İçerik Yönetim Sistemi (İYS,  ya da CMS) dijital içerik üretilmesini ve düzenlenmesini yönetmeye yarayan yazılım. Bir İYS, genellikle doküman yönetimi, değer yönetimi ve kayıt tutma sistemlerinin birden fazla katılımcı tarafından işbirliği içinde kullanılmasını sağlar.

Çoğu zaman bir Web sitesi hazırlamak, Web sayfalarında bulunan bilgilerin arzu edilen şekilde görüntülenmesini sağlayan yazılımlar olarak dar anlamlı bir tanımla değinilen içerik yönetim sistemleri, uluslararası platformda birçok organizasyon için zorunluluk hâline gelen modern bir varlık () yönetimi tekniği olmuştur. Günümüzde içerik yönetim sistemleri kendi içerisinde bölünmüş bir yazılım endüstrisi hâline gelmiş, sayısız yazılım firmasının ürünleri ile birlikte birçok açık kaynak kod projesini barındırmaktadırr.

İYS, ortak çalışma gerektiren ortamlardaki iş akışını yönetmeyi sağlayan işlemler bütünüdür. Bu işlemler manuel veya bilgisayar tabanlı olabilir. Bu işlemler aşağıdakileri sağlamak için tasarlanmıştır.
 Çok miktarda insanın paylaşımlı veriye ulaşması ve değiştirmesine imkân sağlamak,
 Erişilen veri için rol tanımlı yetkilerin verilmesini sağlamak,
 Verinin kolay saklanmasını ve okunmasını sağlamak,
 Tekrarlanan ve tekerrür eden veri miktarını azaltmak için gerekli ortamları sağlamak,
 Rapor yazılmasını kolaylaştırmak,
 Kullanıcılar arası iletişimin artmasını sağlamak

Bir İYS'inde veri herhangi bir şey olabilir. Dokümanlar, filmler, resimler, telefon numaraları, bilimsel veri vb. İYS genelde veriyi kaydetmek, kontrol etmek ve gözden geçirmek (zenginleştirmek) ve yayınlamak için kullanılır. Merkez bir veri ambarında çalışır ve yeni eklenen dosyalara sürüm bilgisi ekler. Sürüm bilgisi ekleme işlemi İYS'nin en büyük avantajlarından birisidir.

İYS tanımı ilk olarak Web sitesi hazırlama ve yönetme fonksiyonu için kullanılmıştır. Önceleri birçok organizasyon kendi içerisinde amaçları doğrultusunda yazılımlar geliştirmiştir. Web sitelerini düzenleyen bu ufak sistemlerin bir pazar oluşturabileceği fikri ilk kez 1995 yılında belki de hâlâ en kalabalık içerik grubuna sahip olan CNET firmasının kendi içerik yönetim sisteminin geliştirilmesi için Vignette firması ile anlaşması noktasında ortaya çıkmıştır. Böylelikle Vignette firması içerik yönetim sistemleri kavramını bir sektör hâline getirmiştir. Zamanla kendi içerisinde portal sistemleri, wiki sistemleri, Web tabanlı groupware vb. alt dallara ayrılan endüstri günümüzde hâlen gelişimini sürdürmektedir.

İçerik yönetim sistemi altyapısı

İYS'nin hepsinde bulunması gereken bazı temel özellikler vardır;

Kullanıcı yönetimi
 Üye hesapları
Kullanıcılar ve Yöneticilerin ad, soyad, iletişim bilgileri gibi detaylı bilgilerini kayıt etmeye ve güncellemeye yarar.

 Yetki yönetimi
Sistem içerisindeki hangi öğelere ve özelliklere erişimin olabileceğinin tanımlandığı alandır.
Hangi kullanıcının sistemin ne kadarına erişebileceğini, neleri düzenleyebileceğini veya silebileceğini tanımlamaya yarar.
Genellikle üç seviye altında toplanmaktadır; Görme Yetkisi, Düzenleme Yetkisi ve Silme Yetkisi

 Rol tabanlı izin sistemi
Her kullanıcı için ayrı ayrı izin düzenlemesi yapmak yerine, roller tanımlanarak izinler rollerle ilişkilendirilir ve kullanıcılar da rollere atanır.

İçerik yönetimi

Daha ayrıntılı bilgi için İçerik yönetimi başlığına bakınız.

İçerik, Türk Dil Kurumu sözlüğünde "bir anlatımda verilmek istenen öz; düşünce, duygu ve imgelerin bütünü" olarak tanımlanmaktadır.

Bilgisayar bilimleri açısından içerik yönetimi içeriğin yaşam devri (İng.: content life cycle) ile ilgili eylem, işlem ve araçların tümüdür. Bu bağlamda içerik sayısal ortama geçirilmiş ya da geçirilmesi mümkün, yapısal olan (ör.: Düz metin, veritabanı girdileri) veya yapısal olmayan (ör.: Metin işleme belgeleri, resim, film, ses kaydı, faks vb.) ortamlarda var olan yorumlanabilir verilerdir.

İçeriğin yaşam devri oluşturma, yayınlama, düzenleme, paylaşma, depolama ve raporlama gibi farklı süreçler içerebilir.

İletişim yönetimi

Raporlama ve Analiz

Verimlilik

Güvenlik

Esneklik

Performans

Basit arayüz

Ayrıca bakınız

 İçerik yönetim sistemleri listesi
 Veritabanı yönetim sistemi
 Üretkenlik yazılımı
 Kişisel bilgi yöneticisi

Kaynakça

İçerik yönetim sistemi


L'édition 2021 du tournoi de tennis de Bol se déroule du 7 au  sur terre battue en extérieur. Elle appartient à la catégorie WTA 125.

Jasmine Paolini remporte le tournoi en simple. En finale, elle bat Arantxa Rus, décrochant à cette occasion son premier titre dans cette catégorie.

L'épreuve de double voit quant à elle s'imposer Aliona Bolsova et Katarzyna Kawa.

Faits marquants

Forfaits
Néant.

Lauréates
La tête de série N°3 Jasmine Paolini remporte son premier titre en simple en WTA 125 en battant en finale Arantxa Rus.

La paire Aliona Bolsova et Katarzyna Kawa remporte le double.

Primes et points

Source:

Résultats en simple

Parcours

Tableau

Résultats en double

Parcours

Tableau

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Tournoi de tennis de Bol
 Saison 2021 de la WTA

Lien externe

  Site officiel

Navigation

WTA 2021
Bol
Sport en Croatie en 2021
Tennis en juin 2021

Tournoi de tennis de Bol (WTA 2021)


Uma consolidadora turística (também conhecida como broker) é uma empresa do ramo turístico cuja atividade consiste em facilitar a venda de passagens aéreas, estadias em hotéis e demais serviços turísticos em geral. Estas empresas atuam como um intermediário entre operadoras, agências de viagem e os fornecedores de serviços em turismo e hospedagem, podendo em alguns casos ceder crédito para pagamento, criar parcerias e distribuir produtos de seus fornecedores a uma carteira de agências e operadoras turísticas parceiras.

Algumas consolidadoras se especializam em determinados produtos do setor turístico, podendo comercializar apenas passagens aéreas e rodoviárias, serviços receptivos, hospedagem e serviços de hotelaria, cruzeiros marítimos ou mesmo mais de um destes produtos ao mesmo tempo. Agências de viagem costumam utilizar as consolidadoras como fornecedores intermediários visando a composição de um mark-up melhor, melhores tarifas e maior variedade de opções para oferecer a seus clientes.

Alguns exemplos de consolidadoras turísticas são empresas como a Abreu em Portugal, RexturAdvance, SakuraTur e EsferaTur no Brasil e consolidadoras de hotéis e serviços turísticos internacionais como a Hotelbeds, Tourico Holidays e a WebBeds.

Turismo

Consolidadora turística


Daruvarska pivovara s radom je počela 1840. godine i pošto od svojega osnutka pa do danas djeluje na istom mjestu slovi za najstariju od svih pivovara u Hrvatskoj. Također pivovara nikad nije prestala proizvoditi pa ni u vremenima Domovinskog rata. Tehnologiju proizvodnje piva u Daruvar su donijeli Česi što se oslikava u imenu piva. Naziv piva Staročeško prvi se put počeo upotrebljavati 1893. godine, tijekom vlasništva građana Polaka, Crnera i Dobranovića i to za zimsko pivo pod nazivom "Staročeško zimsko pivo" koje se istakalo iz drvene bačve. To pivo proizvodilo se prema recepturi čeških doseljenika daruvarskog kraja. Nakon "zimskog", Staročeško se kao ime počelo koristiti i za ostale vrste piva. Jedina je pivovara izvan Češke Republike koja proizvodi pivo prema tradicionalnoj češkoj tehnologiji (staročeška receptura), što je čini jedinstvenom na ovim prostorima.

Staročeško pivo kuhati se počelo čak dvije godine prije nego što je u češkom gradu Plzeňu po prvi put u povijesti skuhan lager, koji je i danas dominantni tip u svijetu piva.

2008. godine Daruvarska pivovara završila je u stečaju. Nakon toga ime je promijenjeno u Pivovara Daruvar te se pivovara, uz lager, više okrenula craft pivu.

Rekordnu proizvodnju od 255 tisuća hektolitara godišnje pivovara je zabilježila 1998. godine.

Povijest
Utemeljila ju je grofovska obitelj Janković (pivovaru je zapravo dao izgraditi Izidor Janković), nasljednici grofa Antuna Jankovića na imanju potonjeg u središtu Daruvara.

1893. pivovara prelazi u vlasništvo dobro stojećih daruvarskih građana Polaka, Crnera, Dobrovića i drugih.

1925. godine pivovaru je kupila obitelj Gross (Gustav i Leon Gross) koja je od početka 20. stoljeća imala u Daruvaru Građansku dioničku štedionicu.

1941. pivovaru kupuje Viktor Hrešić, tadašnji vlasnik mljekare Zdenka u Velikim Zdencima.

Privatizacijom u ožujku 1993. godine postala je dioničko društvo u vlasništvu tadašnjih i bivših radnika te je ubrzo preregistrirana u društvo s ograničenom odgovornošću.

2005. godine pivovara je prodana tvrtki Orlando Film Classic u vlasništvu Orsata Zovka.

2008. godine tvrtka Durata, vlasnika Zdravka Pavkovića, kupila je prvo 75 postotni udio, a do kraja godine i preostalu četvrtinu udjela.

Od lipnja 2010. godine pivovara je dio Kufner grupe d.o.o.

Pivovara danas
Nakon ulaska u tržište craft piva našli su se u jedinstvenoj situaciji na hrvatskom tržištu.

"Nisu "tipična" industrijska pivovara, ali nisu ni "tipična" craft pivovara, kako se danas najčešće klasificiraju na tržištu. Istovremeno su najmanja industrijska i najveća craft pivovara u Hrvatskoj. Neki za njih kažu da su veliki, a neki da su dio njih - malih. No, zbog njih se "craft puritanci" ne dižu na zadnje noge, kao što to čine u slučaju velikih industrijskih pivovara  - koje pod egidom crafta na tržište izbacuju nove stilove piva. Daruvarskoj pivovari je zakon omogućio da se pozicionira na tržištu kao mala i nezavisna. S time da ona ima dodatnu prednost: živi od industrijske pive, a za dušu radi craft – pivo.", s portala novac.hr.

"Jasno mi je da će našu pivovaru javnost teško doživjeti kao klasični craft, ali želja nam je da prosječnom potrošaču svijetlog lager piva približimo craft pivo, a što zbog naše tehnologije i distribucije možemo po razumnoj cijeni.", Krešo Marić, majstor pivar Pivovare Daruvar.

Proizvodi

Staročeško
Pivo od samog početka slično češkom pivu, a kuhati se počelo čak dvije godine prije nego što je u češkom gradu Plzeňu prvi put u povijesti skuhan lager, koji i danas prevladava u svijetu piva. Prvo Staročeško pivo pod nazivom Zimsko, točilo se iz drvene bačve i proizvodilo prema recepturi čeških doseljenika daruvarskoga kraja.

Daruvarsko

Peti element
Pivovara je 2014. uvela novu brand liniju Peti element (5th Element), pod kojom se trenutačno prodaje 10 različitih vrsta craft piva. Istaknuti se mogu Whey Beer (proteinsko pivo) i Green power - prvo pivo s dodatkom industrijske konoplje u Hrvatskoj. Pivo Peti element nastalo je u radionici najpoznatijeg domaćeg majstora pivara Kreše Marića. To je linija piva iza koje stoji filozofija o petom elementu – u osnovi svakog piva samo su četiri sastojka: voda, slad, kvasac i aromatični hmelj. Njihovi su simboli redom: voda, zemlja, zrak i vatra, a vječno traženje harmonije i sklada u beskraju mogućnosti koje pružaju elementi (očituje se u velikom broju vrsti piva koji svakodnevno raste) zove se – ljubav. Ljubav majstora pivara je peti element.

O nazivu od tvorca i same pivovare:

"Četiri osnovna sastojka [piva (slad, voda, hmelj i kvasac)] prikazujemo kao četiri elementa [(zemlja, voda, zrak i vatra)] – slad izlazi iz zemlje, hmelj raste u visine i simbolizira zrak, voda je voda, dok je kvasac čaroban poput vatre. Peti element je čovjek, pivar, koji koristeći svoja znanja kombinira ta četiri osnovna sastojka da bi dobio specifičnu aromu jer su se ljudi zaželjeli kvalitetnog piva i novih okusa, a ja to zovem pivo s dušom ili osobnim potpisom.", Krešo Marić, majstor pivar i voditelj proizvodnje Pivovare Daruvar."...četiri osnovna sastojka (slad, voda, hmelj i kvasac), odlučili smo predstaviti Vam te sastojke kroz četiri elementa – zemlju, vodu, zrak i vatru koje objedinjuje naša strast u proizvodnji piva kroz peti element - ljubav. Na Vama je da pronađete svoj element i pretvorite ga u onaj peti – ljubav, pa da čarolija pri ispijanju svakog našeg piva bude potpuna."'', Pivovara Daruvar.

Poveznice

 Daruvar
 pivo

Izvori

Vanjske poveznice
https://www.pivovara-daruvar.hr/

Pivovare u Hrvatskoj
Daruvar

Daruvarska pivovara


Alvin! și veverițele (stilizat ca ALVINNN!!! și veverițele) este o serie de televiziune americană / franceză CGI animată, care este pe Sky Kids, Nicktoons, POPand, BBC Alba cu Alvin și The Chipmunks și The Chipettes care a fost anunțat pentru prima dată în 2010. După o pauză de 25 de ani, premiera acestei seriale marchează prima lor emisiune de televiziune împreună din 1990. Un trailer promoțional pentru seria a fost postat pe YouTube. La 10 octombrie 2016, a fost anunțat că seria a fost reînnoită pentru un al treilea și al patrulea sezon.

Premis
În serial este vorba despre Alvin și veveritele care au parte zi de zi de multe peripeții. Ei au fost crescuți de mici de către Dave, tatăl lor adoptiv. Fiecare are rolul său. Ei fac parte dintr-o trupă și cântă alături de prietenele lor, The Chipettes, având și ele, la rândul lor, o trupă.

Personaje
 Alvin Seville - Băiatul cel Rău: Alvin este o "legendă locală" autoproclamată și cel mai încrezător și mai entuziast dintre cei trei frații. Cu atitudine, energie și multe scheme nebunești, Alvin acționează din impuls, crezând pe deplin în viziunea sa briliantă, dar planurile lui trăznite se termină de obicei în dezastru, băgându-i pe el și pe frații săi în necazuri, însă întotdeauna găsește o cale de scăpare până la urmă...bine, aproape întotdeauna...

Simon Seville - Băiatul cel Deștept: Simon este fratele cel mai mare (cu 8 secunde). Are un IQ chiar la nord de al lui Einstein și un ascuțit și sec simț al umorului. Mintea sa ageră, de obicei, poate prezice modul în care schemele lui Alvin se vor încheia în dezastru și își folosește inteligența pentru a descoperi soluția potrivită și pentru a menține trio-ul în siguranță. Simon îl iubește pe Alvin, dar în secret îl îngrijorează faptul că aceștia împărtășesc același fond genetic.

Theodore Seville - Băiatul cel Bun: Theodore este fratele cel mai mic. Este drăguț, sfios și naiv, cu alte cuvinte, o țintă ușoară pentru majoritatea planurilor nebunești ale lui Alvin. El este bebelușul familiei, dar nu lăsa ca mărimea sa să te păcălească! Această mică veveriță surprinde mereu cu cuvintele sale puternice de înțelepciune, care îl fac, de fapt, pe Alvin să-și reconsidere schemele năsabuite...însă, nu pentru mult timp...
David "Dave" Seville - Tatăl lor adoptiv: Dacă nu îl găsiți pe Dave, doar ascultați pe cineva care strigă "ALVINNN!!!" din vârful plămânilor. În calitate de tată al acestui trio hiperactiv, Dave este adesea prins în încurcăturile lor afurisite, în timp ce compune cântece pentru ei. Creșterea copiilor poate fi dificilă, dar creșterea a trei veverițe problematice este o treabă pe care numai Dave o poate face.
Brittany Miller - Deși nu este astronom, Brittany e destul de sigură că lumea se învârte în jurul ei. Este o sclavă a modei, care crede cu tărie că ești ceea ce porți. Pe lângă stilul ei criminal, ea este de asemenea cunoscută și pentru atitudinea sa criminală. Adevărat, la prima vedere ar putea părea încrezută și egocentrică, acordându-le surorilor sale o perioadă grea, dar atunci când situația devine critică, Brittany dezvăluie o inimă de aur și face ceea ce trebuie.
Jeanette Miller - Jeanette este mai interesată să înțeleagă cum funcționează universul decât să se asigure că șosetele ei se potrivesc. Este o gânditoare și simțitoare profundă și, spre deosebire de sora ei Brittany, știe că aspectul nu este totul. Jeanette e incredibil de dulce și blândă, dar are o coloană vertebrală din oțel și va susține ceea ce consideră că este corect.
Eleanor Miller - Eleanor este extravertită, sportivă și ambițioasă și crede că orice e posibil dacă te străduiești suficient. Pe lângă abilitățile sale atletice, se pricepe foarte bine și la gătit. Nu e de mirare că are prieteni în fiecare cerc social. Este cea mai scundă dintre cele trei surori, The Chipettes, dar poți să o distingi întotdeauna într-o mulțime, doar prin voința și determinarea ei puternică.

Referințe și note

Nickelodeon
Seriale de televiziune din 2015
Alvin și veverițele
Seriale de animație

Alvin! și veverițele (2015)


Hjónatoppur (fræðiheiti Lonicera conjugialis) er runni af geitblaðsætt ættaður frá vesturhluta Bandaríkjanna (Kalifornía, Idaho, Nevada, Oregon, Washington).

Hann hefur tæpast verið reyndur á Íslandi.

Heimild

Geitblaðsætt

Hjónatoppur


Vetlanda BK este un club de bandy din Vetlanda, Suedia, fondat in 1945.

Palmares
 Campioana Suediei:
 Câștigătoare:''' 1986, 1991, 1992

Note

Fondări în 1945
Sport în Suedia
Cluburi suedeze de bandy

Vetlanda BK


مارش الكولونيل بوجي  هو مارش عسكري تم تأليفه 1914 بواسطة ف. ج ريكتس، وكان ماريسترو الجيش البريطاني، وقد أشتهر هذا اللحن وأستخدم في الكثير من الأفلام والمسلسلات

مراجع

وصلات خارجية
 أستمع للحن
 توزيعات على اللحن

أغان عن العسكرية
أغان عن شخصيات ذكور خياليون
أغان عن ضباط عسكريين
أغان منفردة حققت المركز الأول في ألمانيا
أغاني في الحرب العالمية الأولى
مؤلفات موسيقية من عام 1914

مارش الكولونيل بوجي


Şahin gagalı kaplumbağa (Eretmochelys imbricata), Chelonioidea (deniz kaplumbağaları) üst familyasının en çok sayıda türünü barındıran Cheloniidae familyasındaki Eretmochelys cinsini tek başına oluşturan bir kaplumbağa türüdür. bu kaplumbağanın iki alt türü bulunur:
 Eretmochelys imbricata bissa
 Eretmochelys imbricata imbricata

Fiziksel özellikler
Şahin gagalı kaplumbağayı şu genel fiziksel özellikleri ile ayırmak mümkündür:
 uzun ve bir noktaya doğru incelen kafa
 gaga benzeri ağız ve V şekilli alt çene
 kuş benzeri bir görünüm
 yeşil kaplumbağa ya da deri sırtlı deniz kaplumbağası ile karşılaştırıldığında, karada almaşık yürüyüş

Kaynakça

Nesli kritik tehlikedeki hayvanlar
Deniz kaplumbağasıgiller
Afrika sürüngenleri
Asya sürüngenleri
Güney Amerika sürüngenleri
Kuzey Amerika sürüngenleri
Karayipler faunası
Meksika Körfezi biyotası
Okyanusya sürüngenleri
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki sürüngenler
Doğu Amerika Birleşik Devletleri faunası
Avustralya'daki sürüngenler
Batı Avustralya faunası
Bangladeş'teki sürüngenler
Belize faunası
Birleşik Arap Emirlikleri
Endonezya faunası
Filipinler faunası
Guatemala faunası
Guyana'daki sürüngenler
Hawaii faunası
Hindistan'daki sürüngenler
İran'daki sürüngenler
Japonya'daki sürüngenler
Malezya faunası
Meksika'daki sürüngenler
Pakistan'daki sürüngenler
Umman faunası
1766'da tanımlanan omurgalılar
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Şahin gagalı kaplumbağa


Meanguera del Golfo je otok i općina u departmanu La Unión u Salvadoru. Nalazi se 30 km od departmana La Unión i 213 km od San Salvadora na otoku Meanguera u zaljevu Fonseca. Ima površinu od 23.6 km2, s populacijom od 2398 stanovnika (2007).

Povijest
Tri zemlje koje imaju obalu duž zaljeva, Honduras, El Salvador i Nikaragva, su bile uključene u dugotrajni spor oko prava na zaljev i otoke koji se unutar njega nalaze. Godine 1992. vijeće Međunarodnog suda pravde odlučilo je o sporu oko kopnene, otočne i pomorske granice, čiji je dio bio i spor oko zaljeva. Međunarodni sud je odlučio da Salvador, Honduras i Nikaragva dijele kontrolu nad zaljevom Fonseca. Salvadoru su dodijeljeni otoci Meanguera i Meanguerita, a Honduraso otok El Tigre.

Izvori

Vansjke poveznice

Salvadorski otoci
Otoci u Tihom oceanu (Sjeverna Amerika)

Meanguera del Golfo


Hikmet Çetin (d. 1937, Lice), Türk siyasetçi, devlet adamı ve eski Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı. CHP Genel Başkanlığı görevini Şubat 1995 - Eylül 1995 tarihleri arasında sürdürmüştür. Mart 1995 - Ekim 1995 ve Ekim 1978 - Kasım 1979 tarihleri arasında Başbakan yardımcılığı görevini sürdüren Çetin, birçok hükûmette görev almıştır.

İlk defa 1977 Türkiye genel seçimleri'nde İstanbul milletvekili olarak meclise giren Çetin, 1978-1979 yılları arasında Bülent Ecevit tarafından kurulan koalisyon hükûmetinde başbakan yardımcısı olarak yer almıştır. 12 Eylül Darbesi ile partisi kapatılmıştır. Ardından 1987 Türkiye genel seçimleri'nde Sosyaldemokrat Halkçı Parti'den Diyarbakır milletvekili olarak meclise girmiştir ve partide birçok üst düzey görevde bulunmuştur.

1991 Türkiye genel seçimleri'nde Gaziantep milletvekili olarak meclise girmiştir ve 3. defa seçilmiştir. Süleyman Demirel tarafından kurulan koalisyon hükûmetinde Dışişleri bakanı olarak yer almıştır. Şubat 1995'te yapılan CHP ile SHP'nin birleştiği CHP kongresinde genel başkan olarak seçilmiştir ve bu görevini Eylül ayına kadar sürdürmüştür. 1997 yılında meclis başkanı olarak seçilmiştir ve bu görevini 1999 Türkiye genel seçimleri'ne kadar sürdürmüştür.

Seçimden sonra bir süre Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'e dış politika alanında başdanışmanlık yapan Çetin, 2003-2006 yılları arasında NATO Afganistan Kıdemli Sivil Temsilcisi olarak görev yapmıştır. Bir süre Mustafa Sarıgül tarafından kurulan Türkiye Değişim Hareketi içinde yer almıştır.

İlk yılları
Hikmet Çetin 1937 yılında Diyarbakır'ın Lice ilçesinde Kürt bir aile doğdu. İlköğrenimini Lice'de, ortaöğrenimini Ankara Atatürk Lisesi'nde tamamladı. 1960'ta Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İktisat ve Maliye Bölümü'nden mezun olduktan sonra Devlet Planlama Teşkilatı'nda (DPT) uzman yardımcısı olarak göreve başladı. DPT'de çalıştığı sıralarda incelemeler yapmak üzere ABD dahil birçok ülkeye gönderildi. ABD'de Williams College'de kalkınma ekonomisi üzerine master yaptı. 1968 yılında ABD'de Kaliforniya eyaletinde Stanford Üniversitesi'nde planlama modelleri üzerine araştırma çalışması yaptı. Askerlik görevini 1970 yılında tamamladıktan sonra 1977 yılına kadar DPT'de İktisadi Planlama Dairesi Başkanlığı görevinde bulundu. Bir süre ODTÜ'de yarı-zamanlı hocalık yaptı.

Siyasal yaşamı
1977 genel seçimleri'nde Cumhuriyet Halk Partisi'nden (CHP) TBMM'ye İstanbul milletvekili olarak girdi ve 1978-1979 yılları arasında devlet bakanı ve başbakan yardımcısı olarak görev yaptı.

29 Kasım 1987'de yapılan genel seçimlerde Sosyaldemokrat Halkçı Parti'den (SHP) Diyarbakır milletvekili olarak yeniden TBMM'ye seçildi ve meclis grup başkan vekilliği ve genel sekreterlik dahil olmak üzere partide birçok üst düzey görevde bulundu. 20 Ekim 1991 tarihinde yapılan genel seçimlerde 3. kez milletvekili seçildi ve parlamentoya Gaziantep Milletvekili olarak girdi.

20 Kasım 1991 tarihinde Süleyman Demirel'in başkanlığında kurulan DYP-SHP koalisyon hükûmetinde dışişleri bakanı olarak atandı. Tansu Çiller tarafından Haziran 1993'te kurulan 2. DYP-SHP kolisyon hükûmetinde bu görevini muhafaza etti. 27 Temmuz 1994 tarihinde Dışişleri Bakanlığı'ndan istifa etti. Şubat 1995'te CHP ile SHP'nin birleştiği kurultayda CHP genel başkanlığına seçildi, bu görevi aynı yılın eylül ayına kadar devam ettirdi.

1995 genel seçimleri'nde Gaziantep milletvekili seçildi. 16 Ekim 1997'de seçildiği TBMM Başkanlığı görevini 1999 genel seçimleri'ne kadar sürdürdü. Daha sonra Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'e dış politika alanında başdanışmanlık yaptı.

2004 Ocak ayında NATO'nun Afganistan'daki Kıdemli Sivil Temsilcisi görevini üstlendi. Bu görevini 2006 Ağustos ayında tamamladı. (CHP) içinde Deniz Baykal'a karşı muhalefette yer alan Çetin, bir süre Mustafa Sarıgül'ün liderliğindeki Türkiye Değişim Hareketi (TDH) içinde yer aldı.

Hikmet Çetin, Okan Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümü Danışma Kurulu üyesidir.

Kaynakça

1937 doğumlular
Lice doğumlular
Diyarbakır doğumlu siyasetçiler
Kürt asıllı Türk siyasetçiler
Ankara Atatürk Lisesinde öğrenim görenler
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrenim görenler
Sosyaldemokrat Halkçı Parti genel sekreterleri
Cumhuriyet Halk Partisi genel başkanları
21. yüzyıl Türk siyasetçileri
Türkiye Büyük Millet Meclisi başkanları
TBMM 16. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 18. dönem Diyarbakır milletvekilleri
TBMM 19. dönem Gaziantep milletvekilleri
TBMM 20. dönem Gaziantep milletvekilleri
TBMM Sosyaldemokrat Halkçı Parti Grup Başkanvekilleri
Bilderberg Toplantıları
Türkiye Cumhurbaşkanlığı başdanışmanları
TBMM Dışişleri Komisyonu
TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu
SHP MYK üyeleri
Yaşayan insanlar
Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi Türk Grubu
NATO yetkilileri
Türk sosyal demokratlar

Hikmet Çetin


Norbert Skalden (* 8. Juni 1936 in Berlin; † April 1981) war ein deutscher Schauspieler.

Leben
Der Sohn des Dokumentarfilmregisseurs Kurt Skalden (1895–1975) und der Schauspielerin Maria Paudler erhielt seine künstlerische Ausbildung in der zweiten Hälfte der 50er Jahre bei Eduard Marks in Hamburg. Anschließend begann er Theater zu spielen und gab auch sein Filmdebüt. So spielte er 1959 am Aachener Stadttheater und wirkte mit einer kleinen Rolle als Fahrlehrer in der Heinz-Erhardt-Komödie Natürlich die Autofahrer mit.

Es folgten Theaterverpflichtungen in Hamburg, Berlin und Zürich; zeitgleich stand Skalden seit 1963 regelmäßig vor der Kamera. Mit mittelgroßen Rollen wirkte Skalden in einer Fülle von Fernsehfilmen mit, darunter (rund um das Jahr 1970) auch eine Reihe von ambitionierten Produktionen mit zeitgeschichtlichem Inhalt (Friedrich III. '…gestorben als Kaiser', Maximilian von Mexiko, Der irische Freiheitskampf, Marinemeuterei 1917, Gnade für Timothy Evans, Jacques Offenbach – Ein Lebensbild und Das Wunder von Lengede) mit. Oftmals verkörperte er klar strukturierte und entschiedene Charaktere wie etwa den irischen Freiheitshelden Michael Collins oder junge Offiziere und Adelige. Darüber hinaus gab er Gastauftritte in einer Reihe von Serien wie Die Unverbesserlichen, Cliff Dexter und Polizeifunk ruft. In Ulrich und Ulrike hatte er mit dem Charles 1966 eine durchgehende Rolle.

Norbert Skalden hat auch häufig für den Hörfunk gearbeitet und war im Synchrongeschäft tätig. Er hatte einen Sohn aus einer geschiedenen Beziehung.

Filmografie
Fernsehfilme, wenn nicht anders angegeben
1959: Natürlich die Autofahrer (Kino)
1963: Hafenpolizei (eine Folge)
1964: Der Schrank
1964: Polizeirevier Davidswache (Kino)
1965: Die Unverbesserlichen (erste Folge)
1965: Preis der Freiheit
1966: Die Gefangenen von Murano
1966: Ulrich und Ulrike (Serie)
1967: Antitoxin
1967: Der Weiberfeind
1968: Das Wunder von Lengede
1969: Jacques Offenbach – Ein Lebensbild
1969: Gnade für Timothy Evans
1969: Marinemeuterei 1917
1969: Der irische Freiheitskampf
1970: Friedrich III. '…gestorben als Kaiser'
1970: Maximilian von Mexiko
1970: Der Tod des Deputierten Jean Jaurès
1972: Doppelspiel in Paris
1974: Mary Stuart
1976: Feinde

Weblinks

Norbert PAUDLER (SKALDEN) auf einem Klassenfoto vom Dezember 1948

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
Deutscher
Geboren 1936
Gestorben 1981
Mann

Norbert Skalden


Bossen og bøllerne er en film instrueret af Finn Nørgaard.

Handling
Erhvervsleder Stine Bosse inviterer fire unge nydanskere med en kriminel fortid med på en vandretur i Nordspanien - de går 120 på El Camino. Gennemfører de unge turen, har Stine lovet dem et fast job.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2010
Dokumentarfilm fra Danmark

Bossen og bøllerne


Seymour Aubrey Papert (født 29. februar 1928 i Pretoria, død 31. juli 2016 i Blue Hill, Maine) var en sydafrikansk-født amerikansk matematiker, datalog og pædagog. Han var en af pionererne inden for kunstig intelligens og sammen med Wally Feurzeig ophavsmand til det pædagogiske programmeringssprog Logo.

Uddannelse
Seymour Papert gik på University of Vitwatersrand i Johannesburg, hvorfra han tog en cand.phil. i 1949 og en ph.d. i matematik i 1952. Han rejste derpå til England og tog endnu en ph.d. i matematik fra Cambridge University i 1959 under vejledning af Frankie Smithies.

Karriere
Papert arbejdede som forsker på flere forskellige institutioner, herunder St. John's College i Cambridge, Institut Henri Poincaré i Paris, Université de Genève og National Physical Laboratory i London, inden han i 1963 blev ansat som forskningsassistent ved Massachusetts Institute of Technology. I 1967 blev han samme sted udnævnt til professor i anvendt matematik, og han blev af Marvin Minsky, der var en af grundlæggerne, gjort til meddirektør for MIT's Artificial Intelligence Laboratory, en titel han beholdt til 1981. Han var desuden professor i pædagogik ved MIT 1974-81.

Forskning
Under sit ophold i Genève havde Papert arbejdet sammen med Jean Piaget, hvis teorier kom tilst betyde meget for Paperts forståelse af læring, og han havde i sin forskning et grundlæggende fokus på læringsteorier, ikke mindst ved hjælp af nye teknologier samt på, hvordan disse spiller ind på læringsorganisationer.

Konstruktionisme
Papert dannede sammen med Minsky, Jerome Wiesner og Nicholas Negroponte det, der senere blev til MIT Media Lab, hvor Papert stod i spidsen for MIT Epistemology and Learning Research Group. Her udviklede han, inspireret af Piagets konstruktivisme, en læringsteori kaldet konstruktionisme, hvor han gentænkte, hvordan skolerne skulle fungere baseret på læringsteorier.

Logo
Han anvendte Piagets teorier i udviklingen af programmeringssproget Logo. Det var beregnet til at hjælpe børn med at forbedre den måde, hvorpå de tænker og løser problemer. Tankerne herom opstod allerede sidst i 1960'erne i en tid, hvor computere på ingen måde var tilgængelige for alle. Han fik lavet en lille "Logo-robot", og børn fik vist, hvordan den kunne programmeres i en legesituation. Seymour Papert lagde stor vægt på, at Logo skulle være et sprog, som børn kunne lære, og som samtidig skulle være avanceret nok til at kunne bruges mere professionelt.

Andre områder
I forlængelse af sin forskning i læring var Papert en af bagmændene bag projektet One Laptop Per Child, der tog initiativ til at udvikle meget billige computere til uddeling blandt børn i udviklingslande.

Indflydelse og hædersbevisninger
Paperts arbejde har haft betydning for andre forskere inden for læringsteori og datalogi. Således havde hans arbejde stor betydning for Uli Wilenskys design af NetLogo, og de to arbejdede sammen i forskningen i vidensrestrukturering. Ligeledes var hans arbejde vigtigt for Andrea diSessas udvikling af "dynaturtles". I 1981 dannede Papert sammen med flere andre fra Logo-gruppen på MIT firmaet Logo Computer Systems Inc (LCSI), som han sad i bestyrelsen for i over tyve år. For LCSI udviklede Papert flere prisvindende programmer, herunder LogoWriter, og han bidrog desuden til udviklingen af Legos Mindstorms.

Idit Harel arbejdede sammen med Papert konstruktionismen, og de to skrev flere artikler samt bogen Constructionism om dette emne, ligesom Papert sad i bestyrelsen for Harels firma MaMaMedia. Desuden havde Paperts ideer betydning for Alan Kay og Dynabook-konceptet, en tidlig vision om en laptop-computer beregnet for børn; også de to arbejdede sammen på flere projekter.

Papert vandt et Guggenheim fellowship i 1980, fik medlemskab af Marconi Society i 1981 modtog en pris for sin livsgerning fra Software Publishers Association i 1994 og Smithsonian Award fra Computerworld i 1997.

Privatliv
Seymour Papert var i sin ungdom i England aktiv inden for den revolutionære socialisme og med i cirklerne om magasinet Socialist Review.

Han var gift tre gange. Hans anden hustru var Suzanne Massie, som er en russiskfødt forfatter til blandt andet Pavlovsk, Life of a Russian Palace og Land of the Firebird. Hans tredje hustru var Sherry Turkle, MIT-professor, med hvem han skrev den indflydelserige artikel "Epistemological Pluralism and the Revaluation of the Concrete".

I en alder af 78 blev Seymour Papert i Hanoi i 2006 ramt af en motorcykel og alvorlig kvæstet. Han måtte gennemgå flere komplicerede operationer og var først udskrevet igen over et år senere. Han kunne på det tidspunkt tænke og kommunikere klart, selv om han havde en del problemer med at tale, kunne gå "næsten uden hjælp" og modtog en del genoptræning. Hans genoptræningsteam anvendte i den forbindelse nogle af de principper om eksperimentel, hands-on-læring, som Papert selv havde været en af foregangsmændene for.

Udvalgt bibliografi
Bøger
 Counter-free automata (1971)
 Perceptrons (1969, medforfatter: Marvin Minsky)
 Mindstorms: Children, Computers, and Powerful Ideas (1980)
 Constructionism: research reports and essays 1985 - 1990 (1991, sammen med Idit Harel)
 The Children's Machine: Rethinking School in the Age of the Computer (1993)
 The Connected Family: Bridging the Digital Generation Gap (1996)

Referencer

Eksterne henvisninger
 Hjemmeside

Matematikere fra USA
Dataloger fra USA
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet

Seymour Papert


شو مغيره هو أحد ألبومات المطربة نجوى كرم وصدر في عام 2004 وقد احتوى الألبوم على ثمان أغاني.

الأغاني

 عرفت أختار
 آخر دواء
 بهواك
 ليش مغرب
 ليلة ما كان ماشي
 شو كنت تقلي
 شو مغيره
 يا دنيا

ألبومات 2006
ألبومات نجوى كرم

شو مغيره (ألبوم)


La iconografía musical es el uso con fines documentales de materiales visuales musicales, enseñando a manejarlos y a organizar y extraer debidamente la información contenida en ellos; por tanto, es el conjunto de conclusiones temáticas extraídas de su análisis, y no su calidad artística, el motivo de estudio de la disciplina. La Musicología obtiene de la iconografía musical la información contenida en las diferentes imágenes en las que haya algún tipo de referencia a la música. Su importancia radica en su naturaleza virtual, que puede ayudar a comprender cualquier cultura musical o, incluso, ser la única fuente de documentación existente. Además, puede contribuir significativamente en labores ajenas a la disciplina, tales como aspectos sociales referentes a la música, organología y técnicas interpretativas, el entorno físico en el que se interpreta un determinado repertorio, y otras áreas del conocimiento.

Metodologías
La Iconografía musical toma de la Historia del Arte los métodos de trabajo para identificar la temática y los asuntos presentados de forma gráfica, y de la Historia y la Antropología utiliza sus técnicas para obtener la máxima información posible de dicho material.

No siempre se consigue solucionar los problemas musicológicos que conlleva la falta de fuentes más directas, aunque si que ayuda a resolver la mayoría de ellos. Además, a la hora del estudio del contexto social de la música, responde a preguntas que otras fuentes más habituales serían incapaces de responder, por ejemplo las relativas a la vestimenta de los intérpretes, su posición, su edad, su actitud, los lugares en que tocan la actitud del público, etc... Una información que no figura ni en los instrumentos, ni en documentos musicales como las partituras. Sin embargo, debe realizarse una valoración de la obra visual según su función y el sistema de signos al que pertenece, ya que estas representaciones pueden no ser realistas e interpretarse como documentos que reflejan fielmente el pasado. En la actualidad se estudian diferentes categorías de representaciones pictóricas, como por ejemplo las alegóricas, el simbolismo e interpretación de los instrumentos musicales u objetos biográficos y de las distintas culturas. Por otra parte, la iconografía musical puede ser un recurso didáctico útil en distintos niveles de la enseñanza.

Historia (Relación con la Organología)
Aunque se ha practicado desde hace siglos, no se le dio el nombre de Iconografía Musical ni se la consideraba una forma del saber totalmente independiente prácticamente hasta la actualidad. Un ejemplo de ello es el estudio que hizo Rafael Sanzio (1483 – 1520) de las imágenes de instrumentos en sarcófagos romanos antiguos para pintar su obra "Parnaso".

Francis Galpin (1858 – 1945) y Curt Sachs (1881 – 1959) fueron los primeros es utilizar materiales gráficos como parte de sus estudios de forma sistemática. Ambos se interesaron por la Iconografía Musical dada su capacidad para documentar trabajos sobre instrumentos musicales, factor que determinó la orientación de la Iconografía Musical hacia una temática organológica.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

  En francés.
 En español.

 Icon

Iconografía musical


Saffat Suresi, Mekke döneminde indirildiğine inanılan 182 Ayetten oluşur. Sure, adını ilk ayette geçen "es-Saffat" kelimesinden almıştır. Saffat, sıra sıra dizilenler, saf saf duranlar demektir.

Konuları
Surede başlıca, gökten haber çalan şeytanların kovulmasından, meleklerden, cinlerden, kıyamet ve ahiretten söz edilir. Nuh, İbrahim, İsmail, İshak, Musa, Harun, İlyas, Lut ve Yunus gibi peygamber kıssalarına yer verilir.

Ba'l tapınması da bu surede tartışılan konulardandır.

Kaynakça

Sureler

Saffat Suresi


Gence, 1935-1989 Kirovobad (,  Gandzak), Azerbaycan'ın en kalabalık ikinci şehridir. Eski bir yerleşim yeri olan Gence, Rus İmparatorluğu döneminde Çar I. Aleksandr'ın eşine atfen şehrin ismi Elizavetpol olarak değiştirilmiştir (1804-1918), 1920-1935 arasında Gence, 1935-1991 arasında Kirovabat olarak adlandırılmış, şehir 1989'da tekrar Gence ismine kavuşmuştur. Bakü'nün 360 km batısında, Gence Çayı'nın iki yakasında yer almaktadır.

Hakkında
1139 senesinde Gence'de baş vermiş deprem sonucu Kapaz Dağı yerle bir olmuş ve dört bir tarafı Küçük Kafkas Sıradağları ile çevrili olan büyük dağ gölü Göygöl Gölü oluşmuştur.

1578-1590 Osmanlı-Safevî Savaşı sırasında 1578'de Osmanlı'nın eline geçen şehir, 3 Temmuz 1606'da Şah I. Abbas tarafından geri alınmıştır.

Gence 1747-1804 yıllarında Gence Hanlığının merkezi olmuş, 1804 yılında Rus İmparatorluğu tarafından alınmış, 1826-1828 yılları arasında Rusya'nın elinden alındıysa da 1828 yılında kesin olarak Rusya İmparatorluğu topraklarına ilhak edilmiştir.

1918 yılında ise, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'nin başkenti olmuştur. 1991'de Azerbaycan'ın bağımsızlığını kazanmasından sonra bu ülkenin ikinci büyük şehridir.

Gence bölgesi Gence'nin batı yarısını ve Kuşkara, Sevinc ve Yeni Gence kasabaları içine alır.

Şehirdeki Gence Şehir Stadyumunda Kapaz futbol takımı mücadele etmektedir.

Etimoloji
Arap kaynaklar 'gence' adının kökeninin arapçaya farsçadan geçen ve farsçada 'hazine' anlamına gelen 'kenz' sözcüğünden türediğini ve şehrin Araplar tarafından kurulduğunu öne sürer.

Azerbaycanlı kaynaklar ise şehrin bölgeye yerleşen Türk boyları tarafından kurulduğunu ve Han'ın yaşadığı yer olması dolayısıyla 'gence' sözcüğünün Türkçedeki 'kan, kağan, han' sözcüklerinden 'Kanca, Kançe' olarak türetildiği ve Gence'ye evrildiği öne sürer. Ayrıca Rus işgali öncesinde yerli halkın Gence'nin güney bölgesindeki dağlık alanları 'Han Yurt' olarak adlandırdığı da kaydedilmiştir.

Tarihi
Gence, tarih boyu Güney Kafkasya'nın en önemli şehirlerinden olmuştur. Gence şehri tarihte Sasani İmparatorluğu, Büyük Selçuklu Devleti, Gürcistan Krallığı, İldenizliler, Harezmşahlar Devleti, İlhanlılar, Timur İmparatorluğu, Kara Koyunlular, Ak Koyunlular, Safeviler, Osmanlı İmparatorluğu, Afşar Hanedanı, Zend Hanedanı, Kaçar Hanedanı, Rus İmparatorluğu, Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti, Sovyetler Birliği ve son olarak da Azerbaycan Cumhuriyeti'nin bir parçası olmuştur. Ayrıca bir dönem Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti'ne başkentlik yapmıştır.

Selçuklu fethi
11. yüzyılın ortalarında Albanya, Selçuklular tarafından fethedildi. Tebriz'in ele geçirilmesinden sonra 1054 yılında Tuğrul Bey Gence'ye doğru hareket etti. Gence hükümdarı Şeddad hanedanından Emir Şavur, Tuğrul Bey'in hükümdarlığını kabul etti.

Büyük Gence Depremi
30 Eylül 1139'da meydana gelen deprem şehri neredeyse tamamen yıkmış ve şehrin biraz daha güneydeki yeni yerine taşınmasına neden olmuştur. Bu büyük deprem sonucunda; Göygöl, Maralgöl, Zaligöl, Ağgöl, Şamlıgöl, Ördekgöl, Ceyrangöl ve Garagöl gölleri oluşmuştur.

Nüfus

Belediyeler

Kardeş şehirler

Gence'nin 9 tane kardeş şehri bulunmaktadır.

   Derbent, Rusya
   Kars, Türkiye
   Kutaisi, Gürcistan
   Moskova, Rusya
   Newark, ABD
   Olomouc, Çekya
   Ordu, Türkiye
   Tebriz, İran
  Bursa, Türkiye

Galeri

Ayrıca bakınız
 Gence Kalesi
 Nizami Gencevi

Dış bağlantılar

 Şair Nizamî'nin kenti Gence

Kaynakça

Gence


La Nokia Arena (également appelée Tampere Areena ou Tampereen Kannen Areena) est une salle omnisports située entre les quartiers Kyttälä, Ratina et Tulli à Tampere en Finlande.

Présentation
Les clubs de hockey sur glace Tappara et Ilves ont cette salle comme domicile. Elle tire son nom de l'entreprise finlandaise de communication, Nokia, basée à Tampere.

La Nokia Arena a été inaugurée le . Elle a été construite à l'origine pour les Championnats du monde de hockey sur glace 2022.

Sa capacité est de 13 455 places pour les matchs de hockey sur glace. La salle est aménageable pour divers événements. Il est situé à proximité immédiate de la gare de Tampere.

Galerie

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Tappara
 Ilves (hockey sur glace)
 Liste des salles omnisports par capacité

Liens externes
   Site officiel de la Nokia Arena

Équipement sportif achevé en 2021
Stade multifonction en Finlande
Patinoire de hockey en Finlande
Équipement sportif à Tampere
Stade portant le nom d'une entreprise
Hockey sur glace à Tampere
Kyttälä
Ratina (Tampere)
Tulli (Tampere)

Nokia Arena (Tampere)


البروتين السكري-P أو البروتين السكري-بّي (البروتين السكري النفوذ) يعرف أيضًا بالبروتين المقاوم الدوائي المتعدد 1 (MDR1) أو العضو 1 من عائلة الفرعية كاسيت الرابطة لل ATP (ABCB1) أو عنقود التمييز 243 (CD243)، هو بروتين مهم للأغشية الخلوية يضخ الكثير من المواد الغريبة إلى خارج الخلايا. وهو مضخة تدفق معتمدة على الـ ATP ذات نوعية عالية للركيزة. توجد لدى الحيوانات، والفطور، والجراثيم، ومن المحتمل أن تكون قد تطورت كآلية دفاعية ضد المواد الضارة.

يُعبَّر عن البروتين السكري-P ويتوزع بكثافة في الظهارة المعوية حيث يضخ المواد الغريبة حيويًا (مثل السموم والأدوية) مجددًا إلى داخل لمعة الأمعاء، وفي الخلايا الكبدية حيث يضخها إلى الصفراء، وفي خلايا النبيب القريب للكلية حيث يضخها إلى الرشاحة البولية (في النبيب القريب)، وفي الخلايا البطانية للشعيرات المكوّنة للحاجز الدموي الدماغي والحاجز الدموي الخصوي حيث يضخها مرة أخرى إلى داخل الشعيرات.

البروتين السكري-P هو بروتين سكري يُرمَّز لدى البشر بالمورثة ABCB1. البروتين السكري-P هو ناقل ABC مميز (ينقل ركائز مختلفة عبر الأغشية الداخل خلوية والخارج خلوية) من العائلة الفرعية MDR/TAP. ينقص الإفراز الطبيعي للمواد الغريبة حيويًأ مرة أخرى إلى داخل لمعة الأمعاء بواسطة الحركية الدوائية للبروتين السكري-P كفاءة بعض الأدوية الصيدلانية (والتي يطلق عليها ركائز إن البروتين السكري-P). بالإضافة إلى ذلك، تُعبِّر بعض الخلايا السرطانية أيضًا عن كميات كبيرة من البروتين السكري-P ما يؤدي إلى تضخيم هذا التأثير وجهل هذه السرطانات ذات مقاومة دوائية متعددة. تثبط العديد من الأدوية البروتين السكري-P، ويحدث ذلك بشكل عرضي عادة وليس كآلية عمل رئيسية لها، وكما تفعل ذلك بعض الأغذية. يمكن أن تُدعَى أي مادة مماثلة أحيانًا بمثبط البروتين السكري-P.

اكتشِف فيكتور لينغ البروتين السكري-P عام 1971.

المورثة
وجدت مراجعة عام 2015 حول تعدد أشكال ABCB1 أن تأثير تنوع ABCB1 على التعبير عن البروتين السكري-P (RNA المرسال والتعبير البروتيني) و/أو نشاطه في الأنسجة المختلفة (على سبيل المثال، الكبد، والأمعاء، والقلب) قليل على ما يبدو. رغم أن تعدد أشكال ABCB1 وأنماطه الفردانية ارتبطت بالتغيرات في الميل للدواء والاستجابة له، يشمل ذلك أحداثًا وخيمة لركائز ABCB1 المختلفة على أعراق مختلفة، كانت النتائج متضاربة بشكل كبير، وكانت الدلائل في النتائج السريرية محدودة.

البروتين
البروتين السكري-P هو بروتين سكري عابر للغشاء وزنه الجزيئي 170 ألف دالتون، منها 10 – 15 ألف دالتون من الغليكوزيل المرتبط بالنهاية N. يحوي النصف الحاوي على النهاية N من الجزيء 6 أطر عابرة للغشاء، متبوعة بإطار سيتوبلازمي كبير وموقع رابط لل ATP يبدي تشابهًا بالحموض الأمينية يزيد عن 65% مع النصف الأول من عديد الببتيد. في 2009، حُلَ لغز البنية الأولى للبروتين السكري-P للثدييات (3G5U). اشتقت البنية من منتج المورثة MDR3 لدى الفئران والذي يُعبَّر عنه بصورة متغايرة لدى خميرة Pichia pastoris. بنية البروتين السكري-P لدى الفئران مشابهه لبنيته في ناقل ABC الجرثومي MsbA (3B5W and 3B5X) والذي يأخذ توجّهًا داخليًا يُعتقَد أنه مهم من أجل ربط الركيزة مع الوريقة الداخلية من الغشاء الخلوي. حُلَّ لغز البنيات الإضافية (3G60 and 3G61) للبروتين السكري-P أيضًا بكشف مواقع رابطة لركيزتين/مثبِطين ببتيديين حلقيين مختلفين. يصطف التجويف غير الشرعي الرابط للبروتين السكري-P مع سلاسل جانبية من الحموض الأمينية الأروماتية (العطرية). من خلال محاكاة الديناميكية الجزيئية، ثبت أن لهذا التسلسل تأثير مباشر على استقرار بنية الناقل (في الأطر الرابطة للنيكليوتيد) ووضع حدود دنيا للتجويف الداخلي الرابطة للدواء.

الأنواع، والنسيج، والتوزع تحت الخلوي
يُعبَّر عن البروتين السكري-P بصورة مبدئية في بعض الأنماط الخلوية في الكبد، والبنكرياس، والكلية، والقولون، والصائم. كما يوجد البروتين السكري-P أيضًا في الخلايا البطانية للأوعية الشعرية في الدماغ.

الوظيفة
تدخل ركائز البروتين السكري-P إما من فتحة في الوريقة الداخلية للغشاء الخلوي أو من فتحة في الجانب السيتوبلازمي من البروتين. يرتبط ATP بالجانب السيتوبلازمي من البروتين. بعد ارتباط كل منهما، ينقل هيدرولاز ATP الركيزة إلى موقع تُفرَز منه إلى خارج الخلية. يحدث تحرر الفوسفات (من جزيء ATP الأصلي) بالتزامن مع إفراز الركيزة. يُحرَّر ADP، ويرتبط جزيء جديد من بالموقع الثانوي الرابط للـATP. يُعاد البروتين إلى وضعه السابق بتأثير الهيدرولاز، ويحرر ADP، وجزيء الفوسفات، حتى تبدأ العملية مرة أخرى.

ينتمي البروتين إلى فوق عائلة نواقل (ABC) كاسيت الرابطة للـ ATP. تنقل بروتينات ABC جزيئات متنوعة عبر الأغشية الخلوية الداخلية والخارجية. تُقسَم مورثات ABC إلى 7 عائلات فرعية متميزة (ABC1, MDR/TAP, MRP, ALD, OABP, GCN20, White). هذا البروتين عضو من العائلة الفرعية MDR/TAP. تُتهَم أغشية العائلة الفرعية MDR/TAP بإحداث المقاومة الدوائية المتعددة.

البروتين السكري-P هو مضخة تدفّق دوائية معتمدة على الـ  ATPمن أجل مركبات غريبة حيويًا ذات نوعية عالية للركيزة. يكون مسؤولًا عن نقص تراكم الدواء في الخلايا ذات المقاومة الدوائية المتعددة، وغالبًا ما يتوسط تطور مقاومة للأودية المضادة للسرطان. يعمل هذا البروتين أيضا كناقل في الحاجز الدموي الدماغي. ترتبط الطفرات في هذه المورثة بالمقاومة للكولشيسين والداء المعوي الالتهابي 13.  يؤدي الربط البديل واستخدام المعززات البديلة إلى حدوث نسخ متعددة عن المتغيرات.

تتضمن ركائز نواقل البروتين السكري-P عبر الأغشية الخلوية:

 أدوية مثل الكولشيسين، والديسلوراتادلين، والتاكروليموس، والكينيدين.
 أدوية كيمائية مثل مثبطات التوبوإيزوميراز (مثل إيتوبوسايد ودوكسوروبيسين)، والأدوية التي تستهدف النبيبات الدقيقة (مثل الفينبلاستين)، ومثبطات التيروزين كيناز (مثل غيفينتيب وسنتتينيب).
 الليبيدات.
 المواد الغريبة حيويًا.
 الببتيدات.
 البيلروبين.
 الغليكوزيدات القلبية مثل الديجوكسين.
 الأدوية المثبطة للمناعة.
 الهرمونات القشرية السكرية مثل الديكساميتازون.
 الأدوية المضادة لفيروس HIV نمط 1 مثل مثبطات البروتياز، ومثبطات أنزيم النسخ العكسي.

قدرته على نقل الركائز المذكورة في الأعلى تعتبر مسؤولة عن الكثير من الأدوار التي يلعبها البروتين السكري-P، وتتضمن:

تنظيم توزع الأدوية وتوافرها الحيوي

§       قد تؤدي زيادة التعبير المعوي عن البروتين السكري-P إلى نقص امتصاص الأدوية التي تشكّل ركائز للبروتين السكري-P، وبالتالي يحدث زيادة في توافرها الحيوي، دون أن تبلغ تراكيزها البلازمية العلاجية. بالمقابل، قد تحدث تراكيز بلازمية فوق علاجية وسمية دوائية بسبب نقص البروتين السكري-P.

§       يؤدي النقل الخلوي الفعال للأدوية المضادة للأورام إلى حدوث مقاومة دوائية متعددة لهذا الأدوية.

 إزالة المستقلبات السمية والمواد الغريبة حيويًا من الخلايا وطرحها مع البول، والصفراء، وفي لمعة الأمعاء.
 نقل المركبات إلى خارج الدماغ عبر الحاجز الدموي الدماغي.
 منع دخول الإيفراميكتين واللوبيراميد إلى الجهاز العصبي المركزي.
 هجرة الخلايا المتغصنة.
 حماية الخلايا الجذعية المولّدة للدم من السموم.

تثبطه أدوية عديدة مثل الأميودارون، والأزيثرومايسين، والكابتوبريل، والكلاريثرومايسين، والسيكلوسبورين، والبيبرين، والكيرسيتين، والكينيدين، والكينين، والريسبيرين، والريتونافير، والتاريكوادير، والفيراباميل.

مراجع

 Biochemical pharmacology-7518-2002- صفحات 1-8
 Membrane Transporters: Methods and Protocols by Qing Yan, Humana Press, 2003

بروتينات بشرية
بروتينات سكرية
جينات على كروموسوم 7
جينات على كروموسوم بشري
علم الوراثة الطبية
عناقيد تمايز
نواقل عليبة ارتباط ثلاثي فوسفات الأدينوسين

بروتين سكري-P


Biyoistatistik, biyolojik araştırmalarda nedensellik varsayımlarının geçerliliğini, araştırma yöntembilimi ilkeleri çerçevesinde ve istatistik biliminin olanaklarından yararlanarak değerlendirmeyi sağlayan bilim dalı.

Biyolojik bilimlerle ilgili araştırmalarda öngörülen varsayımın geçerliliğinin bilimsel kabulü için "gerçeklemenin (doğruluğu kanıtlama işleminin)" biyoistatistik yaklaşımlar ve değerlendirmelerle yapılmış olması gerekir. Tıp bilimlerinde böylesi bir "kabul" için araştırmanın "hata payının" en fazla %5 (p < 0.05) olması gerekmektedir.

Tıp bilimleri

Biyoistatistik


Castanopsis concinna es una especie de planta fanerógama de la familia Fagaceae.

Distribución
Es un árbol que se encuentra en China y Hong Kong.

Ecología
Está amenazada por pérdida de hábitat.

Taxonomía
Castanopsis concinna fue descrita por  (Champ. ex Benth.) A.DC. y publicado en Journal of Botany, British and Foreign 1(6): 137, 182. 1863.
Sinonimia
 Castanea concinna Champ. ex Benth.
 Castanopsis oblongifolia W.C.Cheng & C.S.Chao

Referencias

concinna
Árboles de China
Plantas descritas en 1863

Castanopsis concinna


Adriatic TV je lokalna komercijalna televizija koja je svoj program emitirala u digitalnoj regiji D7 u Zadru.

S emitiranjem je započela 14. rujna 2018. godine u 7 sati.

Vlasnik televizijskog kanala i glavni urednik bio je Miljenko Vinković, inače i vlasnik lokalne TV kuće iz Čakovca - Srce TV.

Pokrivenost
Signal televizije bio je dostupan u gradu Zadru i Šibeniku, odnosno u cijeloj Zadarskoj i Šibensko-kninskoj, te dijelu Ličko-senjske županije.

Prestanak emitiranja
Adriatic TV je 6. svibnja 2020. prestala s emitiranjem redovitog programa.

Izvori

Vanjske poveznice

 Službene stranice Adriatic TV-a (uskoro)
 Službena Facebook stranica Adriatic TV-a

Hrvatske televizijske postaje
Ukinute televizijske postaje i programi
Mediji u Zadru

Adriatic TV


Hawaiigås (), også kaldet nēnē, er en andefugl, der lever på Hawaii.

Kilder
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Fugle fra Hawaii
Gæs

Hawaiigås


Alexander "Sascha" Zverev Jr. () este un jucător de tenis german. Cea mai bună clasare a sa la simplu este locul 2 mondial, în iunie 2022, iar la dublu, locul 68 mondial, în martie 2019. Este fiul fostului antrenor de tenis rus Alexander Zverev Sr. și fratele mai mic al jucătorului de tenis Mischa Zverev.

În mai 2017, Zverev a intrat pentru prima dată în ATP top-10 după ce l-a învins pe Novak Djokovic în finala turneului 2017 Italian Open, câștigând astfel primul său titlu Masters 1000. A câștigat un al doilea titlu consecutiv Masters 1000, când l-a învins pe Roger Federer la Canada Masters 2017, ajungând în cele din urmă locul 4 în lume. În total a câștigat 21 de titluri pe circuitul ATP.

În anul 2021 a câștigat medalia de aur la Jocurile Olimpice de la Tokyo și Turneul Campionilor.

Note

Legături externe

Nașteri în 1997
Jucători de tenis germani
Jucători de tenis la Jocurile Olimpice de vară din 2020
Medaliați olimpici cu aur germani

Alexander Zverev


حماس العراق أو (حركة المقاومة الإسلامية في العراق، وتسمى اختصاراً حماس العراق) هي حركة إسلامية سياسية مسلحة تنتمي لجماعة الإخوان المسلمون في العراق وتعتبر جناحها العسكري، تأسست عام 2003م بعد الغزو الأمريكي للعراق بهدف مقاومة الإحتلال الأمريكي وتحرير العراق، وتنتشر في بغداد والأنبار وصلاح الدين وديالى والموصل،
لها موقع ويب على شبكة الإنترنت باسمها، ومنتدى فعال باسم: (رواد المعالي). ولكنها تختلف وفق بياناتها المتكررة مع توجهات الحزب الإسلامي العراقي.
ساهمت مع حركة الجيش الإسلامي وأربع فصائل أخرى بتشكيل الواجهة السياسية لما يطلق عليه البعض اسم المقاومة العراقية (المجلس السياسي للمقاومة العراقية).

تاريخ

كانت الحركة تحت عنوان (المقاومة الإسلامية الوطنية بجناحها العسكري كتائب ثورة العشرين) وكان ذلك في منتصف عام 2003 ثم ارتأت القيادة إلى تغيير الاسم في عام 2005 إلى حركة المقاومة الإسلامية وأبقت الجناح العسكري بذات العنوان، ومن ثم ولأسباب إدارية ارتأت أغلبية المجاهدين أن يكونوا تحت راية حركة المقاومة الإسلامية وبمختصرها حماس – العراق وأن يكون لهم جناح عسكري غير كتائب ثورة العشرين فاختارت القيادة كتائب الفتح الإسلامي كجناح عسكري لحماس - العراق وكان ذلك في 26 مارس 2007.

تعريف الحركة
تصف الحركة نفسها كحركة مقاومة إسلامية عراقية، وترفع رايتها بالآية القرآنية: ((إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحاً مُّبِيناً))، سورة الفتح. ومنها اشتق اسم جناحها العسكري (كتائب الفتح الإسلامي).
وهي حركة لا تختلف مع الحزب الإسلامي العراقي في أصول الدعوة وانما تختلف معه في فروع العمل الجماعي في العراق اما المبدء والتوجه والفكر فهو واحد هو فكر جماعة في العراق وهي جزء من الحركة الإسلامية العالمية التي تدعي اعتمادها الوسطية والاعتدال، والتي تسعى للنهوض بالأمة في كل مجالات الحياة وتحرير إرادتها من كل أشكال الهيمنة الخارجية وهي تابعة لجماعة الاخوان المسلمين في العراق.
وتقود الحركة مشروعاً سياسياً شاملاً في العراق يهدف إلى تحرير العراق والحفاظ على وحدته وهويته العربية والإسلامية، وأهدافها المعلنة في هذه المرحلة هي الجهاد والتحرير من الغزو الأمريكي للعراق.

البرنامج السياسي
أصدرت حماس في العراق برنامجًا سياسيًا في أبريل 2007 يتضمن بعض البنود التالية:

 «تؤمن الحركة بالجهاد المسلح كوسيلة لطرد المحتل، وتدعو الرأي العام والأجهزة والمؤسسات الدولية إلى احترام هذا الحق... لكل الشعوب في مقاومة الاحتلال، والتمييز بين ذلك وبين الجرائم المسلحة التي تستهدف الأبرياء. المدنيين».
 «نحن نؤمن بربط ضروري بين الجهود العسكرية والعمل السياسي كأداتين متعاونين لتحقيق أهداف المقاومة من أجل التحرير والخلاص ومنع الحركات المتطرفة من جني ثمار المقاومة».
 ونؤكد على ضرورة استمرار القتل حتى خروج اخر جندي من جيوش الاحتلال وعدم التفاوض مع العدو الا باتفاق فصائل الجهاد والمقاومة العراقية وفي ظل الظروف والظروف المناسبة."

في يوليو 2007، ذكرت صحيفة الغارديان أن المجموعة شاركت مع مجموعات متمردة أخرى في تحالف يسمى المجلس السياسي للمقاومة العراقية، والذي يضم مجموعة من الجماعات الإسلامية والقومية التي تم تشكيلها للتفاوض مع الأمريكيين تحسبا لحدوث الانسحاب الأمريكي المبكر. تضمنت المحاور الرئيسية للبرنامج السياسي المشترك الالتزام بتحرير العراق من القوات الأجنبية، ورفض التعاون مع الأطراف المشاركة في المؤسسات السياسية التي أقيمت في ظل الاحتلال، وإعلان بطلان القرارات والاتفاقيات التي اتخذها الاحتلال الأمريكي والحكومة العراقية."

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي للحركة
 موقع رواد المعالي التابع للحركة
 عضو المكتب السياسي لحماس العراق: أحمد الحامد: نحمل فكر الإخوان إلا أننا مستقلون بقرارنا، إسلام أون لاين، 20 يناير 2009 م
 ، قناة الجزيرة، يوتيوب، 30 سبتمبر 2007

إخوان مسلمون عراقيون
إرهاب في العراق
الإخوان المسلمون
التمرد العراقي
تأسيسات سنة 2007 في العراق
جماعات عربية مسلحة
مجموعات متمردة في العراق
منظمات إسلامية مقرها في العراق
منظمات أسست في 2007
منظمات مسلحة غير نظامية
منظمات مصنفة على أنها إرهابية حسب العراق
منظمات مصنفة على أنها إرهابية في آسيا

حماس العراق


Gonzalo de los Santos da Rosa (født 19. juli 1976 i Salto, Uruguay) er en uruguayansk tidligere fodboldspiller (defensiv midtbane).

De los Santos spillede gennem sin karriere 33 kampe og scorede ét mål for Uruguays landshold. Han debuterede for holdet 25. august 1996 i en venskabskamp mod Japan. Han var en del af den uruguayanske trup til VM 2002 i Sydkorea/Japan, og spillede én af holdets tre kampe i turneringen, der endte med exit efter det indledende gruppespil.

På klubplan spillede de los Santos blandt andet for Peñarol i hjemlandet, samt for Málaga, Valencia og Atlético Madrid i Spanien.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Uruguay
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2002
Fodboldspillere fra Valencia CF
Fodboldspillere fra Atlético Madrid
Fodboldspillere fra Málaga CF
Fodboldspillere fra Hércules CF
Fodboldspillere fra Club Atlético Peñarol
Fodboldspillere fra RCD Mallorca
Fodboldtrænere fra Uruguay
Personer fra Salto

Gonzalo de los Santos


The Message Transfer Part (MTP) is part of the Signaling System 7 (SS7) used for communication in Public Switched Telephone Networks.  MTP is responsible for reliable, unduplicated and in-sequence transport of SS7 messages between communication partners.

MTP is formally defined primarily in ITU-T recommendations
Q.701,
Q.702,
Q.703,
Q.704 and
Q.705.
Tests for the MTP are specified in the ITU-T recommendations
Q.781 for MTP2 and in
Q.782 for MTP3. These tests are used to validate the correct implementation of the MTP protocol.

Different countries use different variants of the MTP protocols.  In North America, the formal standard followed is ANSI T1.111.  In Europe, national MTP protocols are based on ETSI
EN 300-0088-1.

Functional levels
The SS7 stack can be separated into four functional levels:
Level 1 through Level 3 comprise the MTP, and Level 4 the MTP user.  MTP Level 3 is sometimes abbreviated MTP3; MTP Level 2, MTP2.  MTP and SCCP are together referred to as the Network Service Part (NSP).

There is no one-to-one mapping of MTP Levels 1 through 3 onto the OSI model.  Instead, MTP provides the functionality of layers 1, 2 and part of layer 3 in the OSI model.  The part of layer 3 of the OSI model that MTP does not provide, is provided by SCCP or other Level 4 parts (MTP users).

Signalling Data Link Functional Level
MTP Level 1 is described in ITU-T Recommendation Q.702, and provides the Signalling Data Link functional level for narrowband signalling links.  For broadband signalling links,
ITU-T Recommendation Q.2110 or
Q.2111 describe the signalling data link function.

MTP1 represents the physical layer. That is, the layer that is responsible for the connection of SS7 Signaling Points into the transmission network over which they communicate with each other. Primarily, this involves the conversion of messaging into electrical signal and the maintenance of the physical links through which these pass. In this way, it is analogous to the Layer 1 of ISDN or other, perhaps more familiar, protocols.

MTP1 normally uses a timeslot in an E-carrier or T-carrier. The Physical interfaces defined include E-1 (2048 kbit/s; 32 64 kbit/s channels), DS-1 (1544 kbit/s; 24 64kbit/s channels), V.35 (64 kbit/s), DS-0 (64 kbit/s), and DS-0A (56 kbit/s).

Signalling Link Functional Level
MTP Level 2 is described in ITU-T Recommendation Q.703, and provides the Signalling Link functional level for narrowband signalling links.  For broadband signalling links,
ITU-T Recommendation Q.2140 and
Q.2210 describe the signalling link function referred to as MTP3b.  The signalling link functional level may also be provided using the SIGTRAN protocol M2PA described in RFC 4165.

MTP Level 2 ensures accurate end-to-end transmission of a message
across a signaling link.

MTP2 provides flow control, error detection and sequence checking, and retransmits unacknowledged messages. MTP2 uses packets called signal units to transmit SS7 messages. There are three types of signal units: Fill-in Signal Unit (FISU), Link Status Signal Unit (LSSU), Message Signal Unit (MSU).

Access to the signalling link functional level's service interface can be provided over SCTP by the SIGTRAN protocol M2UA, described in RFC 3331.

MTP Level 2 is tested using the protocol tester and test specifications described in
Q.755,
Q.755.1,
Q.780 and
Q.781.

Signalling Network Functional Level
MTP Level 3 is described in ITU-T Recommendation Q.704, and provides the Signalling Network functional level for narrowband signalling links and, with only minor modifications described in
ITU-T Recommendation Q.2210, for broadband signalling links.  The functions of MTP Level 3 may also be replaced with the Generic Signalling Transport Service described in ITU-T Recommendation Q.2150.0 as provided by MTP3b (Q.2150.1), SSCOP or SSCOPMCE (Q.2150.2) or SCTP (Q.2150.3).  MTP Level 3 functions can also be provided by using the IETF SIGTRAN M3UA protocol, described in RFC 4666, in IPSP mode.

MTP3 provides routing functionality to transport signaling messages through the SS7 network to the requested endpoint. Each network element in the SS7 network has a unique address, the Point Code (PC). Message routing is performed according to this address.  A distinction is made between a Signaling Transfer Point (STP) which only performs MTP message routing functionalities and a Signaling End Point (SEP) which uses MTP to communicate with other SEPs (that is, telecom switches).  MTP3 is also responsible for network management; when the availability of MTP2 data links changes. MTP3 establishes alternative links and re-routes traffic away from failed links and signaling points and propagates information about route availability through the network. Also controls traffic when congestion occurs.

Access to the signalling network functional level's service interface (as described in Q.701) can be provided over SCTP by the SIGTRAN protocol M3UA, described in RFC 4666.

MTP Level 3 is tested using the protocol tester and test specifications described in
Q.755,
Q.755.1,
Q.780 and
Q.782.

MTP Users
Level 4 consists of MTP Users.
The remaining components of the SS7 stack are all directly, or indirectly, MTP Users.  Some examples of parts at Level 4 are SCCP, ISUP, TUP, and, in the UK, IUP.  The services provided to MTP Level 4 by the MTP (that is, MTP to MTP Users) is described in ITU-T Recommendation Q.701.775148760

References

 ITU-T recommendations
 ITU-T Recommendation Q.700, Introduction to CCITT Signalling System No. 7.
 ITU-T Recommendation Q.701, Functional description of the message transfer part (MTP) of Signalling System No. 7.
 ITU-T Recommendation Q.702, Signalling data link.
 ITU-T Recommendation Q.703, Signalling link.
 ITU-T Recommendation Q.704, Signalling network functions and messages.
 ITU-T Recommendation Q.705, Signalling network structure.
 ITU-T Recommendation Q.706, Message transfer part signalling performance.
 ITU-T Recommendation Q.707, Testing and maintenance.
 ITU-T Recommendation Q.708, Assignment procedures for international signalling point codes.
 ITU-T Recommendation Q.709, Hypothetical signalling reference connection.
 ITU-T Recommendation Q.710, Simplified MTP version for small systems.
 ITU-T Recommendation Q.750, Overview of Signalling System No. 7 management.
 ITU-T Recommendation Q.751.1, Network element management information model for the Message Transfer Part (MTP).
 ITU-T Recommendation Q.751.3, Network element information model for MTP accounting.
 ITU-T Recommendation Q.752, Monitoring and measurements for Signalling System No. 7 networks.
 ITU-T Recommendation Q.755, Signalling System No. 7 protocol tests.
 ITU-T Recommendation Q.755.1, MTP Protocol Tester.
 ITU-T Recommendation Q.780, Signalling System No. 7 test specification — General description.
 ITU-T Recommendation Q.781, MTP Level 2 test specification.
 ITU-T Recommendation Q.782, MTP Level 3 test specification.
 ITU-T Recommendation Q.1400, Architecture framework for the development of signalling and OA&M protocols using OSI concepts.
 ITU-T Recommendation Q.2110, B-ISDN ATM adaptation layer — Service specific connection oriented protocol (SSCOP).
 ITU-T Recommendation Q.2111, B-ISDN ATM adaptation layer — Service specific connection oriented protocol in a multilink and connectionless environment (SSCOPMCE).
 ITU-T Recommendation Q.2140, B-ISDN ATM adaptation layer — Service specific coordination function for signalling at the network node interface (SSCF at NNI).
 ITU-T Recommendation Q.2150.0, Generic signalling transport service.
 ITU-T Recommendation Q.2150.1, Signalling transport converter on MTP3 and MTP3b.
 ITU-T Recommendation Q.2150.2, Signalling transport converter on SSCOP and SSCOPMCE.
 ITU-T Recommendation Q.2150.3, Signalling transport converter on SCTP.
 ITU-T Recommendation Q.2210, Message transfer part level 3 functions and messages using the services of ITU-T Recommendation Q.2140.

 IETF RFCs

 , Framework Architecture for Signaling Transport.
 , Signaling System 7 (SS7) Message Transfer Part 2 (MTP2) — User Peer-to-Peer Adaptation Layer (M2PA).
 , Signaling System 7 (SS7) Message Transfer Part 2 (MTP2) — User Adaptation Layer (M2UA)
 , Signaling System 7 (SS7) Message Transfer Part 3 (MTP3) — User Adaptation Layer (M3UA)

External links
  - SS7 Tutorial.

Signaling System 7

Message Transfer Part


Sancus est un synonyme attribué à deux genres :
 Sancus Nicéville, 1891 est synonyme de Psolos Staudinger, 1889 ;
 Sancus Tullgren, 1910 nec Nicéville, 1891 est synonyme de Leucognatha Wunderlich, 1992.

Hesperiidae
Synonyme de genre d'insectes (nom scientifique)

Sancus


Yakınca, Malatya'nın Yeşilyurt ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
24 Şubat 1964'te belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Yönetim

Belediye başkanlığı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yakınca Belediyesi

Yeşilyurt'un mahalleleri

Yakınca, Yeşilyurt


Emma Isabel Jauch Jelves (Constitución, 11 de agosto de 1915 — Linares, 24 de octubre de 1998) fue una escritora y pintora chilena. Se tituló en Pedagogía en Artes Plásticas de la Universidad de Chile en 1969, y en Técnicas Gráficas en la Escuela de Artes Aplicadas de Santiago. Tuvo considerable participación por medio de su labor en la localidad de Linares, donde fue fundadora en 1966 del Museo de Arte y Artesanía, e integrante de la Academia Chilena de la Lengua para dicho lugar en 1984. En 1971 ganó el primer premio en el Concurso de Cuentos de la Municipalidad de Chillán, obteniendo similar resultado en el Concurso Internacional de Poesía AZOR que se celebró en España en 1981. En reconocimiento a su trayectoria, fue condecorada con el Premio de Arte de la Municipalidad de Linares y el Premio Pablo Neruda, este último entregado por la Sociedad de Escritores Chilenos del Maule (SECH Maule). Finalmente, le nombraron "Hija Ilustre de Empedrado" y "Ciudadana Ilustre de Constitución", ambas distinciones en 1993 y 1994 respectivamente.

Obra
Respecto a su obra literaria, el escritor Enrique Villablanca ha declarado que:

Por su parte, el poeta Bernardo González Koppmann ha expresado lo siguiente al respecto:

 Cronología de libros publicados

 Concursos y premios

Referencias

Nacidos en Constitución (Chile)
Fallecidos en Linares (Chile)
Escritoras de Chile
Escritores de Chile del siglo XX
Pintoras de Chile
Pintores de Chile del siglo XX

Emma Jauch


Mark Richard Hamill (25. rujna 1951.) je američki glumac, glasovni glumac i pisac. Hamill je najpoznatiji po svojoj ulozi kao Luke Skywalkera u filmskoj sagi Ratovi zvijezda, preko koje je tri puta osvojio nagradu Saturn za najboljeg glumca. Poznat je i po glasovnom djelovanju u animaciji i videoigrama, posebno po portretu Jokera, počevši od Batman: animirana serija iz 1992. Hamill je nastupio u nekoliko kazališnih produkcija od kojih je napoznatija ona u predstavi Čovjek-slon, a također je i jedan od autora stripovske mini-serije The Black Pearl.

Karijera
Hamill je započeo kao glumac u ranim 1970-ima kroz nastupe u brojnim televizijskim serijama, uključujući General Hospital i The Partridge Family. Veliki proboj dogodio se 1977. kada mu je bilo dopušteno da igra glavnu ulogu Luke Skywalker u Ratovima zvijezda Georgea Lucasa. Hamillov prijatelj Robert Englund položio je audiciju za ulogu u Apokalipsa danas kad je u istom studiju čuo za audiciju Ratovima zvijezda. Uvjerio je Hamillea da će se javi za ulogu Luke Skywalkera; Hamill je prošao audiciju i bio je prihvaćen. produkcija Ratova zvijezda bila je vrijedna 11 milijuna dolara te je film prikupio 503 milijuna dolara i tako završio na vrhu liste najuspješnijih filmova u svijetu u to vrijeme. Hamill je postao svjetski poznat. Također se pojavio u sljedeća dva filma Imperij uzvraća udarac i Povratak Jedija. Za to je nagrađen s dvije nagrade Saturn za najboljeg glumca. Manje od 30 godina kasnije vratio se ulozi Luke Skywalkera za nastavak trilogije Ratovi zvijezda, koji je započeo filmovima Sila se budi i Posljednji Jedi, a završen je 2019. s konačnom devetom epizodom Uspon Skywalkera.

Pored i nakon uspješne prve trilogije Ratova zvijezda, pojavio se i u drugim filmovima poput The Big Red One iz 1980. Godine 1995. glumio je u horor filmu John Carpentera The Village of the Damned. Međutim, za razliku od svog kolege Harrison Forda, Hamill više nije mogao nadmašiti uspjeh filmova Ratovi zvijezda. 1998. godine pojavio se u švedskom akcijskom filmu Zapovjednik Hamilton. Radio je i kao kazališni glumac i glumio u nekoliko kazališnih predstava na Broadwayu, uključujući dramu Amadeus. To mu je donijelo nominaciju za nagradu Drama Desk Award. Govorio je i za ulogu Mozarta u filmu Amadeus, no producenti su ga odbili s obrazloženjem da ne žele Luke Skywalkera u filmu.

Hamill je na kraju izabran kao glumac za Jokera za crtani film o Batmanu 1992. nakon što je otpao prvi izbor Warner Brothers, Tim Curry. Hamill je ulogu odigrao toliko dobro da je za svoj nastup dobio pozitivne kritike, posebno zbog izražajnog smijeha koji je Hamill razvio upravo zbog svoje uloge i koji je postao poseban zaštitni znak negativca u seriji. Hamill je igrao ulogu Jokera, od kojeg je osobni obožavatelj, u svim svojim nastupima u franšizi DC Animated Universe, koja je bila započela uspjehom animirane serije, kako u Superman, Static Shock, tako i Batman Beyond: Return of the Joker i Lige pravednih. U nastavku serije Liga pravednih ("Bljesak i supstanca") govori i o ulozi super zlikovca Trickster kojeg je utjelovio u akcijskoj akcijskoj seriji Flash - The Red Lightning. U filmu Flash se ponovno pojavio kao Trickster.

U ožujku 2018. godine primio je zvijezdu na hollywoodskom Hollywood Walk of Fame.

Privatni život
17. prosinca 1978. Hamill se oženio za zubaricu Marilou York. Zajedno imaju troje djece: Nathan Hamill (rođen 1979.), Griffin Hamill (rođen 1983.) i Chelsea Hamill (rođen 1988.).

Filmografija

 1970: The Headmaster, televizijska serija
 1970: The Bill Cosby Show, televizijska serija, epizoda 2x13
 1971: The Partridge Family, televizijska serija, epizoda 1x16
 1972–1973: General Hospital (sapunica)
 1974–1975: The Texas Wheelers (televizijska serija, 8 epizoda)
 1975: Petrocelli (televizijska serija, 2 epizode)
 1975;1977: The Streets of San Francisco, televizijska serija, 2 epizode
 1977: Ratovi zvijezda
 1978: Corvette Summer
 1978: The Star Wars Holiday Special (televizijski film)
 1980: Imperij uzvraća udarac
 1980: The Big Red One
 1981: The Night the Lights Went Out in Georgia
 1982: Britannia Hospital
 1983: Povratak Jedija
 1989: Slipstream
 1990: Midnight Ride
 1991: Flash, televizijska serija, 2 epizode
 1991: Black Magic Woman
 1991: The Guyver
 1992: Sleepwalkers
 1993: Time Runner
 1993: John Carpenter presents Body Bags
 1995: seaQuest DSV, televizijska serija, 2 epizoda
 1995: John Carpenter's Village of the Damned
 1996: Outer Limits, televizijska serija, epizoda 2x05
 1998: Commander Hamilton
 2001: Jay and Silent Bob Strike Back
 2011: Chuck (televizijska serija, epizoda 5x01)
 2012: Sushi Girl
 2012: Airborne
 2013: Virtually Heroes
 2013: Criminal Minds (televizijska serija, 2 epizode)
 2014: The Halloween Pranksta (televizijski film)
 2014: Kingsman: The Secret Service
 2015: The Flash (televizijska serija, 2 epizode)
 2015: Ratovi zvijezda: Sila se budi
 2017: Brigsby Bear
 2017: Ratovi zvijezda: Posljednji Jedi
 2017: Dimension 404 (televizijska serija, 6 epizoda)
 2018: Teorija velikog praska (televizijska serija, epizoda 11x24)
 od 2019: The Dark Crystal: Age of Resistance, televizijska serija
 2019:  Ratovi zvijezda: Uspon Skywalkera
2020: The Mandalorian  (televizijska serija, epizoda 2x8)

Vanjske poveznice

Američki filmski glumci
Američki televizijski glumci

Mark Hamill


İzmir Province () is a province and metropolitan municipality of Turkey in western Anatolia, situated along the Aegean coast. Its capital is the city of İzmir, which is in itself composed of the province's central 11 districts out of 30 in total. To the west, it is surrounded by the Aegean Sea, and it encloses the Gulf of Izmir. Its area is , and its population is 4,462,056 (2022). Neighboring provinces are Balıkesir to the north, Manisa to the east, and Aydın to the south. The traffic code of the province is 35.

Major rivers of the province include the Küçük Menderes river, Koca Çay (with Güzelhisar dam), and Bakırçay.

Districts

 Aliağa
 Balçova
 Bayındır
 Bayraklı
 Bergama
 Beydağ
 Bornova
 Buca
 Çeşme
 Çiğli
 Dikili
 Foça
 Gaziemir
 Güzelbahçe
 Karabağlar
 Karaburun
 Karşıyaka
 Kemalpaşa
 Kınık
 Kiraz
 Konak
 Menderes
 Menemen
 Narlıdere
 Ödemiş
 Seferihisar
 Selçuk
 Tire
 Torbalı
 Urla

Demographics

History

It is one of the oldest cities and ports of ancient Ionia in the Mediterranean Sea. It was founded around 3000 BC and has survived to this day. It was inhabited by Greek populations from antiquity until the destruction of Smyrna in 1922 and the exchange of populations that followed with the Treaty of Lausanne. In its long history it has changed location twice.

The first location (prehistoric times) was mentioned by Strabo as "Old Smyrna" and the second location was built by Alexander the Great and his descendants (Hellenistic period). Ionians, in about 11th century BC, established the League of Ionia. It was later conquered by the Persians and retaken by the Greeks before being subsumed into the Roman Empire. In Roman times it became very prosperous and the Romans honored it three times with the praiseworthy title of "young girl" because of its amazing prosperity. Izmir was not the first city to recognize Rome as a deity.

The term "Catholic Church" was first used in 110 in a letter from St. Ignatius of Antioch to the Church of Smyrna. After the split of the Roman Empire, the area became part of what is now called the Byzantine Empire until it was conquered by the Ottoman Turks in the 14th century. In 1424, Smyrna was conquered by the Ottomans. However, before and after its occupation, Venetians and Genoese tried several times to include it in their Republics.

On September 13, 1472, the Venetians, under Pietro Mocenigo, captured and destroyed the city, in a failed attempt. Following the First World War, the province was ceded to Greece, but was retaken by the forces of Mustafa Kemal Atatürk in the Turkish War of Independence.

As a result of the 1923 Treaty of Lausanne, all Greek Orthodox inhabitants of the province were deported, and İzmir Province was incorporated into the modern republic of Turkey.

An earthquake on 30 October 2020 killed 117 people in the area.

Archaeology

In January 2021, archaeologists headed by Elif Koparal, announced the discovery of the ruins of a 2500 year-old temple of Aphrodite from the 5th century BC in the Urla-Çeşme peninsula. Among other findings in and around the temple, they found a statue piece depicting a woman, a terracotta female head and an inscription that reads, "This is the sacred area". The traces of the temple were first excavated in 2016.

Wind power generation
"The greater Izmir region produces 20% of Turkey's wind power from wind turbines capable of generating more than 1,300 megawatts (MW)."

See also
List of populated places in İzmir Province
 2020 Aegean Sea earthquake

References

External links

  İzmir governor's official website
 İzmir metropolitan municipality's official website
  Directorate of Culture and Tourism in İzmir
  Local administrations in İzmir
 İzmir weather forecast information

İzmir Province


Bruce McCandless (født 8. juni 1937 i Boston, Massachusetts - død 21. december 2017) var en amerikansk Kaptajn i United States Navy og NASA-astronaut. McCandless deltog som jagerpilot under Cubakrisen i 1962. Han var den første person der foretog en rumvandring uden sikkerhedsline. Han kom ca. 100 m væk fra rumfærgen.

Rummissioner

Jordbaseret
 1969 - Capsule Communicator, dvs. Ground Controls kommunikatør med astronauterne på en rummission. Her var det på Apollo 11-missionen, der satte de to første mennesker på Månen.
 Backup for besætningen på rumstationen Skylab

Ombord på rumfærgen
 1984 - STS-41-B, det var her han foretog den første rumvandring uden sikkerhedsline i sin MMU (Bemandet manøvrerings enhed).
 1990 - STS-31, opsendelsen af Hubble-rumteleskopet

Kilder

Rumfart
Astronauter fra USA
Søofficerer fra USA
Personer fra Boston

Bruce McCandless


Die Villa Sanssouci liegt im Stadtteil Kötzschenbroda der sächsischen Stadt Radebeul, in der Käthe-Kollwitz-Straße 6. Die Villa wurde 1901/1902 durch den Baumeister Adolf Neumann errichtet.

Beschreibung

Die zweigeschossige, mit der Einfriedung unter Denkmalschutz stehende Villa über L-förmigem Grundriss, auch als Mietvilla angesprochen, hat eine "malerische Aufrissbildung" im Stil der deutschen Architektur um 1500 (Altdeutscher Stil, Neorenaissance). Das Gebäude steht auf einem Souterraingeschoss, das ziegelgedeckte Krüppelwalmdach ist ausgebaut. First und Grate sind mit Zierziegeln gedeckt.

In der Straßenansicht des sparsam gegliederten Putzbaus zeigt sich ein hoher Giebel, der über die gesamte Hausbreite mit Zierfachwerk geschmückt ist, welches Andreaskreuze und gebogene Streben aufweist sowie Fußwinkelhölzer mit Kerbschnittornamenten. Im Giebel findet sich neben einer Datierung 1901 auch die Inschrift . Im Erdgeschoss der rechten Fensterachse, die in der großzügigen, zweiachsigen Straßenansicht aus Koppelfenstern bestehen, steht ein polygonaler Standerker. Das sich links davon befindende Drillingsfenster war ehedem von einem Rosenspalier umgeben.

In der linken Seitenansicht, die nach Süden zum Garten zeigt, steht vor dem Winkel zum hinteren Gebäudeflügel eine Veranda. Der Gebäudeflügel selbst hat ebenfalls einen Krüppelwalmgiebel, der mit Zierfachwerk geschmückt ist. In der rechten, nach Norden zeigenden Seitenansicht, steht ein Eingangsvorbau.

Geschichte
Der Baumeister Adolf Neumann reichte im August 1901 "als Bauender, Ausführender und Bauleiter" einen Bauantrag für ein "Wohnhaus" auf eigenem Grundstück und nach eigenem Entwurf beziehungsweise dem seines Mitarbeiters Felix Sommer ein. Genehmigungen ergingen im September 1901 und im Mai 1902. Im August 1902 wurde die Fertigstellung gemeldet.

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Kulturdenkmal in Radebeul
Sanssouci
Adolf Neumann
Felix Sommer
Neorenaissancebauwerk in Radebeul
Erbaut in den 1900er Jahren
Kötzschenbroda

Villa Sanssouci (Radebeul)


الشعيبة منطقة من مناطق محافظة الأحمدي في الكويت. يوجد بها ميناء الشعيبة، شمال ضاحية علي صباح السالم وجنوب الصباحية.

قرية الشعيبة
قرية الشعيبة هي من أقدم قرى المنطقة الجنوبية من ساحل الكويت في العصر الحديث، وهي تقع ضمن منطقة بر العدان المشهورة منذ العصر الجاهلي قبل الإسلام، والآهلة بالسكان، والمعروف أن كلمة الشعيبة مؤنث «شعيب»، والشعيب هو مجرى المطر، ويتجه إلى النقطة الأسفل والموطئ المنخفض، وهو شعب كبير تقع قرية الشعيبة عند مفيضه إلى البحر، والمعروف أنه بالقرب من الشعيبة يوجد حاجز ترابي على امتداد بحر العدان في الخليج العربي يجمع الماء العذب عن الساحل فيشربه ترابها، ويختزن في جوفها، ومن ثم تحفر الآبار ليستفاد منه، وهذا موجود عموماً بالقرى الساحلية.

وتقع الشعيبة غربي خط الطول 48.8 شمالي خط العرض 29.2، وهي من أقدم القرى التي كانت تسمى القصور، والتي تشمل قرى أبوحليفة والفحيحيل والمنقف والفنطاس والفنيطيس، بالإضافة إلى الشعيبة. والشعيبة واقعة على ضفتي بحرة، والبحرة هي الشعبة من مسايل الماء تنحدر سيولها من ظهر العدان، وتذهب مشرقة حتى تفيض في البحر. ولقد مرت الشعيبة تاريخياً بعدة عصور منذ العصر الجاهلي، حيث كان تسكنها إحدى أكبر القبائل العربية العريقة وهي قبيلة بنو تميم، التي كانت تسكن بمنطقة العدان حتى عصر الإسلام وانتشار القبائل العربية بجميع أنحاء الجزيرة العربية.

ولقد ظهر اسم الشعيبة لأول مرة بالخرائط الأوروبية عام 1818 عندما نشرها الألماني كارل رايتر بكتابه «علم الأرض وعلاقته بالطبيعة وتاريخ الإنسان».

مراجع ذكرت منطقة الشعيبة
لقد ورد اسمها في كثير من المؤلفات العربية والإنكليزية، يذكر فيها موقعها ومساحتها وسكانها ومنازلها وحرف السكان أبرزها الإنجليزي، لوريمر بكتابه «دليل الخليج» في القسم الجغرافي، الذي نشره سنة 1909م. ذكر فيه أن الشعيبة قرية ساحلية صغيرة بمنطقة العدان في امارة الكويت، وتقع على بعد حوالي 24 ميلاً جنوب الجنوب الشرقي لمدينة الكويت، وتتكون من خمسة عشر منزلاً تقع داخل حصن مخرب، وسكانها عبارة عن عشرين أسرة من قبائل عربية مختلفة، وفيها عشرة آبار عذبة المياه، ولدى الأهالي مائة وخمسون شجرة نخيل، وأشجار أخرى، ويزرعون القليل من الشعير والخضراوات ولديهم ثلاثة أو أربعة قوارب لصيد اللؤلؤ، والقرية عبارة عن منتجع ريفي لسكان مدينة الكويت.

ولقد ظلت قرية الشعيبة على حالها ولم يزد عدد سكانها، والبيوت الا قليلاً، وهذا ما ذكره الشيخ محمد خليفة النبهاني بكتابه «التحفة النبهانية في تاريخ الجزيرة العربية» الصادر سنة 1949م، ولقد زار الكويت كثيراً، وتحدث عن قرية الشعيبة في زيارته الأخيرة عام 1947، فذكر أن عدد سكانها مائة شخص، وعدد بيوتها ثلاثون بيتاً.

ولكن هذه القرية الصغيرة حدث فيها تحول كبير بعد ظهور النفط، وتصدير أول شحنة نفط في شهر يونيو عام 1946 من ميناء الأحمدي المحاذي لقرية الشعيبة، وبحضور أمير الكويت الشيخ أحمد الجابر الصباح، ولقد جعلها مصدر جذب لنزوح الكثير من الأسر الكويتية، وبادية الكويت، والوافدين الأجانب، وذلك للسكن فيها، والعمل بقطاع البترول، والدوائر الحكومية الأخرى، وهذا سارع إلى إنشاء سوق ومدارس للبنين والبنات، ومستوصف صحي، ومخفر للشرطة ونادٍ ثقافي رياضي، ومكاتب للبريد والكهرباء، وسنترال للهواتف، ومصرف (بنك) وخدمات أخرى.

منطقة الشعيبة الصناعية
بالرغم من ظهور عدة مناطق صناعية جديدة في الكويت، فإن منطقة الشعيبة ظلت المنطقة الصناعية الأولى بما تحويه من صناعات متعددة.
وتتكون منطقة الشعيبة من منطقتين هما:
 الشرقية (ومساحتها 10 ملايين متر مربع)
 الغربية (وتشمل منطقة غرب ميناء عبدالله، ومساحتها 13 مليون متر مربع.)

وفوق هاتين المنطقتين يرتفع 33 مصنعاً تملكها 29 شركة، وتحدد أولويات الصناعات التي تقوم بالمنطقة على أساس الصناعات التصديرية، مثل تكرير البترول وتصنيعه وصناعات الكيماويات البترولية بالإضافة إلى الصناعات الأخرى كصناعة الورق والمواد العازلة والزجاج والأسماك وغيرها.

وتؤجر الإدارة العامة لمنطقة الشعيبة القسائم الصناعية بأسعار رمزية، وقد تعرضت المنطقة الصناعية لعمليات تخريب وسرقة واسعة في أثناء الغزو العراقي للكويت، وبعد التحرير بدأ تتدريجياً مجموعة من المصانع في العودة إلى الإنتاج بعد إعادة تشغيلها.

المراجع

أماكن مأهولة في الكويت

الشعيبة (الكويت)


Olaylar
 66 - Halley kuyruklu yıldızı'nın, Dünya'nın yakınından 5. kayıtlı geçişi.
 1340 - İngiltere Kralı III. Edward, kendini Fransa Kralı ilan etti.
 1347 - Prag Üniversitesi kuruldu.
 1531 - Lizbon'da (Portekiz) şiddetli deprem; binlerce kişi öldü.
 1699 - Osmanlı Devleti, Karlofça Antlaşması'nı imzaladı.
 1700 - Kuzey Amerika'nın batı sahillerinde 9 şiddetinde deprem (Kaskadya depremi) meydana geldi.
 1785 - Benjamin Franklin, kızına yazdığı mektupta Amerika Birleşik Devletleri'nin sembolü olarak kartalın seçilmesinden dolayı duyduğu hayal kırıklığını dile getirdi. Franklin, hindiyi düşünüyormuş.
 1788 - İngiliz donanması Sidney sahillerinde. Avrupalıların kalıcı yerleşimi başlamış oldu.
 1837 - Michigan, 26. eyalet olarak Amerika Birleşik Devletleri'ne katıldı.
 1861 - Louisiana eyaleti, Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrıldı.
 1870 - Virginia, tekrar Amerika Birleşik Devletleri'ne katıldı.
 1905 - Pretoria'da (Güney Afrika) 3,106 karat değerindeki dünyanın en büyük elması bulundu. Elmasa "Cullinan" adı verildi. 9 parçaya bölünen elmastan elde edilen "Afrika'nın Büyük Yıldızı" adındaki 530.2 karatlık 74 yüzlü dünyanın en büyük pırlantası, Britanya tacına yerleştirildi.
 1911 - Richard Strauss'un Der Rosenkavalier operası ilk kez sahnelendi.
 1911 - Pilot Glenn H. Curtiss, ilk deniz uçağını uçurdu.
 1921 - İstanbul Tramvay işçileri greve çıktı.
 1926 - Televizyonun icadı.
 1931 - Hindistan'da Mahatma Gandhi serbest bırakıldı.
 1931 - Kızıl İstanbul gazetesi hakkında soruşturma açıldı.
 1934 - Apollo Tiyatrosu Harlem'de (New York) açıldı.
 1934 - Almanya ile Polonya arasında saldırmazlık antlaşması imzalandı.
 1939 - İspanya İç Savaşı: General Francisco Franco'ya bağlı milliyetçi güçler, İtalyanların da yardımıyla Barselona şehrini ele geçirdiler.
 1942 - II. Dünya Savaşı: İlk Amerikan birlikleri Avrupa topraklarında (Kuzey İrlanda).
 1946 - Félix Gouin, Fransa Başbakanı seçildi.
 1948 - Millî Korunma Mahkemeleri kaldırıldı.
 1950 - Hindistan anayasası kabul edildi. Cumhuriyet ilan edildi. Dünyanın en kalabalık demokrasisi kuruldu.
 1953 - Gümrük İşbirliği Konseyi ilk toplantısını gerçekleştirdi.
 1956 - Kış olimpiyatları Cortina d'Ampezzo'da (İtalya) başladı.
 1958 - Klasik müzik bestecisi Bülent Arel'in "Beş Sonnet" adlı yapıtı ilk kez seslendirildi.
 1959 - Ankara Telgraf gazetesi'nin sahibi ve Yazı İşleri Müdürü Fethi Giraygil, Ankara Cezaevi'ne girdi. Giraygil, 17 gün hapis cezasına çarptırılmıştı.
 1959 - Bağdat Paktı Konseyi Karaçi'de toplandı. Toplantıya, Türkiye adına Başbakan Adnan Menderes ve Dışişleri Bakanı Fatin Rüştü Zorlu katıldı.
 1962 - Ay'a bilimsel cihazlar götürmek üzere üzere fırlatılan Ranger 3 uydusu, Ay'ın ancak 35.000 km kadar uzağından geçebildi.
 1965 - Hintçe, Hindistan'ın resmî dili oldu.
 1966 - İstanbul'un çeşitli semtlerinde "köylü pazarları" kurulması çalışmalarına başladı. Amaç, halkın daha ucuz sebze ve meyve yiyebilmesi idi.
 1969 - Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi Genel Başkanı Alparslan Türkeş, İstanbul İl Gençlik Kongresi'nde "Hareket başladı" dedi.
 1970 - Necmettin Erbakan ve 17 arkadaşı, Millî Nizam Partisi'ni kurdu.
 1972 - Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'ın idam dosyası, Türkiye Büyük Millet Meclisi'ne gönderildi.
 1973 - Fikir suçundan cezaevinde bulunan Çetin Altan, Doğan Koloğlu, Alpay Kabacalı, İrfan Derman ve Yaşar Kemal yargılandı.
 1974 - Bülent Ecevit Başbakanlığında, Cumhuriyet Halk Partisi - Millî Selamet Partisi koalisyon Hükûmeti göreve başladı.
 1974 - Türk Hava Yolları'nın Van adlı yolcu uçağı, İzmir Cumaovası Havaalanı'nda pistin 100 metre uzağında yere çakıldı; 63 kişi öldü.
 1978 - Türk Sanayicileri ve İşadamları Derneği (TÜSİAD) Başkanı Feyyaz Berker ve Yönetim Kurulu üyesi Rahmi Koç, Türk Ceza Kanunu'nun (TCK)141.,142. ve 163. maddelerinin kaldırılmasını istediler.
 1979 - Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı Pol-Der, Pol-Bir, Pol-Ens ve Tem-Der'in çalışmalarını durdurdu.
 1980 - İsrail ve Mısır arasında diplomatik ilişkiler başladı.
 1984 - Türkiye İşçi Partisi davası sonuçlandı; 102 kişi çeşitli hapis cezalarına çarptırıldı.
 1986 - Halley kuyruklu yıldızı gece görünür konumda. Güneş etrafında 76 yıl süren bir turunu tamamlıyor.
 1988 - The Phantom of the Opera müzikali ilk kez sahnelendi.
 1992 - 12 Eylül'den sonra ilk kez memur eylemi düzenlendi. İstanbul'daki eyleme 5 bin memur katıldı.
 1992 - Boris Yeltsin, Rusya'nın nükleer füzelerinin Amerikan şehirlerini hedef almaktan vazgeçeceğini duyurdu.
 1993 - Václav Havel, Çekya'nın Başkanı seçildi.
 1996 - Amerikalı katil John Albert Taylor, Utah'ta kurşuna dizilerek idam edildi.
 1998 - Monica Lewinsky skandalı: Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Bill Clinton, eski Beyaz Saray stajyeri Monica Lewinsky ile ilişkisi olduğunu reddetti.
 1998 - Compaq, Digital Equipment Corporation şirketini satın aldı.
 2001 - Gucerat'da (Hindistan) deprem: 20.000'den fazla kişi öldü.
 2004 - Hamid Karzai, Afganistan'ın yeni anayasasını imzaladı.
 2005 - Condoleezza Rice, Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk siyahi kadın Dışişleri Bakanı oldu.
 2006 - Filistin Ulusal Yönetimi için yapılan seçimlerde, Hamas'ın parlamentodaki 132 sandalyenin 76'sını elde ettiği anlaşılınca, Başbakan Ahmed Kurey istifa etti.
 2006 - Dünya Ekonomik Forumu, Davos'ta (İsviçre) toplandı.
 2008 - Ümraniye'de ele geçirilen patlayıcılarla ilgili soruşturma kapsamında mahkemeye sevk edilen emekli Tuğgeneral Veli Küçük, emekli Kurmay Albay Mehmet Fikri Karadağ, Susurluk Davası hükümlüsü Sami Hoştan, avukat Kemal Kerinçsiz, Türk Ortodoks Patrikhanesi Basın ve Halkla İlişkiler Sözcüsü Sevgi Erenerol, Hüseyin Görüm, Hüseyin Gazi Oğuz ve Oğuz Alparslan Abdülkadir tutuklandı.
 2011 - TÜİK, enflasyon sepetini güncelledi. 2011 TÜFE sepeti 445 kalemden oluştu. Güncelleme sonucunda 2011 sepetine tramvay ücreti ve Süper Loto girdi, yünlü kumaş, kadın mantosu ve atık çöp ücreti sepetten çıkarıldı.
 2023 - İsrail Ordusu'nun Batı Şeria'da ki Cenin kentine düzenlediği saldırı sonucu 9 kişi hayatını kaybetti.

Doğumlar
 1205 - Lizong, Çin'in Song Hanedanı'nın 14. imparatoru (ö. 1264)
 1467 - Guillaume Budé, Fransız hümanist (ö. 1540)
 1495 - Go-Nara, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 105. imparatorudur (ö. 1557)
 1582 - Giovanni Lanfranco, Barok döneminin önde gelen İtalyan ressamı (ö. 1647)
 1714 - Jean-Baptiste Pigalle, Fransız heykeltıraş (ö. 1785)
 1715 - Claude Adrien Helvétius, Fransız filozoftur (ö. 1771)
 1739 - Charles-François du Périer Dumouriez, Fransız Devrim Savaşları sırasında Fransız generali (ö. 1823)
 1763 - XIV. Karl, İsveç ve Norveç'in ilk Fransız kralı (ö. 1844)
 1781 - Achim von Arnim, Alman şair (ö. 1831)
 1818 - Amédée de Noé, Fransız karikatürist ve taşbasmacı (ö. 1879)
 1840 - Édouard Vaillant, Fransız devrimci, yayıncı, siyasetçi ve 1871 Paris Komünü üyesi (ö. 1915)
 1861 - Louis Anquetin, Fransız ressam (ö. 1932)
 1863 - Feridun Bey Köçerli, Azerbaycanlı yazar, filolog ve edebiyat eleştirmeni (ö. 1920)
 1865 - Sabino de Arana, Bask milliyetçiliğinin teorisyeni (ö. 1903)
 1880 - Douglas MacArthur, Amerikalı general (ö. 1964)
 1884 - Edward Sapir, Amerikalı dilbilimci ve etnolog (ö. 1939)
 1891 - İlya Ehrenburg, Sovyet yazar ve gazeteci (ö. 1967)
 1893 - Christian Arhoff, Danimarkalı sahne ve sinema oyuncusu (ö. 1973)
 1904 - Seán MacBride, İrlandalı devlet adamı ve 1974 Nobel Barış Ödülü sahibi ö. 1988)
 1906 - Zühtü Müridoğlu, Türk heykeltıraş (ö. 1992)
 1908 - Jill Esmond, İngiliz sinema ve tiyatro oyuncusu (ö. 1990)
 1911 - Polykarp Kusch, Amerikalı fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 1993)
 1914 - Dürrüşehvar Sultan, son Osmanlı halifesi Abdülmecid Efendi'nin kızı (ö. 2006)
 1918 - Nicolae Ceauşescu, Romanya Devlet Başkanı (ö. 1989)
 1921 - Akio Morita, Japon iş insanı ve Sony'nin kurucusu (ö. 1999)
 1925 - Paul Newman, Amerikalı sinema oyuncusu, yönetmen ve En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (ö. 2008)
 1928 - Roger Vadim, Fransız film yönetmeni (ö. 2000)
 1932 - Alain David, Fransız atlet
 1934 - André Lewin, Fransız diplomat (ö. 2012)
 1940 - Ayten Gökçer, Türk sinema ve tiyatro oyuncusu
 1944 - Angela Davis, Amerikalı devrimci, filozof, hümanist ve yazar
 1945 - Jacqueline du Pré, İngiliz çello sanatçısı (ö. 1987)
 1946 - Michel Delpech, Fransız şarkıcı, besteci ve aktör (ö. 2016)
 1947 - Argyris Koulouris, Yunan gitarist ve müzisyen
 1949 - David Strathairn, Amerikalı oyuncu
 1950 - Jörg Haider, Avusturyalı siyasetçi (ö. 2008)
 1955 - Eddie Van Halen, Hollandalı müzisyen, söz yazarı ve yapımcı (ö. 2020)
 1958 - Ellen DeGeneres, Amerikalı oyuncu ve komedyen
 1958 - Gleb Nosovski, Rus matematikçi ve Yeni Kronoloji'nin yazarlarından biri
 1959 - Nuri Bilge Ceylan, Türk film yönetmeni, senarist ve fotoğraf sanatçısı
 1962 - Ricky Harris, Amerikalı oyuncu ve komedyen (ö. 2016)
 1963 - José Mourinho, Portekizli teknik direktör
 1971 - Aygün Kazımova, Azerbaycanlı eski sporcu, şarkıcı, besteci, oyuncu ve yapımcı
 1973 - Melvil Poupaud, Fransız oyuncu
 1978 - Sinan Çalışkanoğlu, Türk sinema, tiyatro, reklam ve dizi oyuncusu
 1980 - Ertuğrul Arslan, Türk futbolcu
 1981 - Colin O'Donoghue, İrlandalı oyuncu
 1986 - Mustapha Yatabaré, Malili futbolcu
 1990 - Sergio Pérez, Meksikalı Formula 1 pilotu
 1991 - Nicolò Melli, İtalyan basketbolcu
 1992 - Colton Underwood, Amerikan futbolu oyuncusu
 1993 - Miguel Borja, Kolombiyalı futbolcu
 1996 - Rabia Soytürk, Türk oyuncu
 1997 - Gedion Zelalem, Almanya doğumlu Amerikalı futbolcu
 2000 - Ester Expósito, İspanyol oyuncu

Ölümler
 1640 - Jindřich Matyáš Thurn, Çek asilzade (d. 1567)
 1752 - Jean François de Troy, Fransız Rokoko ressamı ve duvar halısı tasarımcı (d. 1679)
 1823 - Edward Jenner, İngiliz doktor (Çiçek aşısını bulan) (d. 1749)
 1824 - Théodore Géricault, Fransız ressam ve taş baskı sanatçısı (d. 1791)
 1828 - Caroline Lamb, İngiliz kadın soylu ve yazar (d. 1785)
 1839 - Jens Esmark, Danimarkalı-Norveçli mineraloji profesörü (d. 1763)
 1855 - Gerard de Nerval, Fransız şair ve yazar (Romantizm'in öncüsü) (intihar) (d. 1808)
 1875 - George Finlay, İskoç tarihçi (d. 1799)
 1879 - Julia Margaret Cameron, İngiliz fotoğrafçı (d. 1815)
 1885 - Charles George Gordon, İngiliz general (d. 1833)
 1895 - Arthur Cayley, İngiliz matematikçi (d. 1821)
 1920 - Jeanne Hébuterne, Fransız ressam ve yazar (d. 1898)
 1922 - Luigi Denza, İtalyan besteci (d. 1846)
 1948 - Musa Kâzım Karabekir. Türk asker, Millî Mücadele Kahramanı ve siyaset adamı (d. 1882)
 1952 - Horloogiyn Çoybalsan, Moğol komünist siyasetçi ve mareşal (d. 1895)
 1962 - Lucky Luciano, Amerikalı gangster (d. 1897)
 1973 - Edward G. Robinson, Amerikalı sinema oyuncusu (d. 1893)
 1979 - Nelson A. Rockefeller, Amerikalı iş insanı, politikacı ve ABD'nin 41. Başkan Yardımcısı (d. 1908)
 1985 - Kenny Clarke, Amerikalı caz davulcusu (d. 1914)
 1992 - José Ferrer, Porto Rikolu oyuncu ve yönetmen (d. 1909)
 2000 - Alfred Elton van Vogt, Amerikalı bilimkurgu yazarı (d. 1912)
 2003 - Annemarie Schimmel, Alman İslam bilimcisi (d. 1922)
 2003 - Valeri Brumel, Rus yüksek atlamacı (d. 1942)
 2008 - Christian Brando, Amerikalı oyuncu (Marlon Brando'nun oğlu) (d. 1958)
 2014 - Paula Gruden, Sloven kökenli Avustralyalı bir şair, çevirmen ve editördür (d. 1921)
 2016 - Black, İngiliz şarkıcı (d. 1962)
 2016 - Vasilya Fattakhova, bir Tatar şarkıcı (d. 1979)
 2016 - Sahabzade Yakub Han, Pakistanlı orgeneral ve politik figür (d. 1920)
 2016 - Colin Vearncombe, Black sahne ismiyle, 1980'lerin pop yıldızları arasında sayılan İngiliz şarkıcı (d. 1962)
 2016 - Abe Vigoda, Amerikalı film ve dizi oyuncusu (d. 1921)
 2017 - Ramdas Agarwal, Hint siyasetçi (d. 1937)
 2017 - Saloua Raouda Choucair, Lübnanlı kadın ressam ve heykeltıraştır (d. 1917)
 2017 - Mike Connors, Amerikalı erkek sinema oyuncusudur (d. 1925)
 2017 - Barbara Hale, Amerikalı oyuncudur (d. 1922)
 2017 - Aleksandr Kadakin, Rus diplomattır (d. 1949)
 2018 - Elizabeth Hawley, Himalaya Dağları'nı araştıran Amerikalı kadın gazeteci ve gezi yazarı (d. 1923)
 2018 - İgor Jukov, Rus piyanist, orkestra şefi ve ses mühendisi (d. 1936)
 2018 - Jacques Languirand, Kanadalı radyocu, seslendirme sanatçısı, yazar ve oyuncu (d. 1931)
 2018 - Hiromu Nonaka, Japon Liberal Demokrat Parti üyesi siyasetçidir (d. 1925)
 2018 - Francisco Savín, Meksikalı orkestra şefi ve besteci (d. 1929)
 2019 - Dale Barnstable, Amerikalı basketbol oyuncusu (d. 1925)
 2019 - Patrick Bricard, Fransız aktör ve yönetmen (d. 1940)
 2019 - Jean Guillou, Fransız besteci, orgcu, piyanist ve eğitimci (d. 1930)
 2019 - Henrik Jørgensen, Danimarkalı atlet (d. 1961)
 2019 - Michel Legrand, üç Oscar ödüllü Fransız film müzikleri bestecisi, aranjör, caz piyanisti, orkestra şefi (d. 1932)
 2019 - Gerry Plamondon, Kanadalı profesyonel buz hokeyi oyuncusu (d. 1924)
 2020 - Kobe Bryant, Amerikalı profesyonel basketbolcu (d. 1978)
 2020 - Vsevolod Çaplin, Rus Ortodoks din adamı ve yazar (d. 1968)
 2020 - Lucy Jarvis, Amerikalı televizyon yapımcısı (d. 1917)
 2020 - Nathaniel R. Jones, Amerikalı yüksek mahkeme hâkimi ve siyasetçi (d. 1926)
 2020 - Michou, Fransız şarkıcı, oyuncu ve gösteri sanatçısı (d. 1931)
 2020 - Wang Xianliang, Çinli bir politikacı ve hükûmet yetkilisiydi (d. 1957)
 2021 - Georgi Ananiev, Bulgaristanlı siyasetçidir (d. 1950)
 2021 - Winfried Bölke, Alman bisiklet yarışçısı (d. 1941)
 2021 - Hana Maciuchová, Çek tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1945)
 2021 - Lars Norén, İsveçli oyun yazarı, romancı ve şair (d. 1944)
 2021 - Carlos Holmes Trujillo, Kolombiyalı siyasetçi, diplomat, bilim insanı ve avukat (d. 1951)
 2021 - Jozef Vengloš, Çekoslovak futbolcu ve teknik direktör (d. 1936)
 2022 - Ernst Stankovski, Avusturyalı aktör (d. 1928)

Tatiller ve özel günler
 Dünya Gümrük Günü

0126
26

26 Ocak


Odbojkaški Klub Bihać muški je odbojkaški klub iz Bihaća. Osnovan je 1959. godine.

Natječe se u Super ligi FBiH. OK Bihać osvojio je Premijer ligu Bosne i Hercegovine 2 puta, sezone 1995./96. i sezone 1996./97.

Izvori

Bosanskohercegovački odbojkaški klubovi
Bihać

OK Bihać


Celal Atik, né en 1918 (1917, 1919 ou 1920 selon certaines sources) dans le district de Boğazlıyan et mort le  à Ankara, était un lutteur turc.

Il commence la lutte à Ankara et remporte son premier titre national en 1938. Né Celal Dogan, il adopte le nom d'Atik en l'honneur du président Mustafa Kemal Atatürk, fondateur de la République turque.

Celal Atik pratique les deux styles de lutte représentés aux Jeux olympiques : gréco-romaine et libre. Il participe à sa première compétition internationale à l'occasion des championnats d'Europe, en 1939. C'est pour le jeune lutteur, inexpérimenté à ce niveau, un cuisant échec : il ne remporte aucun combat. Il obtient cependant une médaille d'argent aux championnats des Balkans, en 1940. La Seconde Guerre Mondiale met entre parenthèses les épreuves internationales, alors qu'Atik est en pleine ascension.

Il participe aux premiers championnats d'Europe organisés après la guerre, en 1946 à Stockholm, et s'impose en lutte libre dans la catégorie des poids légers. Il bat notamment le représentant suédois, Gösta Frändfors, médaillé de bronze aux Jeux de Berlin en 1936. Frändfors et Atik se retrouvent l'année suivante aux championnats d'Europe à Prague, mais en lutte gréco-romaine. Cette fois, le Suédois s'impose, Atik terminant troisième.

Atik connaît la consécration aux Jeux olympiques de Londres, en 1948 : il décroche la médaille d'or en lutte libre, poids légers, après avoir notamment vaincu son rival suédois, Frändfors, et l'Italien Garibaldo Nizzola. Il complète son palmarès l'année suivant avec un titre européen, obtenu dans la catégorie supérieure, celle des mi-moyens, également en lutte libre. Il confirme sa polyvalence en obtenant la médaille d'argent des championnats du monde en style gréco-romain, en 1950. Mais c'est en lutte libre qu'il remporte son seul titre mondial, en 1951 à Helsinki. Il bat à cette occasion le favori du public, le Finlandais Aleksanteri Keisala.

Des démêlés avec la Fédération turque de lutte le conduisent à mettre un terme à sa carrière sportive en 1952, malgré la perspective des Jeux olympiques de Helsinki.

Ces problèmes réglés, il obtient un poste d'entraîneur national, qu'il occupe de 1955 à 1971.

Notes et références

Liens externes

Naissance en 1918
Lutteur turc
Sportif aux Jeux olympiques d'été de 1948
Champion d'Europe de lutte
Champion du monde de lutte
Champion olympique de lutte
Décès en avril 1979

Celal Atik


Dreknor er et rekonstruktion af et vikingeskib, der blev bygget i Tourlaville ved Cherbourg-Octeville i Frankrig. Navnet står for dreki (drage) og Nortmannia (Skandinavien).

Skibet er baseret på Gokstadskibet, der er det største langskib i Norge fra vikingetiden, der er 23,5 m langt og 5,3 m bredt med plads til 32 årer. Skibet lbev døbt den 14. juni 2008 af den norske ambassadør, som sagde at det var som at blive "gudfor for den bedste replika af Gokstadskibet".

Se også
 Gokstadskibet
 Rekonstruktioner af vikingeskibe

Eksterne henvisninger

Rekonstruktioner af vikingeskibe
Skibe fra Frankrig

Dreknor


est le dixième album studio du groupe britannique de rock Slade. Il est sorti en 1981 sur le label RCA Records.

Son titre parodie l'expression , équivalent anglais de « Jusqu'à ce que la mort nous sépare », une phrase tirée du Livre de la prière commune prononcée pendant les cérémonies du mariage chrétien.

Fiche technique

Chansons

Musiciens

 Noddy Holder : chant, guitare rythmique
 Dave Hill : guitare solo, chœurs
 Jim Lea : basse, claviers, chœurs
 Don Powell : batterie

Équipe de production

 Slade : production
 Andy Miller : producteur assistant, ingénieur du son

Classements et certifications

Références

Liens externes

Album de Slade
Album musical sorti en 1981
Album publié par RCA Records

Till Deaf Do Us Part