David Allan Stewart, poznatiji kao Dave Stewart, (Sunderland, Tyne and Wear, 9. rujna 1952.), britanski je glazbenik i tekstopisac. Najpoznatiji je po tom što je bio član dueta Eurythmics zajedno s Annie Lennox, ali je također bio uspješan i kao solo glazbenik.

Vrijeme prije Eurythmics
Prije nego što je Eurythmics postao poznat početkom 1980–ih Dave Stewart je bio član nekoliko sastava. Još 1971. zajedno s Brianom Harrisonom objavio je sing "Girl". Ovaj singl je objavljen u samo 100 primjeraka. Poslije toga bio je član sastava Longdancer, koji je objavio dva albuma kod Rocket Recorda. Stewart je 1977. objavio zajedno s Annie Lennox i Peteom Coombesom, singl "Borderline/Black Blood". Dali su ime tom sastavu The Catch. Ovaj naziv bio je kratkotrajan a novi naziv bio je – The Tourists. Sastavu se priključuju Eddie Chin i Jim 'Do It' Toomey. Sastav je objavio tri albuma i imao je uspješnicu s pjesmom Dusty Springfield "I only want to be with you".

Vrijeme s Eurythmicsom

Kada se sastav The Tourists raspao, Stewart i Lennox su odlučili osnovavati duet – Eurythmics.

Solo projekt poslije Eurythmicsa
Poslije raspada sastava Eurythmics 1989., Dave Stewart bio je uključen u nekoliko različitih projekata. Objavio je dva albuma s pop/rock sastavom Dave Stewart and the Spiritual Cowboys. Pjesma "Jack Talking" bila je najpoznatiji hit sastava. Poslije toga Stewart je bio u sastavu Vegas zajedno s Terryem Hallom, koji je prije toga bio u sastavima The Specials i Fun Boy Three. Stewart je osim toga objavio dva solo albuma – Greetings from the Gutter (1994.) i Sly Fi (1998).

Dave Stewart se bavio i filmskom glazbom; nekoliko poznatih pjesama su "Lily was here", "Cookies Fortune", "The Ref", "Showgirls", "Crime Time", "Jute City", "No Worries", "Grace of My Heart", "Beautiful Girls", "Oko zemlje u 80. dana" i  "Alfie" (zajedno s Mickom Jaggerom). Pjesma "Old Habits Die Hard" s Alfie-soundtracka nagrađena je Golden Globeom za najbolju filmsku pjesmu.

Stewart je također radio kao tekstopisac i producent drugim glazbenicima među kojima su bili Bryan Ferry, No Doubt, Sinead O'Connor, Anastacia, Marianne Faithfull, Bob Geldof, Texas, Jon Bon Jovi, Shakespear's Sister, t.A.T.u., Bob Dylan i Mick Jagger.

Stewart je bio i redatelj. Film Honest s Nicole i Natalie Appleton i Melanie Blatt iz sastava All Saints u glavnim ulogama imao je premijeru u Engleskoj 2000. Glumio je i kratkom filmu Taking Liberties with Mr Simpson. Stewart je napisao glazbu za mjuzikl, Barbarella, koji je postavljen u Beču početkom 2000-ih.

Zajedno sa, između ostalim, Bonom iz U2 članovima sastava Queen, Stewart je imao važnu ulogu u političkoj kampanji Nelsona Mandele. Zajednso s Paulom McCartneyem Stewart je objavio pjesmu "Whole Life" koja je bila dio kampanje. U jesen 2005., Stewart i Annie Lennox objavili su singl "I've Got a Life" (može se naći na albumu Ultimate Collection) koja se popela na 14. mjesto engleske ljestvice. Objavio je 2006. zajedno s tekstopiscem i producenticom Karom DioGuardi, album pod nazivom Platinum Weird.

Vanjske poveznice
 Službene stranice Davea Stewarta
 Službena Dave Stewart MySpace-stranica
 Diskografija Eurythmicsa
 Videografija Eurythmicsa

Eurythmics
Ritam i blues glazbenici

David A. Stewart


Rieker steht für:

 Rieker, deutscher Schuhproduzent
 Karl Rieker GmbH & Co. KG, deutscher Textilproduzent

Rieker ist der Familienname folgender Personen:

 Betina Rieker (* 1962), deutsche Gerichtspräsidentin
 Hans-Ulrich Rieker (1920–1979), deutscher Schauspieler, Autor und Buddhist
 Heinrich Rieker (* 1925), deutscher Journalist und Schriftsteller

 Manfred Rieker (* 1939), deutscher Werbefotograf
 Wolfgang Rieker (* 1961), deutscher Fußballspieler

Siehe auch:

 Riker
 Riecker
 Rieke
 Riegger

Rieker (Begriffsklärung)


Heinrich Karl Friedrich de la Motte Fouqué de Saint Surin (* 16. Juni 1701 in Den Haag; † nach 1775 in Celle) war ein königlich-preußischer Oberst und Kommandeur eines Grenadierbataillons sowie des Forts Preußen bei Stettin.

Sein Vater war Karl (Charles) de la Motte Fouqué (1625–1701). Er floh wegen der Hugenottenverfolgung aus Frankreich nach Holland. Er besaß zuvor große Ländereien und war Baron de la Motte, Saint Surin, Thonnaiboutonne und la Greve. In Haag heiratete er Susanne de Robillard (1670–1740) Tochter von Maria de Rouchefaucault des Touches und Josias de Robillard, einem Ritter aus der Champagnie.  Sein ältester Bruder Henry Charles  (* 1696; † 21. Juni 1742 in Eisleben) ging in sächsischen Dienste und starb als Oberstleutnant. Der zweite Bruder Heinrich August wurde preußischer General (1698–1774).

Er trat zunächst in die Dienste des Kurfürsten von Braunschweig und Lüneburg. Von dort ging er in russische Dienste, in denen er gegen die Türken kämpfte. 1743 kam er nach Preußen und wurde Kommandant eines Grenadierbataillons. Das Bataillon wurde aus den Grenadieren der Regimenter "von Münchow" und "du Mulin" gebildet und war bis zur Schlacht bei Prag von Friedrich August von Finck kommandiert worden.

Das Regiment konnte sich dann bei der Verteidigung der Brückenschanze bei Tein (9. Oktober 1744) auszeichnen. Er wurde dabei durch einen Schuss in den Unterleib schwer verletzt. Daher verließ er im Oktober 1744 das Regiment und den Felddienst. Der König ernannt ihn zum Oberst und Kommandanten von Fort Preußen bei Stettin. 1751 bekam er den erbetenen Abschied. Er starb später in Celle.

Literatur
 Fortgesetzte neue genealogisch-historische Nachrichten, Band 75, S. 154, Digitalisat
 Eduard Lange: Die Soldaten Friedrich's des Großen, S. 297, Digitalisat
 Zeitschrift für Kunst, Wissenschaft und Geschichte des Krieges, Band 80, S. 111 Digitalisat

Einzelnachweise

Person in den Schlesischen Kriegen (Preußen)
Militärperson der Frühen Neuzeit (Brandenburg-Preußen)
Hugenotte
Geboren 1701
Gestorben im 18. oder 19. Jahrhundert
Mann

Heinrich Karl de la Motte Fouqué


Vaccinul anti-oreion previne în condiții de siguranță oreionul. Atunci când se administrează unei majorități a populației, scad complicațiile la nivelul populației. Atunci când 90% din populație este vaccinată. se estimează o eficacitate în proporție de 85%. Pentru prevenția pe termen lung a acestei boli, sunt necesare două doze. Doza inițială este recomandată între vârstele de 12 și 18 luni. Cea de-a doua doza este administrată de obicei între vârstele de doi ani și șase de ani. Utilizarea acestuia după expunerea, la persoanele care nu sunt deja imune, poate fi utilă.

Vaccinul anti-oreion este foarte sigur, iar efectele secundare sunt în general ușoare. Poate cauza o durere ușoară și o umflătură la zona injecției, dar și o ușoară febră. Efecte secundare mai severe sunt rare. Există puține dovezi ce ar lega acest vaccin de complicații precum cele neurologice. Vaccinul nu trebuie administrat  persoanelor gravide sau celor ce au imunosupresie gravă. S-au înregistrat rezultate slabe la copiii a căror mame au fost vaccinate în timpul sarcinii; însă nu au fost documentare rezultate grave în acest caz. Deși vaccinul este dezvoltat în celule de găină, se poate administra și persoanelor care prezintă alergie la ouă.

Cea mai mare parte a țărilor dezvoltate și multe țări în curs de dezvoltare îl includ deseori în programele de imunizare în combinație cu vaccinurile  anti-rujeolă și anti-rubeolă cunoscut sub numele de ROR/MMR. De asemenea, o formulă a celor trei specificate mai sus este disponibilă, la care se adaugă , cunoscut ca și . Începând cu anul 2015, 110 țări au administrat vaccinul în acest mod. În zonele unde a fost efectuată vaccinarea la scară largă a rezultat o scădere de 90% a cazurilor de boală. Aproape jumătate de miliard de doze au fost administrate dintr-o singură varietate a vaccinului.

Un vaccin anti-oreion a fost autorizat prima dată în anul 1948, însă acesta a fost eficient doar pe termen scurt. Vaccinurile îmbunătățite au fost comercializate în anii 1960. În timp ce primul vaccin folosea un virus inactiv următoarele variante au folosit un virus viu, slăbit în prealabil. Acesta se află pe Lista medicamentelor esențiale a Organizației Mondiale a Sănătății, ce prezintă cea mai importantă medicație necesară într-un sistem de sănătate de bază. Începând din anul 2007 mai multe tipuri de vaccin au intrat în uz.

Tipuri
În timp ce vaccinul inițial din anii 1940 se baza pe virus inactivat, preparatele ulterioare începând din anii 1960 constau din virus viu slăbit. Vaccinul pentru oreion se află pe Lista medicamentelor esențiale ale Organizației Mondiale a Sănătății. Există mai multe tipuri în uz începând cu anul 2007.

Mumpsvax este marca de vaccinuri Jeryl Lynn a companiei Merck. Este un component al vaccinului MMR trivalent al companiei Merck și este standardul de vaccinare împotriva oreionului în Statele Unite. Mumpsvax este administrat prin injectare subcutanată a virusului viu reconstituit din vaccin liofilizat. Producția de Mumpsvax ca produs independent a încetat în 2009.

Cultura celulelor, stocurile de virusuri folosite și fluidele animale sunt toate verificate pentru a detecta materiale străine ca parte a producției de vaccinuri. Ele sunt crescute în Mediu 199 (o soluție care conține sare tamponată, vitamine, aminoacizi, ser fetal bovin) cu SPGA (sucroză, fosfat, glutamat, albumină serică umană) și neomicină. Procesarea albuminei umane utilizează metoda de fracționare etanol-cold Cohn.

Note

Oreion
Medicamente esențiale listate de OMS

Vaccin anti-oreion


---Sidenote START---

Olaylar

1200'ler
 1200-1204 - IV. Haçlı Seferi
 1201- Nasirüddin Tusi'nin doğumu
 1202 - Saltukluların yıkılışı
 1205 - I. Gıyaseddin Keyhüsrev'in ikinci kez tahta çıkışı
 1206 - Cengiz Han'ın tahta çıkışı
 1207 - Mevlâna Celâleddin-i Rumi'nin doğumu
 1208 - Nasreddin Hoca'nın doğumu
 1209 - Hacı Bektaş-ı Veli'nin doğumu (mutasavvıf)

1210'lar
 1215 - Magna Carta'nın kabulü
 1217-1221 - 5. Haçlı Seferi

1220'ler
 1228-1229 - 6. Haçlı Seferi
 1227 - Cengiz Han'ın ölümü

1230'lar
 1230 - Yassıçemen Muharebesi
 1231 - Harzemşahlar Devleti yıkıldı
 1234 - Artukoğulları'nın Harput kolunun yıkılışı. Buranın Selçuklu Hanedanına geçişi.
 1234 - İlhanlılar'ın hükümdarı Abaka Han'ın doğumu
 1236 - Süleyman Şah'ın ölümü.
 1238 - Yunus Emre'nin doğumu (mutasavvıf ve şair)

1240'lar
 1243 - Kösedağ Savaşı
 1248-1254 - 7. Haçlı Seferi

1250'ler
 1254 - Marco Polo'nun doğumu (kaşif)
 1256 - İlhanlılar'ın kuruluşu
 1258 - I. Osman'ın doğumu (Osmanlı Devleti'nin kurucusu)

1260'lar
 1260 - Ayn Calut Muharebesi Sultan Seyfeddin Kutuz, Moğollara ilk malubiyeti tattırdı.
 1261 - 2. beylikler döneminin başlangıcı
 1265 - Abaka Han'ın İlhanlılar'a hükümdar olarak gelmesi

1270'ler
 1270-1272 - 8. Haçlı Seferi
 1270 - William Wallace'ın doğumu (ünlü İskoçya liderı)
 1273 - Mevlâna Celâleddin-i Rumi'nin ölümü
 1274 - Nasirüddin Tusi'nin ölümü
 1277 - Karamanoğulları'nda Türkçenin resmi dil olması

1280'ler
 1280 - Karamanoğlu Mehmet Bey'in ölümü
 1281 - Orhan Bey'in doğumu (Osmanlı Devleti'nin 2. sultanı)
 1281 - Ertuğrul Gazi'nin ölümü
 1282 - Abaka Han'ın ölümü
 1284 - Nasreddin Hoca'nın ölümü
 1287-  Saru Batu Savcı Bey (Osman Gazi'nin Ağabeyi)nin ölümü.
 1289 - X. Louis'in doğumu (Fransa kralı)

1290'lar
 1292 - VI. İoannis'in doğumu
 1299- Gündüz Bey (Osman Gazi'nin Ağabeyi)'nin İnegöl Savaşında Şehit olması.
 1299 - Osmanlı Devleti'nin kuruluşu

Önemli kişiler
 Şeyh Edebali
 Osman Gazi
 Yunus Emre
 Orhan Gazi
 Tapduk Emre
I. Alaeddin Keykubad
II. Alaeddin Keykubad
III. Alaeddin Keykubad
 El-Cezeri
 Şemseddin Semerkandi
 Abdullah bin Ahmed el-Baytar
 Nasîrüddin Tûsî
 Zekeriyya ibn Mahmud el-Kazvinî
 İbn Nefis
 Şemseddin Şehrezuri
 El-Dimeşkî
 Mevlana

13. yüzyıl


John Michael Noah (* 21. November 1927 in Crookston, Minnesota; † 3. September 2015 in Fargo, North Dakota) war ein US-amerikanischer Eishockeyspieler.

Karriere
John Noah besuchte von 1947 bis 1951 die University of North Dakota, für deren Eishockeymannschaft er parallel spielte. Anschließend spielte er Amateur-Eishockey für die Crookston Pirates und Warroad Lakers, bei denen er sich für die Winterspiele 1952 empfehlen konnte.

International
Für die USA nahm Noah an den Olympischen Winterspielen 1952 in Oslo teil, bei denen er mit seiner Mannschaft die Silbermedaille gewann.

Erfolge und Auszeichnungen
 1952 Silbermedaille bei den Olympischen Winterspielen

Einzelnachweise

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Vereinigte Staaten)
Eishockeyspieler (North Dakota Fighting Hawks)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1952
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1927
Gestorben 2015
Mann

John Noah


Olaylar
 1291 - Uri, Schwyz ve Unterwalden kantonları, İsviçre'nin temelini attı.
 1560 - İskoçya Parlamentosu, Papa'nın otoritesini artık tanımayacağını bildirdi, böylece İskoç Kilisesi ortaya çıkmış oldu.
 1571 - Lala Mustafa Paşa, Venedik Cumhuriyeti'ne ait Kıbrıs adasını fethetti.
 1589 - Fransa Kralı III. Henri bıçaklandı. Saldırgan koyu bir Katolik rahip olan Jacques Clément'dı. Clément orada ölürken, Kral ise ertesi gün öldü.
 1619 - İlk Afrikalı köleler, Virginia'nın Jamestown şehrine getirildiler.
 1773 - Deniz Harp Okulu (Tersane Hendesehanesi), Cezayirli Hasan Paşa tarafından İstanbul Kasımpaşa'da açıldı.
 1774 - İngiliz kimyacı Joseph Priestley, oksijen gazını (dioxygène, O2) keşfetti.
 1798 - Nil Savaşı: Amiral Horatio Nelson komutasındaki Büyük Britanya Donanması, Abukir Körfezi'nde Fransız Donanması'nı yendi.
 1834 - Britanya İmparatorluğu'nda kölelik kaldırıldı.
 1840 - Ceride-i Havadis gazetesinin ilk sayısı basıldı.
 1876 - Colorado, 38. eyalet olarak ABD'ne kabul edildi.
 1894 - Çin-Japon Savaşı: Japon İmparatorluğu, Kore için Çin'e savaş açtı.
 1900 - Almanya'nın futbol kulübü olan Borussia Mönchengladbach kuruldu.
 1914 - Alman İmparatorluğu, Rus İmparatorluğu'na savaş ilan etti.
 1926 - İtalya futbol kulübü olan SSC Napoli kuruldu.
 1933 - İstanbul Üniversitesi kuruldu.
 1936 - Berlin Olimpiyatları, Adolf Hitler tarafından başlatıldı.
 1941 - ABD ordusu için tasarlanmış hafif arazi aracı olan Jeep'lerden (Cip) ilki üretildi.
 1950 - Türkiye, NATO'ya başvurdu.
 1953 - Rodezya ve Nyasaland Federasyonu (Orta Afrika Federasyonu) kuruldu.
 1958 - Kıbrıs'ta Türk Mukavemet Teşkilatı kuruldu.
 1963 - Büyük Britanya, Malta'ya 1964'te bağımsızlığını vermeyi kabul etti.
 1964 - Belçika Kongosu'nun adı, Kongo DC olarak değiştirildi.
 1969 - Altıncı Filo'yu protesto etmek için yapılan mitinge bir grubun saldırmasıyla çıkan olaylarda iki genç öldü, yaklaşık 200 de kişi yaralandı.
 1975 - Arnavutluk, ABD ve Kanada'nın katılmadığı Helsinki zirvesinde, 35 ülkenin katılımıyla "İnsan Hakları Sözleşmesi" (Helsinki Nihai Senedi) imzalandı.
 1999 - Avrupa'da deli dana krizinden dolayı İngiliz etine konan ambargo kaldırıldı.
 2001 - İsrailli bilim adamları embriyondan hareketle, kalp hücrelerini imal etmeyi başardıklarını açıkladılar.
 2002 - Irak dört yıllık bir aradan sonra BM Baş Müfettişi'ni denetim için Bağdat'a davet etti.
 2008 - Konya'nın Taşkent ilçesinde özel bir vakfa ait 3 katlı öğrenci yurdu, LPG gazının sıkışması nedeniyle çöktü: 18 ölü, 27 yaralı.
 2014 - İstanbul Sözleşmesi yürürlüğe girdi.

Doğumlar
 MÖ 10 - Claudius, İtalya dışında doğmuş ilk Roma İmparatoru (ö. 54)
 126 - Pertinax, Roma İmparatoru (ö. 193)
 845 - Sugawara no Michizane, Heian dönemi Japon bilgin, şair ve siyasetçi (ö. 903)
 980 - İbni Sina, Fars bilim insanı (ö. 1037)
 1313 - Kōgon, Japonya'da Nanboku-chō dönemi sırasında ilk Kuzey Talibi (ö. 1364)
 1377 - Go-Komatsu, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 100. imparatoru (ö. 1433)
 1520 - II. Zygmunt August, Lehistan (Polonya) Kralı (ö. 1572)
 1555 - Edward Kelley, İngiliz okültist (ö. 1597)
 1626 - Sabetay Sevi, Osmanlı Yahudisi din adamı ve tarikat lideri (ö. 1676)
 1744 - Jean-Baptiste Lamarck, Fransız doğa bilimci (evrim konusunda yaptığı çalışmalarla bilinen) (ö. 1829)
 1770 - William Clark, Amerikalı kâşif, Kızılderili ajanı ve teğmen (ö. 1839)
 1779 - Francis Scott Key, Amerikalı hukukçu (ö. 1843)
 1779 - Lorenz Oken, Alman doğa tarihçisi, botanist, biyolog ve ornitolog (ö. 1851)
 1818 - Maria Mitchell, Amerikalı astronom (ö. 1847)
 1819 - Herman Melville, Amerikalı yazar (ö. 1891)
 1843 - Robert Todd Lincoln, Amerikalı siyasetçi ve bakan (ö. 1926)
 1863 - Gaston Doumergue, Fransız devlet adamı (ö. 1937)
 1878 - Konstandinos Logotetopulos, Yunan tıp doktoru ve siyasetçi (ö. 1961)
 1885 - George de Hevesy, Nobel Ödülü sahibi Macar kimyager (ö. 1966)
 1889 - Walter Gerlach, Alman fizikçi (d. 1979)
 1893 - I. Aleksandros, Yunanistan Kralı (ö. 1920)
 1894 - Ottavio Bottecchia, İtalyan bisikletçi (ö. 1927)
 1905 - Helen Sawyer Hogg, Amerikalı gök bilimci (ö. 1993)
 1910 - Gerda Taro, Alman savaş muhabiri ve fotoğrafçısı (ö. 1937)
 1916 - Anne Hébert, Fransız Kanadalı yazar ve şair (ö. 2000)
 1921 - Jack Kramer, Amerikan tenisçi (ö. 2009)
 1924 - Abdullah bin Abdülaziz el-Suud, Suudi Arabistan Kralı (ö. 2015)
 1924 - Cem Atabeyoğlu, Türk spor yazarı ve yöneticisi (ö. 2012)
 1929 - Leila Abaşidze, Gürcü-Sovyet oyuncu, film yönetmeni ve senarist (ö. 2018)
 1929 - Hafızullah Amin, Afganistan'daki sosyalist rejimin ikinci devlet başkanı (ö. 1979)
 1930 - Julie Bovasso, Amerikalı oyuncu (ö. 1991)
 1930 - Károly Grósz, Macar komünist siyasetçi (ö. 1996)
 1930 - Pierre Bourdieu, Fransız sosyolog (ö. 2002)
 1932 - Meir Kahane, İsrailli aşırı sağcı siyaset adamı (d. 1990)
 1933 - Dom DeLuise, Amerikalı oyuncu, komedyen, yapımcı ve yönetmen (ö. 2009)
 1936 - William Donald Hamilton, İngiliz evrimsel biyolog (ö. 2000)
 1936 - Yves Saint Laurent, Fransız modacı (ö. 2008)
 1940 - Mahmud Devletabadi, İranlı yazar ve oyuncu
 1942 - Jerry Garcia, Amerikalı müzisyen (ö. 1995)
 1942 - Giancarlo Giannini, İtalyan sinema oyuncusu, seslendirme sanatçısı, yönetmen ve senarist
 1943 - Celal Doğan, Türk avukat ve siyasetçi
 1944 - Cenk Koray, Türk TV sunucusu, oyuncu ve gazete yazarı (ö. 2000)
 1945 - Vedat Okyar, Türk futbolcu, spor yazarı ve yorumcu (ö. 2009)
 1945 - Douglas Osheroff, Robert C. Richardson ve David Morries Lee ile Fizik 1996 Nobel Ödülü'nü kazanan Amerikalı fizikçi
 1946 - Richard O. Covey, Emekli Hava Kuvvetleri Subayı ve Amerikalı astronot
 1948 - Arkadaş Zekai Özger, Türk şair
 1948 - Mustafa Kamalak, Türk avukat, siyasetçi ve Saadet Partisi Genel Başkanı
 1949 - Jim Carroll, Amerikalı yazar, otobiyograf, şair, müzisyen ve punk
 1949 - Kurmanbek Bakiyev, Kırgızistan Cumhurbaşkanı
 1951 - Tommy Bolin, Amerikalı rock müzisyeni ve şarkıcısı (d. 1976)
 1952 - Zoran Đinđić, Sırbistan Başbakanı (ö. 2003)
 1953 - Robert Cray, Amerikalı blues gitaristi ve şarkıcı
 1957 - Taylor Negron, Amerikalı oyuncu, ressam, yazar ve stand-up komedyeni (d. 1957)
 1957 - İhsan Özkes, Türk yazar, emekli müftü ve siyasetçi
 1957 - Sırrı Sakık, Kürt asıllı Türk siyasetçi
 1959 - Joe Elliott, İngiliz müzisyen
 1963 - Coolio, Amerikalı Grammy Ödülü sahibi rapçi ve oyuncu (ö. 2022)
 1965 - Sam Mendes, İngiliz sinema, tiyatro yönetmeni ve En İyi Yönetmen Akademi Ödülü sahibi
 1967 - José Padilha, Brezilyalı senarist ve film yapımcısı
 1968 - Dan Donegan, Amerikalı müzisyen
 1970 - Sibel Can, Türk fantezi müzik şarkıcısı
 1970 - David James, İngiliz eski futbolcu ve futbol antrenörü
 1971 - İdil Üner, Türk oyuncu
 1973 - Gregg Berhalter, Amerikalı millî futbolcu ve teknik direktör
 1974 - Leonardo Jardim, Portekizli teknik direktör
 1974 - Dennis Lawrence, Trinidad ve Tobagolu millî futbolcu ve teknik direktör
 1976 - Hasan Şaş, Türk futbolcu
 1976 - Ibrahim Babangida, Nijeryalı futbolcu
 1976 - Nwankwo Kanu, Nijeryalı eski futbolcu
 1979 - Junior Agogo, Ganalı eski futbolcu (ö. 2019)
 1979 - Jason Momoa, Amerikalı oyuncu
 1980 - Mancini, Brezilyalı futbolcu
 1980 - Esteban Paredes, Şilili millî futbolcu
 1980 - Oluchi Onweagba, Nijeryalı topmodel
 1981 - Christofer Heimeroth, Alman futbolcu
 1981 - Stephen Hunt, İrlandalı eski futbolcu
 1982 - Ferhat Kıskanç, Alman-Türk futbolcu
 1983 - Julien Faubert, Fransız millî futbolcu
 1984 - Bastian Schweinsteiger, Alman eski millî futbolcu
 1984 - Mohamad Fityan, ney ve kawala ustalığıyla tanınan Suriyeli bir müzisyen ve besteci
 1985 - Dušan Švento, Slovak millî futbolcu
 1986 - Carlos Alexandre Souza Silva, Brezilyalı futbolcu
 1987 - Iago Aspas, İspanyol futbolcu
 1987 - Sébastien Pocognoli, İtalyan asıllı Belçikalı futbolcu
 1988 - Patryk Małecki, Polonyalı millî futbolcu
 1988 - Nemanja Matić, Sırp futbolcu
 1989 - Tiffany Hwang, Amerikalı şarkıcı
 1991 - Ani Hoang, Bulgar şarkıcı
 1992 - Austin Rivers, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1993 - Álex Abrines, İspanyol profesyonel basketbolcu
 1994 - Domenico Berardi, İtalyan futbolcu
 1995 - Jason Cummings, Avustralyalı milli futbolcu
 2001 - Park Si-eun, Güney Koreli şarkıcı ve oyuncu

Ölümler
 MÖ 30 - Marcus Antonius, Romalı general ve politikacı (d. MÖ 83)
 527 - I. Justinus, Bizans İmparatoru (d. 450)
 1137 - VI. Louis, 1108 yılından ölümüne kadar Fransa kralı (d. 1081)
 1326 - Osman Bey, Osmanlı'nın kurucusu ve ilk Padişahı (d. 1258)
 1464 - Cosimo de' Medici, Floransalı bankacı ve siyasetçi (d. 1389)
 1494 - Giovanni Santi, İtalyan ressam (d. 1435)
 1546 - Pierre Favre, Savoie asıllı Katolik din adamı - Cizvitler'in tarikatının kurucularından (ö. 1506)
 1557 - Olaus Magnus, İsveçli yazar ve din adamı (d. 1490)
 1714 - Anne, Büyük Britanya Kraliçesi (d. 1665)
 1760 - Adrian Manglard, Fransız ressam (d. 1695)
 1787 - Alfonso de Liguori, İtalyan avukat, daha sonra piskopos olmuş ve Redemptorist tarikatını da kurmuştur (ö. 1696)
 1831 - William Henry Leonard Poe, Amerikalı denizci ve amatör şair (d. 1807)
 1903 - Calamity Jane, Amerikalı kovboy, izci ve silahşor (d. 1853)
 1905 - Henrik Sjöberg, İsveçli atlet ve jimnastikçi (d. 1875)
 1911 - Edwin Austin Abbey, Amerikalı ressam (d. 1852)
 1911 - Konrad Duden, Alman filolog ve sözlükçü (d. 1829)
 1920 - Bal Gangadhar Tilak, Hint bilim insanı, hukukçu, matematikçi, düşünür ve milliyetçi önder (d. 1856)

 1936 - Louis Blériot, Fransız pilot, mucit ve mühendis (d. 1872)
 1938 - Andrey Bubnov, Rus Ekim Devrimi önderlerinden Bolşevik devrimci ve Sol Muhalefet üyesi (d. 1883)
 1938 - John Aasen, Amerikalı sessiz film oyuncusu (d. 1890)
 1943 - Lydia Litvyak (Lily), Sovyet savaş uçağı pilotu (d. 1921)
 1944 - Manuel L. Quezón, Filipin bağımsızlık hareketinin önderi ve Filipinler'in ilk devlet başkanı (d. 1878)
 1964 - Krikor Amiryan, Ermeni asıllı Osmanlı askeri, siyasetçi, iş insanı ve devrimci (d. 1888)
 1967 - Richard Kuhn, Avusturya asıllı Alman biyokimyacı ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1900)
 1970 - Frances Farmer, Amerikalı oyuncu (d. 1913)
 1970 - Otto Heinrich Warburg, Alman fizyolog ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (d. 1883)
 1973 - Walter Ulbricht, Alman devlet adamı (d. 1893)
 1977 - Gary Powers, Amerikalı pilot (Sovyet toprakları üzerinde düşürülen U-2 casus uçağının pilotu) (d. 1929)
 1980 - Strother Martin, Amerikalı oyuncu (d. 1919)
 1982 - Kemal Zeki Gençosman, Türk gazeteci ve yazar
 1987 - Pola Negri, Amerikalı oyuncu (d. 1897)
 1996 - Tadeusz Reichstein, İsviçreli kimyager ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahiplerinden biri (d. 1897)
 1997 - Sviatoslav Richter, Ukraynalı piyanist (d. 1915)
 1999 - İrfan Özaydınlı, Türk asker ve siyasetçi (Eski Hava Kuvvetleri Komutanı ve İçişleri Bakanı) (d. 1924)
 2003 - Guy Thys, Belçikalı eski millî futbolcu ve teknik direktör (d. 1922)
 2003 - Marie Trintignant, Fransız oyuncu (d. 1962)
 2004 - Philip Hauge Abelson, Amerikalı fizikçi (d. 1913)
 2005 - Fahd bin Abdül Aziz, Suudi Arabistan Kralı (d. 1923)
 2009 - Corazon Aquino, Filipinli siyasetçi (d. 1933)
 2012 - Ülkü Adatepe, Atatürk'ün manevi kızı (d. 1932)
 2012 - Aldo Maldera, İtalyan eski millî futbolcu (d. 1953)
 2013 - Gail Kobe, Amerikalı oyuncu ve yönetmen (d. 1931)
 2014 - Michael Johns, Avustralyalı rock şarkıcısı ve besteci (d. 1978)
 2015 - Muzaffer Akgün, Türk şarkıcı ve oyuncu (d. 1926)
 2015 - Stephan Beckenbauer, Alman futbolcu (d. 1968)
 2015 - Cilla Black, İngiliz şarkıcı ve televizyon yıldızı (d. 1943)
 2015 - Chiara Pierobon, İtalyan profesyonel bisiklet yarışçısı (d. 1993)
 2016 - Romanya Kraliçesi Anne, Romanya Kralı I. Michael'ın eşi (d. 1923)
 2017 - Jeffrey Brotman, Amerikalı avukat ve iş insanı (d. 1942)
 2017 - Mariann Mayberry, Amerikalı oyuncu (d. 1965)
 2017 - Eric Zumbrunnen, Amerikalı kurgucu (d. 1964)
 2018 - Mary Carlisle, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı (d. 1914)
 2018 - Rick Genest, Kanadalı aktör, model ve performans sanatçısı (d. 1985)
 2018 - Jan Kirsznik, Polonyalı saksafoncu (d. 1934)
 2018 - Celeste Rodrigues, Portekizli fado müziği şarkıcısı (d. 1923)
 2018 - Umbayee, Hint halk müziği sanatçısı ve besteci (d. 1952)
 2019 - Münir El Yafi, Yemenli rütbeli asker ve siyasetçi (d. 1974)
 2019 - Ian Gibbons, İngiliz müzisyen (d. 1952)
 2019 - D. A. Pennebaker, Amerikalı belgesel film yapımcısı, yönetmen ve yazar (d. 1925)
 2019 - Harley Race, Amerikalı profesyonel güreşçi, menajer ve antrenör (d. 1943)
 2020 - Wilford Brimley, Amerikalı aktör ve şarkıcı (d. 1934)
 2020 - Julio Diamante, İspanyol film yönetmeni ve senarist (d. 1930)
 2020 - Pydikondala Manikyala Rao, Hint siyasetçi (d. 1961)
 2020 - Hüsrev Sinai, İranlı film yönetmeni, senarist, besteci ve eğitimci (d. 1941)
 2021 - Abdulkadir es-Sufi, İskoçyalı Derkavi şeyhi (d. 1930)
 2022 - Lennart Back, İsveçli bir yürüyüşçüydü (d. 1933)
 2022 - Carlos Blixen, Uruguaylı profesyonel basketbol oyuncusu (d. 1936)
 2022 - Hugo Fernández, Uruguaylı futbolcu ve teknik direktördür (d. 1945)
 2022 - John Hughes, İskoç profesyonel futbolcu ve teknik adam (d. 1943)
 2022 - Sarathi, Hint usta komedyen ve aktör (d. 1942)
 2022 - Hans Weilbächer, Alman eski profesyonel futbolcu (d. 1933)

Tatiller ve özel günler
 Anavatanına Dönenler Günü (Çerkesler)
 Dünya İzci fular günü

0801
01

1 Ağustos


Dem Kommando der Schiffe und Boote (KadoSchub) der Luftwaffe unterstanden von 1940 bis 1945 alle seegehenden Fahrzeuge der Luftwaffe.

Vorgeschichte
Von 1928 bis 1935 war die Deutsche Verkehrsfliegerschule in Warnemünde für den Betrieb, Umbau und Neubau von Seefahrzeugen für die Luftwaffe der Marine zuständig. Die Deutsche Verkehrsfliegerschule war eine Tarnorganisation der Reichsmarine für ihre Luftstreitkräfte, da laut Versailler Vertrag Deutschland der Besitz von Militarflugzeugen verboten war.

Mit der offiziellen Gründung der Luftwaffe am 1. März 1935 übernahm das am 1. März 1934 aufgestellte Luftkreiskommando VI (See) mit Sitz in Kiel die Schiffe und Boote der Deutschen Verkehrsfliegerschule, da auch die Luftstreitkräfte der Marine in die Luftwaffe überführt wurden. Am 4. Februar 1938 wurde das Luftkreiskommando VI in das Luftwaffenkommando (See) umgewandelt und eine besondere Gruppe für Schiffe innerhalb des Luftwaffenkommandos (See) gebildet. Am 1. Januar 1939 gehörten 590 Seefahrzeuge zur Luftwaffe.

Am 1. April 1939 wurde das Luftwaffenkommando (See) wieder aufgelöst und die Boote und Schiffe der Luftwaffe wurden der "Gruppe Lz VI" unterstellt, die nun verantwortlich war für den Betrieb der Schiffe und Boote der Luftwaffe. Die Gruppe Lz VI war eine von sieben Gruppen der am 1. Januar 1936 gegründeten Luftzeuggruppe See der Luftwaffe. Ihr wurden im Laufe des Jahres 1939 auch alle Bereiche unterstellt, die mit der Versorgung und Ausrüstung von Booten und Schiffen zu tun hatten, wie Treibstoffversorgung, Funkgeräte und dergleichen. Bis zum 1. Januar 1940 war der Bestand an Seefahrzeugen der Luftwaffe auf 729 angewachsen.

Kommando der Schiffe und Boote
Am 13. August 1940 wurde die Gruppe Lz VI in das "Kommando Schiffe und Boote der Luftzeuggruppe See" umgewandelt. Am 29. August 1944 wurde die Luftzeuggruppe See aufgelöst und das Kommando Schiffe und Boote mit seinen unterstellten Einheiten der neugeschaffenen "Dienststelle des Generals des Seewesens der Luftwaffe" unterstellt.

Am 24. November 1944 wurde die Unterstellung des Kommandos Schiffe und Boote unter die Dienststelle des Generals des Seewesens der Luftwaffe aufgehoben und die Umgliederung des Kommandos Schiffe und Boote in "Kommando der Luftwaffen-Versorgung See" mit folgenden Unterstellungen befohlen:
 Kommando der Schiffe und Boote mit unterstellten Einheiten
 Luftzeugamt 2/XI (See), vormals Luftzeugamt Travemünde
 Luftpark 4/XI, vormals Luftpark Kiel-Holtenau
 Außenstelle des Luftparks 4/XI als Flieger-Geräte Ausgabestelle Schiffe und Boote Swinemünde, vormals Luftpark (See) Swinemünde

Das Kommando der Schiffe und Boote verfügte über Katapult- und Schleuderschiffe für den Einsatz von Wasserflugzeugen zur Aufklärung über See, Flugbetriebsboote für den Betrieb von Seefliegerhorsten, Flugsicherungsschiffe und andere Seefahrzeuge für den Seenotdienst und die Flugzeugbergung, Frachter und Versorgungsschiffe aller Art für den Transport von Luftwaffengütern und viele weitere See- und Hafenfahrzeuge für die verschiedensten Zwecke.

Siehe auch
 Liste von Schiffen und Booten der Luftwaffe von 1935–1945

Literatur
 Dieter Jung/Berndt Wenzel/Arno Abendroth: Die Schiffe und Boote der deutschen Seeflieger. Motorbuch Verlag, Stuttgart 1977, ISBN 3-87943-469-7

Kommandobehörde der Luftwaffe (Wehrmacht)
Gegründet 1940
Aufgelöst 1945

Kommando der Schiffe und Boote der Luftwaffe


Víctor Zambrano es un exfutbolista peruano, jugaba como lateral derecho y su último club fue Willy Serrato. Obtuvo un título en primera división con Sporting Cristal el año 2002.

Clubes

Palmarés

Referencias

Enlaces externos
 Ficha del futbolista en BDFA.com.ar

Futbolistas del Club Deportivo Zúñiga
Futbolistas del Club Sporting Cristal "B"
Futbolistas del Club Sporting Cristal en los años 2000
Futbolistas del Club Unión Minas
Futbolistas del Club Deportivo Coronel Bolognesi
Futbolistas del Club Alianza Atlético Sullana
Futbolistas del Sport Boys Association
Futbolistas del Total Chalaco Fútbol Club
Futbolistas del Club Deportivo Coopsol
Futbolistas del Cusco Fútbol Club
Futbolistas del Club Deportivo Willy Serrato

Víctor Yancarlo Zambrano


Der Arroyo del Sauce ist ein Fluss in Uruguay.

Er entspringt auf dem Gebiet des Departamento Durazno einige Kilometer nordöstlich von Sarandí del Yí. Von dort fließt er in südliche Richtung und mündet schließlich nördlich des an der gegenüberliegenden Flussseite befindlichen Cerro del Cascabel als rechtsseitiger Nebenfluss in den Río Yí.

Einzelnachweise

Fluss im Departamento Durazno

Arroyo del Sauce (Río Yí, rechtsseitig, II)


Knattspyrna er vinsælasta íþróttagreinin á Íslandi. Hún er stunduð af fólki af ýmsum aldri og kynjum, ýmist óformlega s.s. á sparkvöllum við barnaskóla og af vinahópum í íþróttasölum eða með formlegum hætti innan fjölmargra aðildarfélaga Knattspyrnusambands Íslands, KSÍ. Skráðir iðkendur á vegum aðildarfélaganna eru yfir 20 þúsund talsins.

KSÍ heldur úti keppnum í nokkrum aldurshópum, en einnig eru ýmis mót haldin á vegum héraðssambanda. Íslandsmót karla var sett á laggirnar árið 1912 en keppt hefur verið um Íslandsmeistaratitil kvenna frá 1972. Jafnframt ber KSÍ ábyrgð á landsliðum Íslands í erlendum keppnum. Fimm sinnum hafa landslið Íslands í meistaraflokki komist í lokakeppni stórmóts - kvennalandsliðið í þrígang (á EM UEFA kvenna 2009, 2013 og 2017) og karlalandsliðið tvisvar sinnum (Evrópukeppnin í knattspyrnu 2016 og Heimsmeistaramótið í knattspyrnu árið 2018). Á EM 2013 tókst kvennaliðinu að komast áfram úr riðlakeppninni og karlaliðið lék það afrek eftir árið 2016.

Allmargir íslenskir knattspyrnumenn hafa reynt fyrir sér sem atvinnumenn í öðrum löndum. Kunnastur þeirra er almennt talinn Eiður Guðjohnsen. Hann hefur unnið tvo úrvalsdeildarmeistaratitla fyrir Chelsea sem og spænska meistaratitilinn, Konungsbikarinn og UEFA-meistaratitilinn með Barcelona.

Uppruni fótboltans á Íslandi
Útilokað er að ákvarða upphaf fótboltaíþróttarinnar á Íslandi með fullri vissu. Undir lok nítjándu aldar tók áhugi landsmanna á ýmsum íþróttum að glæðast. Tengdist það bæði skipulagðri íþróttakennslu í skólakerfinu, s.s. í Menntaskólanum í Reykjavík og Flensborg en einnig var um að ræða áhrif frá erlendum skipshöfnum og útlendingum sem búsettir voru í landinu. Boltar fengust í verslunum og eru ýmsar heimildir um hvers kyns knattleiki víða um land, þótt margt sé á huldu um reglurnar í þeim leikjum. Engum eiginlegum fótboltavöllum var til að dreifa og fóru þessir leikir því fram við frumstæðar aðstæður, s.s. á þýfðum túnum og grýttum melum.

Hefð er fyrir að telja James B. Ferguson, skoskan prentara sem starfaði í Reykjavík um 1895, föður fótboltaíþróttarinnar á Íslandi. Hann skipulagði æfingar í fimleikum og fótbolta. Sumir úr hópi lærisveina hans stofnuðu árið 1899 Fótboltafélag Reykjavíkur sem enn starfar. Nafni þess var síðar breytt í Knattspyrnufélag Reykjavíkur, skammstafað KR, eftir að málverndarsinninn Bjarni frá Vogi lagði til orðið knattspyrna í staðinn fyrir fótbolti, sem talið var enskuskotið heiti. KR var eina raunverulega fótboltaliðið í Reykjavík næstu árin, en á árunum 1908-11 bættust Fram, Víkingur og Valur í hópinn. Þau voru þó öll stofnuð af smástrákum eða unglingum og höfðu því lítil áhrif í fyrstu.

Nokkrir af gömlu fimleikapiltunum úr flokki Ferguson komu árið 1907 að stofnun Íþróttafélags Reykjavíkur. Félagið tók fótbolta ekki upp á dagskrá sína fyrr en mörgum áratugum síðar, en eitt fyrsta verk þess var þó að láta þýða og gefa út knattspyrnureglur, sem var mikilvæg forsenda þess að koma iðkun íþróttarinnar í fastar skorður. Annarri stórri hindrun var rutt úr vegi með vígslu Íþróttavallarins á Melunum árið 1911, sem var fyrsti eiginlegi knattspyrnuvöllur landsins.

Íslandsmótið í knattspyrnu
Tilkoma íþróttavallarins gjörbylti aðstöðu fótboltamanna. Á vígsludaginn léku Fram og KR opinberan kappleik. Góður árangur Framara í þessum fyrstu formlegu leikjum sínum urðu til þess að félagið stofnsetti Íslandsmótið í knattspyrnu. Það var fyrst haldið sumarið 1912 með þátttöku þriggja liða og lauk með sigri KR. Fram til 1929 voru keppnisliðin ýmist þrjú eða fjögur talsins og léku einfalda umferð. Reykjavíkurfélögin einokuðu mótið og voru Framarar og KR-ingar sigursælastir í fyrstu.

Á þessu gelgjuskeiði íslensks fótbolta var Friðþjófur Thorsteinsson einn mesti markaskorarinn, en hann varð fyrsti leikmaðurinn til að reyna fyrir sér erlendis, lék bæði í Skotlandi og Kanada. Bróðir hans, Samúel Thorsteinsson, varð fyrsti íslenski landsliðsmaðurinn þegar hann lék nokkra leiki með danska landsliðinu og var m.a. í landsliðshópi þeirra á Ólympíuleikunum 1920. Samúel var líka í kappliði Danmerkurmeistaranna Akademisk Boldklub sem varð fyrsta erlenda liðið til að heimsækja Ísland.

Erlend áhrif
Nokkur erlend félög heimsóttu Ísland á þriðja og fjórða áratugnum, einkum bresk áhugamannalið. Erlendir þjálfarar voru fengnir til landsins og ýttu þeir mjög undir framfarir í íþróttinni. Fyrsti íslenski atvinnumaðurinn í knattspyrnu varð Albert Guðmundsson sem var nærri genginn til liðs við enska stórliðið Arsenal F.C. en gerði svo garðinn frægan hjá frönskum og ítölskum liðum á fimmta og sjötta áratugnum. Albert var meðal leikmanna í fyrsta landsliðshópi Íslands sem tapaði 0:3 fyrir Dönum árið 1946.

Íslandsmót þenst út
Einokun Reykjavíkurliðanna var rofin á Íslandsmótinu árið 1951 þegar Íþróttabandalag Akraness varð meistari í fyrsta en fjarri því síðasta sinn. Árangur Skagamanna varð líklega öðrum liðum utan höfuðborgarinnar hvatning, í það minnsta tóku lið víða um land að láta á sér kræla. Árið 1955 var deildakeppni tekin upp þegar 2. deild var stofnsett og færðust lið þá milli efstu og næstefstu deildar. 3. deild karla var stofnuð árið 1966 og árið 1982 bættist 4. deild karla við. Árið 2013 var keppnisfyrirkomulagið enn stokkað upp og landshlutaskiptri fimmtu deild bætt við.

Samsvarandi deildarkeppni í kvennaflokki hóf göngu sína árið 1972 þegar stofnað var til Íslandsmóts, en KSÍ hafði fáeinum misserum áður brugðist við ákalli FIFA og UEFA með því að hvetja konur til að æfa íþróttina, en fáeinum árum fyrr hefði sú hugmynd þótt fráleit.

Deildakerfi
Aðalgreinar: Íslenska karlaknattspyrnudeildakerfið

Aðrar keppnir
 Bikarkeppni Íslands hefur verið skipulögð síðan 1960. Þar koma saman klúbbar fimm landsdeilda í landinu og er leikið frá maí til október, með lokahófinu jafnan á þjóðarleikvanginum, Laugardalsvöllur. Sigurvegarinn kemst í Evrópudeildina.
 Deildabikar er keppni fyrir félög í tveimur efstu landsdeildunum. Ólíkt Íslandsbikarnum er það fyrsta riðlakeppnin áður en það endar með útsláttarleikjum úr fjórðungsúrslitum.
 Íslenski ofurbikarinn, spilaður síðan 1969, sér um meistara úrvalsdeildar og bikarmeistara á Íslandi. Þetta er jafnan leikurinn sem vígir tímabilið áður en meistaratitillinn hófst. Ef eitt félag hefur unnið úrvalsdeildarmeistaratitilinn og bikarinn, þá mætir það félaginu í öðru sæti deildarinnar.

Nútíma þróun
Árið 2012 var íslenska karlalandsliðið í fótbolta komið í 122. sæti á heimslista FIFA. Síðan þá hefur liðið hækkað um næstum 88 sæti í stigakeppninni og komist á EM 2016 í sæti 34 á stigum. Liðið missti naumlega af sæti á heimsmeistarakeppninni 2014, féll í umspili gegn Króatíu. Það komst á  EM 2016 og komst áfram í fjórðungsúrslit. Í undankeppninni fyrir síðastnefnda mótið sigraði liðið Tékkland, Holland og Tyrkland á heimavelli og sigraði einnig Holland á útivelli. Kvennalandsliðið hefur einnig hækkað jafnt og þétt á heimslista FIFA kvenna og náði 15. sæti árið 2011.

Landið er komið upp í þessar áður fáheyrðu hæðir þrátt fyrir miklar áskoranir. Árið 2016 voru íbúar landsins, sem eru um 330.000, sambærilegir íbúum Corpus Christi, Texas, og voru færri skráðir knattspyrnumenn (af báðum kynjum) en Rhode Island í Bandaríkjunum.

Íþróttahús sem notuð voru fyrir knattspyrnuiðkun voru reist víða um landið. Framtakið bar sinn fyrsta ávöxt árið 2000 þegar KSÍ reisti fyrsta fótboltahúsið í Keflavík. Að lokum voru alls 15 knattspyrnuhús tekin í notkun, sum með velli í fullri stærð og önnur með hálfa velli, auk þess var bætt við meira en 20 gervivöllum í fullri stærð úti og yfir 100 minni gervivöllum um allt land. Allir barnaskólar landsins hafa nú að minnsta kosti fimm manna fótboltavöll. Að auki eru öll knattspyrnuhúsin í opinberri eigu, sem gerir aðgengi auðveldara og mun ódýrara en sambærileg aðstaða í mörgum öðrum löndum.

Á sama tíma fjárfesti KSí mikið í þjálfun þjálfara g hlutu þjálfarar UEFA "A" og "B" leyfi. Samtökin völdu að halda öll námskeið í höfuðstöðvum sínum í Reykjavík og kusu að græða ekki á námskeiðunum og lækka kostnað fyrir þátttakendur. Í janúar 2016 voru yfir 180 íslenskir þjálfarar með A-leyfi og tæplega 600 með B-leyfi; 13 til viðbótar voru með hæsta atvinnuleyfi UEFA. Þetta þýðir að um það bil einn af hverjum 500 Íslendingum er þjálfari með UEFA leyfi. Hins vegar er samsvarandi hlutfall á Englandi um það bil 1 af hverjum 10.000. Mörg helstu félög í landinu hafa B-leyfi og jafnvel A-þjálfara sem hafa umsjón með börnum allt niður í 6. ára aldur. Allir þjálfarar með UEFA leyfi í landinu eru með þjálfarastöðu á launum, þó aðeins fáir fái fullt starf.

Kvennafótbolti á Íslandi
Kvennaboltinn á Íslandi er skipulagður af KSÍ, Knattspyrnusambandi Ísland og heldur það utan um landsmeistaratitilinn og kvennalandsliðið. Breiðablik UBK er ríkjandi lið í deildakeppni efstu deildar á Íslandi.

Íslenska kvennalandsliðið í knattspyrnu lék sinn fyrsta opinbera leik árið 1981. Jafnvel þó að það hafi aldrei tekið þátt í heimsmeistarakeppni í knattspyrnu hefur það komist í  í Evrópukeppnina og í í 8-liða úrslitin 1995 og 2013.

Karlalandsliðið í fótbolta
Aðalgreinar: Íslenska karlalandsliðið í knattspyrnu
Landsliðið spilaði fyrsta leik sinn árið 1930 gegn Færeyjum þar sem leikurinn vannst með einu marki að núll. Í kjölfar aðildar sambandsins að FIFA árið 1947 og UEFA árið 1954 var liðið valið í fyrsta skipti í undankeppni heimsmeistarakeppninnar 1957.

Ísland komst í fyrstu úrslitakeppni sína í alþjóðlegri keppni á EM 2016 og komst í fjórðungsúrslit þeirrar keppni. Liðið leikur heimaleiki sína á Laugardalsvelli, 10.000 sæta velli sem var byggður árið 1958 og er staðsettur í Laugardal, Reykjavík. Núverandi stjóri liðsins er Arnar Þór Viðarsson. Fyrri þjálfari er Heimir Hallgrímsson, sem starfaði sem meðstjórnandi við hlið Svíans Lars Lagerbäck áður en sá síðarnefndi fór í kjölfar Evrópukeppnin í knattspyrnu 2016 og tók stöðu Noregs. Ísland endaði 2015 í 36. sæti á FIFA heimslistanum og náði hæstu stöðu sinni í 18. sæti í febrúar/mars 2018. Lægsta sætið var árið 2012 eða 131 sæti.

Ísland varð fámennasta þjóðin að íbúum sem hefur nokkurn tíma komist á heimsmeistarakeppni FIFA þegar það tryggði sig á keppnina 201 9. október 2017 með því að sigra Kósóvó 2–0.

Tengt efni
Íslenska karlalandsliðið í knattspyrnu
Íslenska kvennalandsliðið í knattspyrnu

Tilvísanir og heimildir

Knattspyrna á Íslandi

Knattspyrna á Íslandi


An Ventenata sorgerae in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Dogan, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni David Heller. An Ventenata sorgerae in nahilalakip ha genus nga Ventenata, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ventenata

Ventenata sorgerae


Pedrógão Portekiz'de Vidigueira belediyesine bağlı olan, 124,02 km2 yüzölçümüne sahip, 1.214 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vidigueira

Pedrógão (Vidigueira)


An Trichophorum dolichocarpum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Zakirov. An Trichophorum dolichocarpum in nahilalakip ha genus nga Trichophorum, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichophorum

Trichophorum dolichocarpum


Bernhard Prigan (* um 1920 † unbekannt) ist/war ein deutscher Serienmörder, der Ende der 1940er und Anfang der 1950er Jahre mindestens drei Frauen getötet hat.

Seine Opfer suchte er stets in unmittelbarer Nähe von Autobahnen und Hauptverkehrsstraßen. Wie viele der damals so genannten Autobahnmorde er tatsächlich begangen hat, ist unklar. Er wurde in der Presse auch als "Würger" bezeichnet.

Am 7. November 1952 wurde Prigan in einem Dorf bei Mannheim verhaftet. Er gestand drei Morde, unter anderem den Mord an der 19 Jahre alten Schneiderin Wilma Sulzer aus Altlussheim fünf Tage zuvor. Eine am Tatort nahe der Hauptverkehrsstraße nach Mannheim gefundene Brotrinde trug zu seiner Überführung bei. Anhand dieser konnten zunächst die Brotfabrik und darüber die Händler ermittelt werden. Eine Händlerin lieferte dann den ersten Hinweis auf einen Mann mit Stirnband. An diesen erinnerte sich später ein Streifenpolizist, den Prigan nach dem Weg gefragt hatte. Noch am Tag seiner Verhaftung erschlug er in einem Waldstück die 51-jährige Hausfrau Margarethe Pohl mit einem Knüppel. Dabei wurde er von einem Schüler beobachtet. Nachdem dieser aus Angst geflüchtet war, sprach Prigan ihn an, fragte ihn nach einer Pumpe und gab ihm den Rat, nicht mehr in den Wald zu gehen, da dort "besoffene Kerle" seien.

Am 19. Dezember 1953 wurde Prigan nach vier Verhandlungstagen zu dreimal lebenslang Zuchthaus verurteilt. Anders als heute wurde seinerzeit aus mehreren lebenslangen Freiheitsstrafen noch keine Gesamtstrafe gebildet.

Einzelnachweise

Deutscher
Kriminalfall (20. Jahrhundert)
Serienmörder (Deutschland)
Geboren im 20. Jahrhundert
Mann

Bernhard Prigan


Kutup Yıldızı aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Kutup Yıldızı, yıldız
 Kutup Yıldızı, müzik ve tiyatro grubu

Kutup Yıldızı (anlam ayrımı)


Paulo Roberto Gonzaga (født 26. januar 1989) er en brasiliansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Matsumoto Yamaga FC.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Paulo Roberto Gonzaga


Kolofon aşağıdaki anlamlara gelebilir:
 Kolofon, antik Yunan kenti.
 Kolofon, matbaa ile ilgili terim.
 The Colophon, A Book Collectors' Quarterly, ilk baskısı 1929 yılında yapılan kitap.
 Colophon, bir böcek türü.

Ayrıca bakınız
Kolofan
Colophonite

Kolofon


Alfons Aragonski i Escobarski (šp. Alfonso (Alonso) de Aragón y Escobar) (Olmedo, Valladolid, 1417. – Linares, Jaén, 1485.) bio je španjolski plemić, grof Cortesa i Ribagorze te vojvoda Villahermose.

Njegov otac je bio kralj Aragonije Ivan II. Alfons je rođen prije negoli je njegov otac došao na prijestolje, a rodila ga je Ivanova priležnica, Leonora de Escobar.

Polubrat mu je bio kralj Ferdinand II. Katolički, suprug kraljice Izabele I.

Djeca
1477. Alfons se oženio gospom Leonorom de Sotomayor y Portugal. Ona je bila kći Izabele Portugalske i njezina supruga, Ivana de Sotomayora.

Alfonsova djeca s Leonorom:
Ferdinand (1478. – 1481.), nazvan po polustricu
Alfons de Aragón y de Sotomayor (vojvoda)
Marija de Aragón y de Sotomayor (Zaragoza, 1485. – Piombino, 1513.)

Alfons je imao nekoliko ljubavnica. Sa ženom znanom kao María Junquers, dobio je kćer Leonoru i sina Ivana, dok mu je Židovka Estenga Conejo (María Sánchez Cornejo nakon što se preobratila na katoličanstvo) rodila biskupa Alonsa, redovnicu Catalinu i plemića Fernanda.

Elvira Maldonado je Alfonsu rodila opata Enriquea.

Izvori

Grofovi Ribagorze

Alfons Aragonski i Escobarski


Richard Samuel Attenborough, Baron Attenborough,  (d. 29 Ağustos 1923 - ö. 24 Ağustos 2014), İngiliz sinema ve tiyatro oyuncusu, Oscar, BAFTA ve üç Altın Küre ödüllü film yönetmeni, yapımcısı.

The Great Escape filmindeki Binbaşı Roger Bartlett rolüyle hatırlanır. Ayrıca ünlü antropolog David Attenborough'nun kardeşidir.

Attenborough, 1982 yılında yönetmenlik yaptığı Gandhi filmiyle iki Oscar ödülü (en iyi yönetmen ve en iyi film) kazanmıştır. 1993 yılında lordluk unvanı almıştır.

1993'te lordluk unvanını alan Attenborough, yaşamının son birkaç yılını eşi Sheila Sim ile birlikte bir bakımevinde geçirmiştir. 24 Ağustos 2014 tarihinde ölmüştür.

Kaynakça

Dış bağlantılar

1923 doğumlular
Cambridge doğumlular
2014 yılında ölenler
20. yüzyılda Britanyalı erkek oyuncular
21. yüzyılda Britanyalı erkek oyuncular
İngiliz film yapımcıları
İngiliz erkek tiyatro oyuncuları
İngiliz erkek oyuncular
İngiliz film yönetmenleri
Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Yönetmen Akademi Ödülü sahipleri
En İyi Yönetmen Altın Küre Ödülü sahipleri
Londra'da ölenler
En İyi Yardımcı Erkek Film Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Yönetmen Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Britanyalı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
BAFTA Ödülü sahipleri
BAFTA Akademi Bağlılık Ödülü sahipleri

Richard Attenborough


Dame Judith Olivia Dench (f. 9. desember 1934) er ensk leikkona. Hún hóf leikferil sinn árið 1957 í leikhúsinu Old Vic í London. Á næstu árum birtist hún í ýmsum leikritum eftir Shakespeare, meðal annars sem Ófelía í Hamlet, Júlía í Rómeó og Júlíu og Lafði Makbeð í Makbeð. Á þessum tíma lék Dench aðallega á sviði en fór einnig að birtast í kvikmyndum og vann BAFTA-verðlaun sem efnilegasti nýliðinn fyrir leik sinn í söngleiknum Kabarett árið 1968.

Á næstu tveimur áratugum varð Dench smám saman einn þekktasti sviðsleikari Bretlands og birtist í ýmsum hlutverkum í sýningum Konunglega þjóðleikhússins og Konunglega Shakespeare-félagsins. Hún hlaut góða dóma fyrir hlutverk sín í sjónvarpi á sama tíma, meðal annars fyrir þættina A Fine Romance (ísl. Tilhugalíf; 1981–1984) og As Time Goes By (ísl. Æviárin líða; 1992–2005), þar sem hún lék eitt aðalhlutverkið. Kvikmyndahlutverk hennar á þessum tíma voru fá en á meðal þeirra mátti nefna aukahlutverk í myndum á borð við A Room With a View (1986). Hún varð heimsfræg árið 1995 þegar hún tók að sér hlutverk persónunnar M í James Bond-kvikmyndunum frá og með myndinni GoldenEye. Hún birtist í síðasta sinn sem M í Bond-myndinni Spectre árið 2015.

Dench hefur sjö sinnum verið tilnefnd til Óskarsverðlauna og vann verðlaun sem besta leikkona í aukahlutverki fyrir túlkun sína á hlutverki Elísabetar 1. Englandsdrottningar í kvikmyndinni Shakespeare in Love árið 1998. Hinar Óskarsverðlaunatilnefningar Dench voru fyrir hlutverk hennar í  Mrs Brown (1997), Chocolat (2000), Iris (2001), Mrs Henderson Presents (2005), Notes on a Scandal (2006) og Philomena (2013). Hún hefur hlotið ýmsar fleiri tilnefningar fyrir leik sinn á sviði, í kvikmyndum og í sjónvarpi, meðal annars sex verðlaun bresku kvikmyndaakademíunnar, fjögur BAFTA-sjónvarpsverðlaun, sjö Olivier-verðlaun, tvö Screen Actors Guild-verðlaun, tvö Golden Globe-verðlaun og ein Tony-verðlaun. Hún vann einnig heiðursverðlaunin BAFTA Fellowship árið 2001, sérstök Olivier-verðlaun árið 2004 og heiðursverðlaun bresku kvikmyndastofnunarinnar í júní árið 2011.

Tilvísanir

Enskir leikarar
Óskarsverðlaunahafar í flokki bestu leikkonu í aukahlutverki

Judi Dench


To Mega Therion debitantski je studijski album švicarskog ekstremnog metal sastava Celtic Frost. Diskografska kuća Noise Records objavila ga je 27. listopada 1985.

Popis pjesama

Osoblje

Izvori

Albumi sastava Celtic Frost
Albumi iz 1985.

To Mega Therion


වප් පසළොස්වක පෝය යනු වප් මස පසළොස්වක දිනට යෙදෙන පෝය වෙයි.

ආශ්‍රිත
 වප්

වප් පසළොස්වක පෝය


Leontin Ștefan Eugen Péterfi () este un biolog și botanist român, membru corespondent al Academiei Române din anul 2003.

Biografie
A fost fiul lui Ștefan și Leontina (Szasz) Péterfi. A absolvit studii la Universitatea Babeș-Bolyai din Cluj în 1959 și a devenit doctor în științe al aceleiași universități în 1971.

Începând din 1960 a fost cadru didactic la Universitatea Babeș-Bolyai: asistent și lector (1960-1964), ulterior profesor (din 1993). A lucrat pe post de cercetător la Centrul de Cercetări Biologice al Academiei Române (1976-1993), îndeplinind funcția de director adjunct (1982-1990) și șef al Laboratorului de Ecologie (1985-1993). În paralel a fost cercetător superior la Ins

Este membru al Societății Române de Biologie, al Societății Române de Ecologie, al New York Academy of Sciences și al Societății Maghiare de Algologie.

Legături externe
 Membrii Academiei Române din 1866 până în prezent – P

Nașteri în 1937
Biologi români
Botaniști români
Membri corespondenți ai Academiei Române

Leontin Ștefan Eugen Péterfi


D programlama dili, C++ dilinden daha yüksek seviyede ve hedef alınan işletim sistemiyle donanımlara göre uygulama yazılmasını kolaylaştıran bir "sistem ve uygulama" dilidir.

D, C gibi sistem programlama dili olmasına karşın birçok üst düzey dilden (Python, Ruby, Lisp, Java, C#, vb.) özellikler almış olan kod okunabilirliği yüksek bir dildir. Üst düzey olanaklarına karşın C ve C++ kadar hızlı çalışan programlar üretir.

D'nin artık D1 diye anılan eski sürümünün desteği 31 Aralık 2012'de sona ermiştir. D2 olarak da adlandırılan D'nin tasarımı sona ermiş, bütün olanaklarının derleyiciler tarafından desteklenmesi beklenmektedir. Andrei Alexandrescu'nun "Neden D" adlı makalesinde D2'nin pek çok özelliği belirtilmektedir.

Geliştirme araçları
D dilini içeren editörler ve IDE'ler Eclipse, Microsoft Visual Studio, SlickEdit, Sublime Text, emacs, vim, SciTE, Smultron, TextMate, Zeus ve Geany'dir.

D dili için Descent (ölü proje) ve DDT adlı iki Eclipse eklentisi mevcuttur, Visual Studio entegrasyonu VisualD eklentisi ile sağlanmaktadır.

Ek olarak, Poseidon, D-IDE ve Entice Designer gibi açık kaynak kodlu D IDE'leri mevcuttur.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 D Programlama Dili
 D Programming Language

Nesne yönelimli programlama dilleri
Fonksiyonel programlama dilleri

D (programlama dili)


WBTV (channel 3) is a television station in Charlotte, North Carolina, United States, affiliated with CBS and owned by Gray Television. The station's studios are located off Morehead Street, just west of Uptown Charlotte, and its transmitter is located in north-central Gaston County. In addition, WBTV's studios continue to house the operations of its former sister radio stations currently owned by Urban One: WBT-AM/FM and WLNK, as well as WFNZ, which was previously owned by CBS Radio prior to its acquisition by Beasley Broadcast Group in 2014, followed by Entercom (now known as Audacy) in late 2017 and then Urban One in 2020 under a local marketing agreement.

History
The station first signed on the air on July 15, 1949. When it debuted, WBTV was the 13th television station in the United States and the first in the Carolinas; it is the oldest television station located between Richmond and Atlanta. Veteran Charlotte broadcaster Jim Patterson was the first person seen on the station, and remained employed there until his death in 1986. WBTV was originally owned by the Greensboro-based Jefferson Standard Life Insurance Company, owners of WBT (1110 AM), the city's oldest radio station and the first fully licensed station in the South. At the time, the Jefferson Standard Life Insurance Company also had a 16.5% interest in the Greensboro News Company, licensee of WFMY-TV, which signed on from Greensboro two months after WBTV. Jefferson Standard had purchased WBT from CBS in 1947. Shortly before the television station went on the air, its call letters were modified from WBT-TV to WBTV. Jefferson Standard merged with Pilot Life in 1968 (although it had owned controlling interest since 1945) and became Jefferson-Pilot Corporation. In 1970, the media interests were folded into a new subsidiary, Jefferson-Pilot Communications.

WBTV received one of the last construction permits issued before the Federal Communications Commission's (FCC) "freeze" on new television licenses, which lasted until the Commission released its Sixth Report and Order in 1952. As such, it was Charlotte's only VHF station for eight years, carrying affiliations with all four major networks of the time—CBS, NBC, ABC and DuMont. However, WBTV has always been a primary CBS affiliate, owing to WBT radio's long affiliation with the CBS Radio Network. It is the only commercial television station in the market that has never changed its primary affiliation.

Channel 3 had originally operated from a converted radio studio in the Wilder Building, alongside its sister radio station. In 1955, WBT and WBTV moved to a then state-of-the-art facility on a hill atop Morehead Street, where both stations are still based today. The studio address, One Julian Price Place, is named in honor of the executive who effectively founded Jefferson Standard/Jefferson-Pilot through an early-20th century merger.

WBTV's only competition in its early years came from a UHF station on channel 36, known as WAYS-TV and then WQMC-TV, which broadcast briefly from 1953 to 1955. It was nominally an NBC affiliate, sharing a secondary ABC affiliation with channel 3. However, channel 36's signal was severely weak, and NBC continued to allow WBTV to cherry-pick its stronger programming. Channel 36 went dark in March 1955, and DuMont shut down roughly a year later in August 1956. Channel 3 took on secondary affiliations with NBC and ABC until Charlotte's second VHF station, WSOC-TV (channel 9), took the NBC affiliation when it signed on in April 1957. Channel 36 returned to the air in November 1964 as WCCB (later moving to channel 18 in November 1966), carrying whatever CBS programs that WBTV turned down in order to carry ABC programs. ABC programming continued to be split among the three stations until 1967, when WCCB became a full-time ABC affiliate.

From 1958 to 1974, WBTV's studio facilities served as the home for Mid-Atlantic Championship Wrestling telecasts. Since its completion in 1984, WBTV's signal has been transmitted from a -high guy-wired aerial mast transmitter tower located in north-central Gaston County, North Carolina, which is also shared with former radio sister WLNK.

When WAGA-TV in Atlanta, which signed on the air four months before WBTV, switched to Fox in December 1994, WBTV became the longest-tenured CBS affiliate located south of Washington, D.C. WFMY-TV in Greensboro, the second-oldest station in the Carolinas, is the network's second-longest tenured affiliate south of the capital; it signed on three months after WBTV. Two years later, after KPIX-TV in San Francisco became a CBS owned-and-operated station (due to owner Westinghouse Electric Corporation's merger with CBS), WBTV became the second longest-tenured affiliate that was not owned by the network, behind only Washington's WUSA.

Jefferson Standard/Jefferson-Pilot acquired several other radio and television stations across the country, with WBTV serving as the company's flagship station. The first was WBTW in Florence, South Carolina, which was built and signed on in 1954; indeed, the call letters were chosen specifically because "W" is the next letter in the alphabet after "V." The two stations were separately programmed, but shared a microwave system from 1959 onward. Jefferson-Pilot sold WBTW in 1968 because WBTW provided a fairly strong grade B signal to the eastern portion of the Charlotte market, and neither station would have been able to expand their signals as long as Jefferson-Pilot owned both of them.

In 2006, Jefferson-Pilot merged with the Philadelphia-based Lincoln National Corporation. Lincoln Financial retained Jefferson-Pilot's broadcasting division, which was renamed Lincoln Financial Media, with WBTV retaining its status as the flagship station.

Sale to Raycom Media
On November 12, 2007, Lincoln Financial announced its intention to sell WBTV, sister stations WWBT in Richmond and WCSC-TV in Charleston, South Carolina, and Lincoln Financial Sports, to Raycom Media for $583 million. Lincoln Financial also sold its Charlotte radio stations to Braintree, Massachusetts–based Greater Media, effectively breaking up Charlotte's last co-owned radio/television station combination. According to Charlotte Observer TV critic Mark Washburn, Lincoln Financial decided soon after taking over the former Jefferson-Pilot properties that it would never really be able to integrate them with the rest of the company's assets, and had decided to sell them as soon as possible. The sale of the radio stations was finalized on January 31, 2008. However, WBTV still shares the Julian Price Place studio with its former radio sisters, and they also retain a news partnership.

The FCC approved the sale of WBTV on March 25, 2008, and Raycom formally took control of the station on April 1. With the purchase, WBTV became Raycom's second-largest station by market size, behind the Cleveland, Ohio duopoly of WOIO and WUAB. Since Raycom Sports is headquartered in Charlotte, WBTV had a very important role in Raycom Media's operations, and it shared its flagship status with NBC affiliate WSFA, located in the company's homebase of Montgomery, Alabama.

In early 2008, Raycom Sports and Lincoln Financial Sports officially merged under the Raycom Sports banner. The merger coincided with the start of the 2008 Atlantic Coast Conference basketball season. WBTV had been Charlotte's home station for ACC sporting events since C. D. Chesley piped in North Carolina's historic win in the 1957 NCAA tournament to channel 3 and several other television stations in the state. Raycom had produced ACC basketball games in partnership with Jefferson-Pilot/Lincoln Financial since 1982. The partnership was extended to football in 2004; Jefferson-Pilot/Lincoln Financial had been the sole producer of ACC football telecasts since 1984. From 2010 onward, the package was branded as the ACC Network.

In mid-May 2008, the former Jefferson-Pilot/Lincoln Financial stations launched redesigned websites, powered by the Local Media network division of WorldNow (which operates nearly all of the websites of Raycom's stations), assuming web platform operations from Broadcast Interactive Media. However, WBTV and WWBT retained their Jefferson-Pilot/Lincoln Financial-era logos and branding (WCSC has since changed its logo and graphics, following its switch to high definition newscasts). WBTV changed its logo, in use since 2001, on September 7, 2023. The new logo incorporates the "GrayONE" graphics package used by most Gray stations.

On November 15, 2013, both WBTV and WBT were dedicated with a North Carolina historical marker at the corner of Tryon and Third Streets (reading "WBT/WBTV – Oldest broadcast stations in North Carolina established 1922. WBT radio long hosted live country music. WBTV sign-on, July 15, 1949. Studios here until 1955"). The Wilder Building, which was demolished in 1983, served as WBTV's studio facilities from 1949 to 1955.

Sale to Gray Television
On June 25, 2018, Atlanta-based Gray Television announced it had reached an agreement with Raycom to merge their respective broadcasting assets (consisting of Raycom's 63 existing owned-and/or-operated television stations, including WBTV), and Gray's 93 television stations) under Gray's corporate umbrella. The cash-and-stock merger transaction valued at $3.6 billion—in which Gray shareholders would acquire preferred stock currently held by Raycom—resulted in WBTV gaining new in-state sister stations, including NBC affiliates WECT in Wilmington and WITN-TV in the Washington–Greenville market, in addition to its current Raycom sister stations. The sale was approved on December 20, and was completed on January 2, 2019. As was the case with Raycom, WBTV became Gray's second-largest station by market size, after Cleveland's WOIO/WUAB. Since Gray acquired WAGA's successor as Atlanta's CBS affiliate, WGCL-TV (now WANF) as its flagship, WBTV has been Gray's third-largest station.

2022 helicopter crash
On November 22, 2022, at 11:57 a.m., a 1999 Robinson R44 helicopter nicknamed "WBTV Sky3" crashed onto the grass verge of I-77 in south Charlotte. Both occupants, WBTV pilot Chip Tayag and WBTV meteorologist Jason Myers, were pronounced dead at the scene. WBTV anchors Molly Grantham and Jamie Boll covered the incident live on the air, before receiving confirmation it was their own station's helicopter and crewmen involved in the crash; the station released a statement citing the incident as a "terrible loss" to the WBTV family. WBTV received an immediate outpouring of support from the community, sister stations, and other media outlets; Governor Roy Cooper and Pastor Franklin Graham posted condolences on social media, and the Carolina Panthers and Charlotte FC delayed their 2022 Christmas tree lighting ceremony at Bank of America Stadium for a moment of silence in honor of Tayag and Myers.

Witnesses to the crash claim the helicopter was visibly faltering, and in a steeply-banked spiral as it came down. Witnesses also claim that Tayag, a pilot with over 20 years of experience, deliberately steered the falling helicopter into the grass to avoid crashing into nearby buildings or onto the Interstate itself, which was crowded with Thanksgiving week traffic at the time. The FAA and NTSB began an investigation into the incident, only releasing their preliminary findings to the public; these and the RadarBox findings indicate the helicopter was initially traveling at , and made three 360-degree turns just before it crashed.

Programming
For many years, WBTV was one of the country's most dominant television stations. This was in part due to being the only reliably viewable station in town for nine years, as well as the station's long tradition of strong local news coverage. In fact, its dominance was so absolute that it was once said the dials of most Charlotteans' television sets were "rusted on channel 3." To this day, WBTV has been one of CBS' strongest affiliates.

The station claims credit for a number of television "firsts", among them being the construction of the first building in the United States built specifically for color television broadcasting. WBTV also claims to have been the first station in the world to record and rebroadcast programs on color videotape; to use a live camera and microwave relay inside a race car; and to have a fully computerized news operation. It claims to have been the first station in the country to develop computerized election return projections, to broadcast CBS' ExtraVision teletext service, and to produce a local newscast for a PBS member station (WTVI, channel 42). It claims to be the first station in the Southern U.S. to air color test patterns and color ID slides. WBTV was granted the first full-power construction permit for a digital television signal in the United States in 1998, which went on the air that year operating at 1 million watts–equivalent to 5 million watts for an analog transmitter.

A much-remembered women's/homemaker's show, The Betty Feezor Show, aired on channel 3 from the 1950s until 1977 (usually after the soap opera Search for Tomorrow, and in its 15-minute format, Guiding Light). Feezor gave viewers tips on cooking, sewing, floral arranging, and other topics of interest to housewives and mothers. In 1965, the show was the third most-watched women's program in the United States. Feezor's show was also carried on Richmond sister station WWBT after Jefferson-Pilot bought the station in 1968. Feezor retired in 1977 due to a brain tumor, an illness from which she died in 1978.

The Betty Feezor Show was replaced by an hour-long midday news and variety show, Top O' the Day. Segments on the program included On the Square, in which Doug Mayes solicited opinions from various Charlotte-area residents about current news topics, as well as C. J. Underwood's Down Home with the Carolina Camera, where otherwise unknown or low-profile Carolinians were temporarily given celebrity status for their whimsical talents, novel collections, or for the way they impacted their communities. For its first five years, the show aired at 12:00 p.m., preempting The Young and the Restless. It shifted to 11:30 a.m. in 1982. To make room for Top O' the Day, WBTV aired The Price Is Right on a one-day delay at 10:30 a.m., preempting whatever game show CBS aired at that time. As a result, Child's Play, Press Your Luck, Card Sharks, and Now You See It never aired in Charlotte. The station didn't air the CBS version of Wheel of Fortune until late in that show's run. Top O' the Day ended in 1992, and was replaced by a conventional half-hour noon newscast. For most of the 1980s, WBTV aired the CBS Evening News on a half-hour delay at 7 p.m., due to its 6:00 p.m. newscast lasting an hour.

For many years, WBTV occasionally preempted some of CBS' Saturday morning cartoons as well. However, area viewers could watch those preempted shows on WSPA-TV in Spartanburg or WFMY through a strong antenna (WFMY and WSPA were and still are available on some cable systems in the Charlotte market, although non-local programming is subject to blackout due to network non-duplication and syndication exclusivity rules). Before the arrival of the Carolina Panthers, WSPA was also known to air a different NFL game than what aired on WBTV, giving most Charlotte-area viewers a second option for NFL games. This was especially true if the Washington Redskins and Atlanta Falcons played at the same time. WBTV favored the Redskins while WSPA favored the Falcons, in tandem with most CBS affiliates in their respective states.

Since the early 1990s, WBTV has generally cleared most of the CBS programming schedule in pattern, with the exception of ACC football and basketball games from Raycom Sports. For many years, WBTV aired Face the Nation on Sundays at 11:30 a.m.; most CBS affiliates in the Eastern Time Zone air it at 10:30 a.m. However, when Face the Nation was permanently expanded to an hour in 2012, WBTV moved the show to 10:30 a.m.

WBTV gained a major ratings windfall in 1981–82, when CBS won the television rights to the NCAA men's basketball tournament.  Due to North Carolina's status as a college basketball hotbed and local teams North Carolina and Duke being mainstays in the tournament, NCAA tournament games are consistently among the highest-rated programs in the market during playoff season. In 2008, for instance, NCAA games on WBTV attracted a 13.4 rating and a 24 share, the third-highest in the nation (behind only WLKY-TV in Louisville and WREG-TV in Memphis).

The popularity of a series of specials commemorating the station's 25th anniversary in 1974 led to a long-running program, Those Were the Years, hosted by Mike McKay and featuring episodes of classic television shows such as Dragnet, You Bet Your Life and Alfred Hitchcock Presents. It was seen for several years at 11:30 p.m. on Fridays, preempting the CBS late-night shows which competed poorly against The Tonight Show.

Throughout the 1960s and 1970s, WBTV aired a Sunday morning program that featured singing cowboy Fred Kirby and his sidekick "Uncle Jim" (played by Jim Patterson). The show was known at various times as Tiny Town, Whistle Stop, Fred Kirby's Little Rascals and Kirby's Corral. Giving the "hi-sign" to his young fans, Kirby was a fixture for many years at the western-themed park Tweetsie Railroad in Blowing Rock (an hour northwest of Charlotte). In addition to Fred and Uncle Jim, viewers were treated to classic episodes of The Little Rascals (Hal Roach's Our Gang) as well as frequent appearances by the local bluegrass band The Br'arhoppers. Patterson was killed in a single-car accident in Charlotte in 1986; Kirby died in 1996 at age 85.

Sports programming
From 1982 to 2019, WBTV was the flagship station of syndicated over-the-air coverage of Atlantic Coast Conference sports. Then-owner Jefferson-Pilot took over coverage of men's basketball from longtime producer C. D. Chesley in 1982 in partnership with Raycom, and became the sole producer of ACC football in 1984. Those rights passed to Lincoln Financial after its merger with Jefferson-Pilot in 2006. Both have been produced by Raycom Sports after their acquisition of Lincoln Financial's sports division during the 2007–2008 season. Most ACC games that were not televised by WBTV aired on either WJZY (channel 46) or WMYT-TV (channel 55). Raycom Sports has rights to the ACC until at least the 2026–27 season. The ACC syndication package moved to cable's ACC Network in 2019.

WBTV also airs any Panthers games carried on CBS' NFL package. The station airs at least two games a year, typically when the team plays host to an AFC opponent at Bank of America Stadium; starting in 2014, through the NFL's new "cross-flex" broadcast rules, games that would normally air on Fox (locally on WJZY) can be moved arbitrarily to CBS and vice versa. WBTV also aired both of the Panthers' Super Bowl appearances locally, as CBS had the rights to Super Bowls XXXVIII and 50.

News operation
WBTV presently broadcasts 38½ hours of locally produced newscasts each week (with 6½ hours each weekday, four hours on Saturdays and two hours on Sundays).

For most of its first 30 years on the air, WBTV's newscasts dominated the Nielsen ratings in the Charlotte market. In addition to its legacy as the state's first television station, it also benefited from its ties to WBT, one of the most respected radio news operations in the Southeastern United States. Channel 3 did not face a serious challenge by any other news-producing station in the market until 1981. That year, Doug Mayes, the station's main anchorman since it began producing daily newscasts in 1952, jumped to WSOC-TV.  Mayes said years later that channel 9 offered him a deal that was too lucrative for him to resist, considering that he had kids in college. Jefferson-Pilot management, who only a few years earlier had touted Mayes as part of the station's campaign, "Turn to People You Know," wanted to make its newscasts appeal to a younger audience and made little effort to retain him. Within a few months, WBTV's late-evening newscast lost the lead at 11 p.m. to channel 9, and it would not regain first place in that timeslot until 2004. WSOC-TV gained a large lead in ratings for most other news timeslots beginning in 1990. WBTV returned to a strong position in the late 1990s, culminating in wrestling the #1 spot at noon in 1998 from WSOC-TV. The two stations have gone back and forth at first place in most timeslots since then. During the July 2013 ratings period, WBTV took the lead at noon and 11 p.m., while WSOC led at all other news timeslots. Soon after Raycom took control of the station, WBTV began airing local newscasts and CBS programs in high definition. During the 2016 February sweeps, WBTV surged to first place in all timeslots, including the 6 and 11 p.m. newscasts, for the first time in 26 years. WBTV credited its strong social media presence and its talent continuity for the ratings win, while WSOC lost much of its main talent in the previous year. Historically, WBTV has dominated the market west of the Catawba River, a legacy from its nine-year head start. WBTV's lead would not last, as in 2023, the station came in second in several key timeslots, behind WSOC-TV.

Diana Williams (later at WABC-TV in New York City; now retired) served as an anchor at WBTV during the early 1980s; she was succeeded as the station's main female anchor by Sara James (now a reporter for Dateline NBC). Following the 2005 retirement of longtime WSOC anchorman Bill Walker, WBTV began billing lead anchorman Paul Cameron as "The Voice of Experience." Cameron joined WBTV in 1981 as the station's sports director, and then succeeded longtime anchor Bob Inman upon his retirement in 1996. He was only the third main anchor in the station's history, following Mayes and Inman. Cameron served as the station's top male anchor until his retirement on December 31, 2018.

Prior to joining in 2004, evening anchor Maureen O'Boyle, a Charlotte native and graduate of West Charlotte High School, served as anchor of the syndicated newsmagazines A Current Affair and Extra. Morning and midday anchor John Carter formerly served as a North Carolina state senator prior to joining the station. Other notable on-air personalities include Western bureau chief Steve Ohnesorge, who started as a photographer at WBTV in 1975.

In 1994, WBTV entered into a news share agreement to produce a 10:00 p.m. newscast for then-independent station WJZY; the newscast later moved to PBS member station WTVI, before returning to WJZY in 2003 and then to that station's duopoly partner, MyNetworkTV affiliate WMYT-TV in April 2012. Following Fox's purchase of WJZY and WMYT, the WBTV-produced newscast returned to WJZY when it became the market's Fox owned-and-operated station on July 1, 2013, which continued to air until the station launched its own news department (and hour-long 10:00 p.m. newscast) on January 1, 2014. It placed third among local newscasts during the July 2013 ratings period, behind the WSOC-produced newscast on WAXN, and WCCB's in-house newscast.

In September 2010, WBTV debuted an hour-long 4 p.m. newscast, which competes with what at the time was a half-hour newscast (which has since expanded to one hour) on WCNC-TV. On January 22, 2014, WBTV began producing a two-hour extension of its weekday morning newscast, airing from 7:00–9:00 a.m. as well as an hour-long prime time newscast at 8:00 p.m. for WBTV-DT2. The morning newscast ended in spring 2018, and the 8 p.m. newscast ended on August 17, 2018.

Since 2008, WBTV has partnered with its sister stations in South Carolina—WCSC, WIS in Columbia and WMBF-TV in Myrtle Beach and WHNS in Greenville—to cover stories in South Carolina. Between them, the five stations cover almost all of South Carolina. It is the second time that WBTV has had a sister station in the Florence/Myrtle Beach market; as mentioned above, Jefferson-Pilot was the founding owner of WBTW from 1954 to 1968.

Notable former on-air staff
 Shannon Bream – anchor; now at Fox News Channel
 Rita Cosby – now correspondent for Inside Edition
 Steve Crump - reporter and documentary film producer; now deceased
 Jan Jeffcoat – anchor; now hosting The National Desk in Washington, D.C.
 Fred Kirby – performer and host of children's programming
 Michael Marsh – later anchor at WBRZ-TV in Baton Rouge, Louisiana
 Maureen O'Boyle – anchor
 Lori Stokes – anchor (1988–1990); now at WNYW in New York City
 Diana Williams – anchor (1983–1986); later at WABC-TV in New York City until 2019; now retired

Technical information

Subchannels
The station's digital signal is multiplexed:

WBTV had previously carried a standard-definition simulcast of the station's main channel on its second digital subchannel. On July 12, 2010, the simulcast was replaced with This TV. WBTV's weather radar was previously shown on its third subchannel, but the subchannel itself was removed prior to the digital transition. The third subchannel resumed operations upon the launch of Bounce TV on September 26, 2011. On January 1, 2012, WBTV switched the subchannels for This TV and Bounce TV, due to a contractual obligation to carry Bounce TV on the station's second subchannel. On April 1, 2012, This TV was dropped and the third subchannel was once again removed to make room for WBTV's mobile DTV service, but was brought back on October 8, 2014, with the Grit network. On January 1, 2020, Circle, a country music and lifestyle channel was launched and added as a fourth subchannel at 3.3, moving Grit to subchannel 3.4.

Analog-to-digital conversion
WBTV shut down its analog signal, over VHF channel 3, on June 12, 2009, the official date on which full-power television stations in the United States transitioned from analog to digital broadcasts under federal mandate. The station's digital signal remained on its pre-transition UHF channel 23. Through the use of PSIP, digital television receivers display the station's virtual channel as its former VHF analog channel 3.

NextGen TV
WBTV upgraded to ATSC 3.0 on July 7, 2021.

Out-of-market cable carriage
In recent years, WBTV has been carried on cable in several areas outside of the Charlotte television market, including cable systems within the adjacent Greensboro–Winston-Salem–High Point and Asheville markets in North Carolina and South Carolina, and the Tri-Cities market in Tennessee and Virginia.

See also
 Channel 23 digital TV stations in the United States
 Channel 3 virtual TV stations in the United States

References

External links

 WBTV History

 FCC WBTV-Tower's Antenna Structure Registration
 Drawings of Jefferson Pilot Comm. Tower – SkyscraperPage.com

BTV
CBS network affiliates
Bounce TV affiliates
Circle (TV network) affiliates
Grit (TV network) affiliates
Television channels and stations established in 1949
Gray Television
1949 establishments in North Carolina

WBTV


The Mandalorian (također poznat kao Star Wars: The Mandalorian) američka je televizijska serija koju je stvorio Jon Favreau, a producirao Lucasfilm Ltd. Distribuira se na streaming platformi Disney+ od 12. studenog 2019..

Ovo je prva televizijska serija smještena u svemiru Zvjezdanih ratova. Događaji unutar serije odvijaju se oko pet godina nakon onih radnje u filmu Povratak Jedija i 25 godina prije onih u Sila se budi. Protagonist je Din Djarin, mandalorski lovac na glave koji djeluje izvan granica Nove Republike.

Prvu sezonu, koja se sastojala od osam epizoda, pozitivno su ocijenili kritičari i publika. Također je nominirana za izvanrednu televizijsku dramsku seriju na 72. dodjeli nagrada Primetime Emmy i osvojila sedam nagrada Primetime Creative Arts Emmy.

Serija je obnovljena za drugu sezonu koja je premijerno prikazana 30. listopada 2020. Treća sezona, u razvoju od travnja 2020. potvrđena je u prosincu iste godine.

Radnja
Nakon priča o Jangu i Bobi Fettu, u svemiru Ratova zvijezda pojavljuje se još jedan ratnik. Mandalorian je postavljen nakon pada Carstva i prije pojave Prvog reda. Pratimo muke usamljenog revolveraša u vanjskim dijelovima galaksije daleko od autoriteta Nove Republike.

Pregled serije

Glumačka postava

Glavni
Pedro Pascal kao Mandalorian, "Mando", rođen kao Din Djari: Usamljeni revolveraš i lovac na glave. On je "utemeljitelj" kojeg su u ranoj dobi spasili drugi Mandalorijanci.
 Razni lutkari kao The Child, rođen kao Grogu: Vrlo mlad član iste vrste kao i učitelj Yoda, vješt u korištenju Sile. Unatoč izgledu i ponašanju djeteta, Child ima 50 godina, jer njegova vrsta stari vrlo sporo. Na početku serije Klijent (tajanstveni neimenovani agent, ostatak bivšeg Galaktičkog carstva) nudi veliku nagradu svakome tko mu ga uspije dostaviti. Pronašli su ga i zaštitili Mandalorijanci. Obožavatelji i mediji često ga pogrešno nazivaju "Baby Yoda", dok ga Peli Motto u epizodi "Chapter 5: The Gunslinger" naziva "Bright Eyes". U epizodi "Chapter 13: The Jedi", Ahsoka Tano, nakon telepatskog razgovora s njim, otkriva da je djetetovo pravo ime Grogu.

Sporedni
 Carl Weathers kao Greef Karga
 Werner Herzog kao The Client
 Omid Abtahi kao Doctor Pershing
 Nick Nolte kao Kuiil
 Taika Waititi kao IG-11
 Emily Swallow kao The Armorer
 Gina Carano kao Cara Dune
 Amy Sedaris kao Peli Motto
 Ming-Na Wen kao Fennec Shand
 Giancarlo Esposito kao Moff Gideon
 Temuera Morrison kao Boba Fett
 Misty Rosas kao Frog Lady
 Mercedes Varnado kao Koska Reeves
 Katee Sackhoff kao Bo-Katan Kryze

Nastavci i spin-off
U studenom 2020. razmatrana je televizijska serija usredotočena na Boba Fettu. Dana 21. prosinca 2020. najavljena je serija pod nazivom The Book of Boba Fett, koja bi služila kao spin-off Mandaloriana i debitirala na Disney+-u 29. prosinca 2021.

10. prosinca, tijekom "Disney Investor Day 2020", najavljene su dvije spin-off televizijske serije Rangers of the New Republic i Ahsoka. Obje serije razvijaju Favreau i Filoni, a smještene su u istoj vremenskoj crti kao i  Mandalorian a završit će "zapanjujućim događajem".

Disney i Lucasfilm objavili su 25. studenog 2021. da je produkcija spin-off serije Rangers of the New Republic otkazana nakon otkaza Gine Carano, optužene za pisanje negativnog komentara o Židovima holokausta.

Izvori

Vanjske poveznice
  na starwars.com
  na disneyplusoriginals
  sve epizode na Disney+

Zvjezdani ratovi
Američke serije

The Mandalorian


الأمير عبد الإله بن سعود بن عبد العزيز آل سعود (1941 - 29 يناير 2023) وهو الابن السادس عشر من أبناء الملك سعود بن عبد العزيز آل سعود ولد في الرياض عام 1360هــ / 1941م تدرب منذ صغره المبكر في حفظ القرآن الكريم ودراسة الفروسية وتعلم السباحة وتعلم القراءة والكتابة فدرس في قصر والده الأبتدائية وذلك من الفترة عام 1367هــ حتى عام 1372هــ فدرس المتوسطة في معهد العاصمة النموذجية من الفترة عام 1372هــ حتى عام 1376هــ فدرس الثانوية من عام 1376هــ حتى عام 1379هــ وذلك أيضا في معهد العاصمة النموذجية وكان يطلب العلم فدرس في جامعة القاهرة في الجمهورية العربية المتحدة وتخرج من الجامعة وعمره 23 عاما في عام 1383هــ وعمر والده 64 عاما فعاد إلى بلده ووالده في تلك الفترة في أوروبا للعلاج. وفي سنة 1991 ساهم في تأسيس شركة لجين للصناعات البتروكيماوية والتعدين والمعادن وقطاعات الطاقة.

حياته السياسية
 النائب الثاني لرئيس مكتبة الملك سعود من عام 1383هـ - 1384هـ
 سفير المملكة العربية السعودية لدى السويد من عام 1384هـ - 1388هـ
 نائب رئيس نادي الهلال السعودي من عام 1388هـ - 1390هـ
 مساعد وزير الداخلية للشؤون البلدية من عام 1390هـ - 1393هـ
 مدير فرع وزارة الداخلية في الجوف من عام 1393هـ - 1419هـ

تقاعد عن العمل حينما بلغ التاسعة والخمسين. وسكن في الرياض منذ عام 1420هـ.

وفاته

توفي الأمير عبد الإله بن سعود بن عبد العزيز آل سعود في يوم الأحد 7 رجب 1444هـ الموافق 29 يناير 2023 وصلي عليه يوم الإثنين 8 رجب 1444هـ الموافق 30 يناير 2023 بعد صلاة العصر في جامع الإمام تركي بن عبد الله في مدينة الرياض وتقدم المصلين عليه الأمير فيصل بن بندر بن عبد العزيز آل سعود أمير منطقة الرياض ونقل جثمانه إلى مقبرة العود حيث دفن هناك.

المراجع

أبناء سعود بن عبد العزيز آل سعود
أصحاب أعمال سعوديون
دبلوماسيون سعوديون
سفراء السعودية لدى السويد
مواليد 1941
مواليد في الرياض
وفيات 2023
وفيات 1444 هـ
مواليد 1362 هـ

عبد الإله بن سعود بن عبد العزيز آل سعود


Chang-Ngo ist ein sehr kleiner Einschlagkrater auf der Mondvorderseite am nordöstlichen inneren Rand des Kraters Alphonsus.

Die namentliche Bezeichnung geht auf eine ursprünglich inoffizielle Bezeichnung auf Blatt 77D3/S1 der Topophotomap-Kartenserie der NASA zurück, die von der IAU 1976 übernommen wurde.

Weblinks

 Chang-Ngo auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Chang-Ngo


Radiogoniometrija je radionavigacijski postupak za određivanje takozvanog radiosmjera s pomoću radiogoniometra. Radiosmjer se određuje kao kut (azimut) između smjera radio odašiljača (radiofar) i nekoga referentnog smjera (najčešće smjer sjevera) i služi za utvrđivanje trenutačnoga položaja korisnika (na primjer zrakoplova). Radiogoniometar (radiolokator) je elektronski uređaj koji se sastoji od radio prijamnika i pokazivača smjera (kazaljka ili katodna cijev) te od antenskoga sustava s usmjerenom karakteristikom, ako se smjer određuje prema amplitudi prijamnoga signala, ili s neusmjerenom karakteristikom, s dvije ili više razmaknutih antena, ako se smjer određuje prema faznim razlikama između električnog napona na susjednim antenama. Antena ručnoga radiogoniometra okreće se rukom i traži se smjer najvećega ili najmanjega prijamnog signala, dok automatski radiogoniometar pokazuje smjer radio odašiljača čim se ugodi na njegovu frekvenciju. Ako su poznate zemljopisne pozicije nekoliko radio odašiljača, može se utvrditi trenutačni položaj korisnika određivanjem radiosmjerova prema radio odašiljačima i ucrtavanjem smjerova na zemljovidu; u sjecištu tih pravaca nalazit će se traženi položaj. Radiogoniometar se može koristiti i za utvrđivanje položaja nepoznatoga radio odašiljača, ako se s 2 poznata položaja utvrde dva radiosmjera prema istomu odašiljaču i ucrtaju se kao pravci na zemljovidu; radioodašiljač se tada nalazi u sjecištu tih pravaca. Radiogoniometrija se mnogo primjenjivala za navigaciju brodova i zrakoplova. U današnje se doba pretežito koristi u vojne i civilne svrhe, za elektronsko izviđanje i lociranje radijskih postaja, a njom se koriste i radioamateri na natjecanjima u traženju skrivenih odašiljača.

Goniometar

Goniometar je mjerni instrument za mjerenje kutova. Različiti tipovi goniometra primjenjuju se u navigaciji, geodeziji i topografiji, kristalografiji, antropologiji i tako dalje.

Goniometar u navigaciji
U navigaciji se za određivanje položaja broda ili zrakoplova često primjenjuje radiogoniometar, uređaj za određivanje smjera iz kojega se primaju radiovalovi (radiogoniometrija), a na brodovima se goniometrom također naziva i smjerna ploča, to jest navigacijska naprava za mjerenje kutova u ravnini obzora. Hidroakustički goniometar služi za određivanje položaja izvora podvodnoga zvučnog signala, na primjer signala s podmornica ili brodova (sonar).

Radiofar

Radiofar (radio: skraćeno od američkog engleskog radiotelegraphy: bežični prijenos tekstovnih poruka + far, prema antičkom svjetioniku na grčkom otoku Faru) je navigacijski odašiljač radio valova (radio odašiljač) s kružnom (neusmjerenom) ili s usmjerenom karakteristikom zračenja. Postavlja se na točke važne za navigaciju, odakle emitira karakteristične signale koji omogućuju utvrđivanje njegova identiteta i određivanje kuta (takozvani radiosmjer) s pomoću kojega se utvrđuje trenutačni položaj korisnika (na primjer zrakoplova) ili služi kao cilj prema kojemu se korisnik kreće. Prema radiofaru s kružnom karakteristikom zračenja smjer se određuje s pomoću radiogoniometra, a prema usmjerenomu radiofaru (četverokursni radiofar) s pomoću posebnih prijamnih uređaja.

Izvori

Navigacija

Radiogoniometrija


Atarca ya da pulsar ['dan (atan radyo kaynağı)], mıknatısal kutuplarından elektromanyetik ışınım yayan, oldukça mıknatıslanmış, dönen bir nötron yıldızıdır. Bu ışınım, yalnızca bir ışın Dünya'ya doğrultulduğunda gözlemlenebilir (bir deniz fenerinin yalnızca ışığın bir gözlemcinin yönüne doğrultulmasıyla görülebilmesine benzer biçimde) ve yayınımın titreşimli (atımlı) görünümünden sorumludur. Nötron yıldızları çok yoğundur ve kısa, düzenli dönme döngülerine sahiptir. Bu, tek bir atarca için milisaniyeden saniyeye kadar değişen atımlar arasında çok kesin bir aralık oluşturur. Atarcalar, yüksek erkeli evrensel ışınların kaynağı adaylarından biridir.

Atarcaların döngüleri, onları gök bilimciler için çok yararlı araçlar durumuna getirir. Bir ikili nötron yıldız dizgesindeki bir atarcanın gözlemleri, kütleçekimsel dalgaların varlığını dolaylı olarak doğrulamak için kullanıldı. İlk ötegezegenler, 1992'de bir atarca olan PSR B1257+12'nin yörüngesinde keşfedildi. 1983'te, o zamanlar süreyi hesaplamada atom saatlerinin doğruluğunu aşan belirli türde atarcalar belirlendi.

Oluşum, mekanizma ve kapanma

Bir atarcanın oluşumuna yol açan olaylar, büyük bir yıldızın çekirdeğinin bir nötron yıldızına çöktüğü bir süpernova sırasında sıkışmasıyla başlar. Nötron yıldızı açısal momentumunun çoğunu korur ve öncülünün yarıçapının yalnızca çok küçük bir bölümüne sahip olduğu için (bu nedenle eylemsizlik momenti keskin bir şekilde azalır), çok yüksek dönüş hızıyla oluşur (açısal momentumun korunumu). Nötron yıldızının dönüşü ile birlikte dönen atarcanın mıknatısal ekseni boyunca bir ışınım yayılır. Atarcanın mıknatısal ekseni, elektromıknatısal ışının yönünü belirler, mıknatısal eksenin dönme ekseni ile aynı olması gerekmez. Bu yanlış hizalama, ışının nötron yıldızının her dönüşü için bir kez görülmesine neden olur ve bu da görünüşünün "titreşimli" doğasına yol açar.

Dönme gücüyle çalışan atarcalarda, ışın, çok güçlü mıknatısal alanın deviniminden bir elektrik alanı oluşturan nötron yıldızının dönme erkesinin bir sonucudur, bu da yıldız yüzeyindeki yüklü parçacıkların (proton ve elektronlar) hızlanmasına neden olur, hızlanan parçacıklar mıknatısal alanın kutuplarından yayılan bir elektromanyetik ışınım oluşturur. NICER tarafından yapılan J0030−0451 gözlemleri, her iki ışının da güney kutbunda bulunan sıcak noktalardan geldiğini ve o yıldızda bu tür ikiden çok sıcak nokta olabileceğini gösteriyor. Elektromıknatısal güç yayıldıkça bu dönüş zamanla yavaşlar. Bir atarcanın dönme hızı yavaşladığında, radyo atarca mekanizmasının kapandığına inanılır ("ölüm çizgisi" denir). Bu kapanış, oluşumdan yaklaşık 10-100 milyon yıl sonra gerçekleşiyor gibi görünüyor, yani evrenin 13,6 milyar yıllık çağında doğan tüm nötron yıldızlarının yaklaşık %99'u artık atmıyor.

Atarcaların hızla dönen nötron yıldızları olduğu genel kabul görse de, Max Planck Dünya Dışı Fizik Enstitüsü'nden Werner Becker 2006'da şöyle demiştir: "Atarcaların ışınımlarını nasıl yaydıklarına dair kuram, yaklaşık kırk yıllık bir çalışmadan sonra bile hâla emekleme aşamasındadır."

Ulamlar
Elektromanyetik ışınımın gücünün kaynağına göre ayrılmış, şu anda gökbilimciler tarafından bilinen üç ayrı atarca sınıfı bulunmaktadır:

 yıldızın dönme erkesinin kaybının gücü sağladığı dönme gücüyle çalışan atarcalar,
 birikmiş maddenin kütleçekimi gizil erkesinin güç kaynağı olduğu (Dünya'dan gözlemlenebilir X-ışınları üreten) birikimle çalışan atarcalar (X-ışını atarcalarının çoğunu hesaba katar, ancak hepsini hesaba katmaz),
 son derece güçlü bir manyetik alanın bozunmasının elektromanyetik güç sağlayan magnetarlar.

Her üç nesne sınıfı da nötron yıldızları olsa da, gözlemlenebilir davranışları ve altında yatan fizik oldukça farklıdır. Ancak bazı bağlantılar var. Örneğin, X-ışını atarcaları, sanılana göre güçlerinin çoğunu kaybetmiş ve ancak ikili yoldaşları genişleyip nötron yıldızına madde aktarmaya başladıktan sonra yeniden görünür duruma gelen, dönme gücüyle çalışan eski atarcalardır.

Yığılma süreci, nötron yıldızına yeterli açısal momentumu, onu dönme gücüyle çalışan bir milisaniye atarcası olarak "geri dönüştürmek" için aktarabilir. Bu madde nötron yıldızına düştüğünde, nötron yıldızının manyetik alanını "gömdüğü" (ayrıntılar kesin olmasa da) ve ortalama atarcalardan 1000-10.000 kat daha güçsüz manyetik alanlı milisaniye atarcaları bıraktığı düşünülüyor. Bu düşük manyetik alan, atarcanın dönüşünü yavaşlatmada daha az etkilidir, bu nedenle milisaniyelik atarcalar milyarlarca yıl yaşarlar ve bu da onları bilinen en eski atarcalar yapar. Milisaniye atarcaları, milyarlarca yıl önce nötron yıldızları oluşturmayı bırakan küresel kümelerde görülür.

Nötron yıldızının dönüş hızında gözlemlenen aksaklıklar, bir nötron yıldızındaki maddenin durumunun incelenmesi açısından ilgi çekicidir. Bu hız, ara sıra meydana gelen apansız bir değişim, bir aksaklık dışında, yavaş ama kararlı bir biçimde azalır. Bu aksaklıkları açıklamak için öne sürülen bir varsayım, bunların nötron yıldızının kabuğunu ayarlayan " yıldız depremlerinin" sonucu olduğudur. Aksamanın, yıldızın umulana göre süper iletken iç kısmının ayrılmasından kaynaklandığı varsayımlar de geliştirilmiştir. Her iki durumda da yıldızın eylemsizlik momenti değişir, ancak açısal momentumu değişmez, bu da dönüş hızında bir değişikliğe neden olur.

Galeri

Ayrıca bakınız

Notlar

Kaynaklar ve ek okuma

Dış bağlantılar

 "Pinning Down a Pulsar's Age". Science News.
 "Astronomical whirling dervishes hide their age well ". Astronomy Now.
 Animation of a Pulsar. Einstein.com, 17 January 2008.
 "The Discovery of Pulsars ". BBC, 23 December 2002.
 "A Pulsar Discovery: First Optical Pulsar ". Moments of Discovery, American Institute of Physics, 2007 (Includes audio and teachers guides).
 Discovery of Pulsars : Interview with Jocelyn Bell Burnell. Jodcast, June 2007 (Low Quality Version ).
 Audio: Cain/Gay – Astronomy Cast. Pulsars – Nov 2009

 Australia National Telescope Facility: Pulsar Catalogue
 Johnston, William Robert. "List of Pulsars in Binary Systems ". Johnston Archive, 22 March 2005.
 Staff Writers. "Scientists Can Predict Pulsar Starquakes ". Space Daily, 7 June 2006.
 Staff Writers. "XMM-Newton Makes New Discoveries About Old Pulsars ". Space Daily, 27 July 2006.
 Than, Ker. "Hot New Idea: How Dead Stars Go Cold ". Space.com, 27 July 2006.
 "New Kind of Pulsar Discovered" . Cosmos Online.
  "Astronomers discover the first white dwarf pulsar in history" . zmescience.com.

Yıldız olayları
Yıldız türleri
Radyo astronomi
Pulsarlar

Pulsar


Erol Güngör (25 Kasım 1938, Kırşehir – 24 Nisan 1983, İstanbul), Türk sosyal psikoloji profesörü.

Hayatı
Erol Güngör, 25 Kasım 1938'de Kırşehir'de doğdu. Babası Abdullah Sabri Bey, annesi Zelîha Gülşen Hanım'di. İlk ve orta eğitimini Kırşehir'de ve 1956'da Kırşehir Lisesi'nden mezun oldu. 1956 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk bölümüne kaydoldu. Burada hocası Fethi Gemuhluoğlu onu Mümtaz Turhan'la tanıştırdı. Mümtaz Turhan hocanın teşvikiyle hukuk fakültesinden ayrılıp İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'ne kaydını yaptırdı. 1961 yılında bu fakülteden mezun oldu,

1961'de fakülteyi bitirince Tecrübî Psikoloji kürsüsünde asistan oldu. Fransızca ve İngilizce de öğrenen Erol Güngör, misafir profesör olan Hains'in asistanlığını yaptı ve onun ders notlarını Türkçeye çevirdi. Bu sırada Türkiye'de yeni bir bilim dalı olan Sosyal Psikolojiye yöneldi. Bu disiplinin önemli eserlerinden Krech ve Crithfield'in "Sosyal Psikoloji" kitabını Türkçeye çevirdi. 1965'te "Kelâmî (Verbal) Yapılarda Estetik Organizasyon" adlı teziyle doktor oldu. 1966'da ABD Colorado Üniversitesi'nde tanınmış sosyal-psikolog Kenneth Hammond'un daveti üzerine Amerika'ya gitti. Bu üniversitenin "Davranış Bilimleri Enstitüsü"nde milletlerarası bir ekibin araştırmalarına katıldı. Sosyal-psikoloji ders ve seminerlerini yürüttü. "Şahıslar arası İhtilafların Çözümünde Lisanın Rolü" konulu teziyle 1970 yılında doçent oldu. Akademik çalışmalarının yanı sıra çeşitli yerlerde yazılar yazmaya devam etti. Erol Güngör üniversitede verdiği derslerle, ilmi yayınlarıyla Türkiye'de sosyal-psikoloji dalını önemli bir saha haline getirdi.

Devlet Planlama Teşkilatı, Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı ve Kültür Bakanlığı'nın çeşitli komisyonlarında görev alan Güngör, 1978 yılında "Değerler Psikolojisi Üzerinde Araştırmalar" adlı teziyle profesör oldu. 1982 yılında YÖK tarafından Konya Selçuk Üniversitesi'ne rektör tayin edildi. Bu görevi sırasında 24 Nisan 1983'te geçirdiği bir kalp krizi sonucunda vefat etti. Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

En verimli dönemi 70'li yıllardır. Hemen hemen bütün eserlerinde geleneği, halk, kültür, din ve şahsiyet ile yorumlamaktadır. Güngör'ün muhafazakârlığı statükoculuğa kapalı, değişimlere ve yenilikçiliğe açıktır.

Eserleri
Gençlik yaşlarında Ziya Gökalp'ten büyük ölçüde etkilenmiştir. "İslam'ın Bugünkü Meseleleri" isimli kitabı, Erol Güngör bibliyografyasında önemli yere sahiptir. Bu kitap 80'lerde yükselmeye başlayan "siyasi islam" ceryanına yöneltilmiş bir yorum olarak okunabilir. 19. yüzyılda İslam'ın ortaya koyduğu medeniyetin mağlup olduğunu, ancak temel probleminin, modern hayata uygun bir hukuk sisteminin yeniden üretilmesinde yattığına dikkat çeker; içtihat kapısının kapalı olduğu görüşünü eleştirir ve İslam'ın, kendi içinde tutarlı ve dengeli bir değerler sistemi sunduğunu, özellikle 20. yüzyılın İslam prensiplerine çok geniş bir uygulama sahası verebileceğini öne sürer.

Erol Güngör'ün yazıları Türk Yurdu, Hisar, Türk Birliği, Töre, Türk Edebiyatı, Türk Kültürü, Millî Eğitim ve Kültür, Millî Kültür, Konevî, Toprak  ve Diriliş dergileri ile, Millet, Her Gün, Yeni Düşünce, Yeni Sözcü, Yol, Ayrıntılı Haber, Yeni İstanbul ve Ortadoğu gazetelerinde yayınlandı. Bunlardan 1974–1977 tarihleri arasında başyazarlığını yaptığı

Eserlerinde Türk toplumunun Tanzimat'tan bu yana yaşadığı kimlik sorununa ve kültür buhranına parmak basmıştır.

18 kitaba imza atan Erol Güngör'ün eserlerinin bir kısmı çeviri metinlerden oluşmaktadır.

Telif Eserleri

 Ahlak Psikolojisi ve Sosyal Ahlak
 Dünden Bugüne Tarih Kültür ve Milliyetçilik
 İslam'ın Bugünkü Meseleleri
 İslam Tasavvufunun Meseleleri
 Kültür Değişmesi ve Milliyetçilik
 Sosyal Meseleler ve Aydınlar
 Türk Kültürü ve Milliyetçilik
 Türkiye'de Misyoner Faaliyetleri
 Tarihte Türkler
 Kelâmî Sahada Estetik Yapı Organizasyonu
 Şahıslar Arası İhtilafların Çözümünde Lisanın Rolü
 Değerler Psikolojisi Üzerine Araştırmalar

Tercüme Eserleri

 Batı Düşüncesindeki Büyük Değişme, Paul Hazard'dan
 Dünyayı Değiştiren Kitaplar, Robert Bingham Downs'dan
 İktisadi Gelişmelerin Merhaleleri, Walt Whitman Rostow'dan
 Sosyal Psikoloji, David Krech ve Richard S. Crutchfield'dan
 Yirminci Asrın Manası, Kenneth Boulding'den
 Sınıf Mücadelesi, Raymond Aron'dan

Kaynakça

1938 doğumlular
1983 yılında ölenler
Kırşehir doğumlu bürokratlar
Türk milliyetçileri
Ülkücüler
Türkçüler
Turancılar
Türk antikomünistler
Ermeni Soykırımı'nı reddedenler
Türk sosyologlar
Türk psikologlar
Türk profesörler
Türk akademisyenler
Selçuk Üniversitesi öğretim üyeleri
Selçuk Üniversitesi rektörleri
İstanbul'da kalp krizinden ölenler
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğrenim görenler
Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler

Erol Güngör (sosyal psikolog)


Mlatovke (lat. Sphyrnidae), porodica morskih pasa iz reda kučkova (Carcharhiniformes). Sastoji se od dva roda s ukupno 10 vrsta. U Jadranu žive dvije vrste: morski pas bat (S. tudes), koji naraste maksimalno do 134 cm, a teži do 9 kg. i mlat (S. zygaena), opasna vrsta koja naraste do 5 metara dužine i 400 kg težine.

Mlatovke se hrane ribama, mekušcima i rakovima.

Rodovi i vrste
Eusphyra Gill, 1862.:
 Eusphyra blochii (Cuvier, 1816.)
Sphyrna Rafinesque, 1810.:
 Sphyrna corona Springer, 1940.
 Sphyrna couardi Cadenat, 1951.
 Sphyrna gilberti Quattro, Driggers III, Grady, Ulrich & Roberts, 2013.
 Sphyrna lewini (Griffith & Smith, 1834.)
 Sphyrna media Springer, 1940.
 Sphyrna mokarran (Rüppell, 1837.)
 Sphyrna tiburo (Linnaeus, 1758.)
 Sphyrna tudes (Valenciennes, 1822.)
 Sphyrna zygaena (Linnaeus, 1758.)

Izvori

Kučkovi

Mlatovke