The University of Wisconsin–Milwaukee (UW–Milwaukee, UWM, or Milwaukee) is a public urban research university in Milwaukee, Wisconsin. It is the largest university in the Milwaukee metropolitan area and a member of the University of Wisconsin System. It is also one of the two doctoral degree-granting research universities and the second largest university in Wisconsin.

The university consists of 14 schools and colleges, including the only graduate school of freshwater science in the U.S., the first CEPH accredited dedicated school of public health in Wisconsin, and the state's only school of architecture. As of the 2015–2016 school year, the University of Wisconsin–Milwaukee had an enrollment of 27,156, with 1,604 faculty members, offering 191 degree programs, including 94 bachelor's, 64 master's and 33 doctorate degrees.

The university is classified among "R1: Doctoral Universities – Highest research activity". In 2018, the university had a research expenditure of $55 million.

The university's athletic teams are the Panthers. A total of 15 Panther athletic teams compete in NCAA Division I. Panthers have won the James J. McCafferty Trophy as the Horizon League's all-sports champions seven times since 2000. They have earned 133 Horizon League titles and made 40 NCAA tournament appearances .

History

Early history

In 1885, the Wisconsin State Normal School opened for classes at 18th and Wells in downtown Milwaukee. The first president was John Mapel, an alumnus of the University of Wisconsin Madison who had previously been the superintendent of schools in Iowa. His ideas for the curriculum were largely influenced by a tour he had made in Europe prior to his job in Iowa. Over the next 42 years, the Milwaukee State Normal School saw seven different presidents, the addition of music and liberal arts programs and rapid growth from an initial enrollment of 76. In 1919, the school moved from downtown to the current location near the lakefront when a new building, now Mitchell Hall, was completed. In 1927, the Milwaukee normal school changed its name to Wisconsin State Teachers College-Milwaukee in an effort by the State Normal School Regents to refocus on the instruction of teachers. The college became one of the nation's top teacher's training colleges in the 1940s. In 1951, the Legislature empowered all state colleges to offer liberal arts programs. The Milwaukee State Teachers College subsequently became Wisconsin State College–Milwaukee, but was still casually referred to as "Milwaukee State," as it had been throughout its previous incarnations; also retaining the green and white school colors and Green Gulls mascot.

University of Wisconsin–Milwaukee
University of Wisconsin–Milwaukee was founded with the belief that Milwaukee needed a great public university to become a great city. In 1955, the Wisconsin state legislature passed a bill to create a large public university that offered graduate programs in Wisconsin's largest city. In 1956, Wisconsin State College-Milwaukee merged with the University of Wisconsin–Extension's Milwaukee division (a graduate branch of the University of Wisconsin–Madison) to form the University of Wisconsin–Milwaukee. The new university consisted of the WSC campus near the lakefront and the University of Wisconsin extension building in downtown Milwaukee. The first commencement of the new University of Wisconsin–Milwaukee was held on June 16, 1957. On June 13, 1958, Socialist mayor Frank P. Zeidler was the first person to receive an honorary doctorate from the university.

In 1964, the campus of the neighboring private women's institution, Milwaukee-Downer College, was purchased by the state to expand the UWM campus; Milwaukee-Downer College had previously merged with Lawrence College to form the present Lawrence University in Appleton, Wisconsin. The university had already purchased the former campuses and buildings of the former Milwaukee-Downer Seminary and Milwaukee University School along Hartford Avenue.

From 1956 to 1971, UW–Milwaukee, UW–Madison, and the latter's affiliated 10 freshman-sophomore centers and statewide extensions (University of Wisconsin–Extension) were part of the original University of Wisconsin System. In 1971, the state legislature merged this entity with the Wisconsin State Universities to form a united University of Wisconsin System under a single board of regents. In 1988, the UW System designated eight Centers of Excellence at UWM. In 1994, UWM was designated a Research II University (now a Doctoral/Research University-Extensive) by the Carnegie Foundation.

UWM has expanded to 12 schools and colleges and now offers 88 undergraduate programs and 48 graduate programs, including 22 doctoral degree programs, with a university-wide focus on academic research, teaching and community service. In 2005, UW–Milwaukee surpassed UW–Madison in the number of Wisconsin resident students and became the university with the largest enrollment of Wisconsin residents.

In 2006, UW–Milwaukee was ranked as the ninth best "Saviors of Our Cities" by the New England Board of Higher Education (NEBHE), because of its strong positive contribution of careful strategic planning and thoughtful use of resources that have dramatically strengthened the economy and quality of life of Milwaukee, and was voted by the public as one of the top ten "Gems of Milwaukee".

In 2008 and 2009, the school saw the establishments of the School of Public Health and the School of Freshwater Sciences. In 2010, UW–Milwaukee purchased its neighboring Columbia St. Mary's Hospital complex. In the early 2011, UW-Milwaukee closed the land purchase for its Innovation Park in Wauwatosa.

Academics

The university is categorized as an RU/H Research University (high research activity) in the Carnegie Classification of Institutions of Higher Education. It consists of 15 colleges and schools, 70 academic centers, institutes and laboratory facilities and offers a total of 191 degree programs, including 94 bachelor's, 64 master's and 33 doctorate degrees. The School of Freshwater Sciences is the only graduate school of freshwater science in the U.S. and the third in the world. The Joseph J. Zilber School of Public Health is the first CEPH accredited dedicated school of public health in Wisconsin. The School of Architecture and Urban Planning, the College of Nursing and the College of Health Sciences are the largest in Wisconsin.

Libraries
Golda Meir Library is the university's main library. The 379,000 square foot library has more than 5.2 million cataloged items, many of which are available electronically through electronic reserve, web-based online catalog, searchable databases and indexes. The building was first constructed in 1967 and then expanded with the addition of the East Wing in 1974 and conference center in 1982. In 2007, Golda Meir Library Renovation Project was launched, which contributed to create the Daniel M. Soref Learning Commons, completed in 2009. This place, located on the first floor of West Wing, provides students learning spaces to study and work together. The library is named for Golda Meir, the fourth Prime Minister of Israel, who graduated in 1917 from the Milwaukee State Normal School, a predecessor institution of the University of Wisconsin–Milwaukee. The Golda Meir Library is also home to the American Geographical Society Library (AGSL), which "consists of nearly 2 million items including maps, atlases, globes, photographs, monographs, serials and digital geospatial data" according to the UWM Libraries website.

Honors College
The Honors College is an academic division that emphasizes personalized education to a selected group of undergraduate students. It is open to students in all majors and disciplines who meet and maintain the Honors College admission requirements. Students in the Honors College have a designated writing tutor, special advisors, private study space in the library and opportunities to engage in undergraduate research.

 there were about 500 students enrolled in the Honors College, and about 60 students graduated with the Honors degree each year.

Research
The university is categorized as an RU/H Research University (highest research activity) in the Carnegie Classification of Institutions of Higher Education. In the year 2015, the university had a total research expenditure of 68 million US Dollars and ranked 179th among US research universities by total research expenditure in 2010.

UWM Research Foundation
The UWM Research Foundation supports and commercializes the university's research and innovations. It provides intellectual property management, technology transfer, corporate sponsored research and strategic corporate partnership services to UWM researchers and industry corporations.

Research Growth Initiative
Research Growth Initiative (RGI) is a program designed to expand UWM's research enterprise through investment in projects with anticipated return on investment through extramural funding. The application process is competitive and rigorous. Proposals are evaluated by external reviewers with national reputations and ranked according to their quality, rewards and risk.

Campus

The  UWM campus is located in a residential area on Milwaukee's upper East Side. The campus is five blocks from the shoreline of Lake Michigan, and is less than a ten-minute drive from downtown Milwaukee. The Milwaukee County Transit System provides the campus with access to public bus transportation in Milwaukee. The campus is divided into central, north, west, and northwest quads. In addition to the campus proper, UWM incorporates a large number of other sites throughout the Milwaukee metropolitan area.

Central Quad
The north end of the Central Quad is the UWM Golda Meir Library, a major library of the country. The library consists of three parts: the West Wing, East Wing and the conference center on the top level of the East Wing. The West Wing and the East Wing were completed in 1967 and 1974 separately. The two structures are joined by passageways in the basement and on the second and third floors. The northern extensions of the East and West Wings and a fourth floor conference center facility were completed in 1987. In 1979, the Library was named for Golda Meir, the fourth Prime Minister of Israel, who attended Milwaukee State Normal School, a UWM predecessor institution.

The south end of the Central Quad is anchored by the UWM Student Union, the center of student and campus life for UWM. At , the Student Union is one of the largest student centers in the nation, and its 26,000 plus visitors a day during the spring and fall academic terms makes the Union one of the busiest buildings in Wisconsin on a daily basis. Golda Meir Library on the north and the Student Union on the south are connected by the Ernest Spaights Plaza, the central commons for UWM and the roof level of the 480 vehicle Union parking structure. Overtowering the Ernest Spaights Plaza to the west is Bolton Hall which houses the Departments of Sociology, Anthropology, Political Science, Economics, Urban Studies, and Geography, as well as many student support centers including the Student Success Center and the Office of Undergraduate Research (OUR).

West of Bolton Hall is Lubar Hall, home of Sheldon B. Lubar School of Business. This four-story facility consists of  of classroom, computer labs and office space and can accommodate 2,000 students in its instructional facilities at one time. Originally constructed in 1995 as the Business Administration Building, it was renamed in 2006, Lubar Hall in honor of Sheldon B. Lubar, a prominent Milwaukee businessman, civic leader and philanthropist. Lubar is founder and chairman of Lubar & Company, Inc., a private investment firm. His commitment to UWM and higher education spans more than three decades including service as a past president of the University of Wisconsin System Board of Regents. Lubar's distinguished career of public service also includes his work as Assistant Secretary of the U.S. Department of Housing and Urban Development and Commissioner of the Federal Housing Administration. The building's original automated light and temperature controls featured a system called The Lighting Showcase by the Wisconsin Electric Power Company. It was designed to provide maximum energy efficiency for the most highly utilized academic building on the UWM campus. In addition to providing nearly 200 offices, there are three lecture halls, with a total of 785 seats; seven arc-shaped classrooms; ten U-shaped classrooms; an Executive MBA classroom; three computer labs; and two levels of underground parking.

On the east side of the Ernest Spaights Plaza are the Art building, Music building, and the Theatre building which are all indirectly connected through a series of basement hallways, and on the second floor. These buildings make up what is part of the Peck School of the Arts. Main buildings on the east side of the central quad include Mitchell Hall, sometimes known as "Old Main," which was the home of the original Milwaukee State Teachers College; Garland and Pearse Halls (which formerly housed Milwaukee-Downer Seminary); Curtin Hall; etc.

North Quad
The north side of the North Quad contains the Downer Woods, a wooded area and conservation center. On the west side of North Quad are the Sandburg Residence Halls, a complex comprising four high-rise dormitories. Sandburg Residence Hall houses about 2,700 students.

In the central part of North Quad, there are the school's indoor sports facilities the Klotsche Center and its new addition the Pavilion. Next to the indoor sports facilities is Chapman Hall and the 11-story Enderis Hall, which houses the College of Health Sciences, School of Education, and the Helen Bader School of Social Welfare.

The east side of the North Quad is a group of old red buildings, including Holton Hall, Merrill Hall, Johnston Hall, Sabin Hall, and others. These older buildings were acquired by the university in the Milwaukee-Downer College campus purchase. The Milwaukee-Downer "Quad" (Holton, Johnston, Merrill and Greene Halls) was added to the National Register of Historic Places in 1974.

West Quad
The West Quad is the location for the College of Engineering and Applied Science, the College of Nursing, the School of Architecture and Urban Planning, and the natural science departments. The College of Engineering and Applied Science is housed in the EMS building. The Physics Building is to the south, and the Chemistry Building and Lapham Hall (housing the Biology and Geosciences Departments, as well as the Thomas A. Greene Memorial Museum) are to the east. Cunningham Hall on the northwest side houses the College of Nursing.

The award-winning Architecture and Urban Planning Building on the east side of the West Quad was completed in 1993. With more than , it is one of the largest school of architecture buildings built in the U.S. in the last forty years. The exterior of the L-shaped building has brick walls accented by metal panels and large windows. Full glass walls facing onto the central courtyard afford a view of that area from almost every room in the building. Inside, the air ducts, light fixtures and structural system have been left exposed, providing a unique architectural teaching environment. The building includes student design studios, classrooms, a lecture hall, exhibition areas, computer labs, offices, a media and photography center, and research centers.

In October 2015, the university unveiled the Kenwood Interdisciplinary Research Complex, a distinctive 141,000 square-foot building at a cost of $80 million.

In May 2019, UWM opened the UWM Lubar Entrepreneurship Center and UWM Welcome Center in a new $8.3 million building, sitting just south of the Kenwood Interdisciplinary Research Complex.

Surrounded by the buildings in the West Quad is Engelmann Stadium, home to the Milwaukee Panthers men's and women's soccer teams. Built in 1973, the 2,000-capacity stadium is tucked between buildings in the middle of the West Quad, making it a unique stadium among American sports venues. Engelmann Stadium is home to the longest-running in-season tournament in NCAA Division I men's soccer, the Panther Invitational. UWM has hosted the event annually since the program's inception in 1973, save for the 1990 season. The tournament entered its 38th year in 2012.

Northwest Quad
The former Columbia-St.Mary's hospital was acquired in 2010. It contains a seven-building complex, with over  and a parking structure, expanding the campus by 20 percent. Currently, the building houses the School of Information Studies, UWM's child care center, the Biological Sciences Greenhouse, and numerous departments' offices. The uses of the remaining portions of the complex are yet to be determined, although the university said in 2020 that it would raze Building A, the former Columbia Hospital building. The demolition began in spring 2022 after the covid-19 pandemic delayed the project. The former east wing is currently called Building A, west wing as Building B, Clinical Building as Building C, and the Medical Arts Building as Building D.

Athletics

UWM has had three mascots and nicknames: Green Gulls (1910–1956), Cardinals (1956–1964) and Panthers (1964–present).

A total of 15 Panthers athletic teams compete at the NCAA level for Milwaukee in the ten-member Horizon League, which it joined for the 1994 season. Prior to moving to the Division I level for all NCAA sports in the 1990–91 season, the Panthers competed in Division I, Division II, Division III and the NAIA.

Men's Basketball

Under the tutelage of Bruce Pearl, the Panthers won their first ever Horizon League Tournament in 2003, leading to their first appearance in the NCAA Men's Division I Basketball Championship. They would return to the tournament in 2005 where they gained national attention when they defeated Boston College for a trip to the Sweet Sixteen. The Panthers pulled off one more upset in the 2006 NCAA Tournament over Oklahoma under new head coach Rob Jeter.

Football

Milwaukee disbanded its football program after the 1974 season, its 75th at the varsity level. Although it was considered a small program throughout its existence, it produced six players who went on to play in the National Football League including Houston Oilers All-Pro safety Mike Reinfeldt. Other notable Milwaukee football alums include Bill Carollo, the Panthers' starting quarterback from 1970 to 1973; and University of Illinois head coach Robert Zuppke.

In 2011, then-athletic director Rick Costello hired a consulting firm to look into the feasibility of reinstating football at the university.

Since 2003, Milwaukee has had a successful club football program. From 2003 to 2010, they competed against the club football team from Marquette University in an annual tilt known as the Brew City Classic. The Panthers held on to the Golden Keg (the games' trophy) for the duration of the series until Marquette disbanded its program in 2011. In 2012, they finished the season ranked No. 7 nationally by the Intercollegiate Club Football Federation.

Other sports
The men's baseball and women's volleyball teams have enjoyed national success in recent years, with the baseball team posting six 30-win seasons in the last nine years and advancing to three NCAA Tournaments since 1999, including a win over top-ranked Rice University in the first round of the 1999 NCAA Tournament. The volleyball team has qualified for six of the last nine NCAA Tournaments and has compiled an all-time record of 867–477–7 through the end of the 2006 season.

The club bowling team has also seen success since its creation in 2000, winning the Wisconsin Collegiate Bowling Conference in 2011 and 2013 and finished 2011 as the 27th ranked team in the nation.

The men's club lacrosse team, founded in 2010, won the Great Lakes Lacrosse League Championship title in 2011 and 2015.

Student life

Housing

There are five university-managed student housing facilities: Cambridge Commons, Kenilworth Square Apartments, RiverView Residence Hall, and Sandburg Halls.

Sandburg Halls is the largest student residence hall on campus. It is a four-tower complex with a capacity of 2,700 students, arranged in three- and four-room suites. The North, South, and West towers were built in 1970, with the East tower opening in 2000. All East tower suites have full-size kitchens and a dining area. Sandburg Hall went through a renovation in the summer of 2008 with the installation of an environmentally friendly roof. Following a design by associate professor Jim Walsey, this change was intended to prevent overflows and backups into neighboring homes. Facilities inside the building include a cafeteria, fitness center, convenience store, coffee shop, computer lab and a second-run movie theater for residents. Sandburg Halls also has space for recreational activities, including grass space, a patio, tennis courts, basketball courts, and sand volleyball.

Kenilworth Square is located a mile south of the main campus and has a capacity of about 330 upper-class, graduate, and older students in one-, two-, and three-bedroom apartments in a converted Ford factory that also houses classrooms, galleries, and studios of the Peck School of the Arts.

RiverView Residence Hall, opened to first year students in 2008, is located several blocks west of Kenilworth Square and has a capacity of 470 students. There are a 24-hour University Housing shuttle, MCTS, and BOSS (Be On the Safe Side, the university shuttle service) running between the residence hall and the main campus. First year students can also attend some classes within the residence hall.

Cambridge Commons is the newest residence hall project, which opened in 2010 and houses 700 residents. Approximately 140 spaces are available for returning residents in apartment-style suites to include living rooms and kitchens. The remaining spaces are two-room suites with a shared bathroom and refrigerator. The lobby features a fireplace lounge, music practice rooms equipped with recording technology, and a computer lab. Cambridge is a LEED Gold certified building, with two green roofs, solar panels, and a green courtyard that reduces rain runoff using a 20,000 gallon holding tank.

All of housing with the exception of Kenilworth Square students are serviced by the Student Housing Administrative Council (SHAC) which is Milwaukee's version of a RHA and is student run.

In addition to these university-managed residence halls, students also occupy apartments and rental houses in the surrounding neighborhood. The Neighborhood Housing Office is available to help students seeking off-campus housing.

Media
The UWM Post is an online newspaper independently run by the students. Journalism students used to run Frontpage Milwaukee, another online newspaper. The UWM Journalism, Advertising and Media Studies department also publishes student work on Media Milwaukee, an online news publication.

Journalism & Mass Communication students used to run PantherVision, a weekly, news program distributed via the Higher Education Cable Consortium to approximately 300,000 households in southeastern Wisconsin.

The College of Letters and Science runs WUWM, a Milwaukee public radio station serving southeastern Wisconsin with news, public affairs and entertainment programming.

PantherU.com is a non-affiliated sports news media website that covers Milwaukee Panthers athletics in specific.

Student organizations
There are over 300 student organizations on campus. The governing body is the Student Association of UWM, which under Wisconsin's "shared governance" system (statute 36.09(5)) interacts with the university administration and the student body to insure students rights and interests. Other student organizations in the university vary greatly in nature, ranging from political (College Democrats, College Republicans), academic, cultural, to sports clubs.

Greek system
UWM is home to a number of Greek organizations, including 6 IFC Council Fraternities and 3 Panhellenic Council Sororities, along with 7 Multicultural Greek Council and 6 NPHC organizations. The number of fraternity and sorority houses remains extremely limited due to Milwaukee's housing ordinance that restricts occupancy to no more than three unrelated individuals.

Pantherfest

At the beginning or end of each academic year, the university stages Pantherfest at the American Family Insurance Amphitheater area on the south end of Milwaukee's lakefront Summerfest Grounds. It is the largest and culminating event of the university's two-week Fall Welcome festivities; celebrating the start of the academic year with various campus events and activities. Started in 2007, the event is paid for by fees taken from UWM students.  Tickets are available for sale only to alumni, faculty, and staff. Past performers have included Lupe Fiasco, Dashboard Confessional, Kid Cudi, O.A.R., Common, Juicy J, Twenty One Pilots, MisterWives, Kyle, Kiiara, Bishop Briggs, Jason Derulo, Khalid, and Kesha. Pantherfest includes a street festival hosted on campus featuring free food and activities for the student body. Pantherfest moved to the Spring semester in the 2021-2022 school year.

Panther Prowl
The Panther Prowl is an annual running race sponsored by the UWM Alumni Association. Participants race across the UWM campus and Upper Lake Park to raise funds for students scholarship and support alumni programming.

Performing arts venues
Four venues provide performance space for UWM's Peck School of the Arts including music, dance, theater and film. Musical performances are held in the Bader Concert Hall located in the Helene Zelazo Center for the Performing Arts or the Recital Hall adjacent to the Arts Center courtyard. Theatrical performances are held in the Mainstage Theater or Studio Theater located in the Theater Building next to Spaight Plaza. Dance performances are held in Mitchell Hall Dance Studio located on the second floor. The department of film recently opened a new venue to showcase new student films in Kenilworth Square.

Safety
In addition to an on-campus University Police Department staffed 24 hours a day, 365 days a year, with 43 full-time sworn police officers and 22 U-Park security officers, UWM provides a safety escort service called SAFE (Safety Awareness For Everyone), a shuttle van service called BOSS (Be On the Safe Side), and an emergency alert notification system. This service is funded through students segregated fees.

LGBT+ services
In 2014, the Campus Pride organization's LGBT-Friendly Campus Pride Index ratings listed UWM as "one of the top 50 LGBT+-friendly colleges and universities" in the United States. It was the only college or university in Wisconsin to make that list. The list is based on self-assessing responses to the Campus Pride Index benchmarking survey about LGBT-friendly policies, programs and practices.

Smoke-free campus
In June 2018, University of Wisconsin–Milwaukee became the third university of the University of Wisconsin System to become a smoke-free campus. This policy states that "UWM is committed to maintaining a safe campus environment and to ensuring that it acts to the extent possible to shield its students and employees from harm. To mitigate the established health risks associated with exposure to second-hand smoke, UWM prohibits smoking on all campus property."

Notable alumni and faculty

See also

 Great Lakes WATER Institute
 Einstein@Home
 Milwaukee Cup
 Lapham Memorial
 Jantar-Mantar
 Milwaukee
 Three Bronze Discs

References

External links

 Official website
 UW–Milwaukee Athletics website

Universities and colleges established in 1885
Milwaukee
Universities and colleges in Milwaukee
1885 establishments in Wisconsin
University of Wisconsin-Milwaukee

University of Wisconsin–Milwaukee


Ortahisar, Nevşehir ilinin Ürgüp ilçesine bağlı  bir beldesidir.

En belirgin yapısı Etiler zamanında oyulmuş, 1200 m rakımlı 86 m yükseklikteki Ortahisar Kalesi'dir. Kale hem stratejik hem de yerleşim amacıyla kullanılmıştır. Kalenin eteklerinde Kapadokya'nın karakteristik sivil mimari örnekleri bulunmaktadır. Ayrıca hemen hemen tüm vadilerin yamaçlarına oyulan kaya depolarında yörede yetişen patates ve elma, Akdeniz Bölgesi'nden getirilen portakal ve limon saklanmaktadır.

Ürgüp'ün 5 km batısında ve Nevşehir yolu yakınındadır. 1916 yılında kasaba olmuştur. Doğal güzellikleri ve tarihsel özellikleriyle ilgi çekici bir kasabadır. Kavak, İbrahim Paşa ve Ortahisar'ın içinde yer aldığı vadi Damsa çayı vadisine ulaşır. Bu vadinin Damsa çayı yakınları Üzengi deresi adını alır. Doğal özellikleri içme suyu, maden suları olan bir yerdir. Ortahisarın ortasında dev bir peri bacası olan bir kale vardır. Bu kaleye yabancılar şato da derler. İçi oyuktur. Oda ve salonlar vardır. Tepesine çıkmak zor ise de oradan görülen çevre güzelliği yorgunlukları gideridir. Ayrıca kasabanın çevresinde de pek çok kilise vardır. Talaş deresi bu bakımdan çok ilgi çeker. Orta hisarda evler kaleye doğru basmak basamak yükselir. Son yıllarda Nevşehir yoluna doğru düzlükte yeni doğal karakteristik yapıya uygun renkli kesme taşan evler yapmışlardır. Bölgedeki kayalar sit alanı olarak belirlenmiştir. Atik ve Cedit adlarında iki mahalleden oluşur. Doğal güzellikleri eski tarihsel yapıları ilginç narenciye ambarları göreme kaya kiliselerine yakın oluşu turislerin rağbet göstermelerini sağlar. Ortahisar vadilerinde son derece ilginç manastır ve kiliseler bulunmaktadır. Bunlar Sarıca Kilise, Cambazlı Kilise, Tavşanlı Kilise, Balkan Deresi Kiliseleri, Hallaç Dere Manastırı'dır.

Ekonomi
Ortahisar halkı geçimini bağcılıktan sağlar. Ayrıca büyük baş hayvancılıkta yapılır. Ortahisar Kalesi hem strateji hem de yerleşim amacıyla kullanılmıştır. Kalenin eteklerinde Kapadokya'nın karakteristik sivil mimari örnekleri bulunmaktadır. Ayrıca hemen hemen tüm vadilerin yamaçlarına oyulan soğuk hava depolarında yörede yetişen patates ve elma, Akdeniz Bölgesi'nden getirilen portakal ve limon saklanmaktadır.

Ayrıca 2004 yılında tüm Kapadokya'nın yaşantısının anlatıldığı Kapadokya'nın ilk ve Tek Etnografya Müzesi Ortahisar'da açılmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 https://www.ortahisar.bel.tr/

Ürgüp belde ve köyleri

Ortahisar, Ürgüp


Çarlaklı, Trabzon ilinin Şalpazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallede Arı çardakları olduğundan Çardaklı deniliyormuş daha sonra Çarlaklı olarak kayıtlarda yer almaya başlamış. Mahalleye Akçaabat, Giresun Zıva ve Tirebolu Çeğelden, Beşikdüzü Türkelli mahallesinden mahallenin İbikli mahallesine veya mahallenin İbikli mahallesinden Beşikdüzü Türkelli mahallesine İbikoğullarının göçü olmuştur, Beşikdüzü Hoplu mahallesinden, Rize Gürgenli mahallesinden göçler olmuştur. Rize'den gelen bazı hanelerin efsanesi sanki tüm mahallenin kuruluş efsanesi gibi anlatılır. Ayrıca bir rivayete en büyük mahallesi İbikli mahallesine İbikli denmesinin sebebi babanın oraya ayırdığı çocuğunun burnunun uzun oluşundan İbikli dendiği söylenir ya da İpekli isminin yöresel şivesine göre İbek, İbekli, İbikli söylenmesi de olabilir, hatta eski vergi kayıtlarında mahallede en fazla vergi ödeyenlerin biri de İpek adınında bir aile büyüğü olduğu anlaşılıyor. Çamgeriş mahallesi de sonradan Akçiriş mahallesi diye ayrılmıştır. Mahalleden yaklaşık Cumhuriyetin ilanından önce Düzce  Gölyaka Kuyudüzü mahallesi ve diğer yakın mahallelere göç verdiği düşünülürse, ayrıca Kadırga yaylasına çok daha da eskilerden beri çıkıldığı düşünülürse ki yaylada dahi çok yakın tarihten olduğu gibi isimleri belli olmayan çok eski tarihlerden kalma mezarlar da vardır. Ayrıca ne hatırlanan ne de bilinen hiçbir yabancı bir yer ismi de bulunmamaktadır. Bu durum bir yerde mahallenin yerleşimini Osmanlı'nın Trabzon'u fethinden çok daha eskilere dayandırıyor.

Coğrafya
Trabzon iline 73 km, Şalpazarı ilçesine 6 km sahile 8 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Şalpazarı'nın mahalleleri

Çarlaklı, Şalpazarı


7258 Pettarin este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7258 Pettarin este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la observatorul astronomic Santa Lucia din Stroncone. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,60 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 12,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

7258 Pettarin


Alexeï Gueorgievitch Postnikov (en , transcription anglaise Alexey Georgiyevich Postnikov), né le  à Moscou, mort le  dans la même ville, est un mathématicien russe spécialiste de théorie analytique des nombres.

Biographie
Le père de Postnikov était un haut fonctionnaire en économie ; il est arrêté en 1938 et, victime des purges staliniennes, est réhabilité en 1956. Alexeï Postnikov étudie à l'université Lomonossov à partir de 1939, études interrompues par la Seconde Guerre mondiale, de sorte qu'il n'obtient son diplôme qu'en 1946. En 1949, il obtient son doctorat à l'université Lomonossov sous la direction d'Alexandre Gelfond (Sur l'indépendance différentielle des séries de Dirichlet). À partir de 1950, il est à l'Institut de mathématiques Steklov de Moscou dans le département de théorie des nombres, dirigé par Ivan Vinogradov, qui a une influence majeure sur Postnikov, tout comme l'École de théorie des nombres de Leningrad sous Iourii Vladimirovitch Linnik. En 1955, il découvre la formule de Postnikov, qui permet de réduire l'estimation de sommes des caractères de Dirichlet à des sommes trigonométriques. Ce théorème est aussi le sujet de son habilitation (doctorat en URSS) en 1956 (investigation de la méthode de Vinogradov pour les sommes trigonométriques). Postnikov est ensuite chercheur principal à l'Institut Steklov.

Travaux
Postnikov travaille en théorie analytique des nombres, et également en théorie des probabilités et en analyse sur des théorèmes de type taubériens.

En 1966, il donne une conférence plénière avec Vinogradov au congrès international des mathématiciens de Moscou (Recent developments in Analytic Number Theory).

Publications (sélection)

 . — traduction : Proc. Steklov Inst. Math. 1966, vol. 82, 128 p
 . — traduction : Proc. Steklov Inst. Math. 1980, vol. 144, 138 p.

Notes et références

Liens externes

 « Aleksei Georgievich Postnikov » sur mathnet.ru
 .

Décès en mars 1995
Naissance en juin 1921
Étudiant de l'université d'État de Moscou
Mathématicien russe du XXe siècle
Naissance à Moscou
Décès à Moscou
Décès à 73 ans

Alexeï Postnikov


Watto es un personaje de ficción perteneciente al universo de Star Wars. Aparece en el Episodio I - La amenaza fantasma como amo de Anakin Skywalker y su madre, Shmi en el planeta Tatooine; así como en el Episodio II: El Ataque de los Clones.
Se trata de un personaje creado por ordenador.

Personalidad
Watto es un ser sagaz y egoísta dueño de una tienda de repuestos en Mos Espa, en el planeta de Tatooine. Se trata de un toydarian, una raza de seres alados de Toldaría, entre cuyas características se encuentran la de ser seres de voluntad firme, resistentes a los trucos mentales de los caballeros Jedi. En realidad, su negocio es de vendedor de chatarra, que gracias a su astucia ha sabido sacarle provecho y ganar dinero para su verdadera pasión: el juego. Watto no duda en emplear dados trucados para ganar alguna de sus apuestas o para jugar con ventaja a la hora de regatear, como hace cuando está en juego Anakin Skywalker y su madre en un regateo con Qui-Gon Jinn.

Tiene pasión también por las carreras de vainas que se celebran en Mos Espa, así como el revuelo que producen las mismas y verlas con sus amigos o conocidos.

Se puede afirmar que Watto es un mal perdedor. Tras perder la apuesta que hace que Anakin Skywalker sea libre, se enfurece al pensar las astronómicas sumas de dinero que podía haber ganado en caso de haber apostado por el pequeño en la carrera de Boonta Eve. Apostó por Sebulba.

El toydariano es aficionado también a fumar su shisha de aceite, que le provoca manchas en la piel.

Watto es un ser duro, pero justo. Es conocido por tratar a sus esclavos con más decencia que otros.

Su negocio
Como se puede observar, Watto es un toydariano que necesita del negocio que regenta para dar cabida a su mayor afición: el juego y las apuestas.
Su chatarrería tiene numerosa mercancía; desde piezas de recambio muy buscadas de droides en funcionamiento hasta basura que le costara mucho vender o poner en el mercado. En su negocio, tiene numerosos trabajadores, que van desde droides hasta esclavos, dedicados a la atención al cliente y a la reparación y mejora de piezas para su venta al público.

Personajes de Star Wars
Empresarios ficticios

Watto


İliç, Erzincan ilinin bir ilçesidir.

İlçe tulum peyniri ile ünlüdür. Tarım ve küçükbaş hayvancılık genel olarak ilçenin ekonomisini oluşturur. Arıcılık da kısmen yapılmaktadır. İlçenin en önemli tarihi eseri "saatli çeşme" olarak bilinen büyük çeşmedir.

Tarihçe
İliç, 1939 yılından önce şimdiki Kuruçay Köyü olarak bilinen kasabaya bağlı bir köy idi. Fakat 1939'da demiryolunun geçmesiyle birlikte ilçe merkezi Kuruçay'dan İliç'e taşındı. İlk yerleşim yeri şimdi Karataş Mahallesi olarak bilinen ilçenin üst kısımlarıydı. Daha sonra ilçe, Karasu Irmağı'na doğru genişlemiştir.

Nüfus

Kaynakça

İliç


Eftirfarandi eru listar yfir marka- og leikjahæstu leikmenn karlaknattspyrnunnar:

Markahæstu menn

Markahæstu menn karlaknattspyrnunnar
Uppfært 24/10 2023.

Markahæstu menn samkvæmt International Federation of Football History & Statistics

Markahæstu menn hjá einu liði í karlaknattspyrnu

Núverandi markahæstu menn karlaknattspyrnunnar

Uppfært  28/10 2023.

Leikjahæstu menn

Leikjahæstu menn karlaknattspyrnunnar
Leikjahæstu menn með meira en 1000 leiki - Uppfært 28/10/2023

Leikjahæstu menn hjá einu liði

Leikjahæstu menn eftir landi

Markahæstu konur

Markahæstu konur knattspyrnunnar

Markahæstu konur hjá einu liði

Núverandi markahæstu konur

Markahæstu konur eftir landi

Tilvísanir

Heimildir

Ytri hlekkir
(tm)

Knattspyrna

Listi yfir markahæstu og leikjahæstu knattspyrnumenn


Cine mă strigă, menționat în unele surse Cine mă strigă?, este un film românesc din 1980 regizat de Letiția Popa. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Marioara Sterian, Iulian Vișa și Dinu Manolache.

Rezumat

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Marioara Sterian — Ina Albu (19 ani), o tânără condamnată la 6 luni de reeducare pe un șantier
 Iulian Vișa — Tudor, muncitorul cu ochi albaștri, pasionat de poezie
 Dinu Manolache — Vasile, muncitorul cu haine pătate
 Tora Vasilescu — Anica, muncitoare fruntașă, studentă în ultimul an la Politehnică, colega de cameră a Inei
 Tatiana Iekel — Adina, muncitoare trecută de prima tinerețe, gazda Inei și Anicăi
 Marius Ionescu — Picu, muncitorul cu mustață pe care-l iubește Anica
 George Șofrag — Liviu, muncitorul pletos
 Marietta Rareș — bunica Inei (menționată Marieta Rareș)
 Constantin Florescu — meșterul, șeful echipei de muncitori sudori
 Lucia Ștefănescu — mireasa inginerului Tulbure
 Eusebiu Ștefănescu — inginerul șef Tulbure
 Lucia Cristian — muncitoare, soția meșterului
 Cornel Revent — bărbatul sibian care o duce pe Ina la mare
 Radu Mihăileanu — colegul de clasă și primul iubit al Inei, care o duce la rudele sale de la Sibiu
 Rodica Sanda Țuțuianu — mama Inei
 Despina Prisăcaru
 Gheorghe Andreescu
 Nelu Stănescu
 Nae Floca-Acileni (menționat Nicolae Floca)
 Emilia Porojan
 Raul Barbu
 Lupu Buznea — Răzvan Ionescu, invitatul mirelui
 Eli Măguleanu
 Eleonora Popescu
 Liana Rizea (menționată Liana Riza)
 Teodor Totoreanu
 Ion Neagoe
 Ion Constantinescu
 Eugen Popescu — un muncitor bătrâior care dansează cu Ina
 Silviu Lambrino

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.759.609 spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1980 în film

Filme din 1980
Filme regizate de Letiția Popa
Filme românești
Filme în limba română
Filme dramatice românești

Cine mă strigă


Campanula dolomitica er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá Kákasus.

Tilvísanir

Bláklukkur

Campanula dolomitica


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 I. Ahmed, Mısır Memlûk Sultanı (d. 1318)
 I. Amda Seyon, Etiyopya'da hüküm sürmüş bir hükümdar (d. 1314)

1344


نجوان درويش (Najwan Darwish) شاعر وناقد وصحافي فلسطيني من القدس.

أعماله
صدر أول كتبه الشعرية «كان يدق الباب الأخير» في بيروت عام 2000 عن المؤسسة العربية للدراسات والنشر. وترجمت مختارات من شعره إلى أكثر من عشر لغات، وفي 2014 صدرت مختارات مترجمة من شعره ترجمها إلى اللغة الإنجليزية كريم جيمس أبو زيد بعنوان «لا شيء نخسره» عن دار «نيويورك ريفيو بوكس» (NYRB) وقد اختير الكتاب ضمن أفضل الإصدارات في أميركا لعام 2014 من قبل NPR.

صدر له «سأقف يوماً» (2012) و«فَبْرَكة» (2013) عن «دار الفيل» في القدس، و«لستَ شاعراً في غرناطة» (2018)، بالعربية والإسبانية عن دارSonámbulos  في غرناطة، و«كلّما اقتربت من عاصفة» (2018) و«تَعِبَ المُعلَّقون» (2018)، عن «دار الفيل» و«المؤسسة العربية للدراسات والنشر».

جوائز
حاز شعره على جوائز عربية وعالمية من بينها جائزة «بيروت 39» التي احتفت بأفضل 39 كاتباً عربياً تحت سن التاسعة والثلاثين في عام 2009، وحاز مؤخراً على جائزة شرق غرب للشعراء الصينيين والعالميين لعام 2014.

إضافة إلى إنتاجه الشعريّ لدرويش كتابات فكرية ونقدية كما قدّم مجموعة من المحاضرات من بينها «الصورة الجنسية لإسرائيل في المخيلة العربية» في ملتقى أشغال منزلية في بيروت لعام 2008 و«أن تكون مثقفاً فلسطينياً بعد أوسلو» في «بيت الأدب» في أوسلو عام 2009، وغيرها.
أَصدر وحرّر عدّة كتب ومطبوعات متعلقة بالكتابة والفنون البصرية، من بينها: مجلة «مِنْ وإلى» (2007 - 2010) وكتاب «رسائل من سرّة الأرض» (2011)، وله في الترجمة عن الفرنسية - بالاشتراك مع كمال بُلاطه - «اليوم الذي يُدعى غداً» (2009).

شارك نجوان درويش في تأسيس وتنفيذ مجموعة من المشاريع الثقافية والفنية داخل فلسطين المحتلة وخارجها من بينها مجلة «من وإلى» التي كان رئيس تحريرها، وهو المستشار الأدبي لاحتفالية فلسطين للأدب (PalFest) ورئيس القسم الثقافي في جريدة العربي الجديد اللندنية.

كتب

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
خريجو برنامج الكتابة الدولي
شعراء فلسطينيون في القرن 21
شعراء وشاعرات فلسطينيون
مواليد 1399 هـ
مواليد 1978
شعراء بالعربية في القرن 20
شعراء بالعربية في القرن 21

نجوان درويش


Karlsburg er en by og kommune i det nordøstlige Tyskland, beliggende i Amt Züssow i den nordlige del af Landkreis Vorpommern-Greifswald. Landkreis Vorpommern-Greifswald ligger i delstaten Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi
Karlsburg er beliggende 21 kilometer sydøst for Vorpommern-Greifswalds administrationsby Greifswald og 14,5 kilometer øst for Gützkow. Til Wolgast og den faste forbindelse til øen Usedom, er der 19 kilometer. I skoven Karlsburger Holz findes kilden til floden Swinow, der deler kommunen.

Kommunen er, på nær mod vest, omsluttet af store skovområder: Mod syd ligger det store skovområde Karlsburger und Oldenburger Holz, mod øst Steinfurther und Buddenhagener Holz, og mod nord  Wrangelsburger Wald og Benthorst.

Ud over Karlsburg findes tre landsbyer i kommunen:
 Moeckow
 Steinfurth
 Zarnekow

Nabokommuner
Nabokommuner er Wrangelsburg mod nord, Lühmannsdorf og Wolgast mod nordøst, Rubkow mod øst, Klein Bünzow mod sydøst og syd, Züssow mod sydvest og vest samt Groß Kiesow mod nordvest.

Trafik
Bundesstraße B 109 og B 111, krydser hinanden i Moeckow-Berg. Karlsburg har stoppested på jernbanen Züssow–Wolgast, der fører til badebyerne på øen Usedom.

Eksterne kilder og henvisninger

 Byens websted
 Kommunens side  på amtets websted

Byer i Mecklenburg-Vorpommern
Kommuner i Mecklenburg-Vorpommern
Amt Züssow
Byer i Kreis Vorpommern-Greifswald

Karlsburg (Vorpommern)


Xu Shu (180 – 230s), courtesy name Yuanzhi, originally named Xu Fu, was a Chinese politician of the state of Cao Wei during the Three Kingdoms period of China. He was born in the late Eastern Han dynasty and used to be a vigilante swordsman in his early life. However, after running into trouble with the authorities, he renounced his old ways and took up scholarly pursuits. He lived a reclusive life from the 190s to mid-200s in Jing Province (covering present-day Hubei and Hunan provinces), where he met and befriended Zhuge Liang. In late 207, he became an adviser to the warlord Liu Bei and served under Liu for about a year. He also recommended Zhuge Liang to Liu Bei during this period of time. In late 208, Liu Bei was defeated at the Battle of Changban by his rival Cao Cao. Xu Shu's mother was captured by Cao Cao's forces during the battle. Feeling lost and without a sense of direction, Xu Shu eventually left Liu Bei and joined Cao Cao. He continued serving in the state of Cao Wei – founded by Cao Cao's son and successor, Cao Pi, who ended the Eastern Han dynasty – and died of illness in office.

Xu Shu's defection from Liu Bei to Cao Cao was fictionalised in the historical novel Romance of the Three Kingdoms. In the novel, he was Liu Bei's chief strategist before Zhuge Liang came along, and he once helped Liu Bei repel two attacks from Cao Cao's general Cao Ren. He was eventually tricked into leaving Liu Bei and joining Cao Cao, but he recommended Zhuge Liang to Liu Bei before leaving and swore never to give advice to Cao Cao.

Early life
Xu Shu was from Yingchuan Commandery (潁川郡), Yu Province, which is in present-day central Henan. His original given name was Fu (福), and he was born into a poor family. He was a swordsman in his early life; during the latter part of the Zhong'ping era (184-189) of Emperor Ling's reign, he once helped someone take revenge by killing another person. To avoid being recognised, he covered his face with white chalk and let his hair run wild. He was later arrested by an official, who asked him for his name, but he did not reply. The official tied him to a cart, paraded him through the streets, and asked for any person who could identify him. No one came forth. Xu Shu's fellows rescued him later. He was so grateful to be saved that he gave up his life as a swordsman and became a scholar.

When Xu Shu first attended school, his mates ostracised him because of his background, but he remained humble and hardworking. He woke up early, cleaned the school alone, and paid great attention to his studies. He met Shi Tao (石韜; also known as Shi Guangyuan 石廣元) and became close friends with him. In the early 190s, when wars broke out in central China, Xu Shu and Shi Tao moved south to Jing Province (covering present-day Hubei and Hunan), where they met Zhuge Liang and befriended him. During his time in Jing Province from the late 190s to the early 200s (about a decade), Xu Shu maintained close friendships with Zhuge Liang, Shi Tao and Meng Gongwei (孟公威). They travelled and studied together.

Serving Liu Bei
When the warlord Liu Bei was stationed at Xinye County, Xu Shu visited him and received a warm reception. Xu Shu recommended Zhuge Liang as an adviser to Liu Bei and told him that he must visit Zhuge Liang in person (i.e., he cannot invite Zhuge Liang to visit him). Zhuge Liang later came to serve Liu Bei after the latter visited him thrice and consulted him on the affairs of their time.

In 208, Liu Biao, the Governor of Jing Province, died and was succeeded by his younger son, Liu Cong. Later that year, when the warlord Cao Cao invaded Jing Province, Liu Cong surrendered and much of northern Jing Province came under Cao Cao's control. Liu Bei led his forces and a large number of civilians south to Xiakou (夏口; in present-day Wuhan, Hubei), which was independent of Cao Cao's control and where Liu Biao's elder son, Liu Qi, was based. Xu Shu accompanied Liu Bei on his journey towards Xiakou. Cao Cao sent 5,000 riders to pursue Liu Bei. They caught up with him and defeated him at the Battle of Changban. Cao Cao's men captured Xu Shu's mother during the battle, so Xu Shu decided to leave Liu Bei to reunite with his mother. Before leaving, he pointed at his heart and told Liu Bei, "I wanted to join you, General, in making great achievements. This is my purpose in life. Now that I've lost my mother, I've also lost my sense of direction. This isn't going to be helpful. Now I bid farewell to you." He went to join Cao Cao. Shi Tao also followed him and both of them came to serve Cao Cao.

Service in Cao Wei
Xu Shu continued serving in the state of Cao Wei – founded by Cao Cao's son and successor, Cao Pi – after the fall of the Han dynasty and the start of the Three Kingdoms period. During Cao Pi's reign from December 220 to June 226, Xu Shu served as a Right General of the Household (右中郎將) and a Palace Assistant Imperial Clerk (御史中丞).

During the Taihe era (227-233) of Cao Rui's (Cao Pi's successor) reign, Zhuge Liang – who was then the chancellor-regent of the state of Shu Han, which Liu Bei founded in 221 – led a series of campaigns to attack the state of Cao Wei. When Zhuge Liang heard about the ranks of Xu Shu and Shi Tao in Wei, he remarked, "Are there so many talents in Wei? Why aren't the talents of these two men put to good use?" Xu Shu died of illness in Wei several years later. A tombstone with his name on it was found in Pengcheng (present-day Xuzhou, Jiangsu).

In Romance of the Three Kingdoms

Xu Shu is featured as a fairly prominent character in the historical novel Romance of the Three Kingdoms, which romanticises the historical events before and during the Three Kingdoms period. He appeared mainly in chapters 35–36, in which he served as Liu Bei's strategist before Zhuge Liang came along. In the novel, his original name was Shan Fu (單福), likely due to a misreading of the phrase "本單家子" from his biography in the Records of the Three Kingdoms. The phrase could be read as him being a son of the Shan family, but in this context, it actually meant that he was a son of a poor family.

Xu Shu was singing on the streets of Xinye when Liu Bei noticed him and asked him if he was either the "Sleeping Dragon" or the "Fledgeling Phoenix" that Sima Hui spoke of. However, Xu Shu told Liu Bei that he was neither of them. He agreed to become Liu Bei's strategist and helped Liu counter an invading army led by Cao Cao's general Cao Ren. Cao Ren deployed his troops in an "Eight Gates Golden Locks Formation" (八門金鎖陣) outside Xinye, but Xu Shu pointed out the weaknesses in the formation and instructed Liu's general Zhao Yun on how to break it. Zhao Yun led his men to attack the formation and succeeded in breaking it and defeating Cao Ren. Xu Shu also accurately predicted that Cao Ren would launch a surprise attack that night after his defeat. Liu Bei defeated Cao Ren again in the night battle and forced Cao Ren to retreat.

Cao Cao was impressed when he heard about Xu Shu and was eager to recruit Xu as an adviser. He invited Xu Shu's mother to meet him and asked her to write a letter to her son, requesting that her son come to join him. Xu Shu's mother refused, denounced Cao Cao as a treacherous villain, and threw an ink stone at him. The furious Cao Cao ordered Xu Shu's mother to be executed but changed his mind when Cheng Yu reminded him that Xu Shu would be more determined to help Liu Bei oppose him if he killed his mother. Cao Cao then had Xu Shu's mother detained and asked Cheng Yu to pretend to be Xu Shu's sworn brother to win the trust of Xu's mother. After some time, Cheng Yu got close to Xu Shu's mother and learnt to mimic her handwriting. He wrote a letter to Xu Shu in the handwriting of Xu's mother, telling Xu that she was in trouble and urging him to come to the imperial capital Xu (許; present-day Xuchang, Henan) quickly. Xu Shu was a filial son so he immediately left for Xu after reading the letter.

Xu Shu was in a hurry when he sped off on horseback. On the way, he suddenly remembered something and immediately turned back to meet Liu Bei and recommend Zhuge Liang to him. He then resumed his journey to Xu. When he arrived at his destination, he was shocked to discover that he had been tricked. His mother was furious with her son's failure to discern between truth and deception, and ashamed by the fact that her son joined Cao Cao instead of Liu Bei. She committed suicide. Xu Shu remained with Cao Cao, but he swore never to give advice to Cao.

The Chinese saying "His body is in (Cao) Cao's camp, but his heart is actually with the Han (dynasty)" () is derived from this story about Xu Shu and another story about Guan Yu in Romance of the Three Kingdoms. It is used to describe a situation where a person who ostensibly works for a "bad" organisation is actually loyal towards another "good" organisation.

In popular culture

Xu Shu is first introduced as a playable character in Dynasty Warriors 7: Empires of Koei's Dynasty Warriors video game series.

See also
 Lists of people of the Three Kingdoms

References

 Chen, Shou (3rd century). Records of Three Kingdoms (Sanguozhi).
 Luo, Guanzhong (14th century). Romance of the Three Kingdoms (Sanguo Yanyi).
 Pei, Songzhi (5th century). Annotations to Records of the Three Kingdoms (Sanguozhi zhu).

2nd-century births
3rd-century deaths
Cao Wei government officials
Government officials under Cao Cao

Xu Shu


La palabra Jiménez-Millas hace referencia a varios personajes:

Alfredo Jiménez-Millas y Cano, aviador militar español.
Emilio Jiménez-Millas y Gutiérrez, sindicalista español, procurador en las Cortes franquistas.
 Alfredo Jiménez-Millas y Gutiérrez, agricultor y sindicalista español, fundador de Falange Española, consejero nacional de FET y de las JONS y procurador en las Cortes franquistas.
Emilio Jiménez-Millas y Cano, aviador militar español.
Julián  Jiménez-Millas y Cano, comandante de Regulares español.
Alfredo Jiménez-Millas y Martínez, aviador militar español, del equipo nacional de acrobacia aérea.

Julio  Muñoz y Jiménez-Millas, teniente de Regulares español.
Emilio  Muñoz y Jiménez-Millas, aviador militar español.
José  Muñoz y Jiménez-Millas, aviador militar español de la Escuadrilla Azul.

Referencias
 ABC-Madrid, 22 de junio de 1974

Jiménez-Millas


Bodež je hladno oružje koje se koristi za borbu izbliza. Bodež je zapravo tanak šiljast nož koji je dvobridno brušen. Na vrhu bodeža nalazi se kratka oštrica. Prvi bodeži utvrđeni su u paleolitiku, a izrađivani su od kamena, kostiju ili roga. U eneolitiku započinje izradba metalnih bodeža. S vremenom su izrađivani ukrašeni bodeži stilskih obilježja, simbol moći i vlasti (kraljevski i kneževski bodež).

Izvori

Vanjske poveznice

Noževi

Bodež


حوادث المرور في ليبيا تجعلها من أكثر الدول تضررا خصوصا من حوادث المرور التي تؤدي إلى وفاة ما يعادل 6 اشخاص يوميا حسب وزارة العدل (ليبيا). وهذا الرقم يعتبر كبيرا جدا لدولة لا يتعدى سكانها خمسة ملايين نسمة.

الأسباب الرئيسية لوقوع الحوادث
يدعي البعض ان أسباب وقوع حوادث كثيرة علـى طرقات ليبيا إلى السرعة وعدم الحذر وهذا
السبب قد لا يمثل الا 1% من الحوادث وقد يكون السبب الأساسي للحوادث هـو كبر بلاد بنسبة لعدد سكانها ومن الأسباب الأخرى عدم توفر وسائل النقل الأخرى كالقطارات وكذلك مساحة الدولة الليبية الشاسعة إذ تبعد بنغازي عن طرابلس 1000كم وعـن الكفرة 600كم مـما يجعل السائقين عرضة للحوادث.

إحصائيات
 خلال 2008 ثم وفاة 2332 شخص وقيمة الاضرار 27883079 دينار ليبي، وفي عام 2009 تم وفاة 2301 شخص وقيمة الأضرار 31597798 دينار ليبي.

 في إحصائيات 2009 سجلت شعبية طرابلس أعلى نسبة وفاة بسبب الحوادث وسجلت 267 حالة وفاة تليها شعبية الجفارة 265 حالة وفاة تليها شعبية المرقب 218 حالة وفاة، وقد سجلت أعلى قيمة أضرار في عام 2009 شعبية طرابلس حيث سجلت 5819650 د.ل تليها شعبية بنغازي حيث سجلت 5357000 د.ل تليها شعبية نقاط الخمس 2425155 د.ل.

 خلال عام 2019 سجلت وزارة الداخلية بحكومة الوفاق الوطني، أكثر من 1115 حادث مروري في الفترة من شهر يناير إلى سبتمبر ، خلفت أكثر من 1405 حالة وفاة و 1700 إصابة خطرة وقرابة 1300 إصابة بسيطة ، وتجاوزت الخسائر المادية نحو عشرة ملايين دينار

الثأثير الاجتماعي والاقتصادي لحوادث المرور
تكلف حوادث المرور الحكومة الليبية سنويا خسائر كبيرة جدا في الاموال إضافة إلى
الخسائرالاجتماعية وارتفاع نسبة الايتام والمعاقين.

نظرة مستقبلية
ازدادت حوادث المرور بشكل كبير جدا في ليبيا وقد تصل حالات الوفاة إلى 25 حالة يوميا في السبع سنوات القادمة إذا لم تتخذ اجراءات.

مراجع

الصحة في ليبيا
النقل في ليبيا

حوادث المرور في ليبيا


اليمن بلد ضعيف اقتصادياً، واقتصادها غير متطور، وتعتمد بشكل كبير على المساعدات الدولية والاقتصاد ريعي رغم قلة الموارد النفطية، وتعاني من مشاكل هيكلية أهمها الفساد والنزاعات المختلفة والعقلية القبلية التي تسيطر على المسؤولين
، في الجنوب كان النشاط الاقتصادي يعتمد على ميناء عدن والذي تأثر كثيراً بعد إغلاق قناة السويس وواجه اليمن مشاكل في دمج النظامين الاقتصاديين الضعيفين أصلاً بعد الوحدة
يبلغ المعدل المئوي لنمو الناتج المحلي لعام 2011 -10% ومعدل نمو الإنتاج الصناعي 9%
تأثر تصدير البن والذي كان يشكل حوالي 20% من الناتج الإجمالي المحلي بسبب زراعة القات. وتشكل زراعة القات حوالي 10% من الناتج الإجمالي المحلي وهي مسؤولة عن توظيف ما يقارب 150,000 شخص في اليمن  في نفس الوقت، هي مسؤولة بشكل رئيسي عن عدد من المشاكل البيئية أهمها استهلاك 30% من مياه الري واقتطاع أراضي كثيرة صالحة لزراعة الفواكه والخضروات والبن
بإمكان اليمن أن يصدر ما يقارب 350,000-400,000 طن من الأسماك سنويًا ومع ذلك فإن الإنتاج في هذا القطاع ضئيل للغاية وغير مطور ويقتصر على صيادين وأصحاب قوارب صغيرة
تبلغ قيمة الإنتاج المحلي الإجمالي حوالي $33.76 مليار وهو منخفض. ونسبة البطالة 35% ومن يعيش تحت خط الفقر (أقل من دولارين يوميًا) 45%  ويبلغ الحساب الجاري لليمن -$3.12 مليار والدين العام 37% الناتج الإجمالي المحلي ومعدل الزيادة في التضخم 20% في مؤشر أسعار المستهلك على سبيل المثال وجاءت حكومة علي عبد الله صالح في المرتبة رقم 146 من 178 عام 2010 في تقرير منظمة الشفافية العالمية المعني بالفساد

تصنف اليمن بأنها من أشدّ الدول النامية ذات الاقتصاد المتدهور. في مقارنة لدخل الفرد في الدول العربية أشارت تقارير GRP وCIA بأن اليمن تحتل المرتبة الأخيرة بين هذه الدول إذ يبلغ دخل الفرد فيها حوالي دولار واحد في الوقت الذي تحتل قطر المرتبة الأولى وبدخل فردي قدره 93 دولار تقريباً. بينما تشير دراسة محلية بأن الدخل السنوي للفرد أقل من 600 دولار. يعتمد الاقتصاد بشكل رئيس على الثروة النفطية للبلاد وقليل من الثروة السمكية والزراعية والسياحة. واليمن دولة نفطية وتبلغ صادرات اليمن قبل انقلاب الحوثيين 259 ألف برميل يوميًا ويسهم 40% من الناتج المحلي وتسهم ب70% من إيرادات الدولة و90% من الموازنة.

مقدمة
تأثر اقتصاد اليمن بشكل كبير إبان الوحدة بين شطريه وكان على اليمن أن يصمد اقتصادياً جراء دعمه للعراق خلال 1990-1991 م من حرب الخليج، فقد رحل من المملكة العربية السعودية حوالي مليون عامل يمني وأوقفت كل من الكويت والسعودية دعمهما لليمن بشكل ملحوظ.
من ناحية أخرى أدت حرب 1994 الأهلية في اليمن إلى دمار كبير في البنية التحتية للبلاد بخلاف الضحايا والمشردين. نتيجة لتلك الأحداث اعتمدت اليمن على بعض المعونات متعددة الجوانب تعهدت مقابلها بإصلاحات داخلية، وفي عام 1997 اعتمد صندوق النقد الدولي برنامجين لتعزيز القروض الممنوحة لليمن: تعزيز البنية التحتية متمثلة في تقليل الفقر والتوجه التنموي، وبرنامج تمديد الاعتماد المالي. وقد اظهرت الحكومة اليمنية تطورا ملحوظا في إعادة الهيكلة في جوانب مختلفة بالمقابل ومع ذلك ما زالت اليمن ضمن الدول المصنفة الأشد فقرًا في العالم. اضف إلى ذلك هجرة اللاجئين الصوماليين إلى اليمن بمعدل 1000 شخص كل شهر تقريبًا قد زاد من أعباء الحكومة اليمنية. هناك مؤشرات واعدة للتنمية في اليمن لاسيما بعد افتتاح السوق الحرة وإعادة العلاقات بشكل نسبي مع دول الجوار وافتتاح مشاريع جديدة في كل من القطاع العام والمختلط.

تلا ذلك نشوب حرب أهلية أخرى في صعدة عام 2004 واستمرت قرابة 4 سنوات مراكمة المزيد من الخراب والدمار في البنى التحتية للبلاد.

تخطط الحكومة اليمنية حاليًا لإنشاء أول سوق أوراق مالية في اليمن بحلول 2011م والذي يمكن أن يلعب دورًا كبيرًا في تنمية البلاد. الجدير ذكره أن اليمن يعاني ويلات الفقر والفساد على الرغم من انتشار التعليم بشكل ملحوظ ويرى البعض أن نظام القبيلة يشكل الدعامة الأساسية لاستمرار هذه الظواهر.

الدخل القومي السنوي
بحسب تقديرات تبلغ القوة الشرائية الإجمالية 55.400 مليار دولار وبينما نصيب الفرد منها هو 2410 دولار بينما يبلغ الناتج المحلي الإجمالي 26.909 مليار دولار ونصيب الفرد هو 1.171 دولار.

تبلغ نسبة الفقر في اليمن 40% وبينما يعيش 17% تحت الفقر الدولي (أقل من 1.25 دولار) وهناك تقرير أن ثلث الشباب في سن العمل هم من العاطلين وهو رقم مرشح للزيادة إذ يصل عدد خريجي الجهاز التعليمي في الوقت الراهن إلى 188 ألف شاب وشابة، بينما لا يستطيع الاقتصاد اليمني توفير أكثر من 16 ألف وظيفة.

النفط والغاز

يمثل القطاع النفطي في اليمن أهمية إستراتيجية بالنسبة للاقتصاد اليمني منذ اكتشافه في منتصف الثمانينيات من القرن الماضي وحتى اليوم نتيجة مساهمته في الناتج المحلي الإجمالي والموازنة العامة وميزان المدفوعات، وشهد هذا القطاع تطور متزايد منذ إعلان الوحدة اليمنية عام 1990م وظل الإنتاج في تزايد حتى عام 2001م حيث زاد مستوى الإنتاج من (69.1) مليون برميل عام 1990م إلى (160.1) مليون برميل عام 2001م بينما اتسم الناتج بالتراجع في الفترة (2002-2007م) ليصل إلى (117) مليون برميل.
وعلى الرغم من انخفاض معدل الإنتاج في هذه الفترة إلا أن زيادة الأسعار التي شهدتها على الصعيد العالمي بسبب الزيادة في الطلب العالمي للنفط وخاصة من الدول التي تشهد نموا اقتصاديا متسارعا مثل الصين، زادت مساهمة هذا القطاع في تركيب الناتج المحلي الإجمالي. وساهم قطاع النفط والغاز في الناتج المحلي الإجمالي بنسبة متفاوتة تشهد تذبذب وتغير من فترة إلى أخرى حيث مثل عامي (2005-2006) نحو 35% من إجمالي الناتج المحلي الإجمالي، ولكنه انخفض إلى 28% عام 2007.

يصدر اليمن ما يقارب (258.8 ألف) برميل يوميًا ومن أبرز الحقول النفطية في اليمن حوض المسيلة قطاع (14) الذي تم اكتشافه في العام 1993م، وتحرص الحكومة اليمنية على تطوير حقولها النفطية بزيادة الإنتاج النفطي بهدف زيادة الثروة الوطنية استجابة لمتطلبات التنمية الاقتصادية والاجتماعية في البلاد كون النفط يساهم بنسبة تتراوح بين (30-40)% من قيمة الناتج المحلي الإجمالي ويستحوذ بأكثر من 70% من إجمالي إيرادات الموازنة العامة للدولة ويشكل أكثر من90% من قيمة صادرات الدولة صدر تقرير عن البنك الدولي أن آبار النفط اليمنية سينضب تماما في 2017 ومع ذلك فإن هيكلية الاقتصاد اليمني لا زالت تعتمد على هذا القطاع بشكل كبير

يعتبر مشروع الغاز الطبيعي المسال في بلحاف أكبر مشروع تم إنجازه في اليمن في الوقت الحاضر ويتوقع أن يدر أرباحا تعود على اليمن تصل إلى 30 مليار دولار على مدى 25 عامًا وتديره حاليًا الشركة اليمنية للغاز الطبيعي المسال. مع هذا فإن الفرد اليمني أصبح يعاني من شح الغاز كوقود أساسي للمنازل ووصلت أسعاره مؤخرا لدرجة تفوق ضعف استهلاك الكهرباء لنفس القدر من الطاقة.

تراود المواطنين شكوك قد تصل إلى اليقين بأن القطاع النفطي والغازي يكاد يغرق بالفساد الحكومي إذ إزداد يقينه بعد أن حصد بعض ملاحظات من قبل الصحافة الغربية بفساد صفقة استخراج وتصدير الغاز اليمني مع شركاء أجانب التجاري بسعر حاد الانخفاض بالنسبة للأسعار العالمية كما هو معلومة لدى سوق النفط العالمي.

صفقة بيع الغاز المشبوهة
عقدت حكومة علي مجور صفقات بيع الغاز المسال لشركة توتال الفرنسية وشركة كو جاز الكورية، بسعر دولار أمريكي واحد لتوتال الفرنسية للمليون وحدة حرارية، وللشركة الكورية كو جاز ب«ثلاثة دولارات و15 سنتا»، ولمدة 20 عاماً، بموجب عقد وقعته معهما الحكومة عام 2008. وأوضح بيان في حكومة باسندوة أن أسعار الغاز في ذلك الوقت كانت تتراوح بين 11 و12 دولارًا للمليون وحدة حرارية. وتمكنت حكومة باسندوة من تعديل سعر بيع الغاز لـ«كو جاز» الكورية، إلى أربعة عشر دولاراً للمليون وحدة حرارية بدلاً من 3 دولار، وترفض «توتال» الفرنسية تعديل السعر وتتمسك بالاتفاقيات السابقة.

وتعهدت حكومة باسندوة التي يملك حزب الرئيس السابق علي عبد الله صالح نصف مقاعدها بمواصلة جهودها لتصحيح أسعار بيع الغاز اليمني المسال، والوصول بها إلى الأسعار في الأسواق الدولية، ووفقا لآلية التفاوض الخاصة بتعديل أسعار الغاز والمقرة من قبل مجلس الوزراء.
وتنتج اليمن سنوياً ما مقداره «خمسة ملايين طن متري» من «الغاز الطبيعي المسال»، وتبيع منه «2 مليون طن» لمجموعة «توتال» الفرنسية، ومثلها لشركة «كو جاز» الكورية الجنوبية، فيما تمتلك الحكومة اليمنية حق التصرّف ببيع الكمية المتبقية من المنتج السنوي، ومقداره «مليون طن متري».

صفقة بيع النفط المشبوهة
حميد الأحمر، قيادي في حزب التجمع اليمني للإصلاح هو وكيل شركة أركاديا النفطية التي احتكرت شراء نصف إنتاج اليمن النفطي من عام 1994 وحتى 2009 بأقل من سعر السوق. حافظ حميد الأحمر على احتكاره بخطف وتهديد المنافسين. في عام 2009، ترأس أحمد علي عبد الله صالح نجل الرئيس السابق وقائد الحرس الجمهوري المجلس الأعلى لتسويق النفط الخام بعيدا عن وزارة النفط، وهدف اللجنة وفقا لأعضائها هو تعزيز الشفافية في المناقصات وجذب مزايدين جدد وأكثر كفاءة وتوليد إيرادات إضافية للحكومة نابعة من أسعار أكثر تنافسية. علق حميد الأحمر قائلاً:
في يوليو 2009 بعد ثلاثة أشهر من تشكيل لجنة تسويق النفط الخام، سعى حميد الأحمر إلى محو المنافسة من خلال شراء النفط اليمني بسعر مرتفع بصورة مصطنعة تهدف إلى تخويف المنافسين بشكل مؤقت.

رفع الدعم عن المشتقات النفطية
كانت أسعار الوقود في عام 2011 بسعر 75 ريال يمني «0.3 دولار» للتر البنزين و50 ريال للتر الديزل (224 ريال يمني =1 دولار)، وفي أواخر العام، أثناء أحداث ثورة الشباب اليمنية أقرت حكومة علي مجور تسعيرة جديدة لأسعار المشتقات، حيث بلغ سعر اللتر البنزين 175 ريال يمني، تقريبًا «0.7 دولار» (بسعر الصرف حينها تقريبًا 247 ريال يمني للدولار).

وفي الفترة (2013-2014) ومع تحسن واستقرار سعر الصرف عند 215 ريال للدولار الواحد، خفضت حكومة باسندوة أسعار المشتقات النفطية إلى 125 ريال يمني «0.58 دولار» للتر البنزين و100 ريال للتر الديزل.

في أواخر يوليو 2014 أقرت حكومة الوفاق اليمنية (حكومة باسندوة)، رفع الدعم عن المشتقات النفطية، وذلك بعد أزمة خانقة في توفر المشتقات النفطية في المدن اليمنية، وبلغ سعر اللتر البنزين 200 ريال يمني حوالي «0.93 دولار» (1 دولار = 215 ريال)، واللتر الديزل 195 ريال يمني، وبررت الحكومة اليمنية الإجراءات للقضاء على تهريب المشتقات النفطية، وتقليل الأزمة الاقتصادية.

وبقيام احتجاجات الحوثيين ضد قرار رفع الدعم، أقرت الحكومة تخفيض 500 ريال في سعر كل «20 لتر» من البترول والديزل، ولم يقبل الحوثيين بهذا القرار وضغطوا على الحكومة عسكرياً وتم توقيع اتفاق السلم والشراكة الوطنية التي أقرت في أحد بنودها تحديد سعر ال«20 لتر» من البترول والديزل بثلاثة ألف ريال يمني، أي بسعر 150 ريال للتر الواحد.

في يوليو 2015 بعد استيلاء الحوثيين على السلطة، أقرت اللجنة الثورية للحوثيين التي تسيطر على صنعاء والمحافظات الشمالية، تعويم أسعار النفط بناءاً على قرار حكومة الوفاق برفع الدعم عن المشتقات النفطية، وهو السبب الذي أتخذه الحوثيين ذريعة لإسقاط الحكومة والسيطرة على السلطة، وبحسب قرار الحوثيين فأنه سيبدأ العمل به من تاريخ 15 أغسطس 2015 وقضى القرار برفع رسوم الجمارك، والضرائب، وصندوق الطرق، وصندوق التشجيع، وهي رسوم كانت تضاف للسعر السابق. كما قضى القرار بإضافة خمسة ريالات يمنية للتر الواحد، من مادتي البنزين، والديزل، لتمويل إنشاء محطة كهرباء.

ونص القرار على أن تضاف رسوم أخرى لصالح إنشاء ميناء نفطي لمدة عامين، بواقع 1.60 ريال يمني على لتر الكيروسين و 1.54 على لتر البنزين و 1.79 على لتر الديزل. وجاء القرار فيما تشهد المدن اليمنية أزمة خانقة في المشتقات النفطية والغاز المنزلي، حيث تباع المشتقات النفطية في محطات السوق السوداء بأسعار تصل إلى أضعاف السعر الرسمي.

وبحسب قرار الحوثيين فإن سعر اللتر البنزين والديزل 135 ريال يمني. ولكن هذا القرار حبراً على ورق، حيث كانت المشتقات تباع في السوق السوداء دون توفرها في المحطات الرسمية، ومنذ أكتوبر 2015 بدأت المشتقات النفطية تباع في محطات التعبئة بسعر السوق السوداء بسعر يتراوح ما بين 400 - 500 ريال للتر الواحد.

الثروة السمكية
يشكل قطاع الأسماك 1.3% من الناتج المحلي الإجمالي،  وهو من القطاعات الواعدة ومن الممكن توظيف الموارد السمكية الكبيرة لتحقيق الأمن الغذائي، توفير الوظائف والتصدير للخارج،  حالياً قرابة 113 سفينة أجنبية وعدد غير معروف من السفن غير المصرح لها تستغل المخزون السمكي وتهدد بانهيار كامل المخزون بإعاقتها لترشيد الصيد على نطاق أصغر،  بلغت كمية الأسماك المصطادة سنويا قرابة 135,000 طن عام 2000 و 70% منه من قبل صيادين صغار والباقي من سفن أجنبية مصرح لها،  حالة الموارد السمكية غير معروفة لغياب الدراسات العلمية الملائمة والإحصاءات الموثوقة وطريقة منح رخص الصيد الحالية تساهم في الإفراط باستغلال هذه الثروات بشكل خطر.

تمتلك الجمهورية اليمنية شريطاً ساحلياً يبلغ طوله أكثر من 2,000 كم غني بالأسماك والأحياء البحرية إضافة إلى 182 جزيرة أهمها: جزيرة كمران وزقر وحنيش الكبرى وحنيش الصغرى في البحر الأحمر، وجزر سقطرى وعبد الكوري ودرسة وسمحة في بحر العرب.

وتحوي المياه الإقليمية اليمنية أكثر من 350 نوعاً من الأسماك والأحياء وعليه فإن القطاع السمكي يعتبر من أهم القطاعات الرئيسية والمهمة للاقتصاد اليمني وتتراوح نسبة مساهمة قطاع الأسماك في الناتج المحلي ما بين (1-2)% وتقدر القيمة المضافة المتولدة فيه بحوالي 49496 مليون ريال وفقاً لآخر الإحصاءات.

كما يعد قطاع الأسماك مصدراً أساسياً لخلق عوائد الصادرات حيث بلغت قيمة الصادرات السمكية في عام (2006م) 28 مليار ريال، على الرغم من أن المخزون السمكي يسمح باصطياد أكثر من 350 -400 ألف طن سنوياً دون أن يتأثر هذا المخزون إلا أن حجم ما يتم اصطياده ما زال محدوداً ومساهمة هذا القطاع في الناتج المحلي الإجمالي هي الأخرى لا زالت محدودة وضئيلة وذلك لانخفاض حجم الإنتاج السمكي الناتج عن انعدام استخدام الوسائل الحديثة لعمليات الاصطياد ووجود بعض المعوقات التي تعمل على عدم استغلال هذه الثروة الاستغلال الأمثل.

الزراعة

يشهد قطاع الزراعة في الجمهورية اليمنية تراجع وإخفاقات كبرى منذ السبعينيات فبينما كان يحقق اليمن الاكتفاء الذاتي من المنتجات الزراعية تراجع الاكتفاء الذاتي إلى 15% وتدنت مساهمة الناتج الزراعي في الدخل المحلي الإجمالي إلى 13%، برغم أن المجتمع اليمني مجتمع زراعي ويعمل في هذا القطاع 53% من قوة العمل  كما يعتمد 50% من سكان الجمهورية على عوائد الإنتاج الزراعي، بلغ ما يستورده اليمن من المواد الزراعية خلال الفترة 1999م إلى 2001م 812 مليون دولار بما يعادل 37% من إجمالي الواردات، بينما بلغ متوسط الصادرات من نفس المواد 71 مليون دولار وهو ما يمثل 2.4% من إجمالي قيمة التصدير.

وقد مثل تراجع الإنتاج الزراعي والذي بلغ معدل النمو فيه 2% فقط مع نمو سكاني يقدر (3.5%) خطرًا على الاستقرار الاقتصادي والسياسي في اليمن حيث يمثل النمو في هذا القطاع نسبة أقل من نسبة الزيادة السكانية مما يعني وجود فجوة بين النمو السكاني والزراعي وعلى اعتبار بأن قطاع الزراعة هو القطاع الأساسي الذي لا يتأثر بالتقلبات والعوامل الخارجية كما هو عليه الحال في المصادر الاقتصادية الأخرى كالنفط والسياحة وغيرها إلا أن النمو في هذا القطاع يعد منخفض جدًا كمؤشر لمخاطر اقتصادية حقيقية وانتشار للفقر والمجاعة بين السكان.

إن الإنتاج الزراعي والذي يعتمد بشكل أساسي على مياه الإمطار يتعرض للتناقص في مواسم الجفاف، كما لا توجد هناك أي خطط حكومية لدعم لهذه القطاع ولهذا نجد بعض المنتجات التي يرتفع إنتاجها في موسم الصيف مثل (البطاطس) تتعرض للإتلاف أو تدني أسعارها لعدم وجود سياسات حكومة فيما يتعلق بالتخزين أو التسويق لتلك المنتجات والتي يرتفع سعرها في مواسم الشتاء إلى أسعار كبيرة مع تدني نسبة الإنتاج، ولهذا نجد بأن قطاع الزراعة والذي يواجهه تراجع مستمر مشكلا فجوة كبيرة بين نمو هذا القطاع والنمو السكاني الذي يعد من أكبر المعدلات في العالم ينذر بمخاطر كبيرة على استقرار البلاد بسبب تفشي ظاهرة الفقر ولا سيما بأن أغلبية من يعتمدون على هذا القطاع يتواجدون في الأرياف والذي يمثلون أكثر من 70% من عدد السكان.

تضاريس الأرض اليمنية صعبة ولا توجد أنهار وإمدادات المياه شحيحة، على الرغم من كل هذه العوامل تمكن اليمنيون القدماء من ابتكار نظام ري ومحافظة على المياه قل نظيره في العالم القديم مما مكنهم من زراعية محاصيل متنوعة حولوا صحراء الجزء الجنوبي من الجزيرة العربية إلى أراض زراعية أبرز المحاصيل الزراعية في اليمن هي الدخن والذرة والقمح والمانجو والموز والبابايا والبطيخ وحمضيات مثل البرتقال والليمون والكمثرى والتفاح والخوخ والعنب ويزرع في اليمن البن وبدأت تجارته حول العالم عن طريق اليمن وإنتشرت في القرن السادس العشر لتبلغ مصر وتركيا وفارس وإندونيسيا وأوروبا والأميركيتين عن طريق ميناء المخا وكلمة (لاتينية: Coffea arabica كوفي أرابيكا ) هي مجرد كلمة أخرى للبن اليماني

يوظف قطاع الزراعة حوالي 54.2% من القوى العاملة في البلاد وحسب الإحصاءات الرسمية فإنه يشكل 20% من الناتج الإجمالي المحلي إلا أن أبحاثًا مستقلة تظهر أنه لا يتجاوز 12.4 %

القات والاقتصاد
كانت اليمن من أشهر الدول المصدرة للبن ويُعتبر البن اليماني من أجود أنواعه على الإطلاق تأثرت زراعته وقطاع الزراعة في الجمهورية اليمنية بشكل عام بسبب زراعة القات ويستهلك قرابة 40% من مياه الري خاصة وأن محصول البلاد من المياه ضئيل أصلاً  وكل حزمة تكلف حوالي 500 لتر من الماء ويقول العلماء أن صنعاء قد تكون أول عاصمة في العالم تجف فيها المياه تمامًا  بالإضافة لآثاره الصحية، فإن القات يشكل خطر اقتصادي قاتل فالقات يؤثر على سير الأعمال في اليمن فرغم البطالة المرتفعة بين الشباب، إلا أن الموظفين منهم لا يقضون سوى بضع ساعات في الصباح لأعمالهم ومن في الساعة الثانية ظهراً تقريبا، تتوقف عجلة العمل في اليمن وينحسر النشاط في صنعاء إلى بدايات المساء وفق تقرير مجلة النيويوركر الأمريكية التي وصفت الرئيس السابق علي عبد الله صالح بـ«المحظوظ» بسبب هذه العادة الاجتماعية كثير من الأراضي الزراعية الصالحة لزراعة الفواكه والخضار أقتطعت لزراعة القات للمدخول الكبير الذي ينتج عن تجارته ومعظمهم من مشايخ القبائل المتنفذين بالذات في المرتفعات الجبلية المسلحة والمقربين من الرئيس السابق علي عبد الله صالح يكادون يعتمدون اعتماد شبه كلي على تجارة هذه النبتة ولم تبذل الحكومة جهداً يذكر لمكافحة استخدامها لإن الضرائب المفروضة أصلاً لاتجد طريقها إلى خزانة الدولة بل إلى هؤلاء المسؤولين وفق تقرير مؤسسة جيمس تاون الأمريكية  بل في «فيلم وثائقي» بطابع دعائي من إنتاج مجموعة إم بي سي تصف فيه صالح بـ«باني اليمن ومغيرها من حال إلى حال»، أخبر علي عبد الله صالحالإعلامية نيكول تنوري أن القات مثل الشاي  مدخول تجارة القات يقارب 12 مليون دولار يومياً  كان الاقتصاد اليمني عبر العصور يحقق الاكتفاء الذاتي ولم يستورد اليمنيون طعامهم أبداً، الآن حوالي 80% من الغذاء مستورد

أدرجت منظمة الصحة العالمية القات عام 1973 ضمن قائمة المواد المخدرة، بعدما أثبتت أبحاث المنظمة التي استمرت ست سنوات احتواء نبتة القات على مادتي نوربسيدو فيدرين والكاثين المشابهتين في تأثيرهما للأمفيتامينات.

في عام 2009، تم استخدام مليار لتر من الديزل لضخ المياه لأغراض زراعية وقدرت الحكومة مقدار ما صرفته لاستنزاف مواردها المائية بنفسها بقرابة 700 مليون دولار  ومرد مشكلة المياه في اليمن هو تخزين القات إذ تحتاج هذه الشجيرة مياها أكثر من باقي الأشجار وزيادة الطلب عليها يدفع المزارعون والتجار إلى مضاعفة إنتاجهم  يتم استهلاك كمية مياه عالية جدًا لدرجة أن مستوياتالمياه الجوفية في حوض صنعاء آخذة في التناقص بسبب هذا والمسؤولين الحكوميين اقترحوا انتقال أجزاء كبيرة من سكان صنعاء إلى ساحل البحر الأحمر.

في بلدان أخرى خارج المنطقة الأساسية المتمثلة في النمو والاستهلاك يمضغ القات في الحفلات أو المناسبات الاجتماعية. ويستخدم من قبل المزارعين والعمال للحد من التعب الجسدي أو الجوع والسائقين والطلاب لتحسين الاهتمام. في ثقافة سكان النخبة المضادة في كينيا فإن القات (المشار إليها محليا باسم فيفي أو ميرا) يستخدم لمواجهة الآثار المترتبة على شرب الخمر على غرار استخدام ورقة الكوكا في أمريكا الجنوبية.

السياحة

لا زالت الكثير من مواقع الجذب السياحي غير مطورة وتنقصها الخدمات جراء الحروب والاقتتال الدائم الذي يعاني منه اليمن فاليمن يمتلك أربعة مواقع ضمن مواقع التراث العالمي هي سقطرى وصنعاء القديمة وشبام ومدينة زبيد القديمة ورغم ارتفاع عدد السياح إلى 176.98% في اليمن ما بين 2004 -2003 إلا أن الحكومة لم تبدي اهتمامًا بالقطاع السياحي وارتفع معدل إقامة السياح من 7 أيام إلى 16 يوم وكلها مؤشرات إلى إمكانية تطوير القطاع السياحي في البلاد وأشارت بعض الدراسات أن تنمية قطاع السياحة في اليمن كفيل بإخراجه من دائرة البلدان الأقل نماء يأتي أغلب السياح إلى اليمن لزيارة سقطرى والآثار القديمة والتعرف على ثقافة الشعب اليماني وفنونه الشعبية والمهتمين بدراسة الثقافة العربية التي لم تتأثر بمؤثرات خارجية وذلك النتاج العزلة التي فرضت على اليمن لعقود طويلة وأشارت وزارة السياحية اليمنية إلى ذلك في تقريرها الأخير بشأن التنمية السياحية بأن الخدمات السياحية متواضعة في اليمن وتنعدم تماما في القرى الصغيرة التي تلقى إقبالا سياحيا

تمتاز اليمن بتوفر موارد ومقومات سياحية متنوعة تشكل في مجملها عناصر جذب سياحية مثل العناصر الثقافية والتاريخية المتمثلة في المعالم الأثرية والتاريخية للحضارات والدول اليمانية القديمة (معين- سبأ- عاد وثمود وقوم تبع ).

الصناعة
تمثل الصناعة أحد المكونات الرئيسية لاقتصاد اليمن وتسهم بنسبة تتراوح بين (10-15)% باستثناء الصناعات النفطية، ومن حيث مساهمة هذه الصناعات في الناتج المحلي الإجمالي تأتي الصناعات الغذائية في المرتبة الأولى ثم الصناعات الإنشائية وأهمها: الإسمنت، ثم منتجات التبغ والمعادن هذا باستثناء الصناعات النفطية مما يعكس ضعف القاعدة الإنتاجية وعدم تنوعها.

التجارة الخارجية
يتفاوت التبادل التجاري لليمن مع العالم الخارجي سنوياً تبعاً للمتغيرات التي تطرأ في كل عام على كل من الصادرات والواردات وبشكل عام فقد ارتفعت قيمة الصادرات اليمنية من 569 مليار ريال يمني في العام2001م إلى 1478 مليار ريال يمني في العام 2011م وتشكل صادرات النفط أكثر من 70% من إجمالي الصادرات اليمنية يليه الأسماك والمحاصيل الزراعية. وفي المقابل ارتفعت قيمة الواردات اليمنية من 416 مليار ريال يمني في العام 2001م إلى 2069 مليار ريال يمني في العام 2011م وتأتي وارداتالديزل في مقدمة الواردات يليه القمح ثم المازوت والبنزين في المرتبة الأولى في قائمة الواردات اليمنية في العام 2011م. ومن بين أهم الدول المصدرة للجمهورية اليمنية (الإمارات ـالصين ـ السعودية ـ الكويت ـ الهند ـ الولايات المتحدة الأمريكية)، ومن أهم الدول المستوردة من اليمن (الصين ـ تايلاند – الهند - الإمارات – كوريا الجنوبية) حسب إحصاءات عام 2011م.

ومن حيث أهم السلع المصدرة يأتي كل من النفط والأسماك والمحاصيل الزراعية، أما من حيث السلع المستوردة فإن أهمها هي: الديزل ـ القمح ـ بنزين ـ وسائل النقل.

أهم المؤشرات الاقتصادية الكلية
جدول لأهم المؤشرات الاقتصادية الكلية:

الأسواق المالية
يأتي الإعداد والتحضير لإنشاء سوق الأوراق المالية في اليمن كمتطلب أساسي لبرنامج الإصلاح الاقتصادي بعد تنفيذ حزمة من الإصلاحات الاقتصادية والهيكلية ومع ما يشهده الاقتصاد اليمني من توجه صوب نظم السوق وتحويل بعض وحداد القطاع العام إلى الخاص مما تطلب الأمر مع ذلك ضرورة تأسيس سوق الأوراق المالية وتطويرها بغرض جذب الاستثمارات العربية والأجنبية.

أهمية إنشاء سوق أوراق مالية
إن أهمية إنشاء سوق الأوراق المالية في اليمن تكون في العاملين التاليين:
 توفير المتطلبات الحكومية لتمويل خطط التنمية الاقتصادية واستكمال تنفيذ حزمة الإصلاحات الاقتصادية والمالية والهيكلية.
 توفير متطلبات القطاع الخاص من رأس المال الوطني لغاية التمويل والتوسع وإنشاء صناعات استثمارية جديدة وعملاقة.

الجهود والإجراءات
الجهود والإجراءات التي اتخذت في إطار السعي لإنشاء سوق الأوراق المالية تتمثل في الآتي:
 تطوير وإصلاح القطاع المالي والمصرفي.
 تشكيل لجنة فنية متخصصة بهدف الإعداد والتحضير لسوق الأوراق المالية.
 إعداد الدراسات لإنشاء السوق.

المخاطر المحتملة
 أُذون الخزانة حسب الدراسات تبين أن أُذون الخزانة في اليمن تشكل صعوبة محتملة أمام السوق.
 قلة الأوراق المالية المعروضة للتداول في السوق وعدم تنوعها.
 نقص المعلومات وعدم توفر الشفافية والثقة في السوق.
 ضعف ونقص الأجهزة والمؤسسات القائمة على الوساطة المالية.
 صعوبات تشريعية وتنظيمية.
 صعوبة الحماية من المضاربة في السوق.
 احتمال وجود حالة من الريبة والترقب الحذر للتعامل في السوق.

احتواء المخاطر المحتملة
 تطوير واستحداث أوراق مالية جديدة.
 توفير الثقة والشفافية في سوق الأوراق المالية.
 تنمية الوعي الادخاري والاستثماري لدى المواطنين.
 تشجيع المؤسسات المصرفية والمالية لتقديم خدمات الوساطة في السوق.
 وضع الضوابط التشريعية والتنظيمية الملائمة.

تقرير الحكومة السنوي

2011
 تظهر التوقعات الاقتصادية تراجع الناتج المحلي الإجمالي الحقيقي عام 2011م ما بين (15 % - 20 %) (مقارنة بمعدل نمو) 8.7 % عام 2010م.
 تراجع متوسط نصيب الفرد من الدخل القومي المتاح الحقيقي بما لا يقل عن 21 % مقارنة بمعدل تراجع لا يتجاوز 2.0 % عام 2010م.
 ارتفاع معدل التضخم لأسعار المستهلك إلى 20 % (على الأقل مقارنة بمعدل 6.12 %) عام 2010م.
 تراجع القوة التبادلية للعملة المحلية بالدولار بما نسبته 6.6 % مقارنة بمعدل 6.7 % عام 2010م.
 تراجع احتياطيات الأصول الخارجية للجهاز المصرفي عام 2011م بنسبة 7.18 % مقارنة بمعدل تراجع بلغ 9.7 % عام 2010م.
 ارتفاع نسبة عجز ميزان المدفوعات إلى الناتج المحلي الإجمالي إلى 5 % عام 2011م مقارنة بنسبة بلغت 8.3 % عام 2010م.
 ارتفاع نسبة العجز النقدي الصافي للموازنة إلى 2.4 % من الناتج المحلي الإجمالي عام 2011م مقارنة بنسبة بلغت 9.3 % عام 2010م.
 تجاوز حجم المديونية العامة الداخلية حدودها الآمنة ليصل إلى ما نسبته 131 % من إجمالي الإيرادات الذاتية لعام 2011م وبلوغ نسبة الفوائد عليها نحو 11 % من إجمالي الاستخدامات.
 اتجاه كمية الإنتاج من النفط الخام نحو الانخفاض في ظل ثبات كميات الإنتاج من الغاز.
 بلغت نسبة البطالة حسب آخر مسح للصندوق الاجتماعي عام 2010 منح و6.18 %، وإذا أخذنا في الاعتبار توقع فقدان نحو مليون شخص لعملهم بسبب الأحداث فإن نسبة البطالة الصريحة سترتفع إلى ما بين 40 % - 36 % من إجمالي قوة العمل في عام 2011م.
 ارتفاع نسبة فجوة الطلب المحلي الكلي السالبة من 3.4 % عام 2010م إلى 6.5 % 2011، والفجوة التمويلية من 66 % إلى 90 %.

2013
 سجل احتياطي النقد الأجنبي مع نهاية يناير 2013م، نموا بنسبة 4,33 بالمائة عما كانت عليه في يناير 2012م.
 احتياطيات اليمن من النقد الأجنبي وصلت مع نهاية يناير 2013م إلى تريليون و7,339 مليار ريال ما يعادل 2,6 مليار دولار بزيادة 336 مليار ريال ما يعادل 56,1 مليار دولار عما كانت عليه في يناير 2012م وبنسبة نمو قدرها 33.4 بالمائة.
 ميزانية البنك المركزي اليمني ارتفعت بنهاية يناير الماضي إلى تريليونين و472 مليار ريال بزيادة كبيرة بلغت 639 مليار ريال عن الفترة المقابلة من عام 2012م.
 كما سجل العرض النقدي ارتفاع كبير ليصل إلى تريليونين و779 مليار ريال بنهاية يناير 2013م بزيادة بلغت 527 مليار ريال عن يناير 2012م.
 صافي الأصول الخارجية للجهاز المصرفي اليمني بنهاية يناير 2013 م بلغت تريليون 587 مليار ريال.
 صافي المطالبات على الحكومة رصيدًا مدينًا بنهاية ذات الشهر من العام الجاري تريليون و380 مليار ريال بارتفاع قدره 336 مليار ريال عن يناير من العام الماضي 2012م.
 ارتفعت المطالبات على القطاع الخاص إلى 666 مليار ريال بنهاية يناير الماضي قياسًا مع 523 مليار ريال عام 2012م بزيادة 143 مليار ريال.
 القروض والسلفيات الممنوحة للحكومة والمؤسسات العامة قد انخفضت من 967 مليار ريال في ديسمبر 2012م إلى 959 مليار ريال في يناير الماضي.
 انخفضت العملة المصدرة من 833 مليار ريال بنهاية ديسمبر 2012م إلى 810 مليارات ريال بنهاية يناير 2013م.

القوى العاملة

انظر أيضاً
 الإتصالات في اليمن.

المصادر

اقتصاد جامعة الدول العربية

اقتصاد اليمن


අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදනය (සානුකම්පික සන්නිවේදනය සහ සහයෝගී සන්නිවේදනය ලෙසද හැඳින්වෙන) 1960 මුල් භාගයේ දී මාර්ෂල් රොසෙන්බර්ග් විසින් ගොඩනගන ලද සන්නිවේදන ක්‍රියාවලියකි.
අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදනය බොහෝ අවස්ථාවලදී සංඝට්ටන ක්‍රියාවලියක් ලෙස ක්‍රියාකරයි. එය සන්නිවේදනයේ අංශ තුනක් කේන්ද්‍ර කරගෙන ඇත. ඒවා නම් ස්වයං තදනුභූතිය (යමෙකුගේ අභ්‍යන්තර අත්දැකීම් පිළිබඳ ගැඹුරු සානුකම්පික වැටහීම), තදනුභූතිය (යම්කෙනෙක් වෙත ඕනෑකමින් කාරුණිකව සවන්දීම) සහ අවංක ස්‌වයං ප්‍රකාශනයයි. (අන් අය තමා කෙරෙහි සනුකම්පිකව බැලීමට පොළඹවන සත්‍යවාදීබව ප්‍රකාශ කිරීම.)

අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදනය රඳා පවතින්නේ සියලු මානව වර්ගයා තුළ අනුකම්පාවට ඉඩක් පවතී යන අදහස හාමිනිසුන් තම අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීමට ඵලදායී ක්‍රමෝපායන් හදුනන නොගන්නා විට ඇතිවන අන් අයට කරදරකාරී ප්‍රචණ්ඩත්වයට මුල්වන හැසිරීම් මතයි. ප්‍රචණ්ඩත්වයට මුල්වන සිතීමේ හැ කතාකිරීමේ චර්යාවන් (මානසික හැ ශාරීරික) සංස්කෘතිය හරහා ඉගැන්වේ. අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදන සිද්ධාන්ත වලට අනුව මනුෂ්‍ය චර්යාවන් ගෝලීය මානව අවශ්‍යතා හඹා යාමට උත්සාහ දරන අතර මෙම අවශ්‍යතා කෙදිනකවත් සංඝට්ටනය නොවේ. එසේ නොවන සංඝට්ටනයක් ඇතිවන්නේ අවශ්‍යතා සපුරාලන උපක්‍රමයන් නොගැලපෙන විටය. මානව වර්ගයාට තම අවශ්‍යතා, අනයගේ අවශ්‍යතා සහ මෙම අවශ්‍යතා වටා ඇති හැගීම් දැනීම් හඳුනා ගත හැකිනම් එයින් සමගිය කුලුගන්න්වන බව අවිහිංසවාදී සන්නිවේදනයේ අදහසයි.

අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදනය අන් අය කෙරෙහි අනුකම්පාවක් උපදවන සම්බන්ධතාවක් ලෙස වර්ධනය කිරීමට නිර්මාණය කෙරුණු සන්නිවේදන ක්‍රියාවලියක් ලෙස ඉගැන්වෙන තුරු එය අධ්‍යාත්මික ප්‍රගුනණයක්, සාරධර්මයක්, ඉගෙනුම් ක්‍රමයක් හා ලෝකදර්ශනයක් ලෙස විවරණය වී තිබෙනු ඇත.

 නියැලුම

අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදනය සන්විධානීය සහ ව්‍යාපාර සැකසුම් වලදී, මාපිය රැකවරනයෙදී, අධ්‍යාපනයේදී, සමාදානය සඳහා සිදුවන මැදිහත් වීම් වලදී, මනෝ රෝග චිකිත්සාවේදී, සෞඛ්‍ය ආරක්ෂක කටයුතු වලදී සහ ළමා ග්‍රන්ථයන්හි මූලකරණයක් ලෙස ද, මෙවන් අනෙකුත් සන්දර්බ අතරද යෙදවේ.

රොසෙන්බර්ග් විසින් අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදය රුවන්ඩාව, බුරුන්ඩි, නෛජෙරියාව, මැලේසියාව, ඉන්දුනීසියාව, ශ්‍රීලංකාව, කොලොම්බියාව, සර්බියාව, ක්‍රොආටියාව, අයර්ලන්තය, වැනි ගැටුම් පවතින කලාප වල සහ පලස්තීනු ත්‍රස්තවාදය නියුක්තව ඇති මැදපෙරදිග හි ද සාම වැඩසටහන් වලදී භාවතා කර ඇත.

අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදනය එක්සත් ජනපදයේ කොස්ටා රිකා හි පාසල් වල සහ අනෙක් රටවල සාමය වර්ධනය හා සමාජ හැ සිතුම් පැතුම් වර්ධනය විෂය මාලාවක් ලෙස ඉගැන්වුණු BePeace or Connection Practice ලෙස නම් කෙරුණු Heart Math භාවනා ක්‍රමයක් සමඟ ද එක්ව පවතී.

 යටගියාව හා විකාසනය

අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදන පුහුණුව සාමසාධන හැකියාවන් සීග්‍රයෙන් වැපිරවීමේ මාර්ගයක් ලෙස රොසෙන්බර්ග් ගේ සෙවීම් වලින් ක්‍රමයෙන් විකාසයට පැමිනුණි. එය ඔහු විසින් 1960 හි මුලදී කරන ලද මහජන අයිතිවාසිකම් ක්‍රියාවාදයන් වල සිට එළිදරව් වුනි. මෙම කාලය තුළදී ඔහු කැරලි කෝලාහල වල යෙදුනු සිසුන් සහ පාසල් පරිපාලකයන් අතර අතරමැදියෙක් ලෙසද වියුක්ත පළාත් වල රජයේ පාසල් වල වර්ණබේදවාදය නැති කිරීම සඳහා ද ක්‍රියාකරන ලදී. මේරියන් ලිට්ල් (2008) ට අනුව රොසෙන්බර්ග් එක්සත් ජනපද පාසල් වල හා  සංවිධාන වල ජාතීන් ඒකාබද්ධ කිරීමේ යෙදී සිටි 1960  අග භාගයේ අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදන ආකෘතියේ මූලයන් ගොඩනැගූ බව කියවේ. මුල්ම ආකෘති සංස්කරණය රොසෙන්බර්ග් විසින් 1972 දී සකසන ලද පුහුණු කාර්ය සංග්‍රහයකින් කොටසකි.ආකෘතිය දැන් පවතින ආකාරයට විකසනයවූයේ 1992 දීය. රෝසේම්බ්ර්ග් සහ ඔහුගේ සගයන් අතර පැවතුන සකච්ඡා ආකෘතියේ පවත්වාගෙන යාම සඳහා ඉවහල් වුණු අතර පසු කාලීනව වසර  2000 දී පමණ ගෙන එන ලද 'self – empathy' යන සංකල්පය මෙම ආකෘතියේ වර්ධනයට ප්‍රධාන ලෙස ඉවහල් වුණි. වසර 2000 සිට මෙම ආකෘතිය ක්‍රියාවලියක් ලෙසද ඉදිරියට පැමිනුණි. ක්‍රියාවලියේ පියවර සඳහා වැඩි අවධානයක් යොමු නොකෙරුණත් වියුක්තිකයන් හා රොසෙන්බර්ග් ඇතුළු පිරිස විසින් අරමුණු සම්බන්ධ කතා බහ හා පුද්ගලයන් ට සවන්දීම් වැනි සම්බන්ධතා අනෙක් අය සමඟ බෙදා ගැනීම සිදු කළහ.

අවිහිංසා සන්නිවේදනයෙන් සංවර්ධනය කේන්ද්‍ර කර ගනිමින් ලිට්ල් නැමැත්තාට අනුව රොසෙන්බර්ග්, කාල් රෝජෙර්ස් සමඟ 'සබඳතාවන් පැවතීම සඳහා උපකාරක උපාංග විමර්ශනය' සඳහා වූ පර්යේෂණයකට සම්බන්ධ වී ඇත. එහිදී රොජර්ස් විසින් 1) අනුභාවත්මක ඉගෙනීම, 2) කෙනෙකුගේ හැගීම් පිළිබඳ අවංක භාවය, 3) අනයට ඇහුම්කන් දීමෙන් සහෙමකට පැමිණීම, 4)නිර්මාණාත්මක බව, ක්‍රියාකාරී බව,සංවේදී බව, නිවැරදිතාවය, තදනුභුතී සවන්දීම, යන කරුණු පිළිබඳ වූ දිරිගැන්වෙන අත්දැකීම්, 5)කෙනෙකුගේ අභ්‍යන්තර අත්දැකීම්, සන්නිවේදනය පිළිබඳ වූ ගැඹුරු සංගතිය සහ 6) කොන්දේසි විරහිතව ආදරය කිරීම හෝ අගය කිරීම සහ කරුණාව දැක්වීම පිළිබඳ ප්‍රාණවත් අත්දැකීම්, යන කරුණු අවධාරණය කරන ලදී.

එරිච් ෆ්රෝම්ම්, ජෝර්ජ් ඇල්බී සහ ජෝර්ජ් මිලර් යන පුද්ගලයන් ගේ අනුබලය යටතේ රොසෙන්බර්ග් සායනික මානසික ප්‍රතිපත්තියෙන්  ඉවත් වෙමින් ඔහුගේ ක්‍රියාවන් පිළිබඳ ඇති සමාජ අවධානය කෙරෙහි සැලකිලිමත් විය.1)	පුත්ගලයන්ගේ මානසික සෞඛ්‍ය සමාජ ව්‍යුහය මත රඳා පවතින බව හා. 2)තනිව සිදුකරන පිළිවෙත් සමාජ මානසික අවශ්‍යතා සැපිරීමට අසමත් බවත් නිසා (ඇල්බී ට අනුව) සහ 3) මනෝවිද්‍යා සංකල්ප  සමාජය වෙත නිදැල්ලේ ලැබෙන විට මානව හැසීරීම් වර්ධනය වන බවත් (මිලර් ට අනුව) නිසා රොසෙන්බර්ග් ගේ මෙම විකාසනය සිදුවිය.

ඉගෙනුම් අබාධ සහිත ළමුන් හා රොසෙන්බර්ග් ගේ පෙර කටයුතු ඔහුගේ සහයෝගීත්වය පිළිබඳ හොදින් තහවුරු කරන අතර එය ඔහු තුළ වූ මනෝචිකිත්සක හැකියාව හා භාෂා භාවිතයන් ගේ හැකියාවට හොඳම සාක්ෂි වේ. අවිහිංසාවාදී සන්නිවෙදනයේ මූලීක  ක්‍රියාවලීන් තුළ වූ සිසු-ගුරු සම්බන්ධතාවල  නැවත සකස් කරමින් සිසුන් වෙත තමන්ගේ ඉගෙනුම් පිළිබඳ තීරණ ගැනීමේ වැදගත් වගකීම පවරන ලදී. ආකෘතිය විකාසනය වසර ගණනක් තිස්සේ සිදුවෙමින් සංස්ථායික බලවත් සම්බන්ධතා (උදා ; පොලිස්-පුරවැසි, ප්‍රධානීන්- වියුක්තිකයින්) සහ අනාකෘතික සම්බන්ධතා (උදා ; ගැහැණු - පිරිමි, දුප්පත් - පොහොසත්, වැඩිහිටි - තරුණ, දරු - දෙමාපිය) නීතිගත කරන ලදී. බියජනක ආධිපත්‍යක් වැනි හැගීම් වෙනුවට මෙහි එකම අරමුණ  වුයේඅන්යෝන්ය ගෞරවය  සහ
ශක්තිමත් සම්බන්ධතා සහිත සමාජගත හිතවත් කම් ගොඩනැග්වීමයි.

රොසෙන්බර්ග් විසින් මහත්මා ගාන්ධි මැතිතුමා අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදන ආකෘතියේ අනුප්‍රාණයක්සේ අදුනගන්නා ලදී. ගාන්ධි තුමාගේ "අහිංසා " දර්ශනයනයේ ප්‍රායෝගික ක්‍රියාවලියක් ලෙස මෙය වර්ධනය රොසෙන්බර්ග් ගේ පරමාර්ථය වන්නට ඇත.

පර්යේෂණ

අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය පිළිබඳව සිදු කෙරුණු දේශාන්තර විශ්ලේෂණීය පර්යේෂණයන් අවම වන අතර අහිංසාවාදී සන්නිවේදන පුහුණු වැඩසටහන්හි සඵලත්වය පිළිබඳව ඇගයනු අධ්‍යයන කිහිපයක් දැකිය හැකිය. අධ්‍යයන සන්දර්භය තුල අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය පිළිබඳව සිදු කෙරුණු සාකච්ඡාවන්ද ඉතා අල්පය. මෙම අහිංසාවාදී සන්නිවේදනයේ සඵලත්වය හා කාර්යසාධනීය බව සඳහා වන සාක්ෂ්‍යයන් බොහෝ විට උපාඛ්‍යාත වී ඇති අතර න්‍යායාත්මක කරුණු මත පදනම් වෙයි.

2011 වසරේදී පශ්චාත් උපාධි තිසීසයන් හා ආචාර්ය නිබන්ධන හයක් මෙම මාදිලිය පරීක්ෂණයට ලක් කලේය. එහි නියැදිය 108ක් හෝ ඊට කුඩා වූ අතර මෙය බොහෝ ප්‍රතිඵලදායක බව අනාවරණය විය.

1972දී රොසෙන්බර්ග්ව පළමු වරට මුන ගැසුණු ඇලන් රොල්ෆ්ස් අහිංසාවාදී සන්නිවේදන මධ්‍යස්ථානයේ ආරම්භකයා වූ අතර මේ පිළිබඳව වන අධ්‍යයනයන්ගේ අල්පත්වය පිළිබඳව මෙසේ විස්තර කරයි.

සැබැවින්ම ගැටුම් නිරාකරණය පිළිබඳව වන වැඩසටහන් සියල්ලටම ඒවායේ පදනම ලෙස අධ්‍යයනමය පසුබිමක් ඇති අතර එනිසාම උපාධි ශිෂ්‍යයන් විසින් එහි සඵලත්වය පිළිබඳව ඇගයෙන ආනුභුතික අධ්‍යයනයන් සිදු කර ඇත. අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය ඉතා වැදගත් වන්නේ එහි මූලයන් නිසාවෙනි. ආචාර්ය උපාධියක් ඇති මාර්ෂල් රොසෙන්බර්ග්, (සායනික මනෝ විද්‍යාව, විස්කොන්සින් වි.වි.) පැමිණෙන්නේ පූර්ණකාලීන සායනික මනෝවිද්‍යා භාවිතයෙන් හා උපදේශනයෙන් වන අතර අධ්‍යයන පලකිරීම් තුලින් නොවේ. ඔහුගේ නිර්මාණයක් වන අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය සම්පූර්ණයෙන්ම බිම් මට්ටමේ සංවිධානයක් වන අතර මෑතක් වන තෙක්ම කිසිදු පදනම් සංවිධානයක් හෝ ආධාර මුදලක් නොමැතිව පැවතිණි. එයට 100%ක්ම මුදල් ලැබුනේ ලොව පුරා කළ මහජන වැඩමුළු වලින් ලැබුණු ආධාර මුදල් වලිනි. ස්වාධින පර්යේෂකයින් තම මුදල් වලින් හා තම සමානයන්ගේ විවරණයන් සහිතව ආනුභූතික අධ්‍යනයන් සිදු කර ප්‍රකාශයට පත් කරන බැවින් දැන් ක්‍රමක්‍රමයෙන් ආනුභූතික දත්ත පිවිසෙමින් තිබේ.

ඉහල ප්‍රචන්ඩත්වයක් සහිත පසුබිමක පැවතෙන අධිකරණ වෛද්‍ය මනෝචිකිත්සීය හෙදකම තුල විශාල වෙනස්කම් ඇතිකළ මැදිහත්වීම් ගණනාවක් අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය මගින් සිදු කෙරිණි. ප්‍රචණ්ඩත්වය අවම කිරීම සඳහා දරන ලද වෙනත් මැදිහත්වීම් සමග සංකලනයෙන් අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය සැකසී ඇත. මෙමගින් මධ්‍යම ආරක්ෂක ඒකකයක් තුල වසර තුනක් ඇතුලතදී ප්‍රචණ්ඩත්වය සියයට 90කිනුත්, උපරිම ආරක්ෂක ඒකකයක් තුල වසරක් තුලදී සියයට 50කිනුත් ප්‍රචණ්ඩත්වයේ ප්‍රධාන දර්ශකයන් අඩු කළ බව කියැවේ.

මෑත කාලීන පර්යේෂණයන් මගින් පෙන්නුම් කරණු ලබන්නේ විශ්වීය මානය අවශ්‍යතාවයන්ගේ වලංගු භාවයයි.

 ආධාත්මිකත්වය හා ඇති සම්බන්ධතාවය

තෙරේසා ලැටින් පවසන ආකාරයට රොසෙන්බර්ග් අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය තේරුම් ගන්නේ මූලික වශයෙන් "ආධාත්මික ක්‍රියාවක්" ලෙසයි. සැබැවින්ම මාෂල් රොසෙන්බර්ග් අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය සංවර්ධනයේ හා භාවිතයේ ලා තම ආධ්‍යාත්මික ජීවිතයේ බලපෑම විස්තර කරයි.

"අහිංසාවාදී සන්නිවේදනයේ පදනම තුල ආධ්‍යාත්මිකතාවය ඇති බවට ජනතාව තේරුම් ගැනීම වැදගත් යැයි මම සිතනවා. එමගින් ඔවුන් මෙම ක්‍රියාවලියේ යාන්ත්‍රණය ඉගෙන ගනු ඇති. මම පෙන්නුම් කිරීමට උත්සාහ කරන්නේ ආධ්‍යාත්මික හුරු පුරුද්දක් ජීවිතයට උකහා ගන්නා ආකාරය. අපි සඳහන් නොකරනවා වුනත් මිනිසුන් මෙම පුරුද්ද මගින් විමෝහනය වනවා. මෙය යාන්ත්‍රික ශිල්පයක් ලෙස ක්‍රියාත්මක කළා වුවත් මෙමගින් පෙරදී ඔවුන් තුලම හා අනෙක් මිනිසුන් තුල අත්දැකීමට නොහැකි වූ දේ අත්විඳින්නට පටන් ගන්නවා. එබැවින් අවසානයේදී ඔවුන් මෙම ක්‍රියාවලියේ ආධාත්මිකතාවය වෙත පිවිසෙනවා. ඔවුන් එය හුදෙක් සන්නිවේදන ක්‍රියාවලියන් පමණක් නොවන බවත් එය එක්තරා ආකාරයක ආධාත්මිකතාවයක් ප්‍රකාශ කිරීමේ උත්සහයක් බවත් තේරුම් ගැනීමට සමත් වෙනවා."

රොසෙන්බර්ග් තව දුරටත් පුකාශ කර සිටින්නේ ඔහු අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය සංවර්ධනය කළේ තමන් "ආදරණීය වූ දිව්‍යමය වූ ශක්තිය" ලෙස හඳුන්වන දෙය පිළිබඳව අවබෝධය ලබා දීමට බවයි.

සමහර ක්‍රිස්තියානුවන් අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය දකින්නේ තම ක්‍රිස්තියානු විශ්වාසය හා සමවන්නක් ලෙසයි. එහෙත් තවත් බොහෝ අය දකින්නේ මෙය භාවිතයෙන් හා න්‍යායෙන් බුද්ධාගමේ පුරුෂාර්ථයන් පිළිබිඹු කරන්නක් ලෙසයි.

 අනෙකුත් මාදිලි හා ඇති සබඳතාවය

මේරියන් ලිට්ල්, අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය හා සම්බන්ධකමක් දැක්වෙන න්‍යායාත්මක රාමු පිළිබඳව සොයා බලයි. ෆිෂර්, යූරි, හා පැටන් මගින් 1980 දී හාවඩ්  සාකච්ඡා ව්‍යාපෘතිය තුලදී සංවර්ධනය කළ ගැටුම් නිරාකරණ කතිකාව හා මැදිහත්වීම් පිළිබඳව වන අභ්‍යන්තරික-පදනම් මාදිලි එකිනෙක හා වෙනස් වුවත් ඒ සියල්ල මත සාංකල්පීයමය සම්බන්ධතාවයක් අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය තුල ඇති බව පෙනී යයි. ඵලදායී සබඳතා පිළිබඳ ගෝඩන් මාදිලිය (1970), අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය හා අභ්‍යන්තරික-පදනම් කතිකාව සමග සංකල්පීය ලෙස සබඳතා දක්වන බව ලිට්ල් පවසයි. රොසෙන්බර්ග් මෙන්ම ගෝර්ඩන් ද කාර්ල් රොජර්ස් සමග එක්ව වැඩකළ හෙයින් මෙම මාදිලි තුල පොදු බලපෑම් දැකිය හැකිය.

සුසෑන් ජේන්ස්, ගෝඩන් මගින් සැකසුණු සක්‍රීය සවන්දීම හා රොසෙන්බර්ග්ගේ තද්වේදී සවන්දීම අතර එකිනෙකට ස්වාධීන වූ වෙනස්කම් දකී. සක්‍රීය සවන්දීම යනු කථකයා කියූ දෙය තමන් අසා සිටින බවට පෙන්වීමට නිශ්චිත ක්‍රියාවන් ගැනීම වන අතර තද්වේදී සවන්දීම යනු කථකයාගේ අත්දැකීම් තේරුම් ගනිමින් ඔහුගේ අවශ්‍යතාවය හොඳින් අවබෝධ කර ගනිමින් එයට පිළිතුරු සැපයීමේ අරමුණ ඇතිව හදින් හා මනසින් සත්‍ය වශයෙන්ම කථකයා හා එක්ව කෙරෙන සවන්දීමයි.

"ප්‍රචන්ඩත්වය ඇති වන්නේ පුද්ගලයෙකුට හෝ කණ්ඩාමකට තම අවශ්‍යතාවයන් සපුරා ගැනීමට වෙනයම් මාර්ගයක් නැති විටක හා ඔවුනට තේරුම් ගැනීම ගෞරවය හා තම අවශ්‍යතාවයන් තේරුම් ගැනීම නොහැකි වූ විටය" යන අදහස සහිතව ගැටුම් මුලාස්‍ර හඳුනා ගන්නා සහ ගැටුම් නිරාකරණ ක්‍රියාවලීන් සකසන අධ්‍යයනමය මාදිලියක් වන "මානව අවශ්‍යතා න්‍යාය" සහ අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය අතර සබඳතාවයක් ගර්ට් ඩැනියෙල්සන් හා හවුවා කොක් යන දෙදෙනාම දකී.

චැප්මන් ෆ්ලැක්, විචාරාත්මක චින්තනය, විශේෂයෙන්ම කරුණාව හා පැහැදිලි චින්තනය එක් කරන බර්ට්‍රම් රසල් ගේ සූත්‍රකරණය හා රොසෙන්බර්ග් පවසන දේ අතර සබඳතාවයක් දකී.

සංස්කෘතික කටයුතු පිළිබඳ ආයතනය මගින් සංවර්ධනය කරන ලද කේන්ද්‍රගත සංවාද මාදිලියේ අරමුණු, පරාවර්තක, අර්ථය දක්වන හා තීරණ ගැනීමේ අදියරයන් හා අහිංසාවාදී සංවර්ධනයේ නිරීක්ෂණ, හැඟීම්, අවශ්‍යතා හා ඉල්ලීම් අතර සමානතාවයක් මාර්තා ලෙස්ලි දකී.

 ප්‍රතිචාර

අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය පිලිබඳව පල කළ විචාරයන් ඉතා අවමය. කෙසේ වෙතත් පර්යේශකයන් දකින්නේ මෙහි සාඵල්‍යතාවය පිළිබඳ වන සාරවත් උපාඛ්‍යාතයන් හැරුණු කොට මේ පිළිබඳව කෙරුණු න්‍යායාත්මක සංවාදයන් අවම බවයි.

රොසෙන්බර්ග්ගේ පුහුණු වීඩියෝවක් විවරණය කරන චැප්මන් ෆ්ලැක්, මූලික අදහස් ඉදිරිපත් කිරීම චිත්තාකර්ශනීය බවත් උපාඛ්‍යාතයන් " නිහතමානී හා බලපෑම් සහගත" බවත් දකිමින් ඔහුගේ "කාර්යයයේ සුන්දරත්වය" පිළිබඳව පවසන අතර තම ප්‍රේක්ෂකයන් හා ගණු දෙණු කිරීමේදී ඇති "නිපුන වූ සැලකිලිමත් චින්තනය" පිළිබඳවද මෙනෙහි කරයි. එහෙත් "චින්තනය සඳහා වන ස්ථානය පිළිබඳ ඡායා මාත්‍රයක්" හා වෝල්ටර් වින්ක් ගේ "අපගේ චින්තනයේ සම්භවය" සංවර්ධනය කරන ආකාරය පිළිබඳව ෆ්ලැක් ප්‍රශ්ණ කරයි. ෆ්ලැක්ට අනූව රොසෙන්බර්ග් සමහර මතයන් මානව ස්වභාවයේ, සාහිත්‍යයයේ හා කලාවේ සංකීර්ණතාවයන් හා නොගැලපෙන සරල පිළිතුරු බවට පත් වී ඇත.

අහිංසාවාදී සන්නිවේදනයේ "ප්‍රබල සංවේදය", අවධානය තුලින් වර්ධනය කරගත හැකි වීම හා ආත්මයේ ඇති අනුකරණය කිරීමේ "දුබල සංවේදය" පිළිබඳ වෙනසක් ෆ්ලැක් දකී. ප්‍රබල සංවේදය මගින් කෙනෙකුගේ චින්තනය, ක්‍රියාවන්, ව්ශ්ලේෂණය කිරීමට හැකිවන භාෂාව සකසන අතර එමගින් අවබෝධය ලබා ගැනීමට කෙනෙකුගේ උපරිමය ප්‍රජාවට ලබා දීමට හා කෙනකුගේ හැඟීම් වලට ගෞරව කිරීමට සහය ලැබේ. " දුබල සංවේදය" කෙනෙකුගේ භාෂාව වාදයන්ගෙන් ජයග්‍රහණය ලබා ගැනීමට, දේශපාලන වාසි වෙනුවෙන් අන් අය ලේබල් කිරීම හෝ අනෙකෙකුට එසේ හැසිරීමට බලපෑම් කිරීමට යොදා ගැනේ. රොසෙන්බර්ග් පවසන සමහර දේ තුලින් දුබල සංවේදය කෙරෙහි කෙනෙක් යොමු වන බව දුටුවද ෆ්ලැක් පවසන්නේ ප්‍රබල සංවේදය තහවුරු කරගැනීමට එය දවු වන බවයි. වැඩමුළු සඳහා සහභාගී වන්නන් සමග රොසෙන්බර්ග් " සත්‍යෙ දේ" ආදර්ශණය කර පෙන්වයි. එහෙත් ෆ්ලැක් පවසන්නේ එමගින් "දුබල සංවේදය" සඳහා වන පෙළඹවීම නැති නොවන බවයි. ෆ්ලැක් මෙසේ පවසයි "ඔබ කරන දේ පිළිබඳව ගතානුගතික වන්න, අනෙක් අයගෙන් පිළිගන්නා දේ පිළිබඳව නිදහස්වාදී වන්න. ( දැඩි ප්‍රතිපත්තිය ලෙසද හැඳින්වේ). එමෙන්ම අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය, එනමින් සිදු කෙරෙණ සියුම් ප්‍රචන්ඩකාරීත්වයක් වෙත රූපාන්තරණය වීමෙන් ආරක්ෂා කර ගන්න" .

රොසෙන්බර්ග්ගේ "අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය: කරුණා දයාවේ භාෂාව" (1999) නම් කෘතිය සම්බන්ධව විවරණයේ යෙදෙන බෝලිං ග්‍රීන් රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාලයේ මහාචාර්ය එලන් ගෝර්සෙව්ස්කි භූ දේශපාලනික වාගාලංකාරය සම්බන්ධව මෙසේ පවසයි "පුද්ගලයාගේ සාපේක්ෂ ශක්තිය විශාල වශයෙන් අධිතක්සේරුවට ලක් කර ඇති අතර ව්‍යුහාත්මක ප්‍රචණ්ඩත්වය පිළිබද ප්‍රධාන ගැටළුව මුළුමනින්ම මග හැර ගොස් ඇත."

"PuddleDancer Press" පවසන්නේ අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය විවිධ ප්‍රසිද්ධ පුද්ගලයන් විසින් අනුමත කර ඇති බවයි.

ස්වෙන් හාර්ටෙන්ස්ටයින් අහිංසාවාදී සන්නිවේදනය පිළිබඳ කාටුන් මාලාවක් අනිතික ලෙස සකසා ඇත.

 අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදනය සම්බන්ධ ලිපි

    *     Atlee, T. "Thoughts on Nonviolent Communication and Social Change." Co-intelligence Institute.
    *     Kabatznick, R. and M. Cullen (2004) "The Traveling Peacemaker: A Conversation with Marshall Rosenberg." Inquiring Mind, Fall issue.
    *     Moore, P. (2004) "NonViolent Communication as an Evolutionary Imperative-The InnerView of Marshall Rosenberg" Alternatives, Issue 29, Spring.
    *     Simons, G. (2003) "Review of Nonviolent Communication" SIETAR Europa Newsletter, November.
    *     Sauer, M. (2004) "Expert on conflict resolution believes nonviolence is in our nature" San Diego Union-Tribune, October 14, 2004.
    *     van Gelder, S. (1998) "The Language of Nonviolence" Yes Magazine, Summer 1998

 මේවාත් බලන්න

    *    Alternatives to Violence Project
    *     Focusing
    *     Four-sides model
    *     I-message
    *     Inner Relationship Focusing
    *     People skills
    *     Restorative justice
    *     Teaching for social justice

 යොමුව

 "The Center for Collaborative Communication". Retrieved Nov 11, 2011.
 Jane Branscomb (2011), Summation Evaluation of a Workshop in Collaborative Communication, M.A. Thesis, Rollins School of Public Health of Emory University.

අවිහිංසාවාදී සන්නිවේදනය


Clarisse Mairot, née le  à Besançon (Doubs), est une handballeuse française évoluant au poste de demi-centre à l'ES Besançon, en Division 1.

Biographie

Ascendance et formation
Originaire de Courcuire, petit village en Haute-Saône, elle est la fille de Lucile Mariot, ancienne joueuse de Division 1. Elle est également la nièce de Sandrine Delerce (née Mariot), championne du monde 2003 avec l'équipe de France et la petite fille de Jacques Mariot, ancien président de l'ES Besançon. Passionnée par le handball depuis son plus jeune âge, elle passe par le pôle Bourgogne-Franche-Comté durant ses années lycées avant d'intégrer le centre de formation de l'ESBF en , à l'âge de 18 ans. Durant deux années, elle parfait sa formation en étant de surcroît intégrer pleinement au groupe professionnel. Sa sœur cadette, Juliette Mairot (née en 2003), en est également pensionnaire.

Carrière en club
En , elle signe son premier contrat professionnel avec le club bisontin, pour une durée de 2 saisons et prenant effet à compter de l'exercice 2021/2022. Le 30 octobre 2021, elle est victime d'une fracture du nez et de multiples fractures au niveau du visage dans un match de championnat face à Nantes et doit faire face à une période d'indisponibilité de deux mois. Au cours de sa première saison, elle parvient de par son travail à faire évoluer son statut et s'affirme comme une des cadres de l'équipe au poste d'arrière gauche.

Palmarès
Coupe de France :
 Finaliste en 2022.

Références

Liens externes

Naissance en janvier 2001
Naissance à Besançon
Handballeuse française
Joueuse de l'ES Besançon

Clarisse Mairot


Arida (arapski: العريضة) je selo u sjevernom Libanonu, na sirijskoj granici, na ušću rijeke Nahr al-Kabir al-Janoubi. Nalazi se u okrugu Akkar u guberniji Akkar. Njegovi stanovnici su sunitski muslimani. Pored naselja je granični prijelaz Arida, obalni granični prijelaz između Libanona i Sirije.

Izvori

Naselja u Libanonu

Arida, Libanon


A Costa Rica está programada para competir nos Jogos Pan-Americanos de 2023 em Santiago, no Chile, de 20 de outubro a 5 de novembro de 2023. Será a 18.ª aparição da Costa Rica nos Jogos Pan-Americanos, tendo participado de todas as edições desde a estreia dos Jogos, exceto em 1963.

Atletas
Abaixo está a lista do número de atletas (por gênero) participando dos jogos por esporte/disciplina.

Ciclismo

A Costa Rica qualificou 10 ciclistas (6 homens e 4 mulheres).

BMX

Estilo livre

Estrada
A Costa Rica classificou um ciclista de estrada após vencer o evento nos Jogos Pan-Americanos Júnior de 2021.
A Costa Rica classificou uma ciclista de estrada através do Campeonato Centro-Americano. A Costa Rica também classificou três ciclistas durante o Campeonato Pan-Americano.

Masculino

Mountain bike
A Costa Rica classificou três atletas durante o Campeonato Pan-Americano de 2023.

Pista

Velocidade

Futebol

Feminino

A Costa Rica classificou uma equipe feminina (de 18 atletas) após terminar como a equipe melhor ranqueada da América Central no Campeonato Feminino da CONCACAF de 2022.

Sumário

Ginástica

Artística
A Costa Rica qualificou três ginastas (um homem e duas mulheres) através do Campeonato Pan-Americano de 2023.

Masculino

Legenda de classificação: Q = Qualificado para a final por aparelhos

Feminino

Legenda de classificação: Q = Qualificada para a final por aparelhos

Rítmica
A Costa Rica qualificou uma ginasta rítmica no individual e cinco ginastas para o evento de conjuntos (seis mulheres no total).

Individual

Levantamento de peso

A Costa Rica qualificou quatro halterofilistas (dois homens e duas mulheres).

Lutas

A Costa Rica classificou um lutador masculino através do Campeonato Pan-Americano de Lutas de 2022 realizado em Acapulco, México.

Masculino

Natação artística

A Costa Rica qualificou uma equipe de duas nadadoras artísticas através dos Jogos Centro-Americanos e do Caribe de 2023.

Pelota basca

A Costa Rica qualificou uma jogadora através do Torneio Pan-Americano de Pelota Basca de 2023.

Feminino

Raquetebol

A Costa Rica classificou uma equipe de quatro atletas (dois homens e duas mulheres).

Remo

A Costa Rica classificou uma remadora.

Feminino

Surfe

A Costa Rica classificou cinco surfistas (três homens e duas mulheres).

Artístico

Corrida

Taekwondo

A Costa Rica classificou três atletas (um homem e duas mulheres) durante o Torneio Classificatório para os Jogos Pan-Americanos.

Kyorugi

Ver também
Costa Rica nos Jogos Olímpicos de Verão de 2024

Referências

Países nos Jogos Pan-Americanos de 2023
2023

Costa Rica nos Jogos Pan-Americanos de 2023