Arguvan, Malatya iline bağlı bir ilçedir.

Tarihçe
Morhamam ve Karahüyük köylerindeki höyüklerden ve Karababa harabelerinden elde edilen bulgulara göre ilçe merkezindeki yerleşimin tarihi eski çağlara dayanmaktadır.

4. yüzyıldan itibaren Bizans kaynaklarında Argaous adıyla görülmektedir. 8. yüzyıla ait Arapça kaynaklarda Argaûn adı kaydedilmiştir. Sözcüğün her iki biçimi çoğul halde olup "Arga'lar" veya "Argav'lar" anlamını ifade eder. 11. yüzyıla ait Ermenice vakayinamelerde ise Argawan adı kullanılır. Bilge Umar eski bir Anadolu dilinde *Argawana adının "gümüşyeri" anlamına gelmesi ihtimali üzerinde durursa da bu görüşün belgesel temeli zayıftır.

Osmanlı Devleti zamanında Tahir bucağı adı ile Arapgir'e bağlı olan Arguvan, sonradan ilçe olarak Diyarbakır'a bağlanmış daha sonra 1873'te tekrar Tahir adı ile Keban'a bağlı bir nahiye haline getirilmiş, Cumhuriyetin İlanıyla merkez ilçe olarak Malatya'ya bağlanmış, 1954  yılında Tahir nahiyesi merkez olmak üzere Arguvan adı ile Malatya iline bağlı bir ilçe haline getirilmiştir.

Coğrafya
Doğusunda Elazığ ili Baskil ilçesi ve Malatya'nın Arapgir ilçesi, kuzeyinde Arapgir ile Sivas ili Divriği ilçesi, batısında Hekimhan ilçesi ve güneyinde Yazıhan ilçesi ile çevrilidir. Malatya'ya 71 km uzaklıktadır.

Yüzey şekilleri açısından genellikle engebeli olup, ilçenin kuzeyi dağlık arazi, güneyi ise kuzeye göre düz ova özelliği göstermektedir. Bölgenin en yüksek dağı, Arapgir ile Arguvan arasındaki Göldağı'dır. İlçenin doğu sınırının bir kısmından geçen Fırat nehri dışında büyük akarsuyu yoktur. Dere ve çay niteliğinde olan Şotik Çayı, Bömere Deresi, Morhamam Deresi, Çavuş Çayı ve Söğütlü Çayı ilçenin akarsularıdır. Bu su yataklarının da düzensiz debisi mevcuttur.

İlçenin rakımı 1150 metre olup, iklim bakımından kışları az yağışlı ve soğuk, yazları kurak ve sıcaktır. İlçe en çok yağışları ilkbaharda alır. Toprak düzeyi genellikle çıplaktır. Ancak, kuzey ve kuzeybatısında bozuk  baltalık  ve orman vasfını yitirmiş meşe örtüsü mevcuttur. İlçe 2'ci derece deprem kuşağı bölgesindedir.

İlçenin kuruluş tarihinden bu güne kadar 1967, 1977 ve 1988 yıllarında meydana gelen heyelan ve çökmeler nedeniyle üç defa yer değiştirmiştir. En son meydana gelen toprak kaymalarında yeni yerleşim yerini tehdit etmektedir.

Nüfus
Görüldüğü üzere ilçe nüfusunda geçmiş yıllara göre hızlı bir nüfus azalması olmaktadır. İlçeden il merkezi ve diğer illere sürekli bir göç yaşanmaktadır.

Ekonomi
İlçede sanayi sektörü olarak hiçbir faaliyet yoktur. İlçe merkezinde yalnızca T.C. Ziraat Bankası mevcuttur. Arguvan halkı tarım, hayvancılık, ve arıcılık ile uğraşır.

2003 yılından beri Türkü Festivali yapılmaktadır ; bu festival, türküleri açığa çıkarma özelliğinin yanı sıra yöreye iki günle sınırlıda olsa insan akışı ve ekonomik hareketlenme sağladığından, yöre halkı tarafından büyük bir sevinçle karşılanmakta ve bir aile düğünü bilinciyle sahiplenilmektedir.

Turizm
 İlçeye 10 km. uzaklıkta bulunan Kızık Köyü "Kutsal Balıklar Parkı" gezip, görülecek ve dinlenilecek bir yer olarak devamlı ziyaret edilmektedir. Özellikle yeni evlenen çiftler düğün esnasında buraya uğramayı ve burada halay çekmeyi bir gelenek haline getirmişlerdir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Arguvan Kaymakamlığı
 Arguvan Belediyesi

Arguvan


This is a list of aviation-related events from 1958.

Deadliest crash
The deadliest crash of this year was KLM Flight 607-E, a Lockheed Super Constellation, which crashed into the Atlantic Ocean west of Galway, Ireland, on 14 August, killing all 99 people on board.

Events
 For the first time, the total of transatlantic passengers carried by air this year exceeded the total carried by sea.
 Gulfstream Aerospace was founded in Savannah, Georgia, United States.
 The Argentine Navy acquired its first aircraft carrier by purchasing HMS Warrior from the United Kingdom.
 The Brazilian Navy acquired aircraft of its own for the first time since the 1941 creation of the Brazilian Air Force, purchasing two Bell 47-J and three Westland Widgeon helicopters.

January
 January 1
During a revolt against Venezuelan President Marcos Pérez Jiménez, rebel Venezuelan Air Force de Havilland Venom, de Havilland Vampire, and F-86 Sabre aircraft attacked Miraflores Palace, the defense ministry, and other military targets in the Caracas area.
As a cost-saving measure, the United States Air Force (USAF) inactivated the Eighteenth Air Force and reassigned its forces to the Twelfth Air Force.
 January 14 – Qantas became the first foreign airline permitted to fly across the United States.
 January 26 – British European Airways (BEA) takes over all operation of Cyprus Airways routes, although Cyprus Airways continues to operate under its own name.
January 31 – While a U.S. Air Force Boeing B-47 Stratojet made a simulated takeoff in Morocco, a wheel casting failure caused its tail assembly to strike the runway. One of the bomber's fuel tanks ruptured, and a fire broke out that damaged an armed nuclear bomb aboard the aircraft, releasing some radioactive material into the environment.

February
 February 1 – United Airlines sets a record commercial Honolulu, Hawaii-to-Los Angeles, California, flight time of 6 hours 21 minutes.
 February 5 – Two USAF aircraft – a B-47B Stratojet and an F-86 Sabre – collided in midair over the Atlantic Ocean off the coast of Georgia in the United States. The F-86 crashed after its pilot ejected, but the B-47B remained airborne, jettisoned a Mark 15 hydrogen bomb into Wassaw Sound off Tybee Island, Georgia, and made an emergency landing at Hunter Army Airfield in Savannah, Georgia. The bomb has not been recovered.
 February 6 – The British European Airways Airspeed Ambassador G-ALZU Lord Burghley, operating as Flight 609, crashed on its third attempt to take off from a slush-covered runway at Munich-Riem Airport in West Germany, killing 23, including eight Manchester United footballers.
 February 11 – Mohawk Airlines hired Ruth Carol Taylor as the first African American flight attendant in history. Six months later, Mohawk fired her for getting married, a common airline industry practice at the time.
 February 13 – A British Ministry of Defence White Paper made Britain's nuclear weapons programme public knowledge.
 February 16 – Eight hijackers commandeered a Korean National Airlines Douglas DC-3 with 34 people on board during a domestic flight in South Korea from Busan to Seoul and forced it to fly to Pyongyang, North Korea.
 February 25 – United Airlines set a record commercial Honolulu, Hawaii-to-San Francisco, California, with a flight time of 5 hours 43 minutes.
 February 27 – The Silver City Airways Bristol 170 Freighter G-AICS, travelling from Ronaldsway Airport, Ballasalla, on the Isle of Man to Ringway Airport in Manchester, England, crashed into Winter Hill, Rivington Moor, Lancashire, in North West England in bad weather, killing 35 of the 42 people on board and injuring all seven survivors.

March
 South Vietnams Republic of Vietnam Air Force took delivery of its first helicopters.
 Misrair, the future EgyptAir, renamed itself United Arab Airlines. Egypt and Syria's merger on 1 February to form the United Arab Republic prompted the name change.
 March 11 – A crewman aboard a USAF B-47E Stratojet flying as part of a formation of four B-47s from Hunter Air Force Base in Savannah, Georgia, to England to conduct a mock bombing attack in Operation Snow Flurry  accidentally released a 7,600 lb (3,447 kg) Mark 6 nuclear bomb at an altitude of . The bomb smashed the closed bomb bay doors open and struck the ground in Mars Bluff, South Carolina. Its high-explosive detonator exploded on impact, creating a crater  wide and  deep. The bomb's core was not in the weapon, so no nuclear explosion occurred.
 March 16 – Air Inter commenced operations.
 March 22 – Lucky Liz, the private twin-engined Lockheed Lodestar of American theater and film producer Mike Todd, flying grossly overloaded in fog, snow, and thunderstorms, crashed in the Zuni Mountains near Grants, New Mexico, when one of its engines failed in icing conditions. All four people aboard the plane died, including Todd and his biographer, American sportswriter, screenwriter, and author Art Cohn. Todd's wife, American actress Elizabeth Taylor, was not aboard because she had stayed home with a bout of bronchitis.

April
 The Handley Page Victor strategic bomber began to enter squadron service with the Royal Air Force.
 April 6 – Vickers Viscount N7437, operating as Capital Airlines Flight 67, stalled and crashed into Saginaw Bay near Freeland, Michigan, while on approach to Freeland-Tri City Airport in Saginaw. All 47 people aboard died. The cause was attributed to ice accretion on the horizontal stabilizer.
 April 9 – A Cubana de Aviación Vickers Viscount with 13 people on board was hijacked during a domestic flight in Cuba from Havana to Santa Clara and forced to fly to Mérida, Yucatán, Mexico.
 April 10 – A rebellious Republic of Korea Air Force (ROKAF) captain attempted to hijack a ROKAF Curtiss C-46 Commando with seven people on board during a domestic flight in South Korea from Daegu to Seoul and forced it to fly him to North Korea. A struggle ensued in which the hijacker shot one of the crew members to death, but he was subdued and the plane diverted to a landing at Pyongtaek, South Korea.
 April 13 – The three crew members of a Cubana de Aviación Douglas DC-3 with 12 passengers on board making a domestic flight in Cuba from Havana to Santa Clara illegally flew the airliner to Miami, Florida, instead, to seek refuge in the United States.
 April 21 – United Airlines Flight 736, a Douglas DC-7 bound for Denver, Colorado, collided at  with a USAF F-100 Super Sabre fighter on a training mission near Las Vegas, Nevada. All 47 persons aboard the airliner and both F-100 crew members were killed.
 April 28
 A B-26 Invader bomber flown by U.S. Central Intelligence Agency employee William H. Beale in support of Indonesian Permesta rebels bombed the harbor at Balikpapan, Borneo, Indonesia, sinking the British oil tanker  and hitting the British oil tanker  with a  bomb that bounced overboard without exploding. In June, the Indonesian and British governments both claimed that Indonesian rebels flew the bomber, concealing the CIA's involvement.
 Aerlínte Éireann, a division of Aer Lingus, made the first transatlantic flight by an Irish airline, using a Lockheed L-1049 Super Constellation for a flight from Shannon to New York City.

May
 May 7 – USAF Major Howard C. Johnson of the 83rd Fighter Interceptor Squadron set a new world record for altitude, flying a Lockheed F-104 Starfighter to .
 May 16 – USAF Captain Walter W. Irwin set a new world airspeed record of  in an F-104 Starfighter, the first record over .
 May 17 – Four F3H Demons and four F8U Crusaders made a nonstop crossing of the Atlantic Ocean.
 May 18
 Indonesian forces shot down a B-26 Invader bomber flown by U.S. Central Intelligence Agency (CIA) employee Allen Pope in support of Indonesian Permesta rebels and captured Pope. In June, the Indonesian and British governments both claimed that Indonesian rebels flew the bomber, concealing the CIA's involvement.
 In a zero-length launch (ZEL) experiment, a USAF North American F-100D Super Sabre became airborne with no runway or take-off roll at all, using its own engine in afterburner and boosted by a -thrust Astrodyne rocket.
 May 20 – Vickers Viscount N7410 of Capital Airlines collided in midair with a Lockheed T-33 Shooting Star of the Air National Guard. All 11 on board the Viscount were killed when it crashed at Brunswick, Maryland, as was one of the two crew members of the T-33.
 May 22–23 – Flying a Douglas F4D-1 Skyray, United States Marine Corps Major N. LeFaivre broke five world climb-to-height records, including  in 2 minutes 36 seconds.
 May 25 – A Dan-Air Avro 685 York C.1 cargo aircraft suffered an in-flight engine fire and crashed during a forced landing near Gurgaon, Haryana, India, killing four of the five-person crew.
 May 26 – The Short SC.1 experimental VTOL aircraft made its first (tethered) vertical flight, in the United Kingdom.

June
 June 2 – Shortly after take-off from Guadalajara Airport in Guadalajara, Mexico, for a flight to Mexico City, Aeronaves de México Flight 111, a Lockheed L-749A Constellation (registration XA-MEV), crashed into La Latilla Mountain,  from Guadalajara Airport, killing all 45 people on board in what at the time is the deadliest aviation accident in Mexican history. Two prominent American scientists – oceanographer Townsend Cromwell and fisheries scientist Bell M. Shimada – were among the dead. The postaccident investigation found that the airliner's crew did not follow the established climb-out procedure for the airport after taking off.
 June 9 – London Gatwick Airport opened after two years of extensive reconstruction. It was the first multimodal airport in the world, with direct rail connections from the main terminal to London and Brighton.
 June 26 – A Grumman TF-1 Trader of U.S. Navy Air Transport Squadron 21  carried a Westinghouse J34 jet engine from San Diego, California, on a 300-mile (483-km) flight to the antisubmarine warfare carrier , then at sea in the Pacific Ocean. It was the first delivery of an aircraft engine via carrier onboard delivery.
 June 28 – The 22-year operational career of the Avro Anson cane to an end with a six-plane formation fly-over of their base by the Southern Communications Squadron at Bovington, Hampshire, United Kingdom.

July
 Royal Air Maroc initiated a number of long-haul routes using four Lockheed L-749 Constellations leased from Air France. The arrival of the Constellations allowed the airline to withdraw its Douglas DC-4s from long-haul service.
 July 1 – Royal Nepal Airlines was founded. Initially, its fleet consisted of a single Douglas DC-3.
 July 3 – The "Telecopter", a Bell Model 47 rented by television station KTLA in Los Angeles, and outfitted with a television camera, made the world's first flight by a television news helicopter. Its inventor, John D. Silva, was aboard. When the television station reported that it was receiving no video, Silva exited the helicopter's cockpit to climb onto its landing skid while it hovered at  so he could investigate the microwave transmitter bolted to its side, where he discovered that a vacuum tube had failed due to vibration and hot weather. After Silva fixed the problem overnight, the Telecopter made its first successful news flight the following day.
 July 15–16 – Aircraft from the United States Navy aircraft carrier  covered United States Army and U.S. Marine Corps landings in Lebanon in Operation Blue Bat, the American intervention in the 1958 Lebanon crisis. Air support began with a flight by 50 Essex jets over Beirut on July 15.
 July 29 – President Dwight D. Eisenhower signed the National Aeronautics and Space Act, disestablishing the National Advisory Committee on Aeronautics and creating the National Aeronautics and Space Administration, both effective October 1, 1958.

August
 Pacific Southwest Airlines inaugurated service to Los Angeles International Airport.
 August 9 – Central African Airways Flight 890, a Vickers Viscount airliner, crashed near Benina International Airport outside Benghazi, Libya, killing 36 of the 54 people on board. It was the deadliest aviation accident in Libyan history at the time.
 August 14 – The KLM Lockheed Super Constellation Hugo de Groot (PH-LKM) crashed in the Atlantic Ocean  west of Shannon Airport, Ireland, perhaps due to mechanical failure, killing all 99 on board. Six members of Egypt's national fencing team were among the dead.
 August 23
The Second Taiwan Strait Crisis began with People's Republic of China artillery forces shelling the Nationalist Chinese-held islands of Quemoy and Matsu. During the crisis, the U.S. Navy attack aircraft carriers  and  patrolled nearby, and F8U Crusader fighters from them made 1,000-knot (1,150-mph; 1,852-km/h) sweeps along the coast of China.
President Dwight D. Eisenhower signed the Federal Aviation Act of 1958, dissolving the Civil Aeronautics Administration and Civil Aeronautics Board and transferring all authority over aviation operations in the United States to the newly created Federal Aviation Agency (later renamed Federal Aviation Administration).

September
 September 2 – An Independent Air Travel Vickers VC.1 Viking cargo aircraft carrying two Bristol Proteus turboprop engines suffered engine trouble soon after takeoff from London Heathrow Airport. While attempting to reach Blackbushe Airport for an emergency landing, the Viking crashed into a row of houses in Southall, London, killing its entire crew of three and a mother and three children on the ground.
 September 5 – One or more hijackers attempted to commandeer an Aeroflot Ilyushin Il-14P with 17 people on board during a domestic flight in the Soviet Union from Leningrad to Tallinn. Passengers overpowered the hijacker or hijackers, one person died in the struggle, and the airliner diverted to a landing at Jõhvi.
 September 6 – The U.S. Joint Chiefs of Staff recommended that U.S. Navy forces be given permission for more aggressive action the Second Taiwan Strait Crisis, including carrier air strikes against the territory of the People's Republic of China, but President Dwight D. Eisenhower rejects the idea.
 September 18 – East Germany established the airline Interflug as a hedge against its national airline, Deutsche Lufthansa (DLH), losing a trademark lawsuit to the West German airline Lufthansa, which in August 1954 had purchased the right to use the name of the defunct pre-1945 German airline Deutsche Luft Hansa. Pending legal developments, Interflug operated as a charter airline until taking over DLH's assets upon the liquidation of DLH in September 1963.
 September 20 – During a high-speed flyby in an air show at RAF Syerston, Nottinghamshire, England, a prototype Avro Vulcan bomber (serial number VX770) suffered total collapse of the starboard wing and crashed, killing its entire crew and three people on the ground.
 September 24 – During the Second Taiwan Strait Crisis, a dogfight broke out between 32 Republic of China Air Force F-86F Sabres and over 100 People's Republic of China MiG aircraft. During the engagement, guided air-to-air missiles were employed in combat for the first time when the Sabres used AAM-N-7 Sidewinder IA – later known as AIM-9B Sidewinder IA – missiles to down several MiG-15 (NATO reporting name "Fagot") fighters and at least 10 MiG-17s (NATO reporting name "Fresco").
 September 30 – Britain's last flying boat was withdrawn from commercial service when Aquila Airways terminated its service on the Southampton-Funchal (Madeira) route.

October
 October 1 – In the United States, in accordance with the National Aeronautics and Space Act of 1958, the National Advisory Committee on Aeronautics was dissolved and its successor, the National Aeronautics and Space Administration, began operations.
 October 4 – BOAC de Havilland Comet 4 G-APDB made the first commercial transatlantic crossing by a jet airliner, from London Heathrow Airport to New York International Airport, Anderson Field via Gander.
 October 8 – In Manhigh III, the third and final flight of the USAF's Project Manhigh, Lieutenant Clifton M. McClure ascended to an altitude of  in a helium balloon, the second-highest altitude achieved in Manhigh.
 October 10 – A C-123B Provider serving as a maintenance support aircraft for the United States Air Force Thunderbirds air demonstration team flew into a flock of birds and crashed near Payette, Idaho, killing the entire flight crew of five and all 14 maintenance personnel on board. It remains the worst accident in Thunderbirds history.
 October 15 – The first North American X-15 was rolled out at North American Aviation's facility at Los Angeles.
 October 19 – A People's Republic of China-owned Tupolev Tu-104 crashed at Kanash in the Soviet Union during a regular flight between Beijing and Moscow, killing all 65 passengers and crew members. Among those killed were 16 Chinese government officials, one Briton, four East Germans, and the son of the Cambodian ambassador to China.
 October 22
The Vickers Viscount 701 G-ANHC, operating as British European Airways Flight 142, collided with an Italian Air Force F-86E Sabre over Anzio, Italy. Both aircraft crashed; the F-86E pilot ejected and survived, but all 31 people aboard the Viscount died.
 Three rebels hijacked a Cubana de Aviación Douglas DC-3 with 14 people on board during a domestic flight in Cuba from Cayo Mambi to Moa, and forced it land at a rebel-held airfield in the Sierra Maestra mountain range in southeastern Cuba.
 October 25 – The Short SC.1 experimental VTOL aircraft made its first free vertical flight.
 October 26
Snowy Mountains Scheme worker Tom Sonter accidentally discovered the wreckage of the Australian National Airways Avro 618 Ten Southern Cloud, which had disappeared without trace in bad weather over the Snowy Mountains in New South Wales, Australia, with the loss of all eight people on board on March 21, 1931, in Australia's first airline disaster.
The first commercial flight by a Boeing 707 jet airliner took place on Pan American World Airways transatlantic service from New York City to Paris.

November
 Trans-Pacific Airlines changed its name to Aloha Airlines.
 November 4 – Shortly after take0off from Dyess Air Force Base outside Abilene, Texas, a USAF B-47 Stratojet carrying a nuclear bomb caught fire. It reached an altitude of  before it crashed, killing one of its four crewmen. High-explosive material in the bomb exploded, creating a crater  deep and  in diameter, but  no nuclear explosion occurred.
 November 6 – Rebels hijacked a Cubana de Aviación Douglas DC-3 with 29 people on board during a domestic flight in Cuba from Manzanillo to Holguín and forced it land at a rebel-held airfield in Cuba.
 November 25 – The English Electric P.1B, the first fully developed prototype of the English Electric Lightning, exceeded Mach 2 for the first time.
 November 26 – A USAF B-47 Stratojet with a nuclear bomb aboard was destroyed by fire while on the ground at Chennault Air Force Base near Lake Charles, Louisiana. High-explosive material in the bomb detonated, contaminating the bomber's wreckage and the surrounding area with radioactivity, but with no nuclear explosion.

December
 An operational UK Royal Navy fighter squadron fired air-to-air missiles for the first time, when three de Havilland Sea Venoms of No. 893 Squadron, Fleet Air Arm, embarked aboard the aircraft carrier  fired Firestreak missiles at target drones over the Mediterranean Sea off Malta, scoring 80% hits.
 December 4 – Flying a Cessna 172 Skyhawk (registration N9172B), Robert Timm and John Cook took off from McCarran Airfield in Las Vegas. They remained airborne continuously for 64 days, 22 hours, 19 minutes, and 5 seconds before landing at McCarran Airfield on February 4, 1959, setting a new world record for manned flight endurance.
 December 10 – National Airlines became the first airline to offer jet service on domestic flights within the United States, using a Boeing 707 leased from Pan American World Airways for flights between Miami and New York City.
 December 18 – A Bell XV-3 Tiltrotor made the first true midair transition from vertical helicopter-type flight to fully level fixed-wing flight.
 December 23 – Syrian Airways merged into United Arab Airlines (the future EgyptAir). United Arab Airlines took over all of Syrian Airways' routes and aircraft.
 December 24 – During a test flight to renew its certificate of airworthiness, the BOAC Bristol Britannia 312 G-AOVD crashed near Sopley and Winkton, England, killing 9 of the 12 people on board and injuring all three survivors.

First flights

January
 January 17– Aviamilano Nibbio
 January 19 – Fuji T-1
January 20 – Nord 3400
 January 25 – Aer Lualdi L.55
January 31 – North American T2J-1, first variant of the T2J Buckeye, redesignated as the T-2 Buckeye in September 1962

February
 February 22 – Auster Workmaster
 February 25 – Doak VZ-4

March
 March 5 – Yakovlev Yak-28
 March 11 – Handley Page Dart Herald
 March 15 – Antonov An-14
 March 25 – Avro CF-105 Arrow RL201 at Malton, Toronto, Ontario, Canada
 March 27 – Aerfer Ariete

April
 April 17 – LIPNUR Belalang
 April 22 – Boeing Vertol 107-II
 April 24 – SIPA S.1100
 April 30 – Blackburn Buccaneer XK 486

May
 May 2 – Kaman K-17
 May 12
Dassault Mirage IIIA
Morane-Saulnier M.S. 1500 Epervier
 May 21
Dassault Étendard IVM
Breguet 940
PZL-102 Kos
 May 27 – McDonnell XF4H-1, prototype of the F-4 Phantom II
 May 30 – Douglas DC-8

June
 June 2 – Vought XF8U-3 Crusader III, the "Super Crusader"
 June 5 – Sud Aviation SE-116 Voltigeur
 June 9 – Agusta AZ8-L
 June 15 – Westland Westminster
 June 20 – Westland Wessex
 June 26 – PZL M-2

July
 July 4 – SAN Jodel D.140 Mousquetaire
 July 5 – Bristol Belvedere
 July 8 – Borgward Kolibri
 July 20 – Saro P.531
 July 30 – de Havilland Canada DHC-4 Caribou CF-KTK-X

August
 August 14 – Grumman Gulfstream I
 August 28 – Beechcraft Queen Air Model 65
 August 31 – North American A3J-1 Vigilante

September
 September 16 – North American NA265-40 Sabreliner
 September 24
Beijing 1
HAL Pushpak

November
 Adams-Wilson Hobbycopter
 November 6 – Downer Bellanca 260

December
 December 4 – Baade B-152 V1 Prototype
 December 12 – Dornier Do 29
 December 17 – Wassmer WA-30 Bijave
 December 25 – Sukhoi Su-11 (NATO reporting name "Fishpot-C")

Entered service
 Beriev Be-10 (NATO reporting name "Mallow") with the 2nd Squadron of Soviet Naval Aviation's 977th Independent Naval Long-range Reconnaissance Air Regiment

January
 January 26 – Lockheed F-104 Starfighter with the USAF's 83rd Fighter Interceptor Squadron at Hamilton Air Force Base, California.

April
 April 9 – Handley Page Victor with the Royal Air Force's No. 10 Squadron at RAF Cottesmore
 April 21 – Vertol Model 44 with New York Airways

May
 Canadair CL-28 Argus with the Royal Canadian Air Force′s No. 405 Squadron
 May 26 – Republic F-105B Thunderchief with the USAF's 335th Tactical Fighter Squadron at Eglin Air Force Base

June
 Supermarine Scimitar with 803 Naval Air Squadron, Fleet Air Arm

August
 Boeing 707 with Pan American World Airways

November
 November 3 – de Havilland Sea Vixen to 700 Naval Air Squadron

December
 Lockheed L-188 Electra with American Airlines

Retirements
Curtiss P-40, by the Brazilian Air Force

April
 April 16 – Convair R3Y Tradewind by United States Navy Transport Squadron 2
 April 22 – Westland Wyvern by 813 Naval Air Squadron, Fleet Air Arm, Royal Navy

June
 June 28 – Avro Anson by the Southern Communications Squadron

References

Aviation by year

1958 in aviation


Van Lierde bezeichnet:
 (9859) Van Lierde, ein Asteroid

Van Lierde ist der Familienname folgender Personen:

 Frederik Van Lierde (* 1979), belgischer Triathlet
 Luc Van Lierde (* 1969), belgischer Triathlet
 Petrus Canisius Jean van Lierde (1907–1995), Bischof

Van Lierde


Safevi hanedanı,  1501'den 1736'ya kadar bugünkü İran ve Güney Kafkasya'yı yönetmiş hanedandır. Adını Erdebil'deki Safeviyye tarikatının kurucusu Safiyüddin Erdebilî'den almıştır.

Safevi şahları

 I. İsmail (1501-1524)
 I. Tahmasb (1524- 1576)
 II. İsmail (1576- 1578)
 Muhammed Hüdabende (1578- 1587)
 I. Abbas (1587 - 1629)
 Safî (1629- 1642)
 II. Abbas (1642- 1666)
 I. Süleyman (1666- 1694)
 Hüseyin Mirza (1694- 1722)
 II. Tahmasb (1722- 1732)
 III. Abbas (1732- 1736)

Ayrıca bakınız

 Safevî şahlarının annelerinin listesi
 Safeviler

Safevîler
Gürcistan tarihi
Azerbaycan tarihi
Ermenistan tarihi
Dağıstan tarihi
İran tarihi

Safevi hanedanı


Makoto Nishino (født 3. juli 1984) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kataller Toyama.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Makoto Nishino


Onthophagus toraut é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Krikken & Huijbregts em 2011.

Referências

Ligações externas

toraut
Coleópteros descritos em 2011

Onthophagus toraut


Pip og papegøje er en kortfilm fra 2005 instrueret af Natasha Arthy efter manuskript af Kim Fupz Aakeson, Per Nielsen, Natasha Arthy.

Filmen, der er en blanding af realfilm og animation med Peter Frödin i alle voksenroller, bygger på Kim Fupz Aakesons børnebog med samme titel.

Handling
Tobias' største ønske er at få en fugl, så da han en dag redder en syg spurv, smugler han den med hjem. Den viser sig at være Den Blinde Fe, og som belønning får Tobias et ønske opfyldt. Desværre er Den Blinde Fe virkelig dårlig til at trylle, og Tobias bliver ved en fejl forvandlet til en grøn papegøje og må nu flyve ud i verden. Snart har den onde fuglehandler fanget ham, og det er ikke så heldigt: Hvis ikke Tobias bliver tryllet om, inden der er gået 29 timer, vil han forblive papegøje for evigt. I mellemtiden går Tobias' mor, den forelskede vicevært, Den Blinde Fe og to måger i gang med at lede efter Tobias. Så mon ikke en af dem finder ham i tide.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2005

Kortfilm fra Danmark

Pip og papegøje


Stenbrohults distrikt er et svensk folkeregisterdistrikt i Älmhults kommune og Kronobergs län.

Distriktet ligger nordøst for Älmhult, og det blev opretter den 1. januar 2016.

Distriktet ligger tæt på grænsen mellem Småland og Skåne.

Naturforskeren og lægen Carl von Linné blev født på gården Råshult. Faderen Nicolaus (Nils) Ingemarsson Linnæus (1674-1748) var kapelan og blev senere sognepræst i Stenbrohults Sogn.

Vest for distriktet ligger søen Möckeln, og Helgeå løber gennem distriktet.

Folkebogføringsdistrikter i Kronobergs län

Stenbrohults distrikt


Raïss Mohamed Sasbo, né vers 1865 à Tirgt d'Aoulouz dans la région de Souss et mort en 1948 à Casablanca, est un poète chanteur de langue chleuh.

Biographie
De son vrai nom Mohamed Ou Lahsen Akerroum. Son surnom de "Sasbo", il le doit au fait que son art et sa perception du rythme sont directs et sûrs comme la balle du fusil Chassepot modèle 1866 qui armait autrefois les tribus du Sud marocain.

Il a longtemps accompagné dans sa jeunesse les caravaniers qui faisaient du commerce entre Essaouira et le Souss. Mohamed Sasbo est un maître fameux. Il a couru le monde et c'est grâce à lui, en partie, que des érudits, tel M. Alexis Chottin, ont pu noter des airs de musique chleuh et étudier les danses du Sud.

Quelques chansons
 Ouman a tgit a lhenna? (D'où viens-tu henné?)
 Anoud (La forge)

Notes et références

Naissance en 1865
Naissance dans la province de Taroudant
Poète marocain
Décès à Casablanca
Décès en 1948
Personnalité chleuhe

Mohamed Sasbo


අයිසීසී එදිජා ශූරතාවය යනු,  ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලය වෙතින් පවත්වනු ලබන, ජාත්‍යන්තර එක් දින ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් තරගාවලියකි. තරගාවලිය හුදු කාල්පනික වන්නේ, විධිමත් එදිජා තරග න්‍යායපත්‍රය මත උඩතුරා ඇති සරල ශ්‍රේණිගතකිරීම් පරිපාටියක් වන බැවිනි. එක් එක් එදිජා තරගයට පසුව, සම්බන්ධිත කණ්ඩායම් දෙකට ලකුණු පිරිනැමෙනුයේ ගණිතමය සූත්‍රයක් අනුවය. එක් එක් කණ්ඩායමෙහි ලකුණු, සමස්ත තරග ගණනින් බෙදෙනුයේ ශ්‍රේණිගතය ලබා දීමට වන අතර, සියළු කණ්ඩායම් වගුවක පෙළට තබනුයේ ශ්‍රේණිගතයෙහි පිළිවෙලටය.

ක්‍රිකට් පිතිකරන සාමාන්‍යයන්ට සමාකාර වන පරිදී, එදිජා තරගයක් ජයග්‍රහණය කිරීම සඳහා ලකුණු සැමවිටම කණ්ඩායමෙහි   ශ්‍රේණිගතයට වඩා වැඩි වන බැවින් ශ්‍රේණිගතය ඉහළ නංවන අතර, එදිජා තරගයක් පරාජයවීම සඳහා ලකුණු සැමවිටම ශ්‍රේණිගතයට වඩා අඩු වෙමින් ශ්‍රේණිගතය පහළ දමයි. ඉහළ සහ පහළ ශ්‍රේණිගත කණ්ඩායම් දෙකක් අතර ජය පරාජයෙන් තොරව නිමවූ තරගයක් විසින් පහළ-ශ්‍රේණිගත කණ්ඩායමට වාසි ගෙන දෙන්නේ ඉහළ-ශ්‍රේණිගත කණ්ඩායමට අවාසි ලබා දෙමිනි.ප්‍රබල හා දුබල කණ්ඩායම් මිශ්‍රණයක් හා සමග ක්‍රිඩා කරමින් ජයග්‍රහණය කරන ලෙසින්ම පරාජය ලබන  "සාමාන්‍යය" කණ්ඩායමක්සඳහා ශ්‍රේණිගතය 100 ක් විය යුතුය.

2014 සැප්තැම්බර් 1 දින වන විට, ඉන්දියාව විසින්, අයිසීසී එදිජා ශූරතාවෙහි ඉදිරියෙන් සිටින්නේ 114ක ශ්‍රේණිගතයක් සහිතව වන අතර, පහළතම ශ්‍රේණිගත කණ්ඩායම වන  අයර්ලන්තය සතුවන්නේ,   33 ක ශ්‍රේණිගතයකි.

සුදුසුකම් ලැබීම
වෙන්වූ ශ්‍රේණිගතය වගු දෙකක් වෙතින් ශූරතාවය සමන්විත වෙයි. ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා කරන අයිසීසී පූර්ණ සාමාජිකයන් දසදෙනා, ස්වයංක්‍රීය ලෙසින් ප්‍රධාන වගුවෙහි ලැයිස්තුගත වෙති. එක් දින ජාත්‍යන්තර තත්ත්වය හිමි ආශ්‍රව සාමාජිකයෝ සය දෙනා ද්වීතියික වගුවෙහි ලැයිස්තුගත කෙරෙන අතර, පහත උපමානයන් අතුරින් එකක් සම්පූර්ණ කිරීමෙන්, උසස්කිරීමට සුදුසුකම් ලබනු ඇත:

 පූර්ණ සාමාජිකයන්ට එරෙහි එදිජා ජයග්‍රහණ දෙකක්
 එක් පූර්ණ සාමාජිකයයෙකුට එරෙහි එදිජා ජයග්‍රහණ එකක් සහ අනෙකුත් ආශ්‍රය සාමාජිකයන්ට එරෙහි සුදුසුකම් ලැබීමේ තරග අතුරින් 60%කට වඩා ජයග්‍රහණය කිරීම

අයර්ලන්තය විසින් ප්‍රධාන වගුව සඳහා සුදුසුකම් ලැබුවේ, 2007 ලෝක කුසලානයෙහිදී, පකිස්තානයට සහ බංග්ලාදේශයට එරෙහිව ලත් ජයග්‍රහණ නිසා වන අතර, නෙදර්ලන්තය 2010දී සුදුසුකම් ලැබුවේ,  බංග්ලාදේශය පරාජය කිරීමෙනි. කෙන්යාවද ප්‍රධාන වගුවෙහි ලැයිස්තුගත කර ඇත්තේ ඔවුන් හට පෙරදී ස්ථීර එදිජා තත්ත්වය හිමිව තුබූ බැවිනි.අළුතෙන්ම ඇතුළුවූවන් වූයේ ඇෆ්ගනිස්තානය වන අතර, 2014 ආසියානු කුසලානෙහිදී බංග්ලාදේශය පරාජය කළහ.

ලකුණු
වගුව සඳහා ගණනය කිරීම් පහත පරිදී සිදු කෙරෙයි:

  එක් එක් කණ්ඩායම ලකුණු ලබනුයේ ඔවුන් ක්‍රීඩා කල තරගවල ප්‍රතිඵල පරිදීය.
 එක් එක් කණ්ඩායමෙහි ශ්‍රේණිගතය සමාන වනුයේ එය රැස් කල  මුළු ලකුණු ගණන, එය ක්‍රීඩා කල මුළු තරග ගණනින් බෙදීමෙනි. (මෙම ගණනය කිරීමේදී තරගමාලා ප්‍රතිඵලය නොසැලකෙයි).
 ගණනය සඳහා තරගයක් සැලකෙනුයේ අවසන් වසර සතර ඇතුළත ක්‍රීඩා කර ඇතොත් පමණි.
 වසර-සතරක සීමාව තුල පළමු වසරෙහිදී ක්‍රීඩා කල තරග සඳහා වටිනාකම තුනෙන්-පංගුවක් වෙයි; දෙවන වසර තුලදී ක්‍රීඩා කල තරග සඳහා එය තුනෙන්-දෙපංගුවක් වෙයි; අවසන් වසර දෙක තුල ක්‍රීඩා කල තරග සඳහා සම්පූර්ණ වටිනාකම හිමි වෙයි; මෑත තරග සඳහා ඉඳුරාම වැඩි භරණයක් හිමිවෙයි.
 කිසියම් තරගයකින් පසුව කණ්ඩායමක ශ්‍රේණිගතය තීරණය කරනු වස්:
 තරග ප්‍රතිඵලය නිශ්චය කරන්න (දිනුම, පැරදුම, හෝ ජය-පරාජයෙන් තොර)
 ලැබෙන තරග ලකුණු ගණනය කරන්න:
 තරගය ඇරඹෙන විට, කණ්ඩායම් දෙක අතර ශ්‍රේණිගතයන් අතර පරතරය, ලකුණු 40 කට වඩා අඩු නම්:
 විරුද්ධවාදියාගේ ශ්‍රේණිගතයට වඩා වැඩියෙන් ලකුණු 50ක් ජයග්‍රාහකයාට ලැබෙයි
 විරුද්ධවාදියාගේ ශ්‍රේණිගතයට වඩා අඩුවෙන් ලකුණු 50ක් පරාජිතයාට ලැබෙයි
 ජය පැරදුමෙන් තොර එක් එක් කණ්ඩායම විරුද්ධවාදියාගේ ශ්‍රේණිගතයට සමාන ලකුණු ලබයි
 තරගය ඇරඹෙන විට, කණ්ඩායම් දෙක අතර ශ්‍රේණිගතයන් අතර පරතරය, ලකුණු 40 කට වඩා වැඩි හෝ සමාන නම් හෝ :
 එය ප්‍රබල කණ්ඩායම නම්,  ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා වැඩියෙන් ලකුණු 10 ක්  ජයග්‍රාහකයා  ලබයි
 එය දුබල කණ්ඩායම නම්,  ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා වැඩියෙන් ලකුණු 90 ක්  ජයග්‍රාහකයා  ලබයි
 එය ප්‍රබල කණ්ඩායම නම්,  ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා අඩුවෙන් ලකුණු 90 ක්  පරාජිතයා  ලබයි
 එය දුබල කණ්ඩායම නම්,  ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා අඩුවෙන් ලකුණු 10 ක්  පරාජිතයා  ලබයි
 ජය පැරදුමෙන් තොර තරගයකදී, ප්‍රබල කණ්ඩායම ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා අඩුවෙන් ලකුණු 40 ක් ලබයි
 ජය පැරදුමෙන් තොර තරගයකදී, දුබල කණ්ඩායම ස්වීය ශ්‍රේණිගතයට වඩා වැඩියෙන් ලකුණු 40 ක් ලබයි
 දැනටමත් රැස් කර ඇති ලකුණු ගණනට (පෙර තරගවලදී වගුවෙහි පෙන්වන පරිදී) රැස් කර ගත් තරග ලකුණු එක් කොට නව ශ්‍රේණිගතය නිර්ණය කරන්න. කෙසේවෙතත්, අවසන් වසර සතර පරාසයෙහි නොපවතින තරග (සහ ලකුණු) ඉවත් කල යුතු වෙයි.
 කණ්ඩායම් විසින් රැස් කෙරෙන ලකුණු, ප්‍රතිවාදියාගේ ශ්‍රේණිගතය මත පදනම් වෙන බැවින්, එය ඇරඹුනු විට කණ්ඩායම් සඳහා පාදක ශ්‍රේණිගතයන් නියම කිරීමට මෙම ක්‍රමවේදයට සිදු විය.

ශ්‍රේණිගතය වගුව

ආශ්‍රය ශ්‍රේණිගතයන්

2005 වසරෙහි අගභාගයෙහිදී, ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් කවුන්සිලය විසින්,  ඉහළ පෙළ සිටි ටෙස්ට්-ක්‍රීඩාවෙහි නොයෙදෙන ජාතීන් 11–30 ලෙසින් ශ්‍රේණිගත කලේ, අයිසීසී එදිජා ශූරතාවයෙහි  ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවෙහි යෙදෙන ජාතීන්ගේ ශ්‍රේණිගතයන් ඌනපූරණය කරනු සඳහාය. අයිසීසී විසින්, මෙම ජාතීන් ශ්‍රේණිගතය සඳහා භාවිතා කලේ,  2005 අයිසීසී කුසලානෙහි සහ WCQS කොට්ඨාශය 2 තරගයෙහි (එනම්, 2007 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන සඳහා ප්‍රාථමික සුදුසුකම් ලැබීම් යාන්ත්‍රණයෙහි)  ප්‍රතිඵලයන් වෙති.

ගෝලීය ලෝක ක්‍රිකට් ලීගයේ ප්‍රාරම්භ ප්‍රාථමික ශ්‍රේණිගතය සඳහා මෙම ශ්‍රේණිගතයන් භාවිතා කෙරිණි. 11–16 ශ්‍රේණිගතය ලැබූ කණ්ඩායම් 1 වන කොට්ඨාශයට ඇතුළු කර ගන්නා ලදි; 17–20 ශ්‍රේණිගතය ලැබූ කණ්ඩායම් 2 වන කොට්ඨාශයට ඇතුළු කර ගන්නා ලදි; 21–24 ශ්‍රේණිගතය ලැබූ කණ්ඩායම් 3 වන කොට්ඨාශයට ඇතුළු කර ගන්නා ලදි; ඉතිරි කණ්ඩායම්, ඔවුන්ගේ ස්වකීයවූ ප්‍රාදේශීය සුදුසුකම් ලබනයන්ගේ ඉහළ කොට්ඨාශයන් වෙත ඇතුළු කර ගන්නා ලදි.

2009  අප්‍රේල් 19 දින වන විට, ඉහළින් සිටි ආශ්‍රය/අනුබද්ධ කණ්ඩායම් විසින් එක් දින තත්ත්වය හිමි කර ගන්නා ලදි. ප්‍රධාන ශ්‍රේණිගත වගුවෙහි සිටීමට  කෙන්යාව සහ අයර්ලන්තය යන කණ්ඩායම් දෙකම වරම් ලැබූ අතර, කෙන්යාව එම සුදුසුකම ලැබුවේ වත්මන් තත්ත්වය අනුව වන අතර අයර්ලන්තය එසේ ලැබුවේ 2007 ලෝක කුසලානෙහිදී ලත් ජයග්‍රහණ දෙක නිසාය.  2010 ජූලි මාසයේදී බංග්ලාදේශය පරදවා ඔවුන් ලත් ලත් ජයග්‍රහණ නිසා, නෙදර්ලන්තය විසින් ප්‍රධාන වගුවට එක් වන ලදි.  ඇෆ්ගනිස්තානය, කැනඩාව සහ ස්කොට්ලන්තය යන රටවල් ද්වීතියක වගුවෙහි රැඳී සිටියහ. 2009 මැයි මාසයේදී, අයිසීසීය විසින් සියළු ආශ්‍රය සහ අනුබද්ධ සාමාජීකයන් සඳහා ශ්‍රේණිගත වගුවක් එක් කලේය. ගෝලීය සහ ප්‍රාදේශීය ස්ථාපනයන් දෙකම මෙහි ඇකුළත්වී තිබුණි.

අයිසීසී පරිදී 2013 අගෝස්තු 18 වන විට ආශ්‍රය ශ්‍රේණිගතයන් පහත පරිදී විය:

ඓතිහාසික අයිසීසී එදිජා ශූරයෝ
2002 ඔක්තොම්බර් දක්වා ඈතට වන පරිදී, අයිසීසී විසින් එක් එක් මාසයේ කෙළවර  ශ්‍රේණිගතයන් දක්වයි. එම දිනයෙහි සිට, සම්පූර්ණ මාසයක කාල පරිච්ඡේදයකට අදාළ වන පරිදී, අනුයාත ලෙසින් වැඩිතම ශ්‍රේණිගතයන් පවත්වාගෙන යන ලද කණ්ඩායම්,   පහත වගුව විසින් ලැයිස්තුගත කරයි.

මෑතදී අයිසීසී විසින් එහි ශ්‍රේණිගතයන් ක්‍රමය 1981 සිට ප්‍රතිඵලයන්ට අදාළ වන පරිදී සකස් කලේය. වගුව ආරම්භ වන්නේ 1981දී සිට පමණක් වන්නේ, එම දිනට පෙර, තරග පැවැත්වීම කලාතුරකින් සිදුවන්නක් වූ බැවින් අවශ්‍ය තරම් දත්ත නොතිබුණු බැවින් සහ  පෙර කාලයන්හී කුඩා කණ්ඩායම් සංඛ්‍යාවක්  තරග වැදීම නිසාය.

1981 ජනවාරි සිට 2002සැප්තැම්බර් දක්වා කාල සීමාවෙහිදී, සම්පූර්ණ මාසයක කාල පරිච්ඡේදයකට අදාළ වන පරිදී, අනුයාත ලෙසින් වැඩිතම ශ්‍රේණිගතයන් පවත්වාගෙන යන ලද කණ්ඩායම්,   පහත වගුව විසින් ලැයිස්තුගත කරයි.:

සම්පූර්ණ මාසයක කාල පරිච්ඡේදයකට අදාළ වන පරිදී, 1981 සිට වර්තමානය දක්වා අනුයාත ලෙසින් වැඩිතම ශ්‍රේණිගතයන් පවත්වාගෙන යන ලද කණ්ඩායම් සාරාංශය වන්නේ:

ජයස්මාරකය
අයිසීසී එදිජා ශූරතාවයෙහි  ඉහළින්ම සිටි කණ්ඩායමට අයිසීසී එදිජා ශූරතා පළිහ ප්‍රදානය කෙරිණි. යුරෝ 2 කාසියක් ලෙසින්, පළිහෙහි දැක්වුනේ රන්-පැහැති ලෝහයෙන් සමන්විත ඇතුළු වෘත්තාකාර කොටසක් සහ එය වට කල රිදී-පැහැති ලෝහයෙන් සමන්විත වලල්ලකි. එය පළමුවෙන්ම ප්‍රදානය කෙරුණේ  2002 දෙසැම්බර් මාසයේදී වන අතර, ඕස්ට්‍රේලියාවේ නායක රිකී පොන්ටිං විසින් ජයස්මාරකය ලබා ගති.

මෙයද බලන්න
අයිසීසී ටෙස්ට් ශූරතාවය
අයිසීසී වි20 ශූරතාවය
ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවෙහි අන්තර්ජාතික ව්‍යුහය
අයිසීසී ක්‍රීඩක ශ්‍රේණිගතයෝ

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
අයිසීසී ටෙස්ට්, ඕඩීඅයි ඇන්ඩ් ටී20අයි චැම්පියන්ෂිප් රෑන්කිංස්

එක් දින ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් තරගාවලි
එදිජා ශූරතාවය

අයිසීසී එදිජා ශූරතාවය


Potres na Baliju 1979. dogodio se u 3:58 h po lokalnom vremenu, dana 12. prosinca 1979. s magnitudom površinskog vala od 6,3. Udar se dogodio jugoistočno od obale regije Karangasem u tjesnacu Lombok i oko 60 km istočno-sjeveroistočno od Denpasara u Indoneziji. Oštećeno je do 80 posto zgrada u provinciji Karangasem, raseljeno između 15.000 i 500.000 ljudi, a cestovne veze s glavnim gradom Denpasarom nakratko su prekinute.

Tektonika
Otok Bali čini dio Sundskog luka, koji se formirao iznad konvergentne granice gdje se Australska ploča podvlači ispod Sunda ploče. Stopa konvergencije preko linije javanske brazde iznosi 7,5 cm godišnje. Prema istoku od Bali, Sunda Arc se također pritišćuBali i Flores bazeni. Žarišni mehanizmi za potrese u blizini Balija dominantno su osjetilo potiska i na sučelju subdukcije i na sustavu potisnih rasjeda na sjeveru.

Prethodni potres od 6,5 M s sjeverno od obale Buleleng,14. srpnja 1976., izazvao 573 smrtnih slučajeva na Baliju i sličan broj raseljenih.

Potres
Prethodni potres od 6,2 Ms 20. listopada pogodio je Mataram, glavni grad susjednog otoka Lombok, i oštetio stotine zgrada na tom otoku, kao i mnoge na Baliju. Dvije osobe su poginule, uključujući trogodišnjeg dječaka u Lomboku i trudnu majku u bolnici u Denpasaru. Epicentar potresa 20. listopada bio je približno 28 km sjeverno-sjeveroistočno od potresa 17. prosinca.

Prema Američkom geološkom zavodu (USGS), potres od 18. prosinca dogodio se 60 km (37 mi) istočno-sjeveroistočno od Denpasara na dubini od 15 km (9,3 mi). Prva izvješća lokalnih promatrača sugerirala su da se epicentar mogao nalaziti ispod stratovulkana Mount Agung, međutim indonezijske vlasti potvrdile su mjesto u tjesnacu Lombok. Udar se osjetio duž istočne obale Lomboka, iako tamo nije nanesena značajnija šteta.

Kako se potres javljao u ranim jutarnjim satima, nastala je velika panika; izvještava se da su stanovnici ostatak noći bježali na otvorena polja i plaže.

Šteta
Izvješteno je da je osamdeset posto domova i drugih zgrada u provinciji Karangasem uništeno ili oštećeno. Uništeno je otprilike osamdeset tisuća domova, kao i 40 hinduističkih hramova, 17 tržnica, 8 škola, nekoliko džamija i javna bolnica. Sela Culik, Datah i Tisla navodno su ostala nenaseljena zbog katastrofalne štete.

Akcije spašavanja
Indonezijska vojska uspostavila je jedanaest privremenih vojarni u pogođenom području kako bi pomogla prognanicima. Ured guvernera isporučio je raseljenim stanovnicima najmanje 25 tona riže.

Izvori

Vanjske poveznice

 1979-12-12
Katastrofe u Indoneziji

Potres na Baliju 1979.


ماسنجر كلمة إنجليزية تعني رسول:
 في المعلوماتية تشير إلى برامج محادثة فورية مثل:
 فيسبوك ماسنجر
 ويندوز لايف ماسنجر
 ياهو! ماسنجر
 بلاك بيري ماسنجر
 في علم الفلك :
 ماسنجر هو برنامج فضائي هدفه دراسة كوكب عطارد.

ماسنجر (توضيح)


An Schoenus rhynchosporoides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Georg Kükenthal. An Schoenus rhynchosporoides in nahilalakip ha genus nga Schoenus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schoenus

Schoenus rhynchosporoides


Wilhelm Friedrich Philipp Pfeffer (født 9. marts 1845 i Kassel, død 31. januar 1920 i Leipzig) var en tysk plantefysiolog.

Oprindelig farmaceut helligede Pfeffer sig tidlig de botaniske videnskaber. Han begyndte med floristiske undersøgelser (mosser), men kastede sig snart over plantefysiologien, som han særlig studerede hos Sachs i Würzburg, hvor blandt andet vigtige undersøgelser over proteïnkorn udførtes. En række udmærkede arbejder kom nu i rask følge, således Physiologische Untersuchungen (1873), Die periodischen Bewegungen etc. (1875) og Osmotische Untersuchungen (1877), hvilket sidstnævnte arbejde har fået stor betydning med hensyn til udviklingen af de moderne kemisk-fysikalske teorier for opløsninger. I 1881 udkom Pfeffers store håndbog Pflanzenphysiologie i to bind, der, kritisk sammenfattende datidens viden og pegende på hele rækker af uløste spørgsmål, danner epoke i plantefysiologiens historie, ikke mindst ved en original behandling af pirrings- og reguleringsfænomenerne. Da Pfeffer, efter i nogle år at have været professor i Basel, var kaldet
til Tübingen, lod han sine egne og de talrige elevers arbejder offentliggøre i et særligt tidsskrift Untersuchungen aus dem botanischen Institut Tübingen (1881—88), hvor man finder flere af Pfeffers bedste arbejder, blandt andet de berømte undersøgelser over mikroorganismernes bevægelser, der grundlagde læren om kemotaksis, og de ikke mindre ansete undersøgelser vedrørende slyngtrådes følsomhed. Senere har Pfeffer, der 1887 blev professor i Leipzig, i hvilken stilling han døde, offentliggjort sine arbejder i det sachsiske Videnskabernes Selskabs skrifter, således Beiträge zur Kenntniss der Oxydationsvorgänge in lebenden Zellen (1889), Studien zu Energetik (1892) og Druck- und Arbeitsleistung durch wachsende Pflanzen (1893). 1897—1904 udkom anden ganske omarbejdede udgave af Pflanzenphysiologie, og Pfeffer genoptog da i stort omfang studierne over planternes periodiske bevægelser (Untersuchungen über die Entstehung der Schlafbewegungen, 1907). Pfeffer, der forenede fremragende begavelse med glimrende eksperimentelle evner og en ualmindelig arbejdsdygtighed, har også som lærer haft stor indflydelse på videnskabéns udvikling; elever fra alle lande flokkedes om ham. Af skandinaviske forskere blandt Pfeffers elever kan nævnes af danske: Wilhelm Johannsen, Lauritz Kolderup Rosenvinge, Hjalmar Jensen og Peter Boysen Jensen, af norske: Jørgen Brunchorst, af svenske: Jakob Eriksson, Bengt Jönsson, Oscar Juel og Bengt Lidforss; det ses, at Pfeffers indflydelse på skandinavisk videnskabelighed ikke har været ringe.

Kilder

Botanikere fra Tyskland
Tyskere i 1800-tallet
Tyskere i 1900-tallet
Personer fra Kassel

Wilhelm Pfeffer


GameSurge is a popular Internet Relay Chat network devoted to the online multiplayer gaming community.  Games commonly seen referenced on GameSurge include many first person shooters (such as Counter-Strike, Counter-Strike: Source, Team Fortress Classic, Team Fortress 2, Day of Defeat, Call of Duty, and Battlefield 2) and MMORPGs (such as World of Warcraft and Guild Wars).

GameSurge is consistently in the top 20 IRC Networks by users currently online.

History
GameSurge was created in February 2004, as a result of the merger of GamesNET users and the ProGamePlayer Network, a network with common interests. The merger, coincidentally, occurred during a time of legal disputes over the domain name gamesnet.net.

At present day, the user base of GameSurge is primarily North American, with a growing number of English-speaking gamers from Europe. The user base contains a large number of clans who participate in a wide variety of games. Among the more popular games on GameSurge are Counter-Strike, Counter-Strike: Source, Team Fortress Classic, Team Fortress 2, Day of Defeat, Urban Terror and Call of Duty.

Services
GameSurge runs a feature-rich package of services known as srvx, which was written by GameSurge's development staff from scratch in C.

GameSurge provides five user-accessible services:
 AuthServ, which provides authentication for other services on the network and allows users to use an account to maintain channel access.  In the interests of providing a service directed toward gaming (and thus allowing users to easily switch clan/team/guild tags), GameSurge does not provide nickname registration.
 ChanServ, which provides facilities such as event logging and advanced user/ban management.
 HelpServ bots, which manage support requests in certain channels via a FIFO queue.
 HelpServ, in the #support channel, for general user support.
 Other HelpServ bots in miscellaneous help channels throughout the network.
 SpamServ, which provides spam protection services to channels on the network. This service was added in .
 HostServ, which provides free "titles" to users wishing to use cloaked hosts.  See the GameSurge Titles page for details.

References

External links
 GameSurge
 srvx (network services for GameSurge)
 GameSurge Servers

Internet Relay Chat networks

GameSurge


Douane  or Douanes may refer to:

Customs, an authority or agency in a country responsible for collecting tariffs and for controlling the flow of goods into and out of a country
Custom house, traditionally a building housing the offices for above authority or agency
 Directorate-General of Customs and Indirect Taxes (), a law enforcement agency in France
Douane, part of the Tax and Customs Administration, a service of the government of the Netherlands
 Douanes, a system of taxation through custom duties in France during the reign of King Louis XIV of France
Douanes (ballet), by Geoffrey Toye
AS Douanes (disambiguation), several sport clubs

Douane


Hokuto Shimoda (født 7. november 1991) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Ventforet Kofu, Shonan Bellmare og Kawasaki Frontale.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hokuto Shimoda


Boca del Mar fue un lugar designado por el censo ubicado en el condado de Palm Beach en el estado estadounidense de Florida. En el Censo de 2000 tenía una población de 21.832 habitantes y una densidad poblacional de 2.107,35 personas por km².

Geografía
Boca del Mar se encuentra ubicado en las coordenadas . Según la Oficina del Censo de los Estados Unidos, Boca del Mar tiene una superficie total de 10.36 km², de la cual 10.36 km² corresponden a tierra firme y (0%) 0 km² es agua.

Demografía
Según el censo de 2000, había 21.832 personas residiendo en Boca del Mar. La densidad de población era de 2.107,35 hab./km². De los 21.832 habitantes, Boca del Mar estaba compuesto por el 94.43%% blancos, el 1.23%% eran afroamericanos, el 0.05%% eran amerindios, el 1.88%% eran asiáticos, el 0.03%% eran isleños del Pacífico, el 1.06%% eran de otras razas y el 1.32%% pertenecían a dos o más razas. Del total de la población el 8.16%% eran hispanos o latinos de cualquier raza.

Referencias

Enlaces externos

Lugares designados por el censo en Florida
Antiguos lugares designados por el censo de Estados Unidos
Localidades del condado de Palm Beach

Boca Del Mar


An Tolumnia urophylla in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Conrad Loddiges ngan John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Guido Jozef Braem. An Tolumnia urophylla in nahilalakip ha genus nga Tolumnia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tolumnia

Tolumnia urophylla


Las elecciones generales de Paraguay de 1973 fueron un evento electoral nacional que se realizó en dicho país. Según su organización política, en las elecciones nacionales se eligen presidente, vicepresidente, senadores, diputados y los gobernadores de los departamentos.

Referencias

1973
Paraguay
Paraguay en 1973

Elecciones generales de Paraguay de 1973


Graba strică treaba este un film românesc din 1997 regizat de Isabela Petrașincu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1997 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1997
Filme de comedie românești

Graba strică treaba


Kömürcüler, Diyarbakır ilinin Çermik ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Diyarbakır il merkezine 129 km, Çermik ilçesine 29 km uzaklıktadır.

Nüfus

Çermik'in mahalleleri

Kömürcüler, Çermik


Dar & Receber (dt.: Geben & Nehmen) ist das zweite und letzte Studioalbum des portugiesischen Sängers und Komponisten António Variações. Es erschien im Februar 1984 wenige Monate vor seinem Tod.

Entstehung
Wenige Monate nach Veröffentlichung seines Debütalbums Anjo da Guarda und einigen Konzerten kehrte Variações in das Studio zurück, um sein zweites Album aufzunehmen. Als Produzenten gewann er Pedro Ayres Magalhães und Carlos Maria Trindade, beide Mitglieder der Pop-/Rockband Heróis do Mar. Das Album wurde binnen drei Wochen, zwischen dem 6. und 25. Februar 1984, eingespielt.

Der bereits schlechte Gesundheitszustand des Sängers und das zögerliche Vorgehen seiner Plattenfirma verhinderten eine optimale Vermarktung des Albums. Schließlich kam es im Mai 1984 auf den Markt und wurde im Radio und bei den Kritikern sehr positiv aufgenommen. Als der Titel Canção de Engate, sein bis heute populärster Song, die Radios eroberte, lag Variações schon mit Symptomen einer asthmatischen Bronchitis im Krankenhaus. Fünf Wochen später starb er.

Rezeption
Das Album gilt als Meilenstein der portugiesischen Popmusik der 1980er Jahre. Mehrere Künstler nahmen Coverversionen der Lieder auf, darunter die Delfins, MDA und Funkoffandfly. Im Jahr 2000 erschien eine neu abgemischte Version des Albums einschließlich des bislang unveröffentlichten Titels Minha cara sem fronteiras.

Titelliste
Alle Kompositionen mit Ausnahme einer stammen von Variações. In Canção bedient er sich eines Gedichts von Fernando Pessoa als Text. Der Titel Deolinda de Jesus ist seiner Mutter gewidmet.

Literatur
 Gonzaga, Manuela; António Variações: entre Braga e Nova Iorque; Âncora Editora, 2006, ISBN 9727801749
 Variações, António, Muda de Vida; Relógio de ÁguaEditores, 2006, ISBN 9727088732

Album 1984
Album (Pop)

Dar & Receber


An Scaphyglottis dunstervillei in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Leslie Andrew Garay, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ernesto Foldats. An Scaphyglottis dunstervillei in nahilalakip ha genus nga Scaphyglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Scaphyglottis

Scaphyglottis dunstervillei


A Supercopa Russa de Voleibol Masculino de 2016 foi a 9.ª edição deste torneio organizado anualmente pela Federação Russa de Voleibol (). A competição ocorreu na cidade de Cazã e participaram do torneio a equipe campeã da Superliga Russa e da Copa da Rússia de 2015 e o vice-campeã do Superliga Russa de 2015–16.

O Zenit Kazan se sagrou campeão pela quinta vez da competição ao derrotar o Dínamo Moscou por 3 sets a 0.

Formato da disputa
O torneio foi disputado em partida única, válida pela primeira rodada da Superliga Russa de 2016–17.

Equipes participantes

Resultado
|}

Premiação

Ligações externas

Supercopa Russa de Voleibol Masculino
2016 no voleibol
Desporto na Rússia em 2016


Olival Portekiz'de Vila Nova de Gaia belediyesine bağlı olan, 7,96 km² yüzölçümüne sahip, 5.616 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vila Nova de Gaia'nın bucakları

Olival (Vila Nova de Gaia)


Katsuya Senzaki (født 9. april 1987) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder FC Machida Zelvia.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Katsuya Senzaki


An Lepturus pulchellus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Isaac Bayley Balfour, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Clayton. An Lepturus pulchellus in nahilalakip ha genus nga Lepturus, ngan familia nga Poaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepturus

Lepturus pulchellus


Tegernsee este un lac glaciar de apă dulce în Districtul Miesbach, din Bavaria superioară (Germania), la aproximativ 50 de kilometri sud-est de München. Aria lui este o zonă neîncorporată în districtul Districtul Miesbach. Proprietar este statul bavarez, fiind administrat de Bayerische Verwaltung der staatlichen Schlösser, Gärten und Seen (Administrația bavareză a palatelor, grădinilor și lacurilor statale).

Geografie
Tegernsee este situat într-un cav glacial, creat de ghețarul Inn din epoca de glaciație din Alpi cu aproximativ 20.000 de ani în urmă care s-a umplut mai târziu cu apă. Forma alungită a lacului arată în mod evident această origine glacial-morfologică. El are o suprafață de 8.9 km² cu o lungime de 5,7 km de la nord la sud și o lățime maximală de peste 2 km de la est spre vest și o adâncime maximală de 72,6 m. Bazinul hidrografic are o dimensiune de peste 210 km².

Valea Tegernsee este afundată în marginea Alpilor, formează aici munți de numai 1100-1300 m deasupra nivelului mării cu pășuni și păduri, cel mai mare munte fiind, ceva îndepărtat în sud, Wallberg cu 1722 m peste NN. Nordul lacului este situat deja în afară de Alpi, înconjurat de valuri de morene, în care s-a încrestat singurul efluent, râul Mangfall, cu care părăsesc în mediu 8/m³/s de apă lacul. Afluenții principali pe lângă Alpbach, Söllbach, Breitenbach, Zeiselbach, Quirinbach, Grambach, Weidenbach sunt râurile mici Weißach (4,3 m³/s, în timpul de ape mari poate ajungă la 108 m³/s) și Rottach ( 1,2 m³/s, în timpul de ape mari poate ajungă la 45 m³/s). Restul apei provine din izvoare sau ape subterane. Toată regiunea este parte unei mari arii protejate rurale.

Singura insulă, Ringseeinsel, cu o suprafață de 0,8 ha, este situată în sud-vestul lacului la numai 70 m de stufărișul de pe mal pe teritoriul de sud al comunei Gmund, fiind acoperită de iarbă și sălcii. Ea precum învecinata zonă între insulă și trestie este un refugiu în special pentru rața cu ciuf de pe Lista roșie a IUCN și este arie protejată anul întreg.

Următoarele comune au un mal cu lacul (în sens orar începând în nord):
 Gmund am Tegernsee
 Tegernsee
 Rottach-Egern
 Kreuth
 Bad Wiessee

Istoric
Primele începuturi de așezări în jurul lui Tegernsee prin triburi celtice datează din epoca neoliticului târziu (secolul al 3-lea î. Hr.). Dar abia în secolul al 6-lea a început istoria reală a acestei regiuni cu baiuvarii și ducii lor din Casa Agilolfingilor.  În 746, doi frați nobili, Adalbert și Otkar, din străvechea familie Housi (Housigau) au ctitorit o primă mănăstire cu biserică (care, conform legendei 747 a fost sfințită de Sf. Bonifaciu) la tegarin seo, Adalbert devenind primul stareț. Probabil că în anul 752, Uto, nepot de soră al lui Otkar, a adus moaștele Sfântului martir Quirinus (d. 269) de la Roma la Tegernsee (înhumate pe 16 iunie 804), ce a atras pelerini, permițând parțial dezvoltarea sanctuarului. Dar mai ales generozitatea fondatorilor și probabil a ducelui bavarez au făcut din el o mănăstire bogată: Ea a fost proprietara întregii zone Tegernsee de la granița tiroleză în sud până în Warngau și Holzkirchen posedând mai departe moșii pe lângă Freising, Rosenheim și participări de o treime la salina din Reichenhall. Astfel deja în anul 817 mânăstirea a fost recunoscută ca una din cele mai bogate.

În anul 921, mânăstirea  a fost secularizată de către ducele Arnulf cel Rău. Dar împăratul Otto al II-lea al Sfântului Imperiu Roman a restituit-o în 979 ca abație imperială. Astfel a început marea perioada de glorie a mănăstirii care, deja pe la anul 1000, a avut 200 de călugări benedictini. Un document din secolul al 13-lea arestează, că a posedat mai mult de o mie de averi imobile. În această perioada a fost creat un patrimoniu artistic și cultural incomparabil. Au existat ateliere de vitraliu și miniatură, pentru aurari și turnarea de bronz. Împăratul Frederic I al Sfântului Imperiu Roman, numit Barbarossa  în 1165 a stat aici ca invitat (1165), de asemenea de mai multe ori poetul liric Walther von der Vogelweide.

După marea epidemie de pestă cu mulți morți în timpul Războiului de Treizeci de Ani tot ansamblul a fost barochizat. Toată zona a mai trebuit să îndure efectele cauzate de Războiul de Succesiune Austriacă (1700-1748) și o jumătate de veac mai târziu de staționarea trupelor napoleonene. În 1803 mănăstirea benedictină a fost secularizată și 14 ani mai târziu regele Maximilian I Iosif de Bavaria a achiziționat resturile fostei clădiri ale mănăstirii în 1817, transformând-o într-o reședință regală de vară (până în prezent proprietatea [[Casa de Wittelsbach|Casei de Wittelsbach). În anturajul curții regale, numeroși nobili și artiști au venit la lac, parțial ca turiști, parțial stabilindu-se în jurul lui, baza turismului de azi. Dar de abia deschiderea celor două linii de cale ferată de la München la Gmund (1893) și Tegernsee (1902) a adus progresul mare.

Navigația pe lac a folosit până în 1894 pescarilor care au transportat și turiști în bărcile lor de lemn. Atunci, Luitpold, Prinț Regent al Bavariei a permis navigarea cu un vas motorizat. Până înainte de Al Doilea Război Mondial au fost cinci. După război s-a început transportul de linie mai întâi cu două vaporașe în 1951, fiind în prezent din nou cinci.

Un alt punct de atracție este Cazinoul din Bad Wiessee. Deja în 1957, cazinoul și- a deschis porțile și pricinuit succesului și celor din ce în ce mai mulți vizitatori, a fost extins de mai multe ori, ultima dată în 2005. Cei care vizitează cazinoul de azi se pot distra (de exemplu cu Blackjack, Poker, ruletă sau în sala cu peste 200 de automate) pe un spațiu total de peste 6.000 m².

În jurul lui Tegernsee s-a construit din 1965 un inel de canalizare menajeră pentru evacuarea de ape uzate produse în comunele din împrejurime (primul din lume). Datorită lui, apa lacului și-a păstrat până în ziua de azi limpezimea și curățenia absolută. O altă consecință a construcției canalizării este imposibilitatea de a construi clădiri noi pe sau în apropiere de mal, astfel lacul nu-și pierde o parte din idila sa inițială, în ciuda turismului puternic în regiune.

Obiective turistice în apropiere (selecție)
 Biserica Sfântul Egidiu, construită 1688-1692 (Gmund)
 Defluentul Mangfall la Gmund
 Bazilica Sf. Quirin, barochizată 1684-1688 (Tegernsee)
 Muzeul Olaf Gulbransson (Tegernsee)
 Muzeul de istorie locală (Tegernsee)
 Biserica Sfântul Laurentiu, secolul XV, barochizată 1671-72, în cimitir mormintele lui, Ludwig Ganghofer Leo Slezak și Ludwig Thoma (Rottach-Egern)
 Muzeul de trăsuri, căruțe și sănii (Rottach-Egern)
 Parcul de cură direct la lac (Rottach-Egern)
 Cascadele în apropiere de Rottach-Egern
 Funicularul spre Wallberg, acolo restaurant panoramic și un post de emisie al Bayerischer Rundfunk (Rottach-Egern)
 Parcul de cură cu pavilion de muzică și bazine Kneipp (Kreuth)
 Castelul Ringberg (Kreuth)

Recreere și sport
Lacul reprezintă o zonă importantă de recreere și sport, nu numai pentru locuitorii capitalei München. El poate fi ajuns cu trenul (de exemplu de la München la Gmund respectiv Tegernsee) sau peste autostrada A 8 München-Salzburg, ieșirea Holzkirchen, apoi pe rutiera federală B 307/308.
 Pentru drumeți și bicicliști există un circuit mare la și în apropierea apei precum pe drumuri forestiere sau cărări până în Alpi. Malul este complet accesibil.
 Posibilități pentru sporturi acvatice ca de exemplu scufundare, windsurf, navigație cu ambarcațiuni cu vele
 Pescuitul este permis pentru membrii ai clubului de pescari din Tegernsee, mai departe există posibilitatea de cumpărat bilete (zi, sfârșit de săptămână, săptămână, lună, an), dar numai cu licență oficială de pescuit. Specii de pescuit sunt între altele: anghilă, babușcă, biban, char (Salvelinus alpinus), Coregonus bavaricus (de: Renke), obleț, păstrăv de lac, păstrăv de munte, plătică, știucă sau zglăvoacă.
 Împrumut de bărci cu vâsle, hidrobiciclete sau electrice
 Vânzare de peste proaspăt sau afumat
 Multe restaurante și cafenele direct pe malul lacului
 Sauna "monte mare" (Pentru acest proiect a fost achiziționat fostul navă-școală de la Chiemsee și transformat într-o saună plutitoare) și o piscină naturală (Rottach-Egern)
 Baia termală (iod-sulfură) din Bad Wiessee
 Parc balnear cu promenada din Bad Wiessee)
 Mai multe piscine atât în interior cât și în aer liber, tobogan de apă, patru vârtejuri, un gazon mare și o zonă spațioasă de saună (Bad Wiessee)
 Mai multe zone de înot pe lac gratuite (Bad Wiessee)
 Cazinoul din Bad Wiessee (seara, cod vestimentar)
 Bayerische Seenschifffahrt'' (Asociația bavareză pentru navigația pe lacuri) operează servicii regulate, circuite turistice și servicii unice excepționale din aprilie până în octombrie cu cinci vase/ vaporașe de coastă motor, trei mai mici și două mai mari cu restaurant, seara muzică și dans
 Parapantism

Galerie de imagini

Note

Legături externe

 Fosta mănăstire Tegernsee

Tegernsee
Districtul Miesbach

Tegernsee (lac)


El lord gran chambelán de Inglaterra  es el sexto de los grandes oficiales de Estado, después del lord del Sello Privado y antes del lord alto condestable. El lord gran chambelán tiene su cargo en el Palacio de Westminster y en especial de la Cámara de los Lores y, técnicamente, lleva la espada del Estado en las ceremonias de Estado de apertura y cierre del Parlamento, aunque esta obligación suele designarse al lord del Parlamento que también es mariscal de campo. El lord gran chambelán desempeña un papel importante en las coronaciones reales, con el derecho de vestir al monarca el día de la coronación y servirle agua antes y después del banquete de coronación.

El cargo es hereditario. En cierto momento, una sola persona ejerce el cargo de lord gran chambelán. Las diversas personas que ejercen las funciones el cargo son técnicamente un colectivo hereditario del lord gran chambelán, y el derecho a ejercer el cargo dado por un reinado rota proporcionalmente a la función del cargo que desempeñe. Por ejemplo, los marqueses de Cholmondeley ejercen la mitad del cargo y pueden, por tanto, ejercer el cargo o designar a un suplente (un lord gran chambelán sustituto es una persona que ejerce el cargo, pero personalmente no es un coheredero del cargo).

El cargo de lord gran chambelán se diferencia del cargo no hereditario de chambelán, que es una posición dentro de la Casa Real.

La House of Lords Act (1999) eliminó el derecho automático de los pares hereditarios a ocupar su escaño en la Cámara de los Lores, pero a la ley no están sujetos el lord gran chambelán (como el conde mariscal), para que pueda seguir ejerciendo sus funciones ceremoniales en la Cámara de los Lores.

Historia

El cargo fue ejercido originalmente por Robert Malet, hijo de uno de los principales compañeros de Guillermo el Conquistador. En 1133, sin embargo, el rey Enrique I declaró las propiedades y títulos de Malet confiscados, dando el cargo de lord gran chambelán a Aubrey de Vere, cuyo hijo fue creado conde de Oxford. A partir de entonces, los condes de Oxford ostentaron el cargo, casi continuamente, hasta 1526, con interrupciones debido a que algunos condes fueron condenados por traición. En 1526, sin embargo, el XIV conde de Oxford murió, dejando a sus tíos como herederos. El condado fue heredado por el heredero varón más lejano, su primo segundo. El soberano entonces decretó que el cargo no sería heredado con el condado. El soberano nombró al XV conde en el cargo, pero el nombramiento fue vitalicio y no hereditario. La asociación del cargo a la familia fue interrumpido brevemente en 1540, cuando el XV conde murió y Thomas Cromwell, principal asesor del rey, fue nombrado lord gran chambelán. Sin embargo, después de que Cromwell fuera condenado y ejecutado, el cargo pasó al XVI conde de Oxford, una vez más como un cargo no heredable. Años después, la reina María I dictaminó que los condes de Oxford tenían derecho efectivo al cargo de lord gran chambelán sobre una base heredable.

Por lo tanto, los XVI, XVII y XVIII condes de Oxford ocuparon el cargo de forma hereditaria hasta 1626, cuando el XVIII conde murió, dejando nuevamente a un pariente lejano como heredero, aunque había una pariente más cercana que se presentaba como heredera. La Cámara de los Lores finalmente dictaminó que el cargo pertenecía al heredero varón, Robert Bertie, XIV barón Willoughby de Eresby, que después sería I conde de Lindsey. El cargo fue conferido a los condes de Lindsey, que después se convirtieron en duques de Ancaster y Kesteven. En 1779, sin embargo, el IV duque de Ancaster y Kesteven murió, dejando a dos hermanas y a un tío como sus herederos. El tío se convirtió en quinto y último duque de Ancaster y Kesteven, pero la Cámara de los Lores dictaminó que las dos hermanas ejercerían conjuntamente el título de lord gran chambelán y podrían designar a un sustituto para ejercer las funciones del cargo. La baronía Willoughby de Eresby dejó de ser usada por las dos hermanas, pero el soberano decidió otorgarle el título a la hermana mayor, Priscilla Bertie, XXI baronesa Willoughby de Eresby. La hermana menor se casó con el I marqués de Cholmondeley. El cargo de lord gran chambelán, sin embargo, quedó dividido entre Priscilla y su hermana menor, Georgiana. La ostentación del título por parte de Priscilla quedó dividida entre dos de sus nietas, y se ha dividido varias veces desde entonces. Por el contrario, la ostentación del título por parte de Georgiana fue heredada por un único heredero varón, esa persona desde entonces ha sido el marqués de Cholmondeley, título perteneciente al marido de Georgiana.

Personas que ejercieron el cargo de lord gran chambelán, 1780-presente

{| cellpadding="2" cellspacing="2"
|- bgcolor="#ffcccc"
! Monarca
! Actuaron como Gran Lord Chambelán
! Años
|- bgcolor="#ccccff"
| Jorge III
| Peter Burrell,  barón Gwydyr como Diputado
| 1780-1820
|- bgcolor="#ffcccc"
| rowspan="3" | Jorge IV
| Peter Burrell, I barón Gwydyr como sustituto
| 1820-1821
|- bgcolor="#ffcccc"
| Peter Drummond-Willoughby, XXII barón Willoughby de Eresby como sustituto
| 1821-1828
|- bgcolor="#ffcccc"
| Peter Drummond-Willoughby, XXII barón Willoughby de Eresby
| 1828-1839
|- bgcolor="#ccccff"
| Guillermo IV
| George Cholmondeley, II marqués de Cholmondeley
| 1830-1837
|- bgcolor="#ffcccc"
| rowspan="4" | Victoria I
| Peter Drummond-Willoughby, XXII barón Willoughby de Eresby
| 1837-1865
|- bgcolor="#ffcccc"
| Albyric Drummond-Willoughby, XXIII barón Willoughby de Eresby
| 1865-1870
|- bgcolor="#ffcccc"
| Gilbert Heathcote-Drummond-Willoughby, I conde de Ancaster como Diputado
| 1871-1888
|- bgcolor="#ffcccc"
| Gilbert Heathcote-Drummond-Willoughby, I conde de Ancaster
| 1888-1901
|- bgcolor="#ccccff"
| Eduardo VII
| George Cholmondeley, IV marqués de Cholmondeley
| 1901-1910
|- bgcolor="#ffcccc"
|rowspan="2" | Jorge V
| Robert Wynn Carrington, I marqués de Lincolnshire||1910–1928
|- bgcolor="#ffcccc"
| William Legge, VII conde de Dartmouth  como sustituto
| 1928-1936
|- bgcolor="#ccccff"
| Eduardo VIII
| George Cholmondeley, V marqués de Cholmondeley
| 1936
|- bgcolor="#ffcccc"
| rowspan="2" | Jorge VI
| Gilbert Heathcote-Drummond-Willoughby, II conde de Ancaster
| 1936-1951
|- bgcolor="#ffcccc"
| James Heathcote-Drummond-Willoughby, III conde de Ancaster
| 1951-1952
|- bgcolor="#ccccff"
| rowspan="4" | Isabel II
| George Cholmondeley, V marqués de Cholmondeley
| 1952-1966
|- bgcolor="#ccccff"
| Hugh Cholmondeley, conde de Rocksavage como sustituto
| 1966-1968
|- bgcolor="#ccccff"
| Hugh Cholmondeley, marqués de Cholmondeley
| 1968-1990
|- bgcolor="#ccccff"
| David Cholmondeley, marqués de Cholmondeley
| 1990-2022
|- bgcolor="#ccccff"
| -rowspan="2" | Carlos III
| Rupert Carrington, VII Barón Carrington
| 2022
|- bgcolor="#ffcccc"}}

Tratamientos de la jerarquía nobiliaria
Ocupaciones
Protocolo en Reino Unido

Lord gran chambelán


Quadratum incusum bezeichnet im antiken griechischen Münzwesen ein quadratisch vertieftes, bildloses Revers der Münzen. Zum Beginn der Münzprägung wurden nur primitive, punzenförmige Stempel ohne Gestaltung verwendet. Diese Punzen wurden seit dem 6. vorchristlichen Jahrhundert immer häufiger durch ein Quadratum incusum ersetzt, das zumeist in vier Unterquadrate, gelegentlich aber auch in noch mehr einfache geometrische Unterflächen unterteilt war. Diese Unterteilung in Unterflächen wurde von einer ornamentalen Gestaltung des Quadratum incusum abgelöst. In klassischer Zeit wurde auf Münzen der Insel Chios der waagerechte Balken des Quadratum incusum mit einem Magistratsnamen versehen, der vermutlich für die Münzprägung verantwortlich war.  Später wurden auch Teilflächen des Quadratum incusums mit kleinen Motiven (zum Beispiel Insekten auf den Münzen aus Chersones) versehen. Schließlich verdrängten bildliche Darstellungen auf der gesamten Münzrückseite das Quadratum incusum.

Die Entwicklung verlief nicht in allen Städten gleich. Es kam vor, dass Städte noch sehr einfache Gestaltungen ihrer Münzrückseiten vornahmen, während sich in anderen Städten schon längst eine aufwändigere Gestaltung etabliert hatte. Damit war häufig beabsichtigt die Münze als gutes (im Sinne von hohem Silbergehalt), traditionelles Geld zu kennzeichnen. Die deutlichste Entwicklung zeigen die Münzen der Insel Aigina (heute Ägina). Die vier Unterquadrate des Quadratum incusum sind häufig nochmal diagonal in Dreiecke unterteilt, teilweise gefüllt und teilweise leer bleibend, was bei abwechselnd gefüllten und leeren Dreiecken zu einem windmühlenartigen Erscheinen führt. Es gibt aber auch Prägeperioden mit fünf leeren und drei gefüllten Dreiecken. In der Schlussphase der äginetischen Prägungen wird das viergeteilte Quadratum incusum durch fünf unregelmäßig gestaltete Trapeze ersetzt. Durch verschiedene Hortfunde kann die chronologische Entwicklung der äginetischen Münzen heute gut nachvollzogen werden.

Das Quadratum incusum fand nur auf Elektron- und Silbermünzen Verwendung. Als die sehr kleinen Silbernominale durch größere und handlichere Bronzemünzen abgelöst wurden, wurde das Quadratum incusum nicht mehr für die Gestaltung der Münzrückseiten benutzt.

Bildergalerie der Entwicklung der Münzrückseite

Literatur

Einzelnachweise

Antike Numismatik
Altgriechische Numismatik

Quadratum incusum


රංගනය
හෙන්රි ජයසේන (පියල්)
ශාන්ති ලේඛා
පුණ්‍යා හීන්දෙනිය (නන්දා)
ඩේවිඩ් ධර්මකීර්ති
ට්‍රිලීෂියා ගුණවර්ධන (අනුලා)
වික්‍රම බෝගොඩ
ගාමිණී ෆොන්සේකා (ජිනදාස)
ටෝනි රණසිංහ
අනුලා කරුණාතිලක
සී. ටී. ප්‍රනාන්දු
හර්බට් අමරවික්‍රම

විශේෂතා සහ සම්මානයන්
ගීත රහිත ප්‍රථම සිංහල චිත්‍රපටය
අන්තර් ජාතික සම්මානයක් ලද ප්‍රථම සිංහල චිත්‍රපටය
1966 මෙක්සිකෝවේදී පැවැත්වුණ ලෝක චිත්‍රපට උත්සව පිළිබඳ 8 වෙනි සමාලෝචනයේදී මෙයට 'ගොල්ඩන් හෙඩ් ඔෆ් පලෙන්ක්' සම්මානය හිමි විය.
1965 නවදිල්ලි චිත්‍රපට උළෙල 'ස්වර්ණ මයුර තිළිණය'
1964 දී මුල් වරට පවත්වන ලද සරසවිය සම්මාන උළෙලේදී හොඳම චිත්‍රපටය, හොඳම අධ්‍යක්ෂ, හොඳම නිළිය, හොඳම තිර රචනය, හොඳම සංගීතය, හොඳම කැමරා ශිල්පය, හොඳම සංස්කරණය යන සම්මාන සහ ගාමිණී ෆොන්සේකාට ගෞරව සම්මානයක් හිමි විය. පාඨක ඡන්ද 35374 ක් ලබා මුල් තැනට පත් වූයේ ගම්පෙරළියයි.

නිෂ්පාදනය
වේශ නිරූපණය - රෝහණ මුදන්නායක
කලා අධ්‍යක්ෂණය – ආරියවංශ වීරක්කොඩි, පෙරමුණේ රණසිංහ

ගම්පෙරළිය (චිත්‍රපටය)


Selman Rüşdi (d. 19 Haziran 1947, Bombay, Hindistan), Hint asıllı Britanyalı-Amerikalı yazar ve romancı.

Romanlarının çoğu Hindistan'ı konu alır. Anlatımı, mit ve fanteziyi gerçeklik ile iç içe geçiren bir tarzdır. Bunun yanında Günter Grass, Mihail Bulgakov gibi isimlerden de etkilenmiştir. Man Booker Ödülü yanında birçok ödül sahibidir.

Hayatı
Selman Rüşdi, Urduca ve İngilizce konuşan Müslüman bir ailenin oğlu olarak 1947'de (bağımsızlıktan iki ay önce) Bombay'da doğdu. 1961'de lise eğitimi için Birleşik Krallık'a gönderilen Rüşdi'nin ailesi, 1964'te diğer Müslümanlarla birlikte zorunlu olarak Pakistan'a göç etti ve Karaçi'ye yerleşti.

Cambridge'de tarih eğitimi gören Rüşdi, fantastik bir bilimkurgu denemesi olan ilk romanı Grimus (1975) ile eleştirmenlerin dikkatini çektikten sonra, Geceyarısı Çocukları (Metis, 2000) romanıyla (1981 Booker, 1982 James Tait Black, 1993 Booker of Bookers ödülleri) dünya çapında ün kazandı. Hindistan tarihi ve politikasına eleştirel yaklaşımı nedeniyle Hindistan'da yasaklanan bu romanı, bu kez Pakistan'da aynı akıbete uğrayan Utanç (Metis, 2005) izledi. Nikaragua anılarını aktardığı The Jaguar Smileın (1987, Jaguar Gülüşü, Pencere, 1989) ardından yazdığı The Satanic Verses (1988, Şeytan Ayetleri) ile 1988 Whitbread ödülünü kazandıysa da Müslümanlığa hakaret ettiği gerekçesiyle kitap Hindistan ve Güney Afrika'da yasaklandıktan sonra Humeyni tarafından yazar hakkında ölüm fetvası verildi.

Kasım 2005 ve Haziran 2008 tarihlerinde ABD'den Foreign Policy ve Birleşik Krallık'tan Prospect dergilerinin internet üzerinden okuyucu anketleri ile oluşturduğu Dünyanın İlk 100 Entelektüeli listelerinde, 2005 yılında 10., 2008 yılında 23. sırada yer almıştır.

12 Ağustos 2022 tarihinde New York'ta bulunan Chautauqua Enstitüsünde gerçekleşen bir kongrede seyircilerden birisi sahneye çıkıp Rüşdi'ye yumruk attı, ardından da boynundan bıçakladı.

Şeytan Ayetleri tartışması
1989'da yayımlanan Şeytan Ayetleri romanı, İslam peygamberi Muhammed'e ithamda bulunduğu gerekçesiyle İslam dünyasından büyük tepkiler almış; Güney Afrika, Pakistan, Suudi Arabistan, Mısır, Somali, Bangladeş, Sudan, Malezya, Endonezya ve Katar'da kitabın yayımlanması yasaklanmış; 14 Şubat 1989'da İran lideri Ayetullah Ruhullah Humeyni tarafından fetva verilerek Rüşdi'nin başına üç milyon Amerikan doları ödül konmuştur. Dünyanın birçok ülkesinde aleyhinde yapılan kitlesel gösteriler Şubat 1989 gündemini oluşturmuştur. Türkçeye Aziz Nesin tarafından çevrilmiş ve bu yüzden 1993'te Madımak Katliamı zamanı Aziz Nesin hedef alınmıştır.

Bunu takip eden yıllarda da çeşitli ülkelerde kitabın çevirmen ve yayıncı kuruluşlarına yönelik saldırılar olmuştur. 1998'de İran, Birleşik Krallık ile ilişkilerini düzeltmeye yönelik bir adım olarak Selman Rüşdi hakkında aldığı ölüm cezası kararından vazgeçmişse de İran dini lideri Ali Hamaney 2005'te fetvayı sadece veren kişinin kaldıracağını, ancak bu kişinin yani Humeyni'nin 1989'da öldüğünü ifade etmiştir.

Başlıca eserleri
 Grimus (1975)
 Geceyarısı Çocukları (1981)
 Utanç (1983)
 Jaguar Gülüşü: Bir Nikaragua Yolculuğu (1987)
 Şeytan Ayetleri (1988)
 Harun ve Hikayeler Denizi (1990)
 Hayali Vatanlar: Makale ve eleştiriler, 1981-1991 (1992)
 Doğu, Batı (1994)
 Mağribinin Son İç Çekişi (1995)
 Ayakların Altındaki Toprak (1999)
 Öfke (2001) ISBN 978-975-07-3668-1
 Soytarı Şalimar (2005)
 İki Yıl Sekiz Ay Yirmi Sekiz Gece (2016) ISBN 978-975-07-3361-1

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Humeyni'nin Selman Rüşdi fetvası: Fundamentalist söylemler (Qantara.de)
 Selman Rüşdi'nin şövalye unvanı alması: Kuklalar yine yanıyor (Qantara.de)
 Yorum: Selman Rüşdi'ye şövalyelik unvanına tepkiler (Qantara.de)

1947 doğumlular
Cambridge Üniversitesinde öğrenim görenler
20. yüzyıl Hint yazarları
21. yüzyıl Hint yazarları
20. yüzyıl Britanyalı yazarları
21. yüzyıl Britanyalı yazarları
21. yüzyıl Amerikalı yazarları
20. yüzyıl Britanyalı roman yazarları
21. yüzyıl Britanyalı roman yazarları
21. yüzyıl Amerikalı roman yazarları
Ateist yazarlar
Postmodern yazarlar
Hint ateistler
Britanyalı ateistler
Amerikalı ateistler
İslam eleştirmenleri
Fetvalar
Yaşayan insanlar

Selman Rüşdi


Gastón Nicolás Caprari (Córdoba, Argentina, 17 de febrero de 1985) es un futbolista argentino que actualmente juega en Club Juventud Agrario (Corralito) del Liga Rio Tercerense de Fútbol de Argentina.

Trayectoria

Debutó en el conjunto cordobés a los 19 años de la mano de Luis Garisto el 12 de noviembre del 2004 contra Independiente de Avellaneda en un empate (1-1). Marcó su primer gol en primera el 26 de junio de 2005 en una victoria (4-1) sobre Huracán. Jugó dos temporadas en el conjunto de Alta Córdoba, 2004-2005 (12 Partidos, 6 Titular, 2 goles (Huracán y Colon) y 1 Roja) y 2005-2006 bajo la conducciòn técnica de Fernando Quiroz (24 Partidos, 15 Titular, 4 goles (Vélez, Racing, Quilmes y Tiro Federal) y 1 Roja).

En el torneo clausura 2012 sale segundo en la tabla de goleadores.

Es el quinto mayor goleador en la historia de San Martín de San Juan.

Curiosidades

En un partido contra Racing Club el cordobés entró en la historia del fútbol por convertirse en el sexto jugador al que le ataja un penal un colega que no es arquero, en este caso fue Agustín Pelletieri. Los cinco futbolistas anteriores que atajaron son: Julio Nuin de River a Norberto De Sanzo de Atlanta (1959); el sanjuanino Iselín Santos Ovejero de Vélez Sarfield a Delio Onnis de Gimnasia y Esgrima de La Plata (1969); Juan Cárdenas de Racing Club a Roberto Gramajo de Rosario Central (1971, incluso, ambos son oriundos de la misma provincia); Oscar López Turitich de Platense a Fernando Morena de Boca (1984) y David Bisconti de Rosario Central a Darío Scotto de Platense (1992).

Clubes

Estadísticas

Enlaces externos
 Ficha del jugador en BDFA
 Ficha del jugador en Soccerway

Futbolistas de la ciudad de Córdoba (Argentina)
Futbolistas del Club Atlético Boca Unidos
Futbolistas de las inferiores del Instituto Atlético Central Córdoba
Futbolistas del Instituto Atlético Central Córdoba
Futbolistas del Club Atlético San Martín (San Juan)
Futbolistas del Club Deportivo Magallanes en los años 2010

Gastón Caprari


إبراهيم المصري هو سياسي لبناني، وُلد عام 1937 بمدينة طرابلس – شمال لبنان، ونشأ فيها وتعلم في مدارسها. عمل بالتعليم من عام 1959 إلى عام 1963، ثم تولى رئاسة تحرير مجلة «المجتمع» اللبنانية من عام 1964 حتى عام 1966. أسس مع عدد من إخوانه «الجماعة الإسلامية» في لبنان عام 1964.

مناصبه
 تولّى رئاسة تحرير مجلة «الشهاب» التي أصدرتها الجماعة الإسلامية من عام 1966 حتى عام 1975.
 عام 1978 كان أحد مؤسسي «المؤسسة الإسلامية للطباعة والصحافة والنشر».
 عام 1979 تولّى رئاسة تحرير مجلة «الأمان» الصادرة عن المؤسسة الإسلامية، وهي أسبوعية سياسية، ولا تزال تصدر في بيروت حتى الآن.
 تولّى في الوقت نفسه مهمة نائب الأمين العام للجماعة الإسلامية في لبنان عام 2006.
 جرى انتخابه أميناً عاماً للجماعة الإسلامية بداية عام 2010.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من طرابلس (لبنان)
إخوان مسلمون لبنانيون
سياسيون لبنانيون سنة
صحفيون لبنانيون
مواليد 1937

إبراهيم المصري


الجمباز البهلواني (وقد أطلق عليه سابقاً الأكروبات الرياضي) هو رياضة تنافسية تلعب ضمن مجموعات (شركاء 3 فما فوق)؛ وهي تجمع بين القوة والمرونة والمهارات التقنية للاعب، تتطلب هذه الرياضة مرونة ودقة فنية وتوازناً في الأداء بين الرقص والموسيقى المصاحبة، إضافة إلى التناغم والثقة والصداقة بين الشركاء في المجموعة. تنافس المشاركون ذوو القدرات العالية ضمن الفئات العمرية التالية: 11 عاماً أو أقل، 12-14 عام، 15-16 عام، و17 عام فأكثر.

تاريخ اللعبة
استخدمت الألعاب الأكروباتية كرياضة قائمة بذاتها للمرة الأولى في الاتحاد السوفيتي في ثلاثينيات القرن العشرين، وأجريت أول بطولة للعالم للجمباز الإيقاعي عام 1974.

إضافة للفئات الخمس المعتمدة حالياً، أضيفت فئاتان للبهلوانيات (للرجال والسيدات) وأعتمدتا حتى بطولة العالم عام 1999، إلا أن بعض المجموعات لا تزال تعتمد هذه الفئات إلى الآن.

فئات المنافسة
يتم أداء كافة منافسات الجمباز الأكروباتي في أزواج أو مجموعات، ضمن الفئات العمرية المذكورة أعلاه. أما الفئات فهي:
 زوجي سيدات (لاعبتين في الفريق)
 زوجي رجال (لاعبين في الفريق)
 زوجي مختلط (لاعب ولاعبة)
 جماعي سيدات (مجموعة من 3 لاعبات)
 جماعي رجال (مجموعة من 4 لاعبين)

يؤدي كل زوج أو مجموعة منافسة الأداء بشكل منفصل عن الفريق أو الفرق المنافسة الأخرى، وتصمم الرقصة المؤداة بمصاحبة الموسيقى والحركات البهلوانية، وتكون بعض متطلباً أساسياً للتنافس. ويسعى كل فريق لإظهار الإناقة وسلاسة الأداء والتناغم كفريق للحكام وللجمهور.

قوانين اللعبة
تخضع قواعد هذه الرياضة، والمعروفة باسم قانون النقاط، من قبل الاتحاد الدولي للجمباز. هذه القواعد قابلة للتغيير كل أربع سنوات وفقاً لدورة الألعاب الأولمبية وفقاً لتخصصات الجمباز الأخرى.

المسابقات
رياضة الجمباز البهلواني هي جزء من الألعاب العالمية، وهي مدرجة أيضًا ضمن دورة الألعاب الأوروبية بالإضافة إلى بطولة العالم لألعاب الجمباز البهلوانية المخصصة التي تُقام في السنوات الزوجية (كانت تسمى بطولة العالم للألعاب البهلوانية قبل عام 2006، وتُقام البطولات القارية والإقليمية في السنوات الفردية. على سبيل المثال، نُظمت البطولة الأوربية الثامنة والعشرين للألعاب البهلوانية في مدينة جيشوف البولندية في تشرين الأول من عام 2017.

هناك العديد من البطولات الوطنية والإقليمية في كل بلد. وتتطلب المنافسة في المسابقات المحلية والإقليمية من أجل التأهل إلى البطولات الوطنية. ولا يشترط الاتحاد الدولي للجمباز تأهل لاعبو الجمباز من خلال البطولات المحلية من أجل المشاركة في البطولات الدولية، ولكن غالبا ما تقوم الهيئات الإدارية المحلية باختيار منتخباتها الوطنية بناءً على الأداء في المسابقات الوطنية.

غالبا ما تجذب مسابقات الجمباز البهلوانية جماهير غفيرة، لأنها مسلية جدا ومليئة بالإثارة والتشويق بسبب الحركات الخطيرة والجريئة.  وفي دورة الألعاب الأولمبية التي أقيمت في لندن عام 2012 قامت الفرق البهلوانية بالاستعراض قبل بدء مسابقات الجمباز الأولمبية وكذلك خلال مراسيم الافتتاح والختام. وقد قيل أن حضور هذه الرياضية دليل على قدرتها على الترفيه، على الرغم من عدم كونها من فروع الألعاب الأولمبية.

يتم منح الميداليات الذهبية والفضية والبرونزية بشكل عام بالطرق التقليدية، على الرغم من أن في بعض المسابقات يتطلب الحد الأدنى من النقاط للتأهل والحصول على ميدالية.

العروض الحركية
العروض الحركية مطلوبة في المسابقات وتعتمد على المستوى الذي يتنافس فيه لاعبو الجمباز. وفي مستويات الناشئين والكبار، تكون جميع العروض الحركية مطلوبة، بينما يتطلب عرض حركي واحد في المستويات العمرية الصغيرة. لكل نوع من أنواع العروض الحركية الثلاثة تركيز مختلف. ولكن تتضمن جميع هذه العروض حركات الشقلبة والرقص. وتشمل الحركات الاستعراضية المختلفة كما يلي:

 التوازن (يعرف سابقا باسم الثبات) يتطلب حركة التوازن البقاء بوضعية ثابتة أو متوازنة لمدة معينة. كما تتطلب هذه الحركات القوة والتوزان والأناقة والمرونة. ويقوم لاعبو الجمباز بالتجمع على شكل أبراج أو أهرام مع بقاء لاعبي مراكز القمم بوضعية معينة متوازنة فوق لاعبي مراكز القواعد. وعادة ما كان يتم تنفيذ حركات التوازن على إيقاع موسيقى بطيئة ولكن ليس بشكل دائم. وتستغرق عرض حركات الاتزان لمدة دقيقتين وثلاثون ثانية تقريبا.
 الديناميكية (تعرف سابقا باسم تيمبو) تبين هذه الحركات الاستعراضية القوى والرشاقة من خلال أداء الحركات البهلوانية والتي تشمل القفز والطيران والدوران والهبوط. ويشمل ذلك عادة قيام لاعبو مركز القاعدة بدفع لاعبي مركز القمة في الهواء ومن خلال سلسلة من الشقلبات أو اللفات. ويقوم لاعبو مركز القاعدة بمسك أو دعم لاعبو مركز القمة عند هبوطهم. وتستغرق عرض حركات الديناميكية لمدة دقيقتين.
 الدمج - في المستويات العليا من المنافسة (من عمر 12 إلى 18 في المستويات العالية) يجب القيام بالحركة الاستعراضية الثالثة والتي تشمل الدمج بين حركات التوازن والديناميكية إلى جانب حركات الرقص والشقلبة العادية (لا يشترط على اللاعبين من المستوى العالي القيام بحركات الشقلبة). وفي العادة يتم القيام بها كحركة استعراضية أخيرة، ويعتمد مدة القيام بهذه الحركة على مستوى المنافسة والتي تستغرق حوالي دقيقتين وثلاثون ثانية.

آلية احتساب النقاط
يتم حكم منافسات الجمباز البهلواني باحتساب نقاط من 30.00 نقطة. وفيما يلي الفئات التي على أساسها يتم احتساب النقاط للرياضيين.

 العنصر الفني والتي يقيم الأداء البهلواني من ناحية تصميم الرقص والتنوع والقدرة على الأداء على إيقاع الموسيقى؛ (من 10 نقاط)
 عنصر التنفيذ الحركات الذي يقيم النقاط المستقطعة التي يخسرها لاعب الجمباز البهلواني أثناء قيامه بعرض المهارات الفردية أو الجماعية (على سبيل المثال، ثني الساقين أو اصابع قدم الغير مثبتة). ويتم احتسب هذا العنصر من 10 نقاط، وتتضاعف بعد ذلك للتأكيد على أهميته.
 عنصر الصعوبة وهو مجموع النقاط المحتسبة على أساس درجة الصعوبة وعدد المهارات (تحدد درجة الصعوبة عن طريق القيمة المخصصة للمهارات وفقا لقانون احتساب النقاط.

ان إحراز نتيجة فوق الثلاثون نقطة تعتبر شائعة، لأن درجة الصعوبة غير محددة.

التحكيم
ان لجان التحكيم الخاصة بالجمباز البهلواني مشابهة لتلك الموجودة في فروع رياضة الجمباز الأخرى، ويتم الإشراف على لجان التحكيم المختلفة من قبل رئيس لجنة الحكام، وكل لجنة لديها 'رئيس لجنة التحكيم' الذي يقوم بالإشراف على نشاطات تلك اللجنة. ويوجد في رياضة الجمباز البهلواني حكام لدرجة الصعوبة الذين يقيمون درجة صعوبة عناصر الحركات الاستعراضية فقط؛ كذلك يوجد حكام فنيون الذين يقيمون الأداء والمميزات الفنية للحركة الاستعراضية؛ كما يوجد أيضا حكم تنفيذي الذي يقوم بالحكم على النقاط التي يجب خصمها عند تنفيذ حركة استعراضية غير متقنة. يعتمد عدد أنواع الحكام في لجنة تحكيم الألعاب البهلوانية على مستوى المنافسة ويمكن أن يختلف من واحد إلى أكثر (باستثناء الرئيس، لأن لكل لجنة يوجد رئيس لجنة تحكيم واحد فقط).

المراجع

روابط خارجية

 الألعاب الأكروباتية على موقع FIG
 الألعاب الأكروباتية على موقع USAG

ألعاب أولمبية
تاريخ الرياضات النسوية
جمباز
رياضات نسائية

جمباز بهلواني


أميبا  هو نظام تشغيل نويّي موزع مفتوح المصدر طوّره أندرو تانينباوم وآخرون من جامعة Vrije Universiteit.

يهدف المشروع إلى إقامة نظام تشارك زمني يجعل شبكة كاملة من الحواسيب تبدو للمستخدم الفرد وكأنه جهاز واحد. يبدو أن تطوير المشروع قد تأخر إذ أن آخر تحديث في ملفات الإصدار 5.3 تم في 21 أبريل 2001.

يمكن تشغيل أميبا على أكثر من منصة منها SPARC, i386, i486, 68030, Sun 3/50 and Sun 3/60.

يستخدم النظام البروتوكول الشبكي FLIP .

تم تطوير لغة بايثون من أجل هذا النظام.

المراجع

وصلات خارجية
 الصفحة الرئيسية لنظام تشغيل أميبا

بنية الحوسبة الموزعة
تقنية المعلومات في هولندا
علم الحاسوب في هولندا

أميبا (نظام تشغيل)


Leopold III may refer to:

Leopold III, Margrave of Austria (1073–1136), sixth Margrave of Austria
Leopold III, Duke of Austria (1351–1386), co-Archduke of Austria and co-Duke of Styria
Leopold III, Duke of Anhalt-Dessau (1740–1817), first Duke of Anhalt-Dessau
Leopold III, Prince of Lippe (1821–1875)
Leopold III of Belgium (1901–1983), fourth King of the Belgians

Leopold III


O rechiziție (din ) este un ordin excepțional prin care organele autorității de stat obligă instituțiile publice, agenții economici sau pe cetățeni să cedeze temporar contra plată anumite bunuri mobile sau imobile pentru nevoile armatei sau ale statului.

Legislația rechizițiilor în România
În România, potrivit legii nr. 132 din 15 iulie 1997 privind rechizițiile de bunuri și prestările de servicii în interes public, rechizițiile de bunuri pot avea loc în cazul declarării mobilizării generale sau parțiale ori a stării de război, în cazul instituirii stării de asediu sau de urgență, precum și în cazul unor exerciții și antrenamente pentru prevenirea, localizarea și înlăturarea urmărilor unor dezastre. Bunurile imobile vor fi restituite la încheierea situației de forță majoră, în timp ce pentru bunurile perisabile sau de consum se vor plăti despăgubiri. Printre bunurile care pot fi rechiziționate de autorități se află clădiri, terenuri, instalații portuare, aeroportuare și de comunicații, mijloace de transport, surse de alimentare energetice, tehnică de calcul, utilaje, combustibili, piese de schimb, alimente, articole de uz sanitar, animale și furaje. De asemenea, în cazul situațiilor specificate mai sus, cetățenii apți de muncă (bărbații în vârstă de 16-60 de ani și femeile în vârstă de 16-55 de ani) pot fi chemați să presteze diferite servicii de interes public. Refuzul predării bunurilor sau prestării serviciilor solicitate constituie infracțiune și se pedepsește potrivit legii penale.

Note

Drept public
Drept procesual civil

Rechiziție


Léopold Lévy (1882, Paris - 12 Aralık 1966), Fransız ressam, akademisyen.

Tüm fertleriyle sanatçı ya da sanatsever bir ailenin son çocuğudur. Gençliğinin ilk yıllarında lise döneminde yaptığı ilk resim, evlerinde asılı bulunan Fransız ressam Gustave Courbet'nin çalıştığı kopya resmidir. Aynı yılda liseyi, aralıksız resim yapmak ve müzeleri gezerek sanat çevreleri ile iç içe olmak üzere terk etti. Louvre Müzesi'ndeki ressamlarla arkadaş oldu. Kısa sürede; 1898 yılında sanatçı ve yazarların çevresine girdi. Onlarla ileriki yaşamında da sürecek dostluklar kurdu. "Salon des Independans" sergisinde O'nu üne kavuşturacak "Kapı" tablosunu 1899 yılında yaptı. Matisse 'in çok beğendiği tablo serginin baş köşesine asıldı. 1909'da kendisinden gravür'ün inceliklerini öğrendiği Heyman ile tanışarak Güzel Sanatlar Derneği'nin üyesi oldu ve sürekli olan sergilerine katıldı. En önemli yapıtlarını ürettiği askerlik yıllarında izlenimcliğin doruğa çıktığı 1914'lü yıllarda kendisinin kübistlerle aynı çalışmaları yaptığı bilinmektedir. Levy'nin sanatında coşku heyecan ve lirizmin başladığı dönem ise; Akdeniz kıyılarını keşfettiği dönemdir.

Çok sayıda resim ve gravür sergisi açtığı 1923 yılından sonra sanat dünyasında tanınmaya başladı. Titus Lucretius Carus'un De Rerum Natura'sını 41 gravürü ile resimledi. Normandiya Trasatlantiği'nde dekorasyon işlerinde çalıştı.

1936 yılında 'Legion D'Honneur Nişanı' ile şövalye oldu. Aynı yıl Türkiye'ye çağrıldı.

Léopold Lévy Türkiye'de
1936 yılında Türkiye'ye çağrılan Lévy, ancak 1937 ocak ayında Güzel Sanatlar Akademisi'nde göreve başladı. Resim bölümü başkanlığı görevini üstlendi. Üç yıllık anlaşması tam on üç yıl sürdü. O devirde Akademi Müdürü Burhan Toprak'ın dışında bölüm başkanları ya da kısım şefleri yabancı idi: İç Dekorasyon Bölümü Şefi Fransız L. Sue, Mimari Bölümü Başkanı Alman Taud, Heykel Kısmı Şefi ise Alman Belling'di. Kendisine asistan olarak, daha önce Paris'te bulunmuş Sabri Berkel, Cemal Tollu, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Nurullah Berk ve Şefik Bursalı'yı seçti. İlk yılında gravür atölyesi kurdu. Neşet Günal, Fethi Karataş ve Fethi Kayaalp, bu atölyede yetiştiler. Öğrencilerine "sanat"ın, "resim"in ne olduğunu. onlara kesinlikle bir başkasını taklit etmemeleri gerektiğini sürekli telkin etti. Sanatın sürekliliğini sağlayan yasaların değişmediğini, değişimin sadece ifade biçimleri olduğunu anlatmak için uğraştı.

Bursa'da da bir resim atölyesi açılmasına önayak oldu. Akademi'de bir kitap bölümünün açılması için çaba göstererek, Atatürk'ün emriyle açılmasını sağladı. Beşiktaş'taki Resim ve Heykel Müzesi'ni tanzim etti.: Pierre Bonnard, André Derain, Marquet, Segonzea, Braque, Picasso, Matisse ve Dufy gibi dünya çapında ressamların eserlerinin müzeye kazandırılmasındaki çabası büyük oldu. İstanbul'un otantik, bozulmamış yerlerinden peyzajlar yaptı.1947'de Ankara Operası için Boğaziçi'nin bir gravür'ünü yaptı. Ahmet Hamdi Tanpınar, Nurullah Ataç, Yahya Kemal Beyatlı, Sabahattin Ali, Fikret Adil, Arif Dino, Abidin Dino Güzin Dino, Nadir Nadi ve Berin Nadi gibi Türk dostları olan sanatçı II. Dünya Savaşı bitiminde 1949'da istifasını vererek Fransa'ya; yetiştirdiği öğrencileri Nuri İyem, Avni Arbaş, Selim Turan, Tiraje Dikmen ve Nejad Devrim gibi o dönem genç kuşak ressamlara resim dillerini bulmalarında bir usta olarak, katkıda bulunmuş olarak döndü. Ölümünden altı ay önce İstanbul'a gelen ve Aralık 1966'da Fransa'da ölen Levy, eserlerinin değerlendirilmesi için vasiyetnamesinde öğrencisi Tiraje Dikmen'i görevlendirdi.

Levy için öğrencilerinden Turgut Atalay: "…O'ndan iyisi Türkiye'ye gelemezdi. Her dersi bir konferanstı" der.

Aynı dönemde akademide görev yapan İbrahim Çallı ise Levy'nin eğitim yaklaşımını sert bir dille eleştirmiş, iddialara göre emekliliğe sevk edilmesinde bu tavrının payı olmuştu. 2 Ağustos 1947'de Her Hafta dergisinde yayımlanan röportajda Çallı "Leopold Levy, peyzajist ve gravür sanatkarıdır. Fakat hiçbir zaman ve asla akademi hocası değildir" diyordu. Levy'yi zengin renk kullanımından kaçınmak, bu tavrını öğrencilere dayatmak, kişilik kazanamadan mezun olmalarına yol açmakla suçluyordu.

Kaynakça

1882 doğumlular
1966 yılında ölenler
20. yüzyıl Fransız ressamları
Fransa Yahudileri
Légion d'honneur sahipleri
Fransız ressamlar
Fransız akademisyenler
Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi öğretim üyeleri
Türkiye'deki Fransız gurbetçiler

Léopold Lévy


An Theriophonum fischeri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni M. Sivadasan. An Theriophonum fischeri in nahilalakip ha genus nga Theriophonum, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Theriophonum

Theriophonum fischeri


Perzijska Wikipedija (perzijski: ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد, Vikipedia, Danešname-je Azad) je inačica Wikipedije na perzijskom jeziku. Perzijska verzija Wikipedije je započeta u prosincu 2003. godine. Prag od 1.000 članaka je prešla 16. prosinca 2004., a 50.000 članaka je prešla 30. listopada 2008. 25. kolovoza 2010. godine, je prešla prag od 100.000 članaka.
U srpnju 2016., je imala više od 500.000 članaka. S tim je najveća Wikipedija u Bliskom istoku.

Perzijsku Wikipediju započeo je Roozbeh Pournader uz pomoć drugih suradnika.

Broj članaka
 19. prosinca 2003.- prvi članak
 16. prosinca 2004. – 1.000 članaka
 30. listopada 2008. – 50.000 članaka
 25. kolovoza 2010. – 100.000 članaka
 9. srpnja 2012. – 200.000 članaka
 19. veljače 2013. – 300.000 članaka
 18. lipnja 2014. – 400.000 članaka
 29. srpnja 2016. – 500.000 članaka

Galerija

Izvori

Vanjske poveznice
Perzijska Wikipedija

Perzijski

Wikipedija na perzijskom jeziku