa, fue despedida. Según trascendidos, se debe a sus malos tratos y resultados que ha obtenido el espacio, que hasta esa fecha se ubicaba en el cuarto lugar de la franja matutina.

Durante el verano de 2013 enfrentó varias renuncias, como las de Gómez, Sánchez, Castell y Bejarano.

Para la temporada 2013, de manera interina, Arroyo asumió la conducción junto a Ignacio Gutiérrez pero, tras los buenos resultados, fueron confirmados de manera definitiva.

Sin embargo, el 24 de julio de 2015, la abogada Carmen Gloria Arroyo, hasta entonces conductora del programa desde diciembre de 2012, abandonó sus funciones para concentrarse en otros proyectos. En su reemplazo, asume la conducción Carolina de Moras. Meses más tarde, el 4 de marzo de 2016, su compañero de labores, Ignacio Gutiérrez abandonó el canal aduciendo «motivos muy graves» para poder continuar tanto en el canal como en el programa. Su puesto fue asumido por Rafael Araneda.

A contar de la temporada 2016 participó la modelo Pamela Díaz.

En marzo de 2018 fueron desvinculados el abogado Claudio Rojas y la notera Daniela Urrizola, mientras que la periodista Karina Álvarez decidió abocarse en prensa. Las nuevas contrataciones fueron Scarleth Cárdenas y Paulina Rojas.

En octubre de 2018 hubo cambios drásticos: Carolina de Moras deja la conducción del matinal y del canal. Su puesto fue asumido por la periodista Paulina Rojas. El 21 de diciembre de ese año, Rafael Araneda también dejó la conducción del matinal y fue reemplazado por Juan Pablo Queraltó.

El 11 de marzo de 2019, la franja matinal del canal fue renovada con el estreno de dos nuevos programas: Contigo en la mañana, que es emitido entre las  y las  con la conducción de Julio César Rodríguez y Monserrat Álvarez, y por otro lado, Viva la pipol que es emitido entre las  y  con la conducción de Jean Philippe Cretton, Felipe Vidal y Pamela Díaz.

Composición del programa
 Despachos en directo: momento en el que los periodistas del programa despachan en vivo alguna información de interés generalizado.
 Notas: espacio en la cual se muestran notas periodísticas.

Equipo
 Productora ejecutiva: Carmen Gloria Lobos
 Director: Felipe Cisternas
 Productor general: -
 Editora general: Tania Aguilar
 Editores: Mauricio Gárnica, Asseneth Adaro
 Periodistas: Emilia Daiber, Luis Ugalde, Nicolás Gutiérrez y Carolina Garrido
 Conductores: Julio César Rodríguez, Paulina Rojas y Juan Pablo Queraltó
 Panelistas: Rafael Cavada, Scarleth Cárdenas, Daniela Aránguiz y Camila Recabarren
 Conductores reemplazantes: Felipe Vidal, Karina Álvarez y Jean Philippe Cretton
 Conductores anteriores: Cristián Sánchez, Eva Gómez, Carmen Gloria Arroyo, Ignacio Gutiérrez, Carolina de Moras y Rafael Araneda

Referencias

Enlaces externos

 Sitio web oficial

Matinales de Chile
Televisión de Chile en los años 2010
Programas de televisión de Chilevisión

La mañana (programa de televisión chileno)


The following is a partial list of rivers of Montana (U.S. state).

East of Continental Divide
Water in these rivers flows east and south from the Continental Divide of the Americas, also known as the Great Divide, into the Gulf of Mexico via the Missouri and Mississippi rivers.

Missouri River watershed
Missouri River
Jefferson River
Beaverhead River
Blacktail Deer Creek
Ruby River
Red Rock River
Big Hole River
Wise River
Boulder River
Roe River (one of the shortest rivers in the world)
Madison River
Gallatin River
East Gallatin River
Sixteen Mile Creek
Dearborn River
Smith River
Sun River
Belt Creek
Marias River
Cut Bank Creek
Two Medicine River
Birch Creek
Dupuyer Creek
Teton River
Cottonwood Creek (Liberty County, Montana)
Arrow Creek
Cow Creek
Birch Creek
Judith River
Dry Wolf Creek (Judith Basin County, Montana)
Dry Wolf Creek (Fergus County, Montana)
Musselshell River
Sacagawea River
North Fork Musselshell River
South Fork Musselshell River
Milk River
Big Sandy Creek
Frenchman River
Battle Creek
Redwater River
Poplar River
Big Muddy Creek
Little Muddy Creek
Yellowstone River
Gardner River
DePuy Spring Creek
Shields River
Boulder River
Sweet Grass Creek
Stillwater River
Clarks Fork Yellowstone River
Bighorn River
Beauvais Creek
Big Bull Elk Creek
Black Canyon Creek
Dry Head Creek
Grapevine Creek
Little Bighorn River
Alligator Creek
Lodge Grass Creek
Pass Creek
Reno Creek
Shoulder Blade Creek
West Fork Little Bighorn River
Little Bull Elk Creek
Rotten Grass Creek
Soap Creek
War Man Creek
Woody Creek
Tongue River
Pumpkin Creek
Powder River
Little Powder River
East Fork Little Powder River
Crow Creek
Timber Creek
Spring Creek
Ash Creek
Mizpah Creek
Sheep Creek
Locate Creek
O'Fallon Creek
Cabin Creek
Little Missouri River
Thompson Creek

Laurentian Divide
Waters in these rivers flow north and east from the Laurentian Divide into Hudson Bay, a tributary of the Arctic ocean, via the Saskatchewan and Nelson rivers.
Belly River
St. Mary River
Waterton River

West of Continental Divide
Water in these rivers flow west from the Continental Divide of the Americas into the Pacific ocean via the Columbia river.

Clark Fork River
Bull River
Thompson River
Little Thompson River
Vermilion River
Queer Creek
Flathead River
Jocko River
Little Bitterroot River
Spotted Bear River
White River
Whitefish River
Stillwater River
South Fork Flathead River
Graves Creek
Aeneas Creek
St. Regis River
Bitterroot River
Blackfoot River
Little Blackfoot River
Kootenai River
Yaak River
Fisher River
Ninemile Creek
Tobacco River
Wigwam River
Swan River

Multiple streams with same name
Willow Creek, there are 45 streams named Willow Creek in Montana

See also

Montana Stream Access Law
List of rivers in the United States

External links
Montana Streamflow Data from the USGS
Montana Watershed Data From Environmental Protection Agency
Montana River Action
National River Management Organization

Montana

Rivers

List of rivers of Montana


ශ්‍රී ලංකාව සහ රුමේනියාව අතර මෑත කාලීන සබඳතා ආරම්භ වන්නේ 1957 වර්ෂයේ සිටයි. ඉන්දියාවේ නව දිල්ලිය හී පිහිටුවා තිබෙන සිය තානාපති කාර්යාලය හරහා රුමේනියාව ශ්‍රී ලංකාව සමග කටයුතු කරන අතර, ශ්‍රී ලංකාව සිය වර්සෝ පිහිටුවා තිබෙන තානාපති කාර්යාලය හරහා රුමේනියාව සමග ගණුදෙනු කරයි. 2003 වර්ෂයේදී එවකට ශ්‍රී ලංකා ජනපතිනිය වූ, චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිණිය, දෙරට අතර පවත්නා සබඳතාව "සමීප සහ මිත්‍රශීලී" එකක් ලෙස හඳුන්වන ලදී.

මුල් යුගය
1957 සැප්තැම්බර් 15 වන දිනදී, ශ්‍රී ලංකාව සහ රුමේනියාව අතර විදේශ සම්බන්ධතා ආරම්භ කෙරුණි. මුල් සමයේදී දෙරට අතර සාමාන්‍ය මට්ටමේ තානාපති සබඳතා පවත්වා ගෙන යනු ලැබූ අතර, 1967 වසරේදී එය තානාපති සේවය සහ සම්බන්ධ අනෙකුත් අනුබද්ධ සබඳතා සහිත මට්ටමක් දක්වා වර්ධනය කෙරුණි. 1963 වසරේදී රුමේනියාව විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹ වාණිජ කාර්යාලයක් විවෘත කල අතර, 1976 දී එය භාරකාරත්වයක් සහිත (chargé d'affaires) තානාපති කාර්යාලයක් දක්වා වර්ධනය කෙරිණි. 1995 වර්ෂයේදී කොළඹ වෙනුවෙන් වූ රුමේනියානු මෙහෙයුම් (The Romanian Mission in Colombo) නවත්වා දැමුණත්, 1998 වසරේදී නැවතත් රුමේනියානු වාණිජ කාර්යාලයක් කොළඹ පිහිටුවන ලදී.

සංචාර
1978 වසරේදී, ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ අමාත්‍යවරයා රුමේනියාවේ සංචාරයක නිරත විය.

ආධාර
2004 වර්ෂයේ සුනාමි ව්‍යසනයෙන් ශ්‍රී ලංකාව බැට කෑ අවස්ථාවේදී, රුමේනියාව යූරෝ 32,000 ක මානුෂීය ආධාර ශ්‍රී ලංකාවට පරිත්‍යාග කරන ලදී.

සිදුවීම්
ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් පත්කරන ලදුව සිටි රුමේනියානු තානාපතිවරයෙක් වූ Clarence Felician Chinniah මහතා, 2009 ජනවාරියේදී අභවප්‍රාප්ත වූ අතර, එම වසරේ දෙසැම්බරයේදී, Valerica Epure මහත්මිය ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් වූ රුමේනියානු තානාපතිවරිය ලෙස ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා ඉදිරියේ දිවුරුම් දෙන ලදී.

2009 දෙසැම්බරයේදී, එනම් ශ්‍රී ලංකා සිවිල් යුද්ධය අවසන් වූ වසරේදී, නීතිවිරෝධී ලෙස ඕස්ට්‍රේලියාව වෙත ගමන් කරමින් සිටි ශ්‍රී ලාංකික දමිල සරණාගතයින් 46 දෙනෙකු, ඉන්දුනීසියාව විසින් රුමේනියාවට හරවා යවනු ලැබූහ.

වෙළෙඳාම
2006 වර්ෂයේදී දෙරට අතර සිදුවූ වෙළෙඳ ගණුදෙනු ප්‍රමාණය අමෙරිකා ඩොලර් මිලියන 7.9 ක් වූ අතර, එය 2007 වර්ෂයේදී මිලියන 8.87 ක් දක්වා වර්ධනය විය. රුමේනියාවේ වෙළෙඳපල ඉලක්ක කර ගනිමින් ප්‍රධාන වශයෙන් ශ්‍රී ලංකාව තේ අපනයනය කරනු ලබයි.

ද්විපාර්ශ්වික එකඟතා/ගිවිසුම්
 සිලෝන් රජය (THE GOVERNMENT OF CEYLON) සහ මහජන රුමේනියානු ජනරජය (THE GOVERNMENT OF THE RUMANIAN PEOPLE'S REPUBLIC) අතර ගෙවීම් පිළිබඳ ගිවිසුම. (1956 මාර්තු 16)
 සිලෝන් රජය (THE GOVERNMENT OF CEYLON) සහ මහජන රුමේනියානු ජනරජය (THE GOVERNMENT OF THE RUMANIAN PEOPLE'S REPUBLIC) අතර වෙළෙඳ ගිවිසුම. (1956 මාර්තු 16)
 සංස්කෘතික සහයෝගීතාවය වර්ධනය කිරීම පිළිබඳ එකඟතාවය. (1974)
 ආයේජන දිරිමත් කිරීම සහ එහි ආරක්ෂාව පිළිබඳ එකඟතාවය. (1987)
 ද්විත්ව බදුකරණය වැලැක්වීමේ එකඟතාවය. (1987)

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ සබඳතා

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැදි

ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ සබඳතා

රුමේනියා–ශ්‍රී ලංකා සබඳතා


Burak Çalık (* 5. Februar 1989 in Erzincan) ist ein türkischer Fußballspieler.

Karriere

Verein
Çalık begann mit dem Vereinsfußball in der Jugend von Erzincanspor. Im Sommer 2006 erhielt er hier einen Profivertrag, spielte aber weiterhin eine Spielzeit ausschließlich für die Reservemannschaft. In seiner zweiten Saison erkämpfte er sich einen Stammplatz in der Profimannschaft.

Zur Spielzeit 2008/09 wechselte er zum Zweitligisten Altay Izmir. Hier gelang ihm auf Anhieb der Durchbruch. Mit elf Ligatreffern wurde er der treffsicherste Spieler seiner Mannschaft. Darüber hinaus erzielte er beim Stadtderby gegen Karşıyaka SK zwei Treffer und spielte sich so in die Herzen der Fans. Sowohl in seiner ersten Spielzeit als auch in seiner zweiten Spielzeit bei Altay verpasste er mit seiner Mannschaft erst in der Relegationsphase den Aufstieg in die Süper Lig. Die dritte Spielzeit erzielte er in 24 Ligabegegnungen lediglich zwei Treffer. Nachdem Altay İzmir in der Spielzeit 2010/11 der Klassenerhalt misslang, verließ Çalık den Verein.

Zur neuen Saison wechselte er zum Süper-Lig-Aufsteiger Samsunspor. Hier kam er über ein Reservistendasein nicht hinaus, so verbrachte er die Rückrunde als Leihgabe beim Zweitligisten Adanaspor. Mit diesem Verein schaffte er es in der Spielzeit 2011/12 bis ins Playoff-Finale der TFF 1. Lig. Im Finale unterlag man in der Verlängerung Kasımpaşa Istanbul 2:3 und verpasste somit den Aufstieg in die Süper Lig erst in der letzten Begegnung.

Zur Saison 2012/13 kehrte er zu dem mittlerweile in die TFF 1. Lig zum abgestiegenen Samsunspor zurück und spielte hier eine halbe Spielzeit. Zur Rückrunde wechselte er zu Adanaspor und unterschrieb hier einen Zweieinhalbjahresvertrag.

Für Adanaspor erzielte Çalık in 28 Spielen vier Tore. Zur Saison 2013/14 wechselte zum Aufsteiger Balıkesirspor. Mit diesem Klub wurde er zum Saisonende Vizemeister der TFF 1. Lig und stieg damit in die Süper Lig auf.

Nachdem Balıkesirspor im Sommer 2015 den Klassenerhalt verfehlte, wechselte Çalık zum Zweitligisten Adana Demirspor. Zur Saison 2016/17 wurde Çalık zusammen mit seinem Teamkollegen Abdulkadir Özgen vom Ligarivalen Balıkesirspor verpflichtet.

Nach zwei Jahren, 52 Zweitligaeinsätzen und 13 Toren wechselte er zum Ligakonkurrenten Denizlispor. Mit Denizlispor konnte er die Meisterschaft der TFF 1. Lig 2018/19 und den Aufstieg in die Süper Lig feiern.

Nationalmannschaft
Im Alter von 20 Jahren lief Çalık sechsmal für die türkische U-21-Nationalmannschaft auf.

Erfolge
Mit Denizlispor
 Meister der TFF 1. Lig und Aufstieg in die Süper Lig: 2018/19

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (Adana Demirspor)
Fußballspieler (Adanaspor)
Fußballspieler (Altay Izmir)
Fußballspieler (Balıkesirspor)
Fußballspieler (Denizlispor)
Fußballspieler (Erzincanspor)
Fußballspieler (Samsunspor)
Person (Erzincan)
Geboren 1989
Mann
Türke

Burak Çalık


With Arms Wide Open, Amerikan alternatif rock grubu Creed'in Human Clay adlı albümden çıkardığı parça. Vokalist bu parçayı çocuğunun doğum haberini öğrendikten sonra yazmıştır.

2000 şarkıları
Billboard Hot 100'da bir numara olan single'lar
2000'lerde İngilizce şarkılar
En İyi Rock Şarkısı Grammy Ödülü

With Arms Wide Open


Nationalpark Cinque Terre (på italiensk: Parco Nazionale delle Cinque Terre) er Italiens første nationalpark fra 1999. Den ligger i provinsen La Spezia i Ligurien i det nordlige Italien og er med 3860 hektar den mindste nationalpark i landet - og den tættest befolkede med 5.000 indbyggere i og omkring de fem byer i Cinque Terre (Riomaggiore, Manarola, Corniglia, Vernazza og Monterosso al Mare) i kommunerne Levanto (Punta Mesco) og La Spezia (Campiglia Sunsets). Cinque Terre blev i 1997 en del af UNESCO World Heritage Site verdensarvsområde 826, Portovenere, Cinque Terre, og øerne Palmaria, Tino og Tinetto. .

Nationalparken er oprettet for at bevare kultur- og naturarv i kystområdet. Nationalparken er vigtig for at bevare og opretholde det naturlige landskab og fremme bæredygtig turisme omkring de fem middelalderbyer på den liguriske kyst.

Se også
 Nationalparker i Italien

Referencer

 Officiel website

!
Liguria

Nationalpark Cinque Terre


93 (ثلاثة وتسعين) هو عدد طبيعي يلي العدد 92 ويسبق العدد 94.

في الرياضيات

مراجع

أعداد صحيحة

93 (عدد)


El Rally de Montecarlo de 2003 fue la edición 71.ª y la primera ronda de la Temporada 2003 del Campeonato Mundial de Rally. Se celebró los días 24 y 26 de enero de ese año y supuso el debut del nuevo equipo de Citroën donde se impuso de manera absoluta situando a sus tres pilotos, Sébastien Loeb, Colin McRae y Carlos Sainz, en el podio.

Desarrollo
Además de Citroën, otros cinco equipos oficiales se presentaron en Montecarlo: Peugeot que contaba con Marcus Grönholm, el único que presentaría una verdadera batalla frente al Xsara de Loeb,  y Richard Burns; Ford con Markko Märtin y François Duval; Subaru con Tommi Mäkinen y  Petter Solberg; Hyundai con Armin Schwarz y Freddy Loix y Skoda con Toni Gardemeister y Didier Auriol.
El equipo Skoda, donde debutaba Auriol, había recibido la buena noticia de que continuaría tres años con el nuevo Fabia WRC. Por su parte Hyundai afrontaba un rally con problemas de presupuesto, que peligraba su futuro de cara al resto de la temporada.
El Montecarlo ese año contaba con una primera etapa que se disputaba en los alrededores de Gap,  y las dos últimas en los habituales tramos de los Alpes Marítimos. Entre los tramos destaca una especial de 47 km la de Plan de Vitrolles, donde las condiciones climatológicas compliacaban la elección de los neumáticos. Por lo demás, la nieve fue ese año escasa, pero si abundaron las placas de hielo y zonas húmedas que provocaron diversos accidentes y salidas de carretera.

Primera etapa
En el comienzo de la carrera, Grönholm se marcó tres scratch en los cinco primeros tramos, situándose líder. Sólo Loeb y Solberg fueron los únicos que pudieron seguir el ritmo del finlandés. Entre los primeros abandonos destacaron, Panizzi que partía con un minuto de penalización por una irregularidad en los entrenos y algo enfermo, decidió tirar la toalla al no verse con ritmo, Gardemeister que abandonó por rotura de motor de su Skoda Octavia WRC y Loix que se salió de la carretera con su Hyundai. Pero los abandonos más destacados fueron los dos Subarus de Makinen y Solberg que se accidentaron ambos en el quinto tramo. Makinen veía así rota su racha de cuatro triunfos consecutivos en Montecarlo.

Segunda etapa
En el segundo día de la carrera ocurrió un grave accidente en el que se vieron implicados varios vehículos de unos espectadores, que bloquearon un túnel impidiendo a los pilotos acceder a los dos primeros tramos. Solo 16 coches pudieron llegar al control de salida, por lo que al resto de participantes se les otorgó el mismo tiempo que el último de los 16 coches que completaron los tramos.
En el octavo tramo, Loeb y Grönholm se venían disputando la victoria, hasta que el segundo chocó contra un muro de piedra arrancando una rueda de su Peugeot 206 WRC. Logró completar el tramo y llegar al parque de asistencia donde sus mecánicos repararon la avería pero quedó muy retrasado y perdió todas las opciones al triunfo.

Tercera etapa
A partir de ahí la carrera se convirtió en un monólogo del francés que lideró la prueba hasta el final, acompañados en todo momento por sus compañeros de equipo, McRae y Sainz. El único piloto que pudo hacerles frente y evitar el triplete para Citroën, fue el estonio Märtin que a punto estuvo de robar a Sainz el tercer cajón del podio. En la última etapa del rally había dos tramos con condiciones muy diferentes: uno prácticamente seco y el otro con un firme muy resbaladizo,  por lo que la elección de neumáticos supuso un quebradero de cabeza para los pilotos, algo además muy habitual en el Rally de Montecarlo. La elección de neumáticos para esos dos tramos significaba acertar en uno y fallar en el otro. Carlos Sainz fue quien mejor escogió y pudo haber luchado por la victoria de no ser por un fallo hidráulico que lo dejó sin frenos y lo obligó a bajar el ritmo. El español tuvo que conformarse con la tercera plaza que pudo ser la cuarta, ya que Märtin terminó a solo tres segundos de él y gracias a un pequeño golpe en el último tramo que le hizo perder un tiempo precioso.

El triunfo de Citroën no pudo ser mejor y auguró una dura batalla el resto del año, que finalmente sería dominada por Subaru, a pesar del mal inicio de temporada.

Itinerario y resultados
 El itinerario constaba de catorce tramos disputados en tres días, con un total de 415 km cronometrados.

Clasificación final
 Clasificación final del rally:

Referencias

Enlaces externos
 Montecarlo 2003 juwra.com (inglés)

Rally de Montecarlo
Mónaco en 2003
Deporte en Francia en 2003
Temporada 2003 del Campeonato Mundial de Rally

Rally de Montecarlo de 2003


Jutta a Saxoniei (c. 1223 – înainte de 2 februarie 1267) a fost regină consort a Danemarcei, soția regelui Eric al IV-lea al Danemarcei. A fost fiica Ducelui Albert I de Saxonia și s-a căsătorit cu regele Eric în 1239.

Biografie
Nu se cunosc multe despre regina Jutta. Jutta a fost implicată într-un conflict cu călugării de la mănăstirea Øm, de la care ea a confiscat porumb de pe moșiile lor și și l-a însușit. Semnătura ei se află pe documentul cu instrucțiuni privind serviciul funerar pentru soțul ei, în care el și-a exprimat dorința de a fi îngropat în haine de călugăr. Jutta a fost regină timp de opt ani și văduvă din 1250 când soțul ei a fost ucis. Se crede că s-a întors în Saxonia, lăsându-și fiicele în Danemarca.

Jutta s-a recăsătorit și a devenit prima soție a contelui Burchard al VIII-lea de Querfurt-Rosenburg, care deținea și titlul de Burggraf de Magdeburg, un fiu al Burggrafului Burchard al VI-lea.

Copiii ei cu Eric au fost:
Sofia a Danemarcei (1241–1286) căsătorită cu regele Valdemar al Suediei
Knud al Danemarcei (n./d. 1242)
Ingeborg a Danemarcei (1244–1287), căsătorită cu regele Magnus al VI-leaa al Norvegiei
Jutta a Danemarcei, stareță a mănăstirii Sf. Agneta din Roskilde (1246–1284)
Christof al Danemarcei (n./d. 1247)
Agnes a Danemarcei,  stareță a mănăstirii Sf. Agneta din Roskilde (1249–1288/95)

Fiica ei cu Burchard VIII a fost:

Sofia Burghardsdatter von QuerfurtRosenburg (d. 1325), căsătorită cu Erik Erikssøn Langben (1272–1310), Duce de Langeland, fiu al lui Eric I, Duce de Schleswig

Note

Decese în 1250
Regine ale Danemarcei
Femei din Evul Mediu
Casa de Ascania

Jutta a Saxoniei


La tortuga de Speke (Kinixys spekii) es una especie de tortuga de la familia Testudinidae de África Oriental.

Descripción
Esta tortuga tiene una forma alargada de caparazón, mide hasta 20 cm de longitud y es claramente aplanada. Su caparazón tiene una quilla medial y marginales posteriores que no son ni fuertemente aserrados ni revertidos. Esta especie tiene una bisagra bien desarrollada en su caparazón.

Distribución y hábitat
Esta tortuga del género Kinixys se distribuye por África Oriental, de Kenia al sur de Suazilandia, junto a Mozambique y  Zululand. Se encuentra en Namibia, Sudáfrica, Suazilandia, Zimbabue, Mozambique, Malaui, Zambia, Congo, Angola, Tanzania, Kenia, Ruanda y Burundi. Habita en las sabanas, en zonas rocosas con arbustos secos.

Referencias
 Gray, 1863 : Notice of a new species of Kinixys and other tortoises from central Africa. Annals and Magazine of Natural History, ser. 3, vol. 12, p. 381–382.
 nlbif.eti.uva.nl
 Chelonia.org
 nlbif.eti.uva.nl

Enlaces externos
 Foto de Kinixys spekii

spekii
Reptiles de África
Reptiles de Sudáfrica

Kinixys spekii


مبادرة دارما أو الصفة الجوهرية ، اسم أًطلق في المسلسل الأمريكي لوست على دائرة الأبحاث التي تعمل داخل الجزيرة. هذه الدائرة افتراضية وليست حقيقية وإنما أنشئت ضمن سياق قصة المسلسل. يفترض أن هذه الشركة هي للأبحاث التي تجرى على الجزيرة وتهتم بعلم الحيوان وعلم الطقس والتخاطر الذهني وعلم النفس وعلوم الكهرومغناطيسية. قام بتدمير الشركة بنجامين لاينس المعروف باسم (بن) بمساعدة الآخرين.

مراجع

وصلات خارجية
 موقع لوست الرسمي

جماعات سرية خيالية
جنود خياليون
علماء خياليون
مختبرات خيالية

دارما إنيشيتيف


Poguetry in Motion ist eine EP der britischen Folk-Punk-Band The Pogues. Sie erreichte in den britischen Alben-Charts Platz 29 und war somit die erste Single der Band, die sich in den Top 40 platzieren konnte.

Geschichte
Die Songs der EP wurden nie regulär auf einem Album der Pogues veröffentlicht, sie erschienen jedoch später als Bonustracks auf Rum, Sodomy & the Lash.

"Body of an American" wurde in einer Szene der US-amerikanischen Fernsehserie The Wire verwendet. Die Band selbst spielte den Song als zweiten bei ihrem Auftritt in der US-amerikanischen Comedyserie Saturday Night Live. Shane MacGowan begann den Song sichtlich betrunken und beendete ihn rauchend und trinkend auf dem Drumriser sitzend.

"Planxty Noel Hill" bezieht sich auf den renommierten irischen Musiker Noel Hill. Hill hatte die Aussage gemacht, die Pogues würden die irische Musiktraditionen missachten. Auf der ersten Irland-Tour der Band nahmen einige Mitglieder zusammen mit Hill an einer Podiumsdiskussion im irischen Radio teil, während der Hill die Musik der Pogues als "schreckliche Missgeburt" ("terrible abortion") bezeichnete. Das Wort "Planxty" stammt vom irischen Harfenspieler Turlough O'Carolan, es gilt als Gruß und soll z. B. eine Abwandlung des irischen Trinkspruchs sláinte sein, jedoch gibt es verschiedene Theorien.

Titelliste

"London Girl" (Shane MacGowan) – 3:06
"Rainy Night in Soho" (MacGowan) – 5:37
"Body of an American" (MacGowan) – 4:50
"Planxty Noel Hill" (Jem Finer) – 3:13

Rezeption

Jason Ankeny vom Allmusic-Guide schrieb in seiner Rezension:

"(...) The four-song Poguetry in Motion EP is hardly a collection of leftovers – in fact, the material ranks alongside the Pogues' very best efforts."

"(...) Die vier Songs beinhaltende Poguetry der Motion-EP ist kaum eine Zusammenstellung von Überresten – tatsächlich ist das Material auf einer Stufe mit den besten Arbeiten der Pogues."

Weblinks

 Rezension von Robert Christgau
 Offizielle Webpräsenz der Band

Album (Folk Rock)
Album 1989
Extended Play
The-Pogues-Album

Poguetry in Motion


An Eleocharis bella in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Charles Vancouver Piper, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Henry Knute Knut Svenson. An Eleocharis bella in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis bella


114239 Bermarmi este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
114239 Bermarmi este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Wrightwood de James Whitney Young. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,62 ua, o excentricitate de 0,13 și o înclinație de 11,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 114001-115000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2002
Centura de asteroizi

114239 Bermarmi


Cette page présente les albums musicaux numéro 1 chaque semaine en 2014 au Billboard 200, le classement officiel des ventes d'albums aux États-Unis établi par le magazine Billboard. Les cinq meilleures ventes annuelles sont également listées.

Classement hebdomadaire

Classement annuel
Les 5 meilleures ventes d'albums de l'année aux États-Unis selon Billboard :

 Divers artistes - Frozen: Original Motion Picture Soundtrack
 Beyoncé - Beyoncé
 Taylor Swift - 1989
 One Direction - Midnight Memories
 Eminem - The Marshall Mathers LP 2

Article connexe
 Liste des titres musicaux numéro un aux États-Unis en 2014

Notes et références

Lien externe
Classement des albums sur Billboard.com

États-Unis
2014 aux États-Unis

Liste des albums musicaux numéro un au Billboard 200 en 2014


An Pyrorchis in uska genus han Liliopsida. An Pyrorchis in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pyrorchis

Pyrorchis


(15703) Yrjola, denumire internațională (15703) Yrjölä, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
15703 Yrjölä este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa de Edward L. G. Bowell. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,21 ua, o excentricitate de 0,13 și o înclinație de 6,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 15001-16000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1987
Centura de asteroizi

15703 Yrjölä


Inkyuleea, rod crvenih alga smješten u vlastitu porodicu Inkyuleeaceae i red Inkyuleeales, dio je podrazreda Rhodymeniophycidae. Postoje tri priznatre vrste, sve su morske.

Vrste
 Inkyuleea ballioides (Sonder) H.-G.Choi, Kraft & G.W.Saunders - tipična
 Inkyuleea beckeri (F.Schmitz ex Mazza) H.-G.Choi, Kraft & G.W.Saunders
 Inkyuleea mariana (Harvey) H.-G.Choi, Kraft & G.W.Saunders

Izvori

Rhodymeniophycidae

Inkyuleea


Newfoundland ve Labrador (İngilizce: Newfoundland and Labrador, Fransızca: Terre-Neuve-et-Labrador), Kanada'nın Doğu Kanada bölgesinde yer alan, Konfederasyon'a katılan en son eyalettir (10. sırada).

Eyalet, Newfoundland adası ve Labrador anakarasından oluşur ve Kanada'nın doğu kıyısında kurulmuştur. Eyaletin ismi 1949'da Kanada'ya katıldığında yalnızca Newfoundland'dı. Fakat eyalet hükûmeti 1964 yılından bu yana kendini "Newfoundland ve Labrador Hükûmeti" olarak isimlendirmeyi tercih etmektedir. 6 Aralık 2001'de, Kanada Anayasası'nda yapılan bir değişiklikle eyaletin resmî ismi "Newfoundland ve Labrador" olarak belirlenmiştir.

Newfoundland ismi İngilizce "New Found Land (Yeni Bulunan Yer)"dan gelmiştir. Labrador ise Portekizli kâşif João Fernandes Lavrador'a ithafen bu ismi almıştır.

Eyaletin her geçen yıl küçülen nüfusu, 2005 yılının başında 515.000'den biraz daha fazladır.

Newfoundland'da; İngilizce, Fransızca ve İrlandaca'nın kendilerine özgü diyalektleri konuşulur.

Ayrıca bakınız
 Newfoundland Kolonisi
 Newfoundland Dominyonu

Dış bağlantılar
 Newfoundland ve Labrador Hükûmeti'nin Resmî Sitesi
 Turizm Newfoundland ve Labrador Resmî Sitesi

Kaynakça

Newfoundland ve Labrador


Arthur Friedenreich (f. 18. júlí 1892 - 6. september 1969) var brasilískur knattspyrnumaður sem átti glæstan feril á öðrum og þriðja áratug tuttugustu aldar. Hann var fyrsta stórstjarnan í sögu brasilísku knattspyrnunnar sem var af blönduðum kynþáttum. Friedenreich fékk meðal annars viðurnefnið Svarta perlan, fyrstur fjölmargra knattspyrnumanna.

Líf og keppnisferill

Arthur Friedenreich fæddist í São Paulo, sonur athafnamanns af þýskum ættum og þeldökkrar þvottakonu sem var dóttir leysingja. Um þær mundir var hörð kynþáttahyggja ríkjandi í brasilísku samfélagi og voru knattspyrnufélög landsins einungis ætluð hvítu fólki. Friedenreich þurfti því í fyrstu að ljúga til um uppruna sinn og varði löngum stundum í að greiða hár sitt slétt fyrir kappleiki, til að blekkja dómara og áhorfendur. Hann þurfti að sæta margháttuðu misrétti og kynþáttafordómum allan sinn feril. Til að mynda var hann ekki valinn í landslið Brasilíu á Copa América árið 1921, þar sem gestgjafaþjóðin Argentína tilkynnti að einungis hvítir leikmenn mættu keppa.

Árið 1914 var Friedenreich valinn í brasilíska landsliðið sem þá kom saman í fyrsta sinn til að mæta enska félagsliðinu Exeter City. Alls lék hann 23 landsleiki fyrir hönd Brasilíu og var í sigurliði landsins á Copa América árin 1919 og 1922. Hann var jafnframt aðalstjarnan í keppnisferð brasilíska landsliðsins til Evrópu árið 1925, en það reyndust síðustu landsleikir hans.

Atvinnumennska var tekin upp í brasilísku knattspyrnunni árið 1933. Friedenreich, sem enn var í fullu fjöri þrátt fyrir að háan aldur miðað við knattspyrnumenn, reiddist þeirri ákvörðun mjög og lagði skóna á hilluna 43 ára gamall, sumarið 1935. Knattspyrnuferill hans í meistaraflokki spannaði því 26 ár sem var fáheyrt á tímum þar sem leikmenn hættu yfirleitt fyrir þrítugt.

Friedenreich greindist með Alzheimer-sjúkdóminn sem dró hann að lokum til dauða árið 1969 eftir langa baráttu.

Markamet?
Veikindi Friedenreich áttu sinn þátt í að skapa ráðgátuna um markaskorun hans. Lítið var haldið utan um tölfræði í brasilísku knattspyrnunni áður en atvinnumennska kom til sögunnar. Lið létu fjölda vináttuleikja. Í stað þess að leikmenn léku einvörðungu fyrir eitt lið, voru leikir úrvalsliða algengir og fáir hirtu um að halda utan um markaskorara.

Þegar áhugi á tölfræði tengdri knattspyrnu fór að vaxa, reyndu áhugamenn að grafa upp upplýsingar um úrslit og markaskorara fyrr á tíð. Friedenreich hafði orðspor sem mikill markahrókur og gengu sögur af ævintýralegri markaskorun hans. Erfitt var að sannreyna gögn, einkum þar sem leikmaðurinn sjálfur gat litla hjálp veitt vegna veikinda sinna. Sú tala komst á kreik að Friedenreich hefði skorað 1329 mörk í 1229 leikjum, sem hefði gert hann að langmarkahæsta leikmanni knattspyrnusögunnar. Þótti ýmsum sú tala grunsamleg og að líklega hefði tölunum verið víxlað, mörkin hafi verið 1229 í 1329 leikjum.

Varfærnari talningar, byggðar á staðarblöðum í São Paulo, hafa lækkað markatölur Friedenreich verulega. Ævisagnaritari Friedenreich reiknaði sig að tölunni 554 mörk í 561 leik, sem engu að síður setur hann hátt á heimslistann.

Brasilískir knattspyrnumenn

Arthur Friedenreich


Louise Augusta Schiemann (født 25. maj 1824 i København, død 22. juli 1902) var en dansk skuespillerinde.

Ved sin debut på Det kongelige Teater 29. oktober 1843 som Trine Rar i "Aprilsnarrene" gjorde hun stor lykke, men nåede senere ikke nogen fremtrædende plads i personalet. Hun, der 1849 blev prøveskuespillerinde og 1856 kongelig skuespillerinde, anvendtes i lystspil som i syngestykker snart som elskerinde og snart som soubrette, men gled efterhånden ud af repertoiret og afskedigedes ved udgangen af 1876-77; hendes sidste optræden fandt sted 7. april 1877 som Bobinette i "Advokat Pathelin"; 24. marts havde hun selv ved en forestilling på Folketheatret budt publikum farvel som kammerpigen Marianna i "Tilfældet har ret", i hvilken rolle hun i sin tid havde vundet særlig anerkendelse. 16. april 1851 var hun indtrådt i et senere opløst ægteskab med kapelmusikus Christian Schiemann.

Kilder

Teaterskuespillere fra Danmark
Danskere i 1800-tallet
Personer fra København
Artikler fra 1. udgave af Dansk biografisk leksikon

Augusta Schiemann


Niyobyum, sembolü Nb, atom numarası 41 olan kimyasal elementtir.

Atom ağırlığı 92.90638 g/mol, özkütlesi (yoğunluğu)
8,57 g/cm³, rengi oda koşullarında metalik gridir. Oda koşullarında katı halde bulunur. D-blok elementi olup, bir metaldir.

Niyobyum metali 1801 yılında Charles Hatchett tarafından keşfedilmiştir. Doğada yaygın olarak, niyobit [(Fe, Mn)(Nb, Ta)2)O6], niyobit tantalit [(Fe, Mn)(Ta, Nb)2)O6] mineralleri içerisinde bulunur.

Minerallerinde aynı zamanda bulunan tantal ve niobyumun kimyasal özellikleri birbirine çok benzediği için ayrışması zordur. Niobyum mineralinden önce alkali çözelti ile sonra da hidroflorik asit yardımı ile ekstrakte edilir. Çözeltideki tantal, sıvı-sıvı ekstraksiyonu yardımı ile ayrılır. Bu uygulamada tantal tuzu MIBK (metil isobütil ketone, 4-metil pentan-2-on) ile ekstrakte edilir. Niyobyum çözeltide kalır. HF'li çözeltinin MIBK çözeltisi ile ekstraksiyonu ile organik çözelti niyobyum içerir. Daha sonra bu çözeltideki niyobyum oksidine dönüştürülür. Karbon veya sodyum ile indirgenerek saf metalik niyobyum elde edilir.

Titanyum ve niyobyum elementlerinin bir araya getirdiği alaşım çok iyi bir iletkenlik özelliği gösterir. Bunun yanında çok iyi bir manyetik alan oluşturur (süper iletken mıknatıs).

Uygulamalar

2006 yılında çıkarılan 44.500 ton niyobyumun tahminen %90'ı çok kaliteli yapı çeliği yapımında kullanıldı. İkinci en büyük uygulama süper alaşımlardır. Niyobyum alaşımlı süper iletkenler ve elektronik bileşenler, dünya üretiminin çok az kısmında kullanılır.

Çelik üretimi
Niyobyum, çelikte niyobyum karbür ve Niyobyum nitrür bileşiklerini yaptığı için çelikte etkili bir mikro alaşım elementidir. Bu bileşikler ise tanecik inceltme özelliğini geliştirir, yeniden kristalleşmeyi ve çökelme sertleşmesini geciktirir. Bu etkiler sırasıyla çelikte tokluk, mukavemet, şekillendirilebilirlik ve kaynaklanabilirlik özelliklerini artırır. Mikroalaşımlı paslanmaz çeliklerde, niyobyum içeriği azdır (%0,1'den az) ama modern otomobillerin yapısında çok kullanılan yüksek mukavemetli düşük alaşımlı çeliklerin önemli bir katkı malzemesidir. Niyobyum, dayanıklı makine bileşenleri ve bıçaklarda oldukça çok miktarda ve Pota CPM S110V paslanmaz çeliğindeyse %3 kadar çok kullanılır.

Aynı niyobyum alaşımları çoğunlukla boru hattı yapımında kullanılır.

Kaynakça

Elementler
Geçiş metalleri

Niyobyum


97P/Metcalf-Brewington, komet Jupiterove obitelji. Otkrio ga je Joel Hastings Metcalf 1906. godine ali se tijekom vremena izgubio. Novo promatranje 1991. Howarda J. Brewingtona poklopilo se s viđenjem iz 1906. godine. Orbita je izračunata te je komet opet promotren na povratcima u perihel 2001. i 2011. godine.

Izvori

Kometi

97P/Metcalf-Brewington


John Jairo Mosquera (Født 15. januar 1988) er en fodboldspiller, fra Colombia som spiller for Envigado F.C. som angriber.

Han har spillet det meste af sin professionelle karriere i Tyskland, blandt andet Werder Bremen hvor han medvirkede i 3 Bundesliga kampe. Han har også spillet i tyske Wacker Burghausen, Alemannia Aachen, Union Berlin og Energie Cottbus.

Klubkarriere
Han er født i Apartadó og startede sin ungdomskarriere i Club Deportivo Los Millonarios, og sluttede sine ungdomsår i Club Atlético River Plate i Argentina. Han vendte tilbage til Colombia i juli 2004 og skrev en kontrakt med Atlético Nacional, hvor han spillede i halvanden år.

En SV Werder Bremen scout faldt over Mosquera i et Sydamerikansk u17 mesterskab. Han fik en kontrakt med Werder i januar 2006 på tre og et halvt år, men blev med det samme lånt ud til SønderjyskE i Superligaen.

I 2006/2007 sæsonen blev Mosquera lånt ud til 2. Bundesliga-klubben, SV Wacker Burghausen. Han scorede kun et mål og Burghausen rykkede ned.

Mosquera var til prøvetræning i FC Carl Zeiss Jena i sommeren 2007, men fik et hjerteanfald og han kunne derfor ikke bestå et eventuelt lægetjek. Derfor returnerede han til Werder Bremen i 2007 – Han scorede sit første Bundesligamål imod FC Energie Cottbus 21 dage efter sin debut. Han blev altid kun brugt som sen indskifter og blev derfor igen i januar 2008 lånt ud til Alemannia Aachen i 2. Bundesliga.

24. juni 2008, blev han igen lånt ud til SønderjyskE for hele 2008/2009 sæsonen, hvor SønderjyskE lige var rykket op i Superligaen. Han hjalp holdet med at undgå nedrykning og vendte atter tilbage til Werder Bremen, hvor han underskrev en ny kontrakt og med det samme blev lånt ud til 1. FC Union Berlin.

Sent i januar 2013, efter et kort ophold i Kina, vendt Mosquera tilbage til Tyskland i 2. Bundesliga til Energie Cottbus. Efter et år hvor han ikke fandt netmaskerne, var han igen på jagt efter en ny klub.. Han drog til Gil Vincente og senere Envigado, hvor han spiller nu.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Colombia
Fodboldspillere fra Club Atlético River Plate
Fodboldspillere fra Atlético Nacional
Fodboldspillere fra Werder Bremen
Fodboldspillere fra SønderjyskE
Fodboldspillere fra SV Wacker Burghausen
Fodboldspillere fra Alemannia Aachen
Fodboldspillere fra 1. FC Union Berlin
Fodboldspillere fra Changchun Yatai F.C.
Fodboldspillere fra Energie Cottbus
Fodboldspillere fra Gil Vicente F.C.
Fodboldspillere fra Envigado F.C.

John Jairo Mosquera


Romatizma kelimesi, Yunanca ''rheuma'' kökünden gelir. Bu kelime herhangi bir vücut sıvısının akışını, kanın yürümesini ifade eder. Romatizma, kemikleri, eklemleri, eklem çevresi dokuları, hatta sinir köklerini etkileyen bütün hastalıkları adlandırmak için kullanılır. Bir başka deyişle, kaslarda ve özellikle eklemlerde kendini gösteren ağrılı hastalıkların genel adıdır.

Nedenleri bugün de tam olarak bilinemiyor. Fakat mikropların neden olduğu romatizmalar, gut hastalığı ve akut eklem romatizmasının nedenleri bilinmektedir. Bunların ortaya çıkışına neden olarak genetik(aileden gelen) faktörler, yaş, cinsiyet, bazı ilaçlar, kaza sonucu oluşan zedelenmeler, iklim gibi faktörler gösterilmektedir. Her romatizmanın görülme yaşı farklıdır ve bununla birlikte kadınlarda görülme sıklığı daha fazladır. Belkemiği romatizması, gut gibi romatizmal hastalıklar ise genetik olabilir. Ayrıca rutubetli ve soğuk yerlerde görülme ihtimali daha fazladır. Psikolojik nedenler, travmalar da ortaya çıkmasında rol oynayan etkenlerdir. Her ne olursa olsun bu romatizmal hastalıklar kasları, iç organları, eklemleri özellikle hareketimizi sağlayan yapıları tutmaktadır.
Ağrı, tüm vücutta mevcut özgül alıcıları, yani ağrı ve acı alıcılarını uyarmanın bir sonucudur. Bu uyarımın iki kaynağı olabilir: ağrı alıcılarının gerilmesi, uzaması veya sıkışmasıyla meydana gelen mekanik uyarı ve iltihap aracıları yoluyla, bir iltihap esnasında ortaya çıkan kimyasal uyarı. Belirli sürelerle tekrarlanan, hareket edince artan ve dinlenince yatışan mekanik ağrılarla (artoz ağrıları), iltihabın ilerlemesine bağlı olarak gece şiddetlenen, sabahları da bir kasılmayla birlikte hissedilen (iltihabî ağrıları) birbirinden ayırmak gerekir.

Romatizma hastalıkları sınıflandırmak uzun ve çapraşık bir iştir; çünkü çoğu basit bir etiyoloji göstermediği gibi lezyonların yapısı da kesin bir özellik taşımaz.

Toplumda en çok görülen romatizma türleri

 Osteoartrit
 Romatoid artrit
 Yumuşak doku romatizmaları (fibromiyalji, boyun ağrısı, bel ağrısı)
 Osteoporoz
 Akut eklem romatizması
 Spondiloartrit

Romatizma hastalığının önemli bir bölümünün kesin nedeni bilinmemektedir. Genetik yatkınlık bazılarında önem taşır (ailede kalıtsal romatizma öyküsü). Bunun dışında eklemlerde yükü artıran şişmanlık ya da damar yapısını bozan sigara kullanımı ve alkol gibi dış etkenlerin engellenmesi de romatizmalı hastalar için yararlıdır.

Bazı romatizmal hastalıklar: kalp, akciğer, böbrek beyin gibi iç organları da etkileyebilirler. Çoğunlukla bulaşıcı mikrobik değillerdir.

Romatizma hastalığı her yaşta görülebilir. O yüzden bir yaşlılık hastalığı olarak düşünülmemelidir. Romatizmal hastalıklar genel olarak kadınlarda daha sık görülmektedir. Bununla birlikte erkeklerde daha sık görülen (spondiloartritler, gut) gibi hastalıklar da vardır.

Tedavisi

Bütün hastalıklarda olduğu gibi romatizma hastalıklarda da en uygun tedavinin yapılabilmesi için erken teşhis ve tanı çok önemlidir. Çoğunlukla erken dönemde teşhisi zor olmakla birlikte, bir romotoloğun gözetiminde hastalığın gidişatı gözlemlenerek doğru karara varılmalıdır. Çünkü belirli zamanlarda romatizmal hastalıklar değişiklik gösterebilmektedir. Bu nedenle teşhisi ve tanısı zaman alabilmektedir.

Romatizmal hastalıkların bir bölümünde hastalık müzmin bir şekilde sürebilir. Bu durumda tedavinin uzun süreceği ve verilen ilaçların hekim kontrolünde devam ettirilmesi gerekmektedir. Yapılan tedaviler hastalığı tam olarak iyileştirmese de günlük yaşamınızı ağrısız ve rahat olmasını sağlamayı amaçlamaktadır.

Bu hastalıkları kavramak için, hareket sisteminin (iskelet, eklemler ve eklem çevresi yapılar) anatomisini tanımak gereklidir. Bilgisayarlı tomografi, nükleer manyetik rezonans gibi yeni inceleme yöntemlerinin ortaya çıkmasıyla romotolojik hastalıkların teşhisinde büyük ilerlemeler kaydedilmiştir. Aynı zamanda, genel ve yerel olarak yapılan romotolojik tedavilerin etkinliği de önemli ölçüde artmıştır. Son yıllarda geliştirilen ilaçlar, uygulanan tedavilerin büyük ölçüde olumlu bir şekilde sonuçlar vermesini sağlamıştır. Ailevi Akdeniz Ateşi(FMF) hastalığı da ayak bileklerinde kızarıklık ve şişme ile birlikte ağrıya yol açabilir. Bu hastalık Romatizma ile karıştırılabilmekte ve yanlış tedavi uygulanabilmektedir(sürekli antibiyotik tedavisi gibi).

Dış bağlantılar
American College of Rheumatology
EULAR - The European League Against Rheumatism
BBC "Your Health" website on Arthritis and Rheumatism
National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases

Romatoloji hastalıkları
Teratojenler
Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler

Romatizma


Oğuz Yabguluğu ya da Oğuz Yabgu Devleti, Kiev Knezliği tarafından yenilgiye uğratılan Hazar Kağanlığı'nın gücünü kaybetmesiyle Hazarlar'a bağlı olarak Hazar denizi ile Aral gölü arasında ve civarında yaşayan Tengrici Oğuzlar, 950 yıllarında Hazarlar'dan kopuk bağımsız dönem yaşamaya başlamışlardır. Oğuz Yabguluğu 1055 yılına kadar sürmüş ve daha sonra da Büyük Selçuklu İmparatorluğu'nun bir parçası haline gelmiştir.

Oğuz Yabguluğu'nda subaşı görevinde bulunan ve Büyük Selçuklu İmparatorluğu'nun kurucusu olan Selçuk Bey ile Oğuz yabgusunun arası giderek açıldı.
Selçuk Bey ve bağlı boyları daha sonra güneye indiler. Selçuk Bey ile Selçuk Bey'e bağlı boylar İslamiyet'e girince Selçuk Bey: Müslümanlar, gayrimüslimlere haraç vermez. diyerek, yabgunun haraç memurlarını kovdu ve bağımsızlığını ilan etti.

Oğuz Yabguluğu çevresindeki tüm devletlerle sorunluydu. Peçenekler, Kıpçaklar ve Karluklarla husumet içindeydiler. Oğuz-Kıpçak Savaşları'nı konu alan Dede Korkut Destanı'nın bu dönemde yaşanan olaylar üzerinde yazıldığı düşünülmektedir.

Siyasi Tarih
İbn ül-Esir, Halife El-Mehdî döneminde, (775-785) Oğuzlar'ın Maveraünnehir bölgesine geldiklerini bildirmiştir. Oğuzlar, 9. yüzyılın ikinci çeyreğinden beri Seyhun Irmağı dolaylarında yaşamaktaydılar.
Oğuz Yabguluğu ise Oğuz Türkleri'nin, 10. yüzyıl'ın ilk yarısında, kışlık merkezi Yenikent olarak kurdukları bir devletti.

Bu devletin başında yabgu bulunuyor, kül erkin unvanlı bir vekil ona naiplik yapıyor, orduyu da subaşı idare ediyordu. Oğuz Yabguluğu, komşuları olan Peçenekler, Kıpçaklar ve Hazarlar'la sürekli çatışma içerisindeydiler. İbni Fadlan (10. yüzyılın ilk çeyreği) ve El-Mes'udi'ye göre, aralarında savaş eksik değildi. Harezm'in yerli hanedanı Afrigiler, Oğuz baskısı altında idiler. Oğuzlar'ın doğudaki komşuları Karahanlılar ile de mücadele halinde oldukları, aralarındaki savaşlardan birinde, Oğuz yabgusunun ölmesinden anlaşılıyor.

Diğer taraftan Kaşgarlı Mahmud, Oğuzlar ile Çiğiller arasında köklü bir düşmanlıktan bahseder. Kuzeyde Kimekler ile ise bazen dostça, bazen düşmanca ilişkiler devam edip gidiyordu. Oğuzlar, genel olarak "Türk" adı yanında, yine siyasî bir adlandırma olarak "Türkmen" adını da taşıyorlardı ki Müslüman ülkelerine geldikten sonra İslam kaynaklarında bu isimle de anılmışlardır.

Oğuz Yabguluğu'nun tarihi ile ilgili başkaca açık bilgiye rastlanılmıyor. Son Oğuz Yabgusu olarak Ali Han adında birinden söz eden ve Selçuklu Hanedanı'nın ilk zamanlarında, "can düşmanı" olarak Tuğrul ve Çağrı Beyleri hayli uğraştırdığı bilinen ünlü Çend "hakimi" Şah-melik'i de Ali Han'ın oğlu olarak gösteren
Reşîdüddîn Fazlullah-ı Hemedânî'nin (14. yüzyıl'ın ilk çeyreği) bu malumatı "destanî" nitelikte görülmektedir.

Divân-ı Lügati't-Türk'te, Oğuz illeri; Karnak, Sapran, Sitgün, Karaçuk, Cend, Yenikent, Sugnak olarak kaydedilmiştir. 1000 yıllarına doğru Oğuz Yabguluğu yıkıldı. Oğuz Yabguluğu'nun yıkılmasının nedeni doğudan Kıpçak kökenli Kimek Kağanlığı'nın baskısı ve Selçuk Bey'in kendisine bağlı kalabalık Oğuz boylarıyla, Oğuz Yabguluğu'ndan ayrılmasıdır. Oğuz Yabguluğu yıkıldıktan sonra Oğuzlar'ın bir bölümü Karadeniz'in kuzeyinden batıya doğru göçtü. Diğer Oğuzlar ise önce Cend bölgesine, oradan Horasan'a ve ardından Anadolu'ya yönelmiştir. Diğer bir bölümü ise yerlerinde kaldılar. Günümüzdeki Türkmenistan devleti, bu yerlerinde kalan Oğuzlar'ın soyundan gelmektedir.

Oğuz yabguları

 Yınal-Yevi Yabgu
 Duylu-Kay Yabgu
 Erkin Yabgu
 Tuman Yabgu
 Kanlı-Yevi Yabgu
 Mur-Yevi Yabgu
 Karahan Yabgu
 Buğrahan Yabgu
 Kuzutekin Yabgu
 Arslan Yabgu (Selçuk Bey'in oğlu Arslan Yabgu ile karıştırılmamalıdır)
 Osman Yabgu
 İsli Yabgu
 Şeyban Yabgu
 Boran Yabgu
 Ali Han
Şah Melik

Ayrıca bakınız
 Oğuzlar
 Dede Korkut Destanı
 Begtili boyu
 Büyük Selçuklu İmparatorluğu
 Göktürk Kağanlığı

Kaynakça

Oğuzlar
11. yüzyılda varlığı sona eren bölgeler ve ülkeler
Asya tarihindeki devletler
Tarihteki Türk devletleri
Selçuklular
Kazakistan tarihi
Özbekistan tarihi
Türkmenistan tarihi

Oğuz Yabguluğu


Die Reise des Personalmanagers ist ein israelisches Filmdrama aus dem Jahr 2010. Das Roadmovie ist eine Literaturverfilmung von Abraham B. Jehoshuas gleichnamigem Roman שליחותו של הממונה על משאבי אנוש .

Handlung
Das Leben hätte für den Personalmanager der größten Bäckerei Israels kaum schlechter laufen können. Nicht nur, dass seine Frau ihn verließ, seine Tochter ihn für einen Versager hält und sein Arbeitgeber mit seiner Arbeit unzufrieden ist. Bei einem Selbstmordanschlag wird auch noch eine rumänische Gastarbeiterin seines Betriebes getötet. Unglücklicherweise wurde einerseits die Dame weiterhin bezahlt, was den Arbeitgeber verstimmt und andererseits klagt eine große Zeitung den Betrieb an, mit seinen Arbeitgebern unmenschlich umzugehen. Also überführt der Personalmanager persönlich den Leichnam nach Rumänien.

Kritik

Hintergrund
Der Film erhielt fünf Auszeichnungen beim israelischen Filmpreis Ophir Award (Bester Film, Beste Regie, Bestes Drehbuch, Beste Nebendarstellerin, Bester Ton) und drei weitere Nominierung (Bester Hauptdarsteller, Bester Nebendarsteller, Bester Schnitt)

Die Weltpremiere war am 10. August 2010 auf dem Internationalen Filmfestival von Locarno. Nachdem der Film in der Schweiz am 10. Februar 2011 seinen Kinostart hatte, wurde er in Deutschland am 1. Dezember 2011 veröffentlicht.

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 2010
Israelischer Film
Filmdrama
Roadmovie
Literaturverfilmung

Die Reise des Personalmanagers


Eliezer Ben‑Yehuda ( ; 7 January 1858 – 16 December 1922) was a Russian-Jewish linguist, lexicographer, and journalist. He is renowned as the lexicographer of the first Hebrew dictionary and also as the editor of Jerusalem-based HaZvi, one of the first Hebrew newspapers published in the Land of Israel. Ben-Yehuda was the primary driving force behind the revival of the Hebrew language.

Early life and education

Eliezer Yitzhak Perlman (later Eliezer Ben-Yehuda) was born in Luzhki () in the Vilna Governorate of the Russian Empire (now Vitebsk Oblast, Belarus) to Yehuda Leib and Tzipora Perlman, who were Chabad hasidim. His native language was Yiddish. He attended a Jewish elementary school (a "cheder") where he studied Hebrew and the Bible from the age of three, as was customary among the Jews of Eastern Europe. By the age of twelve, he had read large portions of the Torah, Mishna, and Talmud. His mother and uncle hoped he would become a rabbi, and sent him to a yeshiva. There he was exposed to the Hebrew of the Jewish Enlightenment, which included some secular writings. Later, he learned French, German, and Russian, and was sent to Dünaburg for further education. Reading the Hebrew-language newspaper HaShahar, he became acquainted with the early movement of Zionism.

Upon graduation in 1877, Ben-Yehuda went to Paris for four years. While there, he studied various subjects at the Sorbonne University—including the history and politics of the Middle East. It was in Paris that he met a Jew from Jerusalem, who spoke Hebrew with him. It was this conversation that convinced him that the revival of Hebrew as the language of a nation was feasible.

Immigration to Ottoman Palestine
In 1881 Ben-Yehuda joined the First Aliyah and immigrated to Palestine, then ruled by the Ottoman Empire, and settled in Jerusalem. He found a job teaching at the school of the Alliance Israélite Universelle. Motivated by the surrounding ideals of renovation and rejection of the diaspora lifestyle, Ben-Yehuda set out to develop a new language that could replace Yiddish and other regional dialects as a means of everyday communication between Jews who moved to the Land of Israel from various regions of the world. Ben-Yehuda regarded Hebrew and Zionism as symbiotic, writing, "the Hebrew language can live only if we revive the nation and return it to the fatherland."

Revival of the Hebrew language
To accomplish the task, Ben-Yehuda insisted with the Committee of the Hebrew Language that, to quote the Committee records, "In order to supplement the deficiencies of the Hebrew language, the Committee coins words according to the rules of grammar and linguistic analogy from Semitic roots: Aramaic and especially from Arabic roots" (Joshua Blau, page 33).

In 1903 Ben-Yehuda, along with many members of the Second Aliyah, supported Theodor Herzl's Uganda Scheme proposal.

Ben‑Yehuda raised his son, Ben-Zion (meaning "son of Zion"), entirely in Hebrew. He did not allow his son to be exposed to other languages during childhood, and even berated his wife for singing a Russian lullaby. His son thus became the first native speaker of Hebrew in modern times. Ben‑Yehuda later raised his daughter, Dola, entirely in Hebrew as well.

Lexicography
Ben-Yehuda was a major figure in the establishment of the Committee of the Hebrew Language (Va'ad HaLashon), later the Academy of the Hebrew Language, an organization that still exists today. He was the initiator of the first modern Hebrew dictionary known as the Ben-Yehuda Dictionary and he became known as the "reviver" (המחיה) of the Hebrew language, despite opposition to some of the words he coined. Many of these words have become part of the language but others never caught on.

Ancient languages and modern Standard Arabic were major sources for Ben-Yehuda and the Committee. According to Joshua Blau, quoting the criteria insisted on by Ben-Yehuda: "In order to supplement the deficiencies of the Hebrew language, the Committee coins words according to the rules of grammar and linguistic analogy from Semitic roots: Aramaic, Canaanite, Egyptian [sic] ones and especially from Arabic roots." Concerning Arabic, Ben-Yehuda maintained, inaccurately according to Blau, that Arabic roots are "ours": "the roots of Arabic were once a part of the Hebrew language ... lost, and now we have found them again!"

Opposition from Orthodox Jews
Ben-Yehuda was the editor of several Hebrew-language newspapers: HaZvi and Hashkafa. HaZvi was closed down for a year in the wake of opposition from Jerusalem's ultra-Orthodox community, which fiercely objected to the use of Hebrew, their holy tongue, for everyday conversation. In 1908, its name changed to HaOr, and it was shut down by the Ottoman government during World War I due its support for a Jewish homeland in the Land of Israel/Palestine.

Many devoted Jews of the time did not appreciate Ben-Yehuda's efforts to resurrect the Hebrew language. They believed that Hebrew, which they learned as a biblical language, should not be used to discuss mundane and non-holy things. Others thought his son would grow up and become a "disabled idiot", and even Theodor Herzl declared, after meeting Ben-Yehuda, that the thought of Hebrew becoming the modern language of the Jews was ridiculous.

In December 1893, Ben-Yehuda and his father-in-law were imprisoned by the Ottoman authorities in Jerusalem following accusations by members of the Jewish community that they were inciting rebellion against the government.

Personal life
Ben-Yehuda was married twice, to two sisters. His first wife, Devora (née Jonas), died in 1891 of tuberculosis, leaving him with five small children. Her final wish was that Eliezer marry her younger sister, Paula Beila. Soon after his wife Devora's death, three of his children died of diphtheria within a period of 10 days. Six months later, he married Paula, who took the Hebrew name "Hemda". Hemda Ben-Yehuda became an accomplished journalist and author in her own right, ensuring the completion of the Hebrew dictionary in the decades after Eliezer's death, as well as mobilising fundraising and coordinating committees of scholars in both Palestine and abroad.

Death and legacy
In December 1922, Ben-Yehuda, 64, died of tuberculosis, from which he suffered most of his life. He was buried on the Mount of Olives in Jerusalem. His funeral was attended by 30,000 people.

Ben-Yehuda built a house for his family in the Talpiot neighborhood of Jerusalem, but died three months before it was completed. His wife Hemda lived there for close to thirty years. Ten years after her death, her son Ehud transferred the title of the house to the Jerusalem municipality for the purpose of creating a museum and study center. Eventually it was leased to a church group from Germany who established a center there for young German volunteers. The house is now a conference center and guesthouse run by the German organization Action Reconciliation Service for Peace (ARSP), which organizes workshops, seminars and Hebrew language ulpan programs.

In his book Was Hebrew Ever a Dead Language, Cecil Roth summed up Ben-Yehuda's contribution to the Hebrew language: "Before Ben‑Yehuda, Jews could speak Hebrew; after him, they did." This comment reflects the fact that there are no other examples of a natural language without any native speakers subsequently acquiring several million native speakers, and no other examples of a sacred language becoming a national language with millions of "first language" speakers.

See also
 Eliezer Ben Yehuda's residence
 Pro-Jerusalem Society (1918–1926) – a "M[ister] Ben Yahuda" is registered as member of its leading Council
 David Yudilovitz

Notes

References

Further reading

Fellman, Jack (1973). The Revival of a Classical Tongue: Eliezer Ben Yehuda and the Modern Hebrew Language.  The Hague, Netherlands: Mouton. 1973.

Lang, Yosef . The Life of Eliezer Ben Yehuda. Yad Yitzhak Ben Zvi, 2 volumes, (Hebrew).
Ilan Stavans, Resurrecting Hebrew. (2008).
Elyada, Ouzi . Hebrew Popular Journalism : Birth and Development in Ottoman Palestine, London and N.Y, Routledge, 2019 (History of Ben-Yehuda's Press)

External links

 The personal papers of Eliezer Ben-Yehuda are kept at the Central Zionist Archives in Jerusalem. The notation of the record group is A43
 An interview with Dola Ben-Yehuda Wittmann (Eliezer Ben-Yehuda's daughter) at the Dartmouth Jewish Sound Archive

1858 births
1922 deaths
19th-century Jewish biblical scholars
19th-century Jews from the Russian Empire
19th-century linguists
19th-century journalists from the Russian Empire
20th-century Jewish biblical scholars
20th-century deaths from tuberculosis
20th-century linguists
20th-century Russian Jews
20th-century Russian journalists
Journalists from the Russian Empire
Ashkenazi Jews from Ottoman Palestine
Burials at the Jewish cemetery on the Mount of Olives
Emigrants from the Russian Empire
Immigrants to France
Immigrants to the Ottoman Empire

Grammarians of Hebrew
Hebrew language
Jewish grammarians
Jewish journalists
Jewish lexicographers
Jewish printing and publishing
Jewish writers from the Russian Empire
Jews from the Russian Empire
Language reformers
Modern Hebrew
Orthographers
People from Sharkowshchyna District
People from Vilna Governorate
Russian Ashkenazi Jews
Russian-Jewish culture in Israel
Tuberculosis deaths in the British Empire
University of Paris alumni
Zionists from the Russian Empire
Immigrants to Ottoman Palestine

Eliezer Ben-Yehuda


Kunerad este o comună slovacă, aflată în districtul Žilina din regiunea Žilina. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.044 de locuitori.

Istoric
Localitatea Kunerad este atestată documentar din 1488.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Kunerad


Le M939 est une série de camions tactiques 6x6 construit pour les besoins de Forces armées des États-Unis. La version cargo de base dite "5 tonnes" a été développé pour transporter  sur tout terrain et par tout temps, Décliné en de multiples versions, il a été construit à  exemplaires.

Historique

Données techniques

Dimensions

Utilisateurs

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Articles connexes
 M809
 Renault GBC 180

Liens externes

Véhicule militaire des Forces armées des États-Unis
Véhicule militaire post-guerre froide

M939


Light & Magic is the second studio album by English electronic music band Ladytron. It was released in the United States on 17 September 2002 by Emperor Norton and in the United Kingdom on 2 December 2002 by Telstar Records. The album has been reissued multiple times, most recently by Nettwerk in January 2011.

An earlier version of the song "NuHorizons" appeared as a B-side to the band's 2001 single "The Way That I Found You", under the title "Holiday 601". "Seventeen" is part of the soundtrack to the 2003 film Party Monster, while its instrumental was used in television advertisements for Christina Aguilera's 2008 fragrance Inspire.

Drowned in Sound ranked Light & Magic at number 14 on its Top 41 Albums of the Year list. Rolling Stone included the album on its 50 Best Albums of 2002 list. British dance music magazine Muzik named it the best electropop album of 2002. NME included it at number 41 on their Albums and Tracks of the Year for 2002 list.

Track listing

Light & Magic (Remixed & Rare)
On 1 September 2009, Redbird Records and Cobraside Distribution released a compilation of remixes, B-sides and rarities titled Light & Magic (Remixed & Rare). The cover is the negative of the US cover for Light & Magic. Nettwerk reissued Light & Magic (Remixed & Rare) on 20 December 2011 with a slightly altered track listing, removing "Cease2xist" (Instrumental 2002) and adding "Flicking Your Switch" (Erol Alkan Remix).

Personnel
Credits adapted from the liner notes of Light & Magic.

Ladytron
 Daniel Hunt
 Reuben Wu
 Helen Marnie
 Mira Aroyo

Additional musicians
 Michael Fitzpatrick – additional programming
 Roger Joseph Manning Jr. – additional keyboards
 Shari – backing vocals on "Seventeen"
 Justin Meldal-Johnsen – electric bass

Technical
 Daniel Hunt – production
 Mickey Petralia – additional production, mixing
 Michael Fitzpatrick – engineering
 Matt Fausak – engineering assistance
 Aleks Tamulis – engineering assistance

Artwork
 Big Active – art direction, design
 Ladytron – art direction
 Donald Milne – photography
 Tom Dolan – art direction, design (US edition)
 William Howard – photography (US edition)

Charts

Release history

References

2002 albums
Albums produced by Mickey Petralia
Emperor Norton Records albums
Ladytron albums
Telstar Records albums

Light & Magic


Bijeli pelin (Sivkasti pelin; lat.: Artemisia alba), biljka iz roda pelina, porodica Compositae, intenzivnog je mirisa i gorkog okusa.

U Hrvatskoj za nju postoji više narodnih naziva sivkasti pelin, broda, brodanj i vršikasti pelin.

Podvrste
 Artemisia alba subsp. chitachensis Maire
 Artemisia alba subsp. kabylica (Chabert) Greuter

Izvori

Pelin
Ljekovito bilje

Bijeli pelin


Velelisna hortenzija (lat. Hydrangea macrophylla) je biljna vrsta iz porodice hortenzijevki (Hydrangeaceae). Kao divlja raste u Japanu, gdje se stoljećima i uzgaja, a u Europi se gaji po vrtovima. Boja cvjetova zavisi o pH vrijednosti tla, u alkalnom tlu najčešće su cvjetovi roza boje, u kiselom plave. Poznato je više od 600 kultiviranih odlika ove biljke.

Ljekovitost
Listovi, korijenje i cvjetovi djeluju antimalarijalno, antitusivno i diuretično. Smatra se da djeluju snažnije od kinina .

Dodatna literatura
RHS A-Z encyclopedia of garden plants. United Kingdom: Dorling Kindersley. 2008.  .

Vanjske poveznice
https://pfaf.org/user/Plant.aspx?LatinName=Hydrangea+macrophylla

Izvori

Hortenzijevke

Velelisna hortenzija


Vapniarka () est une commune urbaine de l'oblast de Vinnytsia, en Ukraine. Elle compte  en 2021.

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Vinnytsia
Lieu d'exécution de la Shoah en Ukraine

Vapniarka


كالبين سوريش مودي  (مواليد 23 أبريل عام 1977)، يعرف في الوسط المهني باسم كال بين. ممثل أمريكي وكوميدي وموظف عمومي. في مجال التمثيل، عرف بأدائه دور الطبيب لورنس كوتنر في المسلسل التلفزيوني «هاوس»، إلى جانب شخصية كومار باتل في سلسلة أفلام «هارولد أند كومار». يُعرف أيضًا لأدائه في فيلم «ذا نايم سايك». درّس بين في جامعة بنسلفانيا ضمن برنامج الدراسات السينمائية كمحاضر زائر.

في أبريل من العام 2009، انضم بين إلى إدارة الرئيس الأمريكي باراك أوباما كمدير مساعد في مكتب الاتصالات العامة. ألزم ذلك استبعاد شخصيته التلفزيونية، لورنس كوتنر، خارج مسلسل هاوس. ترك بين منصبه بعد فترة قصيرة في شهر يونيو من عام 2010 لتصوير الدفعة الثالثة من مسلسل هارولد أند كومار بعنوان «أ فيري هارولد أند كومار ثري دي كريسماس»، وعاد إلى البيت الأبيض بعد انتهاء الفيلم. في يوليو من عام 2011، ترك البيت الأبيض مرة أخرى لقبول دور في المسلسل التلفزيوني «هاو آي ميت يور ماذر (كيف قابلت أمكما)».

الحياة المبكرة
ولد بين في مونتكلير بولاية نيوجرسي لأبوين مهاجرين من أصل هندي غجراتي. تعمل والدته أسميتا بات مقيّمة للروائح في شركة لصناعة العطور، في حين يعمل والده سوريس مودي مهندسًا. ينحدر والده من كايرا، بينما ولدت أمه في بارودا. زار كجرات بشكل منتظم في طفولته خلال العطلات، يستطيع التحديث بقليل من الكجراتية. صرح بأن قصص جدوده ووقوفهم في صف المهاتما غاندي خلال حركة الاستقلال الهندية كان لها تأثير كبير على اهتمامه بالسياسة.

ارتاد مدرسة مارلبورو المتوسطة في بلدة مارلبورو بولاية نيوجرسي، عزف على آلة الساكسيفون ضمن فرقة جاز هناك. التحق بين بأكاديمية التمثيل والفنون الجميلة (مدرسة مغناطيسية) باختصاص المسرح في مدرسة هاويل الثانوية لسنته الدراسية الأولى؛ انتقل إلى مدرسة فري هولد تاونشيب الثانوية لسنته الدراسية الثانية وحتى التخرج؛ كلا المدرستين هما جزء من مقاطعة مدرسة فري هولد الثانوية الإقليمية. كان نشطًا في إنتاج المدرسة المسرحي وتنافس في فريق فري هولد تاونشيب للطب الشرعي. تخرج من جامعة كاليفورنيا في لوس أنجلوس عام 2000، واختص في كل من مجالي الأفلام وعلم الاجتماع.

مسيرته المهنية

نشاطاته السياسية
كان بين داعمًا لحملة الرئيس الأمريكي باراك أوباما الانتخابية في عامي 2007 و2008 وعضوًا في لجنة سياسة الفنون الوطنية لأوباما. يظهر في الفيديو الداعم لباراك أوباما بعنوان «نعم، يمكننا التغيير» لأندريس أوسيش، وظهر مع الكوميدي جورج لوبيز في 18 يناير عام 2009 في «نحن واحد: الاحتفال الافتتاحي لأوباما في نصب لنكولن التذكاري».

في بداية عام 2009، عُرض على بين منصب مدير مساعد في مكتب الاتصال العام للبيت الأبيض تحت قيادة الرئيس أوباما، ووافق عليه. ألزم ذلك استبعاد شخصيته التلفزيونية، لورنس كوتنر، خارج مسلسل هاوس. في إطار دوره الجديد مع إدارة أوبامًا، عمل بين كحلقة اتصال مع مجتمعات آسيا وأميركا وسكان جزر المحيط الهادئ. عاد إلى استخدام اسم مولده، كالبن مودي.

نتيجة عهد قطعه بين قبل تعيينه في البيت الأبيض، ترك منصبه كمدير مساعد في مكتب الاتصال العام في 1 يونيو عام 2010، ليعود إلى مهنة التمثيل. عاد إلى مكتبه في 15 نوفمبر عام 2010 بعد انتهائه من «أ فيري هارولد أند كومار ثريدي كريسماس».

كان بين رئيسًا مشاركًا في حملة إعادة انتخاب الرئيس باراك أوباما. في 3 سبتمبر عام 2012، استضاف تغطية يوم السادس من سبتمبر للمؤتمر الوطني الديمقراطي لعام 2012 في نورث كارولاينا. شجعت كلمة بين في المؤتمر الشباب على التسجيل للتصويت ودافعوا عن أوباما.

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أعضاء هيئة تدريس جامعة بنسلفانيا
أعلام أمريكيون مثليون من أصل آسيوي
أمريكيون من أصل هندي
خريجو جامعة ستانفورد
خريجو جامعة كاليفورنيا (لوس أنجلوس)
ديمقراطيون من ولاية نيوجيرسي
سياسيون أمريكيون من أصل هندي
شخصيات إل جي بي تي من نيوجيرسي
فنانون ترفيهيون مثليون من الولايات المتحدة
كوميديون أمريكيون من أصل هندي
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون أمريكيون من أصل هندي
ممثلون مثليو الجنس
ممثلون من ولاية نيوجيرسي
ممثلون وسياسيون أمريكيون
ممثلون وممثلات هنود
مواليد 1977
موظفو إدارة أوباما
موظفو خدمة مدنية أمريكيون
نباتيون أمريكيون
نباتيون هنود
هندوس أمريكيون
ممثلون مثليون من الولايات المتحدة
ممثلون مثليون ذكور
هندوس مثليون
أمريكيون من أصل غجراتي
كتاب مثليون أمريكيون

كال بين


La finale de la Coupe de confédération de la CAF 2020-2021 est la  finale de la Coupe de la confédération de la CAF. Disputée le 10 juillet 2021 au Stade de l'Amitié de Cotonou au Bénin, elle oppose le club marocain du Raja Casablanca au club algérien de la Jeunesse Sportive Kabylie qui ont respectivement éliminés en demi-finale le Pyramids FC et Coton Sport.

La finale est remportée par le Raja Casablanca sur le score de deux buts à un. Les buts du Raja sont marqués par Soufiane Rahimi à la cinquième minute et Ben Malango à la quatorzième, alors que Zakaria Boulahia réduit le score pour le club algérien à la . Il s'agit du deuxième titre remporté par les « Aigles verts » dans cette compétition, après leur victoire en 2018.

Déroulement de la rencontre
Lors de cette rencontre, la première entre le Raja Casablanca et la JS Kabylie en Coupe de la CAF, les Rajaouis sont vite entrés dans le match maintenant la pression sur l'équipe adverse. Dès la  minute, Sofiane Rahimi profite d'une passe de Omar El Arjoune et met le ballon au fond des filets. L'arbitre de la rencontre, le Sud-africain Victor Gomes annule le but dans un premier temps pour hors-jeu, avant de le valider après consultation de la VAR.

Cinq minutes plus tard, Mahmoud Benhalib rate une frappe de la tête. Les Algériens tentent ensuite  de monopoliser le jeu en vain. À la  minute, Ben Malango, à la réception d'une passe latérale de Oussama Soukhane, inscrit le deuxième but du Raja d'une puissante frappe à ras de terre du pied gauche.

À la  minute, Zakaria Boulahia profite d'un relâchement de la défense rajaouie et réduit le score. Les Algériens se sont procurés, par la suite, plusieurs occasions de but et essayer en vain d'égaliser. La tâche du club casablancais devient plus ardue quand à la  minute après une faute sur Juba Oukaci, Omar Arjoune est expulsé. Dix minutes plus tard, Ben Malango échoue à inscrire le but décisif, après une passe de Mohamed Zrida.

Le Raja Casablanca termine la compétition invaincu en onze matchs disputés avec également la meilleure attaque et la meilleure défense.

Feuille de match

Maillots

Notes et références

Finale de la Coupe de la confédération
Football en juillet 2021
2021 au Bénin
Sport à Cotonou
Raja Club Athletic
Jeunesse sportive de Kabylie (football)
Compétition de football au Bénin

Finale de la Coupe de la confédération de la CAF 2020-2021


İstanbul Kitap Fuarı, TÜYAP ve Türkiye Yayıncılar Birliği iş birliği ile düzenlenen, uluslararası kitap fuarıdır. Her yıl sonbahar aylarında düzenlenen fuarın ilki, 1982 yılında, 28 yayınevinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. 2000 yılında TÜYAP'ın Büyükçekmece'ye taşınmasıyla, orada düzenlenmeye devam etmekle birlikte, 2005 yılından beri uluslararasıdır. Günümüzde, yurt içi ve yurt dışından 600'e yakın yayınevi ve sivil toplum kuruluşunun katılımıyla gerçekleştirilmekle birlikte, İstanbul Sanat Fuarı ile eş zamanlı olarak düzenlenmektedir. 2011 yılı itibarıyla, İstanbul Kitap Fuarı, ilk defa "resmî" olarak uluslararası platformda düzenlenmiştir.

1982 yılında, 500 m2 bir alanda sadece 28 yayınevi ve beş yazarın katılımıyla başlayan İstanbul Kitap Fuarı, 2011 yılında ilk defa "uluslararası" yurt içi ihtisas fuarı unvanıyla gerçekleştirildi. 12-15 kasım tarihleri arasında açık kalan "Uluslararası Salon" 30'un üzerinde ülkeden yayınevi, telif ajansı ve ulusal katılıma evsahipliği yaptı. 12-20 Kasım 2011 tarihleri arasında gerçekleştirilen 30. İstanbul Kitap Fuarı 415 bin okurun ziyaretiyle son buldu.

2019 Yılında düzenlenen 38. Uluslararası İstanbul Kitap Fuarı ve 29. Uluslararası İstanbul Sanat Fuarı'nı 9 gün içinde 605 bin kişi ziyaret etti.

Temalar, onur yazarları ve onur konuğu ülkeler
"Onur yazarı" uygulaması 1987, "Tema" uygulaması 1989, "Onur konuğu ülke" uygulaması 2010 yılı itibarıyla başlamıştır.

Halk Ödülü
1984-1989 yılları arasında okuyucular arasında yapılan anketlerin sonuçlarına göre "Halk Ödülü" verildi.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 İstanbul Kitap Fuarı

Kitap Fuarı
Türkiye'deki kitap fuarları
1982'de kurulan yinelenen olaylar
Türkiye'de yıllık olaylar

İstanbul Kitap Fuarı