The Borough of Scarborough () was a non-metropolitan district with borough status in North Yorkshire, England. In addition to the town of Scarborough, it covered a large stretch of the coast of Yorkshire, including Whitby and Filey. It bordered Redcar and Cleveland to the north, the Ryedale and Hambleton districts to the west and the East Riding of Yorkshire to the south.

The district was formed on 1 April 1974, under the Local Government Act 1972.  It was a merger of the urban district of Filey and part of the Bridlington Rural District, from the historic East Riding of Yorkshire, along with the municipal borough of Scarborough, Scalby and Whitby urban districts, and Scarborough Rural District and Whitby Rural District, from the historic North Riding.

In 2007, the borough was threatened with extinction.  In March of that year, North Yorkshire County Council was shortlisted by the Department for Communities and Local Government to become a unitary authority.  If the bid had been successful then the Borough of Scarborough would — along with all other districts and boroughs in the present county of North Yorkshire — have been abolished then. The bid, however, was unsuccessful and the districts remained as they were previously constituted.

However, in July 2021 the Ministry of Housing, Communities and Local Government announced that in April 2023, the non-metropolitan county would be reorganised into a unitary authority.  Scarborough Borough Council was abolished and its functions were transferred to a new single authority for the non-metropolitan county of North Yorkshire.

Education
There were a total of 64 schools and colleges in the Scarborough area, as of 2012.

Localities
The Borough of Scarborough included many civil parishes and suburbs including: Brompton-by-Sawdon, Broxa-cum-Troutsdale, Cloughton, Commondale, Crossgates, Eastfield, Glaisdale, Houlsyke, Hunmanby, Hutton Buscel, Irton, Littlebeck, Muston, Newby and Scalby, Ravenscar, Ruston, Silpho, Snainton, Seamer, West Ayton, Wykeham and others.

Wards of Scarborough town were Castle, Central, Eastfield, Falsgrave Park, Newby, North Bay, Northstead, Ramshill, Stepney, Weaponness, and Woodlands. Areas without namesake wards included Westborough (centre), Barrowcliff and Newlands.

In 2016, the borough ranked second in Visit England's survey of overall holiday trips and holiday spend, topped only by London.

Media
Since 1882, it has been served by The Scarborough News, which is published every Thursday.

The Scarborough Borough receives a daily radio news services from these radio stations,  BBC Radio York also covers Scarborough, BBC Radio Tees covering Whitby & Greatest Hits Radio Yorkshire Coast which was previously known as Yorkshire Coast Radio and used to have studios in Scarborough.This is The Coast broadcasts from Scarborough on DAB and provides regular local news bulletins,

Local news and television programmes in Scarborough is covered by BBC Yorkshire & ITV Yorkshire from Leeds and Whitby receives their local news and television programmes from BBC North East & Cumbria & ITV Tyne Tees in Newcastle.

Freedom of the Borough
The following people and military units have received the Freedom of the Borough of Scarborough.

Individuals
 H. D. G. Leveson-Gower: 1950
 Max Jaffa: 1986.
 Alan Ayckbourn: 1986.
 Alan Booth: 1999
 Charles McCarthy: 1996.
 Max Payne : 1999.
 Thomas Pindar: 1999.
 Sir John Wilson: 1999.
 Bernard Bosomworth: 2005.
 Elizabeth Mackenzie: 2005.
 Jimmy Savile: 2005. (Revoked on 5 November 2012 by unanimous vote of Scarborough Borough Council due to the sexual abuse scandal).
 Christopher Wilby: 2005.
 Ken Dale: 2009.
 Baron Derwent: 2009.
 Tony Peers: 2009.
 George Thomas Tuby: 2009.
 Paul Ingle: 24 February 2012.
 Andrew Boyes: 24 February 2012.
 Timothy Boyes: 24 February 2012.
 Donald Robinson: 24 February 2012.
 Beth Mead: 20 March 2023.
 Zoe Aldcroft: 20 March 2023.

Military units
 64 Medical Squadron 5 Medical Regiment RAMC: 2007.
 3 Medical Regiment RAMC: May 2015.
 The Yorkshire Regiment.

Borough council
The political composition of the council at all-up elections, ignoring intervening by-elections, from the 2003 election to the final election in 2019, is as follows:

See also
Scarborough local elections

References

Former non-metropolitan districts of North Yorkshire
Former boroughs in England
2023 disestablishments in England

Borough of Scarborough


Abarema cochliacarpos, A. cochliacarpos je drvo i uglavnom raste u sezonski suhom tropskom biomu istočnog Brazila.

Opće informacije
Abarema cochliacarpos je grm ili stablo koje može narasti oko 8 metara visoko. Kora stabla je popularna i često korišten lijek u Brazilu, gdje se bere iz divljine za upotrebu i kao lijek i kao izvor materijala. Drvo je klasificirano kao 'ranjivo' na IUCNovom crvenom popisu ugroženih vrsta (2011.)

Poznate opasnosti
Kora je otrovna u velikim dozama.

Stanište
Atlantska obalna šuma, i na poremećenom mato do cipo, savana ili planinska savana, ponekad dosežući nadmorsku visinu od 1100 metara.

Pojedinosti o uzgoju
Biljka je uglavnom nizinskih tropskih područja. Ova vrsta ima simbiotski odnos s određenim bakterijama tla, te bakterije stvaraju kvržice na korijenju i fiksiraju atmosferski dušik. Dio ovog dušika koristi biljka koja raste, ali dio mogu koristiti i druge biljke koje rastu u blizini.

Ljekovitost
Drvo se melje u prah i koristi u domaćoj medicini za liječenje indolentnih čireva. Kora je analgetik, djeluje protuupalno, antiseptičko i adstringentno.

Uvarak od kore često se koristi u Brazilu za liječenje rana, krvarenja, hemoroida, leukoreje, proljeva i raznih drugih stanja.

Za vanjsku primjenu koristi se kao sredstvo za ispiranje rana, hemoroida itd., te kao kapi za liječenje konjuktivitisa.

Savjetuje se određeni oprez pri korištenju ove biljke budući da je kora otrovna u velikim dozama.

Kora se pokazala učinkovitom u liječenju čira na želucu i gastritisa, kao i da ima izražene gastro-zaštitne učinke i svojstva zacjeljivanja rana
Dokazano je da vodeni ekstrakt kore smanjuje ozljede želuca od alkohola. Hidroalkoholni ekstrakt kore pokazao je antimikrobno djelovanje
I etanolni i vodeni ekstrakti dobiveni iz kore posjeduju aktivne tvari s izraženim antinociceptivnim svojstvima - iako su oba bila učinkovita, metanolni ekstrakt bio je učinkovitiji od vodenog ekstrakta. Ovakvi farmakološki učinci potvrđuju i barem djelomično opravdavaju popularnu upotrebu ove biljke u liječenju doloroznih procesa.

U tom kontekstu, cilj je bio procijeniti in vitro antibakterijsko djelovanje ekstrakata cikloheksanskih (ECH), acetonskih (EA) i etanolnih (EE) ekstrakata iz kore Abarema cochliacarpos protiv bakterija izoliranih iz kožnih rana kod pasa.

Testovi razvijeni s cikloheksanskim, acetonskim i etanolnim ekstraktima kore Abarema cochliacarpos pokazali su antibakterijsko djelovanje u koncentracijama od 100, 50, 25, 12,5 i 6,25 mg/mL protiv gram-pozitivnih sojeva Staphylococcus intermedius i Bacillus sp.
Abarema cochliacarpos ima farmakološki potencijal protiv Gram-pozitivnih bakterija, uglavnom iz roda Staphylococcus, te se može iskoristiti u budućim istraživanjima za dobivanje bioaktivnih spojeva antibakterijskog djelovanja.

Korištenje u agrošumarstvu:
Ova vrsta fiksira atmosferski dušik i prirodni je pionir, raste na otvorenim i poremećenim područjima i stvara uvjete pogodne za drvored šumskog drveća. U Brazilu se koristi za obnovu degradiranih područja.

Ostale namjene
Od stabljike se dobiva guma koja podsjeća na gumi arabiku. Guma arabika, dobivena iz različitih vrsta bagrema, ima različite namjene, uključujući dodavanje sjaja krepu i svili, zgušnjavanje boja, kaliko tiskanje, proizvodnju tinte i kao sluz. Sjemenke su izvor tanina. Drveni pepeo je dobar izvor potaše i može se koristiti za izradu sapuna.

Sinonimi
 Inga cochliacarpos (Gomes) Mérat & Lens in Dict. Univ. Matière Méd. 3: 606 (1831)
 Mimosa cochliacarpos Gomes in Observ. Bot.-Med. Nonnullis Bras. Pl.: 34 (1803)
 Feuilleea cochliocarpa (Ortega) Kuntze in Revis. Gen. Pl. 1: 185 (1891)
 Inga cochlocarpa Mart. in Reise Bras. 2: 549 (1828)
 Inga nandinifolia DC. in Prodr. 2: 440 (1825)
 Mimosa cochliocarpos Ortega in Mem. Math. Phis. Acad. Real Sci. Lisboa 3(Mem. Cor.): 34 (1812)
 Mimosa vaga Vell. in Fl. Flumin. 11: t. 13 (1831), nom. illeg.
 Pithecellobium auaremotemo Mart. in Flora 20(2 Beibl.): 115 (1837)
 Pithecellobium cochliocarpum (Ortega) J.F.Macbr. in Contr. Gray Herb. 59: 3 (1919)

Izvori

Ingeae

Abarema cochliacarpos


Ovaj članak sadrži popis supruga bugarskih vladara.

Prvo Bugarsko Carstvo

Drugo Bugarsko Carstvo

Bugarske carice

Supruge bugarskih vladara


WY Cancri (WY Cnc) es una estrella variable en la constelación de Cáncer.
Se la puede localizar 1º13' al sur de 67 Cancri.
Se encuentra, de acuerdo a la nueva reducción de los datos de paralaje de Hipparcos, a 265 ± 40 años luz del sistema solar.

Características
WY Cancri es una estrella binaria cercana cuyas componentes son una enana amarilla de tipo espectral G5V, la estrella primaria, y una subgigante anaranjada o enana naranja de tipo K4IV-V.
La primaria tiene una temperatura efectiva de 5500 K y una masa un 15% inferior a la masa solar.
Con un radio igual al del Sol, rota a gran velocidad, igual o superior a 78 km/s.
Su acompañante, más fría, tiene una temperatura de 4000 K y una masa aproximadamente la mitad de la que tiene el Sol.
Tiene un radio entre 0,58 y 0,65 radios solares y gira sobre sí misma con una velocidad de rotación proyectada de 49 km/s.
La estrella primaria es un 10% menos luminosa que el Sol mientras que su acompañante tiene una cuarta parte de la luminosidad solar.

Variabilidad

WY Cancri es una binaria eclipsante y además una variable RS Canum Venaticorum, oscilando su brillo entre magnitud aparente +9,51 y +10,14.

El período orbital de esta binaria es de sólo 0,83124 días (19,9 horas), estando el plano orbital inclinado 88° respecto al plano del cielo.
Se ha observado que, a largo plazo, el período decrece a razón de 1,20 × 10-7 días por año.
Dado que es una «binaria separada» —no existe transferencia de masa entre las componentes— y que ambas tienen tipos espectrales tardíos, la variación secular del período puede estar causada por la pérdida de momento angular por frenado magnético.

Referencias

Enanas amarillas
Subgigantes
Estrellas binarias
Estrellas variables
Variables RS Canum Venaticorum
Constelación de Cáncer

WY Cancri


Marinus ist ein Einschlagkrater am südöstlichen Rand der Mondvorderseite, nördlich des Kraters Oken und südwestlich von Harlan.
Der Krater ist mäßig erodiert, das Innere eben.
Der südliche Rand wird von dem Nebenkrater Marinus G überlagert, am westlichen bzw. nordwestlichen Rand schließen unmittelbar die fast gleich großen Nebenkrater B bzw. R an.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem phönizischen Geographen Marinos von Tyros offiziell benannt.

Weblinks

 Marinus auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Marinus (Mondkrater)


Bureau of Missing Persons  é um filme pre-Code estadunidense de 1933, do gênero comédia dramática, dirigido por Roy Del Ruth, e estrelado por Bette Davis, Lewis Stone, Pat O'Brien, Glenda Farrell, Allen Jenkins, Ruth Donnelly, Hugh Herbert e Allan Dinehart. O roteiro de Robert Presnell, Sr. foi baseado no livro "Missing Men" (1932), de John H. Ayers – ex-capitão da polícia de Nova Iorque – e Carol Bird.

Sinopse
O impetuoso detetive Butch Saunders (Pat O'Brien) é rebaixado da divisão de roubos para o departamento de pessoas desaparecidas. Capitão Webb (Lewis Stone), seu novo chefe, não tem certeza se Butch vai se encaixar ou deixar o departamento de polícia. Webb designa Joe Musik (Allen Jenkins) para mostrar Butch ao redor. Gradualmente, Butch ganha o respeito e a confiança de Webb.

Os casos que a agência lida incluem um marido mulherengo, uma criança prodígio que deseja viver uma vida normal, um solteirão idoso cuja governanta desapareceu, e uma senhora idosa cuja filha fugiu, entre outros. Hank Slade (Hugh Herbert) trabalha obstinadamente num caso em particular – uma esposa desaparecida – ao longo do filme.

Quando a atraente Norma Roberts (Bette Davis) procura seu marido desaparecido, o banqueiro de investimentos de Chicago, Therme Roberts (Alan Dinehart), Butch aceita o caso, não escondendo sua repentina atração por ela, embora ambos sejam casados. Ela, no entanto, o mantém por perto. Butch mais tarde se choca quando o Capitão Webb diz a ele que ela na verdade é Norma Phillips e o homem que ela alega estar desaparecido é na verdade a pessoa que ela estava sendo julgada por assassinar (antes de escapar), e não seu marido. Quando Butch vai prendê-la em seu apartamento, ele a encontra escondendo-se em um armário. Norma implora que ele mande os outros policiais embora, dizendo que pode explicar tudo. No entanto, quando ele volta sozinho, ela já havia fugido.

Ela falsifica seu suicídio por afogamento e desaparece, mas aparece quando Butch exibe seu funeral com um cadáver emprestado. Quando Butch a vê, ela diz que, como secretária pessoal de Roberts, descobriu que ele tinha um irmão gêmeo com uma deficiência mental, a quem ele se esforçou para esconder de todos. Ela afirma que, enfrentando acusações de peculato, Therme assassinou seu irmão e desapareceu. Roberts, então, se torna a grande mira da polícia, que começa uma busca pelo criminoso.

Elenco
 Bette Davis como Norma Roberts / Norma Phillips
 Lewis Stone como Capitão Webb
 Pat O'Brien como Butch Saunders
 Glenda Farrell como Belle Saunders
 Allen Jenkins como Joe Musik
 Ruth Donnelly como Gwendolyn Harris
 Hugh Herbert como Hank Slade
 Allan Dinehart como Therme Roberts
 Marjorie Gateson como Sra. Paul
 George Chandler como Homer Howard
 Adrian Morris como Detetive Irish Conlin

Produção
O título do filme era "Missing Persons", e Warren William foi originalmente escalado para estrelar. Em vez disso, tornou-se a segunda junção de Davis e O'Brien nas telas, ambos sob contrato da Warner Bros., que apareceram em "Hell's House" (1932).

Uma impressão do filme é mantida na Biblioteca do Congresso dos Estados Unidos.

Lançamento
"Bureau of Missing Persons" estreou no Strand Theatre em Nova Iorque, em 7 de setembro de 1933. Como promoção, a Warner Bros. prometeu em anúncios pagar US$ 10.000 ao juiz Joseph Force Crater, desaparecido de Manhattan, se ele se entregasse ao departamento durante a cerimônia de estreia do filme, no Strand. O filme foi lançado em 16 de setembro.

Em 1936, o filme foi reeditado com os créditos de abertura reconfigurados para dar mais ênfase ao nome de Davis, que era então a principal estrela feminina do estúdio.

"Bureau of Missing Persons" também estreou no Teatro Chinês de Grauman, na Califórnia, em 20 de abril de 1972.

Recepção
Mordaunt Hall, crítico do The New York Times, deu ao filme uma nota positiva, e comentou sobre os elementos baseados em fatos: "É bastante óbvio que o fato é a base de muitos dos incidentes, e se vários dos personagens são muito barulhentos para serem realistas, isso não diminui o interesse geral da produção". A revista Time disse: "Este é tão envolvente quanto os filmes normais de detetive, mas o que dá a Bureau of Missing Persons substância e torna o jornalismo interessante, bem como a ficção adequada, são as cenas convincentes de como uma agência de pessoas desaparecidas funciona".

A revista Variety chamou o filme de "entretenimento bastante justo ... que evitou a melancolia ou tornou-se muito mórbido", e acrescentou: "Justamente quando o filme ameaça tornar-se banal, uma trupe excelente e alguns diálogos inspirados o colocam de volta no lugar adequado". Uma revisão do The Daily Fim disse que o filme foi "marcado por incidentes mistos e um final melodramático de Hollywood".

A revista Time Out London disse: "Com Del Ruth dirigindo em um ritmo maluco, as coisas às vezes ficam um pouco engraçadas; mas na melhor das hipóteses, ao notar as peculiaridades obsessivas desenvolvidas pelos oficiais, o filme tem alguma pretensão de ser considerado um ancestral de Hill Street Blues". A TV Guide o descreve como um "filme de mistério divertido que é genuinamente complexo e intrigante, embora tenha algumas reviravoltas. Os fãs de Davis ficarão desapontados, pois sua parte é relativamente pequena".

Bilheteria
"Bureau of Missing Persons" foi razoável nas bilheterias. O filme faturou US$ 338.000 nacionalmente e US$ 135.000 no exterior, totalizando US$ 473.000 mundialmente.

Referências

Filmes da década de 1930
Filmes dos Estados Unidos de 1933
Filmes de comédia dramática dos Estados Unidos
Filmes de comédia dramática da década de 1930
Filmes dirigidos por Roy Del Ruth
Filmes em preto e branco
Filmes em língua inglesa
Filmes baseados em livros
Filmes baseados em obras de autores dos Estados Unidos
Filmes da Warner Bros.
Filmes da First National Pictures
Filmes ambientados em Nova Iorque

Bureau of Missing Persons


Woodbridge este un oraș în comitatul New Haven, Connecticut, Statele Unite ale Americii. Populația localității era de 8.990 de locuitori la recensământul din 2010. Aici locuiesc o mare parte din profesorii care predau la Universitatea Yale. Centrul orașului este înscris în Registrul Național al Locurilor Istorice ca Woodbridge Green Historic District.

Istoric
Woodbridge s-a desprins din teritoriul localităților New Haven și Milford și a devenit în 1739 o așezare independentă, care a purtat inițial numele "Amity". În 1742 pastorul Benjamin Woodbridge a fost repartizat în Amity, iar orașul modern a primit mai târziu numele său. Woodbridge a devenit o comunitate încorporată în 1784.

În 1661 orașul a fost locul uneia dintre ascunzătorile regicizilor - două persoane (Edward Whalley și ginerele său, William Goffe) care au semnat condamnarea la moarte a regelui Carol I al Angliei. Ruinele ascunzătorii lor se află în apropiere de creasta West Rock, care delimitează marginea estică a orașului.

Thomas Darling (1720-1789), un profesor la Yale College, care a devenit mai târziu antreprenor în New Haven, s-a mutat în oraș în anul 1774. Casa lui adăpostește acum Muzeul Memorial Darling, administrat de Amity & Woodbridge Historical Association. Fermele vechi din Woodbridge erau situate pe valea West River.

În epoca modernă Woodbridge a suferit o suburbanizare semnificativă.

Geografie
Potrivit United States Census Bureau, orașul are o suprafață totală de , din care  este uscat și  este apă. Suprafața totală a apei este de 2,03%.

Orașele învecinate sunt Bethany la nord, Hamden la est, New Haven la sud-est, Orange la sud și Derby, Ansonia și Seymour la vest.

Personalități

 Guido Calabresi, judecător la Curtea de Apel a SUA a celui de-al Doilea Circuit și profesor la Yale Law School.
 Charles Edward Clark, jurist și politician.
 David Gelernter, profesor de informatică la Universitatea Yale.
 Suzanne Greco, afaceristă americană.
 Boone Guyton, om de afaceri și pilot de încercare în cel de-al Doilea Război Mondial.
 John Hollander, poet și critic literar.
 Bun Lai, bucătar premiat, autor de cărți de bucate.
 David Aaron Kessler, medic și fost comisar FDA.
 Jeremy Leven, scenarist, regizor, producător de film și romancier.
 Jonathan Mostow, regizor de film, producător, scenarist.
 Paul Roessler, muzician, compozitor și producător.
 Tarek Saleh, jucător de fotbal american.
 Louise Shaffer, actriță și scenaristă.
 Bernie S. Siegel, chirurg pediatru.
 Maury Yeston, compozitor și textier al unor spectacole de pe Broadway, câștigător al premiului Tony.

Note

Legături externe

 Woodbridge Historical Society

Târguri din zona metropolitană New York
Fondări în 1784

Woodbridge, Connecticut


Milton Viera Rivero (født 11. maj 1946) er en uruguayansk tidligere fodboldspiller (midtbane).

Viera spillede tre kampe for det uruguayanske landshold, alle i 1966. Han var en del af landets trup til VM 1966 i England, hvor han spillede tre af landets kampe i turneringen.

På klubplan spillede Viera blandt andet for Montevideo-storklubberne Nacional og Peñarol, ligesom han havde et udlandsophold i Grækenland hos både AEK Athen og Olympiakos.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Uruguay

Milton Viera


O Anti-Maidan (em russo : Антимайдан ; Antimaydan ) foi um movimento social russo criado em 2015. Manifestou-se-se contra a mudança de poder, batizado em memória do movimento de mesmo nome (anti-maidan), que lutou contra o Euromaidan na Ucrânia.

História
Em 15 de janeiro de 2015, na conferência de imprensa " Desafios do nosso tempo: revoluções, ações ilegais; como proteger seu país do colapso ", o chefe do clube de motoqueiros Night Wolves (lobos da noite) de Alexander Zaldostanov, membro do Conselho da Federação Dmitry Sablin e lutadora de artes marciais, Julia Berezikova, iniciaram a criação do movimento russo "Anti-Maidan", cujo objetivo é "combater tentativas ilegais de derrubar o atual governo à maneira do Euromaidan ucraniano ".  O movimento teria um estatuto apartidário e não implicaria financiamento nem adesão fixa. O movimento foi co-presidido pelo escritor Nikolai Starikov, Alexander Zaldostanov, Dmitry Sablin e Julia Berezikova. Anton Demidov também foi eleito co-presidente em fevereiro de 2016.

O primeiro evento oficial do movimento foi a ação de 15 de janeiro na Praça Manezhnaya em Moscou, onde se reuniram representantes da oposição anti-sistema.

Em 21 de fevereiro de 2015, o movimento organizou um comício em comemoração ao primeiro aniversário da mudança de poder na Ucrânia sob o slogan "Não haverá Maidan na Rússia". O evento contou com a presença do movimento "Oficiais da Rússia", "Irmandade de Combate", cossacos, representantes de movimentos juvenis, membros do partido " Plataforma Cívica". O Ministério da Administração Interna estimou o número de pessoas reunidas em até 35.000 pessoas, os organizadores anunciaram 50.000. A mídia informou sobre a reunião de participantes com a ajuda de um recurso administrativo da administração presidencial e por um pagamento em dinheiro de 300 rublos, tendo o movimento negado o recebimento de recursos.

Em junho de 2015, foi lançado o projeto Anti-Maidan-Analytics, no âmbito do qual especialistas russos e estrangeiros estudarão os mecanismos daquilo que chamaram de "revoluções coloridas"  A apresentação do projeto ocorreu em Moscou no site DI Telegraf. O evento contou com a presença do Doutor em Ciências Políticas, Diretor do Instituto de Estudos e Previsões Estratégicas da Universidade RUDN , Professor Georgy Filimonov, do jornalista e analista americano Andrey Korybko, professor do Departamento de Análise Aplicada e Questões Internacionais do MGIMO, especialista em em branding e posicionamento Alexander Stikhin, bem como co-presidente do movimento "Anti-Maidan" Nikolai Starikov.

Desde 2015, o Movimento de Libertação Nacional do deputado da Rússia Unida Yevgeny Fyodorov  e a Federação dos Sindicatos Independentes da Rússia colaboram com o Anti-Maidan.  Nas eleições parlamentares de 2016, representantes do Anti-Maidan se candidataram ao Rússia Unida, como o senador Dmitry Sablin, Nizhny Tagil, o vice-chefe do ramo Tagil do movimento "Em Defesa do Trabalho" e um membro do sindicato Uralvagonzavod, Alexei Balyberdin.

Ideologia
Os principais princípios ideológicos segundo os quais a organização desenvolve suas atividades estão formulados no Manifesto do movimento Anti-Maidan:

 Evitar a implementação de "revoluções coloridas", caos e anarquia.
 Proteção da ordem constitucional e do direito, valores tradicionais da sociedade e o futuro do país.
 Acompanhar as ações dos manifestantes.
 Impedir a implementação da derrubada violenta e forçada do governo legalmente eleito.

Atividades
Em julho de 2015, membros do Anti-Maidan realizaram uma série de piquetes contra a participação em eleições regionais de partidos que representam a oposição não sistêmica. Membros do movimento cometeram provocações contra ativistas e políticos da oposição.

Eles também participaram de um confronto com opositores da instalação de um Monumento a Vladimir, o Grande, em Moscou . Em 2015, realizamos uma série de piquetes individuais em São Petersburgo, protestando em conexão com a visita planejada de Mustafa Nayyem à capital cultural. Quase 2 horas após o início da ação, houve uma declaração oficial dos organizadores do clube de discussão "Diálogos" de que Mustafa Nayyem não participaria da discussão agendada e não viria à Rússia.

O movimento apoiou o programa educacional especial "Cenários do Futuro da Rússia", criado pelo Instituto de Estudos e Previsões Estratégicas da Universidade RUDN. Sob o pretexto de palestras científicas e educacionais "sobre o combate às forças políticas destrutivas", representantes do instituto, durante suas visitas a em Moscou e uma dúzia de universidades regionais, avaliaram o "potencial de protesto" de estudantes e professores. Com base nos resultados dos eventos, foram elaborados certificados para uso oficial para representantes de autoridades estaduais e estruturas especializadas.

Estrutura do movimento
Não haveria um líder oficial do movimento, a liderança direta é realizada pelos co-presidentes:

 Julia Berezikova  — campeã mundial de MMA.
 Anton Demidov — figura pública.
 Alexander Zaldostanov  - Presidente do clube de motos de toda a Rússia " Night Wolves".
 Dmitry Sablin  — senador , vice-presidente da VOOV "Combat Brotherhood" (irmandade de combate).
 Nikolai Starikov  — escritor, líder do Partido da Grande Pátria.

Ativistas

 Ator de teatro e cinema Mikhail Porechenkov.
 Ator de teatro e cinema Alexander Tsurkan.
 Atriz Daria Yurgens
 Ator e escritor Andrey Negrivoda.

Referências

Veja Também

 Anti-Maidan

Antiamericanismo
Movimentos políticos
Rússia

Anti-Maidan (Rússia)


189347 Qian este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
189347 Qian este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Lulin de Ye Quan-Zhi. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,00 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 9,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 189001-190000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2008
Centura de asteroizi

189347 Qian


Sir Mohamed Muktar Jama "Mo" Farah () este un fost alergător de distanță britanic de origine somaliană specializat pe 5000  și 10.000 m. La aceste probe a cucerit titlurile olimpice la Jocurile Olimpice de vară din 2012 și la Jocurile Olimpice de vară din 2016 și șase medalii de aur la Campionatul Mondial de Atletism.

Carieră
Inițial Mo Farah a povestit că s-a născut în Somalia și a trăit primii ani de copilărie în Djibouti. La vârsta de opt ani, s-a mutat în Anglia pentru a se alătura tatălui său, în timp ce abia vorbea engleză. A crescut în Feltham, în burgul Hounslow din Londra. În 2022 Farah a dezvăluit că a ajuns ilegal în Marea Britanie și a primit o identitate falsă.

Talentul său a fost descoperit de profesorul său de educație fizică, Alan Watkinson, chiar dacă Farah era pasionat numai de fotbal în momentul respectiv. După ce a câștigat proba de alergare la campionatul britanic școlar, filantropul Eddie Kulukundis i-a plătit costurile naturalizării.

În anul 2001 a câștigat titlul european de juniori și a început să se pregătească la St Mary's University College, Twickenham, datorită unei burse. Totuși, regimul său alimentar inadecvat și nopțile petrecute la jocuri video i-au afectat performanța. În 2005 s-a mutat în Kenya pentru a se antrena cu atleți keniani și alergătorul australian Craig Mottram. S-a calificat la Jocurile Olimpice de vară din 2008 de la Beijing, dar a fost eliminat înainte finalei. În 2010 a câștigat primul său titlu major din carieră la Campionatul European de la Barcelona, atât la 10.000 m, cât și la 5.000 m.

În 2011 s-a mutat cu familia în Portland, Oregon, pentru a se antrena cu Alberto Salazar. Câteva luni mai târziu, a cucerit argintul la 10.000 m și aurul la 5.000 m la Campionatul Mondial de Atletism din 2011 de la Daegu. Astfel a devenit primul atlet britanic care a câștigat un titlu mondial la 5.000 m. La Jocurile Olimpice de vară din 2012, "acasă" în Londra, a fost laureat cu aur la 10.000 m și la 5.000 m. Pentru această realizare, a fost ridicat la rangul de Comandor al Ordinului Imperiului Britanic.

Note

Legături externe

Atleți britanici
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2008
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2012
Atleți la Jocurile Olimpice de vară din 2016
Medaliați olimpici cu aur britanici
Maratoniști
Alergători

Mo Farah


شويقي إحدى قرى الجمهورية التونسية، تقع في معتمدية طبربة من ولاية منوبة، على الطريق الجهوية رقم 55، شمال غربي مدينة طبربة. ترقيمها البريدي هو 1133. بالشويقي مدرسة ابتدائية ومركز مراقبة الغابات وعدة دكاكين. تعد الشويقي قرابة 5 الاف ساكن أهم انجاز في هذه القرية هي الجمعية الرياضية بالشويقي التي كانت مختصة في رياضة كرة الطاولة وحققت نتائج جد ممتازة وأصبح الآن بالشويقي مركز للنهوض براضة كرة الطاولة تحت اشراف معلم أول تربية بدنية اختصاص كرة طاولة. تضم الجمعية أكثر من 80 مجاز ذكورا واناثا
... لمحة تاريخية.. في بداية القرن العشرين عرفت قرية الشويقي ازدهارا كبيرا بتمركز عدة مزارعين اطاليين وفرنسيين بالقرية وانجزت عائلة سوقان الفرنسية مصنع الخمور سنة 1930 وتم زرع أكثر من 1000 هكتار كروم عنب التحويل.
من المشاهير الذين قضوا طفولتهم في الشويقي. نذكر فيليب سوقان. رئيس الجمعية العمومية الفرنسية سابقا.
.. تدهور الوضع الاقتصادي في القرية بعد تمركز شركة الاحياء صوداك وبها 800 هكتار ولا تشغل الا 4 عمال.. إضافة إلى غلق معصرة الخمور منذ 15 سنة...
و غلق معصرة الزيتون

انظر أيضا

مواضيع ذات علاقة
 ولاية منوبة.

قرى ولاية منوبة

شويقي


Diese Liste der Michigan State Historic Sites im Lake County nennt alle als Michigan State Historic Site eingestuften historischen Stätten im Lake County im US-Bundesstaat Michigan. Die mit † markierten Stätten sind gleichzeitig im National Register of Historic Places eingetragen.

Siehe auch
 Liste der Denkmäler im National Register of Historic Places im Lake County (Michigan)

Weblinks
 Historic Sites Online – Lake County. Michigan State Housing Developmental Authority.

Belege

Lake County (Michigan)
Lake CountyS


Esta é uma lista de todos os tufões do Pacífico que tiveram seus nomes retirados da lista internacional de nomes de ciclones tropicais usados no Oceano Pacífico Ocidental. Desde que os ciclones tropicais começaram a ser nomeados na bacia após a Segunda Guerra Mundial, um total de 65 nomes de tufões foram retirados. Esses tufões que tiveram seus nomes retirados tendem a ser tempestades excepcionalmente destrutivas. Vários nomes foram removidos ou alterados na lista de nomes por vários motivos além da aposentadoria. Coletivamente, os tufões com nomes aposentados causaram mais de $ 108 bilhões em danos (2023 USD ), bem como mais de 12.000 mortes.

Antecedentes
A prática de usar nomes para identificar ciclones tropicais remonta a vários séculos, com sistemas nomeados após lugares, santos ou coisas que atingiram antes do início formal da nomeação no Pacífico Ocidental. Estes incluíram o Kamikaze, o tufão de Hong Kong de 1906, o tufão Shantou de 1922 e o tufão Muroto de 1934.

A prática de aposentar nomes significativos foi iniciada em 1955 pelo United States Weather Bureau na bacia do Atlântico Norte, depois que os furacões Carol, Edna e Hazel atingiram a costa leste dos Estados Unidos e causaram uma quantidade significativa de danos no ano anterior. Inicialmente, os nomes foram projetados para serem retirados por dez anos, após os quais poderiam ser reintroduzidos; no entanto, foi decidido na conferência interdepartamental de furacões de 1969 que qualquer furacão significativo no futuro teria seu nome retirado permanentemente.  Os primeiros nomes de ciclones tropicais a serem retirados no Pacífico Ocidental foram Lucille e Ophelia em 1960. Vários nomes foram removidos das listas de nomenclatura do Pacífico por vários outros motivos além de causar uma quantidade significativa de morte/destruição, que inclui ser pronunciado de maneira muito semelhante a outros nomes e motivos políticos.[6]

Em 2000, a Agência Meteorológica do Japão (JMA) começou a nomear os ciclones tropicais de uma lista de 140 nomes, apresentados por 14 países. Anteriormente, o JMA rotulou as tempestades com números, mas não com nomes. A JMA é a agência oficial de alerta do Oceano Pacífico ocidental desde 1981, embora outras organizações também tenham rastreado tufões. O Joint Typhoon Warning Center (JTWC) nomeou não oficialmente os ciclones tropicais de 1947 a 1999. Durante este período de tempo, havia várias listas de ciclones tropicais pré-determinadas, nas quais muitos nomes foram removidos e substituídos por outros. A Administração de Serviços Atmosféricos, Geofísicos e Astronômicos das Filipinas (PAGASA) nomeia os ciclones tropicais usando uma lista separada, que é ajustada periodicamente.

Entre 1947 e 2000, onze nomes de ciclones tropicais significativos foram retirados da lista de nomes usados pelo Joint Typhoon Warning Center dos Estados Unidos. Durante esse tempo, outros nomes foram removidos das listas de nomes, inclusive em 1979, quando as listas de nomes usadas foram revisadas para incluir nomes masculinos e femininos. A tempestade tropical Lucille foi o primeiro nome a ser aposentado por seus impactos, enquanto Ophelia foi aposentado por causa de seus longos  trilha.

Na 33ª sessão do comitê de tufões realizada em novembro de 2000, o comitê foi informado de que o Departamento Meteorológico da Índia se opôs ao uso do nome Hanuman como nome devido a possíveis sentimentos religiosos. A Tailândia também solicitou que a grafia de vários nomes fosse corrigida e indicou o desejo de mudar os nomes Prapiroon, Durian e Khanun. Os representantes dos Estados Unidos da América também solicitaram que o nome Kodo fosse alterado, pois teria um significado indesejável se pronunciado incorretamente. A sessão posteriormente aceitou as mudanças ortográficas, bem como os pedidos da Tailândia e dos Estados Unidos e estabeleceu que ambos os países enviariam uma lista de quatro nomes em ordem de prioridade ao seu Secretariado dentro de uma semana após o término da sessão. O Secretariado do Comitê do Tufão então circularia a lista para todos os membros para comentários, com o nome de prioridade mais alta aceitável para todos os membros usados. O secretariado posteriormente relatou à sessão do ano seguinte que os nomes Morakot e Aere haviam substituído Hanuman e Kodo.

Nomes

Ver também

 Lista de nomes de furacões do Atlântico aposentados
 Lista de nomes de furacões do Pacífico aposentados
 Lista de nomes de tufões filipinos aposentados
 Lista de nomes de ciclones australianos aposentados
 Lista de nomes de ciclones tropicais do Pacífico Sul aposentados

Referências

Ligações externas

Nomes de tufões retirados no oceano Pacífico
Listas de tempestades

Lista de nomes de tufões retirados no Pacífico


El periquito ala dorada o catita alidorada (Brotogeris chrysoptera) es una especie de ave ide la familia Psittacidae, que se encuentra en Brasil, Guayana francesa, Guyana, Surinam y Venezuela, en el oriente de la Amazonia y el bajo Orinoco.

Hábitat
Habita en el bosque húmedo de tierra firme, la caatinga y campos adyacentes a los bosques, por debajo de los 1.200 m de altitud.

Descripción
Mide entre 17 y 18 cm de longitud. Su plumaje es predominantemente verde. Presenta en el centro del ala una característica mancha anaranjada o dorada, en tanto los extremos de las alas son de color azul, más visible en vuelo. La corona es azulada y presenta pequeños parches anaranjados en la frente y la garganta. La cola es corta y terminó en una punta. El pico es color cuerno. El anillo ocular es blancuzco y sin plumas; el iris es de color marrón oscuro y las patas color carne.

Alimentación
Se alimentan principalmente de frutas. Es común observar a más de 100 periquitos comiendo en el dosel. Ruidosos cuando vuelan, son silenciosos cuando se alimentan.

Reproducción
La temporada de reproducción se cae en el período de noviembre a abril. Vive en pequeños grupos 8 a 16 individuos durante la temporada reproductiva. Hacen sus nidos en troncos huecos que ocupan en los árboles secos y en los montículos de termitas. La hembra pone 3 a 4 huevos.

Referencias

Enlaces externos
World Parrot Trust Parrot Encyclopedia - Species Profiles
Golden-winged Parakeet photo gallery; VIREO
Kankantri prakiki / Geelvlei prakiki / Oranjevleugelparkiet; Suriname Birds

chrysoptera
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1766
Taxones descritos por Carlos Linneo

Brotogeris chrysoptera


Eier als Grabbeigaben sind aus unterschiedlichen Kulturen bekannt. Es werden sowohl echte Eier wie auch künstliche aus unterschiedlichen Materialien mitgegeben.

Ausgewählte Funde
In apulischen Gräbern (so in Alezio, Mesagne und Oria) aus dem 5. Jahrhundert v. Chr. wurden Hühnereier oder Eier aus Ton gefunden. In der angrenzenden griechischen Kolonie Metapont waren es Bronze-Eier, die sich in der Mitte aufklappen lassen. Auch in etruskischen römischen, römisch-germanischen, keltischen, slawischen und ostmediterranen Gräbern wurden bunte Hühner- und Gänseeier gefunden.

Aus dem römischen Rheinland sind mehrere Gräber mit Eierbeigaben bekannt. In den städtischen Nekropolen der CCAA fanden sich Hühnereier in Zusammenhang mit dem Essgeschirr, sie gehören demnach zu den Speisebeigaben. Ein besonderer Fund sind bemalte Gänseeier aus dem in die erste Hälfte des 4. Jahrhunderts datierenden Grab 11 von Hürth-Hermülheim, einer Nekropole mit über 40 Bestattungen. Da eines dieser Eier bei Trinkgefäßen lag, war es wahrscheinlich ebenfalls zum Verzehr bestimmt. Das andere Gänseei fand sich bei Parfumflaschen und war vielleicht zur Herstellung von Kosmetik gedacht. Zu den weiteren Beigaben des reichen Grabes 11, der Bestattung einer 40–50 Jahre alten Frau, gehören Gefäße aus Keramik und Glas, mindestens eine Münze, Beinnadeln und ein Spinnrocken aus Elfenbein.  Weitere bemalte Gänseeier stammen aus einem römischen Sarkophag des 4. Jahrhunderts aus Worms.

Die Eierbeigaben im karolingischen Reihengräberfeld von Grafendobrach (Kulmbach, in Oberfranken) aus dem 9. und 10. Jahrhundert lagen ausschließlich in Kindergräbern. Im awarischen Gräberfeld von Alattyán (708 Gräber; 27 bei Frauen, 13 bei Kindern, 8 bei Männern, 10 unbestimmbar) ist dies nicht der Fall.

Kulturgeschichtliche Hintergründe
Eierbeigaben in Gräbern kann keine einheitliche Bedeutung beigemessen werden, da sie aus unterschiedlichen Kulturkreisen stammen und mit Eiern auch innerhalb einer Kultur unterschiedliche Assoziationen verbunden sein können.

Ein Beispiel für einen offenbar mythologischen Hintergrund ist ein kleines Steinei aus einem metapontinischen Grab, aus dem eine winzige Frau herausschaut: Helena. Die Tochter des Zeus in Schwanengestalt schlüpfte aus einem Ei. Je nach Mythosvariante war Leda, die Zeus in Gestalt eines Schwans verführte, oder Nemesis, die Schicksalsgöttin, ihre Mutter. Diese Darstellung ist auf rotfigurigen apulischen Vasen des 4. Jahrhunderts v. Chr. zu finden. Das Ei war zu dieser Zeit bei den alten Griechen nicht nur ein Fruchtbarkeitssymbol und Zeichen des Lebens, sondern auch ein Symbol der Auferstehung und somit auch des Todes, der vorausgehen musste.

Das Ei gilt heute noch in der Ostkirche als Symbol der Auferstehung.

Siehe auch
 Oon

Literatur
 Elke Böhr: Das Ei in der griechischen und römischen Antike. In: R. Jakob (Hrsg.), Überraschung: Ei. Vom Schöpfungsmythos zum Kunstobjekt. Ausstellungskatalog Schöngeising 2009. S. 42–53.
 Jan Eisner: Die bunten slawischen Toneier. In: J. Frei (Hrsg.), Epitymbion Roman Haken (Prag 1958) S. 76–80.
 Ingo Gabriel: Kiewer Ostereier. In: Reallexikon der germanischen Altertumskunde Bd. 16, Berlin 2000, S. 467–468.
 Raymund Gottschalk: Gefärbt im Grab – zwei Gänseeier aus der Römerzeit. Berichte aus dem LVR-Landesmuseum. Bonn 1/2011. S. 14 f.
 Arnold Muhl: Die Hoffnung ist oval – Eine Eirassel aus der mittelalterlichen »Pfalz« Wallhausen und ihr kultureller Hintergrund. In: Arch. Sachsen-Anhalt 9 (Halle [Saale] 2018) 70-74.
 T. Westphalen: Kiewer Ei. In: R. Enke/B. Probst (Hrsg.), 800 Jahre Via Regia. Bewegung und Begegnung. Katalog zur 3. sächsischen Landesausstellung (Dresden 2011) 51, Nr. 2/4.

Weblinks
 Fundbericht
 Fundbericht

Archäologischer Fund (Eisenzeit)
Bestattungselement
Ei in der Kultur
Gräber

Eier als Grabbeigabe


Marvel Cinematic Universe (MCU) (na hrv. Marvel filmski svemir) američka je medijska franšiza i zajednički svemir usredotočen na seriju filmova o superjunacima koje je producirao Marvel Studios. Filmovi se temelje na likovima koji se pojavljuju u američkim stripovima koje je objavio Marvel Comics. Franšiza također uključuje televizijske serije, kratke filmove, digitalne serije i knjige.

Filmovi

Marvel Studios objavljuje svoje filmove u grupama pod nazivom "Phase" (hrv. Faza). Prve tri faze zajedno su poznate kao "The Infinity Saga". Druge tri faze zajedno su poznate pod skupnim nazivom "The Multiverse Saga", i sastoje se od nekoliko televizijskih serija u sklopu Disney+-a.

The Infinity Saga
1. Faza sastoji se od filmova Iron Man (2008.), Nevjerojatni Hulk (2008.), Iron Man 2 (2010.), Thor (2011.), Kapetan Amerika: Prvi osvetnik (2011.), i zaključuje s crossover filmom Osvetnici (2012.).

2. Faza sastoji se od filmova Iron Man 3 (2013.), Thor: Svijet tame (2013.), Kapetan Amerika: Ratnik zime (2014.), Čuvari galaksije (2014.), Osvetnici 2: Vladavina Ultrona (2015.) i Ant-Man (2015.).

Kapetan Amerika: Građanski rat (2016.) je prvi film iz 3. Faze, a slijede filmovi, Doktor Strange (2016.), Čuvari galaksije 2 (2017.), Spider-Man: Povratak kući (2017.), Thor: Ragnarok (2017.), Black Panther (2018.), Osvetnici: Rat beskonačnosti (2018.), Ant-Man i Wasp (2018.), Kapetanica Marvel (2019.), Osvetnici: Završnica (2019.), i Spider-Man: Daleko od kuće (2019.). Prve tri faze zajedno su poznate kao "The Infinity Saga".

The Multiverse Saga
4. Faza sastoji se od filmova Black Widow (2021.) i Shang-Chi i legenda o Deset Prstenova (2021.), Vječnici (2021.), Spider-Man: Put bez povratka (2021.), Doktor Strange u Multiverzumu Ludila (2022.), Thor: Love and Thunder (2022.) i Black Panther: Wakanda Zauvijek (2022.)

5. Faza počinje sa Ant-Man i Wasp: Kvantumanija (2023.), nakon čega slijede Čuvari Galaksije Vol.3 (2023.), Marveli (2023.), Captain America: New World Order (2024.), Thunderbolts (2024.), i Blade (2024.).

6. Faza počinje sa Deadpool 3 (2024.), nakon čega slijede Fantastic Four (2025.), Avengers: The Kang Dynasty (2025.) i Avengers: Secret Wars (2026.).

Serije

Marvel Television series
Marvel Television proizvela je više televizijskih serija smještenih u MCU-u putem emitiranja na televiziji, streaming platformama i kabelske televizije. "Marvel Heroes" serija Agents of S.H.I.E.L.D. (2013. – 2020.) i Inhumans (2017.) su emitirane na ABCu. "Marvel Knights" serija, Daredevil (2015. – 2018.), Jessica Jones (2015. – 2019.), Luke Cage (2016. – 2018.), Iron Fist (2017. – 2018.), crossover miniserije The Defenders (2017.) i The Punisher (2017. – 2019.) emitirane su na Netflixu. Serije za mlade, Runaways (2017. – 2019.) emitirane na streaming platformi Hulu i Cloak & Dagger (2018. – 2019.) na Freeformu. Helstrom (2020.) emitirana na Hulu platformi je trebala biti početak nove "Adventure into Fear" franšize, ali studio Marvel Television je prestao raditi na seriji i otkazala ju nakon prve sezone, kad su preimenovani u "Marvel Studios"

Marvel Studios series
4. faza pored sedam igranih filmova i dva televizijska specijala, sastoji se od Disney+ serija, WandaVision (2021.), The Falcon and the Winter Soldier (2021.), prvu sezonu Loki (2021.) i prvu sezonu animirane serije What If...? (2021.), Hawkeye (2021.), Moon Knight (2021.), Ms. Marvel (2022.), animiranu seriju I Am Groot (2022.), She-Hulk: Attorney at Law  (2022.).

5. faza pored filmova sastojat će se od druge sezone What If...? (2023.) i nstavlja sa Secret Invasion (2023.), drugom sezonom Lokija (2023.), Ironheart (2023.), Echo (2023.), Agatha Arkness: Coven of Chaos (2023.) i Daredevil: Born Again (2024.).

Televizijski specijali
Niz srednjemetražnih filmova, distribuiranih na Disney+ platformi, smještenih u MCU, koji dijele kontinuitet filmova i televizijskih serija franšize.

Kratki filmovi

Marvel One-Shots

Marvel One-Shots je serija direct-to-video kratkih filmova koji su uključeni kao posebni dodatak u MCU-u, Blu-ray-u i digitalnog distribuciji.

I Am Groot

I Am Groot je serija fotorealističnih animiranih kratkih filmova na streaming platformi Disney+ s Baby Grootom u glavnoj ulozi koji ide u avanture s novim i neobičnim likovima.

Ostali mediji

TV Specijal
U ožujku 2014. godine ABC je emitirao jednosatni specijal pod nazivom Marvel Studios: Assembling a Universe, posvećen povijesti Marvel studija i stvaranju Marvel Cinematic Universe-a. Specijal je kasnije uvršten u kućno video izdanje prve sezone Agenata S.H.I.E.L.D.-a. U studenom 2014. godine, povodom 75. obljetnice Marvel Comicsa, ABC je emitirao Marvel 75 Years: From Pulp to Pop! (Marvel 75 Years: From Pulp to Pop!), specijal koji vodi Emily VanCamp, koja glumi Agenta 13 u filmovima Kapetana Amerike. U studenom 2019. godine Disney+ je objavio da će streaming platforma uključivati Expanding the Universe, specijal koji sadrži pogled na originalnu MCU televizijsku seriju za Disney+, s intervjuima i konceptualnom umjetnošću.

Web serije
WHIH Newsfront (2015. – 2016.) je serija o aktualnin novostima u svemiru koja služi kao marketinška kampanja za neke od MCU filmova, stvorenih u partnerstvu s Googleom za YouTube. Kampanja je produžetak fiktivne informativne mreže WHIH World News, koja se vidi kako izvještava o velikim događajima u mnogim MCU filmovima i televizijskim serijama.

Agenti S.H.I.E.L.D.-a: Slingshot (2016.) je digitalna serija stvorena za ABC.com i proizvedena od strane Marvel Television koja je dodatak seriji Agents of S.H.I.E.L.D.

Stripovi
Više limitiranih serija ili stripova s jednim kadrom objavio je Marvel Comics koji se veže za MCU filmove i televizijske serije. Namijenjeni su prepričavanju dodatnih priča o postojećim likovima ili povezivanju između MCU projekata, bez nužnog širenja svemira, uvođenja novih koncepata ili likova.

Knjige
U rujnu 2015. godine Marvel je najavio Vodič za Marvel Cinematic Universe, niz vodiča posvećenih MCU filmovima. Svaki vodič, koji sadrži informacije o filmovima, slikama i uvidima u razlike između filma i stripa, kustosi su Mike O'Sullivan i tim Službenog priručnika Marvelovog svemira, s naslovnicama koje su dizajnirali Mike Del Mundo i Pascal Campion. Vodiči, Guidebook to the Marvel Cinematic Universe: Marvel's Iron Man, Guidebook to the Marvel Cinematic Universe: Marvel's Incredible Hulk / Marvel's Iron Man 2, Guidebook to the Marvel Cinematic Universe: Marvel's Thor, Guidebook to the Marvel Cinematic Universe: Marvel's Captain America: The First Avenger i Guidebook to the Marvel Cinematic Universe: Marvel's The Avengers su objavljivani mjesečno od listopada 2015. do veljače 2016.

Glazba
Različiti skladatelji stvorili su filmske i televizijske skladbe MCU filmova, televizijskih serija, one-shots i drugih srodnih projekata MCU-a. Originalne pjesme također su stvorene posebno za upotrebu u franšizi, dok su Brian Tyler i Michael Giacchino postigli fanfare za logotip Marvel Studios.

Atrakcije
Nakon preuzimanja od strane Disneya, filmovi Marvel Studiosa počeli su se oglašavati na Tomorrowlandskoj atrakciji "Innoventions" u Disneylandu. Povodom izlaska Iron Mana 3 predstavljena je izložba Iron Man Tech presented by Star Industries, na kojoj je izloženo nekoliko Iron Man oklopa. Predstavljen je i simulator pod nazivom "Become Iron Man", temeljen na tehnologiji sličnoj Kinectu. U videoigri Paul Bettany predstavlja glas J.A.R.V.I.S.-a. Povodom izlaska Thor: Svijet tame nastala je izložba Thor: Treasures of Asgard, dok je za Kapetana Ameriku: Ratnika zime nastala izložba Captain America: The Living Legend and Symbol of Courage.

Vremenska crta
Ovaj se odjeljak odnosi na medije koje je objavio Marvel Studios.

Prikazano u MCU

Tijekom prve faze MCU-a, različiti filmovi imali su reference jedni na druge. U to vrijeme nisu imali dugoročni plan za međusobno povezani svemir. Iron Man 2 radnjom je postavljen šest mjeseci nakon događaja Iron Mana i otprilike u isto vrijeme kada i Thor prema komentarima Nick Furyja. Neki od kratkih filmova javljaju se i tijekom događaja prve faze MCU-a. To uključuje kratke filmove The Consultant, A Funny Thing That Happened on The Way to Thor's Hammer, i Agent Carter.

Želeći pojednostaviti vremensku crtu u svemiru, filmovi druge faze postavljeni su otprilike u stvarnom vremenu u gledanju s Osvetnicima: Iron Man 3 odvija se oko šest mjeseci kasnije, tijekom Božića, Thor: Svijet tame smješten je godinu dana kasnije, a Kapetan Amerika: Ratnik zime dvije godine kasnije. Osvetnici 2: Vladavina Ultrona i Ant-Man završili su drugu fazu 2015. s nekoliko mjeseci koji su prolazili između tih filmova u svemiru kao u stvarnom životu. Kratki film All Hail the King smješten je nakon događaja Iron Mana 3.

Za treću fazu, redatelji braća Russo željeli su nastaviti koristiti stvarno vrijeme, pa tako Kapetan Amerika: Građanski rat počinje godinu dana nakon Vladavine Ultrona, s filmom Osvetnici: Rat beskonačnosti postavljenim dvije godine nakon toga. Međutim, producent Brad Winderbaum rekao je da će se filmovi treće faze zapravo "događati jedan u drugome", dok će biti manje "isprepleteni" kao što su bili filmovi prve faze, s Black Pantherom i Spider-Manom: Povratak kući koji počinje tjedan dana, odnosno nekoliko mjeseci nakon Građanskog rata. Thor: Ragnarok počinje četiri godine nakon Svijeta tame i dvije godine nakon Vladavine Ultrona, otprilike u isto vrijeme kada i Građanski rat i Povratak kući. Doktor Strange događa se tijekom cijele godine a završava "u toku s ostatkom MCU-a". Ant-Man i Wasp također je smješten dvije godine nakon Građanskog rata a neposredno prije Rata beskonačnosti i oba filma Čuvara galaksije eksplicitno su postavljeni u 2014. godini, za koje je Feige vjerovao da će stvoriti četverogodišnji jaz između 2. dijela i Rata beskonačnosti, iako ostali MCU filmovi do tog trenutka ne navode godine na zaslonu. Nakon Rata beskonačnosti, braća Russo rekli su da budući filmovi neće nužno biti postavljeni u stvarnom vremenu jer postoji "mnogo vrlo inventivnih načina gdje priča može skrenuti s puta", a Ant-Man i Wasp i Kapetanica Marvel smješteni su ranije u vremenskoj crti, potonji je smješten u 1995. godini. Osvetnici: Završnica počinje nedugo nakon Rata beskonačnosti, a završava 2023. godine nakon petogodišnjeg vremenskog skoka. Potvrđujući datume za nekoliko drugih filmova, uključujući Osvetnike u 2012., Thor: Svijet tame u 2013., Čuvare galaksije u 2014., Doktora Strange oko 2017. i Ant-Mana i Wasp 2018. u isto vrijeme kada i Rat beskonačnosti. Spider-Man: Daleko od kuće počinje osam mjeseci nakon Završnice, 2024. godine.

S četvrtom fazom, Marvel Studios proširio se na televizijske serije, koje imaju veću povezanost s filmovima od serija u produkciji Marvel Television. Mnoga radnja u fazi postavljena su nakon događaja iz filma Osvetnici Završnica. Serija WandaVision je smještena tri tjedna nakon događaja tog filma i direktno se nadovezuje na film Doktor Strange u Multiverzum Ludila; The Falcon and the Winter Soldier smješteni su šest mjeseci nakon Završnice. Film Shang-Chi i legenda o Deset Prstenova također je smješten nakon Završnice tijekom dana koji su prethodili "Qingming Festivalu" početkom travnja, a serija She-Hulk smještena je "relativno kratko vrijeme" nakon Shang-Chija. Film Vječnici se odvija otprilike u isto vrijeme kada i serija The Falcon and the Winter Soldier i Spider-Man: Daleko od kuće, šest do osam mjeseci nakon Završnice 2024. godine, dok film Spider-Man: Put bez povratka počinje odmah nakon prethodnog nastavka Daleko od kuće, a nastavlja se krajem 2024. godine. Serija Hawkeye se događa godinu dana nakon događaja u Završnici tijekom božićnog vremena 2024.

Serija Moon Knight je smještena nakon Hawkeyea početkom 2025. godine, dok je Multiverzum Ludila smješten nakon Spider-Mana: Put bez povratka. Serija Ms. Marvel smještena je nakon Moon Knighta, godinu do dvije nakon Završnice. Film Thor: Ljubav i Grom smješten je nakon Završnice, osam i pol godina nakon što je Thor prekinuo s Jane Foster, što se dogodilo od strane Ragnaroka, i "nekoliko tjedana" otkako se Thor pridružio Čuvarima galaksije. [177] Prema producentu Nateu Mooreu, film Black Panther: Wakanda Zauvijek smješten je nakon filmova Puta bez povratka i Vječnika, "potencijalno istodobno" s filmovima Ljubav i Grom i Ant-Man i Wasp: Kvantumanija, iako je postavljen ranije u vremenskoj liniji između Moon Knighta i She-Hulka prema službenom dodatku Disney+a. The Guardians of the Galaxy Holiday Special smješten je "prilično dugo" nakon događaja filma Ljubav i Grom i prije događaja Čuvara galaksije Vol. 3.

Prva sezona serije Loki nastavlja se od događaja viđenih u Endgameu 2012. godine, ali velik dio serije smješten je izvan vremena i prostora s obzirom na uvođenje "Time Variance Authorityja". Serija What If...? smještena je nakon finala prve sezone Lokija, istražujući različite razgranate vremenske crte novostvorenog multiverzuma u kojem se veliki trenuci iz MCU filmova događaju drugačije. Film Black Widow smješten je između filmova Građanski rat i Rat beskonačnosti, koji se uglavnom odvija između glavne radnje Građanskog rata i njegove posljednje scene. Kratki filmovi I Am Groot smješteni su između kraja Čuvara galaksije i Čuvara galaksije Vol. 2 i kraja i scene u sredini odjavne špice. Specijal Werewolf by Night postoji unutar MCU-a, ali se ne navodi "kada, kako ili zašto". Redatelj Michael Giacchino ima "vrlo specifičnu ideju" o tome kako se specijal uklapa u MCU o kojem se nije razgovaralo s Marvel Studiom.

U petoj fazi serija Secret Invasion smještena je nakon događaja u filmu Daleko od kuće.

Utjecaj

Kulturni utjecaj
U rujnu 2014. sveučilište u Baltimoreu najavilo je novi tečaj usmjeren na Marvel Cinematic Universe, koji je podučavao Arnold T. Blumberg, tečaj "Media Genres: Media Marvels" ispituje "način na koji Marvelova serija međusobno povezanih filmova i televizijskih serija, kao i drugih medija i referenci na stripove i monomyth Josepha Campbella na junakovom putovanju, nudi važan pogled na modernu kulturu", uz Marvelove pokušaje "uspostavljanja izvedivog svemira zapleta, likova i sporednih priča".

Utjecaj na druge studije
Nakon objavljivanja filma Osvetnici, Tom Russo iz Boston.com primijetio je to, osim povremenih noviteta kao što su Alien vs. Alien. Predator (2004), ideja o zajedničkom svemiru nikada nije bila doživljena u Hollywoodu. Tijekom godina, model koji je stvorio Marvel Studios replicirali su drugi filmski studiji koji posjeduju prava na druge likove iz stripova. U travnju 2014. godine Tuna Amobi, analitičarka u tvrtki "Standard & Poor's Equity Research Services", izjavila je da su posljednjih godina holivudski studiji počeli planirati "mega-franšize" koje se razvijaju tijekom godina, umjesto da rade na jednom po jednom blockbusteru. Amobi je dodala: "Mnogi od tih superjunaka bili su na marginama zaprašivanja. Disney je pokazao da takav pristup može biti zlatni rudnik." Međutim, Doug Creutz, analitičar za "Cowen and Company", rekao je da će se dolaskom više studija i mega franšiza privlačnost publike s vremenom smanjiti: "Ako Marvel snimi dva ili tri filma godišnje, a Warner Bros snimi barem jedan film svake godine, a Sony napravi jedan film godišnje, a Fox učini isto,  hoće li preživjeti u takvom scenariju? Nisam siguran."

20th Century Fox
U studenom 2012. godine 20th Century Fox objavio je planove za stvaranje vlastitog zajedničkog svemira s Marvelovim svojstvima koja posjeduju, uključujući Fantastičnu četvorku i X-Men, a Mark Millar je angažiran kao supervizor. Millar je objasnio: "U Foxu su mislili: Imamo nekoliko velikih stvari u našim rukama. To je druga strana Marvelovog svemira. Pokušajmo dati određenu dosljednost." Pa su me pozvali da nadgledam sve ovo. Sastati se s piscima i redateljima i predložiti nove ideje i nova svojstva za rad." Međutim, u svibnju 2014. godine Simon Kinberg, scenarist Fantastične četvorke, izjavio je da film nije smješten u isti svemir kao X-Men, objašnjavajući da "Ni u jednom od X-Men filmova ne postoji referenca na skupinu poput Fantastične četvorke, a Fantastična četvorka ima moći, pa bi im bilo komplicirano živjeti u svijetu punom mutanata. Oni žive u odvojenim svemirima." U srpnju 2015. godine Bryan Singer otkrio je da će mogući prijelaz između Fantastične četvorke i X-Mena ovisiti o prijemu Fantastične četvorke i X-Men: Apokalipsa. Disney je 14. prosinca 2017. službeno stekao nekoliko nekretnina 20th Century Foxa, uključujući Fantastičnu četvorku i X-Men, koji će postati dio Marvel Cinematic Universe-a.

Sony Pictures
U studenom 2013. kopredjednica Sony Picturesa Amy Pascal objavila je da studio planira proširiti svemir stvoren serijom filmova Čudesni Spider-Man, a spin-offovi su se usredotočili na sporedne likove filmova Spider-Mana, navodeći: "Pristupit ćemo Marvelovom cijelom svemiru Spider-Man likova." Direktor Sony Picturesa Michael Lyndon dodao je: "Imamo ambiciju stvoriti veći svemir oko Spider-Mana." U prosincu 2013. godine Sony je najavio filmove o Venomu i Sinister Six, oba smještena u Čudesni Spider-Manov svemir.

Međutim, u veljači 2015. godine Sony Pictures i Marvel Studios najavili su novo ponovno pokretanje franšize Spider-Man, s novim filmom u koprodukciji Feigea i Pascala, objavljenim u srpnju 2017. Novi film Spider-Man smješten je u MCU i produciran je, distribuiran, kontroliran i pod nadzorom tvrtke Sony Pictures. Nakon objave otkazani su nastavci Čudesnog Spider-Mana, dok su spin-offovi na Venomu i Sinister Six "još uvijek u razvoju" bez Feigeova angažmana. U ožujku 2016. godine Sony Pictures ponovno je razvio film Venom, objavljen u listopadu 2018., kako bi pokrenuo novu franšizu, Sony's Spider-Man Universe, koja se nastavila s nastavkom Venom 2 (2021.).

Izvori

Vanjske poveznice
Marvel Cinematic Universe Wiki

Marvel Comics, likovi
Multimedijske franšize
Marvel Cinematic Universe

Marvel Cinematic Universe


Ivan Polikarp Severitan (1472. – oko 1526.), hrvatski pjesnik latinist iz Šibenika, dominikanac. Napisao je ep u tri pjevanja Solimais ("Pjesma o Jeruzalemu", 1509.), te epski uobličenu povijest talijanske vladarske obitelji Da Montefeltro, vojvoda Urbina, njegovih mecena (Feretreis, "Feretreida", 1522., povijest urbinske obitelji Montefeltro).
Značajna je i njegova politička misao.

Izvori

Literatura
Stjepan Krasić: Ivan Polikarp Severitan, Monoregija, Zagreb, Golden marketing / Narodne novine, 1998.

Životopisi, Šibenik
Hrvatski pjesnici
Hrvatski latinisti
Hrvatski dominikanci

Ivan Polikarp Severitan


Lake Hanska may refer to:

 Lake Hanska Township, Brown County, Minnesota, U.S.
 Lake Hanska, a lake in Brown County, Minnesota, U.S.

See also
 Hanska, Minnesota, U.S.

Lake Hanska


Pointing dogs, sometimes called bird dogs, are a type of gundog typically used in finding game. Gundogs are traditionally divided into three classes: retrievers, flushing dogs, and pointing breeds. The name pointer comes from the dog's instinct to point, by stopping and aiming its muzzle towards game. This demonstrates to the hunter the location of their quarry and allows them to move into gun range. Pointers were selectively bred from dogs who had abundant pointing and backing instinct. They typically start to acquire their hunting instincts at about 2 months of age.

History

Pointing dogs may have descended from dogs from Spain, specifically of the Old Spanish Pointer (Furgus, 2002). Pointing dogs were originally used by hunters who netted the game. The dog would freeze or set (as in Setter) and allow the hunter to throw the net over the game before it flushed.  Flushing dogs, on the other hand, were often used by falconers to flush game for the raptors. Most continental European pointing breeds are classified as versatile gun dog breeds or sometimes HPR breeds (for hunt, point, and retrieve).  The distinction is made because versatile breeds were developed to find and point game as all pointing breeds, but were also bred to perform other hunting tasks as well. This distinction likely arose because while the British developed breeds which specialized in tasks such as pointing, flushing, and retrieving from land or water, in Continental Europe, the same dog was trained to be able to perform each of these tasks (albeit less effectively). The North American Versatile Hunting Dog Association defines versatility as "the dog that is bred and trained to dependably hunt and point game, to retrieve on both land and water, and to track wounded game on both land and water." As an example, German Shorthaired Pointers are often used to retrieve birds, i.e. duck hunting, whereas calling upon a Pointer to do the same would be less common. Unlike the pure pointing and setting breeds, many versatile dogs were bred for working in dense cover, and traditionally have docked tails.

The Westminster Kennel Club was organized in the early 1870s, and the club's early English import, "Sensation", is still used as the club logo.

Appearance
Pointing dogs come in all varieties of coats, from short-haired dogs, to wire-haired dogs, to silky-coated Setters. Most breeds tend to have some sort of spots on their body, whether the spots are small and round, or a large oval shape.

Breeds

Pointers (and setters) include the following breeds:

 English Setter
 Gordon Setter
 Irish Red and White Setter
 Irish Setter
 Pointer

The following breeds are also considered versatile hunting dogs:

 Ariège Pointer
 Bracco Italiano
 Braque d'Auvergne
 Braque du Bourbonnais
 Braque Dupuy (extinct)
 Braque Français (two sizes: larger type Gascogne and Braque Français and smaller type Pyrénées)
 Braque Saint-Germain
 Brittany
 Burgos Pointer
 Český Fousek
 French Spaniel
 German Longhaired Pointer
 German Roughhaired Pointer
 German Shorthaired Pointer
 German Wirehaired Pointer
 Large Münsterländer
 Old Danish Pointer
 Pachón Navarro
 Perdigueiro Galego
 Portuguese Pointer
 Pudelpointer
 Slovak Rough-haired Pointer
 Small Münsterländer
 Spinone Italiano
 Stabyhoun
 Vizsla
 Weimaraner
 Wirehaired Pointing Griffon
 Wirehaired Vizsla

See also
 Dogs portal
 List of dog breeds
Old Spanish Pointer, an extinct dog believed to be the first pointing breed

Citations

General bibliography
 Fergus, Charles. Gun Dog Breeds: A Guide to Spaniels, Retrievers, and Pointing Dogs, The Lyons Press, 2002. .

Dog types
Hunting dogs

Pointing dog


Kiyoshi Nakamura (født 20. maj 1971) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Toyota Motors og Shimizu S-Pulse.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kiyoshi Nakamura


Rimvydas ist ein litauischer männlicher Vorname. Die weibliche Form ist Rimvydė.

Personen

 Rimvydas Norkus (* 1979), Zivilprozessrechtler, Richter, Gerichtspräsident des Obersten Gerichts Litauens sowie Professor der Mykolo Romerio universitetas
Rimvydas Raimondas Survila (* 1939), Zootechniker und Politiker
Rimvydas Valatka (*  1956), Journalist, Publizist und Politiker
Rimvydas Vaštakas (* 1960),  Ingenieur, Politiker und Vizeminister

Männlicher Vorname
Litauischer Vorname

Rimvydas


Batschwarow ist der Familienname folgender Personen:

 Ilija Batschwarow (* 1943), bulgarischer Eishockeyspieler
 Iwan Batschwarow (1912–1966), bulgarischer Offizier, Politiker und Diplomat
 Marin Batschwarow (* 1947), bulgarischer Eishockeyspieler
 Michail Batschwarow (* 1935), bulgarischer Sprinter
 Stojan Batschwarow (* 1967), bulgarischer Eishockeyspieler
 Todor Batschwarow (* 1936), bulgarischer Turner
 Wassil Batschwarow (* 1992), bulgarischer Eishockeyspieler

Batschwarow


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 Bonosus, imparatorluk iddiası ile ayaklanmış Romalı isyancı
 Proculus, Probus'a karşı ayaklanan isyancı

281


Sherlock Holmes, Sir Arthur Conan Doyle tarafından oluşturulan Britanyalı hayalî danışman dedektif kahraman, polisiye edebiyatının önemli ilk kişiliklerinden biridir. Gazetelerde basılmış ve polisiyenin halk arasında yaygınlaşmasına yardımcı olmuştur. Kitaplar Yardımcısı Dr. Watson'ın ağzından Anlatılmıştır.

.

Yaklaşık hikâye sayısı 56 olmuştur.

Karakter hakkında
[[Dosya:ArthurConanDoyle AStudyInScarlet annual.jpg|sağ|upright=0.77|küçükresim|İlk Sherlock Holmes macerası A Study in Scarlett'''in kapağı]]Arthur Conan Doyle'un yarattığı Britanyalı hayalî dedektif 6 Ocak 1854'te Londra'da doğmuştur. İlk hikâyesi olan Kızıl Dosya 1887 yılında gazetede basılmaya başlanmıştır. Sherlock Holmes, dedektif kahramanlar içerisinde belki de en meşhur olanıdır. Olayları gözlem yoluyla çözmesi ile ünlüdür. Tümdengelim yöntemini çok iyi kullanmaktadır, sorduğu soruların cevaplarının birbiriyle tutarlı bir bütün oluşturmasına dikkat eder; bunun yanı sıra kendi kendine yaptığı laboratuvar araştırmaları sonucunda elde ettiği bilgileri tekil olaylara uygular ve sigara izmaritlerinden, el yazılarından, ayak izlerinden, ve her türlü bilgi kırıntısından sonuca ulaşır. Yazar Doyle, Holmes karakterini yaratırken dönemin ünlü doktorlarından Profesör Joseph Bell'i kendisine örnek almıştır. Bell, Sherlock Holmes maceralarında sıkça karşılaşılan gözlemleme yöntemini hastalarıyla ilgili bilgi sahibi olmak için kullanır ve bu yöntemi tıp öğrencilerine öğretirdi. Holmes, işiyle ilgili olmayan hiçbir konuya ilgi duymaz, işine yarar diye sosyete haberlerini takip eder ama Dr. Watson'ın Holmes'ün politika bilgisine verdiği not on üzerinden sıfırdır. Hatta bu konuda abartıya kaçıp, "Dünya'nın Güneş etrafında döndüğünü bilmek işime yaramıyorsa, neden bu bilgiyi kafamda tutayım ki" dahi diyebilmiştir. Dönemin pozitivizmi, kendisi bir doktor olan Conan Doyle tarafından, Holmes karakterine fazlasıyla giydirilmiştir. Holmes, kariyerine bir üniversite öğrencisi iken başlamaya karar vermiştir. Gloria Scott macerasında bir dostunun babası tarafından övgüler alan Holmes, öğrencilik yıllarında geliştirdiği akıl yürütme metotlarını profesyonel yaşamında olgunlaştırır. Aralarında Avrupa'nın kraliyet aileleri ve seçkin kişiliklerinin olduğu geniş bir müşteri yelpazesi vardır. Ancak Holmes yine de müşterilerini seçme lüksünü kendine verir. Yoksul bir müşterinin getirdiği ilginç ve merak uyandırıcı bir davayı, zengin bir şahsın getirdiği sıradan bir probleme tercih eder. Yeri geldiğinde, ülkesinin çıkarları adına çalışır; Donanma Antlaşması, Bruce Partington Planları ve Son Görev gibi hikâyelerde, Britanya çıkarlarını korumuş ve potansiyel savaşları önlemiştir. Dönemindeki pozitivist yaklaşım ve bilimsel analiz eğiliminden dolayı, Holmes farklı alanlarda birçok tezler ve monograflar kaleme almıştır. Sigara külleri gibi dedektiflik mesleğinde kullandığı bir konudan; "Arıcılık ve Kraliçenin Ayrımcılığı Üzerine Bazı Fikirler" ve konu hakkındaki son noktayı koyduğu iddia edilen "Lassus'un Çok Sesli İlahileri" gibi farklı alanlardaki yazıları okuyucunun karşısına çıkar.
Holmes, bilimsel yetenekleri dışında, iyi bir dövüşçüdür. Üniversitede boks ve eskrim eğitimi almış, 19. yüzyılda İngiltere'de sıkça görülen sopa dövüşünde de uzmanlık edinmiştir. Öykülerde Holmes'un ettiği kavgalar genelde sonradan anlatılır. Şöhretli Bir Müşteri Macerası, Yalnız Bisikletçi, Son Dava gibi hikâyelerde, Holmes eskrim, boks ve Boş Ev'de anlattığı üzere Baritsu gibi dövüş tekniklerine başvurarak kendini kurtarır. Buna rağmen, Holmes imgesi, daima 'kalbi olmayan bir zihin' olarak belirir. Fiziksel şiddet yönü oldukça nadir ve daima haklı olarak ortaya çıkar. Bazı yazarlarca Psişik güçlere sahip olduğu da öne sürülmüş, bazı hikayelerde buna dair ipuçları olduğu da iddia edilmiştir.İnsanları, bir denklemin elemanları olarak ele alan ve dolayısıyla duygusal yönlere kaymayan bir karakter olan Holmes, amacına ulaşmak için zaman zaman aldatıcı ve kurnaz bir karaktere bürünür. Charles Augustus Milverton macerasında, Holmes bilgi edinebilmek için bir malikane hizmetçisine evlenme teklif etmiş, Baskerville Tazısı romanında, düşmanının saf dışı etmek için Watson'dan bilgi saklamıştır. Dedektifin çevresiyle olan ilgi ve ilişkisi, davasına olan temaslarıyla orantılı görünür. Watson, dostunun Akgürgenlerin Esrarı hikâyesinde, müşteri Violet Hunter'a ilgi duyduğunu sanmış ancak davanın çözümlenmesiyle Holmes'un ilgisi kaybolmuştur.

Holmes, davalarında Scotland Yard veya yeri geldiğinde Britanya Hükûmeti adına çalışsa da, bazı durumlarda kendi adaletini kendi sağlama hakkını kendinde görür. Donanma Antlaşması, Şeytan Ayağı ve Charles August Milverton Serüveni gibi hikâyelerde Holmes, yasal adaletin yetersiz kaldığı durumlarda kendi adaletini sağlayan kişilere sempati duymuş ya da bir suçlunun yakalanmasının, serbest kalmasından kötü sonuçlar vereceğine kanaat getirerek kaçmasına izin vermiştir. Charles August Milverton hikâyesinde, yüksek fiyatlar karşılığında tanınmış kişilere şantaj yapan Milverton'ı öldüren bir kadına duyduğu saygıyı Lestrade'dan gizlemeyen Holmes, Donanma Antlaşması'nda ise evrak hırsızlığının ifşa olmasının uzun vadede çok daha büyük zarar getireceğini öne sürerek hırsız Joseph'in kaçmasına göz yummuştur.

Davaları ve araştırmaları sırasında ise, Holmes sık sık direniş ve hatta saldırganlıkla karşılaşır. Bu tepkiler Kayıp Futbolcu hikâyesinde, mesleğini tasvip etmeyen doktordan, Seçkin Müşteri öyküsünde Holmes'a saldırmak için adam kiralayan çapkın barona kadar değişiklik gösterir. Dedektif, bu tepkilere karşılık gerektiğinde mizahi ve sözlü karşılıklar verirken, fiziksel saldırılara karşı ise kendini korumakta zorluk çekmez. Bunun örneklerinden biri, Yalnız Bisikletçi öyküsünde, Holmes'a yalnızca bir sıyrık kadar hasar verebilen Woodley'in kendisinin evine el arabası ile taşınmasından anlaşılabilir. Bununla beraber, Holmes,  Seçkin Müşteri öyküsünde Baron Adelbert Grüner'in tuttuğu iki adam tarafından uğradığı saldırıda ağır yaralanmış, sonradan Watson'a darbelerin çoğuna karşı gardını aldığını ancak ikinci adamın işini zorlaştırdığını söylemiştir.

Sherlock Holmes, 20. yüzyılın başlarında artık emekliye ayrılır. Aslan Yelesi macerası gibi nadir durumlar dışında eski yaşamını geride bırakan Holmes, arıcılıkla ilgilenmiştir. Holmes'un gerçek anlamda dönüşü, Son Görev'dir. I. Dünya Savaşı öncesi, Almanlara karşı  istihbârat amacıyla Amerika'ya giderek bir İrlanda göçmeni kılığına bürünen Holmes, bu uzun görevin sonuçlanmasıyla birlikte artık yaklaşmakta olan Dünya Savaşı'nı kastederek, dostu Watson'a şu sözleri söyleyerek gerçek anlamda bir dönemin kapanışını vurgular: "Bir şark rüzgârı geliyor, Watson. (…) Öyle bir rüzgâr ki İngiltere'de böylesi esmedi. Soğuk ve acı bir rüzgâr bu Watson ve bir çoğumuz karşısında çürüyüp gideceğiz. Fakat yine de Tanrı'nın rüzgârı bu ve fırtına dindiğinde, güneşin altında daha temiz, daha güzel ve daha güçlü bir toprak yatacak."

 Özel yaşamı

Aslında var olmayan bu dedektifin kitaplarda her zaman adresi olarak gösterilen ve bugün müze olan evi İngiltere'de Baker Sokak 221B'dedir. Holmes, kendi dönemi için oldukça bohem bir adamdır, garip zevkleri de vardır ve aynı zamanda bipolar kişiliğe sahiptir. Morfin ve kokain kullanır ve bunları evdeki garip yerlere koyar, usta bir eskrimcidir, çok iyi keman çalar, Irene Adler dışında takdir ettiği veya hayatına giren bir kadın yoktur. Yunan Tercüman Hikâyesinde, Holmes'ün bir ağabeyi olduğu ortaya çıkar. Mycroft'un, Britanya Hükûmetinde oldukça özel bir görevi bulunur. Kardeşinin tanımıyla, kendisininkinden de üstün gözlem yetenekleri olan Mycroft, hükûmetin tüm çıkarımlarını analiz ederek en uygun hamleyi belirten bir "bilgi bankası" görevi görür. Mycroft Holmes, Ian Fleming'in karakteri olan James Bond'un gizli patronu "M" olduğu da söylenir. Holmes oldukça kibirli bir adamdır ancak Dr. Watson'a yaklaşımı herkesten farklıdır.

 Dr. John Watson
Dr. Watson, bu kurgudaki en önemli yere sahiptir çünkü yazarın okuyucuya anlatmak istedikleri onun Sherlock Holmes'e sorduğu sorular sayesinde ortaya çıkar. Holmes, hem onu kıskanan hem de ona hayranlık duyan birisidir. Dr. John Watson, Sherlock Holmes ile "Kızıl Dosya" macerasının başında karşılaşır. Afganistan'dan dönen Watson, bir ev arkadaşı arayan Holmes'le tanıştırılır. İlk başlarda Holmes'un gözlem ve çıkarım yeteneklerini göz ardı eden Watson, sonraları bu yeteneklere büyük hayranlık ve güven duymaya başlar. Watson, Sherlock Holmes'un 23 yıllık kariyerinin 17 yılını kaleme almıştır. Yazdığı hikâyelerin birçoğu Holmes tarafından, aşırı duygusal ve sansasyonel olmakla eleştirilir. İnsan ilişkilerinde oldukça mesafeli ve soğuk olan Holmes'un, Dr. Watson'a büyük bir sevgi ve önem verdiği görülür. "Üç Garrideb" hikâyesinde, karmaşa sırasında Watson'ı vuran hırsızı, kanını akıtacak kadar sert biçimde hırpalamış ve "Eğer Watson'ı öldürseydin, bu odadan canlı çıkamazdın." diyecek kadar da hassasiyet ve öfke göstermiştir. John Watson "Dörtlü ittifak" hikâyesindeki müşterileri Mary Morstan ile evlenmiştir. Holmes'un Moriarty ile olan karşılaması ve "ölümü"nün ardından, Morstan bilinmeyen bir hastalıktan dolayı ölür. Bu olaydan sonra Watson tekrar 221B Baker Sokağı'na, Holmes'un yanına taşınır. Hayatına bu adreste ona yardım ederek devam eder.

 James Moriarty

Her kahraman gibi, Sherlock Holmes'un da bir ezeli düşmanı vardır. James Moriarty, varlıklı bir ailenin üstün matematik zekasına sahip oğludur. "Astreoid Dinamikleri" üzerine yazdığı tez o kadar saf bir matematik zekasıyla kaleme alınmıştır ki, Avrupa'da yazıyı eleştirecek kapasitede bir eleştirmen bulunmadığı söylenir. Ancak Moriarty'nin kanında onu suça çeken bir şeyler vardır. Tüm İngiltere'yi kapsayan bir suç ağının başında olduğu söylenir. Holmes, onun için "Suçun Napolyonu" tabirini kullanır. Holmes, ayrıca gündelik, ilişkisiz görünen suçlarda, Moriarty'nin izlerini bulur. Moriarty, Sherlock Holmes efsanesinin Arthur Conan Doyle'u tamamen sardığı bir dönemde oluşmuştur. Doyle, Moriarty'yi Holmes'un kötü bir versiyonu olarak tasarlamış ve Holmes'un yenmek için kendini feda edeceği bir düşman olarak öne sürmüştür. "Son Dava" hikâyesinde Holmes, Moriarty'yi yenecek olursa, artık hiçbir suçun, hiçbir suçlunun ilgisini çekmeyeceğini, Moriarty'nin karşılaşabileceği en büyük rakip olduğunu söyler. Bu yolla Doyle, Holmes'un Reichenbach'daki ölümünü haklı bir tür fedakarlık ve tek amacı olan bir yaşamın gururlu sonu olarak resmetmenin yolunu hazırlamıştır.

 Albay Sebastian Moran
Albay Sebastian Moran, Profesör Moriarty'nin en önemli adamıdır. Holmes, Korku Vadisi bölümünde dedektif MacDonald'a, Profesör Moriarty'nin Albay Sebastian Moran'a yılda başbakanlık bütçesinden daha fazla para verdiğini belirtir. Ayrıca Albay çok iyi bir nişancıdır. Sherlock Holmes, Profesör James Moriarty'i öldürdükten sonra Holmes'u üzerine kaya atarak öldürmeye çalışmış, ancak Holmes ondan kurtulmayı başarmıştır. Bu olaydan sonra, Holmes izini kaybettirmiştir. Uzun bir zamanın ardından, Boş Ev vakasında Albay Sebastian Moran Holmes ve Lestrade tarafından tutuklanır.

 Fred Porlock
Fred Porlock, Profesör Moriarty'nin yanındaki adamlardan biridir ve para karşılığında bilgi sızdıran biridir. Fred Porlock asıl ismi değil, takma ismidir.

 Irene Adler
Hikâyelerinde genel olarak kadınlara ilgi ve güven duymayan Holmes'un takdir ve hayranlık duyduğu tek kadın Irene Adler'dır. New Jersey doğumlu bir opera sanatçısı olan Adler, ilk olarak "Bohemya'da Skandal" öyküsünde karşımıza çıkar. Oldukça zeki ve kurnaz bir dişi imgesi çizen Irene Adler, Holmes'u alt edebilen tek kadındır. Watson, Adler'ı anlatırken onun Holmes'un zihnindeki "tek" kadın olduğunu vurgular. Bu tanım, okuyucular ve takipçi yazarlar tarafından çoğu zaman romantik bir ilgi olarak algılanır. Ancak yine Watson'ın bir sözü, Holmes'un kadınlara olan ilgisizliğini ortaya koyar. "Holmes, Babbage'ın hesap makinesi kadar insan dışı ve aşık olmaya da aynı oranda uzaktır."...

 Lestrade
Holmes'un şöhreti, bir anlamda Watson'ın kaleme aldığı günlükler ile ortaya çıkmıştır. Bundan öncesinde Holmes, çözdüğü davalar, Scotland Yard tarafından üstlenilirdi. Scotland Yard müfettişi Lestrade ise bu ödünç şöhretle, polis kuvvetinin en tanınmış ve yetenekli adamı olur. Holmes'a karşı başlarda düşmanca ve alaycı yaklaşsa da sonraları(Altı Napolyon öyküsünde) "Scotland Yard'da, en genç memurdan en yaşlı müfettişe kadar, elinizi sıkmaktan şeref duymayacak birini bulamazsınız." diyecek kadar büyük bir saygı duymaya başlamıştır. Lestrade, Holmes'a göre üstün bir dedektif değildir. Onu bulunduğu noktaya getirenin "buldog inadı" ve görev duygusu olarak belirtilir. Holmes'un Lestrade'a karşı görüşü hikâyelerde bir tutarsızlık gösterir. Yayınlanan ilk hikâyelerde yetenekli olarak tanımlanan müfettişi, Holmes daha sonraları bir embesil olarak nitelemiştir. Lestrade aynı zamanda Scotland Yard'daki bir başka müfettiş olan Tobias Gregson'la da ezeli bir rekabet sürdürür. Bu rekabet "Kızıl Dosya" romanında belirgin şekilde göze çarpar.
 Mycroft Holmes

Sherlock Holmes'un kendisinden yedi yaş büyük erkek kardeşi Mycroft, Britanya hükûmetinin vazgeçilmez adamıdır. Kardeşi gibi üstün bir zekası ve gözlem kabiliyeti olan Mycroft, Sherlock'un enerji ve dinamizminden yoksundur. Çoğu zaman haklı olduğunu bile kanıtlamaya üşenen bir karakter olan Mycroft, bu huyunu Bruce Partington Planları hikâyesinde kardeşine şöyle anlatır: "Sen bana elde ettiğin sonuçları getirirsin ve ben de rahat bir koltukta oturup çözüm üretirim." Mycroft, Londra'nın "en sosyalleşmeyecek adamlarının sosyalleştiği" Diogenes Club'ın kurucu üyelerindendir. Yabancılar Odası olarak tabir edilen kabul salonu haricinde konuşmanın neredeyse yasak olduğu bu kulüp, Mycroft evi ve ofisi dışındaki tüm vaktini geçirdiği bir mekandır. Mycroft Holmes'un kardeşini bile aşan gözlem kabiliyeti, ilk kez bu kulüpte okuyucuya gözükür. Yunan Tercüman öyküsünde, Sherlock Holmes ve John Watson, Mycroft'un konukları olarak kulüpte ağırlanırken, iki kardeş pencerenin önünden geçen insanları analiz ederler. Bu noktada büyük kardeşin son derece keskin ve belirgin biçimde üstün yetenekleri ortaya çıkar.

 Yazarını aşan kahraman
Conan Doyle, bir zaman sonra Holmes öyküleri dışında tarihi romanlar yazmak istemiştir ve Son Soruşturma adlı hikâyede Holmes'ü en büyük düşmanı Profesör Moriarity'nin öldürmesini sağlamış, ancak halkın buna tepkisi büyük olunca ve Conan Doyle'un diğer yazıları Holmes kadar başarılı olmayınca, Holmes yazarı tarafından uygun bir şekilde diriltilmiştir.
Sherlock Holmes imgesi, 19. yüzyıl Avrupa'sına dair birçok özelliği bünyesinde barındırır. Bilimsel ve rasyonel yaklaşımı, 1800'lü yıllarda meydana gelen Sanayi Devrimi gibi olayların da dayandığı temellere bağlıdır. İnsan zekasının ve akıl yürütme yetisinin tüm diğer olgulara üstün geleceği inancı Holmes'un kendi akıl yürütme süreçlerinde kendini gösterir. Metodik, gelişken ve analitik yöntemleri, tuttuğu sabıka fihristlerinden sahip olduğu derin suç tarihi bilgisine kadar mesleğinin gerektirdiği tüm verileri kapsar.

 Sherlock Holmes müzesi

Sherlock Holmes maceralarının geçtiği bazı yerlerde Holmes hayranları tarafından konulan kimi heykeller, plaketler bulunmaktadır. (Örneğin Reicenbach Şelaleri'nde böyle bir plaket bulunmaktadır.) Bunlardan en bilineni ise Londra'da 221b Baker Sokakta bulunan Sherlock Holmes Müzesi'dir. Londra'da bulunan bu müze çok ünlüdür.

 Hayranlarının kurdukları dernekler
 Sherlock Holmes hayranlarının kurmuş oldukları en büyük ve en eski oluşum Baker Street Irregulars derneğidir.

 Tüm maceraları (4 roman ve 56 hikâye)
 Türkçeye çevrilen maceralarından bazıları
RomanlarıKızıl DosyaDörtlerin İmzası Baskervillerin KöpeğiKorku Vadisi
HikâyeleriBohemya'da SkandalKızıl Saçlılar KulübüBir Kimlik VakasıBoscombe Vadisinin EsrarıBeş Portakal ÇekirdeğiBükük Dudaklı AdamMavi YakutBenekli KordonMühendisin Baş ParmağıAsil BekarZümrüt TaçAkgürgenlerin EsrarıGümüş ŞimşekSarı SuratBorsa KatibiGloria ScottMusgrave geleneğiReigate EşrafıAlbayın ÖlümüBrook Sokağı CinayetiYunan TercümanKayıp AntlaşmaSon VakABoş Ev VakasıNorwood'lu İnşaatçıDans Eden AdamlarBisikletteki TakipPriory Okulu VakasıKara Peter VakasıCharles Augustos Milverton VakasıAltı Napolyon'un EsrarıÜç ÖğrenciAltın Gözlüğünün EsrarıKayıp Futbol OyuncusuAbbey Çiftliği Vakasıİkinci Lekenin EsrarıWisteria Lodge VakasıKarton Kutu VakasıKırmızı Çember VakasıBruce Partington VakasıÖlmek Üzere Olan Dedektif VakasıLady Frances Carfex'in Kayboluşu VakasıŞeytan Ayağı VakasıSon GörevŞöhretli Bir Müşteri MacerasıSolgun Asker MacerasıMazarin Elmasının SerüveniÜç Çatının SerüveniSussex Vampirinin SerüveniÜç Garrideb MacerasıThor Köprüsü VakasıSürünen Adam MacerasıAslan Yelesi MacerasıPeçeli Kiracı MacerasıShoscombe Old Place MacerasıEmekli Boya İmalatçısı Kuşku

Orijinal Sıralama
 1. A Study in Scarlet, 1887 2. The Sign of the Four, 1890 3. The Adventures of Sherlock Holmes, 1892 A Scandal in Bohemia, 1891 The Red-headed League, 1891 A Case of Identity, 1891 The Boscombe Valley Mystery, 1891 The Five Orange Pips, 1891 The Man with the Twisted Lip, 1891 The Blue Carbuncle, 1892 The Speckled Band, 1892 The Engineer's Thumb, 1892 The Noble Bachelor, 1892 The Beryl Coronet, 1892 The Copper Beeches, 1892 4. The Memoirs of Sherlock Holmes, 1893 Silver Blaze, 1892 The Yellow Face, 1893 The Stock-broker's Clerk, 1893 The 'Gloria Scott', 1893 The Musgrave Ritual, 1893 The Reigate Squires, 1893 The Crooked Man, 1893 The Resident Patient, 1893 The Greek Interpreter, 1893 The Naval Treaty, 1893 The Final Problem, 1893 5. The Hound of the Baskervilles, 1902 6. The Return of Sherlock Holmes, 1904 The Empty House, 1903 The Norwood Builder, 1903 The Dancing Men, 1903 The Solitary Cyclist, 1903 The Priory School, 1904 Black Peter, 1904 Charles Augustus Milverton, 1904 The Six Napoleons, 1904 The Three Students, 1904 The Golden Pince-Nez, 1904 The Missing Three-Quarter, 1904 The Abbey Grange, 1904 The Second Stain, 1904 7. The Valley of Fear, 1915 8. His Last Bow, 1917 Wisteria Lodge, 1908 The Cardboard Box, 1893 The Red Circle, 1911 The Bruce-Partington Plans, 1908 The Dying Detective, 1913 Lady Frances Carfax, 1911 The Devil's Foot, 1910 His Last Bow, 1917 9. The Case-Book of Sherlock Holmes, 1927 The Illustrious Client, 1924 The Blanched Soldier, 1926 The Mazarin Stone, 1921 The Three Gables, 1926 The Sussex Vampire, 1924 The Three Garridebs, 1924 The Problem of Thor Bridge, 1922 The Creeping Man, 1923 The Lion's Mane, 1926 The Veiled Lodger, 1927 Shoscombe Old Place, 1927 The Retired Colourman, 1926''

Canlandırmalar

Sherlock Holmes radyo, tiyatro ve sinemada birçok kez farklı aktörler tarafından canlandırılmıştır. Bunlardan en önemlilerinden bazıları aşağıdadır:
 Robert Downey Jr.
 Benedict Cumberbatch
 Hans Albers
 Joaquim de Almeida
 James D'Arcy
 Tom Baker
 John Barrymore
 Jeremy Brett
 Nicholas Briggs
 Clive Brook
 Michael Caine
 John Cleese
 Peter Cook
 Peter Cushing
 Rupert Everett
 Matt Frewer
Barrie Ingham
 William Gillette
 Stewart Granger
 William Gillette
 Stewart Granger
 John Gielgud
 Charlton Heston
 Anthony Higgins
 Carleton Hobbs
 Ronald Howard
 Frank Langella
 John Longden
 Peter Lawford
 Christopher Lee
Taichirō Hirokawa
Larry Moss
 Vasily Livanov
Peter Renaday
 Patrick Macnee
 Algimantas Masiulis
 Raymond Massey
 Clive Merrison
Kenneth Mars
 Nis Bank-Mikkelsen
 David Mitchell
 Ron Moody
 Roger Moore
 Alwin Neuß
 John Neville
 Leonard Nimoy
 Eille Norwood
 Peter O'Toole
 Reginald Owen
 Michael Pennington
 Christopher Plummer
 Jonathan Pryce
 Basil Rathbone
 Robert Rendel
 Ian Richardson
 Nicholas Rowe
 Richard Roxburgh
 Mack Sennett
 Tod Slaughter
 Robert Stephens
 Ben Syder
 Alan Wheatley
 Geoffrey Whitehead
 Paxton Whitehead
 Nicol Williamson
 Douglas Wilmer
 Arthur Wontner
 John Wood
 Edward Woodward
 Ian Buchanan
 George C. Scott
 Ian McKellen
 Henry Cavill

Ayrıca bakınız
Tüm Zamanların En İyi 100 Polisiye Kitabı
Victor Trevor

Kaynakça

Edebiyat karakterleri
Edward devri
Kurgusal dedektifler
Kurgusal boksörler
Kurgusal İngilizler
Victoria devri
Kurgusal Londralılar
Sherlock Holmes karakterleri
Sinemaya uyarlanmış Birleşik Krallık romanları
Kurgusal özel dedektifler
Erkek film karakterleri
Kurgusal büyücüler

Sherlock Holmes


Kiš (sumerski: Kiš; klinopis: 𒆧𒆠; akadski: Kiššatu), bio je tell (grad na brežuljku) u Sumeru u Mezopotamiji. Danas se ruševine nalaze pored današnjeg Tell al-Uhaymir-a u Iraku, istočno od Babilona i 80 km južno od Bagdada.

Povijest
Kiš je naseljen još od Ubaidskog perioda (o. 5300. – 4300. pr. Kr.) dobivajući moć kao jedan od vodećih gradova u ranom dinastijskom periodu.

Prva dinastija Kiša
Prema sumerskom popisu kraljeva, prvi kralj iz dinastije Kiš bio je Jushur. Jushurov nasljednik zvao se Kullassina-Bel. No, na akadskom ovo je rečenica: "Svi su bili kralj". Možda ovo ukazuje na povlačenje vladara Kiša na neko vrijeme. Sljedećih devet kraljeva dinastije Kiš (prije Etane) su: Nanjiclicma, En-tarah-ana, Babum, Puannum, Kalibum, Kalumum, Zuqaqip, Aba, Macda i Arwium. Nakon dvanaest kraljeva masovna je poplava opustošila Mezopotamiju. Prema Sumeranima, nakon poplave, Ištar daje Etani mjesto kralja. Prema sumerskim spisima koji ga opisuju kao: "pastira koji se popeo na Nebo i učvrstio zemlju", možemo zaključiti da je donio mir i red u Kiš nakon poplave.

Dvadeset prvi kralj dinastije Kiš bio je Enmebaragesi, koji se smatra pokoriteljem Elama. On je bio prvi kralj o kojem su arheolozi uspjeli nešto pronaći. Također, poznat je i u literaturi u kojoj su on i njegov sin Aga prikazani kao protivnici Dumuzida i Gilgameša, ranih vladara Uruka.

Treća dinastija Kiša (o. 2500. – 2330. pr. Kr.)
Treća dinastija Kiša je posebna jer započinje ženom Kubau kao "kraljem". Kasnije je postala božica Kheba.

Kasnije, iako se vojno i ekonomsko stanje pogoršalo, Kiš je ostao snažnim političkim i simboličkim gradom. Zbog svog simboličkog značaja, kasniji su se vladari nazivali "kraljem Kiša", iako su bili iz Akada, Ura, Asirije, Isina, Larse ili Babilona.

Sargon Akadski, osnivač Akadskog carstva, došao je na područje blizu Kiša, zvano Azupiranu. Kasnije će se nazvati kraljem Kiša kao pokušaj da označi svoju povezanost s vjerski važnim područjem. U akadska vremena, zaštitnik grada bio je Zababa (ili Zamama) kao i njegova žena, božica Inanna.

Kasnija povijest
Nakon pada Akadskog carstva, Kiš postaje prijestolnicom malenog nezavisnog kraljevstva. O. 1800. pr. Kr. Kiš vjerojatno prelazi pod vlast Kuthe. Vladavina Kuthe nad Kišom bila je kratka jer je Babilon osvojio Kiš. Time je Kiš postao dijelom sve većeg Babilonskog carstva. Kraljevi Prve dinastije Babilona, Hamurabi i Samsu-iluna obnovili su grad (Hamurabi je obnovio zigurat, a drugi izgradio zid oko Kiša).

Nakon starobabilonskog razdoblja, Kiš, začudo, nije više bio bitan. Spominje se tek u par dokumenata u drugom tisućljeću pr. Kr. Za vremena novoasirskog i novobabilonskog carstva, Kiš je sve češće na tekstovima. No, u to doba, Kiš je bio gotovo potpuno napušten te se ono što se nazivalo Kiš, najvjerojatnije mislilo na susjednu Hursagkalamu.

Nakon Ahemenida i njihove vlasti nad Kišom, Kiš se više nikada ne spominje iako su arheolozi pronašli dokaze koji nalažu da je grad ostao naseljen i nakon Ahemenida. Iako je Kiš bio gotovo napušten, Hursagkalama je oživljena u partskom periodu rastući u normalan grad s velikom tvrđavom. Pod vlašću Sasanida, stari grad biva totalno napušten zahvaljujući nizu povezanih naselja duž obje strane kanala Shatt en-Nil-a. Posljednje trenutke Kiš je dočekao pod Sasanidima i islamskoj vladavini, nakon čega je posljednji put napušten u kasnim godinama abasidskog kalifata.

Drevni gradovi Mezopotamije u Iraku

Kiš (Sumer)


Messenger Plus! Live, MSN Messenger için yapılmış olan bir eklentidir. Kullanıcaya kazandırdığı birçok kolaylıktan ötürü Msn Messenger eklentileri arasında en çok tercih edilen programlar arasındadır. Kullanım ve kurulum kolaylığı bir başka özelliğidir.

Dış bağlantılar
 MSN PLus

İnternet yazılımları
İletişim programları

Messenger Plus!


බොයිල් නියමය හෙවත් බොයිල් - මැරියට් නියමය වායු නියමයන්ගෙන් එකක් වන අතර උෂ්ණත්වය හා මවුල සංඛ්‍යාව නියත වූ සංවෘත පද්ධතියක් තුළ පීඩනයේ හා පරිමාවේ ගුණිතය නියතයක් බව ප්‍රකාශ කෙරෙන පරිපූර්ණ වායු නියමයට මූලික පදනම විය. තවද පරිපූර්ණ වායු නියමයට අනුව පීඩනය හා පරිමාව එකිනෙකට ප්‍රතිලෝමව සමානුපාතික වේ. මෙම නියමය 1662 දී මුලින්ම ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද රසායන හා භෞතික විද්‍යාඥයකු රොබට් බොයිල්ගේ නමින් නම් කරන ලදී. නියමය සංක්ෂිප්තව හා නිවැරදිව පහත පරිදි ප්‍රකාශ කළ හැක.

නියත උෂ්ණත්වයේ පවතින නියත වායු ප්‍රමාණයක් සදහා P හා V එකිනෙකට ප්‍රතිලෝමව සමානුපාතික වේ. (එනම් පීඩනය වැඩිවේ නම් පරිමාව අඩුවේ. නැතහොත් පීඩනය අඩුවේ පරිමාව වැඩි වේ)

ඉතිහාසය

1662 වසරේදී අයර්ලන්ත ජාතික ස්වභාව විද්‍යාඥ රොබට් බොයිල් විසින් මුල්වරට ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද වායු නියමය බොයිල් නියමය ලෙස හදුන්වනු ලැබේ. බොයිල්ගේ මිතුරන් දෙදෙනෙකු හා ආධුනික විද්‍යාඥයන් වූ රිචඩ් ටොවුන්ලි හා නැන්රි පවර් විසින් මෙම නියමයට පදනම් වූ පරිමාව හා පීඩනය අතර සම්බන්ධතාවය සොයාගෙන එය‍වෙත බොයිල්ගේ අවධානය යොමු කරවන ලදී. බොයිල් ඔවුන් අනුව යමින් ක්‍රමානුකූල පරීක්ෂණ ඔස්සේ නියමයේ සදහන් කරුණු තහවුරු කරගත් අතර අනතුරුව ඔහු සිය පරීක්ෂණවල ප්‍රතිඵල ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. කෙසේ නමුත් මෙම පරීක්ෂණය සදහා බොයිල්ගේ සහයකයා වූ රොබට් හුක් විශාල දායකත්වයක් දරන්නට ඇති බව රොබට් හුක් බොයිල්ට වඩා දක්ෂ ගණිතඥයෙකු වූ අතර බොයිල්ගේ පරීක්ෂණ උපකරණවල නිර්මාපකයා ද විය. හෙතෙම පරීක්ෂණයට අවශ්‍ය වූ වඩාත් ක්‍රියාකාරී හා කාර්යක්ෂම රික්ත පොම්පද නිර්මාණය කළේය. 1676 වර්ෂයේදී බොයිල්ගෙන් පරිබාහිරව එඩ්මේ මැරියට් නම් ප්‍රංශ ජාතික භෞතික විද්‍යාඥ‍යා ද එම වායු නියමයම සනාථ කර ප්‍රකාශයට පත් කළේය. එබැවින් බොයිල් නියමය බොයිල් - මැරියට් නියමය හෝ මැරියට් නියමය ලෙස ද හැඳින්විය හැක.

නිර්වචනය

චාලක වාදය හා පරිපූර්ණ වායු සමග බොයිල් නියමයේ සම්බන්ධතාවය

බොයිල් නියමය වායු නියම 23 අතුරින් වඩාත් මූලිකම එක වන අතර එමඟින් කියැවෙන්නේ නියත උෂ්ණත්වයේ දී වායුවක පීඩනය අඩු කරන විට පරිමාව වැඩි වන බවයි. බොයිල් නියමය හඳුන්වාදුන් කාලයේ වූ තාක්ෂණික මෙවලම් මඟින් මෙම නියමයට අනුකූල නොවන හැසිරීම් නිරීක්ෂණය කළ නොහැකි වූ නමුත් වර්තමානයේ ඔහුගේ නියමයේ සීමාවන් පැහැදිලිව නිරීක්ෂණය කළ හැකි බැවින් බොයිල් නියමය පරිපූර්ණ වායු සදහා පමණක් පූර්ණව වලංගු වන බව පැහැදිලි කර ඇත. පරිපූර්ණ වායුවක් සමන්විත වනුයේ එකිනෙකින් ස්වායත්තව චලනය වන කුඩා අණු රැසකින් වන අතර බොයිල් සිය නියමය සදහා උපකල්පනය කරන ලද තත්වය ද එයම විය.

1738 වසරේදී ඩැනියල් බර්නූලි අණුක තත්වයේ හැසිරීම්වලට නිව්ටන් නියම යෙදීම මඟින් බොයිල්ගේ නියමය ව්‍යුත්පන්න කිරීමට සමත් විය. නමුත් ඔහුගේ සොයාගැනීම් 1845 වර්ෂයේදී ජෝන් වෝටර්ස්ටන් විසින් චාලක වාදයේ මූලික සංකල්ප අයත් නිබන්ධනයක් පළ කරන තෙක් නොසලකා හැරීමට ලක්විය. එවිට ද එංගලන්ත රාජකීය සංගමය වෝටර්ස්ටන්ගේ සොයාගැනීම් ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර පසු කලෙක ජේම්ස් ප්‍රෙස්කොට් ජූල් , රුඩොල්ෆ් ක්ලෝසියස් හා ලඩ්විග් බෝල්ට්ස්මාන් වායු පිළිබද චාලකවාදය සනාථ කරමින් බර්නූලිගේ හා වෝටර්යන්ගේ මතයක් ස්ථිර කරන තෙක් රාජකීය සංගමය ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කර තිබුණි.

ශක්තිවාදයේ (Energetic) හා පරමාණුකවාදයේ (Atomism) අනුගාමිකයන් අතර විවාදයක් නිසා 1898 වර්ෂයේ දී බෝල්ට්ස්මාන් පල කරන ලද ග්‍රන්ථය 1901 වර්ෂයේ ඔහු සියදිවි හානි කරගන්නා තෙක්ම විවේචනයට භාජනය විය. නමුත් 1905 වර්ෂයේ දී ඇල්බට් අයින්ස්ටයින් ද්‍රවයක් තුළ අවලම්භිත අංශුවක බ්‍රවුනීය චලිතය පැහැදිලි කිරීමට චාලකවාදය යොදා‍ගත හැකි බව පෙන්වා දුන් අතර 1908 වසරේ දී ජීන් පෙරින් මේ බව සනාථ කරන ලදී. මේ අනුව බල කළ බොයිල් නියමය චාලකවාදය මගින් ව්‍යුත්පන්න කළ හැකි බව පැහැදිලි වේ.

සමීකරණය
බොයිල් නියමයේ ගණිතමය ප්‍රකාශනය පහත පරිදි වේ.

 මෙහි

p =	පද්ධතියේ පීඩනය
V =	වායුවේ පරිමාව
k =	පරිමාව හා පීඩනයට අදාල නියතයකි

මෙහිදී උෂ්ණත්වය හා ස්කන්ධ යන දෙකම නියත් විට P1V1 = P2V2 සමීකරණය යෙදිය හැකිය..

දෙන ලද පද්ධතියක උෂ්ණත්වය නියතව තිබෙන තාක් එයට සැපයෙන ශක්තිය නියත බැවින් k හි අගය නියතව පවතිනු ඇත. නමුත් පද්ධතියේ සිදුවන අන්තර් අණුක ගැටීම් සහ පීඩනය සැලකීමේදී පෘෂ්ඨයක් මත අභිලම්භ බලය සැලකීම වැනි කරුණු හේතුවෙන් k අගය කුඩා සීමාවක් තුළ දෙන ලද කාල සීමාවක දී විචලනය විය හැක.

වායුවේ පරිමාව වැඩි කරන විට පද්ධතිය නියත උෂ්ණත්වයක පත්වාග‍න්නේ නම් වායුවේ පීඩනය අනුරූපව අඩුවිය යුතුවේ. මෙහි පරස්පරය ද සත්‍ය වේ.

බොයිල් නියමය යොදා ගැනෙන්නේ ආරම්භක නියත වායු ප්‍රමාණයක පීඩනය හා පරිමාව යන රාශි 2ම හෝ ඉන් එකක් පමණක් හෝ විචලනය කළ විට ලැබෙන ඵලය ගැන අනාවැකි පල කිරීමටයි. මෙහිදී ආරම්භක හා අවසාන උෂ්ණත්ව එකම වන විට (මෙම තත්වය පවත්වා ගැනීමට පද්ධති උණුසුම් හෝ සිසිල් කිරීමට සිදුවනු ඇත) ආරම්භක හා අවසාන පීඩන හා පරිමා අතර සම්බන්ධය නියමය මඟින් ලබාදේ.

බොයිල් නියමය චාල්ස් නියමය හා ගේලුසැක් නියමය එක්කර සංයුක්ත වායු නියමය නිර්මාණය කර ඇති අතර එම වායු නියමයන් තුන ඇවගාඩ්‍රෝ නියමය හා එක් කිරීමෙන් පරිපූර්ණ වායු නියමය ලැබේ.

භෞතික විද්‍යාව
නියමයන්

de:Thermische Zustandsgleichung idealer Gase#Gesetz von Boyle-Mariotte

බොයිල් නියමය


Özpınar, Sarıgöl - Manisa ili Sarıgöl ilçesine bağlı mahalle
 Özpınar, İkizce - Ordu ili İkizce ilçesine bağlı mahalle
 Özpınar, Şirvan - Siirt ili Şirvan ilçesine bağlı köy
 Özpınar, Başkale - Van ili Başkale ilçesine bağlı mahalle
 Özpınar, Devrek - Zonguldak ili Devrek ilçesine bağlı köy

Özpınar


الشوفار هو أحد الأدوات الطقسية التي يحتفظ بها في المعبد اليهودي. وهو قرن كبش، يُنفخ فيه في صلاة الصباح أثناء الشهر الذي يسبق عيد رأس السنة العبرية، وفي يوم العيد نفسه، وفي يوم الغفران. الشوفار لا يكون مزخرفا عادة، ولكن يمكن أن تٌنحت عليه بعض الرسومات، شريطة أن تظل الفوّهة كما هي. كما يستخدم لرصد الأجواء واقتراب الأغراب للمدينة 6

وقد استخدم «الشوفار» في البداية للنفخ فيه وقت الحرب لدعوة الناس للخروج للحرب، أو لإثارة خوف العدو. ويستخدمه المراقب كي يعلن عن خطر قريب. وقد استمعوا لصوت «الشوفار» في مشهد جبل سيناء.

ومن الضروري أن يستمع اليهودي في رأس السنة لتسع نفخات، لكنهم ينفخون ثلاثين نفخة منعًا للشك، أما في المعبد فينفخون مائة مرة. وترى «القبالاه» أن «الشوفار» يبلبل الشيطان ويوقف مؤمراته ضد اليهود.

مراجع

آلات موسيقية
آلات موسيقية إسرائيلية
أيلول
رموز يهودية
روش هاشناه
قوالب آلات موسيقية
كلمات وعبارات عبرية
كلمات وعبارات عبرية في الكتاب المقدس العبري
منتجات حيوانية
موسيقى يمنية

شوفار


Serdar Dursun (Hamburgo, 19 de outubro de 1991) é um futebolista profissional alemão de ascendência turca que atua como centroavante. Atualmente joga pelo .

Seleção Turca
Embora seja alemão de nascimento, Dursun optou em jogar pela Turquia, uma vez que sua família tem origem neste país. Seu primeiro gol pela seleção aconteceu logo em sua partida de estreia contra Letônia, em 11 de outubro de 2021, que terminou com a vitória turca por 2–1.

Títulos
 Fenerbahçe
 Copa da Turquia: 2022–23

Artilharias
 2. Bundesliga de 2020–21 (27 gols)

Ligações externas
 Perfil em transfermarkt

Naturais de Hamburgo
Alemães de ascendência turca
Futebolistas da Turquia
Futebolistas turco-alemães
Jogadores da Seleção Turca de Futebol
Futebolistas do Denizlispor Kulübü
Futebolistas do Fatih Karagümrük S.K.
Futebolistas do SpVgg Greuther Fürth
Futebolistas do Fenerbahçe SK
Turcos expatriados na Alemanha

Serdar Dursun


Sülümenli, Afyonkarahisar ilinin merkez ilçesine bağlı bir beldedir. İl merkezine 20 km uzaklikta yer alır.

Konumu

Kasaba, Afyonkarahisar-Konya karayolunun 16. kilometresinden 4 km iceridedir ve Afyonkarahisar'ın doğusunda ovalık düz arazi üzerinde kurulmuş bir kasaba olan Sülümenli'nin kuzeyinde Gebeceler kasabası, kuzeybatısında Çavdarlı köyü, batısında Çukurköy mahallesi, güneybatısında Salar kasabası ve Karaaslan köyü, güneyinde Işıklar kasabası ve doğusunda Çobanlar ilçesi bulunur. Yüzölçümü 208 km2'dir. Belde nüfusu  5.514'tür.

Tarihçe
Rivayete göre Danişmentlileri oluşturan Avşar boylarından Sülümenli (Süleymanlı) koluna mensup bir grup tarafından kurulmustur. Kasabanin kurucusunun isminin Süleyman bey oldugu rivayet edilir.  Çobanlar ve Işıklar beldelerini de aynı oymak kurmuştur, hatta kurucuların kardeşler oldukları rivayet edilir. Bilindiği gibi Danişmendlilerin dağılmasıyla onlara bağlı birçok oymak ve boy başta batı anadolu olmak üzere birçok yere dağılmışlardır. Balıkesirdeki Karesioğulları beğliğini de danişmendli boyları kurmuştur. Danişmend Gazi'nin asıl adı Gümüştekin Ahmed Gazi dir ve Kutalmışoğlu Süleyman Şah'ın dayısıdır.

Baska bir rivayete göre de, Dulkadiroğulları beyliğine mensup Oğuzların Avşar boyunun Civanşirli kolundan Selmanlı, Sülmenli, Süleymanlı veya Sülümenli aşireti tarafından kurulmuştur.

Ebul Gazi Bahadır Han'a göre; Azerbaycan'ın Karabağ bölgesi, Oğuz Han'ın üçüncü oğlu Yıldız Han'ın büyük oğlu olan Afşar (Avşar)'ın çocuklarından Cevanşir Türk kabilesinin Sarıçalı sülalesine ait, atadan kalma bir mülktü, Bu Türk sülalesinin Karabağ'daki köklerinin İslamlıktan öncelere kadar gittiği de bilinmektedir.  Arran (Karabağ) hakimi ve Gürcistan hükümdarları olan Cevanşirler, Hülagu Han'ın Anadolu'ya getirdiği ve Azerbaycan'a yerleştirdiği, Timur'un ise Anadolu'dan Karabağ'a naklettiği Afşarlar ile birleşerek Otuz İki Cevanşir (32 boydan müteşekkil) adını almışlardır.  Bu birlik içinde başka boydan Türklerde bulunuyordu. Bunlardan 8 boy Kıpçaklara mensuptu. Bu Afşarlar, daha sonra Akkoyunlular döneminde, Güney Azerbaycan'ın merkezi ve batı bölgelerine toplu halde yerleşmişlerdi. Van, Tebriz, Urumiye, Ağrı, Kars, Ahıska, Gümrü, Revan (şimdi Erivan deniliyor), Nahçivan (adı bile Cevanşirlerden geliyor) ve Karabağ gibi geniş bir bölgede yaşıyorlardı. Bu bölgedeki , rivayete göre Van ve civarındaki bölgeden, bir grup civanşirli obası, Osmanlı-Rus-İran devletleri arasındaki uzun süren savaş ve sıkıntılardan dolayı Anadolu içlerine göç ettiler, Süleymanlı aşiretine mensup iki kardeş ve sülalesi ve mensupları Karahisar-ı Sahip bölgesine gelerek Sülümenli,Çobanlar ve Işıklar beldelerini kurmuşlardır.

Kurulduktan sonra değişik bazı boylardan ve civar yerleşim yerlerinden gelen göçlerle büyümüştür. 93 harbinde (1877-1878) Kafkaslardan ve Balkanlardan Anadoluya göç yapıldığı sırada Sülümenli de nasibini almış ve Ahıskalı Müderris Mehmed efendi ismi ile maruf zat, o zamanlar Medresetü'l-Kuzât denilen İstanbul Hukuk Fakültesini bitirip kadı olmuş ve çeşitli beldelerde kadılık ve müftülük yapmıştır. Ailesi beldede Ayanlar Sülalesi olarak bilinmektedir.

Beldeye değişik vesilelerle Çerkez, Karaçay ve Beyaz Rus asıllı gelinler de gelmiş olup beldenin kültür yapısını zenginleştirmişlerdir.

Bir dönem kasabanın ismi "Beşkuyu" olarak değiştirilse de, 21 Ocak 1970'te yeniden Sülümenli'ye çevrildi.

10 Eylül 1991 tarihinde yeni kurulan Çobanlar ilçesine bağlandıktan bir süre sonra Çobanlar ilçesinden ayrılarak il merkezine bağlanmıştır.

İdari yapı

Kasaba 1967 yılında belediyelik olmuştur ve şu an İbrahim EROĞUL belediye başkanı olarak bu görevi yürütmektedir. 10 yıl içerisinde Afyonkarahisar yeni çevre yolunun tamamlanması ve Afyonkarahisar havaalanının sivil uçuşlara açılmasını müteakip Afyonkarahisar'ın büyükşehir statüsüne yükselmesi beklenmekte olup Sülümenli kasabası da diğer 6-7 belediye ile birlikte Afyonkarahisar Büyükşehir Belediyesi'nin merkez ilçelerinden birisi olacaktır.

Beldenin 6 mahallesi bulunmaktadır. Bunlar: Ulucami, Zafer, İstiklal, Cumhuriyet, Altındağ ve Şeker mahallesidir.

Nüfus

Kaynakça

Afyonkarahisar merkez belde ve köyleri

Sülümenli, Afyonkarahisar


Die Swedish Open 1984 im Badminton fanden vom 15. bis zum 18. März 1984 in Malmö, Schweden, statt.

Finalresultate

Literatur
 Martin Knupp: YONEX Badminton Handbuch 1985. S. 151–152.

World Badminton Grand Prix 1984
1984
Badmintonwettbewerb in Malmö

Swedish Open 1984


An Habenaria alata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni William Jackson Hooker. An Habenaria alata in nahilalakip ha genus nga Habenaria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Habenaria

Habenaria alata