Koza Han 15. yüzyıl sonlarında II. Bayezid tarafından mimar Abdül ula bin Pulat Şah'a İstanbul'daki eserlerine vakıf olarak Bursa'da yaptırılmış handır.

Hanlar Bölgesi'nde Ulu Cami ile Orhan Camii arasında bulunur.  Osmanlı devri han ve kervansaray mimarisinde -ortasındaki mescit bakımından - eski gelenekleri sürdüren ve bütünlüğünü  koruyabilmiş olan bir eserdir.. Anıtsal giriş kapısı ve avlusunda bulunan altı şadırvanlı köşk mescit  Bursa'nın simgeleri arasında kabul edilir.

Geçmişte  Yeni Han, Han-ı Cedid, Han-ı Cedid-i Evvel (Pirinç Han'ın yapılmasından sonra), Han-ı Cedid-i Amire, Yeni Kervansaray, Beylik Han, Beylik Kervansaray, Simkeş Han, Sırmakeş Han gibi birçok adla anılmış olan yapı, içinde ipek kozası ticareti yapıldığı için Koza Han adıyla anılır olmuştur. Koza ticareti için Bursa'ya gelen ipek tüccarları konaklama hizmeti veren handa altlı üstlü iki oda tutmuşlar; üstteki odayı  ticari işlerini görmek ve konaklamak, alttaki odayı da ticaret mallarını depolamada kullanmışlardır. Han, günümüzde ticarî işlevini korumaktadır.

Mimari özellikleri

Han, kareye yakın dikdörtgen bir avlunun etrafında yer alan iki katlı ana blokla doğusunda ahır ve depoların bulunduğu ikinci bir avlu bölümünden oluşmaktadır. Dış duvar örgüsünde tuğla ve kesme taştan karma teknik kullanılmıştır. Zemin katta 45, alt katta 50 oda olmak üzere 95 oda bulunur. Odaların önünü altta ve üstte bir revak çevrelemektedir.  Üst kat revakları ahşap iken son tamirde kâgire dönüştürülmüştür. Revak kemerleri tuğla, üzerleri kubbelidir. Odalar tonozla örtülüdür. Her birinde dışarıya açılan ikişer pencere vardır.

Avlu ortasında, bazı Selçuklu kervansaraylarında olduğu gibi ayrı bir mescid bulunur. Selçuklu köşk mescidi geleneğinin devamı olsa da plan bakımından Selçuklu döneminin kare ya da dikdörtgen planlı, çift taraflı merdiveni olan, dış cephesi süsü köşk mescidlerinden farklıdır. Koza Han'ın avlusundaki mescid, altında havuzlu şadırvanı olan sekiz kenarlı bir yapıdır; üstü kurşun kaplı bir kubbeyle örtülüdür. Daha sonraki yüzyıllarda inşa edilmiş Edirne Rüstem Paşa Kervansarayı, Lefkoşa Büyük Han yapılarındaki mescidleri etkilediği düşünülür.

Yapıya kuzeyde yer alan yuvarlak kemerli, taştan yapılmış kabartma burmalarla hareketlendirilmiş, mavi çinîlerle süslü bir kapıdan girilmektedir. Girişin iki yanından birer taş merdiven yukarı kata çıkışı sağlar.

Hayvan ahırı olarak inşa edilen  ikinci avlu bölümü "İç Koza Han" olarak adlandırılır. Tek katlı olan bu bölümde günümüzde  yeme içme hizmeti verilmektedir.

Tarihçesi
Koza Han'ın inşa kitabesi yoktur fakat İstanbul'da II. Bayezid için inşa edilen büyük cami ve külliyenin Vakıflar Genel Müdürlüğü'ndeki 1505 tarihli vakfiye suretine göre, geliri bu külliyeye vakfedilmiş olan Koza Han'ın yapımı Mart 1490'da başlamış, açılışı 29 Eylül 1491'de yapılmıştır. Ancak vakfiyede adı geçen kervansarayın Koza Han değil yakınındaki Pirinç Han olduğu, Koza Han'ın yerinin çeşitli kimselerden 1490'da satın alındığı ortaya konulmuştur.

1671-1672 ve 1685 yıllarında tamir görmüştür. 1950'lere doğru büyük ölçüde restorasyon geçiren hanın gözleri modern ticarethane merkezleri olmuştur.

Kaynakça

Fotoğraflar

Dış bağlantılar

 Koza Han Resmi Web Sitesi

Türkiye'deki Osmanlı hanları
II. Bayezid
Bursa ve Cumalıkızık: Osmanlı İmparatorluğu'nun Doğuşu
Bursa'da Osmanlı mimarisi
Bursa'daki hanlar

Koza Han


Toplam demir bağlama kapasitesi (TDBK) tıbbi bir laboratuvar testidir. Test; serumdaki demir bağlayan bölgelerin ne dereceye kadar doyurulabildiğini ölçmektedir. Serumdaki demir bağlayan grupların neredeyse tamamının transferrin üzerinde bulunmasından dolayı bu test aynı zamanda kandaki transferrin miktarının dolaylı yoldan bir ölçütüdür.

Serum demiri ve yüzde transferrin doyurulması birlikte ele alındığında, klinisyenler bu testi genellikle Anemi, demir eksikliği ve demir eksikliği anemisinden şüphelenildiği durumlarda uygularlar. Bununla birlikte, karaciğer akut faz reaktanı olarak transfferin ürettiği için  bu test uygulanırken karaciğer fonksiyonları ve vücutta bir inflamasyon varlığı göz önünde bulundurulmalıdır. Bu durum nadir de olsa demir normal iken demir bağlama testinin niçin yüksek olabildiğini açıklar. Bu nedenle Test aynı zamanda dolaylı bir karaciğer fonksiyon testidir. Ancak ender olarak bu amaçla kullanılmaktadır.

Karaciğer demir eksikliğine karşı yanıt olarak daha fazla transferrin üretmektedir, böylece yüzde transferrin doyurulması (yani serum demiri/TDBK x 100 formülünün sonucu) da faydalı bir belirteç olabilmektedir.

Basit demir eksikliği anemisinde, serum demiri düşük, transferrin yüksektir ve buna bağlı olarak yüzde transferrin doyurulması çok düşüktür.

Diğer yandan, kronik hastalık anemisinde, vücut demiri serumun dışında tutmakta ama aynı zamanda daha düşük miktarda transferrin üretmektedir (muhtemelen metabolizmaları için demire ihtiyaç duyan patojenlerden demiri uzak tutmak için vücudun verdiği yanıtın bir parçası olarak). Bu durumda serum demir miktarı düşüktür ancak TDBK (yani transferrin) de düşüktür. Bu nedenle yüzde transferrin doyurulması normal değerdedir.

Gebe ya da hormonal gebelik önleyici kullanan kadınlarda karaciğer transferrin üretimini artırmaktadır. Bu durum, normal demir miktarıyla bile yüksek TDBK ve düşük yüzde transferrin doyurulması sonucu doğurmaktadır.
Bu örnekler göstermektedir ki; TDBK değerinin tam olarak anlaşılabilmesi için aynı zamanda serum demir miktarının, yüzde transferrin doyurulma miktarının ve bağımsız klinik durumun da bilinmesi gerekmektedir. Testin uygulanması için laboratuvarlar damardan alınan kandan elde edilen serumu kullanmaktadır.

Kan testleri
Demir metabolizması

Demir bağlama kapasitesi


Alumni klub Zdravstvenog veleučilišta udruženje je diplomiranih studenata dodiplomskih i diplomskih studija Zdravstvenog veleučilišta u Zagrebu.

Prepoznavši potrebu povezivanja svih generacija diplomiranih studenata sa svrhom ostvarenja njihove trajne suradnje, cjeloživotnog obrazovanja, te uzajamnog interesa, na inicijativu Zdravstvenog veleučilišta, 7. listopada 2013. godine se osniva Alumni klub, s ciljem okupljanja više od 15.000 diplomiranih studenata.

Alumni danas
U ovom trenutku Alumni broji preko 1.000 aktivnih članova, više i visoke stručne spreme iz područja sestrinstva, fizioterapije, radne terapije, radiološke tehnologije, medicinsko-laboratorijske dijagnostike te sanitarnog inženjerstva, s mjestima prebivališta i zaposlenja u zdravstvenim ustanovama, školama, fakultetima i srodnim institucijama širom Republike Hrvatske. Članstvo u klubu je besplatno.

Organizacijsku strukturu čine upravni odbor, skupština te voditelji strukovnih razreda: Ana Marija Hošnjak (sestrinstva), Margareta Begić (fizioterapije), Antea Ćavar (radne terapije), Željka Lubina (radiološke tehnologije), Bruno Cvetković (sanitarnog inženjerstva) te Silvana Piškor (medicinsko-laboratorijske dijagnostike). Upravni odbor, u trenutnom sazivu čine Adriano Friganović (predsjednik), Boris Ilić (dopredsjednik) te Josip Knezić (tajnik).

Edukacije i programi usavršavanja
Tijekom svog postojanja, Alumni je organizirao više od 25 različitih edukacija, radionica i konferencija, poput edukacije Osnovno održavanje života i automatska vanjska defibrilacija, Tehnike prevencije i liječenja u sportu, Tehnike ublažavanja stresa prilikom izvođenja radioloških pretraga, Cerebralno oštećenje vida u dječjoj dobi, Uvod u Halliwick koncept, Normalan razvoj ruke i funkcija, Privatno poduzetništvo u fizikalnoj terapiji, Teškoće i poremećaji hranjenja u dječjoj dobi, Pozicioniranje i transferi neuroloških bolesnika te mnoge druge.

Većina edukacija u organizaciji kluba bodovana je od strane nadležnih strukovnih Komora.

Članske pogodnosti i poslovna suradnja
S posebnim zadovoljstvom valja naglasiti i uspješnu suradnju s različitim renomiranim tvrtkama u Hrvatskoj i svijetu, uz čije partnerstvo Klub osigurava članovima dodatne pogodnosti, poput Varteksa, CleanExpressa, American Expressa, Croate, Termi Jezerčica i mnogih drugih.

Osim navedenih pogodnosti, Klub potiče članove i na sudjelovanje na stručnim skupovima, osiguravajući im mogućnost osvajanja besplatnih kotizacija sudjelovanjem u promotivnim aktivnostima.

Izvor

Vanjske poveznice

 Alumni klub Zdravstvenog veleučilišta - službene mrežne stranice
 Alumni klub Zdravstvenog veleučilišta - službene Facebook stranice
 Alumni klub Zdravstvenog veleučilišta - službeni Twitter račun

Znanost i tehnologija u Hrvatskoj

Alumni klub Zdravstvenog veleučilišta


Fistandantilus, Ejderha Mızrağı serisindeki kötü büyücü karakteri. Büyük bir patlama sonucunda bedeni ölmüş, ruhu yaşamaya devam etmiş. Ancak, Raistlin seneler sonra zaman icinde geri gidip Fistandantilus'un ayakizlerinden yürüyerek bir kender olan Tasslehoff un da yanlışlıkla gelmiş olmasıyla zamanı değiştirerek yaşamıştır. Yıllar ötesinden Raistlin Majere'ye büyücülük sınavını geçmesine yardım etmiştir. Amacı Raistlin Majere'nin bedenini ele geçirmektir. Gece mavisi ciltli büyü kitaplarıyla ünlüdür.

Raistlin geçmişe gidip onunla karşılaşmış, onu yenip tüm bilgisine sahip olmuştur. Hatta daha sonra kişilik çatışması da yaşadığı olmuştur. Bunun nedeni de tüm bilgileriyle beraber Fistandantilus'un anılarını da almış olmasıdır.

Ejderha Mızrağı karakterleri
Edebiyat karakterleri

Fistandantilus


Most na rječici Gorušćici u gradiću Sinju, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Maleni most građen od grubo klesanog kamena, premošćuje Goručicu, pritok Cetine. Izgrađen je na periferiji Sinja. Ima jedan otvor polukružnog oblika i zidanu ogradu s kamenim poklopnicama. S nizvodne strane mosta, nad lukom koje je obrađen "bugnato" klesancima ugrađena je ploča s godinom gradnje 1784. i natpisom iz kojeg se doznaje da ga je dao sagraditi mletački providur PAOLO EMILIO CANALI u svrhu unapređivanja trgovine.

Zaštita
Pod oznakom Z-5030 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "javne građevine".

Izvori

Zaštićene javne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Pješački mostovi u Hrvatskoj
Građevine u Sinju

Most na Gorušćici u Sinju


سرسق هي إحدى عائلات بيروت الأرستقراطية التي تنتمي إلى طائفة الروم الأرثوذكس وارتبط اسمها بأبرز الأحداث اللبنانية منذ القرن التاسع عشر. وقد نجحت العائلة، بفضل ثروتها، في نسج علاقات وطيدة مع الحكام الأجانب، بدءا من السلطنة العثمانية ولاحقاً سلطنة الانتداب الفرنسي.

عائلة سرسق ذات جذور بيزنطية. والرجل الأول من العائلة وصل لبنان عام 1740 ويدعى جبور سرسق. سكن بداية في بلدة البربارة شمالي لبنان، ثم توجه بعدها أفراد عائلته إلى بيروت واستقروا في حي السراسقة في الاشرفية. وقد اقاموا في قصور ومنازل فخمة. وقد جمعت العائلة ثروتها في القرن التاسع عشر من الزراعة، الصيرفة وثم من الصناعة فملكوا عدد من المصارف والشركات. وامتلكت أراض تمتد من تركيا وصولاً إلى مصر ومروراً بلبنان وفلسطين. هذا الثراء أفسح في المجال أمام العائلة نسج علاقات مع دول، بدءاً من السلطنة العثمانية ومروراً بسلطنة الانتداب الفرنسي ومصر وروسيا. ونتيجة للأنشطة الماليَّة الواسعة وثروة الأسرة، وصفت العائلة باسم «روتشيلد الشرق».

جدل بيع الأراضي

كان الكثير منهم يعيش في باريس وقد خسروا اموالهم في القمار. كانت العائلة تملك الكثير من الأراضي في عهد الدولة العثمانية. وقد باعت اراضي واسعة جدا لليهود فسهلت لهم اقامة كيانهم ولكن حينما جاء الانتداب ألبريطاني إلى فلسطين كانت تملك عائلة سرسق 400 ألف هكتار من الأراضي الخصبة تضم ما يقارب 77 قرية في مرج بن عامر شمال فلسطين، التي تسكنها 6452 أسر عربية. كانت تلك الأراضي تمثل ما يقارب 3% من مساحة فلسطين.

انظر أيضًا
 الأشرفية (بيروت)

مراجع

وصلات خارجية
 حيّ سرسق يعيش أمجاد الماضي ويخاف الحاضر

أرثوذكس شرقيون لبنانيون
أسر سياسية لبنانية
أسر مسيحية عربية
أعضاء في بطريركية أنطاكية وسائر المشرق للروم الأرثوذكس
سرسق
عائلات لبنانية
مسيحيون أرثوذكس شرقيون لبنانيون

سرسق


Mesapia es un género monotípico de mariposas de la familia Pieridae. Su única especie: Mesapia peloria, es originaria del Asia Central.

Referencias

Pierini
Géneros de lepidópteros

Mesapia


In Polen ist eine streckenabhängige Maut (poln.: myto; auch opłaty drogowe → wörtlich: Straßengebühren) auf ausgewählten Straßenabschnitten für Kraftfahrzeuge zu entrichten. Dabei muss zwischen dem Betreiber, der staatlichen GDDKiA und den drei Konzessionären unterschieden werden, da unterschiedliche Mautsysteme eingesetzt werden.

Auf einzelnen von der GDDKiA betriebenen Straßenabschnitten ist für alle Kraftfahrzeuge mit einem zulässigen Gesamtgewicht von mehr als 3,5 Tonnen (u. a. Lastkraftwagen) ein als viaTOLL bezeichnetes elektronisches Streckenmautsystem eingeführt, das von Kapsch betrieben wird und am 1. Juli 2011 die Vignettenmaut ersetzt hat. Bei Fahrzeugen mit Anhänger gilt nicht das zulässige Gesamtgewicht des Zugfahrzeugs als Bemessungsgrundlage, sondern das zulässige Gesamtzuggewicht.

Für Kraftfahrzeuge mit einem zulässigen Gesamtgewicht von weniger als oder gleich 3,5 Tonnen (u. a. Personenkraftwagen) besteht auf zwei Teilstrecken der von der GDDKiA betriebenen Autobahnen Mautpflicht. Die Maut ist manuell an Mautstellen oder seit dem 1. Juni 2012 auch elektronisch mittels des viaTOLL-Systems für Pkw zu entrichten.

Auf allen von den Konzessionären betriebenen Autobahnabschnitten gilt für alle Kraftfahrzeuge eine Streckenmaut, die manuell an den Mautstellen zu entrichten ist.

Geschichte und Gesellschaften

Aufgrund mangelnder öffentlicher Gelder zur Verbesserung der Infrastruktur entschied die Regierung Mitte der 1990er Jahre, die Kontrolle über die Modernisierung vorhandener sowie den Bau neuer Autobahnabschnitte einem Konzessionär zu überlassen und das Geld dazu über Mauteinnahmen einzunehmen. 1997 wurden drei Konzessionen drei verschiedenen Aktiengesellschaften für den Betrieb der Autobahnabschnitte der Autobahn A1 Gdańsk – Toruń (152 km), Autobahn A2 Świecko – Konin-Zachód/Modła (253 km) und Autobahn A4 Katowice – Kraków (60,9 km) erteilt.

Gdańsk Transport Company

Im August 1997 wurde entschieden, der Aktiengesellschaft Gdańsk Transport Company S.A. die bis 2039 dauernde Konzession für den nördlichen Abschnitt der Autobahn A1 zu erteilen. Im August 2004 wurde der erste Konzessionsvertrag zur Finanzierung, dem Bau und Betrieb des Abschnittes zwischen Gdańsk und Nowe Marzy (89,5 km) erteilt. Der Bau begann am 29. Juli 2005 und wurde am 17. Oktober 2008 beendet. In der Zwischenzeit wurde um den Bau des zweiten Abschnittes von Nowe Marzy bis Toruń (62,4 km) gerungen. Mitte 2006 und im Januar 2007 entschied die GDDKiA, den Abschnitt aus staatlichen Mitteln zu finanzieren und die Konzession mit GTC zu streichen. Da die GTC den Streit vor dem Woiwodschaftsverwaltungsgerichtshof in Warschau gewinnen konnte, wurden im Februar 2008 Gespräche gestartet und dann im August der zweite Konzessionsvertrag unterschrieben. Der Bau begann am 25. August 2008 und wurde am 14. Oktober 2011 beendet. Seit Februar 2012 ist der komplette, von der GTC betriebene Abschnitt mautpflichtig.

Autostrada Wielkopolska

1997 wurde der erste Konzessionsvertrag mit der Aktiengesellschaft Autostrada Wielkopolska S.A. (AW S.A.) zur Finanzierung, dem Bau und Betrieb des Abschnittes der Autobahn A2 zwischen Świecko und Stryków (360 km) beschlossen. 1999 strich die Regierung wieder den Abschnitt vom Knoten Konin-Zachód/Modła bis Knoten Stryków aus dem Konzessionsvertrag und beauftragte die GDDKiA zu dessen Bau. Nun sollte AW S.A. bis 2037 den Abschnitt zwischen Świecko und dem Knoten Konin-Zachód (253 km) betreiben. Als erste Etappe erfolgte die Modernisierung bestehender Autobahn sowie die Vervollständigung des Abschnittes Nowy Tomyśl – Konin-Zachód (148 km). Im Oktober 2004 wurden die Arbeiten abgeschlossen. Ab 2006 wurde der Bau der zweiten Etappe Świecko – Nowy Tomyśl (104,5 km) geplant. Es kam immer wieder aufgrund von der AW S.A. vorgeschlagenen, zu hohen Baukosten und kleinen Änderungen in Planungsdokumenten zu Verzögerungen. Am 29. August 2008 wurde schließlich ein Vertrag zum Bau und Betrieb der zweiten Etappe unterschrieben, indem deren Fertigstellung in der ersten Hälfte 2012 vorgeschrieben wurde. Die Verkehrsübergabe erfolgte schon am 1. Dezember 2011, die Mautpflicht folgte am 20. Mai 2012.

Stalexport Autostrada Małopolska

Am 19. September 1997 wurde der Konzessionsvertrag mit der Aktiengesellschaft Stalexport Autostrady S.A. für den Abschnitt der Autobahn A4 von Katowice nach Kraków (60,9 km) unterzeichnet. Darin wurde vereinbart, dass die Autobahn während der Konzession modernisiert und an die Standards einer Autobahn angepasst wird. 2027 wird die Konzession enden und die modernisierte Autobahn wieder verstaatlicht. Die Mautpflicht wurde am 3. April 2000 gestartet. Der Vertrag beschränkt die Möglichkeit des Ausbaus parallel zum Autobahnabschnitt befindlicher Straßen zum Autobahnabschnitt. Jegliche Modernisierung oder Ausbau einer parallelen Straße kann als Konkurrenz betrachtet werden und mit Entschädigungen für den Betreiber enden. Zusätzlich hat der Staat keinen Einfluss auf die Höhe der Maut und kann über Mauterhöhungen nicht entscheiden. Am 28. Juli 2004 übertrug das polnische Verkehrsministerium die Konzession auf die Tochtergesellschaft Stalexport Autostrada Małopolska S.A.

Die Mautpflicht wurde am 3. April 2000 gestartet. Von 2003 bis 2009 erfolgte die erste Modernisierung des Abschnittes. Die komplette Fahrbahndecke und 31 Brücken wurden erneuert, 10 Kilometer an Lärmschutzwänden neu gebaut. Von 2010 bis 2012 erfolgte die nächste Modernisierungsetappe. Darin wurden hauptsächlich die restlichen 22 Brücken erneuert. In weiteren Etappen sind der Bau von weiteren Raststätten, der Neubau von Grünbrücken, der Umbau der Knoten Mysłowice, Rudno und Jaworzno-Byczyna sowie der komplette Austausch der Fahrbahndecke geplant.

Maut für Kraftfahrzeuge ≤ 3,5 t (Pkw-Maut)

Für alle Kraftfahrzeuge unter oder gleich 3,5 Tonnen sowie Anhängergespanne mit einem Gesamtzuggewicht unter oder gleich 3,5 Tonnen muss zwischen den Betreibern des Autobahnabschnittes unterschieden werden.

GDDKiA

Handelt es sich um folgende, von der GDDKiA betriebenen Abschnitte, dann beträgt die Maut für Motorräder (Kategorie 1) 0,05 Złoty/km, für Personenkraftwagen (Pkw) bis zu 3,5 Tonnen (Kategorie 2) 0,10 Złoty/km. Außerdem kann die Mautabgabe neben den Mautstellen auch über das viaTOLL-System mittels des als viaAUTO genannten Mautgerätes erfolgen.

 Autobahn A2: Konin – Łódź (Lodz) (~104 km; geschlossenes System)
 Autobahn A4: Wrocław (Breslau) – Gliwice (Gleiwitz) (~164 km; geschlossenes System)

Konzessionär
Auf folgenden, von den drei Konzessionären betriebenen Autobahnabschnitten ist eine Streckenmaut, die manuell an den Mautstellen erfolgt, eingerichtet.

 Autobahn A1: Gdańsk (Danzig) – Toruń (Thorn) (~152 km; geschlossenes System)
 Autobahn A2: Rzepin – Nowy Tomyśl (Neutomischel) – Konin
 Rzepin – Nowy Tomyśl (~85 km; geschlossenes System)
 Nowy Tomyśl – Poznań-Zachód (~45 km; geschlossenes System)
 Poznań-Wschód – Konin (~75 km; teilweise offenes System)
 Autobahn A4: Katowice (Kattowitz) – Kraków (Krakau) (~61 km; offenes System)

Die Mauttarife richten sich nach Fahrzeugkategorie und nach gefahrenen Kilometern (bei geschlossenen Systemen) bzw. nach einer von vornherein festgelegten Gebühr (bei offenem System).
Stand: Mai 2018

Mautsysteme und mautfreie Strecken

Geschlossenes System
Die meisten Strecken werden im "geschlossenen System" betrieben, d. h. die Höhe der Maut bestimmt sich nach der zurückgelegten Entfernung und der benutzten Straße sowie der Fahrzeugklasse.

Offenes System
Einige wenige Strecken werden im "offenen System" betrieben. Hierbei wird für einen Streckenabschnitt mit mehreren Autobahnknoten, unabhängig von der zurückgelegten Entfernung, nur ein Pauschalbetrag erhoben.

Mautfreie Strecken
In Zukunft sollen die polnischen Autobahnen A1, A2 und A4 auf fast allen Abschnitten mautpflichtig sein.

Die Autobahnen A6, A8 und A18 und alle Schnellstraßen sind mautfrei. Einige Autobahnabschnitte im Bereich der Großstädte (u. a. Breslau, Posen, Łódź, Warschau, Rzeszów) sind mautfreie Umfahrungen.

Entrichtung der Maut
Im "geschlossenen System" zieht man an der Einfahrtstation an einem Automaten eine Mautkarte. Diese gibt man an der Ausfahrtstation ab und bezahlt die berechnete Maut. Geht bei Fahrten im "geschlossenen System" die Einfahrtkarte verloren, so wird die Fahrt von der entferntesten Einfahrt berechnet. Bei den von der GDDKiA betriebenen Abschnitten kann die Maut über das als viaAUTO genannte Mautgerät erfolgen. Auf dafür ausgewiesenen Fahrstreifen, sowohl an den Einfahrt- als auch Ausfahrtstationen, kann man mit max. 40 km/h an die Schranke heranfahren. Das System erkennt das Mautgerät im Fahrzeug und öffnet die Schranke automatisch.

Im "offenen System" wird sowohl an der Mautstelle an der Einfahrt als auch an der Mautstelle bei der Ausfahrt eines Streckenabschnitts kassiert.

Maut für Kraftfahrzeuge ab 3,5 t (Lkw-Maut)
Für alle Kraftfahrzeuge über 3,5 Tonnen muss zwischen den Betreibern des Autobahnabschnittes unterschieden werden. Die 3,5 t-Grenze gilt hierbei auch für das Gesamtzuggewicht einer Kraftfahrzeug-Anhänger-Kombination, selbst wenn das Kraftfahrzeug selbst deutlich unter 3,5 t zGG hat.

GDDKiA / viaTOLL

Auf von der GDDKiA betriebenen Straßen ist ein als viaTOLL benanntes elektronisches Streckenmautsystem eingerichtet, das ab dem 1. Juli 2011 die Vignettenmaut ersetzt hat. Das neue System wurde anfangs auf ungefähr 1565 km Autobahnen, Schnell- und Landesstraßen installiert. In der ersten Ausbaustufe am 1. Juli 2012 wurde das System um 325,5 km Straßen, in der zweiten Ausbaustufe am 12. Januar 2013 um 139,2 km, in der dritten Ausbaustufe am 30. März 2013 um weitere 162,3 km ausgeweitet. Am 31. Oktober und 1. Dezember 2013 wurde das Netz um rund 340 km bzw. 120 km erweitert. Am 1. September und 1. Oktober 2014 kamen Straßen mit einer Gesamtlänge von 264 km hinzu. Somit ist das System aktuell auf insgesamt 2856 Straßenkilometern installiert. Nach derzeitigen Planungen soll das Netz von gebührenpflichtigen Straßen im Jahr 2018 auf 7000 km ausgeweitet werden. Von Juli 2011 bis Ende Februar 2013 konnten 1,475 Mrd. Złoty (entspricht 369 Mio. Euro) eingenommen werden. Es gilt für alle Kraftfahrzeuge, die ein zulässiges Gesamtgewicht von 3,5 Tonnen überschreiten, darunter z. B. Pkw mit Anhänger und Lkw.

Übersicht
Derzeit gilt das viaTOLL-System auf folgenden Straßenabschnitten:
Stand: 1. Oktober 2014

Entrichtung der Maut
Die Mauttarife richten sich nach Fahrzeugkategorie und Euro-Schadstoffklasse und liegen für einen Kilometer zwischen 0,20 und 0,53 Złoty. Für die Berechnung der Maut wird ein als viaBOX genanntes Gerät benötigt, das die über das Fahrzeug gespeicherten Informationen automatisch bei der Durchfahrt unter jeder Mautbrücke versendet und dadurch die elektronische Berechnung der fälligen Maut ermöglicht. Die viaBOX wird nach der Registrierung, der Unterzeichnung eines Vertrages und der Einzahlung einer Kaution von 120 Złoty (ca. 30 Euro) ausgehändigt. Zur Vermeidung von unbeabsichtigter Zahlung können an den Verkaufsstellen kostenlose Aluminium-'Safes' abgeholt werden, in denen dann die viaBOX aufbewahrt werden soll. Mautverstöße werden mit 3000 Złoty bestraft.

Stand: September 2012

Konzessionär
Parallel zum viaTOLL-System gilt auf folgenden von Konzessionären betriebenen Autobahnabschnitten weiterhin die manuelle Abgabe der Maut an gekennzeichneten Mautstellen:
 Autobahn A1: Gdańsk (Danzig) – Toruń (Thorn) (~152 km; geschlossenes System)
 Autobahn A2: Rzepin – Nowy Tomyśl (Neutomischel) – Konin
 Rzepin – Nowy Tomyśl (~85 km; geschlossenes System)
 Nowy Tomyśl – Poznań-Zachód (~45 km; geschlossenes System)
 Poznań-Wschód – Konin (~75 km; teilweise offenes System)
 Autobahn A4: Katowice (Kattowitz) – Kraków (Krakau) (~61 km; offenes System)

Entrichtung der Maut
Die Mauttarife richten sich nach Fahrzeugkategorie und nach gefahrenen Kilometern (bei geschlossenen Systemen) bzw. nach einer von vornherein festgelegten Gebühr (bei offenem System).
Stand: Juli 2014

Geplantes neues Mautsystem
Das Ministerium für Infrastruktur und Entwicklung gab im April 2014 die Abkehr vom jetzigen manuellen Mautsystem für Fahrzeuge ≤ 3,5 Tonnen bekannt. Dies hat mit verschiedenen Problemen des jetzigen Mautsystems zu tun. Beim erhöhten Verkehrsaufkommen, vor allem während der Urlaubszeit, bildeten sich lange Staus vor den Mautstellen, die sogar bis zu 10 km betrugen. Schon geschlossene Verträge für den Ausbau der Mautstellen auf der A4 zwischen Breslau und Gliwice wurden von der GDDKiA wieder gekündigt, da die Kosten für den Ausbau in Höhe von 79,6 Mio. Złoty zu hoch seien und nach dem Ausbau eine Verbesserung der Situation nicht garantiere. Auch die Einrichtung spezieller Fahrstreifen auf den Mautstellen der Autobahnen A2 und A4 nur für Fahrzeuge, die mit dem viaAUTO-Gerät ausgestattet sind, konnte die Staus nicht auflösen, da erst ca. 10.000 Fahrzeuge mit diesem Gerät ausgestattet waren. Im Gegenteil führte der Wegfall dieser Fahrstreifen für die manuelle Mautentrichtung zur Vergrößerung der Staus vor den Mautstellen. Nach der Einführung am 15. Juli wurde dies bereits am 1. August 2014 teilweise wieder rückgängig gemacht und einige zusätzliche Maßnahmen wurden eingeführt. Da sich die Situation auf der Autobahn A1 von Danzig nach Toruń nicht verbesserte, gab das Verkehrsministerium Anfang August bekannt, dass die Mautabgabe auf diesem Abschnitt während der verbleibenden Wochenenden in den Sommerferien abgesetzt wird und die Trasse vom Freitag ab 16 Uhr bis Sonntag um 24 Uhr mautfrei durchfahren werden kann.

Derzeit arbeitet das Ministerium angeführt von Maria Wasiak an den Details des neuen Systems, das in den Jahren 2016–2017 eingeführt werden soll. Mitte September 2014 sprach sich die damalige Verkehrsministerin Elżbieta Bieńkowska für ein elektronisches Streckenmautsystem mit einer On-Board-Unit (OBU) aus. Es wurden drei mögliche Konzepte analysiert, ein elektronisches Mautsystem mit OBUs, ein elektronisches Mautsystem basierend auf Videokameras zur Kennzeichenerfassung und ein Vignettensystem. Nach den Planungen soll das System testweise auf der Autobahn A1 von Danzig nach Toruń während der Sommerferien 2015 eingeführt werden. Vollständig soll es im Jahr 2016 starten. Zu Beginn ist der kostenlose Einsatz von OBUs für 5 Mio. Fahrzeuge geplant. Zusätzlich sollen die Geräte auch vermietet werden können. Die OBUs sollen von einem oder mehreren Herstellern stammen, die in einer Ausschreibung ausgesucht werden sollen. Die Kosten für einen gefahrenen Kilometer seien auf 0,10 Złoty geplant. Die genauen Kosten der Einführung des neuen Mautsystems werden nach dem Abschluss aller Analysen bekanntgegeben. Die mögliche Ausweitung des von Kapsch betriebenen viaTOLL-Systems auf Fahrzeuge ≤ 3,5 Tonnen soll laut dem Unternehmen ca. 700–750 Mio. Złoty kosten.

Siehe auch
 Maut
 Verkehr in Polen

Weblinks
 Website des Mautsystems viaTOLL (polnisch, englisch, deutsch, weitere)
 Übersicht auf der Website der GDDKiA (polnisch)
 Informationen zur Maut auf der A1 – Abschnitt Danzig–Thorn (polnisch, englisch)
 Informationen zur Maut auf der A2 – Abschnitt Rzepin–Konin (polnisch, englisch)
 Informationen zur Maut auf der A4 – Abschnitt Kattowitz–Krakau (englisch)

Einzelnachweise

P
Straßenverkehr (Polen)

Maut in Polen


Turri (sardinski: Tùrri) je grad i općina (comune) u pokrajini Južnoj Sardiniji u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 164 metra i ima 422 stanovnika. Prostire se na 9,60 km². Gustoća naseljenosti je 44 st/km².Susjedne općine su: Baradili, Baressa, Genuri, Pauli Arbarei, Setzu i Ussaramanna.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Turri


An Puelia ciliata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adrien René Franchet. An Puelia ciliata in nahilalakip ha genus nga Puelia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Puelia

Puelia ciliata


Irma Brósz () a fost o pictoriță maghiară din România, fiica ornitologului Emil Brósz.

Note

Nașteri în 1911
Decese în 1976
Covăsneni
Maghiari din România
Pictorițe române
Nașteri pe 11 iunie
Decese pe 20 mai

Irma Brósz


Turčok este o comună slovacă, aflată în districtul Revúca din regiunea Banská Bystrica. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 295 de locuitori. Se învecinează cu comuna Sirk.

Istoric
Localitatea Turčok este atestată documentar din 1427.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Turčok


An Vriesea williamsii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lyman Bradford Smith. An Vriesea williamsii in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Vriesea

Vriesea williamsii


Pezizomycetes este o clasă din sub-încrengătura Dikarya, a încrengăturii Ascomycota și subdiviziunea Pezizomycotina în Regnul Fungi care conține doar ordinul Pezizales. Multe specii cunoscute, foarte apreciate sau ferite fac parte din acest ordin, astfel ciuperci ale genurilor Gyromitra, Helvella, Morchella, Tuber și Verpa.

Istoric
În 1997, această clasă a fost determinată de micologii suedezi Ove E. Erikson și Katarina Winka, membrii ai Phylogenetic Mycology Group (PMG) în Department of Ecological Botany al Universității Umea. Un articol respectiv a fost publicat în volumul 1 al jurnalului micologic Myconet.

Descriere
Această clasă a fost creată în special spre deosebire de cea numită Orbiliomycetes, care nu are stromă, cu o țesătură structurală densă pentru producerea corpurilor fructifere, având apoteci mici în formă de disc, care sunt de obicei convexe, colorate sau translucide. Ascosporii lor sunt mici (de obicei mai mici de 10 x 1 microni), hialini și au o formă ovală sau elipsoidală.

Grupul Leotiomyceta în subdiviziunea Pezizomycotina reprezintă toate ciupercile ascomicete filamentoase, excluzând clasele Pezizomycetes și Orbiliomycetes. Această decizie este bine susținută în mai multe studii care au comparat secvențele de ADN în fungi.

După ce această clasă constă numai din un singur ordin, este nu rar văzută/aplicată drept sinonim al ordinului Pezizales. Pentru informații suplementare vezi de acea acolo.

Specii apartenente clasei (exemple)

Note

Bibliografie
 Irmgard Krisai-Greilhuber, Günther F. Kraus: "Definition und Abgrenzung der Pilze", în: "Pilze in Innenräumen und am Arbeitsplatz", Editura Springer, Viena - Heidelberg 2013, ISBN 978-3-7091-1234-2, p. 1-15
 Karl Mägdefrau: "Beiträge zur Biologie der niederen Pflanzen: Systemtik, Stammesgeschichte, Ökologie", Editura Urban & Fischer bei Elsev, Stuttgart 1977, ISBN 3437302620
 Dr. Franz Oberwinkler: "Pflanzen und ihre Pilze", Tübingen 2000

Legături externe

1997 în știință

Pezizomycetes


Çatak, Adana ilinin Saimbeyli ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Adana il merkezine 159 km, Saimbeyli ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Saimbeyli'nin mahalleleri

Çatak, Saimbeyli


Ljepotica i zvijer (engl. Beauty and the Beast) jest američki animirani romantično-fantastični mjuzikl koji je producirao studio Walt Disney Animation Studios, i objavio Walt Disney Pictures, u produkciji Dona Hahna i režiji Garyja Trousdalea i Kirka Wisea. Trideseti dugometražni animirani film Disneyja, i treći film iz "Disneyjeve renesanse", zasnovan je na temelju istoimene francuske bajke iz 1756. autorice Jeanne-Marie Leprince de Beaumont (koja je samo spomenuta u zaslugama sinkronizacije na francuskom jeziku), s dodatnim nadahnućem istoimenog francuskog filma iz 1946. u režiji Jeana Cocteaua. Film prati šarmantnu ljepoticu iz malog grada, koja se neočekivano zaljubi u princa pod kletvom zbog koje izgleda kao strašna zvijer. U glavnim ulogama su: Paige O'Hara, Robby Benson, Richard White, Jerry Orbach, David Ogden Stiers, i Angela Lansbury.

Walt Disney je prvobitno pokušao adaptirati Ljepoticu i zvijer u animirani film tijekom 1930-ih i 50-ih, ali nije bije uspješan. Tijekom produkcije filma Tko je smjestio zeki Rogeru? (1988.) je Disney odlučio adaptirati bajku za njihov satelitski studio u Londonu. Richard Purdum nije htio da film bude mjuzikl. Nakon uspjeha Male sirene (1989.), tadašnji predsjednik Disneyja, Jeffrey Katzenberg, nije bio zadovoljan s Purdumovom idejom i odlučio je da bi film bio bolji kao mjuzikl. Redatelji filma, u svom redateljskom debiju, su Gary Trousdale and Kirk Wise, sa scenarijem Linde Woolverton i pričom Rogera Allersa. Tekstopisac Howard Ashman i skladatelj Alan Menken napisali su pjesme filma. Ashman, tekstopisac i izvršni producent, umro je od komplikacija povezanih s AIDS-om, i zato je film posvećen njemu.

Premijera filma bila je na newyorškom filmskom festivalu 29. rujna 1991. (kao nedovršeni film), i u kinima je bio objavljen 13. studenog, premijerno u kinu El Captain. Film je zaradio 331 milijuna dolara na međunarodnim blagajnama s budžetom od 25 milijuna dolara i kritičari su pohvalili romantičnu priču, animaciju (scena u plesnoj dvorani pogotovo je bila hvaljena), likove, i pjesme. Film je osvojio zlatni globus (u kategoriji najbolji film – komedija ili mjuzikl, što ga čini prvim animiranim filmom koji je osvojio ovu nagradu). Također je prvi animirani film ikad koji je bio nominiran za Oscar za najbolji film na 64. dodjeli nagrada. Iako nije osvojio Oscar za najbolji film, osvojio je Oscar za najbolju originalnu glazbu i Oscar za najbolju originalnu pjesmu (koji je osvojio za naslovnu pjesmu). Dodatne nominacije uključuju: Oscar za najbolje miksanje zvuka i najbolju originalnu pjesmu (za pjesme "Belle" i "Naš si gost"). U travnju 1994., postao je prvi animirani film Disneyja koji je bio adaptiran u broadwayski mjuzikl. U Hrvatskoj je film bio objavljen 2010. na DVD-ima, nakon što je Disney ponovno objavio jedno od starijih DVD izdanja filma.

Film je ponovno bio objavljen 2002. u IMAX formatu s pjesmom "Ponovno ljudi" koja traje pet minuta. Pjesma nije bila u originalnoj inačici, ali je bila u mjuziklu. Pjesma je u svakoj objavi hrvatske sinkronizacije (na DVD-ima i na televizijskim emitiranjima). Iste je godine Kongresna knjižnica odabrala film za prezervaciju u Nacionalnom registaru filmova zbog "kulturne, povijesne ili estetske važnosti". Nakon uspjeha reizdanja Kralja lavova u 3D-u, film je ponovno bio objavljen u 3D-u 2012. Igrana adaptacija, u režiji Billa Condona, bila je objavljena 17. ožujka 2017.

Radnja
Da testira njegovo srce i osjećaje, čarobnica se pretvori u siromašnu staru ženu i ponudi bogatom princu ružu u zamjenu za sklonište u njegovom dvorcu. Kad ju princ odbije, čarobnica sazna da je princ sebična srca, i kao kazna ga pretvori u strašnu zvijer, i njegove sluge pretvori u namještaj. Nakon što ju princ zamoli da ga poštedi kletve, čarobnica mu dadne magično zrcalo kojim može vidjeti bilo što u svijetu van dvorca. Također mu dadne njenu čarobnu ružu, kojoj će sve latice otpasti do njegovog 21. rođendana, i kad se to dogodi, zauvijek će ostati zvijer. Jedini način da skine urok je da poljubi svoju istinitu ljubav.

Mnogo godina kasnije, Belle, lijepa kćer šašavog izumitelja Mauricea, živi u neimenovanom francuskom gradu. Belle sanja o pustolovini i zabavi u svom životu, i voli knjige više od svega u njenom malom gradu. Svatko u gradu ju smatra izopćenicom jer je drugačija od sviju, ali je jedan muškarac zainteresiran za nju: umišljeni lovac Gaston, u kojeg je svaka žena u gradu zaljubljena. Belle ga pokušava izbjeći jer ne želi muškarca, ali je Gaston previše očaran njenom ljepotom da ju pusti na miru. Na putu do sajma da pokaže svoj novi izum, Bellin otac Maurice izgubi se u šumi. Maurice pronađe dvorac zvijeri i pokretni namještaj ga prihvati. No, zvijer, čije je pravo ime Princ Adam, nije zadovoljan s tim da je Maurice ušao u dvorac bez njegovog dopuštenja. Mauriceov konj se vrati u selo i obavijesti Belle da joj je otac zarobljen u jezivom dvorcu. Belle prestravljeno krene k dvorcu. Tamo spasi svog oca, i ponudi sebe zvijeri. Zvijer odluči zarobiti Belle, i dopustiti Mauriceu da se vrati doma. Belle nije sretna s činjenicom da je zarobljena bez njenog oca, i zvijeri je žao Belle, no odluči to skrivati od nje.

Kasnije se Belle sprijatelji sa živim namještajem, pogotovo sa svijećom Lumière, satom Din-Donom, i čajnikom Gđom. Kamilicom, kao i s njenim sinom, šalicom Mrvicom. Kroz pjesmu joj dadnu prvu večeru. Belle se odluči malo više prilagoditi životu u dvorcu, i slučajno pronađe začaranu ružu u zabranjenom zapadnom krilu. Zvijer ju pronađe i nasilno ju potjera van sobe. Belle pobjegne van dvorca gdje ju pokušaju napasti vukovi. Zvijer ju spasi ali se jako ozlijedi. Dok mu Belle njeguje ozljede, između njih se razvija odnos, a kako vrijeme prolazi, počinju se zaljubljivati.

U međuvremenu se Maurice vrati u grad i pokuša upozoriti svakoga o zvijeri. Nitko mu ne vjeruje, i Gaston podmiće Monsieur D'Arquea, vlansika ludnice, da smjesti Mauricea u ludnicu, zbog čega bi se Belle morala udati za Gastona. Ali Maurice pobjegne iz grada u potrazi za Belle.

Nakon romantičnog plesa sa zvijeri, Belle iskoristi njegovo čarobno zrcalo da vidi kako joj je tata. Zrcalo pokaže kako Maurice pada u nesvijest zbog hladnoće u šumi. Zvijeri je jako žao Belle, i zato joj dopusti da spasi tatu, i dadne joj zrcalo kao uspomenu. Kad Belle odvede oca doma, Gaston se pojavi s gomilom ljudi. Belle iskoristi zrcalo da im pokaže zvijer i dokaže da Maurice ima pravo. Gaston je ljut zbog ovoga, i zaključa Belle i Mauricea u podrum dok vodi gomilu k zvijeri da ga ubiju. Mrvica, koji je potajno pobjegao s Belle, slomi vrata podruma Mauriceovim izumom, i sad slobodna Belle se vrati u dvorac. Gaston i zvijer se bore, i kad se Belle vrati, pomogne zvijeri da se spasi. Tijekom borbe, Gaston ubode zvijer dok vise s balkona, ali Belle povuće zvijer natrag u dvorac, i Gaston padne na tlo i umre. Zvijer umre u Bellinim rukama prije nego što padne zadnja latica ruže, i Belle prizna koliko ga voli. Ovo razbije prokletstvo i zvijer ponovno postane čovjek. Nakon ovoga se Belle i Adam vjenčaju, i svi predmeti postanu ljudi. Nakon svečanog vjenčanja, Belle i Adam žive sretno uvijek i zauvijek.

Uloge

 Paige O'Hara: Belle – Bibliofilična žena koja žudi za pustolovinama, i nudi svoju vlastitu slobodu zvijeri da oslobodi svog oca. Scenaristi su htjeli da Belle ne bude svjesna svoje ljepote, i da bude "malo čudna". Kirk Wise dao je ulogu Belle Paige O'Hari jer je imala "jedinstven ton" u kojem je bilo "malo Judy Garland", premo kojoj je lik Belle bio modeliran. James Baxter i Mark Henn radili su kao nadzorni animatori Belle.
 Robby Benson: Zvijer (engl. Beast / Adam) – Mladi princ kojeg čarobnica pretvori u zvijer kao kazna za njegovu arogantnost. Benson je rekao da je u zvijeri "bijes i patnja koju nikad prije nisam morao iskoristiti." Animatori su ga nacrtali sa strukturom glave i rogovima američkog bizona, rukama i tijelom medvjeda, obrvama gorile, čeljusti, zubima i grivom lava, kljovama divlje svinje i nogama i repom vuka. Chris Sanders, jedan od umjetnika za knjige snimanja filma, izradio je nacrte za zvijer i osmislio dizajne zasnovane na pticama, insektima i ribama prije nego što je smislio nešto blizu konačnog dizajna. Glen Keane, nadzorni animator zvijeri, doradio je dizajn odlaskom u zoološki vrt i proučavanjem životinja na kojima je zvijer bila temeljena.
 Richard White: Gaston – Bahati lovac koji je zaljubljen u Belle i ne da nikome da ju voli. Njegovom nadzornom animatoru, Andreasu Deji, bilo je teško animirati Gastona ljepše od drugih Disneyjevih zlikovaca. U početku je samo bahat, ali kasnije postane zao, toliko da pokuša ubiti zvijer samo da se Belle uda za njega.
 Jerry Orbach: Lumière – Brižni stanovnik dvorca kojeg je čarobnica pretvorila u sviječu. On želi učiniti dvorac Bellinim domom i zvijer ga smatra savjetnikom. Nik Ranieri je njegov nadzorni animator.
 David Ogden Stiers: Din-don (engl. Cogsworth) – Sat, batler dvorca i Lumièrov prijatelj. Često je zabrinut i želi da sve bude savršeno. Will Finn je njegov nadzorni animator. Stiers također pripovjeda početak filma.
 Angela Lansbury: Gđe. Kamilica (engl. Mrs. Potts) – Čajnik i kuharica koja se ponaša kao Bellina majka. Njeno hrvatsko ime je zapravo bilo jedno od inicijalnih imena za nju tijekom produkcije (engl. Mrs. Chamomile), ali je Ashman htio da se koriste jednostavnija imena za namještaj. David Pruiksma je njen nadzorni animator.
 Bradley Pierce: Mrvica (engl. Chip) – Sin Gđe. Kamilice kojeg je čarobnica pretvorila u šalicu. On spašava Belle i Mauricea na kraju filma. Prvobitno je trebao imati samo jednu rečenicu, ali su filmaši bili impresionirani Pierceovom izvedbom i značajno su proširili ulogu lika, izbjegavajući nijemi lik Glazbene kutije. Pruiksma je također bio njegov nadzorni animator.
 Rex Everhart: Maurice – Izumitelj i otac Belle.
 Jesse Corti: Lefou – Asistent Gastona koji je također magnet za bol. Njegovo ime znači "luđak" na francuskom. Chris Wahl je njegov nadzorni animator.
 Jo Anne Worley: Komoda (engl. Wardrobe) – Ormar i bivša pjevačica opere koja pazi na izgled svakoga. U mjuziklu joj je ime Madame de la Grande Bouche (Gospođa Velikih Usta). Lik komode predstavila je osoba za vizualni razvoj Sue C. Nichols tadašnjoj potpuno muškoj postavi sluga, a izvorno je bila cjelovitiji lik nazvan "Madame Armoire" (Gospođa Ormar). Tony Anselmo je njen nadzorni animator.
 Hal Smith: Philippe – Bellin belgijski konj.
 Mary Kay Bergman i Kath Soucie: Bimbete (engl. Bimbettes) – Tri lijepe djevojke koje žive u gradu i zaljubljene su u Gastona. U mjuziklu im je ime "šašave cure" (engl. Silly Girls).
Brian Cummings: Štednjak (engl. Stove) – Kuhar dvorca. U Bellinom čarobnom svijetu mu je ime Chef Bouche.
Alvin Epstein: Knjižničar (engl. Bookseller) – Vlasnik knjižare koju Belle često posječuje.
Tony Jay: Monsieur D'Arque – Zlobni vlasnik ludnice.
Alec Murphy: Pekar – Vlasnik pekare u gradu.
Kimmy Robertson: Peruška (engl. Featherduster) – Peruška, čistaćica i ljubavni interes Lumièra. Ime joj nije spomenuto u filmu, ali je imenovana Babette u mjuziklu, Fifi u Bellinom čarobnom svijetu i Plumette u igranoj inačici.
Frank Welker: Sultan – Pas zvijeri kojeg je čarobnica pretvorila u hoklicu.

Hrvatska sinkronizacija

 Renata Sabljak – Belle
 Ivan Glowatzky – Zvijer
 Đani Stipaničev – Gaston
 Zoran Gogić – Lumière
 Pero Juričić – Din-don
Siniša Popović – Pripovjedač
 Mirela Brekalo – Gđa. Kamilica (dijalog)
 Denis Grabarić – Gđa. Kamilica (vokal)
 Iva Vučković – Mrvica
 Ranko Stojić – Maurice
 Aleksandar Cvjetković – Lefou
 Dora Ruždjak Podolski – Komoda
 Ivana Starčević, Jelena Kuljančić, Iva Jelić – Bimbete
 Ranko Zidarić – Štednjak
 Žarko Potočnjak – Knjižničar
 Božidar Smiljanić – Monsieur D'Arque
 Adalbert Turner – Pekar
 Ivana Bakarić – Peruška

Pjesme

Snimanje pjesama započelo je u New York Cityju. Pjesme su uglavnom snimane uživo s orkestrom, i članovi glasovne postave nastupali su istovremeno, umjesto da su odvojeno preobrađeni, kako bi pjesmama dali "energiju" sličnu albumu glumačke postave koju su htjeli tekstopisci.

U ranijim inačicama filma su pjesmu "Be Our Guest" ("Naš si gost") predmeti u dvorcu pjevali Mauriceu. Umjetnik priče Bruce Woodside mislio da bi bilo bolje da pjesma bude za Belle, s čime su se složili Kirk i Trousdale. Naslovna pjesma ("Beauty and the Beast / Tale As Old As Time", hrv. "Ljepotica i zvijer") je prvobitno trebala biti rock pjesma, no kasnije je prerađena u romantičnu baladu. Howard Ashman i Alan Menken zamolili su Angelu Lansbury da izvede pjesmu, ali nije mislila da joj je glas dovoljno dobar za melodiju. Menken i Ashman su ju zamolili da izvede pjesmu barem jedanput kad su čuli njene sumnje. Također su joj dopustili da ju izvede kako je htjela. Lansbury je navodno svakoga u studiju dovela do suza s njenom izvedbom. Pjesma je kasnije osvojila Oscar za najbolju originalnu pjesmu. Pjesma "Human Again" ("Ponovno ljudi") bila je izrezana iz filma, i po prvi put se čula u mjuziklu. Nju su zamijenili s pjesmom "Something There" ("Novi osjećaj"). Dodana je u posebnom reizdanju filma iz 2002., s nekim izmjenama. Oduvijek je bila u hrvatskoj inačici. Originalnu inačicu izvode Jerry Orbach (Lumière), Angela Lansbury (Gđa. Kamilica), David Ogden Stiers (Din-don) i Jo Anne Worley (komoda). Hrvatsku inačicu izvode Zoran Gogić, Denis Grabarić, Pero Juričić i Dora Ruždjak Podolski.

Ashman je umro od komplikacija povezanih s AIDS-om s 40 godina 14. ožujka 1991., osam mjeseci prije izlaska filma. Nikada nije vidio dovršeni film, ali ga je vidio u nedovršenom formatu. Ashmanov rad na Aladinu dovršio je drugi tekstopisac, Tim Rice. Prije Ashmanove smrti, članovi producentskog tima filma posjetili su ga nakon dobro prihvaćene prve projekcije, a Don Hahn komentirao je da bi "film imao veliki uspjeh. Tko bi to pomislio?", Na što je Ashman odgovorio s "Ja bih." Na kraju zasluge uključeno je priznanje tekstopiscu: "Našem prijatelju Howardu koji je dao glas sireni i dušu zvijeri. Bit ćemo zauvijek zahvalni. Howard Ashman: 1950. – 1991."

Preko zasluge se čuje pop-inačica naslovne pjesme, koju izvode Céline Dion i Peabo Bryson. Pjesma je bila objavljena kao reklamni singl sa soundtrackom filma uz glazbeni spot. Pop-inačica pjesma postala je veliki uspjeh. Na ljestvici Billboard Hot 100 je pjesma bila 9. mjesto, što ju čini drugim singlom Céline Dion koji je bio među 10 najpopularnijih pjesama na ljestvici. Na ljestvici Adult Contemporary je pjesma bila 3. mjesto. U Kanadi je pjesma bila drugo mjesto na glazbenim ljestvicama. Međunarodno je prodala više od milijun primjeraka. Pjesma je bila nominirana za dva Grammyja, i Dion i Bryson osvojili su Grammy za najbolju pop izvedbu dua/grupe.

Razvoj

Ranije inačice
Nakon uspjeha Snjeguljice i sedam patuljaka (1937.), Walt Disney je htio napraviti još adaptacija klasičnih priča. Ljepotica i zvijer bila je jedna od priča koje je htio adaptirati. Tijekom 1930-ih i 1950-ih je počeo rad na filmu, ali se produkcijska ekipa predala jer je "rad na filmu bio velik izazov". Peter M. Nichols misli da je Walta možda obeshrabrio istoimeni francuski film iz 1946. Jeana Cocteua.

Mnogo godina kasnije, tijekom produkcije filma Tko je smjestio zeki Rogeru?, Disney je dao svom animacijskom studiju u Londonu njihovu ideju za adaptaciju Ljepotice i zvijeri. Studio je ponudio Richardu Williamsu, redatelju animiranih dijelova Zeke Rogera, poziciju redatelja, ali je odbio ponudu da nastavi rad na filmu The Thief and the Cobbler. Williams je preporučio studiju svog kolegu Richarda Purduma, i on je postao režiser filma. Rad na filmu je započeo pod produkcijom Dona Hahna, i film u početku nije bio mjuzikl, te je bio smješten u Francuskoj tijekom 19. stolječa. Linda Woolverton napisala je prvobitni scenarij, i radila je sa scenaristima da dorade film.

Prerada scenarija i stvaranje glazbe
Jeffrey Katzenberg, tadašnji predsjednik Disneyja, naredio je da se rad na filmu prekine i krene ispočetka nakon što je vidio originalne knjige snimanja. Katzenberg je kasnije zaposlio redatelje Kirka Wisea i Garyja Trousdalea. Inicijalno je htio zaposliti Johna Muskera i Rona Clementsa, ali su ga odbili jer su bili "umorni" nakon rada na Disneyjevoj Maloj sireni (1989.). Wise i Trousdale režirali su Cranium Command, kratki film za istoimenu atrakciju u Disneyjevom parku EPCOT. Purdum je prvobitno htio da film ne bude mjuzikl, s čime se Katzenberg nije složio. Zato je zaposlio tekstopisce Howarda Ashmana i Alana Menkena, koji su također bili tekstopisci za Malu sirenu. Ashman, koji je u to vrijeme saznao da umire od komplikacija od AIDS-a, radio je na Aladinu, i nesigurno se pridružio produkcijskom timu. Kako bi se prilagodilo Ashmanovom narušenom zdravlju, pretprodukcija Ljepotice i zvijeri preseljena je iz Londona u Residence Inn u Fishkillu (New York), blizu Ashmanove kuće u New Yorku. Ovdje su se Ashman i Menken pridružili Wiseu, Trousdaleu, Hahnu i Woolvertonu u prerađivanju scenarija.

Originalna je priča imala samo dva glavna lika, i zato ih je ekipa poboljšala, dodala nove likove, kao i "pravog" antagonista, Gastona. Nove ideje slične su dijelovima francuskog filma o bajci iz 1946. Kao npr., u filmu se pojavljuje primitivni udvarač koji je sličan Gastonu, i živi namještaj u dvorcu zvijeri. Pokretni predmeti imali su osobine u Disneyjevoj inačici koje su ih činile prepoznatljivim, za razliku od francuskog filma. Katzenberg je odobrio prerađenu inačicu tijekom 1990., i započeo je rad na novoj knjizi snimanja. Umjetnici priče letjeli su od Kalifornije do New Yorka da im Ashman odobri knjige snimanja, no nije im bilo objašnjeno zašto.

Biranje uloga i snimanje
Disney je prvobitno htio da Jodi Benson, koja je dala glas Arieli u Maloj sireni, dadne glas Belle. Eventualno su odlučili dati ulogu broadwayskoj glumici i pjevačici Paige O'Hari, jer su htjeli junakinju koja je "zvučala više kao žena nego djevojčica". Kirk Wise je rekao da je O'Hara dobila ulogu jer je imala "jedinstvenu kvalitetu, ton koji bi pogodila koji ju je učinio posebnom", sličan američkoj glumici i pjevačici Judy Garland. O'Hara je otišla na audiciju nakon što je pročitala članak o filmu u novinama The New York Times. Za ulogu se natjecala protiv 500 glumica. Također vjeruje da joj je pomogla izvedba u soundtracku mjuzikla Show Boat. Laurence Fishburne, Val Kilmer i Mandy Patinkin bili su mogući glasovi za zvijer, ali je ulogu dobio Robby Benson. John Cleese je trebao dati glas Din-donu, ali je odbio ulogu jer je već bio odabran da daje glas u Universal Studiosovom filmu Američka priča 2: Miš na Divljem Zapadu. Ulogu je kasnije dobio David Ogden Stiers. Julie Andrews je trebala posuditi glas Gđi. Kamilici, ali je Angela Lansbury kasnije dobila ulogu.

Animacija

Proizvodnja Ljepotice i zvijeri trebala je biti završena komprimiranim vremenskim okvirom od dvije godine, umjesto tradicionalnog četverogodišnjeg trajanja proizvodnje; to je bilo zbog gubitka produkcijskog vremena provedenog u razvoju ranije inačice filma Purduma. Većina produkcije rađena je u glavnom studiju, smještenom u pogonu Air Way u Glendaleu (Kalifornija). Manji tim u tematskom parku Disney's Hollywood Studios u Lake Buena Vista (Florida) pomagao je kalifornijskom timu u nekoliko scena, posebno na pjesmi "Naš si gost".

Ljepotica i zvijer bio je drugi film, nakon Spasitelja u Australiji, produciran uz pomoć CAPS-a, digitalnog sustava za skeniranje, tintu, boju i sastavljanje softvera i hardvera koji je za Disney razvio Pixar. Softver je omogućio širi spektar boja, kao i nježno sjenčanje i efekte linija u boji za likove, tehnike izgubljene kad je Disneyjev studio napuštao ručno mastilo za kserografiju početkom 1960-ih. CAPS/tinta i boja također su omogućili produkcijskoj ekipi da simulira multiplane efekte: postavljanje likova i/ili pozadina na zasebne slojeve i njihovo pomicanje prema/od kamere na osi z kako bi se stvorila iluzija dubine, kao i mijenjanje fokusa svakog sloja.

Uz program je također bilo lakše kombinirati tradicionalnu animaciju i računalnu animaciju. Slavna scena u plesnoj dvorani kombinira CGI (računalno stvorenu sliku) i tradicionalnu animaciju. Pozadina je račualno animirana, dok su Belle i zvijer animirani tradicionalno. Dok plešu kroz dvoranu, kamera se miče oko njih i stvara iluziju kamere na kolicima. Scena u plesnoj dvorani je jedina scena u filmu koja koristi računalnu animaciju. Animatori su htjeli da cijeli film bude animiran tradicionalno, ali su odlučili da bi mogli koristiti CGI u jednoj sceni kad se tehnologija poboljšala. Prije toga, CGI okruženja prvo su se ispisivala kao žičani okviri, ali ovo je prvi put da je Disney koristio 3D prikaz. Uspjeh sekvence plesne dvorane pomogao je uvjeriti rukovoditelje studija da dalje ulažu u računalnu animaciju. Tehnološki hardver koji je korišten za CGI bio je SGI, a softver koji je korišten je Pixarov RenderMan.

Završni ples Princeze Aurore i Princa Phillipa iz Trnoružice bio je ponovno iskorišten u ovom filmu tijekom završnog plesa Princeze Belle i Princa. Prema Trousdaleu, to je učinjeno jer se produkcija filma približavala krajnjem roku, a to je bio najlakši način za izvođenje te scene.

Objava

Veliko platno
Nedovršena inačica filma bila je prikazana na newyorškom filmsom festivalu 29. rujna 1991. Ovo označava prvi put da se Disneyjev film prikazao na festivalu. Oko 70% animacije je bilo dovršeno. Skice iz knjige snimanja i crteži su bili iskorišteni da popune nedovršenih 30% filma. Uz to, određeni segmenti filma koji su već bili dovršeni vraćeni su u prethodne faze dovršenja. Na kraju projekcije, publika na festivalu dala je film pljesak od deset minuta. Dovršeni film bio je prikazan na 45. filmskom festivalu u Cannesu. Film je 13. studenog 1991. stigao u kina, i prvobitno je bio prikazan u kinu El Captain. Nakon premijere je film bio ograničeno objavljen, te je šire objavljen 22. studenog.

Ponovna izdanja
Restaurirana i prerađena inačica filma bila je objavljena u kinima 2002. u IMAX formatu s poboljšanom animacijom i novom pjesmom imena "Ponovno ljudi". Inačica filma s tekstom pjesama objavljena je 29. rujna i 2. listopada 2010. u kinima. Prije nego što je film bio prikazan, Jordin Sparks je pokazala publici novi restaurirani film i pretpregled njenog spota Beauty and the Beast. Producent Don Hahn komentirao je na film tijekom prikazivanja, i na premijeri je bilo prikazano kako je film bio napravljen uz intervjue s postavom. Inačica filma Disney Digital 3D-u trebala je biti objavljena u kinima 12. veljače 2010., ali je projekt bio odgođen. Dana 25. kolovoza 2011. je Disney najavio objavu filma u kinu El Captain u 3D-u. Film bi se prikazivao od 2. do 15. rujna 2011. Disney je potrošio manje od 10 milijuna USD na 3D pretvorbi filma. Nakon uspješnog reizdanja Kralja lavova u 3D-u, Disney je najavio reizdanje Ljepotice i zvijeri u 3D-u, koje se samo prikazivalo u Sjevernoj Americi od 13. siječnja 2012.

Drugi mediji

Kućni mediji
U SAD-u u Kanadi je izdavač kućnih medija Buena Vista Home Entertainment (tada zvan Walt Disney Home Video) objavio je film na VHS i LD formatima 30. listopada 1992. kao dio serije Walt Disney Classics. Prestao se prodavati 30. travnja 1993., i nije bio u kolekciji Walt Disney Masterpiece Collection. U ovoj inačici su maknute lubanje koje se pojavljuju u Gastonovim očima dok pada s balkona. Na VHS-u je također bila objavljena nedovršena inačica s newyorškog filmskog festivala dok nije bila objavljena dovršena kino-inačica. Nedovršena inačica bila je maknuta da video-pirati ne bi mogli napraviti kopija LaserDisca (bez zaštite autorskih prava) i prodavati ih međunarodno, iako film još nije bio međunarodno objavljen na kućnim medijima. U drugim je državama film bio objavljen 1993. i prodano je više od 8,5 primjeraka.

Beauty and the Beast: Special Edition, poboljšana inačica u IMAX formatu, bila je objavljena na DVD-ima i VHS-ima u "Platinastom izdanju" 8. listopada 2002. Uz IMAX inačicu, na DVD-u je originalna kino-inačica i nedovršena inačica s newyorškog filmskog festivala. Ova je inačica bila dodana u "Disneyjev svod" (Disney Vault) siječnja 2003., uz nastavke Božićna čarolija i Bellin čarobni svijet. U Ujedinjenom Kraljevstvu je DVD bio objavljen 2. studenog 2002., dok je međuanrodno objavljen tijekom jeseni te godine kao "posebni DVD s ograničenom objavom".

Disney je ponovno objavio film 5. listopada 2010. u "dijamantnom izdanju" na Blu-ray u DVD formatu s tri diska. Ovo je prva objava filma u HD-u. U ovoj inačici su originalna kino-inačica, produžena inačica, inačica s newyorškog filmskog festivala, i nova inačica koja, u obliku slike u slici, prikazuje knjige snimanja kraj dovršene animirane inačice. Nakon prvog tjedna je prodano više od 1,1 milijuna primjeraka Blu-raya, i završio na trećem mjestu na ljestvicama prodaja DVD-a i Blu-rayeva tjedna koji je završio 10. listopada 2010. Drugi je najprodavaniji Blu-ray 2010. iza Avatara. DVD Inačica s dva diska bila je objavljena 23. studenog 2010. Lokalizirana inačica ovog DVD-a je bila objavljena u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini. Prije ovog DVD-a nije postojala hrvatska sinkronizacija.

Videoigre

Mnoge su videoigre o filmu bile objavljene. Prva videoigra o filmu objavljena je u Sjevernoj Americi 1993. s naslovom Beauty and the Beast: Belle's Quest. Razvila ju je tvrtka Software Creations za konzolu Sega Mega Drive (odnosno Sega Genesis). Videoigru je objavio japanski izdavač videoigara Sunsoft, i također su objavili igrin nastavak, Roar of the Beast. Igrač kontrolira Belle uz pomoć Gastona. Belle mora skiniti čini sa zvijeri i s njim živjeti zauvijek sretno i veselo. U videoigri, igrač putuje kroz selo, šumu i dvorac rješavajući zagonetke i igrajući mini-igrice dok se bori s napastima. Igra se sastoji od 7 nivoa. Bellinu energiju predstavlja hrpa plavih knjiga u kutu. Igrač će izgubiti život i krenuti ispočetka ako Belle izgubi svu energiju, što se dogodi kad ponestane knjiga. Jedna je knjiga oduzeta svaki put kad Belle napadne šišmiš, štakor, ili druge prepreke. Dodatni životi, ključevi i drugi predmeti su skriveni u nivoima. Iako je nemoguće sačuvati svoj napredak ili nastaviti nakon što igrač izgubi sve živote (što je moguće u mnogim videoigrama danas), igrač može unijeti šifru s kojom može odabrati bilo koji nivo u igri.

Druga je videoigra, Roar of the Beast, side-scroller za Sega Mega Drive. U ovoj se videoigri kontrolira zvijer, i on mora spasiti Belle od Gastona dok štiti dvorac od rulje i divljih životinja u šumi. Nivoi su temeljeni na scenama iz filma.

Godine 1994. izašle su dvije videoigre o filmu istog imena. Obje je razvio Probe Software i objavio Hudson Soft. Prva je bila objavljena na konzoli NES, a druga na SNES-u. Igrač kontrolira zvijer, i mora natjerati Belle da se zaljubi u njega da skine kletvu. Posljednji je boss Gaston.

Peta videoigra zove se Disney's Beauty and the Beast: A Boardgame Adventure za Game Boy Color. Digitalna je igra na ploči koja je bila objavljena 25. listopada 1999.

U serijalu Kingdom Hearts se pojavljuje svijet temeljen na filmu, imena "Beast's Castle". Također se pojavljuje mnogo likova iz filma. U prvoj videoigri serijala je svijet uništen i Belle otmu bića imena Heartless, koji su pod kontrolom Zlurade. Zvijer uspije spasiti Belle i druge otete princeze kada, uz pomoć Sore, krene do Zluradine tvrđave. U drugoj je igri njihov svijet spašen, ali tajanstveni Xaldin iz grupe Organization XIII pokušava pretvoriti zvijer u Heartlessa i Nobodyja. Ali, kad se zvijer vrati u normalu, zauvijek porazi Xaldina uz pomoć Sore. Zvijer postane princ na kraju igre. U videoigri Kingdom Hearts: 358/2 Days se svijet pojavljuje, ali ga nije potrebno posjetiti da se igra dovrši. U igri Kingdom Hearts χ je svijet halucinacija koja prati radnju filma. U serijalu se pojavljuju Belle, zvijer, Lumière, Gaston, Din-don, Gđa. Kamilica, Mrvica i komoda. Gaston je poražen u prvoj igri i zvijer postane princ. U drugoj je igri glavni antagonist Xaldin, i sličan je Forteu, glavnom antagonistu filma Ljepotica i zvijer: Božićna čarolija.

Prijem

Zarada na blagajnama
Tijekom inicijalne objave je film zaradio 145,9 milijuna USD u Sjevernoj Americi i 331,9 milijuna USD međunarodno. Bio je treći najuspješniji film iz 1991. u Sjevernoj Americi iza ljetnih blockbustera Terminator 2: Sudnji dan i Robin Hood: Princ lopova. Također je bio najuspješniji animirani film Disneyja, kao i prvi koji je zaradio više od 100 milijuna USD u SAD-u i Kanadi tijekom inicijalne kino-distribucije. IMAX reizdanje zaradilo je 31 milijuna USD međunarodno (25,5 milijuna u Sjevernoj Americi i 5,5 milijuna na drugim područjima). Reizdanje u 3D-u je zaradilo 9,8 milijuna USD međunarodno. Tijekom prvog vikenda prikazivanja 3D reizdanja u Sjevernoj Americi je film zaradio 17,8 milijuna USD, i bio je 2. mjesto na blagajnama iza igranog filma Krijumčari. U siječnju je prvi vikend prikazivanja postao najuspješniji prvi vikend prikazivanja animiranog filma. Do 3. svibnja 2012., kraja prikazivanja, je film zaradio 47,6 milijuna USD, što je ukupnu zaradu filma u Sjevernoj Americi dovelo do 219 milijuna dolara. Zaradilo je oko 206 milijuna USD na drugim područjima, za međunarodnu zaradu od 425 milijuna USD. Bio je film u s najvećom zaradom u Italiji, s više od 39 milijardi lira.

Prijem kritičara
Ljepoticu i zvijer su kritičari i gledatelji pohvalili zbog animacije, scenarija, likova, glazbe, pjesama, i izvedbe glasovnih glumaca. Mnogi ga smatraju boljim od nastavaka i igrane adaptacije. Na Metacriticu, film ima ocjenu 95/100, što ukazuje na "skoro jednoglasno priznanje". CinemaScore, američko poduzeće za proučavanje marketinga, održalo je anketu na koju su odgovorili gledatelji filma. Gledatelji su dali filmu odličnu ocjenu "A+". Proglađen je jednim od najpohvaljenijih filmova Disneyja. Godine 2010. je IGN proglasio Ljepoticu i zvijer najboljim animiranim filmom ikad. Web-stranica za prikupljanje recenzija Rotten Tomatoes daje filmu ocjenu odobrenja od 94% na temelju recenzija 118 kritičara, s prosječnom ocjenom 8,53/10. Kritični konsenzus web stranice glasi:Očaravajući, nevjerojatno romantičan i s mnogo prekrasnih glazbenih brojeva, Ljepotica i zvijer jedna je od Disneyjevih najelegantnijih animiranih filmova.Janet Maslin, u recenziji za novine The New York Times, pohvalila je film rekavši:Prije dvije godine je Walt Disney Pictures iznova izmislio animirani film, ne samo ugađajući djeci, već i starijoj, pametnijoj publci. Disney je uistinu premostio generacijski jaz s Malom sirenom... Sada je grom definitivno dva puta pogodio s Ljepoticom i zvijeri.James Berardinelli, u recenziji za ReelViews, proglasio je Ljepoticu i zvijer "najboljim animiranim filmom ikad" i "gotovo savršenom kombinacijom romantike, glazbe, izuma i animacije". Hal Hinson, u recenziji za novine The Washington Post, pohvalio je film rekavši:Očaravajuće zadovoljavajuća moderna basna, gotovo remek-djelo koje se oslanja na uzvišene tradicije prošlosti, a istovremeno ostaje potpuno sinkronizirano sa senzibilitetom svog vremena.Gene Siskel, u recenziji za novine The Chicago Tribune, dao je filmu četiri zvijezde od mogućih 4, rekavši da je "Ljepotica i zvijer jedan od najzabavnijih filmova za djecu i odrasle ove godine". Dave Kehr, također u recenziji za novine Chicago Tribune, bio je malo stroži prema filmu. Dao mi je tri zvijezde od mogućih pet, rekavši:Ljepotica i zvijer zasigurno je prikladna praznična zabava za djecu i njihove popustljivije roditelje ... No, film ima malo tehničke opreme, živopisne karakterizacije i emocionalnog utjecaja Disneyjeve prošlosti.

Nagrade i nominacije
Alanu Menkenu i Howardu Ashmanu je Oscar za najbolju originalnu pjesmu bio dodjeljen zbog naslovne pjesme. Menkenova je glazba osvojila Oscar za najbolju originalnu glazbu. Pjesme "Belle" i "Naš si gost" su bile nominirane za Oscar za najbolju originalnu pjesmu. Ljepotica i zvijer prvi je film s tri nominacije za Oscar za najbolju originalnu pjesmu, a nakon njega su stigli Kralj lavova (1994.), Komadi iz snova (2006.) i Začarana (2007.). Film je također bio nominiran za Oscare za najbolji film i najbolje miksanje zvuka. Prvi je ikad animirani film koji je bio nominiran za Oscar za najbolji film, i ostalo je tako do 2009. kad je dodano još 5 mogućih mjesta za nominacije. Nagradu je osvojio film Kad jaganjci utihnu. Postao je prvi mjuzikl nakon dvanaest godina koji je nominiran za Oscar za najbolji film godine, slijedeći Sav taj Jazz (1979.), i posljednji koji je nominiran do filma Moulin Rouge! (2001.), deset godina kasnije. Sa šest nominacija, film trenutno dijeli rekord za najviše nominacija za animirani film s WALL-E-jem (2008), iako se, s tri nominacije u kategoriji Najbolja originalna pjesma, nominacije za Ljepoticu i zvijer prostiru na samo četiri kategorije, dok nominacije WALL -E-ja obuhvaćaju šest pojedinačnih kategorija.

Mala sirena prvi je animirani film koji je bio nominiran za Zlatni globus za glazbeni ili humoristični film, ali je Ljepotica i zvijer prvi animirani film koji je osvojio tu nagradu. Film je također osvojio Zlatni globus za najbolju originalnu glazbu i najbolju originalnu pjesmu (naslovna pjesma). Pjesma "Naš si gost" bila je nominirana za drugu nagradu.

Film je bio nominiran za nagradu CFCA za najbolji film, i nagradu DFWFCA za najbolji film. Također je osvojio nagradu DFWFCA za najbolji animirani film. Film je bio nominiran za tri Grammyja (album godine, glazbeni zapis godine (pop-inačica naslovne pjesme) i pjesma godine (naslovna pjesma)) i osvojio pet (najbolji album za djecu, najbolja pop izvedba dua/grupe, najbolji glazbeni zapis za vizualni medij, najbolja pjesma napisana za vizualni medij, najbolja pop instrumentalna izvedba (obje za naslovnu pjesmu)). Također je osvojio nagradu LAFCA za najbolji animirani film i nagradu PGA za najbolji dugometražni kino-film.

Adaptacije

Broadwayski mjuzikl

Igrani film

Čarobna priča o Ljepotici i zvijeri
Inačica Disneylanda u Tokiju uvela je atrakciju temeljena na filmu imena Čarobna priča o Ljepotici i zvijeri (jap. 美女と野獣 "魔法のものがたり", presl. Bidžotojadžu "maho no monogatari") 28. rujna 2020.

Franšiza

Nastavci
Nakon uspjeha ovog filma su izašla tri dugometražna nastavka, svi objavljeni na formatima kućnog videa: Božićna čarolija (1997.), Bellin čarobni svijet (1998.), i Belle's Tales of Friendship (1999.). Radnja svih filmova se odvija tijekom prvog. Nakon filmova je izašla spin-off serija, Sing Me a Story with Belle.

Roba
Roba Ljepotice i zvijeri pokriva širok spektar proizvoda, među njima su i slikovnice koje prate priču filma, strip temeljen na filmu koji je objavio Disney Comics, igračke, dječji kostimi i drugi predmeti. Osim toga, lik Belle integriran je u franšizu "Disneyjeva princeza" u Disneyjevom odjelu za potrošačke proizvode i pojavljuje se na proizvodima povezanim s tom franšizom. Franšize je također popularna u hrvatskom, s nogim pričama i slikovnicama. Godine 1992. je u Disney na ledu uvedena inačica filma na ledu. Bila je jako uspješna, i produkcija joj je završila 2006.

Vidi još

 Popis dugometražnih animiranih filmova Disneyja
 Popis animiranih filmova Disneyja temeljenih na bajkama

Izvori

Vanjske poveznice

Američki animirani filmovi 1990-ih
Dobitnici Zlatnog globusa za najbolji film – komedija ili mjuzikl
Glazbeni filmovi
Romantični filmovi
Fantastični filmovi

Ljepotica i zvijer (1991.)


متلازمة كورساكوف هي خلل دماغي نتيجة نقص في مادة الثيامين (فيتامين بي1)  في الدماغ. وقد نسبت هذه الحالة إلى طبيب الأعصاب الروسي الذي اكتشفها، سرغي كورساكوف.

الأعراض

هناك ستة أعراض رئيسية لمرض كورساكوف وهي:
 فقدان للذاكرة سواءً للذكريات التي تمت قبل الإصابة بالمرض أو الأحداث التي ستحدث بعد الإصابة.
 الإصابة بالحيرة حيث يبدأ المريض باختراع ذكريات لم تحدث في الحقيقة.
 الكلام في المحادثات يصبح غير ذي معنى.
 نقص بعد النظر في المستقبل.
 السلبية، حيث يفقد المريض بسرعة اهتمامه بالأشياء.

وكما ذكرنا سابقاً، فإن هذه الأعراض تظهر نتيجة نقص في مادة الثيامين (فيتامين بي 1)، والذي يؤدي بذلك إلى خلل في المهاد، وفي بعض الخلايا في تحت المهاد

بالإضافة إلى ذلك، فإنه يؤدي إلى خسارة عصبية، بحيث يؤدي إلى تدمير الخلايا العصبية في الجهاز العصبي المركزي، ونزف في أجزاء من تحت المهاد، حتى أنه قد يؤدي إلى خلل في نواة تحت المهاد.

علامات
 نقص التنظيم العضلي
 السلبية
 فقدان للذاكرة
 الحيرة
 انتفاخات
 شلل في عضلات التحكم بالعين
 عدم إدراك المريض بإصابته بالمرض
 غيبوبة

العلاج

كان يعتقد سابقاً بأن أي شخص مصاب بالمرض سيحتاج في النهاية إلى عناية دائمة. ولكن مع العلاج المناسب فإن هناك فرصة واضحة بأن المريض قد يبقى مستقلاً في ذاته ويحافظ على نوعية حياة جيدة. العلاج يتضمن استبدال أو إكمال مادة الثيامين في الدم عن طريق الوريد أو عن طريق حقنة في العضلة، هذا ومع التغذية والسوائل المناسبة. ولكن، بالنسبة لفقدان الذاكرة والخلل في الدماغ، فلا يمكن علاجه عادة عن طريق التزويد بالثيامين. هناك بعض الحالات التي بدأ ظهور التحسن عليها، ومع العلاج المناسب خلال سنتين، بالرغم من أن التقدم في العلاج يكون بطيئاً، إذا لم يكن العلاج صحيحاً.

الأسباب

هذه الأعراض التي ذكرت سابقاً تظهر عادة بسبب نقص الفيتامينات بسبب الشرب المزمن للكحول. عادة ما تكون الكحول مؤشراً على التغذية السيئة، الذي بالإضافة إلى الإتهاب في أنسجة المعدة، يؤدي إلى نقص الثيامين. بالإضافة إلى ذلك، فإن هناك أيضاً سوء التغذية، التقيؤ المتعمد المتكرر، الأكل المتقطع، أحد نتائج العلاج الكيميائي، بالإضافة إلى التسمم بالزئبق.

بسبب النقص في الثيامين، فإن تحت المهاد يبدأ بالإضمحلال، تاركاً خلل في البيانات التي تكون على مدى مدة قصيرة إلى أن يصبح التأثير على الذكريات طويلة المدى.

الوقاية

أفضل طريقة للوقاية من مرض كورساكوف هي بالابتعاد عن نقص مادة الثيامين، وهذا يرى من خلال الابتعاد عن شرب الكحول المزمن، خاصة عند البلاد الغربية، كان هناك اقتراح في الولايات المتحدة عن إضافة مادة الثيامين إلى الكحول، إلا أن هذه الطريقة لم تنفع، وبقي المرض بالظهور، وفي هذه الحالة، ترى بأن أفضل طريقة هي الابتعاد عن الشرب.

الأبحاث

هناك حالة مدروسة مشهورة التي كتبها الكاتب أوليفر ساكس، في قصة «البحار المفقود»، في كتابه «الرجل الذي أخطأ بين زوجته والقبعة»، وايضا استخدمها الكاتب محمد إبراهيم محروس في روايته «مرايا الشيطان» حيث كان البطل مصاب بهذه المتلازمة.

وصلات خارجية

what is korsakoff's syndrome

korsakoff's syndrome

المراجع

اضطرابات الذاكرة
اضطرابات عصبية
متلازمات تؤثر على الجهاز العصبي
متلازمات مرضية نفسية
نقص الفيتامين

متلازمة كورساكوف


WSBB-FM (95.5 MHz) is a commercial radio station licensed to Doraville, Georgia, and serving Metro Atlanta.  It is owned by the Cox Media Group. WSBB-FM is simulcast with WSB, both airing a news/talk radio format. On the air, the stations are referred to as "95.5 WSB", only occasionally mentioning the FM station's call sign or the AM station's frequency.

The studios and offices are on West Peachtree Street NE in Atlanta, in the WSB-TV and Radio Group Building. The transmitter is on the WSB-FM broadcast tower in Edgewood, just east of Downtown Atlanta. WSBB-FM broadcasts in the HD Radio hybrid format.

History

Early years
The station first signed on the air on May 1, 1948, as WGAU-FM on 99.5 MHz in Athens, Georgia.  It broadcast at 3,600 watts, simulcasting sister station WGAU, still owned by Cox. In 1956, when Channel 11 (now WXIA-TV) came on the air in Atlanta, WGAU-FM created a second harmonic at 199.0, on top of the video carrier of WXIA-TV at 199.25. That caused interference for WXIA-TV, so WGAU-FM got permission from the Federal Communications Commission to move to 102.5 MHz. In 1962, WGAU-FM began broadcasting each day in stereo for six hours, the second station in Georgia to devote a significant part of its day to playing music in stereo. In 1962, WGAU-FM moved to 95.5 FM.

Country (1968-1999)
In 1968, the station became WNGC, standing for "North Georgia Country". It was North Georgia's first full-time FM country music station and one of the first stand-alone FM country stations in the nation, not simply rebroadcasting a country AM station. WNGC went to a 24 hours a day schedule in 1976 and began broadcasting with an effective radiated power of 100,000 watts from the Neese Tower in Madison County.

Rhythmic (1999-2010)

In 1999, Clarke Broadcasting, long-time owner of WNGC and WGAU, wanted to sell its Athens properties. Cox Radio acquired the stations for $78 million.  Cox decided to flip WNGC to Top 40, briefly using the WYAP call letters before settling on WBTS, using the moniker "The Beat".

On September 25, 1999, the country format was dropped and the station began stunting with a loop of "Wild Thing" by Tone-Loc. When "The Beat" officially signed on September 27, its direction focused on mainstream pop, dance, and rock, even though it had a rhythmic lean. Under the direction of Program Director Dale O'Brian, it would drop all mainstream pop/rock and go rhythmic full-time. The rhythmic direction paid off in the Arbitron ratings, putting them among the top 10 stations in Atlanta. With this hip-hop bent, WBTS competed with WVEE and WHTA, while on the top-40 side it competed with WWWQ and WSTR. With the implementation of Portable People Meters in the Atlanta Arbitrons, WBTS had the second-most listened-to cume in the market behind WVEE.

In October 2005, the station switched its slogan from "Atlanta's New #1 Hit Music Station" to "Atlanta's New #1 for Hip Hop". Despite the shift, Cox was still billing the station as rhythmic top 40 (as the station still added rhythmic-friendly pop artists like Pink to its playlist) and continued to report to R&R's rhythmic reporting panel. Also in 2005, Cox received FCC approval to change WBTS's city of license from Athens, a city 40 miles from Atlanta, to Doraville, a suburb of Atlanta; the station's studios and transmitter did not move with that change.
In August 2006, the station tapped on-air personality Murph Dawg from WHZT, a Cox station in Greenville to host a new morning show with 6-year Atlanta veteran Stacy C, billing it as "Murph Dawg in the Morning with Stacy C". The alliance was short-lived, and after only a few months, Murph Dawg found himself solo. In May 2007, WBTS hired a member of WHTA's "The A-Team" morning show, CJ. The newly created morning show "Murph Dawg & CJ in the Morning" rose in the 18-34 demographics. In Spring 2008, WBTS hit its highest numbers in station history, with a 6.5 share in 18–34. "Murph Dawg & CJ in the Morning" hit 5th place, with later dayparts reaching the Top 2 and Top 3 ranks. In August 2008, WBTS again pulled a personality from across the street at WHTA, tapping overnight jock and mixer Mami Chula to fill the Night Show position that had been vacant since former night host Austin left in November 2007 for a gig in Indianapolis.

Other personalities that made up the WBTS weekday lineup included K-Dubb in middays, and Maverick in afternoons. Kenny Hamilton, Traci Steele, Johnny D, and Mo Reilley rounded-out the weekend lineup with DJ Kidd handling the primary mix show duties. The station program director was Cagle with Maverick as the assistant program director/music director.

In 2009, WBTS gained another competitor, as Clear Channel's WWVA-FM flipped from Spanish contemporary to rhythmic contemporary, becoming "105-7 the Groove". (WWVA-FM later hired Mami Chula for nights and Maverick for middays and programming duties after WBTS left the rhythmic format.)

News/talk (2010-present)

On August 16, 2010, Cox abruptly flipped WBTS to a simulcast of WSB. Cox Radio officials said that the move was necessary to keep WSB, long the dominant radio station in Atlanta, relevant to younger listeners who did not usually listen to AM radio. WBTS's DJs and sales staff were offered jobs at other stations in the Cox Atlanta cluster. The callsign was changed to WSBB-FM that October 1, a move made to adjust the callsign to parallel its AM parent (the heritage WSB-FM callsign remains at 98.5 FM).

On July 31, 2019, WSB and WSBB rebranded as "95.5 WSB". While AM 750 remains the primary signal, all references to it were dropped aside from hourly legal station identification. WSBB-FM began broadcasting from its new transmitter location east of Atlanta on August 20, 2019. Besides a desire to reach younger listeners, WSBB-FM also serves to improve WSB's coverage in areas where the AM side's daytime signal has usually been weak. WSB's daytime coverage area is not nearly as large as that of other 50,000-watt AM stations due to Georgia's poor ground conductivity.

Programming
WSB's Scott Slade hosted Atlanta's Morning News until February 2023, when he stepped back from full-time hosting. He was succeeded by evening news anchor Chris Chandler, and remains semi-retired as a fill-in host. AMN is followed by a local program hosted by former WSB-TV traffic reporter Mark Arum. Conservative talk show The Sean Hannity Show airs middays, syndicated via Premiere Networks (two hours of Hannity's program are tape delayed on late evenings). WSB personality Erick Erickson hosts the noontime slot held long-term by Rush Limbaugh, followed by "The Von Haessler Doctrine" hosted by Eric Von Haessler. The local talk show The Shelley Wynter Show (hosted by Shelley Wynter) airs in the early evening hours, while Sean Hannity's remaining hours and conservative talk host Mark Kaye air through the overnight. WSB/WSBB-FM also airs several weekend talk programs, including syndicated shows hosted by Kim Komando and Bill Handel.

WSB and WSBB-FM serve as the flagship radio stations for the University of Georgia Bulldog Radio Network, carrying all Bulldogs football and basketball games.

References

External links

Cox Media Group
News and talk radio stations in the United States
HD Radio stations
Radio stations established in 1948
SBB-FM
1948 establishments in Georgia (U.S. state)

WSBB-FM


La Sociedad Europea de Estudios de Traducción (EST) es una organización internacional sin ánimo de lucro que promueve la investigación de la traducción, la interpretación y la localización.

Nombre y abreviatura
La sociedad fue registrada el 28 de mayo de 1993, en la Bundespolizeidirektion de Viena como el "Gesellschaft für Europäische Translationswissenschaft (European Society for Translation Studies - EST)". Debido a que es una asociación que se rige por el derecho austríaco, sus estatutos figuran en alemán pero el idioma oficial de la Sociedad es el Inglés, por lo que el nombre en inglés prevalece. La abreviatura "EST" se pronuncia letra por letra.

Objetivos
Los objetivos enunciados en su Constitución son los siguientes: fomentar la investigación de la traducción y la interpretación para promover el perfeccionamiento de los profesores de estas disciplinas y para ofrecer asesoramiento sobre la formación de traductores e intérpretes.

Historia
El 12 de septiembre de 1992, los participantes de la Conferencia Internacional "Estudios de Traducción - una interdisciplina" en Viena, acordaron fundar la Sociedad, que se registró oficialmente el 28 de mayo de 1993.

La Sociedad ha celebrado congresos cada tres años, en Praga (1995), Granada (1998), Copenhague (2001), Lisboa (2004), Liubliana (2007) y Lovaina (2010). El VII Congreso se celebrará en Germersheim, Alemania, en 2013.

Comités
La Sociedad trabaja mediante un sistema de juntas y comités, cada uno encargado de una tarea específica: la Junta Ejecutiva, el Consejo Asesor, el Comité del Premio Joven Académico, el Comité para las Subvenciones, el Comité para la Subvención en la Compra de Libros, la Comisión de Estudios de Doctorado, el Comité de Investigación y el Comité de Traducción.

Presidentes:
 Mary Snell-Hornby (1992-1998)
 Yves Gambier (1998-2004)
 Daniel Gile (2004-2010)
 Anthony Pym (2010-2013)

En el año 2011, la Sociedad estableció el Comité de Investigación, encargado de realizar informes sobre temas clave en la investigación de los Estudios de Traducción. Existen versiones reducidas de los informes publicadas en la Wikipedia. En este mismo año, la Sociedad también estableció el Comité de Traducción encargado de las traducciones de la Investigación de los Estudios de Traducción.

Premios
La Sociedad ofrece varios premios anuales para que jóvenes investigadores puedan asistir a Escuelas de Traducción de verano, para que los departamentos académicos puedan adquirir publicaciones en el campo de los estudios de traducción, y para la organización de eventos relacionados con los Estudios de Traducción. Cada tres años, también se le otorga un premio al mejor joven investigador de los Estudios de Traducción.

Recursos para los investigadores
El sitio de Internet que trata sobre los recursos de la Sociedad incluye enlaces con las listas actualizadas de las conferencias, las revistas en línea, grupos de investigación, instituciones de formación de traductores, bibliografías en línea y entrevistas en video con académicos dedicados al mundo de la traducción. El sitio también aborda cuestiones de investigación en el terreno de los Estudios de Traducción, una colección en línea de consejos y directrices para los jóvenes investigadores.

Publicaciones
La Sociedad ha editado libros basados en sus conferencias trianuales:
 Snell-Hornby, Mary, y Klaus Franz Pöchhacker Kaindl (eds). 1994).  Translation Studies. An Interdiscipline . Ámsterdam & Philadelphia: John Benjamins.
 Snell-Hornby, Mary, Zuzana Jettmarová y Klaus Kaindl (eds). 1997).  Translation as Intercultural Communication . Ámsterdam & Philadelphia: John Benjamins.
 Chesterman, Andrés, Natividad Gallardo San Salvador y Gambier Yves (eds). 2000.Translation in context. Ámsterdam & Philadelphia: John Benjamins.
 Hansen, Gyde, Kirsten Malmkjær y Daniel Gile (eds). 2004).  Claims, Changes and Challenges in Translation Studies . Ámsterdam & Philadelphia: John Benjamins.
 Gambier, Yves, Shlesinger Miriam y Radegundis Stolze (eds). (2007): Doubts and Directions in Translation Studies . Ámsterdam & Philadelphia: John Benjamins.
 Gile, Daniel, Gyde Hansen y Nike Pokorn (eds). 2010. . Ámsterdam & Philadelphia: John Benjamins.

Véase también
 Traducción
 Comunicación intercultural
 Multilingüismo
 Localización

Referencias

Enlaces externos
 European Society for Translation Studies

Traductología
Organizaciones de traducción
Organizaciones de Austria
Organizaciones fundadas en 1993
Instituciones y organismos con sede en Viena


Otoklav, basınçlı su buharı ile doymuş bir ortamda 121 santigrat derece sıcaklıkta 15-20 dakikada sterilizasyon yapar. 1879'da Charles Chamberland tarafından icat edilmiştir. Otoklav ismi Yunanca  auto- (kendi kendine) ve Latince clavis (anahtar) kelimelerinden türetilmiştir ve "kendinden kilitli cihaz " anlamına gelmektedir.

Mikropları yok etmek amacıyla laboratuvar ve ameliyathanelerde kullanılır. Aynı zamanda mikropları yok ettiği için meyve ve sebze konservesi yapımında da yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. Sterilizasyon dışında otocamlarında laminasyon işlemi gibi başka işlemlerde de kullanılabilir.

Kaynakça

Laboratuvar donanımları
Tıbbi aletler

Otoklav


was a town located in Oku District, Okayama Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 19,389 and a density of 282.19 persons per km². The total area was 68.71 km².

On November 1, 2004, Oku, along with the towns of Osafune and Ushimado (all from Oku District), was merged to create the city of Setouchi.

Dissolved municipalities of Okayama Prefecture
Populated places disestablished in 2004
2004 disestablishments in Japan
Setouchi, Okayama

Oku, Okayama


La loi de 1884 sur l'organisation municipale est une des lois fondatrices de la République française. Elle a précisé le fonctionnement des communes françaises. Elle est à ce titre considérée comme l'une des premières lois de décentralisation.

Contexte
La France est historiquement un pays centralisé. Cette centralisation atteint son apogée lors du Premier Empire. La Troisième République, certes centralisée, souhaite préciser l'organisation des communes afin de compléter une loi votée en 1871 qui précisait celle des départements. Les républicains, dont notamment Léon Gambetta, revendiquent la nécessité d'une vitalisation de l'action municipale. Il la défend notamment dans le discours de Belleville en 1869.

Un projet de loi est rédigé en 1884 avec pour objectif de maintenir la centralisation de la France tout en donnant une marge d'action aux communes, destinées à être le cœur de la vie politique locale. Le projet de loi est proposé par Émile de Marcère, qui est défavorable à une décentralisation, mais favorable à ce que les communes aient une certaine marge de manœuvre au niveau local. La loi est discutée au Sénat de manière approfondie. Elle est d'autant plus importante que la haute assemblée est élue par un scrutin lié aux collectivités locales.

Contenu

Structure institutionnelle des communes
La loi de 1884 connaît un régime juridique uniforme pour toutes les communes du pays. L'organisation communale est calquée sur celle du département. Est modifié le rôle des acteurs publics locaux, ceux-ci s'articulent autour d'un organe délibérant (le conseil municipal), qui a vocation à adopter des délibérations ; et d'un organe exécutif (le maire), qui doit préparer et exécuter les délibérations du conseil municipal. La loi donne une double identité au maire, qui est à la fois représentant de la commune, et de l'État.

Mode de scrutin
La loi de 1884 met en place un régime d'élection au suffrage universel du conseil municipal. Il est élu pour une durée de 4 ans, durée portée à 6 ans en 1929. Le maire est élu par le conseil municipal, en faisant le représentant de la commune.

La loi prévoit (article 74) que les fonctions de maire, adjoint au maire, et conseiller municipal, ne font pas l'objet d'indemnités. Elles .

Libre administration des collectivités
La loi de 1884 est particulièrement importante car elle instaure le principe dit de libre administration des collectivités territoriales. L'article 61 §1 dispose en effet : . Les communes se voient attribuer une clause générale de compétences, étendant leurs anciennes attributions.

Relations entre l'État et les collectivités
Malgré le principe de libre administration des collectivités, la loi prévoit une tutelle du représentant de l'État  sur le maire et sur les actes de la commune. Toutefois, dans une volonté républicaine, la loi allège les contrôles de l'État sur les conseils municipaux. La loi établit ainsi des garanties au sujet de la révocation des maires par le pouvoir exécutif (art. 86), et restreint l'utilisation de la dissolution des conseils municipaux (art. 43 à 45).

Postérité
La loi municipale de 1884 a été considérée et appelée la grande charte républicaine des communes. Elle a été un pas décisif dans la construction de la décentralisation. Codifiée dans le code des communes, elle est restée applicable jusqu'à la loi du 2 mars 1982, qui a permis la première décentralisation véritable de la France.

Notes et références

Loi française de 1884
Loi promulguée sous la Troisième République

Loi de 1884 sur l'organisation municipale


O Psaltriparus minimus é uma ave classificada no gênero Psaltriparus e a única espécie da família Aegithalidae que se encontra no Novo Mundo.

Taxonomia
O bushtit americano foi formalmente descrito pelo naturalista americano John Kirk Townsend em 1837 e recebeu o nome binomial Parus minimus. Townsend observou que a espécie habitava as florestas do rio Columbia. É agora a única espécie colocada no gênero Psaltriparus que foi introduzida em 1850 pelo naturalista francês Charles Lucien Bonaparte. O nome do gênero Psaltriparus combina o gênero Psaltria que foi introduzido por Coenraad Temminck em 1836 para o pigmeu bushtit com Parus que foi introduzido por Carl Linnaeus em 1758 para as tetas.

Dez subespécies são reconhecidas:

 PM. saturatus Ridgway, 1903 – sudoeste do Canadá e noroeste dos EUA
 PM. minimus (Townsend, JK, 1837) – litoral oeste dos EUA
 PM. melanurus Grinnell & Swarth, 1926 – sudoeste dos EUA e norte da Baja California
 PM. grindae Ridgway, 1883 – sul da Baixa Califórnia
 PM. californicus Ridgway, 1884 – centro-sul do Oregon ao centro-sul da Califórnia
 PM. plumbeus ( Baird, SF, 1854) - centro-oeste, sul dos EUA e centro-norte do México
 PM. dimorphicus Van Rossem & Hachisuka, 1938 - centro-sul dos EUA e centro-norte do México
 PM. iulus Jouy, 1894 – oeste, centro do México
 PM. personatus Bonaparte, 1850 – centro-sul do México
 PM. melanotis ( Hartlaub, 1844) – sul do México e Guatemala

Descrição e comportamento

O bushtit americano habita florestas abertas mistas, muitas vezes contendo carvalhos e um sub-bosque de chaparral ; também habita parques e jardins. É um residente durante todo o ano do oeste dos Estados Unidos e partes montanhosas do México, variando de Vancouver até a Grande Bacia e as terras baixas e sopé da Califórnia ao sul do México e Guatemala.

Galeria

Aves descritas em 1837
Aves da Guatemala
Aves do México
Espécies pouco preocupantes

Psaltriparus minimus


Montilliez es una comuna suiza del cantón de Vaud, situada en el distrito de Gros-de-Vaud. Limita al norte con la comuna de Fey, al noreste con Montanaire, al este con Jorat-Menthue, al sur con Poliez-Pittet y Bottens, y al oeste con Echallens y Villars-le-Terroir.

La comuna es el resultado de la fusión el 1 de julio de 2011 de las antiguas comunas de Dommartin, Naz, Poliez-le-Grand y Sugnens.

Referencias

Enlaces externos

 Sitio oficial de la comuna de Montilliez

Montilliez


An Telipogon eberhardtii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Lothar Alfred Braas. An Telipogon eberhardtii in nahilalakip ha genus nga Telipogon, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Telipogon

Telipogon eberhardtii


Der Codex Vyssegradensis  (, , auch Krönungsevangelistar Vratislavs II.) ist ein illustriertes Perikopenbuch.

Geschichte
Der Codex Vyssegradensis entstand um 1085 anlässlich der ersten böhmischen Königskrönung. Er besteht aus 108 Pergamentblättern im Format 41,5 cm × 34 cm und gilt als bedeutendste Bilderhandschrift des 11. Jahrhunderts in Tschechien. Er gehört zum Nationalen Kulturgut des Landes und befindet sich in der National- und Universitätsbibliothek Prag unter der Signatur Ms. XIV, A 13.

Es ist unbekannt, wo und von wem die Handschrift angefertigt wurde. Die Illustrationen zeigen deutliche Einflüsse der Malschule des Klosters Sankt Emmeram in Regensburg. Wahrscheinlich entstand sie in einem böhmischen Kloster, genannt Miniatorenschule von Prag. Sie weist große Ähnlichkeiten zum Codex Aureus Pultoviensis auf. Auch der Codex aureus Gnesnensis, das St. Veit-Evangelistar des Prager Metropolitan-Kapitels und das Evangelistar aus Zábdrvice entstanden dort.

Literatur
 Georg Reimann und Horst Büttner, Mittelalterliche Buchmalerei in Sammlungen volksdemokratischer Länder, (mit Abbildungen), Leipzig 1961

Weblinks
 Faksimile
Digitalisat auf der Webseite von manuscriptorium.com

Einzelnachweise

Evangelistar
Bilderhandschrift (11. Jahrhundert)
Geschichte Böhmens
Handschrift der Tschechischen Nationalbibliothek (Prag)
Vyšehrad

Codex Vyssegradensis


Byrsonima alvimii é uma espécie de  planta do gênero Byrsonima e da família Malpighiaceae.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e arbórea.

Descrição
É uma árvore de 10,0-2,0 metros de altura, de caule aéreo. Possuí estípula com 4,0-7,0 mm de comprimento, completamente conadas, o par oval, persistentes no pecíolo. As folhas sfo coriáceas; pecíolo de 18,0-25,0 mm de comprimento; lâmina de 9,0-18,0 x 3,5-9,3 cm, elíptica, ápice agudo, obtuso ou abruptamente recurvada no ápice, base cuneada, margem revoluta; ambas as faces glabras; nervuras secundárias evidentes e terciárias evidentes ou pouco evidentes, 8-10 nervuras secundárias. Tirsos, 1-3 flores por cincínio 13,0-16,0 cm de comprimento; brácteas presentes na base do pedicelo e bractéolas na base do pedúnculo, ambas persistentes na frutificação. As brácteas têm dimensões de 2,5-4,0 x 1,2-3,0 mm e são triangulares; o pedúnculo tem 1,0-4,5 mm de comprimento; e as bractéolas 2,5-3,0 x 1,0-1,5 mm, semelhantes as brácteas.

Os pedicelos têm 9,0-11,0 mm de comprimento são ligeiramente crassos, tomentosos. Os lobos do cálice, 1,5-2,0 x 2,5 mm, ovais, eretos ou revolutos no ápice, ambas as faces tomentosas ou adpresso-tomentosas; glândulas 2,5-3,5 x ca.  1,2 mm. As pétalas são róseas, laterais, cupuliformes, reflexas, com limbo de 6,0-8,0 x 7,0-9,0 mm, unha de 3,5-4,0 mm de comprimento. Os estames, são diferentes entre si; filetes com 3,0-3,5 mm de comprimento., hirsutos na base; conectivos 1,5-2,4 mm de comprimento, cilíndricos ou ligeiramente obovoides, eretos ou ligeiramente recurvados no ápice, o conectivo do estame oposto a pétala posterior ultrapassando as anteras em ca. 0,4 mm de comprimento, o conectivo dos demais estames ultrapassando o ápice das anteras em 0,7-1,1 mm de comprimento; anteras 1,9-3,2 mm de comprimento, seríceas ou hirsutas, principalmente no ápice, ápice arredondado. O ovário tem por volta de 1,8 mm de comprimento, glabro; estiletes semelhantes entre si, 4,5-5,0 mm de comprimento. Possui drupas imaturas verdes, com 14,0-22,0 mm de diâmetro (seca)., globosas, glabras.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é endêmica do Brasil e encontrada nos estados brasileiros de Bahia e Espírito Santo.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Francener, A. 2020. Byrsonima  in Flora do Brasil 2020.

Ligações externas
 Byrsonima alvimii no projeto Flora e Funga do Brasil

Byrsonima
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Byrsonima alvimii


Nørup Kirke er en dansk dokumentarfilm fra 1986 instrueret af Axel Marcussen.

Handling
Nørup Kirke, historie, interiør, billeder m.m.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1986

Nørup Kirke (dokumentarfilm)


حسن حجاب يحيى الحازمي قاص وناقد أدبي سعودي، ولد محافظة ضمد في منطقة جازان سنة 1385هـ. عين عضواً في مجلس الشورى السعودي في دورته الثامنة عام 1442هـ.

التعليم
	بكالوريوس اللغة العربية من جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية بالرياض عام 1409هـ.
	ماجستير في النقد الأدبي الحديث من جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية بالرياض عام 1418هـ
	دكتوراه في النقد الأدبي الحديث من جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية بالرياض عام 1424هـ

الحياة العملية
	عين معيداً في قسم اللغة العربية بكلية المعلمين في جازان عام 1410هـ.
	انتقل إلى كلية المعلمين في الرياض وعمل معيداً في قسم اللغة العربية من عام 1410هـ - 1413هـ.
	عاد إلى كلية المعلمين في جازان، معيداً في قسم اللغة العربية حتى عام 1419هـ.
	ترقى إلى محاضر عام 1419هـ.
	ترقى إلى أستاذ مساعد عام 1425هـ.
	عمل عميداً لعمادة شؤون الطلاب في جامعة جازان.
	رئيساً نادي جازان الأدبي من عام 1427هـ إلى 1428هـ.
	يعمل حالياً وكيلآ لجامعة جازان.

الإنتاج العلمي
 ذاكرة الدقائق الأخيرة، مجموعة قصصية، دار الطاير، الرياض، ط1 (1413هـ).
 وردة في فم الحزن، مجموعة شعرية، نادي جازان الأدبي، ط1 (1415هـ).
 تلك التفاصيل، مجموعة قصصية، دار اشبيلية، الرياض، ط1 (1421هـ).
 البطل في الرواية السعودية، دراسة نقدية، نادي جازان الأدبي، ط1 (1421هـ).
 البناء الفني في الرواية السعودية – دراسة نقدية تطبيقية – ط1 ( 1427هـ ).
 أضغاث أحلام. مجموعة قصصية. 2013م.
 الأعمال القصصية وما كتب عنها. 2016م.
 رائد القصة في الجنوب: قلق التجربة وهاجس التأثير، قراءة في تجربة محمد زارع عقيل في القصة القصيرة. 2016م.
 الحراك النقدي حول الرواية السعودية. 2017م.
 النص والنص الموازي قراءة في رواية (جاهلية ) لليلى الجهني. 2018م.
 بحوث في الرواية السعودية. 2019م.
 القصة القصيرة في المملكة العربية السعودية. 2019م.
 أمس. مجموعة قصصية. 2020م.

البحوث المنشورة
	موقع الراوي وإرباكات السرد مؤتمر الأدباء السعودي الثاني
	اتجاهات الرواية السعودية مرافئ ( نادي جازان الأدبي )
	سلطة العنوان من الجزء إلى الكل الثقافية
	الروائيات السعوديات الجدد رغبة البوح وهاجس الشهرة مجلة الإعلام والاتصال
	المدينة في الرواية السعودية ندوة الأدب السعودي
	المكان في الرواية السعودية ندوة ( الرواية الفن الأكثر حضوراً )

المشاركات المحلية والعربية
 شارك في مؤتمر الأدباء السعوديين الثاني الذي نظمته جامعة أم القرى عام 1419هـ، بورقة عمل عنوانها ( موقع الراوي وإرباكات السرد).
 شارك في ندوة ( الأدب السعودي) التي نظمها نادي القصيم الأدبي عام 1422هـ بورقة عمل عنوانها (المكان في الرواية السعودية ).
 شارك في ندوة ( الرواية بوصفها الفن الأكثر حضوراً ) التي نظمها نادي القصيم الأدبي مطلع عام 1424هـ بورقة عمل عنوانها ( المدينة في الرواية السعودية ).
 شارك في إحياء أمسية قصصية في مهرجان الجنادرية الثقافي.
 شارك في إحياء عدد من الأمسيات الشعرية والقصصية في عدد من الأندية الأدبية.
 شارك في مهرجان الشباب الخليجي الثالث ممثلاً للمملكة في القصة القصيرة. وذلك في مدينة أبها عام 1407هـ.
 شارك في مهرجان الشباب الخليجي الرابع ممثلاً للمملكة في القصة القصيرة وذلك في مدينة مسقط (عمان) عام 1408هـ.
 شارك في مهرجان الشباب العربي السابع ممثلاً للمملكة في القصة القصيرة وذلك في السودان عام 1408هـ.
 فاز بالمركز الثاني في مسابقة أبها الثقافية – فرع الشعر – عام 1408هـ.
 فاز بالمركز الأول في مسابقة أبها الثقافية – فرع القصة- عام 1413هـ.

بعض الدراسات التي كتبت عن أعماله
 قراءة في مجموعة (ذاكرة الدقائق الأخيرة )، د. حسين المناصرة، مجلة الأدبية، الرياض نادي الرياض الأدبي، العدد (20) 1414هـ.
 ذاكرة الدقائق الأخيرة والقاص حسن حجاب الحازمي، أحمد زين،جريدة الرياض، ملحق ثقافة الخميس 13 ربيع الأول 1413هـ العدد (8844).
 أحزان قروية (قراءة في ذاكرة الدقائق الأخيرة )، مجلة اليمامة، العدد (1223) الأربعاء / 26 ربيع الأول 1413هـ.
 ذاكرة الدقائق الأخيرة، عبد الله سالم الحميد، مجلة الجيل، العددان (215،216).
 ذاكرة الدقائق الأخيرة، د. عبد القادر كراجة، جريدة البلاد، ملحق روافد، العدد (15632) السبت 22 محرم 1420هـ
 ذاكرة الدقائق الأخيرة لحسن الحازمي، د. حسين علي محمد، جماليات القصة القصيرة (دراسات نصية ) الشركة العربية للنشر والتوزيع، القاهرة، ط 1 (1996م) : 36-72.
 قراءة في ديوان (وردة في فم الحزن )، د.موسى مصطفى العبيدان، مجلة الأدبية، نادي الرياض لأدبي، العددان (47-48) 1419هـ -1989م.
 قراءة أولى في ديوان (وردة في فم الحزن)، د. محمدين بن محمدين يوسف، مجلة الأدب الإسلامي العدد الثالث والعشرون، 1420هـ.
 الفاعل والتفاصيل في مجموعة الحازمي ( تلك التفاصيل )، معجب العدواني، جريدة الرياض ملحق الخميس الثقافي، العدد (11973) الخميس 11 محرم 1422هـ.
 تفاصيله، شريفة الشملان، جريدة الرياض، ملحق الخميس الثقافي، العدد (11924) الخميس 21 ذو القعدة 1421هـ.
 قراءة بدون تفاصيل، دراسة نقدية من جزأين لمجموعة (تلك التفاصيل ) نشرت في، جريدة الجزيرة (ملحق الخميس الثقافي ) في العديين (10885) (10892) بتاريخ 8 جمادى الأولى 1423هـ، 15 جمادى الأولى 1423هـ.
 قراءة نقدية لمجموعة تلك التفاصيل، الدكتور حسن أبو المجد، مجلة مرافئ نادي جازان الأدبي العدد الخامس محرم 1424هـ.

العضويات
 عضو في رابطة الأدب الإسلامي العالمية.
 عضو في نادي جازان الأدبي.
 عضو في جمعية الثقافة والفنون بمنطقة جازان.
 نائب رئيس جمعية البر في محافظة ضمد.
 رئيس نادي جازان الأدبي.
 عضو في مجلس التعليم بمنطقة جازان منذ عام 1425هـ حتى تاريخه.
 عضو في مجلس إدارة جائزة الأمير محمد بن ناصر للتفوق.
 عضو في مجلس التنمية السياحي بمنطقة جازان.
 عضو في اللجنة الإعلامية بإمارة المنطقة.
 رئيس مجلس كلية المعلمين في جازان.
 عضو في لجنة برنامج الجودة بجامعة جازان.
 عضو في اللجنة العلمية للغة العربية.
 عضو في لجنة الأدب العربي.
 عميد شؤون الطلاب بجامعة جازان.
 وكيل جامعة جازان

ترجم له في
 معجم البابطين الشعري.
 معجم المؤلفين السعوديين.
 دليل الكتاب والكاتبات في السعودية.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أعضاء مجلس الشورى السعودي (الدورة الثامنة)
أكاديميون سعوديون
خريجو جامعة الإمام محمد بن سعود الإسلامية
كتاب سعوديون
كتاب قصة قصيرة سعوديون
مواليد 1385 هـ
مواليد 1966
نقاد سعوديون

حسن حجاب الحازمي


Portenšlagova zvončika (Portenšlagov zvončić; lat. Campanula portenschlagiana), trajnica iz porodice zvončikovki. Hrvatski je endem uvezen u nekoliko europskih zemalja (Velika Britanija, Austrija, Belgija, Francuska).

U Hrvatskoj raste u srednjoj Dalmaciji i na nekim otocima, osobito po okomitim stijenama rijeke Cetine, na Biokovu, obroncima Rilića i Drveničkih stina.

Sinonimi
 Campanula affinis Rchb. ex Nyman
 Campanula muralis Port. ex A.DC.
 Campanula portenschlagiana f. grandiflora Soljan
 Campanula portenschlagiana var. hirsuta Soljan
 Campanula portenschlagiana var. pumila Soljan

Izvori

Zvončić
Flora Hrvatske

Portenšlagova zvončika


البوليمر القابل للتحلل الحيوي (أو مبلمر قابل للتحلل الحيوي) هي مادة بوليمرية يمكن أن تتدرك أحيائيا داخل أنسجة الجسم، في الدم أو الأمعاء.

البوليمرات القابلة للتدرك أحيائيا تستخدم في الأجهزة الطبية لتجنب إجراء عملية ثانية لإزالتها، أو لإطلاق الدواء تدريجيا.

الاستعمال الطبي الأول: خيوط ألجراحة.

المراجع

 اتجاهات جديدة في مجال البوليمرات ألقابلة للتحلل 2007.

مبلمرات

بوليمر قابل للتحلل الحيوي