Şiddet, bir kişi veya gruba yönelik; mağdurun bedensel bütünlüğüne, mallarına veya simgesel ve kültürel değerlerine zarar verecek şekildeki her türlü davranıştır.

Bir mala zarar verme, yakma gibi mala yönelik eylemler ile cinayet, yaralama, dayak, tecavüz, rehin alma gibi kişiye yönelik fiziksel saldırılar, saldırganlık ve tehdit, küfür, ayrımcılık, hakaret gibi kişiyi duygusal baskı altına alan bireysel eylemlerin yanı sıra toplumsal koşullar ya da sistem tarafından uygulanan baskılar, savaş, terör ve işgaller şiddet örnekleridir.

Etimolojik köken ve tanım
Şiddet, Türkçeye Arapça'dan geçmiş bir kelimedir; sertlik, katılık, zorluk anlamlarındaki "şdd" kökünden gelir. İngilizce'deki "violence" karşılığı kullanımı 20. yüzyıla aittir. 1901 tarihli Kamûs-ı Türkî'de "sertlik; sert, katı davranış, kaba kuvvet" anlamında tanımlanmıştır.  Latince sert ya da acımasız kişilik anlamındaki Violentia 'dan Fransızca ve İngilizce gibi batı dillerine giren Violence, bir kişiye güç veya baskı uygulayarak isteği dışında bir şey yapmak veya yaptırmak; zorlama, saldırı, kaba kuvvet, bedensel ya da psikolojik acı çektirme ve yaralama olarak tanımlanır.

Günümüzde şiddet kelimesi Türkçede "bir olgunun gücü, yoğunluğu, sertliği, yeğinlik" anlamlarında ve "kaba kuvvet" anlamında kullanılır. Bu ikinci anlamında şiddet tanımlanırken geçmişte sadece zarar vermeye yönelik fiziksel eylemler tanıma dahil edilirken; zamanla failin zarar vermeye, baskı kurmaya yönelik psikolojik ve cinsel eylemleri de tanıma dahil edilmiştir. Şiddet, farklı disiplinler tarafından ele alınmış bir konu olması ve  zamana ve topluma göre değişen bir olgu olması nedeniyle ne olduğu  konusunda herkes tarafından kabul gören bir tanım yoktur.  Hem fiziksel hem de psikolojik  acı verme özelliğini kapsayan bir tanımlaması şu şekilde yapılmıştır:"bir kişi veya topluluğun, fiziksel ve ahlaki bütünlüğüne, mülkiyetine, kültürel veya sembolik değerlerine karşı herhangi bir birey, grup ya da örgüt tarafından verilen zarar".

Dünya Sağlık Örgütü (WHO) şiddeti şu şekilde tanımlamıştır: "Şiddet; kendisine, başkasına, bir gruba veya topluma karşı kasti olarak fiziksel baskı veya güç kullanmak, tehdit etmek veya fiiliyata geçirmek, yaralama, ölüm, psikolojik zarar, gelişim bozukluğu veya mahrum bırakmaya neden olmak veya bu durumların gerçekleşme ihtimalini artırmaktır."

Şiddet türleri
Fransız araştırmacı Jean-Claude Chesnais'in "Şiddetin Tarihçesi" (1981) adlı kitabında yer verdiği ve Interpol'ün sınıflandırmasını esas alan tipolojisinde şiddet türleri şu şekilde ele alınmıştır:

Özel Şiddet
Cürümsel şiddet
Ölümle sonuçlanan
Bedensel şiddet
Cinsel şiddet
Cürümsel olmayan şiddet
İntihar
Kaza

Kolektif Şiddet
Vatandaşın iktidara karşı şiddeti
Terör
Grevler ve ihtilaler
Devletin vatandaşa karşı şiddeti
Devlet terörü
Endüstriyel şiddet
 Son kertede şiddet :Savaş

Türk sosyolog ve siyaset bilimci Doğu Ergil, şiddeti farklı eksenlerde sınıflandırdığı "Şiddetin Kültürel Kökenleri"(2001) başlıklı yazısında şiddetin bireysel veya kolektif uygulanıp uygulanmamasını başlı başına bir eksen olarak ele almış; şiddetin failinin mafya çetesi, toplumsal sınıf, kabile, etnik grup, devlet, ulus gibi farklı büyüklükteki bir grup olabileceğine dikkat çekmiştir. Suç sayılıp sayılmamasına göre ikiye ayırarak cinayet, soygun, tecavüz, taciz, zorbalık, mobbing, etnik temizlik, sömürgeleştirme gibi suç sayılan açık şiddetin yanı sıra toplumun geleneklerinden ve kültürel değerlerinden kaynaklanan, suç sayılmayan dolaylı şiddete örnek olarak  yaygın trafik kazaları, kronik yoksulluk ve eğitimsizlik, çevre kıyımını göstermiştir. Son olarak şiddet, demokratik olmayan toplumlarda sürekli bir durum olarak ortaya çıkan yapısal şiddet (şiddetin, düzeni bozmaya çalışanlara karşı bir "önlem" olarak sunulduğu durumlar) ile elverişli durumlarda geçici olarak ortaya çıkan konjoktürel şiddet olarak ikiye ayrılmıştır.

Hedefi açısından şiddet amaçsal ve araçsal şiddet şeklinde iki kısımda incelenmektedir: Amaçsal şiddet kişinin kendi dışındaki birey,
eşya veya hayvana kasıtlı olarak kötülük yapması, kötülük yapmayı arzulamasıdır (örneğin intikam amacıyla birini öldürmek). Araçsal şiddet ise başka bir kazanım için (örneğin gücünü, sosyal konumunu korumak için) şiddeti araç olarak kullanmaktır. Bu ayrımın kategorik olmadığı, şiddetin çoğu kez bu ikisinin karışımı halinde işlendiği de iddia edilmiştir.

Şiddet sıklıkla şiddete maruz kalanlara göre ve uygulanan şiddet tipine göre kategorilendirerek değerlendirilmektedir.

Maruz kalanlara göre şiddet
Kadına yönelik şiddet
Erkeğe yönelik şiddet
 Siyasal şiddet
 Okulda şiddet
 İş yerinde şiddet
 Hayvanlara uygulanan şiddet
 Aile içi şiddet
Çocuğa yönelik şiddet
Seks işçilerine yönelik şiddet
Gençlere karşı şiddet
Yaşlıya yönelik şiddet
Akranlar arası şiddet
Kardeşler arası şiddet
Yakın partner şiddeti
Engelliye yönelik şiddet
LGBT'lere yönelik şiddet
Mülteci şiddeti
Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet
Kişinin kendine yönelik şiddeti
Canlılara şiddet
Doğaya şiddet

Uygulanan şiddet tipine göre
Fiziksel şiddet
Cinsel şiddet
Duygusal şiddet
Ekonomik şiddet
Toplumsal şiddet
Silah şiddeti
Flört şiddeti
Polis şiddeti
Devlet şiddeti
Dijital şiddet
Siber şiddet

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Anarşizm ve şiddet
 Şiddet içermeyen suçlar için idam
 Fiziksel istismar
 Psikolojik travma
 Ölüm tehdidi
 Alay etmek
 Şiddet tekeli
 Şiddetsizlik
 Narsisizm
 Aşağılama
 Suç
 Pogrom
 İstanbul Sözleşmesi

Dış bağlantılar

Şiddetin Saharasya Kökenleri

Toplumsal çatışmalar
Etik kavramları
Suçlar
Uyuşmazlık çözümleme
İnsan davranışı
Zorbalık

Şiddet


Torsted Kirke er en sognekirke i landsbyen Torsted (tysk Taarstedt) beliggende i Slis Herred i det sydvestlige Angel (Sydslesvig).

Kirken er opført som kampestenkirke i romansk stil i 1100-tallet, formodentlig på en offerplads fra førkristen tid. Kirken har hverken hvælvinger eller tårn. Klokkerne er i stedet anbragt i en klokkestabel af træ. Bygningen er bestående af skib og firkantet kor med fladt loft. Døbefonten af granit er fra 1100-tallet. Altertavlen er fra 1772. Den er udført i renaissancestilen og viser de tolv apostler, biskop Dionysius af Paris samt Sankt Anna. Ved siden af alteret findes et processionskors fra 1500-tallet. Prædikestolen fra 1700-tallet står som et stykke enkelt snedkerarbejde uden nogen særlig udsmykning. Billedet ved orglet viser de tolv apostler.

Kirken er viet til Sankt Anna, der er ifølge traditionen Jomfru Marias moder.

Torsted sogn var op til 1900-tallet uden præstestilling og var derfor forbundet med Løjt eller Brodersby Sogn. Menigheden hører nu til Slesvig-Flensborgs kirkekreds i den nordtyske evangelisk-lutherske landskirke.

Eksterne henvisninger

Kirker i Slesvig-Holsten
Kirker i kirkekreds Slesvig-Flensborg
Angel

Torsted Kirke (Sydslesvig)


أويوا (باليابانية:お岩) وتعني الحجر كما تسمى يوتسويا كايدان''' (باليابانية:四谷怪談) وتعني قصة أشباح يوتسويا هي قصة يابانية تتحدث عن خيانة، قتل وانتقام الأشباح.Kaidan Hyaku Shosetsu [怪談百物語] :: jdorama.com  وهي تعتبر من أشهر القصص عن الأشباح في الأدب الياباني، وقد تم تصوير أكثر من 30 فيلم عنها ولا تزال وحياً لكثير من قصص الرعب اليابانية حتى اليوم.

كتبت هذه القصة في عام 1825 على يد تسورويا نابوكو كقصة لتمثل على مسرح الكابوكي حيث كان اسمها الأصلي توكايدو يوتسويا كايدان'' (باليابانية:東海道四谷怪談).

مراجع

أدب رعب ياباني
أشباح
أفلام رعب يابانية
أفلام يابانية
تراث شعبي ياباني
مخلوقات أسطورية أنثوية
مسرحيات 1825
مسرحيات كابوكي

يوتسويا كايدان


Ferzende Kaya, (d. 1978, Van, Başkale) Gazeteci yazar

SNU Uluslararası İlişkiler ile Anadolu Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümlerinde Lisans, GAU Lisansüstü Eğitim ve Araştırma Enstitüsü Basın Yayın Bölümü'nde Yüksek Lisansını tamamladı. Gazeteciliğe lise yıllarında başladı. Uzun süre OHAL Bölgesi'nde görev yaptı. Aralarında, AA, Politika, Selam, Nokta, Radikal, Yeni Gündem ve Turkish Daily News'in de bulunduğu çok sayıda kurumda çalıştı, yazdı. Kürt sorunu, insan hakları ve Orta Doğu üzerine çok sayıda araştırması yayınlandı. Medya eleştirmenliği ve müzik yazarlığı da yapan Kaya, gazeteciliğin yanı sıra biyografi kitaplarıyla tanınmaktadır.Ayrıca, Türkiye'deki dergiciliğin önemli isimlerinden biridir.

Kariyeri
Bakış açısı, kadrosu ve içeriğiyle edebiyat ve kültür-sanat dergiciliğinde yeni bir çığır açan Öküz dergisinin ekibinde yer aldı. Yeni Harman ve Hayvan dergisinin kurucuları arasındaydı. Ocak 2005'te 120 kişilik dev bir kadroyu toplayarak Esmer dergisini kurdu ve 33 sayı Genel Yayın Yönetmenliği ile İmtiyaz Sahipliği'ni yürüttü. Ekim 2007'de 150'ye yakın isimle beraber Esmer'den ayrılarak MULTİKULTİ adında, çokkültürcü bir dergi kurdu. Derginin ilk sayısı Ocak 2008'de yayınlandı.Nisan 2013 yılında ise DEVE Dergisi'ni kurdu. DEVE Dergisi, Türkiye düşünce dünyasının her köşesinden yazar, şair, çizere sahip. Kendisini solcu, sağcı, dindar, liberal, Alevi, Sünni, Kürt, Türk, ateist diye tanımlayan birçok kültür üreticisini DEVE Dergisi için bir araya getirdi.

Kaya, dergiciliğin yanı sıra, TV ve show dünyası için de senarist, metin yazarı, reklam yazarı olarak üretimlerde bulunuyor. Ayrıca şarkı sözü yazarlığı ve besteci kimliği bulunuyor.

Ressam Ahmet Güneştekin tarafından TRT 1 ve TRT 2 için 53 bölüm olarak hazırlanan Güneşin İzinde adlı belgeselin yayın koordinatörlüğü ve metin yazarlığını yaptı.

Ayrıca, "Hayattan Şarkılar" (Belgesel - TRT Müzik), "Tewlo" (Komedi Programı - TRT 6), "Sazbend" (Belgesel - TRT 6), "Nilüfera Rengin" (TRT 6), "Mardini Şov" (TRT 6), "Gülbarin" (TRT 6), "Gülfıroş" (TRT 6), "Hayatın Renkleri" (Aktüel - Sohbet - TRT 6), "Hatıralar Sarmış Dört Bir Yanımı" (Müzik / Anma - TRT Müzik), "Huzur Sokağı" (Drama - atv), "Yoldaki Haber" (TRT1 - Gezi) projelerinde çalıştı.

Sarı Basın Kartı sahibi olan Kaya, aynı zamanda MESAM ve ÇGD üyesidir.

Yayımlanmış eserleri
- Başım Belada / Ahmet Kaya Biyografisi - Gam Yayınları - 2002

- Mezopotamya Sürgünü /  Abdülmelik Fırat'ın Yaşam Öyküsü - Alfa Yayınları - 2003

- Uzun Roman / Mehmed Uzun Portresi - Alfa Yayınları - 2007

Dış bağlantılar
 Ferzende Kaya ile söyleşi
 Uzun Roman kitabı üzerine söyleşi

1978 doğumlular
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
Türkiye Kürtleri
Yaşayan insanlar
Başkale doğumlular

Ferzende Kaya


Santissima Trinità dei Pellegrini (Presveto Trojstvo hodočasnika) je crkva u ulici Via Portamedina u povijesnom središtu grada Napulja, južna Italija

Povijest
Zgradu crkve i istoimenu bolnicu utemeljio je u 16. stoljeću Fabrizio Pignatelli di Monteleone, član Jeruzalemskog viteškog reda, a kasnije je kompleks predan Bratovštini Presvetog Trojstva. Bolnicu koja se nalazi uz nju, strukturu je projektirao Carlo Vanvitelli, a proširena je zajedno s crkvom 1769. Crkva se spaja na desnoj lađi s malom crkvom Santa Maria Materdomini.

Opis

Pročelje karakteriziraju fini štukaturni kipovi Angela Vive koji predstavljaju San Filippo Neri i San Gennaro.

Arhitektura crkve pomalo je neobična; tlocrt čine dva oktogona spojena pravokutnikom, pri čemu prvi oktogon ima funkciju lađe, drugi služi kao govornica, dok je pravokutnik prezbiterij. Na glavnom oltaru nalaze se radovi u štukaturama koje je napravio Viva, s dvije strane isto toliko slika Paola De Matteisa, obje prikazuju svetog Josipa s djetetom Isusom, dok se ostale slike pripisuju školi Giuseppea Bonita. Kor crkve (1754.) projektirao je Giovanni Antonio Medrano s bogatom dekoracijom, također u štukaturama. Na prvom oltaru s lijeve strane Onofrija Palumba je San Gennaro koji štiti Napulj od munje. U crkvi se nalazi i bista savjetnice Ferrante Magdalene, prve kraljeve savjetnice, koja je tu i pokopana.

Izvori

Vanjske poveznice

Katoličke crkve u Napulju
Neoklasicističke crkve u Napulju
Barokne crkve u Napulju

Santissima Trinità dei Pellegrini, Napulj


Biserica Adormirea Maicii Domnului - Olari din Curtea de Argeș este un ansamblu de monumente istorice aflat pe teritoriul municipiului Curtea de Argeș. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 13631.09.

Ansamblul este format din trei monumente:
 Biserica "Adormirea Maicii Domnului" - Olari ()
 Zid de incintă ()
 Cruci ()

Istoric și trăsături
Nu se cunosc meșterii, comanditarii și data construirii bisericii. O inscripție aflată pe o cruce de piatră din apropierea construcției menționează câteva nume: "Tudor, monahia Salomia..., Radul, Voica, Albul, Voina, Neacșa, Albul... Frăncul, Oprișa, Stanciu, Ivani, Rucsanda, Alba, Despa, Voicu". Aceștia ar fi putut fi reprezentanți ai comunității urbane sau ai breslei olarilor care au donat bani și au dispus ridicarea construcției, probabil spre sfârșitul secolului al XVII-lea.Biserica olarilor a fost amintită pentru prima dată în 1687.

Este o îmbinare originală de modele cu inovații locale. Prezintă un plan dreptunghiular, similar unor biserici moldovenești, terminat în abside poligonale, cu pronaos poligonal, acoperit cu o boltă perforată de lunete cilindrice și un naos cu cupolă în secțiune frântă. Frescele exterioare au fost executate de un meșter local în 1869. Biserica este unicat în această parte a țării prin prezentarea morții pe peretele de est al bisericii; pictura întregii biserici este în stadiu avansat de degradare.

Note

Vezi și
 Curtea de Argeș

Imagini din exterior

Imagini din interior

Monumente istorice din județul Argeș
Biserici ortodoxe din județul Argeș
Biserici din secolul al XVII-lea din România
Biserici cu hramul Sfânta Maria


Masovna grobnica jama Golubnjača, masovna grobnica iz vremena velikosrpske pobune i agresije na Hrvatsku. Od većine se masovnih grobnica razlikuje po načinu smaknuća. Pronađene su smrskane kosti civila, uglavnom staraca, koji su ubijani i bacani u ovaj veliki ponor.

Iz jame su tijekom 2004. godine ekshumirani posmrtni ostatci 12 osoba, a do postavljanja spomen-obilježja 10. rujna 2007. godine identificirano je 11 osoba, među kojima 6 hrvatskih branitelja i 5 civila s područja Ličkog Osika, Široke Kule i Ostrovice.

Ostaci žrtava pokolja u Širokoj Kuli pronađeni su u okolnim jamama, ponajviše u Golubnjači I i II.  10. rujna 2007., je u mjestu Ljubovu, koje se nalazi u širokokulskoj župi, podignuto spomen obilježje u sjećanje na žrtve iz masovne grobnice u jami Golubnjači.
10. rujna 2007. godine potpredsjednica Vlade i ministrica obitelji, branitelja i međugeneracijske solidarnosti Jadranka Kosor otkrila je kod Golubnjače spomen-obilježje mjesta masovne grobnice podignuto u sjećanje na 12 ekshumiranih žrtava iz Domovinskog rata. Otkrila ga je zajedno s Ivanom Vojvodićem, unukom dvaju žrtava ekshumiranih iz jame Golubnjača. Svečano otkriveno spomen-obilježje mjesta masovne grobnice je 51. po redu, a njime je obilježeno 91. mjesto masovne grobnice. Do tog trenutka u Hrvatskoj su pronađene 143 masovne i preko 1.200 pojedinačnih grobnica, a na području Ličko-senjske županije do sada je pronađeno 6 masovnih grobnica.

Izvori

Ratni zločini nad Hrvatima u Domovinskom ratu

Masovna grobnica jama Golubnjača u Lici


زينا: الأميرة المحاربة  مسلسل تلفزيوني أمريكي درامي خيالي عرض من 4 سبتمبر 1995 إلى 21 مايو 2001 حيث تم تصوير 6 أجزاء بواقع 134 حلقة.

القصة
تدور أحداث المسلسل حول الأميرة الإغريقية زينا التي تقرر التنقل بين المدن من أجل محاربة الظلم.

الشخصيات

جوائز المسلسل

روابط خارجية

المراجع

طالع كذلك

برامج تلفزيونية باللغة الإنجليزية
برامج تلفزيونية حولت إلى أفلام
برامج تلفزيونية حولت إلى ألعاب فيديو
برامج تلفزيونية حولت إلى قصص مصورة
تصوير ثقافي عن بروتس
تصوير ثقافي عن فيرجيل
تصوير ثقافي عن ليفيا دروسيلا
تصوير عن أغسطس على التلفاز
تصوير عن كاليغولا على التلفاز
تصوير عن كليوباترا السابعة على التلفاز
تصوير عن مارك أنطوني على تلفاز
تصوير عن يوليوس قيصر على التلفاز
تناسخ الأرواح في تلفاز
عروض تلفزيونية صورت في نيوزيلندا
مسلسلات أمريكية انتهت في 2001
مسلسلات تاريخ بديل
مسلسلات تلفزيونية أمريكية بدأ عرضها في 1995
مسلسلات تلفزيونية أمريكية في العقد 1990
مسلسلات تلفزيونية أمريكية في عقد 2000
مسلسلات تلفزيونية تقع أحداثها في اليونان القديمة
مسلسلات تلفزيونية حركة مغامرات أمريكية
مسلسلات تلفزيونية خيالية أمريكية
مسلسلات تلفزيونية خيالية تأملية مثليون
مسلسلات تلفزيونية عن أميرات
مسلسلات تلفزيونية عن النسوية
مسلسلات تلفزيونية عن هيراكليس
مسلسلات فانتازيا مظلمة تلفزيونية
مسلسلات تلفزيونية فانتازيا نيوزيلندية
مسلسلات تلفزيونية مبنية على الأساطير الكلاسيكية
مسلسلات تلفزيونية مغامرات أمريكية
مسلسلات تلفزيونية من إنتاج تلفزيون يونيفرسال
مسلسلات تلفزيونية نيوزيلندية في عقد 1990
مسلسلات تلفزيونية نيوزيلندية انتهت في 2001
مسلسلات تلفزيونية نيوزيلندية بدأ عرضها في 1995
مسلسلات تلفزيونية نيوزيلندية في عقد 2000
مسلسلات حقبية
هرقل : الرحلات الأسطورية (مسلسل)
المتعلقة بالسحاقيات في التلفاز

زينا: الأميرة المحاربة


Homo consumericus (latinazgo utilizado para describir una persona consumista) es un neologismo utilizado en ciencias sociales, y especialmente por Gad Saad en su libro The Evolutionary Bases of Consumption y en el de Gilles Lipovetsky Le Bonheur Paradoxal. De acuerdo con estos y otros académicos, el fenómeno del consumo de masas podría ser comparado con ciertos rasgos de la psicología humana descritos por científicos evolucionistas que señalan ciertas similitudes entre el darwinismo y el consumo de masas. Lipovetsky ha señalado que los tiempos modernos han traído consigo un tercer tipo de Homo comsumericus que es al mismo tiempo impredecible e insaciable.

Véase también
Consumismo
Anticonsumismo
Sociedad de consumo

Referencias externas

Comportamiento del consumidor
Sociología
Antropología

Homo consumericus


Belirme (zuhur, İng. emergence), karmaşık bir sistemde yeni ve uyumlu yapılar, desenler ve özelliklerin ortaya çıkması sürecidir. Belirmiş fenomen, sistemin elemanları arasında etkileşim dinamikleri sonucunda oluşur. Belirmiş fenomen çoğunlukla görece basit parçaların görece basit etkileşimlerinden çıkan beklenmedik, sıradan olmayan sonuçlardır. Karmaşık bir sistemi daha az karmaşık olandan ayıran şey, karmaşık sistemde bazı davranımların ve desenlerin, elemanların arasındaki ilişkilerin dokusu gereği ortaya çıkamalarıdır.

Belirmiş özellikler
Bir belirmiş davranım, belirmiş nitelik veya zuhur eden özellik, bir ortamda belirli sayıda basit birim (ajan) çalışırken, grup olarak karmaşık hareketler oluşturduğunda gözlemlenebilir. Birden fazla şeyden oluşmuş bir sistem bu şeylerin sahip oldukları özelliklerin toplamından fazlasını içerebilir. Örneğin, bir düzlemde iki nokta düşünün. Bu noktalar arasında bir uzaklık olacaktır. Bu uzaklığın kendisi bir noktanın bir özelliği olmayıp, sadece noktalar arasındaki ilişkide kendini gösterir. Belirmiş özellikler sadece sistemin içindeki elemanlar arasından değil, aynı zamanda diğer belirmiş özellikler arasından da çıkabilir. Bu özelliklerin sayısı ve inceliği, gerek elemanların gerekse de öncül olarak belirmiş özelliklerin sayısından çok daha fazla olabilir.

Belirmiş özellikler bir karmaşık sistem çeşitlilik, organizasyon ve bağımlılığa ulaşınca ortaya çıkar. Özelliğin kendisi genellikle öngörülemez ve benzersizdir. Sistemin evriminin yeni bir boyutunu temsil eder. Karmaşık davranımlar veya özellikler, hiçbir tek birimin özelliği olmadığı gibi daha alt seviyedeki birimlerin hareketlerine indirgerek de öngörülemezler. Bir kuş veya balık sürüsünün davranımı bu kavram için kolayca anlaşılabilecek örneklerdir. Sürünün hareketini anlamak tek tek balık veya kuşların hareketini anlamaktan daha zordur.

Belirme açısından bakıldığında zekâ, nöronlar arasındaki bağlantılardan belirir ve bu persfektiften bakıldığında beyni oluşturan nöronlar zeki olmasa da beyinin zeki olmasını açıklamak için bir "ruh" kavramı ortaya atmak gerekli değildir.

Belirmiş davranım oyun ve oyun tasarımı için de önemlidir. Örneğin, poker oyunu, özellikle de belirli bir artırım yapısı olmayan limitsiz formları, genellikle belirmiş davranım tarafından yönetilir. Örneğin, kurallar oyuncuya pas geçmesini zorunlu kılmaz ama çoğu oyuncular bunu yapar. Oyun belirmiş davranım tarafından yönetildiği için kurallar aynı olsa da bir poker masasındaki oyun diğerinden tamamen farklı olabilir. Oyun varyasyonları belirmiş meta-oyunun örnekleridir ve yeni oyunların evrimleşmesine katalizör olurlar.

Belirmiş yapılar
Belirmiş yapılar tek bir olay veya kural tarafından yaratılmamış desenlerdir. Sisteme bir desen oluşturması komutunu veren bir şey yoktur ama her parçanın diğerleri ile olan etkileşimi karmaşık bir süreç sonucu düzene yol açar. Belirmiş yapıların parçalarının toplamlarından fazlası oldukları söylenebilir, çünkü bu belirmiş düzen çeşitli parçaların bir araya gelmesiyle ortaya çıkmaz. Bu parçaların etkileşimi önemlidir.

Biyolojiden bir örnek olarak karınca kolonisini alabiliriz. Kraliçe karıncalara ne yapmaları konusunda direkt emirler vermez. Bunun yerine, her karınca çeşitli uyarılara kimyasal koku şeklinde reaksiyon verir. Bu uyarılar larva, diğer karıncalar, düşmanlar, yemek ve çop biriktirme olabilir. Karınca bu kimyasal kokuyu ardında bir iz olarak bırakır ve bu iz diğer karıncalar için yeni bir uyaran olur. Burada her karınca sahip olduğu genetik kodlar neticesinde sadece kendi etrafındakilere tepki veren otonom bir birimdir. Merkezi bir karar alma olmamasına rağmen, karınca kolonileri karmaşık davranım gösterirler ve hatta geometrik problemleri dahi çözebilirler.

Belirmiş yapılar şehirleri ve galaksilerin şekli gibi birçok doğal fenomeni de içerirler. Komuta olmadan düzen oluşturdukları için entropi prensiplerini yener görünürler.

Belirmiş sistemler
Belirmiş süreçler ve davranımlar, çok hücreli biyolojik yapılardan hücresel otomatlara, organizasyon olgularından bilgisayar simülasyonlarına kadar çok çeşitli yerlerde gözlemlenebilir. Borsa belirmişliğin büyük ölçekteki bir örneğidir: bir bütün olarak şirketlerin dünya çapında görece fiyatlarını düzenlemesine rağmen, lider olarak kabul edilebilecek, pazarın tümünün çalışmasını kontrol eden bir birim yoktur. Her ajan veya yatırımcı, sadece porföyündeki sayılı firmadan haberdardır ve pazarın belirli düzenleyici kurallarını izlemek zorundadır. Bireysel yatırımcıların etkileşimleri sayesinde borsanın karmaşıklığı bir bütün olarak belirir.

Belirmiş yapılar organizasyonun değişik seviyelerinde oraya çıkabilir. Daha önce belirtildiği gibi, galaksilerin uzaydaki yapısı evrendeki enerji ve maddenin dağılımının belirmiş bir özelliğidir. Benzer şekilde hava durumu olgusu, örneğin fırtınalar, hayatın kendisi gibi belirmiş özelliklerdir. Belirmiş kendi kendine organizasyon, bölge planlamasının yapılmadığı şehirlerin ortaya çıkmasında sıklıkla görülür.

Fizikte belirme
Fizikte belirme makroskopik sistem mikroskopik sistemin toplamı olmasına rağmen, mikroskopik değil makroskopik bir seviyede oluşan fenomenler için kullanılır. Bazı örnekler şunlardır:

 Sıcaklık. Tek tek parçaçıkların enerjisi, momenti ve hızları olabilir ama sıcaklıkları olamaz. Sıcaklık sadece termodinamiğin kurallarının çalışacağı miktarda parça toplanınca belirir. Aynı şekilde, temel parçacıklar (veya atomlar) ayrı ayrı katı, sıvı veya gaz halleri ile mevcut değillerdir. Bu olgular atomik seviyenin üstünde belirler.
 Renk. Protonlar veya elektronlar gibi temel parçacıkların renkleri yoktur. Sadece bunlar atomlar halinde düzenlendiği zaman ışığın bazı dalga boylarını emip bazılarını yansıtırlar ve böylece bir renge sahip oldukları söylenebilir. (kuarkların renk değişimi olarak adlandırılan bir özelliği olsa da bu sadece şekilsel bir isimdir ve rengin günlük kullanımıyla ilgisi yoktur)
 Sürtünme. Temel parçacıklar sürtünmesizdirler veya daha kesin bir ifadeyle bu parçacıkların arasındaki kuvvetler korunumludur. Ancak, yüzeyleri birbirine sürtüldüğü zaman enerji emebilen, maddenin daha karmaşık yapıları düşünüldüğü zaman sürtünme belirir. Benzer bakış açısı viskozite, elastisite gibi olgulara da uygulanabilir.

Parçacık fiziğinin bazı teorileri, hatta kütle, uzay ve zaman gibi bazi yapılar bile daha temel olgulardan (Higgs boson veya sicim teorisi gibi) çıkmış belirmiş fenomen olarak görülebilir. Kuantum mekaniğinin bazı yorumlarında, her objenin belirli bir pozisyonu, momenti, vb. vardır diyen deteministik gerçeklik algısı aslında bir belirmiş fenomendir çünkü maddenin gerçek hali tek bir pozisyon veya momentumu olması gerekmeyen bir dalga fonksiyonu olarak tanımlanmıştır.

Bütün bu örneklerde, makroskopik seviyedeki belirmiş fenomen mikroskopik seviyede direkt olarak var olmayabilir ama makroskopik seviyedeki varlığı mikroskopik seviyede fizik kanunlarının uygulanmasıyla açıklanabilir.

Belirmiş fenomen, bütün maddeyi onu oluşturan parçalarla açıklamaya çalışan indirgemeci fizik teorisinin neden yaşayan varlıklar gibi kompleks nesneleri açıklamayı umduğunu gösterir. Bunun yanında, belirmiş fenomen aşırı indirgemeciliğe bir uyarıdır çünkü belirmiş fenomenin mikroskopik açıklaması çok karmaşık veya pratik kullanım için çok alt seviyede kalabilir. Örneğin, eğer kimya, parçacık fiziğindeki etkileşimlerden belirmiş olarak, hücre biyolojisi kimyadaki etkileşimlerin belirmiş olarak, insanlar hücre biyolojisindeki etkileşimlerden belirmiş olarak, medeniyet insanların etkileşimlerdinden belirmiş olarak ve insanlık tarihi medeniyetlerin etkileşimden belirmiş olarak açıklanabilir olsa da, bu tek başına bunun kolay olduğunu veya insanlık tarihinin parçacık fiziği kanunları ile açıklanmasının istenilirliğini göstermez. (Ama yine de bu, bazılarının belirmiş karmaşık fenomenlerin (insanlık tarihi gibi) daha temel teoriler ile ilişkili basit yasalarla açıklanması ile ilgili hipotezler ortaya atmasını engellememiştir. Örneğin Kodratiev dalgası veya bilimkurgu olan psikotarih'e bakınız.

Bibliyografya
 John H. Holland, Emergence from chaos to order (1998) Oxford University Press, ISBN 0-7382-0142-1
 Steven Johnson, Emergence (2002) Scribner, ISBN 0-684-86876-8
 Gregory Bateson, Steps to an Ecology of Mind (1972) Ballantine Books, ISBN 0-226-03905-6
 Kevin Kelly, Out of Control (1994) Perseus Books Group, ISBN 0-201-48340-8
 Stephen Wolfram, A New Kind of Science (2002), ISBN 1-57955-008-8.
 Mario Augusto Bunge, "Emergence and Convergence" (2001)
 Jochen Fromm, The emergence of complexity (2004) Kassel University Press, ISBN 3-89958-069-9
 Douglas R Hofstadter, "Gödel, Escher, Bach: An eternal Golden Braid" (1979) Harvester Press
 Korotayev A., Malkov A., Khaltourina D. Introduction to Social Macrodynamics: Compact Macromodels of the World System Growth. Moscow: URSS, 2006. ISBN 5-484-00414-4  .
 Thomas C. Schelling, "Micromotives and Macrobehavior" (1978) W. W. Norton and Company

Dış bağlantılar
 Exploring Emergence : An introduction to emergence using Conway's Game of Life from the MIT Media Lab
 An interview with Stephen Johnson
 The principles of Emergent Design

Belirme


Negative option billing is a business practice in which customers are given goods or services that were not previously ordered, and must either continue to pay for the service or specifically decline it in advance of billing.

This is, for example, the model on which mail order services, such as Columbia House, and other book clubs are structured.

US law
According to the Federal Trade Commission, unsolicited goods are considered a gift, and the recipient is not required to pay for or return them.

This is different than situations where a customer signs up for a service or club without reading fine print and agrees to purchase goods through the mail.

A notable example is the class-action lawsuit against Scholastic Corporation by consumers who felt "harassed, deceived, intimidated, and threatened" when they tried to cancel membership.

Canadian law
In Canada, Parliament attempted to outlaw the practice in 1996 after a public outcry the previous year when most cable television companies added a package of new specialty services to their lineups in this manner. This had previously been the standard manner of adding new channels to cable television service, but had not previously attracted the type of controversy that was raised by the 1995 channel launch, in part because the 1995 launch entailed a large number of channels which launched concurrently, whereas previous additions had only involved one or two channels at a time.

MP Roger Gallaway introduced a private-member's bill in 1996 to ban the practice which passed first reading, but died on the order paper when the House was dissolved for the 1997 elections. It was raised again in 1999, and was passed. Michael Janigan of the Public Interest Advocacy Centre stated:
The concern associated with the practice of negative option billing has its origins in the nature of a contract of purchase and sale, as recognized in common law. As every first year law student learns, such a contract consists of an offer and an acceptance. The history of consumer protection statutes is a chronicle of legislators attempting to ensure that the offer is conveyed without misrepresentation by the vendor to a purchaser who has an opportunity to make an informed choice to accept or refuse the offer. This is because a contract that is made with a consumer who is unaware of key elements of the contract such as price, quantity and quality of the goods to be delivered is subversive of the efficiency of the market as a whole.

The Ontario government also outlawed the practice in July 2005. Ontario's regulations prohibiting negative option billing do not protect consumers from owing for goods or services that they have agreed to receive.  Additionally, Alberta has outlawed negative billing in 1998.

UK law
In the UK the law which applies is The Consumer Protection (Distance Selling) Regulations 2000 (2000 No. 2334), specifically section 24 Inertia Selling. (This effectively replaces the repealed s.1 of the Unsolicited Goods and Services Act (1971, as amended).) In summary:
(2) The recipient [of unsolicited goods] may, as between himself and the sender, use, deal with or dispose of the goods as if they were an unconditional gift to him.

(3) The rights of the sender to the goods are extinguished.

References

External links
 "States Act on Cable Rate Rises", The New York Times (1993)
 FTC Collection of public commentary on negative option billing
 Negative Options: A Report by the staff of the FTC's Division of Enforcement – Federal Trade Commission, January 2009

Business law
Cable television in Canada
Mass media regulation in Canada
Revenue models

Negative option billing


Maulana Akbar Shah Khan Najibabadi (aussi orthographié Najeebabadi), né 1875 à Najibabad (Inde) et mort le 10 mai 1938, est un historien musulman sunnite indien, notamment connu pour être l'auteur de Tarikh-e-Islam (Histoire de l'islam) en trois volumes.

Biographie

Origine
Akbar Shah Khan Najibabadi est né en 1875 à Najibabad, alors en Inde britannique et aujourd'hui dans le district de Bijnor (Uttar Pradesh). Il a commencé à enseigner au collège de Najibabad en 1897 avant d'enseigner le persan au lycée de cette même ville.

Épisode ahmadi et retour à l'islam sunnite
En 1906 et 1914, il réside à Qadian et se rapproche temporairement de la secte de l'ahmadisme. Il interagit avec Hakeem Noor-ud-Din, le successeur de Mirza Ghulam Ahmad, et écrit sa biographie intitulée Mirqat al-Yaqin fi Hayati Nur al-Din en deux volumes, dont le second demeure inachevé en raison du retour de l'auteur à l'islam sunnite. À Qadian, Najibabadi a été recteur de la Madrasa Nur al-Islam des Ahmadis pendant cinq ans. Au bout de quelques années, Najibabadi revient à l'islam sunnite à la suite de désaccords majeurs avec la secte ahmadie.

Auteur et éditeur
En 1916, Najibabadi lance une revue mensuelle intitulée Ibrat, à laquelle ont notamment contribué Abdul Halim Sharar, Aslam Jairajpuri ainsi que le célèbre auteur Muhammad Iqbal, qui y a publié certains de ses textes.

Najibabadi dirige la revue Zamindar pendant un an, au moment l'emprisonnement de Zafar Ali Khan. Il écrit pour également pour la journal Mansoor basé à Lahore.

Tarikh-e-Islam
Il rédige en 1922 son ouvrage majeur, Tarikh-e-Islam (Histoire de l'islam), composé de trois volumes en langue ourdoue, qui demeure une référence en la matière.

Décès
Après avoir lutté contre une maladie de l'estomac depuis le mois de juin 1937, Najibabadi décède le .

Ouvrages
Les ouvrages principaux de Najibabadi sont :

 Tarikh-e-Islam (3 volumes)
 Tarikh-e-Najibabad
 Jang-e-Angura
 Nawab Ameer Khan
 Gaay awr Uski Tarikhi Azmat
 Ved awr Uski Qudamat
 Hindou awr MusalmanoN ka ittefaq
 Aina Haqeeqat Numa

Notes et références

Liens externes

Naissance en 1875
Historien musulman
Décès en mai 1938
Pages avec des traductions non relues
Écrivain indien du XXe siècle
Historien indien du XIXe siècle
Historien indien du XXe siècle

Akbar Shah Khan Najibabadi


10 Upper Bank Street is a 32-story commercial skyscraper located in Canary Wharf, in the Docklands area of London. It was completed in 2003 and is  tall.

It was designed by the architect Kohn Pedersen Fox and built by Canary Wharf Contractors.

Most of the building is occupied by the law firm Clifford Chance, and serves as its world headquarters.

Tenants
 Clifford Chance
FTSE
 Mastercard UK
TotalEnergies
 Infosys
Deutsche Bank
 Loan Market Association
 Van Dyk

See also
 Tall buildings in London

References

External links
http://www.10upperbankstreet.com
From emporis.com

Canary Wharf buildings
Skyscrapers in the London Borough of Tower Hamlets
Buildings and structures in the London Borough of Tower Hamlets
Office buildings completed in 2003
Skyscraper office buildings in London

Kohn Pedersen Fox buildings

10 Upper Bank Street


Sebastian Cănănău a fost un om politic român din secolul al XIX-lea, care a fost ministru al finanțelor în primul guvern al lui Manolache Costache Epureanu de la Iași, după Mica Unire, dar înainte de unirea administrativă a Principatelor Române.

Guvernele Manolache Costache Epureanu
Miniștri de finanțe ai României
Politicieni români
Politicieni români din secolul al XIX-lea
Români din secolul al XIX-lea

Sebastian Cănănău


ලෂ්කාර්-ඊ-ටයිබා ( laškar-ĕ ṯayyiba; වචනාර්ථයෙන් යහපත සඳහාවූ සේනාව, පරිවර්තනය වන්නේ ධර්මිෂ්ඨයන්ගේ සේනාව, හෝ පරිශුද්ධයන්ගේ සේනාව) — ලෂ්කාර්-අයි-ටයියාබා, ලෂ්කාර්-ඊ-ටයියාබා, ලෂ්කාර්-ඊ-ටයියිබා, ලෂ්කාර්-අයි-ටයිබා, හෝ එල්ඊටී  ලෙසින්ද අක්ෂර පරිවර්තනය වේ— යනු  දකුණු ආසියාවේ විශාලතම  හා බෙහෙවින් සක්‍රීය සටන්කාමී  සංවිධාන අතුරින් එකකි. එයට මූල්‍යාධාර සපයන ලද්දේ ඇෆ්ගනිස්තානයේ, කුනාර් ප්‍රාන්තයෙහි  හෆීෆ් මුහාමද් සයීඩ් සහ සාෆාර් ඉක්බාල් විසින් වන අතර එය දැනට පාකිස්තානයේ, ලාහෝරයට කිට්ටුවෙන් පාදක වී,   පාකිස්තාන-පරිපාලිත කාෂ්මීරය තුල පුහුණු කඳවුරු කිහිපයක් පවත්වා ගෙන යති.
ලෂ්කාර්-ඊ-ටයිබා සාමාජීකයන්  ඉන්දියාවට එරෙහිව ප්‍රධාන පහරදීම් කිහිපයක් එල්ල කර ඇති අතර ඔවුන්ගේ ඉලක්කය වී ඇත්තේ දකුණු ආසියාවේ මුස්ලිම් රාජ්‍යයක් බිහිකිරීම සහ ඉන්දියානු පරිපාලිත කාෂ්මීරය තුල පදිංචිව සිටින මුස්ලිම් වරුන් "නිදහස් කරගැනීම" වේ. පකිස්තානයට විරුද්ධව, විශේෂයෙන්  කරච්චිය තුල, හිටපු ජනාධිපති පර්වෙස් මුෂාරෆ්ගේ ප්‍රතිපත්තීන්ට විරුද්ධත්වය පල කෙරුමට, පහරදීම් එල්ල කල බවට සමහරක් කැඩී ගිය ලෂ්කාර් සාමාජීකයන්ට චෝදනා එල්ල වී ඇත. මෙම සංවිධානය  ත්‍රස්තවාදී සංවිධානයක් ලෙසින්   ඉන්දියාව, පකිස්තානය, එක්සත් ජනපද, the එක්සත් රාජධානිය, යුරෝපීය සංගමය, රුසියාව සහ ඕස්ට්‍රේලියාව විසින් තහනම් කර ඇත. එ.ජ. බුද්ධි තොරතුරු නිලධාරින් විශ්වාස කරනුයේ පකිස්තානයේ ප්‍රධාන රහස් ඔත්තු කාර්යාංශය වන, අන්තර්-සේවා රහස්ඔත්තු සංවිධානය (අයිඑස්අයි), දිගින්දිගටම එල්ඊටී වෙත බුද්ධිමය තොරතුරු සහ ආරක්ෂාව සපයන බවය.

ආශ්‍රිත

ලෂ්කාර්-ඊ-ටයිබා


En espéranto, l'apostrophe est un signe de ponctuation utilisé pour indiquer la disparition d'une ou plusieurs lettres. Son usage est décrit dès 1887, lors de la parution en russe du livre Langue Internationale, dans la grammaire en seize règles. La seizième règle en définit l'usage pour marquer l'élision du « -o » des substantifs et du « a » de l'article défini « la ». Au cours du développement de l'espéranto, elle acquiert de nouveaux usages. Certains sont acceptés et se propagent, et d'autres restent à l'état d'expérimentations artistiques, notamment en poésie.

Histoire
Introduite dans Langue Internationale et reprise dans Fundamento de Esperanto, l'apostrophe est présente en espéranto dès sa création en 1887. La seizième règle de la première grammaire publiée en décrit l'usage :

Usages
L'apostrophe permet d'indiquer la disparition d'une ou plusieurs lettres.

Noms
Le « -o » final d'un nom peut être élidé. Cette élision est applicable uniquement lorsque le mot est au singulier nominatif, c'est-à-dire que le « o » n'est ni suivi de la marque du pluriel « -j » ou de la marque de l'accusatif « -n ». Ainsi, le « o » est remplacé par une apostrophe. Par exemple, « turmento » donne « turment' », « metroo » donne « metro' » et « ĉielo » donne « ĉiel' ». Élider un mot ne modifie pas sa prononciation : c'est l'avant-dernière syllabe, avant l'élision, qui reste accentuée. Seul un mot se terminant par « o » peut être élidé. Ainsi, ruĝ' ne peut pas porter à confusion de savoir s'il s'agit du nom (« ruĝo »), de l'adjectif (« ruĝa »), de l'adverbe (« ruĝe ») ou du verbe (« ruĝi ») : il s'agit toujours du nom.

Les mots-simples finissant par « o » (« kio », « tio », « io », « ĉio », « nenio ») ne peuvent normalement pas être élidés. Toutefois, un usage est parfois attesté en poésie.

Déterminant la

Le déterminant la peut être élidé pour former l'. L'élision du déterminant est généralement utilisée après une préposition finissant par une voyelle. Par exemple, de l', tra l', pro l'.

Dank' al

Un'

Notes et références

Notes

Références

Bibliographie

Grammaire de l'espéranto
Typographie

Apostrophe en espéranto


B liga Nogometnog saveza općine Zadar, također i kao 'Općinska "B" nogometna liga Zadar, B skupina Zadarskog nogometnog saveza je predstavljala drugi stupanj općinske nogometne lige u organizaciji NSO Zadar, te ligu šestog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1976./77.  Sudjelovalo je 12 klubova, a prvak lige je bio "Dalmatinac" iz Crnog.

Ljestvica

 ljestvica bez dvije utakmice
 Filipjakov – tadašnji naziv za Sveti Filip i Jakov

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutrašnje poveznice
 A liga NSO Zadar 1976./77.

Vanjske poveznice

Izvori
 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", br. 10009, god. XXXV, izdano 8. lipnja 1977., str. 9, pristupljeno 2. travnja 2019.
 Marko Marin: NK Raštane : 1976. – 2016. : ponos sela i Ravnih kotara : / a tek nam je 40 godina, Zadar, 2017., , str. 10
 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", 1976. godina
 arhiv.slobodnadalmacija.hr, "Slobodna Dalmacija", 1977. godina

1976-77 B
Zadar B
1976-77 Zadar

B liga NSO Zadar 1976./77.


Spiraea hypericifolia es una especie de arbusto perteneciente a la familia de las rosáceas. Tiene una distribución por el sur de  Europa.

Descripción

Es un arbusto de hoja caduca que puede alcanzar un tamaño de entre 50-100 cm de altura, con numerosas ramas arqueadas que otorgan un porte colgante a la planta.  Las hojas son pequeñas, que a veces puede presentar un contorno casi triangular, glabras (sin
pelos) y de color verde claro. Las hojas de las ramas que presentan flores suelen ser más
pequeñas con forma ovado-lanceolada. Las flores son pequeñas y están agrupadas en forma de umbelas, son de color blanco, aromáticas, capaces de desarrollarse y permanecer en la planta durante buena  parte del  verano y el otoño. Los frutos de pequeño tamaño son numerosos. Las semillas tienen un color marrón.

Taxonomía
Spiraea hypericifolia fue descrita por Carlos Linneo y publicado en Species Plantarum 1: 489, en el año 1753.
Spiraea obovata Waldst. & Kit. ex Willd., Enum. Pl. 1: 541 (1809)
Spiraea flabellata Bertol. ex Guss., Pl. Rar.: 205 (1826)
Spiraea hispanica (Willd.) Hoffmanns. & Link, Fl. Portug. 2(22): 490 (1840)
Spiraea hispanica Gómez Ortega ex C.Vicioso in Anales Jard. Bot. Madrid 6(2): 37 (1946-48), nom. illeg.
Spiraea rhodoclada Levier in Leresche & Levier, Deux Excurs. Bot.: 26 (1881)

Nombre común
 Castellano: durillo negro, encineta, escoba, espirea, palilla

Referencias

Enlaces externos

hypericifolia

Spiraea hypericifolia


Serghei Skripal și fiica sa Iulia au fost otrăviți la data de 4 martie 2018, în Salisbury (Anglia). Agentul toxic utilizat a fost identificat atât de surse oficiale britanice cât și de Organizația pentru Interzicerea Armelor Chimice drept o neurotoxină din familia noviciok.

Otrăviri și urmări politice

Serghei Viktorovici Skripal  este un fost colonel din Direcția Principală de Informații (GRU) a statului major al Forțelor Armate ale Federației Ruse. Începând din anii 1990 și până la arestarea sa în decembrie 2004 a acționat ca agent dublu pentru serviciul de informații externe Secret Intelligence Service (abreviat SIS, cunoscut și ca MI6) al guvernului Regatului Unit. A fost condamnat de un tribunal al Federației Ruse pentru înaltă trădare la 13 ani de detenție într-un lagăr de muncă. A fost eliberat în 2010 în cadrul unui schimb de spioni și s-a stabilit în Anglia; deține dublă cetățenie rusă și britanică. Fiica sa Iulia are cetățenie rusă și este domiciliată în Rusia; în momentul otrăvirii se afla în vizită la tatăl său.

Guvernul britanic a acuzat Rusia de tentativă de asasinat și a anunțat o serie de măsuri punitive, inclusiv expulzarea de diplomați ruși. Evaluarea oficială britanică a fost adoptată de alte 28 de țări, care au procedat în același mod, iar Rusia a ripostat prin expulzarea unui număr egal de diplomați; cu totul, au fost expulzați 342 de diplomați. Rusia a respins acuzațiile și a sugerat că Regatul Unit ar fi responsabil pentru otrăvire.

Prezentând cazul Skripal în Consiliul de Securitate al Națiunilor Unite, reprezentantul britanic a acuzat Rusia de "încălcare gravă a Convenției armelor chimice, prin omisiunea declarării programului noviciok. [...] Aceasta nu a fost o crimă obișnuită. A fost o utilizare ilegală a forței, o violare a Cartei Națiunilor Unite, baza ordinii legale internaționale." În dezbaterea care a urmat, reprezentantul Rusiei a respins acuzațiile și a sugerat că însuși guvernul britanic ar fi organizat atacul, într-un efort de a discredita Rusia:: "Nu a fost întreprinsă nicio cercetare sau dezvoltare sub titlul noviciok. [...] Foarte probabil, originea acestui agent sunt țările care au făcut cercetări asupra acestor arme, inclusiv Marea Britanie."

După trei săptămâni în condiție critică, Iulia și-a recăpătat cunoștința și a putut să vorbească; a fost externată la 12 aprilie. Serghei s-a aflat și el în condiție critică; și-a recăpătat cunoștința la o lună după atacul toxic și a fost externat la 18 mai.

Două cazuri de otrăvire similare au fost înregistrate la data de 30 iunie 2018, în Amesbury, la numai 11 km depărtare de Salisbury. Doi cetățeni britanici, Charlie Rowley și Dawn Sturgess, au fost spitalizați de urgență; poliția a stabilit că fuseseră otrăviți cu un agent toxic noviciok de același tip ca cel utilizat în cazul Skripal. Sturgess a decedat la 8 iulie, Rowley și-a recăpătat cunoștința cu două zile mai târziu.

La 5 septembrie 2018, Crown Prosecution Service a anunțat că doi cetățeni ruși au fost numiți ca suspecți și puși sub acuzare pentru otrăvirea lui Serghei și Iulia Skripal.

O ancheta publică britanică asupra morții lui Dawn Sturgess este programată în martie 2022.

Note

Legături externe

 Kim Sengupta: Salisbury poisoning: Woman among Russian hit squad of four identified as key suspects in Skripal novichok probe, The Independent, 19 iulie 2018 (accesat în 22 iulie 2018).
 Deborah Haynes și Ben Macintyre: Salisbury Skripal poisoning: 'Two suspects identified' over novichok attack on spy, The Sunday Times, 19 iulie 2018 (accesat în 22 iulie 2018).
 Jane Dalton: Novichok murder investigators seize hundreds of 'potentially contaminated' items, The Independent, 15 iulie 2018 (accesat în 22 iulie 2018).

Criminalistică
Toxicologie
Controverse politice
Incidente diplomatice

Cazul de otrăvire Serghei și Iulia Skripal


Paul Alexis (* 16. Juni 1847 in Aix-en-Provence, Département Bouches-du-Rhône; † 28. Juli 1901 in Levallois-Perret, Département Seine) war ein französischer Schriftsteller, Theaterautor und Journalist.

Leben
Nach einem Jurastudium in seiner Heimatstadt ging Alexis nach Paris, wo er ein enger Freund von Émile Zola und dessen Familie wurde. In Paris war er für mehrere Zeitungen mit Beiträgen, zum Teil anonym, tätig. Er schrieb unter anderem für die Zeitungen L'Avenir national, La Cloche, Le Cri du peuple, Gil Blas, Le Journal, und Le Voltaire.

Wirken
Alexis schrieb Romane und Novellen im naturalistischen Stil. Das gilt auch für seine Theaterstücke, von denen er einige mit Oscar Méténier schrieb. Zusammen mit Émile Zola gehörte er zu der Gruppe der sechs. Von Paul Cézanne stammt das Gemälde aus den Jahren 1869/1870 Paul Alexis liest Zola vor, das 2012 in schweizerischem Privatbesitz ist. Henry Céard bezeichnete Paul Alexis als Zolas Schatten.

Werke
Romane und Novellen:
 La Fin de Lucie Pellegrin. L'Infortune de M. Fraque. Les Femmes du Père Lefèvre. Journal de M. Mure. Éditions Gervais Charpentier, Paris 1880.
 Le Collage. Éditions Henry Kistemaeckers, Brüssel, 1883.
 Le Besoin d'aimer. Éditions Gervais Charpentier, Paris, 1885. (Text auch online)
 Trente romans. Le Cœur. La Chair. L'Esprit. Éditions Charpentier, Paris 1885. (Text auch online)
 L'Éducation amoureuse, Éditions Charpentier, Paris 1890, (Text auch online).
 Un amour platonique.Édition Librairie des publications, Paris 1886. (Text auch online)
 Madame Meuriot, mœrs parisiennes, Éditions Charpentier, Paris 1890. (Text auch online).
 La Comtesse. Treize symboles. Quelques originaux. 1897.
 Vallobra, Éditions Gervais Charpentier, Paris 1901. (Text auch online).

Theaterstücke:
 Celle Qu'on n'épouse pas. Komödie in einem Akt. UA: Théâtre du Gymnase, 8. September 1879, Paris.
 La Fin de Lucie Pellegrin. Stück in drei Akten. UA: Théâtre-Libre, 15. Juni 1888, Paris. Charpentier, 1888. (Text auch online)
 mit Oscar Méténier: Monsieur Betsy. Komödie in vier Akten. UA: Théâtre des Variétés, 3. März 1890, Paris. Charpentier, Paris.
 mit Oscar Méténier: Charles Demailly. Stück in vier Akten nach Edmond und Jules de Goncourt, UA: Théâtre du Gymnase, Paris, 19. Dezember 1892.
 mit Giuseppe Giacosa: La provinciale. UA: Théâtre du Vaudeville, 6. Oktober 1893.

sonstiges:
 Emile Zola: notes d'un ami. Avec des vers inédits de Émile Zola, Éditions Gervais Charpentier, Paris 1882.

Literatur
 Naturalisme pas mort: Lettres inédites de Paul Alexis à Emile Zola, 1871–1900. University of Toronto Press, Toronto 1971, ISBN 0-8020-5237-1.
 Katharina Schmidt: Ausstellungskatalog: Manet, Zola, Cézanne – das Porträt des modernen Literaten. zur Ausstellung im Kunstmuseum Basel. Hatje Cantz, Ostfildern-Ruit 1999, ISBN 3-7757-0823-5.

Weblinks

Dichterjurist
Literatur (Französisch)
Literatur (Frankreich)
Roman, Epik
Novelle
Drama
Journalist (Frankreich)
Zeitungsjournalist
Franzose
Geboren 1847
Gestorben 1901
Mann

Paul Alexis


الأندلس، منطقة من مناطق محافظة الفروانية في الكويت. سميت بهذا الاسم نسبة إلى مدينة الأندلس في إسبانيا. وتأسست المنطقة عام 1970.

أهم معالم المنطقة
 جمعية الأندلس الرئيسية.
 مجمع جمعية الأندلس.
 صالة الخرينج للأفراح.
 صالة الهيفي للأفراح.
 حديقة الرقعي العامة، تقع بمنطقة الأندلس.
 بيت التمويل الكويتي.
 بنك الكويت الوطني.
 البنك التجاري الكويتي.
 مستوصف الأندلس الصحي.
 مستشفى العلاج الطبيعي.
 مستشفى الأمراض السارية.
 والعديد من المساجد المنتشره بالمنطقة.
 وكذلك العديد من رياض الأطفال، والمدارس الابتدائية والمتوسطة والثانوية.

وأيضاً مكان الخدمات في المنطقة الأندلس حيث انه ما يازال قيد الإنشاء، ويقع بالقرب من منطقة الرقعي، مقابل حديقة الرقعي العامة، والتي تقع في منطقة الأندلس.

أماكن مأهولة في الكويت
مدن الكويت

الأندلس (الكويت)


La Copa Ciudad de Santiago 1993, fue la segunda edición correspondiente al torneo amistoso de fútbol Copa Ciudad de Santiago Se celebró en Santiago de Chile en febrero de 1993 y participaron Universidad de Chile, Universidad Católica, São Paulo y Dinamo Moscú.

La final fue disputada en el Estadio Nacional entre São Paulo y Universidad Católica, donde el triunfo fue para los brasileños por 3-0. Ambos equipos se volverían a enfrentar en las finales de la Copa Libertadores de ese mismo año.

Datos de los equipos participantes

Cuadrangular

Resultados

Semifinales

 Universidad Católica se impuso 6-5 mediante lanzamientos penales.

Tercer puesto

Final

Referencias

Copa Ciudad de Santiago

Copa Ciudad de Santiago 1993


Lactifluus marielleae é uma espécie de fungos basidiomycota ectomicorrízicos, endêmica da região sudeste do Brasil. Esta espécie vive em ambientes de Mata Atlântica em altitudes acima de 500 metros. Este fungo foi nomeado em homenagem à política e ativista Marielle Franco. Não há nome popular em português, sendo que essa espécie faz parte de um grupo de gêneros de fungos que, em inglês, são popularmente chamados de "milkcaps".

A espécie possui coloração alaranjada. O píleo possui de 2 a 9 centímetros de diâmetro, sendo inodor. As lamelas possuem de 1 a 4 milímetros de espessura. O estipe possui de 15 a 49 milímetros de comprimento e 5 a 17 milímetros de diâmetro. Seus basídios possuem dois ou quatro esporos.

Esta espécie encontra-se ameaçada (EN), de acordo com a IUCN, devido à perda da área e qualidade de seu habitat. A Mata Atlântica restante atualmente encontra-se altamente fragmentada e sofre de intensa interferência humana. L. marielleae possui cores vibrantes, sendo um fungo conspícuo, porém foram registrados pouquíssimas observações deste, portanto acredita-se que a população total não ultrapassa 2.500 indivíduos, sendo assim uma espécie rara.

Referências

marielleae

Lactifluus marielleae


Max Carl Adolf von Sydow (10 Nisan 1929 - 8 Mart 2020), hayatının son dönemlerinde Fransa'ya taşınan ve Fransız vatandaşı olan İsveçli aktördür. Avrupa ve Amerikan sinema, televizyon ve tiyatroda 70 yıllık bir kariyeri vardı, 150'den fazla filmde ve çok sayıda televizyon dizisinde birden çok dilde rol aldı. Fransız vatandaşı oldu ve hayatının son on yıllarını Fransa'da yaşadı.

Erken dönemi
Carl Adolf von Sydow, 10 Nisan 1929'da İsveç'in Lund şehrinde doğdu. Babası Carl Wilhelm von Sydow, Lund Üniversitesi'nde bir etnolog ve halk bilimi profesörüydü. Annesi Barones Maria Margareta Rappe bir öğretmendi. Von Sydow yarı Alman kökenliydi. Baba tarafından dedesi olan David Sydow ("von" veya "Von" aile soyadına sonradan eklendi), 1724'te Pomeranya'dan Kalmar bölgesine göç etti. Annesi de kısmen Pomeranya kökenliydi. Von Sydow bir Lutheran olarak yetiştirildi, ancak 1970'lerde agnostik oldu.

Kariyeri
Ingmar Bergman'ın filmlerinde yer alan Sydow, hem Bergman, hem de onun İsveç Film Enstitüsü tarafından keşfedilip çeşitli filmlerde başarılı bir şekilde kariyerine başlayınca, kısa zamanda tüm Avrupa ve dünya tarafından tanınan ve aranan isim oldu. Çoğunlukla gizemli ve casus rollerinde görülen von Sydow, Bergman'ın dram filmlerinde de, yer almıştır.

Max Von Sydow, İsveç'ten çıkan tek ve en iyi erkek oyuncu unvanını kazanmış bir isimdir. Kariyerinin en önemli filmlerinden olan 1957 yapımı Yedinci Mühür adlı Ingmar Bergman'ın filminde tüm dikkatleri üzerine çekti.

Ünlü Amerikalı yönetmen Sydney Pollack'ın 1975 yılında The Condor of Three Days (Akbabanın Üç Günü) adlı filmde Robert Redford ve Faye Dunaway ile birlikte, kötü adam rolünü başarılı bir şekilde canlandırır ve burada bir casusu oynar.

1973 senesinde, ünlü Yönetmen William Friedkin'in ilk Şeytan filminde, rahip rolünü üstlenmiştir. 1981 Senesine gelindiğinde ise, James Bond serisi filmlerinden olan, Never Say Never Again adlı filmde, Sean Connery ile başrolleri üstlenmiştir.

1981 yılında, Escape to Victory filminde Michael Caine ve Sylvester Stallone ile başrolleri üstlenmiştir. 1982 senesinde, Barbar Conan filminde Arnold Schwarzenegger ile birlikte oynamıştır. 1986 yılına gelindiğinde, Woody Allen'ın önemli filmleri arasında olan Hannah And Her Sister filminde, Michael Caine, Woody Allen ve Mia Farrow gibi önemli isimlerle oynamıştır.

1976 Yılında, ünlü İtalyan yönetmen Francesco Rosi'nin Cadaveri eccellenti filminde yine karanlık bir Adam rolünü canlandırmıştır.

Yine 1976 yılında, bir diğer önemli filmi ise Lanetliler Gemisi'dir ve burada da geminin hakimi ve baş kaptanını canlandırmıştır. Bu film ise, Faye Dunaway, Orson Welles ve Fernando Rey gibi o dönemin yıldız oyuncu kadrosundan oluşmuştur.

1975 senesinde Rus aktör Yul Brynner ile The Ultimate Warrior'da boy gösterdi. 1972 de yine bir casus filmi olan Embassy de, ünlü oyuncu Ray Milland ile birlikte oynadı.

1970 senesinde yine bir casus filmi olan ve dünyaca ünlü Amerikalı yönetmen John Huston'ın The Kremlin Letter filminde Richard Boone ve Orson Welles ise iyi bir performans sergiledi. 1968 yılında, ünlü İngiliz oyuncu Alec Guinness ile birlikte The Quiller Memorandum filminde oynadı. Yine 1968 yılında Ingmar Bergman'ın Vargtimmen adlı dram korku filminde, ünlü Norveçli güzel aktriss Liv Ullmann ile başrolleri paylaştı.

Dönemin önemli yönetmenlerinden, George Roy Hill'in 1966 yapımı Hawaii filminde, ünlü oyuncular Gene Hackman, Julie Andrewss ve Richard Harris ile birlikte oynadı. 1965 yılında tarihi bir film olan, The Greatest Story Ever Told da İs rolünü canlandırırken, Caroll Baker, Martin Landau, Charlton Heston ve Van Heflin gibi isimlerle filmde birlikte oynadı.

Max Von Sydow sinema kariyerinde 150'den fazla filmde rol almış ve genellikle casus filmleri ile ünlenmiş bir oyuncudur. Uzun boylu, donuk yüzlü, soğuk görünümü ile karakter oyunculuğu sunmuştur.

Özel hayatı ve ölümü
1 Ağustos 1951'de, aktris Christina Inga Britta Olin ile evlendi ve Claes ve Henrik adında iki erkek çocukları oldu. Her ikisi de babalarıyla Hawaii filminde oynamışlardır. Sydow ile Olin'in 1979 senesinde boşandılar. Bu ayrılıktan sonra, 30 Nisan 1997 günü, Fransız belgeselci Catherine Brelet ile evlendi. Bu evliliğinden de iki çocuğu oldu: Yves ve Cedric.

Von Sydow, Brelet ile evlendikten sonra Paris'e taşındı. 2002'de Fransa vatandaşı oldu ve o sırada İsveç vatandaşlığından vazgeçmek zorunda kaldı.

Von Sydow'un ya agnostik ya da ateist olduğu bildirildi. 2012 yılında bir röportajda Charlie Rose'a, Ingmar Bergman'ın kendisine ölümden sonra bir yaşam olduğunu göstermek için onunla iletişime geçeceğini söylediğini söyledi. Rose, von Sydow'a Bergman'dan haber alıp almadığını sorduğunda, onu duyduğunu söyledi, ancak bu ifadenin tam anlamı üzerinde daha fazla ayrıntıya girmemeyi seçti. Aynı röportajda, kendisini gençliğinde bir şüpheci olarak tanımladı, ancak bu şüphenin ortadan kalktığını ve Bergman'ın öbür dünyaya olan inancına katıldığını belirtti.

Max Von Sydow, eşiyle birlikle genellikle Paris şehrinde yaşamıştır. Kitap okumayı, müzik dinlemeyi ve bahçe işleriyle uğraşmak hobileri arasındaydı. 2002 yılından ölümüne kadar İsveç ve Fransız dostluğunu sürdürmeye devam etmiştir.

Von Sydow, 8 Mart 2020'de 90 yaşında Fransa'nın Provence kentindeki evinde öldü; ölümü ile ilgili hiçbir sebep belirtilmedi.

Filmografi

Kaynakça

Dış bağlantılar

A Max von Sydow home page
A swedish biography

1929 doğumlular
Lund doğumlular
İsveçli erkek sinema oyuncuları
İsveçli agnostikler
Bodil Ödülü sahipleri
En İyi Yönetmen Guldbagge Ödülü sahipleri
En İyi Erkek Oyuncu Guldbagge Ödülü sahipleri
2020 yılında ölenler
Fransa'da ölenler
Fransa vatandaşlığına kabul edilenler
Fransız erkek sinema oyuncuları
20. yüzyılda İsveçli erkek oyuncular
21. yüzyılda İsveçli erkek oyuncular
21. yüzyılda Fransız erkek oyuncular
Fransız agnostikler
İspanya'daki Fransız gurbetçiler
Fransız erkek dizi oyuncuları
Alman asıllı Fransızlar
İspanya'daki İsveçli gurbetçiler
İsveçli erkek dizi oyuncuları
İsveçli erkek tiyatro oyuncuları
Alman asıllı İsveçliler
En İyi Erkek Oyuncu AACTA Ödülü sahipleri
Avrupa Film Ödülleri En İyi Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
Eski Lüterciler
Fransa'daki İsveçli göçmenler

Max von Sydow


Pictet ist ein Einschlagkrater im Süden der Mondvorderseite, südlich des Mare Nubium, östlich des Kraters Tycho und westlich von Saussure. Der Krater ist stark erodiert und von den Ejekta des Tycho überlagert.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem Schweizer Naturwissenschaftler Marc-Auguste Pictet offiziell benannt.

Weblinks

 Pictet auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Pictet (Mondkrater)


Sissel Møller (født 2. oktober 1994) er en dansk mellem- og langdistanceløber. Hun startede med at dyrke løb i 2016 for Team CAUG Guadalajara i Spanien, hvorefter hun kom  hjem til Danmark og løb for Skive AM, hvor hun efter et par år skiftede til AGF Atletik. Hendes primære distancer er 5000 og 10.000 meter og så har hun især gjort sig meget gældende i Cross.

Personlige rekorder
10KM : 35.32 min
5KM: 17.11 min

Bedste resultater

Danske Mesterskaber:

 Dansk mester/Guld U23 10 km landevej 2016
 Dansk mester/Guld U23 Kort Cross 2016
 Sølv Danmarks Mesterskab Kort Cross 2016
 Sølv Danmarks Mesterskab 10.000 meter 2017
 Sølv Danmarks Mesterskab 10 km landevej 2018
 Bronze Danmarks Mesterskab Kort Cross 2018
 Bronze Danmarks Mesterskab Lang Cross 2018

Landholdsudtagelser

 Nordisk Mesterskab 10.000 meter nr. 6 2016
 Nordisk Mesterskab Cross – nr. 8 2016
 Nordisk Mesterskab 10.000 meter nr. 4 2017
 Udtagelse Dansk Landshold og deltagelse i Europa Mesterskaberne Cross 2017

Langdistanceløbere fra Danmark

Sissel Møller


Pelitören, Balıkesir ilinin Sındırgı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Balıkesir il merkezine 117 km, Sındırgı ilçesine 58 km uzaklıktadır.

Nüfus

Sındırgı'nın mahalleleri

Pelitören, Sındırgı


Peder Kjær-Andersen (født 23. februar 1935) er en tidligere dansk fodboldspillere, som spillede for AGFs guldalderhold i 1950erne.

Peder Kjær debuterede som blot 17-årig for AGF i 1952, og året efter på det danske U/21-landshold. I 1957 fik debut på A-landsholdet i en venskabskamp mod Island. Det blev til i alt tre A-landskampe.

Peder Kjær var med til at vinde DM-guld med AGF hele fire gange: I 1955, 1956, 1957 og 1960. Og han var også med til at vinde pokalfinalen med AGF tre gange, I 1957, 1960 og 1961. I 1957 scorede han på sidste spilledag det afgørende sejrsmål i et opgør mod Frem, der sikrede guldmedaljerne.

Referencer

Eksterne henvisninger

Personer fra Aarhus
Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldlandsholdsspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra AGF

Peder Kjær


Die Communauté de communes du Pays de Mirepoix ist ein französischer Gemeindeverband mit der Rechtsform einer Communauté de communes im Département Ariège in der Region Okzitanien.
Der bereits seit 1994 bestehende Gemeindeverband wurde am 31. Dezember 2013 unter Einbeziehung der Communauté de communes de la Moyenne Vallée de l'Hers neu gegründet und umfasst nunmehr 33 Gemeinden.

Mitgliedsgemeinden

Quellen

Pays de Mirepoix
Gegründet 2013


Gregório II (; ) foi um patriarca grego ortodoxo de Antioquia entre 610 e 620. Sucedeu , que foi morto num motim de judeus no ano anterior, e foi sucedido por .

Bibliografia

Patriarcas grego ortodoxos de Antioquia
Clérigos do Império Bizantino do século VI
Patriarcas do Império Bizantino do século VII

Gregório II de Antioquia


Die Saison 2012/13 der 2. Fußball-Bundesliga war die 39. Spielzeit der zweithöchsten deutschen Spielklasse im Männerfußball. Sie begann am 3. August 2012 und endete am 19. Mai 2013. Die Relegationsspiele zwischen dem Sechzehnten der Bundesliga und dem Dritten der 2. Bundesliga waren für den 23. und 27. Mai 2013, die Spiele zwischen dem Sechzehnten der 2. Bundesliga und dem Dritten der 3. Liga für den 24. und 28. Mai 2013 angesetzt. Vom 18. Dezember 2012 bis zum 31. Januar 2013 wurde die Saison durch eine Winterpause unterbrochen.

Veränderungen zur Vorsaison
Anstelle der Aufsteiger SpVgg Greuther Fürth, Eintracht Frankfurt und Fortuna Düsseldorf waren der 1. FC Köln und 1. FC Kaiserslautern dabei, genauso wie Hertha BSC, das nach einem Bundesligajahr über die Relegation wieder abgestiegen war.

Alemannia Aachen, Hansa Rostock und der Karlsruher SC hatten die Liga in Richtung 3. Liga verlassen. Dafür gab es mit dem SV Sandhausen und VfR Aalen gleich zwei Debütanten. Der dritte Aufsteiger, Jahn Regensburg, hatte bisher nur in der Saison 2003/04 in der eingleisigen 2. Liga gespielt.

Saisonverlauf

Aufstiegskampf
Im Aufstiegsrennen fielen die meisten Entscheidungen frühzeitig. Hertha BSC wurde seinem Favoritenstatus gerecht und musste nur zwei Saisonniederlagen hinnehmen. Bereits am 30. Spieltag konnten die Berliner ihren erneuten Wiederaufstieg feiern und sicherten sich überlegen die Meisterschaft. Einen Spieltag später stand auch Eintracht Braunschweig als direkter Aufsteiger fest. Den Grundstein für den zweiten Aufstieg in zwei Jahren hatten die Niedersachsen in der starken Hinrunde gelegt, in der sie mit 40 Punkten Herbstmeister wurden.

Auch der Einzug des 1. FC Kaiserslautern in die Relegation stand vorzeitig nach dem 33. Spieltag fest. Die Pfälzer hatten seit dem 9. Spieltag fast durchgängig unter den Top 3 gestanden, lediglich am 27. Spieltag war der 1. FC Köln vorbeigezogen. Die Domstädter konnten im direkten Duell am folgenden Spieltag aber mit 3:0 bezwungen werden. Den Aufstieg verpasste Kaiserslautern aber, weil man beide Duelle mit 1899 Hoffenheim verlor.

Abstiegskampf
Zum Ende einer abwechslungsreichen Hinserie war Jahn Regensburg auf dem letzten Platz gelandet und konnte diesen Platz fortan nicht mehr verlassen. In der zweiten Saisonhälfte sammelte man nur noch sieben Punkte. Mitaufsteiger SV Sandhausen erging es nur unwesentlich besser; der SVS belegte in der Rückrunde – mit Ausnahme der 21. Spielrunde – durchgängig den zweiten direkten Abstiegsplatz. Beide standen nach dem 31. bzw. 32. Spieltag als Absteiger fest. Lediglich der Kampf um den direkten Klassenverbleib blieb bis zum Schluss offen. Überraschend spielte der VfL Bochum lange Zeit gegen den Abstieg, konnte sich aber am 33. Spieltag retten. Die Entscheidung fiel zwischen den beiden sächsischen Vertretern Erzgebirge Aue und Dynamo Dresden, das den überwiegenden Teil der Rückrunde auf Platz 16 verbracht hatte. Aue gewann in Sandhausen, sodass Dynamo trotz des Sieges gegen Regensburg in die Relegation musste. Dort setzten sich die Sachsen aber als erster Zweitligist seit ihrer Wiedereinführung gegen den VfL Osnabrück durch.

Nach Beendigung der Saison wurde dem MSV Duisburg überraschend die Lizenz entzogen, sodass der MSV in die 3. Liga absteigen musste. Weil sich Dresden bereits über die Relegation gesichert hatte, durfte der SV Sandhausen in der Liga verbleiben.

Statistiken

Abschlusstabelle

Kreuztabelle
Die Kreuztabelle stellt die Ergebnisse aller Spiele dieser Saison dar. Die Heimmannschaft ist in der linken Spalte, die Gastmannschaft in der oberen Zeile aufgelistet.

Relegation
Die beiden Relegationsspiele zwischen dem Sechzehnten der Bundesliga und dem Dritten der 2. Bundesliga wurden am 23. Mai 2013 und am 27. Mai 2013 ausgetragen.

|-
| colspan="5"| Damit blieb der 1. FC Kaiserslautern in der 2. Bundesliga.
|}

Die beiden Relegationsspiele zwischen dem Sechzehnten der 2. Bundesliga und dem Dritten der 3. Liga wurden am 24. Mai 2013 und am 28. Mai 2013 ausgetragen, erstmals gewann der Zweitligist.

|-
| colspan="5"| Damit blieb Dynamo Dresden in der 2. Bundesliga.
|}

Tabellenverlauf

Die Nummer vor dem Vereinsnamen gibt die Abschlussposition an, um die Zuordnung zu erleichtern.

Torschützenliste
Bei gleicher Anzahl von Treffern sind die Spieler alphabetisch geordnet.

Zuschauertabelle
Die Sortierung erfolgt nach dem Zuschauerschnitt (pro Spiel).

Spielstätten
Die Spielstätten sind nach der Kapazität geordnet.

Trainerwechsel

Einzelnachweise

2012 13
Fußballsaison 2012/13

2. Fußball-Bundesliga 2012/13


TMNT (සමහරක් රටවල Teenage Mutant Ninja Turtles ලෙස දන්නා) යනු Teenage Mutant Ninja Turtles අධිකාරිය මත පදනම් වූ 2007 චිත්‍රපටියකි. එම චිත්‍රපටිය මඟින් ෂ්රෙඩර් ඉදිරියේ ඔවුන්ගේ පරාජයෙන් පසු මෙම සූර වීර ඉබ්බන් වෙන් වෙන්ව ජීවත් වන ආකාරය පෙන්නුම් කරයි. මේ අතරතුර නිව් යෝර්ක් නගරයේ යම් අසාමාන්‍ය දෙයක් සිදු වෙයි. පුරාතන සත්වයින්ගෙන් යුත් හමුදාවක් විසින් ලෝකය අකර්මන්‍ය කිරීමට සැරසෙන අතර එය බේරා ගැනීම සඳහා මෙම සූර වීර ඉබ්බන් නැවත එකතු විය යුතුය.

මෙය පරිගණකය මඟින් නිෂ්පාදනය කරන ලද රූපවලින් යුත් (Imagi සජීවීකරණ ස්ටුඩියෝව මඟින්) ප්‍රථම Teenage Mutant Ninja Turtles චිත්‍රපටිය විය. මීට පෙර චිත්‍රපටි සජීවී ක්රියාදාම්වලින් යුක්ත විය. මෙය මෙම කාණ්ඩයේ 4 වන චිත්‍රපටිය වූ අතර වසර 14 කට පසු ආ පළමුවැන්න විය. මීට පෙර චිත්‍රපටිය නිදහස් වූයේ 1993 දීය. කාලානුක්රමිකව චිත්‍රපටිය ප්රදර්ශනය වූයේ මුල් චිත්‍රපටිවලට පසුවය. මෙම චිත්‍රපටිය 2007 මාර්තු 23 වනදා නැඟෙනහිර යුරෝපානු රටවල් ගණනක හා ආසියානු රටවල්වල, 2007 මාර්තු 23 වනදා එක්සත් ජනපදයේ, කැනඩාවේ හා එක්සත් රාජධානියේ හා 2007 අප්රේල් 5 වනදා ඔස්ට්‍රලියාවේ දී නිකුත් කරන ලද අතර ඉන් පසුව අනෙකුත් රටවල් විශාල ප්රමාණයක ද නිකුත් කිරීම ද සිදු විය. එහි විවෘත කිරීමේ දී සති අන්තයේ දී එය එක්සත් ජනපදයේ #1 චිත්රපටිය විය. එමඟින් ගෙන එන ලද ආදායම ඩොලර් මිලියන 25.45ක් විය.

එම චිත්‍රපටියේ ඉබ්බන් 4 දෙනා (ලියනාඩෝ, ඩොනටෙලෝ, රෆායෙල් හා මයිකල් ඇන්ජෙලෝ මෙන්ම ස්ප්ලිටර්, සැසී ජෝන්ස් හා ඒප්රිල් ඕනීල් පෙනී සිටී) එහි ප්‍රධාන දුෂ්ටයන් වන්නේ මැක්ස් වින්ටර්ස්, කරයි හා ෆුට් ක්ලෑන්ය. මෙහි කටහඬවල් ක්රිස් ඉවාන්ස්, සාරා මිචෙල් ජෙලර්, ෆ්රැට්රික් ස්ටූවර්ට් හා සිං ෂියි විසින් සපයනු ලැබේ. මෙය මාර්කෝ ඉවමට්සුගේ අවසාන චිත්රපටිය ද විය.

ඉංග්‍රීසි-භාෂා චිත්‍රපට
චිත්‍රපට

TMNT (චිත්‍රපටිය)


Prattville er en by i den centrale del af staten Alabama i USA. Byen ligger i Autauga County og Elmore County og er administrativt centrum for Autauga County. Byen har  indbyggere.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Prattvilles hjemmeside

Byer i Alabama

Prattville (Alabama)


An Graphephorum in uska genus han Liliopsida. An Graphephorum in nahilalakip ha familia nga Poaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Graphephorum

Graphephorum


Jeremy Bernard Corbyn (født 26. maj 1949 i Chippenham i Wiltshire) er en britisk politiker og tidligere partileder af Labour (2015-2020). Han har været medlem af Underhuset siden 1983. Han tilhører partiets venstrefløj og er erklæret socialist.

Ved det britiske parlamentsvalg i 2019 opnåede Labour blot 32% af stemmerne og vandt kun 202 pladser i Underhuset, det laveste antal siden 1935. Kort efter meddelte Corbyn, at han ikke ville lede Labour til det næste valg, hvilket udløste et formandsvalg i Labour, som blev vundet af Keir Starmer.

Under Corbyns lederskab af Labour opstod kritik af Labours håndtering af antisemitisme internt i partiet. Da en intern undersøgelsesrapport om antisemitisme i Labour blev offentliggjort kommenterede Corbyn antisemitismeproblemet som værende "dramatisk overvurderet af politiske grunde af vore modstandere indenfor og udenfor partiet". Udtaltelensen medførte, at Corbyns medlemskab af partiet blev suspenderet den 30. oktober 2020. Efter at Corbyn "præciserede" sine kommentarer, blev suspensionen af medlemskabet ophævet, men Keir Starmer fratog Corbyn sit tilknytningsforhold til Labours gruppe i Underhuset.

Politiske holdninger
Corbyn har kritiseret EU i stærke vendinger. Blandt andet kaldte han unionen for en "frimarkedsklub, der truer arbejdernes rettigheder". I EU-spørgsmålet skiftede han dog standpunkt, da han blev partileder, og støttede kampagnen for fortsat EU-medlemskab ved folkeafstemningen i juni 2016. Corbyn mener derudover, at skatterne bør hæves, samt er han imod alle former for nedskæringspolitik. Han ønsker at låne til store investeringer, og mener, at de britiske jernbaner bør renationaliseres. I løbet af sine 32 år som medlem af det britiske underhus har Corbyn stemt imod partiets linje mere end 500 gange.

Corbyn tilkendegav i en tale i 2011, at NATO udgjorde en "væsentligt problem" og at organisationen er en trussel med verdensfreden. Senere skiftede Corbyn dog standpunkt, da han blev leder af Labour.

Partileder-valget i 2015
Valget af Corbyn som partileder i 2015 blev set som en af de største politiske sensationer i britisk politisk historie. Posten som Labours leder blev ledig, da Ed Miliband gik af i maj 2015.

Urafstemningen om posten startede den 14. august 2015. Den 12. september 2015 blev det offentliggjort, at Jeremy Corbyn havde fået 59,5 procent af stemmerne, og dermed var valgt som Labours leder.

De resterende stemmer fordelte sig med 19,0 procent til Andy Burnham, 17,0 procent til Yvette Cooper og 4,5 procent til Liz Kendall.

Samme dag som resultatet af folkeafstemningen om Storbritanniens medlemskab af EU blev offentliggjort, fremsatte to parlamentsmedlemmer fra Labour, Margaret Hodge og Ann Coffey, et mistillidsvotum til Corbyn som leder af partiet. Et nyt partiledervalg blev afholdt 24. september 2016, hvor Corbyn vandt med 61,8 procent af stemmerne.

Indenfor Labour har han været omstridt, og hans valg er blandt andet kritiseret af de tidligere partiledere Tony Blair og Gordon Brown. Tolv ministre i Labours skyggekabinet udtalte, at de ikke ønsker at fastholde deres plads under Corbyn.

Medlem af Underhuset

Siden 1983 har Jeremy Corbyn været medlem af Underhuset for Islington Nord i Indre London.

Referencer

Eksterne henvisninger

 www.jeremyforlabour.com, personlig hjemmeside

Partiledere for Labour (UK)
Leder af den officielle opposition (UK)
Medlemmer af Underhuset

Jeremy Corbyn


An Hylophila orientalis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Hylophila orientalis in nahilalakip ha genus nga Hylophila, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hylophila

Hylophila orientalis


Eksplozija u Zmijonoščevom superskupu je eksplozija koju su zabilježili znanstvenici u Zmijonoščevom superskupu. Najjača je eksplozija u povijesti od velikog praska. Pet puta je jača od prijašnjeg rekordera, (izuzme li se veliki prasak), erupciju u skupu MS 0735.6+7421 ().
Smatra se da je nastala u 390 milijuna svjetlosnih godina udaljenoj supermasivnoj crnoj rupi. Vjeruje se da je iza nje ostala divovska udubina u Zmijonoscu. Golemo oslobađanje energije primijetili su jer su promatrali neuobičajeno zakrivljen rub golemi skup galaktika. Pitanje moguće eksplozije iskrsnulo je prvi put 2016. godine u studiji koju je predvodio Norbert Werner, koji je ispitivao slike uhvaćene Nasinom promatračnicom X-zraka Chandrom. Werner i kolege izvijestili su o čudnom zakrivljenom rubu u skupu. Rad nije utvrdio eksploziju, ali izračunali su kolika bi ta eksplozija morala biti. Prve su ocjene bila da je to zbog goleme skupine tisuća odvojenih galaksija između kojih konfluiraju vrući plinovi i tamna tvar. Nakon otkrića ovog praska smatraju da je mogući uzrok golema šupljina unutar plinova koji su u tom galaktičkom skupu, nastala kao posljedica emisija iz središnje crne rupe. Današnje objašnjenje nije iz prve izgledalo najbolje zbog vrlo velike udubine, u koju može stati 15 naslaganih Kumovih slama. Međutim podatci pribavljeni promatranjima teleskopima Murchison Widefield Array (MWA) u Australiji i Giant Metrewave Radio Telescope (GMRT) u Indiji potvrdila su im teoriju. Rad je objavljen pod naslovom Discovery of a Giant Radio Fossil in the Ophiuchus Galaxy Cluster u znanstvenom časopisu The Astrophysical Journal
27. veljače 2020. godine. Preprint je dostupan preko arXiv.org.

Kombinirani podatci pokazuju da je zakrivljeni rub doista dio zida udubine, zato što mu granice obiluju radijskim zračenjem. Emitirani valovi po svoj prilici nastali su kad je prasnula crna rupa i time je ubrzalo elektrone do brzine blizu svjetlosne. Podatci o radio zračenjima pristaju u X-zrake kao ruka u rukavici, opisali su znanstvenici. Čini se da je prestala eksplozija, jer zabilježeni radiovalovni podatci ne dokazuju izbacivanje mlaza u tijeku.

Udubina je široka 100 milijuna svjetlosnih godina. Eksplozijom je izbačen oko 270 milijuna sunčevih masa.

Izvori

Promatračka astronomija
Rendgenska astronomija

Eksplozija u Zmijonoščevom superskupu


Zafer Bayramı, 30 Ağustos 1922'de Dumlupınar'da Atatürk'ün başkumandanlığında zaferle sonuçlanan Büyük Taarruz'u anmak için Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde her yıl 30 Ağustos günü kutlanan resmî ve ulusal bir bayram.

Atatürk'ün başkomutanlığında yapıldığı için Başkomutanlık Meydan Muharebesi adıyla da bilinen Büyük Taarruz'un başarıyla sonuçlanmasından sonra Yunan orduları İzmir'e kadar takip edilmiş; 9 Eylül 1922'de İzmir'in kurtarılmasıyla Türk toprakları Yunan işgalinden kurtulmuştur. İşgal birliklerinin ülke sınırlarını terk etmesi daha sonra gerçekleşse de, 30 Ağustos sembolik olarak ülke topraklarının geri alındığı günü temsil eder. İlk kez 1924 yılında Afyon'da Başkumandan Zaferi adıyla kutlanan 30 Ağustos günü, Türkiye'de 1926'dan beri Zafer Bayramı olarak kutlanmaktadır.

Arka plan
Büyük Taarruz, Kurtuluş Savaşı sırasında Türk ordusunun işgalci güçlere son ve kesin darbeyi vurmasını sağlamak ve Anadolu'dan atmak için düşünülüp planlanan gizli bir harekât idi. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin 20 Temmuz 1922'deki oturumunda kendisine dördüncü kez olmak üzere Başkomutanlık yetkisi verilen Atatürk, taarruz kararını Haziran ayında almış ve hazırlıkları gizli olarak yürütmüştü. Büyük Taarruz Ağustos'un 26'sını 27'sine bağlayan gece Afyon'da başlamış, Aslıhan civarında kuşatılan düşman birliklerinin Mustafa Kemal Paşa'nın bizzat idare ettiği Dumlupınar Meydan Muharebesi'nde imha edilmesi ile Türk ordusunun zaferiyle sonuçlanmıştı.

Bayramın geçmişi
30 Ağustos günü, ilk kez 1924'te Dumlupınar'da Çal Köyü yakınlarında Cumhurbaşkanı Atatürk'ün katıldığı bir törenle Başkumandan Zaferi adıyla kutlanmıştır. Zaferi kutlamak için iki yıl beklemenin en önemli nedeni 1923 yılının yeni Türkiye açısından hem ulusal hem de uluslararası alanda yoğunluğun had safhada olmasıydı.

Çal köyünde gerçekleşen ilk törende Atatürk, millî ruhun canlı tutulmasının önemini vurgulamış ve Meçhul Asker Abidesi'nin temelini eşi Latife Hanım ile beraber atmıştır.

Başkumandan Zaferi 1926'dan itibaren Zafer Bayramı olarak kutlanmaktadır. 1 Nisan 1926'da kabul edilen Zafer Bayramı Kanunu'nda 30 Ağustos Başkumandan Muharebesi gününün Cumhuriyet ordu ve donanmasının Zafer Bayramı olduğu, her yıl dönümünde bu bayram gününün kara, deniz ve hava kuvvetleri tarafından kutlanacağı belirtilir. Aynı yıl, dönemin Savunma Bakanı Recep Peker'in yayınladığı bir genelge ile bayram törenlerinde neler yapılacağı detaylı bir şekilde belirtilmiştir. Ancak 1930'ların ortalarına kadar ilk tören gibi üst düzeyde gerçekleşen Büyük Zafer kutlaması veya anma töreni yapılmamıştır. Hava Kuvvetlerinin ülke savunmasında önemli bir yeri olması nedeniyle, Tayyare Cemiyeti de 30 Ağustos tarihini "Tayyare Bayramı" olarak adlandırmıştır.

Zafer Bayramı için özellikle 1960'lardan itibaren daha kapsamlı ve katılımlı bir şekilde kutlamalar yapılmaya başlanmıştır. 30 Ağustos, Türkiye'de askerî okulların mezuniyet törenlerini yaptıkları gün olmuştur; ayrıca tüm subay ve astsubay rütbe değişiklikleri bu tarihte geçerli olmaktadır. Zafer Bayramı uzun yıllar Genelkurmay Başkanı'nın tebrikleri kabul ettiği bir bayram olarak kutlanmış; bu durum Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün Başkomutan sıfatıyla kutlamalara ev sahipliği yaptığı 2011 yılından itibaren değişmiştir.

Kutlamalar

30 Ağustos günü, Türkiye'de resmî tatildir. Zafer Bayramı'nda başkent Ankara'da ve Ankara dışında gerçekleştirilen kutlama ve törenler, "Ulusal ve Resmi Bayramlar ile Mahalli Kurtuluş Günleri, Atatürk Günleri ve Tarihi Günlerde Yapılacak Tören ve Kutlamalar Yönetmeliği" ile düzenlenmiştir. 2012 yılında yenilenen bu yönetmeliğe göre:

 Zafer Bayramı törenleri, Dışişleri Bakanlığı Protokol Genel Müdürlüğünce, Genelkurmay Başkanlığıyla koordine edilerek yürütülür.
 Törenler 30 Ağustos günü saat 07.00'de başlar ve saat 24.00'te son bulur. Saat 12.00'de başkentte yirmi bir pâre top atışı yapılır.
 Cumhurbaşkanı Anıtkabir'i ziyaret ederek çelenk koyar; cumhurbaşkanlığında tebrikleri kabul edilir, törene katılanların ve halkın bayramı kutlanır. Zafer Bayramı resepsiyonu Cumhurbaşkanı tarafından verilir.
 Başkent dışında Atatürk anıt veya büstüne mülki idare amiri, garnizon komutanı ve belediye başkanı tarafından çelenk konulur. Mülki idare amiri makamında garnizon komutanı ve belediye başkanı ile birlikte tebrikleri kabul eder. Törene katılanların ve halkın bayramı kutlanır, İstiklal Marşı ile birlikte bayrak göndere çekilir. Tören geçişi mülki idare amiri, garnizon komutanı ve belediye başkanı tarafından şeref tribününden selamlanır. Zafer Bayramı resepsiyonu vali tarafından verilir.

2015 yılında terör olayları nedeniyle kutlamalar sadece çelenk koyma ve tebrikleri kabul şeklinde icra edilmiş; diğer şenlik, konser, eğlence ve kutlama faaliyetleri gerçekleştirilmemiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Ulusal Bayramlar ve Genel Tatiller Hakkında Kanun

Türk millî bayramları
Zafer Bayramı
Zafer Bayramı
Zafer Bayramı
Ağustos'ta belirli gün ve haftalar
Zafer günleri

30 Ağustos Zafer Bayramı


Oșani (    Archangelos: până la 1925: Όσσιανη, Osiani;  în meglenoromână : Ossiani) este sat în Meglen, regiunea Macedonia Centrală din Grecia .

Geografie și locație
Satul este situat la sud-vest de orașul Gevgelija și la sud-est de Nânta, pe versanții nordici ai Muntelui Paic, la o altitudine de 820 de metri.

Este situat la 33 km nord-est de Exaplamanos . La nord-vest de Oșani se află Muntele Cosuf, iar la sud este vârful Kozjak. La est se află satul mare meglenoromân Liumnița .

Istorie
Săpăturile arheologice în 1973 au descoperit o necropolă din perioada romană târzie. Scriitorii bizantini au scris despre satul Hostani sau Hostianes (Χωρεσινη, Χωρισμένες).

Satul a fost întotdeauna locuit de meglenoromâni și nu a suferit modificări etnice până în prezent.

La sfârșitul secolului al XIX-lea, Oșani era unul dintre marile sate meglenoromâne din Meglen . Conform tradiției, a fost fondată de locuitorii a șapte sate.

În Oșani, propaganda românească a început să apară, iar meglenoromânii din sat au început să se afirme ca atare și să renunțe la propaganda greacă. În sat în perioada 1895-1896 a fost înființată un comitet al WMORO  iar sătenii au promovat campania lui Ivancio Karasuliata, care a dus la moartea a 20 de persoane din sat în 1905 și la diferite condamnări la închisoare.  În 1905, antarții greci au atacat mănăstirea Oșani și l-au ucis pe stareț.  Starețul mănăstirii a devenit ofițerul grec Mikhail Anagnostakos .

În 1925, satul a fost redenumit Archangelos ( Αρκαγγέλος ), în conformitate cu numele sfânt al mănăstirii Oșani situată în imediata vecinătate.

Economie
Ocupația principală a locuitorilor este creșterea animalelor din cauza pășunilor spațioase pe care le are în sat, precum și agricultura. Aici, cartoful are un succes, dar și castanul, nucul, ciresul și mărul, care cresc și produc randamente foarte mari.

În ultimul timp turismul se dezvoltă în sat.

Demografie
Potrivit statisticilor lui Vasil Kănciov (" Macedonia, etnografie și statistică "), în 1900, în Oșani locuiau 1.500 de creștini meglenoromâni .   Potrivit datelor secretarului exarhatului bulgar Dimităr Mișev (" La Macédoine et sa Population Chrétienne "), în 1905 erau 1260 de meglenoromâni și o școală meglenoromână.

În 1920, Oșani a fost înreegistrat cu 200 de case meglenoromâne.

Conform recensământului din 1913 a avut o populație de 1219 de locuitori. În timpul primului război mondial, datorită proximității acțiunilor militare, satul a fost distrus și locuitorii săi au fost deportați forțat în centrul Bulgariei de autoritățile bulgare. Unii dintre locuitori nu au revenit nici după încheierea războiului, astfel încât în 1920 satul a fost înregistrat doar cu 826 de locuitori. În 1925, aproximativ 85 de familii au plecat în România, care s-au așezat în Dobrogea. Din cauza numărului mare de familii emigrate, în 1928, doar 786 de locuitori locuiau în Oșani (în acest număr au fost de asemenea numărați soldații din compania staționată a armatei de frontieră din Grecia), iar în Oșani în 1940 erau 980 de locuitori. Satul nu a suferit în războiul civil, fapt care nu a determinat o reducere semnificativă a populației. În 1951, 879 au fost înregistrate, în 1961 840, în 1971 764, în 1981, 709, iar în 1991, 666 de locuitori.

Oșani este în prezent cel mai mare sat meglenoromân. Potrivit unui raport din 1993, satul este pur meglenoromân, iar limba meglenoromână este vorbită foarte mult.

În recensământul efectuat în 2001, satul a fost înregistrat cu 686 de locuitori. În ultimul recensământ efectuat în 2011 în Grecia, satul a fost înregistrat cu 623 de locuitori.

 Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Auto-guvernare și politică

Din 1919, satul a fost o comună independentă în Meglen, cu o suprafață de 66 de kilometri pătrați.  În 1928, satul mănăstirii Oshin "Sf. Arhanghelul Mihail ". În 1956, Oshin a fost adăugat la pământul fostului sat Leskovo . În 1997, comuna Oșani a fost anexată la fostul municipiu Exaplamanos.  În 2011, prefectura Exaplamanos a devenit parte a municipiului mai mare din Meglen .

Satul aparține de comuna Exaplamanos, cu sediul în satul cu același numedin Meglen, în prefectura Pella . În același timp, satul face parte din comuna Oșani, care este singurul sat.

Instituții

 Stația de poliție

Repere culturale și naturale

 Biserici

 Biserica "Sf. Nicolae " - biserica principală din sat, frescă în anul 1842. de la maeștrii Krusevo Atanas și Naum;

 Mănăstiri

 Mănăstirea Oșani - reperul satului;

Evenimente regulate

 6 septembrie - un târg mare la Mănăstirea Oșani

Referințe

Meglenoromâni
Românism
Românime
Pages with unreviewed translations

Oșani


ගලවා ගැනීමේ පුරා විද්‍යාව (සමහරක් විට වැලැක්වීමේ හෝ ගොඩගැනීමේ පුරා විද්‍යාව හෝ සංස්කෘතික ප්‍රබව කළමණාකරණය ලෙස හඳුන්වන) යනු අවධානයට බඳුන් වී ඇති ප්‍රදේශයක් ජලයෙන් යට කිරීම සඳහා වේල්ලක් තැනීම වැනි තැනීමක් හෝ අනෙකුත් දියුණු කිරීමක් මඟින් තර්ජනයට ලක් වී ඇති හෝ අනාවරණය වූ ප්‍රදේශවල සිදු කරන පුරා විද්‍යාත්මක සමීක්ෂණයක් හෝ කැනීමකි. සාම්ප්‍රදායික සමීක්ෂණ හා කැනීම් මෙන් නොව ගලවා ගැනීමේ පුරා විද්‍යාව යම් වේගයකින් සිදු කළ යුතු වේ.

ගලවා ගැනීමේ පුරා විද්‍යාවට උදාහරණ ලෙස, ඕනෑම සොයා ගැනීමක් ස්වාස්ථික සංරක්ෂණය හෝ ෙගාඩනැඟිල්ලක් යට පිහිටි කැනීම් නොකරන ලද ප්‍රදේශයක් සංරක්ෂණ සඳහා පියවර ගැනීම ඇතුළත් විය හැකිය. වසර ගණනක් පුරාවට ජීවත් වීම නිසා අතිශයින් වැළලී ගිය ප්‍රදේශවලින් නාගරික ප්‍රදේශ සාමාන්‍යයෙන් ගලවා ගැනීමේ පුරා විද්‍යාව සඳහා වස්තු බවට පත් වේ.

මුල් කාලීන කටයුතුවලදී අවධානය‍යොමු වූයේ මහා පරිමාණ යන්ත්‍ර සූත්‍ර යොදා ගෙන ගලවා ගැනීම් කැනීම් සිදු කළ හැකි සංවිධාන පිහිටුවීම කෙරෙහිය. පුරා විද්‍යාඥයින් තැනීම්කරුවාගේ අවශේෂ වාර්තා කිරීම සඳහා අවස්ථාව සපයා දීමේ හොඳ හිත මත රඳා පැවති කටයුතු සිදු කරන ලද වඩා නූතන භාවිතයේ දී පුරා විද්‍යාත්මක සමීක්ෂණය, සැලසුම් ක්‍රියාවලියක් හෝ ගොඩනැඟීම් නීතියක් මඟින් අවශ්‍ය විය හැකිය. (එක්සත් රාජධානියේ PPG 16 සමඟ වැනි) කොන්ත්‍රාත්තු හෝ වානිජමය පුරා විද්‍යාව, දේශීය නීති හා සැලසුම් කිරීමේ නීති සමඟ එකඟ වීම සඳහා වූ කැනීම්කරුවන්ගේ අවශ්‍යතාවලට ගැලපෙන පරිදි සේවා සපයා දීම සිදු කරනු ලබයි. (විශේෂයෙන් එක්සත් ජනපදයේ)

වසර ගණනක් පුරාවට මිනිසුන්ගේ අවධානය තිබුණේ භූමිය තුළ වූ පුරා විද්‍යාත්මක සාක්ෂි කෙරෙහිය. කෙසේ නමුත් කර්මාන්තමය පුරා විද්‍යාවේ ක්‍රමයෙන් වැඩි වන ජනප්‍රියත්වයත් සමඟ ගොඩනැඟිලිවල වර්තමාන අවශේෂ වාර්තා කිරීම තුළින් ගලවා ගැනීමේ පුරා විද්‍යාව සිදු කළ යුතු වේ. (බිඳ හෙලීමට පෙර)

ගලවා ගැනීමේ පුරා විද්‍යාව යන වදන මෙන්ම එම ක්‍රියාවලිය උතුරු ඇමරිකාවට, දකුණු ඇමරිකාවට, බටහිර යුරෝපයට හා නැ‍ඟෙනහිර ආසියාවට (විශේෂයෙන් එක්සත් ජනපදය, එක්සත් රාජධානිය, කොරියාව හා ජපානය) සීමා වී තිබේ. ජර්මනිය වැනි බොහෝමයක් යුරෝපීය රටවල් ගලවා ගැනීමේ කැනීම් සිදු කරනු නොලබයි. (එනමුත් එම රටවල පර්යේෂණාත්මක පුරා විද්‍යාව ක්‍රියාත්මක වේ) මැද පෙරදිග වූ බොහොමයක් ගලවා ගැනීමේ පුරා විද්‍යා ව්‍යාපෘති සාමාන්‍යයෙන් හඳුන්වනු ලබන්නේ ගොඩගැනීමේ පුරා විද්‍යාව ලෙසය.

මෙයද බලන්න

 රෙස්කියු (බ්‍රිතාන්‍ය පුරාවිද්‍යාත්මක භාරය)
 සංස්කෘතික උරුම කළමනාකරණය
 ෂවල්බම්

ආශ්‍රිත

වැඩිමනත් කියවීම්

 Thomas W. Neumann and Robert M. Sanford, Practicing Archaeology: A Training Manual for Cultural Resources Archaeology. Rowman and Littlefield Pub Inc, August, 2001, hardcover, 450 pages, ISBN 0-7591-0094-2
 Thomas W. Neumann and Robert M. Sanford, Cultural Resources Archaeology: An Introduction. Rowman and Littlefield Pub Inc, December, 2001, trade paperback, 256 pages, ISBN 0-7591-0095-0

External links
 Shovel Bums R. Joe Brandon's free jobs in archaeology and CRM service, archaeology & CRM field schools, and archaeology and CRM gear.

Archaeological sub-disciplines
Methods and principles in archaeology
පුරාවිද්‍යාව
ගලවා ගැනීමේ පුරා විද්‍යාව

පරිත්‍රායී පුරා විද්‍යාව


Joachim Klapczynski (* 15. September 1929 in Freital; † 10. September 2006 in Sanne) war ein deutscher Funktionär der DDR-Blockpartei LDPD und von 1974 bis 1990 Bürgermeister in Eisenach.

Werdegang
Der gelernte Landwirt Klapczynski war von 1951 bis 1953 Student und von 1953 bis 1964 Lehrer an der Eisenacher Fachschule für Landwirtschaft.

Nach einer kurzen Amtszeit als Leiter einer Eisenacher LPG wechselte er 1966 an die Landwirtschaftsschule Weimar. Von 1968 bis 1974 arbeitete er zunächst als Produktionsleiter, dann als Sekretär des Rates für Land- und Nahrungsgüterwirtschaft des Kreises Eisenach.

1974 wurde er als Nachfolger von Sigfried Möckel Bürgermeister der Stadt Eisenach. Dieses Amt hatte er bis zur Kommunalwahl 1990 inne, bei der er infolge der politischen Wende in der DDR nicht mehr antrat und in den Ruhestand ging.

Seit 1964 gehörte Klapczynski der LDPD an, war Vorsitzender des LDPD-Stadtvorstandes Eisenach und Mitglied des Zentralvorstandes der LDPD. Er war verheiratet und hatte einen Sohn.

Bei der Durchführung der 15. Arbeiterfestspiele der DDR, die vom 6. bis 9. Juni 1974 im Bezirk Erfurt stattfanden, war er hauptverantwortlich für die Veranstaltungen in Stadt und Kreis Eisenach. Auch die Bewahrung der Traditionen des Sommergewinns sowie die Herbeiführung und Ausgestaltung der Städtepartnerschaft Eisenachs mit Marburg zählen zu Klapczynskis Erfolgen. In seiner Amtszeit entstanden in Eisenach, entsprechend den Vorgaben des SED-Wohnungsbauprogramms, zahlreiche Neubauwohngebiete in Plattenbauweise; zeitgleich war ein massiver Abriss historischer Bausubstanz in der nördlichen und westlichen Altstadt erforderlich, für dessen Erhalt der politische Wille und die finanziellen Mittel fehlten. Kommunalpolitisch wurde Eisenach als Automobilbaustandort weiter aufgewertet, die Bezirksleitung Erfurt war aber gleichzeitig an einer Balance mit der Nachbarkreisstadt Gotha interessiert und verhinderte so manche Projekte der Eisenacher Stadtverwaltung.

Weblinks
 Porträt von Joachim Klapczynski auf der Website der Stadt Eisenach.
  auf www.Marburg.de

Einzelnachweise

LDPD-Funktionär
Politiker (DDR)
Bürgermeister (Eisenach)
Deutscher
DDR-Bürger
Geboren 1929
Gestorben 2006
Mann

Joachim Klapczynski


Aceasta este o listă de filme britanice din 1992:

Lista

Note

Legături externe
 Filme britanice din 1992 la Internet Movie Database

Vezi și
1992 în Marea Britanie
1992 în film
1992 în televiziune

 *Listă
britanice
Liste de filme britanice

Listă de filme britanice din 1992


Ted Wilde () a fost un scenarist și regizor de comedie din timpul erei filmelor mute, deși a regizat și două filme vorbite lansate în 1930. S-a născut în New York City, New York. Cariera sa a început ca membru al personalului scenaristului Harold Lloyd. Ultimul său film ca regizor a fost Clancy in Wall Street. A murit din cauza unui accident vascular cerebral la Hollywood, la vârsta de 40 de ani, și a fost îngropat în Forest Lawn Memorial Park Cemetery, Glendale, California.

Premii
A fost nominalizat pentru Premiul oscar pentru cel mai bun regizor pentru un film de comedie, dar nu a câștigat, la prima ediție a premiilor Oscar pentru filmul Speedy (film).

Filmografie
 The Goofy Age (1924)
 Battling Orioles (1924)
 The Haunted Honeymoon (1925)
 A Sailor Papa (1925)
 Babe Comes Home (1927)
 The Kid Brother (1927)
 Speedy (1928)
 Clancy in Wall Street (1930)
 Loose Ankles (1930)

Note

Legături externe

Nașteri în 1889
Decese în 1929
Scriitori americani din New York City
Scenariști americani
Regizori de film americani
Decese cauzate de accident vascular

Ted Wilde


An Anthurium macrolonchium in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Luis Aloysius, Luigi Sodiro. An Anthurium macrolonchium in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium macrolonchium


Povijest papira u Hrvatskoj započinje 1259., a Trogirski evanđelistar je najstariji rukopis pisan na papiru u Hrvatskoj. Naši su najraniji sačuvani notarski spisi iz Trogira (1263.) i drugih dalmatinskih i istarskih komuna. U kontinentalnoj Hrvatskoj prvi dokumenti na papiru zabilježeni su tek u 14. stoljeću. Proizvodnji i upotrebi papira u srednjem vijeku posebno je pogodovao razvoj gradova i sveučilišta.

Razvoj industrije papira u Hrvatskoj
S pojavom i širenjem reformacije početkom 16. stoljeća porasla je potreba za papirom u cijeloj Europi. Ideja protestantizma zahvatile su i naše krajeve, posebno područje zapadne Hrvatske. Dotadašnje male količine papira, dopremane pretežno iz Italije, nisu više bile dovoljne i uskoro se započelo s izradom papira na vlastitom tlu.

Potkraj 17. stoljeća postojao je mlin za papir u Žužemberku, što ga je Anton Nikel oko 1716. preuredio od nekadašnjeg mlina za žito. Mlin je imao godišnji učinak oko 1000 rizmi (što je tada bilo 479 000 araka), a podmirivao je potrebe tadašnje Hrvatske i Vojne krajine. Taj je mlin oko 1792. preuzela obitelj Kleinmayer, modernizirala ga i pretvorila u manufakturu, a radio je sve do sedamdesetih godina 19. stoljeća.

Početkom 19. stoljeća postojale su u Rijeci manje radionice papira. Na mjestu današnje tvornice papira izgradio je 1821. Andrija Ljudevit Adamić mlin za papir, koji već oko 1830. poprima industrijsko obilježje i uskoro postaje jedan od prvih i najvažnijih proizvođača papira na austrougarskom području. Godine 1845. to poduzeće već radi s 3 stroja za proizvodnju papira i zapošljuje oko 300 radnika, pa se može smatrati da je to bila prva naša industrijska proizvodnja papira.

U Hrvatskoj se s izradom papira započelo u Dubrovniku oko polovice 17. stoljeća. U Zagrebu je od 1772. postojao mlin za papir, u Novoj vesi, a 1895. započela je u Zagrebu tvornica papira redovitu proizvodnju s jednim strojem.

Izvori

Tehnologija
 Tiskarstvo
Papir

Povijest papira u Hrvatskoj


François Pils né le  à Steinakirchen am Forst et mort à Paris le  est un militaire et peintre français.

Biographie
François Pils est le fils de Georges Pils, propriétaire, et de Madeleine Senfrydin.

En 1800, il s'engage au  de ligne, employé dans la musique en qualité de chapeau chinois. En 1804, il passe au  grenadier dans la division d'Oudinot qui l'attache à sa personne. Ordonnance, il assiste le général à la bataille d'Austerlitz, à la bataille d'Iéna, de Friedland, d'Essling, de Wagram, à la campagne de Russie, d'Allemagne et de France. Il étudie et dessine les scènes militaires, réalise des croquis pour ses albums, puis en période de paix les porte sur toile.

En 1815, il épouse Suzanne Soudais à Paris. Ils sont valet et femme de chambre du maréchal Oudinot duc de Reggio.

Leurs fils Isidore (1815-1875) et Édouard (1823-1850) seront également peintres.

Devenu veuf en 1829, il épouse en secondes noces Philiberte Pachoux, à Paris en 1831.

Il meurt le  à son domicile du passage Sainte-Marie à Paris et est inhumé dans la même ville au cimetière du Père-Lachaise ().

Publication
 Journal de marche du grenadier Pils, Paris, Paul Ollendorff, 1895 (en ligne sur google.fr/books).

Notes et références

Liens externes

Militaire français des guerres napoléoniennes
Peintre français du XIXe siècle
Naissance en janvier 1785
Naissance en Autriche
Décès en juillet 1850
Décès dans le 7e arrondissement de Paris
Décès à 82 ans

François Pils


Gueldenstaedtia, biljni rod iz porodice lepirnjača (Fabaceae). Postoje četiri priznate vrste, sve iz Azije.

Vrste
 Gueldenstaedtia guangxiensis W.L.Sha & X.X.Chen
 Gueldenstaedtia henryi Ulbr.
 Gueldenstaedtia monophylla Fisch.
 Gueldenstaedtia verna (Georgi) Boriss.

Sinonimi
 Amblytropis Kitag.

Izvori

Galegeae

Gueldenstaedtia


Microsoft Excel, Microsoft tarafından Microsoft Windows ve Apple Macintosh işletim sistemleri tabanında çalışmak üzere yazılan ve dağıtımı yapılan bir tablolama programıdır (spreadsheet). İçinde bulunan detaylı finansal çözümlerin yapılabildiği tablolama, grafik oluşturma başarısı ve uygulamalarda kullanılabilecek Visual Basic makro programlama dili sayesinde kendi türünde şu anda dünyadaki en popüler yazılımdır.

Microsoft Excel, Microsoft Office'in bir parçasını oluşturur. 2023 yılı itibari ile, Microsoft Windows ve Apple Macintosh için Microsoft Office 2021 kararlı sürümü bulunmaktadır. Ayrıca tüm platformlarda web üzerinden kullanılabilecek Microsoft 365 isimli bulut tabanlı servisleri de bulunmaktadır.

Temel işlemler
Microsoft Excel bütün temel tablolama işlemlerine sahiptir. Numaralandırılmış sıralardan ve harflerle isimlendirilmiş hücrelerden oluşan bir ızgara kullanarak aritmetik işlemler gibi veri manipülasyonları organize eder. İstatistik, mühendislik ve finansal ihtiyaçları karşılayan fonksiyonlara (fonksiyonların piline) sahiptir. Ayrıca, çizgisel grafikleri, histogramları ya da çizelgeleri ve bir de çok kısıtlı olarak 3 boyutlu grafikleri görüntüleyebilir. Verileri farklı açılardan çeşitli bağımlılıklarına göre kısımlara ayırmaya izin verir. Ayrıca kullanıcıya diferansiyel denklemleri çözme ve daha sonra tabloya sonuçları bildirme gibi imkanlar sunan geniş bir sayısal metot temelli programlama yönü de vardır, Visual Basics for Applications. Son olarak, tabloyu tamamen kullanıcıdan gizleyip kendisini uygulama veya karar destek sistemi (DSS) gibi göstermesini sağlayan geniş interaktif kullanıcı arayüzleri vardır. Daha ayrıntılı açıklamayla, bir Excel uygulaması güncel bir listeyi kullanarak otomatik olarak dışarıdan bir veritabanını yoklayabilir, sonuçları analiz edebilir, bunlarla bir PowerPoint slayt şovu hazırlayabilir veya Word raporu yazabilir ve bunları belirli aralıklarla katılımcılara e-posta yolu ile gönderebilir.

Günümüzde Microsoft'un ürettiği Excel'de 1.048.576 satır, 16.384 sütun çalışması yapılabilmektedir.

Versiyonlar

OS/2 versiyonları
 1989 Excel 2.2
 1991 Excel 3.0
 2003 Excel 8.0
 2007 Excel 12.0
 2010 Excel 14.0
 2013 Excel 15.0
 2016 Excel 16.0

Apple Macintosh versiyonları
 1985 Excel 1.0
 1988 Excel 1.5
 1989 Excel 2.2
 1990 Excel 3.0
 1992 Excel 4.0
 1993 Excel 5.0 (Office 4.X'ün bir parçası—Motorola 68000 versiyonu ve ilk PowerPC versiyonu)
 1998 Excel 8.0 (Office 98'in bir parçası )
 2000 Excel 9.0 (Office 2001'in bir parçası)
 2001 Excel 10.0 (Office v. X' in bir parçası)
 2004 Excel 11.0 (Office 2004'ün bir parçası)
 2008 Excel 12.0 (Office 2008'in bir parçası)
 2011 Excel 14.0 (Office 2011'in bir parçası)

Tarih
Microsoft, ilk olarak 1982 yılında 'Multiplan' adlı bir elektronik tablo programını kullanıcılarına sunmuştu. Bu program CP/M sistemi kullanıcıları için çok uygun gibi görülse de MS-DOS sistemi için Lotus 1-2-3 çok daha popüler durumdaydı. Microsoft, 30 Eylül 1985'te Mac kullanıcıları için, Kasım 1987 de ise Windows için ilk Excel sürümünü yayımladı. Lotus için 1-2-3 versiyonlarını geliştirmek Windows için çok zaman alıcıydı bu nedenle Excel 1-2-3 versiyonlarının yayımlanmaya başlandı ve bu da Microsoft PC'nin yazılım geliştirici lider pozisyonunu kazanmasına yardımcı oldu.

Çizelgeler
Başka tablo uygulamalarında olduğu gibi, Microsoft Excel hücrelerin belirli gruplarından oluşturulan çizelge, grafik veya histogramları destekler. Oluşturulan grafik bileşeni ya geçerli sayfa içinde mevcut olabilir ya da ayrı bir nesne olarak eklenir. Eğer, içerik değişikliği varsa, hücreleri kullanışlı bir tasarım aracı yapmak için bu görüntüler dinamik olarak güncellenir. Örneğin; önemli tasarım gereksinimleri görsel olarak görüntülenir varsayalım; sonra, kullanıcının parametreler için deneme değerleri değişimine cevap olarak, eğriler; tasarım değişikliği şeklini ve kavşak vardiya noktalarının en iyi tasarım seçimine yardım etmek için açıklar.

Logoları

Ayrıca bakınız
 Microsoft yazılımları listesi
 Excel belirtim ve sınırlamaları

Kaynakça

1985 yazılımları
Hesap tablosu yazılımları
Mac OS yazılımları
MacOS yazılımları
Excel
Windows için hesap tablosu yazılımları
MacOS için hesap tablosu yazılımları
Classic Mac OS yazılımları

Microsoft Excel


Radikal; aşağıdakilerden birini kastediyor olabilir:

 Radikalizm yanlılarına radikal denir.
 Radikal (gazete) - Türkiye'de bir gazete.
 Radikal (kimya), eşleşmemiş elektronu olan bir atom, molekül veya iyon.

Radikal