El Padul, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin en çok nüfusa sahip olan ve güney sınırında bulunan, Endülüs özerk bölgesine bağlı sekiz eyaletinden Akdeniz'e kıyısı bulanan Granada'ya bağlı 170 belediyeden biridir. El Padul belediyesinin nüfusu 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 7217 kişidir.

El Padul'un tarihi, İberler, Romalılar, Visigotlar ve Araplar gibi birçok uygarlık tarafından etkilenmiştir. 711 yılında İspanya'yı işgal eden Araplar, El Padul'u da kontrol altına almışlardır. Araplar döneminde, şehir birçok tarımsal ürünün yetiştirildiği bir bölge haline gelmiştir.

Daha sonra, 16. yüzyılda İspanya'da İslam dininin yasaklanmasıyla birlikte, Morisco olarak bilinen Müslümanlar zulüm görmüşlerdir. Bu dönemde, El Padul'da inşa edilen Santa Maria Kilisesi, eski caminin yerine yapılmıştır. Santa Maria Kilisesi, Gotik tarzda inşa edilmiştir ve günümüzde ziyaretçiler tarafından ziyaret edilebilir.

El Padul ayrıca, doğal güzellikleri ve yaban hayatı nedeniyle doğa turizmi açısından da önemlidir. Bölgede yaban keçisi, vaşak, tilki ve kurt gibi birçok yabani hayvan yaşamaktadır. Bu nedenle, doğa yürüyüşleri, dağ bisikleti turları ve kuş gözlemciliği yapmak isteyenler için ideal bir yerdir.

El Padul ayrıca, yerel üreticiler tarafından üretilen ünlü bir peynir olan El Padul peynirine ev sahipliği yapmaktadır. Bu peynir, yerel sürülerin sütünden yapılmaktadır ve Endülüs bölgesinin lezzetli geleneksel yiyecekleri arasındadır.

El Padul'da her yıl Ağustos ayında düzenlenen üç günlük bir festival olan "Fiesta de la Nieve" bulunmaktadır. Bu festival, bölgenin turunçgil bahçelerinin hasat dönemine denk gelir ve yerel ürünleri, müzik ve dans etkinlikleriyle kutlanır.

Granada'nın belediyeleri

El Padul


لودوفيكو ماريا سفورزا الملقب بالأسمر (فيدجيفانو، 27 يوليو 1452 - لوشي، 27 مايو 1508) دوق باري من سنة 1479، ثم دوق ميلانو بين عامي 1494 و1500.

السيرة
لودوفيكو ماريا سفورزا هو رابع الأبناء الذكور لفرانشيسكو سفورزا وبيانكا ماريا فيسكونتي. لـُقب بالاسم منذ طفولته، ربما بسبب من البشرة الداكنة والشعر السود. مات والده في سنة 1466، وأصبح شقيقه الأكبر غالياتسو ماريا دوقاً.

الوصاية
و بعد اغتيال هذا الأخير سنة 1476 خلفه ابنه جان غالياتسو سفورزا، حاول لودوفيكو بمساعدة شقيقه سفورزا ماريا الاعتراض على وصاية بونا دي سفويا والدة جان غالياتسو البالغ آنذاك سبع سنوات. كانت الدوقية في تلك السنوات في أيدي تشيكو سيمونيتا مستشار بونا الثقة. حاول لودوفيكو وسفورزا ماريا هزيمته بالقوة. توفي سفورزا ماريا (ربما مسموماً) في فاريزي ليغوري، واضطر لودوفيكو إلى المنفى في بيزا.

بعد عام تمكن من التصالح مع بونا والحكم على سيمونيتا بالموت. وفي سنة 1480 أجبر بونا على مغادرة ميلانو إلى قلعة أبياتي (أبياتيغراسو اليوم)، وتولى الوصاية على العرش باسم ابن شقيقه. يـُقال إن سيمونيتا قال لبونا : "أنا سأخسر رأسي، أما أنتم فالدولة"، وبهذه الحادثة بدأت سمعة لودوفيكو كشخصية ذات وجهين.

منتقلاً بشكل مدروس بين التحالفات والخيانات مستفيداً من التنافس بين الدول الإيطالية، نجح لودوفيكو من أن يجعل لميلانو نوعاً من التفوق. حافظ خصوصاً على التحالفات مع فلورنسا بقيادة لورينزو الرائع ومع فرديناند الأول أراغون ملك نابولي ومع البابا إسكندر السادس بورجا خشية من قوة البندقية المجاورة. تزوجت حفيدة فرديناند إيزابيلا أراغون من جان غالياتسو ماريا سفورزا، بينما نـُصب أسكانيو كاردينالاً. دعم ابنة شقيقه كاتيرينا سفورزا سيدة إيمولا وفورلي لمواجهة النفوذ البندقي في منطقة رومانيا.

في سنة 1491 تزوج من بياتريشي ديستي ابنة إركولي الأول ديستي دوق فيرارا. وخلف من هذا الزواج ماسيمليانو وفرانشيسكو.

مراجع

أشخاص من فيدجيفانو (بافيا)
إيطاليون في القرن 15
دوقات ميلانو
سفورزا
مدفونون في كاتدرائية ميلانو
مواليد 1452
مواليد في فيدجيفانو (بافيا)
نبلاء إيطاليون في القرن 15
نبلاء إيطاليون في القرن 16
وفيات 1508

لودوفيكو سفورزا


Henrik Villadsen er en dansk sygehusdirektør for Roskilde og Køge sygehuse.

Villadsen er i en artikel i Fyens Stiftstidende af overlæge Michael Hansen blevet beskyldt for at "stjæle" 1,5 millioner kroner ved at tage grove overpriser for bijob på aftenambulatoriet, hvor han ved at arbejde få dage om måneden i bijobbet har tjent mere end en overlæges årsløn. En artikel fra Jyllands-posten bemærker at Jens Elkjær, som var ansvarlig for at der ikke blev gjort noget ved overbetalingen til Villadsen, har en hustru Susanne Elkjær som tilsyneladende også er overbetalt, og at Villadsen har været med til at afgøre Susanne Elkjærs løn.

Referencer

Direktører fra Danmark

Henrik Villadsen


Fra Šimun (Petar) Šipić (Vedrine, 17. srpnja 1932. – Živogošće, 3. veljače 1992.), hrvatski franjevac, teolog, visoki crkveni dužnosnik

Životopis
Rodio se u Vedrinama. U Franjevačkoj provinciji Presvetog Otkupitelja završio je filozofsko-teološki studij i na Bogoslovnom fakultetu u Zagrebu. Na Bogoslovnom fakultetu u Zagrebu doktorirao teologiju 1956. godine. Godine 1958. zaredio se za svećenika. Obnašao je službe u Franjevačkoj provinciji Presvetog Otkupitelja: župni vikar u Drnišu, magistar klerika, samostanski vikar, gvardijan i profesor na Bogosloviji u Makarskoj, definitor, urednik Službe Božje i provincijal. Umro je u Živogošću, a pokopan u Makarskoj.

Izvori

Životopisi, Makarska
Hrvatski franjevci
Hrvatski katolički svećenici
Hrvatski rimokatolički teolozi
Urednici Službe Božje

Šimun Šipić


نيورون مبيد حشري زراعي يستعمل لمكافحة العناكب على الحمضيات واللوزيات والتفاحيات.

المادة الفعالة وتركيزها: بروموبروبيليت Bromopropylate 500 غ/ل

وصفه

مبيد عناكب متخصص من مركبات الفحوم الهيدروجينية المعاملة بالكلور يؤثر بالملامسة على كافة عائلات العناكب ذات الأهمية الاقتصادية وعلى العديد من المحاصيل، يكافح كافة الأطوار المتحركة من العناكب وله تأثير بسيط على البيوض الصيفية لجنس Tetranychid يبقى تأثيره بين 3-9 أسابيع حسب نوع العناكب المكافحة، الحرارة السائدة، معدل تطور العناكب وكثافتها، طريقة الرش ومعدل نمو النبات المرشوش، لا يتأثر بدرجات الحرارة المرتفعة وتأثيره خفيف على الحشرات النافعة.

سميته
LD50 للجرذان عن طريق الفم 7264 ملغ/كغ.

تحذيرات الرش
عند رش هذا المبيد، يجب النتظار فترة 14 يوماً قبل جني الفراولة (الفريز) والخضراوات والقطن و 21 يوماً قبل قطاف التفاح والكرز الحمضيات الكرمة والدراق والأجاص والخوخ.

المراجع

مبيدات حشرية

نيورون


පරිගණක විද්‍යාවේ, අනුක්‍රමික ප්‍රවේශය යනු සම්මත කරගත් නිශ්චිත අනුපිළිවෙලකට අනුව මූලිකාංග (මතක අරාවක,තැටි ගොනුවක හෝ චුම්බක පටියක අඩංගු දත්ත වැනි) සමූහයක් වෙත පිවිසීමයි.
ඇතැම් අවස්ථා වලදී දත්ත (උදාහරණ ලෙස එය ගබඩා වී ඇත්තේ පටියක නම්, එය) වෙත ප්‍රවේශ විය හැකි එකම ක්‍රමය අනුක්‍රමික ප්‍රවේශයයි.
එසේම එය තෝරා ගන්නා ලද ප්‍රවේශ පිළිවෙලක්ද විය හැක.(උදාහරණ ලෙස නිශ්චිත අනුපිළිවෙලකට දත්ත සැකසීමක් සිදු වන විට)
කෙසේ වුවද අනුක්‍රමික ප්‍රවේශය සඳහා ස්ථිර අර්ථ දැක්වීමක් නොමැත.

අනුක්‍රමික ප්‍රවේශය


Kurija župnog dvora u Svetoj Nedelji je kurija u naselju i općini Sveta Nedelja.

Opis dobra
Kurija župnog dvora smještena je uz župnu crkvu, u središtu naselja. Jednokatna građevina pravokutnog tlocrta sagrađena je 1889. godine u neostilskim oblicima. Prostorna organizacija prizemlja zasniva se na nizu prostorija s prednje i stražnje strane. U središnjem dijelu uz začelni zid je dvokrako stubište. U katu dominira središnja dvorana koju flankiraju dvije bočne. Prostorije su zaključene ravnim stropom, a podrum pruskim svodovima. Pročelje je artikulirano s pet osi neujednačenog ritma. Osim arhitektonske vrijednosti, kurija ima značajnu ulogu u vizuri naselja.

Zaštita
Pod oznakom Z-1456 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro – pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra.

Izvori

Zaštićene stambene građevine u Zagrebačkoj županiji
Kurije u Hrvatskoj
Građevine u Svetoj Nedelji (Zagrebačka županija)

Kurija župnog dvora u Svetoj Nedelji


Bongardija (lat. Bongardia), manji biljni rod iz poroice žutikovki kojemu pripadaju dvije vrste trajnica raširenih od Grčke na istok do Srednje Azije

Vrste
 Bongardia chrysogonum (L.) Spach
 Bongardia margalla R.R.Stewart ex Qureshi & Chaudhri

Vanjske poveznice

Izvori

Žutikovke

Bongardija


قد تشير أكسيد الكروم إلى إحدى الأكاسيد التالية:
 أكسيد الكروم الثنائي CrO
 أكسيد الكروم الثلاثي Cr2O3
 أكسيد الكروم الرباعي (ثنائي أكسيد الكروم) CrO2
 أكسيد الكروم السداسي (ثلاثي أكسيد الكروم) CrO3

أكاسيد
فهرس صفحات الكيمياء
مركبات الكروم

أكسيد الكروم


نادي دينامو موسكو لكرة القدم  نادي كرة قدم روسي يلعب في الدوري الروسي الممتاز . تم تأسيس النادي في سنة 1923.

تشكيلة الفريق

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي
 الموقع الرسمي

أندية الدوري السوفيتي الممتاز لكرة القدم
أندية كرة قدم أسست في 1923
أندية كرة قدم في موسكو
تأسيسات سنة 1923 في روسيا

دينامو موسكو


Candan Erçetin (d. 10 Şubat 1963), Türk şarkıcı-şarkı yazarı ve müzik öğretmeni. 25 yılı aşkın şarkıcılık kariyeri boyunca, insan hayatını konu alan şarkılar hazırlayıp seslendirmesiyle tanındı. Albümlerini pek fazla tanıtım yapmadan çıkarmasına rağmen yine de çalışmalarını çok satarak dinleyici tarafından çok benimsenmesiyle birçok kez takdir edildi. Müziğini ön planda tutarak basında özel hayatıyla yer almaması sayesinde övüldü. Bazen farklı bulunan video klipleriyle ilgi çekti. Ailesinin Balkan kökenli olmasının bir sonucu olarak şarkılarında sık sık Balkan müziği enstrümanlarına yer verdi, Türkçenin yanı sıra Fransızca ve Yunanca şarkılar da söyledi. Erçetin, kontralto ses aralığına sahiptir.

Lüleburgaz'da Arnavut ve Makedon kökenli bir ailenin kızı olarak dünyaya gelen Candan Erçetin, küçük yaşlarındayken Galatasaray Lisesi'ni kazanarak İstanbul'a yerleşti. Sonraki yıllarda şan eğitimi aldı. İstanbul Üniversitesi'nde Klasik Arkeoloji bölümünü bitirdi. Okuldaki son yılında "Halley" şarkısıyla Türkiye'yi 1986 Eurovision Şarkı Yarışması'nda temsil eden Klips ve Onlar grubunun bir üyesi olarak yarışmaya dahil oldu. Ancak bir süre müzikal kariyerine başlamak istemedi ve arkeoloji eğitimine devam etti. 1995'te Hazırım albümüyle dikkat çeken bir çıkış yaptı, 1997'de hit olan "Yalan" şarkısını içeren Çapkın albümünü yayımladı. 2000'de yılın en çok satanı olan Elbettenin ve 2002'de "Gamsız Hayat" şarkısı eşliğinde yayımlanan Nedenin ardından Melek (2004), Kırık Kalpler Durağında (2009) ve Milyonlarca Kuştuk... (2013) albümlerini satışa sundu. Bu albümlerin dışında hazırladığı Chante Hier Pour Aujourd'hui (2003) ve Aranjman 2011 (2011) albümlerinde Fransızca; Aman Doktor (2005) albümünde ise Yunanca şarkılara yer verdi.

Erçetin, müzikal kariyerinin yanı sıra çeşitli projelerde de yer aldı. 1994'te sunuculuk yapmaya başladı, 2007'de Candan Erçetin'le Beraber ve Solo Şarkılar programını sundu. 2005'te Yıldızların Altında müzikalinin başrolünü oynadı. Gölgesizler (2008) ve Kaptan Feza (2009) filmlerinin müziklerini hazırladı ve yapımında görev aldı. Bir dönem Galatasaray Lisesi'nde müzik öğretmenliği yaptı, 2009'da Galatasaray Üniversitesi'nde diksiyon dersleri vermeye başladı.  25 Haziran 2013 tarihinde Ünal Aysal tarafından Ümit Özdemir ile birlikte Galatasaray SK Başkan Yardımcılığı'na atandı. Erçetin, 2014'te Fransa Cumhurbaşkanı François Hollande tarafından Fransız-Türk ilişkilerine yaptığı katkılar sayesinde Sanat ve Edebiyat Nişanı ile ödüllendirildi, bunun yanı sıra bugüne kadar çalışmalarıyla çok sayıda ödül kazandı.

Hayatı ve kariyeri

1963–94: İlk yıllar ve kariyer başlangıcı
10 Şubat 1963'te anne Priştineli ve baba Üsküplü göçmen bir ailenin kızı olarak Arnavut ve Makedon kökenleriyle birlikte Kırklareli'de dünyaya geldi. İlkokulu Kırklareli'nde bitirdi. Erçetin, 11 yaşında İstanbul'da burs sınavına katıldı ve Galatasaray Lisesi'ni kazandı. 11 yaşında ailesinden ayrıldı. 1978'de İstanbul Belediyesi Şan Okulu'na gitti ve şan dersleri aldı. 1986'da Norveç, Oslo'da düzenlenen Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye'yi Klips ve Onlar grubu bünyesinde "Halley" şarkısını seslendirerek temsil etti ve grup Türkiye'nin o zamana kadarki en iyi derecesini elde etti. Grup, 1987 yılında yine Halley adlı bir albüm yayınladı. Erçetin, 1989 yılında Fransız Chanson'u ile tanıştı. 1990 Eurovision Türkiye finallerinde Cihan Okan ile "Daha Kolay" şarkısını, 1992 Eurovision Türkiye finallerinde ise Sinan Erkoç ile "Kim Bilir Nerdesin" şarkısını seslendirdi.

1995–99: Hazırım ve Çapkın
Candan Erçetin'in ilk albümü Hazırım, 1995 Ağustos'unda yayınlanmıştır. 12 şarkıdan oluşan albümde Gökhan Kırdar çoğunlukta olmak üzere, Sezen Aksu, Yusuf Bütünley, Ahmet ve Balkan halk ezgileri gibi sanatçıların bestelediği şarkılar yer almaktadır. İkinci versiyonu da basılan albümün ilk versiyonunda "Sevdim Sevilmedim" ve "Umrumda Değil (Mix)" bulunmamaktadır. Albümde yer alan "Umrumda Değil", "Hangi Aşk Adil Ki", "Vakit Varken", "Daha", "Nar Çiçeği" ve "Sevdim Sevilmedim" şarkılarına klip çekilmiştir.

1996 yılında yayınlanan diğer bir albüm olan Sevdim Sevilmedim, Candan Erçetin'in ilk remiks EP olup toplamda ikinci albümüdür. 6 şarkıdan oluşan albümde ilk albümde de yer alan "Umrumda Değil" ve "Sevdim Sevilmedim" şarkılarına yapılmış remiks EP'ler yer almaktadır. Candan Erçetin bu albümle birlikte çıkardığı tüm albümlerde remix albüm çıkarmaya başlamıştır.

17 Haziran 1997'de Çapkın albümü sanatçının ikinci stüdyo albümü olup toplamda 3. albümüdür. Albümde 12 şarkı yer alıp, albümün oluşmasında sanatçı çoğunlukla Mete Özgencil ile çalışmıştır. Albümde 10. şarkı olarak bulunan "Yalan" şarkısı büyük bir ilgi görmüş ve yoğun bir dinleyici kitlesi tarafından dinlenmiştir. Albümde yer alan "Yalan" ve "Onlar Yanlış Biliyor" şarkılarıyla ödüller alan sanatçıya, "Her Aşk Bitermiş" adlı parçaya çektiği video klipden yurtdışında en iyi klip ödülü verilmiştir. Albümde yer alan "Yalan", "Çapkın", "Onlar Yanlış Biliyor" ve "Her Aşk Bitermiş" şarkılarına klip çekilmiştir.

1998 Ağustos'u sonuna doğru yayınlanan ve Candan Erçetin'in 2. remiks EP albümü olan Oyalama Artık albümü 7 şarkıdan oluşup "Oyalama Artık", "Aşkı Ne Sandın", "Kaybettik Biz", "Onlar Yanlış Biliyor" şarkıları yeniden düzenlenmiş remiks yapılmış ve "Oyalama Artık" şarkısına klip çekilmiştir.

2000–03: Elbette, Neden ve Chante Hier Pour Aujourd'hui
Mart 1998'e gelindiğinde Candan Erçetin, bir sonraki albümü için planlar yapmaya başladığını belirterek albümün yapısıyla ilgili olarak "Dünyada müziğin nereye gittiğini takip ederek yeni bir sound arıyoruz ancak çizgi fazla değişmeyecek. Kısacası benim çok severek söyleyeceğim şarkılardan oluşacak." sözlerini söyledi. Ağustos 1999'da, yeni albümün çıkışının sonbahar başlangıcına yetişmesinin hedeflendiği ve beş şarkının tamamlandığı öğrenildi. Yeni çalışmanın yayımlanması, 1999 yılına yetişemedi ve 2000 yılına kaydı. Üçüncü Candan Erçetin stüdyo albümü Elbette, 1 Ocak 2000'de Topkapı Müzik etiketiyle yayımlandı. Şarkılardan sekizinin söz yazımını Mete Özgencil tek başına gerçekleştirdi. Erçetin ise altı şarkının bestelenmesinde görev aldı. 1960'larda çıkan Güzide Kasacı şarkısı "Unut Sevme", tekrar seslendirilerek albüme dahil edildi. Elbette, Türkiye'nin çok satan albümler listesinde haftalarca bir numarada kaldı. 2000 yılı sonuna kadar 1 milyon 50 bin kopya satarak yılın en çok satan çalışması oldu. Müzik eleştirmenleri, albüm için olumlu eleştiriler sundular ve çalışmanın şarkıcının kişiliğiyle bütünleştiğini, dinleyenleri farklı coğrafyalarda gezdirdiğini ifade ettiler. Zaman gazetesinden Abdullah Kılıç, albümdeki "Elbette", "Dünya Durma" ve "Unut Sevme" şarkılarının 2000'in en çok dinlenen şarkıları olduğunu belirtti. Aralık 2009'da Elbette, NTV'nin müzik jürileri tarafından 2000'lerin En İyi Türkçe Albümü seçildi.

2001'de NTV'de Günlük Hayat programını sunan Candan Erçetin, yine bu yıl içinde Melih Kibar'ın anısına yapılan Yadigâr albümündeki "Sevdan Olmasa" şarkısını seslendirdi. 17 Mayıs 2002'de, dördüncü stüdyo albümü Nedeni parfüm kokan diski eşliğinde Topkapı Müzik etiketiyle yayımladı. Bu albümle birlikte, Hazırım albümünden bu yana süregelen Mete Özgencil-Candan Erçetin iş birliği son buldu. Müzik eleştirmenleri, Nedeni şarkıcının önceki çalışmalarından farklı ve riskli buldular. Bir önceki albüme adını veren "Elbette" şarkısındaki düz ve sade sözlerin bu albümün tamamına yayıldığına dikkat çektiler. Albümün hit olan çıkış şarkısı "Gamsız Hayat"a klip çekilmesinin ardından "Parçalandım" şarkısına da klip çekildi. MÜYAP albüme satış başarısı yakalaması sayesinde sertifika verdi. Nedendeki bazı şarkıların remiksini içeren albüm ise Eylül 2003'te satışa sunuldu. Yine 2003 yılında şarkıcı, Fransız şansonlarını modern düzenlemelerle seslendirdiği Chante Hier Pour Aujourd'hui albümünü yayımladı. Ayrıca Show TV dizisi Hayat Bilgisinin ilk bölümünde oynadı.

2004–12: Melek, Aman Doktor, Kırık Kalpler Durağında ve Aranjman 2011
Candan Erçetin'in beşinci stüdyo albümü olan Melekin hazırlıkları, bir önceki stüdyo albümü Nedenin yayımlanmasından hemen sonra başladı. Çalışmalar kapsamında yirmi beş şarkı ortaya çıktı ve bunlardan on bir tanesi albüme dahil edildi. Nihayetinde albüm 17 Haziran 2004'te Pasaj Müzik tarafından yayımlandı. Böylece Melek, Erçetin'in ilk albümünden bu yana çalıştığı Topkapı Müzik'ten ayrılmasından sonra farklı bir yapım şirketiyle çalışarak çıkardığı ilk albümü oldu. Melekte yer alan "Şehir" şarkısında Ceza, konuk şarkıcı olarak yer aldı. Müzik eleştirmenlerine göre herkese seslenebilen şarkılar içeren albüm, Türkiye'de D&R'ın çok satan albümler listesine 27 Haziran 2004 tarihinde bir numaradan giriş yaptı ve haftalar boyu zirvede kalmaya devam etti. MÜYAP albümün 2004 yılı içinde 406 bin kopya sattığını açıklayarak albüme altın sertifika verdi. Erçetin, aynı yıl Beyazıt Öztürk, Ceza, Nev ve Harem ile birlikte Fanta Gençlik Festivali kapsamında Türkiye'yi dolaşarak 23 gün içinde 17 şehirde konser verdi. Murathan Mungan için oluşturulan saygı albümü Söz Vermiş Şarkılarda (2004) yer alan "Çember" şarkısını seslendirdi. Temmuz 2005'te, Melekteki çeşitli şarkılarının remikslerinden oluşan Remix'5 albümü Pasaj Müzik etiketiyle yayımladı.

2005'in ilk aylarında, Beyazıt Öztürk ile başrolünü paylaştığı Yıldızların Altında müzikalinde oynayan şarkıcı, Türk-Yunan kültürüne ait geleneksel şarkıları seslendirdiği Aman Doktor albümünü ise DMC etiketiyle aynı yıl 9 Aralık'ta yayımladı. Albümdeki şarkıların bir kısmını Türkçe, bir kısmını Yunanca seslendirdi. Aman Doktor, Türkiye'de çok satanlar listesinde bir numaraya yükseldi ve 2005 yılı içinde 105 bin; 2006 yılı içinde ise 49.500 kopya sattı. Satışlarının 100 bini geçmesi sayesinde MÜYAP tarafından altın sertifikayla ödüllendirildi. Erçetin, Haziran 2006'da Yabancı Damat dizisinin 68. bölümüne konuk olarak Eftelya ve Memik'in düğününde şarkı söyledi. 2007-08 yılları arasında TRT 1'de yayınlanan Beraber ve Solo Şarkılar adındaki programın sunuculuğunu yaptı; Çeyrek (2007) albümündeki "Gelmiyorsun" şarkısını ve Söz Müzik Teoman (2008) albümündeki "Kim" şarkısını seslendirdi. Temmuz-Ağustos 2007'de Beyazıt Öztürk ile birlikte tekrar Fanta Gençlik Festivali kapsamında turneye çıkarak 17 konser verdi. Ağustos 2007'de, Kalbimiz Sokakta Atıyor projesi kapsamında sahipsiz hayvanlar için Kuruçeşme Arena'da Ajda Pekkan, Hande Yener, Sezen Aksu ve Yaşar gibi isimlerle beraber konser verdi.

Candan Erçetin, Ocak 2009'da yayımlanan Gölgesizler filminin yapımcılığını üstlendi ve filmin her aşamasında çeşitli sorumluluklar üstlendi. Film için hazırladığı "Ben Kimim" şarkısını ise Kasım 2008'de yayımladı. Şarkı, Billboard Türkçe Top 20'de on beş haftadan fazla kaldı ve iki numaraya kadar ilerledi. Daha sonradan altıncı stüdyo albümü Kırık Kalpler Durağındaya dahil edilen şarkılar arasında yer aldı. Erçetin'in altıncı stüdyo albümü Kırık Kalpler Durağında, şarkıcının "5 yıl, 5 ay, 27 gün süren suskunluğunun ardından" 16 Aralık 2009'da Pasaj Müzik tarafından satışa sunuldu. Çıkar çıkmaz 100.000 adet sipariş alan ve Türkiye'de D&R'ın çok satan albümler listesinde zirveye oturan albümde, Esmeray'ın ilk kez seslendirdiği "Unutama Beni" şarkısı yeniden yorumlandı; "Gözler" şarkısında  Neyzen Tevfik ve Ömer Hayyam'ın şiirlerinden dizelere yer verildi. Müzik eleştirmenleri, Erçetin'in duraklama evresi sonrasında gelen albüm için genel anlamda olumlu eleştiriler sundular; şarkıcının entelektüel çizgisi ve farklılığının bu çalışmada da görülebildiğini ve çalışmanın tamamında baştan sona kadar dinlenebilecek bestelerin olduğunu belirttiler. "Kader", "Kırık Kalpler Durağında" ve Cemal Safi'nin yazdığı "Git" şarkıları albümün video klip çekilen şarkıları oldu. Bunlardan "Kader", Kaptan Feza (2010) filminin müziklerinden biri olarak kullanıldı. 2011'de yarı Fransızca yarı Türkçe şarkılardan oluşan Aranjman 2011 albümünü piyasaya süren şarkıcı, 2012'de ise Orhan Gencebay'ın altmışıncı sanat yılını kutlamak için hazırlanan Orhan Gencebay ile Bir Ömür albümündeki "Beni Böyle Sev" şarkısını seslendirdi.

2013–günümüz: Milyonlarca Kuştuk... ve Ah Bu Şarkıların Gözü Kör Olsun
Yedinci stüdyo albümünün hazırlıklarına 2011 yılında başlayan Candan Erçetin, toplam bir yıl süren yapım ve kayıt aşamalarının ardından albümü tamamlayarak 3 Haziran 2013'te Milyonlarca Kuştuk... adıyla sessiz sedasız bir şekilde yayımladı. Bu tarihin Taksim'deki Gezi Parkı protestolarına denk gelmesi sebebiyle albüm tanıtımları ertelendi ve tanıtımlar ilk başta yalnızca şarkıcının resmî sitesi ile müzik şirketinin sitesinde yapıldı. Albümün adı, albümdeki aynı adlı şarkıya da konu olan Zümrüd-ü Anka efsanesinden yola çıkılarak belirlendi. Erçetin albüm için, Nâzım Hikmet'in "Bence Şimdi Sen De Herkes Gibisin" şiirini besteleyerek seslendirdi. Türkiye'de D&R'ın çok satan albümler listesinde bir numaraya yükselen Milyonlarca Kuştuk..., 2013 yılının sonuna kadar 50.000 fiziki kopya satarak Türkiye'de en çok kopya satan beşinci albüm oldu. Dijital ortamda ise 54.790 kez indirilerek yılın en çok indirilen onuncu albümü oldu.

Erçetin, Ocak 2014'te Fransa Cumhurbaşkanı François Hollande tarafından Fransız-Türk ilişkilerine yaptığı katkılardan dolayı Sanat ve Edebiyat Nişanı ile ödüllendirildi. Haziran 2014'te Galatasaray'ın yönetiminde başkan yardımcılığı görevine atandı; Temmuz 2014'te ise bir sonraki sezon için kulübün basketbol şubesinden sorumlu yönetim kurulu üyesi olacağı duyuruldu. 12 Aralık 2014'te Beyazıt Öztürk'ün sunduğu Beyaz Showa katılan şarkıcı, Öztürk'ün "Git" şarkısına parodi bir video klip çekmesi üzerine klibe cevap vererek Öztürk'le şarkının sözleri üzerinden parodilerle atışmaya başladı. Haftalarca süren atışmalarda Erçetin; Demet Akbağ,  Derya Şensoy, Esra Erol, Gupse Özay ve Saba Tümer ile birlikte Öztürk'e "kadın dayanışmalı" bir cevap verirken; Öztürk ise Erçetin'e Ali İhsan Varol, Emre Karayel, Hayko Cepkin, Mustafa Üstündağ, Nuri Alço ve Ümit Besen ile birlikte "erkek dayanışmalı" bir cevap verdi. Atışmalar, 23 Ocak 2015'te Erçetin'in tekrar Beyaz Showa katılıp Öztürk ile düet yapmasıyla sonlandı. Sözcü, bu müzikli atışmalar sayesinde Erçetin'in popülaritesinin bir hayli artırdığına dikkat çekerek, atışmaların sürdüğü haftalarda şarkıcının Google'da en çok arananlar arasına girdiğini ve Facebook sayfasının beğenilerinin 600 bin kişi arttığını belirtti. 25 Nisan 2015 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından 18 Mart Şehitleri Anma Günü ve Çanakkale Zaferi'nin 101. Yıl Dönümü için hazırlanan, resmi Youtube kanalından yayınlanan Çanakkale Türküsü'nün seslendirildiği videoda yer almıştır.

Kasım 2015'te Türk sanat müziği tarzındaki sekizinci stüdyo albümü Ah Bu Şarkıların Gözü Kör Olsunu piyasaya sürdükten sonra Erçetin, kariyerine "Kim Korkar" ve "Değişiyoruz" adlı şarkılarıyla devam etti. Aynı yıl içerisinde, Kardeş Türküler ile işbirliği yaptı ve "Bekle" adlı şarkıda yer aldı. 2019 yılında Erçetin, Mustafa Kotan'ın yönettiği Annem (2019) filminin müziği için, Elbette adlı albümünden "Annem" adlı şarkısını yeniden yorumlandı. Yeni versiyonun video klibi Kotan tarafından yönetildi ve Eylül 2019'da yayınlandı. Şarkıcının sahnede 25'inci yılını doldurmasını kutladığı single'ı "İyi ki", 31 Ocak 2020'de dijital müzik platformlarındaki yerini aldı. 21 Eylül 2020'de Alzheimer hastalığını konu ederek sözlerini yazdığı Sadan Hanım film müziği  "Sakin Birakma" dijital platformlarda yayımlandı.

Diskografi

 Hazırım (1995)
 Çapkın (1997)
 Elbette (2000)
 Neden (2002)
 Melek (2004)
 Kırık Kalpler Durağında (2009)
 Milyonlarca Kuştuk (2013)
 Ah Bu Şarkıların Gözü Kör Olsun (2015)

Filmografi

Televizyon programları
 Candan Erçetin'le Beraber ve Solo Şarkılar (7 Mart 2007 - 16 Haziran 2008)

Aldığı ödül ve nişanlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar

1963 doğumlular
Kırklareli doğumlular
20. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
1980'lerin şarkıcıları
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
Türk kadın dizi oyuncuları
Türk kadın sinema oyuncuları
Türk öğretmenler
Türk kadın şarkıcı-şarkı yazarları
Türk televizyon sunucuları
Arnavut asıllı Türkler
Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğrenim görenler
Galatasaray SK yöneticileri
Kosova Arnavutları
Kuzey Makedonya Arnavutları
Arnavut pop şarkıcıları
Türk kadın pop şarkıcıları
Topkapı Müzik sanatçıları
Pasaj Müzik sanatçıları
DMC sanatçıları
Légion d'honneur sahipleri
Altın Kelebek Ödülü sahipleri

Candan Erçetin


Opal ile karıştırılmamalıdır.
Opel Automobile GmbH, Groupe PSA'ya ve daha önce General Motors'a ait bir Alman otomotiv şirketidir.

Opel ayrıca şunları da ifade edebilir:
 OPEL Networks, Avustralya'da faaliyet göstermiş eski bir telekomünikasyon sağlayıcısı
 Opel (albüm), Syd Barrett'in bir albümü.

Kişiler
Adam Opel  (1837-1895), Alman otomobil şirketi Opel'in kurucusu
Fritz von Opel (1899-1971), Wilhelm von Opel'in tek çocuğu ve Opel şirketinin kurucusu Adam Opel'in torunu
Jackie Opel  (1938-1970), Barbadoslu şarkıcı
John R. Opel (1925-2011), ABDli bilgisayar iş adamı
Nancy Opel (doğum 1957), Amerikalı şarkıcı, oyuncu ve öğretmen
Rikky von Opel (doğum 1947), Lihtenştaynlı eski bir yarışçı
Robert Opel (1939-1979), Amerikalı fotoğrafçı
Wilhelm von Opel (1871-1948), Alman otomobil üreticisi Opel'in kurucularından biri

Opel (anlam ayrımı)


Andrija Pivčević (Gata, 1945. - Split, 21. listopada 2019.), hrvatski televizijski i filmski snimatelj iz Splita, majstor profesionalnog i amaterskog filma.

Životopis
Rodio se u Gatima 1945. godine. Bio je član Kino kluba Split. Među igranim filmovima koje je kao direktor fotografije snimio su:
 Ludi dani (1977.) redatelja Nikole Babića
 Medeni mjesec (1983.) redatelja Nikole Babića
 Crveni i crni (1985.) redatelja Miroslava Mikuljana
 Kuća na pijesku (1985.) redatelja Ivana Martinca
 Večernja zvona (1986.) redatelja Lordana Zafranovića
 Haloa, praznik kurvi (1988.) redatelja Lordana Zafranovića
 Povratak Katarine Kožul (1989.) redatelja Slobodana Praljka

Nagrada
Slobodna Dalmacija mu je dodijelila svoju nagradu Emanuel Vidović za životno djelo u području umjetnosti.

Izvori

Životopisi, Split
Hrvatski filmski snimatelji
Hrvatski televizijski snimatelji

Andrija Pivčević (snimatelj)


Die Kunst der Fuge album je klasične glazbe s Bachovim  djelom Die Kunst der Fuge. Snimio ga je Pierre-Laurent Aimard i objavio u siječnju 2008. godine Deutsche Grammophon.

Proizvodnja
Snimljen je u jesen 2007. godine u Mozartovoj dvorani Bečke koncertne kuće.

2009. godine pojavio se dokumentarni "Piano Mania", koji je usredotočen na pripremu i snimanje "Die Kunst der Fuge" Aimarda.

Skladbe
 Contrapunctus 1 – 03:01
 Contrapunctus 2 – 02:38
 Contrapunctus 3 – 03:11
 Contrapunctus 4 – 03:05
 Contrapunctus 5 – 03:07
 Contrapunctus 6. a 4 in Stylo Francese – 04:40
 Contrapunctus 7. a 4 per Augmentationem et Diminutionem – 04:09
 Contrapunctus 8. a 3 – 07:01
 Contrapunctus 9. a 4 alla Duodecima – 02:18
 Contrapunctus 10. a 4 alla Decima – 03:44
 Contrapunctus 11. a 4 – 07:04
 Contrapunctus inversus 12.1 a 4 – 03:01
 Contrapunctus inversus 12.2 a 4 – 03:14
 Contrapunctus inversus 13.1 a 3 – 02:08
 Contrapunctus inversus 13.2 a 3 – 02:16
 14. Canon alla Ottava – 02:20
 15. Canon alla Decima in Contrapunto alla Terza – 04:16
 16. Canon alla Duodecima in Contrapunto alla Quinta – 01:59
 17. Canon per augmentationem in Contrario Motu – 08:03
 18. Fuga a 3 Soggetti (Contrapunctus 14) – 07:18

Recepcija
U svojoj recenziji za "Der Spiegel", Joachim Kronsbein piše: Rad je "komplicirani i sofisticirani rad gotovo matematički dešifrirane ljepote". Zaključuje sastanak sa sljedećim zaključkom:

Eine Aufnahme für Kenner, für die happy few, die ihre Freude daran haben werden, über Details und Gesamtkonzeption zu richten und ausgiebig zu rechten
(njemački Snimanje za poznavatelje, za malu skupinu sretnika, o potankostima i za ocjenjivanje ukupne koncepcije.)

Vanjske poveznice
 Die Kunst der Fuge (Discogs)
 Pierre-Laurent Aimard govori o djelu (video)

Izvori

Albumi iz 2008.

Die Kunst der Fuge (album)


Baylor College of Medicine (BCM) is a medical school and research center in Houston, Texas, within the Texas Medical Center, the world's largest medical center. BCM is composed of four academic components: the School of Medicine, the Graduate School of Biomedical Sciences; the School of Health Professions, and the National School of Tropical Medicine.

The school is part owner, alongside Catholic Health Initiatives (CHI), of Baylor St. Luke's Medical Center, the flagship hospital of the CHI St. Luke's Health system. Other affiliated teaching hospitals and research institutes include Harris Health System's Ben Taub Hospital, Texas Children's Hospital, The University of Texas MD Anderson Cancer Center, TIRR Memorial Hermann, the Menninger Clinic, the Michael E. DeBakey VA Medical Center, and the Children's Hospital of San Antonio. On November 18, 2020, Baylor College of Medicine announced a new affiliation with Baylor Scott & White Health. This will result in the development of a new regional medical school campus in Temple, Texas, which will enroll 40 students per year starting in fall 2023.

History
Baylor College of Medicine was founded in 1900 in Dallas, Texas, by a group of Dallas physicians as the University of Dallas Medical Department, despite the absence of any institution under the University of Dallas name. This occurred following a meeting of Dallas area physicians on August 16, 1900, for the purpose taking the preliminary steps to establish a medical college. The majority of physicians in attendance opposed the creation of a medical college; however, the remaining physicians in favor set up a committee of medical professional and three laymen to secure a board of directors for the proposed college.

The school's charter was filed with the Texas Secretary of State on September 15, 1900, with three physicians as the incorporators: Drs. Samuel E. Milliken, J. B. Titterington, and Lawrence Ashton. The school opened on November 19, 1900, with 81 students in a former synagogue, Temple Emanu-el, located at 292 Commerce Street (today 1306 Commerce Street).

In 1903, an alliance with Baylor University in Waco was formed and the name was changed to Baylor University College of Medicine.

By 1918, Baylor University College of Medicine was the only private medical school in Texas.

Relocation to Houston
The M.D. Anderson Foundation invited Baylor to join the newly formed Texas Medical Center in Houston in 1943. The school opened in the medical center July 12, 1943, in a converted Sears, Roebuck & Co. warehouse, with 131 students. Four years later, Baylor moved to its present site in the Roy and Lillie Cullen Building, the first building completed in the Texas Medical Center.

In 1948, Michael E. DeBakey joined the faculty as chair of the Department of Surgery, and the following year, the Graduate School of Biomedical Sciences was established. Baylor's rise in prominence began in the 1950s when DeBakey's surgical techniques garnered international attention. In the 1960s, the college underwent its first major expansion.

Independence and expansion
In 1969, the college separated from Baylor University and became an independent institution, which allowed it access to federal research funding, changing its name to Baylor College of Medicine. That same year, BCM negotiated with the Texas Legislature to double its class size in order to increase the number of physicians in Texas.

Disaffiliation from Houston Methodist Hospital
In 2004, Baylor did not renew its affiliation agreement with Houston Methodist Hospital, the school's primary private adult teaching hospital, following contentious discussions between the two institutions. This split is notable as the only instance in American medical history of a medical school and one of its primary teaching hospitals parting ways.

Recent history
In 2005, Baylor College of Medicine began building a hospital and clinic, to be called the Baylor Clinic and Hospital, slated to open in 2011. In 2009, the college postponed construction for financial reasons, with the outer shell of the hospital completed but the interiors remaining unfinished.  In March 2012, BCM decided to convert the building to an outpatient clinic center. In 2009, BCM entered into discussions with Rice University regarding a potential merger between the two Houston institutions. After extensive meetings, the boards at both institutions decided that each school would remain independent. In 2010, Baylor University entered into talks with BCM to strengthening ties to each other; however, the merger did not occur. Baylor University Board of Regents appoints 25% of the Baylor College of Medicine's Board of Trustees.

On June 21, 2010, Dr. Paul Klotman was named as the President and CEO of the Baylor College of Medicine.

In January 2014, BCM and CHI St. Luke's announced they would become joint owners of Baylor St. Luke's Medical Center, a hospital at the Texas Medical Center (formerly known as St. Luke's Episcopal Hospital, then St. Luke's Medical Center after it was purchased by Catholic Health Initiatives in 2013). A partially completed hospital building on the BCM–McNair Campus is slated to open in 2015 and will become BCM's acute-care hospital and main medical teaching facility.

On November 18, 2020, Baylor College of Medicine announced a new affiliation with Baylor Scott & White Health that will result in the development of a new regional medical school campus in Temple, Texas which will enroll 40 students per year starting in fall 2023.

Reputation
The Graduate School of Biomedical Sciences is among the top 25 graduate schools in the United States. Within the School of Health Professions, the Nurse anesthetist program ranks 2nd and the physician assistant program ranks 3rd. A program in Orthotics and Prosthetics began in 2013, with 18 students in the first class. The National School of Tropical Medicine is the only school in the nation dedicated exclusively to patient care, research, education and policy related to neglected tropical diseases. A program in Genetic Counseling began in 2018, with 8 students in the first class.

School of Medicine
Each year the medical school matriculates around 185 students, around 75% of whom are Texas residents. As of April 2020, Baylor College of Medicine is the third least expensive private medical school in the country in terms of tuition.

Curriculum
The MD curriculum consists of 1.5 years of preclinical foundational sciences, followed by 2.5 years of clinical curriculum.

It is one of the few medical schools in the United States that is structured with an accelerated 1.5 year preclinical curriculum.

Dual degree programs
Baylor offers four programs that give medical students the opportunity to earn a second degree alongside the Doctor of Medicine (MD) degree.

 MD/PhD with the Graduate School of Biomedical Sciences
 MD/MPH with the UTHealth School of Public Health
 MD/MBA with the Rice University Jesse H. Jones School of Business
 MD/JD with the University of Houston Law Center

Baylor College of Medicine is one of only 51 medical institutions in the United States to offer a Medical Scientist Training Program. This federally sponsored and highly competitive program allows exceptionally well-qualified students to study for a combined MD and Ph.D. in a medical science to be earned in 7–9 total years.  Typically, 8–12 students matriculate into this program per year and receive free tuition in addition to a stipend of $29,000 per academic year.

Graduate School of Biomedical Sciences
The GSBS ranks 25th for best Ph.D. program in the biological sciences.
Overall, in 2018 BCM ranked 20th in terms of research funding from the National Institutes of Health based on rankings done by the Blue Ridge Institute.

School of Health Professions
Physician Assistant

The School's Physician Assistant Program which began in 1971 as a certificate program, was elevated to Bachelor of Science status in 1975, and on to a Master of Science program in 1989.  Today, this program ranks 3rd among the nation's physician assistant programs according to U.S. News & World Report.

Nurse Anesthesia

The 2012 graduates of the Graduate Program in Nurse Anesthesia Program were the first to earn their doctorate of nursing practice from the Program. Developed from a 1968 a certificate program that was offered by the Harris County Hospital District, now the Harris Health System, in 1983, it became a Master of Science degree program under the auspices of Baylor. This program ranks 2nd in the nation among training programs in nurse anesthesia according to U.S. News & World Report.

Orthotics and Prosethetics

The Orthotics and Prosthetics Program welcomed its first students in June 2013. It is a 30-month program, where the first 12 months are dedicated to the didactic curriculum, and the following 18 months are spent on clinical rotations and research. It Is the only program in the country to integrate a series of full-time clinical rotations exposing students to six core areas of expertise designed to meet the requirements of the NCOPE-approved residency.

Genetic Counseling

In 2018, the Genetic Counseling Program welcomed its first students. It is a 21-month program consisting of didactic coursework, clinical rotations, and a student thesis. Genetic counseling students rotate through prenatal, pediatric, adult, cancer, and specialty clinics at Baylor College of Medicine and its affiliated hospitals in and around the Texas Medical Center.

Residency training
Baylor College of Medicine sponsors Graduate Medical Education in more than 80 ACGME-accredited, and 40 Texas Medical Board (TMB)-approved training programs.

At Baylor College of Medicine residents and fellows learn from one of the most diverse patient populations anywhere in the country. This is partially due to the diversity found within the city of Houston, which has no single majority ethnic group. The hospitals of the Texas Medical Center and Houston's status as a hub for international industry also draw patients from every corner of the globe. Adding to this diversity are the many and varied settings in which residents and fellows have the opportunity to train, including Baylor St. Luke's Medical Center and Baylor's many affiliated hospitals.

Research

Biomedical research
In 2013, Baylor College of Medicine ranked 19th in terms of research funding from the National Institutes of Health based on rankings done by the Blue Ridge Institute,.

Hospital affiliations

BCM is affiliated with many of the hospitals of the Texas Medical Center. BCM's affiliations include:

Notable faculty members

Christopher Amos, PhD — Genetic epidemiologist (cancer)
Sharmila Anandasabapathy, MD — Gastroenterologist, global health
Oluwatoyin Asojo, PhD — Crystallographer, tropical medicine
John C. Baldwin, MD — Cardiovascular surgeon. First successful heart "auto-transplantation" to repair a cardiac tumor
Andrea Ballabio, MD — Geneticist
Arthur L. Beaudet, M.D. — Geneticist, member of the National Academy of Sciences.
Christine Beeton, PhD — Immunologist
Hugo J. Bellen — Developmental biologist; Howard Hughes Medical investigator.
Malcolm Brenner, MD, PhD. Geneticist.
William "Bill" R. Brinkley — Cell biologist and early contributor to discovery of mitotic spindle apparatus
William E. Brownell, PhD — Biophysicist, researcher into mammalian hearing
F. Charles Brunicardi, MD — Surgeon. Editor-in-Chief of Schwartz's Principles of Surgery
Nathan Bryan — Industrial researcher and adjunct assistant professor
Janet S. Butel, PhD — Molecular virologist
Selma Calmes, MD — Anesthesiologist.
C. Thomas Caskey — Internist, geneticist and biomedical entrepreneur. Discovered/investigated universality of the genetic code and its stop/start mechanism. Howard Hughes Medical Investigator.
Wah Chiu, PhD — Biophysicist
Denton Cooley, MD — Cardiovascular surgeon. Innovations include aortic aneurysm repair, heart valve replacement, bloodless cardiac surgery for Jehovah's Witnesses, 1st successful implantation of artificial heart. Founder of the Texas Heart Institute. Winner, Presidential Medal of Freedom.
Michael E. DeBakey, MD — Cardiovascular surgeon. Innovations include coronary bypass, carotid endarterectomy, artificial heart, ventricular assist device, aortic aneurysm repair. Winner, Presidential Medal of Freedom, National Medal of Science, Congressional Gold Medal.
David Eagleman, PhD — Neuroscientist, popular writer
Hashem El-Serag, MD — Internist and gastroenterologist
Ralph Feigin, MD — Pediatrician (infectious diseases). Editor-in-Chief, Textbook of Pediatric Infectious Diseases
Charles Fraser, MD — Pediatric surgeon
O. H. Frazier, MD — Cardiovascular surgeon (heart transplants).
Glen Gabbard, MD — Psychiatrist and psychoanalyst
Richard A. Gibbs, PhD — Geneticist
Margaret Goodell, PhD — Cancer biologist (stem cells)
Wayne Goodman, MD — Psychiatrist. Co-developer, Yale–Brown Obsessive Compulsive Scale
David C. Hilmers, MD, MS, MPH — Astronaut, internist, pediatrician
Donald Holmquest, MD, PhD, JD — Astronaut, radiologist (nuclear medicine), attorney
Peter Hotez, MD, PhD — Pediatrician (infectious diseases), tropical medicine
Mohit Khera  F. Brantley Scott Chair in Urology.
Mark Kline, MD — Pediatrician (infectious diseases, HIV/AIDS).
Peter H. Lin, MD — Cardiovascular surgeon
James R. Lupski, MD, PhD — Molecular geneticist. Co-discoverer, Potocki-Lupski syndrome
Kenneth Mattox, MD — Surgeon
Elizabeth McIngvale, PhD — Social worker (OCD advocate)
Read Montague, PhD — Neuroscientist
Daniel Musher — Microbiologist.
David L. Nelson, PhD — Cancer researcher
Bert W. O'Malley — Geneticist. National Medal of Science winner. Member, National Academy of Sciences.
C. Kent Osborne, MD — Oncologist.
David Poplack, MD — Pediatric oncologist.
Lorraine Potocki, PhD — Medical geneticist. Co discoverer, Potocki-Lupski syndrome and Potocki-Shaffer syndrome
Michael J. Reardon, MD — Cardiovascular surgeon. First successful cardiac auto transplantation for cardiac sarcoma.
JoAnne S. Richards, PhD — Cell biologist (ovarian cancer). Member, American Academy of Arts and Sciences
Susan M. Rosenberg, PhD — Cancer researcher (DNA mutations)
Kevin Slawin, MD — Urologist
David Sugarbaker, MD — Cardiovascular surgeon
Huda Zoghbi — Neuropsychiatrist. Member of National Academy of Sciences; Howard Hughes investigator
Blaž Zupan, PhD — Computer scientist

Affiliated schools
 Michael E. DeBakey High School for Health Professions
 Baylor College of Medicine Academy at Ryan
 Baylor College of Medicine Biotech Academy at Rusk

References

External links
 Official website

Baylor College of Medicine
Institutions in the Texas Medical Center
Medical schools in Texas
Universities and colleges in Houston
Universities and colleges established in 1900
Universities and colleges accredited by the Southern Association of Colleges and Schools
Tropical medicine organizations
1900 establishments in Texas

Baylor College of Medicine


La piscine de Kemi (en ) est une piscine située dans le quartier de Sauvosaari à Kemi en Finlande.

Bâtiment
La piscine a été conçue par Aarne Ervi et sa construction s'est achevée en 1967.
Elle a été rénovée et agrandie en 1997 par Jukka Siren.

La piscine dispose de cinq bassins, d'un toboggan, d'un mur d'escalade fixe, de quatre saunas et d'un sauna sur mesure, ainsi que d'une salle de sport, des vestiaires avec des installations de garde d'enfants.
La piscine de Kemi dispose de  de bassins.

Cent neuf panneaux solaires d'environ 70 × 150 centimètres ont été installés sur le toit de l'extension de la piscine de Kemi pour produire l'électricité couvrant les besoins énergétiques de la piscine.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Liens internes

Bâtiment à Kemi
Kemi
Bâtiment de Aarne Ervi

Piscine de Kemi


ෆේස්බුක් යනු ලොව සුප්‍රකට සමාජ ජාල වෙබ් අඩවියකි. මෙය 2004 පෙබරවාරි 04 දින අරඹනු ලැබූ අතර 2013 සැප්තැම්බර් මාසය වන විට  බිලියන 1.19 ක පරිශීලකයන් පිරිසකගෙන් සමන්විත විය. පරීශීලකයන් වෙබ් අඩවියට ඇතුළුවීමට ප්‍රථම ලියපදිංචි විය යුතුය. ඕනෑම වයසක අයෙකුට මෙහි ලියා පදිංචි විය හැකිය.පරිශීලකයන්ට තවත් අය මිතුරන් ලෙස එකතු කරගත හැකි අතර, තමන් ගේ ගිණුම් වල තමන් ගේ තොරතුරු යාවත්කාල කරගත හැකිය. මිට අමතරව තවත් අයට පණිවිඩ යැවීමට හා විවිධ ආයතන විසින් අරඹන ලද ජාල වෙත සම්බන්ධ වීමටද හැකියාව ලැබේ. මීට අමතරව, පරිශීලකයන්ට පොදු අදහස් ඇති අය සිටින කණ්ඩායම් වලට එක් විය හැක, තමා වැඩකරනා ස්ථානය, පාසල් විශ්ව විද්‍යාල වැනි තමාගේ අඳුරන මිතුරන්ද සොයාගත හැක. එසේම  "People From Work" ,"Close Friends" ලෙස මිතුරන් වර්ගිකරණය කර ගැනීමේ පහසුකමක්ද ඇත.

ෆේස්බුක් නිර්මාණය කෙරෙණු ලැබුනේ මාක් සකර්බර්ග් ප්‍රධානත්‍වයෙන් ඔහුගේ මිතුරුන් වූ එඩුආර්ඩෝ සෙවරින්,ඩස්ටින් මොස්කොවිට්ස් හා ච්‍රිරිස් හගස් විසිනි. නිර්මාතෘන් විසින් වෙබ් අඩවියේ සාමාජිකත්වය හාවර්ඩ් සරසවියේ සිසුන්ට පමණක් සීමාකරනු ලැබුනි, නමුත් එය අවට පාසල් අතර ද, බොස්ටන් ප්‍රදේශයේ හා ස්ටැන්ෆෝඩ් සරසවිය අතර ව්‍යප්තවිණි. අවුරුදු 13ට වැඩි පරිශීලකයන්ට අඩවිය ඇරඹීට පෙර එයට ටිකෙන් ටික සෙසු සරසවිවල සිසුන් එකතු කර ගැනුනා. කෙසේ නමුත්, අඩවියේ සේවා කොන්දේසිවලට පටහැණිව අවුරුදු 13ට අඩු ළමයින්‍ගේ ගිණුම් මිලියන 7.5ක් ද, අවුරුදු 10ට අඩු ළමයින්ගේ ගිණුම් මිලියන 5ක්ද තිබෙනා බව 2011 මැයි ක'න්ස්යුමර් රිපොට්ස් සමීක්‍ෂණ වාර්ථාවකට අනුව  හෙළිව ඇත.

2005 මැයි වනවිට ඇසේල් හවුල්කරුවන් ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 12.7 ද ජිම් බ්රේයර් ඩොලර් මිලියනයක් ද බැගින් සමාගමේ ආයෝජනය කළේය.2009 ජනවාරිය වන විට Compete.com වෙබ් අඩවියේ ශ්‍රේණිගත කිරීම් වලට අනුව ෆේස්බුක් යනු ලොව වැඩිම සක්‍රිය පරිශීලකයන් ප්‍රමාණයක් සිටින සමාජජාල වෙබ් අඩවිය වන අතර මේ වන විට ලොව ජනප්‍රියතම වෙබ් අඩවිය වන්නේද මෙයයි.

ෆේස්බුක්


الموهوك هي قبيلة من الأمريكيون القدماء في أمريكا الشمالية، هي عضو في اتحاد الإيراكوي التي تعرف عن نفسها كأمة.
كانوا يعيشون في وادي الموهوك، بالقرب من بحيرة أونتاريو. حاليًا يتواجدون في سانت ريجيس بنيويورك، في الكيبك وبعضهم في أونتاريو.

عدد الموهوك في 1650 كان حوالي نحو 5,000 نسمة، ولكنه انخفض إلى 2,500 في 1660. وفي عام 1960 كان عددهم 1820 في نيويورك، والذي زاد إلى 5,000 في عام 1980. وفقا لبعض المصادر، لا يزال حوالي 3,000 يتكلم اللغة الأصلية. وفي عام 1990 كان هناك 25,000، منهم نحو 13,154 في كيبك. في كندا، فقط نحو 530 يتكلمون لغة إيراكوي. ووفقا لبيانات التعداد في الولايات المتحدة عام 2000، كان هناك 26.851 في الولايات المتحدة، و 29.742 في كيبيك وأونتاريو.

انظر أيضا
 إيروكواس

مراجع

أمريكيون
تاريخ الأمريكيين الأصليين في فيرمونت
تاريخ الأمريكيين الأصليين في ولاية نيويورك
قبائل أمريكية أصلية في بنسيلفانيا
قبائل أمريكية أصلية في فيرمونت
قبائل أمريكية أصلية في ولاية نيويورك

الأمم الأولى في أونتاريو

الأمم الأولى في كيبك

موهوك


An Homalopetalum hypoleptum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Soto Arenas. An Homalopetalum hypoleptum in nahilalakip ha genus nga Homalopetalum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Homalopetalum

Homalopetalum hypoleptum


Starozavjetni opisi homoseksualnosti utječu na židovska i kršćanska stajališta i tumačenja istospolnih odnosa.

Sodoma

U Knjizi postanka, Sodoma i Gomora spomenuti su kao gradovi čiji stanovnici čine opačine. Riječ "sodomija", obično korištena kao naziv za analni snošaj, nastala je od naziva peccatum Sodomiticum, jer Biblija spominje dvojicu anđela koji su došli u kuću Abrahamova nećaka Lota, a koje su građani Sodome zatražili:
"Još ne bijahu legli na počinak, kad građani Sodome, mladi i stari, sav narod do posljednjeg čovjeka, opkole kuću. Zovnu Lota pa mu reknu: "Gdje su ljudi što su noćas došli k tebi? Izvedi nam ih da ih se namilujemo?" Lot iziđe k njima na ulaz, a za sobom zatvori vrata. "Braćo moja," reče on, "molim vas, ne činite toga zla! Imam, evo, dvije kćeri s kojima još čovjek nije imao dodira: njih ću vam izvesti pa činite s njima što želite."

Najčešće objašnjenje zašto je Lot ponudio svoje kćeri jest da je tako htio zaštititi goste od spolnog nasilja, jer je zaštita gosta u tom dijelu svijeta bila sveta dužnost domaćina.

Levitski zakonik
Levitski zakonik zabranjuje i osuđuje muški istospolni čin:

Premda Levitski zakonik ne spominje žensku homoseksualnost, spomen muških odnosa koristi se u Talmudu za osudu lezbijskih odnosa.

David i Jonatan

Osobna veza Davida i Jonatana uglavnom je tumačena kao vrlo prisno prijateljstvo dvojice muškaraca. Uglavnom se smatra da je njihova ljubav bila platonska, ali neka suvremena tumačenja pokušavaju prepoznati da bi ona bila romantična ili seksualna.

Prostitucija
U Prvoj i Drugoj knjizi o kraljevima, riječ kadeshim označava "posvećene muškarce", koji su imali važnu ulogu u religiji Izraelaca, premda su kraljevi Jošafat i Jošija, pripadnici jahvizma, uveli štovanje Jahve kao jedinog boga. Kadeshim su protumačeni kao muškarci koji su se bavili obrednom prostitucijom.

Izvori i bilješke

Seksualnost
Hebrejska Biblija
Stari zavjet
Povijest LGBT-a

Homoseksualnost u Starom zavjetu


Dolores Cordero Gómez más conocida como Lola Cordero es una periodista española que reside en Argentina. Actualmente forma parte de Canal 9 (Buenos Aires) , Radio Continental y Mega 98.3

Biografía
Nació en Barcelona. A los 12 años se trasladó a Sevilla, de donde eran sus padres. A los 25 años se fue a vivir sola a Madrid.
En su España natal estudió trabajo social, actuación, dirección de escena . Fue actriz y directora de obras de teatro. Allí era gerente de Karacter Producciones, productora de teatro que realizaba Monólogos de la vagina.

En 2002, conoció a su ex marido, mientras trabajaba en Barcelona

En Argentina, en sus comienzos, trabajó para EWTN, el canal católico de Estados Unidos, fue directora de casting de una versión del rosario, que se rodó en Tierra Santa. Hizo doblajes para España de cursos por Internet y prestó su voz para el papel de Isabel La Católica durante el Congreso de la Lengua, que se hizo en Rosario.

En 2005, conoció al periodista de espectáculos argentino Beto Casella quien la invitó a formar parte de su programa radial Bien levantado como panelista.Programa que estuvo al aire 16 años en diferentes radios de forma ininterrumpida hasta el año 2021

En 2007 y 2008, trabajó en el debate de Gran Hermano.

El 23 de agosto de 2008 en Buenos Aires, nació su primera hija llamada Lara. Los padrinos de la niña son los periodistas Guillermo Andino,  y Carmela Bárbaro, a quien Lola conoció en Bien levantado.

De 2008 a 2010, trabajó en Intrusos en el espectáculo terminando debido a que se encontraba embarazada por segunda vez y decidió bajarse del programa.

En 2009, consiguió su primer papel como conductora en Alguien a quien querer en la pantalla de Telefé, programa en donde asistía una persona y eran preseleccionadas tres mujeres u hombres para que finalmente la persona tuviera la posibilidad de conocerlas y elegir a una de ellas.

El 6 de enero de 2011, nació en Buenos Aires su segunda hija por cesárea a la que le puso de nombre Eva, quien pesó 3,12 kg. Los padrinos de la niña son la conductora Marisa Brel, Lola la conoció en Gran Hermano. El debate y el periodista Gustavo Sylvestre.

Lola trabajaba como panelista en Bendita, programa conducido por Beto Casella en canal 9 (todos los días). Se incorporó en 2005, durante dos años trabajo para America TV y en 2011 volvió a Canal 9 para continuar en Bendita donde trabaja actualmente en elnueve Todas las tardes, con Maju Lozano.

Televisión

Radio

Mega 98.3
 Bien Levantado (2005-2008)

POP
 Conexión POP (2007)
 Bien Levantado (2009-2017)

Radio 10
 Levantado de 10 (2014-2016)
 Mañana Sylvestre (2016-2018)

Rock and Pop
 Bien Levantado (2018-2019)

Radio Continental
 Bien Levantado (2020-2021) conducción Beto Casella
 ¡Porque sí! (2021-2022) programación de verano
 Korol Esperanza (2022) conducción Diego Korol
 Bonadeo en su salsa (2023) conducción de Gonzalo Bonadeo

Mega 98.3

 Ruleta Rusa (2022) Metro 95.1
 Ruleta Rusa 2023 en Mega 98.3

Referencias

Enlaces externos
 Ficha de Lola Cordero Gomez en Alternativa Teatral

Periodistas de España del siglo XXI
Periodistas de Barcelona
Expatriados españoles en Argentina
Nacidos en Barcelona
Españolas del siglo XXI

Lola Cordero


Harry Worth (20 de noviembre de 1917 – 20 de julio de 1989) fue un actor y humorista británico. Sus actuaciones representaban a un torpe hombre de clase media y de mediana edad del norte de Inglaterra, que producía en todos aquellos que mantenían contacto con él un estado de confusión y frustración.

Inicios
Su verdadero nombre era Harry Illingsworth, y nació en Hoyland, Inglaterra. Worth era el más joven de los once hijos de un minero, y cuando tenía cinco meses de edad su padre murió a consecuencia de un accidente industrial. Dejó la escuela a los 14 años de edad, trabajando como minero durante otros ocho años antes de formar parte de la RAF. Siendo adolescente formó parte de la Tankersley Amateur Dramatic Society, y aprendió por sí mismo ventriloquia, comprando su primer muñeco en 1936. Durante un espacio de dos años viajó en gira con El gordo y el flaco, cuando estos se encontraban en el final de sus carreras. Oliver Hardy le persuadió para que dejara la ventriloquia y se concentrara en hacerse humorista, lo cual cumplió. A pesar de ello, siguió incluyendo un número de ventriloquia en las actuaciones de cabaret que hizo a lo largo de su carrera.

Carrera televisiva
La primera actuación televisiva de Worth fue un número humorístico en solitario de cinco minutos de duración en el show "Henry Hall's Guest Night" en 1955.

Actualmente es sobre todo recordado por su serie de los años sesenta, Here's Harry, posteriormente retitulada Harry Worth, que emitió más de 100 episodios. Además de ese programa, Worth hizo Thirty Minutes Worth y My Name is Harry Worth.

En los inicios de la década de 1980 Worth se vio forzado a dejar sus espectáculos por problemas de salud, aunque siguió trabajando en la radio (además de algunas intervenciones televisivas ocasionales para hacer entrevistas o apariciones breves en algunos shows) hasta poco antes de fallecer. Entre las últimas actuaciones regulares de su carrera se incluyen papeles protagonistas en las series How's Your Father? (Yorkshire TV 1979-81) y Oh Happy Band! (BBC TV 1980).

Vida personal
Worth se resistió a la intención de los editores de publicar su biografía, y debieron pasar 16 años tras su muerte antes de que apareciera un libro - My Name Is Harry Worth ISBN 0-9551854-0-8 - sobre su vida. Estuvo casado con la bailarina Kay Flynn, con la que tuvo una hija, Jobyna. Harry Worth falleció en Hertfordshire, Inglaterra, en julio de 1989, a los 71 años de edad, a causa de un cáncer espinal.

Referencias

 Roy Baines (2005) My Name is Harry Worth ISBN 0-9551854-0-8

Enlaces externos

  (DOB Now Correct)
 Harry Worth: The Man in the Window Programa en BBC Radio 4

Humoristas del Reino Unido
Actores de televisión de Inglaterra

Harry Worth


Le stetson est un type de chapeau de cow-boy. Le nom est aussi celui de :

Toponyme

 Stetson, ville américaine du Maine.

Personnalités

Patronyme

 Colin Stetson jazzman américain, joueur de saxophone basse.
 George Stetson (1815-1879), pasteur chrétien adventiste américain.
 John B. Stetson (1830-1906), inventeur et entrepreneur américain.
 Raymond Herbert Stetson (1872-1950), psychologue et phonéticien américain.

Prénom
Stetson est un prénom notamment porté par :
 Earl-Stetson Crawford (1877-1966), peintre, aquafortiste et vitrailliste américain.
 Stetson Kennedy (1916-2011), militant américain des droits de l'homme.

Autres
 (255703) Stetson, astéroïde de la ceinture principale d'astéroïdes.

Stetson (homonymie)


Fréro Delavega este o formație din Franța, formată din Jérémy Frérot și Florian Delavega.

Frérot și Delavega au participat la Sezonul 3 din competiția muzicală The Voice: la plus belle voix. în Franța.

The Voice: la plus belle voix
Fréro Delavega a participat în audiția pe nevăzute cu o interpretare a melodiei ,,Caroline" a lui MCSolaar difuzată în 1 februarie 2014 pe TF1 alegându-se cu scaunul întors doar din partea lui Mika. Ceilalți jurați Florent Pagny, Jenifer și Garou s-au abținut.

În mod implicit Fréro Delavega au fost aleși să facă parte din echipa Mika, progresează, ajungând în semifinala din 26 aprilie 2014, înainte să fie eliminați.
 Performanțe
      Audiția (1 Februarie): ,,Caroline" a lui MCSolaar (doar un singur jurat s-a întors, acela fiind Mika.       Musical Battle Round (15 martie 2014): ,,Il y a" de Vanessa_Paradis, (păstrați de antrenor, Quentin eliminat).        L'épreuve ultime Round (29 martie 2014): ,,P.I.M.P." al cântărețului 50 Cent (salvat de antrenor alături de Kendji Girac, Cloé eliminată)        Prime 2 Live (12 aprilie 2014) ,,Sympathique (je ne veux pas travailler)" Pink Martini (Élodie Martelet salvată prin votul publicului cu Fréro Delavega salvați de către antrenor și Marina D'Amico eliminată)       Prime 3 Live (19 aprilie 2013): ,,Let Her Go", Passenger (salvați prin votul publicului alături de Kendji Girac, Élodie Martelet salvată de antrenor și Caroline Savoie eliminată)       Prime 4 – Semifinala (26 aprilie 2014): ,,Je m'voyais déjà", Charles Aznavour (eliminați).

După The Voice
Băieții din Fréro Delavega s-au bucurat de popularitate dupa participarea la concursul The Voice, cu debutul single-lui oficial "Sweet Darling" care a devinit un hit de Top 20 în Franța. Albumul lor de debut intitulat Fréro Delavega, premiat numarul unu SNEP, în prima săptămână de la lansare.

Discografie

Albume

Single

Note

Legături externe
Site oficial
Facebook

Formații franceze

Fréro Delavega


Ren Schiefer Sıradağları (Almanca: Rheinisches Schiefergebirge), Almanya, Lüksemburg ve Belçika'ya yayılan dağlık bölge. En yüksek noktası, Großer Feldberg bölgesinde bulunan 878 metre yüksekliğindeki Taunus'tadır. Kayalıkların oluşumu büyük ölçüde Devon ve Alt-Karbon döneminde tamamlanmış, buna karşılık yer yer Lias devrine ait kesimler de belirlenmiştir.

Renanya
Almanya'daki sıradağlar
Lüksemburg'daki sıradağlar
Belçika'daki sıradağlar

Ren Schiefer Sıradağları


Ameghinoa, monotipski biljni rod iz porodice zvjezdanovki, dio tribusa Nassauvieae. Jedina je vrsta argentinski endem, A. patagonica, grmić sa žutim cvjetovima iz provincija Chubut, La Pampa, Mendoza, Neuquen, Río Negro i Santa Cruz.

Izvori

Mutisioideae

Ameghinoa


Knud Elon Viggo Andersen (2. juli 1900 – 9. januar 1967) var en dansk fodboldspiller, der spillede for B 1903. Han var topscorer ved danmarksmesterskabet i 1938 og spillede desuden to kampe for det danske fodboldlandshold.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra B 1903

Knud Andersen (fodboldspiller, født 1900)


Daiva Matonienė (* 13. März 1973 in Ginkūnai, Rajongemeinde Šiauliai) ist eine litauische Politikerin aus Šiauliai, Vizeministerin der Umwelt.

Biografija
Von 1980 bis 1989 lernte sie an der Schule Rėkyva und 1993 absolvierte sie die Oberschule für Pädagogik in Panevėžys und wurde Vorschulpädagogin. Von 1998 bis 2003 absolvierte sie mit Auszeichnung das Studium der Business Administration und 2005 das Masterstudium der Finanzen und des Bankwesens an der Šiaulių universitetas.

Von 2000 bis 2004 arbeitete sie im Unternehmen TŪB "Salda". Seit 2003 lehrt sie in der Abteilung Šiauliai der Vakarų Lietuvos verslo kolegija. Von 2007 bis 2011 war sie stellvertretende Bürgermeisterin von Šiauliai, von 2011 bis 2013 Mitglied im Stadtrat Šiauliai. Seit dem 21. Dezember 2012 ist sie stellvertretende Umweltministerin Litauens, bis 2014 Stellvertreterin von Valentinas Mazuronis und seit Juli 2014 Stellvertreterin von Kęstutis Trečiokas im Kabinett Butkevičius.

Einzelnachweise

Stellvertretender Umweltminister (Litauen)
Stellvertretender Bürgermeister (Šiauliai)
Hochschullehrer (Šiauliai)
Person (Rajongemeinde Šiauliai)
Litauer
Frau
Geboren 1973
Absolvent der Universität Šiauliai
Politiker (21. Jahrhundert)

Daiva Matonienė


Viktor N. Mihailov () a fost un fizician sovietic și rus, membru al Academiei de științe din Federația Rusă, specializat în fizica nucleară și a detonațiilor, ministru al energeticii atomice din Federația Rusă în anii 1992-1998.

Biografie
Fost membru PCUS

Activitate științifică

Activitate în sfera atomică și nucleară

Distincții, premii

Bibliografie
 Bol'shoi Rossiiskii Entsiklopedicheskii Slovar', Moscova, Ed. Drofa, 2009

Legături externe
 Biografie
 Profil
 Omagiu

Nașteri în 1934
Decese în 2011
Fizicieni ruși
Fizicieni sovietici

Viktor N. Mihailov


Maria Teresa Goretti (; October 16, 1890 – July 6, 1902) is an Italian virgin martyr of the Catholic Church, and one of the youngest saints to be canonized. She was born to a farming family. Her father died when she was nine, and the family had to share a house with another family, the Serenellis. She took over household duties while her mother and siblings worked in the fields.

One afternoon, Alessandro, the Serenellis' 20-year-old son, made sexual advances to her. When she refused to submit to him, he stabbed her 14 times. She was taken to the hospital but she died forgiving him. He was arrested, convicted, and jailed. During imprisonment, he repented. After 27 years, he was released from prison and visited her mother to beg forgiveness, which she granted. He later became a lay brother in a Capuchin monastery and died in 1970. Maria was beatified in 1947 and canonized in 1950. She is especially venerated in the Congregation of the Passion (Passionists).

Biography
Maria was born on October 16, 1890, in Corinaldo, in the Province of Ancona, then in the Kingdom of Italy, to Luigi Goretti and Assunta Carlini, the third of seven children: Antonio (who died in infancy), Angelo, Maria, Mariano (Marino), Alessandro (Sandrino), Ersilia, and Teresa.

By the time Maria was five, her family had become so poor that they were forced to give up their farm, move, and work for other farmers. In 1896, they moved to Colle Gianturco, near Paliano and Frosinone, about fifty miles outside Rome; and then in 1899 to Le Ferriere, near modern Latina and Nettuno in Lazio, where they lived in a building, "La Cascina Antica," they shared with another family which included Giovanni Serenelli and his son, Alessandro. Soon, her father became very sick with malaria, and died when she was just nine. While her mother and siblings worked in the fields, she would cook, sew, watch Teresa, and keep the house clean.

Maria's death

On July 5, 1902, eleven-year-old Maria was sitting on the outside steps of her home, sewing one of Serenelli's shirts and watching Teresa, while Serenelli was threshing beans in the barnyard. Knowing she would be alone, he returned to the house and threatened to stab her with an awl if she did not do what he said; he was intending to rape her. She would not submit, however, protesting that what he wanted to do was a mortal sin and warning him that he would go to Hell. She fought desperately and kept screaming, "No! It is a sin! God does not want it!" He choked her, but when she insisted she would rather die than submit to him, he stabbed her fourteen times. She tried to reach the door, but he stopped her by stabbing her three more times before running away.

Teresa awoke with the noise and started crying, and when Assunta and Giovanni came to check on her, they found Maria on the floor bleeding and took her to the nearest hospital in Nettuno. She underwent surgery without anesthesia, but her injuries were beyond the doctors' help. Halfway through the surgery, she woke up. The pharmacist said to her, "Maria, think of me in Paradise." She looked at him and said, "Well, who knows, which of us is going to be there first?" "You, Maria," he replied. "Then I will gladly think of you," she said. She also expressed concern for her mother's welfare. The following day, 24 hours after the attack, having expressed forgiveness for Alessandro and stating that she wanted to have him in Heaven with her, she died of her injuries.

Journalist Noel Crusz provided a more detailed account:

A third account of the assault was presented by Italian historian Giordano Bruno Guerri in 1985. He asserted that, while in prison, Alessandro stated that he did not complete the assault and Maria died a virgin. Guerri identifies the weapon as an awl rather than a dagger.

Alessandro's imprisonment
Alessandro was captured shortly after the attack: the police taking him to prison overtook the ambulance taking Maria to the hospital. Originally, he was going to be sentenced to life, but since he was a minor at that time it was commuted to 30 years; judges even considered he was not as mature as he was expected to be for a 20-year-old, and that he grew up in a poor, neglectful family, with several brothers and relatives suffering from mental illness and an alcoholic father. It has also been suggested that it was due to her mother's plea for mercy that he was not sentenced to death. He insisted he had attempted to rape her several times and decided to kill her because of her refusal and desperate crying. He remained unrepentant and uncommunicative from the world for three years, until a local bishop, Monsignor Giovanni Blandini, visited him in jail. He wrote a thank you note to the Bishop asking for his prayers and telling him about a dream, "in which Maria gave him lilies, which burned immediately in his hands."

After his release, Alessandro visited Assunta and begged her forgiveness. She forgave him, and they attended Mass together the next day, receiving Holy Communion side by side. He reportedly prayed to her every day and referred to her as "my little saint."

Alessandro later became a lay brother of the Order of Friars Minor Capuchin, living in a monastery and working as its receptionist and gardener until he died in 1970 at age 87.

Beatification and canonization

Maria was beatified on April 27, 1947. In attendance at the ceremony were both Assunta and Pope Pius XII. On the evening of the ceremony in Saint Peter's Basilica, the Pope walked over to and greeted Assunta. She later reported, "When I saw the Pope coming, I prayed, 'Madonna, please help me', and I felt faint. He put his hand on my head and said, "Blessed mother, happy mother, mother of a Blessed!" Afterward, both could be seen with eyes wet with tears.

Three years later, on June 24, 1950, Pius XII canonized Maria as a saint, the "Saint Agnes of the 20th century." Assunta was again present at the ceremony, along with her four remaining sons and daughters. Alessandro was also present.

Owing to the huge crowd present, the ceremonies associated with the canonization were held outside Saint Peter's Basilica, in the Piazza San Pietro. Pius XII spoke, not as before in Latin, but in Italian. "We order and declare, that the blessed Maria Goretti can be venerated as a Saint and we introduce her into the Canon of Saints". Some 500,000 people, among them a majority of youth, had come from around the world. Pius asked them: "Young people, pleasure of the eyes of Jesus, are you determined to resist any attack on your chastity with the help of the grace of God?" A resounding "yes" was the answer.

Maria's three brothers would claim that she intervened miraculously in their lives. Angelo heard her voice telling him to emigrate to America. Alessandro was reportedly miraculously given a sum of money to finance his own emigration to join Angelo. Sandrino died in the United States in 1917, and Angelo died in Italy when he returned there in 1964. Mariano said he heard her voice telling him to stay in his trench when the rest of his unit partook in a charge against Austro-Hungarian soldiers in the Isonzo during World War I. He, the only survivor of that charge, lived until 1975 and had a large family.

Maria's remains are kept in the crypt of the Passionist Basilica of Nostra Signora delle Grazie e Santa Maria Goretti in Nettuno, south of Rome. It is often incorrectly reported that her body remained incorrupt after her death. This is because her skeletal remains are contained in a wax statue lying on its back inside a glass casket and the statue has been mistaken for her body.

Feast day

Maria's feast day, celebrated on July 6, was inserted in the General Roman Calendar when it was revised in 1969. She is the patron saint of chastity, rape victims, girls, youth, teenage girls, poverty, purity, and forgiveness.

In art
Maria is represented in art as a wavy-haired young girl in farmer clothes or a white dress, with a bouquet of lilies in her hands, and she has sometimes counted among the ranks of the Passionist order since her spiritual formation was guided by the Passionists. Both lilies and white garments are traditional icons of virginity in Catholic iconography.

In media

Heaven over the Marshes (Cielo sulla palude) is an Italian film based on Maria's life, filmed in 1949 and directed by Augusto Genina. Ines Orsini plays her and Mauro Matteuci plays Alessandro. It was awarded a prize at the 10th International Exhibition of Cinema Art at Venice in 1949, as the one which contributed most to the spiritual and moral betterment of mankind.

Marcel Delannoy wrote a radiophonic opera, Maria Goretti, in 1953.

The subplot of the canonization of an 11-year-old girl in William Gaddis's 1955 novel The Recognitions was based on Maria's case.

In 2003, Maria Goretti, a RAI Italian TV movie directed by Giulio Base, starring Martina Pinto as Maria, was acclaimed by critics.

See also

 List of Catholic saints
 Incorruptibility

Footnotes

External links

 Friends of Maria Goretti
 St. Maria Goretti: The Little Saint of Great Mercy
 Saint Maria Goretti
 at St. Maria Goretti's canonization:
 Pope Pius XII's speech
 Pope Pius XII's homily
 An "Insight" episode based on Maria Goretti, portrayed by Ann Jillian with Frank Gorshin

1890 births
1902 deaths
1902 murders in Italy
20th-century Christian saints
20th-century Roman Catholic martyrs
Beatifications by Pope Pius XII
Canonizations by Pope Pius XII
Christian female saints of the Late Modern era
Deaths by stabbing in Italy
Female murder victims
Incidents of violence against girls
Italian Roman Catholic saints
20th-century Italian women
20th-century Italian people
Child murder in Italy
Passionists
People from the Province of Ancona
People murdered in Lazio
Rape in Italy
Roman Catholic child saints
Violence against women in Italy
Virgin martyrs

Maria Goretti


La révolution biélorusse de 1991 est une série de grèves nationales et de rassemblements pro-indépendance contre l'Union Soviétique et ses politiques.

Contexte
La baisse du niveau de vie et la montée du chômage, ainsi que les politiques de la Glasnost et de la Perestroïka, ont déclenché des manifestations massives et des troubles, principalement des jeunes, exigeant la démocratie et menant des manifestations ouvrières à travers la Biélorussie.

Déroulement
Les premières manifestations de masse ont eu lieu en avril, lorsque des centaines de milliers de personnes ont agité le drapeau biélorusse blanc-rouge-blanc et exigé la démission du président Mikhaïl Gorbatchev. Des rassemblements massifs ont eu lieu à Brest, Minsk, Mahiliow et Homiel entre avril et mai. Les manifestations pacifiques étaient les plus importantes de l'histoire de la Biélorussie à l'époque. Des manifestations de rue croissantes et une dissidence civile massive ont secoué la Biélorussie en juillet et août. Le 25 août 1991, la Biélorussie a déclaré son indépendance dans le cadre de la dissolution de l'Union soviétique.

Militants
 Vera Cerlukevič, leader d'un mouvement de protestation à Minsk Tractor Works.

Notes et références

1991 en Biélorussie
Manifestation en Biélorussie

Révolution biélorusse de 1991


Svijet

Natjecanja

Svjetska natjecanja
 Od 27. svibnja do 10. lipnja – Svjetsko prvenstvo u nogometu u Italiji: prvak Italija

Kontinentska natjecanja

Europska natjecanja
 Od 12. do 19. kolovoza – Europsko prvenstvo u vaterpolu u Magdeburgu u Njemačkoj: prvak Mađarska

Osnivanja

Rekordi

Nagrade

Ostali događaji

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Natjecanja

Timski športovi

Pojedinačni športovi

Osnivanja

Rekordi

Nagrade

Ostali događaji

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Šport u 1934.


An Araeococcus in uska genus han Liliopsida. An Araeococcus in nahilalakip ha familia nga Bromeliaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Araeococcus

Araeococcus


Westworld er en amerikansk science fiction-western thrillerfilm fra 1973, der er skrevet og isntrueret af romanforfatteren Michael Crichton om forlystelsesparks androider, der får en defekt og begynder at slå de besøgende ihjel. Yul Brynner spiller hovedrollen som en androide i den futiristiske Det Vilde Vesten-inspirerede forlystelsespark, mens Richard Benjamin og James Brolin spiller gæster i parken.

Filmen var Crichtons debut som instruktør. Det var også den første spillefilm, der brugte digital billedbehandling til at pixelere billeder for at simulere at man så filmen fra androidens synspunkt. Filmen blev nomineret til ved flere prisuddelinger; Hugo, Nebula og Saturn.

Westworld blev fulgt op af en efterfølger, Futureworld (1976), og en kortlivet tv-serie, Beyond Westworld (1980). I 2016 havde tv-serien Westworld tepremiere på HBO den 2. oktober, og den anden sæson havde premiere i april 2018.

Handling
I det, dengang filmen blev lavet, fremtidige år 1983 er der etableret en high-tech, super realistisk forlystelsespark kaldet Delos, der indeholder tre verdener; Westworld (Det Vilde Vesten), Medievalworld (middelalderens Europa) og Romanworld (Pompeji under Romerriget). De tre verdener er befolket med livagtige androider, der ikke kan adskilles fra rigtige mennesker, og de er alle programmeret til deres historiske tidsperiode. For $1.000 per dag kan gæsterne hengive sig til eventyr med androide-befolkningen i parken, inklusive seksuelle handlinger og sågar simulerede slåskampe til døden. Delos' slogan er "Boy, have we got a vacation for you!" ("Man, har vi lige en ferie til dig").

Peter Martin (Richard Benjamin), der besøger parken for første gang, og hans ven John Blane (James Brolin), der har besøgt den tidligere. tager til Westworld. En af attraktionerne er revolvermanden (Yul Brynner), en robot der er programmeret til at starte skuddueller. Parkens gæster får våben, der er udstyret med sensorer, der forhindrer dem i at blive affyret mod mennesker, eller noget andet levende med kropstemperatur, men det tillader at mænd "dræber" de koldblodede androider. Revolvermandens programmering tillader gæsterne trække deres pistol og dræbe den, men robotten vender altid tilbage den næste dag for at tage endnu en duel.

Teknikkerne, der styrer Delos, opdager problemer, der begynder at sprede sig og inficere androiderne: robotterne i Roman Wrold og medieval World begynder at få flere sammenbrud og systematiske fejl, der tilsyneladende stammer fra Westworld. Da en af tekniker, der styrer computerne håner det som en "analogi på en smitsom sygdom", får han at vide af sin chef (Alan Oppenheimer), at "vi ikke arbejder med almindelige maskiner her. De er nogle meget komplicerede stykker udstyr, der næsten er lige så komplicerede som levende organismer. I nogle tilfælde er de blevet designet af andre computere. Vi ved ikke præcis, hvordan de virker."

Defekterne bliver mere alvorlige, da en robot-klapperslange bider Blane i Westworld, og en android i Medieval World afviser en gæsts tilnærmelser, hvilket går mod dens programmering. Fejlfunktionerne eskalerer indtil Medieval Worlds sorte ridder-robot dræber en gæst i en sværdkamp. Parkens tilsynsførende forsøger at få kontrol over androiderne ved at slukke for strømmen til hele parken. Dette bevirker dog, at de bliver fanget i kontrolrummet, da dørene automatisk bliver aflåst, og de kan derfor ikke tænde for strømmen og flygte. Imens går robotterne i alle tre verdener amok, idet de fortsat kan fungere på nødstrøm.

Martin og Blane, der er ved at komme sig over et fordrukkent barslagsmål, vågner op i Westworlds bordel, uvidende om parkens store nedbrud. Da revolvermanden udfordrer mændene til en duel, opfatter Blane kontrontationen som en forlystelse, indtil robotten trækker sin pistol, skyder og dræber ham. Martin løber for sit liv og robotten forfølger ham nådesløst.

Martin flygter til de andre områder af parken, men her finder han kun døde gæster, ødelagte robotter og en teknikker i panik, der forsøger at flygte fra Delos, hvorefter han kort efter bliver slået ihjel af revolvermanden. Martin klatrer ned i et hul i Roman World, hvor der er en kontrolkompleks under jorden, hvor han opdager at computerteknikerne i parken er blevet kvalt i kontrolrummet, da ventilationssystemet blev lukket ned. Revolvermanden forfølger ham igennem de underjordiske korridorer, så han løber væk indtil han når til at robot-værksted. Da revolvermanden kommer ind i rummet lader Martin som om, at han er en robot, kaster syre i hovedet på revolvermanden, og søger tilflugt i en borg i Medieval World.

Da revolvermandens optiske input er ødelagt af syren kan han ikke finde Martin visuelt og han benytter i stedet infrarøde scannere. Martin stiller sig under en stor fakkel i storsalen for at skjule sig for robotten, inden han sætter ild til den med faklerne. Revolvermandens brændte skal angriber ham på kældertrappen, før den bryder sammen af skaderne. Martin sidder på trappen i en blanding af udmattelse og chok, inden han hører Delos' slogan "Mand, vi har lige en ferie til dig".

Medvirkende

 Yul Brynner som revolvermanden
 Richard Benjamin som Peter Martin
 James Brolin som John Blane
 Norman Bartold som ridder
 Alan Oppenheimer som tilsynsførende
 Victoria Shaw som middelalderlig dronning
 Dick Van Patten som bankmand
 Linda Scott som Arlette, fransk prostitueret
 Steve Franken som Delos' tekniker, der blive dræbt af revolvermanden
 Michael Mikler som den sorte ridder
 Terry Wilson som sheriffen
 Majel Barrett som Miss Carrie, madam på Westworlds bordel
 Anne Randall som Daphne, tjenestepigen der afviser ridderens tilnærmelse
 Nora Marlowe som værtinde
 Robert J. Hogan (ukrediteret) som Delos' gæsteinterviwer

Modtagelse
Filmen var en finansiel succes, idet den havde indtjent $4 millioner i leje i USA og Canada ved udgangen af 1973 og det blev MGM's mest indbringende film dette år. Efter genudgivelsen i 1976 indtjente den $7.365.000.

Crichtons oprindelige manuskript blev udgivet som paperback sammen med filmen.

Anmeldelser
Variety magazine beskrev filmen som fantastisk, og skrev at den "kombinerer solid underholdning, spændende aktuelitet og fremragende intelligente tegneserie-værdier".

Filmen har en rating på 86% på filmhjemmesiden Rotten Tomatoes baseret på 36 anmeldelser. I en anmeldelse af DVD-udgaven fra september 2008 skrev The Daily Telegraphs anmelder Philip Horne filmen som en "rigt underspillet, dystert skræmmende fortælling - og Brynners præstation er foruroligende fuldstændigt perfekt."

American Film Institute lister
 AFI's 100 Years...100 Thrills – Nomineret
 AFI's 100 Years...100 Heroes and Villains:
 Robot Gunslinger – Nomineret skurk
 AFI's 10 Top 10 – Nominated Science Fiction Film

Referencer

Eksterne Henvisninger

Science fiction-film fra USA
Engelsksprogede film
Actionfilm fra USA
Westernfilm fra USA
Thrillerfilm fra USA
Amerikanske film fra 1973

Westworld (film)


Daspletosaurus (însemnând "șopârlă înspăimântătoare") a fost un gen de dinozaur tyrannosaurid care a trăit în America de Nord între 77 și 74 de milioane de ani, pe durata Cretacicului Superior. Genul Daspletosaurus conține două specii. Fosilele speciei tip mai timpurie, D. torosus, au fost găsite în Alberta, în timp ce fosilele speciei secundare de mai târziu, D. horneri, au fost găsite doar în Montana. Unei a treia posibilă specie, localizată tot în Alberta, îi este așteptată identificarea formală.

Daspletosaurus este înrudit îndeaproape cu tyrannosaurid-ul mai mare și mai târziu, Tyrannosaurus rex. Ca cele mai multe tyrannosauride, Daspletosaurus a fost un prădător biped echipat cu zeci de dinți mari și ascuțiți

Daspletosaurus avea brațele mici, tipice pentru tyrannosauride, deși erau proporțional mai lungi decât ale celorlalți membri ai familiei tyrannosauridae.

Descriere
Chiar dacă, după standardele moderne, este reprezentat un prădător foarte mare, Daspletosaurus nu a fost cel mai mare tyrannosaurid. Adulții puteau ajunge la dimensiunea de 8-9 metri lungime, de la bot până la coadă. Masa este estimată ca fiind de 2,5 tone, dar și între 1,8 și 3,8 tone.

Referințe

Legături externe
 Discussion and specimen list  at The Theropod Database.
 Skull image of the Dinosaur Park Formation Daspletosaurus at The Graveyard.

Tyrannosauridae
Dinozauri din Cretacic
Dinozauri din America de Nord
Genuri de dinozauri

Daspletosaurus


Meltem İnan (d 1973; Ankara), Türk gazeteci ve yazar.

Yaşamı
1973 yılında Ankara'da doğdu. Babasın görevi nedeniyle çocukluğu İspanya'da geçti. İlkokulu Madrid'de, İnternational Primary School'da okuduktan sonra TED Ankara Koleji'nden mezun oldu (1989). Orta Doğu Teknik Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nin İngilizce Öğretmenlik bölümünde yükseköğrenim gördü.

Gazetecilik mesleğine 1994 yılında, 32. Gün programında başladı.  Ardından Kanal D Haber Merkezinde bir yıl dış politika ve sanat muhabirliği görevlerinde bulundu. Bu dönemde Yunanistan Dışişleri Bakanı Yorgo Papandreu ile röportajı uzun süre gündemde kaldı. Kuzey Irak'taki çatışmalar sırasında savaş muhabirliği yaptı.

Bir süre ABD'de araştırmacı gazetecilik eğitimi aldıktan sonra Coşkun Aral tarafından hazırlanan Haberci belgeseli için beş yıl çalıştı; Afrika, Asya, Kuzey Amerika, Güney Amerika ve Avrupa kıtasında elliyiyi aşkın ülkede belgesel bölümleri hazırladı.

F-tipi cezaevlerinin Türkiye'de gündemde olduğu dönemde, Amerikan Eyalet Cezaevi'ne girmeyi başaran ilk gazeteci oldu ve bu belgesel bölümüyle, Coşkun Aral ile birlikte Çağdaş Gazeteciler Cemiyeti'nin "2002 En İyi Belgesel Ödülü'nü" aldı.<ref name=odul>{{Web kaynağı | başlık = Çağdaş Gazeteciler Derneği'nin Yılın Gazetecileri" ödüllerini alanlar belli oldu | url = http://www.tgrthaber.com.tr/gundem/38669.html | yayıncı = Tgrthaber.com.tr 15 Mart 2002 | erişimtarihi = 6 Mart 2018 | arşivurl = https://web.archive.org/web/20180307023009/http://www.tgrthaber.com.tr/gundem/38669.html | arşivtarihi = 7 Mart 2018 | ölüurl = evet }}</ref> Richard Gere ve 14. Dalai Lama ile yaptığı röportajlar dış dünya basınında geniş yer buldu.

NTV'de Rota isimli gezi programını hazırladı. Türkiye'nin dört bir yanını gezdiği ve ilginç yöreleri tanıttığı programda, değişik insan portrelerine yer verdi ve yok olmakta olan meslekler ile güzellikleri izleyicilerine aktardı.

Televizyon Programları aracılığıyla gezdiği ülke ve yörelerle ilgili yazı ve izlenimleri, Marie Claire, Mimoza, Harpers Bazaar ve FHM dergileri ile Yeni Yüzyıl ve Sabah gazetelerinde yayımlandı.

 Eserleri
Yazarın gezi maceralarını topladığı Anı Koleksiyoncusu ve İnsan Koleksiyoncusu isimli  gezi kitapları, Yeni Bir Şiva ve Aynadaki Tanrı'' isimli iki romanı bulunuyor.

Kaynakça

Ankara doğumlu gazeteciler
Türk gezginler
1973 doğumlular
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
TED Ankara Kolejinde öğrenim görenler
Orta Doğu Teknik Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim görenler
Türk muhabirler
Türk belgesel sunucuları
Türk kadın gazeteciler

Meltem İnan


Rafael Ramazotti de Quadros (født 8. september 1988) er en brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Rafael Ramazotti de Quadros


The longhorn beetles (Cerambycidae), also known as long-horned or longicorns (whose larvae are often referred to as roundheaded borers), are a large family of beetles, with over 35,000 species described. Most species are characterized by extremely long antennae, which are often as long as or longer than the beetle's body. In various members of the family, however, the antennae are quite short (e.g., Neandra brunnea) and such species can be difficult to distinguish from related beetle families such as the Chrysomelidae. The scientific name of this beetle family goes back to a figure from Greek mythology: after an argument with nymphs, the shepherd Cerambus was transformed into a large beetle with horns.

Though most species are found in only one biogeographic realm, longhorn beetles are found on all continents except Antarctica.

Description
Other than the typical long antennal length, the most consistently distinctive feature of adults of this family is that the antennal sockets are located on low tubercles on the face; other beetles with long antennae lack these tubercles, and cerambycids with short antennae still possess them. They otherwise vary greatly in size, shape, sculpture, and coloration. A number of species mimic ants, bees, and wasps, though a majority of species are cryptically colored. The titan beetle (Titanus giganteus) from northeastern South America is often considered the largest insect (though not the heaviest, and not the longest including legs), with a maximum known body length of just over .

Larvae are  long, elongate in shape and lightly sclerotised. The prothorax is often enlarged and the sides of the body have lateral swellings (ampullae). The head is usually retracted into the prothorax and bears well-sclerotised mouthparts. The legs range from moderately developed to absent. The spiracles are always annular.

Biology

Diet
All known longhorn beetle larvae feed on plant tissue such as stems, trunks, or roots of both herbaceous and woody plants, often in injured or weak trees. A few species are serious pests. The larvae, called roundheaded borers, bore into wood, where they can cause extensive damage to either living trees or untreated lumber (or, occasionally, to wood in buildings; the old-house borer, Hylotrupes bajulus, is a particular problem indoors).

It is known that many longhorns locate and recognize potential hosts by detecting chemical attractants, including monoterpenes (compounds released en masse by woody plants when stressed), ethanol (another compound emitted by damaged plant material), and even bark beetle pheromones. Many scolytinids share the cerambycid's niche of weakened or recently deceased trees; thus, by locating scolytinids, a suitable host can likely be located as well. The arrival of cerambycid larvae is often detrimental to a population of scolytinids, as the cerambycid larvae will typically either outcompete them with their greater size and mobility, or act as direct predators of them (this latter practice is less common, but has been observed in several species, notably Monochamus carolinensis). Cerambycids, in turn, have been found to play a role in attracting other wood-borers to a host. Borgemeister, et al. 1998, recorded that cerambycid activity in girdled twigs released volatiles attractive to some bostrichids, especially Prostephanus truncatus. A few cerambycids, such as Arhopalus sp., are adapted to take advantage of trees recently killed or injured by forest fires by detecting and pursuing smoke volatiles.

Pollination
In addition to feeding on other plant tissue, some species feed on pollen or nectar and may act as pollinators. Assessing the efficacy of beetle pollinators is difficult. Even if pollination of one species by beetles is shown, that same beetle may also act as a flower predator toward other species. In some cases, beetles may act as both pollinators and predators on the same flowers.

Flowers specializing in pollination by beetles typically display a particular set of traits, but pollination by longhorn beetles is not limited to these cantharophilous flowers. A review of angiosperm pollination by beetles shows that Cerambycidae, along with Curculionidae and Scarabaeidae, contains many taxa that are pollinators for not only specialist but also generalist systems.

Beetles in the New Zealand genus Zorion are known to feed on pollen and have a specialized structure similar to that of pollen baskets found in bees. Species in this genus are thought to be important pollinator species for native plants such as harakeke.

Some orchid species have been found to be largely reliant on longhorn beetles for pollination. The species Alosterna tabacicolor was found to be the main pollinator of a rare orchid species (Dactylorhiza fuchsii) in Poland. Another rare orchid Disa forficaria, found in the Cape Floristic Region in South Africa, relies on the species Chorothyse hessei for pollination. D. forficaria uses sexual deception targeting male C. hessei, possibly indicating a long history of co-evolution with longhorn beetle pollinators.

The proportion of longhorn beetle species that act as pollinators is unknown. The fact that two species of longhorn species from distinct subfamilies (Lepturinae and Cerambycinae) found on different continents both with significant roles as pollinators could suggest that some capacity for pollination may be common among longhorn beetles.

Predators

Parasitoids
In North America some native cerambycids are the hosts of Ontsira mellipes (a parasitoid wasp in the family Braconidae). O. mellipes may be useful in controlling a forestry pest in this same family, Anoplophora glabripennis, that is invasive in North America.

Classification

As with many large families, different authorities have tended to recognize many different subfamilies, or sometimes split subfamilies off as separate families entirely (e.g., Disteniidae, Oxypeltidae, and Vesperidae); there is thus some instability and controversy regarding the constituency of the Cerambycidae. There are few truly defining features for the group as a whole, at least as adults, as there are occasional species or species groups which may lack any given feature; the family and its closest relatives, therefore, constitute a taxonomically difficult group, and relationships of the various lineages are still poorly understood. The oldest unambiguous fossils of the family are Cretoprionus and Sinopraecipuus from Yixian Formation of Inner Mongolia and Liaoning, China, dating to the Aptian stage of the Early Cretaceous, approximately 122 million years ago. The former genus was assigned to the subfamily Prioninae in its original description, while the latter could not be placed in any extant subfamily. Qitianniu from the mid-Cretaceous Burmese amber of Myanmar, dating to approximately 100 million years ago, also could not be placed in any extant subfamily.

Subfamilies
The eight subfamilies are:

 Cerambycinae Latreille, 1802
 Dorcasominae Lacordaire, 1869 (including former Apatophyseinae Lacordaire, 1869)
 Lamiinae Latreille, 1825
 Lepturinae Latreille, 1802
 Necydalinae Latreille, 1825
 Parandrinae Blanchard, 1845
 Prioninae Latreille, 1802
 Spondylidinae Audinet-Serville, 1832 (including former Aseminae Thomson, 1860)
Most species (90.5%) are concentrated in the Cerambycinae and Lamiinae subfamilies.

Notable genera and species

 Acrocinus longimanus – harlequin beetle, a large species where the male has very long front legs
 Anoplophora chinensis – citrus long-horned beetle, a major pest
 Anoplophora glabripennis – Asian long-horned beetle, an invasive pest species
 Aridaeus thoracicus – tiger longicorn (Australia)
Cacosceles newmannii - Southern African longhorn beetle that is a surgacane pest
 Desmocerus californicus dimorphus – valley elderberry longhorn beetle, a threatened subspecies from California
 Moneilema – cactus longhorn beetles, which are flightless
 Onychocerus albitarsis – the only known beetle with a venomous sting
 Petrognatha gigas – giant African longhorn beetle
 Prionoplus reticularis – huhu beetle, the heaviest beetle in New Zealand
 Rosalia alpina – Rosalia longhorn beetle, a threatened European species
 Tetraopes tetrophthalmus – red milkweed beetle, a toxic species with aposematic colors
 Tetropium fuscum – brown spruce longhorn beetle, an invasive pest species
 Titanus giganteus – titan beetle, one of the largest beetles in the world
 Zorion guttigerum - flower long-horn beetle, an important pollinator species.

See also
 List of longhorn beetle (Cerambycidae) species recorded in Britain

References

Further reading
 Monné, Miguel A. & Hovore, Frank T. (2005) Electronic Checklist of the Cerambycidae of the Western Hemisphere. PDF Cerambycids.com

External links

 Photo gallery "Longhorn beetles (Cerambycidae) of the West Palaearctic Region"
  and  Catalogs of New World and Old World Cerambycidae, respectively
 Cerambycidae of French Guiana
 National Museu, Rio, Brazil Holotype images
 Iberodorcadion Coleoptera, Cerambycidae, Dorcadion - RedIRIS
 VIDEOS - Longicornes (Dorcadion, Cerambycidae, Coleoptera)
 Cerambycidae of Borneo pdf
 BugGuide.net - Longhorned Beetles (Cerambycidae)
 Anoplophora chinensis, citrus longhorned beetle on the University of Florida / Institute of Food and Agricultural Sciences Featured Creatures website
 Coleoptera: Cerambycidae, University of Florida, Dept. of Entomology and Nematology
 Wood-boring beetles of the World

Beetle families
Insect families
Polyphaga families

Longhorn beetle


Orașul văzut de sus este un film românesc din 1975 regizat de Lucian Bratu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Margareta Pogonat, George Constantin și Ilarion Ciobanu.

Rezumat

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Margareta Pogonat — prof. Maria Sorescu, directoarea Școlii de reeducare pentru minori nr. 1, aleasă în funcția de primar
 George Constantin — ing. Sandu Topolniță, șeful de șantier
 Ilarion Ciobanu — primarul Dan Cernega, numit în funcția de comandant al navei Polar 4
 András Csiky — inginerul hidrolog (menționat Andrei Csiky)
 Cornel Revent — Crăsnaru, directorul fabricii de cărămizi
 Zephi Alșec — ing. Neagu, vicepreședintele Consiliului Popular Orășenesc
 Ovidiu Schumacher — Albu, tatăl cu patru copii
 Corado Negreanu — Băimăcean, vicepreședintele Consiliului Popular Orășenesc
 Hamdi Cerchez — Bodorca, bărbatul care așteaptă să fie primit în audiență de primar
 Ica Matache — îngrijitoarea mută Filofteia de la Școala de reeducare
 Victor Ștrengaru — paznicul barului de noapte
 Valeriu Paraschiv — cpt. de miliție Valeriu Grama
 Árpád Kemény — pensionarul Cezar Irimia, care refuză să se mute în garsonieră
 Aurel Giurumia — Lupan, secretarul Consiliului Popular Orășenesc
 Sofia Vicoveanca — Nastasia, șefa de echipă de pe șantier (menționată Sofia Vicoveanca-Micu)
 Petre Gheorghiu — Trandafir, secretarul Comitetului Județean al PCR
 Mihai Dobre
 Anca Pandrea — Cora, secretara primarului
 Marin Benea
 Mitică Popescu — tov. Viziru, secretarul de partid de la șantierul de construcții
 Bujor Măcrin
 Daniel Coca — elevul fugar Matei Cimotean
 Ion Nuni Anestin — Erone, șef de echipă de pe șantier (menționat Nune Anestin)
 Antoaneta Glodeanu — tov. Papadat, noua directoare a școlii
 Luiza Derderian-Marcoci
 Jana Gorea — muncitoare de pe șantier (menționată Jeana Gorea)

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.915.042 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1975 în film

Filme din 1975
Filme regizate de Lucian Bratu
Filme românești
Filme în limba română
Filme dramatice românești
Filme cu acțiunea pe șantier

Orașul văzut de sus


Les Roches Percées es una isla deshabitada en el archipiélago de Îles des Saintes, una dependencia del departamento de ultramar francés de Guadalupe, que incluye la comuna (municipio) de Terre-de-Haut. Se encuentra a menos de 15 m (0.0093 millas) de la playa de Pompierre en el noreste de la isla de Terre-de-Haut y mide unos 100 m (0,062 millas) de largo por 20 m (0,012 millas) de ancho. Cierra la bahía de Pompierre y ofrece solo dos pasos hacia el océano Atlántico, llamados Paso Grande y Paso Pequeño. La isla es fácilmente accesible, una lengua de arena blanca y la poca profundidad del agua permite el cruce con facilidad por el paso llamado Petite Passe.

Véase también
 Antillas Menores
 Francia de ultramar

Referencias

Enlaces externos
 Información sobre la isla

Archipiélagos e islas de Les Saintes

Les Roches Percées


Cestrum scandens es una especie de arbusto de la familia de las solanáceas.

Descripción
Son trepadoras leñosas, de hasta de varios metros de largo, con ramitas glabrescentes. Hojas ovadas, de varios tamaños en la misma rama, mayormente 9–14 cm de largo, ápice agudo, base obtusa o redondeada, a veces rápidamente glabrescentes; pecíolos hasta 1.5 cm de largo, glabrescentes. Inflorescencias en panículas laxas con varias flores, axilares o terminales, con hojas normales disminuyendo hacia arriba y volviéndose brácteas pequeñas, raquis glabro, pedicelos ausentes, la última rama de la inflorescencia parecida a un pedicelo, flores nocturnas y fragantes; cáliz tubular-campanulado, 3–4 mm de largo, glabro, lobos deltoides, ca 1 mm de largo; corola verde-amarillenta, a veces purpúrea, tubo delgado, 18–20 mm de largo, apenas ensanchado alrededor de las anteras, glabro por fuera, a veces pubescente por dentro, lobos 7–9 mm de largo, marginalmente tomentulosos; filamentos libres hasta 0.5 mm de su longitud, sin dientes, glabros. Baya elipsoide u obovoide, 6–8 mm de largo, azul, negruzca o blanca; semillas 5 mm de largo.

Distribución y hábitat
Especie poco común, se encuentra en los bosques de galería, bosques secos,en la  zona pacífica; a una altitud de hasta los 600 metros; fl dic–feb, fr feb; desde México (Estado de Veracruz) a Colombia y Venezuela.

Taxonomía
Cestrum scandens fue descrita por Martin Vahl y publicado en Eclogae Americanae 1: 24–25. 1797.
Etimología
Cestrum: nombre genérico que deriva del griego kestron = "punto, picadura, buril", nombre utilizado por Dioscórides para algún miembro de la familia de la menta.

scandens: epíteto latino que significa "trepadora".

Sinonimia
 Cestrum flexuosum Francey
 Cestrum laxiflorum Dunal
 Cestrum paniculatum Kunth
 Cestrum paniculatum Roem. & Schult.
 Cestrum perilambanon Loes.
 Cestrum scandens var. terminale Dunal
 Cestrum terminale (Dunal) Pittier

Referencias

scandens
Flora de América
Plantas descritas en 1797
Plantas descritas por Vahl

Cestrum scandens


Lacerda ist der Familienname folgender Personen:

 Alberto de Lacerda (1928–2007), portugiesischer Dichter, Hochschullehrer, Kunstsammler und Kunstkritiker
 Alfredo de Lacerda Maia († 1887),  portugiesischer Gouverneur von Portugiesisch-Timor
 Armando de Lacerda (1902–1984), portugiesischer Germanist, Romanist und Phonetiker
 Bernarda Ferreira de Lacerda, portugiesische Gelehrte, Lyrikerin und Theaterautorin
 Carlos Lacerda (1914–1977), brasilianischer Politiker, Journalist und Schriftsteller
 Francisco de Lacerda (1869–1934), portugiesischer Komponist und Dirigent
 Heloiza Lacerda Pereira (* 1990), brasilianische Volleyballspielerin
 Hugo Goodair de Lacerda Castelo Branco (1836–??), portugiesischer Offizier und Kolonialverwalter
 Jonathan Lacerda (* 1987), uruguayischer Fußballspieler
 Manuel Correia de Lacerda (1679–1751), portugiesischer Gouverneur von Portugiesisch-Timor
 Marcelo Lacerda (* 1990), uruguayischer Fußballspieler
 Otacílio Ferreira de Lacerda (* 1960), brasilianischer Geistlicher, Bischof von Guanhães

Siehe auch:
 Elevador Lacerda

Lacerda


Parchmann ist der Familienname folgender Personen:

 Ernst Parchmann (1930–1988), deutscher Journalist und Parteifunktionär (SED)

 Ilka Parchmann (* 1969), deutsche Chemiedidaktikerin und Hochschullehrerin
 Willi Parchmann (1890–1943), deutscher Politiker (NSDAP) und Forstwissenschafter

Siehe auch:
 Parchman

Parchmann