Broćika (bročika, lat. Galium), veliki biljni rod iz porodice broćevki (Rubiaceae]) kojemu pripada preko 600 vrsta jednogodišnjeg raslinja i trajnica. Latinsko ime roda dolazi od grčke riječi gala (=mlijeko), jer ima svojstvo grušanja kazeina u mlijeku, pa se koristi i kućnoj proizvodnji sira.

U Hrvatskoj raste više vrsta broćika, među kojima prava broćika (Galium verum), uspravna broćika (Galium album), čekinjasta broćika (Galium aparine), raznolisna broćika (Galium anisophyllon), sjajna broćika (Galium lucidum) i druge.

Ne smije se brkati s rodom broć (Rubia).

Vrste

 Galium abaujense Borbás
 Galium absurdum Krendl
 Galium achurense Grossh.
 Galium acrophyum Hochst. ex Chiov.
 Galium acuminatum Ball
 Galium acutum Edgew.
 Galium adhaerens Boiss. & Balansa
 Galium advenum Krendl
 Galium aegeum (Stoj. & Kitan.) Ancev
 Galium aetnicum Biv.
 Galium afropusillum Ehrend.
 Galium agrophilum Krendl
 Galium aladaghense Parolly
 Galium × alberti Rouy
 Galium albescens Hook.f.
 Galium album Mill., uspravna broćika
 Galium amatymbicum Eckl. & Zeyh.
 Galium amblyophyllum Schrenk ex Fisch. & C.A.Mey.
 Galium amorginum Halácsy
 Galium amurense Pobed.
 Galium andrewsii A.Gray
 Galium andringitrense Homolle ex Puff
 Galium anfractum Sommier & Levier
 Galium anglicum Huds.
 Galium anguineum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium angulosum A.Gray
 Galium angustifolium Nutt.
 Galium angustissimum (Hausskn. ex Bornm.) Ehrend.
 Galium anisophyllon Vill., raznolisna broćika
 Galium ankaratrense Homolle ex Puff
 Galium antarcticum Hook.f.
 Galium antitauricum Ehrend.
 Galium antuneziae Dempster
 Galium aparine L., čekinjasta broćika
 Galium aparinoides Forssk.
 Galium araucanum Phil.
 Galium arenarium Loisel.
 Galium arequipicum Dempster
 Galium aretioides Boiss.
 Galium argense Dempster & Ehrend.
 Galium aristatum L., bodljasta broćika
 Galium arkansanum A.Gray
 Galium armenum Schanzer
 Galium ascendens Willd. ex Spreng.
 Galium aschenbornii S.Schauer
 Galium asparagifolium Boiss. & Heldr.
 Galium asperifolium Wall.
 Galium asperuloides Edgew.
 Galium asprellum Michx.
 Galium atherodes Spreng.
 Galium atlanticum Ball
 Galium aucheri Boiss.
 Galium auratum Klokov
 Galium australe DC.
 Galium austriacum Jacq., austrijska broćika
 Galium avascense Krendl
 Galium azerbayjanicum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium azuayicum Dempster
 Galium babadaghense Yild.
 Galium baeticum (Rouy) Ehrend. & Krendl
 Galium baghlanense Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium baillonii D.Brândza
 Galium baldense Spreng.
 Galium baldensiforme Hand.-Mazz.
 Galium balearicum Briq.
 Galium × barcinonense Sennen
 Galium basalticum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium baytopianum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium beckhausianum G.H.Loos
 Galium belizianum Ortega Oliv., Devesa & Rodr.Riaño
 Galium bellatulum Klokov
 Galium bermudense L.
 Galium bifolium S.Watson
 Galium bigeminum Griseb.
 Galium bingoelense Yild. & Kiliç
 Galium binifolium N.A.Wakef.
 Galium blinii H.Lév.
 Galium boissierianum (Steud.) Ehrend. & Krendl
 Galium bolanderi A.Gray
 Galium boreale L., sjevernjačka broćika
 Galium boreoaethiopicum Puff
 Galium bornmuelleri Hausskn. ex Bornm.
 Galium bourgaeanum Coss. ex Ball
 Galium boyacanum Dempster
 Galium brachyphyllum Schult. & Schult.f.
 Galium bracteatum Boiss.
 Galium bredasdorpense Puff
 Galium brenanii Ehrend. & Verdc.
 Galium brevifolium Sm.
 Galium breviramosum Krendl
 Galium brockmannii Briq.
 Galium broterianum Boiss. & Reut.
 Galium brunneum Munby
 Galium bryoides Merr. & L.M.Perry
 Galium buchtienii Dempster
 Galium × buekkense Hulják
 Galium bullatum Lipsky
 Galium bulliforme I.Thomps.
 Galium bungei Steud.
 Galium bungoniense I.Thomps.
 Galium buschiorum Mikheev
 Galium bussei K.Schum. & K.Krause
 Galium buxifolium Greene
 Galium cajamarcense Dempster
 Galium californicum Hook. & Arn.
 Galium caminianum Schult. & Schult.f.
 Galium campanelliferum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium campylotrichum Nazim. & Ehrend.
 Galium canescens Kunth
 Galium cankiriense Yild.
 Galium canum Req. ex DC.
 Galium capense Thunb.
 Galium capitatum Bory & Chaub.
 Galium cappadocicum Boiss.
 Galium caprarium Natali
 Galium capreum Krendl
 Galium cariense Daskin & Bagçivan
 Galium carmenicola Dempster
 Galium × carmineum Beauverd
 Galium carterae Dempster
 Galium caspicum Steven
 Galium cassium Boiss.
 Galium catalinense A.Gray
 Galium × centroniae Cariot
 Galium ceratoamanianum Ehrend.
 Galium ceratocarpon Boiss.
 Galium ceratophylloides Hook.f.
 Galium ceratopodum Boiss.
 Galium cespitosum Lam.
 Galium chaetopodum Rech.f.
 Galium chekiangense Ehrend.
 Galium chloroionanthum K.Schum.
 Galium chloroleucum Fisch. & C.A.Mey.
 Galium ciliare Hook.f.
 Galium cilicicum Boiss.
 Galium cinereum All.
 Galium circae Krendl
 Galium circaezans Michx.
 Galium citraceum Boiss.
 Galium clementis Eastw.
 Galium cliftonsmithii (Dempster) Dempster & Stebbins
 Galium collomiae J.T.Howell
 Galium coloradoense W.Wight
 Galium comberi Dempster
 Galium cometerhizon Lapeyr.
 Galium compactum Ehrend. & McGill.
 Galium concatenatum Coss.
 Galium concinnum Torr. & A.Gray
 Galium confertum Royle ex Hook.f.
 Galium conforme Krendl
 Galium consanguineum Boiss.
 Galium coriaceum Bunge
 Galium cornigerum Boiss. & Hausskn.
 Galium coronadoense Dempster
 Galium correllii Dempster
 Galium corsicum Spreng.
 Galium corymbosum Ruiz & Pav.
 Galium cossonianum Jafri
 Galium cotinoides Cham. & Schltdl.
 Galium cracoviense Ehrend.
 Galium crassifolium W.C.Chen
 Galium craticulatum R.R.Mill
 Galium crespianum Rodr.
 Galium cryptanthum Hemsl.
 Galium cuatrecasasii Standl.
 Galium curvihirtum Ehrend. & McGill.
 Galium cuspidulatum Miq.
 Galium cyllenium Boiss. & Heldr.
 Galium czerepanovii Pobed.
 Galium dahuricum Turcz. ex Ledeb.
 Galium davisii Ehrend.
 Galium debile Desv.,  slaba broćika
 Galium decorum Krendl
 Galium decumbens (Ehrend.) Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium degenii Bald. ex Degen
 Galium deistelii K.Krause
 Galium delicatulum Boiss. & Hohen.
 Galium demissum Boiss.
 Galium dempsterae B.L.Turner
 Galium densiflorum Ledeb.
 Galium densum Hook.f.
 Galium denticulatum Bartl. ex DC.
 Galium desereticum Dempster & Ehrend.
 Galium diabolense Dempster
 Galium dieckii Bornm.
 Galium diffusoramosum Dempster & Ehrend.
 Galium × digeneum A.Kern.
 Galium dincii Yild.
 Galium diphyllum (K.Schum.) Dempster
 Galium diploprion Boiss. & Hohen.
 Galium divaricatum Pourr. ex Lam., raskrečena broćika
 Galium domingense Iltis
 Galium dumosum Boiss.
 Galium duthiei R.Bhattacharjee
 Galium echinocarpum Hayata
 Galium ecuadoricum Dempster
 Galium × effulgens Beck
 Galium ehrenbergii Boiss.
 Galium elbursense Bornm. & Gauba
 Galium elegans Wall.
 Galium elongatum C.Presl, produljena broćika
 Galium emeryense Dempster & Ehrend.
 Galium ephedroides Willk.
 Galium equisetoides (Cham. & Schltdl.) Standl.
 Galium ericoides Lam.
 Galium eriocarpum Bartl. ex DC.
 Galium eruptivum Krendl
 Galium erythrorrhizon Boiss. & Reut.
 Galium espiniacicum Dempster
 Galium estebanii Sennen
 Galium exaltatum Krendl
 Galium exile Hook.f.
 Galium exstipulatum P.H.Davis
 Galium exsurgens Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium extensum Krendl
 Galium falconeri R.Bhattacharjee
 Galium fendleri A.Gray
 Galium ferrugineum K.Krause
 Galium festivum Krendl
 Galium × fictum E.G.Camus
 Galium filipes Rydb.
 Galium firmum Tausch, snažna broćika
 Galium fissurense Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium fistulosum Sommier & Levier
 Galium flavescens Borbás ex Simonk.
 Galium flaviflorum (Trautv.) Mikheev
 Galium floribundum Sm.
 Galium formosense Ohwi
 Galium forrestii Diels
 Galium fosbergii Dempster
 Galium friedrichii N.Torres, L.Sáez, Mus & Rosselló
 Galium fruticosum Willd.
 Galium fuegianum Hook.f.
 Galium fuscum M.Martens & Galeotti
 Galium galapagoense Wiggins
 Galium galiopsis (Hand.-Mazz.) Ehrend.
 Galium gaudichaudii DC.
 Galium geminiflorum Lowe
 Galium ghilanicum Stapf
 Galium gilliesii Hook. & Arn.
 Galium glaberrimum Hemsl.
 Galium glabrescens (Ehrend.) Dempster & Ehrend.
 Galium glabriusculum Ehrend.
 Galium glaciale K.Krause
 Galium glandulosum Hand.-Mazz.
 Galium glaucophyllum Em.Schmid
 Galium glaucum L., sivozelena broćika
 Galium globuliferum Hub.-Mor. & Reese
 Galium gracilicaule Bacigalupo & Ehrend.
 Galium graecum L.
 Galium grande McClatchie
 Galium grayanum Ehrend.
 Galium guadalupense (Spreng.) Govaerts
 Galium gymnopetalum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium hainesii Schönb.-Tem.
 Galium hallii Munz & I.M.Johnst.
 Galium hardhamiae Dempster
 Galium hatschbachii Dempster
 Galium haussknechtii Ehrend.
 Galium heldreichii Halácsy
 Galium hellenicum Krendl
 Galium hexanarium Knjaz.
 Galium hierochuntinum Bornm.
 Galium hierosolymitanum L.
 Galium hilendiae Dempster & Ehrend.
 Galium × himmelbaurianum (Ronniger) Soó
 Galium hintoniorum B.L.Turner
 Galium hirtiflorum Req. ex DC.
 Galium hirtum Lam.
 Galium hoffmeisteri (Klotzsch) Ehrend. & Schönb.-Tem. ex R.R.Mill
 Galium huancavelicum Dempster
 Galium huber-morathii Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium humifusum M.Bieb.
 Galium humile Cham. & Schltdl.
 Galium humilioides (M.L.Porto & Ehrend.) K.De Toni & Mariath
 Galium × hungaricum A.Kern.
 Galium hupehense Pamp.
 Galium × huteri A.Kern.
 Galium hypocarpium (L.) Endl. ex Griseb.
 Galium hypotrichium A.Gray
 Galium hypoxylon Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium hyrcanicum C.A.Mey.
 Galium hystricocarpum Greenm.
 Galium idubedae (Pau & Debeaux) Pau ex Ehrend.
 Galium iltisii Dempster
 Galium incanum Sm.
 Galium inconspicuum Phil.
 Galium incrassatum Halácsy
 Galium incurvum Sm.
 Galium innocuum Miq.
 Galium insulare Krendl
 Galium intermedium Schult., Schultesova broćika
 Galium intricatum Margot & Reut.
 Galium ionicum Krendl
 Galium iranicum Hausskn. ex Bornm.
 Galium irinae Pachom.
 Galium isauricum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium × jansenii Kloos
 Galium japonicum Makino
 Galium × jarynae Wol.
 Galium javanicum Blume
 Galium jemense Kotschy
 Galium jepsonii Hilend & J.T.Howell
 Galium johnstonii Dempster & Stebbins
 Galium judaicum Boiss.
 Galium jungermannioides Boiss.
 Galium junghuhnianum Miq.
 Galium juniperinum Standl.
 Galium kaganense R.Bhattacharjee
 Galium kahelianum Deflers
 Galium kamtschaticum Steller ex Schult. & Schult.f.
 Galium karakulense Pobed.
 Galium karataviense (Pavlov) Pobed.
 Galium karliovaense Yild. & Kiliç
 Galium kasachstanicum Pachom.
 Galium kenyanum Verdc.
 Galium kerneri Degen & Dörfl.
 Galium khorasanense Griff.
 Galium kikumugura Ohwi
 Galium killipii Dempster & Ehrend.
 Galium kinuta Nakai & H.Hara
 Galium kitaibelianum Schult. & Schult.f.
 Galium × kondratjukii Ostapko
 Galium kuetzingii Boiss. & Buhse
 Galium kulluense Anant Kumar, Ranjan & S.C.Srivast.
 Galium kunmingense Ehrend.
 Galium kurdicum Boiss. & Hohen.
 Galium labradoricum (Wiegand) Wiegand
 Galium laconicum Boiss. & Heldr.
 Galium lacrimiforme Dempster
 Galium laevigatum L.
 Galium lahulense Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium lanceolatum (Torr. & A.Gray) Torr.
 Galium lanuginosum Lam.
 Galium × lanulosum Ostapko
 Galium lasiocarpum Boiss.
 Galium latifolium Michx.
 Galium latoramosum Clos
 Galium leiocarpum I.Thomps.
 Galium leptogonium I.Thomps.
 Galium leptum Phil.
 Galium libanoticum Ehrend.
 Galium lilloi Hicken
 Galium × lindbergii Giraudias
 Galium linearifolium Turcz.
 Galium liratum N.A.Wakef.
 Galium litorale Guss.
 Galium longipedunculatum (Mariath & Ehrend.) K.De Toni & Mariath
 Galium lovcense Urum.
 Galium lucidum All., sjajna broćika
 Galium macedonicum Krendl
 Galium magellanicum Hook.f.
 Galium magellense Ten.
 Galium magnifolium (Dempster) Dempster
 Galium mahadivense G.Singh
 Galium malickyi Krendl
 Galium mandonii Britton
 Galium maneauense P.Royen
 Galium marchandii Roem. & Schult.
 Galium margaceum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium margaritaceum A.Kern.
 Galium maritimum L.
 Galium martirense Dempster & Stebbins
 Galium masafueranum Skottsb.
 Galium matthewsii A.Gray
 Galium maximoviczii (Kom.) Pobed.
 Galium mechudoense Dempster
 Galium megacyttarion R.R.Mill
 Galium megalanthum Boiss.
 Galium megalospermum All., krupnosjemena broćika
 Galium megapotamicum Spreng.
 Galium melanantherum Boiss.
 Galium meliodorum (Beck) Fritsch
 Galium membranaceum Ehrend.
 Galium mexicanum Kunth
 Galium microchiasma Gilli
 Galium microlobum I.Thomps.
 Galium microphyllum A.Gray
 Galium migrans Ehrend. & McGill.
 Galium minutissimum T.Shimizu
 Galium minutulum Jord.
 Galium mirum Rech.f.
 Galium mite Boiss. & Hohen.
 Galium moldavicum (Dobrocz.) Franco
 Galium mollugo L., obična broćika, livadna broćika
 Galium monachinii Boiss. & Heldr.
 Galium monasterium Krendl
 Galium monticola Sond.
 Galium montis-arerae Merxm. & Ehrend.
 Galium moralesianum Ortega Oliv. & Devesa
 Galium moranii Dempster
 Galium morii Hayata
 Galium mucroniferum Sond.
 Galium muelleri (K.Schum.) Dempster
 Galium multiflorum Kellogg
 Galium munzii Hilend & J.T.Howell
 Galium murale (L.) All., zidna broćika
 Galium muricatum W.Wight
 Galium × mutabile Besser
 Galium nabelekii Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium nakaii Kudô
 Galium nankotaizanum Ohwi
 Galium × neglectum Le Gall ex Gren.
 Galium nepalense Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium nevadense Boiss. & Reut.
 Galium niewerthii Franch. & Sav.
 Galium nigdeense Yild.
 Galium nigricans Boiss.
 Galium nigroramosum (Ehrend.) Dempster
 Galium noli-tangere Ball
 Galium noricum Ehrend.
 Galium normanii Dahl
 Galium novoguineense Diels
 Galium noxium (A.St.-Hil.) Dempster
 Galium numidicum Pomel
 Galium nupercreatum Popov
 Galium nuttallii A.Gray
 Galium obliquum Vill.
 Galium obovatum Kunth
 Galium obtusum Bigelow
 Galium octonarium (Klokov) Pobed.
 Galium odoratum (L.) Scop., prava lazarkinja, mirisna broćika
 Galium oelandicum (Sterner & Hyl.) Ehrend.
 Galium olgae Klokov
 Galium olivetorum Le Houér.
 Galium olympicum Boiss.
 Galium ophiolithicum Krendl
 Galium oreganum Britton
 Galium oreophilum Krendl
 Galium oresbium Greenm.
 Galium orizabense Hemsl.
 Galium oshtenicum Ehrend. & Schanzer ex Mikheev
 Galium ossirwaense K.Krause
 Galium ostenianum (Standl.) Dempster
 Galium ovalleanum Phil.
 Galium ovitdaghense Daskin
 Galium pabulosum Sommier & Levier
 Galium palaeoitalicum Ehrend.
 Galium palustre L., cretna broćika
 Galium pamiroalaicum Pobed.
 Galium pamphylicum Boiss. & Heldr.
 Galium paniculatum (Bunge) Pobed.
 Galium papilliferum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium papillosum Lapeyr.
 Galium papuanum Wernham
 Galium parishii Hilend & J.T.Howell
 Galium parisiense L.,  pariška broćika
 Galium parvulum Hub.-Mor. ex Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium paschale Forssk.
 Galium pastorale Krendl
 Galium peloponnesiacum Ehrend. & Krendl
 Galium penduliflorum Boiss.
 Galium pendulum Greenm.
 Galium penicillatum Boiss.
 Galium pennellii Dempster
 Galium peplidifolium Boiss.
 Galium perralderii Coss.
 Galium peruvianum Dempster & Ehrend.
 Galium pestalozzae Boiss.
 Galium petrae Oliv. ex Hart
 Galium philippianum Dempster
 Galium philippinense Merr.
 Galium philistaeum Boiss.
 Galium pilosum Aiton
 Galium pisiferum Boiss.
 Galium pisoderium Krendl
 Galium platygalium (Maxim.) Pobed.
 Galium plumosum Rusby
 Galium pobedimovae Balde
 Galium poiretianum Ball
 Galium pojarkovae Pobed.
 Galium polyacanthum (Baker) Puff
 Galium polyanthum I.Thomps.
 Galium × pomariorum Vollrath & Breitf.
 Galium × pomeranicum Retz.
 Galium porrigens Dempster
 Galium praemontanum Mardal.
 Galium praetermissum Greenm.
 Galium × pralognense Beauverd
 Galium prattii Cufod.
 Galium pringlei Greenm.
 Galium problematicum (Ehrend.) Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium procurrens Ehrend.
 Galium productum Lowe
 Galium × prolazense Nyár.
 Galium proliferum A.Gray
 Galium propinquum A.Cunn.
 Galium pruinosum Boiss.
 Galium pseudoaristatum Schur, lažiosjava broćika
 Galium pseudoasprellum Makino
 Galium × pseudoboreale Klokov
 Galium pseudocapitatum Hub.-Mor. ex Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium pseudohelveticum Ehrend.
 Galium pseudokurdicum (Ehrend.) Schönb.-Tem.
 Galium pseudorivale Tzvelev
 Galium pseudotriflorum Dempster & Ehrend.
 Galium psilocladum Ehrend.
 Galium pterocarpum Ehrend.
 Galium pulvinatum Boiss.
 Galium pumilio Standl.
 Galium pumilum Murray, oštra broćika
 Galium pusillosetosum H.Hara
 Galium pusillum L.
 Galium pyrenaicum Gouan
 Galium qaradaghense Schönb.-Tem.
 Galium × querceticola Wolosz.
 Galium quichense Dempster
 Galium radulifolium Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium ramboi Dempster
 Galium rebae R.R.Mill
 Galium reiseri Halácsy
 Galium × retzii Bouchard
 Galium rhodopeum Velen.
 Galium richardianum (Gillies ex Hook. & Arn.) Endl. ex Walp.
 Galium rigidifolium Krendl
 Galium rivale (Sm.) Griseb., potočna broćika
 Galium roddii Ehrend. & McGill.
 Galium rosellum (Boiss.) Boiss. & Reut.
 Galium rotundifolium L., okruglolisna broćika
 Galium rourkei Puff
 Galium rubidiflorum Dempster
 Galium rubioides L., kruta broćika
 Galium rubrum L.,  crvena broćika
 Galium runcinatum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium rupifragum Ehrend.
 Galium ruwenzoriense (Cortesi) Ehrend.
 Galium rzedowskii Dempster
 Galium saipalense Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium salsugineum Krylov & Serg.
 Galium salwinense Hand.-Mazz.
 Galium samium Krendl
 Galium samothracicum Rech.f.
 Galium samuelssonii Ehrend.
 Galium sancakense Yild. & Kiliç
 Galium saturejifolium Trevir.
 Galium saurense Litv.
 Galium saxatile L.,  kamenjarska broćika
 Galium saxosum (Chaix) Breistr.
 Galium scabrelloides Puff
 Galium scabrellum K.Schum.
 Galium scabrifolium (Boiss.) Hausskn.
 Galium scabrum L.
 Galium schlumbergeri Boiss.
 Galium × schmidelyi Chenevard & F.O.Wolf
 Galium schmidii Arrigoni
 Galium × schneebergense Ronniger
 Galium schoenbeck-temesyae Ehrend.
 Galium scioanum Chiov.
 Galium scopulorum Schönb.-Tem.
 Galium seatonii Greenm.
 Galium sellowianum (Cham.) Walp.
 Galium semiamictum Klokov
 Galium serpenticum Dempster
 Galium serpylloides Royle ex Hook.f.
 Galium setaceum Lam.,  čekinjava broćika
 Galium setuliferum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium shanense R.Bhattacharjee
 Galium shepardii Post
 Galium shepherdii Jung-Mend.
 Galium shinasii Yildirim
 Galium sichuanense Ehrend.
 Galium sidamense Chiov. ex Chiarugi
 Galium sieheanum Ehrend.
 Galium simense Fresen.
 Galium similii Pavlov
 Galium sinaicum (Delile ex Decne.) Boiss.
 Galium smithreitzii Dempster
 Galium sojakii Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium songaricum Schrenk ex Fisch. & C.A.Mey.
 Galium sorgerae Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium sparsiflorum W.Wight
 Galium spathulatum I.Thomps.
 Galium speciosum Krendl
 Galium sphagnophilum (Greenm.) Dempster
 Galium spurium L., usjevna broćika
 Galium stebbinsii ined.
 Galium stellatum Kellogg
 Galium stenophyllum Baker
 Galium stepparum Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium sterneri Ehrend.
 Galium subfalcatum Nazim. & Ehrend.
 Galium subnemorale Klokov & Zaver.
 Galium subtrifidum Reinw. ex Blume
 Galium subtrinervium Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium subuliferum Sommier & Levier
 Galium subvelutinum (DC.) K.Koch
 Galium subvillosum Sond.
 Galium sudeticum Tausch
 Galium suecicum (Sterner) Ehrend.
 Galium suffruticosum Hook. & Arn.
 Galium sungpanense Cufod.
 Galium surinamense Dempster
 Galium sylvaticum L., šumska broćika
 Galium taiwanense Masam.
 Galium takasagomontanum Masam.
 Galium talaveranum Ortega Oliv. & Devesa
 Galium tanganyikense Ehrend. & Verdc.
 Galium tarokoense Hayata
 Galium taygeteum Krendl
 Galium tendae Rchb.f.
 Galium tenuissimum M.Bieb., tankolisna broćika
 Galium terrae-reginae Ehrend. & McGill.
 Galium tetraphyllum Nazim. & Ehrend.
 Galium texense A.Gray
 Galium thasium Stoj. & Kitan.
 Galium thiebautii Ehrend.
 Galium thracicum Krendl
 Galium thunbergianum Eckl. & Zeyh.
 Galium thymifolium Boiss. & Heldr.
 Galium tianschanicum Popov
 Galium timeroyi Jord.
 Galium tinctorium L.
 Galium tmoleum Boiss.
 Galium tokyoense Makino
 Galium tolosianum Boiss. & Kotschy
 Galium tomentosum Thunb.
 Galium tortumense Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium transcarpaticum Stojko & Tasenk.
 Galium trichocarpum DC.
 Galium tricornutum Dandy, troroga broćika
 Galium trifidum L.
 Galium trifloriforme Kom.
 Galium triflorum Michx.
 Galium trilobum Colenso
 Galium trojanum Ehrend.
 Galium truniacum (Ronniger) Ronniger
 Galium tubiflorum Ehrend.
 Galium tuncelianum Yild.
 Galium tunetanum Lam.
 Galium turgaicum Knjaz.
 Galium turkestanicum Pobed.
 Galium tyraicum Klokov
 Galium uliginosum L., močvarna broćika
 Galium uncinulatum DC.
 Galium undulatum Puff
 Galium uniflorum Michx.
 Galium uruguayense Bacigalupo
 Galium valantioides M.Bieb.
 Galium valdepilosum Heinr.Braun
 Galium valentinum Lange
 Galium vartanii Grossh.
 Galium vassilczenkoi Pobed.
 Galium velenovskyi Ancev
 Galium verrucosum Huds., bradavičava broćika
 Galium verticillatum Danthoine ex Lam., pršljenasta broćika
 Galium verum L., žuta livadna broćika
 Galium × viciosorum Sennen & Pau
 Galium vile (Cham. & Schltdl.) Dempster
 Galium virgatum Nutt.
 Galium viridiflorum Boiss. & Reut.
 Galium viscosum Vahl
 Galium volcanense Dempster
 Galium volhynicum Pobed.
 Galium watsonii (A.Gray) A.Heller
 Galium weberbaueri K.Krause
 Galium wendelboi Ehrend. & Schönb.-Tem.
 Galium werdermannii Standl.
 Galium wigginsii Dempster
 Galium wrightii A.Gray
 Galium xeroticum (Klokov) Pobed.
 Galium xylorrhizum Boiss. & A.Huet
 Galium yunnanense H.Hara & C.Y.Wu
 Galium zabense'' Ehrend.

Vanjske poveznice

Izvori

Broćika


සමාජමය ගැටළුවකට එරෙහිව හෝ එවන් ගැටළු පිටුදැකීම පිණිස සිදුකරන්නාවූ ක්‍රියාකාරීභාවයක් වුවද තමාතද ඊට දාවකවූවායයි සිදුකරන්නාය දැනෙන්නාවූ තෘප්තිය හැර වෙනත් සැලකියයුතු ඵලයක් නොලැබෙන්නාවූ ද ක්‍රියාකාරීභාවය මන්දෝත්සාහීක්‍රියාකාරීභාවය නම්වේ.

වර්ගීකරණය

ක්ලික්ක්‍රියාකාරීභාවය

අසරණ-සරණ මන්දෝත්සාහීක්‍රියාකාරීභාවය

භාණ්ඩ මිලදීගැනීමේ  මන්දෝත්සාහීක්‍රියාකාරීභාවය

දේශපාලනික  මන්දෝත්සාහීක්‍රියාකාරීභාවය

අනුකම්පාත්මක  මන්දෝත්සාහීක්‍රියාකාරීභාවය

වැඩිදුර කියවීම්
 Feder, Barnaby. (May 29, 2002)   "They Weren't Careful What They Hoped For." ද නිව් යෝක් ටයිම්ස්.
 Phan, Monty.  (Feb 27, 2001)  "On the Net, 'Slacktivisim'/Do-Gooders Flood In-Boxes."  Newsday. Page A.08.
 Observer Magazine: Armchair Warrior
 Foreign Policy magazine: The brave new world of slacktivism

මන්දෝත්සාහීක්‍රියාකාරීභාවය


Midland Hotel is the name of several English hotels. Many were former railway hotels constructed by the Midland Railway.  It may refer to:

 Midland Hotel, Manchester
 Midland Hotel, Bradford
 Midland Hotel, Derby, also known as Hallmark Hotel Derby Midland
 Midland Hotel, Morecambe (1933 – present)
 Midland Hotel, Morecambe (1871–1932), originally named North Western Hotel, Morecambe (1848–1871)
 Midland Grand Hotel at St Pancras station, London, now known as St Pancras Renaissance London Hotel
 Midland Hotel, adjacent to Mansfield railway station, Nottinghamshire

Midland Hotel


Millî İstihbarat Teşkilatı Başkanlığı (MİT), Türkiye'nin Cumhurbaşkanlığına bağlı resmî istihbarat örgütüdür. MİT'in mevcut merkezi, Ankara'nın Etimesgut ilçesindeki KALE binasıdır.

1965 yılında Millî Emniyet Hizmeti yerine kurulan; Türkiye'nin bölünmez bütünlüğüne, anayasal düzenine, varlığına, bağımsızlığına, güvenliğine ve millî gücünü meydana getiren bütün unsurlarına karşı içten ve dıştan gelecek mevcut ve muhtemel tehditler hakkında bilgi toplamak, önlem almak ve gerekli durumlarda ilgili makamları uyarmakla görevli bir teşkilattır.

Devletin millî güvenlik politikasının hazırlanmasıyla ilgili her konuda istihbaratın tek elde toplanabilmesi amacıyla 22 Temmuz 1965 tarihinde TBMM tarafından 644 sayılı Kanun kabul edildi ve bu kanun ile kuruluşun adı Millî İstihbarat Teşkilatı (MİT) olarak değiştirildi. Kanun ile MİT'in bir müsteşar tarafından yönetilmesi ve müsteşarın, kanun ile belirlenen görevlerin yerine getirilmesinde sadece başbakana karşı sorumlu olması öngörüldü.

MİT, yaklaşık on dokuz yıl süre ile faaliyetlerini 644 sayılı Kanun hükümleri doğrultusunda yürüttü ancak hızla değişen ve gelişen koşulların ışığında yeni bir yasal düzenlemeye gidilmesi ihtiyacı ortaya çıktı. Bu amaçla, 1 Kasım 1983 tarihinde 2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Millî İstihbarat Teşkilâtı Kanunu çıkarıldı ve kanun 1 Ocak 1984 tarihinde yürürlüğe girdi. Teşkilat, 2017 yılında yapılan değişiklikle başbakanlıktan cumhurbaşkanlığına bağlanmıştır.

Tarihçe

Teşkilât-ı Mahsusa

Ülkelerin birbirlerine yönelik siyasal, sosyal, ekonomik ve askerî faaliyetleri ile beklentilerinin önceden saptanması ihtiyacının zaman içerisinde giderek artması, haber almaya dönük yapılanmaların varlığını zorunlu kılmıştır. Yine Türkiye'de, sistemli ve organize nitelikte istihbarat örgütü kurma girişimleri, Osmanlı Devleti'nin son yıllarında başladı. Siyasi birliğin korunması, ayrılıkçı hareketlerin önlenmesi ve özellikle yabancı devletlerin Orta Doğu üzerinde odaklaşan faaliyetlerinin izlenebilmesi için bireysel bazda ve sınırlı nitelikte sürdürülen istihbarat çalışmalarının bir merkezden organize biçimde yürütülmesine ihtiyaç duyuldu ve 17 Kasım 1913 tarihinde Enver Paşa tarafından Teşkilât-ı Mahsusa isimli istihbarat örgütü kuruldu. I. Dünya Savaşı sırasında askerî ve paramiliter hareketlerde bulunarak önemli görevler üstlenen bu örgüt, savaşın sona ermesiyle 30 Ekim 1918 tarihinde imzalanan Mondros Mütarekesi sonrasında dağıldı.

Karakol Cemiyeti

İstanbul'un işgalinden sonra millî uyanışın başlaması ile kişiler kendi kendilerine çeşitli örgütler kurdular. Bu örgütlerin birisi de kimilerine göre hâlâ yaşayan "Karakol" örgütüdür. İlk olarak 5 Şubat 1919 tarihinde kurulan Mütareke Dönemi'nin ilk gizli direniş grubu, İstanbul'da kurulan Karakol Cemiyetidir. 1918'in ekim sonları veya kasım başlarında Talât Paşa'nın emri ile kurulan cemiyetin kurucuları arasında Kurmay Albay Kara Vâsıf, emekli Yüzbaşı Bahâ Said Bey, Albay Galatalı Şevket ve Yenibahçeli Şükrü Bey gibi İttihât ve Terâkki Cemiyeti mensubu kişiler bulunmaktaydı. Kısa zamanda örgütlenme çalışmalarını tamamlayan Karakol Cemiyeti'nin Millî Mücadele'ye yaptığı en büyük hizmet, İstanbul'dan Anadolu'ya silah ve cephane ile subayların kaçırılmasını sağlaması, İngiliz Muhipler Cemiyeti gibi kuruluşların planlarını ve faaliyetlerini Mustafa Kemal Paşa'ya haber vermesi oldu. Ancak Cemiyet, Bolşevikler ile gizli ilişkilere girmesi ve kendi başına Millî Mücadele'ye sahiplenme çalışmalarında bulunması sebepleriyle Anadolu ordusu kadrosuna dâhil edilmedi. 16 Mart 1920 tarihinde İstanbul'un İtilaf Devletleri tarafından işgali sırasında liderlerinin tutuklanmaları ile büyük bir darbe yedi ve nihayet Erzurum Kongresi ve Sivas Kongresi'nin kararlarını uygulamak için seçilen Heyet-i Temsiliye'nin kararıyla faaliyetlerine son verildi.

Zâbitân, Yavuz, Hamza ve Felâh Grupları

Karakol Cemiyetinin dağılmasından sonra Zâbitân Grubu ve Yavuz Grubu gibi çeşitli istihbarat grupları oluşturuldu. Bunlardan 23 Eylül 1920 tarihinde faaliyete geçen Hamza Grubu'nun adı 31 Ağustos 1921 tarihinde Felâh Grubu olarak değiştirildi. Bu istihbarat grupları, Türk Kurtuluş Savaşı sonuna kadar faaliyetlerini sürdürebildi.

Askerî Polis Teşkilatı
İstihbarat örgütleri arasındaki dağınıklığı gidermek, ordu içerisine sızan düşman casusluk faaliyet ve propagandasına karşı koymak amacıyla 18 Temmuz 1920 tarihinde Genelkurmay Başkanlığı tarafından Askerî Polis Teşkilatı (AP veya P) kuruldu. Savaş yıllarında başarılı hizmetler veren örgütün faaliyetlerine 21 Mart 1921 tarihinde son verildi. Günümüzde silahlı kuvvetler bünyesindeki Jandarma Genel Komutanlığı devamı niteliğindedir.

Tedkik Heyeti Amirlikleri
Askerî Polis Teşkilatının kapatılmasının istihbarat faaliyetleri açısından kısa bir süre doğurduğu boşluk ise yine Genelkurmay Başkanlığı tarafından kurulan ve 1 Nisan 1921 ile 22 Haziran 1922 tarihleri arasında Anadolu'nun çeşitli şehirlerinde faaliyet gösteren Tedkik Heyeti Amirlikleri vasıtasıyla giderildi.

Müsellâh Müdâfaa-i Milliye (Mim Mim Grubu)

Edinilen tecrübelerin ışığında ve belirlenen yeni hedeflere ulaşılabilmesi amacıyla bu defa Enver Paşa tarafından Müsellâh Müdâfaa-i Milliye isimli bir istihbarat grubu kuruldu. TBMM Hükümeti, 3 Mayıs 1921 tarihinde kısa adı "MM" (Mim Mim) olan bu örgüte resmiyet kazandırdı. Tedkik Heyeti Amirlikleri Anadolu'da faaliyetlerini sürdürürken MM örgütü; asker ve sivil kesimden oluşmuş kadrolarıyla, İstanbul'da büyük bir ajan ve haber ağı kurmayı başardı, Anadolu'ya silah ve cephane kaçırılması faaliyetlerini organize etti. Düşman karargâhları, iş birlikçi gruplar ve yabancı misyona sızarak çok sayıda önemli belge ve bilgi elde etti. Kurtuluş Savaşı sırasında düşman faaliyetlerine karşı oluşturulan çeşitli istihbarat gruplarıyla da iş birliği yapan örgütün faaliyetleri, İstanbul'un Kurtuluşu'ndan sonra 5 Ekim 1923'te son buldu.

Millî Emniyet Hizmeti Riyaseti

İstihbarat örgütlerinin kapatılmasından ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra, 1926 tarihine kadar geçen dönem içinde haber alma çalışmaları Ordu Müfettişlikleri İstihbarat Şubeleri tarafından yürütüldü. 1925 yılı sonunda Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk, gelişmiş devletlerdeki gibi çağdaş bir istihbarat örgütü kurulması talimatını verdi. Bunun üzerine Avrupa ülkelerinde eğitilen kadroların da katılımıyla, Genelkurmay Başkanı Mareşal Fevzi Çakmak'ın 6 Ocak 1926 tarihli emri doğrultusunda, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk istihbarat kuruluşu olan Millî Emniyet Hizmeti Riyaseti (MEH/MAH) kuruldu. Teşkilat, 5 Ocak 1927 tarihinde şeklen İçişleri Bakanlığına bağlandı. 6 Ocak 1926 ile 5 Ocak 1927 tarihleri arasındaki bir yıllık dönem çalışmaları, dönemin yöneticileri tarafından Riyasetin kuruluşuna hazırlık dönemi olarak değerlendirildi ve bir gün sonraki 6 Ocak 1927 tarihi MAH'ın kuruluş tarihi olarak kabul edildi. Başkanlığına Şükrü Âli Ögel getirildi.

MAH, duyulan ihtiyaçlara bağlı olarak zaman içerisinde birkaç kez küçük yapısal değişiklikler geçirdi ve 1965 yılına kadar Türkiye'nin istihbarat faaliyetini yürüttü.

Birimler

 Güvenlik Tahkikat Başkanlığı
 İstihbarata Karşı Koyma Başkanlığı
 Dış Operasyonlar Başkanlığı
 Terörle Mücadele Başkanlığı
 Siber İstihbarat Başkanlığı
 Sinyal İstihbaratı Başkanlığı

Operasyonlar

Avrupa

Ukrayna
Temmuz 2018'de MİT'in düzenlediği operasyonların ardından Fethullahçılar'la bağlantılı bir şüpheli Türkiye'ye getirildi.

Şubat 2022'de MİT operasyonuyla Necip Hablemitoğlu'nun suikastından sorumlu ve Fethullahçılar'la bağlantılı olduğu düşünülen kişi Türkiye'ye getirildi.

İspanya
Sedat Peker, Süleyman Soylu, Mehmet Ağar gibi isimler hakkında ciddi iddialarda bulunan Muhammed Yakut, MİT ve İspanyol Polisinin Düzenlediği ortak operasyon sonucu İspanya'nın Santander Şehrinde yakalandı.

Afrika

Gabon
Mart 2018'de MİT, Fethullahçılar'la bağlantılı üç şüpheli üyesini Gabon'dan kaçırdı ve onları özel bir jetle Libreville'den Ankara'ya nakletti.

Sudan
MİT ve NISS'in ortak operasyonunda Fethullahçılar'ın baş finansörü olduğuna inanılan bir kişi yakalanarak Türkiye'ye sevk edildi.

Asya

Suriye
2013'te Suriyeli eşiyle birlikte Suriye'ye ticaret yapmak için ziyarette bulunan Moldova vatandaşı Natalia Barkal, iskeletini YPG'nin oluşturduğu SDG tarafından alıkonularak önce Menbic'de bir hapishaneye, daha sonra Haseke'de bulunan Hol Kampı'na götürüldü. Uzun süre kendisinden haber alınamaması sonrası Moldova, Türkiye'deki yetkili makamlar ile iletişime geçti ve yardım talebinde bulundu. Millî İstihbarat Teşkilatı, SDG tarafından alıkonulan Barkal'ı 6 Haziran 2020'de düzenlediği bir operasyonla SDG bölgesinden çıkardı ve Türkiye'nin Barış Pınarı Harekâtı ile kontrol ettiği Tel Abyad bölgesine getirdi, ardından da Türkiye'ye geçişi sağlandı. Natalia Barkal, kurtarıldıktan sonra "Türk devletine minnet duyuyorum. Türkiye, çok büyük bir ülke." derken Barkal, Moldova'ya döndüğünde Moldova Cumhurbaşkanı Igor Dodon tarafından çiçeklerle karşılandı.

Suriye'de günümüzde PYD/YPG'li yöneticiler ve saldırı sorumlularına karşı operasyonlar düzenlemektedir.

Kuzey Irak
Millî İstihbarat Teşkilatı, PKK'nın yöneticilerine karşı operasyonlar düzenlemektedir. PKK'nın yöneticileri, eğitim sorumluları ve saldırı planlayıcıları günümüzde de hâlâ devam eden operasyonlarla etkisiz hâle getirilmektedir.

Envanter

Taşıtlar

MİT başkanları listesi

Ayrıca bakınız

 Türk istihbaratı
 Teşkilat-ı Mahsusa

Kaynakça

Dış bağlantılar

 MİT Hakkında Sıkça Sorulan Sorular

Türk istihbarat teşkilatları
Türk kamu kurumları
1965'te Asya'da kurulan oluşumlar
Cumhurbaşkanlığı başkanlıkları

Millî İstihbarat Teşkilatı


عباس الكاظم فنان تشكيلي عراقي من مواليد بغداد، العراق.

سيرته
من مواليد بغداد، درس الفن التشكيلي بمعهد الفنون الجميلة ببغداد بين عامي 1970 – 1976، ثم أكمل دراسته العليا في أكاديمية الفنون الجميلة في روما – إيطاليا بين عامي 1976 – 1978، وتخرج من كلية الفنون الجميلة في كوبنهاغن – الدانمارك عام 1986.

حياته العملية
أقام معرضه الشخصي الأول ببغداد وكان عمره سبعة عشر عاماً، وعمل مديراً فنياً لورشة عمل «الواحة أويسس» بين عامي 1988 – 1990، كما نظم معرض «أصوات بيننا» مع فناني المنفى والمهجر بين عامي 1994 – 1995، وأيضا عمل مديراً فنياً لأعمال الزخرفة «القرية الكونية» سنة 1995 وهو عبارة عن منتدى لمنظمة طوعية غير حكومية في كوبنهاغن، وبين عامي 1995 – 1996 عمل مديراً فنياً لترينالي «أندر دفرنت سكاي- تحت سماء أخرى» في كوبنهاغن، حيث توجت جهوده في تنظيم وإعداد معرض لفناني المنفى، الذي أقيم في سنة 1996 عندما اختيرت كوبنهاغن عاصمة للثقافة الأوربية، شارك في هذه التظاهرة أكثر من تسعين فنانا ينحدرون من أربعين بلداً من جهات العالم الأربع، وعلى هامش الترينالة نُظمت ندوات ولقات دراسية لمناقشة حالة الفن في المنفى، وصدر عنها كتاب يضم الأعمال الفنية والمداخلات التي قدمت فيه.

معارضه الفنية
أقام العديد من المعارض الفنية منها:

 شارك بثلاث معارض بين الأعوام 1972 – 1974 ببغداد.
 غاليري بيت الثقافة – إيطاليا 1977 – 1978.
البندقية – إيطاليا 1981.
دمشق وبيروت 1982.
 بيت الثقافة الشعبية – كولونيا – ألمانيا 1987.
دمشق – سوريا 1988.
 بيت الثقافة – دريسدن – ألمانيا 1989.
 هولندا 1990، 1991.
 متحف الفنون – كوبنهاكن – الدانمارك 1992
 غاليري الكوفة – لندن – بريطانيا 1994.
 المعهد الثقافي الدانماركي – أدنبرة – اسكتلندا 1995.
 جامعة ورني – اسكتلندا 1995.
 غاليري هيثرسلومل، ورثمبرلاند - بريطانيا 1995.
 بينالي القاهرة الدولي السابع 1998.
 له في الدانمارك أحد عشر معرضاً بين الأعوام 1991 – 1996.
 الورشة الفنية – بينالي الشارقة الدولي للفنون، الدورة الخامسة 2001.
 الملتقى الفني التشكيلي – لبنان – الجنوب 2002، حيث شارك في الحملة الثقافية والفنية لتحويل السجون والمعتقلات التي كان يستخدمها جيش الاحتلال الإسرائيلي إلى متاحف ومراكز ثقافية. كانت الحملة برعاية وزارة الثقافة اللبنانية وبإشراف رئيس الجمهورية مباشرةً.

في معرضه الذي نظمه متحف الفنون في كوبنهاكن عام 1992، وظف الفنان عباس الكاظم، بجانب القماش واللون، الموسيقى والرقص الذي أدته فرقة مكونة من ستة عشر راقصة، جاعلاً من لغة الجسد التعبيرية ومن الأزياء والحركات الإيحائية الشبيهة بحركات «البانتومايم» عالماً خاصاً لرؤيا إنسانية شاملة. فكرة هذا العمل، انطوت في الواقع على تنفيذ الأحكام الجاهزة التي يتبناها البعض في أوروبا والشرق، حول الفن عند كلا الطرفين، حيث أراد الكاظم في هذا العمل الذي حمل عنواناً ساخراً «الآلام المعلقة» أن يتجاوز الحدود ويكسر الصور المسبقة التي رسمها الغرب عن الشرق، والتي أعاد إنتاجها فنانو الكيتش الشرقيون. لقد أراد من هذا العمل أن يكون صرخة احتجاج على التخريب اليومي الذي تتعرض له المنطقة العربية في جميع المجالات. للفنان عباس الكاظم تجربة فنية مثيرة، حيث تعامل مع الجسد الإنساني ليقوم بطبع هيئته وحركاته على القماش، في إشارة إلى هويته التي اعتادت السلطة وبيروقراطيوها على تثبيتها من خلال تثبيت بصمات الأصابع. بصمة الجسد الإنساني وهويته كما يراها الفنان الكاظم، هي غير ثابتة، بل في تحول دائم من لحظة إلى أخرى، مما يفرض احترام خصوصيته وعدم مصادرة تجلياته بالتعميمات والأحكام المجردة، فالجسد الإنساني كل ما يكنه من روح وحركة وأحاسيس لا يمكن أن يختزل إلى بصمة إبهام لتكون دلالة وافية لذلك الكائن العظيم.

جوائز

 نال جائزة الفن لسنة 1996 كلتوربايستريسن – الدانمارك.
 نال جائزة اليونسكو لترقية الفنون 1998 – 1999.
 جائزة بينالي القاهرة الدولي السابع 1998.
 جائزة شرف الندوة الموازية لبينالي القاهرة الدولي السابع 1998.

عن فوزه في بينالي القاهرة الدولي السابع بجائزتين، حيث تبرع بهما لضحايا القصف الأمريكي البريطاني للعراق في ديسمبر 1988، كتبت جريدة أخبار الأدب القاهرية «إنها المرة الأولى التي يفوز بها فنان بجائزتين في دورة واحدة، ولكن العمل الذي قدمه الفنان التشكيلي العراقي عباس الكاظم كان له وقعاً عميقاً ومؤثراً في روح المشاهد، فلقد كان العمل الذي قدمه بعنوان» وطن«حيث جسَّده في سرير قديم منتصب فوق هرم رملي وبدون قاعدة (الشبكة) التي يرقد عليها الإنسان، إلا أننا نراها معكوسة الخيال في مرآة زجاجية تغطي سطح الهرم الرملي، فالشبكة الحقيقية المفتقدة مجرد صورة في الذاكرة.. أو سراب». يقول الفنان عباس الكاظم «عندما تحتدم في نفسي رغبة التعبير، تتلاشى الحدود بين ما هو فني بحت وما هو غير فني، وكل ما يبقى هو خيط وهمي أهتدي به لأفصل بين جمال الحياة وقبحها. إنني أستطيع أن أتخيل محطتي القادمة، لكني لا أهوى لغة التنبؤات، يكفيني أني لم أعد من الماضي خالي اليدين.»

مراجع

أشخاص من بغداد
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة (أشخاص أحياء)
فنانون تشكيليون عراقيون

عباس الكاظم


Lista de missões tripuladas da Soyuz que ocorreram no período entre 2000 (Soyuz TM-30) e 2009 (Soyuz TMA-14).

Lista

Ver também
Lista de missões tripuladas da Soyuz (1967-1977)
Lista de missões tripuladas da Soyuz (1978-1988)
Lista de missões tripuladas da Soyuz (1989-1999)
Lista de missões tripuladas da Soyuz (2010-2020)
Lista de missões tripuladas da Soyuz (2021-2031)

Notas

Listas da Rússia
Década de 2000 na exploração espacial

Lista de missões tripuladas da Soyuz (2000-2009)


الكندرية هي إحدى قرى حجر العسل والتي تعتبر منطقة الحجر التي سميت عليها كل المحلية، حيث توجد بها مدرسة أساس وصهريج مياه ومسجد وميدان رياضي بالإضافة للخدمات المختلفة.

قرية الكندرية الحديثة

الكندرية هي أحد قرى حجر العسل وتوجد بها مدرسة أساس وصهريج مياه ومسجد وميدان رياضى بالإضافة للخدمات المختلفة، يقطنها سكان من مختلف الاعراق، معظم سكانها يعملون بالزراعة ومختلف الصنع حيث يعمل كثيرين منهم في العاصمة وهاجر نصف سكانها إلى مدينة الخرطوم وتعتبر مدينة المنارة (ود البخيت) معقل ثلثى سكان قرية الكندرية.

كانت قرية الكندرية عبارة عن ارض جرداء بين ثلاث حجار ولكن ومع مرور الزمن عندما قطن الأمين حماد جد الأميناب مرنات وهو من عرب القواسمة العبدلاب
حجر العسل إذ ينتهى نسبه لعبد الله جماع فهو الأمين حماد بن حماد بن على بن بابكر بن فضل الله بن محمد الأمين بن محمد ديومة بن عبد الله جماع الجهنى صاحب مملكة في السودان من 1405 إلى 1821 متخذا قرى عند جبل الرويان عاصمة له ومن ثم جعل ابنه الأكبر محمد ديومة اميرا على الحدود الشمالية لمملكة العبدلاب في ذلك الزمان فحكم ديومة ستون عاما في ملكه بأكناف قرى بجانب اباه حتى هرم في جزيرة مرنات العريقة وقيل أن جزيرة مرنات، كبري جزر حجر العسل، كانت مرعي ومقرا للخيول التي تحرس العاصمة قرّي، وإليها وفد الشريف محمد بن مصطفي المعروف بالهندي، أول من دخل السودان من أجداد آل الشريف الهندي، واستوطن في مرنات في القرن السادس عشر الميلادي/ العاشر الهجري حولي 970 هـ وأنشأ فيها خلوة لتعليم القرآن الكريم، والحديث الشريف، والعلوم الإسلامية بمعاونه أبنائه الشريف الهندي، والشريف علي الشريف الهندي، وآدم، ثم هاجر مع ابنه آدم لنشر العلم في بقاع السودان المختلفة، وبقي ابناه الذي توفي بمرنات والشريف علي ودالهندي وله فيها مزار معروف، والشريف علي ودالهندي، وهو صاحب القبة الظاهرة وقد تصاهروا جميعا مع الديوماب في جزيرة مرنات، والمقبرة الشهيرة التي تقع غرب قرية الديوماب الحالية، وفيها يقبر معظم آل حجر العسل وسط موتاهم، ويروي أن الشريف محمد الهندي هو الذي دعا إلي الشيخ حسن ود حسونة بالبركة هناك.ومع تعاقب السنين في مرنات والتي كانت دائما تحاصر بالمياه وقت الفيضان رحلوا جميعا إلى منطقة الديوماب الحالية وسكنو فيها وكانو من أوائل الناس في تلك المنطقة، فقد رحل الأمين حماد إلى قرية الكندرية واستحوذ الجزيرة يونى التي تقع غرب حجر العسل والنيل الشرقي وكان في ذلك الزمان معه نفر من الشايقية وبعض الجعليين إذا هم اسرة ود الضو وود فوراوى وما لبس ان نمت القرية سريعا وتماذج السكان فيها نسبا وصهر

سبب التسمية
اختلف المؤرخون إلى ان قرية الكندرية سميت بذلك الاسم على الكندر والكندر باللغة النوبية يعنى المكان العالى أو المكان ذو الأرض الجبلية وهذا ما ذهب اليه جعفر ميرغنى وذكر عن ود الضو وذلك عندما زار الحرم الشريف وزار مصر واعجب بالإسكندرية وعند قدومه إلى مسكنه الصغير أطلق على القرية الصغيرة الإسكندرية وحرفه السكان فيما بعد إلى الكندرية.

حجر المليك
يقع حجر المليك جنوب قرية الكندرية وهو عبارة عن حجر ضخم الحجم يحتل مساحة كبيرة تنبت على سفحه كثير من الحشائش والاشجار امثال الطندب والسلم وتوجد به أنواع مختلفة من الحيوانات كالصبر والبوم والارانب وغيرها

الخرطوم
قرى ولاية نهر النيل
ولاية نهر النيل

الكندرية


Film afişi, gösterimdeki filmin isminin, önde gelen oyuncularını isimlerinin ve genellikle resimlerinin yer aldığı, izleyici film hakkında aydınlatma ve merak uyandırmayı hedefleyen posterlerdir. Afişlerin alt tarafında filmi kimin yaptığı, yönetmenin kim olduğu ve oyuncularının isimleri yer alır. Afişlerin orta kısmında genellikle izleyicinin merakını çekmesini beklenen kısım yer alır. Afişlerin üst tarafında, filmde yer alan ünlü oyuncuların ya da tanınmış oyuncuların isimleri yer alır. Çeşitli boyutlarda olabilmektedir.

Afişler de filmler gibi telif haklarıyla korunmaktadır. Yapımcının izni olmadan afişi kopyalamak, çoğaltmak yasaktır.

Günümüzde klişeleşmiş film afişleri vardır. Örneğin; yan yana gözleri aynı hizada bulunana oyuncu afişleri, oyucuları kare kare ve ayrı ayrı çerçeveler içinde gösteren afişleri veya üçe bölünmüş bir afiş gökyüzü, filmden bir sahne ve altta oyuncu listesi olan bir görünüm gibi.

Türk Film Afişleri

1920'lerde eski Türkçe ve Fransızca yazıların olduğu film afişlerine rastlanmaktadır. 1922 yılında Kemal Film tarafından, Muhsin Ertuğrul yönetmenliğinde çekilen Boğaziçi Esrarı (Nur Baba) filmi sadece yazı içeren bir el ilanına sahip olsa da, ülkemizdeki film afişi geleneğinin varlığına işaret etmektedir.

İlerleyen yıllarda filmlerin posterleri renklenerek illüstrasyonlar içermeye başlayacaktır. 1960'lı yıllardan itibaren gelişen sanayi ile birlikte afiş sanatı da canlanır. Reklam fotoğrafçılığının gelişimine paralel olarak film afişlerinde fotoğrafların da kullanımı artmıştır.

Türk sinemasının film afişlerine, grafikleri ve çizimlerini katan sanatçılardan bazıları:

 İhap Hulusi Görey
 Münif Fehim Özarman
 Emrah Yücel
 Bedri Koraman

Kaynakça

Afiş
Sinema ve video terminolojisi

Film afişi


වර්ල්ඩ් වයිඩ් වෙබ් හෙවත් විශ්ජාලයන්ගේ එකතුවක්ව ව්‍යාප්ත වියමන (කෙටියෙන් වෙබ්) යනුවෙන් හදුන්වන්නේ ඵකිනෙකට සම්බන්ධ කොට ඇති ලේඛන සමූහයකටය. මෙම ලේඛන වල අක්ෂර, රූප, වීඩියෝ ආදී ඕනෑම මාධ්‍යයකින් තොරතුරු අඩංගු කළ හැකිය. මෙම ලේඛන හැඳින්වෙන්නේ අධිපාඨ ලේඛන වශයෙන් වන අතර ඵ්වා ඵකිනෙක සම්බන්ධ කිරීමට අදිබැඳි යනුවෙන් හැදින්වෙන තාක්ෂණයක් භාවිතා කරනු ලැබේ. මෙම සෑම ලේඛනයකට ම ඵයටම අනන්‍ය වූ ලිපිනයක් ඇත. අප වෙබ් අඩවියක් නමින් හදුන්වන්නේ මෙවැනි ලේඛන ඵකතුවකටය. වෙබ් අඩවි නැරඹීම සදහා වෙබ් බ්‍රවුසරය යනුවෙන් හැදින්වෙන මෘදුකාංග වර්ගය භාවිතා කරනු ලැබේ. මොසිල්ලා ෆයර්ෆොක්ස් සහ මයික්‍රෝසොෆ්ට් ඉන්ටර්නෙට් එක්ස්ප්ලෝරර් වෙබ් බ්‍රවුසර් සඳහා උදාහරණයි. වෙබ් බ්‍රවුසරයක් විවෘත කරගෙන ඵහි ලිපිනය ලියන තීරුවේ අපට අවශ්‍ය ඕනෑම වෙබ් අඩවියක ලිපිනය ඇතුලත් කිරීමෙන් ඵම වෙබ් අඩවිය බ්‍රවුසරය තුල දර්ශනයවේ.

ඉතිහාසය
 CERN ආයතනයේදි Mr.Tim Berners-lee විසින් භාවිතා කරන ලද මෙම Nectcube CERn පරිගණකය ප්‍රථම වෙබ් සර්වරය බවට පත් විය.
වෙබය සදහා මුලික වශයෙන් පදනම් වු අදහස් වර්ෂ 1980 දී ස්විට්සර්ලන්තයේ CERn හිදි Tim Berners- lee විසින් ENQUIRB (ඔහු කුඩා කල පරිහරණය කළ Enquire withimn upkn Everything නමැති පොතට යොමු වූවක් ලෙස) නිපදවන ලද කාලය දක්වා ඈතට දිව යන්නකි. එම අදහස වර්තමානයේ භාවිතා වන ක්‍රමවේදයෙන් සැලකිය යුතු වෙනසක් පෙන්වුව ද හරයේ අදහස් බොහෝදුරට එක හා සමාන විය. (ඉනුදු සමහර අදහස් Breners-lee ගේ විශ්ව විසිරි වියමනට පසුව එළඹි අර්ථ විචාරණය (semantic) බව ව්‍යාපෘතියෙන් දැක්වේ.

මින් අනනතුරුව 1989 දී Tim Berners- Lee විසින් EBNQUIS සදහා ද යොමුවක් සහිතව තොරතුරු කළමණාකරණ ක්‍රමවේදයන් පිළිබදව වඩාත් විස්තරාත්මක යෝජනා පත්‍රයක් (article) ලිවීය. එතෙකින් නොනැවතුණු ඔහු Robet caillian ගේ සහයෝගය ද ඇතිව 1990 නොවැම්බර් 12 දා වඩාත් ක්‍රමානුකූල යෝජනා පත්‍රයක් ප්‍රකාශයට පත් කළේය. මෙහි ආදර්ශ භුමිකාව සපයන ලද්දේ EBT හි (Electrocin Book Technology, brown විශ්ව විද්‍ය‍ාලයේ Institiuyte for Research in Information and Scholarchip ආයතනය පමණි) CERx ආයතනයෙන් වරපත් කරනු ලැබු Dyantexxt කියවනය මගිනි. කෙසේ වුවත් Hytime ක්‍රමවේදය සලකන ලද්දේ තාක්ෂණික වශයෙන් උසස් (Hytime ඇතුලත SGML ISO 8879:1986 අධිමාධය (Hypermedia) දක්වා විස්තිරණය කිරිමේ ප්‍රධාන කොටස්කරුවෙකි.) ඉතා මිල අධික සහ අනුචිත වරපත් කිරිමේ පිළිවෙතක් සහිත අධි ශක්ති භෞතික විද්‍යා ප්‍රජාව හා සබැදි කටයුතු (HEP) සදහාය ප්‍රයෝජනවත් අංගයක් ලෙසය. මෙහි එන එක් එක් ලේඛනයට හා එක් එක් ලේඛනය භාවිතා කළ වාරයක් පාසා කිසියම් මුදලක් අය කරන ලදි.

Tim Berners-Lee විසින් nEXTcube උපකරණය ලොව ප්‍රථම වෙබ් සේවාදායකය ලෙස භාවිතා කරනු ලැබු අතරම එය 1990 දී පලමු වෙබ් බ්‍රවුසරය වන world wide ලිවිම සදහා ද භාවිතා කෙරිණි. 1990 අග භාගය වන විට Berners Lee ක්‍රියාකාරි වෙබයක් සදහා අවැසි සියලුම උපාංග නපදවා තිබිණි. පළමු වෙබ් බ්‍රවුසරය (මෙය වෙබ් සංස්කාරකයක් ද විය) පළමු වෙබ් සේවාදායකය හා පළමු වෙබ් පිටු එම ව්‍යාපෘතිය පිළිබද සියලු විස්තර දරයි.

1991 අගෝස්තු 06 දා ඔහු alt.hyoertext පුවත් කණ්ඩායම වෙනුවෙන් විශ්ව විසිරි වියමන පිලිබදව සම්පින්ඩයනක් (summary) ඉදිරිපත් කලේය. යුරෝපයෙන් පරිබාහිර ප්‍රථම සේවාදායකය 1991 දෙැස්ම්බරය්දි SLAC හිදි නිමවන ලදි.

Hypertext හි ආරම්භයට හේතු පාදක වු තිරණාත්මක සංකල්පය ජනිත වුයේ 60 දශකයේ දි විශ්ව විද්යාලයේ hypertext system ආදි පැරණි ව්‍යාපෘති සමගය. මේ අතර Ted Nelson හා Andres van dan.. Ted Nelson ගේ project xanadu හා douglas Wngelbart ගේ online system ((NLS) විය. nelson සහ Engelbart යන දෙදෙනාම පිලිවෙලින් Vannevar Bushගේ ක්ෂ්දු සේයාපට මුලිකව තැනු "memex" හි අදහස් මගින් පෙළඹවිමට හේතු විය. මෙය 1945 දී රචිත "As we May Think" නමැති නිබන්ධනය මගින් විස්තර කෙරි ඇත.

Berners-Leeගේ සුවිශේෂිත වු සොයා ගැනිම වූයේ අධිපෙළ අන්තර්ජාලය සමග සමිපව සම්බන්ධ වීමයි. Weaving the web නම් වු ඔහුගේ ග්‍රන්ථයෙහි ඔහු පැහැදිලි කරන්නේ එහු විසින් පුන පුනා යෝජනා කරන ලද අදහසක් වන ඉහත සදහන් තාක්ෂණ ක්‍රම්වේද 02 අතර සමිප සම්බන්ධතාවක් ගොඩනැගිමේ හැකියාව ඉතා පහසුවෙන් පවතින්නේ ඒවායේ තාක්ෂණික ප්‍රජාවට බවය. නමුත් ඉන් කිසිවකු ඔහුගේ ආරාධනය පිළිගැනිමට ඉදිරිපත් නොවු කල එම දුෂ්කර කටයුත්තට මුල පිරිමට ඔහුට ම සිදුවිය. මේ අතරවාරයේ දි වෙබයේ පවත්නා ඕනැම සම්පතක් අනන්‍ය ලෙස හදුනා ගැනිම සදහා ක්‍රමවේදයක් ද ඔහු විසින් සකස් කෙරිණි. එය Uniform resource Identifier (URI) නම් විය. එකල බහුලව පැවති hyopertext ක්‍රමවේදයන්ට හාත්පසින් ම වෙනස් ලක්ෂණ ගණනාවක් විශ්ව විසිරි වියමන සතුවිය. මෙම වෙබයේ මුලික අවශ්‍යතාවක් වුයේ ඉදිරියටත්, ආපස්සටත් ගමන් කළ හැකි සබැදි වෙනුවට ඒක දිශා සබැදි (links) පැවතීමයි. මේ ආකාරයට කිසියම් අයෙකුට කිසියම් සම්පතක් එහි හිමිකරුගේ මැදිහත් විමකින් තොරවම සම්බන්ධ වීමේ හැකියාව හිමිවිණ. තවද මෙය වෙබ් සේවාදායක හා බ්‍රවුසර ක්‍රියාත්මක කිරිමේ තදබල අපහසුතාව මගහැරවි ට ද සැලකිය යුතු තරමේ දායකත්වයක් සැපයිය. (ඉන් පෙර පැවති ක්‍රමවේදයන් හා සසදන කල්හි) එසේ වුවද මෙම ක්‍රමය කල් පවත්නා ගැටලුවක් වු සබැදි කල් ඉකුත්විම (link rot) සදහා මග පැදිය. මින් පෙර පැවති Hypercard මෙන් නොව විශ්ව විසිරි වියමන ඕනැම පරිහිලකයකුට වෙළද හිමිකමකින් තොරව නොම්ිලයේ භාවිතා කල හැකි විය. මෙය මින් පෙැ නොවු විරැ පෙරලියක් ඇත කළේ අන්රගාහකයා හා සේවාදායකයා එකිනෙකට ස්වාදින අයුරින් නිමවා ගත හැකි විමෙන් මෙන්ම වරපත් අවහිරයකින් තොරව දිගුවක් එක් කළ හැකි විමෙන්ය.

1993 අප්රේග් 30 වනිදා CERN ආයතනවය නිවේදනයක් නිකුත් කැරමින් කියා සිටියේ ඉන් මතුවට විහ්ව විසිරි වියමන ඕනැම අයකුට කවර ආකරය හෝ ගාස්තුවක් ගෙවිමකින් තොරව පරිශිලිනය කළ හැකි බව. දෙමසකට පසු එලි දැක් වු තවත් ප්රකාශනයකින් කියැවුනේ gopher ප්රොටෝොක්රලය තවදුරටත් නොමිලයේ පරිශිලිනය කළ නොහැකි බවය. මෙම පියවර පරිශිලකයන් තුල හි සිටි වෙබය කරඑා සීග්ර සංක්රමණයක් ඇති කරවිමට සමත් විය.Violawww නමැති පරිණි එමෙන්ම ජනප්රිය ාබවබ් බ්රවුසරය ද Hyopercard ක්රමවේදය මුල්ක කරගනිමින් සකසා තිබිණි.

කෙසේ වුවත් 1993 දී Mosaic වෙබි බ්රවුසරටෙය් හදුන්වා දිම යනු විශ්ව විසිරි වයමනේ විකාශනයේ වැදගත්ම පියවර ලෙස ක්ෂේත්රයේ විද්වතුන් සාමාන්යයෙන් එකගත්වයට පැමිණි කරැණකි. Mosaic වේ බ්රවුසරය වනාහි Illinois විශ්ව විදයාලයේ NCSA ආයතනය විසින් (NCSA-UIUC) Mare Andreessen ගේ මුලිකත්වයෙන් නිපදවන ලද රෑප මාධ්ය වේබ් බ්රවුසරයකි. Mosaic හි මුල්ය සම්පාදනය සිදුවුයෙ High-performance computing and communications Initiative නමැති වැඩසටන මගිනි. මෙම වැඩසටහනට මුල පිරැණේ ඇමෙරිකානු සෙනෙට් සභික Al Gore විසින් 1991 දි ඉදිරිත් කෙරැණු පනත. මගිනි. තවද මෙය Gore Bill නමින් ද ප්රචලිකතය. (වැඩිදුර විස්තර සදහා Al Gore's contributions to the Internat and technology බලන්න) Mosaic හි නිකුතුවට ප්රථම පොදුවේ වෙබ් පිටුවල පෙළ සමග චිත්රක මිහ්රකර ඉදිරිපත් කර නොලැිබිණි. තවද එහි ජනප්රියතාවය අන්තර්ජාලයේ භාවිතා ාකරන ලද පැරණි ප්රොටෝනකෝලයක් වන Mosaic WAIS ටවඩා අඩු මට්ටමක තිබිණි. Mosaic හි චිත	ක අතුරැ මුහුණත වෙබයට අන්තර්ජාලයය් ජනප්රියතම ප්රොටෝතොල්ය බවට පත් විම සදහා බොහෝ දුරට බවහල් විය.

1994 ඔක්තෝබ්රයේ දි Tim Berners-Lee CERN ආතනයෙන් සමුගැනිමෙන් පසු ඔහු W3C ආයතනය ප්රතිස්ථාපන කිරිමට යෙදිණි. එය ප්රතිස්ෂාපනය ටෙකරැණෙ අන්ර්ජාල ය හා යුරෝපාය කොමිසම (Eupropean commission) ට පුරෝගාමි වු defense Advanced Research projects Agency (DARPA) ආයතනයේ පුර්ණ සහයෝගය සහිතව Massachusetts institutie of Technology –labopratopry for computer science (MIT/LCS) ආයතනයේදිය.

මේවාත් බලන්න
 අන්තර්ජාලය
 වෙබ් බ්‍රව්සර ලයිස්තුව

අන්තර්ජාලය

අන්තර්ජාල සම්මතයන්

බොහෝමයක් විධිමත් සම්මත සහ අනෙක් තාක්ෂණික පිරිවිතර කිරීම, world wide web, අන්තර් ජාලය හා පරිගණක තොරතුරු හුවමාරුවෙහි වෙනස් ලක්ෂණවල ක්‍රියාකාරිත්වය විග්‍රහ කරයි. බොහොමයක් ලේඛන Berners-Lee  විසින් මෙහෙයවන World Wide Web  මූල්‍යායනනය (W3C) මගින් සිදු කරන නමුත් සමහර ඒවා සකසනුයේ අන්තර්ජාල ඉංජිනේරු කටයුතු බලකාය (IETF)) හා වෙනත් සංවිධාන මගිනි.

සාමාන්‍යයෙන් වෙබ් (Web) සම්මතයන් සාකච්ඡා කිරීමේ දී පහත සඳහන් ප්‍රකාශ පාදම ලෙස යොදා ගනී.

§	W3C හි සලකුණු කිරීමේ (markup) සඳහා නිර්දේශයන් විශේෂයෙන් HTML හා XHTML ය) මෙය අදි පෙළ (hypertext) ලේඛනවල ව්‍යුහය හා අර්ථ වින්‍යාසය නිර්වචනය කරයි.

 W3C හි විලාස පත් (stylesheets) සඳහා නිර්දේශ වන්නේ ප්‍රධාන වශයෙන් CSS ය
 ECMAScript සඳහා Ecma ඉන්ටර්නැෂනල් සම්මතයන් (සාමාන්‍යයෙන් JavaScript ආකාරය වේ.)
 W3C ලේඛන විෂය ආදර්ශ නිර්දේශ

WWW සඳහා වෙනත් අවශ්‍යකරන තාක්ෂණයන් සඳහා වූ පහත අතිරේක ප්‍රකාශ මගින් සපයන අතර එම නිර්වචන මේවාට පමණක් සීමා නොවේ.

විධිමත් සම්පත් හඳුන්වනය (URI) යනු  hypertext ලේඛනය හා අනුරූප (images) වැනි අන්තර්ජාලයේ නිර්දේශක සම්පත් සඳහා සමස්ත පද්ධතයකි. URI වලට URL යැයි කියන අතර IETF' හි RFC 3986 / STD 66:  මගින් නිර්වචනය කරයි.

විධිමත් සම්පත් හඳුන්වනය (URI) පොදුකාරක රීති වගේම එහි පුරෝගාමියා හා බහුල  URL යෝජනා ක්‍රම RFC වලින් නිර්වචනය කරයි. අධිපෙළ හුවමාරු ප්‍රොටෝකෝලය (HyperText Transfer Protocol (HTTP) විශේෂයෙන් RFC 2616 නිර්වචනය කරයි. : HTTP/1.1 හා RFC 2617: වලංගුතාවය එනම් බ්‍රව්සරය හා සර්වරය (server) එකිනෙකා වලංගු වන ආකාරය පෙන්වයි.

මෙයද බලන්න

විශ්ව විසිරි වියමන


La lanterne des morts de Felletin est un monument funéraire, situé dans le cimetière de la commune de Felletin, dans le département français de la Creuse

Historique
La lanterne des morts de Felletin date du  et se trouvait auparavant dans le cimetière de la chapelle de Beaumont.

En 1877, la lanterne est démontée du lieu où elle se trouvait et a été remonté en 1930 à son emplacement actuel.

Elle est classée au titre des monuments historiques par arrêté du 12 juillet 1886. Elle est restaurée en 1986.

Description
D'une hauteur totale de 8 mètres, le monument est en granit. Elle repose sur une base circulaire composé de 3 marches, qui n'est pas celui d'origine. La colonne est de forme octogonale surmonté d'un campanile percé de huit baies en plein cintre. Le fanal est coiffé d'un toit conique en pierres taillées appareillées. Une ouverture close par un vantail en bois, située à une hauteur d'environ 1,50 mètre permettait, par un système de corde, de hisser la lampe au sommet de la colonne.

Galerie

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de lanternes des morts en France
 Liste des monuments historiques de la Creuse

Liens externes

Felletin
Monument historique à Felletin
Monument historique classé en 1886

Lanterne des morts de Felletin


Pedro Costa de Oliveira, também apelidado como Pedro Palhaço, foi um assassino em série brasileiro responsável pela morte de três mulheres no Estado do Rio Grande do Sul, entre 1922 e 1952.

Foi considerado um dos mais detentos com maior pena acumulada no Estado.

Seu modus operandi consistiria em convidar amigavelmente as vítimas, com quem já havia ganhado a confiança anteriormente, para locais ermos ou a sua casa. Ao revelar seus fetiches sexuais, as vítimas recusavam prosseguir. Contrariado, Pedro entrava em luta corporal com as mulheres e, em seguida as asfixiava, praticando necrofilia em alguns dos casos.

Biografia

Década de 1920: primeiro crime
Filho de mãe paraguaia e pai brasileiro, Pedro Costa de Oliveira nasceu em Camaquã, Rio Grande do Sul. A data de seu nascimento é ignorada.

Pedro de Oliveira abandonou a casa dos pais quando criança para acompanhar um circo, onde exerceu a função de palhaço e o que lhe rendeu este apelido. Anos mais tarde, optou por integrar a Viação Férrea do Rio Grande do Sul como ajudante de foguista, instalando-se na cidade de Montenegro.

Seu primeiro crime foi cometido em 28 de agosto de 1922. Nessa data, foi com um amigo a um bar local, juntando-se os dois a duas mulheres, Aracy Ferrão (16 anos) e Maria da Glória. Ao saírem, Pedro desviou o caminho de regresso à cidade com Aracy, embrenhando-se em uma pequena mata próxima à Estação Ferroviária de Montenegro.

No dia seguinte, o corpo da moça foi encontrado com sinais de estrangulamento, mutilação e pedaços de madeira introduzidos em seus genitais.

A suspeita sobre Pedro recaiu pelo fato da vítima tê-lo arranhado a ponto de causar feridas no criminoso, e o mesmo aparecer com a roupa com marcas de sangue, que foram lavadas. Pedro Palhaço foi interrogado e em 30 de agosto de 1922 foi decretada sua prisão preventiva.

O julgamento ocorreu em 19 de janeiro de 1923, condenando Pedro de Oliveira a 25 anos e 6 meses de prisão, a serem cumpridos na Casa de Correção de Porto Alegre.

Década de 1930: segundo crime
Pedro de Oliveira permaneceu na Casa de Correção até 13 de abril de 1934, quando foi destinado a realizar serviços de interesse público fora da prisão, como obras em construção de rodovias. Nessas condições, ganhou uma pequena casa na Chácara das Bananeiras onde se situava o então Grupo de Metralhadoras.

Contudo, em 18 de outubro de 1939 comete um novo crime, dessa vez contra Rosalina Augusta Santana. A mulher, que tinha em torno de 50 anos, conhecia o homem de vista. Nesse dia, travaram diálogo e resolveram manter relações sexuais em um terreno baldio, na rua Veiga, então uma estrada rural do bairro Partenon, na cidade de Porto Alegre. No local, Pedro revelou seus desejos sexuais, que foram recusados pela vítima, causando desentendimento. Pedro atacou a mulher, que em luta corporal, arranhou vigorosamente o criminoso antes de ser estrangulada.

Resquícios de pele foram encontrados nas unhas da vítima, e os arranhões eram visíveis no rosto de Pedro, que logo foi preso e confessou o crime. Exames periciais demonstraram que o autor praticou necrofilia.

Pedro Oliveira foi reencaminhado à Casa de Correção de Porto Alegre. Em 12 de dezembro de 1940, foi condenado a mais 21 anos de prisão.

Década de 1940: laudo psiquiátrico e libertação
Em 1946, o Gabinete Antropológico da Casa de Correção encaminhou Pedro Palhaço para fazer um laudo psiquiátrico no Manicômio Judiciário "Mauricio Cardoso". Após quatro meses de observações e exames do criminoso, concluiu-se que Pedro era um "pervertido instintivo, sádico, necrófilo" e que por sua alta periculosidade, não deveria voltar ao convívio social. O Gabinete Antropológico deu parecer semelhante.

Entretanto, em 1948 Pedro Palhaço pediu libertação condicional baseada na pena máxima de 30 anos que um detento poderia cumprir. O processo passou por diversas instâncias, geralmente recebendo negativas. Ao apelar ao Superior Tribunal Federal, o juiz Dionísio Lima da Silva entendeu que sua libertação era legal, sem considerar sua alta periculosidade. Em 07 de junho de 1950, Pedro foi solto.

Década de 1950: terceiro crime
Em 13 de abril de 1952, menos de dois anos depois de sua soltura, Pedro Palhaço comete seu terceiro e último crime. O criminoso contava então com 56 anos e vivia no atual bairro de Jardim Floresta, na cidade de Porto Alegre.

A vítima, Universina Alves, 43 anos, vendedora de pentes e objetos na Praça Quinze de Novembro, foi a um encontro marcado com Pedro Palhaço à noite, domingo de Páscoa. Após beberem em alguns bares, foi convidada por ele para visitar sua casa. Os dois iniciaram uma discussão quando Pedro manifestou seus fetiches sexuais e a vítima não aceitou. Universina foi estrangulada, e Pedro Palhaço praticou novamente necrofilia. Em seguida, jogou seu corpo despido em um poço da propriedade.

Quase uma quinzena depois, em 26 de abril de 1952, o corpo foi encontrado pela filha pequena do encarregado da propriedade, que tinha ido ao terreno verificar as plantações existentes no quintal. À principio, pensou-se ser o corpo do próprio Pedro que estava desaparecido há alguns dias. Mas após a remoção, verificou-se que era uma mulher. A polícia invadiu a casa vazia de Pedro Palhaço, onde encontrou uma mancha de sangue sobre o assoalho, além de roupas e lençóis sujos de sangue. Rapidamente, o homem foi apontado como suspeito, sendo preso horas mais tarde.

Inicialmente, a vítima foi nomeada na imprensa como Sueli, porém sua real identidade foi descoberta apenas em 30 de abril de 1952. O histórico de Universina também contava com crimes. Filha de mãe uruguaia e pai brasileiro, possuía uma irmã gêmea. Aos 13 anos fugiu de casa com um homem. Aos 24 anos, mais precisamente no ano de 1928, matou seu segundo amante, Pedro Alves, a machadadas, vindo a cumprir 4 anos de prisão na Casa de Correção. Obteve liberdade condicional em 1932, vivendo em algumas cidades do Rio Grande do Sul. Consta que possuía problemas com alcoolismo, o que a fez conhecida localmente por "Castelhana Bêbada".

O julgamento desse crime rendeu a Pedro de Oliveira mais 84 anos de prisão, acumulando uma pena de 130 anos.

Últimos dias
Em 1957, Pedro de Oliveira teve a perna amputada na Casa de Correção devido a uma infecção. Não se sabe o seu paradeiro, mas presume-se que já esteja morto.

Vítimas confirmadas

 Aracy Ferrão: 16 anos, morta em 28 de agosto de 1922;
 Rosalina Augusta Santana: 50 anos, morta em 18 de outubro de 1939;
 Universina Alves: 43 anos, morta em 13 em abril de 1952.

Ver também

 Lista de assassinos em série brasileiros

Assassinos em série do Brasil
Criminosos do Brasil
Crimes no Rio Grande do Sul
Estupradores do Brasil

Pedro Palhaço


චාමර වීරසිංහ යනු 2000 දශකයේ මුල් භගෙයේ ඉතා ජනප්‍රිය ගායකයෙකි. මේ වනතුරුම වසරේ ගායකයා ලෙස සම්මාන ලබයි.

ගිත ලැයිස්තුව
 ඇල්බම අනුව පෙලගස්වා ඇත.

සිතින් විතරක්
 දකුණේ පිං ඇති
 වැල් දොඩම් මලක්
 කිරි වෙහෙරට
 කන්දේ විහාරේ
 සොඳුරු ලදුනි
 සිතින් විතරක්
 අමාවකට අත වනනා
 බැද්දට සඳ
 සඳට සඳ එලියට
 බුදු පදවි පතාගෙන
 සුදු සදුන් මලක
 ඔය සුසුම්
 තනුව අහිමි
 උඩවැඩියා මල
 මදුනාගල අහසේ
 තණමල්විල

දේවතාවී
 ගුරු ගෙදරට
 දේවතාවි
 කියුටිකිරා
 කිරිවෙහෙරේ
 උස්සන්ගොඩ
 මහළු මඩමේ
 හුම්මානේ
 කුමුදු ලියේ
 හිමි සඳු අහිමිව
 සයුරේ හෝ හඬ
 සුදු රළ ගල්කුල
 මතකයන් ඔබේ
 ගෙදර බුදුන්
 දුබල එළිය ඇති
 ඔබේ අතින් මල් මහලා
 වන වදුලේ වසන්තයට

සුන්දර රාත්‍රියක්
 සමාවෙලා හදාගන්න
 සුන්දර රාත්‍රියක්
 ලෙන්ගතුකම
 පෙර සංසාරේ
 බිනර සඳට
 පාත දෙවුන්දර
 නුඔබ පෙම්කල
 අම්මලාගේ හිත හදන්න
 පුතුනේ නුඹට තැලුවෙ
 හිනහෙන්නට ඒපා
 මල් පැලේ පහන
 ගැටබරු කන්දේ
 රන් හුයෙන් බැඳුනු
 ගාඩි කෙල්ලේ

මා ආදර අම්මා
 ඈතින් ඇතට
 සඳසේ දවසක
 මා ආදර අම්මා
 සෙනෙහස දුක
 පිණිමල් සීතෙට
 දලදාවේ
 සුදු සද එළිය
 ඇතුගල වෙහෙර වඳින
 ඒක දවසක් මට
 තව ටික කාලෙකින්
 උමතු කලා
 සරසවියේ
 ලියන්නට පෙම් හසුන්
 යාල් දේවි
 ගැල් පදවන්නේ
 අඩි සීයේ පාර ගාව

සුදු නෝනේ
 මගේ ඇගිලි තුඩක
 රෑ තුන්යම
 මල්ලියේ මෙතුවක්
 කුරුඳු සුවදැති
 තිස්ස වැවේ ඉවුර
 කාසි වාසි සැප සම්පත්
 මහරගමට වහින්නැතුව
 සුන්දර දුම දමනා
 ලය ගින්දරින් (සුදු නෝනේ)
 ලොවින් අඩක්
 ජීවිතයේ හොඳම හරිය
 දලදා හාමුදුරුවනේ
 ඔබ මා හමුවන
 මට ඉන්න දෙන්න
 හිත හෙමිහිට හදාගන්න
 අතුරු සිදුරු නැතිව

සදහම් සිසිලෙන්
 ඔබේ පාමුල

 අසු හාරදහසක්
 වන්දනීය
 දෙස බස රැස
 ගමට වැඩ ඇති
 තල් පැදුරක්
 මඩ සෝදාගත්
 මෙත්තා මුදිතා
 අට පිරිකර
 වාරියපොල සුමංගල
 දිලිසෙන්නට
 මහා සෑයේ
 අමා මහ නිවන්

යුග ගීත
 ප්‍රේමය පුද දී අවසානයි - රජිකා ප්‍රසාදිනී
 කවුරුන්ද කවුළුව වැහුවේ - ශෂිකා නිසංසලා
 # රුහුණු කරේ - රජිකා ප්‍රසාදිනී
 දෙඅත් අහිමි - රජිකා ප්‍රසාදිනී
 වැදූ අම්මා නොවුණමුත් - ඉඳුනිල් අන්ද්‍රමාන සමග
 ඔබ එක ඉවුරකි - උරේෂා රවිහාරි

තවත් ගීත
 අප්පච්චී මං ආවා
 ආදර වෙඩිල්ල
 අත්හැරලා
 මා අමතක වී යාවී
 මං දහඩිය බිංදු හෙලන්නේ
 නිදි නැති හැම රැය
 නුඹම හිත තුළ
 නුවන් චාමර සලා
 ඔබත් සිතනවා
 පමා වුණත් සිකුරු තරුව
 පෙම් පුරවපු
 කන්ද උඩින් හිරිගල් පොජ්ජෙන්
 රෝස පෙති අතුරාලා
 සුසුමන් ගලා
 තාත්තා (දිවියම වාගේ)
 ඔබ ගැන සිතුවා
 ආදරයට කඳුළු ගෙනත්
 කවදාවත් ඔබ මාගෙන්
 රුහුණු මල් කිනිත්තියේ

චාමර වීරසිංහ


Sellien steht für:
 Sellien, einen Ortsteil der niedersächsischen Gemeinde Zernien

Sellien ist der Familienname folgender Personen:
 Rainer Sellien (* 1963), deutscher Schauspieler

Sellien


La hollandita es un mineral de la clase de los minerales óxidos, y dentro de esta pertenece al llamado "grupo de la criptomelana". Fue descubierta en 1906 en una mina del distrito de Jhabua (India), siendo nombrada en honor de T.H. Holland, director de exploraciones geológicas en la India.

Características químicas
Químicamente es un óxido múltiple de manganeso y otros metales y álcalis, de fórmula muy parecida y difícil de distinguir de la romanèchita; como otros minerales del grupo de la criptomelana son todos óxidos de metal de manganeso tetragonales o monoclínicos. En los lugares donde abundan minerales de plomo puede llevarlo como impureza.

Formación y yacimientos
Es un mineral de formación primaria en las zonas de metamorfismo de contacto de los yacimientos de manganeso.

También puede ser un mineral secundario que aparece como producto de la alteración a la intemperie de minerales primarios de metal de manganeso.

Suele encontrarse asociado a otros minerales como: bixbyíta, braunita, piemontita y otros óxidos de manganeso.

Usos
Por su alto contenido en manganeso es extraída de las minas como mena de este metal.

Referencias

 Hollandita, mindat.org.
 Hollandita, webmineral.com.
 Manual de hollandita, Mineral Data Publishing.

Enlaces externos

Minerales óxidos
Minerales de bario
Minerales de potasio
Minerales de calcio
Minerales de estroncio
Minerales de manganeso
Minerales de titanio
Minerales de hierro
Sistema monoclínico
Ciencia y tecnología de India
Minerales descubiertos en 1906
Minerales epónimos
India en 1906

Hollandita


Walter Jerome Schloss (* 28. August 1916 in New York City; † 19. Februar 2012 ebenda) war ein US-amerikanischer Value-Investor und Fondsmanager. Er ist eine jener Personen, die im Essay The Superinvestors of Graham-and-Doddsville von Warren Buffett Erwähnung finden.

Schloss wurde 1916 als Sohn einer jüdischen Kaufmannsfamilie geboren und wuchs im New Yorker Stadtteil Manhattan auf. Nachdem die zunächst wohlhabende Familie unter anderem durch den Börsenkrach von 1929 ihr Vermögen verloren hatte, begann Schloss 1935 zunächst ohne Berufsausbildung als Laufbursche für eine New Yorker Investmentfirma zu arbeiten. Aus Interesse an deren Geschäftsgebaren bewarb er sich dort als Analyst, wurde jedoch abgelehnt; einer der Angestellten verwies ihn daraufhin auf das damals neu erschienene Buch Security Analysis sowie dessen Autor Benjamin Graham.

Nach dem Armeedienst im Zweiten Weltkrieg erhielt er 1946 eine Stelle bei Grahams Investmentfirma Graham-Newman & Co., wo er Warren Buffett kennenlernte, mit dem er sich zeitweilig ein Büro teilte. Kurz vor dem Ende von Graham-Newman machte sich Schloss 1955 mit einem Investmentfonds in Gestalt einer Kommanditgesellschaft selbstständig. Dessen Gewinnentwicklung ließ den US-Leitindex S&P 500 bis zur Liquidation des Fonds im Jahre 2002 über Jahrzehnte hinweg deutlich hinter sich. Trotz dieses Erfolges blieb Schloss an der Wall Street lange Zeit nahezu unbekannt.

Schloss' Investmentstrategie orientierte sich sehr stark an den ursprünglichen Methoden von Benjamin Graham und blieb weit weniger von anderen Autoren und Investoren beeinflusst, wie es etwa bei Warren Buffett der Fall ist. Schloss hatte weniger die Zukunftsperspektiven eines Unternehmens im Blick als vielmehr dessen Substanz. Auch die von Philip Fisher oder Charles Munger geforderte Fokussierung auf wenige und dafür umso größere Beteiligungen betrieb Schloss nicht. Er begründete dies mit seiner mangelnden Fähigkeit, Manager und Geschäftsmodelle ausreichend beurteilen zu können. Dennoch musste er seine Strategie im Laufe der Zeit ein wenig an die veränderten Rahmenbedingungen anpassen.

Walter Schloss verband zeitlebens eine enge Freundschaft mit Warren Buffett. Zu beider Gemeinsamkeiten gehörte auch strikte Sparsamkeit. Schloss betrieb seinen Fonds anfänglich von einer zur Hälfte angemieteten Rumpelkammer aus als Untermieter der Broker- und Investmentfirma Tweedy, Browne (sic!). Sein Sohn Edwin, der 1973 in das Unternehmen eintrat, blieb neben Walter der einzige Angestellte des Unternehmens.

Walter Schloss war zweimal verheiratet. Aus seiner ersten Ehe gingen zwei Kinder hervor, sein Sohn Edwin sowie eine Tochter. Nach dem Tod seiner ersten Frau im Jahr 2000 heiratete er 2001 nochmals und überlebte auch seine zweite Frau. Schloss starb am 19. Februar 2012 im Alter von 95 Jahren in seiner Wohnung im New Yorker Stadtteil Manhattan an Leukämie.

Literatur

Einzelnachweise

Investor
US-Amerikaner
Geboren 1916
Gestorben 2012
Mann

Walter Schloss


An Vriesea simplex in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Vell., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Johann Georg Beer. An Vriesea simplex in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vriesea

Vriesea simplex


كاريا (Καρυά) هي مدينة في ليفكادا في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 959   نسمة.

مراجع

مدن اليونان

كاريا (ليفكادا)


Abdülbaki Gölpınarlı (12 Ocak 1900, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu – 25 Ağustos 1982, İstanbul, Türkiye Cumhuriyeti), asıl adı Mustafa İzzet Baki olan edebiyat tarihçisi ve mütercim.

Hayatı
Abdulbaki Gölpınarlı'nın babası Azerbaycan-Gence'nin Gölbulak ilçesinden, annesi ise Dağıstan göçmenidir. Gazeteci olan babası Ahmed Agâh Efendi, Mevlevi idi. Gelenbevi İdadisinin son sınıfındayken babasını kaybetti. Tahsiline ara vererek çalışmaya başladı. İstanbul-Vezneciler'de kitapçılıkla uğraştı. Çorum'un Alaca ilçesindeki Menbâ-i İrfân İptidâî Mektebinde öğretmenlik ve idarecilik yaptı. 1922'de İstanbul'a döndü, sınavla son sınıfına girdiği İstanbul Erkek Muallim Mektebini, ardından da İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü, Profesör Köprülüzade Mehmet Fuat Bey'in nezaretinde hazırladığı Melâmilik ve Melâmiler adlı mezuniyet tezi ile bitirdi (1930). Edebiyat öğretmeni olarak Konya, Kayseri, Balıkesir, Kastamonu liseleriyle İstanbul Haydarpaşa Lisesinde çalıştı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesinde Farsça okutmanlığı yaptı. Doktorasını verdikten sonra aynı fakültede metinler şerhi okuttu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde İslam-Türk tasavvuf tarihi ve edebiyatı dersleri verdi. 1945'te Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesine aykırı davrandığı iddiasıyla tutuklandı, 10 ay hapis yattıktan sonra beraat etti ve görevine döndü. 1949'da kendi isteğiyle emekliye ayrıldı.

Eserleri
Adını, 1931'de yayımladığı Melamilik ve Melamiler adlı eseriyle duyuran Gölpınarlı; Türkiyat Mecmuası, Şarkiyat Mecmuası, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuasının yanı sıra çeşitli dergi ve gazetelerde çok sayıda bilimsel makale yayımladı. İslam Ansiklopedisi ile Türk Ansiklopedisi'nin çeşitli maddelerini yazdı. Divan edebiyatını eleştirel olmaktan ziyade ideolojik bir yaklaşımla değerlendirdiği ileri sürülen Divan Edebiyatı Beyanındadır (1945) adlı kitabıyla büyük tartışmalara yol açtı.

Araştırmaları
 Yunus Emre Divanı (1943-1948)
 Fuzuli Divanı (1950)
 Nedim Divanı (1951)
 Mevlâna Celaleddin (1951)
 Mevlânadan Sonra Mevlevilik (1953)
 Hayyam ve Rubaileri (1953)
 Rumeli'de Yürükler, Tatarlar ve Evlad-ı Fatihan (1957)
 Mevlânâ Celâleddin Mektuplar (1963)
 Menâkıb-ı Hacı Bektaş-ı Veli (1963)
 Alevi Bektaşi Nefesleri (1963)
 Hafız Divanı (1968)
 100 Soruda Türkiye'de Mezhepler ve Tarikatlar (1969)
 100 Soruda Tasavvuf (1969)
 Simavna Kadısıoğlu Şeyh Bedreddin (1966)
 Hurufilik Metinleri Kataloğu (1973)
 Tarih Boyunca İslam Mezhepleri ve Şiilik (1979)
 Tasavvuftan Dilimize Geçen Deyimler ve Atasözleri (1978)
 Kur'an-ı Kerîm ve Meali (1955)
 Nehc'ul belağa
Pir Sultan Abdal (Hayatı-Sanatı-Eserleri)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Abdülbaki Gölpınarlı Makaleleri
 Abdülbaki Gölpınarlı Türkoloji makaleleri

1900 doğumlular
İstanbul doğumlu yazarlar
1982 yılında ölenler
20. yüzyıl Türk yazarları
Türk edebiyat akademisyenleri
Türk araştırmacılar
İslam alimleri
147'ler
Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler
Resim aranan yazarlar
İstanbul'da ölenler
Türk öğretmenler
Osmanlı Çerkesleri
Ubıh asıllı Türkler
VikiProje Tarih kaynak bekleyen maddeler
Türk tutuklular ve hükümlüler
Azeri asıllı Türkler
Türkiye tarafından tutuklanan kişiler
Arapçadan Türkçeye çeviri yapanlar
Farsçadan Türkçeye çeviri yapanlar
20. yüzyıl Türk çevirmenleri
İstanbul doğumlu çevirmenler

Abdülbaki Gölpınarlı


Malcolm Toshio Lee (nacido el  en Riverside, California) es un jugador de baloncesto estadounidense que actualmente juega en el CSO Voluntari de la Liga Națională rumana. Con 1,96 metros de estatura, juega en la posición de escolta.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante tres temporadas con los Bruins de la Universidad de California en Los Ángeles, en las que promedió 9,7 puntos, 3,0 rebotes y 1,9 asistencias por partido. En su segunda temporada ya fue titular indiscutible, siendo uno de los dos únicos jugadores de los Bruins en salir desde el inicio en los 32 partidos de la temporada. Logró su máximo personal en anotación ante Notre Dame, con 29 puntos.

En la que iba a ser su última temporada como universitario promedió 13,1 puntos y 3,1 rebotes por partido, y fue incluido en los mejores quintetos absoluto y defensivo de la Pacific-10 Conference.

En marzo de 2011 anunció que se declaraba elegible para el Draft de la NBA.

Profesional
Fue elegido en la cuadragésimo tercera posición del Draft de la NBA de 2011 por Chicago Bulls, pero fue traspasado esa misma noche a Minnesota Timberwolves junto con los derechos sobre Norris Cole, la elección 28, a cambio de los derechos sobre Nikola Mirotić, la elección 23.

En el mes de diciembre firmó un contrato garantizado por tres temporadas con los Wolves. Pero durante la pretemporada sufrió un desgarro en el menisco, que le ha obligado a parar por el quirófano, dejándole seis semanas fuera de la competición.

En febrero de 2012 fue asignado a los Sioux Falls Skyforce de la NBA D-League. Debutó finalmente en la NBA el 10 de marzo ante New Orleans Hornets.

Estadísticas

Temporada regular

Referencias

Enlaces externos

 Estadísticas en la NCAA
 NBA prospect profile
 Ficha de Malcolm Lee en ultimatenba.com

Baloncestistas de California
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los UCLA Bruins
Baloncestistas de los Sioux Falls Skyforce
Baloncestistas de los Minnesota Timberwolves
Baloncestistas de los Philadelphia 76ers
Baloncestistas de los Delaware 87ers
Baloncestistas de los Grand Rapids Drive
Baloncestistas del Trabzonspor Basketbol
Baloncestistas del Tigers Tübingen
Baloncestistas del KK Igokea
Baloncestistas del Rethymno BC
Baloncestistas del CSO Voluntari

Malcolm Lee


Der Henger SV ist ein Sportverein aus dem Oberpfälzer Markt Postbauer-Heng. Der Verein wurde ursprünglich als Fußballverein gegründet. Heute verfügt der Verein über weitere Abteilungen für Badminton, Fahrrad, Gymnastik/Aerobic, Judo, Kegeln, Kraft-Fitness, Schützensport, Skisport, Tanzen, Tischtennis und Volleyball sowie eine Herzgruppe.

Fußball
Der Verein spielte seit seiner Gründung mit seiner ersten Herrenmannschaft fast ausschließlich in den unteren Ligen des Fußballkreises Neumarkt. 2003 stieg er in die Bezirksliga Mittelfranken auf, schon ein Jahr später folgte wieder der Abstieg.

Größter sportlicher Erfolg war 1979 die Qualifikation für den DFB-Pokal. In der 1. Hauptrunde unterlag man auf eigenem Platz dem Zweitligisten SC Fortuna Köln mit 0:4.

Bekannte Trainer und Spieler

 Joe Zinnbauer 2004–2005 – ehemaliger Fußballprofi beim KSC und Cheftrainer Hamburger SV, St. Gallen (Schweiz)
 Thomas Ziemer 2005–2006 – ehemaliger Fußballprofi unter anderem 1. FCN, FSV Mainz, 1860 München, Hansa Rostock
 Ulf Metschies 2006–2008 – ehemaliger Fußballprofi unter anderem VfL Osnabrück, Eintracht Braunschweig,  1. FCN

 Rackl Ludwig (Luggi) ehemaliger Torjäger der A-Klasse Neumarkt – Stürmer im Pokalspiel gegen Fortuna Köln

Weblinks
 Website des Vereins

Fußballverein aus Bayern
Verein im Bayerischen Fußball-Verband
Heng, SV
Sport (Postbauer-Heng)
Henger SV

Henger SV


Bellepoint ist der Name folgender Orte in den Vereinigten Staaten:

 Bellepoint (Ohio)
 Bellepoint (West Virginia)

Siehe auch:
 Belle Point

Bellepoint


An Anthurium flavescens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Friedrich Poeppig. An Anthurium flavescens in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium flavescens


Annapolis er höfuðborg Maryland og hefur um 39.000 íbúa (2019). Hún er 40 km suður af Baltimore.

Borgir í Maryland

Annapolis


Calificările europene pentru Campionatul Mondial de Handbal Feminin din 2017, care se va desfășura în Germania, au avut loc în două tururi. Germania, gazda din 2017, precum și deținătoarea titlului din 2015, Norvegia, s-au calificat automat la campionatul mondial. În primul tur de calificare, 15 echipe care nu au participat la Campionatul European de Handbal Feminin din 2016 au fost distribuite în patru grupe. Echipele clasate pe primele două locuri în grupele 1-3 și câștigătoarea grupei a 4-a, împreună cu cele 14 echipe care au participat la campionatul european, au jucat meciuri de baraj pentru a decide restul de nouă echipe care să se califice la campionatul mondial.

Faza 1 de calificare
Tragerea la sorți s-a desfășurat pe 24 iunie 2016, la sediul EHF din Viena, în Austria.

Distribuția
Distribuția echipelor a fost anunțată pe 24 iunie 2016. Echipele clasate pe primele două locuri în grupele 1-3 și câștigătoarea grupei a 4-a au avansat în faza barajelor de calificare la Campionatul Mondial.

În urma tragerii la sorți au rezultat următoarele grupe:

Grupa 1

Grupa a 2-a

Grupa a 3-a

a) Austria, Islanda și Macedonia au terminat turneul cu câte patru puncte fiecare. Pentru departajare, au fost luate în calcul punctele și golaverajul total obținut de cele trei echipe în meciurile directe dintre ele: Austria 2 puncte, golaveraj +5; Macedonia 2 puncte, golaveraj −2; Islanda 2 puncte, golaveraj −3.

Grupa a 4-a

Faza a 2-a de calificare
Tragerea la sorți a avut loc pe 17 decembrie 2016, la Göteborg. Echipele au jucat o partidă pe teren propriu și una în deplasare fiecare pentru a determina formațiile care se vor califica la turneul final.

Distribuția în urnele valorice

Program

|}

Meciuri

Note

2016 în handbal
2017 în handbal

Campionatul Mondial de Handbal Feminin din 2017 - Barajele de calificare


Die Villa Weyhestraße 4 ist ein denkmalgeschütztes Gebäude in der Stadt Quedlinburg in Sachsen-Anhalt.

Lage
Das Haus befindet sich nordöstlich der historischen Quedlinburger Innenstadt im Bereich des Stadtgebiet Kleers. Es ist im Quedlinburger Denkmalverzeichnis als Villa eingetragen.

Architektur und Geschichte
Die Villa entstand um 1900 als Wohn- und Verwaltungsgebäude des Gartenbauunternehmens F. Rögner, das 1822 den Quedlinburger Abteigarten übernommen und seitdem seinen Firmensitz vor Ort hatte.

Es entstand ein zweigeschossiges mit Klinkern errichtetes repräsentatives Gebäude. Zur Gliederung der Fassaden wurden rote, dunkelrote und orangefarbene Steine eingesetzt. Die Gestaltung lehnt sich an den Stil der Hochgotik an. Die Villa verfügt über Blendgiebel, Erker, Seitenrisalite und Dachhäuschen. Im Traufgesims findet sich ein Kleeblattbogenfries. Die Eingangstür stammt aus der Bauzeit. Gleiches gilt für die Gestaltung des Treppenhauses und die Türen zu den einzelnen Geschossen.

Literatur
 Landesamt für Denkmalpflege Sachsen-Anhalt (Hrsg.): Denkmalverzeichnis Sachsen-Anhalt. Band 7: Falko Grubitzsch, unter Mitwirkung von Alois Bursy, Mathias Köhler, Winfried Korf, Sabine Oszmer, Peter Seyfried und Mario Titze: Landkreis Quedlinburg. Teilband 1: Stadt Quedlinburg. Fliegenkopf, Halle 1998, ISBN 3-910147-67-4, S. 281.

Kulturdenkmal in Quedlinburg
Villa in Quedlinburg
Weyhestraße (Quedlinburg)

Weyhestraße 4 (Quedlinburg)


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Jelka enthält die zwei nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Jelka im Okres Galanta.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Jelka


Franjevački samostan u Milima, rimokatolički samostan redovnika franjevaca u Milima kod Visokog u Bosni.

Povijest

Prvotna zadaća franjevaca po dolasku u Bosnu 1291. godine bila je suzbijanje lokalnih krivovjerja, reintegracija lokalnih svećenika i ponovno privođenje njenih pripadnika u krilo Katoličke crkve. U tom pothvatu misionari franjevci imali su velikog uspjeha. Po dolasku u Bosnu, franjevci su se dali na posao. Zahvaljujući i zauzimanju bana Stjepana II. Kotromanića podignut je prvi franjevački samostan, u Milima kod Visokog, današnjim Arnautovićima na širem području Visokog. Današnje ime Arnautovića je po spahijskim gospodarima iz osmanskog doba.

Već po osnutku bosanske vikarije 1340., podignut je vjerojatno i samostan početkom 1340-ih te crkva posvećenu sv. Nikoli, vladarsku crkvu bosanskih vladara. Crkva sv. Nikole u Milima je tako postala najvažnijom crkvom u Bosni. U njoj su se krunili i pokapali lokalni vladari. Slijedi gradnja novih samostana, među kojima se ističu onaj u Kraljevoj Sutjesci, Olovu, Srebrenici, Kreševu i drugi. Prvi franjevci u samostanima bili su franjevci konventualci, a poslije će postati opservantske.
U gradu Milima (Mel), u kojem je podignuta crkva i samostan, bilo je sijelo župe Mili, koja se prostirala s obje strane rijeke Bosne od prilike od današnje željeničke stanice Ilijaša do Kaknja. Ostatci Mila danas se vide na desnoj strani rječice Goruše (Gorušice) kod njezina utoka u Bosnu.
Godine 1450. samostan je razoren i tom je prilikom stradalo nekoliko franjevaca. Samostan je ubrzo obnovljen.  Do dolaska Turaka u Bosnu 1463. godine tragovi bilo kakvih lokalnih hereza su bili iskorijenjeni. Kada su franjevci provalom Osmanlija izgubili zaštitu lokalnog plemstva jedna skupina ogrezlih protivnika Crkve je napala i spalila crkvu i samostan u Milima, a fratre pogubila. U nekrologiju franjevačke provincije Bosne Srebrene stoji da su na 4. svibnja 1465. godine, petorica braće franjevaca u Visokom podnijela mučeničku smrt. U prvoj polovici dvadesetih godina 16. stoljeća (između 1521. i 1524. god.) Turci su razorili više samostana među kojima i visočki. Nekoliko godina kasnije samostan je ponovno obnovljen.

Petorica franjevaca ubijenih tom prilikom upisana su 1653. godine u martirologij franjevačkog Reda kao blaženici, "Visochii, beatorum quinque fratrum martyrum, qui ab haereticis Patarenis pro fide catholica necati sunt "u prijevodu: Visoko u Bosni, blažena petorica braće mučenici, koje krivovjerci Patareni za vjeru katoličku ubiše." Franjevački martirologij odredio im je spomendan 26. ožujka. Petorica mučenika iz Visokog smatraju se prvim mučenicima Bosne Srebrene.

Zbog trošnosti samostanska je zgrada obnavljana i početkom osamdesetih godina 17. stoljeća. Političke neprilike vezane za Bečki rat prisilile su franjevce da god. 1688. napuste samostan u Visokom i odu u Gradišku izuzevši gvardijana koji je ostao radi čuvanja crkve i samostanske imovine. Franjevci konačno napuštaju samostan god. 1697. Tom su se prilikom u Slavoniju iselili i visočki katolici, koji su se pridružili Eugenu Savojskom prilikom njegova povratka nakon vojnog pohoda na Sarajevo.

Izvori

Franjevački samostani u Bosni i Hercegovini
Franjevačke crkve u Bosni i Hercegovini
Katoličke crkve u Bosni i Hercegovini
Visoko (BiH)
Mile

Franjevački samostan i crkva sv. Nikole u Milima


Lenguaje de amor es el nombre del cuarto álbum de estudio y la octava producción del cantante colombiano de rock cristiano Álex Campos. Fue lanzado al mercado el 17 de agosto de 2010 bajo el sello discográfico CanZion.

Estilo
Este álbum presenta un nuevo estilo musical, similar al de Al taller del maestro con la diferencia de que en aquel álbum predominaba el ska, y en éste predominan los ritmos de rock, fusionados con algunos ritmos colombianos. Además, cuenta con la participación del cantante colombiano Fonseca como único dueto del disco en el sencillo «Me veo y te veo».

Con respecto al trabajo discográfico de estudio anterior Cuidaré de ti, representa un gran cambio en los ritmos, pues en aquel álbum se manejaba un estilo más anglo, mientras que Lenguaje de amor presenta ritmos más latinos y tropicales, sin dejar a un lado el rock, que siempre lo caracteriza. El álbum incluye la canción «Mil palabritas» compuesta por Campos y dedicada a su hija Juanita, además de temas como «Eco», «Es el amor» y «Lenguaje de amor».

La recepción por parte del público fue buena y el álbum fue nominado a los Grammy Latinos de 2011 resultando ganador en la categoría de Mejor álbum cristiano en español. De esta forma, Lenguaje de amor le dio a Alex el primer Grammy de su carrera.

Lista de canciones
 Conocerte más - 3:12 (Javier Serrano, Juan Botello)
 Manos en alto - 3:32 (Álex Campos)
 Lenguaje de amor - 3:59 (Álex Campos, Isaías Rangel, Jez Babarczy)
 Dije adiós - 3:45 (Álex Campos)
 Tuyo soy - 4:01 (Álex Campos)
 Deseo - 3:43 (Álex Campos)
 Es el amor - 4:16 (Álex Campos)
 Elí - 3:58) - (Álex Campos)
 Me veo y te veo (Ft. Fonseca) - 3:48 (Álex Campos)
 Eco - 4:18 (Onis Rodríguez)
 Mil palabritas - 4:30 (Álex Campos)

Videos musicales y sencillos

Lenguaje de amor
Es el primer videoclip del álbum. Fue filmado en diferentes sitios de Colombia y fue realizado por Juan Carlos Cajiao. Alex aparece interpretando el tema en planos de reflexión, ambientes cotidianos y enmarcados por una atmósfera muy alegre y brillante.

Me veo y te veo
El videoclip fue filmado en un estudio de grabación y cuenta con la participación del cantante colombiano Fonseca, con quien interpreta el tema a dúo. La idea de la canción es presentada mediante una grabación simulada en un estudio, en el que Fonseca y Alex interactúan durante el desarrollo de las letras y melodías. La interacción de los dos cantantes fue lo que la cámara capturó, sin ser necesariamente una actuación, sino el reflejo de una amistad que ambos han desarrollado en el mutuo respeto por su trabajo musical.

Es el amor
El videoclip fue filmado en diferentes localizaciones de Bogotá, Colombia. El videoclip fue producido y dirigido por Álex Campos. Retrata una jornada en carretera, a lo largo de la cual se van sumando los miembros de la banda mientras que la acción convida un vislumbre del campo colombiano, gracias a la buena fotografía lograda en esta producción. En su letra, reconoce la presencia constante de Dios y su cuidado amoroso alrededor de su creación y del corazón humano.

Dije adiós
El videoclip fue filmado en las calles de Houston, Texas, en Estados Unidos. El videoclip fue producido y dirigido por Álex Campos, en colaboración de Lenny Flamenco. A través del manejo fotográfico, mayormente en blanco y negro, se proyectan el dolor y la tristeza que se producen al estar lejos de Dios, así como imágenes brillantes y colores cálidos que representan el equilibrio y armonía producidos cerca a él. Además, Álex Campos aparece como el actor principal del video junto a su familia

Personal
Juan David Botello (Piano/Rhodes) (Deseo-Me Veo Y Te Veo-Tuyo Soy-Dije Adiós-Es El Amor-Elí) (Programación)
Javier Serrano (Guitarra Eléctrica) (Me Veo Y Te Veo-Es El Amor-Elí-Tuyo Soy-Mil Palabritas-Dije Adiós-Eco-Conocerte Más) (Guitarra Acústica) (Deseo-Eco)
Danny Bahamón (Bajo)
Danny Botello (Batería/Percusión Menor)
Emmanuel Briceño (Hammond/Moog) (Conocerte Más-Me Veo Y Te Veo-Eco-Elí (Piano)(Mil Palabritas)
Isaías Rangel (Piano) (Lenguaje De Amor) (Batería/Percusión Menor)(Lenguaje De Amor) Programación (Lenguaje De Amor)
Guillermo Vadalá (Bajo)(Deseo)
Chris Rocha (Guitarra Eléctrica) (Deseo-Manos En Alto)
Héctor Gallegos (Guitarra Eléctrica) (Lenguaje De Amor)
Onis Rodríguez (Guitarra Eléctrica)(Eco) (Batería/Percusión Menor)(Eco)
Álex Campos (Guitarra Acústica)(Deseo-Eco)
Farauk Gomati (Percusión)
Taty Manzano (Acordeón)
Juan Blas Caballero (Programación)
Richard Nant (Trompeta)
Gustavo Cámara (Saxofón)
Juane Scalona (Trombón)
Coros Alex Campos/Luis Campos/Coalo Zamorano/Lorena Zamorano/Danny Bahamón/Javier Serrano/Angélica Gutiérrez/Angélica Ruiz

Referencias

Enlaces externos

Álbumes de 2010
Álbumes de Alex Campos
Álbumes de música cristiana

Lenguaje de amor


مرة بن كعب الجد السادس للنبي محمد بن عبد الله.

نسبه
 هو : مرة بن كعب بن لؤي بن غالب بن فهر بن مالك بن النضر بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن إلياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان.
 أمه : مخشية أو وحشية بنت شيبان بن محارب بن فهر بن مالك بن النضر بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن إلياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان، الفهرية القرشية.

زوجاته
 هند بنت سرير بن ثعلبة بن الحارث بن مالك بن النضر بن كنانة بن خزيمة بن مدركة بن إلياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان، من قبيلة كنانة أبناء عمومة قريش (أم كلاب.
 أسماء بنت عدى بن حارثة البارقية، وهي امرأة من قبيلة بارق الأزدية. (هي أم تيم، وأم يقظة).

أبناؤه
لمرة بن كعب ثلاثة أبناء:
 كلاب بن مرة، إليه ينحدر النبي محمد بن عبد الله صلى الله عليه وسلم وابن عمه الصحابي الجليل الإمام أمير المؤمنين علي بن أبي طالب رضي الله عنه وأيضاً الصحابي الجليل أمير المؤمنين عثمان بن عفان رضي الله عنه وأيضاً زوجة النبي محمد صلى الله عليه وسلم أم حبيبة وأبوها أبو سفيان رضي الله عنهما.
 تيم بن مرة، إليه ينحدر الخليفة الصحابي أبو بكر الصديق، وطلحة بن عبيد الله بن عامر التيمي.
 يقظة بن مرة، ابنه مخزوم جد بني مخزوم وإليه ينحدر الصحابي خالد بن الوليد رضي الله عنه.

علاقته بنسب النبي محمد

يمتاز مرة بن كعب بأنه أول جد مشترك لجميع الأجداد الأربعة للنبي محمد ، كما أنه أقرب جد مشترك لستة من آباء أجداده الثمانية، ويمكن توضيح كما يلي:
 عبد المطلب بن هاشم (جد النبي لأبيه):
 أبوه: هاشم بن عبد مناف بن قصي بن كلاب بن مرة بن كعب.
 أمه: سلمى بنت عمرو النجارية (ليست من نسل مرة بن كعب).
 فاطمة بنت عمرو (جدة النبي لأبيه):
 أبوها: عمرو بن عائذ بن عمران بن مخزوم بن يقظة بن مرة بن كعب.
 أمها: صخرة بنت عبد بن عمران بن مخزوم بن يقظة بن مرة بن كعب.
 وهب بن عبد مناف (جد النبي لأمه):
 أبوه: عبد مناف بن زهرة بن كلاب بن مرة بن كعب.
 أمه: عاتكة بنت الأوقص السلمية (ليست من نسل مرة بن كعب).
 برة بنت عبد العزى (جدة النبي لأمه):
 أبوها: عبد العزى بن عثمان بن عبد الدار بن قصي بن كلاب بن مرة بن كعب.
 أمها: أم حبيب بنت أسد بن عبد العزى بن قصي بن كلاب بن مرة بن كعب.

المراجع

طالع كذلك
 العرب قبل الإسلام.

جاهليون
عرب في القرن 4
قريش
نسب النبي محمد
أسلاف النبي محمد

مرة بن كعب


Fodspor i havet er det ellevte studiealbum fra den danske rocksanger Michael Falch. Det blev udgivet den 24. september 2007. Musikmagasinet GAFFA gav albummet tre ud af seks stjerner, mens en noget mere begejstret anmelder fra BT gav seks ud af seks stjerner. Albummet toppede som #2 på Hitlistens Album Top-40 og nåede 14 uger på listen.

Spor
 "Fodspor I Havet" - 3:29
 "Trækfugle" - 4:09
 "Binder Mig Aldrig Igen" - 4:18
 "Kun De Forrykte" - 3:27
 "Filosofiske Smuler" - 3:06
 "Langt Farvel" - 4:32
 "Hjem Gennem Natten" - 3:51
 "Lille, Ulykkelige Menneske" - 4:47
 "Bliver Ved Med At Gå" - 3:19
 "Sent Forår" - 6:07

Medvirkende
 Michael Falch - vokal, guitar
 Henrik Hall - Mundharmonika
 Troels Skjærbæk - kontrabas
 Johan Lei Gellet - trommer
 Lars Skjærbæk - guitar
 Søren Koch - guitar, harmonium

Referencer

Eksterne henvisninger
Fodspor i havet  på AllMusic
Fodspor i havet  på Discogs

Michael Falch-album
Album fra 2010

Fodspor i havet


Serez (Yunanca: Σέρρες, Serres), Yunanistan'ın Orta Makedonya bölgesinde 2001 nüfusu 56.145 olan bir şehir ve aynı adı taşıyan ilin (Nomos) merkezidir. Osmanlı Devleti döneminde Balkanlar'ın önemli merkezlerinden biriydi. Ömer Seyfettin'in Beyaz Lale hikâyesi de Balkan Savaşı sırasında Bulgarların işgalinde olan Serez'de yaşananları anlatır.

Önemli İsyancıları
 Şeyh Bedreddin Serez çarşısında idam edilmiştir.
 İttihat ve Terakki'nin en önemli merkezlerinden biri olup, infazcı grupları buralıydı. Şehirdeki Çerkes nüfus da bu örgüt içerisinde yer alırdı. Gümüşhanevi Tekkesi'nin son postnişinlerinden Hasib Efendi de Serez'de doğmuş ve mübadeleye kadar Serez Camii Atik'te imamlık yapmıştır.

Kaynakça

Serez


El accidente ferroviario de Villa Soldati de 1962 fue una colisión se produjo entre una formación de pasajeros del FCGB (Línea Belgrano Sur) y un colectivo escolar. Ocurrió en el paso a nivel de la Avenida Lacarra, provocando la muerte de 42 pasajeros y 83 heridos.

Hechos
El accidente ocurrió una mañana de mucha niebla sobre el paso a nivel de la avenida Lacarra, en lo que hoy es Autopista Cámpora, a la altura de la estación Pte. Illia de la Línea Belgrano Sur, cuando un ómnibus escolar, alquilado por la municipalidad de Buenos Aires, se dirigía al instituto de recreación ubicado en el Parque Nicolás Avellaneda, fue embestido por un tren diesel del ferrocarril.

Por el fuerte impacto el ómnibus fue sumamente destrozado. Un centenar de ambulancias, con ayuda de bomberos y policía, ayudaron en las tareas de rescate de las víctimas.

El saldo trágico fue de 42 muertos y 83 heridos. Entre las víctimas fatales, la gran mayoría eran niños menores de 13 años. Tras la tragedia, fue detenido el guardabarreras, principal imputado por la catástrofe ya que había levantado la barrera para dar paso a un camión y al colectivo que fue colisionado. También detuvieron, pero luego fueron dados de libertad, al maquinista del tren y el foguista. El chofer del ómnibus también estaba entre los fallecidos.

En el cruce actualmente hay un monolito con varias placas recordando la tragedia.

Referencias

Villa Soldati
Argentina en 1962

Accidente ferroviario de Villa Soldati de 1962


Nuno Miguel Frechaut Barreto (Lisboa, 24 de septiembre de 1977) es un exfutbolista portugués, de ascendencia mozambiqueña, que se desempeñaba como defensa o centrocampista.

Clubes

Nacidos en Lisboa
Futbolistas de Portugal
Futbolistas del Vitória Sport Clube
Futbolistas del Boavista Futebol Clube
Futbolistas del FC Dinamo Moscú
Futbolistas del Sporting Clube de Braga
Futbolistas del Football Club de Metz
Futbolistas de la Associação Naval 1º Maio
Futbolistas de la selección de fútbol de Portugal en los años 2000
Futbolistas de Portugal en la Copa Mundial de 2002
Futbolistas de Portugal en los Juegos Olímpicos de Atenas 2004

Nuno Frechaut


South Lakeland was a local government district in Cumbria, England, from 1974 to 2023. Its council was based in Kendal. The district covered the southern part of the Lake District region, as well as northwestern parts of the Yorkshire Dales. At the 2011 Census, the population of the district was 103,658, an increase from 102,301 at the 2001 Census.

The district was created on 1 April 1974 under the Local Government Act 1972. It was formed from the Kendal borough, Windermere urban district, most of Lakes urban district, South Westmorland Rural District, from Westmorland, Grange and Ulverston urban districts and North Lonsdale Rural District from Lancashire, and Sedbergh Rural District from the West Riding of Yorkshire.

In April 2023, Cumbria was reorganised into two unitary authorities. South Lakeland District Council was abolished and its functions were transferred to the Westmorland and Furness unitary authority.

Governance

Elections to the district council were held in three out of every four years, with one third of the 51 seats on the council being elected at each election. No political party held a majority on the council from the first election in 1973 to 2006. However, after winning a majority at the 2006 election the Liberal Democrats controlled the council. After a set of by-elections in 2021 the council was composed of the following councillors:-

The council was fined £120,000 in February 2015 after two women were killed in separate incidents by reversing rubbish lorries. An investigation by the Health and Safety Executive found they had failed to tackle the risks from reversing vehicles.

Map

References

External links
South Lakeland District Councillors
Lakeland Walks
Explore South Lakeland

Furness
Former non-metropolitan districts of Cumbria
2023 disestablishments in England
Westmorland and Furness

South Lakeland


Wolfgang Höller (* 14. Februar 1909 in Rodenkirchen bei Köln; † 21. Dezember 1994 in Wien) war ein österreichischer Diplomat.

Leben
Höller war der Sohn des Fabrikanten, Kommerzialrats und Salzburger Kammerpräsidenten Karl Höller. Er war mit Hedy Indra verheiratet, ihre Kinder waren Elisabeth und Thomas.
In Salzburg besuchte er die Mittelschule, bestand 1928 die Matura, studierte Rechtswissenschaft in Wien und Paris und wurde 1934 zum Doktor der Rechte promoviert. Im November 1933 trat er der Vaterländischen Front bei.

Er absolvierte sein Gerichtsjahr und trat 1935 in den auswärtigen Dienst, 1937 wurde er nach Paris versetzt. 1938 wurde er in den auswärtigen Dienst des Deutschen Reichs übernommen und an die Gesandtschaft des Deutschen Reichs in La Paz versetzt.

Wolfgang Höller beantragte am 22. März 1939 die Aufnahme in die NSDAP und wurde am 1. August 1942 aufgenommen (Mitgliedsnummer 9.140.062).
Nach kurzer Tätigkeit an Botschaft des Deutschen Reichs in Madrid ging er 1943 als Konsul des Deutschen Reichs nach Marokko, wo er im Oktober 1944 den Posten niederlegte. Am 4. Januar 1945 wurde er aus dem Beamtenverhältnis entlassen. Höller war bis April 1946 in spanischer Internierung.

Am 17. November 1947 trat er Legationssekretär erster Klasse in den auswärtigen Dienst der Republik Österreich. Von 1949 bis 1955 war er Geschäftsträger in Mexiko-Stadt. Von 1958 bis 1964 war er Botschafter in Buenos Aires. Von 8. November 1968 bis 1974 war er Botschafter in Madrid. 1974 wurde er in den Ruhestand versetzt.

Auszeichnungen
 1968: Großes Silbernes Ehrenzeichen für Verdienste um die Republik Österreich
 1975: Großkreuz des Ordens de Isabel la Católica

Literatur
 Maria Keipert (Red.): Biographisches Handbuch des deutschen Auswärtigen Dienstes 1871–1945. Herausgegeben vom Auswärtigen Amt, Historischer Dienst. Band 2: Gerhard Keiper, Martin Kröger: G–K. Schöningh, Paderborn u. a. 2005, ISBN 3-506-71841-X.

Einzelnachweise

Jurist im auswärtigen Dienst (Österreich)
Jurist (Nationalsozialismus)
Österreichischer Botschafter in Argentinien
Österreichischer Botschafter in Mexiko
Österreichischer Botschafter in Spanien
Deutscher Diplomat
Person der deutschen Außenpolitik 1933–1945
NSDAP-Mitglied
VF-Mitglied
Träger des Großen Silbernen Ehrenzeichens für Verdienste um die Republik Österreich
Österreicher
Geboren 1909
Gestorben 1994
Mann

Wolfgang Höller


A 55.ª edição da competição de ciclismo Tour dos Alpes Marítimos e de Var (chamado oficialmente: Tour Cycliste International du Var et des Alpes Maritimes) foi uma corrida de ciclismo em estrada por etapas que se celebrou entre 17 e 19 de fevereiro de 2023 na França com início na cidade de Saint-Raphaël e final na cidade de Vence, sobre uma distância total de 515 quilómetros.

A corrida fez parte do UCI Europe Tour de 2023, calendário ciclístico dos Circuitos Continentais da UCI, dentro da categoria 2.1 e foi vencida pelo francês Kévin Vauquelin do Arkéa Samsic. Completaram o pódio, como segundo e terceiro classificado respectivamente, o também francês Aurélien Paret-Peintre do AG2R Citroën e o estado-unidense Neilson Powless do EF Education-EasyPost.

Equipas participantes
Tomaram parte na corrida 18 equipas: 7 de categoria UCI WorldTeam convidados pela organização, 4 de categoria UCI ProTeam e 7 de categoria Continental. Formaram assim um pelotão de 122 ciclistas dos que acabaram 100. As equipas participantes foram:

Percurso
O Tour dos Alpes Marítimos e de Var dispôs de três etapas dividido numa etapa escarpada, e duas etapas em media montanha, para um percurso total de 438 quilómetros.

Desenvolvimento da corrida

1.ª etapa

2.ª etapa

3.ª etapa

Classificações finais
 As classificações finalizaram da seguinte forma:

Classificação geral

Classificação da montanha

Classificação dos pontos

Classificação dos jovens

Classificação por equipas

Evolução das classificações

UCI World Ranking
O Tour dos Alpes Marítimos e de Var outorgou pontos para o UCI World Ranking para corredores das equipas nas categorias UCI WorldTeam, UCI ProTeam e Continental. As seguintes tabelas são o barómetro de pontuação e os dez corredores que obtiveram mais pontos:

Referências

Ligações externas

 Página oficial

2023
UCI Europe Tour de 2023
Desporto na França em 2023

Tour dos Alpes Marítimos e de Var de 2023


An Triodia intermedia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Edwin Cheel. An Triodia intermedia in nahilalakip ha genus nga Triodia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Triodia (Poaceae)

Triodia intermedia


Socialistische Partij (SP) er et nederlandsk socialistisk  parti. Partiet blev grundlagt i 1971 som et maoistisk parti, men forlod i 1991 formelt «marxisme-leninisme» som grundlag, efter i praksis at være gået bort fra disse dogmer længe før. I 1994 fik partiet sine første parlamentsmedlemmer, og i 1999 fik det valgt sit første medlem i EU-parlamentet, hvor partiet er medlem af venstregruppen GUE-NGL, Det forende europæiske venstre-Nordiske grønne venstre.

Historie
Socialistische Partij blev grundlagt den 22. oktober 1971 som et maoistisk parti, partiet var dannet på baggrund af en splittelse i "Kommunistiese Eenheidsbeweging Nederland (marxisties-leninisties)". Oprindeligt hed partiet Nederlandenes Kommunistiske Parti/Marxister-Leninister, men partiet skiftede i 1972 navn til Socialistiese Partij (Socialistisk Parti).

I 1991 forlod partiet formelt «marxisme-leninisme» som grundlag, efter i praksis at være gået bort fra disse dogmer længe før. Partiet beskriver sig selv som socialistisk eller social demokratisk.

I 1994 fik partiet sine første parlamentsmedlemmer, og i 1999 fik det valgt sit første medlem i EU-parlamentet. Partiets bedste valgresultat var ved valget til Tweede Kamer den 22. november 2006, partiet blev landets tredje største, med en vælgeropbakning på 16,6% af stemmerne og 25 folkevalgte repræsentanter.

Ved Europa-Parlamentsvalget i Holland i 2014 opnåede partiet to pladser til Europa-Parlamentet.

Partileder
 Hans van Hooft (22. oktober 1971 – 20. maj 1988)
 Jan Marijnissen (20. maj 1988 – 20. juni 2008)
 Agnes Kant (20. juni 2008 – 5. marts 2010)
 Emile Roemer (5. marts 2010 – 13. december 2017)
 Lilian Marijnissen (13. december 2017 – )

Valgresultater

Eksterne henvisninger
Socialistische Partij

Politiske partier i Nederlandene
Etableret i 1971

Socialistische Partij


نصار النصار (24 مايو 1978 -)، ممثل ومذيع ومخرج كويتي. حاصل على بكالريوس تصميم داخلي وهو مساعد علمي بجامعة الكويت كلية البنات قسم الفنون والتصميم وعضو فرقة المسرح الكويتي.

من أعماله

البرامج
 رايكم شباب.

المسرحيات
 غسيل ممنوع النشر.
 عظم مشوي مقلي.
 ليلى وذيب صمعة ومصارع الثيران.

أشخاص على قيد الحياة
ممثلون كويتيون
مواليد 1398 هـ
مواليد 1978

نصار النصار