Cinsel ilişki, cinsel birleşme, çiftleşme, vajinal seks veya sadece seks, bir erkeğin sertleşmiş penisinin, uyarılmış bir kadın vajinasının içine girmesini kapsayan, cinsel zevk ya da üreme amaçlı yapılan bedensel ilişkidir. Bunun yanı sıra, diğer penetrasyon tehlikesi içeren anal seks, oral seks, parmaklama, dildo kullanma gibi cinsel aktiviteler de eşcinsel veya heteroseksüel olmasına bakılmaksızın bir cinsel birleşme olarak kabul edilirler.

Cinsel hazzı artırmak için cinsel ilişki öncesi uzun süreli sevişme, diğer adıyla ön sevişme yapılması önerilir. Devamında sertleşmiş penis (veya dildo) vajina içine girer ve genellikle penisin tamamı dışarı çıkartılmadan ileri–geri hareket ettirilir. Çiftler kendilerini ve birbirlerini, çoğunlukla orgazm ve boşalma gerçekleşene veya penis ile dildo olmaksızın birbirlerini oral yoluyla ya da sürtünme yoluyla boşaltana kadar uyarırlar.

Üreme

Cinsel birleşme, insan soyunu sürdüren üremenin temel yöntemidir. Genelde erkekte orgazm ile aynı anda gerçekleşen boşalma işlemi ile birlikte sperm olarak bilinen erkek gametlerini içeren meni sıvısı, ilgili adalelerin kasılması ile vajinanın içine bırakılır. Buraya boşaltılan spermlerin bir sonraki rotası sırasıyla rahim ağzı, rahim (uterus) ve son olarak da fallop tüpleridir. Her bir boşalma ile birlikte, döllenme şansının yüksek olması için milyonlarca sperm hücresi ortaya çıkar. Kadının orgazm olup olmaması gebe kalmak için bir zorunluluk değil ise de, erkeğin boşalması sırasında ya da sonrasında kadının da orgazm olması ile dişi cinsel organının geçici küçülmesi, vajina içerisine boşaltılmış olan spermlerin fallop tüplerine ulaşmasını hızlandırarak gebeliğe yardımcı olur. Eğer fallop tüplerinde verimli bir yumurta hücresi var ise, erkeğin gametleri ile birleşir ve döllenmenin gerçekleşmesi ile sonuçlanır. Döllenmiş yumurta hücresi rahime ulaştığında ise rahimin iç yüzeyine tutunur ve gebelik başlamış olur. Kısır olmayan bireylerin gerçekleştirdiği cinsel birleşmelerin, doğum kontrol yöntemleri kullanılmadığı sürece gebelik ile sonuçlanması beklenir.

Cinsel ilişkinin diğer amaçları

İnsanlar, yunuslar ve bonobolar cinsel ilişkiye sadece üreme amacı ile girmezler. Cinsel zevk ve tatmin hissi, genelde bu ilişkilerin ana nedenidir. Bu nedenle dişi canlı, yumurtlama yeteneğini kaybetmiş ya da hiç sahip değilse bile bu, çiftlerin ilişkiye girmesine engel değildir. İnsanlar da, yunuslar da, bonobolar da, cinsel ilişkiyi sadece üreme amacıyla yapmazlar. Bu canlılarda seksin yapılış amacı, üremeden çok bazı sosyal ihtiyaçlar ile bazı diğer kişisel gereksinimlerdir. Seks, daha geniş sosyal yapılar oluşturmak ve sosyal hayatta bir yere sahip olmak için bireyler arasındaki samimiyet bağını güçlendirir.

Birçok araştırmacı, seksin insan yaşamında üç önemli avantajı olduğunu düşünür: Üreme, gönül bağının kuvvetlenmesi ve eğlence. 20. yüzyıl ortalarında başlayarak doğum kontrol yöntemlerinin gelişmesi ile insanlar bu üç ögenin ayrımını daha kolay yapabilir hâle geldiler. Örneğin korundukları halde ilişkiye giren yeni evli bir çiftin amacı, sadece cinsel tatmin değil, aynı zamanda da ilişkilerini sağlamlaştırmak, aralarındaki güven duygusunu arttırarak gelecekte bir çocuk sahibi olmaya ön hazırlık yapmaktır.

Cinsel ilişki ve cinsellik sorunları

Uyarılma

Cinsel ilişki sırasında penisin uyarılması daha kolaydır. Bu, klitorisin vajinanın tam olarak neresinde bulunduğu ve boyutuna bağlı olarak, vajinanın uyarılmasından çok daha yüksektir. Araştırmalara göre kadınların %70'i ya hiç orgazm olamadıklarını ya da çok nadir olduklarını belirtirler.

Orgazm ve mastürbasyon
Yine araştırmalara göre kadınların birçoğu, ilişki sırasında uyarılmalarına rağmen orgazm olmak için bazı dış yöntemlere başvururlar. Orgazm olamama durumu, cinsel uyarının sağlanmasına rağmen tam doyuma ulaşılamaması durumudur. Bu sendrom kadınlarda, erkeklere oranla çok daha yaygındır. Bu durum birtakım psikolojik rahatsızlıklardan ya da partnerin kimliğine bağlı olarak ilişkiye karşı isteksizlikten kaynaklanabilir. Erkeğin, partnerini cinsel doyuma ulaştırması gerektiği düşüncesi ve ona yeterli gelmemesi endişesi, bu sorunu daha da büyütebilir.

Mastürbasyon, ilişki sırasında orgazm olamama sorununa karşı kadınların vücutlarını keşfetmeleri için iyi bir yöntemdir. Çünkü mastürbasyon, bir partnerin yokluğu, bireyin performans eksikliği ve hata yapma endişesini ortadan kaldırarak kadının eğlenmesine ve rahatlamasına yardımcı olur. İyi iletişim ve sabır, bir kadının orgazm olamaması sorununu çözebilmesi için gerekli olan faktörlerdendir. Birçok kadın orgazm olamamanın bir sorun olduğunu bilmesine rağmen; hayatlarında hiç orgazm olamamış, bunun bir sorun olup olmadığını bilmeyenler de vardır.

Ereksiyon bozukluğu
Halk arasında iktidarsızlık veya cinsel güç yetersizliği ve tıpta ereksiyon bozukluğu olarak adlandırılan rahatsızlık, bazı psikolojik veya fizyolojik sağlık sorunlarından dolayı ereksiyon (sertleşme) olamama durumudur. Bu durum Viagra® (sildenafil), Cialis® (tadalafil) ve Levitra®(vardenafil) gibi reçete ile satılan bazı ilaçlar ile kısmen ve geçici olarak çözülebilir. Yine de doktorlar, bu tip ilaçların lüzumsuz kullanımlarına karşı uyarılar yapmaktadır. Cinsel güç arttırıcı ilaçlar, genel olarak yüksek kalp krizi riskini beraberinde getirir. Bununla birlikte doktorlar, sorunları ilaç kullanarak etkisiz hâle getirme işlemlerinin, meseleyi sadece maskelediğini ve altında yatan problemleri asla çözmediğini açıklarlar.

Erken boşalma
Erkeklerde cinsel güç yetersizliğinden de çok rastlanan bir başka problem ise erken boşalmadır. Amerikan Üroloji Örgütü (AUO)'ne göre erken boşalma problemi, erkeklerin %27'si ilâ %34'ünü etkilemektedir. Erken boşalma her ne kadar bir cinsel problem veya yetersizlik gibi görülse de, bir problem olmayıp bir cinsel uyumsuzluktur. Bilimsel makale çalışmalarına göre, ortalama bir seks süresi 7.3 dakikadır. Ancak bu bile, çoğu zaman ulaşılan bir süre değildir. Çiftlerin %43'ünün seks süresi 2 dakika civarındadır. "Erken boşalma" ise, penisin vajinanın içine ilk girişinden sonraki 60 saniye içerisinde boşalması demektir. Bu sınırlar, ülkeler arası verilerden gelen seks sürelerindeki istatistiki dağılıma bakarak belirlenmektedir.

Vajinismus ve disparöni
Bunun yanı sıra, kadınlarda alt karın kaslarının istem dışı şekilde kasılarak ilişkiyi sıkıntılı, ağrılı ve bazen de imkânsız hâle getiren vajinismus ve farklı sebeplerden meydana gelebilen disparöni problemi, sık sık görülen cinsel sorunlardır.

Sağlık etkileri
Uzmanlara göre düzenli cinsel ilişkinin birçok faydası bulunmaktadır. Seks sonrasında ulaşılan orgazm, kan akışını hızlandırır ve dolaşımı arttırır. Bu sayede beyne giden kan miktarı artar ve kanın taşıdığı oksijen miktarı beyin hücrelerine daha fazla ulaşır. Bunların yanı sıra düzenli seksin bağışıklığı artırma, kalp krizi riskini, felç riskini ve ağrıları azaltma, cildi güzelleştirme, uykuya yardımcı olma gibi diğer faydaları olduğu da söylenir.

Aşırılığa kaçılmadığı sürece düzenli yapılan cinsel ilişkilerin şöyle faydaları olduğu da belirtilir:

 Tansiyonu düşürme
 Kadınların idrar kontrolünü kuvvetlendirme
 Kalp ve damar sağlığına katkı yapma
 Stresi azaltma
 Daha iyi uyumayı sağlama
 Prostat kanseri olasılığını düşürme
 Soğuk algınlığına karşı koruma

Cinsel etik ve yasalar

Birtakım cinsel aktivite ve fanteziler pek çok toplumda tabu olarak yerleşmiş olsa da, cinsel birleşme genellikle insan neslinin devamını sağladığı kabul edildiği için gerek kültürel gerekse dinî açıdan -birkaç istisna dışında- yasak kabul edilmemiştir.

Cinsel birleşmeye müdahale eden kültürlerin birçoğu doğal olarak tükenmiş ve birkaç istisna dışında ayakta durmamaktadır. Örneğin, kendilerine Shakers adını veren, Hristiyanlığın bir mezhebi olan bir grup, doğuma ve cinsel ilişkiye izin vermez. Günümüzde dışarıdan katılmalar ile birkaç yandaşı bulunan bu grubun felsefesine göre eğer bir şekilde çocuk yapıldıysa, çocuk 21 yaşına geldiğinde tarikattan çıkıp bir yuva mı kurmak istediği, yoksa kalarak hayatına aseksüel olarak mı yaşamak istediği sorulur ve bireyin hür iradesi ile verdiği cevaba göre eğer gitmeyi seçerse kişiye karışılmaz.

Dinlerin ya da kültürlerin cinsellik ve cinsel birleşme ile ilgili olgulara ayıp ya da uygun damgasını vurmuş olması tarih boyunca hemen her toplumda görülmüş bir olaydır. Bu kısıtlamaların çoğu genel olarak;

 Evlilik öncesi veya evlilik dışı yapılan ilişki (zina),
 Taraflardan en az birinin evli olduğu, fakat arada nikâh olmadan yapılan ilişki (aldatma),
 Birinci ya da ikinci dereceden (ebeveynler, kardeşler, evlâtlar, torunlar ve yeğenler gibi...) akrabalar ile yapılan ilişki (ensest),
 Cinselliği anlamayacak ve anlamlandıramayacak kadar küçük yaştaki insanlarla yapılan ilişki (pedofili)
olarak sıralanabilir.

İslam ve Yahudilik gibi bazı dinler ise kadınların âdet günleri boyunca kadınlarla ilişkiye girmeyi yasaklamıştır ve bu periyot boyunca kocaların karılarına karşı cinsel temasta bulunmamaları beklenir.

Birçok ülkede evlenme ve cinsel ilişkiye girme inisiyatifinin kişinin özgür iradesine bırakılması yaşı, yasalar ile belirlenmiştir. Genel olarak 13 ila 18 arasında olan bu yaş sınırının öncesinde veya sonrasında, karşıdaki kişinin izni olmaksızın zorla ilişkiye girilmesi, tecavüz ya da ırza geçme olarak adlandırılır ve birçok ülkede ciddi suçlar kapsamına girer.

Dinlerin cinselliğe bakışları
Aralarında nikâh bağı bulunmayan çiftlerin evlilik dışı cinsel ilişkilerini zina olarak adlandıran çeşitli dinler, konuyla ilgili tanım ve yorumlarda farklılaşırlar.

Hinduizm
Hinduizm, insanın tüm sorunlarının maddî dünyadan kaynaklandığını söyler. Cinsel tutku ve istekler, bir kişiyi ruhsal bilgelikten uzaklaştıran şeylerdir. Doğru yerde ve doğru zamanda olan cinsellik ise, kişiyi Nirvana'ya ulaştırmak için bir basamak olabilir. Bunun yanında Kama Sutra, kişinin cinsel arzularını bastırmaması, cinsel yaşamını mükemmelleştirerek ilahi seksi tatması için ortaya çıkmıştır.

Budizm
Budizm inancına göre Sekiz Aşamalı Asil Yol'un beşinci maddesinin gerekleri altında bir kişi ne cinsellikten kopuk olmalıdır, ne de cinselliğe köle olmalıdır. Kişilerin ruhsal gelişmesine aykırı olmadığı sürece cinsellik ile alâkadar olmaları kötü bir davranış olarak kabul edilmez.

Budizmde evlilikten önce birlikte olmak yasak değildir, fakat eşini aldatmak iyi bir davranış olarak kabul görmez. Üstelik cinselliğin, kişinin daha yüksek bir ruhsal gelişmeye ulaşması için son derece gerekli olduğu öğretilir.

Hristiyanlık
Hristiyanlıkta cinsellik, kilisede edilen kutsal evlilik yemininin gerekli bir parçası olarak, çiftlerin çocuk yapma niyetlerini ortaya koyar. Cinsellik, birinin eşine verebileceği en özel ve pahasız hediyedir. Hristiyan inançlarında evlilik dışı cinsel yaşam iffetsizlik olarak adlandırılır. Cinsel ilişkinin bir meyvesi olarak dünyaya gelen çocuk, Tanrı'nın bereketini, büyüklüğünü ve cömertliğini gösterir. Yeni Ahit'te, "Zina edenler, putperestler, aldatanlar... Tanrı'nın krallığının güzelliklerinden yararlanamayacaklardır." denir. Öte yandan Matta İncili'nde de "...karısını fuhuştan başka bir nedenle boşayıp başkasıyla evlenen, zina etmiş olur. Boşanan kadınla evlenen de zina etmiş olur." gibi bir ifade de vardır.

Koini Grekçesi lehçesi, zinayı porneia olarak adlandırmıştır. Günümüzde ahlâk dışı kabul edilen her türlü yazı, çizi ve kayıtların yapılması işine verilen pornografi sözcüğü de buradan doğmuştur.

İslam
İslam dinine göre, nikâhtan önce her türlü cinsel ilişki kesinlikle yasaklanmıştır ve zina olarak adlandırılmıştır. Zina, İslam'daki büyük günahlar arasında bulunmaktadır. Konuyla ilgili olarak Kur'an'da, Nisa Suresi'nin 25. ayetinde şöyle bir ifade bulunur:Sizden kimin, hür mümin kadınlarla evlenmeye gücü yetmezse sahip olduğunuz mümin genç kızlarınızdan (cariyelerinizden) alsın. Allah, sizin imanınızı daha iyi bilir. Hepiniz birbirinizdensiniz. Öyle ise iffetli yaşamaları, zina etmemeleri ve gizli dost tutmamaları hâlinde, sahiplerinin izniyle onlarla evlenin, mehirlerini de güzelce verin. Evlendikten sonra bir fuhuş yaparlarsa, onlara hür kadınların cezasının yarısı uygulanır. Bu (cariye ile evlenme izni), içinizden günaha düşmekten korkanlar içindir. Sabretmeniz ise sizin için daha hayırlıdır. Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. (Kur'an, Nisa, 25)İslam inancına göre kişi, kendini nikâh olmadığı takdirde cinsel şeylerden sakınmalıdır; fakat nikâhtan sonra karı-koca arasındaki cinsî münasebetlere âdet dönemlerinde olduğu gibi ve anal yolla birleşmeler gibi yasaklar dışında sınırlamalar getirilmez. Buna göre bir eşin bir başka görevi, eşini diğer yönlerde olduğu gibi cinsel yaşamda da mutlu etmektir. İslam dininin bazı mezheplerinde bir kadına eğer kocası cinsel yönden yeterli gelmiyorsa boşanma hakkı verilir.

Hem aldatma hem de nikâh öncesi ilişki Kur'an'da yasaklanmış olduğu gibi, Şiî mezhebinde Muta nikâhı adı verilen yöntem ile kadın ve erkek, belirli bir süre ve ücret karşılığında anlaşarak süreli evlilik yapar. Tam bir nikâhın kıyılmadığı bu yöntem ile kişiler, mezhebe göre dinen helal hâle gelen cinsel birleşmeyi yapabilirler; sözleşmenin öngördüğü tarihte de birbirlerinden ayrılırlar ve birbirlerinden nafaka, tazminat vb. talep etmezler. Fakat muta nikâhı, birçok alimlerce yanlış olarak görülmektedir ve Sünnilikte ve Anadolu Aleviliğinde uygulanmaz.

Yahudilik

Yahudilerin kutsal kitaplarında zina, putperestlik ile bir tutulmuştur. Tanrı'ya edilen kutsal evlilik yeminini bozulmuş sayılır. Yahudilik inancına göre bir başka Tanrı'ya ibadet etmek Tanrı'yı aldatmaktır ve dolayısıyla zina ederek Tanrı aldatılmış sayılır. Ayrıca dinin On Emir Yasası'nda bulunan zina etmeyeceksin emri dolayısıyla On Emir'e de aykırıdır.

Yahudilikte evlilik dolayısı ile cinsel ilişki, sadece bir Yahudi kadın ve erkek arasında yapılabilir. Başka dinden eş seçilemez. Bunun haricinde Yahudi inançlarına göre aralarında nikâh bağı bulunmayan bir kadın ile erkeğin kapalı bir ortamda yalnız kalması yasaktır. Yahudi inancını benimsemiş olan kişiler, karşı cinsten birisine temasta bulunmaktan kaçınırlar. Eğer kişi karısı ise, yani nikâhlılar ise bu sorun ortadan kalkar.

Ayrıca bakınız

 Lezbiyen
 Biseksüel
 Gey
 Cinsel taciz
 Vajinismus
 Antiseksüalizm
 Cinsel yolla bulaşan hastalıklar
 Vikipedi:Resim görmemek için seçenekler

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar

İnsan cinselliği

Cinsel ilişki


මේජර් ජෙනරල් උභය මැදවල (යූ.ඒ.බී. මැදවල)  (ඉංග්‍රීසි: Ubaya Madawela) VSV, USP, psc යනු  ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා නිලධාරියෙක් වන අතර ඔහු යුද හමුදා මාණ්ඩලික ප්‍රධානියා තනතුරු හොබවයි.

හිටපු එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ඇමරිකානු ශ්‍රී ලංකා නිත්‍ය නියෝජිත  තනතුරු හොබවයි. හිටපු මිලිටරි ස්පෝක්ස්මන්.

මේජර් ජෙනරල් උභය මඩවල  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි. මේජර් ජෙනරාල්වරුන් වන මිලින්ද පීරිස්, ජානක වල්ගම, අජිත් වික්‍රමසිංහ, ස්නායු වෛද්‍ය විශේෂඥ උදය රණවක, ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක සනත් කලුපෙරුම, එයාර් චීෆ් මාර්ෂල් ගගන් බුලත්සිංහල යන මිතුරන්  නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ඔහුගේ සමකාලීනයෝ.

ආශ්‍රිත

  මේජර් ජෙනරල් උභය මඩවලයන් ගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව

උභය මැදවල යුද හමුදා මාණ්ඩලික ප්‍රධානි ධුරයට

 යුද හමුදාවේ මාණ්ඩලික ප්‍රධානී

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු හමුදා නිලධරයන්

 ත්‍රිවිධ හමුදාවේ තිහක් වීඑස්වී සම්මානය ලබති

 එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ශ්‍රී ලංකා නිත්‍ය නියෝජිත

 මම ඉපදුණේ ගුවන් යානයකද කියලා බොහෝ දෙනෙක් අහනවා

 'Winning the war of minds' is more important than 'winning the war of arms'

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා නිලධාරීන්
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ

උභය මැදවල


Lunden er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Kirchspielslandgemeinden Eider i den nordlige del af Kreis Dithmarschen. Kreis Dithmarschen ligger i den sydvestlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Historie

Den første skriftlige omtale af Lunden dateres tilbage til 1140 og skyldes ærkebiskoppen af Bremen. Stednavnet er formentlig afledt fra det danske "Lunn" (ø-lignende højde) eller "Lund" (mindre træbevokset område).

St. Laurentius-kirken blev bygget i det 12. århundrede og udvidet i 1471.

I Kong Valdemars Jordebog fra 1231 nævnes, at:
"Disse ejendomme købte kong Valdemar II (Valdemar Sejr) i Ditmarsken af abbed Herman i Hærseuld  for 200 mark sølv på "det almindelige ting (Ditmarsken landsting): I Ciuængehusæ 2 hufe, i Heem 3 hufe, i Crembøl 3 hufe. Ovenfor Ulra ½ bol. I Uluersum 5 hufe, fradraget 1 jardæ. I Melsword 2 hufe. I Ysmædowæ 2½ hufe. I Ændebytæl og Metæs 2½ hufe og ½ jarde. I Tharnword 1½ hufe. I Flede 1½ hufe. I Læ ½ hufe. I Gardæsflyt 1 hufe. I Hunsbytæl og Flette 1 hufe og 1 jarde. I herrens år 1217."

1450-1453 og 1484 kom pesten til Lunden.

Fra 1516 til 1532 var der et kloster fra franciskanerordenen i Lunden. Den tilhørte først den danske provins Dacia og kom i 1520 til den saksiske franciskanerprovins Saxonia, indtil den blev ophævet som følge af reformationen. Klosterbygningerne blev revet ned i 1539.

Den 27. februar 1529 blev Lunden tildelt stadsrettigheder af Dithmarscher Statsforsamling. I 1559, efter at bonderepublikken Dithmarschen gik under efter en sidste kamp, blev disse rettigheder tabt igen.

Fra 1806 til 1816 virkede den velkendte lutherske teolog Claus Harms som præst på stedet.

Indbyggertallet var i 1835 1.304., i 1840 1.3.99 indbyggere, i 1845 1.457 indbyggere, i 1855 1.577 indbyggere og i 1860 1.703 indbyggere.

I 1885 havde Lunden 1.586 indbyggere.

Den 1. april 1934 blev sognekommunen Lunden opløst. Alle dens landsbyer, landsbysamfund og bondegårde blev uafhængige samfund eller landdistrikter ved siden af deres hovedstad Lunden.

Geografi
Lunden ligger godt en kilometer øst for Ejderen. De nærmeste større byer er Heide (cirka 15 km) og Husum (cirka 20 km væk).

Nabokommuner
Nabokommuner er (med uret fra nord) kommunerne Lehe, Sankt Annen, Krempel og Groven (alle i Kreis Dithmarschen).

Noter

Litteratur
 Adolph Frederik Bergsøe: Den danske Stats Statistik, Første bind; København 1844
 "Folketællingen i Kongeriget Danmark, Hertugdömmet Slesvig, Hertugdömmet Holsteen og Hertugdömmet Lauenborg den 1ste Februar 1860! (Meddelelser fra Det Statistiske Bureau, Sjette Samling), København 1861

 O. Nielsen: Liber Census Daniæ. Kong Valdemar den Andens Jordebog; G.E.C. Gads forlag, København 1

Eksterne henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Dithmarschen

Lunden (Ditmarsken)


Isère (francuski [i.zɛʁ]) je rijeka na jugoistoku Francuske, i glavna je pritoka na lijevoj obali Rhône. Izvire u Alpama, u nacionalnom parku Vanoise, kod grada Val-d'Isère, na ledenjaku Izvor Isère pod Grande Aiguille Rousse, a sve u departmanu Savoji. Uliva se u Rhône nekoliko kilometara sjeverno od Valensije.

Ime rijeke je integrirano u imenima nekoliko općina kroz koje rijeka protječe kao što su Sainte-Hélène-sur-Isère, Saint-Quentin-sur-Isère, Romans-sur-Isère ili Pont-de-l'Isère, a svoje je ime dala i departmanu Isère.

Rijeka prolazi kroz tri departmana: Savoje, Isère i Drôme. U širem smislu, njen se sliv odnosi i na departman Hautes-Alpes- Gornje Alpe, (rijeka Drac), Haute Savoie, (rijeka Arly) i Ardèche (na mjestu ušća u razini rijeke Rhône), ne zaboravljajući činjenicu da se njezin izvor nalazi na samo nekoliko metara od francusko-talijanske granice i talijanske sjeverozapadne regije Piémont.

Etimologija hidronima

Podrijetlo riječi Isère nije jasno utvrđeno, ali se pretpostavlja da bi moglo imati dva različita podrijetla:

 keltski: Isar, to jest "željezo", što se odnosi na rudu koja je otkrivena tijekom protohistorijskog razdoblja, a za koju se pretpostavlja da ju je u tom razdoblja moralo biti u velikim količinama uz obale Isare;
 galski: Isara ("plahovit, brz"), koji karakterizira ovu alpsku rijeku mnogo prije nego što je provedena regulacija protoka (zahvaljujući, između ostalog, izgradnji brane Chevril koja je puštena u upotrebu 1953. ali nije u potpunosti uklonila rizik od poplava).
Imena rijeka s ovim imenom pojavljuju se u cijeloj Europi, poput Isar u Bavarskoj ili Yser u Flandriji, rijeke Oise
 (Isara, prema Césaru) u francuskom departmanu Oise, pa čak i rijeke Usore u Bosni i Hercegovini.

Keltsko podrijetlo imena se ne može smatrati pouzdanim, jer se ovaj naziv rijeke nalazi u predjelima za koje se pretpostavlja da na njih nije utjecala keltska kultura kao što su Veneto, Trakija, Litva itd., pa stoga podrijetlo imena i nadalje ostaje neizvjesno.

Geografija

Duljina toka rijeke Isère iznosi 286 kilometara i prolazi kroz najrazličitije predjele: od svog izvora blizu talijanske granice u zapadnim Alpama, prelazi preko Pays de Savoie, prolazi kroz dolinu Vallée de la Tarentaise, pa nadalje između gorja Chartreuse i alpskog masiva Belledonne, prateći masiv Vercors, prolazi kroz pokrajinu Dauphiné i napokon se susreće s rijekom Rhône u regiji Vivarais.

Ušće
Spajanje tokova rijeke Isère (lijevo) i Rhône (desno) u blizini La Roche-de-Glun.

Isère se, u blizini ušća, kod komune Pont-de-l'Isère spaja s razdvojnim kanalom Rhône dužine 11 km i širine 130 m, koji je ustvari derivacija izvedena za navigacijske svrhe. Na južnom kraju kod La Roche-de-Glun (općina na otoku koji je nastao izgradnjom derivacije), derivacija propušta dio vode Isère natrag u Rhônu, dok ostatak vode slobodno nastavlja svoj put prolazeći kroz komunu Bourg-lès-Valence da bi stigla do svog konačnog spoja s rijekom Rhône.

Izvori

Rijeke u Francuskoj
Pritoke Rhône

Isère (rijeka)


Orazio Augenio, en latin Augenius, né en  à Potenza Picena et mort en  à Padoue, est un médecin italien de la Renaissance.

Biographie
Orazio Augenio naquit vers 1527 à Potenza Picena, dans la Marche d'Ancône, où son père, Luigi Augenio, archiatre du pape Clément VII, s'était acquis une très-grande réputation en exerçant la médecine pendant soixante-dix ans. Ses premières études furent toutes consacrées à la philosophie et à la théologie ; il s'adonna ensuite à la médecine avec un grand succès. Reçu docteur à Bologne, selon les uns, à Pise, selon les autres, il professa la logique pendant deux ans à Macerata, après quoi il se rendit à Rome, où il fut nommé à la chaire de médecine théorique. Il quitta cette fonction en 1563, pour aller exercer successivement à Osimo, à Cingoli, en 1570, et à Tolentino, en 1575 ; en 1576 il fut chargé de l'enseignement de la médecine pratique à Turin, où il resta jusqu'en 1592, époque à laquelle, cédant aux offres de la République de Venise, il alla à Padoue succéder à Bernardino Paterno. C'est dans cette ville qu'il mourut, en 1603.

Œuvres
On a de lui un grand nombre d'écrits, tous réunis sous le titre d'Opera omnia, Francfort, 1597-1607, et Venise, 1607, 4 vol. in-fol. Ses œuvres les plus importantes sont :

 Quod homini non sit certum nascendi tempus, lib. II, Venise, 1595, in-8° ; Francfort, 1597, in-fol. ; il y combat l'opinion d'Hippocrate, qui prétendait qu'un enfant est moins viable à huit mois qu'à sept.
 De febribus, febrium signis, symptomatibus et prognostico libri VII, Francfort, 1604, in-fol. ; Venise, 1607, in-fol. Ce traité de pyrétologie n'est pas sans importance ; l'auteur y soutient que la fièvre est toujours un symptôme.
 De curandi ratione per sanguinis missionem, lib. XVII, Turin, 1584, in-4° ; Francfort, 1598 et 1605, in-fol.

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Médecin italien du XVIe siècle
Médecin italien du XVIIe siècle
Écrivain italien du XVIe siècle
Écrivain italien du XVIIe siècle
Écrivain et médecin

Orazio Augenio


İbrahim Aydın (Soyadı Kanunu öncesinde: Cihangirzade İbrahim Bey, d. 1874 - ö. 1948), Karslı Türk asker ve siyasetçi.

Mondros Mütarekesinden hemen sonra, Kars merkezli ve Ardahan, Posof, Iğdır, Oltu, Batum ve bir kısım bugünkü Ermenistan'ı kapsayacak şekilde kurulmuş olan Güneybatı Kafkasya Cumhuriyeti'nin öncülerindendir. 9 Ocak 1919 Ardahan Kongresi'nde bu kısa ömürlü bölgesel hükûmetin cumhurbaşkanlığına seçilmiş ve hükûmet oluşumunun İngilizler tarafından dağıtılmasına dek (Nisan 1919) bu görevi yürütmüştür. Bu şekilde Kars bölgesinin sonradan Türkiye'ye katılımının zeminini hazırlamıştır.

İngiliz birliklerinin Kars'ı işgali sonrasında Güneybatı Kafkasya Cumhuriyeti'nin 10 diğer ileri gelen yetkilisi ile birlikte Malta'ya sürülmüş, Malta sürgünleri arasında yer almıştır.

Bir yıllık sürgünden dönüşünde 1921-1927 yılları arasında Kars belediye başkanlığı yapmıştır. 1948 yılında ölmüştür.

Kars'ta 2003 yılında anısına bir anıtmezar dikilmiş olup, şehir parklarından biri ismini taşımaktadır.

1. Dünya savaşının başlamasından hemen önce bölgedeki Rus ve Ermenilerin çıkardıkları karışıklıktan dolayı akrabalarının büyük kısmı  Elazığ ve Kadirli'ye (Adana) göç etmişlerdir.  Aslen Anadolu'daki ilk yerleşim yerleri Trabzon Of olan bu ailenin bir kısmı "Cihangiroğlu" soy ismini kullanırken bir kısmı da tıpkı Cihangirzade İbrahim Efendi gibi soy isimlerini değiştirerek "Biçer" soy ismini almışlardır.

Cihangiroğlu sülalesinin kökenleri hakkında en eski bilgi 1517 yılına aittir.  Osmanlı İmparatorluğu ile Memlük Devletinin arasında geçen Ridaniye Savaşında, aslen Türkmen aşiretlerinden olan bu aile savaşta saf değiştirerek Osmanlı saflarına geçmiştir. Sonrasında Yavuz Sultan Selim Han tarafından anadoluya davet edilerek, savaşta gösterdikleri başarıdan dolayı "Cihangir" ismi verilmiştir. Bu aile Anadolu da ilk önce Trabzon Of bölgesinde yaşamış daha sonra Of bölgesinden Anadolu'nun diğer bölgelerine göç ederek Kars ve Adana/Kadirli'de sülalenin yerleşmesi için toprak hibe edilmiştir.

Cihangirzade İbrahim Efendi, etkili olduğu yıllarda, Enver Paşa'ya son derece yakın bir isim olup, Kars ve civarında Türk varlığının korunmasında büyük katkısı olmuştur.

Ayrıca bakınız
 Cenubî Garbi Kafkas Cumhuriyeti
 Türk Kurtuluş Savaşı
 Kurtuluş Savaşı kronolojisi

1874 doğumlular
1948 yılında ölenler
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı askerleri
Türk askerler
Malta sürgünleri
Türkiye'deki Azeri göçmenler
Gümrü doğumlular

İbrahim Aydın (1874 doğumlu siyasetçi)


Robert Herrmanns (* 25. Juli 1989 in Kirchheim unter Teck) ist ein deutscher Schauspieler.

Leben

Nach dem Abitur 2009 begann er ein Schauspielstudium an der Universität Mozarteum Salzburg (Thomas Bernhard Institut), das er 2014 mit Diplom mit Auszeichnung abschloss. Vor und während des Studiums gastierte er  am Theater Koblenz, dem Salzburger Landestheater, bei den Salzburger Festspielen und am Theater Regensburg.

Zur Spielzeit 2014/15 wurde er fest am Theater Regensburg engagiert, wo er 6 Jahre blieb. Zur Spielzeit 2020/21 wechselte er an das Theater Altenburg Gera.

Im Laufe seiner Karriere arbeitete er u. a. mit den Regisseuren Peter Stein, Stefan Herheim, Tina Lanik, Amélie Niermeyer, Katrin Plötner, Klaus Kusenberg.

Beim Theatertreffen deutschsprachiger Schauspielstudierender 2013 in Berlin gewann er mit seinem Jahrgang den Ensemblepreis und den Publikumspreis. Der Film "Wolfgang Borchert", bei dem er die Titelrolle spielte, erhielt den Förderpreis des DOK-Fests München sowie die Nominierung zur Internationalen Kurzfilmwoche.

Neben dem Theater ist Robert Herrmanns als Sprecher und TV-Schauspieler tätig. So spielte er in 39 Folgen die durchgehende männliche Hauptrolle des Manu Wagenfeld in der Jugendserie dasbloghaus.tv des Bayerischen Rundfunks. Zudem war er in den ARD-Serien In aller Freundschaft und Sturm der Liebe sowie in der ZDF-Fernsehreihe Aktenzeichen XY ... ungelöst zu sehen. In der ersten Online-Snapchat-Serie des Bayerischen Rundfunks "iam.serafina" wirkte er in zwei Staffeln in der männlichen Hauptrolle des Max mit.

In den letzten Spielzeitpausen erarbeitete er Theaterstücke mit sozial benachteiligten Jugendlichen im Auftrag der Universität Lüneburg.

Weblinks

 Robert Herrmanns bei Theater Regensburg

Theaterschauspieler
Filmschauspieler
Deutscher
Geboren 1989
Mann

Robert Herrmanns


FC Cincinnati este un club de este un club de fotbal profesionist din Cincinnati, Ohio, care a început să joace în Major League Soccer (MLS) în 2019. Echipa este moștenitoarea echipei de divizie inferioara cu același nume și a fost anunțată pe 29 mai 2018, când MLS a acordat o franciză de expansiune orașului Cincinnati. Grupul proprietarilor clubului este condus de Carl H. Lindner III.

Istoria

Proprietarii clubului au început negocierile cu Major League Soccer în legătură cu o potențială franciză de expansiune la începutul anului 2016, iar Cincinnati a fost anunțat ca fiind unul dintre cele zece orașe care și-au exprimat interesul pentru locurile cu numărul 25-28 ale MLS. Președintele MLS, Don Garber, a vizitat Cincinnati în decembrie 2016 pentru a vedea stadionul Nippert și pentru a se întâlni cu oficialii orașului și ai clubului, complimentând orașul și fanii săi. FC Cincinnati a înaintat în mod oficial oferta de expansiune în ianuarie 2017, inclusiv o listă scurtă cu potențiale locații pentru stadion.

La 29 mai 2018, Major League Soccer a anunțat că Cincinnati se va alătura ligii în 2019 ca echipă de expansiune sub brandul FC Cincinnati. West End Stadium, un stadion specific de fotbal având 26.000 de locuri situat înWest End, este programat să fie inaugurat în 2021.

FC Cincinnati a semnat cu primii doi jucători MLS, Fanendo Adi și Fatai Alashe, în iulie 2018. Adi a fost primul jucător desemnat al echipei. Ambii jucători au fost împrumutați echipei FC Cincinnati pentru restul sezonului 2018.
FC Cincinnati a selectat cinci jucători din anumite echipe MLS în cadrul draftului de expansiune, care a avut loc la 11 decembrie 2018.

Stadion
FC Cincinnati va juca pe Nippert Stadium în timp ce noul lor stadion West End este construit. Noul stadion este așteptat să fie inaugurat în 2021.

Note

Legături externe

Cluburi de fotbal din SUA
Fondări în 2018
Cincinnati, Ohio

FC Cincinnati


Jasmina Janković (Serbisk: Јасмина Јанковић) (født 6. December 1986) er en hollandsk håndboldspiller som spiller i TuS Metzingen og det hollandske landshold. Hun repræsenterede sammen med resten af det hollandske landshold, Holland ved VM i håndbold 2013 i Serbien.

Referencer

Håndboldspillere fra Nederlandene

Jasmina Janković


The hostile media effect, originally deemed the hostile media phenomenon and sometimes called hostile media perception, is a perceptual theory of mass communication that refers to the tendency for individuals with a strong preexisting attitude on an issue to perceive media coverage as biased against their side and in favor of their antagonists' point of view. Partisans from opposite sides of an issue will tend to find the same coverage to be biased against them. The phenomenon was first proposed and studied experimentally by Robert Vallone, Lee Ross and Mark Lepper.

Studies
In 1982, the second major study of this phenomenon was undertaken; pro-Palestinian students and pro-Israeli students at Stanford University were shown the same news filmstrips pertaining to the then-recent Sabra and Shatila massacre of Palestinian refugees by Christian Lebanese militia fighters abetted by the Israeli army in Beirut during the Lebanese Civil War. On a number of objective measures, both sides found that these identical news clips were slanted in favor of the other side. Pro-Israeli students reported seeing more anti-Israel references and fewer favorable references to Israel in the news report and pro-Palestinian students reported seeing more anti-Palestinian references, and so on. Both sides said a neutral observer would have a more negative view of their side from viewing the clips, and that the media would have excused the other side where it blamed their side.

Subsequent studies have found hostile media effects related to other political conflicts, such as strife in Bosnia, immigration in the U.S. and in U.S. presidential elections, as well as in other areas, such as media coverage of the South Korean National Security Act, the 1997 United Parcel Service Teamsters strike, genetically modified food, and sports.

The effect was originally dubbed "hostile media phenomenon" by Vallone et al., and is occasionally referred to as "hostile media perception," since it seems to precipitate the effects of media. In a 2015 meta-analysis of the subject, Perloff said "hostile media effect" is the most often used term:The most common term is "hostile media effect," perhaps because scholars appreciate that the "effect" term cuts to the heart of the mass communication research enterprise and captures the theoretically intriguing aspect of the hostile media phenomenon. (703) The effect appears to be something of a disconfirmation bias, or "a contrast bias – a deviation of judgment in which a partisan individual perceives or evaluates media content to be further away, in terms of valence, from his or her own point of view." In other words, the intention of the reporter or the story is irrelevant – those "partisans" who consume the content find the content that is hostile to their point of view on their own.

An oft-cited forerunner to Vallone et al.'s study was conducted by Albert Hastorf and Hadley Cantril in 1954. Princeton and Dartmouth students were shown a filmstrip of a controversial Princeton-Dartmouth football game. Asked to count the number of infractions committed by both sides, students at both universities "saw" many more infractions committed by the opposing side, in addition to making different generalizations about the game. Hastorf and Cantril concluded that "there is no such 'thing' as a 'game' existing 'out there' in its own right which people merely 'observe.' ... For the 'thing' simply is not the same for different people whether the 'thing' is a football game, a presidential candidate, Communism, or spinach."

Explanations

Cognitive
Three cognitive mechanisms for explaining the hostile media effect have been suggested:
 Selective recall refers to memory and retrieval. In instances of the hostile media effect, partisans should tend to remember more of the disconfirming portions of a message than the parts that support their position, in a variation of the negativity effect. Vallone and his colleagues observed selective recall differing along partisan lines even on simple, objective criteria such as the number of references to a given subject. However, numerous studies have documented the hostile media effect even when selective recall is positive rather than negative.
 Selective perception refers to the process by which individuals perceive what they want to in media messages while ignoring opposing viewpoints. In instances of the hostile media effect, partisans have a heightened tendency to interpret aspects of a message as unfavorable – or hostile – as opposed to categorizations by non-partisans. In other words, selective perception is a form of bias because we interpret information in a way that is congruent with our existing values and beliefs.
 The different standards explanation or motivated reasoning refers to the validity of arguments. This is confirmation bias taken to the next level. It leads people to confirm what they already believe, while ignoring contrary data. But it also drives people to develop elaborate rationalizations to justify holding beliefs that logic and evidence have shown to be wrong. Motivated reasoning responds defensively to contrary evidence, actively discrediting such evidence or its source without logical or evidentiary justification. It seems to be assumed by social scientists that motivated reasoning is driven by a desire to avoid cognitive dissonance. It suggests that reason partisans are so prone to see an unbiased message in a hostile light is because of the strength of the favorable argument they have built in their minds over time. Rather than seeing confirmation bias as an opposite force of hostile media effect, the different standards explanation sees it as a contributing force. As Vallone et al. noted in the seminal study:
Partisans who have consistently processed facts and arguments in light of their preconceptions and prejudices [...] are bound to believe that the preponderance of reliable, pertinent evidence favors their viewpoint. Accordingly, to the extent that the small sample of evidence and argument featured in a media presentation seems unrepresentative of this larger "population" of information, perceivers will charge bias in the presentation and will be likely to infer hostility and bias on the part of those responsible for it.

It is important to note that these criteria allow for specific measures beyond subjective generalizations about the media coverage as a whole, such as what might be expressed as "I thought that the news has been generally biased against this side of the issue." The research suggests the hostile media effect is not just a difference of opinion but a difference of perception (selective perception).

Source factors
Characteristics of the message source may also influence the hostile media effect. A source perceived to be friendly to the partisan (usually because of agreeable ideology or geographic proximity to the group) is less likely to invoke the hostile media effect than a source that is disagreeable or geographically detached. In numerous studies, Albert C. Gunther and his associates have suggested that the ability of mass media to reach a large audience is what triggers the hostile media effect. Consistently, they found that a message appearing to originate from a newspaper was perceived as hostile by partisans, while an identical message appearing in a student essay was perceived as unbiased, or even favorable toward the partisan cause.

The phenomenon also exists for personalities on television – partisans in a study were found to perceive significantly less bias in a host they perceive as like-minded. Consistent with a hostile media effect, issue partisans perceived less bias in opinionated news hosts whose viewpoints cohered with their own than did non-partisans and especially partisans on the opposing side of the issue. In most cases, these partisan differences were as big as—if not bigger than—the differences seen in response to non-opinionated news, indicating that even blatant deviations from journalistic norms do not quell partisan selectivity in news perceptions, at least when it comes to perceived bias in the host of opinionated programs. While partisans can agree on the bias of a particular source, the reasons for that bias appears to account for the difference; that is, consumers on both sides of an issue may see bias in a particular story, but are more likely to attribute that story to a host they perceive as hostile to their own particular cause.

Partisanship
All of these explanatory mechanisms are influenced by partisanship. From the first studies, the hostile media effect has required an audience of partisans, with stronger beliefs correlating with stronger manifestations of the effect. Increasing devotion to a particular side of an issue leads to increasing levels of biased information processing, whether out of protection of personal values or a strong sense of group affiliation.

Relative hostile media effect
Early hostile media effect studies measured perceptions of a media message designed to be unbiased. As ideologically diversified news outlets became more commonplace, later experiments began to use messages that were less objective. They found that while partisans on both sides of an issue recognized the bias, the group the message opposed perceived a greater degree of bias than the group the message supported. This variation is referred to as the relative hostile media effect, and has been demonstrated in media coverage of the use of primates for lab testing. Gunther et al. said, "the relative hostile media effect occurs when individuals with different attitudes toward the issue exhibit significantly different evaluations of the same media content."

In fact, as Glass et al. noted in a 2000 study, "partisans tend to see objectively biased articles as 'even-handed' if the bias impugns the opposition group." The study measured the responses of voters who support and oppose abortion rights, finding that "people with more extreme views on abortion sometimes evaluate biased news articles as being fair, but only when the opposing side is being gored."

The effect appears to exist more among conservatives than liberals, according to multiple studies. When randomly assigned either a clip from Comedy Central's The Daily Show (liberal), or a similar program from Fox News (conservative), conservatives perceived significantly more bias in the program than liberal subjects. It is entirely possible that the "relative hostile media effect," in this case, is a function of preconceived biases related to the program itself, rather than the content. In a 1998 study, Dalton et al., found that newspaper readers were best able to detect the partisan stands of their newspapers when the newspaper sent a clear and unambiguous political signal; otherwise, individual partisanship predominated in judgments. Unsurprisingly, studies related to media content that is strictly opinionated – that is, media content that is not intended to be unbiased – have shown that partisans are quite capable of identifying bias in those conditions.

Media literacy
Studies have been conducted to determine whether media literacy – competency in analyzing and evaluating messages from mass media – might affect a media consumer's HME, thus far to limited results. In a 2014 study, participants watched a Media Literacy PSA prior to watching manipulated television programs, then asked to rate their perceptions of the relative hostility of the media afterwards. The effects were strong in some areas but less so in others. "Given that the digital media environment allows individuals to select their own media content – and people tend to choose what they find more credible – in some cases a news media literacy message may spur further selection into agreeable political enclaves, now seen as even more credible, and contribute to rising political polarization" (26). Besides media literacy messages, empathy was introduced to news messages to see whether the emotion can reduce HME. People were found to perceive higher levels of media favorability toward their personal position, but not a reduction in media hostility toward the opposing side.

Moderators

Reach
Gunther and Schmitt attempted to discern why in some cases research subjects faulted ambiguous, contradictory information, and supported it in other cases. One conclusion they suggested was the reach of the publication – that is, the hostile media effect is likely to emerge when participants are estimating the effects on others of mass media with a large reach, but biased assimilation would occur when the participants are judging media with lower reach (in this case, a research report that presumably reaches only people in a particular field).

Involvement
Hansen and Kim found that involvement is positively correlated with hostile media effect; that is, the effect increases as individuals become more involved with the issue. The study also found a significant effect that emerged with those who have low involvement. Other studies have found high correlations of the effect in value-relevant involvement and in affective involvement.

Social identity
Social identity theory suggests that media coverage of an ego-involving issue will activate group identity and increase the salience of the issue among members of a group that champions a particular political or social cause. This in turn triggers self-categorization processes, as ingroup members differentiate themselves from their counterparts in the outgroup, seeking to elevate their self-esteem by viewing the ingroup as superior to the disliked outgroup on core dimensions. When exposed to controversial media coverage that contains unfavorable depictions of the ingroup, group members, concerned about the perceived inaccuracy of the portrayals and convinced that the portrayals undermine the group's legitimacy in the larger society, cope by derogating media coverage, viewing it as hostilely biased. In this way, they reduce the symbolic threat and restore valued social self-esteem.

A related potential moderator is the outgroup membership of the message source. Reid found that more politically extreme Democratic students perceived less bias when a polemical assault on their group was attributed to a Democratic (ingroup) organization, but detected more bias when the attack was ascribed to a pro-Republican outgroup.

Mediators
Perloff identified four factors as the reasons those individuals with strong attitudes towards a particular issue, as well as high involvement, might perceive hostile media bias: selective recall, which causes partisans to focus more on contradictory information; selective categorization, in which partisans categorize more content as unfair to their position than fair; different standards, in which partisans classify more of the content that reflects positively on their position as accurate, and information that reflects negatively as inaccurate; and prior beliefs about media bias, in which partisans judge media content unfairly based on a generalized negative set of beliefs about the media in general.

Hostile media online

Research around HME in the digital age is still in relative infancy. Partisan users of online media have abilities to interact with the mass media in a way they have never before. Some may attribute the effects of hostile media in the future to issue-specific social media messages, for example. Relative effects may be higher, however, in the digital media future:Partisans on both sides could easily agree that a series of posts is biased in one ideological direction, but those whose political ox is being gored should be more likely to presume bias and hostile intent. More generally, anecdotal evidence suggests that individuals perceive that social media messages have strong effects, frequently perceiving that negative communications will have deleterious influences on online third persons. (722) Indeed, news audiences were found to perceive malicious intent based on their personal political stance, contributing to hostile perceptions with Facebook news messages.

Consequences

Persuasive press inference
Gunther and Chia invoked the concept of persuasive press inference in a 2001 study, in which individuals form impressions of the direction or slant of news coverage, extrapolate that news in general resembles the news stories they personally viewed, assume that high-reach news influences the public, and therefore presume that public opinion corresponds with the perceived directionality of news. Therefore, those partisans who begin with the belief in a hostile media will conclude that public opinion is opposed to their particular cause. Research for this hypothesis has produced mixed results.

It is not clear if the hostile media effect translates into real-world effects.  Some research has explored the ways in which individuals take action to "'correct' perceived 'wrongs'" created by a perceived hostile media depiction of the individuals' group.  This research has suggested that these individuals effectively feel disenfranchised, and may react by "defying the dominant public opinion climate, even engaging in undemocratic actions, and other times adopting a more passive approach, withdrawing from functional political or social activities."

Motivated fake news perception
Tsang has revealed that the hostile media perception can be applied to a fake news context. Partisans from opposing sides were found to perceive the exact same news message to be fake to significantly varying degrees.

See also
 Cognitive bias
 Bias blind spot
 Bunker mentality
 List of cognitive biases
 Media bias in the United States
 Media panic
 Self-serving bias
 Selective perception
 Usage of the "fake news" label in the United States
 Vicarious trauma after viewing media
 Victim mentality

References

Further reading

  Paper prepared for presentation at the 2001 meeting of the Midwest Political Science Association in Chicago, Illinois, April 19-22.

Cognitive biases
Criticism of journalism
Framing (social sciences)
Journalism standards
Media bias
Media manipulation
Mass media issues
News media manipulation
Social influence

Hostile media effect


Le col d'Aulon  est un col de montagne pédestre des Pyrénées à  d'altitude dans le département français des Hautes-Pyrénées, en Occitanie.

Il relie la vallée de Campan et la vallée d'Aulon en vallée d'Aure dans la réserve d'Aulon.

Toponymie

Géographie
Le col d'Aulon est situé entre le pic de Cettiou () au sud-ouest et le pic d'Aulon () au nord-est. Il surplombe au nord le lac de Cul des Gourgs ().

Histoire

Protection environnementale

La partie sud-est du col fait partie d'une zone naturelle protégée, classée ZNIEFF de type 1, « vallée d'Aulon et soulane de Vielle-Aure » et la partie nord-ouest du « cirque de Cloutou et sud de La Mongie ».

Voies d'accès
Le versant nord est accessible depuis les Quatre Véziaux la vallée de la Gaoube et le sentier du lac de Montarrouye. Par le versant sud depuis le village d'Aulon par les granges de Lurgues, par le sentier en longeant le ruisseau du Lavedan.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des cols des Hautes-Pyrénées
 Liste des cols des Pyrénées

Liens externes

Aulon
Aulon
Massif de l'Arbizon

Col d'Aulon


Skybruddet den 21. maj 2019 var et kraftigt skybrud som ramte det sydvestlige Sjælland om formiddagen den 21. maj 2019. Skybruddet ramte særligt Næstved på Sydvestsjælland, hvor der faldt 29 mm nedbør på 30 minutter. Her nærmede nedbørsmængderne sig et 20-års hændelse for byen med 50,4 mm i løbet af hele døgnet, hvoraf de 44,4 kom inden for samme time, og flere kloakdæksler var fløjet af

På Næstved Sygehus oplevede man, at der stod 1 m vand i kælderen, og man måtte lukke ambulatoriet ved øjenafdelingen, en fysioterapi og scanningsafsnittet. Driftchefen meddelte dog, at de håbede at deres dyre scannerudstyr ikke havde taget skade, og beredeskabsstyrelsen hjalp med at få pumpet vandet væk. Næstved Rådhus samt flere boligblokke havde også vand i kælderen.

Kalundborg fik også store mængder vand med 40 mm frem til midt på eftermiddagen, hvoraf 22,8 mm var faldet inden for en halv time. Der stod store mængder vand på vejene, nogle steder op til 0,5 m.
En skole i Jerslev, 14 km sydøst for Kalundborg, måtte sende alle elever hjem pga. vandskade.

Allerede om natten var det nordvestlige Sjælland, og særligt Holbæk blevet ramt af skybrud med knap 40 mm regn, som havde sat mange veje under vand.

Referencer

Begivenheder i 2019
Regn
Oversvømmelser
Danmarks vejr

Skybruddet den 21. maj 2019


Themie Thomai Prifti (31 octobre 1945 - 19 décembre 2020) est une femme homme politique albanaise du Parti du travail d'Albanie. Elle a été ministre de l'Agriculture de 1975 à 1989.

Biographie
Themie Thomai a d'abord travaillé comme ouvrière agricole puis a obtenu un diplôme en sciences agricoles à l'Université agricole de Tirana. Après avoir obtenu son diplôme, elle a travaillé comme économiste agricole avant de devenir présidente d'une coopérative agricole de plus de 4 000 membres en 1972. Le 28 octobre 1974, Themie Thomai devient pour la première fois membre de l'Assemblée du Peuple (Kuvendi Popullor) pour le Parti du Travail d'Albanie PPSh (Partia e Punës e Shqipërisë); elle y restera jusqu'au 4 février 1992.

En tant que successeure de Pirro Dodbiba, elle est devenue ministre de l'Agriculture le 29 avril 1976 (Ministre e Bujqësisë) dans le sixième gouvernement du Premier ministre Mehmet Shehu. La raison du limogeage de Dodbiba en tant que ministre en avril 1976 était un « échec professionnel » dans la mise en œuvre des objectifs de production du parti dans l'agriculture. En 1983, elle a publié un programme en sept points pour l'intensification de l'agriculture avec le sous-titre "La voie principale constante vers le développement de la production agricole". Elle a occupé le poste ministériel jusqu'à ce qu'elle soit remplacée par Pali Miska le 2 février 1989. Après son limogeage en tant que ministre, elle est devenue première secrétaire du comité du parti PPSh en février 1989 dans le district de Lushnja. Parallèlement, elle est vice-présidente du Front démocratique de 1979 à 1984 (Fronti Démocratie), une organisation chargée d'établir les listes de candidats aux élections à l'Assemblée du peuple.

Fin de vie
Themie Thomai est décédée de la COVID-19 le 19 décembre 2020 à l'âge de 75 ans à Tirane, en Albanie. Elle laisse dans le deuil sa fille, son fils et ses petits-enfants.

Références

Ministre albanaise
Ministre albanais de l'Agriculture
Naissance en octobre 1945
Décès en décembre 2020
Décès à Tirana
Mort de la maladie à coronavirus 2019 en Albanie
Pages avec des traductions non relues
Décès à 75 ans

Themie Thomai


Star Chamber was an online collectible card game (CCG) first released as just "Star Chamber" in 2003 by Nayantara Studios, later owned by Matrix Games and Worlds Apart Productions, and now owned by Sony Online Entertainment. The game ran on both the Microsoft Windows and Mac OS X platforms. It was free to download and play, with additional cards available for purchase. There was one base set and five expansion sets released for Star Chamber. The game was shut down on March 29, 2012. As compensation, Sony Online Entertainment offered players 3 months of Gold Membership in the online fantasy role-playing games EverQuest and EverQuest II.  These memberships became available on March 16, 2012.

Reception

The original Star Chamber received "favorable" reviews according to the review aggregation website Metacritic.

The staff of Computer Games Magazine presented the game with their 2005 "Best Independent Game" award, and named it the year's ninth-best computer game. They wrote, "The original was released two years ago, and its overhaul only reinforces what its fans already know: This is one of the best-designed computer games of the past five years."

References

External links

2003 video games
Card games introduced in 2003
Digital collectible card games
MacOS games
Products and services discontinued in 2012
Turn-based strategy video games
Video games developed in the United States
Windows games
Matrix Games games
Multiplayer and single-player video games
Multiplayer online games
Inactive multiplayer online games

Star Chamber: The Harbinger Saga


Aceasta este o listă a războaielor care au implicat Serbia.

Principatul Serbiei (1815-1882)

Regatul Serbiei (1882–1918)

Serbia

Lista războaielor în care a fost implicată Serbia


تعتبر دودة موريس أو روغ من أولى ديدان المعلومات التي انتشرت عبر الإنترنت. وقد أطلقت في 2 نوفمبر 1988، وسميت على اسم صانعها.

صممت بواسطة روبرت تابان موريس بدافع الفضول، حيث كانت مهمة دودة موريس هي معرفة حجم الإنترنت وذلك عن طريق معرفة عدد الأجهزة المتصلة بالإنترنت، وبالفعل أصابت دودة موريس 6000 جهاز من أصل 60,000 جهاز كان متصلا بالإنترنت وقتها، أي نحو 10% من إجمالى عدد الأجهزة المتصلة بالإنترنت، قام موريس بعد ذلك بتعديل الكود وجعل الدودة تنسخ نفسها بالقوة على الحاسب الآلي.

تسبب هذا الكود الجديد في انتشار الدودة انتشار النار في الهشيم وقامت بنسخ نفسها على الآف الكمبيوترات في عدد من الساعات. تسببت دودة موريس في تحرك عدد من فرق المبرمجين لكي يوقفوا الهجوم الفظيع، واستمرت عمليات الإصلاح عددا من الأيام لتسوية الوضع نسبيا. وقد وصل إجمالى الخسائر لما يقرب من نصف مليون دولار.
حكمت المحكمة على موريس بالمراقبة لمدة ثلاث سنوات و400 ساعة لخدمة المجتمع و10000 دولار غرامة، وكان موريس أول شخص يحاكم بموجب قانون الاحتيال الإلكترونى الأمريكى.

طالع أيضاً
 فيض الدارئ
 الجدول الزمني لفيروسات وديدان الحاسوب

مراجع

الاختراق في عقد 1980
أحداث نوفمبر 1988
ديدان الحاسوب
علم الحاسوب في 1988
فيروسات الحاسوب

دودة موريس


Cadillac Center es una estación del Detroit People Mover de la ciudad de Detroit, Míchigan (Estados Unidos). Es administrada por el Departamento de Transporte de Detroit. Fue inaugurada en 1987 y se encuentra en la avenida Gratiot, entre las calles Farmer y Library. En 2007 se inauguró en sus alrededores la Plaza Cadillac.

Descripción
La estación consiste en una plataforma lateral. Cuenta con la obra In Honour of Mary Chase Stratton de cerámica Pewabic de la artista Diana Kulisek. Además de la Plaza Cadillac, en sus inmediaciones se encuentra el One Campus Martius, el Parque Campus Martius, la Sede Skillman Biblioteca Pública y el Hilton Garden Inn.

Véase también

 Anexo:Estaciones del Detroit People Mover

Referencias

Enlaces externos

 Estación Cadillac Center

Estaciones de ferrocarril de Estados Unidos inauguradas en 1987
Estaciones del Detroit People Mover

Cadillac Center (Detroit People Mover)


ගාමීණි ලක්ෂ්මණ් පීරිස් (දෙමළ:காமினி லக்ஷ்மன் பீரிஸ்) (ඉංග්‍රීසි:Gamini Lakshman Peiris) (උපත 1946 අගෝස්තු 13) යනු ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලනඥයෙක් සහ ශාස්ත්‍රාලිකයෙකි. ඔහු වත්මන් ජාතික ලැයිස්තුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකි. ඔහු අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ හිටපු අමාත්‍යවරයෙකි, විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය, අධ්‍යාපන අමාත්‍ය, අධිකරණ අමාත්‍ය, ආරක්ෂක රාජ්‍ය අමාත්‍ය සහ අනෙකුත් ශ්‍රී ලංකා රජයන්හි ඔහු කටයුතු කර ඇත. ඔහු ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ සභාපතිවරයා ලෙස කටයුතු කරමින් එහි සාමාජිකයෙකි.

මුල් ජීවිතය සහ අධ්‍යාපනය
පීරිස් උපත ලැබුවේ හිටපු විදේශ කටයුතු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් සහ බටහිර ජර්මනියේ සහ මියන්මාරයේ ලංකා තානාපතිවරයා වූ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙකු වන ග්ලැන්විල් පීරිස් සහ ලක්ෂ්මි චන්ද්‍රිකා පීරිස්ට දාව ය.  ඔහුගේ මාමා හිටපු කැබිනට් ලේකම් බර්නාඩ් පීරිස්ය . පානදුර ශ්‍රී සුමංගල විද්‍යාලයෙන් සහ ගල්කිස්සේ එස් තෝමස් විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබූ ඔහු කොළඹ ලංකා විශ්වවිද්‍යාලයේ නීති පීඨයට ඇතුළත් වී මුදලියාර් එඩ්මන්ඩ් පීරිස් සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබීය. ඔහු ඔක්ස්ෆර්ඩ් හි නව විද්‍යාලයේ ආචාර්ය උපාධියක් සඳහා කියවීමට රෝඩ්ස් ශිෂ්‍යත්වයක් දිනා 1971 දී උපාධිය ලබා ගත්තේය. ඔහු 1974 දී කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයෙන් දෙවන ආචාර්ය උපාධිය ද ලබා ගත්තේය

ශාස්ත්‍රීය වෘත්තිය
ලංකා විශ්ව විද්‍යාලයේ අධ්‍යයන කාර්ය මණ්ඩලයට සම්බන්ධ වෙමින්, මහාචාර්ය ඝාතනයෙන් පසු කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ දෙවන උපකුලපතිවරයා ලෙස වැඩ භාර ගැනීමට පෙර ඔහු නීති මහාචාර්යවරයෙකු සහ නීති පීඨයේ පීඨාධිපතිවරයා බවට පත් විය. 1987-89 ජවිපෙ කැරැල්ලේ උච්චතම අවස්ථාවේදී ස්ටැන්ලි විජේසුන්දර . ඔහු 1988 සිට 1994 දක්වා උපකුලපතිවරයා ලෙස කටයුතු කළේ දේශපාලනයට සමුදෙන තුරුය. ඔහුට ඔක්ස්ෆර්ඩ්, කේම්බ්‍රිජ් සහ ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලවලින් ශිෂ්‍යත්ව හිමි විය. ඔහු ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ (1968-1971) සහ 1980-1981 දී ඔක්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයේ ඕල් සෝල්ස් විද්‍යාලයේ රෝඩ්ස් විශාරදයෙකි. ඔහු 1984 දී ලන්ඩන් විශ්ව විද්‍යාලයේ උසස් නීති අධ්‍යයන ආයතනයේ ආගන්තුක සාමාජිකයෙකු වූ අතර, කේම්බ්‍රිජ් විශ්ව විද්‍යාලයේ (1985-1986) පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය අධ්‍යයනයන් හි ක්‍රයිස්ට් විද්‍යාලයේ සහ SMUTS හි ආගන්තුක සාමාජිකයෙකු ලෙස කීර්තිමත් විය. ඔහු 1980 දී සංසන්දනාත්මක නීති පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර ඇකඩමියේ සහකාර සාමාජිකයෙකු වූ අතර 1987 දී ජ්‍යෙෂ්ඨ බ්‍රිතාන්‍ය කවුන්සිලයේ සාමාජිකයෙකු විය.

දේශපාලන ජීවිතය

පොදු පෙරමුණු රජය (1994-2001)
පීරිස් හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මහත්මියගේ සමීපතමයකු වූ අතර 1994 මැතිවරණයෙන් පසු ඔහුව ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීවරයකු ලෙස පත් කළේය. ඉන්පසුව, එවකට අගමැතිනිය වූ කුමාරතුංග මහත්මිය ඔහුව අධිකරණ හා ව්‍යවස්ථා කටයුතු අමාත්‍යවරයා ලෙසත් මුදල් නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයා ලෙසත් පත් කළාය. ඔහුට ආරම්භයේදීම විදේශ වෙළෙඳාම් කළඹ ද හිමි විය. පසුව සිදු කරන ලද අමාත්‍ය මණ්ඩල සංශෝධනයකදී, ජනාධිපතිවරයා විසින් මෙතෙක්  ලද වාර්ගික කටයුතු සහ ජාතික ඒකාබද්ධතාවය  අතිරේක විෂය පථ දෙකක් ඔහුට ලබා දෙන ලදී. ඔහු අධිකරණ අමාත්‍යවරයා ලෙස කටයුතු කරන කාලය තුළ නව්‍ය සහ නූතන අවශ්‍යතාවලට අනුකූලව නව නීති 30කට අධික ප්‍රමාණයක් ගෙන ආවේය.

2001 දී පීරිස්, ජනාධිපති කුමාරතුංග සමග විරසක වී විපක්ෂයට පැන ආන්ඩුව පලවා හැරීමට සමත් විය.

පරාජිත රජය (2004–2015)
ඉන්පසුව 2004 දී හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ නායකත්වය යටතේ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයට මාරු වීමට ඔහු උනන්දු විය. 2015 ජනවාරි 9 වැනිදා ඔහු එජනිස නියෝජනය කරමින් විපක්ෂ මන්ත්‍රීවරයා ලෙස මාරු විය. 2015 මැතිවරණයේදී එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ ජාතික ලැයිස්තුවෙන් තේරී පත් නොවීම නිසා ඔහුට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ධුරය අහිමි විය.

නව දේශපාලන පක්ෂය (2016)
ඔහු 2016 නොවැම්බර්  වන දින ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ සභාපති ලෙස නම් කරන ලදී. පත්වීමෙන් පසු ඔහු ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙන් ඉවත් කරන ලදී.

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ රජය (2020 - වර්තමානය)
2020 මහ මැතිවරණයෙන් ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ විශිෂ්ට ජයග්‍රහණයක් ලැබූ අතර පීරිස් ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් කර අධ්‍යාපන අමාත්‍ය ධුරයට පත් කළේය. 2021 අගෝස්තු මාසයේ කැබිනට් සංශෝධනයේදී ඔහු නැවත වරක් විදේශ කටයුතු අමාත්‍යවරයා ලෙස පත් කරන ලදී.

මේකත් බලන්න
 ශ්‍රී ලංකා කැබිනට් මණ්ඩලය

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
 පාර්ලිමේන්තු පැතිකඩ
 ශ්‍රී ලංකා විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය මහාචාර්යවරයාගේ සංචාරය ජී එල් පීරිස් - ඒකාබද්ධ මාධ්‍ය අන්තර්ක්‍රියා - 1 කොටස . විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය, ඉන්දියාව .

ශ්‍රී ලංකාවේ 12වන පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරු
ශ්‍රී ලංකාවේ 11වන පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරු
ශ්‍රී ලංකාවේ 10වන පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරු
ජීවමාන ජනයා
1946 උපත්

ජී.එල්. පීරිස්


Christ Gospel Church is a fundamentalist, Pentecostal Christian denomination. It was founded in the 1950s by Berniece R. Hicks and fellow believers starting in a small Christian mission in Louisville, Kentucky.

Doctrines

The Christ Gospel Churches affirm their acceptance of the Apostles' Creed as an expression of Christian faith. Their Pentecostal emphasis is seen in teaching the baptism of the Holy Spirit with the evidence of glossolalia, or speaking in tongues (Acts 2:4,11,38).¹ However, they do not believe that evidence of glossolalia is a requirement for salvation; rather, it is a gift that Christians can accept as they desire. The church also teaches that water baptism by immersion is a commandment for all Christians (Acts 2:38; 8:12; 9:5,18).¹  The church believes that worship should embrace all kinds of music (e.g., traditional hymns, choruses, country gospel, urban gospel, classical) and musical instruments (e.g., drums, guitars, pianos, saxophones, trumpets, violins). The church welcomes all races and classes of people because it realizes the importance of people being united in Christ rather than being divided among themselves. The church teaches "old-fashioned Holiness" in matters of conduct and dress, such as refraining from watching television or attending movie theaters, and women wearing dresses or skirts rather than pants.
The emphasis of Hicks' teachings is that the Bible is the infallible Word of God and that it calls on Christians to grow to spiritual maturity, both in their moral development and in their spiritual love relationship with Jesus Christ, in order to be in the Bride of Christ. The core of her distinctive approach to Scripture is founded on the principle that the Old Testament Tabernacle was laid out in the form of a cross and serves as a picture or metaphor of Christian believers' spiritual experiences as they grow to maturity in Christ Jesus, as taught in the New Testament (Hebrews 9:8-11; Ephesians 2:19-22).

A related core principle is that the Lord Jesus Christ is the Head over all things and that all things work together for good to those who love the Lord. These concepts can be found throughout Hicks's numerous publications and in church teachings.

International outreach
Mission outreach is an important part of Christ Gospel Churches' ministry.

Over 1500 churches world-wide are affiliated with Christ Gospel Churches International Inc (CGCII).  Each country's Christ Gospel affiliated organization is an independent legal entity run by local church leaders.  All follow the ecclesiastical model of faith expressed by Christ Gospel Churches International Inc.

Support for Mexico ministries is a major focus of Christ Gospel Churches International, Inc.

Christ Gospel Church is among the fastest growing evangelical groups in Mexico. Today, there are over 500 churches, an orphans' home, and two Bible schools.

CGCII provides seed funds to many local affiliated churches world-wide for the development of Christian congregations, church buildings, and many charitable works. Depending on local needs, CGCII also supports schools, orphanages, and feeding programs in Haiti, India, and Africa.

Distribution

Christ Gospel Churches International claims some 70 congregations in the United States, over 400 in India, about 500 in Mexico, and affiliates in several countries of Africa and Central America. There are congregations in El Salvador, England, the Faroe Islands, Germany, Guatemala, Haiti, Iceland, Ireland, Jamaica, Japan, Mongolia, New Zealand, the Netherlands, the Philippines, Romania, Russia, Spain, South Africa, Sweden, and various countries of South America, including Colombia and Ecuador. In all, the movement claims over 1,400 affiliated congregations in 135 countries (2008). Its international offices are located in Jeffersonville, Indiana, where it operates a Bible Institute, publishing ministry, broadcast ministry, and audio ministry. The church also publishes a quarterly newsletter, Voice of Hope.

References

Hicks, B.R. Articles of Faith. Christ Gospel Churches International, 1991.
Hicks, B.R. Confirming Our Faith in the Lord Jesus Christ. Christ Gospel Churches International.

References

External links
Official Web Site
What Does Christ Gospel Church Teach?

Pentecostal denominations
Christian new religious movements
Religious organizations established in the 1950s

Christ Gospel Churches International


Aïssata Deen Conte, née le , est une athlète guinéenne.

Biographie
Aissata Denn Conté est sélectionnée pour représenter la Guinée dans la course féminine du 100 mètres aux Jeux d'été retardés de 2020 à Tokyo. Le ministère guinéen des sports avait initialement retiré tous ses athlètes de l'événement en raison de la pandémie de COVID-19. Cependant, cette décision a été annulée deux jours avant la cérémonie d'ouverture, permettant à leurs athlètes de concourir. Denn Conté a réalisé un record personnel de 12,43 secondes pour le 100 mètres.

Références

Liens

Athlète (femme) aux Jeux olympiques d'été de 2020
Sprinteuse guinéenne
Naissance en septembre 2001
Pages avec des traductions non relues
Coureuse de 100 mètres

Aïssata Denn Conte


Cristina Altagracia Lizardo Mézquita (20 de janeiro de 1959) é uma política e acadêmica da República Dominicana. Ela é senadora pela província de Santo Domingo. Lizardo é a primeira mulher que preside o Senado e o Congresso da República Dominicana. Ela é formada em educação pela Universidade Autônoma de Santo Domingo.

Em sua declaração de bens juramentada de 2010, ela indicou que seu patrimônio líquido era de RD$ 11,8 milhões.)

Em 2007, ela foi diagnosticada com câncer de mama. Ela fez uma mastectomia bem-sucedida e sobreviveu à doença.

Ver também

Políticos da República Dominicana

Cristina Lizardo


Engelbert Sterckx (Ophem,  - Mechelen, ), foi o arcebispo de Mechelen, Bélgica, de 1832 a 1867.

Vida
Engelbert (Engelbertus) Sterckx nasceu em 2 de novembro de 1792 em Ophem, Brabante. Seus pais eram agricultores. Iniciou seus estudos em Vilvoorde, após o que estudou humanidades no colégio de Enghien (1805-1807). Após a escola secundária em Leuven, ingressou no Seminário Maior de Mechelen em 18 de setembro de 1811 e em 1813 foi nomeado subsecretário da cúria arquidiocesana de Mechelen em 1813.

Sterckx foi ordenado, com isenção de idade, como sacerdote da Arquidiocese de Mechelen, em 18 de fevereiro de 1815. Foi vice-regente e professor de filosofia e teologia moral em Mechelen de 1815 a 1821, quando foi nomeado pároco de Boechout. Em 1824 foi nomeado arcipreste da Catedral de Nossa Senhora em Antuérpia.  Em 1827, foi nomeado vigário geral do Arcebispo François-Antoine-Marie de Méan de Mechelen,  e organizou a oposição do clero às políticas religiosas de Guilherme I.

Independência belga
Em 1830 as províncias do sul separaram-se do Reino Unido dos Países Baixos e estabeleceram uma monarquia constitucional. As pessoas do sul eram quase todas católicas; metade falava francês. Muitos liberais declarados consideravam o governo do rei Guilherme I como despótico. Havia altos níveis de desemprego e agitação industrial entre as classes trabalhadoras.  A facção liberal começou a apoiar os católicos, em parte para atingir seus próprios objetivos: liberdade de educação e liberdade de imprensa.

A Bélgica tornou-se uma província eclesiástica separada com Mechelen como arcebispado e as dioceses sufragâneas de Liège, Namur, Tournai, Bruges, Gante.

Arcebispo
A nova constituição garantiu a liberdade religiosa, educacional e de imprensa. Embora não estivesse entusiasmado com todas as disposições, Sterckx decidiu que eram toleráveis. Não um pensador profundo, Sterckx era um negociador inteligente com uma inclinação natural para o pragmatismo conciliatório.  Ele se tornou arcebispo em 24 de fevereiro de 1832, mas sua consagração foi inicialmente adiada por rumores de liberalismo contra ele. Em 1833 ele batizou Louis-Philippe, príncipe herdeiro da Bélgica, filho mais velho de Leopoldo I da Bélgica.

O Arcebispo Sterckx aproveitou ao máximo as novas liberdades para reorganizar completamente a Arquidiocese, estabelecendo escolas, faculdades, mosteiros, instituições de caridade e seminários menores em Hoogstraten e Waver.  A Universidade de Mechelen foi principalmente o trabalho de Sterckx, e foi um renascimento da famosa Universidade de Leuven, que havia sido fundada em 1425 e fechada em 1797. Foi inaugurada em novembro de 1834 e mudou-se para Leuven em dezembro de 1835.

Durante o consistório de  , o Papa Gregório XVI o criou cardeal com o título de Cardeal-presbítero de São Bartolomeu na Ilha Tiberina.  Ele não participou do conclave de 1846 no qual o Papa Pio IX foi escolhido.

Em 1842 Sterckx emitiu um decreto sobre cantochão e no ano seguinte estabeleceu uma comissão para preparar uma nova edição de livros corais. O Mechlin Gradual and Vesperal foi publicado em 1848.

Em 1857 um governo liberal anticlerical chegou ao poder sob a liderança de Charles Rogier e mais tarde Walthère Frère-Orban. Sterckx se opôs fortemente a qualquer interferência, como a lei sobre cemitérios de 1862. Em 1863, 1864 e 1867 ele organizou uma série de influentes Congressos Católicos em Mechelen com o objetivo de revigorar o engajamento social, cultural e político católico.

O cardeal Sterckx morreu em 4 de dezembro de 1867, em Mechelen, onde repousa na cripta dos arcebispos da Catedral de St. Rombouts.

Honras
 Grande Cordão da Ordem de Leopoldo.
 Cavaleiro da Grande Cruz da Ordem de Leopoldo.

Cardeais nomeados pelo papa Gregório XVI
Cardeais protopresbíteros
Cardeais da Bélgica

Engelbert Sterckx


Urbos este o familie de tramvaie și metrouri ușoare produse de compania CAF din Țara Bascilor.

Producătorul basc Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles (CAF) are o experiență lungă în fabricarea trenurilor, vehiculelor feroviare regionale și a metrourilor. Producția de tramvaie datează încă din 1993, când, în colaborare cu Siemens, CAF a început să producă cele 16 vehicule contractate pentru metroul din Sevilla. Acest tip de tramvai a fost, de fapt, o adaptare a unui model Siemens, iar în urma colaborării, boghiurile și motoarele acestora au fost livrate de compania germană. După câștigarea contractului pentru livrarea tramvaielor din Lisabona, s-a decis proiectarea unui model propriu.

Există trei generații ale tramvaielor Urbos: Urbos 1, Urbos 2, respectiv Urbos 3. Prima generație a fost comandată de compania de transport public al orașului basc Bilbao, căreia i s-au livrat 6 vehicule între 2004 și 2006. Producția și asamblarea s-au realizat inițial la Saragossa și la Linares.

Urbos 1
Acest model a fost vândut către Euskotren Tranbia pentru a fi folosită pe liniile din Bilbao. Rețeaua originală a fost desființată în 1964 și noile linii au fost redeschise în decembrie 2002 și prelungite în 2004.
 Linia A (EuskoTran), 8 tramvaie (numerotate 401–408)
 cele opt tramvaie au podea joasă în proporție de 70%, sunt bidirecționale și au câte trei boghiuri de ecartament metric.

Urbos 2

 Tramvaiul din Vélez-Málaga (închiriate către Sydney Light Rail)
 Tramvaiul din Vitoria
 Metroul din Sevilla
 Tramvaiul din Antalya

Urbos 3

Modelul Urbos 3 este succesorul Urbos 2, toate vânzările orientându-se asupra acestui nou model. Aceste tramvaie au podea joasă și o viteză maximă de 70 km/h. Modelul este oferit în variante pentru ecartament normal și metric și cu o lățime de 2,300, 2,400 sau 2,650 milimetri. Tramvaiele pot fi asamblate din 3, 5, 7 ori 9 module, cu o lungime care variază între 23 și 56 m.

CAF a dezvoltat un sistem pentru tramvaiele Urbos 3 care folosește supercondensatori, care permite operarea fără sursă externă de electricitate a tramvaielor pentru o scurtă perioadă. Acest sistem ACR (Acumulador de Carga Rápida) i-a permis operatorului de tramvaie din Sevilla să îndepărteze firul aerian de contact în timpul Săptămânii Mari din 2011.

Urbos AXL

Vagonul Urbos AXL are o viteză maximă de 90 km/h. Având module mai late și boghiuri convenționale cu osii, acesta este destinat pentru sistemele de tranzit în masă.
 Tallinn, Estonia, (16 livrate din 20 comandate)
 Stockholm, Suedia (15 comandate)

Referințe

Legături externe
 Site-ul oficial CAF
Tramvaie

CAF Urbos