is a town located in Kitakatsuragi District, Nara Prefecture, Japan. As of April 1, 2015, the town has an estimated population of 17,831, and 7,775 households, with a density of around 2,200 persons per km2. The total area is 8.27 km2.

Education
Public schools:
Kawaidaiichi (Kawai No. 1) Elementary School
Kawaidaini (Kawai No. 2) Elementary School
Kawaidaisan (Kawai No. 3) Elementary School
Kawaidaiichi Junior High School
Kawaidaini Junior High School
Private schools:
Nishiyamato Gakuen Junior and Senior High School

Transportation

Rail
Kintetsu Railway
Tawaramoto Line: Ōwada Station - Samitagawa Station - Ikebe Station

Road
Expressways
Nishi-Meihan Expressway: Hōryūji Interchange

Sister cities
  Majuro, Marshall Islands

References

External links

 Kawai official website

Towns in Nara Prefecture

Kawai, Nara


Facundo Nahuel Pansardi (San Martín, Argentina, 16 de febrero de 1989) es un futbolista argentino. Juega de mediocampista y actualmente se encuentra en Sportivo Italiano de la Primera C

Trayectoria
Hizo las divisiones infantiles de Boca Juniors, pero una serie de lesiones le imposibilitaron poder comenzar su carrera como juvenil en dicho club, recalando posteriormente en el Club Atlético Estudiantes donde fue campeón en Quinta División. El 26 de enero de 2008 debutó en Estudiantes de la tercera división de Argentina en un partido contra Sarmiento de Junín, donde jugó cuatro temporadas seguidas sumando 6 goles en 152 partidos.

A mediados de 2012 fue transferido al Club Atlético Temperley que lo contó en un total de 39 partidos de los 40 de la etapa regular del certamen, convirtiendo 4 goles, siendo el jugador de  Temperley con más presencias a lo largo del Torneo. Pansardi tuvo su chance de poder jugar en una categoría superior cuando a fines del año pasado le lloviera una oferta de Aldosivi de Mar del Plata, la cual finalmente quedó descartada.

En 2013 arribó al Club Atlético Platense.  Disputó 47 partidos y convirtió 4 goles en el año y medio que estuvo en Platense.

Tras ganar cierta continuidad en Platense, a principios del año 2015 con el pase en su poder fue fichado a préstamo por un año por el Club Atlético Nueva Chicago de la Primera División. Debutó el 26 de marzo por los 32vos de Final de la Copa Argentina frente a Defensores de Villa Ramallo.

A mediados de 2015 rescindió contrato con Nueva Chicago y fue transferido a un grande del fútbol Chileno Club de Deportes Cobreloa que hoy milita en Primera A de Chile para hacer su primera experiencia en el extranjero, sin embargo y tras medio año en el equipo, el club le rescindió el contrato. Tuvo un breve paso sin éxito por Estudiantes, en donde quedó libre.

Estadísticas
 Actualizado al 24 de octubre de 2022

Referencias

Ficha en Mundoascenso.com

Futbolistas de San Martín (Buenos Aires)
Futbolistas del Club Atlético Estudiantes
Futbolistas del Club Atlético Temperley
Futbolistas del Club Atlético Platense
Futbolistas del Club Atlético Nueva Chicago
Futbolistas del Club de Deportes Cobreloa en los años 2010

Nahuel Pansardi


Bitcoin Magazine est l'un des éditeurs originaux de magazines d'actualités et imprimés dédié au Bitcoin et plus généralement aux monnaies numériques et à leurs Blockchains.

Bitcoin Magazine a commencé à publier en 2012.

Il a été co-fondé par Vitalik Buterin, Mihai Alisie, Matthew N. Wright, Vladimir Marchenko et Vicente S. Il est actuellement détenu et exploité par BTC Inc à Nashville, Tennessee.

Histoire
Vitalik Buterin s'est intéressé au bitcoin en 2011, et a co-fondé le périodique Bitcoin Magazine avec Mihai Alisie, qui lui a proposé de le rejoindre.

Alisie vivait en Roumanie à l'époque et Buterin écrivait pour un blog. Les écrits de Buterin ont attiré l'attention d'Alisie, et ils ont ensuite décidé de lancer le magazine. Buterin a pris le rôle de rédacteur en chef tout en poursuivant ses études universitaires.

En 2012, Bitcoin Magazine a commencé à publier une édition imprimée, depuis sa base en Corée du Sud et a été qualifié de première publication sérieuse dédiée aux crypto-monnaies. Buterin dit qu'il est passé de 10 à 20 heures par semaine consacrées à écrire pour la publication.

Début 2015, Bitcoin Magazine est vendu à son second et actuel propriétaire, BTC Inc..

Magazine Bitcoin au Smithsonian
Une copie physique d'une édition 2014 de Bitcoin Magazine a été exposée au Smithsonian Museum dans le cadre de l'exposition Value of Money.

Recentrage vers le Bitcoin
En décembre 2018, dans un article de blog de l'entreprise, le PDG David Bailey annonce que le Bitcoin Magazine

Bitcoin Magazine en Ukraine
En septembre 2021, Bitcoin Magazine a annoncé le lancement de son bureau d'Europe de l'Est, basé à Kiev où existe un comité pour la transformation numérique de l'Ukraine, au moment même où le parlement ukrainien adoptait un projet de loi « sur la monnaie virtuelle » permettant un marché ouvert aux crypto-monnaies et relatif aux contrôle par les agences de réglementation, aux amendes en cas de violation et à la protection des investisseurs. Le président ukrainien Volodymyr Zelensky a alors émis un véto sur le projet de loi, inquiet du financement d'une nouvelle agence de réglementation. Le projet, amendé a été votée le 17 févrie 2022 (270 voix pour) et la loi a été promulguée le 16 mars 2022, offrant aux acteurs du marché , selon Mykhailo Fedorov (vice-Premier ministre de la transformation numérique) via  ; la Commission nationale des valeurs mobilières et du marché boursier (NSSMC) jouera le rôle de régulateur principal. Irac Baramia, membre du NSSMC a répondu par un communiqué au président Zelensky : . Selon le Bitcoin Magazine, le débat est tendu en raison  après que le gouvernement ukrainien ait appelé aux dons sur les réseaux sociaux, et s'était retrouvé dans l'incapacité d'accepter le bitcoin ou d'autres crypto-monnaies.

Le 24 février 2022, Kiev est concernée par l'Offensive de Kiev, lors de l'Invasion de l'Ukraine par la Russie.

Bitcoinmagazine et la NFL
En décembre 2021, le quart-arrière des Patriots de la Nouvelle-Angleterre, Mac Jones, s'est associé à Bitcoin Magazine pour offrir des abonnements Bitcoin et Bitcoin Magazine à sa ligne offensive.

Conférences Bitcoin

Bitcoin 2019
En juin 2019, Bitcoin Magazine a organisé une conférence Bitcoin 2019 au SVN West à San Francisco, en Californie.

Parmi les conférenciers à la conférence figuraient Edward Snowden, Cathie Wood, Max Keizer et Tim Draper.

Bitcoin 2020
La conférence Bitcoin 2020 a été annulé en raison du contexte de pandémie de COVID-19.

Bitcoin 2021
En juin 2021, Bitcoin Magazine a organisé la conférence Bitcoin 2021 au Mana Wynwood à Miami (Floride), attirant environ  participants.

Parmi les orateurs de la conférence figuraient Jack Dorsey, Ron Paul, Kevin O'Leary, Cynthia Lummis, Tyler Winklevoss, Cameron Winklevoss, Francis X. Suarez, Warren Davidson, Floyd Mayweather Jr. et Tony Hawk .

Dans un discours préenregistré, le président salvadorien Nayib Bukele a annoncé son intention de faire adopter le Bitcoin comme l'une des monnaies légales dans son pays

Bitcoin 2022
La conférence Bitcoin 2022 est annoncé pour le 6-9 avril 2022 au Miami Beach Convention Center à Miami Beach, en Floride avec comme orateurs notamment Nayib Bukele, Adam Back, Michael J. Saylor et Andrew Yang, Saifedean Ammous, Jack Mallers, Yeonmi Park, Cathie Wood, Senator Cynthia Lummis, Jordan Peterson, Peter Thiel, Anthony "Pomp" Pompliano et Eric Weinstein.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Bitcoin
 Blockchain
 Crypto-monnaie

Liens externes
 Site officiel
 Site Web de la conférence Bitcoin

Crypto-monnaie
Bitcoin
Magazine américain

Bitcoin Magazine


Roma Musik er en dansk dokumentarfilm fra 2000 skrevet og instrueret af Jacob Remin. Filmen blev oprindeligt udgivet under navnet Sigøjnermusik men blev efterfølgende omdøbt, da betegnelsen sigøjner i stigende omfang betragtes som nedsættende.

Handling
En musikrejse gennem romaernes verden. Fra Indien til Ghettoen, fra lækre biler til flamenco. Klassisk dokumentar tilført anarki og lyriske efftekter.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2000

Roma Musik


Danish Parabha Shankar Kaneria (; ), (born 16 December 1980) is a Pakistani former cricketer who played for the Pakistan national cricket team between 2000 and 2010. A right-arm leg spinner who could bowl a googly. He played 61 Test matches for Pakistan and took 261 wickets at an average of 34.79. Kaneria was the second Hindu after his cousin, Anil Dalpat, and seventh non-Muslim to represent Pakistan in international cricket.

After allegations of being involved in spot fixing, Kaneria was given a lifetime ban by the England and Wales Cricket Board (ECB), preventing him from playing in matches under their jurisdiction. He subsequently filed an appeal against the ban, but this was rejected in July 2013. In 2015, ECB made an effort to recover £250,000 from him with the help of Pakistani authorities.

Kaneria also represented the team in 18 ODIs taking 15 wickets with an average of over 45. In Test cricket, Kaneria's best bowling performance in an innings was seven wickets for 77 runs whereas his best performance in a match was 12 wickets for 94 runs, both against Bangladesh. He also took 15 five-wicket hauls in Test cricket, and achieved six and seven wickets in an innings on three and four occasions respectively. He took ten wickets or more in a match on two occasions, once against Bangladesh and Sri Lanka each. Kaneria never played Twenty20 International matches (T20I) for Pakistan. He played 206 first-class matches, 167 List A (LA) and 65 Twenty20 matches during his career. Kaneria also played in English county cricket during 2004 and 2010 representing Essex County Cricket Club.

In October 2018, Kaneria admitted to his involvement in the 2009 spot-fixing scandal.

Early life and education
Danish was born in Karachi, Sindh, on 16 December 1980 to Prabhashankarbhai Laljibhai Kaneria and Babita Prabhashankarbhai Kaneria. Nicknamed "Danny" and "Nani-Danny", he attained his education from the Government Islamia College in Karachi. Kaneria is a Hindu and is of Gujarati ethnicity. His ancestors migrated from Surat and settled in Karachi over a century ago. After former test wicket-keeper Anil Dalpat, who is his cousin, Kaneria is the first Hindu to have played for Pakistan.

He was educated at the St. Patrick's High School, Karachi.

Career

Domestic career
Kaneria represented National Shipping Corporation, Karachi Whites, Pakistan Reserves, Habib Bank Limited cricket team (HBL), Karachi, Essex, Karachi Blues, Karachi Zebras, Karachi Harbour, Sindh cricket team, Baluchistan Bears, Karachi Dolphins and Pakistan A cricket team at domestic level. He started his first-class career when he played a match for National Shipping Corporation against HBL in 1998–99. He conceded 86 runs and took two wickets in the match. Kaneria played 206 first-class matches during 1998–99 and 2011–12, and took 1,024 wickets at the average of 26.16. His economy rate remained 2.98 and a strike rate of over 52. Kaneria took 71 five-wicket hauls during his first-class career. He also took ten or more wickets in a match on 12 occasions. He played his last match of that format against the Punjab cricket team at the Gaddafi Stadium, Lahore while playing for Sindh in February 2012. His best performance for an innings was eight wickets for 59 runs. As a batsman, Kaneria scored 1,918 runs in 264 innings at the average of 10.71 including a half-century. His highest score in first-class cricket remained 65 runs.

Kaneria played his first LA match for Karachi White against Quetta cricket team in April 1998–99 at the United Bank Limited Sports Complex, Karachi. He conceded only 16 runs in 10 overs without taking a wicket. Kaneria played 167 LA matches during his career taking 262 wickets at the average of 22.70. He took eight five-wicket hauls and nine four-wicket hauls in the format. His best performance in LA was seven wickets for 39 runs. Kaneria also scored 379 runs in LA cricket at the average of 9.24 in including his solitary half-century. His highest score in the format was 64 runs. He lastly represented HBL in an LA against Pakistan International Airlines cricket team (PIA) at the Gaddafi Stadium.

Kaneria's first T20 match came in April 2005 against Lahore Eagles while playing for Karachi Zebras. He played 65 T20 matches between 2005 and 2012 and took 87 wickets at the average of 18.78. He took two four-wicket hauls in T20s, and his best bowling performance in the format was four wickets for 22 runs. Kaneria scored 104 runs in T20s, and his final match came against the Peshawar Panthers playing for Karachi Zebras.

Tests
Kaneria made his international debut as a leg-spinner in November 2000 at the age of 19, playing in a Test match against England at Faisalabad. In that same season, he played two Test matches against the same team taking only four wickets at the average of 54 runs. In the next year, he took six wickets in an innings twice against Bangladesh during the first match of 2001–02 Asian Test Championship. Kaneria took 12 wickets for 94 runs, Pakistan won the match, and his performance earned him the man of the match award. This was also his best bowling performance in a Test match. The following year, during the Pakistan tour Bangladesh, Kaneria achieved his career-best performance in an innings against the same team taking seven wickets for 77 runs at the Bangabandhu National Stadium, Dhaka. In October 2003–04, he was part of the Pakistan team during the South Africa tour of Pakistan. In first Test match played at the Gaddafi Stadium, he took seven wickets for 111 runs including a five-wicket haul in the first innings. His performance in the match helped Pakistan winning the match and earned him the man of the match award. He bowled 28.3 overs continuously from the University End providing "the priceless asset of control" to his team and the South African batsmen were unable to "read him with certainty".

In October 2004, he took ten wickets against Sri Lanka at the National Stadium, Karachi, with a second-innings haul of seven wickets for 118, setting up Pakistan's six-wicket win. He took ten wickets in the mach conceding 190 runs. Kaneria bowled 60 overs in that innings which caused his finger bleeding. His performance won him the man of the match award. In January 2005, Kaneria took eight wickets in a math against Australia conceding 204 runs including seven wickets for 188 runs in the first Australian innings. Despite Pakistan lost the match at the Sydney Cricket Ground, he achieved his third seven-wicket haul in Test cricket, and Australian cricketer Shane Warne praised his performance. During the innings, he reached his hundredth Test wicket. Kaneria was initially nominated for the ICC Test Player of the Year by the International Cricket Council (ICC) in 2005 for his performance during the previous year. Kaneria was once described by the BBC as a "match-winner with his leg-breaks".

In 2006 and 2007, Kaneria played 20 Test matches for Pakistan taking 77 wickets including a five-wicket haul against West Indies at Multan in November 2006. He did not play international cricket in 2008. During the last years of his Test career, Kaneria played an important role in Pakistan's Test wins over West Indies, England and India. In December 2009, he took seven wickets 168 in the first innings of the third Test match against New Zealand at the McLean Park, Napier. Pakistan managed to draw that game. This was his fourth seven-wicket haul in an innings.

He played his last Test match against England at the Trent Bridge, Nottingham. Kaneria's Test career lasted almost ten years; he played 61 matches during his career taking 261 wickets at the average of 34.79. He took 15 five-wicket hauls and four four-wicket hauls. Kaneria took seven and six wickets in an innings on four and three occasions respectively. He achieved ten wickets in a Test match two time. He also scored 360 runs at the average of over seven runs whereas his highest in an innings remained 29 runs. Kaneria holds the record for most wickets by any Pakistani spin bowler, and the fourth highest wicket taker of Pakistan in Test cricket, only behind Wasim Akram, Waqar Younis and Imran Khan.

One Day Internationals
Kaneria made his ODI debut in October 2001 against Zimbabwe at the Sharjah Cricket Association Stadium; he conceded 43 runs in seven overs without taking a wicket. Kaneria played his next match 18 months later against the same team at the same ground. He bowled nine overs and took two wickets for 38 runs in that match. He played eight matches in 2003 taking eight wickets; he appeared in one ODI in 2004. Kaneria played five matches in 2005 taking only three wickets while in 2006 he played a match against Scotland.

Kaneria represented Pakistan in two matches of the 2007 Cricket World Cup, against the West Indies and Zimbabwe. He took one wicket for 45 runs in nine overs against the West Indies, and two wickets for 48 runs in four overs. The later was his last appearance in ODI cricket for Pakistan. He played 18 ODIs for Pakistan and took 15 wickets in the format. In ODI cricket, he has been economical so far with an economy rate under 4.8 runs per over. His best bowling in ODIs came against New Zealand in Sri Lanka in 2003 taking three wickets for 31 runs at the Rangiri Dambulla International Stadium.

Success in the one day arena has been more elusive, Pakistan usually opting to play the two spinning all-rounders Shahid Afridi and Shoaib Malik or Saeed Ajmal instead.

County cricket
Kaneria played English County Championship between 2004 and 2010 representing Essex. He impressed in county cricket, taking 32 wickets in seven championship matches for Essex in 2005. Although unable to play English [county cricket] in 2006 due to Pakistan's tour of England, he returned to play for Essex in 2007, taking 107 wickets for the County in all forms of the game. He played for Essex again in 2008, although he missed the start of the campaign due to his wife giving birth to their second child. Kaneria suffered a broken finger in Essex's LV County Championship Division Two match against Worcestershire County Cricket Club (Worcestershire CCC) at Colchester on 21 August 2008. The bowler was injured attempting to take a catch off Ben Smith. An X-ray confirmed he had broken a finger and he missed the remainder of the 2008 English domestic season.

Match Fixing Inquiry (2010)
In May 2010, he was inquired in connection with "match irregularities" in the 2009 domestic season. The investigations are believed to focus on a NatWest Pro40 match in September 2009, which Essex won. In September 2010, police told Kaneria that the investigation had been closed and that he had been cleared of any allegations.

He was selected for the two-match Test series against South Africa. Although he was a part of the training camp, the Pakistan Cricket Board (PCB) stopped him from playing in the series. No reason was given for his exclusion from the series. He then played in the Quaid-e-Azam Trophy for HBL, taking 18 wickets in two games.

On 17 February 2012, during Mervyn Westfield's trial on spot fixing charges, Kaneria was named in court as the man who approached Westfield with the idea. They were teammates at the time the alleged approach took place.
Now in June 2012, both have been found guilty of offences by an ECB disciplinary panel. As a consequence, Kaneria has been banned for life from playing cricket in England and Wales by the aforementioned panel. The PCB had previously agreed to abide by the ECB's decision.
Kaneria appealed against the lifetime ban on him by the ECB for his involvement in a spot-fixing scandal. The appeal against English Cricket Board's decision was denied in July 2013 for the second time, with the ECB saying "We note, with regret, that Mr Kaneria has neither made any admission of guilt nor expressed any remorse for his corrupt actions, despite the weight of evidence against him."

In October 2018, after years of denying his guilt, Kaneria admitted to his involvement in the 2009 spot-fixing scandal.

Personal life
Kaneria is a Hindu and an ethnic Gujarati. He is married to Dharmita Kaneria (a daughter of a Varasia family) and has two children.

He is the cousin of former Pakistani wicket-keeper Anil Dalpat.

See also
List of international cricket five-wicket hauls by Danish Kaneria

References

External links

 Danish Kaneria Interview

1980 births
Living people
Baluchistan Bears cricketers
Cricketers at the 2007 Cricket World Cup
Essex cricketers
Habib Bank Limited cricketers
Karachi cricketers
Karachi Blues cricketers
Karachi Whites cricketers
Karachi Zebras cricketers
Pakistan National Shipping Corporation cricketers
Pakistan One Day International cricketers
Pakistan Test cricketers
Pakistani Hindus
Pakistani people of Gujarati descent
Sindh cricketers
Cricketers from Karachi
St. Patrick's High School, Karachi alumni
Cricketers banned for corruption
People from Karachi
Sindhi Hindus

Danish Kaneria


Tete is a province of Mozambique. It has an area of 98,417 km² and a population of 2,648,941 (2017 census).

Tete is the capital of the province. The Cahora Bassa Dam is situated in this province.

Districts

On March 21, 2013, Mozambique's Assembly of the Republic authorized the creation of 13 new districts throughout the nation.  Two were added to Tete.  Tete Province's districts include:
Angónia District
Cahora-Bassa District
Changara District
Chifunde District
Chiuta District
Tete, the capital city of the province
Doa District
Macanga District
Magoé District
Marávia District
Marara District
Moatize District
Mutarara District
Tsangano District
Zumbo District

Demographics

Tete Fossil Forest
A fossil site of global significance covers almost 1500 square km of the region. Well-preserved fossil wood from the Late Permian provides an insight into the flora of the area just prior to the end-Permian mass extinction. Many species are recorded, notably of conifers, all within the Matinde Formation which comprises sandstones, siltstones and coal beds. Marking its importance, the International Union of Geological Sciences has included the site within its 'First 100 IUGS Geological Heritage Sites' list, published in October 2022. The forest is located in the district of Magoé, between Cahora Bassa and Magoé and approximately 250 km west of the city of Tete.

Coal resources

History of coal discovery
In 1859 Richard Thornton completed the first studies of coal occurrence in the Tete Province as part of an exhibition under Dr. David Livingstone. In his report from the trip, Mr. Thornton stated that the coal, which was dug by natives from an outcropping seam on the bank of the River Muntizi, showed no tendency to cake; was free-burning; contained very little sulphur or iron although a large proportion of ash along with a small amount of gaseous matter

Coal reserves

The Tete Province is reported to host coal reserves of approximately 6.7 billion tons, of which 3 billion tons represent sub-economic or economic grades. Now, the province is regarded geologically as the largest undiscovered coal province in the world and it is estimated that the Province could be producing 25% of the world's coking coal by 2025.

Moatize coal deposit

The largest coal reserve presently discovered in the Tete Province is the Moatize metallurgical and thermal coal deposit which contains 2.4 billion tons of coal and is located with the Moatize sub-basin. Vale SA bid US$122.8 million for exploration and development rights of the project in 2008. Today, the project is a working mine which has now doubled its original output and is producing 22 million metric tons of coal per year

Local coal geology
Most coal resources are located within the remnants of the Ecca Rock Group, member of the Karoo Supergroup, and are hosted within the Zambezi graben. The coal seams were formed during the early and late Permian and deposits are associated with non-marine terrestrial clastic sedimentary sequences of the Karoo Supergroup. Depositional environments were primarily fluvial and deltaic but also included some minor lacustrine and shoreline settings.

Coal licenses
In Mozambique, 95% of coal licenses issued have been granted to forty different companies operating within the Tete Province.  On 29 September 2011 the Mozambican government suspended the issuing of new coal licenses in the Tete Province in order to assess to what extent companies currently hold licenses in the Province and whether they are complying with contracts signed by the government.

Investment in coal development
A large amount of investment has been made portending to the development of coal resources and infrastructure required for mining and development. The International Finance Corporation, member of the World Bank Group has announced that it will invest up to US$5 million in Baobab Resources Plc's exploration projects with the intention of fostering economic development.

In 2011 Vale approved a US$6 billion expansion of its Moatize coal project in order to increase output from 11 million tons per year mined initially to 22 million tons per year.

The Mozambican government have undertaken a US$375 million refurbishment of the 600 km rail link between Moatize and Beira which was severely damaged during the Mozambican Civil War. Furthermore, a deep-water international port facility is being constructed in Beira. In addition to this port at Beira, a coal terminal at Chinde, north of Beira is being planned by coal producers that will have a 20 million tonne terminal and whose opening will coincide with the beginning of production at the Zambeze Project, owned by Rio Tinto, in 2015. The link between Beira Port and the Tete Province is being referred to as the 'Beira Corridor', along which there are now plans to upgrade all major rail freight routes so that they have the capacity to transport coal resources.

Community impacts

Local communities have been relocated from their land in order for the development of coal resources to commence. Vale relocated 5,000 people into new 'settlements' in order to develop its projects. The 'settlements' offered new housing and infrastructure however, people must pay for any energy which they consume.

Rio Tinto have established the 'Riversdale Training Centre', Tete, where currently 28,300 candidates are registered and 1,172 people have been trained in various civil trades and building. At the Moatize Coal Mine, 90% of Vale's employees and contractors are Mozambicans.

See also
 Postage stamps and postal history of Tete

References

External links

Provinces of Mozambique
First 100 IUGS Geological Heritage Sites

Tete Province


Radikal, Doğan Yayın Holding'e ait günlük gazetedir. 1996'da yayın hayatına başlayan gazetenin basılı yayını Haziran 2014'te, dijital yayını Mart 2016'da son bulmuştur.

Tarihçe
Radikal gazetesi 1996 yılında basılı olarak yayına başlamıştır. Amerikan The New York Times ve İngiliz The Guardian gazetesinin versiyonudur. Radikal İki, Radikal Kitap ve Radikal Hayat isimli ekleri bulunmaktaydı. 17 Ekim 2010 tarihinden itibaren de tabloid boyda yayınlamıştır.

Radikal, zarar ettiği gerekçesiyle basılı yayınını 21 Haziran 2014 tarihinde sonlandırıp dijital gazeteciliğe geçmiştir.

Gazetenin Genel Yayın Yönetmeni olan Ezgi Başaran, 2 Aralık 2015 tarihinde görevini Cem Erciyes'e bıraktı.

Kapatılması
22 Mart 2016 tarihinde, Radikalin internet yayının da 2016 yılı Mart ayının sonu itibarıyla son bulacağı, Radikal Kitapın ise Hürriyet bünyesinde çıkmaya devam edeceği duyurulmuştur. Bazı yazarlar kapatma kararına tepki gösterdi ve kapatma kararının kendilerine bildirilmediğini, kararı Twitter'dan öğrendiklerini söylediler.
 Ezgi Başaran: Herkesin hikâyesini anlattık. İyi gazetecilik yaptık. Bugün bunu diyebilmek büyük lükstür. Radikal Yazı İşleri'ne ve okurlarına teşekkürler.
 Cem Erciyes: Radikal kapandı çok üzgünüm. Belki tek tesellimiz Radikal Kitap'ın yayın hayatına devam edecek olması.
 Mirgün Cabas: Radikalin kapatılması çok can sıkıcı... Hürriyet sitesinde 'Radikal nasıl kapandı' galerisi yaparlar belki, tıklaya tıklaya okuruz.
 Ahmet Ümit: Radikal internet sitesi kapatılıyormuş. Üzüldüm. Kirli siyasetin, kirli gazeteciliğin iyi şeylere tahammülü yok.
 Fehim Taştekin: Radikal kapanıyor. Taksit taksit yok oluyoruz.
 Ümit Kıvanç: Twitter'daydım. (...) Bunu bilen var mı dememe kalmadı ki tweet'ler gelmeye başladı. Böylece öğrenmiş oldum. Öyle anlaşılıyor ki, kimseye haber de verilmemiş.
Radikalin aktif köşe yazarları 'Veda' yazılarını Radikalin sitesinde 4 Nisan 2016 tarihinde yayınladılar.

Yazarlar
 Ahmet İnsel
 Eyüp Can Sağlık
 Cengiz Çandar
 Murat Yetkin
 Oral Çalışlar
 Altan Öymen
 Cem Erciyes
 Tarhan Erdem
 Koray Çalışkan
 Özgür Mumcu
 Ezgi Başaran
 Cüneyt Özdemir
 Orhan Kemal Cengiz
 Gökçe Aytulu
 Tayfun Atay
 Evrim Sümer
 Tan Morgül
 Pınar Öğünç
 Serhan Bali
 Aslı Barış
 Bağış Erten
 Banu K. Yelkovan
 Uğur Vardan
 Fatih Özatay
 Jale Özgentürk
 Uğur Gürses
 Ersin Antep
 İsmail Saymaz

Kaynakça

Türkçe gazeteler
İstanbul gazeteleri
Doğan Holding kuruluşları
Demirören Holding kuruluşları
1996'da kurulan gazeteler
1996'da Türkiye'de kurulan oluşumlar
Elektronik gazeteler
2016'da sona eren yayınlar
Türkiye'de yayımlanan günlük gazeteler
Yayımı sona eren Türkiye gazeteleri

Radikal (gazete)


El Reino de Afganistán (en pashtún: ; en dari: ) fue el período monárquico en el moderno Afganistán establecido por el emir afgano Dost Mohammad Khan en 1826 tras la caída de Ayub Shah Durrani en 1823, gobernante del Imperio durrani (aunque el nombre oficial de este imperio también era Reino de Afganistán, su territorio era mucho más extenso). La monarquía afgana dejó de existir en 1973, cuando el último rey fue derrocado y se quedó a vivir en el exilio.

Historia

El Gran Juego

La primera época del Reino, a veces conocida como Emirato (por el título de emir que ostentó el monarca afgano hasta 1926) estuvo signada por el «Gran Juego»: la disputa entre los intereses del Imperio ruso y el Imperio británico. Entre 1839 y 1842 tuvo lugar la Primera guerra anglo-afgana, durante la cual los británicos ocuparon Afganistán y trataron de impedir el expansionismo rival de los rusos; sin embargo, no lograron derrocar a Dost Mohammad Khan.

Tras la muerte de este monarca en 1863, fue sucedido por su hijo Shir Alí, quien tres años más tarde fue derrocado por su hermano mayor Mohammad Afzal Khan. En 1868 Shir Alí regresó al poder, pero fue atacado por los rusos; los británicos también invadieron y obligaron a retirarse a los zaristas. El nuevo emir, Mohammad Yaqub Khan, trató de contentar a los rusos orientando un poco a ese imperio su política exterior, pero fue derrocado por los británicos, quienes impusieron a Abdur Rahman Khan e hicieron que este acepte en 1893 la «Línea Durand», frontera sur de Afganistán que provocó la división política del pueblo pastún y la anexión de un tercio del país a la colonia de la India Británica. Abdur Rahman tuvo que hacer frente a muchas rebeliones.

Abdur Rahman fue sucedido por su hijo Habibullah Khan, quien firmó un tratado en 1905, luego de la Segunda guerra anglo-afgana, confirmando que las relaciones exteriores de Afganistán eran controladas por el Reino Unido. En 1919 fue asesinado durante un complot de su hermano Nasrulá, quien fue detenido por Amanulá, nuevo emir.

Independencia definitiva

Amanulá proclamó la independencia y obligó a que el Reino Unido la reconociera mediante el Tratado de Rawalpindi después de la Tercera guerra anglo-afgana. Amanulá se alió internacionalmente con la recientemente fundada Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas y llevó a cabo numerosas reformas sociales, políticas y económicas. En 1926 cambió el título del monarca de Amir a Padshah. Tuvo que hacer frente a varias rebeliones fomentadas por los británicos.

En 1929 el caudillo rebelde Habibulá Kalakani lo derrocó y fue proclamado Amir, pero fue también derrocado por Mohammad Nadir Shah, quien reinó hasta 1933, cuando fue asesinado y sucedido por su hijo Mohammed Zahir Shah.

Zahir Shah estableció el primer parlamento afgano en 1965, época de liberación social y fermentación política. Fue derrocado por el príncipe Mohammed Daud Khan, quien proclamó la república en 1973.

Véase también
 Anexo:Monarcas de Afganistán

Referencias

Bibliografía
 Jan-Heeren Grevemeyer: Afghanistan: Sozialer Wandel und Staat im 20. Jahrhundert. VWB-Verlag, Berlín, 1989, ISBN 978-3-927408-24-1.
 Karl E. Meyer y Shareen Blair Brysac: Tournament of shadows, The great game and the race for empire in central asia. 1999, ISBN 1-58243-028-4.
 Philip J. Haythornthwaite: The Colonial Wars Source Book. ISBN 978-1-85409-436-0.
 Daniel Gomà: Historia de Afganistán: de los orígenes del Estado afgano a la caída del régimen talibán. Publicaciones de la Universidad de Barcelona, 2011, ISBN 978-84-475-3484-5.

Estados y territorios fundados en 1826
Estados y territorios desaparecidos en 1973
Afganistan
Estados y territorios desaparecidos de Afganistán
Afganistán en el siglo XX

Reino de Afganistán


Eu, dacă aș fi o zână este un film românesc din 1980 regizat de Tereza Barta.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1980 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1980

Eu, dacă aș fi o zână


The Daman and Diu Portuguese Creole,  and by its native speakers as  meaning "home language", refers to variety of Indo-Portuguese creole spoken in the Dadra and Nagar Haveli and Daman and Diu union territory, in the Konkan region of India. Before the Indian annexation of the territory, the creole spoken by the Damanese natives underwent through a profound decreolisation in the erstwhile Portuguese Goa and Damaon colony, a phenomenon whereby the Indo-Portuguese creole reconverged with European Portuguese.

Daman Indo-Portuguese
The Daman creole is a descendant of the Norteiro creole, spoken originally by the Norteiros on the Coast from Chaul, Baçaim, Bombay, Daman and Diu.

The superstrate language is Portuguese. The substrate of the Daman creole is likely to be Konkani. Gujarati has also been suggested as a possible substrate, but this is doubtful since the Gujarati people moved into the region only after the Portuguese arrived.

Diu Indo-Portuguese
The Diu Indo-Portuguese or Diu Portuguese is spoken in Diu district, India.  It is a creole language based mainly on Portuguese and Gujarati. It is a member of the larger family of Indo-Portuguese creoles, particularly close to the variety of Daman. There is a considerably vital oral tradition in this language, with songs regularly performed in Diu, elsewhere in India and among Indo-Portuguese communities abroad.

Widely spoken in the past, it was first documented in the 19th century by the initiative of Hugo Schuchardt. At present, the language is spoken natively by most of the local Catholics, numbering about 180, but is potentially endangered by the pressure of other languages such as Gujarati, English and standard Portuguese.

Number of speakers
The Portuguese heritage in Daman is more common and lively than in Goa and this helped to keep the language alive. The language is spoken by an estimated number of 2,000 Damanese.

Besides the , Gujarati and Portuguese are also found in the territory.

See also
Kristi language
Decreolization

References

Daman

Diu

Further reading
 APiCS Online - Survey chapter: Diu Indo-Portuguese

Portuguese-based pidgins and creoles
Portuguese dialects
Konkan
Portuguese diaspora in Asia
Daman and Diu
Portuguese language in Asia

Daman and Diu Portuguese Creole


Veronikas to liv er en film fra 1991 af den polske filmskaber Krzysztof Kieślowski.

Filmen handler om den unge og musikalske pige Veronika fra Polen, som netop har fået sin musikeksamen som sanger. Hun lider af en alvorlig hjertefejl, hvilket viser sig at være fatalt, da hun efter at være blevet ansat som koncertsanger dør af et hjerteanfald under sin første koncert. Denne uge smukke og meget livlige pige vidste, at hun ikke var alene. Dette ser man, da hun er ude i Krakow, hvor der kommer en turistbus forbi, hvori der sidder en anden ung pige, som ligner Veronika fuldstændigt. Den anden pige tager et billede af hende og de ser hinanden i et glimt. Den anden pige hedder Veronique og bor i Paris. Hun vælger at opgive sin musikkarriere, da åbenbart også har en hjertefejl og instinktivt ved, at hun aldrig kan blive koncertsanger, selvom hun har en glimrende stemme og hendes sanglærer bliver meget skuffet, da hun holder op. Veronique bliver senere forelsket i en dukkefører, som hun har mødt ved at han bl.a. har sendt mærkelige lydbånd til hende. Han ender med at skrive en bog om hende der hedder: Mine to liv

Eksterne kilder/henvisninger

 Om filmen på criterion.com

Film fra Polen
Franske film fra 1991

Veronikas to liv


Shayaa Bin Abraham-Joseph (London, Velika Britanija, 22. listopada 1992.), poznatiji po svom umjetničkom imenu 21 Savage, britanski je reper, tekstopisac i glazbeni producent iz Londona, Velike Britanije . Na glazbenu scenu probio se svojim albumima Free Guwop iz 2015. godine i Savage Mode iz 2016. godine. Prvi studijski album Issa Album objavio je 2017. godine. Proslavile su ga pjesme "No Heart" (2016.), "X" (2016.) i "Bank Account" (2017.), te gostovanje na Post Maloneovom singlu "Rockstar" koji je bio na vrhu top ljestvice Billboard Hot 100.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službena stranica
 21 Savage na AllMusicu
 21 Savage na Billboardu
 21 Savage na Discogsu

Američki hip hop glazbenici

21 Savage


احتياطي المصرف  هي حيزات المصرف من الودائع مع مصارفها المركزية (مثل البنك المركزي الأوروبي أو الاحتياطي الفدرالي)، إلى جانب النقود التي تحتفظ بها في خزائنها. بعض المصارف المركزية لبعض البلدان تحدد القدر الأدنى من قيمة الاحتياطي. حتى في حال عدم وجود هذا القدر الأدنى، من المحبذ أن تمتلك البنوك قدرا أدنى من الاحتياطي تحسبا للتقلبات.

يمكن تعريف احتياطي المصرف أيضًا بأنه نسبة تفرض على الودائع من قبل البنك المركزي على البنوك لحماية أصحاب الودائع من إفلاس هذه البنوك في المستقبل من ناحية احترازية، ومن ناحية أخرى تستخدم هذه النسبة التحكم في الاقتصاد وكمية النقد في الأسواق عن طريق زيادة النسبة أو تقليلها.

تعتبر إحدى الأدوات التي تستطيع الدولة السيطرة بها على كمية النقد في الأسواق بواسطة البنك المركزي، فإذا أرادت الدولة تشجيع الاستثمار أو تقليل قيمة العملة محليا تعمل على تخفيض هذه النسبة مما يؤدي الزيادة كمية النقد في البنوك فتستطيع الأخيرة على إعطاء كمية أكبر من القروض للأفراد، وبتالي زيادة النقود في الأسواق فتزيد القوة الشرائية في الأسواق فتنخفض قيمة العملة وبالعكس، إذا أرادت الدولة زيادة قيمة العملة أو وجود مشاكل اقتصادية في الأسواق تعمل الدولة بواسطة البنك المركزي على زيادة نسبة النقد الإلزامي فعندها تقل كمية النقد في البنوك فيقلل الاقتراض من البنوك فيؤدي إلى تقليل كمية النقد في الأسواق فتقل القوة الشرائية في الأسواق ينتج عن ذلك زيادة قيمة العملة.

مراجع

اقتصاد نقدي
مصطلحات مصرفية
نقود ومصارف

احتياطي المصرف


Los musteloideos (Musteloidea) son una  superfamilia de mamíferos carnívoros unida por caracteres distribuidos del cráneo y dientes. Los musteloideos comparten un ancestro común con los pinnípedos, concretamente con los fócidos, la familia al que pertenecen las focas.

Los musteloideos constan de las familias Ailuridae (pandas rojos),  Mustelidae (mustélidos: comadrejas), Procyonidae (prociónidos: mapaches y parientes) y Mephitidae (mofetas).

En América del norte, los ursoideos y musteloideos aparecen primero en el Chadroniano (Eoceno superior).  En Europa, los ursoideos y musteloideos primero aparecen en el Oligoceno inferior siguiendo inmediatamente a la gran ruptura de Stehlin.

La superfamilia Musteloidea puede no ser un grupo monofilético.  Algunos o todos los caracteres diagnósticos pueden haber evolucionado en dos o más radiaciones independientes desde ursoideos primitivos tales como Amphicynodon.

Referencias

Musteloidea


Transgranični park Veliki Limpopo je nacionalni park koji se proteže kroz nekoliko južnoafričkih država na površini od 35.000 km². Povezuje nacionalni park Limpopo (ranije poznat kao Coutada 16) u Mozambiku, nacionalni park Kruger u Južnoj Africi, nacionalni park Gonarezhou, utočište Manjinji Pan i područje Malipati safari u Zimbabveu, kao i područje između Krugera i Gonarezhoua, Sengwe zajedničko zemljište u Zimbabveu i regiji Makuleke u Južnoj Africi.

Povijest
Memorandum o razumijevanju za stvaranje parka mira potpisan je 10. studenog 2000. kao Transgranični park Gaza-Kruger-Gonarezhou. U listopadu 2001. ime je promijenjeno u Transgranični park Veliki Limpopo. Dana 9. prosinca 2002. godine, Transgranični park Veliki Limpopo (GLTP) proglasili su predstavnici država Mozambik, Južne Afrike i Zimbabvea potpisivanjem međunarodnog ugovora u Xai-Xaiju u Mozambiku.

Do 5. Svjetskog kongresa parkova održanog u Durbanu u Južnoj Africi 2003. godine sporazum nije ratificiran u Mozambiku i Zimbabveu.

Ograde između parkova počele su se rušiti što je omogućilo životinjama da zauzmu svoje stare migracijske rute koje su prije bile blokirane zbog političkih granica.

Dana 4. listopada 2001. prvih 40 (uključujući 3 rasplodna stada) od planiranih 1000 slonova premješteno je iz prenaseljenog Nacionalnog parka Kruger u ratom razoreni Nacionalni park Limpopo. Za dovršetak translokacije bilo bi potrebno dvije i pol godine.

Nova granična postaja Giriyondo između Južne Afrike i Mozambika započela je u ožujku 2004.

U srpnju 2018., Zaklada Parkovi mira i Nacionalna uprava Mozambika za zaštićena područja potpisali su sporazum o suradnji na upravljanju i razvoju Nacionalnog parka Banhine.

Park uključuje

 Veliki prekogranični park Limpopo
 Nacionalni park Kruger oko 18.989 km² (uključujući privatne farme divljači koje su potpisnice Sporazuma o prekograničnoj suradnji Velikog Limpopa (GLTFCA), npr. Rezervat divljači Mjejane)
 Regija Makuleke i Makuleke oko 240 km²
 Nacionalni park Limpopo (Mozambik) oko 10.000 km²
 Nacionalni park Banhine (Mozambik) oko 7.000 km²
 Nacionalni park Zinave (Mozambik) oko 6000 km²
 Rezervat za slonove Maputo (Mozambik) oko 700 km²
 Nacionalni park Gonarezhou (Zimbabve) oko 5.053 km²
 Utočište Manjinji Pan (Zimbabve)
 Malipati Safari područje (Zimbabve)
 Sengwe Safari područje (Zimbabve)

Galerija
Ovaj park obuhvaća niz divljih životinja uključujući sisavce kao što su slon, južni bijeli nosorog, žirafa, plavi gnu, leopard, lav, gepard, mungos i pjegava hijena.

Od 2005. godine zaštićeno područje se smatra mjestom za očuvanje lavova.

Aktivnosti

 Shingwedzi 4x4 eko-staza: petnoćna, šestodnevna potpuno samodostatna 4x4 staza. Počinje na izletištu Pafuri u Nacionalnom parku Kruger, ulazi u Mozambik na graničnoj postaji Pafuri i prolazi kroz Parque Nacional do Limpopo, sektor Mozambika u transgraničnom parku Veliki Limpopo, kampirajući na tlu i na obalama rijeka.
 Kanu staza Rio Elefantes: trodnevno veslanje niz Rio Elefantes (rijeku Olifants) od ušća u Shingwedzi do ušća u Limpopo. Kampiranje u divljini na obali rijeke u rustikalnim kampovima. Vođeno, potpuno opremljeno i portirano.
 Palarangala Wilderness Trail: tri noći provedene u kampiranju u rustikalnom kampu s bushcampom s danima provedenim u istraživanju netaknute divljine prepune divljači iz susjednog Nacionalnog parka Kruger. Vodeni i potpuno opskrbljeni.
 Lebombo planinarska staza: tronoćna i četverodnevna staza provedena u planinarenju kroz netaknutu divljinu uz opažanje ptica i divljači. Potpuno opskrbljen s noćenjem u rustikalnim kampovima. Vođeno, potpuno opremljeno i portirano.
 Izlet i ribolovna staza u klancu Elefantes: tri noći i četiri dana potpuno samodostatna vođena staza provedena u prelasku visoravni Lebombos, kampiranju u divljini i pecanju s obala brane Massingir, važnog gniježđenja nilskih krokodila.

Izvori

Vanjske poveznice

 Park Veliki Limpopo
 Zaklada Parkovi mira
 Službena stranica SANParksa
 Veliki Limpopo kampovi i putevi
Nacionalni parkovi u Africi
Zemljopis Mozambika
Zemljopis Južnoafričke Republike
Zemljopis Zimbabvea

Transgranični park Veliki Limpopo


Avalon (post code: 3212) is a locality situated north east of Geelong, Victoria. Its local government area is the City of Greater Geelong and its Ward is Windermere. It is located on the northern shore of Corio Bay to the southwest of the state's capital city of Melbourne.

Economy
Avalon is notable for Avalon Airport, which is the site of the biennial Australian International Airshow, the largest of its kind in the southern hemisphere. Although located on the outskirts of Geelong, the airport effectively operates as a second airport for the much larger city of Melbourne.

In 2005, businessman Lindsay Fox launched plans to attract Australia's first Disneyland theme park to the area.

When established in 2004, Jetstar had its headquarters on the grounds of Avalon Airport in Avalon, but has since relocated to the Melbourne central business district.

Major industry in the area includes a factory producing concrete railway sleepers, and the Cheetham Saltworks.

History
Avalon State School opened on 7 June 1913 and closed on 6 March 1950. The land was later resumed by the Commonwealth Government for the airport, while the building and residence were moved to Corio Primary School.

Climate

Population
In the 2016 Census, there were 293 people in Avalon. 69.9% of people were born in Australia and 71.7% of people only spoke English at home. The most common response for religion was No Religion at 48.7%.

Recreation

Avalon Raceway is a dirt track racing venue located in the area.

In 2010 the Confederation of Australian Motor Sport was granted funding for a feasibility study to build a world class motorsports facility in the area, with the $200 million race circuit intended to become the home of the Australian Formula 1 Grand Prix after the contract to host the race at Albert Park expired in 2015. However this did not eventuate. In April 2023 the Government of Victoria announced it intended to build a new motorsport complex in Avalon.

See also

 Avalon Raceway
 Avalon Airport

References

External links
Australian Places - Avalon

Suburbs of Geelong

Avalon, Victoria


Yzeron ist eine französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) im Département Rhône in der Region Auvergne-Rhône-Alpes. Sie gehört zum Arrondissement Lyon und zum Kanton Vaugneray.

Geographie
Die Gemeinde liegt rund 20 Kilometer westlich von Lyon in den östlichen Ausläufern des Berglandes Monts du Lyonnais. Nachbargemeinden von Yzeron sind:
 Courzieu im Norden,
 Vaugneray im Nordosten,
 Thurins im Südosten,
 Saint-Martin-en-Haut im Südwesten und
 Saint-Genis-l'Argentière im Westen.

Das Gemeindegebiet wird vom gleichnamigen Fluss Yzeron durchquert, dessen Quellgebiet westlich des Hauptortes liegt. Er wurde dort zu einem kleinen See aufgestaut, an dessen Ufer ein Freizeitzentrum entstanden ist. Neben dem Ort Yzeron selbst ist auch der Weiler Châteauvieux von größerer Bedeutung.

Verkehrsanbindung
Die Gemeinde liegt abseits überregionaler Verkehrswege. Die lokale Verkehrsanbindung erfolgt durch die Départementsstraße D489, die Yzeron mit Lyon verbindet.

Bevölkerungsentwicklung

Religion

Sehenswürdigkeiten
 Église de Châteauvieux, Romanische Kirche aus dem 11. Jahrhundert – Monument historique

Weblinks

 Offizielle Webpräsenz der Gemeinde (französisch)

Einzelnachweise

Ort in Auvergne-Rhône-Alpes

Yzeron (Rhône)


Ryusuke Senoo (født 20. februar 1986) er en japansk tidligere professionel fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Fagiano Okayama.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Ryusuke Senoo


جبل الكنيسة أحد جبال سلسلة جبال لبنان الغربية. وهو يوجد في نهاية لبنان الأوسط ويبلغ ارتفاعه 2030مترًا أو 2098 مترًا فوق مستوى سطح البحر. وهو يطل على ممر ظهر البيدر (1542م) الذي يفصل لبنان الأوسط عن لبنان الجنوبي، ويمر عليه خط حديد دمشق - بيروت، وطريق سيارات دمشق - بيروت. وتوجد في لبنان الأوسط أجمل قرى الاصطياف كضهور الشوير وبكفّيا وحمّانا وفالوغا وزحلة. وسُمي هكذا لأن كنيسة صغيرة كانت تتوّج رأسه، ولهذا الجبل مرقب كما لجبل صنين، وفيه غرفة معقودة بالحجر تُستخدم صهريجا. وهذا الجبل من لبنان الغربي من قضاء المتن وهو دون جبل صنين الذي يقابله ارتفاعا يشرف على سهلي بعلبك والبقاع والجهات الأخر وفي سفوحه كثير من القرى.

انظر أيضًا
قائمة أعلى القمم الجبلية في لبنان

المراجع

ك
جبال يتجاوز ارتفاعها 2000 متر

جبل الكنيسة


Immanuel Kant (22 Nisan 1724 - 12 Şubat 1804), Prusya kökenli Alman filozof. Alman felsefesinin kurucu isimlerinden biri olmuş, Aydınlanma Çağı ve felsefe tarihinin kendisinden sonraki dönemini belirgin olarak etkilemiştir. Bugün Rusya topraklarında bulunan Königsberg'de doğan Kant'ın epistemoloji, metafizik, etik ve estetik alanlarındaki kapsamlı ve sistematik çalışmaları, onu modern Batı felsefesinin en etkili isimlerinden biri haline getirmiştir.

Aşkın idealizm doktrininde Kant, uzay ve zamanın tüm deneyimi yapılandıran yalnızca "sezgi biçimleri" olduğunu ve deneyim nesnelerinin yalnızca "fenomen" olduğunu savunmuştur.

Kendi içlerinde oldukları şekliyle "şeylerin" doğası bizim için bilinemez iddiasını ortaya atmıştır. Felsefi şüphecilik doktrinine karşı koyma girişimi kapsamında en tanınmış eseri olan Saf Aklın Eleştirisi'ni (1781/1787) yazmıştır. Kant, deneyim nesnelerinin bizim uzamsal ve zamansal sezgi biçimlerimize ve anlayışımızın kategorilerine uygun olduğunu düşünme önerisi ile Kopernik devrimi arasında bir paralellik kurmuş, böylece bu nesneler hakkında "a priori" bir bilgiye sahip olduğumuzu varsaymıştır.

Kant, aklın ahlakın kaynağı olduğuna ve estetiğin tarafsız bir yargılama yetisinden doğduğuna inanıyordu. Kant'ın dini görüşleri, onun ahlak teorisiyle derinden bağlantılıydı. Bununla birlikte, Kant'ın dini teorilerinin kesinlikleri hâlâ tartışılmaktadır. Devletler arasında ebedi bir barışın evrensel demokrasi ve uluslararası işbirliği yoluyla sağlanabileceğini umuyordu. Bununla birlikte, uluslararası itibarı, hayatının son on yılında bu görüşlerini değiştirmiş olsa bile, kariyerinin büyük bir bölümünde bilimsel ırkçılığı savunması nedeniyle lekelidir.

Yaşamı
Üniversite kayıtlarında adı "Emanuel Kandt" olarak geçen filozof, 22 Nisan 1724 yılında bir daha sınırlarından çıkmayacağı Königsberg'de dünyaya gelmiştir. Üniversite yıllarında adını Kitab-ı Mukaddes'te geçtiği biçimde Immanuel olarak düzelttirmiştir.  Nürnbergli bir saracın kızı olan annesi Anna Regina Dorothea Reuter  (1697–1737), oldukça dindar ve otoriter bir ev kadınıdır. Kant henüz 14 yaşındayken ölmüştür. Klaipėda kentinden göçen ve İskoç asıllı olduğu Kant tarafından ifade edilen babası Johann Georg'un (1683–1746) mesleği de saraçlıktır.

Kant'ın ailesi pietizm inancına bağlı dindar ve disiplinli bir ailedir. Kant soyadının Kantvainiai (Almanca: Kantwaggen) köyünden almış olması olasıdır. Kant ailenin dokuz çocuğunun dördüncüsüdür, kardeşlerinden üçü yetişkinliğe erişemeden ölmüştür.

Annesi, teoloji öğretmeni olan Franz Albert Schultz'un önerisine uyarak yine Schultz'un görev yaptığı okula kaydını yaptırmıştır. Genç Immanuel'in eğitimi katı, cezalandırıcı ve disiplinliydi ve matematik ve bilim yerine Latince ve dini eğitime odaklanmıştı.

Buradaki eğitiminden sonra Kant, 1732 yılında Frederik Koleji'nde eğitimine devam etti. Bu kolejde ise Latince, filoloji, matematik, mantık ve teoloji eğitimi aldı. Kant, Almanya'da yalnızca 27 üniversite ve toplamda 9000 öğrencinin bulunduğu 18. Yüzyılın ilk yıllarında, 1740 yılında, on altı yaşındayken Königsberg Üniversitesi'ne, diğer adıyla Albertina'ya kabul edilmiştir. Üniversite eğitimi sırasında birkaç yıl öğrencilere özel dersler verdi.

Eğitimi sırasında Leibniz ve Wolff'tan etkilenmiştir. İngiliz felsefesi ve bilimindeki gelişmelere de aşina olan, Kant'ı Isaac Newton'un matematiksel fiziği ile tanıştıran ve aynı zamanda da bir rasyonalist olan Martin Knutzen ile birlikte çalışmıştır. Knutzen, Kant'ı "tembel zihnin yastığı" olarak gördüğü önceden kurulmuş uyum teorisinden vazgeçirmiştir. Ayrıca Kant'ı, 18. yüzyıldaki çoğu filozofun olumsuz bir ışık altında gördüğü idealizmden, yani gerçekliğin tamamen zihinsel olduğu fikrinden de vazgeçirmiştir. Kant'ın daha sonra Saf Aklın Eleştirisi'ne dahil ettiği transandantal idealizm teorisi kısmen geleneksel idealizme karşı geliştirilmiştir.

Yerel Mason locasına sık sık giden öğrencileri, meslektaşları, arkadaşları ve dostlarıyla temasları vardı.

Babasının felç geçirmesi ve ardından 1746'da ölmesi çalışmalarını kesintiye uğrattı. Kant, Ağustos 1748'den kısa bir süre sonra Königsberg'den ayrıldı; Ağustos 1754'te oraya geri dönecekti. Königsberg'i çevreleyen kasabalarda özel öğretmenlik yaptı, ancak bilimsel araştırmalarına devam etti. 1749'da ilk felsefi çalışması olan Thoughts on the True Estimation of Living Forces'ı (1745-47'de yazılmıştır) yayınladı.

1755 tarihinde doçent derecesi aldıktan sonra üniversitede çeşitli sosyal bilimler alanlarında dersler vermeye başladı. Kant başlangıçta fizik ve astronomi alanında yazılar yazdı.  1755 yılında "Evrensel Doğal Tarih ve Cennetlerin Teorisi" adlı eserini yazdı. Bu eserinde Kant, güneş sisteminin büyük bir gaz bulutu olan nebuladan oluştuğu sonucuna vardığı Nebular hipotezini ortaya koymuştur. Kant ayrıca Samanyolu'nun büyük bir yıldız diski olduğunu ve bunun da çok daha büyük bir dönen gaz bulutundan oluştuğunu doğru bir şekilde saptamıştır. Ayrıca uzaktaki diğer "nebulaların" başka galaksiler olabileceğini öne sürmüştür. Bu varsayımlar astronomi için yeni ufuklar açmış, ilk kez güneş sisteminin ötesine geçerek galaktik ve galaksiler arası alemlere uzanmıştır. 1756 yılında, 1755 Lizbon depremi üzerine de üç makale yayınladı. Kant'ın sıcak gazlarla dolu devasa mağaralardaki kaymaları içeren teorisi yanlış olsa da, depremleri doğaüstü terimlerden ziyade doğal terimlerle açıklamaya yönelik ilk sistematik girişimlerden biriydi. Kant 1757'de coğrafya üzerine ders vermeye başlayarak coğrafyayı kendi konusu olarak açıkça öğreten ilk öğretim görevlilerinden biri oldu. Coğrafya Kant'ın en popüler ders konularından biriydi ve 1802'de Friedrich Theodor Rink tarafından Kant'ın ders notlarından derlenen "Fiziksel Coğrafya" adlı bir kitap yayınlandı.

Bu tarihten itibaren Kant, hayatı boyunca çeşitli bilim dalları üzerine yazmaya devam etmesine rağmen, giderek artan bir şekilde felsefi konulara yöneldi. 1760'ların başında felsefe alanında bir dizi önemli eser üretti. Bir mantık çalışması olan Dört Kıyas Figürünün Sahte İncelikleri 1762'de, Negatif Büyüklükler Kavramını Felsefeye Sokma Denemesi ve Tanrı'nın Varlığının İspatını Destekleyen Tek Mümkün Argüman ise 1763'te yayımlandı. 1764'e gelindiğinde Kant, Güzel ve Yüce Duygusu Üzerine Gözlemler adlı eseriyle dikkat çeken popüler bir yazar haline gelmişti; Doğal Teoloji ve Ahlak İlkelerinin Farklılığına Dair Soruşturma (genellikle "Ödül Denemesi" olarak anılır) adlı eseriyle Berlin Akademisi'nin ödüllü yarışmasında Moses Mendelssohn'un ardından ikinci oldu.

Kant 1770'te, 45 yaşındayken, profesör olduktan sonra, derslerinin konularını diğer konuların yanı sıra doğal hukuk, etik ve antropoloji derslerini de içerecek şekilde genişletti. Königsberg'de mantık ve metafizik kürsüsüne atandı. 1770'ten sonra Hume ve Rousseau etkisiyle eleştirel felsefesini geliştirdi. Filozof, metafiziğin yanında her zaman fen bilimleri ve kozmolojiye de büyük bir ilgi duymuştur.

Kant'ın geç gelişen bir filozof olduğu, ancak 50'li yaşlarının ortalarında daha önceki görüşlerini reddettikten sonra önemli bir filozof haline geldiği sıklıkla iddia edilir. Kant'ın en büyük eserlerini nispeten geç bir dönemde yazdığı doğru olsa da, erken dönem eserlerinin değerini küçümseme eğilimi vardır. Son dönem Kant araştırmaları bu "eleştiri öncesi" yazılara daha fazla ilgi göstermiş ve olgunluk dönemi çalışmalarıyla bir dereceye kadar devamlılık olduğunu kabul etmiştir.

Kant, yaşadığı dönemde katı bir şekilde düzenlenmiş bir hayat yaşamıştır. Komşuların günlük yürüyüşlerine göre saatlerini ayarladıkları söylenmektedir. Hiç evlenmemiş ancak sosyal hayatının da renkli olmuş olabileceği düşünülmektedir. Büyük felsefi çalışmalarına başlamadan önce bile, mütevazı derecede başarılı bir yazar olduğu kadar, popüler de bir öğretmendi. Filozofun şehirden ayrılmamasının altında yatan neden ise şehrin soylu aileleriyle kurduğu kişisel ilişkileri nedeniyle şehirde oldukça tanınması, verdiği özel derslerden iyi paralar kazanması ve edindiği saygınlıktır.

Immanuel Kant'ın en etkin, en verimli ve en sansasyonel dönemi kuşkusuz "eleştriler" dönemidir. Profesörlüğü elde ettikten sonra tam on yıl boyunca ortadan kaybolan Kant, yoğunlaştığı çalışmalarının neticesinde 1781 yılında sansasyonel kitabı olan Saf Aklın Eleştrisi'ni yayımlar. Ardından kitabın oldukça zor bir dili olması ve anlaşılamaz bulunması dolayısıyla Prolegomena'yı kaleme almıştır. Her iki eserde de Kant 18. Yüzyıl felsefesine hâkim olan empirizm  ve rasyonalizm arasındaki tartışmayı sonlandırma iddiasındadır. Bunu iddiasını her iki görüşü de eleştirerek, "nasıl biliyoruz?" sorusuna emprizm ve rasyonalizmden sonra verilen üçüncü bir yanıtı tespit etmeye çalışarak destekler. Hemen hemen Kant'ın felsefesini işleyen bütün kitaplarda sembolleştirildiği şekliyle, bu çabası kozmolojideki "Kopernik Devrimi"nin felsefede cereyan etmiş halidir ve temelde bilgi nesnesinin bilen özneden bağımsız olmadığını savunmaktadır. Bu şekilde adlandırılmasının en büyük nedeni Kant'ın, emprizm ve rasyonalizm arasındaki nesne temelli tartışmayı, dolayısıyla her iki düşüncenin eksiklikleri ve zayıflıklarını eleştirmesi ve her iki düşüncenin de özneyi temel almadan bir sonuca ulaşılamayacağını ortaya koyarak, özne temelli, onun aklını temel alan ve bilginin kaynağının nesnede değil öznede aranması gerektiğini savunan bir görüşte olmasıdır. Özne-nesne ilişkisinin dönüşümü neticesinde ahlak, özgürlük, estetik ve siyaset gibi konular da dönüşüme uğrayacaktır.

Kant ve onun eleştrileri ile birlikte, aklın sınırları kapsamında, metafizik ögelerin, rasyonalistlerin savunduğu gibi deneyden önce yani a priori olarak bilinemeyeceği, onların sadece düşünülebileceği, bu yüzden de bilim yapılabilmesi için metafizik nesnelerin bilimin alanının dışına itilmesi gerektiği sonucu ortaya çıkmıştır. Bir başka değişle Tanrı, ölümsüzlük özgürlük gibi konular, bilimin alanının dışında bulunan inanç alanının ögeleri haline gelmiştir. Böylelikle Rönesans'tan sonra yükselerek devam eden teolojinin, bilim ve felsefe üzerindeki hakimiyeti ortadan kalkmış, beraberinde insana ilişkin bakış açılarının değişmesine, dinden bağımsız bir ahlak yasası ortaya koyulmasına ilişkin düşüncelerin oluşması sonucunu doğurmuştur.

1784 senesinde Kant'ın birçok makalesinin yayımlandığı Berlinischen Monatschrift dergisinde filozofun tarih ve siyaset felsefesi açısından belirleyici öneme sahip olan iki makalesi yayımlanmıştır. Bunlar Dünya Yurttaşlığı Açısından Evrensel Bir Tarih Düşüncesi ve Aydınlanma Nedir Sorusuna Cevap adlı makalelerdir. Bu makalelerde tarih ve siyaset felsefesinin, cumhuriyetçi görüşlerin ve ebedi barışa ilişkin fikirlerin ilk izleri bulunmaktadır. Yaklaşmakta olan Fransız Devrimi'nin düşünceleriyle ilgili olan Kant, 1789'da yaşananlar karşısında heyecan ve çoşku duymuştur. Bunun yanında bütün şiddetine karşın devrimi, ilerlemenin ve despotizm karşısında insanın özgürleşmesinin göstergesi olarak yorumlamıştır. Ona göre önemli olan, yaşanan olayın kendisi değil, söz konusu olayın insanların zihinlerinde yarattığı evrensel heyecandır.

Prusya Krallığı'nda Kral Friederich'in ölümünün ardından 1786'da tahta çıkan II. Frederich Wilhelm, Kant'ın başta din olmak üzere bazı düşüncelerinden rahatsızlık duyar ve 1794 yılında filozofun Saf Aklın Sınırları İçinde Din adlı kitabının yayımlanmasını yasaklayarak, çalışmalarını devam ettirmesi halinde sonuçlarının iyi olmayacağını bir mektupla kendisine beyan eder. Tüm düşünce dünyasını aklın özgürlük ve ahlakı üzerine kurmuş olan Kant için bu durum kabul edilebilir olmasa da krala bir daha din üzerine yazmayacağını bildirir. Ardından 1795 yılında yayımlanan Ebedi Barış Üzerine Felsefi bir Deneme  adlı eserini kaleme alarak yöneticilerle hesaplaşır.

Kral II. Friedrich Wilhelm'in 1797 yılında ölmesiyle aynı yıl Kant, hukuk ve siyaset düşüncesini erdem kuramıyla birleştirdiği ve güçler ayrılığı, düşünce özgürlüğü, hukukun üstünlüğü gibi cumhuriyetçi idealleri savunduğu, yüz sayfadan az olmasına rağmen ahlak felsefesinin temellerini ortaya koyduğu  Ahlak Metafiziğinin Temellendirmesi  adlı eserini yayımlar.

Artık ömrünün son döneminde olan Kant, 1803 yılında babasıyla aynı kaderi paylaşarak felç geçirir. Bu hadisenin daha öncesinde, yaşlılığından ötürü çocukça davranışlar sergilerse dostlarından kendisini mazur görmelerini ister.  Bu tarihten evvel çok sevdiği üniversitedeki derslerini bırakmış, yazılarını ise yazamaz hale gelmiştir. 12 Şubat 1804 tarihinde ölmeden önce birçok elyazması ve fikirleri yayımlanamamıştır.  Öldüğü tarihin kış aylarının en soğuk dönemine denk gelmesi nedeniyle donmuş olan toprağa on altı gün boyunca gömülememiştir. Bu süre içinde Königsberg halkı, şehrin önemli figürlerinden biri olan ünlü filozofu görebilmek için sıraya girmişlerdir.

Kentle özdeşleşmiş olan ünlü filozof, müzik eşliğinde toprağa verilir, mezar taşına ise Pratik Aklın Eleştrisi eserinin sonunda yer verdiği şu sözleri yazdırılır:

Felsefesi
Başlık olarak; epistemoloji, eleştiricilik, analitik ve sentetik yargılar, aşkın felsefe, duyulur-düşünülür dünya ayrımı, ahlak, irade, metafizik, yargı yetisinin eleştirisi, din ve tarih felsefesi üzerine çalışmaları bulunmaktadır.

Çağdaş felsefenin gelişim seyrine uygun olarak bilgi kuramını ön plana çıkarmıştır. Kant'ın gözünde bilim, liderleri kesin olan ve yöntemleri, ancak Hume'unki gibi felsefi bir kuşkuculuk benimsendiği zaman sorgulanabilen evrensel bir disiplindir. Bilim yansızdır ve nesneldir.

O, felsefedeki ilk ve temel misyonunun bilimi temellendirmek, daha sonra da ahlakın ve dinin rasyonelliğini savunmak olduğuna inanmıştır. Bu amacı gerçekleştirmek için, hem Descartes'ın rasyonalizminden ve hem de Hume'un empirizminden önemli gördüğü öğeleri alarak, transandantal epistemolojik idealizm diye bilinen kendi bilgi kuramını geliştirmiş, yükselen bilimin felsefi temellerini gösterdikten sonra, özgürlük ve ödev düşüncesine dayanarak Hristiyan ahlakını savunma çabası vermiştir. O, fenomenal gerçeklikle, yani bizim duyular aracılığıyla tecrübe ettiğimiz dünya ile numenal gerçeklik, yani duyusal olmayan ve hakkında bilgi sahibi olunamayacak dünya arasında bir ayrım yapmıştır.

Kant, öğretisiyle bilimsel bilginin olanaklı olduğunu göstererek, Newton fiziğini temellendirir.

Epistemolojisi
Kant yargıları temelde 4'e ayırır:

 Analitik a posteriori
 Analitik a priori
 Sentetik a posteriori
 Sentetik a priori

Analitik yargılar, yüklemi öznesinde bir şekilde veya zimmen içerilen ve özne konumunda bulunan terimin çözümlenmesiyle elde edilen yargılardır. Yani Kant'ın tabiriyle 'açıklayıcı yargılardır'. Sözgelimi, "Bütün bekarlar evli olmayanlardır" önermesi gibi. Analitik yargı Kant için ayrıca bir bütünün peşinen doğru olduğundan yola çıkarak buna göre bütünün parçalarının temellendirilmesi anlamında da kullanılmaktadır.

Sentetik yargılarda ise yüklem öznede içerilmez. Örneğin "Bazı güller beyazdır" gibi. Kant'ın tabiriyle 'bilgimizi arttırıcı yargılardır'. . Sentetik yargılar Kant için yine bilginin oluşumunda, aynı bağlamda analitiğin karşıtı olarak bu kez parçalardan yola çıkarak bir bütünü oluşturma yani sentez anlamında da kullanılmaktadır.

Metafizik eleştrisi
Kant'a gore akıl, mümkün deneyimlerin ötesindeki nesneleri bilebilmenin bir yoluna da sahip değildir. Dolayısıyla metafiziğe ilişkin her yargı bu dünyanın deneyimlerinin ürünü olacağından metafizik hem bilim değildir hem de bilinemezdir.

Ahlak temellendirmesi ve özgürlük
Kant özgürlüğün olup olmadığı, yani dünyada neden olunmamış nedenler bulunup bulunmadığı sorusuyla ilgili üçüncü antinominin ise, olayların doğa yasalarına göre nedenselliğe bağlı olduğunu ifade eden tezin, nedeni olmayan nedenlere imkan tanıyan farklı türden bir nedenselliğin numenler veya kendinde şeyler için varolduğunu ima eden antitezle bağdaşabilir olduğunu göstererek çözer. Söz konusu ikinci nedensellik, elbette bir ideanın, Kant'ın ahlaksal bilinci, ahlak yükümlülük deneyimini açıklayabilmek için gerekli olduğunu düşündüğü özgürlük ideasının, nedenselliği olmak durumundadır. Özetle içsel ahlak –vicdan– olması için özgürlük şarttır.

İnsanın konumu
Kant'a göre insan, bir yönüyle deneyim dünyasına, diğer yönüyle sadece akılla kavranabilen numenal dünyaya aittir.

Estetiği
Kant, fenomenal nedensellik dünyası ile numenal özgürlük dünyası arasindaki tehdit edici boşluğu, esas güzelliğe yönelmiş estetik deneyim ile kapatır.
Çıkar gözetmeyen bir hoşlanmanın nesnesine "güzel" der. Ayrıca "Guzelligin, bir amaç tasarımı olmadan algilanan bir nesnenin amaçlılığının formu olduğunu" ileri surer.

Başlıca eserleri
 Kritik der reinen Vernunft (Saf Aklın Eleştirisi), 1781
 Prolegomena zu einer jeden künftigen Metaphysik (Gelecekte Bir Bilim Olarak Ortaya Çıkabilecek Her Metafiziğe Prolegomena), 1783
 Grundlegung zur Metaphysik der Sitten (Ahlâk Metafiziğinin Temellendirilmesi), 1785
 Kritik der praktischen Vernunft (Pratik Aklın Eleştirisi), 1788
 Kritik der Urteilskraft (Yargı Gücünün Eleştirisi), 1790
 Religion innerhalb der Grenzen der bloßen Vernunft (Salt Aklın Sınırları İçinde Din), 1793
 Metaphysik der Sitten (Ahlâk Metafiziği), 1797
 ferughen das kleinen

Türkçede Kant
 Kant ve Felsefesi, M Emin Erişirgil, İnsan yay.
 Seçilmiş Yazılar / Remzi Kitabevi, Çev: Nejat Bozkurt, 1984
 Arı Usun Eleştirisi / İdea Yayınları, Çev: Aziz Yardımlı, 1993
 Prolegomena: Gelecekte Bilim Olarak Ortaya Çıkabilecek Her Metafiziğe / Felsefe Kurumu Yayınları, 1996
 Pratik Usun Eleştirisi / Say Yayınları, Çev: İsmet Zeki Eyüboğlu, 1999
 Fragmanlar / Altıkırkbeş Yayınları, Çev: Oruç Aruoba, 2000
 Evrensel Doğa Tarihi ve Gökler Kuramı / Sarmal Yayınları, Çev: Seçkin Selvi, 2002
 Ethica: Etik Üzerine Dersler / Pencere Yayınları, Çev: Oğuz Özügül, Yasemin Özcan, 2003
  Immanuel Kant ve Transendental Idealizm  / Alesta Yayinlari, Tuncar Tugcu,2001
  Ahlak Metafiziğinin Temellendirilmesi  / Türkiye Felsefe Kurumu, İoanna Kuçuradi
 Die Kant-Rezeption in der Ästhetik des frühen Carl Einstein  / Dirk de Pol, In: Philosophisches Jahrbuch der Görres-Gesellschaft, Verlag Karl Alber, Freiburg 1997, ISBN 3-495-45057-2

Kaynakça

Özel

Genel

Dış bağlantılar
 Bekir S. Gür, (2006). Kant ve matematik felsefesi üzerine Matematik Dünyası, no: 1, ss. 93-98.

1724 doğumlular
1804 yılında ölenler
18. yüzyılda Almanlar
18. yüzyıl filozofları
18. yüzyıl yazarları
Alman filozoflar
Alman agnostikler
Alman milliyetçiler
Aydınlanma filozofları
Prusya Bilim Akademisi üyeleri
Din filozofları
Kaliningrad Oblastı'nda ölenler
18. yüzyıl Alman yazarları
Aydınlanma Çağı
Kıta filozofları
Epistemologlar
Alman Lüterciler
Alman antropologlar
Düşünce tarihi
Mantık tarihi
Felsefe tarihi
İdealist filozoflar
Kantçılık
Mantıkçılar
Metafizikçiler
Ahlâkçılar
Ontologlar
Aydınlanma Çağı'nda kişiler
Sanat felsefecileri
Eğitim filozofları
Hukuk filozofları
Zihin felsefecileri
Bilim felsefecileri
Rasyonalistler
Toplum eleştirmenleri
Kaliningrad Üniversitesinde öğrenim görenler
Mantık felsefecileri

Immanuel Kant


Marie Eugenia von Elsner (1856-1883) connue sous le nom de Marie Litta, est une chanteuse d'opéra soprano américaine.

Entraînée au chant dès son plus jeune âge par son père, elle voyage avec lui dans tout le pays pour se produire. Elle étudie ensuite avec John Underner à Cleveland, dans l'Ohio. Avec le soutien d'un mécène, elle poursuit ses études en Europe, notamment avec Pauline Viardot. Elle fait ses débuts à Paris dans le rôle-titre de Lucia di Lammermoor de Gaetano Donizetti. Elle adopte alors le nom de scène de Marie Litta. Lucia reste son rôle phare lorsqu'elle part en tournée avec une compagnie d'opéra aux États-Unis pendant quelques années. Elle forme ensuite sa propre troupe.

Biographie

Jeunesse
Marie Eugenia von Elsner naît le  à Bloomington, dans l'Illinois aux États-Unis. Elle est la fille de Hugo von Elsner, professeur de musique, et d'Amanda Dimmitt, dont la famille fait partie des premiers colons de l'Illinois. Après que son talent musical a été remarqué par son entourage, son père commence à la former pour devenir une chanteuse de premier plan. À l'âge de cinq ans, elle chante  aux soldats de l'Union à Springfield. Il s'agit de sa première représentation publique.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Bibliographie

 .

Liens externes

Soprano américaine
Chanteuse américaine d'opéra
Naissance en juin 1856
Naissance à Bloomington (Illinois)
Décès en juillet 1883
Décès dans le comté de Delta (Michigan)
Décès à 27 ans

Marie Litta


Vachellia erioloba, biljna vrsta iz porodice mahunarki, rasprostranjena po nekim državama južne Afrike.

V. erioloba je drvo koje naraste od najmanje 4, 5 ili 6 metara pa do visine od najviše 22 metra.

Sinonimi
 Acacia erioloba E.Mey.

Izvori

Vachellia

Vachellia erioloba


Los péptidos similares al glucagón (GLPs en inglés) antes conocidos en conjunto como enteroglucagón son una hormona peptídica gastrointestinal derivada del proglucagón.

Es sintetizada y secretada por las  células L del colon y del íleon terminal.
Tiene 37 aminoácidos.
El enteroglucagón es liberado luego de la ingestión de una comida mixta, y retrasa el vaciado gástrico.

A estos péptidos se les dio el nombre de "enteroglucagón" debido a su origen entérico  (intestinal) y a sus efectos fisiológicos (similares al glucagón). En ocasiones se los llamó colectivamente como "péptidos derivados del proglucagón".

El gen proglucagón GCG, se expresa en algunas células del intestino delgado terminal y el intestino grueso, donde se escinde en una serie de péptidos distintos. Esta vía del procesamiento del proglucagón ocurre en los endocrinocitos intestinales llamados célula L.

Actualmente esos péptidos están bien caracterizados y son:
 GLP-1 Péptido 1 similar al glucagón.
 GLP-2 Péptido 2 similar al glucagón.
 Glicentin

Referencias

Enlaces externos
  Perspectiva general en colostate.edu (En inglés)

 Diagrama de péptidos derivados del proglucagón.

Hormonas peptídicas

Enteroglucagón


James Whiteside ( - ) est un homme politique et juge irlandais.

Jeunesse et éducation
Whiteside est né à Delgany, comté de Wicklow, fils de William Whiteside, membre du clergé de l'Église d'Irlande. Son père est transféré à la paroisse de Rathmines, mais meurt alors que son fils n'a que deux ans, laissant sa veuve dans une situation difficile. On dit qu'elle a scolarisé son fils personnellement dans ses premières années. Il fait ses études au Trinity College de Dublin, entre au Middle Temple et est admis au barreau irlandais en 1830.

Carrière juridique et judiciaire
Whiteside acquiert très rapidement une grande pratique, et après être devenu conseiller de la reine en 1842, il acquiert une réputation oratoire et une connaissance médico-légale surpassant celle de tous ses contemporains et rivalisant avec celle de ses prédécesseurs les plus célèbres du . Il défend Daniel O'Connell lors du procès d'État de 1843 et William Smith O'Brien en 1848; et son plus grand triomphe est dans l'affaire Yelverton en 1861. Il est élu député d'Enniskillen en 1851, et en 1859 de l'Université de Dublin. Au Parlement, il n'a pas moins de succès comme orateur qu'au barreau et, en 1852, il est nommé solliciteur général de l'Irlande dans la première administration du comte de Derby, devenant procureur général de l'Irlande en 1858, puis de nouveau en 1866. Dans la même année, il est nommé Lord Chief Justice du Banc de la Reine, ayant déjà refusé les offres d'un poste de juge junior. Sa réputation de juge n'a pas égalé sa réputation d'avocat, bien qu'il ait conservé sa grande popularité. En 1848, après un voyage en Italie, il publie L'Italie au XIXe siècle  et en 1870 il rassemble et republie quelques papiers écrits beaucoup d'années auparavant aux périodiques, sous le titre Premiers Esquisses de Personnes Éminentes.

Vie privée
En juillet 1833, Whiteside épouse Rosetta, fille de William et Rosetta Napier, et sœur de Sir Joseph Napier, Lord Chancelier d'Irlande. Il meurt le 25 novembre 1876 à Brighton, Sussex.

Il était universellement apprécié, réputé pour son charme, son érudition et son sens de l'humour. Les avocats qui ont exercé avant lui ont déclaré que son charme, sa courtoisie et son flux constant de blagues faisaient de sa comparution devant sa Cour une expérience délicieuse. Son beau-frère Napier, dont il se sépare plus tard, est submergé par le chagrin à sa mort et s'effondre lors des funérailles.

Comme son beau-frère Joseph Napier, il est dévoué à l'Église d'Irlande et s'oppose fermement à sa dissolution.

Références

Liens externes

Député conservateur irlandais
Député du 19e Parlement du Royaume-Uni
Député du 18e Parlement du Royaume-Uni
Député du 17e Parlement du Royaume-Uni
Député du 16e Parlement du Royaume-Uni
Député du 15e Parlement du Royaume-Uni
Avocat général pour l'Irlande
Décès en novembre 1876
Membre du Conseil privé d'Irlande
Étudiant de Trinity College (Dublin)
Avocat irlandais du XIXe siècle
Naissance en août 1804
Décès à 72 ans

James Whiteside


115 (one hundred [and] fifteen) is the natural number following 114 and preceding 116.

In mathematics
115 has a square sum of divisors:

There are 115 different rooted trees with exactly eight nodes, 115 inequivalent ways of placing six rooks on a 6 × 6 chess board in such a way that no two of the rooks attack each other, and 115 solutions to the stamp folding problem for a strip of seven stamps.

115 is also a heptagonal pyramidal number. The 115th Woodall number,

is a prime number.
115 is the sum of the first five heptagonal numbers.

See also
 115 (disambiguation)

References

Integers

115 (number)


Münip Boya (1872, Van - 5 Ağustos 1953), Türk siyasetçidir.

Rüştiye mezunudur. Husûsi eğitim almıştır. Van Vilâyeti Yazı İşleri Müsevvidliği, Mümeyyizliği, Van Vilâyeti Mektupçusu Vekilliği, Basra Vilâyeti İdare Meclisi Başkâtipliği, Şirvan İlçesi Kaymakam Vekilliği, Basra İli Tahrirat Mümeyyizliği ve Mektupçuluğu, Van İli Genel Meclis Üyeliği, İl Encümeni Üyeliği ve Başkanvekilliği, İstanbul İâşe Genel Müdürlüğü Nakliyat Müdürlüğü, Van Mektupçuluğu, Siirt, Hakkâri Sancağı Mutasarrıflığı, Osmanlı Meclis-i Mebûsan III. Dönem Hakkâri, IV. Dönem Van Mebusluğu, TBMM II., III., IV., V., VI. ve VII. Dönem Van Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve dört çocuk babasıdır.

Münip Boya'nın soyu Karamanoğullarından gelmektedir. Van'da hâlen Kendi isimleriyle anılan yüzlerce yıllık camileri vardır. Kendisinin Ermeni olduğu söylentileri doğrulanmamıştır. Yabancı lisan olarak Kürtçe, Ermenice ve Farsça bilirdi. 1915 Van'daki Ermeni isyanında olayları incelemek için Van'a giden heyete reislik etmiştir. 1953 senesinde İstanbul Kadıköy'de hayata gözlerini yummuştur.

Kaynakça

1872 doğumlular
1953 yılında ölenler
Van doğumlu siyasetçiler
1914-1918 Osmanlı Meclis-i Mebusanı Hakkâri üyeleri
Son Osmanlı Meclis-i Mebusanı (1920) Van üyeleri
TBMM 2. dönem Van milletvekilleri
TBMM 3. dönem Van milletvekilleri
TBMM 4. dönem Van milletvekilleri
TBMM 5. dönem Van milletvekilleri
TBMM 6. dönem Van milletvekilleri
TBMM 7. dönem Van milletvekilleri
Resim aranan siyasetçiler
Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler

Münip Boya


ضريح الصّحابي بلال بن رباح، هو ضريح الصّحابي بلال بن رباح الحبشي، ويوجد في مقبرة الباب الصغير في دمشق عاصمة الجمهورية العربية السورية. تم تجديد وترميم هذا الضريح في عام 1942 م. وتؤكد كتب التاريخ وفاته في دمشق.

معرض الصور

طالع أيضًا
 بلال بن رباح
مقام بلال بن رباح (الأردن)
مقام الشيخ بلال بن رباح (نابلس)
 مسجد بلال بن رباح (فلسطين)

المصدر

أضرحة في سوريا
مواقع أثرية في سوريا
أضرحة
أضرحة الصحابة

ضريح بلال بن رباح


Jardim Planalto est une station de la ligne 15 du métro de São Paulo. Elle est située sur l'avenue Sapopemba dans le district de Sapopemba, à São Paulo au Brésil.

Situation sur le réseau

Établie en aérien, la station Jardim Planalto, de la ligne de monorail dite ligne 15 du métro de São Paulo (argent), est située entre la station Vila União, en direction du terminus provisoire ouest Vila Prudente, et la station Sapopemba, en direction du terminus provisoire est Jardim Colonial.

Histoire
La station Jardim Planalto est mise en service le , lors de l'ouverture à l'exploitation du prolongement de la ligne depuis Vila União, la station devenant un terminus provisoire de la ligne jusqu'au , lors de la mise en service du prolongement suivant jusqu'au terminus provisoire de São Mateus.

Services aux voyageurs

Accès et accueil

Desserte

Intermodalité

Projets
Les prolongements, sans dates prévisionnelles d'ouverture, de la ligne vers le terminus Ipirenga prévu à l'ouest, en correspondance avec la gare d'Ipiranga, et le terminus Hospital Cidade Tiradentes prévu à l'est avec cinq stations intermédiaires.

À proximité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Métro de São Paulo
 Ligne 15 du métro de São Paulo

Liens externes
 .
 .
 .

Station de la ligne 15 du métro de São Paulo
Station de métro mise en service en 2019

Jardim Planalto (métro de São Paulo)


Olaylar

Doğumlar
 Flandralı Judith, İngiliz Krallarından Ethelwulf'un karısı (ö. 870)
 Hasan el-Utruş, Şii imam (ö. 917)
 Mutemid, Abbasi halifesi (ö. 892)

Ölümler
 11 Ocak - I. Mihail, Bizans imparatoru (d. y. 770)
 tarihi bilinmeyen
 Abdullah Bin Tahir, Abbasiler devlet adamı ve kumandan (ö. 798)

844


Nikefor I. Carigradski (grčki Νικηφόρος, Nikēphoros; o. 758. – 5. travnja 828.) je bio grčki pisac te patrijarh Konstantinopola (12. travnja 806. – 13. ožujka 815.). U kršćanstvu je slavljen kao svetac, a spomendan mu je 13. ožujka.

Njegovi su roditelji bili žena imenom Eudokija i njezin muž Teodor, tajnik bizantskoga cara Konstantina V. Kopronima; oboje su patili jer su podržavali kult ikona. Nikefor je također podržavao taj kult te je postao patrijarh nakon smrti svetog Tarasija, a iza sebe je ostavio spise u kojima je branio ikone:
Apologeticus minor (djelo vjerojatno napisano prije 814.)
Apologeticus major
djelo u kojem je opisao "sinodu ikonoklazma".

Napisao je također još jedno djelo – Chronographikon syntomon, u kojem je opisao povijest svijeta od postanka do svoga vremena.

Izvori i bilješke

Grčki književnici
Pravoslavni sveci
Carigradski patrijarsi

Nikefor I. Carigradski


Salman, Mutki - Bitlis ili Mutki ilçesine bağlı köy
 Salman, Sungurlu - Çorum ili Sungurlu ilçesine bağlı köy
 Salman, Karaburun - İzmir ili Karaburun ilçesine bağlı mahalle
 Salman, Şenpazar - Kastamonu ili Şenpazar ilçesine bağlı köy
 Salman, Akkuş - Ordu ili Akkuş ilçesine bağlı mahalle

Salman


Narlıdere, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin doğusunda Balçova, güneyinde Karabağlar, batısında Güzelbahçe ilçeleri, kuzeyinde İzmir Körfezi bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 50 km2'dir.

Tarihçe
İlçenin bulunduğu bölgeyi Romalılar Akhilleion diye adlandırmaktadır. Batı Anadolu ve Akdeniz havzasının en eski halklarından olan Luvilerin dilinde "su geçidi, boğaz" anlamlarına gelmektedir. Aynı kelime Osmanlılarda ise Sancak Kale, günümüzde Yeni Kale olarak ifade edilmektedir. İlçe tarihi, İzmir'in tarihi ile atbaşı gitmiştir. Antik çağda (MÖ 2 bin yılları) Luvilerin bölgede egemen olduğu Hitit yazıtlarında belirtilmektedir. MÖ 8. yüzyıldan itibaren Helen kültürü bölgeye yerleşmeye başlamıştır. Bu yüzyıldan sonra bölge 5. yüzyıla kadar Lidya ve Pers egemenliğinde kaldı. 4. Yüzyılda Makedonya Kralı Büyük İskender'le birlikte Helenistik çağ başlamıştır. 2. yüzyılda Romalıların, Roma İmparatorluğu'nun bölünmesiyle Bizanslıların egemenliği altında kalmıştır. 1071 yılında Selçuklu beylerinden Çaka Bey tarafından ele geçirilen bölge, daha sonra Selçuklu Hanedanı, Bizans, Ceneviz ve Rodos Şövalyeleri arasında el değiştirmiştir. Selçuklu Devletinin yıkılmasından sonra Aydınoğulları topraklarına katılan yöre daha sonra Osmanlı egemenliğine girmiştir. Osmanlı Devleti'nin Ankara Savaşı'nı kaybetmesiyle tekrar Aydınoğulları'nın eline geçen bölge II. Murat döneminde Osmanlı egemenliğine girmiştir. 1472 yılında bölgenin Venedik saldırısına uğramasıyla İzmir büyük ölçüde tahrip olmuştur. 1666 yılında şimdiki Balçova ilçesi içinde kalan Sancakburnu Kalesi, Birinci Dünya Savaşı sırasında İngiliz donanması tarafından iki kez topa tutulur. Birinci saldırıda ölen subay ve erler Narlıdere Şehitliği'nde gömülüdür. 15 Mayıs 1919'da Yunan işgaline uğrayan yöre 9 Eylül 1922'de kurtarılmış ve 12 Eylül 1922'de Albay Çolak İbrahim ile Yüzbaşı Kemal'in birlikleri işgalcileri bölgeden tamamıyla temizlemiştir.

Coğrafya
İlçenin doğusunda Balçova, güneyinde Karabağlar, batısında Güzelbahçe ilçeleri, kuzeyinde İzmir Körfezi bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 50 km2'dir.

Nüfus

Kültür
Atatürk Kültür Merkezi, Narlıdere'deki en büyük kültür tesisi olup içinde düğün salonu da bulunmaktadır.

Spor
Narlıdere ilçesinin sınırları içinde ayrıca olimpik yüzme havuzu vardır. Bu yüzme havuzu yirmi üçüncüsü İzmir'de düzenlenen 2005 Universiade oyunlarında ihtiyaç duyulduğundan yapılmıştır.

Yönetim
Belediye başkanları

 1992 yılında Narlıdere'nin Konak'tan ayrılmasıyla Yıldırım Ulupınar ara seçimlerde belediye başkanı seçilmiştir.

Eğitim
İlçede biri özel toplam on ilköğretim kurumu, ikisi özel toplam 6 ortaöğretim kurumu bulunmakta olup, 6.829 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 372 öğretmen görev yapmaktadır. Ayrıca Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi bu ilçe sınırları içerisinde bulunmaktaydı ancak 30 Ekim 2020 depreminden sonra taşındı.

İlçedeki Liseler; Narlıdere Cahide Ahmet Dalyanoğlu Anadolu Lisesi, Mehmet Seyfi Eraltay Anadolu Lisesi, Rasim Önel Anadolu Ticaret ve Ticaret Meslek Lisesi, Özel Takev Anadolu ve Fen Lisesi, Arkas Narlıdere Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, Özel Narlıdere Uğur Anadolu Lisesi.

İlçedeki İlköğretim Kurumları; Oğuzhan İlk/Ortaokulu, Prof. Dr. Aziz Sancar Ortaokulu, Kılıçaslan İlk/Ortaokulu, İnönü İlkokulu, Mustafa Şık İlkokulu, Özel Takev İlk/Ortaokulu, İhsan Çelikten Ortaokulu, Didem Işıklı İlk/Ortaokulu, Hasan İçyer İlk/Ortaokulu, İlhan Onat İlkokulu.

Altyapı
İlçede 1.500 civarında konut jeotermal enerjiyle ısıtılmaktadır. Güney Deniz Saha Komutanlığı, Ege Ordu Komutanlığı, Narlıdere Kışlası ve lojmanları da Narlıdere'de bulunmaktadır.

Sağlık
Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi ilçede yer almaktadır. Diğer sağlık hizmetleri; üç sağlık ocağı, bir sağlıkevi ve Narlıdere 112 Acil Komuta merkezi tarafından sağlanmaktadır.

Ulaşım
İzmir-Çeşme Otoyolu ilçeden geçmektedir. İlçeye ulaşım ESHOT otobüsleri tarafından sağlanmaktadır. İzmir metrosunun M1 hattının Narlıdere'ye uzatılması için inşaat çalışmaları devam etmektedir. İlçede dört Bisim istasyonu bulunmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Narlıdere Belediyesi
 T.C. Narlıdere Kaymakamlığı

Narlıdere


سوق الأخضر أو شارع الأخضر التسمية تختلف عند البعض ، يحيط بنادي الأخضر الرياضي بالدور الدائري وهو من أكبر الأسواق المعروفة في الجبل الأخضر حيث يتميز بمحلاته الفاخرة والفخمة حيث يقدر عدد المحلات الموجودة به 300 محل من محلات ملابس نسائية ورجالية وأطفال ومحلات عطور ومحلات ساعات ، كما يوجد في الطابق الثاني وكلات لبعض الشركات وغيرها مثل جريدة الدليل وجمعية أفريقيا الخيرية .

عموماً يعتبر من الشوارع التجارية في المدينة كما يشهد ازدحاما كثيف في فترات مختلفة من السنة وخاصة في فترات رمضان وما قبل الأعياد حيث يتم قفل الطريق على السيارات في الشارع من الازدحام .

البيضاء (ليبيا)
شوارع في البيضاء

سوق الأخضر


Köroğlu Destanı, Türk, Altay, Anadolu ve Azeri efsanelerinde ve halk öykülerinde yer alan söylencesel kahramanın öyküsünün anlatıldığı doğal bir destandır.

Destanın içeriği
Başkahramanı, destana da adını veren Köroğlu'dur. Koroğlu veya Goroğlu olarak da söylenir. Köroğlu, Tüm Türk Dünyasının ortak motiflerinden biridir. Annesi Cembil Hatun ışıktan hamile kalır ve diri diri gömülerek öldürülür. Köroğlu mezarda doğar, ölmüş anasını emerek büyür. Ahmet Yesevi'nin toprak altına mezar kazıp orada yaşayarak çile çekmesi bu anlayışı çağrıştırmaktadır. Değişik ülkelerde uyarlanarak farklı versiyonları anlatılır. Körlük kavramı yalnız görmemeyi değil, görülmemeyi de içerir. Sevgilisinin ardından öbür dünyaya yolculuk yapar. Kahramanlar korunmak için görünmez olurlar. Hızır zaman zaman kör olarak betimlenir çünkü onun göze ihtiyacı yoktur. Körlük bilgeliği simgeler. Değişik yörelerde bazen farklı isimlerle anılan babası Alı Koca (İslamdan sonra Ali), körlük tanrısı Alığ Han'ın rasyonel (gerçekçi) bir versiyonudur. Köroğlunun ismi de Ali'dir. Kor kelimesi ışık demek olduğu gibi yer altı, dağ, toprak gibi anlamları da vardır. Bütün bunlar bir arada değerlendirildiğinde Köroğlu ismi üç farklı manayı ifade eder.

Gözleri kör olan (gözelere ihtiyacı olmayan) kişinin oğlu.
Toprağın, dağın (mecazen mezarın yani ölümün) oğlu.
Korun yani ateşin (kutsal gücün, gökten gelen tanrısal güç) oğlu.

Köroğlu kendisini defalarca kurda benzetir. Anadolu'da 16. yüzyılda yaşayan ve bu destan kahramanının adını alarak onunla özdeşleşen Köroğlu adlı halk ozanının şiirleri de kendisiyle bütünleşmiştir. Böylece Köroğlu ozanlık yeteneği ile de bütünleşmiştir.

Köroğlu Destanı, kahramanı Ruşen Ali'nin ve babası Koca (Seyis) Yusuf'un Bolu Beyi ile olan mücadelelerini ele alır. Kahramanı 16 yüzyılda yaşamış halk ozanı Köroğlu'dur (Ruşen Ali). Bu destan Yaşar Kemal'in Üç Anadolu Efsanesi yapıtında yazına kazandırılmıştır.

Etimoloji
Kor "ateş, yeraltı" (veya Kör "görmeyen") ve Oğul sözcüklerinin bileşimidir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Köroğlu
 Köroğlu (film, 1968)
 Köroğlu (film, 1960)

Türk mitolojisi
Türk destanları
Mitolojik kahramanlar
Türk mitolojisi kahramanları
Edebiyat karakterleri
Türk masal karakterleri
Halk edebiyatı
Anadolu mitolojisi

Köroğlu Destanı


A Tuna Académica do Instituto Politécnico do Cávado e do Ave (TAIPCA) surgiu no ano de 2001 no Instituto Politécnico do Cávado e do Ave. (IPCA)

Tunas académicas de Portugal


සචින් ලියනගේ කියා දෙන්න ආදරේ තරම් ටෙලිනාට්‍යයෙන් ජනප්‍රිය වූ රංගන ශිල්පියෙකි.

සචින් ලියනගේ