Çorum, Türkiye'nin Karadeniz Bölgesi'nin Orta Karadeniz bölümünde yer alan bir ildir.

04 Şubat 2021 TÜİK verilerine göre  merkez ilçeyle beraber 14 İlçe, 16 belediye, bu belediyelerde 126 mahalle, ayrıca 759 köy bulunmaktadır.

Çorum ili, leblebisi ile tanınır. İlde toprak ve makine endüstrisi oldukça gelişmiştir. Osmancık ilçesinde pirinç üretimi etkin bir şekilde yapılmaktadır. Kapari bitkisinin Türkiye'deki anavatanı Osmancık ilçesidir.

Tarihçe
Çorum il toprakları tarihi devirlerin en başından beri insan yerleşimine sahip olmuştur. Kadim Hititler'in başkenti Hattuşaş Çorum ilindedir. Tarihi devirlere bakıldığında Alacahöyük, Hattuşaş, İskilip, Kuşsaray, Pazarlı, Eskiyapar, Büyükgülücek ve Balimsultan köyü çevresinde yapılan arkeolojik kazılarda ve toprak üstü buluntularından anlaşılır ki Bakır Çağı ile Tunç Çağı zamanlarına giden araç, gereç ve silahlar bulunmuştur.

MÖ ? - MÖ 4000 - Kalkolitik Dönem
MÖ 3000 - MÖ 2000 - İlk Tunç Çağı, (bu dönemden kalma Bayat ilçesine 15 km uzaklıkta Dere Kutuğun köyünde bakır izabe ocağı (dökümhane) olduğu MTA tarafından bulunmuştur).
MÖ 2000 - MÖ 1650 - Orta Tunç Çağı
MÖ 3000? - MÖ 1650 - Hatti dönemi ve İskilip merkezinde Anadolu'nun ilk sağlık kültü olan Yivlik kayası ve suyu kenarındaki Asklepios'un kurulması
MÖ 2000? - MÖ 1300 - Kaşkalar
MÖ 1650 - MÖ 1460 - Hitit Krallığı
MÖ 1460 - MÖ 1200 - Hitit İmparatorluğu
MÖ 1200 - MÖ 700 Paflagon (Kızılırmak'ın batısı)
MÖ 750 - MÖ 330 Frig
MÖ 676 - İskit akınları
MÖ 550 - MÖ 332 - Pers akınları (Kızılırmak'ın doğusu)
MÖ 300 - MÖ 200 Galat egemenliği, İskilip, Galatların ikinci krallık merkezi oldu.
MÖ 323 - MS 170 - Kapadokya (Kızılırmak'ın doğusu)
MÖ - MS - Pontus
175 - 395 - Roma İmparatorluğu
395 - 1071 - Bizans İmparatorluğu hükümdarlığı dönemi
3 Eylül 968 - Çorum, Amasya ve Kastamonu civarında deprem
1050 - Merkez üssü Amasya olan bir deprem
1074 - Çorum'un Bizans İmparatorluğu'nun elinden alınması.
1075 - Çorum'un Bizans'tan alındığı yıl yaşanan Danişmend depremi
1080 - Türklerin (Danişmentliler Beyliği'nin) yöreye kalıcı olarak yerleşmeleri ve şimdiki Çorum şehrini kurmaları
1097 - 1101 - Haçlı ordusunun saldırısı
1109 - Danişmentlilerin yöreye tamamen egemen olmaları
1175 - Anadolu Selçukluları'nın eline geçti.
1240 - Babai ayaklanması
1240+ - İskilip; Ceceli Aşireti  Cece oğullarından Yahya Bey'in idaresinde girer daha sonra Nureddin Caca aşiret beyi olur.
1257 - İskilip, Ulucami (Çarşı Camii) deprem nedeniyle yıkıldı ve yeniden yapıldı
1272 - Aslen İskilipli olan Kırşehir Emiri Caca Nureddin (Nureddin Cibril bin Caca) İskilip'e vakıf olarak medrese, camii ve hamam yaptırdığına dair vakfiyenameyi kaleme alır. İskilip kütüphanesinde yazılı tarih içinde ilk kuruluşu da bu vakfiyede yer alan medrese kitaplığına dayanır.
1283 - Mecitözü Elvan Çelebi Tekkesi açıldı.
1300 - iskilip ilçesi merkezli olarak bölge Germiyanoğullarının idaresine girdi.
1344 - İskilip ilçesi'nin batısında yer alan dağlık alanlar sınır olmak üzere bölge Eretna Beyliği'ne dahil oldu.
1352 - Mecitözü Elvan Çelebi Zaviyesi
1381 - Çorum havarisi Eretna devletinin el değiştirmesi sonucu Kadı Burhaneddin hükümranlığına dahil oldu.
1391 - Kısa bir süre için Osmanlı devleti hükümranlığına dahil oldu.
1392 - Kadı Burhaneddin, Şehzade Ertuğrul komutasındaki Osmanlı devleti ordusunu Çorum yakınlarında (Kırkdilim) yendi ve bu savaşta Yıldırım Beyazıd'ın taht varisi oğlu Ertuğrul öldü.
1398 - Akkoyunlu hükümdarı Kara Yülük Osman Bey tarafından Kadı Bürhaneddinin öldürülmesiyle birlikte Çorum ve havarisinin Osmanlı devleti hükümranlığına dahil olması.
1398 - Çorum, şimdiki Sivas şehrinin merkezi olduğu 'Rumiye-i Suğra' adını taşıyan Osmanlı eyaletine  bağlı sancak merkezi oldu.
1409 - II. Bayezid zamanında olan deprem 40 gün devam etmiştir.
1416 - İskilip ilçesi, Çelebi Mehmed tarafından Osmanlı devletine kalıcı olarak dahil oldu.
1419 - Tekkeköy  Abdalata Tekkesi
1423 - Çorum, şimdiki Amasya şehrinin merkezi olduğu eyalete  bağlı sancak merkezi oldu.
1427 - Yörgüç Paşa, Osmancık ve Çorum'da asileri yenerek yeniden merkezi otoriteyi sağladı.
1428 - Osmancık,  İmaret Camisi
1435 - Kara Yülük Osman Beyin iki oğlu Osmanlıya sığınırak önce Mecitözü şimdiki Elvançelebi beldesindeki Elvan Çelebi Dergahına gelirler bunu haber alan devrin padişahı II. Murad, Hasan ve Üveys adlı bu iki kardeşe ve ailelerine İskilipi Tımar olarak verir.
1436 - Yörgüç Paşa, İskilip şehrine Amasya'da kurulu vakfına irad/gelir edilmek üzere hamam yaptırdı. Vakfiye Tarihi.

1446 - Deprem, çok şiddetli olur ve halk arasında Danişmend Zelzelesi yahut Küçük Kıyamet denilir. 40 gün aralıklarla sürer
1484 - Osmancık,  Sultan II. Bayezıd Köprüsü
1494 - Tacettin Paşa Hamamı Tacettin İbrahim Paşa tarafından yaptırılmıştır.
1512 - I. Selim'in tahta çıkışı esnasında Çorum yöresinde Alevi kalkışması.
1514 - Şiddetli depremde Çorum'un üçte biri yıkılırak harap olur. Bu deprem sonrasında halkın çoğunluğu Mısır'a göç etmek zorunda kalmıştır.
1543 - 30 kadar evi yıkan bir deprem
1559 - Gülabibey Camii'nin de yıkıldığı ve şehre zarar ziyan veren bir deprem
1560 - Çorum yöresinde medrese talebelerinin kalkışması
1573 - Ali Paşa tarafından Tarihi Ali Paşa Hamamı inşa edilmiştir.
1579 - Deprem, bu depremden halk çok mağdur oldu ve hububatdan alınan vergi o yıl alınmamıştır.
1582 - Yeşilırmak yöresinde yoğunlaşan ayaklanmaların sonucunda güpegündüz İskilip'in silahlı ayaklanmacılarca basılması.
1585 - Çorum ve Amasya depremi
1591 - Çorum, şimdiki Ankara şehrinin merkezi olduğu eyalete  bağlı sancak merkezi oldu.
1595 - Çorum, şimdiki Amasya şehrinin merkezi olduğu eyalete  bağlı sancak merkezi oldu.
1601 - Celali kalkışmasının elebaşı Karayazıcı'nın öldürülmesi.
1601 - 1610 - Büyük Kaçgunluk Devri devlet erkinin yörede tümden ortadan kalktığı bu dönemde; İskilip, Merzifon, Osmancık ve Gümüş yerleşimlerine Süleyman, Kara Ahmet ve Musa adındaki şefelerin önderliğinde suhte ve leventlerin baskınlar yaparak insanların mallarını ve erkek çocuklarını kaçırmışlardır.
1692 - Büyük bir deprem olmuştur, şehirler ve köyler  harap olmuştur.
1729 - Çorum'da kuşluk  vaktinde  deprem oldu. Aynı gün altı kere deprem oldu, bir aydan fazla devam etti, İskilip ilçesi'nin bütün evleri harap oldu
1730 - Şimdiki İskilip kütüphanesinin ikincil temeli olan; Hocazade, Şeyh Hasip ve Hacıbey kütüphaneleri kuruldu.
1730 - Dedesli ovasında yer alan alevi köylerinin ilk kez kurulması.
1734 - Şiddetli bir deprem oldu.
1754 - Kalınsaz adı ile (Sungurlu)  Yozgat'a bağlı nahiye oldu.
1756 - Şimdiki Çorum İl kütüphanesinin çekirdeği ve başlangıcı kabul edilen Elhaç Ali Efendi bin Mahmut vakıf kütüphanesi açıldı.
1759 - Şiddetli bir deprem oldu
1763 - Çorum'un Çapanoğlu Ahmed Paşa'ya arpalık olarak verilmesi.
1793 - Çorum depremi.
1794 - Kalınsaz (Sungurlu) nahiyesi Çorum'a bağlandı.
1800 - Deprem ve 600 kişi şehri terk eder. Bu deprem ve sonrasında çıkan yangınların sonucu yılgınlığa düşen halkın büyük bir çoğunluğu Mısır'a göç etmiştir.
1822 - İskilip, Terzi Bekir kütüphanesi kuruldu
1824 - Deprem halk uzun süre çadırlarda ikamet etti.
1828 - İskilip içme suyunun bilinen temellerinden olan Hacı Ali çeşmelerinin vakıf olarak kurulması.
1841 - Çorum, Sivas eyaletinden alınıp Ankara eyaletine bağlı sancak merkezi.
1848 - İskilip Camii Kebir (Ulu Camii) kütüphanesi kuruldu.
1863 - Çorum, sancak merkezi kazaya çevrildi.
1864 - Çorum, Yozgat sancağına bağlı kaza olarak bağlandı.
1864 - Osmancık, Amasya sancağına bağlandı.
1866 - Kalınsaz, Budaközü (Sungurlu) adı ile kaza oldu.
1866 - Hacıköy (Mecitözü) kaza oldu.
1866 - İskilip, Amasya'dan alınarak Çankırı sancağına kaza olarak bağlandı.
1866 - Ruslar tarafından Kafkasyadan sürgün edilen Çerkesler İskilip'e geldi.
1871 - Mecitözü Rüşdiyyesi açıldı.
1872 - Çorum Rüşdiyyesi açıldı.
1872 - İskilip belediye teşkilatı kuruldu
1875 - İskilip, Kastamonu Vilayetine bağlı.
1876 - Çorum belediye teşkilatı kuruldu
1879 - İskilip ve Sungurlu'da Rüşdiyye okulları açıldı.
1890 - İskilip ilçesi, Amasya sancağına kaza olarak bağlandı.
1891 - Osmancık belediye teşkilatı kuruldu
1894 - Çorum, Ankara vilayetine bağlı olarak yeniden sancak merkezi yapıldı ve İskilip, Osmancık ile Sungurlu kazaları Çorum Sancağına bağlandı. Çağımızdaki siyasi idarenin banisi oldu bu durum. Bu durum devirin Osmanlı paşası Yedi Sekiz Hasan Paşa'ın gayreti ile meydana gelir.
1895 - Çorum Hasan Paşa Kütüphanesi kuruldu.
1902 - Çorum İdadi mektebi faaliyete geçirildi.
1905 - Alaca belediye teşkilatı kuruldu
1908 - İskilip merkezli büyük yıkıma yol açan deprem
1911 - Kargı belediye teşkilatı kuruldu
1914 - Çorum, yeni bir padişah salnamesi ile Ankara'ya bağlı sancak merkezi olur ve İskilip, Osmancık, Sungurlu, Mecitözü ile Alaca'da Çorum'a bağlı kılınır.
1919 - Hüseyinabad (Alaca) nahiyesi kaza yapıldı.
1920 - Çapanoğlu, Pontus ve Aynacıoğlu ayaklanmaları. Bu ayaklanmalar Çorum merkez ilçesinin doğu ve kuzeyinde etkili oldu.
1920 - Çerkez Ethem ve birliklerinin isyancıları yenmesi.
1921 - Çorum Türkiye Cumhuriyeti'nin müstakil sancak oldu.
1924 - Çorum Türkiye Cumhuriyeti'nin müstakil vilayeti oldu.
1924 - İskilip Halk kütüphanesi Caca Bey mescidi yanında ilk düzenli yerinde açılır.

1925 - İdadi Mektebi ortaokul yapıldı.
1925 - Yazılı tarih boyunca Kızılırmak üzerinde bilinen İskilip - Çorum arası ilk köprü ahşap olarak kullanıma açıldı.
1929 - Çorum Meteoroloji İstasyonu kuruldu
1932 - Çorum'da modern un üretiminin başlangıcı olan Hatap Un Fabrikası üretime başladı.
1932 - Çorum Kızılay Şubesi açıldı.
1935 - Hüseyinabad kazasının adı Alaca olarak değiştirildi
1939 - Merkez üssü Erzincan olan deprem Çorum ve havarisinde yıkıma neden oldu.
1941 - Alacahöyük Müzesi açıldı
1943 - Çorum'da meydana gelen depremde 2554 ev yıkıldı ve 618 kişi öldü.
1945 - İskilip ilçesine tümü bağlı Dedesli Ovası köylerinin ırmağın doğu yakasında kalanlarının tümü Çorum merkez ilçeye dönemin valisinin ısrarıyla bağlanması.
1946 - Çorum'da ilk kez toprak sanayisi olarak Yıldız Kiremit ve Tuğla Fabrikası quruldu.
1953 - Kastamonu ili ilçesi Kargı, Çorum iline dahil oldu.
1957 - Çorum Çimento Fabrikası faaliyete başladı.
1958 - Bayat belediye teşkilatı kuruldu
1958 - İskilip ilçesinin nahiyesi olan Alagöz, Bayat adıyla ilçe olarak Çorum vilayetine dahil oldu.
1959 - Mecitözü ilçesinin nahiyesi olan Ortaköy ilçe olarak Çorum vilayetine dahil oldu.
1966 - Boğazköy Müzesi açıldı.
1966 - Çorum'da makine sanayisinin başlangıcı olan Çağıl Makina faaliyete başladı.
1968 - Çorum Müzesi açıldı.
1969 - Uğurludağ belediye teşkilatı kuruldu
1973 - Çorum makine imalat sanayisinin öncülerinden olan Arsan Makina İmalat Tic. A.Ş.
1975 - İki yıllık yüksek okullar açıldı; Makina Meslek Yüksek Okulu ve Eğitim Enstitüsü.
1975 - Çorum Yem Fabrikası üretime girdi.
1976 - ÇOPİKAS A.Ş. kuruldu, kâğıt ve oluklu mukavva fabrikası üretime başladı
1977 - Çorum Organize Sanayi Bölgesi işletmeye açıldı.
1977 - Çorum Süt Peynir ve Tereyağı Fabrikası üretime başladı.
1980 - Tarihe Çorum Olayları diye giren Alevi - Sünni kışkırtılmasında ölenler oldu ve Çorum merkez ilçede çok sayıda aile Çorum'dan göç etti.
1981 - Çorum'un ilk demir çelik dökümhanesi olan Kızılırmak Döküm Sanayii ve Ticaret A.Ş. açıldı.
1981 - Ayvaz Kale Kiremit Fabrikası işletmeye açıldı.
1981 - İlk kez Hitit Festivali düzenlendi.
1982 - İl genelindeki kiremit ve tuğla fabrikası sayısı 40 adete ulaştı.
1985 - Çorum'un ilk bakır fabrikası Hançerliler Bakır Ltd. Şti faaliyete geçti.
1985 - Çorum makine sektöründe faaliyet gösteren Erdal Özkan Makina A.Ş. faaliyetine başladı
1985 - Çorum makine imalat sanayisinin öncülerinden olan Altan Makina ve Çelik Döküm Ltd. Şti. faaliyete geçti.
1987 - Çorum toprak sanayi makineleri imalatı öncülerinden yeni ürün ve tasarımlarıyla Yaşar Okumuş, Anmaksan Makine San.Tic. Ltd. Şirketini kurdu.
1987 - Çorum'da döküm sektörüne yönelik makine modeli imalatı yapan ilk firma Çorum Özmakina Model ve Döküm San.Tic.Ltd.Şti. faaliyete başladı.
1987 - Çorum'un ilk yüksek evsaflı krom çelik dökümhanesi olan Duduoğlu Çelik Döküm Sanayii Ticaret A.Ş. faaliyete girdi.
1987 - Hayat şırınga, Hayat Tıbbi Aletler ve Oluklu Mukavva San. Ve Tic. A.Ş kuruldu.
1987 - İskilip ilçesinin bucağı olan Uğurludağ ilçe olarak Çorum iline dahil oldu.
1987 - Sungurlu ilçesinin bucağı olan Boğazkale ilçe olarak Çorum iline dahil oldu.
1990 - Çorum' da ilk hidrolik pompa fabrikası Kozmak Hidrolik faaliyete geçti.
1990 - Osmancık ilçesinin bucağı olan Dodurga ilçe olarak Çorum iline dahil oldu.
1990 - Çorum merkez ilçesinin bucağı olan Laçin ilçe olarak Çorum iline dahil oldu.
1990 - İskilip ilçesinin kasabası olan Karaören adı değiştirilip Oğuzlar adıyla ilçe olarak Çorum iline dahil oldu.
1996 - 5.6 ve 5.4 şiddetinde peş peşe iki deprem olur, can kaybı olmadı.

Coğrafya
Çorum il topraklarının %61'i dağlıktır. Bu dağlar derin vadilerle yarılarak birbirinden ayrılmışlardır.

Dağlar kuzey-batı yönünde uzanmıştır. Çorum il topraklarının batı kısmı Kuzey batı Anadolu'nun en önemli dağ sırası olan ve batıda Sakarya nehri ile doğuda Kızılırmak nehri arasında uzanan Köroğlu Dağ sırasının en doğu ucunda yer alır. Köroğlu dağ sırasının Kızılırmak havzasına ulaştığı yerde oluşan önemli yerleşmeler; İskilip, Bayat, Kargı, Oğuzlar, Dodurga, Alpagut'tur.

Çorum ili İç Anadolu bölgesinin kuzey kısmında yer almaktadır. Karasal iklimi etkisi altındadır. Doğusunda Amasya, güneyinde Yozgat, batısında Çankırı, kuzeyde Sinop, kuzey batısında Kastamonu, kuzey doğusunda Samsun, güney batısında Kırıkkale illeri ile çevrilidir.

Çorum şehir merkezinin diğer şehirlere uzaklığı; Ankara'ya 244, İstanbul'a 608, Amasya'ya 92, Sinop'a 294, Samsun'a 172, Tokat'a ise 188 kilometredir.

İlçelerin il merkezine uzaklıkları; Alaca 52, Bayat 83, Boğazkale 87, Dodurga 42, İskilip 56, Kargı 106, Laçin 29, Mecitözü 37, Oğuzlar 68, Ortaköy 57, Osmancık 59, Sungurlu 72 ve Uğurludağ 66 km'dir.

Ovalar

 Çorum Ovası: arazi 375 km², yükseklik 800 m
 Bozboğa Ovası: arazi 70 km², yükseklik 820 m
 Ovasaray Ovası: arazi 75 km², yükseklik 700–800 m
 Hüseyin Ovası: arazi 264 km², yükseklik 725 – 875 m
 Dedesli Ovası: arazi 250 km² yükseklik 500 – 550 m
 Taybı Ovası: arazi 144 km², yükseklik 500 – 550 m
 Irmak Ovası: arazi 600 km², yükseklik 500–550 m
 Seydim Ovası: arazi 50 km², yükseklik 950 m
 Mecitözü Ovası: arazi 100 km², yükseklik 950 m
 Osmancık Ovası: arazi 300 km², yükseklik 300 – 350 m
 Düvenci Ovası: arazi 32 km², yükseklik 900 m
 Hamamözü Ovası: arazi 75 km², yükseklik 400 – 500 m
 Kuyumcu Ovası: arazi 72 km², yükseklik 400 – 500 m
 Sungurlu Ovası: arazi 750 km², yükseklik 550 –580 m

Akarsuları

 Kızılırmak
 Yeşilırmak
 Çat suyu
 Mecitözü çayı
 Çekerek ırmağı

Dağlar
 Erenler tepesi 2.097 m
 Öbek Tepesi-2064 m ( geçmiş dağı Bayat)
 Türbe tepe 1.981 m
 Kara tepe - 1.846 m
 Kırklar Dağ -  1.791 m
 Çal dağı -
 Ada dağı -
 Kartal dağı -  1.777 m
 Teke dağı -  1.700 m
 Kavak dağı -
 Göl dağı -
 Deveci dağı -
 Sakaröküz dağı -
 Çatalkaya Tepesi-Karadağ 1.566 m

İklim
İlin genelinde genellikle Karadeniz İklimi görülür.

Karadeniz iklimi olan şehirler Kızılırmak havzasında olan: Bayat, Dodurga, İskilip, Kargı, Laçin, Oğuzlar, Osmancık  ve Uğurludağ. Kışları çok yağışlı, yazları ise İç Anadolu iklim tesiri ile sıcak olur.

İç Anadolu iklimi; Kızılırmak havzasının güneyinde olan Çorum, Alaca, Boğazkale, Mecitözü, Ortaköy ve Sungurlu ilçelerinde olur.

Çorum ilinde bulunan şehir, bucak ve köyler genel olarak tipik karasal iklim özelliklerini gösterir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve genelde kar yağışlıdır. İlkbahar ve sonbaharda az da olsa yağmurludur. Yüksek yerleşimlerde özellikle yaz akşamları bile serin bir havaya sahiptir. Bu umumi durumun istisnası da İskilip ve havarisinin iklim tipi olup mikro klima iklim özelliklerini göstermektedir.

Yağmur

Jeolojik yapı
Türkiye'nin önemli fay hatlarından Kuzey Anadolu Fay Hattı (K. A. F.), Çorum il sınırlarının kuzeyinden geçmektedir.

İlin jeolojik yapısında iki ana kütle (kayaç) grubu öne çıkar. Bunlardan birincisi "Metamorfik seri" (başkalaşmış kayaçlar), ikincisi ise, "Tortul Kütleler"dir. İlin asıl jeolojik karakterini 3. jeolojik zamanın sonları ile 4. jeolojik zamanda meydana çıkma oluşumlar meydana getirmektedir.

Bununla birlikte, jeolojik devirlerden ilkel zaman olarak bilinen Arkean ve Prekambrien devirlerine ait Çorum merkez ilçe, Alaca, İskilip, Osmancık, Mecitözü ve özellikle Kargı ilçelerinde çeşitli metamorfik (başkalaşım) topraklarına rastlanılmıştır. 3. jeolojik zamanın kütlelerinden olan jips (kireçtaşı) ve kayatuzu yatakları ile karbon miktari % 75 kadar olan zengin linyit kömürü yataklarına (Osmancık, Dodurga yöresinde 30 milyon ton rezervinde ayrıca Alpagut - Zambal - Karakaya - Ayva ve Ovacık köylerinde) rastlanmaktadır. Yine bu zamanın püskürük kütlelerinden olan Trakit, Granit, Bazalt ve Andezit kimi kütle arazisine de Çorum merkez ilçesinde, Kargı, Sungurlu, Alaca, Mecitözü, Osmancık ve İskilip ilçelerinde rastlanmaktadır. Tortul kütlelere ise vilayetin çok yöresinde rastlanmaktadır.

Çorum; Alp-Himalaya Orogenezi (Dağ oluşumu) olarak bilinen sistem dahilinde yer alan K. A. F. üzerinde yer almaktadır. K. A. F. il merkezinin 20 kilometre kuzeyinde Osmancık ve Kargı ilçelerinin dahili sınırlarından geçmektedir.

Kültür

Kütüphaneler
İlin tümünde 18 halk ve müstakil 2 çocuk olmak üzere toplam 20 kütüphane var. 2006 yıl sonu istatistiklerine göre İlde toplam 228.482 adet kitap vardı. En çok kitap olan kütüphaneler; Çorum Hasan Paşa Kütüphanesi 47.303, İskilip Halk Kütüphanesi 38.046 adet ve Sungurlu Halk Kütüphanesi 19.866 adet geri kalan 123.547 kitap, 17 halk ve çocuk kütüphanesindedir.

İl merkezi olan Çorum'da beş adet kütüphane var olup, toplam kitap varlığı 72.805 adet diğer 12 ilçe ile 3 belde kütüphanesinde ise 155.677 kitap var olup; İskilip Halk Kütüphanesi 38.046 adet, Sungurlu Halk Kütüphanesi 19.866, Mecitözü Halk Kütüphanesi 14.468, Osmancık 13.106, Kargı 11.575, Alaca 10.023, Bayat 9.566, Boğazkale 7.474, Uğurludağ 7.188, Oğuzlar 6.066, Arifegazili 5.884, Ortaköy 5.006, Alacahöyük 3.349, Dodurga 2.617, Hacıhamza 1.443. Laçin ilçesinde ise kütüphane yoktur.

Türkiye Cumhuriyeti'nin toplam 28 adet 'El Yazması Eser' kütüphanesi vardır. Bu El Yazması Eser kütüphanelerinden Çorum ve İskilip ilçesinde olmak üzere Çorum ilinde iki adet var. İskilip Halk Kütüphanesinde 529 adet, Çorum Hasan Paşa Kütüphanesinde cumhuriyetin ilk yıllarında il ve ilçe merkezlerinden toplanmış olan 3692 adet el yazması kitap vardır.

İskilip İlçesi Halk Kütüphanesi
İskilip kütüphanesi yakın coğrafyasında bilinen en eski kütüphane olup; 1258 yılında kurulan Hacıbey,  1272 yılında Cecebey, 1476 yılında Şeyh Habib, 1480 yılında Ebusuud, olan; 1735 yılında Hocazade ile 1818 yılında kurulan Terzi Bekir Ağa ve 1841 yılında kurulan Camii Kebir kütüphanelerinin 1924 yılında kanun ile 1272 yılında vakfedilerek kurulan Cece Bey Medresesi kütüphanesinde toplanarak tek kütüphane çatısı altında faaliyete geçirilerek oluşturulmuştur. İlin en eski kütüphanesi olduğu gibi Türkiye'nin de en eski kütüphanelerindendir.
İskilip ilçesi Halk Kütüphanesinde tarihi değeri olan 1443 adet Arapça alfabesinde yazılmış taş baskı basılı kitap ve 529 adet el yazması kitap ile 2006 yılında 38.046 adet toplam kitap vardır.
İskilip Halk Kütüphanesinde 1996 yılında yaşlılar için özel okuma salonu hizmete açılmış olup bu salon Türkiye genelinde gerçekleştirilen ilk uygulamadır. Kütüphane 1924 yılından bu yana üç değişik yerde hizmette bulunarak günümüzde bulunan yere taşınarak kendisine ait özel binasında faaliyetlerini sürdürmektedir.

Hasan Paşa Halk Kütüphanesi

Bahçelievler semtinde hizmet veren Çorum Merkez Hasan Paşa Halk Kütüphanesi 25 Aralık 1991 tarihinde hizmete giren Çorum ilinin en köklü kütüphanelerinden biridir. Alt katta depolar, üstte ise okuyucu salonları, idare büroları, yazma eserler bölümü ve bilgisayar bölümü bulunmaktadır. 2006 yılında mevcut kitap sayısı 47.303 adet olup bunun 3692 adeti el yazmasıdır.

Çorum İl Halk Kütüphanesi

Merkez ilçe olan Çorum şehri, Mimar Sinan Mahallesi'ndedir. 25 Aralık 1991 tarihinde hizmete girmiştir. Çorum ilinin en büyük ve modern kütüphanesidir.

Müzeler

Müze olarak; Alacahöyük, Boğazköy ve Çorum müzeleri vardır. İlave olarak Hattuşaş ören yeri de açık müze olup ziyaretçilere hizmet eder.

Alacahöyük müzesi
Alacahöyük müzesi yakın geçmişte köy şimdi belde olan yerde 1935 yılından sonra mahallinde arkeoloji kazılarında çıkarılabilen tarihi eserlerin sergilenmesi için 1941 yılında kuruldu. Müzede milattan önce 4000'lerden günümüze ulaşabilen tarihi eserler mevcuttur.

Boğazköy müzesi
Boğazköy Müzesi genellikle kadim Hitit dönemi arkeoloji eserleri bulundurmaktadır.

Yerel halk edebiyatı

Çorum ilindeki halk edebiyatını, 15. yüzyıldan başlayarak Alevi - Bektaşi edebiyatı etkilemiştir.

Aşık Ali Açık, Deli Boran, Aşık Haydar, Dedemoğlu, Kasap Mustafa Çarkacı, Kadir Uslu, Aşık Kör Kurtça, Hüseyin Çırakman, Aşık Gülabi gibi ozanlar, Çorum halk edebiyatının önemli ozanlarındandır.

İskilip ilçesinde haftanın günleri de İstanbul Türkçesi'nden farklıdır; Giravu - Pazar, Düşembe - Pazartesi, Deri - Salı, Bazar - Çarşamba, Bazitesi - Perşembe, Cumayı - Cuma, Cumitesi - Cumartesi.

Ekonomi
Çorum ilinin ekonomisi; tarım, hayvancılık, sanayi ve ticarete dayanır.

2000 yılı istatistiklerine göre Çorum il ekonomisinde sektörlere göre dağılımı; hizmetler %32, ticaret %30, tarım %25, sanayi %9, inşaat %4 olarak meydana gelmiştir.

İlin coğrafi konumu nedeniyle İç Anadolu bölgesi ile Karadeniz Bölgesi arasında önemli bir geçiş yolu üzerinde olması önemini artırmakta olup ekonomisini olumlu olarak etkilemektedir. Ankara ile Samsun arasında kuzey - güney doğrultusunda geçiş üzerinde yer aldığı gibi batı - doğu doğrultusunda da Kastamonu, Çankırı, Amasya ve Tokat illeride Çorum topraklarında yer alan yollardan yararlanmaktadırlar.

İl dışından alınan ürünler olarak; beyaz eşya, petrol ürünleri, otomotiv yedek parçası, makineler, kazanlar, mekanik araçlar, hazır giyim gibi kalemlerdir. İl dışına satışı yapılan üretim kalemleri ise; süt ve süt ürünleri, çimento, bal, yumurta, kazanlar, makineler, mekanik araçlar, hazır giyim, ayakkabı, değirmencilik ürünleri, kâğıt ve karton türleridir.

Tarım

Çorum ilinde çeşitlenmiş tarım yapısı olup ürün yelpazesi geniş üretim miktarları fazladır. En çok yetiştirilen tarım bitkileri; buğday, şekerpancarı, arpa, soğan, domates, patates, kavun, karpuz, hıyar, üzüm, nohut, fiğ, pirinç, ayçiçeği, yeşil mercimek, ceviz, elma, kiraz, gebere. 2002 yılı Türkiye istatistiklerine göre yeşil mercimeğin %14'ü, pirincin %11'i, soğanın %8'i Çorum ilinde üretilmiştir. Geleneksel yöre sebze ve meyvelerinin dışında olanlarda özellikle İskilip ve bölgesinin mikro klima iklimi sayesinde yetişebilmektedir; Antepfıstığı, haşhaş, kayısı, Trabzon Hurması gibi bitkilerde yetişebilmektedir. 2002 yılında ildeki traktör sayısı 20.929 adettir.

Ekin, arpa, çavdar, yulaf ve tritikale büyük ölçüde kuru tarım arazilerinde üretilirek elde edilir. Mısır bitkisi iklim özelliğince su ister, çeltik tümüyle su içinde olan tavalarda üretilir. Üretim genellikle ve çoğunlukla üretici eliyle tahıl borsasında satılmakta yahut un ve yem fabrikalarına verilmektedir.

Nohut ve yeşil mercimek kuru tarım arazilerinde istehsal edilir yetiştirilmekte olup, kuru fasulye sulama yapmadan yetişmemektedir.

Orman
Vilayetin ormanlık arazileri daha çok kuzeyinde olup Çorum, Bayat, İskilip, Osmancık ve Kargıda sık olarak mevcuttur. Dağ köylerinin geçimi ormancılık üretimine bağlıdır.

Toplam ormanlık arazisi 373.825 hektardır. 185.873 hektar orman verimli, 187.952 hektar orman verimsizdir. Bu ormanların 194.564 hektarı koru ormanı, 179.261 hektarı baltalık ormandır. İl ormanlarının tümü kamu adına devlete ait olup şahıs ormanı yoktur.

 Bayat ilçesinde: Göknar, Kayın, Karaçam, Meşe, Ardıç.
 Kargı ilçesinde Sarıçam, Göknar, Kayın, Karaçam, Kızılçam, Meşe, Ardıç.
 İskilip ilçesinde: Göknar, Kayın, Karaçam, Meşe, Ardıç.
 Osmancık ilçesinde: Kayın, Karaçam
 Laçin ilçesinde: Karaçam, Meşe.
 Uğurludağ ilçesinde: Karaçam, Meşe.
 Çorum ilçesinde: Sarıçam, Göknar, Kayın, Karaçam, Meşe.
 Mecitözü ve Sungurlu ilçel?rind?: Karaçam, Meşe.

Hayvancılık

İl ekonomisinde hayvancılık üretimi ikinci derecededir. 2002 yılı Türkiye istatistiklerine göre il dahilinde 162.000 sığır, 139.000 koyun, 17.000 kıl keçisi, 3.000 Ankara keçisi, 5.000 manda mevcuttur. Yumurta, deri, süt, arıcılık, tavukçuluk önemli hayvancılık kaynaklı ürünlerdir.

Mera arazisi 139.582 hektar olup ilin hayvancılık üretimi için önem arz etmektedir.

1913 yılı hayvancılık üretimi; 89.059 sığır, 195.735 koyun, 220.856 keçi, 8.000 kömüş/camış vardır. Ek olarak 5.592 at, 12.575 eşek, 385 katır gibi çekim hayvanı vardı.

1927 yılında üretimi devlet istatistiklerine göre; ilde 83.000 kadar sığır, 160.000 kadar koyun, 230.000 kadar keçi, 230.000 kadar tavuk ile ek olarak 80.000 kadar eşek, katır ve at diğer çekim hayvanı vardı.

Lezzetli yoğurdu için özellikle camış sulak köylerde ve Kızılırmak kenar köylerinde beslenmektedir.

1980 yılına kadar ilde çok sayı kıl keçisi vardı. Orman alanlarında taze sürgünlere verilen zarar neticede çok sayı köyde yasaklandılar.

İlde dahilinde bir adet balıkçılık üretimi ile iştigal eden şirket var olup yıllık kapasitesi 15.000 ton olup ancak 10.000 ton kadar istehsal mümkün olmaktadır.

Sanayi
Çorum'daki başlıca sanayi tesisleri; çeşitli gıda maddeleri, süt ürünleri, un, yem, şeker, kereste, parke, alçı, kireç, çimento, prefabrik yapı elemanları, tuğla ve kiremit, demir - çelik döküm ve makine, dokuma, ayakkabı, ısıcam fabrikalarıdır.  2001 yılında Çorum'da 10'dan fazla çalışanı olan işletme sayısı 82'dir. Bunlardan 40'ı taş ve toprak sanayisi; 18'i gıda, içki ve tütün sanayisi; 10'u metal eşya, makine ve teçhizat sanayisi; 5'i metal ana sanayisi; 4'ü tekstil, giyim ve deri sanayisi; 2'si mobilya sanayisi; 1'i kâğıt, kâğıt ürünleri ve basım sanayisi ve 1'i de motorlu kara taşıtları sanayisine aittir. Çorum ilinin sembolü olan leblebi ise Çorum, Sungurlu ve Osmancık civarlarında küçük işletmeler tarafından üretilir.

Madencilik
Çorum'da işletilmekte olan çok sayıda linyit kömür işletmesi vardır. Bu işletmeler; İskilip, Dodurga ve Bayat ilçelerindedir. Son zamanlarda Mecitözü ilçesi civarında yüksek rezervli linyit kömür sahaları bulunmuştur. Bu rezervlerden Bayat ve Dodurga'daki en zengin rezervdir ve en kalorili kömür de buradan çıkarılır.

Bayat'ta 4000 yıllık maden ocağı galerisi bulunmuş mevcut rezerv nabit bakırdan oluşmaktadır. Bayat Sağpazar köyünde 95 yılında petrol araştırmaları yapılmış ve TPAO nun 1.derece arama sahasında bulunmatır. Ayrıca ilçede tuzve kireçtaşı da mevcuttur.

İl genelinde; bakır, manganez, çinko, antimon, demir, kurşun, asbest, linyit, grafit yatakları ile jeotermal kaynaklar olduğu tespit edilmiştir.

Nüfus

Günümüzde  Çorum ilini meydana getiren ilçelere bakılırsa, üçü dışındakiler kaza kimliğine 1866 yılından sonra ulaşmışlardır. 1866 yılına kadar üç ilçe "kaza" statüsünde olup  bunlar; Çorum merkez, İskilip ve Osmancık'tır. Şimdiki il sınırları kalıcı haline 1924 yılında Türkiye Cumhuriyeti döneminde yapılan yasal düzenleme ile kavuştu. 1924 yılına kadar iskilip'e bağlı olan şimdiki Çankırı ilinin üç ilçe toprakları (Yapraklı, Kızılırmak, Merkez) alındı ve Çorum iline dahil edildi. Öyle ki, 1900 yılında İskilip topraklarında şimdi tam sekiz adet ilçe kurulu olup bu ilçeler 4 vilayete (Çankırı, Çorum, Kastamonu, Kırıkkale) dağılmıştır. Bir de Kargı ilçesinin özel durumu dışında il genelinde sınır değişiklikleri olmamıştır.

Aşağıdaki tabloda Çorum, İskilip, Osmancık, Sungurlu ve Mecitözü ilçelerindeki nüfus miktarındaki ani azalışların nedenleri;
 Bayat 1958 yılında, Uğurludağ 1987 Oğuzlar 1990 yılında İskilip ilçesinden ayrılıp birer ilçe haline getirilmesi, buna bir de 1945 yılında Harami ile Irmak arasında kalan ova köylerinin dönemin valisince Çorum merkez ilçeye bağlanması
 Alaca 1919 yılında, Laçin ise 1990 yılında Çorum'dan ayrılıp birer ilçe haline getirilmesi
 Ortaköy, 1959 yılında Mecitözü'nden ayrılıp bir ilçe haline getirilmesi
 Dodurga, 1990 yılında Osmancık ilçesinden ayrılıp bir ilçe haline getirilmesi
 Boğazkale de 1987 yılında Sungurlu ilçesinden ayrılıp bir ilçe haline getirilmesi

2007 yılı sonunda yapılan adrese dayalı nüfus sayımı sonuçlarına göre yirminci yüzyıl boyunca (cumhuriyet dönemi) Çorum merkez ilçenin nüfusu 22 kat artmıştır. Nüfus üzerindeki incelemelerde il genelinde nüfusun merkez ilçeye ve il dışına doğru bir göç akış içerisinde olduğu sonucu çıkmaktadır. 2007 yılındaki sayıma göre belediye yerleşimlerinde de görülen genel bir nüfus azalması olduğudur ki bunun istisnaları yalnızca Çorum ve İskilip merkezleridir.

 1831 yılına ilişkin nüfus bilgileri kent merkezleri olup köy nüfus sayıları dahil değildir.
 (-) işareti dahil olunan kutucuklar adı geçen ilçenin o tarihte/tarihlerde ilçe olmadığını belirtmek içindir.
 Yukarıdaki tabloda sarı renkli bölmeler 1866-cı yıldan evvelde ilçe olanları işaret eder.

Güncel Nüfus Değerleri(TÜİK 6 Şubat 2023 verileri )

Çorum ili nüfusu: 524.130'dur. Bu nüfusun %76,09'u şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 12.428  km2'dir. İlde  km2'ye 42 kişi düşmektedir. (Bu sayı Merkez ilçede 123'dür.) İlde yıllık nüfus % 0,41 oranında azalmıştır.

Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Kargı (% 0,84)- Bayat (-% 3,92)

06 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre  merkez ilçeyle beraber 14 İlçe, 16 belediye, bu belediyelerde 126 mahalle, ayrıca 759 köy bulunmaktadır.

{| class="wikitable"
|-bgcolor="#33FFCC"
| colspan="12" |2022 yılı sonunda Çorum ili ve ilçelerinin yerleşim yeri ve  nüfusla ilgili sayısal bilgileri
|-
|-bgcolor="#CCFFCC"
|İlçe
|Nüfus
2021
|Nüfus
2022
|Nüfus
Artışı %
|Belediye
Sayısı
|Mahalle
Sayısı
|Köy
Sayısı
|Köy
Nüfusu
|Şehir
nüfusu
|Şehirde
oturan %
|Alanı
 km2| km2'ye düşen kişi|-
|Alaca
|30.592
|29.929
| -2,19
|1
|7
|101
|10.419
|19.510
|65,19
|1296
|23
|-
|Bayat
|15.199
|14.615
|-3,92|1
|5
|40
|9.002
|5.613
|38,41
|717
|20
|-
|Boğazkale
|3.628
|3.584
| -1,22
|1
|3
|14
|2.381
|1.203
|33,57
|264
|14
|-
|Dodurga
|5.413
|5.265
| -2,77
|1
|6
|12
|2.856
|2.409
|45,75
|229
|23
|-
|İskilip
|30.022
|29.643
| -1,27
|1
|14
|64
|12.031
|17.612
|59,41
|1170
|25
|-
|Kargı
|15.334
|15.464
|0,84|1
|6
|58
|9.927
|5.537
|35,81
|1174
|13
|-
|Laçin
|4.289
|4.211
| -1,84
|1
|3
|14
|2.920
|1.291
|30,66
|196
|21
|-
|Mecitözü
|14.191
|13.840
| -2,51
|1
|8
|54
|9.804
|4.036
|29,16
|825
|17
|-
|Merkez|298.796
|299.061|0,09
|2
|23
|198
|27.843
|271.218
|90,69
|2436
|123|-
|Oğuzlar
|4.894
|4.896
|0,04
|1
|7
|6
|2.148
|2.748
|56,13
|121
|40
|-
|Ortaköy
|6.425
|6.264
| -2,54
|2
|5
|14
|2.050
|4.214
|67,27
|300
|21
|-
|Osmancık
|43.634
|43.297
| -0,78
|1
|18
|55
|12.760
|30.537
|70,53
|1273
|34
|-
|Sungurlu
|48.028
|48.296
|0,56
|1
|16
|109
|18.021
|30.275
|62,69
|1999
|24
|-
|Uğurludağ
|5.837
|5.765
| -1,24
|1
|5
|20
|3.135
|2.630
|45,62
|428
|13
|-
|-bgcolor="#AFEEEE"
|Çorum|526.282|524.130|-0,41|16|126|759|125.297|398.833|76,09|12.428|42|}

 Yönetim

İllerde protokolde ilk sırada yer alan Vali, merkezi yönetimi temsil eder ve Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Büyükşehir dışındaki illerde yerel yönetim, şehirler düzeyindedir. Belediye Başkanı, belediye sınırları içinde kalan seçmenin oy çokluğu ile seçilir. Ayni seçmen İlçe Belediye Meclisi için de oy kullanarak ilçelerin belediye meclislerini oluşturur. İldeki bütün seçmenler ayrıca il genel meclisi için de oy kullanarak, İl Genel Meclisinin oluşumunu sağlarlar.

İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)

İl Genel Meclisi, İl Özel İdaresinin karar organıdır, başkanını üyeleri arasından gizli oyla seçer. Ayrıca, İl Genel Meclisi kendi içinden gizli oyla bir yıl görev yapacak 5 kişilik İl Encümenini seçer.

Merkezi yönetim, Vali ve İl Müdürlerinden oluşur. İl Özel İdaresi (İl Genel Meclisi ve İl Encümeni) seçilmişlerden oluşur, ancak Vali başkanlığında görev yapar. Yerel yönetim ise belediye başkanları ve belediye meclislerinden oluşur.

Çorum Valisi, 1966-Antalya doğumlu Dr. Zülkif DAĞLI'dır. Ağustos 2023'de Samsun Valisi iken atanmıştır.

Çorum Belediye Başkanı, 1973-Çorum doğumlu Halil İbrahim Aşgın(AK PARTİ), 31 Mart 2019 seçimlerinde %43,28 oy oranıyla seçilmiştir.

2019 Türkiye yerel seçimleri sonuçlarına göre Çorum İl Genel Meclisi üye sayısı, 25 AK PARTİ, 6 CHP, 5 MHP ve 1 İYİ Parti olmak üzere 37'dir. Çorum Belediye meclisi ise 20 AK PARTİ, 13 CHP ve 4 MHP olmak üzere 37 üyeden oluşur.

2018 Genel seçimleri sonucu, Çorum'u temsilen TBMM'de AKP'den 3 milletvekili (Ahmet Sami Ceylan, Oğuzhan Kaya, Erol Kavuncu), CHP'den 1 milletvekili (Tufan Köse) seçilmiştir.
 Konum

 İlin milletvekilleri

 Spor

2018-2019 sezonu sonunda, futbol takımı Yeni Çorumspor, play-off sonunda 2. Lige çıkmıştır. Futbol BAL'da Sungurlu Belediyespor ligde kalmıştır. Sungurlu Belediyespor  erkekler voleybol 2. Ligine düşmüştür. Voleybol erkekler 2. Liginde 1, kadınlar liginde 2 takımı vardır. Voleybol bölgesel ligine de 2 takımla katılmıştır.

Ziraat Türkiye Kupası'nda Yeni Çorumspor, katıldığı 2. turda elenmiştir.

Önemli spor tesisleri: Dr. Turhan Kılıçcıoğlu Stadyumu (11.263), Atatürk Spor Salonu (2.000), Olimpik Yüzme Havuzu''' (1.000).

Ayrıca bakınız

 Yazılıkaya

Kaynakça
 (Türkiye Mülki İdare Bölümleri) Republic of Turkey Civil Administration Units Municipalities Villages, Ministry of Interior, Ankara 2002
 Türkiyə İstatistik Kurumu TUİK Genel Nüfus Sayımı 1990, 2000
 DİE Genel Nüfus Sayımı, Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri, Çorum 1975
 DİE Genel Nüfus Sayımı, 1927, 1935, 1940, 1945, 1950, 1955, 1960, 1965, 1970, 1975, 1980, 1985, 1990
 Çorum 2003 İl (Vilayət) Çevre Durum Raporu Çorum 2004
 Çorum 2005 İl (Vilayət) Çevre Durum Raporu Çorum 2005
 Türkiye Vilayetler Ensiklopediyası (İl İl Yurdumuz Türkiye İller Ansiklopedisi) Milliyet Yayınları 2005 İstanbul
 Türkiye Coğrafya Atlası, DB Yayıncılık 2006 İstanbul
 DİE - Osmanlı Devletinin İlk İstatistik Yıllığı 1897, Ankara 1997
 Yurt Ansiklopedisi, Anadolu yayıncılık 1982 İstanbul
 İ. Hakkı Uzunçarşılı - Osmanlı Tarihi Cilt I -IV Ankara 1972 - 1978
 Yaşar Yüsel - Kadı Burhaneddin Ahmed ve Devleti, Ankara 1970
 Çorum İl Yıllığı 1973
 Çorum İl Yıllığı 1967
 Ahmet Temir, Kırşehir Emiri Caca Oğlu Nureddin'in 1272 tarixli Arapça - Moğolca Vakfiyesi, Ankara 1959
 Türkiye Ansiklopedisi, 1956
 Ahmet Gökoğlu - Paflagonya - Paphlagonia Gayri Menkul Eserleri ve Arkeolojisi, Kastamonu 1952
 Şemseddin Sami - Kamus-ül Alam, Cilt 1 - 6, İstanbul 1889 -1899
 V. Cuniet - La Turquie d'Asie, Paris 1892
 Charles Texier - Küçük Asya, Asie Minore I, Paris 1842
 W. F. Ainsworth - Travels and REsearches in Asia Minor, Mesopotamia, Chaldea and Armenia, Londra 1842
 J. Hamilton - Researches in Asia Minor, Pontus and Armenia I, Londra 1842
 M. Vivien de Saint Martin - Description Historique de l'Asie Mineoure, Paris 1852

Notlar

Dış bağlantılar
 Çorum Valiliği
 Çorum Belediyesi
 Çorum YerelNET

Çorum (il)


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Závod enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Závod im Okres Malacky.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

Weblinks

Zavod
!


හමුදා හෙලිකොප්ටර සමුද්‍රාසන්න හෙලි කොප්ටර

රාජකිය නාවික හමුදාවටය අයත් Lynx HAs.8හෙලි‍ෙකාප්ටරයක්, ඉදිරිපස නාසයේ සවිකර ඇති අවශ්‍ය සංවේදක ගෝලය හා ඉදිරිපස යටින් සවිකර ඇති රේඩාර් රේඩෝමය දක්නට ලැබේ.

LAMps Sh-60b සියොග් හෙලිකොප්ටරයක් ඉහත  Lynx ඡායාරෑපය සම සසදන්න රේඩාර් හා අවශය සංවේදක වලට අමතරව ය MAD bird ද දැක ගත හැක.

Random Air Show 2005 දි පුදර්ශනය කර ඇත පෝලනත් නාවික හමුදාවේ Mil-Mi-14Pl

නෙසුකාගත රැසියානු කමොන්Ka-27 හෙලිකොප්ටර අ‍ාවේනික ප්‍රතිවිරැද්ධව භ්‍රමණය වන භ්‍රමණ කළ පද්ධතිය හා ගෝලාකාර රේඩාර් රො‍ඩෝමය දැක ගත හැක.

	ඇමරකනු හා බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවන්ට  R4 හාR5 භාවිතයට ලැබුන විට එය හෙලිකොප්ටර වලින් තිබු පළමු ප්‍රයෙ‍ා්ගික යෙදා ගැනිම වුයේ මධ්‍ය ප්‍රමාණයේ යුධ නෞකා හා විශාල යුධ නෞකා වල සිටි ස්ථානගත විමත්, කාලපෝල කුමයට දියත් කරන ලද නිරික්ෂක ගුවන් යානා වලට ආධාර විමත් පසුව ඒවායේ කාර්යභාරය සම්පුර්ණටෙයන් ඉටු කිරිමත්ය. මෙම මුල්ලකාලින හෙලිකොප්ටර් වල හැකියාවන් අතර ගුව්න් යානා පවාහක නෞකාවල සිටි ආරක්ෂක ගුවන් යානා ලෙස ක්‍රියාකරමනි් ජලයට පැන දිවිබේරා ගැනිමට සිදුවු ගුවන් නියමුවන්ට නිරැපද්‍රිතව නැවත ගෙන ඒමය.

	හෙලිකොප්ටර තාක්ෂණය දියුණු විමත් සමගම හා එහි බර ප්‍රවාහනය හා දරාගැනිමේ හැකියාව දියුණි විමත් සමගම ඒවායේ කාර්යභාරය ප්‍රති සබ්මැරින යුධමය ක්‍රියා ද ඇතුලත් විය. මුලින්ම හෙලිකොප්ටර තමාගේ මව් නෞකාව හා වෙනත් යුධ නෞකා වලින් සැපයු දත්ත වලන අනුව අහසේ සිට නිකුත් කන ටොපලිඩො හා ගැඹුරට සං‍ේදි පුපුරණ දුව්‍ය මගින් පහර දෙමන් ආයුධ ප්‍රවාහන කාර්ය සිදුකලේය. 1960 දශකයේදි එන්ජින් හා ඉතා කුඩා පරිමාණමෙන් නිපදවිම යන කාරණා මගින් සංවර්ධන මාවත් 2 ක් ඇතිවිය. මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ යුධ නෞකාවල සිට ක්‍රියාත්මක විය හැකි තරම් කුඩා එහෙත් පැරණි පිස්ටන් එන්ජින් හෙලිකොප්ටර වල ක්‍රියාවෙන් සමාන වැනි හෙලිකෝටරත්, මව් නෞකාවෙන් ස්වායත්තව ක්‍රියාත්මක විය හැකි වන පරිදි චුම්භක විචළ්‍යතා සංවේදක රේඩාර්, සෝනාර ්වල එකතුවක් වැනි අංග තිබු වැනි හෙලි කොප්ටර මේ මාවත් 2 විය.

	වර්තමානයේදිත් සමුදාසන්න හෙලිකොප්ටර කුඩා විවිධ කාර්ය මාදිලි හා විශාල මධ්‍යම මාදිලි වයලට වෙන් කෙරේ හා වැනි කුඩා මාදිලි නිර්මාණය කර ඇත්‍තේ කුඩා හා මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ යුධ නෞකා විල සිට හැසිර විමටහැකි වන ලෙසය. මෙම හෙලිකොප්ටර වල ප්‍රයෝජනාත්මක භාවය හා මෙවන් හෙලිකොප්ටර 2 ක් රදවා ගැනිමට හා හැදිරවිමට ඇති කැමැත්ත (කුඩා හා මධ්‍ය පුමාණයේ යුධ නෞකාවල සිට) මෙම හෙලිකොප්ට වල උපරිම ප්‍රමාණය හා මෙම නෞකාවල අවම ප්‍රමාණය කෙරෙහි බලපා ඇත. කුඅඩා පරිමාණයේ ගොඩනැංවිමත්, ඉහත තත්වයේ එන්ජින් හා නවීන යුධ නෞකා පදනම් ව ඇති හෙලිකොප්ටර වලින් පුති නෞකා ප්‍රවාහන, හා ඔත්තු බලිමේ කාර්යයන් වලිදි ස්වායත්තව ක්‍රියාකිරිමේ හැකියාව ලැබි ඇත. බොහෝ හෙලිකොප්ටර ැවල ස්ථාවර දෘශ්‍ය සංවේදක ගෝල තුල ඇති දෘශය සංවේදක සංකලන දැකිය හැක.

	සමහර නාවික හමුදාවල මධ්‍යම හා විශාල ප්‍රමාණයේ හෙලිකොප්ටර ඉවත් කර ඇත. සමහර නාවික හමුදාවලිදි ගුවන් යානා පුවාහන නෞකා හා ගොඩබිම පදනම්ව සිදුවන ක්‍රියාන්විත සදහා ඒවා තබා ගෙන ඇත. උදාහරණයක් ලෙස බ්‍රිතාන්‍ය, ස්පාඥච ඉතාලියානු ගුවන් යානා ප්‍රවාහනක නෞකාවල පුධාන ප්‍රති - සබ්මැරින ශක්තිය මේවායින් සමන්විත වේ. හමුදා ාවරායන් අවට සිටින සතුරැ සබ්මැරින වලින් ආරක්ෂාවට ආරක්ෂක වලල්ලක් ලෙස මෙම මධ්‍ය ම හා විශාල පුමාණයේ හෙලිකොප්ටර ගොඩබිම් කදවුරැ වල සිට ක්‍රියාකිර‍ිමේදි යොදා ගනි. මෙම මධ්‍යම හා විශාල ප්‍රමාණයේ හෙලිකොප්ටර තවමත් රදවා ගෙන ඇත්තේ කුඩා පුමාණයේ ඒවාට වඩා ඒවායේ දරා ගැනිමේ හැකියාවත් අවිබර රැගෙන යාමේ හැකියාවත් ඉහල බැවිනි. උදාහරණයක් ලෙස ප්‍රති-නෞකා කාර්යයේ නියැලෙන හෙලිකොප්ටර වල ගෙනයා හැක්කේ කුඩා බර හා කුඩා පරාසයක් ඇති පමණක් වුව ද එම කාර්යයයේම නියැලෙන හෙලිකොප්ටර වලට අධි බරැති මිසයිල ගෙන යා හැක.

	තම යුධ නෞකාවල සිට ක්‍රියාත්මක වු සෝවිට් හෙලිකොප්ටර වල සිට යුධ නෞකාවල තිබු දිගු දුර පරාස ප්‍රති නෞකා මිසලිය වල සම්පුර්ණ දුර ප්‍රමාණයම භාවිතා කළ හැකිවන පරිදි ප්‍රහාර මාර්ගය අතරමගදි නිරතුරැව තොරතුරැ ලබා දෙන ගුවන්යානායක් ලෙසත් මගපෙන්විම ලෙසත් අමරත කාර්යභාරයක් තිබින.

	බලෙන් මුහුදෙහි දමායාමටත්, යුධ නෞකාවේ සංකිර්ණ ඉලෙක්ට්‍රෙනික පද්ධතියට ගැලපෙන ලෙස තම ඉල්‍ක්ට්‍රොනික පද්ධතිය නියම ලෙස සකස් කර තිබිමත්, අභ්‍යන්තර කොටස් වල ජලය කාන්දු විම වැලැක්විමත් (ලවණ, ජලය බැහැර කිරිම සදහා සාමාන්‍ය ජලයෙන් සේදිමේදි) ලවණ ජලයෙන් සිදුවන බලපෑම වැලැක්විමට සිදුකර වැඩි දියුණු කල ක්‍රමවේදයෙනුත් ඇතුලත්ව මෙම හෙලිකොප්ටර් සමුද්‍රාසන්නයේ ක්‍රියාකිරිමට විශේෂයෙන් සකස් කර ඇත.


3. længdegrad kan henvise til:

 3. vestlige længdekreds
 3. østlige længdekreds

3. længdegrad


Tour France er skýjakljúfur í La Défense í París.

Skýjakljúfar

Tour France


An Isolepis stellata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Charles Baron Clarke, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Karen Louise Wilson. An Isolepis stellata in nahilalakip ha genus nga Isolepis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Isolepis

Isolepis stellata


Ljestvice i sudionici liga sedmog stupnja hrvatskog nogometnog prvenstva u sezoni 2018./19.

3. Zagrebačka liga

 Izvori:
 rsssf.com
 Zagrebački NS, 3. Zagrebačka liga
 Zagrebački NS, "Nogomet"

3. ŽNL Bjelovarsko-bilogorska

Jug

 Izvori:
 rsssf.com
<ref name="bbz_nogomet">[http://nsbbz.hr/wp-content/uploads/2019/07/GLASILO-BROJ-19-23-prolje%C4%87e.pdf nsbbz.hr, "Nogomet" - službeno glasilo NS Bjelovarsko-bilogorske županije, str. 4], izdano 19. srpnja 2019., preuzeto 26. kolovoza 2019.</ref> ŽNS Bjelovarsko-bilogorski, "Nogomet"''

Sjever

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Bjelovarsko-bilogorski, "Nogomet"

3. ŽNL Brodsko-posavska

Centar

 Izvori:
 rsssf.com

Istok

 Izvori:
 rsssf.com

Zapad

 Izvori:
 rsssf.com

3. ŽNL Istarska

Jug

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Istarski, Bilten, br. 49 (2019.)
 ŽNS Istarski, 3. ŽNL Jug

Sjever

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Istarski, Bilten, br. 49 (2019.)
 ŽNS Istarski, 3. ŽNL Sjever

3. ŽNL Koprivničko-križevačka

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Koprivničko-križevački, 3. ŽNL
 ŽNS Koprivničko-križevački, Službeno glasilo

3. ŽNL Međimurska

 Izvori:
 rsssf.com

3. ŽNL Osječko-baranjska

NS Beli Manastir (Baranjska liga)

 Izvori:
 rsssf.com

NS Donji Miholjac

 Izvori:
 rsssf.com

NS Đakovo

 Izvori:
 rsssf.com

NS Našice

 Izvori:
 rsssf.com

NS Osijek

 Izvori:
 rsssf.com
 nsosijek.hr

NS Valpovo

 Izvori:
 rsssf.com

3. ŽNL Požeško-slavonska

 Izvori:
 rsssf.com

3. ŽNL Sisačko-moslavačka

NS Kutina (Moslavačka liga)

 Izvori:
 rsssf.com

NS Novska

 Izvori:
 rsssf.com

NS Sisak

 Izvori:
 rsssf.com

3. ŽNL Virovitičko-podravska

Istok

 Izvori:
 rsssf.com
<ref> [https://www.znsvpz.hr/bilteni.asp?ID=4 znsvpz.hr, Bilteni - III. ŽNL Istok (Virovitičko-podravska)], pristupljeno 8. rujna 2019. </ref> ŽNS Virovitičko-podravski, Bilteni 3. ŽNL Istok
 ŽNS Virovitičko-podravski, Bilten 3. ŽNL Istok 2018./19. – 14. kolo''

Zapad

 Izvori:
 rsssf.com
<ref> [https://www.znsvpz.hr/bilteni.asp?ID=3 znsvpz.hr, Bilteni - III. ŽNL Zapad (Virovitičko-podravska)], pristupljeno 8. rujna 2019. </ref> ŽNS Virovitičko-podravski, Bilteni 3. ŽNL Zapad
 ŽNS Virovitičko-podravski, Bilten 3. ŽNL Zapad 2018./19. – 18. kolo''

3. ŽNL Vukovarsko-srijemska

NS Vinkovci

 Izvori:
 rsssf.com

NS Vukovar

 Izvori:
 rsssf.com

Varaždinska županija

3. ŽNL Varaždin

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Varaždinski, 3. ŽNL Varaždin

Liga NS Ludbreg

 Izvori:
 rsssf.com
 ŽNS Varaždinski, Liga NS Ludbreg

Unutrašnje poveznice
 1. HNL 2018./19.
 2. HNL 2018./19.
 3. HNL 2018./19.
 4. rang HNL-a 2018./19.
 5. rang HNL-a 2018./19.
 6. rang HNL-a 2018./19.
 8. rang HNL-a 2018./19.
 Hrvatski nogometni kup 2018./19.

Vanjske poveznice

Izvori

 rsssf.com, Hrvatska 2018./19., 7. stupanj - 3. ŽNL

2018-19
 7

7. rang HNL-a 2018./19.


පොසෙයිඩන් (;    , උච්චාරණය [poseːdɔ̂ːn]) යනු පුරාණ ග්‍රීක ආගමේ සහ ප්‍රවාදවල සඳහන් වන දොළොස් ඔලිම්පියානුවන්ගෙන් අයෙකු මෙන්ම සාගරය, කුණාටු, භූමිකම්පා සහ තුරගුන්ට අධිපතියා ද වේ. පූර්ව-ඔලිම්පියානු ලෝකඩ යුග ග්‍රීසියේ, ඔහු පයිලෝස් සහ තීබ්ස්හි ප්‍රධාන දෙවියෙකු ලෙස ගෞරවයට පාත්‍ර විය. ඔහුට "පෘථිවි සොලවන්නා" යන ගෞරව නාමය ද තිබුණි. හුදකලා වූ ආකේඩියානු මිථ්‍යාවන්හි ඔහු ඩිමීටර් සහ පර්සෙෆෝන් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති අතර ඔහු අශ්වයෙකු ලෙස ගෞරවයට පාත්‍ර විය, කෙසේ වෙතත් ඔහු මුලින් ජලයේ දෙවියෙකු බව පෙනේ.  ඔහු බොහෝ විට අශ්වයන්ගේ හීලෑ කරන්නා හෝ පියා ලෙස සැලකේ,  සහ ඔහුගේ ත්‍රිශූලයේ පහරකින් ඔහු අශ්ව යන වචනයට සම්බන්ධ උල්පත් නිර්මාණය කළේය.  ඔහුගේ රෝම සමාන වන්නේ නෙප්චූන් ය .

පොසෙයිඩන් නාවිකයන්ගේ සහ බොහෝ හෙලනික් නගරවල සහ ජනපදවල ආරක්ෂකයා විය. හෝමර් සහ හෙසියොඩ් යෝජනා කරන්නේ පොසෙයිඩන් ඔහුගේ පියා වූ ක්‍රෝනස්ගේ පරාජයෙන් පසුව, ඔහුගේ පුතුන් තිදෙනා අතරට දාදු දමා ලෝකය බෙදී ගිය විට ඔහු මුහුදේ අධිපතියා බවට පත් වූ බවයි. සියුස්ට අහස, හේඩීස් පාතාලය සහ පොසෙයිඩන් මුහුද, පෘථිවිය සහ ඔලිම්පස් කන්ද තුනටම අයත් විය.   දී හෝමර් ගේ Iliad, පොසෙයිඩොන් තුළ මේ Trojans එරෙහිව ග්රීකයන්ට සහාය ට්රෝජන් යුද්ධය හා එක්සත් ඔඩිසි, ආපසු ගෙදර ට්රෝයි සිට මුහුදු ගමන තුළ Ithaca, ග්රීක වීරයා සිත පොසෙයිඩොන් උදහස් ඔහුගේ පුත්, blinding විසින් සිදුවීමක් Cyclops Polyphemus, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස පොසෙයිඩන් ඔහුට කුණාටුවලින් දඬුවම් කිරීම, ඔහුගේ නැව සහ සගයන් සම්පූර්ණයෙන් අහිමි වීම සහ වසර දහයක ප්‍රමාදයක් සිදු විය. පොසෙයිඩන් යනු හෝමරික් ගීතිකාවක විෂය වේ. ප්ලේටෝගේ Timaeus සහ Critias හි, පුරාවෘත්ත ඇට්ලන්ටිස් දූපත පොසෙයිඩන්ගේ වසම විය.

Athena Poseidon සමඟ තරඟයකින් පසුව ඇතන්ස් නගරයේ අනුශාසක දේවතාවිය බවට පත් වූ අතර, ඔහු ඔහුගේ ආදේශකයෙකු වන Erechtheus ගේ ස්වරූපයෙන් Acropolis හි රැඳී සිටියේය. සටනෙන් පසු, පොසෙයිඩන් ඔහුව තෝරා නොගැනීම සම්බන්ධයෙන් ඇතීනියානුවන්ට දඬුවම් කිරීමට අට්ටාල තැන්න වෙත දරුණු ගංවතුරක් යැවීය.
Webarchive template wayback links
පුරාතන ග්‍රීක (1453 තෙක්)-භාෂා පෙළ ඇතුළත් ලිපි

පොසෙයිඩන්


Gildalafífill (fræðiheiti: Geum elatum) er jurt af rósaætt frá norðurhluta Pakistan austur til Mið-Kína.

Tilvísanir

Dalafíflar

Gildalafífill


أنتيجون  ؛ (اليونانية:Ἀντιγόνη) هو اسم لامرأتين مختلفين في الأساطير اليونانية. وربما يكون اسمها يؤخذ على أنه يعني "لا تتزعزع"، قادمة من "anti-" (ضد، معارض) و"-gon / -gony"" (الزاوية، والانحناء، زاوية؛ مثل: polygon)، ولكن قيل أيضا أنه يعني "تعارض الأمومة" أو "في مكان الأم" تستند من جذر كلمة  gonē، "الذي يولد".

التصوير الكلاسيكي

أنتيجون هي ابنة من زواج محارم غير مقصود بين الملك أوديب ملك ثيفا ووالدته جوكاستا (وبالتالي، أنتيجون هي أيضا شقيقة والدها أوديب، وحفيدة والدتها جوكاستا). وهي موضوع القصة الشعبية التي قالت أنها حاولت تأمين عملية الدفن محترمة لشقيقها بولينيس، على الرغم من انه كان خائنا لتيب.

في الإصدار الأقدم من القصة، تجرى جنازة بولينيس خلال عهد أوديب في تيب. ومع ذلك، في أفضل الروايات المعروفة، تراجيديا سوفوكليس (أوديب في كولونس) ومسرحية (أنتيجون)، تحدث القصة في السنوات التي تلت نفي أوديب وموته، وكفاح أنتيجون ضد كريون. تنتهي مسرحيةأنتيجون لسوفكليس بكارثة، حيث ان هايمون ابن كريون، الذي أحب أنتيجون يقتل نفسه. كما تقتل الملكة يوريديس، زوجة الملك كريون، نفسها في نهاية القصة نتيجة لرؤية مثل هذه الأعمال التي سمح بها زوجها ووفاتها ألمحت إلى الأقدار الثلاثة في الأساطير اليونانية

كتب الكاتب الدرامي يوربيديس أيضا مسرحية بعنوان أنتيجون، وهي مفقودة، ولكن حفظ بعد الكتاب اللاحقون بعضا من نصها، ومقاطع منها موجودة في مسرحيته المرأة الفينيقية. في مسرحية يوربيديس، تم تفادي الكارثة من خلال وساطة ديونيزوس وتبع هذا زواج أنتيجون من هايمون.

العناصر المختلفة للأسطورة تظهر في أماكن أخرى. وصف لوحة قديمة من فيلوستراتوس إيماجينيس ii. 29) يشير إلى وضع أنتيجون جثة بولينيسيس في المحرقة الجنائزية، وهذا أيضا مصور على تابوت في فيلا دوريا بامبيلي في روما. وفي [[جايوس يوليوس هايجيناس رواية هيشينس للأسطورة، التي أسست على ما يبدو على تراجيديا لبعض أتباع يوريبيديز، يتم تسليم أنتيجون بواسطة كريون لعشيقها هايمون ليكون القتيل، يحملها سرا، ويخفيها في كوخ راعي، حيث تلد ابنه، مايون. عندما يكبر الصبي، يحضر يعض الجنازات في ثيبا، ويعرف بعلامة التنين على جسده. هذا يقود إلى اكتشاف أن أنتيجون لا تزال حية. ويتدخل نصف الإله هيركليس، متذرعا لصالح كريون ضد هايمون، الذي يذبح نفسه بعد العثور على جثة أنتيجون. مثلت هذه الوساطة من هيراكليس أيضا في مزهرية مرسومة. (Heydermann, Über eine nacheuripideische Antigone, 1868).

أعمال فنية مأخوذة عن الرواية

أصبحت قصة انتيجون موضوعا شائعا للكتب، والمسرحيات، وغيرها من الأعمال، منها:

 أنتيجون، واحدة من ثلاث مسرحيات ثيبا لسوفوكليس (497 قبل الميلاد—406 قبل الميلاد) -- وهي الأكثر شهرة
 أنتيغون، مسرحية لجان كوكتو (1889-1963)
 أنتيجون، ألبوم موسيقي لهيفين شال برن (2004)
 أنتيجون، أوبرا لكارل أورف (1895-1982)
 أنتيجون، مسرحية لجان أنوليه (1910-1987)
 «أنتيجون أسطورة»، للسوبرانو والبيانو (النص برتولت بريشت)، لفريدريك رزيوسكي (ب) 1938)
 أنتيجون، أوبرا لثيودوراكيس () 1925)
 أنتيجون (1990/1991)، أوبرا لتون دي ييو (ب) 1926)
 Antígona Furiosa (أنتيجون الغاضبة)، مسرحية لجريسيلدا جامبارو (ب) 1928)
 "الجزيرة"، مسرحي لأثول فجارد (ب) 1932)
 La Pasión Según Antígona Pérez (آلام أنتيجون بيريز)، وأقتباس من سوفوكليس بورتوريكو للكاتب البورتوريكي لويس رافائيل سانشيز (مواليد 1936)،
 تيجوني، أنتيجون الأفريقية لفيمي أسوفيسان (ب) 1946)
 أنتيجون، أقتباس من مسرحية سوفكليس للشاعر البيروفي خوسيه واتانابي (ب) 1946)
 أنتيجون، أوبرا لمارك ألبورجر (ب) 1957)
 أنتيجون مسرحية لأندي ويبليس (ب) 1975).
 أنتيجون، كتاب فكاهي لديفيد هوبكنز (ب) McLuhan, Marshall; Logan, Robert K. (1977). Alphabet, Mother of Invention. Etcetera. Vol. 34, pp. 373–383
 أنتيجون لهنري بوتشو
 الدفن في ثيبا لسيموس هيني
 الدفن في طيبة (2008) أوبرا لدومينيك لو جاندر ونص شيموس هيني وديريك والكوت

مشروع أنتيجون، (2004)، قطعة مسرحية رؤية شيوري مياجاوا وسابرينا بيك، التي كتبها تانيا بارفيلد، كارين هارتمان، شيوري مياجاوا، لين نوتاجه، كاريداد سفيش

لوسيندا كافال (2007)، مسرحية لكاريداد سفيش

 تنظم أليس من سي. سينبي سوانسون
 صدى بوم من كيتلين مونتاني باريش
 عزيزتي أنتيجون أغنية بيثينج بروسيس

لمزيد من المعلومات، انظر

 Antigones لجورج شتاينر. دراسة لتراث الأسطورة ومعاملتها في الفن الغربي، والأدب، والفكر في الدراما والشعر والنثر، والخطاب الفلسفي ومنشورات سياسية والأوبرا والباليه، والأفلام، وحتى الفنون التشكيلية.
القصة الكاملة؛
 جاء وحي إلى والدي اوديب يخبرهم بان اوديب سيقتل اباه ويتزوج امه، فخاف الوالدان من فعلته وقرروا ان يلقوا به بعيدا وهنا اتت اسرة ميسورة.
 اوديب جائه نفس الوحي مخبرا إياه بنفس الخبر دون ان يعلم انه تم تبنيه من طرف هذه الأسرة، فغادر هاربا.في طريقه وعلى جسر ضيق صادف رجلا وتخاصم معه حول من له اسبقية المرور عندئد تقاتلا، فقتله اوديب دون ان يعرف انه والده الحقيقي، فاذن قد تحقق الجزء من النبؤة، مضى يمشي وبالقرب من بلدة (thèbes) علم بان تينينا يهدد هذه البلدة فقتله وكمكافأة له زوجوه بالملكة التي فقدت زوجها حديثا فتزوج بامه الحقيقية.أصبح اوديب ملك هذه البلدة وله أربعة اولاد ابنان (Etéocle,Polinyce) وفتاتان (Antigone,Ismène).
علم اوديب في الأخير انه قتل اباه وتزوج امه فغضب وفقع عينه وأخد يمشي تائها وتساعده Antigone .
بعد وفاته اتفق الاخوان على الحكم بالتناوب، لكن في إحدى السنوات رفض Etéocle منح كرسي الحكم إلى اخيه، فقرر هذا الأخير الاستعانة بالأعداء لخلع الأخ من الحكم، تقتالا بينهما وماتا وتولى الخالCréon الحكم لكن لبد له من شرح القصة كاملة للشعب من المتهم هنا ومن البطل؟؟ اختار الملك Etéocleليكون البطل وجعل الآخر متهما وخائنا لانه استعان بالأعداء.فما جزاء الخائن؟؟ ان لا يدفن لأن في اعتقاد اليونان القديمة كل جسم لا يدفن لا ترتاح روحه فاعتبر هذا اشد عقاب

المراجع

الملاحظات

أميرات في الأساطير اليونانية
المرأة في الأساطير الإغريقية
شخصيات أسطورية إغريقية
منتحرون أساطير يونانية

أنتيجون


يوكاتان أو يوقطان (حسب لغة المايا القديمة يوكال بيتين Yucal Peten، وأيضاً ماياب Mayab وتعني «أرض المايا») هي شبه جزيرة في أمريكا الوسطى والتي تفصل خليج المكسيك عن البحر الكاريبي. القسم الشمالي من شبه الجزيرة تتبع سياسياً لجمهورية المكسيك وتمتد في ثلاث ولايات اتحادية هي يوكاتان، كامبيتشي وكوينتانا رو. القسم الجنوبي من شبه الجزيرة يتبع سياسياً لكل من غواتيمالا وبيليز. يقابل الشاطئ الشرقي لشبه الجزيرة يوكاتان جزيرة كوستوميل وهي الأكبر في خليج المكسيك.
يسود عموماً المناخ الاستوائي والحار في شبه الجزيرة، وفي الجنوب الرطب تشكل الغابات المطيرة معظم الغطاء النباتي. في القسم الأوسط تسيطر الغابات الكثيفة. حتى بعض التلال المتواجدة في الجنوب فإن الإقليم بمعظمه يؤلف أرضاً منبسطة. في الأراضي الكلسية يمكن العثور على منخفضات مملوء بالمياه سينوتي. مع الاتجاه شمالاً يزداد الطقس جفافاً. ومما يميز شبه جزيرة يوكاتان بأنها منطقة معرضة لأخطار الأعاصير .

أصل التسمية
في نصوص كيلام بالام ورد اسم يوكال بيتين Yucal Peten الذي يشير إلى ما يعرف اليوم باسم يوكاتان. بالإمكان تفسير الاسم على النحو التالي: u (الطوق أو القلادة)، cal (العنق)، peten (جزيرة، مقاطعة، إقليم بالمقارنة مع Petén، من pet «حول»)، وبالتالي فإن Yucal Peten تعني «الإقليم-العنق» أو «الجزيرة-العنق» بمعنى «شبه الجزيرة».

موقعها
تقع شبه جزيرة يوكاتان جنوب شرق المكسيك وتفصل البحر الكاريبي عن خليج المكسيك كما تحتوي على شريط ساحلي طويل يطل على قناة يوكاتان. تقع شبه الجزيرة شرق برزخ تينهونتابك.

الجزء الواقع جغرافياً شمالي غربي شبه الجزيرة يفصل مناطق أمريكا الوسطى عن بقية مناطق أمريكا الشمالية. وتشمل شبه جزيرة يوكاتان كلاً من الولايات المكسيكية يوكاتان وكامباتشي ويوكاتانا رو والجزء الشمالي لأمة بليز والقسم الشمالي لغواتيمالا الخاص ب ألبتين. الولايات المكسيكية الواقعة على البرزخ في غرب شبه الجزيرة تتضمن تشباس وتاباسكو والواقعة مباشرة ضمن حزام الأعاصير .

مصادر المياه
بقيت السانوتات مصدر الماء الأساسي لشعب المايا القدماء والمعاصرون ولا توجد أية أنهار بشبه الجزيرة مع وجود عدة بحيرات صغيرة.

النباتات
الغابات الاستوائية الجافة القصيرة والطويلة هي نوع النباتات الطبيعية السائدة في شبه جزيرة بوتان. الحدود بين شمال غواتيمالا (ألبتين) والمكسيك (كامباتشي وكويناتانا رو) والجزء الغربي من بليز ما زالت محتلة بأكبر مناطق للأمطار الاستوائية المستمرة في أمريكا الوسطى وعلى كل حال هذه الغابات تعاني من إزالة أشجار كاملة.

المصادر

 ^ BBC: Planet Earth, part 4: Caves.

أشباه جزر
أشباه جزر المكسيك
أشباه جزر في أمريكا الشمالية
تضاريس أمريكا الوسطى
تضاريس بليز
تضاريس خليج المكسيك
تضاريس ولاية كامبيتشي
تضاريس ولاية كينتانا رو
تضاريس ولاية يوكاتان
جغرافيا الكاريبي
جغرافيا غواتيمالا
جغرافيا وسط أمريكا

يوقطان


එංගලන්ත ක්‍රිකට් කණ්ඩායම, 1982 පෙබරවාරියෙහිදී  ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරය කලහ. මෙම සංචාරය සමන්විත වූයේ, එක් දින ජාත්‍යන්තර (එදිජා) තරග දෙකකින් සහ  ටෙස්ට් තරග එකකිනි. මෙයට පෙර වසරෙහිදී, ශ්‍රී ලංකාව ටෙස්ට් ක්‍රීඩා කරන ජාතියක් බවට පත්වූ අතර, එබැවින් මෙය ඔවුන්ගේ සමාරම්භක ටෙස්ට් තරගය විය. අනුස්මරණ මුද්දර සහ කාසි නිකුතුව ඇතුළු උත්සව සම්භාරයක් මේ වෙනුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ පිළියෙල කර තිබුණි.

පළමු එදිජා තරගය එංගලන්තය විසින් ජයග්‍රහණය කල  මුත්, ශ්‍රී ලංකා විසින් දෙවැන්න ජයග්‍රහණය කල විට රටෙහි මහත් උත්සව පැවැත්විණි. පළමු ටෙස්ට් තරගයෙහිදීද ඔවුන් හොඳින් ක්‍රීඩා කල නමුදු, ශ්‍රී ලංකාවේ පිතිකරණය අවසන් දිනයේදී බිඳීයෑම නිසා, එංගලන්තය වෙත කඩුළු 7 ක ජයග්‍රහණයක් හිමි විය.

පසුබිම
1981 වසරෙහිදී, ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලයෙහි (අයිසීසී) පූර්ණ සාමාජික තත්ත්වය හිමි කර ගත් ශ්‍රී ලංකාව, අටවන ටෙස්ට් ක්‍රීඩාකරන ජාතිය බවට පත් වූහ. 1982 පෙබරවාරි මාසයෙහි එංගලන්තයට එරෙහිව පැවති ටෙස්ට් තරගය, ඔවුන්ගේ සමාරම්භක ටෙස්ට් තරගය විය. එබැවින්, තරංග සංචාරය වෙත ඉමහත් උද්යෝගයක් පැවති අතර, මෙම ඉසව්ව සනිටුහන් කිරීමට අනුස්මරණ මුද්දර සහ කාසි පවා නිකුත් කිරීමට ශ්‍රී ලංකාව උත්සුක විය. උත්සව සංවිධානය කර තිබූ අතර, තරගය දිනයේදී කඩසාප්පු සහ ව්‍යාපාර පවා වසා දැමීමට සැලසුම් කර තිබුණි. ක්‍රිකට් පිටි කිහිපයක් අළුත්වැඩියා කොට වැඩිදියුණු කිරීමද කරන ලදි. දෙවන එක් දින ජාත්‍යන්තරය ශ්‍රී ලංකාව විසින් ජයග්‍රහණය කල විට, නරඹන්නෝ පිටියට කඩා වැදී ප්‍රේක්ෂකාගාරවල ගිණිමැල දැල්වූ අතර, රාත්‍රිය පහන් වන තුරු උත්සව පැවැත්විණි. කෙසේවෙතත්, ටෙස්ට් තරගය නැරඹීමට පැමිණ සිටි පිරිස බලාපොරොත්තුවූ පමණට වඩා අඩු වූ අතර, ආරම්භයේදී නරඹන්නෝ සිටියේ 10,000 පමණකි. ඉහළ මට්ටමක පැවති ප්‍රවේශපත්‍ර මිල සහ රූපවාහිණි ආවරණය මෙයට හේතු වන්නට ඇතැයි සිතන ලදි. කෙසේවුවද, ජනාධිපති ජේ. ආර්. ජයවර්ධන සහ සමහරක් රජයේ අමාත්‍යවරු ඇතුළු සම්භාවනීය පිරිසක් මෙම අවස්ථාවට පැමිණ සිටියහ.

ඉන්දියාවේ තරග සංචාරයකින් පසුව ඔවුන් දිවයිනට පැමිණීමෙන් පසුව, 1982 පෙබරවාරි 9 දිනදී, එංගලන්ත කණ්ඩායම,  ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් පාලක මණ්ඩල සභාපතිගේ XIට එරෙහිව තුන්-දින පුහුණු තරගයකට සහභාගි විය. මහනුවර, අස්ගිරිය ක්‍රීඩාංගණයේදී ක්‍රීඩා කෙරුණු මෙම තරගය, ජය පැරදුමෙන් තොරව නිමාවට පත්විය.

පළමු ටෙස්ට් තරගයේ 25වන සංවත්සරය, වසර 2006 දී ශ්‍රී ලංකාව විසින් පවත්වන ලදි.

පළමු එක්දින තරගය

ශ්‍රී ලංකාව අහිතකර ආරම්භයකට එළඹියේ, අසන්තා ද මැල් විසින් එවූ පළමු පන්දුවට ආරම්භක පිතිකරු ග්‍රැහැම් ගූච් ලබා දුන් උඩ පන්දුව,  කඩුළු-රකින්නා රොහාන් ජයසේකර විසින් බිම හෙළිමත් සමගය. ඔවුන්ගේ පළමු කඩුල්ල ලෙසින් ජෙෆ් කුක් දැවී යෑමට පෙර, එංගලන්ත ආරම්භක පිතිකරු යුගලය විසින් කණ්ඩායම් ලකුණු ප්‍රමාණය 55 දක්වා ගෙන ගියහ. එංගලන්තයේ ලකුණු සංඛ්‍යාව 83ක් වත්ම, ඊළඟ පිතිකරු ඩේවිඩ් ගවර් දුවද්දී දැවී ගිය අතර, ඉයන් බෝතම් පිටියට පිවිස ගූච් හා එක්ව ප්‍රබල සම්බන්ධතාවයක් ගොඩ නැගීය.එක් අවස්ථාවකදී, මෙම පිතිකරුවන් දෙදෙන, ඕවර 5 ක් තුල ලකුණු 43 ක් රැස් කලහ. කණ්ඩායම් ලකුණු සංඛ්‍යාව 152 ක්ව තිබියදී හා ඔහුගේ ලකුණු සංඛ්‍යාව 64 ක්ව තිබියදී ගූච් දැවී යෑමට පෙර, ඔහු දවා ගැනීමේ අවස්ථා තවත් දෙකක් ශ්‍රී ලංකාව විසින් මග හරවා ගන්නා ලද අතර, කණ්ඩායම් ලකුණු 191 ක්ව තිබියදී බෝතම් දවා ගන්නා ලදි.

කෙසේවෙතත්, මෙයින් පසු එංගලන්ත පිතිකරණය බිඳ වැටුනු අතර, ඉනිමෙහි අවසන් පන්දු වාරයේදී ඔවුන් සියළු දෙනාම ලකුණු 211 කට දැවී ගියහ.

ශ්‍රී ලංකා ඉනිමේදී, එංගලන්තය විසින් ඔවුන්ගේ පළමු බිඳ ගැනීම වාර්තා කලේ, ආරම්භක පිතිකරු සහ නායක බන්දුල වර්ණපුර ලකුණු 10 කට දවා ගැනීමෙනි. කෙසේවෙතත්, ජයසේකර හා එක්වූ සිදත් වෙත්තමුණි විසින් ඔවුන්ගේ කණ්ඩායම් ලකුණු සංඛ්‍යාව 74 දක්වා ගෙන එන ලදි. ඔවුන්ගේ තෙවන, සතරවන සහ, පස්වන කඩුළු ලකුණු 8 ක පරාසයකදී බිඳී යෑමත් සමග, ශ්‍රී ලංකාව අසීරු තත්ත්වයකට පත් වූහ. මෙය එසේ වුවද, රන්ජන් මඩුගල්ල සහ අනුර රණසිංහ එක්ව ලකුණු 68 ක සම්බන්ධතාවයක් ගොඩ නැගූ අතර, පන්දු වාරයකට ලකුණු 6 ක රැස් කිරීමේ සාමාන්‍යයක් පවත්වා ගෙන ගියහ. අවසන් පෙළ පිතිකරුවන්ගේ ප්‍රබල පිති හරඹයක් නිසා, ඉලක්කයට සමීප වීමට ශ්‍රී ලංකාවට හැකි වුවද, අවසානයේ ඔවුන්ගේ ඉනිම නිමාවත්ම ඔවුන්ට රැස් කර ගත හැකිවූයේ කඩුළු 8 කට ලකුණු 206 වූ අතර, ඔවුන්ගේ ඉලක්කයට වඩා ලකුණු 5 ක් පමණක් පසුපස සිටියහ.

දෙවන එක්දින තරගය

දෙවන එදිජා තරගය නැරඹීමට 22,000 පමණ ප්‍රේක්ෂක පිරිසක් රැස්වී සිටියහ. එංගලන්තය විසින් පිතිකරණය සඳහා යොදවා තිබූ ශ්‍රී ලංකාව, ලකුණු 5 පමණක් රැස් කර සිටියදී ඔවුන්ගේ පළමු කඩුළු දෙක අහිමි කර ගනිමින් අහිතකර ආරම්භයකට එළඹියහ. කෙසේවෙතත්, වෙත්තමුණි හොඳින් පිතිකරණයෙහි යෙදුනු අතර, ඩයස් දැවී යෑමට පෙර, රෝයි ඩයස් සමගින් කණ්ඩායම් ලකුණු සංඛ්‍යාව 43 දක්වා ගෙන එන ලදි. ඔහු සමග ඊළඟට එක් වූයේ සිය මංගලාවතරණයෙහි එළඹි අර්ජුන රණතුංග වන අතර, දුවද්දී දැවී යෑමට පෙර, ඔහු විසින් රැස් කෙරුණු ලකුණු 42 මගින් කණ්ඩායම් ලකුණු සංඛ්‍යාව 130 දක්වා ගෙන එන ලදි. අනෙකුත් ශ්‍රී ලාංකික පිතිකරුවෝ විශාල ලකුණු අතරට නොඑළඹුනු අතර, ඉනිම අවසන් වන විට, ශ්‍රී ලංකාව, කඩුළු 7 ක් දැවී ලකුණු 215 ක් රැස් කර සිටි අතර, වෙත්තමුණි නොදැවී ලකුණු 86ක් රැස් කර සිටියේය.

එංගලන්තයේ පළමු කඩුල්ල ලෙසින් කුක් දැවී යෑමට පෙර,  ආරම්භක පිතිකරු යුගලය ගූච් සහ කුක් ලකුණු 109 ක් සම්බන්ධතාවයක් පිහිටවූවමින්, එංගලන්තයට හොඳ ආරම්භයක් දුනි. කෙසේවෙතත්, ඔවුන්ගේ දෙවන සහ තෙවන කඩුළු මුළු ලකුණු සංඛයාව 122 ක්ව තිබියදී දැවී ගිය අතර, බෝතම් වෙතින් ලකුණු 38 ක සම්බන්ධතාවයක් ලබා දුනද ඔවුන්ගේ ලකුණු ගැනීමේ වේගය අඩාල විය. අවසන් පන්දු වාර දෙක තුල, එංගලන්තය ලකුණු 14 ක් රැස් කර ගත යුතුව තිබුණු අතර, ඔවුන්ගේ කඩුළු පහක් ඉතිරිව තිබුණි. විගසින් ලකුණු රැස් කර ගැනුමට උත්සාහ කල එංගලන්ත පිතිකරුවෝ, ඔවුන්ගේ සයවන, සත්වන, අටවන සහ නවවන කඩුළු සිඝ්‍ර අනුපිළිවෙළකින් අහිමි කර ගත් අතර, මේ සියළු කඩුළු දුවද්දී දැවී යාම් වූහ. තරගයේ පන්දු දෙකක්  ඉතිරිව තිබියදී, එංගලන්තයේ අවසන් පිතිකරු බොබ් විලිස් පන්දුවට පහරක් ගසමින් එය අහසේ ඉහළට යැවූ අතර, මඩුගල්ලේ විසින් උඩ පන්දුවක් ලෙසින් රැක ගති.  එංගලන්තය ඔවුන්ගේ ඉලක්කයෙන් ලකුණු 3 ක් පමණක් පිටුපසින් සිටි අතර, තරගය නිමාවූයේ ශ්‍රී ලංකාවට ජයග්‍රහණය අත් කර දෙමිනි.

එක් දින තරග මාලාව ජය පරාජයෙන් තොරව අවසන් විය. එංගලන්තය සඳහා  වැඩිම ලකුණු රැස් කල ක්‍රීඩකයා වූයේ සම්පූර්ණ ලකුණු 138 ක් ලබා ගත්තේ ගූච්  වූ අතර,  ශ්‍රී ලංකාව සඳහා වැඩිම ලකුණු රැස් කල ක්‍රීඩකයා වූයේ සම්පූර්ණ ලකුණු 132 ක් ලබා ගත් වෙත්තමුණි විය. තරග මාලාවේ ලකුණු 100 ට වැඩියෙන් රැස් කල එකම ක්‍රීඩකයන් දෙපල ඔවුන් වූහ. තරග මාලාවෙහි වැඩිම කඩුළු සංඛ්‍යාවක් දවාළු එංගලන්ත ක්‍රීඩකයා වූයේ බෝතම් වන අතර ඔහු ලකුණු 74 කට කඩුළු 4 ක් දවා ගත්තේය. තරග මාලාවෙහි වැඩිම කඩුළු සංඛ්‍යාවක් දවාළු ශ්‍රී ලංකා ක්‍රීඩකයා වූයේ ද මැල් වන අතර ඔහු ලකුණු 48 කට කඩුළු 6 ක් දවා ගත්තේය.

එකම ටෙස්ට් තරගය

ඔවුන්ගේ සමාරම්භක ටෙස්ට්  තරගයේදී ශ්‍රී ලංකා පිලට නායකත්වය දුන්නේ වර්ණපුර විසින් වන අතර, ඔහු කාසියේ වාසිය දිනා පළමුව පන්දුවට පහරදීමට තීරණය කලේය.

ආශ්‍රිත

1982 තුල එංගලන්ත ක්‍රිකට්
1981-82
1982 තුල ශ්‍රී ලාංකික ක්‍රිකට්
 1980–81 සිට 1985 දක්වා ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් තරගාවලි
 1972–73 සිට 1999–2000 දත්වා ශ්‍රී ලාංකික ක්‍රිකට් තරග වාර
ක්‍රිකට්
ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්

එංගලන්ත ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ ශ්‍රී ලංකා තරග සංචාරය 1981-82


Nogometni klub "Polet" (NK "Polet"; "Polet" Goričko; "Polet") je bio nogometni klub iz Goričkog, općina Koprivnički Ivanec, Koprivničko-križevačka županija, Republika Hrvatska.

O klubu
NK "Polet" je osnovan 1976. godine. Zemljište za igralište kluba je dobiveno od prehrambene tvrtke "Podravka". Do raspada SFRJ se natjecao u općinskim nogometnim ligama nogometnog saveza iz Koprivnice, a u samostalnoj Hrvatskoj u županijskim ligama Nogometnog saveza Koprivničko-križevačke županije.
Klub je djelovao do 2000. godine.

Uspjesi

nakon 1991.
 3. ŽNL Koprivničko-križevačka
 doprvak: 1995./96. (Koprivnica)

 2. općinska liga Koprivnica
 doprvak: 1992./93.

do 1991.

Pregled plasmana po sezonama

Poznati igrači

Unutarnje poveznice
 Goričko
 Koprivnički Ivanec

Vanjske poveznice

Izvori
 Franjo Frntić, Dragutin Hripko i dr: Sto godina nogometa u Hrvatskoj : 1880-1980., Zagreb, 1983., UDK: 796.332(497.13)"1880/1980", str. 95-97
 Bratislav Stojanović, Dragiša Kovačević: Jugoslovenski fudbalski klubovi, Beograd, 1977., UDK: 061.237(497.1):796.332, str. 241
 glaspodravine.hr, (SELO MOJE MALO) Pretke su im optuživali da batinaju svog župnika, danas im selo živi punim plućima, objavljeno 30. svibnja 2019., pristupljeno 14. svibnja 2021.

Nogometni klubovi u Koprivničko-križevačkoj županiji
Bivši hrvatski nogometni klubovi

NK Polet Goričko


This list of disaster films represents over half a century of films within the genre. Disaster films are motion pictures which depict an impending or ongoing disaster as a central plot feature. The films typically feature large casts and multiple storylines and focus on the protagonists' attempts to avert, escape, or cope with the disaster presented.

Man-made disasters
 Ablaze (2001)
 Backdraft (1991)
 The Burning Sea (2021)
 City on Fire (1979)
 Crack in the World  (1965)
 Dante's Inferno (1935)
 Daylight (1996)
 Deepwater Horizon (2016)
 Fire! (1977)
 Firestorm (1998)
 In Old Chicago (1937)
 Ladder 49 (2004)
 Red Skies of Montana (1952)
 Pandora (2016)
 The Core (2003)
 The Tower (2012)
 The Towering Inferno (1974)
 Trapped (2001)

See also: List of films about nuclear issues

Natural disasters

 10.0 Earthquake (2014)
 10.5 (2004)
 13 Minutes (2021)
 2012 (film)  (2009)
 After the Shock  (1990)
 Aftershock: Earthquake in New York (1999)
 Armageddon (1998)
 Asteroid (1997)
 Avalanche (1978)
 Beyond the Poseidon Adventure (1979)
 California Firestorm (2002)
 Christmas Icetastrophe (2014)
 Christmas Twister (2012)
 Cyclone (1978)
 Dante's Peak (1997)
 The Day After Tomorrow (2004)
 Deep Impact  (1998)
 Deluge  (1933) "the first studio produced narrative disaster picture."
 Devil Winds (2003)
 Disaster Zone: Volcano in New York (2006)
 Earthquake (1974)
 Earthquake in New York (1998)
 Fire Twister (2015)
 Flood (2007)
 Flood: A River's Rampage (1997)
 Flood! (1976)
 Geostorm (2017)
 The Great Los Angeles Earthquake (1990)
 Greenland (2020)
 Hard Rain (1998)
 Heatwave! (1974)
 The Hurricane (1937)
 Hurricane (1979)
 Ice (1998)
 The Impossible (2012)
 Into the Storm (2014)
 Killer Flood: The Day the Dam Broke (2003)
 Krakatoa, East of Java (1969)
 Magma: Volcanic Disaster (2006)
 Meteor  (1979)
 Nature Unleashed: Avalanche (2004)
 Nature Unleashed: Earthquake (2005)
 Nature Unleashed: Fire (2004)
 Nature Unleashed: Tornado (2005)
 Night of the Twisters (1996)
 NYC: Tornado Terror (2008)
 The Night the World Exploded  (1957)
 On Hostile Ground (2000)
 The Perfect Storm (2000)
 Pompeii (2014)
 Poseidon (2006)
 The Poseidon Adventure (1972)
 The Quake (film) (2018)
 The Rains Came (1939)
 Raise the Titanic (1980)
 San Andreas  (2015)
 San Francisco  (1936)
 Seattle Superstorm (2012)
 S.O.S. Titanic (1979)
 St. Helens (1981)
 Super Cyclone (2012)
 Storm (1999)
 The Core
 The Day After Tomorrow
 Tidal Wave (1973)
 Tidal Wave (2009)
 Tidal Wave: No Escape (1997)
 Titanic (1953)
 Titanic (1996)
 Titanic (1997)
 Titanic: The Legend Goes On (2001)
 Tornado! (1996)
 Tornado Warning (2002)
 Twister (1996)
 Twisters (2024)
 Tycus  (1998)
 Volcano: Fire on the Mountain (1997)
 Volcano (1997)
 The Volcano Disaster (also known as Nature Unleashed: Volcano, 2005)
 The Wave (2015)
 When Time Ran Out (1980)

End of days

 The Day After (1983)
 Voyage to the Bottom of the Sea (1961)
 When Worlds Collide (1951)

Airplanes

Airport (film series), 1970s series of four airplane-themed disaster films
Airport (1970 film), a film based on Arthur Hailey's book
Airport 1975, sequel to the 1970 film
Airport '77, sequel to Airport 1975
The Concorde ... Airport '79, 1979 sequel to Airport '77
Airspeed (1998)
 Alive  (1993)
 The Doomsday Flight (1966)
 Fire and Rain (1989)
 The Flight of the Phoenix (1965)
Flight of the Phoenix (2004)
The High and the Mighty  (1954)
 The Hindenburg (1975)
 Snakes on a Plane (2006)
 Sully
 Survive! (1976)
 Turbulence  (1997)
 United 93
 Zero Hour! (1957)

The atomic age
 Atomic Train  (1999)
 Atomic Twister (2002)
 Control (1987)
 The Lost Missile (1958)
 Miracle Mile (1988)
 Friend of the World (2020)
 On the Beach (1959)
 Panic in Year Zero! (1962)

Epidemics and pandemics
 The Andromeda Strain (1971)
 The Cassandra Crossing (1976)
 Contagion (2011)
 Outbreak (1995)
 Perfect Sense (2011)
 Plague (1979)
 The Stand (1994)
 Virus (1980)
 Virus (1995)
 Warning Sign (1985)

Shipwrecks
 Beyond the Poseidon Adventure (1979)
 Britannic (2000)
 The Finest Hours (2016)
 Gray Lady Down (1978)
 K-19: The Widowmaker (2002)
 The Last Voyage (1960)
 The Perfect Storm
 The Poseidon Adventure (1972)
 The Poseidon Adventure (2005)
 Poseidon (2006)
 Raise the Titanic (1980)
 S.O.S. Titanic (1979)
 Titanic (1953)
 Titanic (1996)
 Titanic (1997)
 Titanic: The Legend Goes On (2001)
 A Night to Remember (1958)

See also
 Apocalyptic and post-apocalyptic fiction
 Cultural significance of tornadoes § Motion pictures with a tornado theme
 List of apocalyptic films
 List of firefighting films
 List of monster movies
 List of natural horror films
 Survival film
 List of zombie films

References

Further reading

Disaster
Disasters

List of disaster films


Post mórtem es una novela publicada en 1990. Escrita por Patricia Cornwell y perteneciente al género policiaco, es la primera novela de una serie de 19 textos protagonizados por la médica forense Kay Scarpetta. Este libro lanzó a la fama a su autora, y actualmente es considerada como la mejor escritora del género policial.

Reseña del libro

Un brutal asesino aterroriza a Richmond, Virginia, dejando a tres mujeres estranguladas pero sin patrón de conducta, ya que el asesino deja muy pocos rastros. Entonces la Dra. Kay Scarpetta es llamada a investigar esta serie de brutales asesinatos justo cuando hay una cuarta víctima y teme que siga habiendo más. Por lo tanto recurrirá a los últimos métodos de investigación criminalística para dar con el paradero del asesino; pero también debe luchar contra aquellos que intentan sabotear su investigación y arruinar su reputación, porque no a todos les gusta que una mujer este en un puesto tan influyente como ella.

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial de la autora

Novelas de Estados Unidos
Novelas en inglés
Novelas de 1990

Post mórtem (novela)


Gallino peut se référer à :

Patronyme
  (1904-1999), chef-d'orchestre italien ;
 , footballeur italien ;
  (1804-1884), peintre italien ;
  (1904-?), footballeur italien ;
 Luciano Gallino (1927-2015), sociologue italien ;
 Luigi Gallino (1887-1950), musicien et professeur italien ;
  (1901-?), footballeur italien.

Voir aussi

Homonymie de patronyme

Gallino


Hüseyin Aktaş, (d. 25 Mart 1941, Erzincan - ö. 27 Temmuz 2012, İzmir), Türk atlet.

20 yaşında maratona başlayan Aktaş, 1963'te Atina Maratonu'ndan sonra Balkan Karması'na seçildi. Çeşitli Türkiye birinciliklerinin yanında, 1963'te Akdeniz Oyunları üçüncülüğünü ve 1971'de Akdeniz Oyunları ikinciliğini kazandı.

Hüseyin Aktaş; 1966, 1968, 1969 ve 1971 yıllarında Balkan Oyunları ikincisi; 1970, 1972 ve 1973'te ise Balkan Oyunları birincisi oldu. 1973 ve 1974 yıllarında Uluslararası Ankara 19 Mayıs Maratonu'nu kazandı.

Aktaş, 1968 Meksiko ve 1976 Montreal Oyunları'nda ülkesini temsil etti. 1968'de katıldığı ilk olimpiyatında, 2:35:09.5'lik performansıyla 25. oldu. 1976'da ise 2:24:30.0 koşan Türk sporcu, 37. sırada yer aldı.

Kaynakça

1941 doğumlular
Erzincan doğumlular
2012 yılında ölenler
Türk erkek uzun mesafe koşucuları
Fenerbahçe SK atletleri
1968 Yaz Olimpiyatları atletleri
1976 Yaz Olimpiyatları atletleri
Türk Olimpiyat atletleri
Türk Akdeniz Oyunları atletleri
Gümüş Akdeniz Oyunları madalyalı Türk sporcular
Bronz Akdeniz Oyunları madalyalı Türk sporcular
1963 Akdeniz Oyunları atletleri
1971 Akdeniz Oyunları atletleri
Akdeniz Oyunları madalyalı atletler

Hüseyin Aktaş


Laide, , ist eine kleine Ortschaft in der schottischen Council Area Highland beziehungsweise der traditionellen Grafschaft Ross-shire. Sie liegt in einer dünn besiedelten Region nahe der Westküste auf der Halbinsel Rubha Mòr an der Mündung des Sand Burn in die Gruinard Bay. Nordwestlich liegt der Weiler Achgarve, vier Kilometer südwestlich Aultbea und Inverness befindet sich rund 90 Kilometer südöstlich.

Geschichte
Überreste eines Wheelhouse in der Umgebung der kleinen Streusiedlung belegen die eisenzeitliche Besiedlung der Region. An der Küste befindet sich die Ruine der Chapel of Sand of Udrigil. Überlieferungen zufolge soll es sich bei dieser um eine Gründung Columbans (6. Jahrhundert) handeln. Die vorhandenen Reste sind jedoch spätmittelalterlich. Die Kapelle wurde nach dem späten 17. Jahrhundert aufgelassen. Nördlich ließ der Laird des Clans MacKenzie 1745 das Herrenhaus Udrigle House errichten.

Im 19. Jahrhundert wurde am Ufer der Bucht eine Slipanlage eingerichtet. In ihrer Nähe befinden sich auch eine Fischereistation und ein Lagerhaus.

Verkehr
Durch Laide verläuft die A832, welche zahlreiche Orte entlang der Küstenlinie an das Fernstraßennetz anschließt.

Einzelnachweise

Weblinks

Ort in Highland (Council Area)

Laide


Star Kiran é um canal de televisão paga de entretenimento geral indiano em língua oriá, de propriedade da Disney Star (anteriormente Star India), uma subsidiária da The Walt Disney Company India. O canal foi lançado em 6 de junho de 2022. Transmite séries e programas de televisão em oriá. Diz-se que traz o primeiro canal de televisão HD em oriá no país.

Lançamento
Star Kiran com sua versão HD, foi lançado em 6 de junho de 2022.

Etimologia
A palavra Kiran (କିରଣ) significa raio de luz na língua oriá. O slogan da Star Kiran é Eithu Arambha, Eithi Sambhaba, que significa "Começa daqui, é possível aqui" na língua oriá.

Funções
O canal tem uma variedade de programas e filmes. Também fez um programa especial do Raja Festival com celebridades de Ollywood conhecidas como "Banaste Daakila Gaja". O canal também organizou um evento especial para o Dia da Independência de 2022 como "Ude Triranga" e Dussehra Show com elencos Star Kiran Serial conhecidos como "Aama Ghara Dussehra".

Referências

Ligações externas

Canais de televisão da Índia
Disney Star

Star Kiran


Daryna Dmytrivna Polotniouk, (en ), née Makohon (ukrainien : ) le  à Czernowitz  en Bucovine dans l'Autriche-Hongrie et morte le  à Lviv, mieux connue sous son nom de plume Iryna Vilde (), est une écrivaine, novelliste et critique littéraire ukrainienne. Les œuvres de Iryna Vilde sont désormais considérées comme des classiques de la littérature ukrainienne.

Biographie
Iryna Vilde est né à Tchernivtsi, en Autriche-Hongrie. Son père était Dmytro Makohon, instituteur et écrivain, sa mère, Adolphina Janiszewska, était enseignante. Iryna Vilde s'est mariée à Yevhen Polotniouk qui en 1943 a été exécuté par la Gestapo. Avec Polotniouk, elle a eu deux enfants.

En 1927, elle est scolarisée dans une école de Ivano-Frankivsk, mais en 1930, elle est expulsée de l'école dans le cadre de l'opération punitive polonaise anti-ukrainienne. Elle est néanmoins diplômée en 1932 de l'Université de Jean II Casimir à Lwow (aujourd'hui Université de Lviv). Peu de temps après l'obtention de son diplôme, en raison de privations matérielles, elle a été forcée de trouver un emploi dans le magazine Zhinocha dolia (Le destin des femmes) à Kolomya, où elle a travaillé jusqu'en 1939.

De 1930 à 1939, elle publie un certain nombre de nouvelles et de romans sur la vie de l'intelligentsia ukrainienne occidentale, de la petite bourgeoisie et des étudiants. La première nouvelle de la jeune écrivaine Povist zyttia (Histoire de vie) est parue en 1930. En 1935, elle publie le roman Metelyky na shpyl'kakh (Papillons épinglés) sous le pseudonyme « Iryna Vilde ».

Pendant la période de la Seconde Guerre mondiale, et après l'unification de l'Ukraine occidentale avec la République socialiste soviétique d'Ukraine, elle a continué à décrire les thèmes familiers de la famille dans la société bourgeoise. Ses œuvres contiennent un grand nombre de personnages, protagonistes de toutes les sphères publiques de Galicie, le clergé, les employés, les ouvriers, la paysannerie, la petite bourgeoisie, ainsi que des informations sur les activités de divers partis et organisations publiques, la politique de l'administration polonaise, l'économie, l'éducation et la culture. Parmi eux figurent l'anthologie des nouvelles Khymerne sertse (Le Cœur chimérique, 1936), les romans Metelyky na shpyl'kakh (Papillons sur les épingles, 1936) et l'histoire Povnolitni dity (Les Enfants adultes, 1939) roman influencé par ses lectures de la série des Claudine de l'écrivaine Colette. Après la publication de sa nouvelle B'ie vos'ma (Huit heures sonnent, 1936), elle se voit considérée comme le chantre par excellence de l'âme féminine dans la littérature ukrainienne

Œuvres
Ses œuvres d'après-guerre incluent :
Nashi bat'ky roziishlysia (Nos parents se sont séparés, 1946),
Iii portret (Son portrait 1948),
Stezhynamy zhyttia (Le long des chemins de la vie, 1949),
Ti z Kowalskoi (Ceux de Kowalska, 1947),
Iabluni zatsvily vdruhe (Les pommiers ont refleuri, 1949),
Povisti ta opovidannia (Contes et histoires 1949),
Zhyttia til'ky pochynaiet'sia (La vie ne fait que commencer, 1961),
Troiandy i ternia (Roses et épines, 1961 ), le roman Sestry Richynski (Les sœurs Richynski , 2 vols, 1958, 1964). Les sœurs Richynsky est l'œuvre la plus célèbre de l'écrivain.

Elle était membre de l'Union des écrivains. Iryna Vilde a écrit: "Pour atteindre l'immortalité, une personne doit passer deux examens: un devant ses contemporains, le second devant l'histoire."

Iryna Vilde a été lauréat de prix littéraires nommés d'après Ivan Franko et Taras Shevchenko . En 1965, elle a reçu l'Ordre de l'insigne d'honneur.

Iryna Vilde est décédée des suites d'une longue maladie le 30 octobre 1982 et a été enterrée au Cimetière de Lytchakiv de Lviv.

Elle a été inscrite sur la liste de l'UNESCO des personnes célèbres du XXe siècle.

Sources

Liens externes
Iryna Vilde, sa vie, son œuvre, Club littéraire ukrainien
 Bibliographie de Iryna Vilde

Femme de lettres ukrainienne
Féministe ukrainienne
Nouvelliste ukrainien du XXe siècle
Romancier ukrainien
Romancière du XXe siècle
Critique littéraire ukrainien
Naissance en mai 1907
Naissance en Bucovine autrichienne
Décès en octobre 1982
Décès à Lviv
Personnalité inhumée au cimetière de Lytchakiv
Décès à 75 ans

Iryna Vilde


José Guadalupe Torres Campos (Leon de los Aldama, 19 de janeiro de 1960) é bispo de Ciudad Juárez.

José Guadalupe Torres Campos foi ordenado sacerdote pela Arquidiocese de León em 2 de julho de 1984. Foi incardinado em 3 de janeiro de 2004 no clero da diocese de Irapuato estabelecida na mesma data.

Papa Bento XVI nomeou-o em 10 de dezembro de 2005 Bispo Titular de Quiza e Bispo Auxiliar de Ciudad Juárez. O bispo de Ciudad Juárez, Renato Ascencio León, concedeu-lhe a consagração episcopal em 22 de fevereiro do ano seguinte; Os co-consagradores foram Giuseppe Bertello, Núncio Apostólico no México, e José de Jesús Martínez Zepeda, Bispo de Irapuato.

Em 25 de novembro de 2008 foi nomeado primeiro bispo da Diocese de Gómez Palacio, estabelecida na mesma data, e empossado em 17 de fevereiro do ano seguinte.

Em 20 de dezembro de 2014, o Papa Francisco o nomeou Bispo de Ciudad Juárez. A posse ocorreu em 20 de fevereiro do ano seguinte.

Ver também

Bispos católicos do México

José Guadalupe Torres Campos


The forward market is the informal over-the-counter financial market by which contracts for future delivery are entered into. It is mainly used for trading in foreign currencies, where the contracts are used to hedge against foreign exchange risk. Commodities are also traded on forward markets. Examples include agricultural products such as rice, and energy futures, such as oil and natural gas. Transactions on a forward market are typically not standardized, and contracts are customised to the needs of the trading parties. In contrast, standardized forward contracts are called futures contracts and traded on a futures exchange.

See also
Forward exchange market

References

Financial markets

Forward market


Manuel Jabois Sueiro (Sangenjo, Pontevedra, 30 de julio de 1978) es un periodista y escritor español.

Biografía
Procedente de una familia vinculada al pequeño negocio hostelero y turístico, Manuel Jabois se considera hijo del desarrollismo en España. Nacido en Sangenjo (Pontevedra) en 1978, Jabois inició, a finales de 1998, su relación con el periodismo, mientras estudiaba filología hispánica en Santiago de Compostela, ejerciendo como corresponsal en su localidad del Diario de Pontevedra. A pesar de comenzar varias carreras de Letras, no terminó ninguna. En 2003 ganó el XXIV Premio Nacional de Periodismo Julio Camba.

Durante su carrera profesional ha colaborado con los periódicos El Progreso, De luns a venres, El Mundo y Diario de Pontevedra, la revista de humor Retranca, la cadena de radio Onda Cero y el magacín cultural digital Jot Down.

En enero de 2015, después de pasar unos años colaborando con el diario El Mundo (donde había llegado gracias a su director, Pedro J. Ramírez), pasó a escribir en el diario El País.

Íñigo F. Lomana escribió un artículo donde criticaba a articulistas como Manuel Jabois, Arturo Pérez Reverte, Antonio Lucas o Juan Tallón por practicar el estilo cipotudo, «que vive a caballo entre la taberna y la biblioteca y ha desarrollado un mecanismo expresivo que combina viriles coloquialismos con una pirotecnia lírica» etiquetándolos como «neocolumnismo de extremo centro». Años atrás ya fue señalada esa equidistancia por autores como Ernesto Castro, quien, aludiendo al «carácter anfibio de Jabois» reflejaba «esa capacidad de cosechar seguidores tanto en FAES como en Lavapiés, [que] puede ilustrarse mencionando simplemente quién edita sus textos».

Obras
En 2008 publicó su primera novela, A estación violenta, escrita en gallego. En 2011 publicó Irse a Madrid y otras columnas en Pepitas de calabaza, una recopilación de artículos publicados en el Diario de Pontevedra, El Progreso y la revista digital FronteraD, recibido con buenas críticas.

En abril de 2012 publicó un breve ensayo de carácter autobiográfico sobre fútbol, Grupo Salvaje. Fue autor de la letra de la canción que el Real Madrid lanzó en mayo de 2014 para conmemorar la obtención de la Décima Copa de Europa. En 2016 publicó Nos vemos en esta vida o en la otra, un reportaje novelado sobre El Gitanillo, el único menor implicado en la trama de los atentados del 11 de marzo de 2004.

  XIX Premio Literario Bodegas Olarra & Café Bretón

Referencias

Enlaces externos

 Web del autor, blog "Apuntes en Sucio"
 Aplicación móvil de Manuel Jabois Enlace a iTunes Enlace a Google Play
 Bitácora en FronteraD
 El humor en la columna de prensa Diálogo entre Manuel Jabois y Rosa Belmonte
 Humor y sátira en el articulismo Diálogo entre Manuel Jabois y José Antonio Montano, moderado por José Aguilar Jurado
 Manuel Jabois: Galicia desde Madrid – Año 2017

Nacidos en Sangenjo
Escritores en gallego
Escritores de la provincia de Pontevedra
Escritores de España del siglo XXI
Periodistas de España del siglo XXI
Periodistas de la provincia de Pontevedra
Premio Mariano de Cavia

Manuel Jabois


Mark Clifton (1906–1963) was an American science fiction writer, the co-winner of the second Hugo Award for best novel.  He began publishing in May 1952 with the widely anthologized story "What Have I Done?".

Series
About half of his work falls into two series: the "Bossy" series, about a computer with artificial intelligence, was written either alone or in collaboration with Alex Apostolides or Frank Riley; and the "Ralph Kennedy" series, which is more comical, and was written mostly solo, including the novel When They Come From Space, although there was one collaboration with Apostolides. Clifton gained his greatest success with his novel They'd Rather Be Right (also known as The Forever Machine), co-written with Riley, which was serialized in Astounding during 1954, and which was awarded the Hugo Award.

"Star Bright"
Clifton's other most popular short story is "Star Bright," the first of three appearances in Horace Gold's Galaxy (July 1952), about a super-intelligent toddler with psychic powers. From Clifton's correspondence we know that Gold "editorially savaged" the story, which appeared in severely truncated or altered form. The story has been compared favorably to Kuttner and Moore's "Mimsy Were the Borogoves," which was published in Astounding magazine nine years earlier.

Personal life
Clifton worked for many years as a personnel manager and interviewed "over 200,000" people according to a personal letter he wrote to Judith Merril, quoted in The Science Fiction of Mark Clifton. This experience formed much of Clifton's attitude about the delusions people have of themselves, but also the greatness of which they are capable.

Innovation
Barry N. Malzberg wrote in The Science Fiction of Mark Clifton that "Clifton was an innovator in the early 1950s and such an impressive innovator that his approach has become standard among science fiction writers.  He used the common themes of science fiction -- alien invasion, expanding technology, revolution against political theocracy, and space colonization -- but unlike any writer before him, he imposed upon these standard themes the full range of sophisticated psychological insight."

Clifton's fame ebbed quickly, and he received the 2010 Cordwainer Smith Rediscovery Award for unjust obscurity.

Bibliography
 "Do Unto Others" If, June 1958

References

Further reading
The Science Fiction of Mark Clifton, Southern Illinois University Press, ed. Barry N. Malzberg and Martin H. Greenberg.

External links

 Star Bright Radio adaptation, as performed on the X Minus One radio show, available for free download.
  Star Bright The novella Star Bright available for free online reading.

 Mark Clifton's "What Now, Little Man?"

1906 births
1963 deaths
20th-century American male writers
20th-century American novelists
20th-century American short story writers
American male novelists
American science fiction writers
American male short story writers
Hugo Award-winning writers
Writers from Philadelphia

Mark Clifton


Laykold est une marque de surface dure de tennis construite sur une base d'asphalte ou de béton. Il peut être assemblé avec ou sans couche d'amortissement, sa présence permet une meilleure réduction à l'impact au sol et ainsi préserve mieux l'intégrité physique du joueur. L'ensemble du revêtement est constitué de divers matériaux comme le caoutchouc, la silice et la résine acrylique.

Laykold est fabriqué par l'entreprise américaine Advanced Polymer Technology basée à Harmony en Pennsylvanie.

Cette surface a été introduite pour la première fois dans les années 1920. Depuis, elle a été utilisée sur plus de  courts dans le monde entier.

Domaines d'application
Les dispositifs Laykold sont employés pour des surfaces dures aussi bien en intérieur comme en extérieur. Bien qu'ils soient destinés principalement aux courts de tennis, on les retrouves également sur les terrains de sports multifonctionnels (basketball, volley-ball, pickleball), pour les sports sur roulettes (hockey, skateboard) ou dans le secteur du fitness et de la gymnastique.

Tournois

Laykold est la surface du tournoi de Miami depuis 1984. En mars 2020, la Fédération de tennis des États-Unis (USTA) a également opté pour ce revêtement dès l'édition 2020 de l'US Open remplaçant ainsi le Decoturf présent depuis 1978.

Voir également

 Plexicushion
 Rebound Ace
 GreenSet
 Decoturf

Liens externes

Notes et références

Équipement de tennis
Vocabulaire du tennis

Laykold


Sommieria, monotipski rod palmi smješten u tribus Pelagodoxeae, dio potporodice Arecoideae..

Jedina vrsta je S. leucophylla sa Nove Gvineje.

Sinonimi
 Sommieria affinis Becc.
 Sommieria elegans Becc.

Izvori

Pelagodoxeae

Sommieria


Wolf Isselhard (* 31. Dezember 1930 in Leverkusen; † 5. Juni 1998 in Köln) war ein deutscher Mediziner, Hochschullehrer und Rektor der Universität zu Köln.

Studium und Forschung
Von 1950 bis 1955 studierte Wolf Isselhard Medizin in Köln. Mit seiner Arbeit Untersuchungen über die bei unterschiedlicher J131-Strahlenbelastung der Schilddrüse im Serum auftretenden J131-markierten organischen Jodverbindungen wurde er promoviert. Anschließend verbrachte er ein Jahr in den USA und erhielt 1956 seine Approbation. 1964 habilitierte er mit dem Thema Vergleich des Herzstoffwechsels bei verschiedenen Methoden des künstlichen Herzstillstands und bei anschließender Reperfusion (Wiederdurchblutung) und wurde für diese Arbeit mit dem Hochhaus-Stiftungspreis ausgezeichnet. Die Forschungsschwerpunkte von Isselhard waren der Energiestoffwechsel von Organen in Sauerstoffmangelsituationen und der anschließenden Erholung sowie die Konservierung von Organen für Transplantationen. Zusammen mit seinen Mitarbeitern verfasste er über 120 Publikationen und Buchbeiträge sowie zahlreiche Vorträge. Seit 1971 war er Mitherausgeber und ab 1977 Herausgeber des European Journal of Applied Physiology und Occupational Physiology.

Akademische Funktionen
1969 übernahm Isselhard den Lehrstuhl für Experimentelle Chirurgie und war gleichzeitig Vorsteher der Chirurgischen Klinik und Poliklinik der Uniklinik Köln. 1970 wurde er ordentlicher Professor und Direktor des Instituts für Experimentelle Medizin. Von 1972 bis 1973 und von 1986 bis 1991 war Isselhard Dekan der Medizinischen Fakultät. Von 1973 bis 1975 amtierte er als Rektor der Universität zu Köln. Zudem engagierte er sich an der Universität in zahlreichen weiteren, auch ehrenamtlichen, Funktionen.

1996 wurde Wolf Isselhard emeritiert, blieb aber bis zu seinem Tod Direktor des Instituts für Experimentelle Medizin. Zwei Wochen vor seinem Tod wurde er von der Kölner Universität mit der Universitätsmedaille ausgezeichnet.

Werke (Auswahl)
 Myocardial protection for cardiovascular surgery. International Symposium October 2 to 4. 1979, Köln, Fed. Republic of Germany, (als Herausgeber). München 1981
 Forschung in der Medizin heute. Ansprache anlässlich der Rektoratsübernahme am 15. Oktober 1973 (Kölner Universitätsreden 51), Krefeld 1974
 Vergleich des Herzstoffwechsels bei verschiedenen Methoden des künstlichen Herzstillstandes und bei anschließender Reperfusion. Unter Untersuchungen über die Beeinträchtigung der extracorporalen Perfusion durch Blutveränderungen, ihre Entstehungsbedingungen u. Beseitigung, Köln 1964

Weblinks
 Wolf Isselhard auf rektorenportraits.uni-koeln.de

Mediziner (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität zu Köln)
Rektor (Universität zu Köln)
Deutscher
Geboren 1930
Gestorben 1998
Mann

Wolf Isselhard


Art Lande (Nueva York, 5 de febrero de 1947) es un pianista, baterista, compositor y pedagogo estadounidense, de jazz.

Historial
Comenzó a estudiar piano a los 4 años, en el Williams College de su ciudad natal, aunque se trasladó a San Francisco en 1969.  Grabó su primer disco, con composiciones propias, en 1973, para el [`sello discográfico|sello]] ECM, en duo con el saxofonista Jan Garbarek.  El nombre del disco, Red Lanta, fue el primero de los muchos anagramas de su nombre que Lande usó en sus discos.

En 1976 fundó el cuarteto "Rubisa Patrol", con Mark Isham en la trompeta, Bill Douglass en el bajo, y Glenn Cronkhite (después reemplazado por Kurt Wortmann) en la batería. Rubisa Patrol tocaba jazz estándar, aunque con toques de originalidad.
Tocaron en el área de la Bahía de San Francisco, y realizaron una extensa gira por Europa. Grabaron dos discos, también para ECM: Rubisa Patrol (1976), Desert Marauders (1977). Después, la banda grabó un tercer álbum, The Story Of Ba-Ku (1978), para el sello 1750 Arch Street.

a comienzos de los años 1980, Lande entró en el Cornish College of the Arts de Seattle. Después, entre 1983 y 1986, Lande vivió en Suiza, trabajando en la escuela de música de St. Gallen.  En 1987, se trasladó a Boulder (Colorado), para enseñar en la Naropa University.  Desde entonces, ha residido en esta localidad, trabajando de forma usual con músicos locales.

Lande ha grabado un gran número de discos de piano sólo, con material propio, incluyendo The Eccentricities of Earl Dant (1977), Art Lande: Hardball! (1987), Art Lande: Melissa Spins Away (1987), Friday the Thirteenth (1996), que incluye trece composiciones de Thelonious Monk revisitadas, y While She Sleeps (2005).

Wa partir de mediados de los años 1990, Lande ha tocado y grabado con diversos grupos, también como baterista.

Discografía

Como líder
Red Lanta (ECM, 1973)
Rubisa Patrol (ECM, 1976)
The Eccentricities of Earl Dant (Arch, 1977)
Desert Marauders (ECM, 1977)
The Story of Ba-Ku (Arch, 1978)
Skylight con David Samuels y Paul McCandless (ECM, 1981)
We Begin con Mark Isham (ECM, 1987)
Hardball! (Great American Music Hall, 1987)
Melissa Spins Away (Great American Music Hall, 1987)
The 3 Billy Goats Gruff & The 3 Little Pigs con Holly Hunter (Rabbit Ears/Windham Hill, 1989)
Red Riding Hood & Goldilocks con Meg Ryan (Rabbit Ears/Windham Hill, 1990)
World Without Cars con Mark Miller (Synergy Music, 1996)
Friday the Thirteenth (Vartan Jazz, 1996)

Como acompañante (selección)
Con Gary Peacock
Shift in the Wind (ECM, 1980)

Referencias

Este artículo está traducido, en su versión inicial, de Wikipedia en inglés.

Pianistas de jazz de Estados Unidos
Músicos de jazz moderno
Compositores de jazz de Estados Unidos

Art Lande


Zabaya, hijo de Samiom, fue el IV rey de la dinastía amorrea de Larsa, a comienzos del II milenio a. C. La información conservada sobre su vida y su reinado es muy limitada. Tan sólo nos han llegado dos inscripciones cuneiformes y un sello cilíndrico de su época, aparte de su mención, puesta en tela de juicio, en unos textos de paleobabilónicos hallados en Girsu. Ya de época neobabilónica existe un último texto, copia de una antiguo inscripción votiva de la vida de Zabaya.

Fue sucedido en el trono de Larsa por su hermano Gungunum.

Referencias

Reyes de Larsa
Reyes del siglo XX a. C.
Asia en el siglo XX a. C.

Zabaya (Larsa)


Derecikören, Sındırgı - Balıkesir ili Sındırgı ilçesine bağlı mahalle
 Derecikören, Gölpazarı - Bilecik ili Gölpazarı ilçesine bağlı köy
 Derecikören, Çaycuma - Zonguldak ili Çaycuma ilçesine bağlı köy

Derecikören


Beth Kingston es una actriz inglesa, más conocida por haber interpretado a India Longford en la serie Hollyoaks.

Biografía
Se entrenó en el Redroofs Film and Television School en 2009, y posteriormente se graduó de la Universidad de Warwick.

Carrera
Beth ha aparecido en musicales y obras de teatro, como Romeo and Juliet, Fame y Copacabana.

El 21 de septiembre de 2009, se unió al elenco principal de la exitosa serie británica Hollyoaks, donde interpretó a India Longford hasta el 23 de diciembre de 2010. El 10 de agosto de 2011, Beth regresó a la serie brevemente como recuerdos de Silas de la noche en que asesinó a India mientras su hermana Texas Longford recreaba junto con la policía sus últimos momentos.

Filmografía

Series de televisión

Películas

Teatro

Referencias

Enlaces externos

 Beth Kingston Official Website
 Digital Spy - Celebrity News > Beth Kingston
 Beth Kinston (Filmography)
 MailOnline News | Beth Kingston

Actrices de televisión de Inglaterra
Nacidos en Bournemouth

Beth Kingston


El Estado Libre de Waldeck-Pyrmont, más tarde el Estado Libre de Waldeck, fue un estado constituyente de la República de Weimar. Fue creado tras la revolución alemana que forzó al príncipe Federico de Waldeck y Pyrmont junto con los otros monarcas alemanes a abdicar.

El 30 de noviembre de 1921, siguiendo un plebiscito local, la ciudad y distrito de Pyrmont fueron separados e incorporados a la provincia prusiana de Hannover. El resto del estado fue incorporado al Estado Libre de Prusia en 1929, siguiendo otro plebiscito, y se convirtió en parte de la provincia de Hesse-Nassau. Este territorio es hoy parte del distrito de Waldeck-Frankenberg en Hesse.

Presidentes de Estado Libre de Waldeck-Pyrmont (1918-1929)

Véase también
 Organización territorial de la República de Weimar

Enlaces externos
Estado Libre de Waldeck (alemán)
Estados de Alemania desde 1918

Antiguos estados y territorios del estado de Hesse
Estados de la República de Weimar
Waldeck
Estados y territorios desaparecidos en 1929
Antiguos estados y territorios del estado de Baja Sajonia

Estado Libre de Waldeck-Pyrmont


Carl Gotthelf Glaeser ist der Name folgender Personen:

* Carl Gotthelf Glaeser der Ältere (1715–1792), deutscher Musiker und Kantor
 Carl Gotthelf Glaeser der Jüngere (1784–1829), deutscher Komponist und Musikdirektor

Carl Gotthelf Glaeser


Barbara O'Neil (født 17. juli 1910, død 3. september 1980) var en amerikansk teater- og filmskuespiller.

O'Neil debuterede i filmen Stella Dallas i 1937 og i 1939 spillede hun rollen som Ellen O'Hara, Scarlett O'Haras mor, i Borte med blæsten, selv om hun kun var knap 3 år ældre en Vivien Leigh.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra USA
Personer fra St. Louis
Amerikanere i 1900-tallet
Oscar-nominerede skuespillere

Barbara O'Neil


Aurèle Robert, né le  dans l'ancienne commune des Éplatures (canton de Neuchâtel) et mort le  à Bienne (canton de Berne), est un peintre et graveur de reproduction suisse. C'est le frère du peintre Louis Léopold Robert et le père de Léo-Paul Robert, peintre qui eut à son tour des enfants peintres.

Biographie
Aurèle Robert naît le  dans l'ancienne commune des Éplatures, située sur l'actuelle La Chaux-de-Fonds, en Suisse.

Fils d'un horloger, Aurèle Robert, après ses études accomplies à La Chaux-de-Fonds, débute dans l'horlogerie comme apprenti graveur de boîtes et pratique le dessin industriel. En 1822, il est invité par son frère ainé Léopold à Rome. Il exécute pour lui des copies de tableaux et apprend ainsi la peinture. Arrivé à Paris, il suit les cours de dessin de Pierre-Narcisse Guérin à l'Académie de France. En 1831, il expose deux peintures au Salon ayant pour sujet un Pâtre romain et La Barque des religieux descendant la cascade de Terni, il remporte une médaille d'or. Il diffuse les œuvres de son frère par la gravure, mais un an plus tard il doit rejoindre ce dernier à Venise, lequel, submergé de problèmes, finit par se suicider en 1835. Il rentre en Suisse, puis retourne à Paris pour suivre son commerce de gravures. Il passe ensuite cinq années à Venise de 1838 à 1843 puis se fixe à La Chaux-de-Fonds, puis à Bienne où il meurt à l'âge de 66 ans.

Peintre de genre, peintre d'architecture et portraitiste, Aurèle Robert n'a pas réussi à développer une expression personnelle, ayant souvent dû recopier des tableaux de son frère. Il est plus remarquable pour ses vues d'architecture. Après 1843, il se cantonne aux portraits dont peu à peu les couleurs s'estompent, devenant grisailles sur la fin.

Son fils, Léo-Paul Robert devient peintre aura plusieurs enfants dont trois deviennent peintres : Théophile, Philippe Robert et Paul-André Robert. La dynastie des peintres de cette famille compte huit membres.

Œuvre
Les œuvres d'Aurèle Robert figurent dans les collections de plusieurs institutions suisses, notamment le Musée des beaux-arts de La Chaux-de-Fonds, le Musée d'art et d'histoire de Neuchâtel et le Nouveau Musée Bienne (NMB) qui, depuis 2012, conserve les œuvres de la Fondation Collection Robert.

Galerie

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Peintre suisse du XIXe siècle
Graveur suisse du XIXe siècle
Naissance en décembre 1805
Naissance à La Chaux-de-Fonds
Décès en décembre 1871
Décès à 66 ans
Histoire du canton de Neuchâtel
Artiste neuchâtelois

Aurèle Robert


An Kefersteinia graminea in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Kefersteinia graminea in nahilalakip ha genus nga Kefersteinia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Kefersteinia (Orchidaceae)

Kefersteinia graminea


بهاء سلطان (1 أكتوبر 1972 -)، مغني مصري.

حياته ومشواره المهني

ولد بمنطقة حدائق القبة في القاهرة، التحق بالشعبة العلمية في مرحلة الثانوية العامة، وحصل على بكالوريوس من كلية التربية الموسيقية التقى بالفنان مصطفى كامل وأُعجب بصوته جدا ووجد فيه مشروع نجم غنائي، فعرّفه على المنتج نصر محروس وسرعان ما اقتنع بموهبته  انطلاقته الأولى من خلال ألبوم فري مكس 1 بأغنية أحلف من كلمات مصطفى كامل عام 1998 تلته أغنية بيننا من ألبوم فري مكس 2 عام 2000 تلته إصدارات عديدة واحتل في عام 2011 المركز الأول بين المطربين المصريين الأكثر بحثًا على محرك البحث «جوجل» وتعاون مع كبار الشعراء مثل: مصطفى كامل، بهاء الدين محمد، مجدي النجار، نادر عبد الله، مصطفى مرسي، ، خالد الشيباني، هاني عبد الكريم؛ محمد عاطف، وكبار الملحنين: مثل حسن أبو السعود، رياض الهمشري، حسين محمود؛ وليد سعد، محمد رحيم، وائل عقيد، أحمد محي.
غاب عن الساحة الغنائية لمدة تسعة سنوات أثر خلافات مع المنتج نصر محروس وفي ديسمبر 2021 تمت المصالحة بينهما وعادا للتعاون من جديد من خلال ألبوم سيجارة

حياته الأسرية
تزوج في نوفمبر عام 2013 من خارج الوسط الفني وزوجته جيرمين مجدي تصغره بخمسة عشر عاما ورزق بإبنتيه التوأم كاندي وكادي في يناير 2015في أكتوبر 2023 رزقت بابنتها "أريا"

https://www.aljarida.com/article/41049/amp
هنادي الكندري تستقبل مولودتها آريا

أعماله

الألبومات الرسمية
 1999: ياللي ماشي
 2001: 3 دقايق
 2003: قوم اقف
 2006: كان زمان
 2011: ومالنا
 2014: بدعي يا رب
 2021: سيجارة

فيديو كليبات

الأغاني المنفردة
 قلبي ياربي
 أنا مش معاهم
 يعني اللي في عيني في عينك
 وبناقص حياتي معاك
 انتي الغالية يابلادي
 عيونك (لصالح الحملة القومية لرعاية أمراض العيون)
ديلوقتي عجبناكو
الجو ولع
قلب أسود
ندراً علي
شكر خاص
دادينا

أغاني الأعمال الدرامية
 2006: سوق الخضار (مسلسل)
 2007 أنا مش معاهم (فيلم)
 2011: دوران شبرا (مسلسل)
 2012: خرم إبره (مسلسل)
 2013: مزاج الخير (مسلسل)
 2016: الكيف (مسلسل)
 2018: فوق السحاب (مسلسل)
 2019: ولد الغلابة (مسلسل)
 2022: تحت تهديد السلاح (فيلم)
 2023: المطاريد (فيلم)

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص من القاهرة
مغنون مصريون
أشخاص على قيد الحياة
مواليد 1392 هـ
مواليد 1972

بهاء سلطان