1803 (MDCCCIII) yılı Gregoryen Takvimine göre Cumartesi ve Jülyen Takvimine göre Perşembe günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
5 Ocak - William Symington, Charlotte Dundas'ını gösterir. İskoçya'daki "ilk pratik vapur".
1 Mart – Ohio onyedinci eyalet olarak ABD birliğine katıldı
 9 Mart - Aargau İsviçre kantonu olur.
 30 Nisan – Louisiana ABD tarafından Fransızlardan 15 milyon dolara satın alındı
 18 Mayıs - Napolyon Savaşları Fransa, Hollanda bölgesinden çıkmayı reddedince Birleşik Krallık, Fransa'ya savaş ilan eder.
 Hawaii Adaları, I. Kamehameha'nın yönetiminde birleşti.
 Reutlingen bağımsızlığını ilan etti.

Doğumlar

Ocak-Haziran
 2 Şubat – Albert Sidney Johnston, Amerikan Konfedere komutanı (ö. 1862)
 15 Şubat
 John Sutter, Alman-Amerikan öncü (ö. 1880)
 Karl Friedrich Schimper, Alman botanikçi, naturalist ve şair (ö. 1867)
 26 Şubat - Arnold Adolph Berthold, Alman fizyolog, zoolog (ö. 1861)
 12 Mart – Guillaume de Felice, Savoy soylu, kölelik karşıtı (ö. 1871)
 16 Mart – Nikolay Yazykov, Rus şair, Slavofili (ö. 1846)
 7 Nisan – Flora Tristan, Fransız feminist (ö. 1844)
 30 Nisan
 Jeremiah E. Cary, Amerikan politikacı (ö. 1888)
 Albrecht von Roon, Prusya Başbakanı (ö. 1879)
 12 Mayıs - Justin von Liebig, Alman kimyager (ö. 1873)
 20 Mayıs – Ann Walker, İngiliz arazi sahibi ve hayırsever (ö. 1854)
 24 Mayıs – Charles Lucien Bonaparte, Fransız naturalist, ornitolog (ö. 1857)
 25 Mayıs
 Edward Bulwer-Lytton, İngiliz yazar, tiyatro yazarı ve politikacı (ö. 1873)
 Ralph Waldo Emerson, Amerikan yazar (ö. 1882)
 8 Haziran – Amalia Assur, İsveçli diş doktoru (ö. 1889)
 24 Haziran – George James Webb, İngiliz bestekâr (ö. 1887)

Temmuz-Aralık

 10 Temmuz - William Todd, Amerikalı iş insanı, Kanada senato adayı
 20 Temmuz - John Hymers, İngiliz matematikçi (ö. 1887)
 24 Temmuz - Adolphe Adam, Fransız besteci (ö. 1856)
 31 Temmuz - John Ericsson, İsveçli mucit, mühendis (ö. 1889)
 3 Ağustos
Mary Dominus, Hawaii'nin Amerikalı göçmeni (ö. 1889)
Joseph Paxton, İngiliz bahçıvan, mimar ve Parlamento Üyesi (ö. 1865)
 10 Ağustos - Joseph Vinoy, Fransız komutan (ö. 1880)
 13 Ağustos - Vladimir Odoyevsky, Rus filozof, yazar, müzik eleştirmeni (ö. 1869)
 18 Ağustos - Nathan Clifford, Amerikalı politikacı (ö. 1881)
 23 Ağustos
 Jan Erazim Vocel, Çek şair, arkeolog ve tarihçi (ö. 1871)
 Gustaf Wappers, Belçikalı ressam (ö. 1874)
 27 Ağustos - Edward Beecher, Amerikalı teolog (ö. 1895)
 4 Eylül - Sarah Childress Polk, Amerika Birleşik Devletleri'nde First Lady (ö. 1891)
 Anna Nielsen, Danimarkalı mezzo-soprano (ö. 1856)
 11 Eylül - Francisca Zubiaga y Bernales, Peru'da First Lady, ihtilaflı sosyetik (ö. 1835)
 27 Eylül - Samuel Francis Du Pont, Amerikalı amiral (ö. 1865)
 28 Eylül - Prosper Mérimée, Fransız yazar (ö. 1870)
 29 Eylül - Mercator Cooper, Amerikalı kaptan (ö. 1872)
 30 Eylül - Gustav von Alvensleben, Prusyalı komutan (ö. 1881)
 5 Ekim - Friedrich Bernhard Westphal, Danimarkalı-Alman ressam (ö. 1844)
 16 Ekim - Robert Stephenson, İngiliz inşaat mühendisi (ö. 1859)
 11 Kasım - Adolf von Bonin, Prusyalı komutan (ö. 1872)
 14 Kasım - Jacob Abbott, Amerikalı yazar (ö. 1879)
 29 Kasım
 Christian Doppler, Avusturyalı matematikçi (ö. 1853)
 Gottfried Semper, Alman mimar (ö. 1879)
 5 Aralık - Fyodor Tyutchev, Rus Romantik şairi (ö. 1873)
 6 Aralık - Susanna Moodie, İngiliz yazar (ö. 1885)
 11 Aralık - Hector Berlioz, Fransız besteci (ö. 1869)

Ölümler

Ocak - Haziran

 1 Ocak - James Woodforde, İngiliz din adamı, günlük yazarı (d. 1740)
 18 Ocak - Ippolit Bogdanovich, Rus şair (d. 1743)
 23 Ocak - Arthur Guinness, İrlandalı biracı (d. 1725)
 1 Şubat - Anders Chydenius, Finlandiyalı  rahip, politikacı (d. 1729)
 3 Şubat - María Isidra de Guzmán y de la Cerda, İspanyol akademisyen (d. 1768)
 9 Şubat - Jean François de Saint-Lambert, Fransız şair (d. 1716)
 11 Şubat - Jean-François de La Harpe, Fransız eleştirmen (d. 1739)
 18 Şubat - Johann Wilhelm Ludwig Gleim, Alman şair (d. 1719)
 20 Şubat - Marie Dumesnil, Fransız aktris (d. 1713)
 21 Şubat - Edward Despard, İngiliz devrimci (d. 1751)
 22 Şubat - Jacques-Donatien Le Ray de Chaumont, Fransız Amerikan Devriminin Babası (d. 1726)
 23 Şubat - Praskovia Kovalyova-Zhemchugova, Rus köle oyuncusu, opera soprano (d. 1768)
 14 Mart - Friedrich Gottlieb Klopstock, Alman şair (d. 1724)
 28 Mart - Peter Du Cane, Sr., İngiliz iş insanı (d. 1713)
 2 Nisan - James Montgomery, İskoç politikacı, hakim (d. 1721)
 6 Nisan - William Hamilton, İngiliz diplomat, antikacı (d. 1730)
 7 Nisan
 Antoine de Bosc de la Calmette, Danimarkalı devlet adamı, peyzaj mimarı (d. 1752)
 Toussaint L'Ouverture, Haitili devrimci (d. 1743)
 14 Nisan - Christoph Anton Migazzi, Avusturyalı Katolik piskopos (d. 1714)
 24 Nisan - Adélaïde Labille-Guiard, Fransız portre ressamı (d. 1749)
 29 Mayıs - Louis-Antoine Caraccioli, Fransız yazar (d. 1719)
 24 Haziran - Matthew Thornton, Amerikan Bağımsızlık Bildirgesini imzalayanlardan (d. 1714)
 26 Haziran -Fermín Lasuén, İspanyol misyoner (d. 1736)

Temmuz - Aralık
 24 Ağustos - James Napper Tandy, İrlandalı cumhuriyetçi
 5 Eylül - Pierre Choderlos de Laclos, Fransız komutan, yazar (d. 1741)
 13 Eylül – John Barry, Amerikan Bağımsızlık Savaşında, daha sonra Amerika Birleşik Devletleri Donanması'nda deniz subayı  (d. 1745)
 15 Eylül
 Gian Francesco Albani, İtalyan Katolik kardinal (d. 1719)
 François Devienne, Fransız besteci (d. 1759)
 16 Eylül - Nicolas Baudin, Fransız kaşif (d. 1754)
 17 Eylül - Franz Xaver Süssmayr, Avusturyalı besteci (d. 1766)
 23 Eylül - Joseph Ritson, İngiliz antikacı (d. 1752)
 2 Ekim - Samuel Adams, Amerikan devrim, lideri (d. 1722)
 8 Ekim - Vittorio Alfieri, İtalyan oyun yazarı, şair (d. 1749)
 14 Ekim - Louis Claude de Saint-Martin, Fransız filozof (d. 1743)
 26 Ekim - Granville Leveson-Gower, İngiliz politikacı (d. 1721)
 31 Ekim - Pandara Vanniyan, son Vannimai Kralı
 11 Kasım - Raphael Cohen, Alman haham (d. 1722)
 17 Kasım - John Willett Payne, İngiliz Kraliyet Donanması Amirali (d. 1752)
 18 Kasım - Ditlevine Feddersen, Norveçli kültürel figür (d. 1727)
 25 Kasım - Joseph Wilton, İngiliz heykeltıraş (d. 1722)
 7 Aralık - Gerrit Paape, Hollandalı politikacı, yazar (d. 1752)
 15 Aralık - Dru Drury, İngiliz böcekbilimci (d. 1725)
 18 Aralık - Johann Gottfried Herder, Alman filozof, yazar (d. 1744)
 26 Aralık - Gian Carlo Passeroni, İtalyan yazar (d. 1713)
 30 Aralık - Francis Lewis, Amerikan Bağımsızlık Bildirgesini imzalayanlardan(d. 1713)

Tarihi bilinmeyen
 Moscho Tzavela, Yunan kahraman (d. 1760)

1803


جوزيف فرانسيس تريبياني جونيور ، هو شخصية خيالية من مسلسل السيت كوم (كوميديا الموقف) فريندز (أصدقاء) الذي بُث على تلفزيون هيئة الإذاعة الوطنية (إن بي إن)، له مسلسل فرعي باسم جوي، أدى الشخصية الممثل مات لوبلان. هو ممثل مكافح إيطالي أمريكي يعيش في مدينة نيويورك مع رفيقه في السكن وأعز أصدقائه، تشاندلر بينغ (ماثيو بيري)، ويتسكع مع مجموعة ضيقة ومتماسكة من أفضل أصدقائه: تشاندلر، وروس غيلر (ديفيد شويمر)، ومونيكا غيلر (كورتني كوكس)، وريتشل غرين (جينيفر أنيستون)، وفيبي بوفيه (ليزا كودرو). تشارك السكن مع عدة رفاق آخرين بعد أن انتقل تشاندلر للعيش مع مونيكا.

من المفترض أن جوي قد وُلد في عام 1968 إذ إنه يتحدث عن بلوغه 13 في عام 1981. ينحدر من عائلة إيطالية أميركية من الطبقة العاملة لها ثمانية أطفال، وهو الذكر الوحيد بينهم. يعمل والده جوزيف تريبياني سينيور (روبرت كوستانزو) سمكريًا، واسم والدته غلوريا (بريندا فاكارو). لجوي سبع أخوات: ميري تيريز (ميمي ليبر) المعروفة بميري تيريزا (كريستينا ريتشي)، وميري أنجيلا (هولي غانيه)، ودينا (مارلا سوكولوف)، وجينا (دريا دي ماتيو)، وتينا (ليزا ماريس)، وفيرونيكا (دينا ميتشيلي)، وكوكي (أليكس مينيسيس). وُلد جوي في كوينز، نيويورك وهو مسيحي كاثوليكي. عندما كان طفلًا، كان عرضة للحوادث أشدّ ما يكون. في «حلقة خليلة روس الجديدة»، يلمّح إلى أنه كان يتعرض لاستغلال جنسي على يد خياطه لكنه لم يُدرك ذلك إلى أن زار تشاندلر الخياط نفسه.

يُصوَر جوي على أنه مُنحل أخلاقيًا وأحمق لكنه طيب المعشر، ومخلص جدًا، وحنون، وحامٍ لأصدقائه. هو زير نساء محب للطعام كان له نصيب من المواعيد الغرامية يفوق أعضاء المجموعة كلهم. على النقيض من شخصية «محبوب النساء» خاصته، له جانب طفولي بارز أيضًا. يستمتع بلعب ألعاب الفيديو وطاولة كرة القدم، يعشق السندويتشات والبيتزا، وهو من كبار معجبي مسلسل بيواتش. باعتباره ممثلًا مكافحًا، يبحث عن عمل بشكل دائم. رُسّم قسيسًا في «حلقة الحقيقة فيما يخص لندن» وترأس مراسم زفاف كل من مونيكا وتشاندلر وفيبي ومايك. لا يحب مشاركة طعامه ويواجه صعوبة في الرياضيات البسيطة. في الرياضة، يُشجع جوي لوس أنجلوس دودجرز ونيويورك يانكيس في كرة القاعدة، ولوس أنجلوس كليبرز ونيويورك نيكس في كرة السلة، ونيويورك جاينتس ونيويورك جتس في كرة القدم الأمريكية، وديترويت رد وينجز ونيويورك رينجرز في دوري الهوكي الوطني.

المظهر
جوي عضو في نقابة ممثلي الشاشة، بعد أن رفض السير على خطى والده ليصبح سمكريًا. بدأ مسيرته في مهنة التمثيل بالأعمال المسرحية، وقد أُدخل ذلك في الحلقة التجريبية للمسلسل بمشاهدة مونيكا وتشاندلر له يمثل في إنتاج لمسرحية بينوكيو. في وقت ما سابق لبداية المسلسل، ظهر جوي أيضًا في فيلم إباحي، بدور كومبارس مرتديًا كامل ملابسه. ذكر جوي أيضًا ظهوره في مسرحية تحتوي على مخلوقات الترول قبل أن يحصل على دور سيغموند فرويد في المسرحية الموسيقية فرويد! حيث اكتشفته وكيلة موهبته إيستيل ليونارد للمرة الأولى. حصَلتْ له مباشرة على دور في فيلم في الحلقة نفسها يلعب فيه «بديل مؤخرة» آل باتشينو – وهو دور دون حوار فقده لاحقًا لأخذه الأمر بجدية زائدة. ناقش تشاندلر ومونيكا رؤيتهما لجوي في نسخة من مسرحية مكبث، حيث لم يستطع جوي نُطق معظم الكلمات.

يصبح جوي «ممثلًا/عارضًا» عندما يظهر على إعلانات مطبوعة لعيادة نيويورك المجانية، بصفة رجلًا يدعى «ماريو» يعاني من مرض منقول جنسيًا. يظهر أيضًا في فقرة إعلانية توعوية لأداة تساعد على صب الحليب من الكرتونات؛ حيث يلعب دور «كيفن»، وهو رجل يعاني من صعوبة بالغة في فتح الكرتونات دون استخدام الأداة. (يختنق «كيفن» سهوًا أيضًا بكعكة صغيرة أثناء العرض). يطارده ذلك مرة أخرى عندما يظهر في مسرحية «الملك»، إذ يسُخر منه لاختناقه بالكعكة.

مراجع

شخصيات ذكور في التلفاز
أمريكيون خياليون
أمريكيون خياليون من أصل إيطالي
أمريكيون خياليون من أصل برتغالي
شخصيات تلفزيونية ظهرت في 1994
شخصيات خيالية ظهرت في 1994
شخصيات خيالية من مدينة نيويورك
شخصيات مسلسل فريندز
ممثلون خياليون
شخصيات ذكور أمريكيون في التلفاز

جوي تريبياني


Zgrada Pučkog otvorenog učilišta (Vrbovec), zgrada u mjestu i gradu Vrbovec, zaštićeno kulturno dobro.

Opis
Zgrada iz 1931., u Vrbovcu, na adresi Kolodvorska 1.

Zaštita

Pod oznakom P-5531 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "kulturno-povijesna cjelina".

Izvori

Zaštićena kulturna dobra u Zagrebačkoj županiji


Koechner oder Köchner ist der Familienname folgender Personen:

David Koechner (* 1962), US-amerikanischer Schauspieler
Walter Koechner (* 1937), US-amerikanischer Physiker

Koechner


An Liparis flavescens in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Louis Marie Aubert Du Petit-Thouars, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John Lindley. An Liparis flavescens in nahilalakip ha genus nga Liparis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Liparis (Orchidaceae)

Liparis flavescens


A member of Provincial Parliament (MPP) is an elected member of the Legislative Assembly of the Canadian province of Ontario. Elsewhere in Canada, the titular designation "Member of Provincial Parliament" has also been used to refer to members of the Legislative Assembly of Lower Canada from 1791 to 1838, and to members of the Legislative Assembly of Quebec from 1955 to 1968.

Ontario
The titular designation "Member of Provincial Parliament" and the acronym "MPP" were formally adopted by the Ontario legislature on April 7, 1938. Before the adoption of this resolution, members had no fixed designation. Prior to Confederation in 1867, members of the Legislative Assembly of the Province of Canada had been known by various titles, including MPP, MLA and MHA. This confusion persisted after 1867, with members of the Ontario legislature using the title Member of the Legislative Assembly (MLA) or Member of Provincial Parliament (MPP) interchangeably.

In 1938, Frederick Fraser Hunter, the member for St. Patrick, introduced a private member's bill to designate members with the title Member of Parliament (MP), arguing that the titles of MPP or MLA were confusing, inaccurate, and undignified. However, his proposal failed to pass. As an alternative, a resolution was adopted fixing the title as Member of Provincial Parliament (MPP).

The text of the resolution passed by the House on that day is as follows:

On motion of Mr. Hunter, seconded by Mr. Miller,
Resolved, That in all matters of address, titular distinction, formal correspondence, official proceedings and all similar matters having to do with and coming under the jurisdiction of the Legislature of Ontario, the members of the Legislative Assembly shall be entitled to the designation "Member of Provincial Parliament" and its abbreviation "M.P.P."

Quebec
In Quebec, a bill to adopt the titular designation "Member of Provincial Parliament" (fr:membre du Parlement provincial) and the initialism "MPP" (fr:M.P.P.) was assented on December 15, 1955. Like in Ontario, members had no fixed designation prior to this bill's adoption, although they were usually referred to as "Members of the Legislative Assembly" (MLAs) (fr:membres de l'Assemblée législative (M.A.L.s)).

The bill to change the titular designation was supported by Quebec premier Maurice Duplessis, who gave a speech in support of it in the legislative assembly. The reasons he gave for this change were the following:

 The French acronym for "Member of the Legislative Assembly" (M.A.L.) can sometimes be pronounced as "mal", which means "evil" in French.
 Quebec's legislature has all the fiscal and constitutional prerogatives to be considered a "Parliament", and the new designation would better reflect that.
 The new designation would be a return to the original designation used before confederation.
 The Acronym MPP is the same in French and in English.

The designation was changed again in 1968 when the National Assembly of Quebec was renamed. The member's titular designation was "Member of the Quebec Parliament" (MQP, or membre du Parlement du Québec (M.P.Q)) from 1968 to 1971, then "Member of the National Assembly" (MNA, or membres de l'Assemblée Nationale (M.A.N.) from 1971 to 1982. The designation "Member of the National Assembly" is still used in English, but the French titular designation was abolished, and MNAs are now simply referred to as "député", the same title used for federal members of Parliament and for the members of other provincial assemblies.

Other designations
Ontario is currently the only Canadian provincial legislative assembly to employ this designation. Members of other Canadian provincial and territorial assemblies employ the titles:

 "Member of the National Assembly" (MNA) in Quebec,
 "Member of the House of Assembly" (MHA) in Newfoundland and Labrador
 "Member of the Legislative Assembly" (MLA) in all other provinces and territories.

See also
 Legislative assemblies of Canadian provinces and territories
 Member of Provincial Parliament (Western Cape)
 Member of Parliament (Canada)

References

External links
 Legislative Assembly of Ontario
 Ontario Legislative Assembly Archives

Parliamentary titles
Politics of Ontario

Member of Provincial Parliament (Canada)


Nicolas Hamilton, né le 28 mars 1992 à Stevenage, est un pilote de course anglais, et le demi-frère paternel du septuple champion du monde de Formule 1, Lewis Hamilton. Il court depuis 2011 avec des voitures spécialement modifiées en raison de sa paralysie cérébrale, alternativement au sein de la Renault Clio Cup UK, de la coupe d'Europe des voitures de tourisme, et du championnat britannique des voitures de tourisme.

Carrière

Renault Clio Cup (Royaume-Uni)

Hamilton a fait ses débuts en course dans la Renault Clio Cup Royaume-Uni en 2011 au volant de Total Control Racing. Il a attiré beaucoup d'attention des fans et des médias bien qu'il ait terminé dernier lors de sa première course. Sa première saison a fait l'objet d'un documentaire de la BBC intitulé Racing with the Hamiltons : Nic in the Driving Seat.

Coupe d'Europe des voitures de tourisme
Hamilton est passé à la Coupe d'Europe des voitures de tourisme en 2013, au volant d'une SEAT León Supercopa pour Baporo Motorsport.

Championnat britannique de voitures de tourisme
En 2015, Hamilton a conclu un accord avec AmD Tuning pour piloter une Audi S3 lors de cinq manches du championnat britannique de voitures de tourisme, devenant ainsi le premier pilote handicapé à participer à la série.

En 2019, Hamilton a obtenu un entraînement à temps plein avec Motorbase Performance avec Tom Chilton et Ollie Jackson.

Le 21 février 2020, Hamilton a été confirmé comme le quatrième pilote de l'équipe HARD dans une Volkswagen CC, conservant son parrainage ROKiT. Lors de la dernière course à Brands Hatch, lors de la deuxième manche du championnat, Hamilton a marqué son tout premier point BTCC après avoir terminé la course à la  place.

Carrière médiatique
Le 8 mars 2016, il a été annoncé qu'Hamilton ferait partie de l'équipe de présentation de Formule 1 de Channel 4.

Record de course

Résumé de carrière

† Comme Hamilton était un pilote invité, il n'était pas éligible pour les points.

Résultats complets du championnat britannique des voitures de tourisme
(Clé)(Les courses en gras désignent la pole position – 1 point attribué uniquement pant la première course ; les courses en italique indiquent le tour le plus rapide – 1 point attribué dans toutes les courses ; * signifie que le pilote a mené la course pendant au moins un tour – 1 point donné lors de toutes les courses)

† Comme Nicolas Hamilton était un pilote invité, il n'était pas éligible pour l'acquisition des points.

Références

Liens externes

 Nicolas Hamilton career summary at DriverDB.com

Pilote automobile anglais
Naissance en mars 1992

Nicolas Hamilton


Alþjóðaflugvöllur Beijing Capital (IATA: PEK, ICAO: ZBAA) (kínverska: 北京首都国际机场; rómönskun: Běijīng Shǒudū Guójì Jīchǎng) er meginflughöfn Beijing, borghéraðs og höfðborg Alþýðulýðveldisins Kína. Flugvöllurinn sem kenndur er við höfuðborgina Beijing, er umsvifamesti flugvöllur Kína. Hann er ásamt Daxing alþjóðaflugvelli einn af tveimur helstu flugvöllum sem þjóna höfuðborginni. Hann þjónar bæði innanlands- og millilandaflugi.

Flugvöllurinn er staðsettur um 32 kílómetrum norðaustur af miðborginni. Hann hefur þrjár farþegamiðstöðvar og þrjár flugbrautir.

Flugvöllurinn er í eigu og rekinn af félaginu Beijing Capital International Airport Company Limited, sem er ríkisrekið fyrirtæki. IATA flugvallarkóði vallarins, PEK, er byggður á fyrrum rómönsku nafni borgarinnar, Peking.

Flugvöllurinn er afar umsvifamikill og umferðarþungi hans hefur vaxi hratt síðastliðna áratugi. Hann er í dag annar fjölfarnasti flugvöllur heims hvað varðar farþegaflutninga. Fáir flugvellir veraldar eru umsvifameiri í famflutningum.

Árið 2019 afgreiddi flugvöllurinn meira en 100 milljónir farþega og um 2 milljónir tonna af farmi.

Saga

Beijing flugvöllur var opnaður árið 1958. Hann samanstóð af einni lítilli flugstöðvarbyggingu, sem stendur enn þann dag í dag, ásamt einni 2.500 metra flugbraut sem síðar var framlengd í 3.200 metra árið 1966 og 3.800 metra árið 1982. Árið 1978 var annarri 3.200 metra flugbraut bætt við.

Árið 1980 var nýrri farþegamiðstöð bætt við. Hún var mun stærri en sú sem byggð var á fimmta áratug síðustu aldar en einum og hálfum áratug síðar var stærð hennar talin ófullnægjandi.

Árið 1999, í tilefni af 50 ára afmæli stofnunar Alþýðulýðveldisins, var flugvöllurinn stækkaður enn, með nýrri farþegamiðstöð. Í framhaldinu var fyrri farþegamið-stöð endurnýjuð verulega. Ekki dugði sú stækkun lengi. Því var árið 2007 þriðju flugbrautinni bætt við vegna þrengsla á hinum tveimur flugbrautunum. Þriðja farþegamiðstöðin opnaði árið 2008, tímanlega fyrir Ólympíuleikana sem haldnir voru í Beijing. Að auki var byggð snarlestartenging við miðborgina. Þegar nýja farþegamiðstöðin opnaði var hún talin stærsta mannvirki í veröldinni hvað varðar flatarmál.

Enn jókst umferð um flugvöllinn. Vegna takmarkaðrar afkastagetu flugvallarins var ákveðið að byggja nýjan flugvöll í Daxing á árunum 2014 —2019. Hann mun þjóna sem flugstöð fyrir flugfélög sem eru í SkyTeam (að China Eastern Airlines undaskildu), en flugfélög í Star Alliance munu dvelja áfram á gamla höfuðborgarvellinum. Hainan Airlines, sem árið 2016 var með um 10 prósent af flutningum Beijing Capital, en er ekki hluti af neinu stóru bandalagi, verður áfram á þeim flugvelli.

Samgöngur við flugvöllinn

Snarlestarkerfi "Capital Airport Express" tengja flughöfnina við miðborg Beijing. Að auki tengja strætisvagnar og gott vegakerfi flughöfnina við borgina og nærliggjandi svæði.
Í boði er skutluþjónustu án endurgjalds milli hinnar þriggja farþegamiðstöðva flugvallarins.

Flugfélög

Flugvöllurinn er aðalmiðstöð og safnvöllur fyrir heimaflugfélögin Air China, China Eastern Airlines og Shanghai Airlines. Hann er einnig áhersluflugvöllur og umfangsmikil miðstöð fyrir Sichuan Airlines, Shenzhen Airlines, og Shandong Airlines.

Alls starfa á flugvellinum 73 farþegaflugfélög og 16 farmflugfélög.

Flugleiðir

Flugvöllurinn er gríðarumfangsmikill varðandi fjölda farþega og flugleiða.

Margir áfangastaðir flugvallarins eru innan Kína, þar sem hann þjónar flestum stærri borgum landsins. Til sumra borga eru togir fluga á dag. Til að mynda eru meira en 100 dagleg flug til Sjanghæ, meira en 60 dagleg flug til borganna Guangzhou og Shenzhen. Þá eru 65 flug á dag til Chengdu og 49 til Hangzhou.

Flugvöllurinn hefur mjög marga alþjóðlega áfangastaði, til flestra heimsálfa: Evrópu, Asíu, Eyjaálfu, Afríku, Suður Ameríku og Norður Ameríku.

Dæmi um borgir hafa mörg flug á viku frá flugvellinum eru: 385 vikuleg flug til Hong Kong; 70 flug til Makaó og Taípei; 35 til Los Angeles; 28 flug til New York og San Francisco; 27 til Vancouver; 42 til Frankfurt am Main og Singapúr og svo framvegis.

Tölfræði

Tenglar

 Beijing borg
 Kínverskur (og enskur) vefur alþjóðaflugvallarins Beijing Capital.
 Vefsíða Travel China Guide um Beijing Capital flugvöllinn.. Almennar upplýsingar, kort af flugvellinum, samgöngur almenningsvagna á flugvöllinn o.fl.

Heimildir

Flugvellir í Kína

Beijing Capital alþjóðaflugvöllurinn


පද්දා ලෙස හදුන්වන ජන කොට්ඨාශයක් අතීතයේ ලංකාවේ පැවතගෙන ආ අතර මොවුන් පහත් යැයි සැළකෙන රැකියාවන් වල නිරත විය. රෙදි ඇපිල්ලීම, පිරිසිදු කිරීම, වැසිකිළි සේදීම මෙම ජන කොටසේ ජීවන තත්ත්වය විය. වර්තමානයේ ශිෂ්ඨ සමාජයේ කිසිවෙකු ට පද්දා ලෙස හදුන්වන්නේ නැති නමුත් යමෙකුට අපහාස කිරීමට, යමෙකුගේ තත්ත්වය පහත් කිරීමට පද්දා ලෙස අමතනු ලබයි.

පද්දා


Sternbergia lutea, nergisgiller (Amaryllidaceae) familyasından şerit şeklinde koyu yeşil yaprakları bulunan ve sonbahar aylarında parlak sarı renkli çiçek açan soğanlı bir bitki türü.

Sonbaharda çiçeklenen en güzel bitkilerden biri olan S.lutea diğer Sternbergia cinsi türleri arasında da üretimi en yaygın olarak yapılan bitkidir. Sternbergia türlerine ait soğanlar insanlar için zehirlidir.

Sternbergia lutea tohum bağlamamaktadır. Bu yüzden üretimi sadece soğanla yapılır.

Sternbergia türleri tıpta amaryllidaceae alkaloidleri (galanthamine, tazettin, likorein) olarak adlandırılan alkoloidleri içermektedirler. Bu alkaloidler Alzheimer ve çocuk felci gibi sinir sistemini etkileyen hastalıkların tedavisinde kullanılırlar.

lutea
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Sternbergia lutea


Paul Wittek est un historien orientaliste autrichien, né le  à Baden dans la banlieue de Vienne et mort le  à Eastcote dans le Middlesex (Angleterre). Il est spécialiste de l'histoire du début de l'Empire ottoman.

Biographie
Mobilisé dans l'armée austro-hongroise au début de la Première Guerre mondiale, il sert d'abord comme officier de réserve dans un régiment d'artillerie, en Galicie où il est blessé en octobre 1914, puis sur l'Isonzo en 1917. Il trouve sa passion pour l'histoire ottomane alors qu'il est détaché en 1918 comme conseiller militaire en Syrie puis à Istanbul. Il obtient un doctorat en histoire en 1920 à l'université de Vienne. Il travaille à Istanbul envoyé par l'Institut archéologique allemand entre 1924 et 1934. À son retour, pour fuir le nazisme, il s'installe à Bruxelles puis à partir de mai 1940 à Londres, où il finit sa carrière à l'université de Londres au sein de l'École des études orientales et africaines.

Son principal apport à l'étude de l'Empire ottoman est le développement de la « théorie de Ghazi » qui fut la théorie dominante dans l'historiographie ottomane jusqu'aux années 1980.

La théorie de Ghazi
La théorie de Ghazi défend que l'Empire ottoman est à l'origine le regroupement des ghazis, des guerriers saints de l'islam, qui se sont regroupés pour mener une guerre sainte (ġazā, غزا) contre les chrétiens et élargir le Dar al-Islam (en arabe : دار الإسلام). Paul Wittek développe cette théorie dans son ouvrage Rise of the Ottoman Empire en 1938.

Cette théorie est aujourd'hui obsolète ayant été révisée et réfutée par la génération suivante d'historiens spécialisés en histoire ottomane (principalement Cemal Kafadar).

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Liens externes

Articles connexes
 Orientalisme

Historien autrichien
Naissance en janvier 1894
Naissance à Baden (Autriche)
Naissance dans l'archiduché de Basse-Autriche
Décès en juin 1978
Décès à 84 ans

Paul Wittek


Flugt er en dansk kortfilm fra 2014 instrueret af Andreas Sommer efter eget manuskript.

Handling
Brake lever et eneliv i naturen isoleret fra samfundet, men under den rolige overflade ligger en fortid, han stadig flygter fra. Da Brake opsøges af sin søn Lukas brydes idyllen, da det viser sig, at han ligeledes er på flugt. Endeligt indhenter fortiden dem begge, og de tvinges begge til at tage ansvar for den.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2014

Flugt (film)


Cette page est une liste d'événements qui se sont produits durant l'année 2022 en Lorraine.

Éléments de contexte
 Sécheresse historique en Lorraine comme dans de nombreuses régions de France, en été les niveaux des cours d'eau sont au plus bas, la navigation est limitée par endroits.
 Le ministère de l'intérieur publie les chiffres de la délinquance de 2021 : en Lorraine, les escroqueries et les violences sexuelles ont fortement progressé. Dans l'ensemble des quatre départements lorrains (Moselle, Meurthe-et-Moselle, les Vosges et la Meuse) on enregistre une hausse de plus de 12,9 % des faits constatés.
 Selon la Base de données sur les incendies de forêts en France (BDIFF) du ministère de l'Agriculture, de 2010 à 2022 on a recensé 392 feux de forêts en Lorraine, dont 94 sur la seule année 2022. La très grande majorité dans le département des Vosges (319), 31 en Moselle, 21 dans la Meuse ainsi que 21 en Meurthe-et-Moselle. Le phénomène est d'ailleurs plus récurrent sur les dernières années.

Événements

Janvier
 2 janvier : l'ASNL, évoluant à la dernière place de la ligue 2, accède aux huitièmes de finale de la Coupe de France de football 2021-2022 en battant le Stade rennais Football Club, 4ème de ligue 1, aux tirs au but après un match nul 1 partout. L'Entente sportive thaonnaise est éliminée par le Stade de Reims 0 à 1.
 15 janvier : création à Paris de la Fédération des Pays Unis  dont est membre fondateur le Parti Lorrain. Il s'agit d'une fédération qui regroupe des "partis régionalistes et fédéralistes qui partagent des valeurs et des principes communs comme la démocratie, le progrès et l'humanisme".
 22 au 26 janvier : Festival international du film fantastique de Gérardmer.
 29 janvier : l'Amiens Sporting Club bat l'ASNL 2 à 0 en huitième de finale de la Coupe de France de football.

Février
 22 février : ouverture d'un musée dans la Mine de sel de Varangéville à 160 mètres de profondeur.

Mars

Avril
 À la suite de l'Invasion de l'Ukraine par la Russie, la ville de Nancy suspend la procédure de jumelage avec la ville russe de Krasnodar. D'autres collectivités, Marly, Amnéville et le département de la Moselle préfèrent ne pas réagir.
 6 avril : la création du premier institut de Photonique en France se fera à Metz. L'annonce a été faite à Strasbourg lors du congrès Photonics Europe.
 22 avril : l'Association sportive Nancy-Lorraine scelle sa descente en Nationale 1 après un match interrompu à la 39 minute du fait de perturbations sur la marque de 0-3 contre Quevilly. En 55 ans d'existence, c'est la première fois que le club se retrouve en nationale.
 24 avril : le second tour de l'élection présidentielle aboutit à des résultats contrastés : la Meurthe-et-Moselle et la Moselle placent Emmanuel Macron en tête alors que la Meuse et les Vosges ont préféré Marine Le Pen.

Mai
 du 26 au 29 mai, 20ème Tour de la Mirabelle, course cycliste professionnelle UCI 2.2 :
 26 mai : prologue à Vandoeuvre-lès-Nancy;
 27 mai : étape entre Pont-à-Mousson et Pagny-sur-Moselle;
 28 mai : étape entre Breuches et Saint-Amarin;
 29 mai : étape entre Baccarat et Damelevières, au terme de laquelle Robert Scott est déclaré vainqueur.

Juin
 4 juin : Marche des fiertés regroupant 1500 à 2000 personnes à Nancy.
 12 et 19 juin : Élections législatives :
 Sont élus en Meurthe-et-Moselle : Carole Grandjean (Ensemble!) dans la première circonscription, Emmanuel Lacresse (Ensemble!) dans la seconde circonscription, Martine Etienne (Nupes) dans la troisième circonscription, Thibault Bazin (LR) pour la quatrième circonscription, Dominique Potier (Divers gauche) dans la cinquième circonscription et Caroline Fiat (Nupes) dans la sixième circonscription.
Sont élus dans la Meuse :  Bertrand Pancher (Divers droite) dans la première circonscription, Florence Goulet (RN) dans la seconde circonscription.
Sont élus en Moselle :  Belkhir Belhaddad (Ensemble!) dans la première circonscription, Ludovic Mendes (Ensemble!) dans la deuxième circonscription, Charlotte Leduc (Nupes) dans la troisième circonscription, Fabien Di Filippo (LR) dans la quatrième circonscription, Vincent Seitlinger (LR) dans la Cinquième circonscription, Kevin Pfeffer (RN) dans la sixième circonscription, Alexandre Loubet (RN) dans la septième circonscription, Laurent Jacobelli (RN) dans la huitième circonscription et  Isabelle Rauch (Ensemble!) dans la neuvième circonscription.
 Sont élus dans les Vosges :  Stéphane Viry (LR) dans la première circonscription, David Valence (Ensemble!) dans la deuxième circonscription, Christophe Naegelen (Divers droite) dans la troisième circonscription et  Jean-Jacques Gaultier (LR) dans la quatrième circonscription
 18 juin : Marche des fiertés regroupant 6000 personnes à Metz.
 29 juin : Caroline Fiat, députée de la Sixième circonscription de Meurthe-et-Moselle est élue vice-présidente de l'Assemblée nationale.

Juillet

 4 juillet : Carole Grandjean, quelques jours après avoir été réélue députée, est nommée ministre déléguée chargée de l'Enseignement et de la Formation professionnels dans le gouvernement Élisabeth Borne.
 7 juillet : la 6ème étape du Tour de France masculin 2022 arrive à Longwy, Tadej Pogačar remporte cette étape et prend le Maillot jaune de leader du tour.
 8 juillet : la 7ème étape du Tour de France masculin 2022 part de Tomblaine en direction de la Planche des Belles Filles  .
 20  au 28 juillet : Championnat de France de tir 25/50 m à Volmerange-les-Mines.
 28 juillet : étape 100% Lorraine du tour de France Femmes entre Bar-le-Duc et Saint-Dié-des-Vosges Lorena Wiebes remporte la victoire d'étape et Marianne Vos conserve son maillot jaune.
 29 juillet en sport : la 6e étape du Tour de France Femmes 2022 part de  Saint-Dié-des-Vosges pour se diriger vers Rosheim.

Août
 14 au 15 août : un tremblement de terre de magnitude 2,5 s'est produit à Eloyes.

Septembre
 17 au 18 septembre : 67ème Rallye de Lorraine remporté par Quentin Gilbert et Rémi Tutélaire sur une Alpine A110 Rally RGT.
 19 au 25 septembre : Tournoi de tennis de Moselle (ATP 2022)
 30 septembre, 1er  et 2 octobre : 33ème Festival international de géographie à Saint-Dié-des-Vosges sur le thème des déserts, sous la direction scientifique de Julien Brachet.

Octobre

 Sarah Aoutar est élue miss Lorraine.

Inscriptions ou classements aux titre des monuments historiques

Naissances

Décès
 27 janvier à Nancy : Frédéric Stasiak, né le  à Jarny (Meurthe-et-Moselle),juriste et universitaire français.
 4 mars à Metz : Guido Anzile, né le  à Pocenia (Frioul-Vénétie Julienne), coureur cycliste italien des années 1950, naturalisé français le .
 28 mars à Nancy : Marion Créhange, née Marion Caen le 14 novembre 1937 dans la même ville, scientifique française.
 13 avril à Ars-Laquenexy : Georges Zvunka, né le  au Ban-Saint-Martin (Moselle), joueur et entraîneur de football français.
 16 avril à Richemont : Raymond Baratto, footballeur français né le  à Amnéville. Joueur de petit gabarit, il a évolué comme milieu de terrain au Stade de Reims dans les années 1950.
 8 mai à Saint-Avold (Moselle) : Paul Bladt, né le  à Metz (Moselle), ouvrier, syndicaliste et homme politique français.
 19 décembre à Dun-sur-Meuse : Henriette Bernier, née Chauderlot dans la Meuse le  à Cléry-le-Petit , romancière régionaliste française.
 21 décembre à Vandœuvre-lès-Nancy : Claude Dubois, né le  à Nancy , illustrateur et scénariste de bande dessinée français. Il est notamment l'auteur complet d'environ 95 albums de la série Sylvain et Sylvette entre 1959 et 1986.
 27 décembre à Ars-Laquenexy : Hubert de Boissonneaux de Chevigny, né le  à Colmey (Meurthe-et-Moselle), aviateur, explorateur, concepteur d'avion, conférencier français.

Notes

Références

Chronologie de la Lorraine
Lorraine

2022 en Lorraine


(« relié au complexe majeur d'histocompatibilité de classe I », CMH-I) est le nom donné à une protéine (MR1) et au gène qui la code (MR1). MR1 est une protéine non classique du CMH-I, qui se lie aux métabolites vitaminiques (intermédiaires de la synthèse de la riboflavine) produits par certains types de bactéries. Elle interagit avec les lymphocytes T invariants associés aux muqueuses (MAIT).

Emplacement du gène
Chez l'homme, le gène MR1 est situé sur le chromosome 1. Les gènes non classiques du CMH de classe I sont majoritairement regroupés sur un même chromosome (chromosome 6 chez la souris, chromosome 17 chez l'homme) et répartis au sein des mêmes loci que les gènes du CMH classique. MR1 est situé sur un autre chromosome, l'analyse détaillée du gène a révélé que MR1 est un paralogue provenant de la duplication du locus du CMH sur le chromosome 6 (souris). Ce gène fonctionnel a été trouvé chez la grande majorité des mammifères, suggérant l'importance de MR1 dans ce règne et sa duplication précoce dans l'évolution des vertébrés.

Structure
MR1, comme les autres molécules du CMH de classe I, est composé des domaines α1, α2 et α3. α1 et α2 interagissent ensemble et forment la poche de liaison à l'antigène. Celle-ci est petite et contient des acides aminés aromatiques et basiques. Cette petite taille restreint la liaison à de petites molécules de taille modeste comparé au peptides classiquement présenté par le CMH. Le domaine α3 interagit avec la β2 microglobuline, cette interaction associé à la liaison de l'antigène stabilisent la protéine.

Plusieurs isoformes différentes de MR1 ont été identifiées. De nombreuses protéines identifiées ont un codon de STOP prématuré qui génère des protéines non fonctionnelles. L'isoforme MR1B n'a pas le domaine α3 et est exprimé à la surface des cellules indépendamment de la microglobuline β2. Certaines bactéries sont capables de cibler des microglobulines β2 spécifiques qui permettent la présentation du CMH I. Cela pourrait être un mécanisme utilisé pour éviter l'évasion immunitaire bactérienne lors d'infections bactériennes.

Présentation de l'antigène
La protéine MR1 est capable de se lier à des molécules issues de la biosynthèse bactérienne de la riboflavine, puis de les présenter au MAIT déclenchant leur activation.

Le corps humain ne peut pas synthétiser la plupart des vitamines, ainsi la présence d'intermédiaires de synthèse de la riboflavine est un marqueur du non-soi. A l'inverse la plupart des bactéries sont capables de cette synthese.

MR1 est presque indétectable dans des conditions physiologiques, l'expression de surface augmente dans les cellules infectées grâce à la stabilisation du complex MR1-antigen. Le premier ligand MR1 découvert était la 6-formyl ptérine (6-FP).

Notes et références

Protéine humaine
Chromosome 1 humain
Lymphocyte T

Major histocompatibility complex, class I-related


An Cryptanthus glaziovii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez. An Cryptanthus glaziovii in nahilalakip ha genus nga Cryptanthus, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cryptanthus

Cryptanthus glaziovii


NGC 5695 est une galaxie spirale barrée située dans la constellation du Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5695 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en 1785.

NGC 5695 présente une large raie HI et c'est une galaxie active de type Seyfert 2.

NGC 5695 est une galaxie dont le noyau brille dans le domaine de l'ultraviolet. Elle est inscrite dans le catalogue de Markarian sous la cote Mrk 686 (MK 686).

À ce jour, trois mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est à l'extérieur des valeurs de la distance de Hubble. Notons que c'est avec la valeur moyenne des mesures indépendantes, lorsqu'elles existent, que la base de données NASA/IPAC calcule le diamètre d'une galaxie et qu'en conséquence le diamètre de NGC 5695 pourrait être d' si on utilisait la distance de Hubble pour le calculer.

Trou noir supermassif
Selon une étude publiée en 2009 et basée sur la vitesse interne de la galaxie mesurée par le télescope spatial Hubble, la masse du trou noir supermassif au centre de NGC 5695 serait comprise entre  et  de .

Groupe de NGC 5675
Selon A. M. Garcia, NGC 5695 fait partie d'un trio de galaxies, le groupe de NGC 5675. L'autre galaxie du trio est NGC 5684.

Abraham Mahtessian mentionne aussi ce trio avec les mêmes galaxies.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5695 sur le site du professeur C. Seligman

5695
Constellation du Bouvier
Galaxie spirale
Galaxie spirale barrée
Galaxie de Markarian
Galaxie active
Galaxie de Seyfert
Objet céleste découvert en 1785
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5695


Regatul Unit are o economie de esență capitalistă (a patra ca mărime din lume), și este un centru comercial și financiar de frunte al lumii. În ultimele decenii, guvernul s-a angajat în privatizări majore și a crescut cheltuielile cu protecția socială.

Agricultura este intensivă, puternic mecanizată și foarte eficientă după standardele europene, producând 60% din necesarul de hrană cu doar 1% din populația activă. Regatul Unit deține mari rezerve de energie constând în cărbune, gaze naturale și petrol (ultimele două exploatate din Marea Nordului). Producția de energie contribuie la PIB cu 10%, una din cele mai ridicate rate din toate statele industrializate.

Serviciile contribuie la PIB în proporția cea mai însemnată, îndeosebi serviciile bancare, de asigurări și de consultanță de afaceri. Ponderea industriei continuă să scadă, cu toate că Regatul Unit rămâne cel mai important fabricant european de armament, produse din petrol, computere, televizoare și telefoane mobile. Turismul ocupă și el un loc important, Regatul Unit fiind a șasea destinație turistică din lume ca popularitate, cu 24 milioane de turiști pe an.

Regatul Unit a devenit, în 2007, cel mai mare exportator de echipamente militare din lume. Regatul Unit a câștigat din exportul de armament 10 miliarde de GBP în 2007, deținând, astfel, o cotă de 33% din exporturile mondiale de armament, peste cota deținută de Statele Unite.

Piața autovehiculelor noi din Regatul Unit a fost de peste două milioane de mașini în anul 2010.

În iunie 2008, rata șomajului a fost de 5,3%, iar, potrivit estimărilor companiei de consultanță Capital Economics, rata șomajului din Regatul Unit  ar fi putut ajunge la 8% până în 2010, ceea ce nu s-a adeverit..

În anul 2009, investițiile străine directe în Regatul Unit au fost de 45,6 miliarde de dolari.

Legislația laxă care reglementează activitățile companiilor din Marea Britanie a făcut din această țară o destinație atractivă pentru crima organizată. Discreția de care beneficiază directorii de companii în Marea Britanie obstrucționează, de asemenea, încercările de a-i identifica pe beneficiarii reali ai acestei scheme.

Marea Britanie are probabil unul dintre cele mai corupte sisteme economice și financiare din lume, în contextul în care, anual, pe teritoriul britanic există tranzacții de spălare de bani în valoare de 57 miliarde de lire sterline (75 miliarde de euro).

În anul 2015, Agenția națională britanică pentru combaterea infracționalității (NCA) a publicat un raport care ajungea la următoarea concluzie: "În fiecare an, oricare 100 de miliarde de dolari proveniți din activități ilegale în mod sigur vor ajunge în circuitul legal prin bănci din Marea Britanie".

Note

Economia Regatului Unit


Andrew Graham (8 April 1815 – 5 November 1908), born in Irvinestown County Fermanagh, Ireland, was an Irish astronomer, orbit computer and discoverer of the asteroid 9 Metis.

Astronomer at Markree, County Sligo

In 1842 Graham was appointed to work at Markree Observatory in County Sligo in northwest Ireland. The observatory had been established in 1830 by Colonel Edward Joshua Cooper (1798–1863) as a private institution on his country estate. Cooper equipped it with excellent astronomical instruments. Graham proved an energetic observer at Markree.

Graham discovered the asteroid 9 Metis from Markree on 25 April 1848 while observing with a 3-inch aperture wide-field telescope manufactured for comet searching by the German instrument maker Ertel.

Only eight minor planets were known before then, with the first four having been found in the period 1801–1807, and Graham's discovery consequently attracted considerable attention. His mathematical abilities allowed him to compute the orbit of the minor planet and to predict its apparent position into the future, including the gravitational effects of planets on its orbit around the Sun.

Graham later worked on the Markree Catalogue, which consisted of observations of about sixty thousand stars along the ecliptic taken between 8 August 1848 and 27 March 1856, and was published in four volumes in the years 1851, 1853, 1854 and 1856 respectively. Whilst working on this, he developed the square-bar micrometer, which greatly increased the efficiency of determining positions (right ascension and declination) of celestial objects.

Graham calculated the orbits of a large number of comets. These were used in his employer's book Cometic Orbits.

Graham resigned from his position at Markree and began new employment in Cambridge in March 1864.

Assistant at the Cambridge Observatory

Graham worked as First Assistant at the Cambridge Observatory, England, from 1864 to 1903.

There he worked on the Cambridge Zone Catalogue, the Observatory's contribution to the catalogue of stars brighter than magnitude 9.5 organised by the Astronomische Gesellschaft in Germany. This was in many ways an extension of his work at Markree, but for stars some distance to the north of the ecliptic. The catalogue of 14,464 stars between declinations 24° and 31° north was published in 1897.

Graham collaborated with Anne Walker in the observing, who, although employed as a `lady computer' to perform routine mathematical calculations, regularly shared the observing tasks with Graham in a successful professional partnership.

Graham retired from his post at the Cambridge Observatory in 1903 at the age of 88 years. He was granted a pension by the University of Cambridge. He died in Cambridge in 1908 aged 93 years.

References

1815 births
1908 deaths
19th-century British astronomers
Discoverers of asteroids
Astronomers from Northern Ireland
Scientists from County Fermanagh
Recipients of the Lalande Prize

Andrew Graham (astronomer)


1. علوم الطب والصيدلة
طب وصيدلة المسلمين
ابن أبي أصيبعة-
ابن ربَّن الطبري-
ابن دينار-
ابن الصوري-
أبو الحكم الدمشقي-
ابن باجه-
ابن الرحبي-
ابن العطار-
أبو عثمان الدمشقي-
ابن البطريق-
ابن رشد -
ابن القس-
أبو الفرج اليبرودي-
ابن بطلان-
ابن القف-
أبو الفضل الحارثي-
ابن البيطار-
ابن السراج-
ابن كشكاريا-
أبو القاسم الزهراوي-
ابن التلميذ-
ابن سعد-
ابن ماسويه-
أبو النصر التكريتي-
ابن توما-
ابن سقلاب-
ابن المجوسي-
الإدريسي-
ابن الجزار-
ابن سمجون-
ابن المقشر-
البغدادي-
ابن جزلة-
ابن السمح-
ابن ملكا-
البيروني-
ابن جلجل-
ابن سينا-
ابن مندويه-
ثابت بن قرة-
ابن الخطيب-
ابن الصباغ-
ابن مهند-
الرازي-
ابن الخوام-
ابن صغير-
ابن النفيس -
ابن الخياط-
ابن الصلاح-
ابن الهيثم-
موفق الدين عبد اللطيف البغدادي-
عز الدين بن السويدي-
رشيد الدين علي بن خليفة-
علي بن رضوان -
ابن زهر -

2. من الرياضيين
ابن باجه-
ابن الصفار-
أبو الحسن بن العطار-
البتاني -
ابن البرغوث-
ابن عراق-
أبو الرشيد الرازي -
البغدادي-
ابن البناء-
ابن اللجائي-
أبو سهل الكوهي-
البوزجاني -
ابن الخوام-
ابن المجدي-
أبوالفضل الحارثي-
البيروني-
ابن الخياط-
ابن مسعود-
أبو القاسم الإنطاكي-
ثابت بن قرة-
ابن السمح-
ابن الهائم-
أبو كامل الحاسب-
الخوارزمي-
ابن سمعون-
ابن الهيثم-
أبو معشر البلخي-
الطوسي-
ابن سينا-
أبو بكر بن أبي عيسى-
محمد بن السراج-
المجريطي-
ابن الشاطر-
أبو جعفر الخازن-
عمر الخيام -

3. الهندسة والمهندسون
ابن البناء
ابن المجدي
أبو القاسم الإنطاكي
البيروني
ابن الخياط
ابن الهيثم
أبو كامل الحاسب
ثابت بن قرة
ابن سفر
أبو بكر بن أبي عيسى
أبو معشر البلخي
الخوارزمي
ابن الصفار
أبو سهل القوهي
المجريطي
ابن الصلاح
أبو الفضل الحارثي
البوزجاني

4.الفلك والفلكيين
سند بن علي-
ابن باجه-
ابن عراق-
أبو الفضل الحارثي-
البيروني-
ابن البرغوث-
ابن اللجائي-
أبو كامل الحاسب-
ثابت بن قرة-
ابن البناء-
ابن المجدي-
أبو معشر البلخي-
الخازن-
ابن الخياط-
ابن مسعود-
أبو النصر التكريتي-
الخوارزمي-
ابن سمعون-
أبو بكر بن أبي عيسى-
الإدريسي-
الطوسي-
ابن سينا-
أبو جعفر الخازن-
البتاني-
القزويني-
ابن الشاطر-
البغدادي-
المجريطي-
ابن الصفار-
أبو علي الخياط-
البوزجاني
الفرغاني-
الأخوة الثلاثة بنو موسى-
عبد الرحمن الصوفي-
أبو سهل القوهي-
البطروجي-
الزرقالي -

6. الزراعة والزراعيون
ابن البيطار-
ابن سيده-
ابن العوام-
أبو الخير الإشبيلي -
ابن الخطيب-
ابن سينا-
ابن مهند-
الإدريسي-
ابن الرومية-
ابن الصوري-
ابن وحشية-
الدينوري-
ابن السراج-

9. الموسيقى
ابن باجه-
ابن الخطيب-
ثابت بن قرة -
الطوسي -
ابن التلميذ-
ابن سينا-
الفارابي-
عمر الخيام-

11. علم الحيل (الميكانيكا )
ابن الرزاز الجزري -

12. الكيمياء
خالد بن يزيد بن معاوية-
جابر بن حيان -
الطغرائي -
الجلدكي -
أبو المنصور الموفق -

13 الفيزياء والبصريات
البيروني-
ابن الهيثم-

مراجع

كتب باللغة العربية
كتب علماء العرب والمسلمين

علوم المسلمين الطبيعية


Marele incendiu din București, cunoscut și ca Focul cel Mare a reprezentat cea mai mare calamitate care a lovit vreodată orașul București, pe atunci capitala principatului Țara Românească. El a început la 23 martie 1847 și a cauzat distrugerea a peste 1850 de clădiri, reprezentând o treime din fondul construit al orașului, inclusiv, după cum menționa domnitorul Gheorghe Bibescu, "cea mai populată și bogată parte a Bucureștilor."

Incendiul a distrus zona comercială din centrul orașului, formată din clădiri mici și înghesuite construite din lemn, care aveau ulterior să fie înlocuite cu clădiri din piatră cu două nivele, de inspirație austriacă, ce aveau la parter magazinul sau atelierul proprietarului iar etajul superior era destinat locuirii.

Context

Incendiul

Reconstrucția

Urmări

Note

Bibliografie
 Florian Georgescu, "Focul cel mare din martie 1847", in București: Materiale de istorie și muzeografie: VII, 1969, Muzeul de Istorie a Municipiului București
 Florian Georgescu (coord.), Istoria Orașului București, 1965, Muzeul de Istorie a Municipiului București

Istoria Bucureștiului
Incendii în România
1847 în România

Marele incendiu din București


جمعية الهلال الأحمر المصري هي وكالة إغاثة ومنظمة غير ربحية عامة مصرية، مُعترف بها دولياً من قبل اللجنة الدولية للصليب الأحمر بجنيف، وعضو في الاتحاد الدولي لجمعيات الصليب الأحمر والهلال الأحمر، والمنظمة العربية للهلال الأحمر والصليب الأحمر، أنشأت سنة 1911 بمدينة القاهرة على يد الشيخ علي يوسف، يرتكز عمل الهلال الأحمر المصري على الجهود التطوعية والاجتماعية التنموية، ومجالات الإغاثة ومواجهة الكوارث ومجالات الصحة العامة والمجتمعية.

التاريخ

أنشأت جمعية الهلال الأحمر المصري سنة 1911 خلال فترة الاستعمار الانجليزى في مصر على يد الشيخ علي يوسف كما تهتم بتقديم جهود الإغاثة في الكوارث والنكبات والحالات التي تحتاج إلي الجرأة. الهلال الأحمر المصري له فروع في كافة المحافظات المصرية إلى جانب أنه في القاهرة له عدة مقرات بالنهضة وحلوان والمقطم وفرع زينهم (يعتبر فرع القاهرة). يتبنى الهلال الأحمر العديد من المشروعات: عمالة الأطفال (الحماية)، التدريب على الإسعافات الأولية، إلى جانب مكافحة أنفلونزا الطيور والمشروع الحالي مكافحة جائحة الأنفلونزا.

انظر أيضًا

 هيئة الإسعاف المصرية
 الجمعية الطبية الإسلامية

مراجع

وصلات خارجية

تأسيسات سنة 1911 في مصر
جمعيات الصليب الأحمر والهلال الأحمر
مصر
منظمات طبية وصحية في مصر
مصر
نواد وجمعيات في مصر

جمعية الهلال الأحمر المصري


Børnehjælpsdagen 1905, II er en film instrueret af Peter Elfelt.

Handling
Optog på Amalienborg Slotsplads.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1905

Stumfilm fra Danmark

Børnehjælpsdagen 1905, II


Tan Xue (; ) este o fostă scrimeră chineză specializată pe sabie. A fost laureată cu argint la individual la Jocurile Olimpice de vară din 2004 și cu argint pe echipe la Jocurile Olimpice de vară din 2008. A fost și campioana mondială în 2002. A câștigat Cupa Mondială din 2001-2002 și 2006-2007.

Legături externe

Scrimeri chinezi
Medaliați olimpici cu argint chinezi
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 2004
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 2008
Sabreri

Tan Xue


Macquarieøen (eller Macquarie Island) er en ø i Sydishavet, omtrent halvvejs mellem Australien og Antarktis. Den er del af delstaten Tasmanien i Australien.

Øen ligger på . Den er landets Australiens sydligste punkt. Øen er omkring 34 km lang og 5 km bred, med et areal på 128 km². I 1997 blev den opført på UNESCOs liste over verdensarven.

Australien har en base på øen, som består af mellem 20 og 40 personer.

Historie
Australieren Frederick Hasselborough opdagede øen tilfældigt den 11. juli 1810 da han ledte efter nye områder for at jage efter sæler. Han gjorde krav på Macquarieøen for Storbritannien og annekterede den til kolonien New South Wales i 1810. Øen er opkaldt efter oberst Lachlan Macquarie (1762-1824), koloniguvernøren som af mange betragtes som Australiens egentlige grundlægger.

Fabian Gottlieb von Bellingshausen, som udforskede området for Aleksandr 1. af Rusland, producerede det første kort af Macquarieøen. Bellingshausen gik i land på øen den 28. november 1820 og stadfæstede den geografiske placering. Mellem 1810 til 1919, var sæler og pingviner næsten udryddet af sælfangere. Det var foreslået at sende kriminelle til øen som straf, men forholdene her og i havområdet omkring øen blev beregnet som så hårde at ideen blev  opgivet.

1890 overførte New South Wales øen til Tasmanien, som udlejede den til Joseph Hatch (1837–1928) fra 1902 til 1920, som udvandt olie baseret på fangst af pingviner.

Fra 1911 til 1914 var øen base for den australasiatiske antarktisekspedition. Fra 1911 til 1913 drev George Ainsworth en meteorologisk station på øen, efterfulgt af Harold Power (1913 til 1914) og Arthur Tulloch fra 1914 til den blev nedlagt i 1915. I 1933 blev øen et naturreservat under Tasmanian Animals and Birds Protection Act 1928 og i 1972 var øen et statsreservat under Tasmanian National Parks and Wildlife Act 1970. Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) oprettede hovedkvarteret for sine ekspeditioner på øen den 25. maj 1948 på Macquarieøen.

I 1987 gik det dansk skib M/S Nella Dan på grund ved øen. Det blev sænket senere samme år d. 24. december.

Den 5. december 1997 kom Macquarieøen på UNESCO's Verdensarvsliste, hovedsagelig på grund af øens unikke geologiske værdier.

Den 23. december 2004 indtraf et kraftigt jordskælv med styrke 8,1 ved Macquarieøen. Det forvoldte ringe skade, men eftersom epicenteret lå ved samme tektoniske brudlinje, som jordskælvet i Det Indiske Ocean tre dage senere, mener mange seismologer, at det kan have været med til at udløse denne naturkatastrofe.

Den 12. april 2008 skete der et nyt jordskælv på 7,1  nær Macquarieøen.

Fauna
Dyrelivet omfatter blandt andet flere sælarter, deriblandt over 80.000 sydlige søelefanter (Mirounga leonina). Øen er også yngleplads for mere end 800.000 hvidkindet pingvin, og både kongepingvin, bøjlepingvin og sydlig springpingvin yngler her. Endvidere findes der kaniner på øen.

Galleri

Kilder
<div class="references-small">
''Denne artikel bygger på «Macquarie Island en»

 Macquarieøen, af 1882 paper in the Transactions af Royal Society of New Zealand
 Macquarieøen af 1894 paper in the Transactions af Royal Society of New Zealand

Øer i Australien
Tasmanien
Verdensarvsområder

Macquarieøen


Hynek Blaško (* 15. Juli 1955 in Prag) ist ein tschechischer Heeresoffizier (Generalmajor) und Politiker. Von 2009 bis 2012 war er Befehlshaber der Verbundenen Kräfte der Streitkräfte der Tschechischen Republik, seither ist er in der Reserve. Seit 2019 sitzt er für die rechtsextreme Svoboda a přímá demokracie (Freiheit und direkte Demokratie) im Europäischen Parlament.

Leben
Blaško ist Absolvent der Hochschule des Heeres (Vysoká vojenská škola pozemního vojska) in Vyškov (Abschluss 1978) sowie der Militärakademie Brünn (Postgraduiertenstudium, Abschluss 1986). Von 1981 bis 1989 war er Mitglied der Kommunistischen Partei der Tschechoslowakei.

In der Tschechoslowakischen Armee kommandierte Blaško ab 1979 eine Aufklärungskompanie. Ab 1987 war er Chef des Stabes, ab 1989 Kommandeur des Mechanisierten Infanterieregiments. Nach der Auflösung der Tschechoslowakei absolvierte er 1994 eine Ausbildung an der Führungsakademie der Bundeswehr. Anschließend wurde er zum Chef des Stabes und zwei Jahre später zum Kommandeur der 4. schnellen Eingreifbrigade (brigáda rychlého nasazení) der Streitkräfte der Tschechischen Republik ernannt.

Im Jahr 1999 übernahm er den Befehl über die ebenfalls neu aufgestellte 1. mechanisierte Division in Brünn; im selben Jahr wurde er zum Brigadegeneral befördert. Ab 2004 vertrat er zwei Jahre lang sein Land bei NATO-Supreme Headquarters Allied Powers Europe (SHAPE) in Mons (Belgien). Nach seiner Rückkehr wurde er am 8. Mai 2006 zum Generalmajor ernannt. Er diente anschließend als stellvertretender Befehlshaber und ab 1. Januar schließlich als Befehlshaber der Verbundenen Kräfte (společné síly) in Olmütz. 2012 schied er aus dem aktiven Militärdienst aus und wurde in die Reserve versetzt.

Blaško spricht außer seiner Muttersprache noch Englisch und Deutsch. Er war Vater eines Sohnes. Sein 9-jähriger Sohn Jakub wurde 2008 von einem Pädophilen vergewaltigt und ermordet. Blaškos Lebensgefährtin Hana Šimánková nahm sich 2009 das Leben.

Für die Partei der Bürgerrechte (SPO) wurde Blaško 2016 in die Regionalversammlung des Kraj Vysočina (Region Hochland) gewählt, der er bis 2018 angehörte. Bei den Europawahlen 2019 zog er als einer von zwei Abgeordneten der Partei Freiheit und direkte Demokratie (SPD) in das Europäische Parlament ein. Dort sitzt er in der Fraktion Identität und Demokratie, ist Mitglied im Ausschuss für Binnenmarkt und Verbraucherschutz sowie im Unterausschuss für Sicherheit und Verteidigung, außerdem Delegierter im Parlamentarischen Assoziationsausschuss EU-Moldau.

Weblinks
 Biografie (englisch)
 Interview anlässlich der Ernennung zum Oberbefehlshaber der Verbundenen Kräfte (tschechisch)
 Stellungnahme zur Ermordung seines Sohnes (tschechisch)

Einzelnachweise

Mitglied des Europäischen Parlaments für Tschechien
Militärperson (NATO)
Generalmajor (Tschechien)
Absolvent der Führungsakademie der Bundeswehr
Tscheche
Geboren 1955
Mann

Hynek Blaško


أحمد بن محمد العمالي المدعو حميدة، فقيه مالكي، محدث، مفتي، قاضي، إمام، مدرس، صوفي، شيخ الجماعة بالجزائر. ولد بمدينة الجزائر سنة 1227هـ (1813م) وتوفي بها سنة 1290هـ (1873م)، ودفن بتربة مقبرة سيدي عبد الرحمن الثعالبي بقصبة الجزائر.

النسب والأصل
العمالي هي عائلة تنتسب إلى قرية في «جبل عمال» ضمن سلسلة جبال الخشنة في مرتفعات الأطلس التلي، وبين قرية هذه العائلة وقصبة الجزائر مسافة قليلة تربو عن خمسين كيلومترا، ومنطقتهم تقع في موطن «عرش آيث عيشة» الذي نبغ من جواره العديد من العلماء، من بينهم سيدي عبد الرحمان الثعالبي وسيدي بوسحاقي ومحمد العمالي. كان أبوه محمد العمالي عالما يتبع الطريقة الرحمانية، تلقى العلم والطريقة على يد مؤسسها الشيخ سيدي أمحمد بن عبد الرحمان بوقبرين الأزهري، وكان مقدما له.

الأبناء
خلف الفقيه علي العمالي، كان من المدرسين بالمدرسة الثعالبية ثم أصبح إماما بالجامع الكبير، و«عمر العمالي» الذي قطن في خلوة جنان الحضر بفحص الجزائر.

الدراسة والشيوخ
درس على كبار علماء الجزائر العاصمة، منهم:

 الشيخ مصطفى الكبابطي أجازه في الحديث الشريف.
 الشيخ سيدي عمرو (ت 1275هـ) حفظ عليه القرآن الكريم، ونوه به في كناشه عند تسجيل وفاته سنة 1275 هـ.
 الشيخ محمد بن الشاهد (ت 1206هـ/1792م) مفتي الجزائر وشيخ الجماعة بها وهو أديب شاعر مشهور.
 الشيخ محمد واعزيز
 الشيخ محمد العربي الجزائري فقيه تولى إمامة الجامع الكبير في وقته.
 الشيخ أحمد بن الكاهية أجازه في القراءات.
 الشيخ الحاج حمودة بن محمد المقايسي
 المحدث محمد صالح الرضوي البخاري أجازه أثناء زيارته للجزائر.
 حجة الإسلام عبد القادر بن يوسف القادري التقى به في الحجاز حيث أخذ عنه.

الوظائف
 القضاء: 1849 ـ 1856 م.
 الفتوى: 1856 ـ 1873 م تولى هذا المنصب عند وفاة الشيخ مصطفى القديري، واستمر فيه إلى وفاته.
 الإمامة تولى الإمامة في جامع الركروك، ثم الإمامة والخطابة بالجامع الكبير إلى جانب التدريس به.
 التدريس تولى التدريس بالجامع الكبير، واشتهر بدروسه في شرح صحيح البخاري. بالإضافة إلى تدريس الفقه والحديث والأدب والبلاغة.

تلاميذه
تتلمذ عليه الكثير من الطلبة منهم من أصبح عالما معروفا فيما بعد، منهم:
 الشيخ الأستاذ حسن بريهمات (1821م ـ 1884م).
 الشيخ علي بن عبد الرحمان بن محمد بن والي (1835م ـ 1906م)
 الشيخ محمد ابن زاكور.
 الشيخ محمد القزادري.
 الشيخ محمد بن العطار.
 الشيخ علي الفخار.
 الشيخ علي بن عبد الرحمن الشويش.
 الشيخ محمد بن عيسى الجزائري (1243هـ - 1310هـ) الذي تولى رئاسة الكتابة العامة بالوزارة الكبرى ثم خطة الإنشاء بتونس.

آثاره
في فترة عصيبة تولدت عن الاحتلال الفرنسي للجزائر وسياسته العنصرية، عرفت حركت التأليف ركودا كبيرا، ويعد الشيخ حميدة العمالي استثناء مقارنة بعلماء عصره، فقد ترك بعض المؤلفات:
 فتاوى ومحاورات فقهية بلغت أكثر من ثلاثمائة مسألة، معظمها بينه وبين الشيخ علي مبارك القليعي أحد علماء وأعيان مدينة القليعة.
 رسالة في أحكام مياه البادية.
 تأليف في القضاء.
 ترجمة قانون القضاء لسنة 1859 م بمشاركة مجموعة من العلماء منهم: القاضي حسن بريهمات، أحمد البدوي ومحمد بن مصطفى.
 كراريس فيها فوائد وأخبار عن عصره وعائلته.
 فهرسة لمروياته وشيوخه وحياته العلمية.

مكتبته
اشتهر من بين معاصريه بجمع الكتب، ولعله استغل فرصة هجرة الكثير من العلماء والطلبة الهاربين من الاحتلال الفرنسي للجزائر واللاجئين إلى بلاد الإسلام لشراء كتبهم، فتجمعت لديه مكتبة كبيرة أضحت من أشهر مكتبات المغرب الإسلامي في تلك الآونة.

مواضيع ذات صلة
 المرجعية الدينية الجزائرية
 قائمة مساجد الجزائر
 الزوايا في الجزائر

المراجع

فهرس المراجع

معلومات المراجع المُفصَّلة

مصادر أخرى
 موسوعة أعلام الجزائر (1830 ـ 1954 م)، من منشورات وزارة المجاهدين، الجزائر، 2007 م.

أشاعرة
صوفيون جزائريون
علماء دين سنة جزائريون
مالكية
مواليد 1227 هـ
مواليد 1813
مواليد في مدينة الجزائر
وفيات 1290 هـ
وفيات 1873
وفيات في مدينة الجزائر

حميدة العمالي


Die Klagenfurt ist ein Motorschiff der WSG Wörthersee Schifffahrt GmbH und fährt seit dem 18. Juni 1971 auf dem Wörthersee in Kärnten.

Geschichte
Das Schiff wurde am 20. März 1970 bestellt und der Bau am 29. März 1971 in Klagenfurt fertiggestellt. Der Stapellauf fand am 10. Mai 1971 statt. Am 18. Juni 1971 wurde das Schiff getauft und in Betrieb genommen.

1988 wurde das Schiff durch die Wörthersee Schifffahrt umgebaut. Dabei wurde das Hauptdeck verlängert, der Stiegenaufgang verlegt, das Dach hinter dem Steuerhaus verlängert und eine neue Innenausstattung eingebaut.

Im Frühjahr 2012 wurde mit einem kompletten Umbau des Oberdecks begonnen. Dabei sollen erstmals Kameras für die Steuerung des Schiffes zum Einsatz kommen.

Antrieb
Das Schiff verfügte zunächst über einen Motor von MAN mit einer Leistung von 160 kW (220 PS), der auf einen Schottel-Ruderpropeller wirkt. Dieser wurde 1984 gegen einen Mercedes-Motor mit gleicher Leistung ausgetauscht.

Literatur
 Hansgeorg Prix: Schifffahrt auf dem Wörthersee. Verlag Johannes Heyn, Klagenfurt 1988, ISBN 3853665616.

Weblinks

 Infos zum Schiff auf der Website der Wörthersee Schifffahrt

Passagierschiff (Österreich)
Motorschiff
Verkehr (Kärnten)

Klagenfurt (Schiff)


El Grupo de trabajo del artículo 29 está compuesto por un representante de la autoridad de protección de datos de cada Estado miembro de la UE, el Supervisor Europeo de Protección de Datos y la Comisión Europea. Su nombre proviene de la Directiva de protección de datos (Directiva 95/46/CE) y fue lanzado en 1996.

Sus principales misiones son:
 Dar consejos de expertos a los Estados en relación con la protección de datos.
 Promover la misma aplicación de la Directiva de protección de datos en todos los estados miembros de la UE, así como de Noruega, Liechtenstein e Islandia.
 Facilitar a la Comisión un dictamen sobre las leyes comunitarias (primer pilar) que afectan al derecho a la protección de datos personales.

Véase también
 Alertador

Enlaces externos
 Art.29 sobre protección de datos
 Página de la Unión Europea sobre Protección de Datos
 Dictamen 1/2006 sobre la aplicación de las normas de la UE relativas a la protección de datos a programas internos de denuncia de irregularidades en los campos de la contabilidad, controles contables internos, asuntos de auditoría, lucha contra el soborno, delitos bancarios y financieros del Grupo de Trabajo del ARTÍCULO 29 sobre Protección de Datos (publicado por la Agencia Española de Protección de Datos).

Referencias

Protección de datos
Derecho de la Unión Europea

Grupo de trabajo del artículo 29


أويمورا ناؤمي  (أويمورا هو اسم العائلة) (12 فبراير 1941 - 13 فبراير 1984) كان مغامر ورحالة ياباني. يعرف بشكل خاص على أنه قام وحده بمهمات كانت تتطلب سابقاً فرق ضخمة لتنفيذها. على سبيل المثال كان هو أول شخص يصل إلى نقطة القطب الشمالي بمفرده، وأول من عبر الأمازون بمفرده، وأول من صعد على جبل ماكنلي بمفرده.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من محافظة هيوغو
أشخاص من هيوغو (محافظة)
حالات أشخاص مفقودين في ألاسكا
حالات أشخاص مفقودين في العقد 1980
مستكشفو القطب الشمالي
مستكشفون مفقودون
مستكشفون يابانيون
مواليد 1941
مواليد في هيوغو (محافظة)
وفيات 1984
وفيات تسلق الجبال
وفيات رياضية في ألاسكا
وفيات في دينالي
متسلقو جبال يابانيون

أويمورا ناؤمي


ඛණ්ඩජ පාෂාණ සැදී ඇත්තේ පෙර සිට පැවතෙන ඛණිජ සහ පාෂාණ වල කොටස් හෝ ඛණ්ඩ වෙතිනි. ඛණ්ඩයක් යනු,  භෞතික ජීරණය නිසාවෙන් අනෙකුත් පාෂාණ වෙතින් කැඩී වෙන් වෙන්නාවූ පාෂාණ කුට්ටි සහ කුඩා පාෂාණ කැටි හෙවත්  භූවිද්‍යාත්මක සුන් පහණ කොටසක් වෙයි. අවසාදිත පාෂාණ විෂයයෙහි මෙන්ම,  අවලම්බිත හෝ පතුල් භාර හෝ වශයෙන් අවසාද පරිවහනයෙහි යෙදෙන අංශු අරභයා සහ, අවසාදිත තැන්පතු අරභයාද භූවිද්‍යාඥයින් විසින් ඛණ්ඩ යන පදය භාවිතා කරනු ලබයි.

ඛණ්ඩජ අවසාදිත පාෂාණ

ඛණ්ඩජ අවසාදිත පාෂාණ යනු,  ප්‍රමුඛ වශයෙන් පැරණි දිරා ගිය සහ විඛාදිත පාෂාණයන්හී කැඩුනු කැබලි හෝ ඛණ්ඩ වෙතින් සැදුනු පාෂාණ වෙති.

ඛණ්ඩජ පාෂාණ


An Fimbristylis obtusata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Charles Baron Clarke, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Henry Nicholas Ridley. An Fimbristylis obtusata in nahilalakip ha genus nga Fimbristylis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Fimbristylis

Fimbristylis obtusata


Olaylar
 Roma İmparatorluğu'nda Üçüncü Yüzyıl Krizi başladı.

Doğumlar

Ölümler
 18 Mart - Alexander Severus, Roma İmparatoru (d. 208)
 tarihi bilinmeyen
 Claudius Aelianus, Yunanca yazmış Romalı yazar ve retorik (belagat) öğretmeni (d. 175)
Romalı Hipolit, Apolojet ve iman şehidi (d. 170)
 Julia Mamaea, Roma'nın güçlü kadınlarından (d. 180)
 Pontianus, Roma piskoposu, papa (d. 200)

235


Radio Al-Salam (La Radio de la Paix) est une station de radio indépendante, multiconfessionnelle et pluriethnique, qui favorise l'expression des populations réfugiées et déplacées à la suite du conflit syrien et à l'invasion de la plaine de Ninive par l'Organisation État islamique.

Objectifs de la radio
La radio diffuse de la musique, des reportages et des émissions 7j/7, 24h/24, en langues arabe et kurde.

Elle cherche à favoriser le dialogue et la réconciliation, portant la voix des populations réfugiées, déplacées ou retournées du Nord de l'Irak, et en particulier des minorités : chrétiens, yézidis, syriens). À l'époque de la création de la radio, près de deux millions de personnes avaient trouvé refuge au Kurdistan Irakien.

Ses programmes sont diffusés depuis Erbil et Dohuk et sont accessibles dans les Gouvernorats d'Erbil, Dohuk et Ninive, sur son site internet et via son application smartphone.

Fondateurs et partenaires
En juin 2014, l'État Islamique envahit Mossoul en Irak. Des milliers de personnes se déplacent vers le Kurdistan Irakien. L'ancien Consul de France à Erbil, le docteur Frédéric Tissot et l'homme d'affaires Hugues Dewavrin, administrateur de l'ONG La Guide Européenne du Raid, ont l'idée d'une radio pour les déplacés. Ils l'évoquent à l'entrepreneur social Jean-Christophe Crespel.

Ce dernier va réunir des compétences (ONG Radios Sans Frontières), des financements (l'Œuvre d'Orient, et des ressources humaines (La Guilde Européenne du Raid), et rendre corps au projet.

La Radio est, ou a été, aussi soutenue financièrement par la Fondation Raoul-Follereau, le Centre de crise et de soutien du Ministère de l'Europe et des Affaires étrangères de la France, l'Agence Française de Développement, la Région Ile-de-France et la région Auvergne Rhône-Alpes.

Depuis sa création, la radio, inaugurée en présence de Pascal Bruckner et de Sylvain Tesson, a fait l'objet de multiples reportages par des médias tels que TV5 Monde, KTO, Radio Notre-Dame ou RFI.

Elle fait l'objet d'un film, issu d'une trilogie "La vie après Daech", réalisé par Xavier de Lauzanne, sorti en mars 2023.

Notes et références

Radio en Irak

Radio Al-Salam


Skantzoura (en griego: Σκάντζουρα) es una isla griega del grupo de las islas Espóradas. La isla está situada a unos 25 a 30 km al este-sureste de la isla principal de Alonnisos.

Las islas e islotes más cercanas son Adelfoi, al oeste, y Skyros, al este-sureste, mientras que al sur, directamente, esta la isla de Eubea. Posee 6 kilómetros cuadrados de superficie, administrativamente depende de la Periferia de Tesalia.

Referencias

Véase también
 Geografía de Grecia
 Geografía de Europa

Islas deshabitadas de Grecia
Islas del archipiélago de las islas Espóradas
Islas de la periferia de Tesalia

Skantzoura


Ioan Narcis Chisăliță (n. ) este un politician român care a ocupat funcțiile de deputat în legislatura 2008-2012 și de senator în legislatura 2016-2020.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Senat)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Politicieni români în viață
Senatori români 2016-2020
Deputați români 2008-2012
Membri ai Partidului Social Democrat
Transilvăneni

Ioan Narcis Chisăliță


Alpski škrbavac (kosmatulja, planinska pilica, sausureja; lat. Saussurea), veliki biljni rod iz porodice glavočika kojemu pripada preko 460 priznatih vrsta trajnica. U Hrvatskoj raste dvobojna kosmatulja ili pilica (S. discolor).

Vrste

 Saussurea acromelaena Hand.-Mazz.
 Saussurea acrophila Diels
 Saussurea acroura H.A.Cummins
 Saussurea acuminata Turcz.
 Saussurea acutisquama Raab-Straube
 Saussurea aerjingensis K.M.Shen
 Saussurea ainorum Barkalov
 Saussurea ajanensis Lipsch.
 Saussurea alaschanica Maxim.
 Saussurea alata DC.
 Saussurea alatipes Hemsl.
 Saussurea alberti Regel & C.Winkl.
 Saussurea alpina DC.
 Saussurea amabilis Kitam.
 Saussurea amara (L.) DC.
 Saussurea americana Eaton
 Saussurea amurensis Turcz. ex DC.
 Saussurea andoana Kadota
 Saussurea andryaloides (DC.) Sch.Bip.
 Saussurea angustifolia (L.) DC.
 Saussurea apus Maxim.
 Saussurea arctecapitulata Lipsch.
 Saussurea arenaria Maxim.
 Saussurea aster Hemsl.
 Saussurea atkinsonii C.B.Clarke
 Saussurea atrata W.E.Evans
 Saussurea baicalensis B.L.Rob.
 Saussurea baoxingensis Y.S.Chen
 Saussurea baroniana Diels
 Saussurea bartholomewii S.W.Liu & T.N.Ho
 Saussurea bella Y.Ling
 Saussurea bhutkesh Fujikawa & H.Ohba
 Saussurea bijiangensis Y.L.Chen ex B.Q.Xu, N.H.Xia & G.Hao
 Saussurea blanda Schrenk
 Saussurea brachycephala Franch.
 Saussurea brachylepis Hand.-Mazz.
 Saussurea bracteata Decne.
 Saussurea brunneopilosa Hand.-Mazz.
 Saussurea bullata W.W.Sm.
 Saussurea bullockii Dunn
 Saussurea caespitans Iljin
 Saussurea caespitosa (DC.) Wall. ex Sch.Bip.
 Saussurea calcicola Nakai
 Saussurea cana Ledeb.
 Saussurea candolleana (DC.) Wall. ex Sch. Bip.
 Saussurea canescens C.Winkl.
 Saussurea caprifolia Iljin & Zaprjag.
 Saussurea carduiformis Franch.
 Saussurea catharinae Lipsch.
 Saussurea caudata Franch.
 Saussurea cauloptera Hand.-Mazz.
 Saussurea centauroides Tausch
 Saussurea centiloba Hand.-Mazz.
 Saussurea ceterach Hand.-Mazz.
 Saussurea ceterachifolia Lipsch.
 Saussurea chabyoungsanica Im
 Saussurea chamarensis Peschkova
 Saussurea chetchozensis Franch.
 Saussurea chinensis (Maxim.) Lipsch.
 Saussurea chingiana Hand.-Mazz.
 Saussurea chinnampoensis H.Lév. & Vaniot
 Saussurea chionophylla Takeda
 Saussurea chondrilloides C.Winkl.
 Saussurea chrysotricha Ludlow
 Saussurea ciliaris Franch.
 Saussurea cinerea Franch.
 Saussurea cochlearifolia Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea colpodes Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea columnaris Hand.-Mazz.
 Saussurea compta Franch.
 Saussurea conaensis (S.W.Liu) Fujikawa & H.Ohba
 Saussurea congesta Turcz. ex DC.
 Saussurea controversa DC.
 Saussurea conyzoides Hemsl.
 Saussurea cordifolia Hemsl.
 Saussurea coriacea Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea coriolepis Hand.-Mazz.
 Saussurea coronata Schrenk.
 Saussurea crupinastrum (Bornm.) Lipsch.
 Saussurea czichaczevii Maneev & Krasnob.
 Saussurea daurica Adams
 Saussurea delavayi Franch.
 Saussurea denticulata Ledeb.
 Saussurea depressa Gren.
 Saussurea depsangensis Pamp.
 Saussurea deserticola H.C. Fu
 Saussurea devendrae Pusalkar
 Saussurea dhwojii Kitam.
 Saussurea diamantiaca Nakai
 Saussurea dielsiana Koidz.
 Saussurea diffusa S.Ju.Lipschitz
 Saussurea dimorphaea Franch.
 Saussurea discolor DC.
 Saussurea dolichopoda Diels
 Saussurea donkiah C.B.Clarke ex Spring.
 Saussurea dschungdienensis Hand.-Mazz.
 Saussurea dubia Freyn
 Saussurea dzeurensis Franch.
 Saussurea elata Ledeb.
 Saussurea elegans Ledeb.
 Saussurea elliptica C.B.Clarke ex Hook.f.
 Saussurea elongata DC.
 Saussurea epilobioides Maxim.
 Saussurea eriocephala Franch.
 Saussurea eriophylla Nakai
 Saussurea eriostemon Wall. ex C.B.Clarke
 Saussurea erubescens Lipsch.
 Saussurea esthonica Baer ex Rupr.
 Saussurea euodonta Diels
 Saussurea famintziniana Krasn.
 Saussurea fargesii Franch.
 Saussurea fauriei Franch.
 Saussurea fibrosa King ex W.W.Sm.
 Saussurea filicifolia (Hook.f.) Y.S.Chen
 Saussurea firma (Kitag.) Kitam.
 Saussurea fistulosa J.Anthony
 Saussurea flaccida Ling
 Saussurea flexuosa Franch.
 Saussurea foliosa Ledeb.
 Saussurea franchetii Koidz.
 Saussurea frondosa Hand.-Mazz.
 Saussurea fuboensis Kadota
 Saussurea fulcrata Khokhr. & Vorosch.
 Saussurea fuscipappa Y.S.Chen
 Saussurea georgei J.Anthony
 Saussurea glabrescens (Hand.-Mazz.) Y.S.Chen
 Saussurea glacialis Herder
 Saussurea glandulosa Kitam.
 Saussurea glandulosissima Raab-Straube
 Saussurea globosa F.H.Chen
 Saussurea gnaphalodes (Royle ex DC.) Sch.Bip.
 Saussurea gossipiphora D.Don
 Saussurea graciliformis Lipsch.
 Saussurea gracilis Maxim.
 Saussurea graminea Dunn
 Saussurea graminifolia Wall.
 Saussurea grandiceps S.W.Liu
 Saussurea grandifolia Maxim.
 Saussurea griffithii Boiss.
 Saussurea grosseserrata Franch.
 Saussurea grubovii Lipsch.
 Saussurea gubanovii Kamelin
 Saussurea gyacaensis S.W.Liu
 Saussurea gymnocephala (Y.Ling) Raab-Straube
 Saussurea haizishanensis B.Q.Xu, G.Hao & N.H.Xia
 Saussurea hamanakaensis Kadota
 Saussurea hemsleyi Lipsch.
 Saussurea hengduanshanensis Raab-Straube
 Saussurea henryi Hemsl.
 Saussurea hieracioides Hook.f.
 Saussurea hookeri C.B.Clarke
 Saussurea hosoiana Kadota
 Saussurea huashanensis (Ling) X.Y.Wu
 Saussurea hultenii Lipsch.
 Saussurea hwangshanensis Y.Ling
 Saussurea hybrida Degen & Gáyer
 Saussurea hylophila Hand.-Mazz.
 Saussurea hypargyrea Lipsch. & Vved.
 Saussurea igoschinae Knjaz., A.G.Bystr. & E.V.Bystr.
 Saussurea inaensis Kitam.
 Saussurea insularis Kitam.
 Saussurea integrifolia Hand.-Mazz.
 Saussurea inversa Raab-Straube
 Saussurea involucrata (Kar. & Kir.) Sch.Bip.
 Saussurea iodoleuca Hand.-Mazz.
 Saussurea iodostegia Hance
 Saussurea ispajensis Iljin
 Saussurea italica Pînzaru
 Saussurea jadrincevii Kryl.
 Saussurea japonica (Thunb.) DC.
 Saussurea jurineioides H.C.Fu
 Saussurea kabadiana Rassulova & B.A.Sharipova
 Saussurea kamtschatica Barkalov
 Saussurea kanaii Fujikawa & H.Ohba
 Saussurea kansuensis Hand.-Mazz.
 Saussurea kanzanensis Kitam.
 Saussurea karaartscha Saposhn.
 Saussurea × karuizawensis Hara
 Saussurea kaschgarica Rupr.
 Saussurea katoana Kadota
 Saussurea katochaete Maxim.
 Saussurea kawakarpo Raab-Straube
 Saussurea kenji-horieana Kadota
 Saussurea kingii J.R.Drumm. ex C.E.C.Fisch.
 Saussurea kiraisiensis Masam.
 Saussurea kitamurana Miyabe & Tatew.
 Saussurea klementzii Lipsch.
 Saussurea kolesnikovii Khokhryakov & Vorosch.
 Saussurea komarnitzkii Lipsch.
 Saussurea komaroviana Lipsch.
 Saussurea krasnoborovii S.V.Smirn.
 Saussurea krylovii Schischk. & Serg.
 Saussurea kubotae Kadota
 Saussurea kungii Ling
 Saussurea kurentzoviae Barkalov
 Saussurea kurilensis Tatew.
 Saussurea laciniata Ledeb.
 Saussurea lacostei Danguy
 Saussurea ladyginii Lipsch.
 Saussurea laminamaensis Kitam.
 Saussurea lampsanifolia Franch.
 Saussurea laneana W.W.Sm.
 Saussurea laniceps Hand.-Mazz.
 Saussurea larionowi C.Winkl.
 Saussurea latifolia Ledeb.
 Saussurea lavrenkoana Lipsch.
 Saussurea laxmannii Turcz. ex Besser
 Saussurea leclerei H.Lév.
 Saussurea leiocarpa Hand.-Mazz.
 Saussurea lenensis Popov
 Saussurea leontodontoides (DC.) Sch.Bip.
 Saussurea leptolepis Hand.-Mazz.
 Saussurea leptophylla Hemsl.
 Saussurea leucoma Diels
 Saussurea leucophylla Schrenk
 Saussurea lhunzhubensis Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea liangshanensis Y.S.Chen
 Saussurea licentiana Hand.-Mazz.
 Saussurea limprichtii Diels
 Saussurea linearifolia Ludlow
 Saussurea lingulata Franch.
 Saussurea lipschitzii Filatova
 Saussurea lomatolepis Lipsch.
 Saussurea longifolia Franch.
 Saussurea loriformis W.W.Sm.
 Saussurea luae Raab-Straube
 Saussurea lyratifolia Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea macrolepis (Nakai) Kitam.
 Saussurea macrota Franch.
 Saussurea mae H.C.Fu
 Saussurea malitiosa Maxim.
 Saussurea manshurica Kom.
 Saussurea maximowiczii Herder
 Saussurea medusa Maxim.
 Saussurea megacephala C.C.Chang ex Y.S.Chen
 Saussurea megaphylla (X.Y.Wu) Y.S.Chen
 Saussurea melanotricha Hand.-Mazz.
 Saussurea merinoi H.Lév.
 Saussurea micradenia Hand.-Mazz.
 Saussurea mihokokawakamiana Kadota
 Saussurea mikeschinii Iljin
 Saussurea minuta C.Winkl.
 Saussurea × mirabilis Kitam.
 Saussurea modesta Kitam.
 Saussurea mongolica (Franch.) Franch.
 Saussurea montana J.Anthony
 Saussurea morifolia F.H.Chen
 Saussurea morozeviczi B.Fedtsch.
 Saussurea mucronulata Lipsch.
 Saussurea muliensis Hand.-Mazz.
 Saussurea mutabilis Diels
 Saussurea nagensis C.E.C.Fisch.
 Saussurea nakagawae Kadota
 Saussurea namikawae Kitam.
 Saussurea neichiana Kadota
 Saussurea nematolepis Y.Ling
 Saussurea neofranchetii Lipsch.
 Saussurea neopulchella Lipsch.
 Saussurea neoserrata Nakai
 Saussurea nigrescens Maxim.
 Saussurea nikoensis Franch. & Sav.
 Saussurea nimborum W.W.Sm.
 Saussurea ninae Iljin
 Saussurea nipponica Miq.
 Saussurea nishiokae Kitam.
 Saussurea nivea Turcz.
 Saussurea nuda Ledeb.
 Saussurea nupuripoensis Miyabe & T.Miyake
 Saussurea nyalamensis Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea oblongifolia F.H.Chen
 Saussurea obscura Lipsch.
 Saussurea obvallata (DC.) Sch.Bip.
 Saussurea odontolepis (Herder) Sch.Bip. ex Maxim.
 Saussurea oligantha Franch.
 Saussurea oligocephala (Ling) Y.Ling
 Saussurea orgaadayi Khanm. & Krasnob.
 Saussurea orientalis (Diels) Raab-Straube
 Saussurea ovata Benth.
 Saussurea ovatifolia Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea pachyneura Franch.
 Saussurea paleacea Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea paleata Maxim.
 Saussurea pantlingiana W.W.Sm.
 Saussurea parviflora (Poir.) DC.
 Saussurea paucijuga Y.Ling
 Saussurea paxiana Diels
 Saussurea pectinata Bunge ex DC.
 Saussurea peduncularis Franch.
 Saussurea pennata Koidz.
 Saussurea petiolata Kom. ex Lipsch.
 Saussurea petrovii Lipsch.
 Saussurea phaeantha Maxim.
 Saussurea picridifolia (Hand.-Mazz.) Y.S.Chen & Qian Yuan
 Saussurea pilinophylla Diels
 Saussurea pinetorum Hand.-Mazz.
 Saussurea pinnatidentata Lipsch.
 Saussurea pinnatiphylla Grierson & Spring.
 Saussurea piptathera Edgew.
 Saussurea platyphyllaria Ludlow
 Saussurea platypoda Hand.-Mazz.
 Saussurea poljakowii Glehn
 Saussurea polycephala Hand.-Mazz.
 Saussurea polycolea Hand.-Mazz.
 Saussurea polygonifolia F.H.Chen
 Saussurea polypodioides J.Anthony
 Saussurea polystichoides Hook.f.
 Saussurea poochlamys Hand.-Mazz.
 Saussurea popovii Lipsch.
 Saussurea populifolia Hemsl.
 Saussurea porcellanea Lipsch.
 Saussurea porcii Degen
 Saussurea porphyroleuca Hand.-Mazz.
 Saussurea pratensis J.Anthony
 Saussurea pricei N.D.Simpson
 Saussurea prostrata C.Winkl.
 Saussurea przewalskii Maxim.
 Saussurea pseudoalpina N.D.Simpson
 Saussurea pseudoangustifolia Lipsch.
 Saussurea pseudoblanda Lipsch. ex Filat
 Saussurea pseudobullockii Lipsch.
 Saussurea pseudochondrilloides Rassulova & B.A.Sharipova
 Saussurea pseudogracilis Kitam.
 Saussurea pseudograminea Y.F.Wang, G.Z.Du & Y.S.Lian
 Saussurea pseudomalitiosa Lipsch.
 Saussurea pseudorockii Y.S.Chen
 Saussurea pseudosalsa Lipsch.
 Saussurea pseudosquarrosa Popov & Lipsch.
 Saussurea pseudotilesii Lipsch.
 Saussurea pteridophylla Hand.-Mazz.
 Saussurea pterocaulon Decne.
 Saussurea pubescens Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea pubifolia S.W.Liu
 Saussurea pulchella (Fisch.) Fisch. ex Colla
 Saussurea pulchra Lipsch.
 Saussurea pulvinata Maxim.
 Saussurea pulviniformis C.Winkl.
 Saussurea pumila C.Winkl.
 Saussurea purpurascens Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea pygmaea Spreng.
 Saussurea qamdoensis Y.S.Chen
 Saussurea quercifolia W.W.Sm.
 Saussurea ramosa Lipsch.
 Saussurea rara Kitam.
 Saussurea recurvata (Maxim.) Lipsch.
 Saussurea retroserrata Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea revjakinae S.V.Smirn.
 Saussurea riederi Herder
 Saussurea rigida Ledeb.
 Saussurea robusta Ledeb.
 Saussurea rockii J.Anthony
 Saussurea rolwalingensis Fujikawa & H.Ohba
 Saussurea romuleifolia Franch.
 Saussurea rotundifolia F.H.Chen
 Saussurea roylei (DC.) Sch.Bip.
 Saussurea runcinata DC.
 Saussurea sagitta Franch.
 Saussurea saichanensis Kom. ex Lipsch.
 Saussurea sajanensis Gudoschn.
 Saussurea salemanni C.Winkl.
 Saussurea salicifolia DC.
 Saussurea saligna Franch.
 Saussurea salsa Spreng.
 Saussurea salwinensis J.Anthony
 Saussurea satowii Kitam.
 Saussurea sawae Kadota
 Saussurea saxosa Lipsch.
 Saussurea scabrida Franch.
 Saussurea scaposa Franch. & Sav.
 Saussurea schachimardanica Kamelin
 Saussurea schanginiana (Wydler) Fisch. ex Herder
 Saussurea schlagintweitii Klatt
 Saussurea semiamplexicaulis Lipsch.
 Saussurea semifasciata Hand.-Mazz.
 Saussurea semilyrata Bureau & Franch.
 Saussurea seoulensis Nakai
 Saussurea septentrionalis Raab-Straube
 Saussurea sericea Y.L.Chen & S.Yun Liang
 Saussurea serratuloides Turcz.
 Saussurea sessiliflora (Koidz.) Kadota
 Saussurea shangrilaensis Y.S.Chen
 Saussurea shiretokoensis Sugaw.
 Saussurea shonaiensis Kadota
 Saussurea sichuanica Raab-Straube
 Saussurea sikkimensis Raab-Straube
 Saussurea simpsoniana (Fielding & Gardner) Lipsch.
 Saussurea sinuata Kom.
 Saussurea sinuatoides Nakai
 Saussurea smithiana Hand.-Mazz.
 Saussurea sobarocephala Diels
 Saussurea sordida Kar. & Kir.
 Saussurea souliei Franch.
 Saussurea sovietica Kom.
 Saussurea spatulifolia Franch.
 Saussurea spicata Kitam.
 Saussurea splendida Kom.
 Saussurea squarrosa Turcz.
 Saussurea stafleuana Lipsch.
 Saussurea stella Maxim.
 Saussurea stolbensis Stepanov
 Saussurea stoliczkae C.B.Clarke
 Saussurea stricta Franch.
 Saussurea stubendorffii Herder
 Saussurea subacaulis (Ledeb.) Serg.
 Saussurea × subgracilis K.Asano ex T.Shimizu
 Saussurea subtriangulata Kom.
 Saussurea subulata C.B.Clarke
 Saussurea subulisquama Hand.-Mazz.
 Saussurea sudhanshui Hajra
 Saussurea sughoo C.B.Clarke
 Saussurea sugimurai Honda
 Saussurea sugongii S.W.Liu & T.N.Ho
 Saussurea sunhangii Raab-Straube
 Saussurea superba J.Anthony
 Saussurea sutchuenensis Franch.
 Saussurea sylvatica Maxim.
 Saussurea tadshikorum Iljin & Gontsch.
 Saussurea taipaiensis Ling
 Saussurea tanakae Franch. & Sav. ex Maxim.
 Saussurea tangutica Maxim.
 Saussurea taraxacifolia (Lindl. ex Royle) Wall. ex DC.
 Saussurea tatsienensis Franch.
 Saussurea tenerifolia Kitag.
 Saussurea thomsonii C.B.Clarke
 Saussurea thoroldii Hemsl.
 Saussurea tianshuiensis X.Y.Wu
 Saussurea tibetica C.Winkl.
 Saussurea tilesii (Ledeb.) Ledeb.
 Saussurea tobitae Kitam.
 Saussurea tomentosa Kom.
 Saussurea tomentosella A.P.Khokhr.
 Saussurea topkegolensis H.Ohba & S.Akiyama
 Saussurea triangulata Trautv. & C.A.Mey.
 Saussurea tridactyla Sch.Bip. ex Hook.f.
 Saussurea triptera Maxim.
 Saussurea tunglingensis F.H.Chen
 Saussurea turgaiensis B.Fedtsch.
 Saussurea ugoensis Kadota
 Saussurea uliginosa Hand.-Mazz.
 Saussurea umbrosa Kom.
 Saussurea undulata Hand.-Mazz.
 Saussurea uniflora (DC.) Wall. ex Sch.Bip.
 Saussurea × uralensis Lipsch.
 Saussurea uryuensis (Kadota) Kadota
 Saussurea ussuriensis Maxim.
 Saussurea variiloba Y.Ling
 Saussurea veitchiana J.R.Drumm. & Hutch.
 Saussurea velutina W.W.Sm.
 Saussurea vestita Franch.
 Saussurea vestitiformis Hand.-Mazz.
 Saussurea virgata Franch.
 Saussurea vvedenskyi Lipsch.
 Saussurea vyschinii Barkalov
 Saussurea wakasugiana Kadota
 Saussurea wardii J.Anthony
 Saussurea weberi Hultén
 Saussurea wellbyi Hemsl.
 Saussurea wenchengiae B.Q.Xu, G.Hao & N.H.Xia
 Saussurea wernerioides Sch.Bip. ex Hook.f.
 Saussurea wettsteiniana Hand.-Mazz.
 Saussurea woodiana Hemsl.
 Saussurea xiaojinensis Y.S.Chen
 Saussurea yabulaiensis Y.Y.Yao
 Saussurea yamagataensis Kadota
 Saussurea yanagisawae Takeda
 Saussurea yanagitae Kadota
 Saussurea yubarimontana Kadota
 Saussurea yukiuenoana Kadota
 Saussurea yunnanensis Franch.
 Saussurea zhuxiensis Y.S.Chen & Q.L.Gan

Izvori

Vanjske poveznice

Saussureinae

Alpski škrbavac


Jakob Sheikh (født 1987 på Herlev Sygehus) er en dansk journalist og forfatter, ansat på Politiken i 2010-2017. 2017-2019 var han særlig rådgiver ("spindoktor") for justitsminister Søren Pape.

Baggrund
Jakob Sheikh er født og opvokset på Vesterbro i København som søn af en dansk mor og en pakistansk far. Han er uddannet hos Danmarks Medie- og Journalisthøjskole og American University of Beirut i 2012.

Karriere og udmærkelser

Som journalist har han bl.a. dækket udviklingen i Mellemøsten og skrevet om radikalisering hos unge danskere. Han har også gentagne gange deltaget i den danske debat om integration af indvandrere.

Jakob Sheikh har været talsmand for Ansvarlig Presse, der forsøger at styrke bevidstheden om pressens rolle og ansvar i samfundet blandt såvel mediefolk som mediebrugere.

Han har bl.a. modtaget EU-Kommissionens journalistpris 2012 for en artikelserie om diskrimination i Københavns natteliv samt Hørups mindepris. I 2015 modtog han Kristian Dahls Mindelegat, ofte betegnet som "den lille Cavlingpris", for sin dækning af danske syrienskrigere.

I januar 2016 modtog han Den Berlingske Fonds Journalistpris for "sit enestående arbejde med at gøre læsere klogere på integration, parallelsamfund og radikaliserede miljøer i Danmark".

2017-2019 var han særlig rådgiver for den konservative justitsminister Søren Pape. Derefter rejste han med sin kone og datter til Mexico, hvor hans hustru var udstationeret for Udenrigsministeriet. Under opholdet skrev Sheikh på sin anden bog.

Forfatterskab

Danmarks børn i hellig krig

I 2015 udgav han bogen ""Danmarks børn i hellig krig" om unge danskere af såvel dansk som anden etnisk baggrund, der bliver radikaliseret og ender med at tage til Syrien og kæmpe for Islamisk Stat.

Vi tabte

Den 11. september 2021, på 20-årsdagen for terrorangrebet den 11. september 2001 i USA, vil Sheikhs bog Vi tabte om Vesten og jihadisme udkomme. I et interview op til udgivelsen fortalte Sheikh, at vesten efter 20 års krig mod jihadistisk terror og tilbagetrækningen fra Afghanistan stod som tabere, fordi man havde misforstået jihadismens årsager og derfor bekæmpet et imaginært vrangbillede i stedet for den jihadisme, som var og er.

Kilder

Faglitterære forfattere fra Danmark
Journalister ved Politiken
Debattører fra Danmark
Journalister fra Danmark
Danskere i 2000-tallet
Modtagere af Kristian Dahls Mindelegat
Personer fra Vesterbro

Jakob Sheikh


Der Landesmusikrat Niedersachsen bildet als einer von 16 Landesmusikräten den Dachverband niedersächsischer Amateur-Musikverbände sowie der professionellen Musikausübung und vertritt deren Interessen auf Landesebene. Er wurde 1978 gegründet; zuvor existierten verschiedene Vorläuferorganisationen. Der Verband ist vom Land Niedersachsen anerkannt und wird von diesem gefördert. Seine Geschäftsstelle befindet sich in der Arnswaldtstraße in Hannover; darüber hinaus betreibt er in Wolfenbüttel die Landesmusikakademie Niedersachsen, die u. a. als Heimatstätte der Landesjugendensembles dient.

Über den Landesmusikrat Niedersachsen
Der Landesmusikrat Niedersachsen e. V. ist die Dachorganisation der niedersächsischen Musikkultur und repräsentiert mit über 50 Landesverbänden, Landesgruppen und Institutionen mehr als eine halbe Million Bürgerinnen und Bürger, die sich in Niedersachsen professionell oder als Amateure mit Musik befassen. Er steht damit für das lebendige musikalische Netzwerk Niedersachsens und ist zugleich bestrebt, dieses nachhaltig zu sichern und weiterzuentwickeln. Mit seinen operativ tätigen Abteilungen – dem Generalsekretariat, der Geschäftsstelle, der Landesmusikakademie und Musikland Niedersachsen – bietet er Beratung, Service und Information in allen Fragen der Musikkultur. Der Landesmusikrat wird durch das Land Niedersachsen institutionell gefördert und ist als Träger der Jugendarbeit anerkannt.

Aktivitäten
Neben der politischen Vertretung und den damit zusammenhängenden Aktivitäten tritt der Landesmusikrat auch als Veranstalter auf. So organisiert er den Landeswettbewerb Jugend musiziert in Niedersachsen, den Niedersächsischen Orchesterwettbewerb, den Niedersächsischen Chorwettbewerb und die Landesbegegnung Jugend jazzt. Weiterhin betreibt er die Landesjugendauswahlensembles, die durch eine rege Konzerttätigkeit in Niedersachsen und weiter darüber hinaus auf sich aufmerksam machen.

 Niedersächsisches Jugendsinfonieorchester (NJO)
 Landesjugendchor Niedersachsen (LJC)
 Landesjugendensemble Neue Musik (LNM)
 Landesjugendblasorchester (LJBN)
 Landesjugendjazzorchester "Wind Machine" (JON)
 Deutsch-Polnisches Jugendjazzorchester (DPJJO)
 Kammermusikförderkurs (KFK)

Organisation
Mitglieder im Landesmusikrat Niedersachsen sind verschiedene Amateur-Musikverbände, professionelle Ensembles sowie Einzelmitglieder und einige Fördermitglieder. Geleitet wird er durch ein zehnköpfiges Präsidium. Präsident ist seit 2021 Lothar Mohn, Vizepräsident ist Michael Gudenkauf.

Der Landesmusikrat Niedersachsen ist mit den Musikräten anderer Länder im Deutschen Musikrat zusammengeschlossen.

Weblinks
 www.lmr-nds.de Offizielle Website
 https://landesjugendensembles.de/ Webseite der Landesjugendauswahlensembles

Einzelnachweise

Musikorganisation (Niedersachsen)
Verein (Hannover)
Gegründet 1978

Landesmusikrat Niedersachsen


Go Hatano (født 25. maj 1998) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder FC Tokyo.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Go Hatano


المسلمون يشكلون حاليا نحو 95% في المئة من سكان مالي التي تعتبر أكبر دولة في غرب أفريقيا. غالبية المسلمين في مالي من أهل السنة والجماعة.

التاريخ
خلال القرن التاسع الميلادي جلب التجار المسلمين البربر والطوارق الإسلام جنوبا في غرب أفريقيا. كما انتشر الإسلام في المنطقة من قبل أتباع الطرق الصوفية. ربط الإسلام أهالي سكان منطقة السافانا في غرب أفريقيا من خلال الاعتقاد بإله واحد. مدن تمبكتو وجاو وكانو سرعان ما أصبحت مراكز دولية للتعليم الإسلامي.

كان من أهم ملوك مالي مانسا موسى (1312-1337) الذي شهدت مالي في عهده توسع كبير ومد النفوذ إلى دول النيجر، ومدن تمبكتو، غاو، وجينيه. وكان مانسا موسى مسلم متدين وأفيد أنه كان يقوم ببناء المساجد الكبرى في جميع أنحاء مناطق نفوذ مالي. قيامه بأداء فريضة الحج في مكة المكرمة جعلت منه شخصية معروفة حتى في التاريخ الأوروبي. في عهد موسى مانسا أصبحت تمبكتو واحدة من المراكز الثقافية الكبرى في أفريقيا والعالم.

حال المسلمين في مالي
العلاقات بين الأغلبية المسلمة والأقليات المسيحية وغيرها من الأقليات الدينية بما في ذلك ممارسي الديانات التقليدية للشعوب الأصلية مستقرة عموما وإن كان هناك عدد قليل من حالات عدم الاستقرار والتوتر في الماضي. من الشائع نسبيا العثور على معتنقي ديانات متنوعة ضمن العائلة الواحدة.

يوجد دعاة أجانب يعملون في شمال البلاد حين تقع المساجد المرتبطة بجماعة الدعوة في كيدال، موبتي، وباماكو. اكتسبت جماعة الدعوة عبيد نبلاء الطوارق وكذلك الشباب العاطلين عن العمل. تستند مصلحة هذه الجماعات في الدعوة على الرغبة في التنصل من سادتهم السابقين وإيجاد مصدر للدخل للشباب. جماعة الدعوة تتمتع بنفوذ قوي في كيدال في حين، ظهرت الحركة الوهابية التي تنمو باطراد في تمبكتو. نهج البلاد التقليدي للإسلام معتدل نسبيا كما ورد في المخطوطات القديمة في جامعة تمبكتو.

اندلع نزاع في قرية ييريري غرب مالي في أغسطس 2003 عندما هاجم مسلمون وهابيين كانوا يقومون ببناء مسجد مرخص به.

وضع الحرية الدينية

ينص الدستور على حرية التدين ولا يسمح بأي شكل من أشكال التمييز أو التعصب الديني من قبل الحكومة أو الأفراد.والدستور يسمح للممارسات الدينية التي لا تشكل خطرا على الاستقرار الاجتماعي والسلام.

الحكومة تطلب من جميع المنظمات العامة بما في ذلك المنظمات الدينية تسجيلها. ومع ذلك لا يمنح أفضلية الإعفاء من الضرائب أو أي إعفاءات أو مزايا قانونية أخرى والفشل في التسجيل لا يستوجب المعاقبة. ليس مطلوبا من الديانات التقليدية للشعوب الأصلية تسجيل.

هناك عدد من الجماعات التبشيرية الأجنبية العاملة في البلاد من دون تدخل الحكومة. يسمح لكل من المسلمين وغير المسلمين تغيير الديانة بحرية.

يستند قانون الأسرة بما في ذلك القوانين المتعلقة بالزواج والطلاق والميراث على مزيج من التقاليد المحلية والقانون الإسلامي والممارسة.

في يناير 2002 تم إنشاء المجلس الأعلى لتنسيق الشؤون الدينية للمجتمع المسلم وتوحيد نوعية الوعظ في المساجد. جميع المسلمين في البلاد يعترفون حاليا بسلطة المجلس.

انظر أيضا
 مخطوطات تمبكتو

مصادر

الإسلام في مالي

الإسلام في مالي


Bingo import export Tuzla d.o.o. je bosanskohercegovački trgovački i ugostiteljski lanac sa sjedištem u gradu Tuzli, u naselju Bosanska Poljana.

Bingo je najveći maloprodajni i ugostiteljski lanac u Bosni i Hercegovini. Bingo trenutno ima 7.200 zaposlenih i 194 podružnice širom Bosne i Hercegovine.

Slogan Binga je Kralj dobrih cijena!

Povijest

Prije rata u Bosni i Hercegovini, Senad Džambić, osnivač i trenutni direktor Binga, radio je u rudniku. Paralelno s tim, otvorio je trgovinu u kojoj se zabavljao poput biljara, flipera, a kasnije je predstavio i poker automate. 1985. godine Džambić se odlučio baviti tim poslom i, kako navodi, tako je nastao današnji Bingo. Kasnije je Džambić otvorio svoju prvu trgovinu u Tuzli.

2015. godine Bingo je imao 175 trgovina otvorenih u Bosni i Hercegovini i više od 5.500 zaposlenih. Iste godine Džambića (s prihodom od 258,9 milijuna eura) Forbes je rangirao kao drugog najbogatijeg čovjeka u Bosni i Hercegovini nakon Izudina Ahmetlića, vlasnika Hifa grupe.

Počevši od Tuzle, gdje Bingo sada ima 39 podružnica, polako se proširio na cijelu Bosnu i Hercegovinu. Od 2017. godine Bingo je najveći maloprodajni lanac u Bosni i Hercegovini.

Također se planira odabrati zajam Bingu u iznosu od 21 milijun eura od strane Europske banke za obnovu i razvoj.

9. listopada 2020. Bingo je otvorio 215. trgovinu.

Preuzimaje Interexa i Tuša u Bosni i Hercegovini
U prosincu 2014. Bingo je preuzeo Interex iz francuskog Intermarchéa, s 24 poslovna objekta, 709 zaposlenika i vlastitom robom. Do tada je Bingo imao 132 podružnice i 4200 zaposlenih.

Godinu dana kasnije, 2015. godine, Bingo je preuzeo podružnice slovenskog Tuša u Bosni i Hercegovini, koje su do tada bile u vlasništvu slovenskog poduzetnika Mirka Tuša. Tuš je prethodno zatvorio 20 svojih objekata u Bosni i Hercegovini zbog ekonomskih problema, a navodno je dobavljačima dugovao još 20 milijuna konvertibilnih maraka. Bingo je preuzeo objekte Tuše u Istočnom Sarajevu, Mostaru, Ugljeviku, Sanskom Mostu, Prnjavoru, Srebreniku i Tuzli.

Preuzimanje od Lidla
U rujnu 2015. godine kružala je vijest da će njemački trgovački lanac Lidl kupiti bosanski lanac Bingo. Ali tu je glasinu Bingo demantirao. U Bingovoj izjavi stoji da ga njemački Lidl ne kupuje te da će se nastaviti širiti u Bosni i Hercegovini. "Kako su posljednjih dana u medijima kružile informacije da 'Lidl kupuje Bingo', osjećamo se dužni našim kupcima, ali i poslovnim partnerima, poreći ove navode. Niti su vođeni pregovori o kupnji ili prodaja"-Objava Binga import export doo Tuzla: Klix.ba, 23.9.2015.

Struktura
Osim kupovine, Bingo u svojim tržnim centrima ima i restorane, a najveći je ugostiteljski lanac u Bosni i Hercegovini.

Bingo se sastoji od:

 Supermarket Bingo
 Hipermarket Bingo
 Bingo Minimarket
 Pekara Bingo (trenutno samo u tuzlanskom naselju Stupine)
 Bingo plus
 Trgovački centar Bingo
 Bingo City center Tuzla

Roba
Osim prehrambenih proizvoda, Bingo nudi i kemijske, gotove, kozmetičke proizvode, kao i tehnike i proizvode za kućnu upotrebu. Bingo je član udruge "Kupujmo domaće", i podupire je s udjelom od 70% domaćih proizvoda. Jedan od najpopularnijih slučajeva je podrška tuzlanske tvrtke za deterdžente Dita, od koje Bingo, nakon ponovnog pokretanja proizvodnje, kupuje proizvode. Prije toga, tvrtka je bila u vrlo teškoj situaciji i nije mogla plaćati svoje zaposlenike. Džambić je 2017. godine kupio tu tvornicu kojom su zaposlenici od stečaja 2014. godine sami upravljali.

Robna marka
Bingo ne kupuje samo robu drugih proizvođača, već proizvodi i prodaje robu pod vlastitom markom "Bingo". Tako u trgovinama Bingo možete pronaći: Bingo mlijeko, Bingo premium (kava), Lisnato tijesto Bingo, Bingo konzervirana riba, Bingo kečap, Bingo tjestenina, Bingo smrznuto povrće, Bingo kockice šećera i male.

Android aplikacija
Trgovački lanac Bingo također nudi besplatnu Android aplikaciju, koja je trenutno još uvijek u beta verziji, nazvanu "maloprodajni lanac Bingo-Beta 1.0" koja može pronaći najnovije informacije o Bingo vijestima, Bingo promocijama i nagradnim igrama Bingo. Uz to, možete pronaći kartu svih podružnica Binga u Bosni i Hercegovini, a tu je i link do službenog YouTube kanala Binga. Aplikacija se može naći na Google Play Trgovini, a programeri Edee zaduženi su za razvoj.

Izvori

Tvrtke prehrambene industrije
Trgovački lanci
Bosanskohercegovačke tvrtke

Bingo (tvrtka)


Die Rock Creek-Lima Township ist eine von 12 Townships im Carroll County im Nordwesten des US-amerikanischen Bundesstaates Illinois.

Geografie
Die Rock Creek-Lima Township liegt Nordwesten von Illinois rund 35 km östlich des Mississippi, der die Grenze zu Iowa bildet. Die Grenze zu Wisconsin befindet sich rund 55 km nördlich.

Die Rock Creek-Lima Township liegt auf 42°04′14″ nördlicher Breite und 89°46′14″ westlicher Länge und erstreckt sich über 139,9 km².

Die Rock Creek-Lima Township liegt im Osten des Carroll County an der Grenze zum Ogle County. Innerhalb des Carroll County grenzt die Rock Creek-Lima Township im Südosten an die Elkhorn Grove Township, im Süden an die Wysox Township, im Südwesten an die Fairhaven Township, im Westen an die Salem Township im Nordwesten an die Freedom Township und im Norden an die Cherry Grove-Shannon Township.

Verkehr
Von Nordwesten nach Südosten verläuft der U.S. Highway 52 auf einer gemeinsamen Strecke mit der Illinois State Route 64 die gesamte Township. Im Nordwesten zweigt von dem Highway die Illinois State Route 73 nach Norden ab. Dieser Abzweig ist zugleich deren südlicher Endpunkt. Alle weiteren Straßen sind County Roads und noch weiter untergeordnete Straßen, die nur zum Teil asphaltiert sind.

Durch den Nordwesten der Township verläuft eine Eisenbahnlinie, die von Chicago nach Westen führt.

Der nächstgelegene Flugplatz ist der rund 40 km westlich gelegene Tri-Township Airport südlich der Stadt Savanna.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung im Jahr 2010 hatte die Township 1976 Einwohner. Neben Streubesiedlung gibt es mit Lanark nur eine selbstständige Gemeinde (mit dem Status "City").

Einzelnachweise

Weblinks
 www.city-data.com – Rock-Creek-Lima Township
 Histopolis – Rock-Creek-Lima Township

Rock Creek-Lima Township


Culprits é uma série de televisão de assalto criada por J Blakeson. A série está programada para estrear no Star via Disney+ em vários países ao redor do mundo como Star Original.

Premissa
Uma equipe que realizou assaltos encontra seus membros sendo mortos um por um.

Elenco
 Nathan Stewart-Jarrett como Joe
 Gemma Arterton como Dianne
 Eddie Izzard
 Kirby Howell-Baptiste
 Niamh Algar
 Kamel El Basha
 Tara Abboud
 Ned Dennehy
 Kevin Vidal

Produção
Em abril de 2021, o Disney+ encomendou várias séries de televisão produzidas na Grã-Bretanha, incluindo Culprits, que deveria ser escrita e dirigida por J Blakeson. Em agosto, Nathan Stewart-Jarrett seria escalado para o papel principal.

A produção da série começou em fevereiro de 2021, com adições ao elenco, incluindo Gemma Arterton, Eddie Izzard e Kirby Howell-Baptiste.

As filmagens da série ocorreram na Europa e em Ontário, com locais canadenses, incluindo Cambridge, Ontário, que se tornou um ponto quente no sudoeste de Ontário para filmagens em locações.

Referências

Ligações externas

Séries de televisão policiais do Reino Unido
Séries de televisão criminais da década de 2020
Programação original do Star (Disney+)

Culprits