G. K. Vasan (born Govindaswamy Karuppiah Vasan, 28 December 1964) is an Indian Politician and son of G. K Moopanar, a veteran Indian National Congress Leader. G K Vasan is currently the president of Tamil Maanila Congress (M), a political party in the state of Tamil Nadu, India.
He was a member of Rajya Sabha, an upper house of Indian Parliament from the year 2002 until 2014. During his tenure as a Member of Indian Parliament, he had functioned in several positions in the Union Government under UPA 1 & UPA II regime including as a Minister of State (Independent Charge) for Ministry of Statistics & Programme Implementation from Jan 2006 – May 2009; Union Minister of Shipping from May 2009 – May 2014 and as an In-charge Minister for Labour from Jan 2014 - April 2014.

Family and education

Govindaswamy Karuppiah Vasan, better known as G. K Vasan was born on 28 December 1964 in  Sundara Perumal koil, Thanjavur Dist in Tamil Nadu to an affluent agricultural landlord family to G. K. Moopanar and Kasthuri Moopanar. G. K Moopanar was a great secular statesman committed to nation building. Ever since country's first general election to Indian parliament, he had played a major key role in socio-political undertakings in the Indian National Congress. his forefathers were landlords. In fact, during the pre-Independence period, all of Thanjavur comprised merely of five provinces, and his family clan was one of the few who ruled over the richest arable land in the region Kabisthalam'. It was also called as 'Moopanar.
G.K Vasan did his schooling from Madras Christian College Higher Secondary School in Chennai and completed his graduation in Bachelor of Arts (B.A)  Corporate Secretaryship from The New College, Madras University, Chennai, Tamil Nadu.
He is married to Shrimathi Sunitha Vasan, daughter of Dr. N. Lakshmi Narayanan, a Professor of Medicine and Shrimathi Sulochana.
Shrimathi Sunitha Vasan is a university gold medal grades in her both (M.A) academic programmes. She has completed 'Master of Arts (M.A) in Psychology, from  SIET College; Madras University and Master of Arts (M.A) in Sociology, from Pondicherry University. She is a qualified counselor, both in academics and personal and does actively involve in developing academic curriculum for special children's.
They have a son, Shri G.K. Pranav.

Political career
In the initial phase of political career, G K Vasan though was not officially a chair in the party, yet actively involved in the political events in Thanjavur district, Tamil Nadu. He was supportive to the G K Moopanar in his political administrations and did participate in election campaigns in Mayiladuthurai Parliament Constituency and Papanasam State Assembly Constituency. After the demise of G K Moopanar in 2001, G K Vasan was unanimously elected as the President of Tamil Maanila Congress by the MPs, MLAs and senior functionaries of the party.

G K Vasan was then the youngest president of a State Political Party in India. Under his leadership, the party fielded 32 candidates in the 12th Tamil Nadu State Assembly election and won 23 constituencies by securing over 18.85 Lakhs votes.

In the year 2002, when the party (TMC) was most influential and strong both in organizational strength and political representation at state and centre; G K Vasan came forward to fulfill the wishes of G. K. Moopanar and millions of his party followers. On 14 August 2001, the party (TMC) under the leadership of G K Vasan and its MPs, MLA and millions of cadres got merged unconditionally with the Indian National Congress.

After becoming a member in Indian National Congress, G K Vasan played a major roles at both National and State Level politics. He became a Secretary (in 2002) of All India Congress Committee and rose to the level of becoming the youngest President of Tamil Nadu Congress Committee in 2004; making him only next to Perunthalaivar K. Kamarajar who held the honour of being the youngest President of Tamil Nadu Congress Committee.

G K Vasan extensively toured the state to rejuvenate the party cadres and interacted with general public to strengthen the organisation. In his maiden election (13th Tamil Nadu State Assembly Election) as a President of Tamil Nadu Congress Committee; in an alliance with DMK, fielded 10 candidates and won all of them.

An act of recognition for his performance in state politics; Indian National Congress Committee elevated G K Vasan to become a Member of Rajya Sabha, an upper house of Indian Parliament in the year 2002.

G K Vasan was also privileged to be the youngest President of Tamil Nadu Congress Committee; making him until today, the only person next to Perunthalaivar K. Kamarajar who held the honour of being the youngest President of Tamil Nadu Congress Committee.

Elected to Rajya Sabha, Member of Parliament 2002–2014

G. K Vasan was elected from the state of Tamil Nadu to Indian Parliament in the year 2002. As a Member of Parliament, he was part of several administrative consultative committees on policies and programme implementations. As a rural resident himself, he constantly strives to empower the local bodies and in the process, he was keenly associated as a member of:

Consultative committee for the Ministry of Agriculture (year 2002–2004): whereby, dynamically backed the measures to build a vibrant rural economy and for 'National Food Security.

Departmentally-Related Standing Committee on Urban and Rural Development (year 2003–2004).

Committee on Urban and Rural Development (year 2003–2004).

Member, Committee on Subordinate Legislation (year 2003–2004).

Member, Committee on Coal and Steel (year 2004–2006).

Member, Consultative Committee for the Ministry of Urban Development (year 2004–2006).

Actively involved in the parliamentary bill 'The Provisions of the Municipalities (Ext.to the Scheduled Areas)'; a setup of urban local bodies in the scheduled areas.

Union Minister of Shipping

G. K Vasan was sworn in as Union Minister of Shipping under the leadership of Dr. Manmohan Singh, the 13th Prime Minister of India. The Shipping Ministry under his able guidance saw a stupendous growth both in infrastructure and economic performance. The industry registered several landmark achievements during his tenure and claimed India would be the next hub for ship building industry.

G K Vasan was one of the very few cabinet ministers in UPA II, who continued to function in the same portfolio for the entire 5 years terms.

The following are the major achievements during his tenure, acclaims applauds.

Achievements:

The first assignment initiated was to 'Reform and Modernize' the operations of shipping industry by introducing 'e- auction tendering system', implementing revised 'auction rate for lease of lands which belongs to Indian Ports and introduced 'revival strategy for 133 nos of non-functional ports and revised the 'auction rate for the land lease'.

The shipping ministry under G K Vasan leadership; awarded about '88 new projects with an investment of INR 42,953 Crore' to enhance the marine infrastructure in our country and successfully concluded the ministerial term with a virtue of 'Impressive performance with high integrity, simplicity and transparency'.
The Ministry of Shipping was the only office then, to have a sector specific 'Land Policy Guidelines' approved by the Cabinet; a step towards 'Transparency and Accountability'.
The Shipping Ministry (Cochin Shipyard (CSL) in Kochi, Kerala) 'designed and build an Indigenous Aircraft Carrier, INS Vikrant for the Indian Navy'; making India, only the 5th country, next to US, the UK, Russia and France to hold an independent capability.

The Shipping Corporation of India (SCI)' an PSU under the Ministry of Shipping, saw a significant growth making then Finance Minister, Mr. Pranab Mukherjee expressing hope (in 2010) that the SCI, which is a Navratna company, would certainly attain Maharatna' status very sooner.

Averted the biggest thread in maritime world 'The nationwide hunger strike by port workers in 2010' by bringing an amicable acceptance between union federations and port administration. Thus it ensured an uninterrupted cargo trade of 580 million tons and brought happiness to 60,000 port workers.

It was purely on his personnel interest; he intervened to hold 12 rounds of meeting with the labour unions and brought a solution to their long pending desires. To his credit; thereof never have been labour strikes in the shipping industry during his entire cabinet tenure.

Launched the vision document 'Maritime Agenda 2020' a road map to build a 3200 million tonnes per year of port capacity by infusing an estimated investment of Rs. 3 lakh crore by 2020 to position India as a global hub for marine industry.
Honored the legacy of freedom fighters (Perunthalaivar K. Kamarajar and V.O Chidambaranar Pillai) by re-titling the 'Ennore Port' as 'Kamarajar Port' and 'Tuticorin Port' as 'V.O. Chidambaranar Port'. It is only next to Pundit. Jawaharlal Nehru, a leader name is titled for ports in India.
Achieved 2 greatest milestones (in 2011) in the annals of Indian Maritime History:
  Indian shipping tonnage crossed the 10 million mark with a target been set to achieve 43 million Gross Tonnage by 2020.
  The aggregate cargo handling capacity across all ports in India, crossed '1 billion Tons'.
Laid the foundation stone (in 2013) for India's largest container handling terminal at Jawaharlal Nehru Port Trust (JNPT), Mumbai; thus positioning JNPT at rank 26th among the top 100 container ports in the world.

The V.O Chidambaranar Port (Tuticorin) saw an amazing growth: Infrastructure projects worth Rs. 27,841 crore were infused to handle a massive volume of trade (413 million tons) and positioned the port as 10th largest ports in India.

The Kamarajar Port (Chennai) do realized a tremendous growth both in economic performance and Infrastructure development: It achieved a '2 fold growth rate of 30 MTPA in 2014 to become the '12th largest ports in India'.

As part of revamp programme; augmented the infrastructure facilities at 'Port Blair' and positioned it as '13th Major Ports in India'.
Launched the passenger ferry service between Tuticorin & Colombo to realize the dream of freedom fighter V. O. Chidambaram Pillai.                                                                                An initiative after 100 years of such maiden service launched by V.O Chidambaram Pillai in 1907.
Inaugurated 'First International Seafarers Day' (in 2011) marking the importance of safety, welfare & security of seafarers and honored the Indian seafarers for their immense contribution to world economic trade.

Raised the piracy issue at international forums (UN security Council and IMO) and proposed an 'Unified UN Security Force' to combat piracy, secure men and safely deliver more than 90% of world's goods trade.

The ministry was more considerate to open a thought for granting IT exemption, tax concessions and pension benefits to Indian seafarers; a candid initiative where whole of shipping fraternity remembers Him, even today.
Women Empowerment:  G K Vasan always believed Women are an integral part of our growth and hence voiced for larger recruitment of Women as Seafarers in Marine Industry.

MoS (Independent Charge) Statistics & Programme Implementation (Jan 2006 – May 2009)

G. K Vasan was first inducted in the Union Cabinet under the leadership of Dr. Manmohan Sign, the 13th Prime Minister of India. He was sworn in as MoS (Independent Charge) for Statistics & Programme Implementation. The ministry under the able guidance of G. K Vasan realized several accomplishments that added value to enhance the performance of other Union Ministries.

The following are the major few achievements during his tenure:

Achievements:

Enacted the Collection of Statistics Act, 2008 which replaced the Collection of Statistics Act, 1953 to significantly empower the data collection mechanism at all levels of government.

First ever comprehensive cadre review (Human Resource Development) in the statistical department was successfully completed by upgrading 127 Directors (NFSG) level posts to SAG (Joint Secretary) level and newly introducing subordinate Group B and Group C level officer positions in the Indian Statistical  Service.

G. K Vasan had urged all the state governments to induct a 'Statistical Commission' and a separate 'Department of Statistics' to strengthen the statistical system in India.

Released the 'First Millennium Development Goals India Country Report: A set of 8 goals primarily linked to participatory governance for overall Rural Development.

A Twenty Point Programme as part of Social Justice was restructured with inclusion of new schemes like 'National Employment Guarantee Act (NREGA), Rural Business Hubs, Local Self Government both in urban local bodies and panchayat raj, Prevention of child labor, HIV/AIDS, Mid day Meal, etc.

Established 'National Academy of Statistical Administration' to bring out the best statistical minds from India at par with international standard.

Birth Anniversary (29 June) of Prof. P C Mahalanobis was declared as the 'National Statistical Day' to honour his contributions in the field of Statistics and Economic Planning.
With concerted efforts, enhanced the Member of Parliament Local Area Development Scheme (MPLADS) fund from INR 2 crore to INR 5 crore and issued a comprehensive guidelines on scheme concept, implementation and monitoring.

Software was set up to monitor and enable online access to MPLADS works, which ensured improved transparency and e-governance.

Newly initiated the 'Physical Monitoring System' of MPLADS works through NABARD consultancy services; this enabled an improved performance in the work execution whereby an efficiency enhancement was achieved from 80.14% in March 2004 to 90.01% in the succeeding year.

Due to efficient monitoring, project control and implementation; the ministry ensured an efficient rate of project completion in India:  The administration successfully achieved the performance index by reducing the project cost over run from 62% in March 1991 to an impressive rate of 15.5% in Sept, 2006.

The operationalization of the 'National Statistical Commission' was an important initiative to bring about quality and transparency in official statistics. It serves as a key recommendation provider on latest statistical standards and policy initiatives in India.

Political Office
 President, Tamil Maanila Congress (M): from Aug 2001 – Aug 2002 and Incumbent from May 2014.
 Secretary, All India Congress Committee (AICC): from Aug 2002 – Nov 2003.
 President, Tamil Nadu Congress Committee: from Nov 2003 – Feb 2006.
 MoS (Independent Charge) for the Ministry of Statistics & Programme Implementation: from Jan 2006 – May 2009.
 Union Minister of Shipping: from May 2009 – May 2014.
 In-charge Minister for Labour: from Jan 2014 – May 2014.

Cultural / Recreation / Club

G K Vasan is passionate about Carnatic Music and enjoys playing Cricket and Table Tennis. He does hold positions as:
 Chairman of Board of Trustees: Thiruvaiyaru Thyagabrahma Mahotsava Sabha.
 Life Member: Tamil Nadu Cricket Association.
 Life Member: Cosmopolitan Club, Chennai.
 Life Member: Constitution Club, New Delhi.

Other Interest
G. K Vasan is an avid admirer of Carnatic music, happened to develop out of natural bonding between Cauvery and Carnatic music. He is currently the Chairman of board of Trustees for 'Thiruvaiyaru Thyagabrahma Mahotsava Sabha' which sponsors an 'Annual Aradhana Festival of Thyagaraja', a tribute to saint composer Sri Thyagaraja Swamy.

He shows greatest interest in the activities of Sabha like his father G. K. Moopanar whose period as a president of 'Thiruvaiyaru Thyagabrahma Mahotsava Sabha' achieved the greatest milestone in making the programme, as an all India and International festival, including then President of India presiding over the function.

Music is a holy concert to God and a great instrument of National integration. Playing Nagaswaram and Thavil are 'Mangala Isai' means auspicious Music for all occasions.

References

Living people
Indian National Congress politicians from Tamil Nadu
Members of the Cabinet of India
1964 births
Union ministers from Tamil Nadu
People from Thanjavur district
Rajya Sabha members from Tamil Nadu
Tamil Maanila Congress politicians

G. K. Vasan


Gölçayır, Konya ilinin Akşehir ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
27 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Kaynakça

Akşehir'in mahalleleri

Gölçayır, Akşehir


Die Barmer Kalksenke ist eine Naturräumliche Einheit mit der Ordnungsnummer 3371.33 auf dem Stadtgebiet der bergischen Großstadt Wuppertal (Stadtteil Barmen) innerhalb der Wuppertaler Senke. Die Senke besteht aus stark gefalteten, durch hohe Niederschläge abgetragenen und verkarsteten Massenkalken aus dem Mitteldevon.

Sie umfasst die Talsohle der Wupper, die auf einer durchschnittlichen Höhe von 160 m liegt und nach Norden bis auf 200 m stufenförmig auf Kalkhochflächen ansteigt. Diese Kalkhochflächen sind steilwandig und werden durch verkarstete Seitentäler in einzelne Plateaus gegliedert. Im Anstieg zu den Kalkhochflächen sind vereinzelt Felsformationen wie der Hohenstein zu finden.

Weiter nach Norden und nach Süden steigen steile Hänge auf hochgelegene Höhenrücken und Hochflächen (bis 340 m) an, die aus Grauwacken, Sandsteinen und Schiefern bestehen. Im Osten geht die Barmer Kalksenke in die Linderhauser Senke über, im Westen grenzt sie der Hardtschieferrücken von der Elberfelder Kalksenke ab.

An der Südgrenze des Massenkalkgebiets fließend, ist die Wupper selbst kaum kalkführend. Das daraus resultierende "weiche Wasser" war sehr gut zum Bleichen von Garnen geeignet, das bereits im 16. Jahrhundert zu einem bedeutenden Wirtschaftszweig in Barmen anwuchs.

Die Senke besitzt eine durchschnittliche Breite von 200 m und wird vollständig durch dichte Siedlungs- und Gewerbeflächen der Industriestadt Wuppertal eingenommen. Die Bundesstraße 7 und die Bahnstrecke Elberfeld–Dortmund folgen dem Flusslauf innerhalb der Senke.

Einzelnachweise

Geographie (Wuppertal)
Naturraum im Süderbergland

Barmer Kalksenke


Slaget ved Alnwick er 1174 er det andet af to slag, som blev udkæmpet ved Alnwick i Northumberland i Nordengland. Det foregik den 13. juli 1174, hvor Vilhelm 1. af Skotland blev taget til fange en en lille engelsk styrke ledet af Ranulf de Glanvill.

Baggrund
Vilhelm havde arvet titlen som jarl af Northumbria i 1152. Han havde dog opgivet sin titel til kong Henrik 2. af England i 1157. Han brugte meget af sit styre på at genvinde sine tabte territorier.

I 1173, mens Henrik 2. var optaget af at kæmpe mod sine sønner under oprøret i 1173-74, så Vilhelm muligheden for at få sin titel tilbage, og han invaderede Northimbria. Han avancerede mod Newcastle men konstaterede at den kun delvist færdiggjorte stenfæstning var for stærk. Han var ikke villig til at gennemgå en langtrukken belejring, og han trak sig derfor tilbage til Skotland.

I 1174 invaderede Vilhelm igen Northumbria med en endnu større hær, som inkluderede en deling flamske lejesoldater. Hæren siges at have været på 8.000 mand, men dette er næsten med sikkerhed en krafti overdrivelse. Denne gang Newcastle, men angreb Prudhoe Castle igen. Borgen var dog blevet styrket siden året inden, og efter en belejring på tre dage flyttede Vilhelm videre mod nord for at belejre Alnwick. Vilhelm delte sin hær op i tre grupper, og en af disse, der var ledet af Duncan, jarl af Fife, angreb Warkworth og stak ild til church of St Lawrence, hvor en stor mængde flygtninge befandt sig.

Slaget
Vilhelm havde lavet den fatale fejl, at hans hær var blevet spredt ud, frem for at koncentrere den omkring sin base i Alnwick. Natten til den 11. juli begav en gruppe på omkring 400 beredne riddere, ledet af Ranulf de Glanvill, sig afsted fra Newcastle mod Alnwick. De nåede frem kort efter daggry, efter at de var faret vild i en kraftig tåge. Her fandt de Vilhelms lejr, hvor den skotske konge kun var beskyttet af en garde på omkring 60 mand. Da alarmen lød skyndte Vilhelm fra sit telt for at gøre sig klar til kamp. Den engelske styrke angreb, og kongen og hans fåtallige troppe mødtes med det overlegne engelske rytteri. Kampen varede ikke længe. Vilhelms hest blev dræbt under ham, og han blev taget til fange. De af hans følgere, som ikke var blevet dræbt, overgav sig.

Efterspil
Vilhelm blev brbagt tilbage til Newcastle som fange. Hans hær stod nu uden leder, og vendte tilbage til Skotland. Vilhelm blev holdt fanget i Newcastle i et stykke tid, men dette sted blev ikke betragtet som stærkt nok, hvis skotterne skulle finde på at angribe, og han blev derfor bragt til Falaise i Normandiet. Mens han var der, sendte Henrik en hær afsted for at besætte en del af Skotland med de fme stærkeste broge: Roxburgh, Berwick, Jedburgh, Edinburgh og Stirling.

For at få sin frihed blev Vilhelm tvunget til at underskrive freden i Falaise, hvor han svor en ed om at underkaste sig den engelske konge, og han indvilligede at betale for garnisonen på de skotske fæstninger, som englænderne havde besat. Da Vilhelm blev givet fri rejste han tilbage til Skotland via Newcastle, hvor han blev angrebet af pøblen, idet der antipati for skotterne var meget stor.

Efterfølgende historie
Freden i Falaise holdt i 15 år indtil Richard Løvehjerte solgte borgene tilbage til Vilhelm for at kunne finansiere sit korstog til Det hellige land.

Dette blev det sidste forsøg som den skotske konge gjorde på at få sine territorier i Nordengland tilbage. I 1237 under freden i York, opgav Alexander 2. af Skotland sine forfædres ret til Northumbria og Cumbria, og satte grænsen mellem de to kongeriget mellem Solway Firth (i vest), og flodmundingen af floden Tweed (i øst), som den også er defineret i dag.

Litteratur
David Winter, Peter Milne, Jonathan Brown, and Alan Rushworth, Newcastle upon Tyne, Northern Heritage Consultancy Ltd (1989)
John Sadler, Battle for Northumbria, Bridge Studios (1988)

Alnwick, Slaget ved (1174)
Alnwick, Slaget ved (1174)
Begivenheder i 1174
Alnwick, Slaget ved (1174)
Alnwick

Slaget ved Alnwick (1174)


අධි-විභේදන වීඩියෝව ( HD වීඩියෝ ) යනු සම්මත- විභේදනයට වඩා ඉහළ විභේදන සහ ගුණාත්මක වීඩියෝවකි . අධි-විභේදන සඳහා ප්‍රමිති ගත අර්ථයක් නොමැති අතර , සාමාන්‍යයෙන් සිරස් ස්කෑන් රේඛා 480 (උතුරු ඇමරිකාව) හෝ සිරස් රේඛා 576 (යුරෝපය) ට වඩා වැඩි ඕනෑම වීඩියෝ රූපයක් අධි-විභේදන ලෙස සැලකේ. ස්කෑන් රේඛා 480 සාමාන්‍යයෙන් අවම අගය වන නමුත් බොහෝ පද්ධති එය ඉක්මවයි. සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා වැඩි වේගයකින් (රාමු 60/දෙවන උතුරු ඇමරිකාව, 50 fps යුරෝපය) අධි වේග කැමරාවක් මගින් ග්‍රහණය කර ගන්නා ලද සම්මත විභේදනයේ රූප සමහර සන්දර්භයන් තුළ අධි-විභේදන ලෙස සැලකිය හැක. අධි-විභේදන වීඩියෝ මත රූගත කරන ලද සමහර රූපවාහිනී කතා මාලා ඒවා චිත්‍රපටයක් මත රූගත කර ඇති බවක් පෙනෙන්නට සලස්වා ඇත, එය බොහෝ විට චිත්‍රපට කරණය ලෙස හැඳින්වේ.

ඉතිහාසය
පළමු ඉලෙක්ට්‍රොනික ස්කෑනිං ආකෘතිය, රේඛා 405, පළමු "ඉහළ විභේදන" රූපවාහිනී පද්ධතිය විය, මන්ද එය ප්‍රතිස්ථාපනය කරන ලද යාන්ත්‍රික පද්ධති බෙහෙවින් අඩු විය. 1939 සිට, යුරෝපය සහ එක්සත් ජනපදය 605 සහ 441 රේඛා උත්සාහ කළ අතර, 1941 දී, FCC විසින් එක්සත් ජනපදය සඳහා 525 ක් නියම කරන ලදී. යුධ කාලීන ප්‍රංශයේ, René Barthélemy විසින් 1,042 දක්වා ඉහළ විභේදන පරීක්ෂා කරන ලදී. 1949 අග භාගයේ ද නිල  ප්‍රංශ සම්ප්‍රේෂණ අවසානයේ 819 සමඟ ආරම්භ විය. කෙසේ වෙතත්, 1984 දී, TF1 ජාලයේ 625-රේඛා වර්ණය සඳහා මෙම සම්මතය අත්හැර දමන ලදී.

ඇනලොග්

නවීන HD පිරිවිතරයන් 1980 ගණන්වල මුල් භාගය දක්වා දිවෙන අතර, ජපන් ඉංජිනේරුවන් තත්පරයකට රාමු 60 ක වේගයෙන් දිවෙන HighVision 1,125-රේඛා අන්තර් සම්බන්ධිත රූපවාහිනී ප්‍රමිතිය (MUSE ලෙස ද හැඳින්වේ) සංවර්ධනය කරන ලදී. Sony HDVS පද්ධතිය 1981 අප්‍රේල් මාසයේ දී ඇල්ජියර්ස් හි පැවති රූපවාහිනී ඉංජිනේරුවන්ගේ ජාත්‍යන්තර රැස්වීමක දී ඉදිරිපත් කරන ලද අතර ජපානයේ NHK විසින් එහි ඇනලොග් අධි-විභේදන රූපවාහිනී (HDTV) පද්ධතිය 1983 දී ස්විස් සමුළුවක දී ඉදිරිපත් කරන ලදී.

NHK පද්ධතිය 1990 ගණන්වල මුල් භාගයේ දී චලන චිත්‍ර සහ රූපවාහිනී ඉංජිනේරුවන්ගේ සංගමය (SMPTE) ප්‍රමිතිය #240M ලෙස එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රමිති ගත කරන ලද නමුත් පසුව එය DVB ප්‍රතිසම ප්‍රමිතියකින් ප්‍රතිස්ථාපනය කළ විට එය අත්හැර දමන ලදී. HDTV වීඩියෝ හුවමාරුව සඳහා HighVision වීඩියෝව තවමත් භාවිත කළ හැකි නමුත්, මෙම කාර්යය ඉටු කිරීමට නවීන උපකරණ නොමැති තරම් ය. 6 ලෙස HighVision ක්‍රියාවට නැංවීමේ උත්සාහය MHz විකාශන නාලිකාව බොහෝ දුරට අසාර්ථක විය. භූමිෂ්ඨ රූපවාහිනී සම්ප්‍රේෂණය සඳහා මෙම ආකෘතිය භාවිතා කිරීමේ සියලු උත්සාහය න් 1990 ගණන්වල මැද භාගය වන විට අත්හැර දමන ලදී.

යුරෝපය HD-MAC දියුණු කරන ලදී (රේඛා 1,250, 50 Hz), දෙමුහුන් ඇනලොග්/ඩිජිටල් වීඩියෝ ප්‍රමිතිවල MAC පවුලේ සාමාජිකයෙකි; කෙසේ වෙතත්, එය කිසි විටෙක භූමිෂ්ඨ වීඩියෝ සම්ප්‍රේෂණ ආකෘතියක් ලෙස ආරම්භ නො වීය. යුරෝපීය විකාශන සංගමය විසින් හැර HD-MAC කිසි විටෙකත් වීඩියෝ හුවමාරුව සඳහා නම් කර නැත.

ඩිජිටල්
ප්‍රායෝගික නොවන ඉහළ මතකය සහ කලාප පළල අවශ්‍යතා හේතුවෙන් අධි-විභේදන ඩිජිටල් වීඩියෝව සම් පීඩිත නො කළ වීඩියෝ සමඟ කළ නො හැකි විය , බිට් අනුපාතය 1 ඉක්මවයි.සම්පූර්ණ HD වීඩියෝ සඳහා Gbit/s.  විවික්ත කෝසයින් පරිවර්තන (DCT) වීඩියෝ සම්පීඩනය සංවර්ධනය කිරීම මගින් ඩිජිටල් HDTV සක්‍රීය කරන ලදී.  DCT යනු 1972 දී නසීර් අහමඩ් විසින් ප්‍රථම වරට යෝජනා කරන ලද පාඩු සහිත සම්පීඩන  පසුව එය 1988 සිට H.26x ආකෘති සහ MPEG ආකෘති වැනි වීඩියෝ කේතීකරණ ප්‍රමිතීන් සඳහා චලන-වන්දි DCT ඇල්ගොරිතමයකට අනුවර්තනය කරන ලදී. 1993 සිට.   චලන-වන්දි DCT සම්පීඩනය ඩිජිටල් වීඩියෝ සඳහා අවශ්‍ය මතකය සහ කලාප පළල ප්‍රමාණය සැලකිය යුතු ලෙස අඩු කර ඇති අතර, සම්පීඩිත නො කළ වීඩියෝවට සාපේක්ෂව 100:1 පමණ දත්ත සම්පීඩන අනුපාතයක් ලබා ගැනීමට හැකියාව ඇත.  1990 ගණන්වල මුල් භාගය වන විට, HDTV සඳහා වීඩියෝ කේතී කරණ සම්මතය ලෙස DCT වීඩියෝ සම්පීඩනය පුළුල් ලෙස සම්මත විය.

උතුරු ඇමරිකාවේ වත්මන් අධි-විභේදන වීඩියෝ ප්‍රමිතීන් ඇමරිකානු විකාශයකින් ගේ ඉල්ලීම පරිදි 1987 දී ෆෙඩරල් සන්නිවේදන කොමිෂන් සභාව විසින් ආරම්භ කරන ලද උසස් රූපවාහිනී ක්‍රියාවලිය අතරතුර සංවර්ධනය කරන ලදී. සාරාංශයක් ලෙස, 1980 ගණන්වල අවසානය එතෙක් වර්ධනය වූ බොහෝ ඇනලොග් අධි-විභේදන තාක්ෂණය න් සඳහා මරණයක් විය.

උසස් රූපවාහිනී පද්ධති කමිටුව (ATSC) විසින් මෙහෙයවනු ලබන FCC ක්‍රියාවලිය අන්තර් සම්බන්ධිත 1,080-රේඛා වීඩියෝවෙන් (මුල් ඇනලොග් NHK 1125/30 හි තාක්ෂණික පරම්පරාවෙන් පැවත එන ප්‍රමිති මාලාවක් අනුගමනය කරන ලදී. Hz පද්ධතිය) උපරිම රාමු අනුපාතය 30 Hz, (තත්පරයට ක්ෂේත්‍ර 60) සහ 720-රේඛා වීඩියෝ, ක්‍රමානුකූල ව ස්කෑන් කරන ලද, උපරිම රාමු අනුපාතය 60ක් සමඟින් හර්ට්ස් කෙසේ වෙතත් අවසානයේ දී, DVB සම්මත විභේදන (1080, 720, 480) සහ අදාළ රාමු අනුපාත (24, 25, 30) එකම ප්‍රමිති කරණ ක්‍රියාවලියට සම්බන්ධ වූ යුරෝපීයයන් සමඟ ඒකාබද්ධ ව සම්මත කරන ලදී. FCC විසින් 1996 දී ATSC සම්ප්‍රේෂණ ප්‍රමිතිය නිල වශයෙන් අනුමත කරන ලදී (එයට HD සහ SD වීඩියෝ ප්‍රමිතීන් දෙක ම ඇතුළත් විය).

2000 ගණන්වල මුල් භාගයේ දී, අනාගතයේ දී DVB වීඩියෝ සම්මතය වනු ඇති බවක් පෙනෙන්නට තිබු ණි. කෙසේ වෙතත්, බ්‍රසීලය සහ චීනය යන දෙක ම අධි-විභේදන වීඩියෝ සඳහා විකල්ප ප්‍රමිතීන් අනුගමනය කර ඇත එය දශක ගණනාවකට පසු බොහෝ දුරට අන්තර් ක්‍රියාකාරී නොවන ඇනලොග් රූපවාහිනී විකාශනය සඳහා බලාපොරොත්තු වූ අන්තර් ක්‍රියාකාරීත්වය වළක්වයි.

තාක්ෂණික තොරතුරු

අධි විභේදන වීඩියෝව (පෙර පටි ගත කරන ලද සහ විකාශනය) තුන් ගුණයකින් අර්ථ දක්වා ඇත,

 සිරස් සංදර්ශක විභේදනයේ ඇති රේඛා ගණන . අධි-විභේදන රූපවාහිනී (HDTV) විභේදනය රේඛා 1,080 හෝ 720 කි. ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධව, සාමාන්‍ය ඩිජිටල් රූපවාහිනිය (DTV) රේඛා 480 (එය මත NTSC පදනම් වී ඇත, 525 න් දෘශ්‍ය ස්කෑන්ලයි න් 480) හෝ 576 රේඛා (PAL/SECAM පදනම් වී ඇති අතර, 625 න් දෘශ්‍ය ස්කෑන්ලයි න් 576 ක්). කෙසේ වෙතත්, HD ඩිජිටල් ලෙස විකාශනය වන බැවින්, එහි හැඳින්වීම සමහර විට DTV හඳුන්වා දීම සමඟ සමපාත වේ. මීට අමතරව, අධි-විභේදන තැටි පද්ධති Blu-ray තැටිය සහ HD DVD වුව ද, වත්මන් DVD ගුණාත්මක භාවය අධි-විභේදන නොවේ.
 ස්කෑනිං පද්ධතිය: ප්‍රගතිශීලී ස්කෑනිං (p) හෝ අන්තර් සම්බන්ධිත ස්කෑනිං (i) . ප්‍රගතිශීලී පරිලෝකනය (p) එක් එක් රූපය නැවුම් කරන විට රූප රාමුවක් (එහි සියලු ම රේඛා) නැවත අඳියි, උදාහරණයක් ලෙස 720p/1080p. අන්තර් සම්බන්ධිත ස්කෑනිං (i) පළමු රූපය නැවුම් කිරීමේ ක්‍රියාවලියේ දී අනෙක් සෑම පේළියක් ම හෝ "ඔත්තේ-සංඛ්‍යා" රේඛා අඳින්න, ඉන් පසු දෙවන නැවුම් කිරීමක දී ඉතිරි "ඉරට්ටේ" රේඛා අඳින්න, උදාහරණයක් ලෙස 1080i. අන්තර් සම්බන්ධිත පරිලෝකනය විෂය චලනය නො වන්නේ නම් රූප විභේදනය ලබා දෙයි, නමුත් විභේදනයෙන් අඩක් දක්වා අහිමි වන අතර විෂය චලනය වන විට කෞතුක වස්තු "පනාව" විඳීමට සිදු වේ.
 තත්පරයකට රාමු හෝ ක්ෂේත්‍ර ගණන ( Hz ). යුරෝපයේ වඩාත් පොදු (50 Hz) රූපවාහිනී විකාශන පද්ධතිය සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ (60 Hz) . 720p60 ආකෘතිය 1,280 වේ × පික්සල 720, තත්පරයකට රාමු 60ක් සහිත ප්‍රගතිශීලී කේත කරණය (60 Hz). 1080i50/1080i60 ආකෘතිය 1920 වේ × පික්සල 1080, ක්ෂේත්‍ර 50/60 සමඟ අන්තර් සම්බන්ධිත කේතනය, (50/60 Hz) තත්පරයකට. එක රාමුවක ක්ෂේත්‍ර දෙක තාවකාලිකව මාරු වී ඇති නිසා, අන්තර් සම්බන්ධිත ක්ෂේත්‍ර දෙකක් තනි රාමුවක් සකස් කරයි. Frame pulldown සහ segmented frames යනු අන්තර් සම්බන්ධිත වීඩියෝ ප්‍රවාහය මගින් සම්පූර්ණ රාමු සම්ප්‍රේෂණය කිරීමට ඉඩ සලසන විශේෂ තාක්ෂණික ක්‍රම වේ.

බොහෝ විට, අනුපාතය සන්දර්භයෙන් අනුමාන කරනු ලැබේ, සාමාන්‍යයෙන් 50 ලෙස උපකල්පනය කෙරේ Hz (යුරෝපය) හෝ 60 Hz (USA), 1080p සඳහා හැර 1080p24, 1080p25, සහ 1080p30, නමුත් 1080p50 සහ 1080p60.

රාමුවක් හෝ ක්ෂේත්‍ර අනුපාතයක් විභේදනයකින් තොරව ද නියම කළ හැක. උදාහරණයක් ලෙස, 24p යනු තත්පරයකට ප්‍රගතිශීලී ස්කෑන් රාමු 24 ක් සහ 50i යනු තත්පරයකට ප්‍රගතිශීලී රාමු 25 ක්, තත්පරයකට අන්තර් සම්බන්ධිත ක්ෂේත්‍ර 50 කින් සමන්විත වේ. බොහෝ HDTV පද්ධති සමහර සම්මත විභේදන සහ රාමු හෝ ක්ෂේත්‍ර ගාස්තු සඳහා සහය දක්වයි. වඩාත් පොදු පහත සටහන් කර ඇත. අධි-විභේදන සංඥා නැරඹීම සඳහා අධි-විභේදන රූපවාහිනියක් හෝ පරිගණක මොනිටරයක් අවශ්‍ය වේ. අධි-විභේදන වීඩියෝවෙහි දර්ශන අනුපාතය 16:9 (1.78:1) ඇත. අද රූගත කරන ලද සාමාන්‍ය පුළුල් තිර චිත්‍රපටවල දර්ශන අනුපාතය සාමාන්‍යයෙන් 1.85:1 හෝ 2.39:1 වේ (සමහර විට සම්ප්‍රදායික ව 2.35:1 ට උපුටා දක්වා ඇත). සම්මත-විභේදන රූපවාහිනියට (SDTV) 4:3 (1.33:1) දර්ශන අනුපාතයක් ඇත, නමුත් මෑත වසරවල දී බොහෝ විකාශකයින් 16:9 anamorphic ආකෘතියෙන් තිරස් අතට වැඩසටහන් "මිරිකූ" සම්ප්‍රේෂණය කර ඇතත්, නරඹන්නාට 16:9 ඇතයි බලාපොරොත්තු වේ. රූපය සාමාන්‍ය පෙනුමක් ඇති ප්‍රමාණයට දිගු කරන කට්ටලයක් හෝ නිවැරදි සමානුපාතිකය න් සමඟ නැවතත් රූපයේ "ලිපි පෙට්ටිය" දර්ශනයක් ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා සිරස් අතට රූපය "මිහිරි" කරන කට්ටලයක්.

පොදු අධි-විභේදන වීඩියෝ මාදිලි

Ultra high-definition වීඩියෝ මාතයන්

සටහන: 1 රූපය රාමුවක් හෝ, අන්තර් සම්බන්ධිත ස්කෑන් කිරීමේ දී ක්ෂේත්‍ර දෙකක් (EVEN සහ ODD) වේ.

එසේම, 2560×1080p (1080p UltraWide) වැනි අඩු පොදු නමුත් තවමත් ජනප්‍රිය UltraWide විභේදන ඇත. මේවායින් සමහරක් සඳහා WQHD+ විකල්පයක් ද ඇත.

HD අන්තර්ගතය
අධි-විභේදන රූප මූලාශ්‍රවලට භෞමික විකාශනය, සෘජු විකාශන චන්ද්‍රිකාව, ඩිජිටල් කේබල්, අධි විභේදන තැටිය ( BD ), ඩිජිටල් කැමරා, අන්තර්ජාල බාගැනීම් සහ වීඩියෝ ක්‍රීඩා කොන්සෝල ඇතුළත් වේ.

 බොහෝ පරිගණක VGA, DVI, HDMI සහ/හෝ DisplayPort හරහා HD හෝ ඉහළ විභේදන හැකියාව ඇත.
 ඔප්ටිකල් ඩිස්ක් සම්මත Blu-ray තැටිය පැය ගණනක HD වීඩියෝ අන්තර්ගත ගබඩා කිරීමට ප්‍රමාණවත් සංඛ්‍යාංක ගබඩාවක් සැපයිය හැක. Digital Versatile Discs හෝ DVDs ( තනි ස්ථරයක් සඳහා 4.7 GB හෝ ද්විත්ව ස්ථරයක් සඳහා 8.5 GB රඳවා තබා ගන්නා), අද අධි-විභේදන (HD) කට්ටලවල අභියෝගයට සැම විටම නො ගැලපේ. HD චිත්‍රපට ගබඩා කිරීම සහ වාදනය කිරීම සඳහා Blu-ray තැටියක් (තනි ස්ථර ආකාරයෙන් 25 GB සහ ද්විත්ව ස්තරයක් සඳහා 50 GB) හෝ දැනට අක්‍රිය වූ High Definition Digital Versatile Discs (HD DVD) වැනි වැඩි තොරතුරු අඩංගු තැටියක් අවශ්‍ය වේ. පිළිවෙළින් 15 GB හෝ 30 GB, තනි සහ ද්විත්ව ස්තර වෙනස්කම් ඇත.

Blu-ray තැටි Sony සහ Phillips (ඒකාබද්ධ ව ශ්‍රව්‍ය සඳහා සංයුක්ත තැටි සංවර්ධනය කරන ලද) සහ අනෙකුත් අය අතර පයිනියර් (මීට පෙර යම් සාර්ථකත්වයක් සහිත ව තමන්ගේ ම ලේසර් තැටියක් සංවර්ධනය කරන ලද) ඇතුළු ආරම්භක හවුල්කරුවන් 9 දෙනෙකු විසින් ඒකාබද්ධ ව සංවර්ධනය කරන ලදී. HD-DVD තැටි ප්‍රධාන වශයෙන් මයික්‍රොසොෆ්ට්, වෝනර් බ්‍රදර්ස්, හෙව්ලට් පැකාර්ඩ් සහ වෙනත් අයගේ අනුග්‍රහය ඇති ව Toshiba සහ NEC විසින් සංවර්ධනය කරන ලදී. 2008 පෙබරවාරි 19 වන දින, Toshiba විසින් ආකෘතිය අත්හරින බව නිවේදනය කරන ලද අතර HD-DVD ධාවකය න් සහ ධාවකය න් සංවර්ධනය කිරීම, අලෙවිකරණය සහ නිෂ්පාදනය කිරීම නවත්තන බව නිවේදනය කළේ ය.

පටි ගත කළ මාධ්‍ය වර්ග
සිනමා ප්‍රක්ෂේපණය සඳහා භාවිතා කරන අධි විභේදන ඡායාරූප චිත්‍රපටය තත්පරයකට රාමු 24 ක වේගයකින් නිරාවරණය වන නමුත් සාමාන්‍යයෙන් 48 ලෙස ප්‍රක්ෂේපණය කෙරේ, සෑම රාමුවක් ම දෙවරක් ප්‍රක්ෂේපණය වීම නිසා දැල්වීම අවම කිරීමට උපකාරී වේ. මෙයට එක් ව්‍යතිරේකය ක් වූයේ 1986 කැනඩාවේ ජාතික චිත්‍රපට මණ්ඩලයේ Momentum කෙටි චිත්‍රපටය වන අතර එය IMAX HD ලෙස හැඳින්වෙන ක්‍රියාවලියක දී රූගත කිරීම් සහ රාමු 48/s හි ප්‍රක්ෂේපණය යන දෙක ම කෙටියෙන් අත්හදා බලන ලදී.

Depending upon available bandwidth and the amount of detail and movement in the image, the optimum format for video transfer is either 720p24 or 1080p24. When shown on television in PAL system countries, film must be projected at the rate of 25 frames per second by accelerating it by 4.1 percent. In NTSC standard countries, the projection rate is 30 frames per second, using a technique called 3:2 pull-down. One film frame is held for three video fields (1/20 of a second), and the next is held for two video fields (1/30 of a second) and then the process is repeated, thus achieving the correct film projection rate with two film frames shown in one twelfth of a second.

Betacam SP වැනි වීඩියෝ පටයේ පැරණි (පූර්‍ව HDTV) පටි ගත කිරීම් බොහෝ විට 480i60 හෝ 576i50 ආකාරයෙන් වේ. මේවා ඉහළ විභේදන ආකෘතියකට පරිවර්තනය කළ හැක, නමුත් සාමාන්‍ය 720p ආකෘතියට ගැළපෙන පරිදි අන්තර් ලේස් ඉවත් කිරීම පින්තූරය විකෘති කිරීමට හෝ අවසාන ප්‍රතිදානයේ විභේදනය ඇත්ත වශයෙන් ම අඩු කරන පෙරහන අවශ්‍ය විය හැකි ය.

සිනමා නොවන HDTV වීඩියෝ පටි ගත කිරීම් 720p හෝ 1080i ආකෘතියෙන් පටි ගත කර ඇත. භාවිතා කරන ආකෘතිය විකාශක යා විසින් සකසා ඇත (රූපවාහිනී විකාශනය සඳහා නම්). සාමාන්‍යයෙන්, 720p වේගවත් ක්‍රියාවක් සමඟ වඩාත් නිවැරදි වේ, මන්ද එය අන්තර් සම්බන්ධිත ක්ෂේත්‍ර භාවිතා කරන 1080i වෙනුවට රාමු ක්‍රමානුකූල ව පරිලෝකනය කරන අතර එමගින් වේගවත් රූපවල විභේදනය පිරිහීමට ලක් විය හැකි ය.

අධි-විභේදන වීඩියෝ අන්තර්ජාලය බෙදා හැරීම සඳහා 720p වැඩිපුර භාවිතා වේ, මන්ද පරිගණක මොනිටර ක්‍රමයෙන් පරිලෝකනය කරයි; 720p වීඩියෝවට 1080i හෝ 1080p වලට වඩා අඩු ගබඩා විකේ තන අවශ්‍යතා ඇත. මෙය ලොව පුරා අධි-විභේදන විකාශන සඳහා මාධ්‍යයක් වන අතර Blu-ray චිත්‍රපට සඳහා 1080p භාවිතා වේ.

සිනමා නිර්මාණයේ දී එච්.ඩී
මාධ්‍යයක් ලෙස චිත්‍රපටයට නෛසර්ගික සීමාව න් ඇත, එනම් පටි ගත කිරීමේ දී දර්ශන නැරඹීමේ දුෂ්කරතාව ය සහ දුර්වල චිත්‍රපට සංවර්ධනය/සැකසුම හෝ දුර්වල අධීක්ෂණ පද්ධති නිසා ඇති වන වෙනත් ගැටළු වලට ගොදුරු වේ. චිත්‍රපටවල පරිගණකයෙන් ජනනය කරන ලද හෝ පරිගණකයෙන් වෙනස් කළ රූප රාමු භාවිතය වැඩි වෙමින් පවතින නිසාත්, පින්තූර අනුපිළිවෙළ සංස්කරණය කිරීම බොහෝ විට ඩිජිටල් ක්‍රමයෙන් සිදු වන නිසාත්, සමහර අධ්‍යක්ෂවරුන් තම චිත්‍රපට රූගත කර ඇත්තේ HD ආකෘතියෙන් ඉහළ මට්ටමේ ඩිජිටල් වීඩියෝ කැමරා හරහා ය. HD වීඩියෝවල ගුණාත්මක භාවය SD වීඩියෝ සමඟ සසඳන විට ඉතා ඉහළ මට්ටමක පවතින අතර, සංසන්දනාත්මක සංවේදී චිත්‍රපටයට එරෙහිව වැඩි දියුණු කළ සංඥා/ශබ්ද අනුපාත ලබා දෙන අතර, චිත්‍රපටයට වත්මන් HD වීඩියෝ ආකෘතිවලට වඩා වැඩි රූප විස්තර විසඳීමට හැකි වේ. මීට අමතරව සමහර චිත්‍රපටවල හොඳ ම HD කැමරාවලටත් වඩා පුළුල් ගතික පරාසයක් (දර්ශනයක අඳුරු සහ සැහැල්ලු ප්‍රදේශ වල අන්ත විසඳීමේ හැකියාව) ඇත. මේ අනුව HD භාවිතය සඳහා වඩාත් ම විශ්වාසදායක තර්ක වන්නේ දැනට චිත්‍රපට තොගයේ පිරිවැය ඉතිරි කිරීම සහ විශේෂ ප්‍රයෝග සඳහා සංස්කරණ පද්ධති වෙත මාරු කිරීමේ පහසුවයි.

චිත්‍රපටයක් රූගත කළ වර්ෂය සහ ආකෘතිය අනුව, නිරාවරණය වන රූපය ප්‍රමාණයෙන් විශාල ලෙස වෙනස් විය හැකි ය. ප්‍රමාණය න් 24 දක්වා විශාල වේ mm × 36 VistaVision / Technirama 8 perforation කැමරා සඳහා මි.මී. (35 ට සමාන වේ මි.මී. නිශ්චල ඡායාරූප චිත්‍රපටය) 18 හරහා පහළට යනවා මි.මී × 24 Silent Films හෝ Full Frame 4 perforations කැමරා 9ක් තරම් කුඩා සඳහා මි.මී මි.මී × 21 Techniscope 2 සිදුරු ආකෘතිය සඳහා වෙනස් කරන ලද Academy Sound Aperture කැමරා වල මි.මී. චිත්‍රපට නිෂ්පාදනය කරනු ලබන්නේ මිලි මීටර් 70 චිත්‍රපට ඇතුළුව වෙනත් චිත්‍රපට මාපක භාවිතා කර මිනි (22 මි.මී × 48 mm) හෝ කලාතුරකින් භාවිතා වන 55 mm සහ CINERAMA .

ප්‍රධාන චිත්‍රපට ආකෘති හතරෙන් පික්සල් විභේදන (මිලි මීටරයකට පික්සල වලින් ගණනය කෙරේ) දළ වශයෙන් පහත පරිදි සපයයි:

 ඇකඩමි සවුන්ඩ් (1955 ට පෙර ශබ්ද චිත්‍රපට): 15 mm × 21 mm (1.375) = 2,160 × 2,970 කි
 ඇකඩමි කැමරාව US පුළුල් තිරය: 11 mm × 21 mm (1.85) = 1,605 × 2,970
 වත්මන් Anamorphic Panavision ("පථය"): 17.5 mm × 21 mm (2.39) = 2,485 × 2,970 කි
 Anamorphic මුද්‍රණ සඳහා Super-35: 10 mm × 24 mm (2.39) = 1,420 × 3,390 කි

ප්‍රදර්ශනය සඳහා මුද්‍රණ සැකසීමේ ක්‍රියාවලියේ දී, මෙම ඍණාත්මක අගය වෙනත් චිත්‍රපටයකට (සෘණ → අන්තර් ධන → අන්තර් ඍණ → මුද්‍රණය) පිටපත් කරනු ලබන අතර එමඟින් එක් එක් ඉමල්ෂන් පිටපත් කිරීමේ පියවර සමඟ විභේදනය අඩු වන අතර රූපය කාචයක් හරහා ගමන් කරන විට (උදාහරණයක් ලෙස, ප්‍රොජෙක්ටරය). බොහෝ අවස්ථාවල දී, විභේදනය මුල් සෘණ විභේදනයේ 1/6 දක්වා අඩු කළ හැකි ය (හෝ නරක). 70 සඳහා විභේදන අගයන් බව සලකන්න mm පටලය ඉහත ලැයිස්තු ගත කර ඇති ඒවාට වඩා වැඩි ය.

ලෝක ව්‍යාප්ත වෙබ්/HD ප්‍රවාහය මත HD
ඔන්ලයින් වීඩියෝ ප්‍රවාහය/ඉල්ලුම මත සහ ඩිජිටල් බාගැනීම් සේවා ගණනාවක් HD වීඩියෝ පිරිනමයි, ඒ අතර YouTube, Vimeo, dailymotion, Amazon වීඩියෝ On Demand, Netflix ක්ෂණිකව නරඹන්න, Hulu, HBO Max, සහ වෙනත් අය. අධික සම්පීඩනය හේතුවෙන්, මෙම ආකෘති මගින් නිපදවන රූප විස්තරය විකාශන HD වලට වඩා බෙහෙ වින් අඩු වන අතර බොහෝ විට DVD-Video (3-9) වලට වඩා පහත් වේ. Mbit/s MP2) එක ම රූපයේ ප්‍රමාණයට ඉහල නංවා ඇත.  පහත දැක්වෙන්නේ සබැඳි සේවා රාශියක ප්‍රස්ථාරය ක් සහ ඒවායේ HD පිරිනැමීමයි:

ලෝක ව්‍යාප්ත වෙබ් HD විභේදන

වීඩියෝ නිරීක්ෂණ තුළ HD
2000 ගණන්වල අග භාගයේ සිට ආරක්ෂක කැමරා නිෂ්පාදකයින් සැලකිය යුතු විශාල සංඛ්යාවක් HD කැමරා නිෂ්පාදනය කිරීමට පටන් ගෙන ඇත. වීඩියෝ ප්‍රතිදානයේ ගුණාත්මක භාවය පිළිගත හැකි ප්‍රමිතියකින් යුක්ත බව සහතික කිරීම සඳහා අධි විභේදන, වර්ණ විශ්වාසවන්තභාවය සහ රාමු අනුපාතය සඳහා අවශ්‍යතාවය උග්‍ර වේ.

HD කැමරා ගෘහස්ථව ඉතා ඵලදායි විය හැකි වුවද, බාහිර පරිසරයන් සහිත විශේෂ කර්මාන්ත ඵලදායී ආවරණයක් සඳහා වඩා ඉහළ විභේදනයන් නිෂ්පාදනය කිරීමට අවශ්‍ය වේ. දිනෙන් දින විකාශනය වන රූප සංවේදක තාක්ෂණයන් නිෂ්පාදකයින්ට 10-20 MP විභේදන සහිත කැමරා සංවර්ධනය කිරීමට ඉඩ ලබා දී ඇති අතර, එම නිසා විශාල ප්‍රදේශ නිරීක්ෂණය කිරීමට කාර්යක්ෂම උපකරණ බවට පත් වී ඇත.

ආරක්ෂිත කැමරාවල විභේදනය තවදුරටත් වැඩි කිරීම සඳහා, සමහර නිෂ්පාදකයින් බහු සංවේදක කැමරා නිපදවා ඇත. මෙම උපාංග තුළ සංවේදක-කාච සංයෝජන කිහිපයක් රූප නිපදවයි, පසුව ඒවා රූප සැකසීමේදී ඒකාබද්ධ වේ.  මෙගාපික්සල් සියගණනක් පවා චලන පින්තූර රාමු අනුපාතය සමඟ ලබා දීමට මෙම ආරක්ෂක කැමරා සමත් වේ.

කෙසේ වෙතත්, එවැනි ඉහළ විභේදන සඳහා විශේෂ පටිගත කිරීම, ගබඩා කිරීම සහ වීඩියෝ ප්‍රවාහ සංදර්ශක තාක්ෂණයන් අවශ්‍ය වේ.

වීඩියෝ ක්‍රීඩා වල HD
PlayStation 3 ක්‍රීඩා කොන්සෝලය සහ Xbox 360 යන දෙකටම HDMI හෝ සංරචක කේබල් හරහා ස්වදේශීය 1080p ප්‍රතිදානය කළ හැක, නමුත් පද්ධතිවල 1080p හි දිස්වන ක්‍රීඩා කිහිපයක් ඇත; බොහෝ ක්‍රීඩා දේශීයව ධාවනය වන්නේ 720p හෝ ඊට අඩුවෙන්, නමුත් 1080p දක්වා ඉහළ නැංවිය හැක. Wii හට සංරචකයට වඩා 480p (වැඩිදියුණු කළ-නිර්වචනය ) දක්වා ප්‍රතිදානය කළ හැකි අතර, එය HD නොවන නමුත්, කෞතුක භාණ්ඩ අන්තර් සම්බන්ධ කිරීම වළක්වන බැවින් HDTV සඳහා ඉතා ප්‍රයෝජනවත් වේ. Wii හට PAL කලාපවල 576i සහ 576p ප්‍රතිදානය කළ හැක.

දෘශ්‍යමය වශයෙන්, දේශීය 1080p ඉහළ පරිමාණ 1080p හා සසඳන විට තියුණු සහ පැහැදිලි පින්තූරයක් නිපදවයි. පවතින ක්‍රීඩා අතලොස්සකට පමණක් 1080p ස්වදේශීය විභේදනය ඇතත්, Xbox 360 සහ PlayStation 3 හි සියලුම ක්‍රීඩා මෙම විභේදනය දක්වා ඉහළ නැංවිය හැකිය. Xbox 360 සහ PlayStation 3 ක්‍රීඩා ඒවායේ ඇසුරුම්වල පිටුපස ඇති ප්‍රතිදාන විභේදනය සමඟ ලේබල් කර ඇත, නමුත් Xbox 360 හි මෙය පෙන්නුම් කරන්නේ එය ක්‍රීඩාවේ ස්වදේශීය විභේදනය නොව එය ඉහළට යන විභේදනයයි.

සාමාන්‍යයෙන්, PC ක්‍රීඩා සීමා වන්නේ සංදර්ශකයේ විභේදන ප්‍රමාණයෙන් පමණි. වීඩියෝ කාඩ්පතේ චිප්සෙට් මත පදනම්ව, රියදුරන් ඉතා ඉහළ විභේදන සඳහා සහය දැක්වීමේ හැකියාව ඇත. බොහෝ ක්‍රීඩා එන්ජින් 5760×1080 හෝ 5760×1200 විභේදන සඳහා සහය දක්වයි (සාමාන්‍යයෙන් බහු-මොනිටර සැකසුමක 1080p සංදර්ශක තුනකින් ලබා ගත හැක) සහ සියල්ලම පාහේ අවම වශයෙන් 1080p පෙන්වනු ඇත. 1440p සහ 4K සාමාන්‍යයෙන් පරිගණක ක්‍රීඩා සඳහා සහය දක්වන විභේදන වේ.

දැනට සියලුම කොන්සෝල, Nintendo's Wii U සහ Nintendo Switch, Microsoft's Xbox One, සහ Sony's PlayStation 4 සංදර්ශක ක්‍රීඩා 1080p දේශීයව. නින්ටෙන්ඩෝ ස්විචය අසාමාන්‍ය අවස්ථාවකි, එහි දෙමුහුන් ස්වභාවය නිසා නිවසේ කොන්සෝලයක් සහ අතේ ගෙන යා හැකි ය: තිළැලි තිරය 720p උපරිමයෙන් ක්‍රීඩා පෙන්වයි, නමුත් කොන්සෝලයට ඩොක් කළ විට 1080p හි ස්වදේශිකව රූප සංදර්ශන කළ හැකිය. ප්ලේස්ටේෂන් 4 ට 4K හි ප්‍රදර්ශනය කිරීමට හැකියාව ඇත, නමුත් දැඩි ලෙස පින්තූර පෙන්වීම සඳහා පමණි.

මේකත් බලන්න

 ATSC සුසරකය
 ඩිජිටල් වීඩියෝ විකාශනය (DVB)
 DTV නාලිකා ආරක්ෂණ අනුපාත
 HD සූදානම්
 HDTV ආදානය සහ වර්ණ අවකාශය ( YPbPr / YCbCr )
 ඒකාබද්ධ සේවා ඩිජිටල් විකාශනය
 එක්සත් ජනපද ෆෙඩරල් සම්මත 1037C
 තරංග ආකෘති මොනිටරය

තවදුරටත් කියවීම

   , article from the EBU Technical Review .
   , article from the EBU Technical Review .
   , technical report from the EBU
  , technical report from the EBU

බාහිර සබැඳි

 ATSC

Pages with unreviewed translations

High-definition video


La brèche de Tuquerouye est un col de montagne pédestre des Pyrénées à  d'altitude entre le département français des Hautes-Pyrénées, en Occitanie, et la province espagnole de Huesca, dans la communauté autonome d'Aragon, sur la frontière franco-espagnole.

Il relie la vallée d'Estaubé en Lavedan à la vallée de Pineta en Aragon.

Toponymie
En occitan, tuque rouye signifie le « piton rougeâtre ».

Géographie
La brèche de Tuquerouye est située entre le pic de Tuquerouye () à l'ouest et le pic de Pinède () à l'est. Elle surplombe l'ibón de Marboré au sud.

Histoire
Le 5 août 1890 fut inauguré le refuge de Tuquerouye situé sur la brèche.

Protection environnementale

Le col est situé dans le parc national des Pyrénées.

Le col fait partie d'une zone naturelle protégée, classée ZNIEFF de type 1, « cirques d'Estaubé, de Gavarnie et de Troumouse », et de type 2, « haute vallée du gave de Pau : vallées de Gèdre et Gavarnie ».

Voies d'accès
Le col est accessible par le versant nord (versant français) par le cirque d'Estaubé en direction de la borne de Tuquerouye au pied de la brèche ; versant sud (espagnol) par le col du Cylindre puis le lac glacé.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des cols des Hautes-Pyrénées
 Liste des cols des Pyrénées
 Tuquerouye

Liens externes

Tuquerouye
Tuquerouye
Tuquerouye
Tuquerouye
Tuquerouye
Tuquerouye
Frontière entre l'Espagne et la France
Massif du Mont-Perdu
Ligne de partage des eaux entre mer Méditerranée et océan Atlantique

Brèche de Tuquerouye


was a district located in Kumamoto Prefecture, Japan.

As of 2003, the district had an estimated population of 19,496 and the density of 252.77 persons per square kilometer. The total area was 77.13 km2.

Former towns and villages
 Misumi
 Shiranuhi

Merger
On January 15, 2005, the towns of Misumi and Shiranuhi merged with the towns of Matsubase, Ogawa and Toyono, all from Shimomashiki District, to form the new city of Uki. Uto District was dissolved as a result of this merger.

External links
 Official Kumamoto Prefecture homepage

Former districts of Kumamoto Prefecture

Uto District, Kumamoto


Mercè Llimona i Raymat, née à Barcelone le  et morte dans cette même ville le , est un illustratrice espagnole spécialisée dans la littérature pour enfants.

Elle fait partie de la grande famille d'artistes catalans, les Llimona. Elle est notamment la fille du peintre Joan Llimona et la sœur de la peintre Núria Llimona.

Biographie
Soutenu par un environnement familial artistique, son parcours est très précoce. Elle entre à l'école de la Llotja à quinze ans. Elle intègre le Cercle Artistique de Sant Lluc, fondé par son père et son oncle Josep, à l'âge de dix-huit ans.

Se sentant plus douée pour le dessin que pour la peinture, elle se tourne rapidement vers l'illustration, notamment de contes, influencée par le dessin français et par l'oeuvre de Lola Anglada

Pendant la guerre d'Espagne, elle participe à l'Exposition d'Art pro-Ajut Permanent a Madrid présentée à l'Ateneu socialista de Catalogne (Quatre Gats) en mars 1937.

La même année, elle part à Paris pour travailler dans la Bonne Presse (actuel groupe Bayard), puis rejoint le Pays basque avant de revenir à Barcelone.

Dans les années 60, elle est la première femme à présider le cercle Artistique de Sant Lluc (1964 -1966).

Elle consacre toute sa vie au dessin, collaborant notamment avec les Deux coqs d'or, à Paris, et Random House, à New York, dans les années 1980.

Distinctions

 Membre honoraire de l'Académie royale des beaux-arts de Saint-Georges

 Creu de Sant Jordi (1986).

Voir aussi

 Núria Llimona

Liens externes

 «Mercè Llimona Raymat» dans le Diccionari biogràfic de dones, Xarxa Vives d'Universitats, Generalitat de Catalunya et Consell de Mallorca.
 Le fonds personnel de Mercè Llimona est conservé à la Bibliothèque de Catalogne
 Page consacrée à Mercè Llimona -  Bibliothèque Nationale de Catalogne

Références

Liens externes

Artiste féministe
Féministe espagnole
Décès à Barcelone
Dessinateur catalan
Élève de l'école de la Llotja
Lauréat de la Creu de Sant Jordi 1986
Naissance en avril 1914
Décès en novembre 1997
Famille Llimona
Décès à 83 ans

Mercè Llimona


Salzburg (okunuş: saltsbuıg), Avusturya'nın orta-kuzey kesiminde yerleşim bölgesidir. Avusturya'nın bir eyaletidir. 150,000'i aşkın nüfusuyla Avusturya'nın dördüncü büyük şehridir. Alp Dağları'nın eteğinde, Almanya sınırında, Viyana'nın 270 km. batısında yer alan aynı isimli eyaletin başkentidir.

Salzach nehrinin kenarında yer alan bu kent, adını buranın ilk sakinlerinin hayatını kazandıkları zengin tuz madeninden almıştır.

Başlıca sanayi kolları arasında çalgı yapımcılığı, bira yapımcılığı, dokuma sanayi, çeşitli makineler ve elektrikli gereçler yapımı, basımcılık ve yayımcılık vb. sayılabilir ama başlıca gelir kaynağını turizm oluşturmaktadır.

Mozart'ın doğum yeri olan kent, her yıl düzenlenmekte olan Salzburg Festivali ile binlerce klasik müzik hayranını kendisine çekmektedir.  27 Ocak 2006 tarihinde, Wolfgang Mozart'ın doğumunun 250. yıl dönümü yerel saatle sabah 08:00'de Salzburg'un tüm kiliselerinde kutlanmış ve kilise çanları çalmıştır. Büyük kutlamalar yıl boyunca gerçekleşmiştir.

Avusturya'nın ilhakı sırasında, Avusturya'nın bağımsızlığına ilişkin planlanan referandum öncesinde, 12 Mart 1938'de Nazi Almanya'sı tarafından Salzburg ilhak edilmiş ve Alman birlikleri şehre taşınmıştır. Siyasi muhalifler, Museviler ve diğer azınlıklar daha sonra tutuklanmış ve sürülmüştür. Ayrıca sinagoglar yıkılmış, Sovyetler Birliği'nden gelen mahkumlar ve diğer milletler için esir kampları kurulmuştur. II. Dünya Savaşı sırasında, Maxglan semtinde kurulan esir kampı Çingene kampı olarak kullanılmış ve yerli sanayiye köle iş gücü sağlamıştır. Savaş sırasında katedralinin kubbesi yıkılmış olmasına rağmen Barok mimari örnekleri ayakta kalmıştır. Amerikan askerleri 5 Mayıs 1945 tarihinde Salzburg'a girmiştir.

Salzburg şehrinin tarihi merkezi 1996 yılında UNESCO tarafından bir Dünya Mirası olarak ilan edilmiştir.

Gezilecek yerler
 Mirabell Sarayı
 Aigen sarayı
 Yukarı Salzburg Hisarı
 Leopoldskron Sarayı
 Johannes Sarayı
 Francis Sarayı
 Arenberg Sarayı
 Avusturya sokak tünelleri
 Salzburg Kalesi
 Dünyâca ünlü rönesans su oyunları

Kaynakça

Dış bağlantılar

 online objects of Salzburg displayed via The European Library

Avusturya'daki Dünya Mirasları

Salzburg


Gabriel García Narezo (n. Barcelona; 16 de septiembre de 1916 - México) fue un poeta, fotógrafo y editor español, hijo del pintor, editor y escritor Gabriel García Maroto y de la mexicana Amelia Narezo Dragonné.

En Madrid se casó con Carmen Rodríguez Galán, con quien emigró a México, país en el que procrearon tres hijos: Amelia García Rodríguez, química, traductora y artista textil, Sara García Rodríguez (finada) y Manuel García Rodríguez, diseñador gráfico, escritor y fotógrafo.

Biografía
Fue poeta y durante la Guerra Civil, comisario político de las brigadas XII y XIII. Imprimió entonces la obra de teatro político ¡Hacia la victoria! (¿Valencia?: Subcomisariado de Propaganda, 1937). En el exilio mexicano, al que pudo llegar en 1947 tras sufrir cárcel en España, publicó diversos poemarios, a la par que se convertía en un importante dirigente del PCE. Obtuvo el prestigioso premio de poesía castellana Juan Boscán de 1967, así como el Olímpico de poesía de la XIX Olimpíada (México, 1968) con Para despertar a los hombres que duerman. Fue el primer ganador del Premio Nacional de Poesía Carlos Pellicer con su libro Oráculo de sombras en 1977. Colaboró en las publicaciones mexicanas Novedades (1958) y Nivel (1973) y publicó y tradujo para la editorial Novaro de México diversas biografías, enciclopedias y textos divulgativos para los jóvenes.

Obras
¡Hacia la victoria! (¿Valencia?: Subcomisariado de Propaganda, 1937), teatro.
Desde esta orilla, México: Ediciones Nuestro Tiempo, 1956.
De donde nace el sueño.	Barcelona, Instituto Catalán de Cultura Hispánica, 1969
Oráculo de sombra, Cárdenas, Tabasco: Ayuntamiento y Casa de la Cultura, 1978
Aurora encadenada: poemas españoles de ira y esperanza México: Talleres Gráficos de Librería, 1955.
Verse espejo. La Paz, B. C. Sur (México): Gobierno del Estado de Baja California Sur, Secretaría de Bienestar Social, Dirección de Cultura, [1989]
Para decir en voz baja. México, Gráficas Menhir, 1968.
Para despertar a los hombres que duerman. [México] Finisterre [1970]
Palabra y vida. México, Editorial Luz, [1958]
Con Ceferino Palencia, Cuentos del país de las nieves: cuentos populares rusos México : Renacimiento, 1962.
El arte árabe español. México: Editorial Patria, 1953.
Minerales México: Organización Editorial Novaro, ©1975.
Peces  México, D. F.: Organización Editorial Novaro, 1974.
Geografía de México México: Organización Editorial Novaro, 1975.
Animales feroces México: Organización Editorial Novaro, 1976.
Mariposas, México: Organización Novaro, 1976.
Las regiones Árticas y sus animales México: Novaro, 1973.
Historia de México México : Novaro, 1975.
Diccionario enciclopédico Novaro México: Organización Editorial Novaro, 1973.
Diccionario escolar Novaro enciclopédico México: Novaro, 1977.
Con Gabriel García Maroto, 31 expresiones plásticas de José García Narezo, y ocho juicios acerca de su arte. México, 1943.
Leyendas indígenas americanas... Versión literaria de César Pérez de Francisco, Gabriel García Narezo, Juan Manuel Sapiña. México, 1965.

Bibliografía
 José Rogelio Álvarez, Enciclopedia de México, 1996. volumen 6.º.

Poetas de España del siglo XX
Escritores de España del siglo XX
Políticos de España del siglo XX
Poetas de México
Premio Boscán
Nacidos en Barcelona
Exiliados del franquismo en México
Nacionalizados de México
Fallecidos en Ciudad de México

Gabriel García Narezo


Garanzini bezeichnet:

 einen italienischen Automobilhersteller, siehe Fabbrica Automobili Oreste Garanzini
 einen italienischen Motorradhersteller, siehe O. Garanzini

Garanzini ist der Familienname folgender Personen:

 Oreste Garanzini, italienischer Motorradrennfahrer und Unternehmer

Garanzini


Orro(llamada oficialmente San Salvador de Orro) es una parroquia y una aldea española del municipio de Culleredo, en la provincia de La Coruña, Galicia.

Etimología

Según el lingüista E. Bascuas, este topónimo Orro, atestiguado como "uilla de Orria" en 971, procedería de un tema hidronímico paleoeuropeo *orr- *'valle', derivado de la raíz indoeuropea *er- 'fluir, moverse'.

Geografía

Orro es una pequeña parroquia del occidente del municipio de Culleredo compuesta de dos núcleos de población: Orro, situado en la vertiente alta del río Valiñas y Souto, situado en la vertiente que mira al municipio de Arteijo, con el que limita. El territorio se sitúa, por lo tanto, en un collado o portilla aprovechando un antiguo paso natural entre las tierras del amplio valle de las Mariñas coruñesas al Este, y la fachada atlántica de Arteijo al Oeste.

Al norte, la parroquia posee una amplia masa forestal en el monte da Zapateira, con lo que la mayor parte de la Urbanización Espíritu Santo y toda la Urbanización Monte de Arcas pertenecen a esta parroquia de Orro.

Entidades de población

Entidades de población que forman parte de la parroquia:
 As Loureiras
Fan
Fixós
O Codesal
O Coto Grande
Orro
Pazos Figueiras
Percelo
 Souto (O Souto)

Demografía

Parroquia

Aldea

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Parroquias de Culleredo
Localidades de Culleredo
Localidades de la provincia de La Coruña

Orro (Culleredo)


Kemijska ravnoteža je stanje u reakcijskom sustavu, pri kojem se koncentracije reaktanata i produkata ne mijenjaju tijekom vremena. Kemijska ravnoteža je stupanj do kojega povratne (reverzibilne) kemijske reakcije napreduju, stanje kada se brzine kemijske reakcije prema naprijed (od reaktanata u produkte) i reakcije unazad (od produkata u reaktante) izjednače. Kemijska ravnoteža primjer je dinamičke ravnoteže pri kojoj se suprotni mikroskopski procesi i dalje odvijaju, ali se, makroskopski gledano, ne zapažaju nikakve promjene. Uz dane vanjske uvjete (stalna temperatura i tlak) ravnoteža se postiže pri minimumu Gibbsove energije sustava, što je predmet proučavanja [kemijske termodinamike, a slijedi iz općenitijega drugog stavka termodinamike. U takvu je stanju omjer umnožaka koncentracija produkata i umnožaka koncentracija reaktanata približno stalan, a naziva se konstantom ravnoteže. Na položaj ravnoteže, to jest na stupanj uznapredovalosti reakcije, može se utjecati promjenom vanjskih uvjeta. Tako, na primjer, pri povišenju temperature endotermne reakcije dalje napreduju prema produktima, a pri povišenju tlaka plinskih sustava ravnoteža se pomiče u smjeru nastajanja manjeg broja molekula. Općenito se takvo ponašanje iskazuje Le Chatelierovim načelom, prema kojemu se ravnotežni sustav prilagođuje tako da umanji utjecaj vanjske promjene.

Do ravnoteže obično dolazi kada se kod povratnih kemijskih reakcija, brzine reakcija u oba smjera izjednače. To ne znači da su brzine jednake nuli nego da su, ma kolike bile, brzine kemijskih reakcija u oba smjera izjednačene.

Opći primjer bi izgledao ovako:

Na osnovu zakona o djelovanju masa i činjenice da su, po postizanju ravnoteže, brzine reakcije u lijevo i u desno jednake može se napisati sljedeće:

Znajući konstantu ravnoteže (Keq) na osnovu ravnotežnih koncentracija ostalih sudionika moguće je izračunati nepoznatu ravnotežnu koncentraciju preostalog sudionika u reakciji.

Daleko važniji su utjecaji promjene faktora pod kojima se reakcija odvija (temperatura, pritisak, koncentracije...) na ravnotežu reakcije. Pretpostavke u vezi s ovim daje Le Chatelierov princip. On ima velike praktične implikacije.

Izvori

Fizikalna kemija

Kemijska ravnoteža


Pro-Música Brasil (conocida por su abreviatura PMB; anteriormente Associação Brasileira dos Produtores de Discos) es un cuerpo representativo oficial de las discográficas en el mercado brasileño.

Sus miembros principalmente son las compañías disqueras y los distribuidores discográficos, que según datos propios de la PMB "crean, producen y distribuyen aproximadamente el 85% de todas las producciones sonoras producidas y vendidas en Brasil".

Certificaciones del país
Los números de arriba indican las unidades que se deben vender para alcanzar la certificación por parte de artistas nacionales, mientras que los números en cursiva y entre paréntesis de abajo indican las ventas que un artista extranjero debe alcanzar para obtener la certificación.

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial

Organizaciones profesionales
Asociaciones de la industria musical

Pro-Música Brasil


Uçuş denetimleri ya da kumanda yüzeyleri; pilota uçağın uçuş yönü ve yeryüzüne göre durumunu (attitude) kumanda etme yetisi sağlayan uçak parçalarının genel adıdır.

İlk uçaklar yerden havalanabilmekte, fakat etkin bir şekilde denetlenememekteydiler. Bu metinde, yolcu uçakları gibi sabit kanatlı konvansiyonel yapılandırmaya sahip uçaklardaki uçuş denetimleri anlatılmaktadır. Helikopter, cayrokopter gibi farklı hava araçlarının denetim birimleri sabit kanatlı konvansiyonel uçaklardan farklıdır.

Hareket eksenleri

Uçaklar, uçağın ağırlık merkezinde kesişen ve birbirine dik olan üç eksende serbestçe hareket edebilmektedirler. Bir uçağın pilot tarafından denetlenebilmesi için bu üç eksene de hakim olması gerekmektedir.

Dikey eksen
Dikey eksen uçağın tepesinden tabanına inen eksendir. Bu eksen etrafındaki harekete sapma hareketi denir. Sapma hareketi uçağın burnunu sağa ya da sola hareket ettirmektir. Sapma hareketini sağlayan temel kontrol yüzeyi dümendir(rudder). Kanatçıklar da (aileron) bu eksende harekete ikincil bir etkide bulunabilirler.

Uzunlamasına eksen
Uçağın burnundan kuyruğuna uzanan eksendir. Bu eksen etrafında gerçekleştirilen harekete yuvarlanma ya da yatma denir. Yatma hareketi uçağın yere göre olan düzlemsel açısını değiştirir. Pilot tarafından bu hareket yatırgaçlarca kontrol edilir. Yatırgaçlar birbirlerine ters çalışarak bir kanatta taşımayı arttırırken, diğer kanatta taşımayı düşürür. Böylece yatma hareketi meydana gelir.

Yanal eksen
Yanal eksen, bir kanat ucundan diğer kanat ucuna uzanan eksendir. Bu eksen etrafındaki harekete yunuslama denir. Yunuslama uçağın hücum açısının değişmesidir. İrtifa dümeni (elevator) bu hareketin temel kontrol yüzeyidir.

Tüm bu eksenlerin uçağın konumu referans alındığında sabit olduğu ama Dünya eksenine göre sürekli değiştiği de göz ardı edilmemelidir. Örneğin bir uçağın sol kanadı yeri gösterecek bir pozisyonda uçuşunu sürdürdüğü düşünüldüğünde düşey ekseni yere paralel, yanal ekseni ise yere dik bir hale gelmiş olur.

Temel kontrol yüzeyleri
Sabit kanatlı bir uçak için temel kontrol yüzeyleri, bu yüzeylerin akışa karşı durup onu bozması ve böylece yüksek basınçlı bir bölge oluşturma prensibiyle çalışırlar. Kontrol yüzeylerinin çalıştığı durumlarda uçağın iki zıt tarafındaki basınç simetrisi bozulur ve bu da hareketi sağlar.

Kanatçıklar
Kanatçıklar (aileron) kanat uçlarının firar kenarına yerleştirilirler ve birbirlerine zıt yönde çalışırlar. Pilot, lövyeyi sola eğdiğinde soldaki yatırgaç kalkar, sağdaki yatırgaç ise iner. Sağdaki kanatta hem kamburluk arttığı için sirkülasyonun şiddeti artar ve uçak sola yatar. Yatırgaçlar sıfır konuma gelmediği müddetçe uçak yuvarlanma hareketi yapmaya devam eder.

İrtifâ dümeni
İrtifâ dümeni (elevator) yatay dengeleyici art kenarına dengeleyicinin çeşidine göre bir ya da karşılıklı iki adet yerleştirilir. Pilot lövyeyi geriye çektiğinde irtifa dümeni yukarı hareket eder. Bu da yatay dengeleyici üzerinde bir yüksek basınç bölgesi oluşturur ve uçak burun yukarı moment elde eder. Bu moment uçağın burnunu kaldırır. Lövye ileri itildiğinde ise tersi gerçekleşir. İrtifa dümeni sıfır konuma gelmediği müddetçe uçak yunuslama hareketine devam eder.

İstikâmet dümeni
İstikâmet dümeni (rudder), genellikle kuyruğun art kenarına yerleştirilir. Pilot sol pedala bastığında Yüzgeç sola döner ve Yüzgeç üzerinde bir yüksek basınç bölgesi oluşur. Yüzgeç sıfır seviyeye gelmedikçe uçak sapma hareketine devam eder.

Uçuş denetimlerinin ikincil etkileri

Kanatçık
Yatırgaçların ana görevi yuvarlanma hareketini sağlamaktır; zira taşımanın arttığı kanatta taşımaya bağlı olan indüklenmiş sürükleme de artmaktadır. Bu yüzden bir kanatta taşıma artıp, diğerinde azalırken taşımanın arttığı kanatta sürükleme de artmakta, diğerinde ise azalmaktadır. Bu yüzden yatırgaçlar ters bir sapma hareketine sebep olurlar. Bu ters sapma çoğu zaman küçük ölçüde gerçekleşse de planör gibi kanat açıklığı büyük olan küçük ve hafif uçaklarda önemli etkiler yaratabilir. Bazı gelişmiş uçaklarda diferansiyelli yatırgaçlarla bu etki yok edilmektedir.

İstikâmet dümeni
İstikâmet dümeninden dolayı sapma hareketi meydana geldiğinde bir kanadın çizgisel hızı diğerinden yüksek olduğundan hızlı kanatta taşıma artar. Bu yüzden ufak çaplı bir yalpa hareketi de meydana gelir. Dümen ve kanatçıkların bu etkileşimli çalışmaları küçük uçaklarda büyük etkiler yarattığından genelde birlikte kullanılırlar.

Uçağı döndürmek

Yerde ya da suda hareket edenlerin aksine uçaklarda üçüncü bir boyut bulunmaktadır. Uçak bu boyuttaki hareketini korumak için sürekli taşıma kuvvetine muhtaçtır. Dönüşler sırasında bu taşıma kuvveti de kanat düzleminde kalmak suretiyle yer değiştirir. Bu yüzden kritik bir yatış açısı söz konusudur. Birçok uçakta kritik yatış açısı 60 derecedir. Bu kritik açı geçildiğinde tutunma kaybı gerçekleşir. Özellikle ticari uçaklarda kritik yatış açısı uçuş güvenliği açısından çok önemlidir. Akrobasi uçakları ve askeri uçaklar görevleri sebebiyle kritik yatış açısını dikkate almak durumunda kalmayabilirler.

Diğer ana kontrol yüzeyleri

Uçaklar konfigürasyonlarına göre farklı çeşitlerde ana kontrol yüzeylerine sahip olabilirler. Örneğin uçan kanat konfigürasyonuna sahip uçaklarda irtifa dümeni kanatta yer alırken, kanart konfigürasyonunda bu görevi kontrol kanartları üstlenebilir. Birçok sesüstü uçağın kuyruğunun tamamı dümen görevini görebilir. Ya da V kuyruklu uçaklarda irtifa dümeni ve dümen görevini gören kombine bir kontrol yüzeyiyle karşılaşılabilir. Delta kanatlarda ise irtifa dümeni ve yatırgaçların görevini aynı kontrol yüzeyinin gördüğüne rastlanabilir.

İkincil kontrol yüzeyleri

Fletner
Fletner (trim) kontrolleri, pilota sürükleme ve taşıma kuvvetlerini dengeleme olanağı sağlar.

İrtifa dümeni fletneri
İrtifa dümeni ince ayarı, uçağın istenilen hücum açısında seyretmesini sağlar. Pilot, irtifa dümenini belli bir açıda tutarak, o anki hava hızına bağlı oluşan burun yukarı ya da burun aşağı momentini dengelemeye çalışır. Bu yüzden uçak hızı her değiştiğinde yeni bir irtifa dümeni ince ayarı yapılması gerekir.

İstikâmet dümeni ve kanatçık fletneri

İstikâmet dümeni ve kanatçık fletneri uzun süreli dönüşlerde yer çekiminin tek taraflı etkisinin karşılanmasında ya da yana kaymaların meydana getireceği olumsuz etkileri etkisiz hale getirmede işe yarar. Yine uçağın bir tarafının bir gerekçe ile daha ağır olması halinde bu ince ayarlar kullanılabilir.

Diğer kontroller

Ters flaplar
Taşıma/sürükleme oranının çok yüksek olduğu uçaklarda taşımanın azaltılması için ters flaplar kullanılabilir. (Örneğin denize inebilen uçaklarda ters flaplara rastlanır)

Flaplar
 Flaplar, kanatlardaki taşımayı artırarak uçakların daha düşük süratlerde perdövites olmadan uçabilmesini sağlarlar (perdövites süratini düşürürürler). Bunun yanı sıra sürüklemeyi artırarak alçalış açısını artırmaya yardımcı olurlar.

Slatlar
Hücum kenarında yer alan flaplar olarak da adlandırılabilir. Kanat kamburluğunu etkili bir şekilde arttırmaya yarar. Kısa mesafede kalkış gerçekleştirebilen uçaklarda kalkış esnasında açılır.

Ayrıca bakınız
 Görerek uçuş
 Aletli uçuş

Dış bağlantılar
 Uçuş denetimleri(Türkçe) T.Uyar
 Uçuş denetimleri(İngilizce)
 Uçaklar Nasıl Uçar? (İngilizce)  John S. Denker.

Aerodinamik (havacılık)
Uçak kumanda yüzeyleri

Uçuş denetimleri


Lucien Hervé (* 7. August 1910 in Hódmezővásárhely, Ungarn; † 26. Juni 2007 in Paris, Frankreich), gebürtig László Elkán, war ein französischer Fotograf ungarischer Herkunft.

Leben und Wirken

Herkunft und Ausbildung
Lucien Hervé wurde als Sohn von Lajos Elkán, einem Ledergroßhändler und Mitglied des Stadtrats, sowie Nelly Ritscher geboren. 1918 zog die Familie nach Budapest. Am 3. März 1920 starb sein Vater. In diesem Jahr erhielt Hervé erste Klavierstunden. 1928 machte er sein Abitur und zog nach Wien, wo er sich als Student der Wirtschaftswissenschaften an der Universität einschrieb. Daneben besuchte er Zeichenkurse an der Kunsthochschule. Im Sommer 1929 fuhr er zu seinem Bruder nach Paris, wo er intensiv die Museen besuchte. Gegen Ende des Jahres 1929 kehrte er nach Budapest zurück, zog aber bereits im Februar 1930 nach Paris, wo er mit Lucienne Savin zusammenlebte und bei einer Bank angestellt war. Nachdem er auf die schwarze Liste gesetzt wurde, fand er keine Arbeit mehr. Er war in der französisch-ungarischen Gewerkschaft tätig, studierte Wirtschaftswissenschaften und besuchte die Universität für Arbeiter.

Tätigkeiten
1932 arbeitete Hervé zunächst als Vertreter für Modedesign, später war er selbst als Modedesigner für Modehäuser wie Patou, Rochas, Lelong, Paquin, Worth, Schiaparelli, Molineux, Lanvin und Chanel tätig. 1934 wurde er Mitglied der französischen Volleyball-Nationalmannschaft. Er wurde Mitglied der Kommunistischen Partei Frankreichs (PCF) und lebte mit Fernande Lacroix zusammen, einer Verkäuferin bei Patou. 1935 nahm Hervé aktiv an den Streiks in der Modebranche teil. Er wurde ständiger Gewerkschaftsvertreter der CGT und später zum Generalsekretär des Gewerkschaftsbundes des VIII. Pariser Arrondissements ernannt. Nun lebte er mit Mado Ferrand zusammen, einer Vorarbeiterin in einem Modeatelier. Er übernahm zu diesem Zeitpunkt auch illegale Arbeit unter dem Namen Elec. 1937 erhielt er aufgrund der Vermittlung des sozialistischen Marineministers Blanchot die französische Staatsbürgerschaft. Im März 1938 wurde er aus der kommunistischen Partei ausgeschlossen. Im Juli 1938 begann die Zusammenarbeit mit dem ungarischen Fotografen Nicolas Müller als Textredakteur für dessen Fotoreportagen im Auftrag von Marianne Magazine. Im September 1938 musste Müller infolge des Münchener Abkommens Frankreich verlassen. Nach Müllers Abreise 1939 wurde er selbst Fotoreporter für Marianne Magazine und firmierte aus Schicklichkeitsgründen unter dem Namen Müller.

Zweiter Weltkrieg
1939 wurde Hervé eingezogen und dem 5. Infanterieregiment zugeteilt, wo er als Armeefotograf tätig war und dem Befehl von Oberst de Lattre de Tassigny unterstand. Im selben Jahr heiratete er Mado Ferrand. Am 4. Juni 1940 wurde er am Strand von Dünkirchen von den Deutschen gefangen genommen und als Kriegsgefangener in Hohenstein (Ostpreußen) interniert. Während seiner Gefangenschaft machte er erste Malversuche. Er wurde zum Sprecher der Widerstandsgruppe im Gefangenenlager. Am 2. Februar 1941 wurde er wegen seiner aktiven Beteiligung am Widerstand innerhalb des Lagers durch die Gestapo festgenommen. Im September gelang ihm die Flucht und er stieß in Grenoble zur Untergrundarmee. Dort war er für den Nachschub der Lager in den höheren Bergregionen verantwortlich. Ab Ende 1941 gehörte er zu den Maquis, den Widerstandskämpfern von Vercors. Als Mitglied der Résistance nahm er den Namen Lucien Hervé an. Er malte und nahm an den Ausstellungen des Pariser Salon d'Automne teil. 1943 erfolgte seine Wiederaufnahme in die Kommunistische Partei, die im Untergrund agierte. Im Dezember 1943 wurde er nach Paris beordert, um die Untergrundaktivitäten der Mouvement national des prisonniers de guerre et déportés (MNPGD; Nationale Bewegung der Kriegsgefangenen und Deportierten) zu leiten. Im Jahr 1945 arbeitete er im Führungsstab der MNPGD mit, so wie auch der spätere Staatspräsident François Mitterrand. Er begegnete Deng Xiaoping während des Gründungskongresses des Weltgewerkschaftsbundes, von dem er ein Porträt zeichnete. Er wurde zum stellvertretenden Präsidenten des französischen Roten Kreuzes sowie zum Generalsekretär des Verbandes der sowjetischen Kriegsgefangenen und Deportierten in Frankreich ernannt. Nach nur sechs Jahren Ehe trennte er sich von seiner Frau Mado Ferrand.

Erfolge als Fotograf
Im Februar 1946 schickte ihn Georges Bidault in konsularischer Mission nach Budapest, wo er sich drei Monate aufhielt. Im Januar 1947 wurde er erneut aus der Kommunistischen Partei ausgeschlossen. Er begegnete Judith Molnar. Er entwarf zu dieser Zeit gelegentlich Kinoplakate. Er fing wieder mit dem Fotografieren an, wurde von France Illustration als Bildredakteur engagiert und war für die Bebilderung der Rubrik "Arts" verantwortlich. Parallel zur Fotografie verfasste er Artikel zum Thema Kunst. Er arbeitete für Point de vue, Regards und Lilliput. 1949 lernte er Pater Marie-Alain Couturier kennen, den editor-in-chief des kirchlichen Kunstmagazin L'Art Sacré, der ihn Henri Matisse vorstellte. Auf Pater Couturiers Anraten hin begab er sich im Dezember nach Marseille und fotografierte die Unité d'Habitation von Le Corbusier. Er ließ dem Architekten die 650 an einem einzigen Tag entstandenen Aufnahmen zukommen, woraufhin dieser ihn bat, sein Hausfotograf zu werden. 1950 begann er intensiv für Le Corbusier zu fotografieren. Am 3. November 1950 heiratete er seine zweite Frau Judith Molnar. Bis 1955 fotografierte er regelmäßig für Le Corbusier, daneben auch für zahlreiche international renommierte Architekten wie Alvar Aalto, Marcel Breuer, Kenzō Tange, Richard Neutra, Oscar Niemeyer, Aulis Blomstedt sowie für französische Architekten wie Bernard Zehrfuss, Jean Balladur, Georges Candilis, Georges-Henri Pingusson, Michel Ecochard, Jean Prouvé und viele andere. 1955 begleitete er Le Corbusier nach Chandigarh und fotografierte auch Ahmedabad. Er bekam den Auftrag, das von Marcel Breuer, Pier Luigi Nervi und Bernard Zehrfuss entworfene Pariser UNESCO-Gebäude zu fotografieren. Er dokumentierte die Bauarbeiten drei Jahre lang, bis zur Fertigstellung des Gebäudekomplexes. Am 2. Mai 1957 wurde sein Sohn Daniel Rodolf Hervé geboren. 1959 fotografierte er die Anlage des Escorial sowie mediterrane volkstümliche Architektur in Spanien für zwei Werke, die nie realisiert wurden. Dank verschiedener Arbeitsverträge mit dem französischen Elektrizitätsverband, dem Bund der Eisen- und Stahlindustrie, der Zeitschrift Architecture d'aujourd'hui und dem Verlagshaus Gallimard konnte er 1961 seine Rückreise zu einer Weltreise ausdehnen und Länder wie Japan, Kambodscha, Sri Lanka, Türkei, Griechenland, USA (Kalifornien), Mexiko, Peru und Brasilien besuchen. 1962 fotografierte er im Auftrag des Letters des französischen Instituts für Archäologie im Mittleren Orient Ausgrabungsstätten in Syrien, im Libanon und im Iran.

1965 zeigten sich bei ihm erste Anzeichen von multipter Sklerose. In den Jahren 1966 bis 1970 wurde Hervé durch die fortgeschrittene Multiple Sklerose behindert. Er konzentrierte sich auf die Organisation von Ausstellungen und das Herausgeben seiner Bücher. Es entstanden zahlreiche Collagen, bei denen er zumeist Fotografien verarbeitete. Er begann wieder zu fotografieren und setzte seine Nachforschungen zur Abstraktion fort, die er Ende der vierziger Jahre begonnen hatte. 1970 reiste er nach Belgien, wo er zusammen mit Pierre Puttemans Fotografien für ein Buch über moderne Architektur in Belgien realisierte. Oft wurde er bei Reisen von seinem Sohn begleitet, der ihm helfend zur Seite stand. Seit 1970 war er Mitglied zahlreicher Jurys, die für die Erteilung der Diplome an Architekturstudenten zuständig waren (École Nationale des Beaux-Arts, École Camondo, Paris). 1974 bis 1984 erlitt Hervé einen weiteren Schub seiner Krankheit. Dank seiner reisenden Ausstellungen blieb er in der Kunstszene präsent.

Letzte Jahre
1985 erhielt Hervé die Auszeichnung mit der Medaille der Stadt Arles dafür, dass er als einer der ersten seine Fotos dem Musée Réattu als Schenkung überlassen hatte. 1988 erfolgte seine Sonderauszeichnung durch die Jury des Mois de la Photo in Paris. 1990 wurde er zum Ritter der Ehrenlegion für seine Aktivität im französischen Widerstand ernannt, 1991 außerdem zum Ehrenmitglied der Vereinigung Ungarischer Photographen gewählt. 1993 erhielt er die Médaille des Arts Plastiques der Architekturakademie der Stadt Paris. 1994 erfolgte die Ernennung zum Ritter des Arts et des Lettres. 1997 bis 1998 reiste Hervé mehrmals nach Österreich, um mit dem ungarischen Architekt Attila Batár an Fotos über die Stadtplanung des Viertels Mölkersteig in Wien zu arbeiten. Im Jahr 2000 wurde er mit der Auszeichnung Grand Prix de Photographie de la Ville de Paris geehrt. Am 13. Oktober 2000 verlor er seinen Sohn Daniel Rodolf Hervé, seines Zeichens Fotograf und Videokünstler.

2001 wurde er in Ungarn zum Mitglied der Széchenyi Akademie für Bildende Künste gewählt. Die Vereinigung Ungarischer Photographen zeichnete ihn mit einem Preis für sein Lebenswerk aus. Er wurde auch mit dem Offiziersgrad des französischen Ordre des Arts et des Lettres ausgezeichnet. Das Buch Lucien Hervé. L'homme construit. von Lucien Hervé und Olivier Beer 2003 wurde mit dem Sonderpreis der Frankfurter Buchmesse prämiert. 2004 stiftete er einen Fotografie-Preis (Prix Lucien Hervé et Rodolf Hervé) für junge Fotografen.

Am 26. Juni 2007 starb Hervé im Alter von 97 Jahren in Paris. Er ruht dort auf dem Montparnasse-Friedhof.

Auszeichnungen und Ehrungen
 1985 Auszeichnung mit der Medaille der Stadt Arles
 1990 Ritter der Ehrenlegion für seine Aktivität im französischen Widerstand
 1991 Ehrenmitglied der Vereinigung Ungarischer Photographen
 1994 Ritter des Arts et des Lettres
 2001 Mitglied der Széchenyi Akademie für Bildende Künste
 2001 Auszeichnung der Vereinigung Ungarischer Photographen mit einem Preis für sein Lebenswerk
 2001 Offiziersgrad des französischen Ordre des Arts et des Lettres
 2003 Sonderpreis der Frankfurter Buchmesse für sein Buch Lucien Hervé. L'homme construit

Ausgewählte Ausstellungen

Einzelausstellungen
 2004	Fotografie di architettura – Le Corbusier, Biennale Internazionale di Fotografia di Brescia, Italien
 2005 	Lucien Hervé, L'œil de l'architecte, CIVA, Brüssel
 2007 	Construction - Composition / Le Corbusier – Lucien Hervé Fondation Le Corbusier, Paris
 2007 Le Corbusier – Lucien Hervé, Galerie Taisei, Tokyo
 2007 Rétrospective Lucien Hervé, Galerie Caméra Obscura, Paris
 2007 In memoriam Lucien Hervé, Galerie du Jour agnès b., Paris
 2008 	Lucien Hervé, Photographies, Chapelle Bacchus, Besançon
 2008 Le Corbusier e Lucien Hervé Construção/Composição, Museu Colecção Berardo Arte Moderna e Contemporãnea, Lissabon
 2008 Párizsi fotográfiák és művészportrék, Magyar Fotográfusok Háza – Mai Manó Ház, Budapest
 2008 Lucien Hervé – The Soul of an Architect, Michael Hoppen Photography, London
 2009 Architettura in immagini. Lucien Hervé fotografa Le Corbusier, Palazzo Te, Mantua
 2010 Lucien Hervé, Galerie du Jour agnès b., Paris
 2010 Lucien Hervé, sculpteur d'images, Keitelman Galerie, Brüssel
 2010 Lucien Hervé 100, Szépművészeti Múzeum (Museum der Bildenden Künste), Budapest
 2010 Elkán László hazatér. Lucien Hervé 100, Emlékpont Múzeum, Hódmezővásárhely (Ungarn)
 2011 Vivants, Maison de la Photographie Robert Doisneau, Gentilly
 2012 « Contacts » – Lucien Hervé, Galerie Camera Obscura, Paris

Kollektive Ausstellungen
 2006 Isabelle Huppert. La femme aux portraits, Couvent des Cordeliers, Paris
 2006 L'Inde dans tous les sens, Espace Louis Vuitton, Paris
 2007 White & Black, Vasarely Múzeum, Budapest
 2008 Paris Photo, Carrousel du Louvre, Galerie du Jour agnès b. és Galerie Caméra Obscura, Paris
 2009 Retratos de Cidades : Le Havre – Brasília – Niterói, Museu de Arte Contemporânea de Niterói
 2010 Architecture and Photography, ArteF Fine Art Photography Gallery, Zürich
 2010 Le Havre. Images sur commandes, Musée d'art moderne André Malraux, Le Havre
 2011 Made in Hungary, Michael Hoppen Gallery, London
 2011 	Eyes on Paris, Deichtorhallen, Hamburg

Bibliographie (Auswahl)

Bücher und Alben
 La Plus Grande Aventure du monde. L'architecture mystique de Cîteaux, mit Francois Cali, Arthaud, Paris 1956
 Architecture of Truth(Architektur der Wahrheit), Thames & Hudson, London, 1956; George Braziller, New York, 1956. Neue Ausgabe: Architecture de Vérité / Architecture of Truth, Païdon, Paris-London, 2000
 Le Siège de l'Unesco à Paris, Freal & Cie, Paris, 1958; 2. Ausgabe, Gerd Hatje, Stuttgart, 1958
 Építészet és Fénykép (Architektur und Fotografie) Akadémia Kiadó, Budapest, 1968
 Le Beau court la rue, Gérim, Paris, 1970
 Le Corbusier, l'artiste et l'écrivain, Griffon, « Arts plastiques du XXème siècle » Neuchâtel, Suisse, 1970
 Az Építészet nyelve (Sprache der Architektur), Corvina, Budapest, 1983
 Lucien Hervé, Text und Interviews von Attila Batár, Hét Torony Kiadó, Budapest, 1992
 Intimité et Immensité, zusammen mit Bernard Noël, Téménos, Paris, 1994
 Die Geschicht Als Architekt, Der Mölker Steig, Text: Attila Batár, Mölker Verlag, Wien, Budapest, 1995
 Lucien Hervé : L'homme construit, Text : Olivier Beer, Seuil, Paris, 2001
 Amis inconnus, Text : Noel Bourcier und Pierre Borhan, Filigranes Éditions, 2002
 The Eiffel Tower, Einführung von Barry Bergdoll, Princeton Architectural Press, New York, 2003
 Le Corbusier / Lucien Hervé. Contacts, Texte von Béatrice Andrieux, Quentin Bajac, Michel Richard, Jacques Sbriglio, Éd Seuil, Paris, 2011 (Le Corbusier & Lucien Hervé. The Architect and the photographer. A dialogue. Thames & Hudson, London, 2011; Le Corbusier & Lucien Herve: A Dialogue Between Architect and Photographer, The Getty Institute, Los Angeles, 2011; Le Corbusier / Lucien Hervé: Kontakte, Schirmer / Mosel Verlag, 2011)
 Lucien Hervé, Interviews von Hans Ulrich Olbrist, Manuella Editions, Paris, 2011

Portfolios
 Lucien Hervé, Text:Michel Ragon, Éditions du Moniteur, Paris, 1998
 Le Corbusier (10 Expl.), Phot'œil, 1989
 Les Constructeurs (30 Expl.), Forum des Arts, 1999, mit einem Gedicht von Olivier Beer
 Paris (30 Expl.), Forum des Arts, 1999, mit einem Gedicht von Olivier Beer
 Enfance (30 Expl.), Forum des Arts, 1999, mit einem Gedicht von Olivier Beer
 Le Corbusier (30 Expl.), Forum des Arts, 1999, Einführung von Lucien Hervé, mit einem Gedicht von Olivier Beer
 Jean Prouvé (30 Expl.), 1999, réalisé pour la Galerie 54, Einführung von Lucien Hervé, mit einem Gedicht von Olivier Beer

Ausstellungskataloge
 1966   Langage de l'architecture, « Lucien Hervé par lui-même », musée de l'Art contemporain, Skopje
 1985   Lucien Hervé, Text : Jean Dieuzaide : « Lucien Hervé : voir ce que nous ne voyons pas », galerie municipale du Château d'Eau, Toulouse
 1988   Mois de la photo 1988, Paris Audiovisuel : « Rétrospective Lucien Hervé. Architecture de l'image, image de l'architecture », Gilles Neret, p. 174.
 1988   Mint minder ember... (Wie alle Menschen) [Ausstellung « Lucien Hervé, photographe »], Text : Lucien Hervé, György Somlyó, Budapest
 1991   FNAC et sa collection 1968 à 1991, Text : Jean Dieuzaide, galerie municipale du Château d'Eau, Toulouse
 1992   De essentie van het fragment (Das Wesen des Fragments), Text : Tjeerd Bousma, Margit Tamás, Institut für Architektur, Rotterdam
 1992   Tirages de l'époque : 1938-1962, galerie Taisei, Tokyo (collective)
 1992   Première Photo, éditions de la galerie du Jour Agnès b., Paris (collective)
 1994   La Jeune Fille dans la ville. La Ville et la Modernité, éditions de la galerie du Jour Agnès b., Paris (collective)
 1994   Mois de la photo 1994, Paris Audiovisuel : Lucien Hervé. Capitales d'empire, Persépolis, Fatehpur Sikri, p. 110–113.
 1996	Photos leurres, éditions de la galerie du Jour Agnès b., Paris (collective)
 1996   Mois de la photo 1996, Paris -Audiovisuel : Photo leurres, p. 180–181.
 1996  L'arquitectura de Le Corbusier, Fondation Caixa Castello, Barcelona
 1997   Architecture de Le Corbusier, Text : Lucien Weygand, Jacques Sbriglio, Hôtel du département, Conseil général des Bouches-du-Rhône
 1998	The Soul of an Architect, texte de Zaha Hadid, Michael Hoppen Photography, London (20 mars-2 mai)
 1999	Vive les modernités !, XXXe Rencontres internationales de la photographie d'Arles, Actes Sud : « Lucien Hervé. Architecture de l'ombre. Le beau court la rue », Didier Brousse.
 2002 	Lucien Hervé, Szent István Király Múzeum, Székesfehérvár
 2003 	Lucien Hervé – Anna Mark, Hôtel des Arts, Conseil général du Var, Toulon
 2005 	Lucien Hervé, L'œil de l'architecte, textes de Barry Bergdoll, de Véronique Boone et de Pierre Puttemans, CIVA, Bruxelles
 2007 	Brasília Chandigarh | Le Havre - Portraits de villes, Somogy Editions d'Art – Musée Malraux, Le Havre
 2007	Lucien Hervé, Erdész & Makláry Fine Arts, Budapest
 2007	Lucien Hervé, text by Imola Gebauer, Erdész & Makláry Fine Arts, Budapest
 2009 Architettura in immagini. Lucien Hervé fotografa Le Corbusier., Palazzo Te 1525, Skira
 2010 Lucien Hervé 100 text: Imola Gebauer. Szépművészeti Múzeum, Budapest

Artikel
 Histoire d'une robe... et de 91 paires de mains. In: Marianne Magazine, Nr. 12, Juni 1939, Seiten 42–46.
 Cité d'artistes. In: France Illustration, Nr. 213, November 1949.
 Paris vu des toits et des clochers. In: France Illustration, Nr. 324, Dezember 1951.
 Le siège de l'Unesco à Paris. In: L'Architecture d'aujourd'hui, Nr. 58, Januar 1955, Seiten 26–31.
 L'unité d'habitation à Nantes-Rézé. In: L'Architecture d'aujourd'hui, Nr. 66, Juli 1956, Seiten 2–11.
 Le siège de l'Unesco à Paris. In: Aujourd'hui, Nr. 8, Juni 1956, Seiten 58–63.
 À propos de la photographie d'architecture. In: Aujourd'hui, Nr. 9, Juli 1956, Seiten 28–31.
 Observatoire de Jaipur. In: Aujourd'hui, Nr. 9, Juli 1956, Seiten 34–37.
 La maison de Pierre Jeanneret à Chandigarh. In: Aujourd'hui, Nr. 9, Juli 1956, Seiten 62–67.
 Inde et Chandigarh. In: L'Architecture d'aujourd'hui, Nr. 67–68, August/September 1956, Seiten 172–197.
 Japon : parallèles et divergences. In: L'Architecture d'aujourd'hui, Nr. 98, Oktober/November 1961, Seiten 6–20.
 Centre culturel, Tokyo. In: L'Architecture d'aujourd'hui, Nr. 98, Oktober/November 1961, Seiten 28–33.
 Chandigarh, capitale du Pakistan. In: L'Architecture d'aujourd'hui, Nr. 101, April/Mai 1962, Seiten 4–21.
 Visite à Brasilia. In: L'Architecture d'aujourd'hui, Nr. 101, April/Mai 1962, Seiten 22–37.
 Mon fantastique... enfin défini. In: L'Architecture d'aujourd'hui, Nr. 102, Juni/Juli 1962, Seiten 106–111.
 Villes mortes de la Syrie du Nord. In: Jardin des arts, Nr. 107, Oktober 1963, Seiten 32–43.
 Brigitte Ollier: Dernière épreuve. In Libération, 28. Juni 2007.
 Claire Guillot:  Lucien Hervé, photographe. In: Le Monde, 10. Juli 2007.

Dokumentarfilme
 Anne Ikhlef, Concerto en noir et blanc, 2007 (französisch)
 Gerrit Messiaen, Lucien Hervé (französisch)
 Illés Sarkantyu, Lucien Hervé, 2010 (französisch)

Weblinks

 www.lucienherve.com (Offizielle Website zu Lucien Hervé und Rodolf Hervé, französisch)

Einzelnachweise

Fotograf (Frankreich)
Fotograf (Ungarn)
Fotograf (20. Jahrhundert)
Architekturfotograf
Mitglied der Ehrenlegion (Ritter)
Träger des Ordre des Arts et des Lettres (Offizier)
Franzose
Ungar
Geboren 1910
Gestorben 2007
Mann

Lucien Hervé


Moussa Ali Hojeij (; born 6 August 1974) is a Lebanese football manager and former player who is the head coach of  club Safa.

Hojeij was the best player in the Al-Manar Football Festival several times, and was captain of the national team. He is also a match analyst for Lebanese national team matches on beIN Sports.

Club career
Hojeij joined Nejmeh's youth team on 26 February 1993. In 2000, Hojeij became the first captain to win the Lebanese Premier League title for Nejmeh after the civil war.

In 2006 he was released by Nejmeh after scoring a total of 75 league goals, and signed with Mabarra. In 2008 Hojeij signed for Lebanese Second Division club Khoyol, and in the summer of 2009 he signed with Shabab Sahel. Hojeij returned to Nejmeh in 2011, retiring in 2013.

International career
Hojeij equalised in the 76th minute against Iraq at the 2000 AFC Asian Cup through a free kick, to bring the score to 2–2.

Managerial career

Early career
Hojeij began his managerial career in 2012, as a player-coach for Nejmeh. He became head coach of Nabi Chit in 2014, who terminated his contract after matchday four. Hojeij was then appointed head coach of Racing Beirut in the second half of the season, saving them from relegation.

In the 2015–16 season, he took charge of Shabab Sahel, before returning to Racing the following season, with whom he won the Lebanese Challenge Cup.

Ahed
In 2017, Ahed appointed Hojeij as head coach; he most notably helped them beat Zamalek of Egypt in the 2017 Arab Club Championship, and winning the Lebanese Super Cup against Ansar. On 18 December 2017, Hojeij was appointed head coach of Tripoli for the second leg of the season, finishing in eighth place after six wins, seven draws and nine defeats.

Returns to Nejmeh
Hojeij returned as head coach of Nejmeh in 2018. On 29 June 2020, Hojeij was appointed manager of Nejmeh for the third time, after having coached them between 2011 and 2013, and in 2018.

He returned to the helm of Nejmeh once again, in February 2022. After insulting the Lebanese Football Association (LFA) and its president, following a red card received by Nejmeh during a league match against Safa on 3 April, the LFA suspended Hojeij for one year, and fined him £L25 million. The LFA extended the suspension to two years on 11 April.

Safa
On 9 January 2023, Hojeij was appointed head coach of Safa.

Presidential career
On 10 June 2021, Hojeij announced his candidacy to become president of the Lebanese Football Association; the only other candidate was incumbent president Hashem Haidar. The elections took place on 29 June in Beirut, with Haidar winning by 40 votes to 4.

Honours

Player
Nejmeh
 Lebanese Premier League: 1999–00, 2001–02, 2003–04, 2004–05
 Lebanese FA Cup: 1996–97, 1997–98, 2011–12
 Lebanese Elite Cup: 1996, 1998, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005
 Lebanese Super Cup: 2000, 2002, 2004
 AFC Cup runner-up: 2005

Mabarra
 Lebanese FA Cup: 2007–08

Individual
 IFFHS All-time Lebanon Men's Dream Team
 Lebanese Premier League Best Player: 1999–2000, 2001–02
 Lebanese Premier League Fans' Best Player: 1998–99, 2000–01, 2002–03
 Lebanese Premier League Best Goal: 2002–03
 Lebanese Premier League Team of the Season: 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05

Manager
Shabab Sahel
 Lebanese Challenge Cup: 2015

Racing Beirut
 Lebanese Challenge Cup: 2016

Nejmeh
 Lebanese FA Cup runner-up: 2020–21

Individual
 Lebanese Premier League Best Coach: 2011–12

See also
 List of Lebanon international footballers

References

External links

1974 births
Living people
Footballers from Beirut
Lebanese men's footballers
Men's association football midfielders
Nejmeh SC players
Al Mabarra Club players
Al Khoyol FC players
Shabab Al Sahel FC players
Lebanese Premier League players
Lebanese Second Division players
Lebanon men's international footballers
Asian Games competitors for Lebanon
Footballers at the 1998 Asian Games
2000 AFC Asian Cup players
Lebanese football managers
Association football coaches
Nejmeh SC managers
Shabab Baalbeck SC managers
Racing Club Beirut managers
Shabab Al Sahel FC managers
Al Ahed FC managers
AC Tripoli managers
Safa SC managers
Lebanese Premier League managers

Moussa Hojeij


{{Info/Eleição estadual brasileira
|Nome_da_eleição=Eleições estaduais em Rondônia em 2022
|ongoing=no
|Ano_da_Próxima_Eleição=2026
|local=Rondônia
|local_preposição=de
|local_brasão=
|Eleição_Anterior=Eleições estaduais em Rondônia em 2018
|Ano_da_Eleição_Anterior=2018
|Próxima_eleição=Eleições estaduais em Rondônia em 2026
|Data_da_Eleição=2 de outubro de 2022(primeiro turno)  30 de outubro de 2022(segundo turno)
|image1 =
|Candidato1 = Marcos Rocha
|Partido1_cor =
|Partido1 = União Brasil
|Partido1_sigla = UNIÃO
|Estado_de_origem1 = Rio de Janeiro, RJ
|candidato_vice1 = Sérgio Gonçalves
|votos1 =458.370
|porcentagem1 =52,47%
|image2 =
|Candidato2 = Marcos Rogério
|Partido2_cor =
|Partido2 = Partido Liberal (2006)
|Partido2_sigla = PL
|Estado_de_origem2 = Ji-Paraná, RO
|candidato_vice2 = Flávia Lenzi |votos2 =415.278
|porcentagem2 =47,53%
| mapa_imagem =Rondonia 2022.svg
| mapa_tamanho =300px
| mapa_legenda =Candidato mais votado por município no 2º turno (52):

|governador_titular = Marcos Rocha
|partido_titular = UNIÃO
|governador_eleito =Marcos Rocha
|partido_eleito =UNIÃO
}}

As eleições estaduais em Rondônia em 2022 foram realizadas em 2 de outubro (primeiro turno) e 30 de outubro (segundo turno, caso necessário). Os eleitores aptos a votar elegeram um governador, vice-governador, um senador, 8 deputados federais e 24 estaduais. O atual governador em exercício é Marcos Rocha, do União Brasil (UNIÃO), governador eleito em 2018. Pela Constituição, o governador será eleito para um mandato de quatro anos a se iniciar em 1.º de janeiro de 2023, e com a aprovação da Emenda Constitucional nº 111, terá seu término em 6 de janeiro de 2027. Para a eleição ao Senado Federal, está em disputa a vaga ocupada por Acir Gurgacz, do PDT, eleito em 2014.

 Candidatos ao governo de Rondônia

 Renúncia Ivo Cassol (PP) - Candidato a governador. Ivo desistiu em 1º de setembro, um dia antes do fim do julgamento no Supremo Tribunal Federal (STF) que poderia invalidar sua candidatura ao governo de Rondônia.

 Indeferido Comendador Val Queiroz''' (Agir) - Teve a candidatura ao governo de Rondônia indeferida pelo TRE-RO.

Candidatos ao Senado Federal

Assembleia Legislativa
Resultado da última eleição estadual e a situação atual da bancada na Assembleia Legislativa de Rondônia:

Debate

Para governador

Primeiro Turno

Segundo turno

Pesquisas

Para governador

Primeiro turno

Segundo turno

Para senador

Resultados

Governador

Senador
O candidato Acir Gurgacz (PDT) não teve seus votos calculados devido a problemas em sua candidatura junto ao TSE.

Deputados federais eleitos
São relacionados os candidatos eleitos com informações complementares da Câmara dos Deputados.

Deputados estaduais eleitos
São relacionados os candidatos eleitos com informações complementares da Assembleia Legislativa de Rondônia.

Ver também
 Eleições gerais no Brasil em 2022

Rondônia
2022
2022 em Rondônia

Eleições estaduais em Rondônia em 2022


was a town in Kinosaki District, Hyōgo Prefecture, Japan.

Merger
On April 1, 2005, Kinosaki, along with the towns of Hidaka and Takeno (all from Kinosaki District), and the towns of Izushi and Tantō (both from Izushi District), were merged into the expanded city of Toyooka and they no longer exist as independent municipalities.

, the Kinosaki district of Toyooka had an estimated population of 3,778.

Tourism

Kinosaki is a resort area, with onsen (Japanese hot springs). The Onsen town has a history of 1,300 years. In 1913, the writer Shiga Naoya came to Kinosaki and stayed there for three weeks. Kinosaki provided the inspiration for his short story, "Kinosaki ni te" or "In Kinosaki".

Onsen Resort
There are seven public onsen bath houses in Kinosaki Onsen:

 Kouno-yu
 Mandara-yu
 Goshono-yu
 Ichino-yu
 Yanagi-yu
 Jizou-yu
 Satono-yu

Tourists staying in many of the ryokans (Japanese traditional inns) in Kinosaki can receive a free pass to all seven. It is common for tourists staying in Kinosaki Onsen to walk around in yukata, this saves them having to change into their own clothes every time they use an onsen. A ropeway at the far end of the street transports visitors to the top of Mt. Taishi, which has views of the town and coastline, as well as a temple appropriately named Onsenji.

Museums

In addition to the onsens, tourists can visit the  where they can participate in a straw craft-making workshop, the  to learn about the writers of Kinosaki Onsen, as well as many shops and cafes. Some of the area's specialties in these shops and restaurants include snow crab, Tajima beef, and onsen-boiled eggs.

Transportation

Railway
The Sanin Main Line provides a JR rail connection to Kyoto, and direct trains to Osaka are available via Fukuchiyama. Direct Express trains take about 2.5 hours from Osaka to Toyooka. A JR Pass (more specifically, a Kansai WIDE Area Pass) can be purchased to travel from Osaka or Kyoto to Kinosaki.

 JR West - San'in Main Line
 Ebara - Kokufu - Toyooka - Gembudō - Kinosaki-Onsen - Takeno
  Kyoto Tango Railway - Miyazu Line
 Toyooka - Kōnotori-no-sato

Highways
 Japan National Route 178
 Japan National Route 312
 Japan National Route 426
 Japan National Route 482
 Japan National Route 483

Airway
The Tajima Airport serves Toyooka and runs two direct flights a day to Osaka Itami Airport.

References

External links

Kinosaki Onsen Ropeway

Dissolved municipalities of Hyōgo Prefecture
Spa towns in Japan
Hot springs of Hyōgo Prefecture
Toyooka, Hyōgo

Kinosaki, Hyōgo


Julia Zhenglei Liuson (潘正磊, née en 1970 à Shanghai en Chine) est présidente de la division développeur chez Microsoft et Github.

Liuson supervise le développement commercial et logiciel pour Visual Studio et le NET Framework (NetFx), y compris Visual Studio Code, tous les langages de programmation, interfaces utilisateur, outils de développement/test d'équipe et outils d'adoption de plateforme. Dans une entrevue avec eWEEK, Liuson a déclaré que Microsoft s'efforçait d'aider tous les développeurs et les développeuses, de toutes les plateformes et de tous les langages, à réussir avec des outils qui permettent des scénarios innovants.

Biographie
Julia Zhenglei Liuson est né à Shanghai, en Chine, en 1970.

En 1991, Liuson obtient un baccalauréat en génie électrique et informatique de l'Université de Washington. Elle a rejoint Microsoft immédiatement après l'obtention de son diplôme. Elle y a débuté comme développeur dans l'équipe Access, puis dans Visual InterDev, le précurseur de Visual Studio.

Liuson a occupé divers postes techniques et de gestion chez Microsoft. Elle a occupé les postes de responsable du développement et de responsable de l'unité de produit partenaire pour Visual Basic. Elle a ensuite été nommée directrice générale des applications d'affaires de Visual Studio, où elle était chargée de faciliter la programmation par des développeurs et des développeuses des applications d'affaires sur les plateformes de serveurs et de services Microsoft.

Liuson a occupé le poste de directrice générale de l'unité d'affaires Serveurs et outils du bureau de Microsoft de Shanghai en Chine pendant deux ans, tout en dirigeant des équipes d'ingénieurs et d'ingénieures des deux côtés de l'océan Pacifique.

Liuson a présenté des discours lors d'événements commerciaux et technologiques clés, notamment Connect() 2015, China Business Challenge 2014, Technet 2013 de Chine.

Liuson vit à Kirkland, une banlieue de Seattle près du campus de Microsoft à Redmond. Elle et son mari ont un fils.

Articles connexes
 Microsoft
 Visual Studio
 Code Visual Studio

Références

Liens externes

 Visual Studio
 Code Visual Studio

Personnalité de Microsoft
Femme d'affaires américaine
Naissance en 1970
Naissance à Shanghai
Étudiant de l'université de Washington

Julia Liuson


Dansk Mountainbike Klub er en københavnsk klub for mountainbikekørere stiftet i 1989 af Morten Blyme og Kim G. Svendsen. Klubben er medlem af Danmarks Cykle Union.

Klubben havde i mange år en tradition med afholdelsen af løbet "Amager Classic", som afholdtes på Amager Fælled. Her har mange af Danmarks store MTB-stjerner deltaget, herunder Henrik Djernis, Lennie Kristensen og Michael Rasmussen.

I 1999 fejrede klubben sit 10-års jubilæum ved at afholde Fundays 99 i Lynge grusgrav. Dette var en flerdages begivenhed, hvor der var konkurrencer i Cross Country, Dual Slalom og Trial. Klubben udgav i mange år klubbladet Bonecracker.

Eksterne henvisninger
 Officielt websted

Cykelklubber i Danmark
Etableret i 1989
Sportsklubber i København

Dansk Mountainbike Klub


Adinandra, biljni rod iz porodice Pentaphylacaceae. Postoji devedesetak vrsta koje rastu po južnoj i jugoistočnoj Aziji. Jedna vrsta na pošisu je ugroženih, to je Adinandra griffithii iz indijskih država Assam, Meghalaya i Nagaland.

Vrste

 Adinandra acuminata Korth.
 Adinandra acuta Korth.
 Adinandra angulata Ridl.
 Adinandra angustifolia (S.H.Chun ex H.G.Ye) B.M.Barthol. & T.L.Ming
 Adinandra anisobasis Kobuski
 Adinandra annamensis Gagnep. ex Kobuski
 Adinandra apoensis Elmer
 Adinandra argentifolia Sugau
 Adinandra auriformis L.K.Ling & S.X.Liang
 Adinandra bicuspidata Kobuski
 Adinandra bockiana E.Pritz. ex Diels
 Adinandra borneensis Kobuski
 Adinandra brassii Kobuski
 Adinandra brefeldii Koord.
 Adinandra calciphila Sugau
 Adinandra caudata Gagnep. ex Kobuski
 Adinandra celebica Koord.
 Adinandra clemensiae Kobuski
 Adinandra coarctata Craib
 Adinandra collettiana T.K.Paul
 Adinandra collina Kobuski
 Adinandra colombonensis Kobuski
 Adinandra cordifolia Ridl.
 Adinandra corneriana Kobuski
 Adinandra crassifolia Sugau
 Adinandra dasyantha Korth.
 Adinandra donnaiensis Gagnep. ex Kobuski
 Adinandra dubia Kobuski
 Adinandra dumosa Jack
 Adinandra elegans F.C.How & W.C.Ko ex Hung T.Chang
 Adinandra elliptica C.B.Rob.
 Adinandra endertii Kobuski
 Adinandra epunctata Merr. & Chun
 Adinandra excelsa Korth.
 Adinandra eymae Kobuski
 Adinandra filipes Merr. ex Kobuski
 Adinandra forbesii Baker f.
 Adinandra formosana Hayata
 Adinandra gallatlyi R.N.Paul
 Adinandra glischroloma Hand.-Mazz.
 Adinandra grandifolia Hien & Yakovlev
 Adinandra grandis L.K.Ling
 Adinandra griffithii Dyer
 Adinandra hainanensis Hayata
 Adinandra hirta Gagnep.
 Adinandra hongiaoensis Son & L.V.Dung
 Adinandra howii Merr. & Chun
 Adinandra impressa Kobuski
 Adinandra inaequalis Sugau
 Adinandra integerrima T.Anderson ex Dyer
 Adinandra javanica Choisy
 Adinandra kamalae M.K.Pathak, Bhaumik & G.Krishna
 Adinandra kjellbergii Kobuski
 Adinandra kostermansii Sugau
 Adinandra lancipetala L.K.Ling
 Adinandra laotica Gagnep.
 Adinandra laronensis Kobuski
 Adinandra lasiopetala (Wright) Choisy
 Adinandra lasiostyla Hayata
 Adinandra latifolia L.K.Ling
 Adinandra lenticellata Sugau
 Adinandra leytensis Merr.
 Adinandra lienii Hien & Yakovlev
 Adinandra loerzingiana Kobuski
 Adinandra loheri Merr.
 Adinandra longipedicellata Sugau
 Adinandra luzonica Merr.
 Adinandra macgregorii Merr.
 Adinandra macquilingensis Merr.
 Adinandra maculosa T.Anderson ex Dyer
 Adinandra magniflora Kobuski
 Adinandra masambensis Kobuski
 Adinandra megaphylla Hu
 Adinandra mendamitensis Sugau
 Adinandra meratusensis Sugau
 Adinandra microcarpa Gagnep.
 Adinandra millettii (Hook. & Arn.) Benth. & Hook.f. ex Hance
 Adinandra myrioneura Kobuski
 Adinandra nigroglandulosa L.K.Ling
 Adinandra nigropunctata Merr.
 Adinandra nitida Merr. ex H.L.Li
 Adinandra nunkokensis Kobuski
 Adinandra oblonga Craib
 Adinandra obtusata Korth.
 Adinandra pangiensis Sugau
 Adinandra parvifolia Ridl.
 Adinandra pingbianensis L.K.Ling
 Adinandra plagiobasis Airy Shaw
 Adinandra poilanei Gagnep.
 Adinandra polyneura Kobuski
 Adinandra quinquepartita Kobuski
 Adinandra rantepaoensis Kobuski
 Adinandra retusa D.Fang & D.H.Qin
 Adinandra rubiginosa Kobuski
 Adinandra ryukyuensis Masam.
 Adinandra sadaui Sugau
 Adinandra sarosanthera Miq.
 Adinandra steenisii Kobuski
 Adinandra subauriculata Kobuski
 Adinandra subsessilis Airy Shaw
 Adinandra subunguiculata Kobuski
 Adinandra sylvestris Jacq.
 Adinandra tomentosa Sugau
 Adinandra verrucosa Stapf
 Adinandra villosa Choisy
 Adinandra yaeyamensis Ohwi

Izvori

Pentaphylacaceae

Adinandra


Star Wars Battlefront  er et action shooterspil udviklet af EA Dice, med hjælp fra Criterion Games, og udgivet af Electronic Arts (EA). Spillet baseret på Star Wars-filmserien, er det tredje spil i Star Wars:Battlefront serien. Spillet ses som en reboot af Battlefrontserien i stedet for en efterfølger. Spillet blev udgivet i november 2015, spillet fik blandede anmeldelser fra kritikere. Selv om de blandede anmeldelser er stadig set som en succes, og har solgt over 12 millioner eksemplarer.

Kilder

https://www.ea.com/da-dk/games/star-wars/star-wars-battlefront

https://gaz.wiki/wiki/da/Star_Wars_Battlefront_(2015_video_game)

https://www.cinemablend.com/games/Star-Wars-Battlefront-Review-Reboot-Isn-t-Everyone-100547.html
Computerspil fra 2015
Electronic Arts-spil
First-person shooter
LucasArts-spil
PlayStation 4-spil
Windows-spil

Star Wars Battlefront (2015)


Vabs Sogn (på tysk Kirchspiel Waabs) er et sogn i Svans i det østlige Sydslesvig, tidligere i Risby Herred (≈Svans Adelige Distrikt), nu kommune Vabs i Rendsborg-Egernførde Kreds i delstaten Slesvig-Holsten.

I Vabs Sogn findes flg. stednavne:
 Askbjerg (Ascheberg)
 Bognæs eller Bøgenæs (Booknis)
 Bredland
 Egeskov
 Flintholm
 Humlegård
 Høgholt el. Høgeholt (Hökholz)
 Hylsenhain (Hülsenhain)
 Karlsminde
 Klinkkbjerg
 Kohøved (Ludwigsburg)
 Kummerdige
 Langskov el. Langholt (Langholz)
 Lerbjerg (Lehmberg)
 Lille Vabs (Vabenæs, Kleinwaabs)
 Nyslag
 Rødesande (Rothensande)
 Sophienhof
 Store Vabs (Vabenæs, Großwaabs)
 Strandbæk

 Litteratur
 Jens Peter Trap: Statistisk-topographisk beskrivelse af hertugdømmet Slesvig, Kjøbenhavn 1864, sider 644/645
 Gerret Liebing Schlaber: Administrative tilhørsforhold mellem Ejderen og Kongeåen indtil 2007'', Flensborg 2007, s. 277

Eksterne henvisninger
 Vabs Menighed / Kirchengemeinde Waabs

Noter

Sogne i Sydslesvig
Svans adelige godsdistrikt
Svans

Vabs Sogn