Sarımsak (Allium sativum) ya da sarmısak, Amaryllidaceae familyasına dahil olan Allium cinsinden, soğanlı bir bitki türüdür. Yakın akrabaları arasında soğan, arpacık soğanı, pırasa, Frenk soğanı ve Çin soğanı bulunur. Orta Asya'ya ve İran'ın kuzeydoğusuna özgüdür ancak birkaç bin yıllık insan tüketimi ve kullanımı geçmişi sebebiyle dünya çapında yaygın bir baharattır. Sarımsak, Antik Mısırlılar tarafından da bilinmekteydi ve hem gıda aroması hem de geleneksel ilaç olarak kullanılmıştı. Günümüzde Çin, tek başına dünyadaki sarımsak ihtiyacının yaklaşık % 80'ini karşılamaktadır.

Etimoloji ve yazım
Türkçede yer alan sarımsak kelimesinin nihai kökeni tartışmalıdır. Bir Türk dilinde yazılı olarak bahsi geçtiği ilk kaynak Kâşgarlı Mahmud'un 11. yüzyıla tarihlenen Dîvânu Lugâti't-Türk eseridir ve "sarmusak" olarak kaydedilmiştir. TDK sarımsak, Dil Derneği, Misalli Büyük Türkçe Sözlük, Nişanyan Sözlük ve Püsküllüoğlu'nun eserleri gibi diğer sözlükler sarmısak yazımını benimsemiştir.

Türkî dillerin büyük bir kısmında bitki için benzer sözcüklerin kullanılması Ana Türkçe *sarïmsak kökünden evrildiği varsayımına neden olmaktadır. Eğer bu teori doğruysa sözcüğün kökeni Ana Türkçe sarı veya beyaz anlamına gelmiş *sāryg köküne dayanır ve nihai olarak beyaz veya beyazlaşmak anlamına gelen *siar(ï)- köküne bağlanabilir. Modern Moğol dillerinde de benzer sözcüklerin varlığı Proto Moğolcaya da Türk dillerinden alıntılanmış olduğuna işaret eder. Buna ek olarak Macarcaya ya Alan ya da Türk dillerinden alıntılanmış olduğu düşünülen sárma kelimesinin sarımsak ile akraba tükürük otu (Ornithogalum) için kullanılması eski zamanlarda Türk dillerinde de kelimenin bu bitki için kullanılmış olabileceğini göstermektedir.

Leh dilbilimci Marek Stachowski sarı sözcüğünü /g/ ile kullanan hiçbir modern Türk dilinde (örneğin Özbekçe sariġ) sarımsak kelimesi için g kullanılmamasını neden göstererek bu teorinin ses evrimine aykırı olduğunu ve sözcüğün Arapça "keskin" anlamına gelen صَارِم (ṣārim) kelimesinden alıntı olmasının daha büyük bir olasılık olduğunu öne sürer. Ayrıca Çuvaşça ile Altayca, Hakasça, Tuvaca ve Yakutça gibi Sibirya Türk dillerinde bitkiyi kasteden bu kök ile ilişkili bir kelimenin yer almamasından ötürü kelimenin Ana Türkçe olamayacağı ve Türk dillerine bu diller ayrıştıktan sonra Orta Asya'da girmiş İranî bir alıntı olabileceği teorisine neden olmaktadır. Farsça bitkiye atıfta bulunan سیرمو (sirmu) ve سیر (sir) kelimeleri ile Hotancada kimliği belirlenmemiş soğanlı bir bitkiye atıfta bulunan sarme ve sarmā kelimeleri Türkî kelimeler ile bağlantılı olabilir.

Ananiasz Zajączkowski ve Gerard Clauson sarımsak kelimesinin sarmak fiili ile etimolojik bir bağlantısı olduğu öne sürmüş olmakla birlikte daha sonraki yayımlar bu ilişkinin doğru olmadığına değinmektedir.

Tanım
Allium sativum, bir soğandan büyüyen çok yıllık çiçekli bir bitkidir. 1 m'ye kadar büyüyen uzun, dik, çiçekli bir gövdesi vardır. Yaprak ayası düz, doğrusal ve sağlamdır ve yaklaşık 1,25–2,5 cm genişliğindedir, sivri bir uçla biter. Bitki, Kuzey yarımkürede Temmuz ve Eylül ayları arasında pembeden mora kadar değişen tonlarda çiçekler üretebilir. Soğanı kokuludur ve sarımsak dişlerini çevreleyen bir iç kılıf ve onu çevreleyen ince bir kılıf ve onu çevreleyen bir dış yaprak katmanını içerir. Soğan genellikle, şekil olarak merkeze en yakın olanlar hariç asimetrik 10 ila 20 diş içerir. Sarımsak doğru zamanda ve derinlikte ekilirse, Alaska kadar kuzeyde dahi yetiştirilebilir. Hermafrodit çiçekler üretir. Arılar, kelebekler, güveler ve diğer böcekler aracılığıyla tozlaşır.

Köken ve ana türler
Sıradan sarımsağın yabani atasının tanımlanması, birçok kültivarının verimsizliğinden dolayı zordur, bu verimsizlik yabani akrabalarla çapraz test yapma kabiliyetini sınırlar. Genetik ve morfolojik olarak sarımsak en çok, Orta ve Güneybatı Asya'da yetişen yabani Allium longicuspis türüne benzemektedir. Ancak Allium longicuspis de çoğunlukla verimsiz olduğu için Allium sativum'un atası olduğu şüphelidir. Önerilen diğer adaylar arasında hepsi Orta Doğu'ya özgü olan Allium tuncelianum, Allium macrochaetum ve Allium truncatum türleri yer almaktadır.

Allium sativum, doğallaştırıldığı bölgelerde yabani olarak yetişir. Britanya'da "yabani sarımsak", "karga sarımsağı" ve "tarla sarımsağı" olarak adlandırılan bitkiler sırasıyla Allium ursinum, Allium vineale ve Allium oleraceum türlerinin üyeleridir. Kuzey Amerika'da Allium vineale ("yabani sarımsak" veya "karga sarımsağı" olarak bilinir) ve Allium canadense ("çayır sarımsağı", "yabani sarımsak" veya "yabani soğan" olarak bilinir) tarlalardaki yaygın yabani otlardır. Fil sarımsağı (Allium ampeloprasum) olarak adlandırılan bitki aslında yabani bir pırasadır, gerçek bir sarımsak değildir. Tek diş sarımsak (inci veya yalnız sarımsak olarak da adlandırılır), Çin'in Yunnan eyaletinde doğmuştur.

Avrupa sarımsağı

Bazı sarımsakların Avrupa'da koruma statüsü vardır, bunlar:

Alt türler ve varyeteler
A. sativum'un iki alt türü, on ana varyete grubu ve yüzlerce kültivarı veya varyetesi vardır.

 A. sativum var. ophioscorodon (Link) Döll, Ophioscorodon veya sert boyunlu sarımsak, porselen sarımsak, rocambole sarımsak, mor çizgili sarımsak. Bazen ayrı bir tür (Allium ophioscorodon G.Don) olarak kabul edilir.
 A. sativum var. sativum, yumuşak boyunlu sarımsak, enginar sarımsak, gümüş rengi sarımsak ve kreol sarımsak.

Orta Asya menşeli en az 120 kültivar vardır ve bu da Orta Asya'yı sarımsak biyolojik çeşitliliğinin ana merkezi yapar.

Yetiştirme

Sarımsak yetiştirmesi kolay bir bitkidir ve ılıman iklimlerde yıl boyunca yetiştirilebilir. Sarımsağın eşeyli olarak çoğaltılması mümkün olsa da, yetiştirilen sarımsağın neredeyse tamamı, toprağa tek tek diş şeklinde ekilerek eşeysiz olarak çoğaltılır. Daha soğuk iklimlerde, dişlerin en iyi ekim zamanı toprak donmadan altı hafta öncesidir. Amaç, sarımsak soğanlarının sadece kök üretmesini sağlamak ve zeminin üzerinde filiz bırakmamaktır. Hasat ilkbaharın sonlarında veya yazın başındadır.

Sarımsak bitkileri, soğanların olgunlaşması için yeterli alan bırakılarak birbirine yakın şekilde yetiştirilebilir ve yeterli derinliğe sahip kaplarda kolayca gelişir. Sarımsak, gevşek, kuru, iyi drene edilmiş topraklarda, güneşli yerlerde iyi sonuç verir ve USDA iklim bölgeleri 4-9 boyunca dayanıklıdır. Dikim için sarımsak seçerken, dişleri ayırabilmek amacıyla büyük soğanlar seçmek önemlidir. Dikim yatağına uygun aralıklarla ekilen büyük dişler de soğan boyutunu artıracaktır. Sarımsak bitkileri organik madde içeriği yüksek bir toprakta büyümeyi tercih ederler ancak çok çeşitli toprak koşullarında ve pH seviyelerinde de büyüyebilirler.

Farklı sarımsak çeşitleri veya alt türleri vardır ancak en önemlileri sert boyunlu sarımsak ve yumuşak boyunlu sarımsaktır. Sarımsağın yetiştiği enlem, sarımsak gün ışığına duyarlı olabileceğinden, tür seçimini etkiler. Sert boyunlu sarımsak genellikle daha soğuk iklimlerde yetiştirilir ve nispeten büyük dişler üretirken, yumuşak boyunlu sarımsak genellikle ekvatora daha yakın yerlerde büyür ve küçük, sıkıca paketlenmiş dişler üretir.

Sarımsağın tüm enerjisini, soğanının büyümesine odaklamak için yeşil kısmı çıkarılır. Bu kısım çiğ veya pişmiş olarak yenebilir.

Hastalıklar
Sarımsak bitkileri genellikle dayanıklıdır ve birçok zararlıdan veya hastalıktan etkilenmezler. Sarımsak bitkilerinin tavşanları ve köstebekleri uzaklaştırdığı söylenir. Kaliforniya Gıda ve Tarım Bakanlığı (CDFA), yuvarlak solucanların ve Stromatinia cepivora'nın neden olduğu beyaz çürük hastalığından kurtulmayı sağlamak için bir sertifika programı yürütmektedir. Bu iki patojen hem bir ürünü yok edebilir hem de bir kez ortaya çıktığında toprakta sonsuza kadar kalabilir. Sarımsak ayrıca, kökleri yok eden ve onları pembe veya kırmızıya çeviren, tipik olarak ölümcül olmayan bir hastalık olan pembe kökten veya pırasa pasından da muzdarip olabilir. Pırasa güvesinin larvaları, yaprakları veya soğanları kazarak sarımsağa saldırır.

Üretim
2018'de dünya sarımsak üretimi 28,5 milyon tondu ve Çin tek başına toplamın % 78'ini oluşturuyordu.

Özellikler

Taze veya ezilmiş sarımsak, kükürt içeren bileşikler olan allisin, ajoen, dialil polisülfidler, vinildithiinler, S-allylcysteine ve enzimler, saponinler, flavonoidler ve Maillard reaksiyonu ürünleri içeren bileşikler verir.

Sarımsağın keskin tadından sorumlu olan fitokimyasallar, bitkinin hücreleri zarar gördüğünde üretilir. Bir hücre parçalanarak, çiğnenerek veya ezilerek zarar gördüğünde, hücre boşluklarında depolanan enzimler, hücre sıvılarında depolanan birkaç kükürt içeren bileşiğin parçalanmasını tetikler. Ortaya çıkan bileşikler, sarımsağın keskin veya acı tadından ve güçlü kokusundan sorumludurlar. Bazı bileşikler kararsızdır ve zamanla reaksiyona girmeye devam eder. Soğan ailesinin üyeleri arasında sarımsak, en yüksek konsantrasyonlarda ilk reaksiyon ürünlerine sahiptir ve sarımsağı soğan, arpacık veya pırasadan çok daha güçlü hale getirir. Birçok insan sarımsak tadından hoşlansa da, bu bileşiklerin kuşlar, böcekler ve solucanlar gibi hayvanları bitkiyi yemekten caydıran bir savunma mekanizması olarak geliştiğine inanılıyor. Bu nedenle, tarih boyunca insanlar sivrisinek ve sümüklü böcek gibi zararlıları uzak tutmak için sarımsak kullanmıştır.

Çok sayıda kükürt bileşiği sarımsak kokusuna ve tadına katkıda bulunur. Allisin, çiğ sarımsağın acı hissinden en çok sorumlu bileşiktir. Bu kimyasal, gıdalardaki yanma hissinden sorumlu olan termo-geçici reseptör potansiyel kanallarını açar. Sarımsak pişirme işlemi allisini uzaklaştırır, böylece bileşiğin sebep olduğu baharatlı tadı yumuşatır. Allisin, ayrışma ürünleri diallil disülfid ve dialil trisülfid ile birlikte, vinildithiins ve ajoene gibi diğer allisin türevi bileşiklerle birlikte sarımsağın karakteristik kokusuna başlıca katkıda bulunur. Güçlü kokusu nedeniyle sarımsak bazen "kokuşmuş gül" olarak adlandırılır. Bol miktarda yenildiğinde, sarımsak ertesi gün ter ve nefeste güçlü bir şekilde belirgin olur. Bunun nedeni, sarımsağın güçlü kokulu kükürt bileşiklerinin, allil metil sülfür oluşturarak metabolize edilmesidir. Alil metil sülfür (AMS) sindirilemez ve kana geçer. Akciğere ve atıldığı yer olan cilde taşınır. Sindirim birkaç saat sürdüğü ve AMS salınımı birkaç saat daha sürdüğü için, sarımsak yemenin etkisi uzun süre devam edebilir.

İyi bilinen "sarımsak nefesi" fenomeni, iddia edildiği gibi taze maydanoz yiyerek hafifletilebilinir. Bu nedenle maydanoz, pistou, persillade ve sarımsaklı ekmekte kullanılan sarımsaklı tereyağı gibi birçok sarımsak tarifine dahil edilmiştir.

Kan dolaşımındaki AMS nedeniyle, sarımsağın bir sivrisinek kovucu olarak davrandığına inanılıyor ancak klinik olarak bildirilen hiçbir veri sarımsağın bu şekilde etkili olduğunu göstermemiştir.

Sarımsaktaki bol miktarda kükürt bileşikleri, turşu yapma ve pişirme sırasında sarımsağı yeşile veya maviye çevirmekten de sorumludur. Bu koşullar altında (yani asitlik, ısı gibi) kükürt içeren bir bileşik olan alliin, piroller ve karbon-nitrojen halkaları kümeleri oluşturmak için ortak amino asitlerle reaksiyona girer. Bu halkalar, polipirol moleküllerinde birbirine bağlanabilir. Halka yapıları, ışığın belirli dalga boylarını emer ve böylece renkli görünür. İki pirol molekülü kırmızı görünür, üç pirol molekülü mavi görünür ve dört pirol molekülü yeşil görünür (klorofil -bir tetrapirol- gibi). Klorofil gibi, pirol pigmentlerinin yenmesi güvenlidir.

Kesildikten sonra, amino asitlerin sülfür bileşikleri ile reaksiyona girmesinden kaynaklanan, soğandaki renk değişikliğine benzer şekilde sarımsak da yeşile dönebilir.

Tarih

Mutfakta kullanım
Çok sayıda çivi yazısı kaydı, sarımsağın Mezopotamya'da en az 4000 yıldır yetiştirildiğini göstermektedir. Çin ve Mısır'da da sarımsak kullanımı binlerce yıl öncesine dayanmaktadır. Tutankhamun'un mezarında (MÖ 1325) iyi korunmuş durumda bir sarımsak bulunmuştur. Antik Yunan ve Romalı; askerler, denizciler ve köylüler (Virgil, Eklogues ii. 11) ve Pliny'e göre (Naturalis Historia xix. 32) Afrika köylüleri tarafından sarımsak tüketilmiştir. Sarımsak, Hekate için bir akşam yemeği olarak, eski Yunanlar tarafından kavşaklarda taş yığınlarının üzerine yerleştirilmiştir (Theophrastus, Characters, The Superstitious Man).

Sarımsak geleneksel İngiliz mutfağında nadir kullanılırdı (1548'den önce İngiltere'de yetiştirildiği söylenmektedir) ancak Akdeniz Avrupa'sında yaygın bir bileşen olmuştur. Assize of Weights and Measures'in bir çevirisi -genellikle 13. yüzyıla tarihlenen bir İngiliz tüzüğüdür- standartlaştırılmış sarımsak üretimi, satışı ve vergilendirme birimleriyle ilgili bir pasaj içerir ancak metnin Latince versiyonu, sarımsak yerine ringa balığı anlamına da gelebilir.

Tıbbi kullanım
Pliny, Naturalis Historia adlı kitabında sarımsağın faydalı olduğu düşünülen durumların bir listesini verir (N.H. xx.23). İkinci yüzyılda Galen, sarımsağı "köylülerin tiryakı" (her şeyi iyileştiren) olarak övmüştür (bkz. F. Adams Paulus Aegineta, s. 99). İbn-i Sina, El-Kanun fi't-Tıb'da (1025), artrit, yılan ve böcek ısırıkları, parazitler, kronik öksürük ve bulaşıcı hastalıklar gibi çok çeşitli rahatsızlıkların tedavisinde sarımsağı antibiyotik etkisi sebebiyle önermektedir. 12. yüzyılın yazarı Alexander Neckam (Wright's, s. 473, 1863), sarımsağın, tarla işçiliğinde güneşin ısısını hafifletmek amacıyla palyatif olarak kullanımını tartışmıştır. 17. yüzyılda, Thomas Sydenham sarımsağı, çiçek hastalığında bir uygulama olarak önermiştir ve William Cullen'ın 1789 tarihli Materia Medica'sı, sarımsağın ödemleri tek başına tedavi edebileceğini bulmuştur.

Galeri

Kaynakça

Bibliyografya

Dış bağlantılar

Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Allium
Yenilebilir kökler
Baharat bitkileri
Şifalı bitkiler
Kötülükten koruduğuna inanılan nesneler
1753'te tanımlanan bitkiler

Sarımsak


كريستوف سانشيز ( في مونبيلييه)  لاعب كرة قدم فرنسي معتزل كان يجيد اللعب في مركز المهاجم .

لعب سانتشيز في أندية مونبيلييه (1992-1998) بولونيا (1998-2000) بوردو (2000-2003) سانت إتيان بالإعارة (2000-2001) فينيزيا (2003) سيت (2003-2004) .

ساهم سانتشيز في تتويج نادي بوردو ببطولة كأس الدوري الفرنسي موسم 2001/2002 .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون مغتربون
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من مونبلييه
فرنسيون من أصل إسباني
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو بوردو
لاعبو بولونيا
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو سانت إتيان
لاعبو سيت
لاعبو فينيزيا
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو مونبلييه
مواليد 1972
مواليد في مونبلييه
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثالثة
لاعبو كرة قدم من مونبلييه

كريستوف سانتشيز


Mary Lou Finlay (born 1947) is a Canadian radio and television journalist, best known for hosting various programs on CBC Radio and CBC Television.

Finlay graduated from the University of Ottawa in 1967 with a BA in English and French literature. For three years she did writing and researching for the Canadian War Museum before her leap to journalism when she began hosting a CBC Ottawa television magazine.

In 1975, Finlay moved to Toronto to co-host CBC Television's Take 30. She hosted her own program, Finlay and Company, in 1976 and 1977 and developed a loyal following. In 1978 she moved to CTV to co-host and produce the award-winning Live It Up!.

In 1981 she became co-host with Barbara Frum of CBC Television's nightly current affairs program, The Journal. After the program's first year, Frum remained as sole host and Finlay became a documentary reporter, remaining with the program until 1988. In that year she became host of CBC Radio's current affairs program Sunday Morning, where she remained until the spring of 1994. From 1994 to 1997, she hosted Now The Details, CBC Radio's weekly media watchdog program.

Finlay became co-host with Barbara Budd of As It Happens on September 1, 1997, having to cover the death of Diana, Princess of Wales on her first day. She retired following her last appearance on November 30, 2005, which was a tribute show for Finlay celebrating her years with the CBC.

In 2008, she released The As It Happens Files: Radio That May Contain Nuts (Knopf Canada), a book of reminiscences of her time on the show.

She was a pilot, and flew small planes, as she revealed in an on-air interview with test pilot Chuck Yeager on As It Happens.

Finlay is now a fellow with the Centre for the Study of Democracy at Queen's University in Kingston, Ontario.

Awards
Martin Goodman Nieman Fellowship at Harvard University.
LL.D (hon), Dalhousie University.
Meritas Tabaret award, University of Ottawa.

References

External links
 Audio interview re: The As It Happens Files (December 2008)

1947 births
Living people
Harvard University people
Canadian television news anchors
Canadian radio news anchors
Canadian television reporters and correspondents
University of Ottawa alumni
Canadian talk radio hosts
CBC Radio hosts
Canadian women radio journalists
Canadian women television journalists
Canadian women radio hosts

Mary Lou Finlay


Fener (; Greek: Φανάρι, Phanári; in English also: Phanar) is a quarter midway up the Golden Horn in the district of Fatih in Istanbul, Turkey. The Turkish name is derived from the Greek word "phanarion" (Medieval Greek: Φανάριον), meaning lantern, streetlight or lamppost; the neighborhood was so called because of a column topped with a lantern which stood here in the Byzantine period and was used as a street light or lighthouse.

Fener was a traditionally Greek neighbourhood during the Ottoman era and its streets still contain many old stone houses and churches dating from Byzantine and Ottoman times. The grand mansions between the main road and the shore of the Golden Horn were often used to store wood imported from the Black Sea (Pontos) area; one now houses Istanbul's Women's Library. Their picturesque façades were damaged as a result of street-widening work from the 1930s onwards.

Fener is sandwiched between Cibali and Balat on the southern shore of the Golden Horn. The steep hills behind it run up to the Fatih neighbourhood.

Fener is served by the T5 tram line which links it with Cibali and the small bus terminal (for buses to Anatolia) at Alibeyköy. The Golden Horn ferry also stops at Fener, linking it to Üsküdar, Karaköy, Kasımpaşa, Balat, Ayvansaray, Hasköy, Sütlıce and Eyüp.

History
After the Fall of Constantinople in 1453, Fener became home to many of the Greeks living in the city. The Patriarchate of Constantinople also moved here and remains here today. As a result, the term "Phanar" is sometimes used as a shorthand reference to the Ecumenical Patriarchate, just as "Vatican" is used for the Holy See of the Roman Catholic Church.

During the Ottoman period, the Greek inhabitants of Fener were called Phanariotes and often served the Sultan in important roles. Wealthy Phanariotes often served as dragomans (translators) or became the governors of provinces in the Balkans and Greece. Several served as hospodars of Wallachia and Moldavia between 1711 and 1821.

Attractions
Fener's most notable attraction is the walled compound that encloses the Patriarchal church of St. George, home to the patriarch who is still head of the Ecumenical Patriarchate of Constantinople, one of fifteen to seventeen independent jurisdictions of the Eastern Orthodox Church. The current holder of the office is Patriarch Batholomew I. The patriarchate moved here in 1602 but a fire in 1720 destroyed the original basilican church on the site. Another fire in 1941 did further damage to the older buildings in the compound; aside from the church itself and the brick-and-stone library at the end of the garden most of what a visitor sees today is fairly new. The Middle Gate (Orta Kapı) leading into the compound has been sealed since the then Patriarch was hanged there in 1821 when Greece rebelled against Ottoman suzerainty. Crowds, including visitors from Athens, flock here for the celebration of Greek Orthodox Easter.

The Church of St Mary of the Mongols (Panagia Muhliotissa, Theotokos Panagiotussa), inland and uphill from the Patriarchate, is interesting as the one church in Constantinople that was never turned into a mosque, even after the Conquest of Istanbul in 1453. The architect Atik Sinan (not to be confused with the better known Mimar Sinan) is said to have persuaded Sultan Mehmet II to allow it to continue providing services for the Greek population and a copy of the ferman (edict) decreeing this still hangs on the church wall.

Near the Church of St Mary of the Mongols is the huge red-brick Phanar Greek Orthodox College. The historian Dimitri Cantemir was a student here in the 17th century. Today it has only a tiny number of pupils. A second Greek school in Fener, the Maraşlı Greek Orthodox Primary School, is also an imposing building but no longer has any pupils.

Battered remnants of the Sea Walls that used to close Constantinople off from the Golden Horn still skirt Fener. The Ayakapı gate through the walls is believed to have been designed by Mimar Sinan in 1562.

The back streets of Fener are full of two and three-storied terraced houses often with cumbas (bay windows) as well as a handful of much grander houses. Many have been converted to house cafes, restaurants and tourist accommodation.

Blessing of the Waters
As elsewhere in the Orthodox world, every 6 January - the Feast of the Epiphany - a ceremony called the Blessing of the Waters take place in which a priest tosses a cross into water and swimmers race to see who can bring it back to shore first. In Istanbul this ceremony is performed by the Patriarch who tosses a cross into the Golden Horn to be retrieved by the swimmers.

Gallery

See also
Bulgarian iron church of St. Stephen of the Bulgars
Church of St George
Church of St. Mary of the Mongols
Ecumenical Patriarch of Constantinople, currently Bartholomew I of Constantinople
Ecumenical Patriarchate of Constantinople
Greeks in Turkey
Greektown
Phanar Greek Orthodox College
Phanariotes

References

External links
The Ecumenical Patriarchate: Home
Istanbul's Women's Library in Fener

Byzantine culture
Golden Horn
Greece–Turkey relations
Greek Orthodoxy in Turkey
Quarters of Fatih

Fener


Hákun Djurhuus (født 13. november 1961) er en færøsk forretningsmand. Han er uddannet civilingeniør, var direktør for Shell på Færøerne 1997–2007, og er fra 1. januar 2008 direktør i energiselskabet SEV. Djurhuus er også bestyrelsesformand for rederiet Smyril Line fra 2007, og har været bestyrelsesmedlem i Føroya Arbeiðsgevarafelag.

Referencer

Erhvervsfolk fra Færøerne
Ingeniører fra Færøerne

Hákun Djurhuus (direktør)


هاليلويا أو هللويا عبارة عبرانية مؤلفة من كلمتين في اللغة العبرانية (الأولى:  (المعنى سبحوا) و (الثانية: ) (المعنى اسم الرب: يهوه)لتصبح «سبحوا يهوه» وهي عبارة للتسبيح والحمد للرب. وأيضاً
استخدم المصطلح 24 مرة في المزامير ومرتين في الأسفار القانونية الثانية وأربع مرات في سفر رؤيا يوحنا اللاهوتي.
من المزامير التي وضعت العبارة في مطلعها أو خاتمتها (مزامير 106 و 111- 113 و 117 و 135).
كما ورد التسبيح في سفر الرؤيا (رؤيا 19: 1 و 3 و 4 و 6)، ونسبة إليها سميت المزامير الستة من (112- 118) بالهليل، لأنها مزامير تسابيح، وكانت ترنم في الأعياد والمواسم والأهلة.
لا تزال الكلمة اليوم ترمز إلى التسبيح، واشتقت منها الأفعال في معظم لغات الأرض، وترنم في المواسم وفي ألحان موسيقية مشهورة.

أصل الكلمة
الكلمة تأتي من اللغة الآرامية. وبحسب التفسير العبري، فهي تتألف من جزأين: «هللوج» و «أنا». الجزء الأول يترجم حرفيًا على أنه «تسبيح» والثاني هو اختصار لكلمة «يهوه»، والتي تُترجم إلى «الله». هللويا تعني الحمد لله. يفسر البعض هذا المصطلح على أنه «الحمد لله»، «عظيم هو إلهنا». يمكن أن يكون للكلمة معانٍ عديدة، لكن معناها واحد وهو الامتنان لله، والاعتراف بعظمته.

في الكتاب المقدس العبري، ترد الكلمة 24 مرة و 23 مرة في سفر المزامير. هللويا تحدث 4 مرات فقط في جزء العهد الجديد من الكتاب المقدس.

استخدام الكلمة
تستخدم هلليلويا من قبل الكاثوليك في الحالات الاتية:

 قبل قراءة الإنجيل.
 بينما يغني المزامير.
 بعد القداس.

لا توجد قيود صارمة على استخدام الكلمة. يمكن نطقها بحرية عندما تريد، ولكن في الحالات المذكورة أعلاه، يجب استخدامها. لكن هلليلويا لا تغنى في الجنازة.

تستخدم الكلمة في الأرثوذكسية أثناء:

القداس الإلهي (عند أداء المدخل الصغير أو المدخل بالإنجيل - مرور الكاهن أو الشماس عبر الباب الجانبي إلى أبواب المذبح أثناء الخدمة).

في نهاية تلاوة المزامير يقولون أيضًا «هللويا». في غير أيام العيد من الصوم المركزي في الصلاة الصباحية، تحل كلمة «هللوجة» محل بعض الكلمات الأخرى.

مراجع

الصلاة في اليهودية
صلاة (مسيحية)
كلمات إنجليزية
كلمات وعبارات عبرية في الكتاب المقدس العبري
مزمور

هللويا


Sascha Kegel Konietzko (born 21 June 1961), also known as Sascha K and Käpt'n K, is a German musician and record producer. He is the founder, frontman and "anchor" of the industrial band KMFDM. Konietzko jokingly purports himself to be the father of industrial rock.  Keyboard Magazine wrote of him, "You won't find a more imaginative or effective keyboardist on the hard-core scene."

KMFDM
Konietzko is best known for his role as frontman of KMFDM.  Having founded the group as a performance art project in 1984, he is the only member of KMFDM to appear on every release, and the only founding member still in the band. His main instruments are keyboards and drums, although he is also proficient at playing guitar and bass guitar.

Side projects
Konietzko has formed a number of side-projects:
Excessive Force in 1990 with Buzz McCoy of My Life With The Thrill Kill Kult
MDFMK in 1999 with Lucia Cifarelli and Tim Skold
Schwein in 2000 with members of the Japanese band Buck-Tick and English musician Raymond Watts
KGC in 2006 with Lucia Cifarelli and Dean Garcia of Curve
 OK•ZTEIN•OK in 2011, Konietzko's first solo project

Remixes

He has re-mixed acts including Metallica, Megadeth, White Zombie, Rammstein, Love & Rockets, Kittie, Die Krupps, Flotsam & Jetsam, Living Colour, Mindless Self Indulgence, Combichrist, Young Gods, and Pig.

Personal life
Sascha Konietzko lived in the United States from 1991 to 2007, dividing his time among Chicago, New York City, and Seattle before moving back to his hometown of Hamburg, Germany.  Konietzko and Lucia Cifarelli married in 2005.

References

1961 births
Living people
Musicians from New York City
Musicians from Chicago
Musicians from Hamburg
Musicians from Seattle
German industrial musicians
KMFDM members
Missing Foundation members
Schwein members
Excessive Force members

Sascha Konietzko


كتاب اليوبيلات
ספר היובלים ويسمى أحيانا سفر التكوين الصغير، كتاب يهودي ديني قديم يعتبره أغلب البروتستانت والرومان الكاثوليك والأرثوذكس الشرقيين كتابا مزورا. كان معروفا للكتاب المسيحيين بشكل جيد في وقت مبكر في الشرق والغرب وكذلك للحاخامات. في وقت لاحق تم قمعه بشكل كبير فلم تبق أي نسخة عبرية أو يونانية أو لاتينية كاملة. يعتبر الكتاب من الكتب المقدسة القانونية لدى الكنيسة الأرثوذكسية الإثيوبية والتي تسميه كتاب القسمة. والكتاب حسب الآراء الأكاديمية الحديثة إعادة كتابة لسفري التكوين والخروج في ضوء رؤى بعض يهود القرن الثاني قبل الميلاد.

يدعي سفر اليوبيلات تقديم تاريخ تقسيم أيام الشريعة وأحداث السنين وسنوات الأسابيع ويوبيلات العالم كما أوحيت بشكل سري إلى موسى (وحي سري غير التوراة أي الشريعة) عندما كان موسى على جبل سيناء لأربعين يوما وليلة. يعتمد التسلسل الزمني فيه على مضاعفات العدد سبعة، فاليوبيل مدته 49 سنة أي سبع سنوات أسابيع يمكن تقسيم كل الزمن حسبها. وحسب مؤلف الكتاب يجب أن تتبع البشرية في كل أعرافها أوامر الله.

مراجع

نصوص عبرية قديمة
أبوكريفا العهد القديم
كتب القرن 2 ق م
نصوص نسبت إلى موسى

كتاب اليوبيلات


An Pycreus sulcinux in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Charles Baron Clarke, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Baron Clarke. An Pycreus sulcinux in nahilalakip ha genus nga Pycreus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pycreus

Pycreus sulcinux


A Catedral Basílica da Assunção de Nossa Senhora (também chamada de Catedral de Győr; ) é uma igreja católica que serve como catedral basílica em Győr, Hungria, sendo a sede da Diocese de Győr.

A igreja românica do início do século XI foi destruída pelos mongóis e reconstruída entre os séculos XIII e XV. Após a expulsão dos turcos, o interior foi redesenhado entre 1635 e 1650 pelo mestre italiano Giovanni Battista Rava em estilo barroco inicial. A torre foi concluída apenas em 1680. A construção da igreja durou até a década de 1770. A última restauração foi realizada entre 1968 e 1972. Em 1997, a catedral obteve o status de basílica menor, concedido pelo Papa João Paulo II.

Púlpito

O púlpito pertence ao mesmo período do interior, quando as características barrocas mais importantes foram adicionadas sob o Bispo Conde Ferenc Zichy na década de 1770. Seu arquiteto e escultor permanece desconhecido, mas é atribuído a Melchior Hefele. A estrutura classicizante do barroco tardio foi construída no primeiro pilar da nave do lado esquerdo. Era de mármore vermelho com uma escada lateral de mármore sustentada por um pilar; o suporte principal forma uma coluna dórica com fuste canelado.

O próprio púlpito tem forma de concha com parapeito sólido articulado por painéis e pilastras e decorado com talha dourada de rosetas, guirlandas de louro e folhas de acanto. A grade de ferro forjado foi feita em 1783 por um artesão que esculpiu a data e suas iniciais (JK) no batente da porta. O corrimão e a porta são ricamente decorados com rosas, guirlandas, folhas e laços. O abat-voix é de madeira pintada com marmorização amarelo escuro, decorada com rosetas, colchetes e folhas. Na parte inferior há uma pomba prateada rodeada por uma faixa sinuosa; no topo uma estátua feminina alegórica representando a Igreja segura um cálice e um modelo de igreja. A base da estátua em forma de dossel é decorada com grinaldas e é cercada por quatro putti segurando as Tábuas de Pedra e a cruz, flanqueada por urnas floridas. As estátuas do abat-voix foram criadas em um estilo barroco mais tradicional do que as outras partes do púlpito, que mostram a crescente influência do neoclassicismo.

Referências

Gyor
Gyor

Catedral Basílica de Győr


Kuća Školskih sestara franjevki Krista Kralja je podružnica Školske sestre franjevke Krista Kralja u Nevesinju.

Fra Alojzija Mišića (biskup od 1912.) dopustio je časnim sestrama otvoriti 17. svibnja 1924. ovu podružnicu u Nevesinju.
Kuće i imanja časnih sestara bile su u Biskupskoj ulici, pokraj župnoga stana. Crkva Uznesenja BDM je na uzvišici zvanoj Megdan, neposredno uza župnu kuću, uz koju je sagrađen ovaj samostan časnih sestara franjevaka. Časne su u svome stanu imale vlastitu kućnu kapelicu. Dok su Školske sestre franjevke djelovale, u sklopu sestarske kuće radilo je i dječje zabavište. Djelovale su u Nevesinju sve do 1949. godine.

Godine 1949. komunistička Jugoslavija nacionalizirala im je kuću skupa s privatnom kapelicom, a časne sestre protjerala. Danas su novi stanari u kućama časnih sestara.

Izvori

Nevesinje
Rimokatolička Crkva u Bosni i Hercegovini
Građevine u Bosni i Hercegovini
Školske sestre franjevke Krista Kralja

Kuća Školskih sestara franjevki Krista Kralja u Nevesinju


An Piptochaetium angustifolium in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Albert Spear Hitchcock, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Juan I. Valencia och Costas. An Piptochaetium angustifolium in nahilalakip ha genus nga Piptochaetium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Piptochaetium

Piptochaetium angustifolium


Hangar-7 je hangar u Salzburgu, Austriji. Hangar-7 sadržava zbirku povijesnih aviona, helikoptera i vozila Formule 1. Hangar-7 je također dom Flying Bullsa, privatne zrakoplovne flote iz Salzburga. Hangar-7 se nalazi u vlasništvu Dietrich Mateschitza, osnivača Red Bulla. Unutar Hangar-7 nalazi se restoran Ikarus, dva kafića i soba za odmor. Građen je u obliku aeroprofil krila od 1,200 tona čelika i 7,000 m2 stakla.

Izlošci
Avion Douglas DC-6 je muzejov najveći izložak i najveći zrakoplov Flying Bullsa. Prije se nalazio u vlasništvu Josipa Broza Tita.
Zbog visine okomitog repa aviona, iznad vrata hangara ugrađen je sklopivi element kako bi avion mogao ući i izići iz hangara.

Zrakoplovi
 Boeing-Stearman PT-17
 Fairchild PT-19 M-62 A
 Lockheed P-38L
 North American B-25J "Mitchell"
 Vought F4U Corsair-4
 North American T-28B "Trojan"
 Alpha Jet
 Cessna CE 208 Amphibian "Caravan"
 Extra 300L
 Cessna 337 push-pull
 Pilatus Porter PC-6

Helikopteri
 BO 105 CB
 Bell 47 G-3B-1 (Soloy)
 AH-1 Cobra
 Eurocopter EC 135

Vozila

Formula 1
 Sauber C14
 Sauber C16
 Sauber C17
 Sauber C18
 Sauber C19
 Sauber C20
 Toro Rosso STR1
 Toro Rosso STR2
 Toro Rosso STR3
 Red Bull RB2
 Red Bull RB3
 Red Bull RB4
 Red Bull RB5
 Red Bull RB6
 Red Bull RB7
 Red Bull RB8

Ostala vozila
 Red Bull X2010 S. Vettel
 Razni automobili i motorcikli

Biljke
Unutar hangara nalaze se mnoge velike egzotične biljke.

Izvori

Vanjske poveznice

 Službena web stranica

Muzeji i galerije u Austriji
Zrakoplovstvo
Formula 1
Tehnički muzeji
Građevine u Salzburgu

Hangar-7


An Digitaria diffusa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joyce Winifred Vickery. An Digitaria diffusa in nahilalakip ha genus nga Digitaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Digitaria (Poaceae)

Digitaria diffusa


Joseph Aloys von Hofstetten (* 30. Oktober 1736 in Straubing; † 19. Mai 1797 in München) war ein deutscher Ingenieur.

Leben
Hofstetten wuchs in München auf und schloss dort 1752 das Jesuitengymnasium (heute Wilhelmsgymnasium München) ab. Anschließend absolvierte er am angeschlossenen Lyzeum das obligatorische Grundstudium (= Philosophie) und begann im Herbst 1754 sein Jurastudium an der Universität Ingolstadt. 1757 trat er als wirklicher Hofrat in bayerische Dienste. Zuletzt war er seit 1789 Vizedirektor des kurfürstlichen Hofkammer-Kollegiums in München, erhielt den Ehrentitel eines Geheimrats. Im Jahr 1792 wurde er zum Kommissar in der Seidenzucht-Generaldirektion in Bayern ernannt. Außerdem war er kurfürstlicher Kastner und Salzbeamter zu Rosenheim.

Als Bauingenieur stand er in Kurfürst Karl Theodors Diensten als pfalzbayerischer Generalbaudirektor für Straßenbau, Brückenbau und Wasserbau. Er trieb gemeinsam mit Adrian von Riedl die Institutionalisierung und Professionalisierung des Bau- und Vermessungswesens voran.

Hofstetten heiratete Maria Barbara Freiin von Schönhub. Aus dieser Ehe entstammte der Regierungsdirektor Johann Theodor von Hofstetten (1773–1836).

Mitgliedschaften
Hofstetten war im Jahr 1773 Mitglied Nr. 29 der Gesellschaft für Sittenlehre und Landwirthschaft in Baiern zu Altenötting, der er am 15. November 1769 beigetreten war. Im Jahr 1777 war er Meister vom Stuhl und erster Vorsteher der Münchner Freimaurerloge Zur Behutsamkeit, die nur von 1773 bis 1783 bestand. Zugleich gehörte er wie andere seiner Logenbrüder der Geheimgesellschaft der Illuminati an.

Weblinks

Einzelnachweise

Brückenbau-Ingenieur
Wasserbauingenieur
Kartograf (18. Jahrhundert)
Hofbeamter
Geheimrat
Illuminat
Freimaurer (Deutschland)
Freimaurer (18. Jahrhundert)
Person (München)
Deutscher
Geboren 1736
Gestorben 1797
Mann

Joseph Aloys von Hofstetten


Omphalos, în Antichitatea clasică, era un simbol al centrului lumii. Omphalos-ul era în general materializat sub aparența unei pietre sacre, un baetylus. Cel mai cunoscut omphalos era cel de la Delphi, situat în aditonul templului oracular al lui Apollo.

Etimologie
Omphalos, din greaca veche ὀμφαλός, semnifică "ombilic" sau "buric". Scris cu sau fără majusculă, el desemnează și, în general, tot ce este central, și mai ales butucul unei roți.

Și în alte limbi există cuvinte care reunesc aceste diferite semnificații: așa sunt în limbile celtice și germanice, derivatele rădăcinii nab sau nav: în germană, nabe, "butuc al unei roți", și nabel, "ombilic"; tot așa, în engleză, nave și navel, acest din urmă cuvânt având și sensul de "centru" sau de "mijloc"; și, în sanscrită, cuvântul nâbhi, a cărei rădăcină este aceeași, are cele două accepțiuni deodată.

Mitologie și religie
Conform legendei, omphalos-sul era o piatră învelită într-o rufă, cu care Rhea, l-a substituit pe fiul său, Zeus nou-născut, și înghițită de către Cronos. Ea simbolizează astfel nașterea lui Zeus și puterea sa.

În Teogonia greacă, Cronos, aflând că într-o zi unul dintre fiii săi îl va detrona, i-a cerut soției sale Rhea să-i dea fiecare nou-născut, pe care-l înghițea de îndată. Ea a reușit să-i evite această soartă lui Zeus, cel de-al șaselea copil al său, substituindu-l cu o piatră învelită într-o rufă. Mai târziu, devenit adult, Zeus, urmând sfaturile oceanidei Metis (zeiță a prudenței și a șireteniei / vicleniei), l-a forțat pe tatăl său să scuipe afară piatra și pe cei cinci copii pe care-i înghițise înainte, care au devenit primii zei al Olimpului.

Omphalos este în general materializat printr-o eminență conică - o piatră sacră sau un baetylus - cu valoare religioasă și în anumite relații cu Pământul: era calificat drept "Gê", iar anticii îl considerau atât drept un mormânt, cât și centrul Pământului, concepții care nu se exclud una pe cealaltă. Întrucât în credința antică, pământul primește morții așa cum primește germenii. Mai multe tradiții situau sub omphalos mormântul Pythonul învins de Apollo.

O altă legendă povestește că Zeus ar fi trimis două acvile, venite din cele două extremități ale lumii, și care s-ar fi întâlnit survolând Delphi.

Omphalos-ul de la Delphi

Mai multe omphalos-uri au fost ridicate în Antichitate în bazinul mediteranean, iar cel mai cunoscut este cel de la oracolul din Delphi, așezat direct în aditonul templului oracular al lui Apollo. Piatra conică în formă de stup era unsă în fiecare zi și îmbrăcată, în timpul celebrărilor, cu o pânză groasă de lână proaspăt tunsă, pentru evocarea rufei folosite de Rhea pentru a înveli momeala oferită lui Chronos, pe care o reamintește o replică romană, vizibilă, în zilele noastre, la muzeul din Delphi. Originalul, astăzi dispărut, avea deasupra două acvile de aur, luate în 356 î.Hr. de către focidienii lui Philomelos.

Conform cosmogoniei religia greacă antică, Zeus ar fi slobozit două acvile - două lebede, conform altor relatări - din punctele extreme oriental și occidental ale lumii. În punctul în care ele s-au întâlnit, Zeus ar fi lăsat să cadă omphalos-ul, marcând astfel centrul, "buricul lumii". Această legendă a fost interpretată de către astronomi drept o referire la căderea unui meteorit, de formă conică, devenit "piatră sacră", însă problema rămâne în dezbatere.

Omphalos după Herodot
Conform lui Herodot, centrul lumii ar fi Ionia (Grecia). Ar fi, mai întâi de toate, un centru climatic al cărui climat ar fi întotdeaun agreabil. După el, regiunile care înconjoară Ionia ar fi expuse ploilor, frigului cât și căldurii și secetelor. Comparând climatul Ioniei cu acela al Indiei, Herodot observă că Grecia a primit climatul cel mai temperat.

Apoi, Ionia ar fi un centru moral. Această idee vine de la faptul că Grecii se bat, înainte de toate, pentru glorie, pentru onoare. Pentru războinici și militari, înseamnă a învinge sau a muri.

Simbolism

Omphalos-ul este, în mod fundamental, un simbol al centrului lumii, conform sensului complex după care ideea  de "centru"  pe care ar putea să o aibă la popoarele antice, și care implica noțiuni mergând mult dincolo de lumea materială. Era, prin urmare, o noțiune  universală de "centru". În lucrarea sa apărută în 1913 și întitulată Omphalos, autorul, W. H. Roscher, recenzează o cantitate considerabilă de documente care atestă identitatea simbolică dintre Omphalos și centrul lumii, și acest lucru la popoarele cele mai diverse și cele mai vechi. În 1915, un studiu de J. M. Loth despre L'Omphalos chez les Celtes (titlul în română: "Omphalos-ul la celți"), apărut în La Revue des Études Anciennes, atestă, de asemenea, acest simbolism.

Note

Mitologia greacă
Politeism

Omphalos


Altın Zincir, bir Türk rock müzik grubudur. 1972 yılında Adapazarı'nda kurulmuştur.   Grup, rock müziğin henüz fazla kabul görmediği bir dönemde, Cream, Beatles, Deep Purple, Led Zeppelin, Ten Years After,Chicago gibi gruplara ait ünlü parçaların yeni yorumlarından oluşan repertuvarları ile birçok konserde kitlelere hitap etti.Grubun kurucularından Ali Tekin'in askerlik dolayısıyla gruptan ayrılması sebebiyle Tansel Demirkan ile çalışılmaya başlanmıştır.Daha sonra Ali Tekin grubuyla çalışmalara devam etmiştir.Bu dönemde Türkçe Rock denemeleri ve önemli stüdyo kayıtları yaptı. 1978 yılında Önder Kızmaz gruba katılmıştır.

1980 yılından sonra herkesin kendi mesleğinde çalışma isteği nedeniyle grup dağıldı. "Hayat Bu Kadar Kötü Değildir", "Boşvermek", "Hayat Çok Kısa" Türkçe Rock çalışmalarına örnek olarak gösterilebilir.

Grup üyeleri
 Ali Tekin (Kurucu Kadro Birinci Baterist)
 Muharrem Beyenal (Bas)
 Fahri Ünsal (Gitar, Bas, Vokal)
 Sefer Beyenal (Gitar,Vokal)
 Tansel Demirkan (İkinci Baterist)
 Önder Kızmaz (Gitar,Vokal) (yeni)

Türk rock müzik grupları
1972'de kurulan müzik grupları
Resim aranan müzisyenler

Altın Zincir


Sărbătorile privirii este un film românesc din 1984 regizat de Mirel Ilieșiu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1984 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1984

Sărbătorile privirii


Am 26. November 1819 wurde Damm, das damals ca. 1100 Einwohner zählte, eine eigene Schultheißerei hatte und den fünften von fünf Distrikten der Stadt Aschaffenburg bildete, entsprechend einer Entschließung der königlich bayerischen Regierung von der Stadt Aschaffenburg in administrativer Hinsicht getrennt und als besondere Landgemeinde dem damaligen Landgericht Aschaffenburg zugeordnet.

Die Grenze zwischen der Landgemeinde Damm bzw. dem Landgericht Aschaffenburg und der Stadt Aschaffenburg verlief ausgehend vom Main entlang der Hangkante des heutigen Anwesens Mörswiesenstraße 9 in der damaligen Gewanne "Steinrutschen", oberhalb der Mörswiese und entlang der Landstraße Hanau – Aschaffenburg bis zur Kurve am Schlotfegergrund, von dort u. a. im Verlauf der heutige Reitzstraße bis nahe an die heutige Kreuzung Müllerstraße/Mühlstraße/Burchardstraße/Merlostraße heran, von dort die heutige Merlostraße (damals, wie die Mühlstraße, nur ein Feldweg) entlang bis etwa zur Mitte der Seestraße (ebenfalls Feldweg), von dort zum damaligen Ortsschild von Damm, das am Weg zwischen Damm und Aschaffenburg in Höhe des heutigen Anwesens Dammerstraße 19 stand, um den damaligen Dammer Friedhof herum (heute Kurt-Gerd-Kunkel-Platz), von dort zum Schneidmühlweg, der schon damals so hieß, und dessen historischem Verlauf folgend bis zur Schneidmühle (damals im Bereich der heutigen Anwesen Boppstraße 26/Inselstraße 33 und 35), von dort bis zur Stelle, wo der Mühlenkanal der Pfaffenmühle und der Schneidmühle wieder in die Aschaff mündete, also am westlichen Ende der sogenannten Insel (heute steht dort das Dämmer Feuerwehrhaus), die Aschaff hinauf bis zur Brücke des Weges nach Glattbach, diesen Weg bis zur heutigen Autobahnbrücke entlang und von da im Glattbach verlaufend bis zur Gemarkungsgrenze von Glattbach, die sich ziemlich genau auf dem 50. Grad nördlicher Breite befindet. Damit lagen die Schnepfenmühle, die Haselmühle, die Aumühle, der Windmühlenturm, die Pfaffenmühle, die Schneidmühle, der Auhof und der Holzhof wie auch die damalige Weißpapierfabrik und die Bayerische Aktienbrauerei Aschaffenburg auf Aschaffenburger Gemarkung. Der Teil der Aschaffenburger Gemarkung, welcher nach dem Bau der Eisenbahn 1854 nördlich der Bahnlinie lag, gehört heute zum Stadtteil Damm. Der Teil der ehemaligen Gemarkung Damm südlich der Bahnlinie gehört heute hingegen zum Stadtteil Stadtmitte. Die Wiedereingemeindung nach Aschaffenburg erfolgte am 1. Juli 1901.

Siehe auch
Damm (Aschaffenburg)

Einzelnachweise

Historisches Territorium (Bayern)
Geschichte (Aschaffenburg)

Schultheißerei Damm


قوم تبع هو وصف ورد في القرآن الكريم، حسب الإخباريين والمؤرخين العرب لقوم/عشيرة ملك حميري يدعى تبع أسعد أبو كريب الحميري وحسب نقوش المسند أسرة «بنو تبع» هم أقيال (أمراء) شعب حُملان. وقد ورد ذكر قوم تبع في القرآن الكريم مرتين في سورة ق وسورة الدخان.

تبع
تبع هو لقب ملوك مملكة حمير حسب ما ظنه المؤرخون العرب بينما بالنقوش اللقب الملكي الحميري هو «ملك سبأ وذي ريدان وحضرموت ويمنت»، أما «بنو تبع» هم أقيال (أمراء) شعب حُملان بالنقوش. وتقع بلدة حُملان في مركز بنو أحمد الإداري، في مديرية حفاش، جنوب محافظة المحويت.

ويعتقد بعض المفكرين أنّ تبع كان رجلاً مؤمناً، واعتبروا تعبير (قوم تبّع) الذي ورد في آيتين من القرآن دليلاً على ذلك، حيث أنّه لم يُذَمّ في هاتين الآيتين، بل ذُم قومه، والرّواية المروية عن النّبي  شاهدة على ذلك، ففي هذه الرواية أنّه قال: (لاتسبّوا تبّعاً فإنّه كان قد أسلم).

وورد في رواية أُخرى: إنّ تبعاً لما قدم المدينة ـ من أحد أسفاره ـ ونزل بفنائها، بعث إلى أحبار اليهود الذين كانوا يسكنونها فقال: إنّي مخرب هذا البلد حتى لا تقوم به يهودية، ويرجع الأمر إلى دين العرب.

فقال له شامول اليهودي ـ وهو يومئذ أعلمهم ـ أيها الملك إنّ هذا بلد يكون إليه مهاجر نبي من بني إسماعيل، مولده بمكّة اسمه أحمد. ثمّ ذكروا له بعض شمائل نبيّ الإسلام  فقال تبّع ـ وكأنّه كان عالماً بالأمر ـ: ما إلى هذا البلد من سبيل، وما كان ليكون خرابها على يدي بل ورد في رواية في ذيل تلك القصة أنّه قال لمن كان معه من الأوس والخزرج: أقيموا بهذا البلد، فإنّ خرج النّبي الموعود فآزروه وانصروه، وأوصوا بذلك أولادكم، حتى أنّه كتب رسالة أودعهم إياها ذكر فيها إيمانه بالرّسول ، ومثل هذه القصص ليس لها أساس من الصحة وهي دخيلة على التراث الإسلامي؛ لا يوجد لدى اليهود في توراتهم نص صريح لهجرة نبي من قريش إلى المدينة، وعند الإطلاع على النصوص التوراتية نعلم أنه لا يوجد لدى اليهود تصور واضح عن تفاصيل بعثة وهجرة النبي القادم، ولو كان لديهم تصور دقيق عن مكان هذا المهجر لما انتشرت ديارهم فيما بين المدينة والشام، في خيبر وفدك وتيماء وغيرها لمن يزعم أن قدومهم للمدينة لأنها أرض مهجر نبي؛ ووجودهم في نواحي شمال الجزيرة هو امتداد طبيعي جغرافي لوجودهم في الشام وهجراتهم إلى المدينة حدثت على دفعات في فترات مختلفه أولها في عهد موسى وثانيها بعد أن ظهر عليهم نبوخذنصر وأخرها بعد أن وطئتهم الروم ففروا هاربين للحجاز وانتشروا فيما بين الشام والمدينة، ولو فُرض جدلًا أن وجودهم في المدينة كان لعلمهم المسبق بهجرة نبي إليها أما كان من باب أولى أن يؤمنوا برسالة النبي المنتظر عندما هاجر إليهم!، فإننا نجد أن ماوقع من اليهود هو العكس تمامًا لقد كانوا ألد أعداء النبي والمسلمين، بل أنهم حاولوا قتل النبي عدة مرات، فكيف يمنعون تبع أبو كرب عن تدمير المدينة إذا كانوا يضمرون السوء تجاه النبي، يذكر البعض أن الوجود اليهودي في المدينة إضافةً للأسباب السابقه عائد على أهمية المدينة الإقتصادية؛ فالمدينة إحدى المحطات التجارية الهامة في طريق التجارة الرئيسي أنذاك الممتد بين مكة والشام، وهذا دأب اليهود الانتقال إلى المناطق التجارية في حال النزوح، فعندما تم طردهم من فلسطين على سبيل المثال؛ انتقلوا إلى أطراف الإمبراطورية الرومانية، مُقيمن دومًا عند إلتقاء الطرق التجارية البرية والنهرية، ومما سبق يتضح لنا أن الإدعاء بأن الوجود اليهودي عائد إلى علمهم المسبق بقدوم نبي إلى المدينة لا يصح، ومثل هذه الأخبار والقصص الدخيلة لايجب نشرها لما فيها من خطأ جلل ويكفي أن نلقي نظره على الكتاب الذي يُزعم أن أبو كرب أودعه عند أبي أيوب الأنصاري لنعلم وهن وضعف هذا الخبر:

 نص الكتاب:

كيف علم تبع أبو كرب بالآية 4 في سورة الروم: «» قبل بعثة النبي ؟!

 قصيدته:

فمن أين لأبي كرب أن يعلم اسم النبي 'أحمد'؟ بل انه اسماه المصطفى في إحدى قصائده! وكيف نظم أبو كرب القصيد بالعربية الفصحى، ونجد حياكة الشعر هذه متكررة كثيرًا في شخصيات سبأ وحمير.
علاقة الرسول  بالأنصار علاقة صهر فهم خوال والده عبدالله بن عبد المطلب الذي دُفن في المدينة، وبالتالي هجرة النبي للمدينة أتت بحكمة الله وتمهيد الأسباب فكان سكان المدينة من الأنصار ومن جاورهم من القبائل أقرب للإيمان والمنعة لذلك نجد الثناء عليهم في السنة النبوية:

.

.

.

هذه القبائل في المدينة وماحولها ناصرت النبي عندما قدم المدينة دون توصية أو شعر مُحاك، فعُدت لهم منقبةً وفضلًا نالوه استحقاقًا بما كسبت أيمانهم وحسُنت أفعالهم.
أما سبب قدوم أبو كرب للمدينة؛ هو إمتناع الأوس والخزرج عن دفع الإتاوة؛ هم أعز الناس أنفسًا وأشرفهم هممًا، لم يؤدوا إتاوة قط إلى أحد من الملوك، فكتب إليهم تبع أبو كرب كتابًا وارسل به رسوله إلى الأنصار؛ يستدعيهم إلى طاعته، ويتوعدهم إن لم يفعلوا أن يغزوهم؛ فكتبوا له:

فسار إليهم، فقاتَلهم، فلم ينل منهم طائلً.

ويروي صاحب أعلام القرآن أنّ تبّعاً كان أحد ملوك اليمن الذين فتحوا العالم، فقد سار بجيشه إلى الهند واستولى على بلدان تلك المنطقة. وقاد جيشاً إلى مكّة، وكان يريد هدم الكعبة، فأصابه مرض عضال عجز الأطباء عن علاجه.

وكان من بين حاشيته جمع من العلماء، كان رئيسهم حكيماً يدعى شامول، فقال له: إنّ مرضك بسبب سوء نيتك في شأن الكعبة، وستشفى إذا صرفت ذهنك عن هذه الفكرة واستغفرت، فرجع تبع عما أراد ونذر أن يحترم الكعبة، فلما تحسن حاله كسا الكعبة ببرد يماني، وكما هو الحال في خبر اليهود مع أبو كرب لا يمكن الجزم بصحة هذا الخبر، فمن غير المعقول أن يكون اليهود أكثر غيرة على الكعبة من العرب ومن غير المعقول حفاظهم عليهم وهم أشد الناس عداوة لمقدسات غيرهم، ولو كان اليهودي شامول حكيمًا وعالمًا بفضل هذا البيت فلماذا لم يحج إليه؟ وهل من صالح اليهود الذب عن الكعبة المقدسة.

ذكر ابن كثير أن تبع اسمه أسعد أبو كريب وهو الذي مر على المدينة وحارب أهلها ثم سالمهم وترك عندهم لوحا فيه شعر، يذكر فيه أنه مؤمن بالنبي الذي سيبعث ويهاجر إلى المدينة، فتوارثوه إلى أن وصل إلى أبي أيوب الأنصاري، وهو الذي نزل عنده النبي  عندما قدم المدينة مهاجراً، وتبع هو الذي كسا الكعبة المشرفة ودعا قومه إلى الإيمان بالله تعالى، ثم لما توفي عادوا بعده إلى عبادة الأصنام والنيران.

وقد وردت قصّة كسوة الكعبة في تواريخ أُخرى حتى بلغت حد التواتر. وكان تحرك الجيش هذا، ومسألة كسوة الكعبة في القرن الخامس الميلادي.

سبب التسمية
سبب التسمية قال في التحرير والتنوير: قيل سموه تبعًا باسم الظل لأنه يتبع الشمس كما يتبع الظل الشمس، ومعنى ذلك: أنه يسير بغزواته إلى كل مكان تطلع عليه الشمس، كما قال تعالى في ذي القرنين: (فأتبع سببا * حتى إذا بلغ مغرب الشمس.. إلى قوله: لم نجعل لهم من دونها سترا)!، سئل علي بن أبي طالب عن ذي القرنين فقال: «لم يكن نبيًا ولا رسولاً ولا ملكً ولكن كان عبدًا صالحًا»، وقيل سمي تبع بهذا الاسم لأنه تتبعه ملوك مخاليف اليمن، وتخضع له جميع الأقيال والأذواء من ملوك مخاليف اليمن وأذوائه، فلذلك لقب تبعًا لأنه تتبعه الملوك.

تبع نبيًا أم ملكًا فقط
اختلف هل كان نبيًا أو ملكًا فقط؟ فقال ابن عباس: كان تبع نبيًا، ذكر ابن كثير: «ذا القرنينِ أسلَم على يدَي إبراهيمَ، وطاف معه بالكعبة هو وإسماعيل»، وقال كعب الأحبار: كان تبع ملكًا من الملوك، وكان قومه كهانًا، وكان معهم قوم من أهل الكتاب، فأمر الفريقين أن يقرب كل فريق منهم قربانًا ففعلوا، فتقبل قربان أهل الكتاب فأسلم، قالت عائشة رضي الله عنها: لا تسبوا تبعًا فإنه كان رجلًا صالحًا. وقال الكلبي: تبع هو أبو كرب أسعد بن ملك يكرب، وإنما سمي تبعًا لأنه تبع من قبله، وقال سعيد بن جبير: هو الذي كسا البيت الحبرات، وقال كعب الأحبار: ذم الله قومه ولم يذمه،

الرسول إلى قوم تبع
ذكر القرآن أن الله أرسل رسول إلى قوم تبع فكذبوه

المروي عن النبي  في مسند أحمد قال: ، وفي رواية: ، فسر بعض العلماء الحديث بأن تبع كان على الديانة اليهودية المنتشرة باليمن قبل الإسلام.

النقوش
ذكرت النقوش أن أسرة «بنو تبع» هم أقيال (أمراء) شعب حُملان والتي تنتمي لاتحاد (سمعي) بقيادة (همدان) أحد البيوت القبلية الحاكمة في المرتفعات الشمالية لليمن لشعب (حاشد).

كان لقبائل اتحاد (سمعي) دور بارز في الصراع القائم بين ملوك سبأ وذي ريدان (حمير) خلال القرون الثلاثة الميلادية الأولى بسبب وصول الأسرة التبعية الهمدانية إلى الحكم في (سبأ) حيث برز دور الأقيال من بني همدان في الحياة السياسية للدولة السبأية – الريدانية (الحميرية)، ومن هذه الأسرة الهمدانية برز الملك الهمداني (شعر أوتر) ملكاً لسبأ وذي ريدان كأبرز الملوك في القرن الثاني الميلادي، وتمكن من إعادة توحيد الجزء الأكبر من اليمن.

مصادر

دول يمنية قبل الإسلام
قصص القرآن الكريم

قوم تبع


La Nation crie de Shoal Lake est une Première Nation crie en Saskatchewan au Canada. Elle possède une réserve, .

Géographie
La Nation crie de Shoal Lake possède une réserve, , dont le nom officiel est « Shoal Lake Indian Reserve No. 28A », qui a une superficie de , située à  à l'est de Nipawin en Saskatchewan.

Démographie
Les membres de a Première Nation de Shoal Lake sont des Cris. En , la bande avait une population inscrite totale de  dont 219 vivaient hors réserve.

Gouvernance
La Nation crie de Shoal Lake est affiliée au conseil tribal de PADC Management Company.

Notes et références

Annexe

Article connexe
 Cris

Première nation en Saskatchewan

Nation crie de Shoal Lake


Vardry McBee (født: 19. juni 1775 - død: 23. januar 1864) var en amerikansk sadelmager, købmand, bonde, og filantrop. Han er kendt for at blive kaldt far til Greenville, South Carolina.

Personer fra South Carolina

Vardry McBee


Muhlenbekija (lat. Muehlenbeckia), rod listopadnih ili vazdazelenih penjačica i grmova iz porodice dvornikovki (Polygonaceae). Postoji dvadesetak vrsta raširenih od Kalifornije do juga Južne Amerike, te u Australiji, Novoj Gvineji i Novom Zelandu

Vrste

 Muehlenbeckia adpressa (Labill.) Meisn.
 Muehlenbeckia andina Brandbyge
 Muehlenbeckia astonii Petrie
 Muehlenbeckia australis (G.Forst.) Meisn.
 Muehlenbeckia axillaris (Hook.f.) Endl.
 Muehlenbeckia complexa (A.Cunn.) Meisn.
 Muehlenbeckia diclina (F.Muell.) F.Muell.
 Muehlenbeckia ephedroides Hook.f.
 Muehlenbeckia fruticulosa (Walp.) Standl.
 Muehlenbeckia gracillima Meisn.
 Muehlenbeckia gunnii (Hook.f.) Endl.
 Muehlenbeckia hastulata (Sm.) I.M.Johnst.
 Muehlenbeckia monticola Pulle
 Muehlenbeckia nummularia H.Gross
 Muehlenbeckia platyclada (F.Muell.) Meisn.
 Muehlenbeckia polybotrya Meisn.
 Muehlenbeckia rhyticarya Benth.
 Muehlenbeckia sagittifolia (Ortega) Meisn.
 Muehlenbeckia tamnifolia (Kunth) Meisn.
 Muehlenbeckia tiliifolia Wedd.
 Muehlenbeckia triloba Danser
 Muehlenbeckia tuggeranong Mallinson
 Muehlenbeckia urubambensis Brandbyge
 Muehlenbeckia volcanica (Benth.) Endl.
 Muehlenbeckia zippelii (Meisn.) Danser

Izvori

Vanjske poveznice

Polygoneae

Muhlenbekija


Nikolaj Dremstrup Nielsen (født 6. februar 2001) er en dansk ishockeyspiller.

Metal Ligaen

Aalborg Pirates

Sæsonen 2017-18

Sæsonen 2018-19

Kilder

Eksterne henvisninger

Ishockeyspillere fra Danmark
Ishockeyspillere fra Aalborg Pirates

Nikolai Nielsen


A Cyanoloxia rothschildii, também chamada de azulão-da-amazônia, é uma espécie de ave da família  Cardinalidae, antes de 2018 agrupada junto a Cyanoloxia cyanoides em uma mesma espécie.

Referências

Cyanoloxia rothschildii


Tamaki Daidō (jap. , Daidō Tamaki; * 10. April 1966 Präfektur Fukuoka) ist eine japanische Schriftstellerin.

Daidō arbeitete zunächst als Drehbuchautorin für den Rundfunk. Mit dem Roman Hadaka (, etwa: "Nackt") gewann sie 2000 den Preis des Kunstfestivals von Kyūshū (, Kyūshū Geijutsusai Bungakushō). Nach vier Nominierungen erhielt sie 2002 für Shoppai doraibu (), eine in Japan kontrovers diskutierte Geschichte über das Verhältnis einer dreißigjährigen Frau mit einem dreißig Jahre älteren Mann, den Akutagawa-Preis. 2005 wurde ihr Roman Kizuguchi ni wa Uokka (etwa: Wodka auf die Wunde) mit dem Bunkamura Prix des Deux Magots ausgezeichnet.

Werke
 Miruku ()
 engl. Milk, übersetzt von Louise Heal, in: Cathy Layne (Hg.), Inside and other short fiction: Japanese women by Japanese women, Kodansha International, Tokyo, 2006, S. 13–42, ISBN 4-77003-006-1 Google Buchvorschau

Einzelnachweise

Autor
Roman, Epik
Literatur (Japanisch)
Japaner
Geboren 1966
Frau

Tamaki Daidō


Baronesa Grey-Thompson (nascida Carys Davina Gray, em 26 de julho de 1969, em Cardiff, capital do País de Gales), comumente conhecida como Tanni Grey-Thompson, é uma atleta britânica e membro da Câmara dos Lordes. Onze vezes campeã paraolímpica no atletismo, ela está entre as atletas britânicas de maior sucesso nos Jogos Paraolímpicos. A melhor atleta de seu país quando os Jogos começaram a ganhar popularidade e publicidade, ela foi descrita como "a primeira superestrela esportiva com deficiência da Grã-Bretanha".

Biografia
Nascida com espinha bífida, ela usa cadeira de rodas. Ela deve seu apelido (e nome comum) de "Tanni" (pequena) à sua irmã mais velha, que a descreve assim quando a vê. Depois de se formar em ciências políticas na Loughborough University, na Inglaterra, ela considerou uma carreira política, mas acabou se dedicando ao esporte para deficientes. Ela corre em uma cadeira de rodas desde a escola, aos 13 anos, e participa de competições esportivas para deficientes físicos desde os 15 anos.

Seus primeiros Jogos Paraolímpicos foram em Seul, em 1988. Ela participou do time de basquete feminino e de quatro eventos de corrida em cadeira de rodas. Ela ganhou sua primeira medalha: bronze nos 400 metros. Nos Jogos de Barcelona em 1992, ela voltou a participar de quatro provas (100m, 200m, 400m e 800m), e conquistou a medalha de ouro em cada uma delas. Ela também competiu no revezamento 4x100 metros, prova por equipes, onde as britânicas ficaram com a medalha de prata, atrás das estadunidenses. Nesse mesmo ano, ela venceu a London Disabled Marathon pela primeira vez, vencendo um total de 6 vezes. Nos Jogos de 1996, em Atlanta, ela defendeu com sucesso seu título nos 800 metros, mas foi derrotada nas outras três distâncias pela estadunidense Leann Shannon, tendo assim que se contentar com a medalha de prata. Pela primeira e última vez, ela também participou da maratona paralímpica, ficando em sétimo lugar.

Em 1999, ela se casou com o médico Ian Thompson, e se tornou Tanni Grey-Thompson. Nos Jogos de 2000, em Sydney, ela conquistou novamente a medalha de ouro em cada uma de suas quatro modalidades favoritas, as únicas em que participou desses Jogos. Em seus últimos Jogos, em Atenas, em 2004, ela terminou em quarto lugar, perto do pódio nos 200 metros, vencida pela canadense Chantal Petitclerc, e terminou apenas em sétimo nos 800 metros. Ela, no entanto, mantém seus títulos nos 100 metros e 400 metros, adicionando assim as duas últimas medalhas de ouro à sua lista. No mesmo ano, ela foi nomeada Dama Comandante da Ordem do Império Britânico, e tornou-se Dama Tanni Grey-Thompson.

Tanni Grey-Thompson também participou dos Jogos da Commonwealth de 2002, em Manchester, onde representou o País de Gales e foi a porta-bandeira da delegação galesa. Estes Jogos, válidos no seu conjunto, incluem algumas provas desativadas. Tanni Grey-Thompson competiu na cadeira de rodas 800m, terminando em quarto lugar; Chantal Petitclerc também levou a medalha de ouro.

Ela foi nomeada par vitalícia (enobrecida) e membro da Câmara dos Lordes em 23 de março de 2010. Cadeira que ela ocupa sem vinculação partidária, não sendo membro de partido político.

Tanni Grey-Thompson é uma das três atletas britânicas a ganhar onze medalhas de ouro paraolímpicas, junto com o nadador Dave Roberts e a ciclista Sarah Storey; todos os três estão perdendo apenas para o nadador Mike Kenny, que ganhou 17 medalhas de ouro entre 1976 e 1988. Detentora de trinta recordes mundiais, cinco vezes medalhista de ouro em Campeonatos Mundiais, ela é notavelmente a primeira mulher a ter completado uma corrida de mais de 400 metros em uma cadeira de rodas em menos de um minuto.

Prêmios
Nos Jogos Paraolímpicos, representando a Grã-Bretanha:

Seul 1988:

 4º lugar nos 100 metros 3:
 6º lugar nos 200 metros 3:
 4º lugar no slalom 3:
  3º lugar nos 400 metros:

Barcelona 1992:

  100 metros TW3:  (record du monde)
  200 metros TW3:  (record paralympique)
  400 metros TW3:
  800 metros TW3:  (record paralympique)
  4x100 metros rasos TW3-4:

Atlanta 1996:

 7º lugar na maratona T52-53:
  800 metros T52:  (recorde mundial)
  100 metros T52:
  200 metros T52:
  400 metros T52:

Sidney 2000:

  100 metros T53:
  200 metros T53:
  400 metros T53:
  800 metros T53:

Atenas 2004:

 4º lugar no T54 200 metros:
 7º lugar nos 800 metros T53:
  100 metros T53:
  400 metros T53:  (recorde paraolímpico)

Nos Jogos da Commonwealth, representando o País de Gales:

Manchester 2002:

 4º lugar nos 800 metros EAD:

Título
Baronesa Grey-Thompson DBE.

Veja também

 100 Mulheres (BBC)
 Mulheres na categoria BBC 100 Mulheres

Naturais de Cardiff
Nobres com títulos vitalícios
Damas Comandantes da Ordem do Império Britânico
Pessoas na lista BBC 100 Mulheres de 2013
Atletas paralímpicos do País de Gales
Nascidos em 1969
Baronesas do Reino Unido

Tanni Grey-Thompson


Tudor (Teodor) Cristescu (Constantin) Orezeanu  () a fost un general român care a luptat în cel de-al Doilea Război Mondial.

Cariera militară
S-a născut în anul 1889. A absolvit Școala de Ofițeri în 1912, fiind avansat la gradul de sublocotenent (1912). A urmat apoi studii la Școala militară imperială Anklam și la Militärtechnisches Akademie Berlin (1912-1913). A participat la Primul Război Mondial.

A fost înaintat în 1 aprilie 1936 la gradul de colonel și a îndeplinit pe rând funcțiile de comandant al Regimentului Pionieri Gardă (1 aprilie 1936 - 1 octombrie 1939) și șef al Secției VI-Transporturi din Marele Stat Major (1 octombrie 1939 - 26 septembrie 1940). Colonelul Orezeanu a fost numit la 26 septembrie 1940 în funcția de director general al Regiei Autonome a Căilor Ferate Române, pe care a deținut-o pe parcursul războiului. A fost înaintat în 24 ianuarie 1942 la gradul de general de brigadă.

Decorații
  Ordinul "Coroana României" în gradul de Comandor (8 iunie 1940)
  Ordinul "Coroana României" în gradul de Mare Ofițer cu însemne militare de pace (10 ianuarie 1942)

Note

Nașteri în 1889
Generali români din Al Doilea Război Mondial

Tudor Cristescu Orezeanu


Leonardo Nascimento Lopes de Souza (født 28. maj 1997) er en brasiliansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Albirex Niigata.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Leonardo Nascimento Lopes de Souza


Akademi Türkiye, orijinal versiyonu İspanya'ya ait Operación Triunfo yarışmasından alıntı Türk yapımı müzik türündeki yarışma programıdır. İlk sezonu,  2004 yılında atv'de, ikinci sezonu ise 2008 yılında Kanal 1'de yayımlanmıştır.

Sezonlar

1. sezon (2004)
Müziklerini Sony Music'in üstlendiği yarışma Blendax sponsorluğunda 2004 yılının ilk aylarında Atv ekranlarında yayımlanmaya başlamıştır. Jüri üyeliğini Meral Okay, Pelin Akat, Pieter Snapper, Yüksel Aytuğ, Reha Muhtar, Özdemir Erkan ve Cem Ceminay'ın, sunuculuğunu ise Öykü Serter'in yaptığı yarışmada 8 kadın 8 erkek olmak üzere 16 yarışmacı yer almaktaydı.

Yarışmacılar:

 Barış Akarsu
 Tolga Futacı
 Pınar Aydın
 Özgür Çevik
 Timuçin Özaslan
 Özge Günaydın
 Elçin Engin
 Cenk Yüksel
 Deha Bilimlier
 Mücahit Kaya
 Serhan Aykaç
 Pınar Erol
 Jale Kök
 Tuğçe Özkara
 Burcu
 Nalan

27 Haziran 2004 tarihinde canlı yayımlanan final bölümüyle yarışmanın birincisi Barış Akarsu olmuştur.

Yarışmanın büyük ödülü bir albüm ve uluslararası yarışma World's Best'e katılmaktı. Yarışmanın iptal edilmesi sonucu Barış Akarsu bu ödüllerden yararlanamadı.

2. sezon (2008)
Yarışma daha sonra Kanal 1'de Metin Özülkü, Ayşegül Aldinç, Burcu Güneş, Yüksel Aytuğ, Özdemir Erkan, Cem Ceminay'ın jüriliğinde Öykü Serter'in sunumuyla tekrar 2008'de yayımlanmaya başlamıştır. Yarışmanın birincisi ise Bahadır Sağlam olmuştur.

Kaynakça

Atv programları
Kanal 1
Türkiye'deki yarışma programları
Atv yarışmaları
Yarışma programları
Türkçe televizyon programları
2004'te başlayan televizyon programları
2008'de sona eren televizyon programları

Akademi Türkiye


Coğrafi bilgi sistemi (CBS); Dünya üzerindeki karmaşık sosyal, ekonomik, çevresel vb. sorunların çözümüne yönelik mekana/konuma dayalı karar verme süreçlerinde kullanıcılara yardımcı olmak üzere, büyük hacimli coğrafi verilerin toplanması, depolanması, işlenmesi, yönetimi, mekansal analizi, sorgulaması ve sunulması fonksiyonlarını yerine getiren donanım, yazılım, personel, coğrafi veri ve yöntem bütünüdür.

CBS genel bir kavram olup, çeşitli kullanım alanlarına ve tematik konulara yönelik olarak geliştirilen CBS uygulamaları vardır. Bu CBS uygulamaları, Kent Bilgi Sistemi, Orman Bilgi Sistemi, Karayolları Bilgi Sistemi, Arazi Bilgi Sistemi, Tapu ve Kadastro Bilgi Sistemi (TAKBİS),  Lojistik Bilgi Sistemi, İç Güvenlik Bilgi Sistemi, Araç İzleme Bilgi Sistemi, Trafik Bilgi Sistemi, Kampüs Bilgi Sistemi, Deprem Bilgi Sistemi, Harita Bilgi Sistemi vb. şekilde adlandırılırlar.

CBS, kavramsal bir sınıflamada hiyerarşik olarak öncelikle Sistem, sonra Bilgi Sistemi kategorisi altında yer alır. İşlevsel bir sınıflamada ise CBS, öncelikle Teknoloji, sonra Bilgi Teknolojisi altında yer alır.

Coğrafi bilgi sistemi, coğrafya, haritacılık ve bilgisayar bilimleri ile ilgili bir teknoloji olup Coğrafi Veri Altyapısı bileşenlerinden Bilgi Teknolojileri kapsamında yer alır.Görsel tabanlı verilerin işlenip amaca uygun kullanılmasında olanak sağlar.

Coğrafi bilgi sistemleri (CBS), İngilizce Geographical Information Systems (GIS) ifadesinin Türkçeye çevrilmiş hali olup kullanıcıların çok farklı disiplinlerden olması nedeniyle, bu kavram da değişik şekillerde tanımlanmaktadır. Özellikle CBS'nin dünyada konumsal bilgi ile ilgilenen kişi, kurum ve kuruluşlar arasında geniş bir merak uyandırması, gelişmelerdeki hızlı değişiklikler, özellikle ticari beklentiler, farklı uygulama ve fikirler, CBS'nin standart bir tanımının yapılmasına henüz izin vermemiştir. CBS, bazı araştırmacılara göre konumsal bilgi sistemlerin tümünü içeren ve coğrafi bilgiyi irdeleyen bir bilimsel kavram, bazılarına göre; konumsal bilgileri dijital yapıya kavuşturan bilgisayar tabanlı bir araç, bazılarına göre de; organizasyona yardımcı olan bir veri tabanı yönetim sistemi olarak nitelendirilmektedir. Buna göre en genel haliyle CBS tanımı aşağıdaki şekildedir;

"Coğrafi Bilgi Sistemleri; konuma dayalı gözlemlerle elde edilen grafik ve grafik-olmayan bilgilerin toplanması, saklanması, işlenmesi ve kullanıcıya sunulması işlevlerini bütünlük içerisinde gerçekleştiren bir bilgi sistemidir."

Zamansal Coğrafi Bilgi Sistemi (ZCBS) Coğrafi varlıkların gerek grafik gerekse grafik olmayan konumsal bilgilerinde zamanla meydana gelen değişimleri izleyebilen ve analiz edebilen coğrafi bilgi sistemidir.

Kullanım alanları

CBS teknolojisi bilimsel araştırmalar, kaynak yönetimi, varlık yönetimi, alt yapılar (doğalgaz, elektrik, su, vb.), arkeoloji, çevresel etki değerlendirmesi, peyzaj mimarlığı, kentsel planlama, kartografya, kriminoloji, coğrafi tarih, pazarlama, lojistik, maden haritalama, haritacılık, tarım (ekili tarım alanlarının tespiti ve toplam mahsülün hesaplanması), askeri uygulamalar, hava, deniz ve kara trafiği izleme (araç takip sistemleri), meteoroloji, arama kurtarma ve diğer amaçlar için kullanılabilir. Örneğin, CBS doğal afetlerde acil müdahaleleri kolaylaştırmak için hesaplamalar yapmaya olanak tanır. CBS yeni sulak alanların bulunmasında ve bu alanların korunmasında kullanılabilir. CBS bazı şirketler tarafından avantaj sağlaması amacıyla yeni pazar alanları bulmak için kullanılabilir.

Daha genel manada CBS, analizler yapma imkânı sunan ve bu analiz sonuçlarına göre doğru kararlar vermeyi kolaylaştıran bir sistemdir.

Tarihi
Coğrafi bilgi sistemleri ilk olarak Roger Tomlinson'un öncü çalışmaları sayesinde ortaya çıkmıştır. Tomlinson 1963'te ilk bilgisayar destekli haritalama işlemini gerçekleştirmiştir.

Peyzaj mimarlığı
Şehir planlaması

Coğrafi bilgi sistemi


රොබට් "ලෝං රොබින්" කොල්චින් (1713 දී උපත  සසෙක්ස්  හී, චේලිහිදී; මරණය 1750 අප්‍රේල් හිදී  බ්‍රොම්ලි හිදී) යනු,  ක්‍රීඩාවෙහි  තනි කඩුළු අනුවාදය ප්‍රචලිතව පැවති මධ්‍ය-ජෝර්ජියානු කාලසීමාවෙහිදී ක්‍රීඩා කල,  ක්‍රීඩාව කෙරෙහි අතිශයින් බලපෑම් ඇති කල වෘත්තිය ඉංග්‍රීසි  ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකි.

ක්‍රිකට් අභිවෘත්තිය
වසර කිහිපයක් තුලදී බ්‍රොම්ලි ප්‍රදේශයෙහි ජීවත්වූ කොල්චින්, 1740 ගණන් වලදී ප්‍රමුඛත්වයට පත්වූ සහ ඔහුගේ මරණින් පසු අභාවයට පත්වූ ප්‍රාදේශීය බ්‍රොම්ලි ක්‍රිකට් සමාජය හා සම්බන්ධතාවයක් දැක්වීය.  තනි කඩුළු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවෙහි ඔහුගේ දක්ෂතාවයන්ට අමතරව, 1744 වසරෙහිදී  ආටිලරි පිටියෙහිදී  සමස්ත-එංගලන්ත කණ්ඩායමට එරෙහිව පැවති පසිඳු තරගයද ඇතුළුව, කෙන්ට්   සඳහා පිලකට-ක්‍රීඩකයන්-එකොළස බැගින් වූ තරග සඳහාද කොල්චින් ක්‍රීඩා කලේය.

ආටිලරි පිටිය හා සමගින් දැඩි සම්බන්ධතාවයක් පැවති කොල්චින් විසින් එහි බොහෝ තරග පැවැත්වීමට අනුගහය දැක්වූ බව දැන ගන්නට ඇත.

ශෛලිය සහ විධික්‍රමය
කොල්චින් යනු නිපුණතා පූර්ණ තනි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙක් විය.  ඔහු ජීවත්වූ කාලයෙහිදී සියළු ඉරියව් වලින් නැපී පෙනුනු මාහැඟිතම ක්‍රීඩකයා බවට ඔහු බොහෝ විට සැලකෙන්නට ඇති අතර ඔහු උසැකි බැවින් "ලෝං රොබින්" ලෙසින් හැඳින්විණි: "සහ රොබින්, ඔහුගේ ශරීර ප්‍රමාණත්වය අනුව, අග නම ලෝං යනුවෙන් යෙදිණි".

ආශ්‍රිත

රොබට් කොල්චින්


Flossie Wong-Staal (née Wong Yee Ching, Kínverska: 黄以静; pinyin: Huáng Yǐjìng; 27. ágúst 1946 – 8. júlí 2020) var kínverskur og amerískur veirufræðingur og sameindalíffræðingur . Hún var fyrsti vísindamaðurinn til að klóna HIV og ákvarða virkni gena þess, sem var stórt skref í að sanna að HIV væri orsök alnæmis . Frá 1990 til 2002 gegndi hún Florence Riford stólnum í alnæmisrannsóknum við háskólann í Kaliforníu, San Diego (UCSD). Hún var meðstofnandi og eftir að hafa látið af störfum hjá UCSD varð hún yfirmaður vísindasviðs Immusol, sem var endurnefnt iTherX Pharmaceuticals árið 2007 þegar það fór yfir í lyfjaþróunarfyrirtæki sem einbeitti sér að lifrarbólgu C og hélt áfram sem yfirmaður vísinda.

Uppvaxtarár
Wong-Staal fæddist sem Wong Yee Ching í Guangzhou, Kína, árið 1946. Hún var þriðja barnið í fjögurra manna fjölskyldu sinni. Hún ólst upp með tveimur bræðrum og systur. Árið 1952 var fjölskylda hennar meðal margra kínverskra ríkisborgara sem flúðu til Hong Kong eftir byltingu kommúnista seint á fjórða áratugnum. Þegar hún var í Hong Kong gekk Wong í Maryknoll Convent School, þar sem hún skaraði framúr í vísindum. Þó að engar konur í fjölskyldu hennar hefðu nokkru sinni unnið utan heimilis eða stundað nám í vísindum, studdu foreldrar hennar fræðistörf hennar. Allan tíma sinn í skólanum var hún hvött af mörgum kennurum sínum til frekara náms í Bandaríkjunum. Kennarar hennar buðu henni líka til að breyta nafni sínu í eitthvað á ensku. Faðir hennar valdi henni nafnið "Flossie" eftir mikinn fellibyl sem geisaði í Suðaustur-Asíu um þetta leyti.

Menntun
Þegar hún var 18 ára fór hún frá Hong Kong til að fara í háskólann í Kaliforníu, Los Angeles, þar sem hún stundaði BS í bakteríufræði. Hún útskrifaðist með laude á aðeins þremur árum. Eftir að hafa aflað sér BS gráðu hélt hún áfram að vinna sér inn doktorsgráðu. í sameindalíffræði frá UCLA árið 1972. Hún stundaði Postdoktorsstörf við háskólann í Kaliforníu, San Diego, þar sem hún hélt áfram að rannsaka.

HIV klónun
Postdoktorsstörf hennar héldu áfram til ársins 1973, þegar hún flutti til Bethesda, Maryland, til að vinna fyrir Robert Gallo við National Cancer Institute (NCI). Hjá stofnuninni hóf Wong-Staal rannsóknir sínar á retroveirum. Tveimur árum síðar varð Wong-Staal fyrsti vísindamaðurinn til að klóna HIV. Hún lauk einnig erfðafræðilegri kortlagningu á veirunni sem gerði það mögulegt að þróa HIV próf.  Þetta leiddi til fyrsta erfðafræðilega kortsins af vírusnum, sem hjálpaði við þróun blóðprófa fyrir HIV.

Rannsóknir
Seint á áttunda áratugnum gerði teymi Wong-Staal, ásamt Dr. Gallo, rannsóknir á retróveiru manna, T-frumuhvítblæðisveiru ( HTLV ), og komst að þeirri niðurstöðu að það væri orsakavaldurinn í T-frumu hvítblæði veira fullorðinna manna. Lið hennar rannsakaði sérstaklega sameindaveirufræði HTLV-1 með því að skoða umritunarvirkja þess og eftirlitskerfi eftir þýðingu. Þessi uppgötvun var mikilvæg í rannsóknum á retróveirum í mönnum þar sem áður var deilt um hvort afturveirur gætu valdið sjúkdómum í mönnum.

Árið 1990 var Wong-Staal ráðin frá NCI til háskólans í Kaliforníu, San Diego (UCSD), þar sem hún stofnaði Center for AIDS Research. Wong-Staal hélt áfram rannsóknum sínum á HIV/alnæmi við UCSD. Rannsóknir Wong-Staal beindust að genameðferð, með því að nota ríbósím "sameindahníf" til að bæla HIV í stofnfrumum . Bókunin sem hún þróaði var önnur sem var fjármögnuð af stjórnvöldum í Bandaríkjunum. Árið 1990 rannsakaði hópur vísindamanna undir forystu Wong-Staal áhrifin sem Tat próteinið innan veirustofnsins HIV-1 myndi hafa á vöxt frumna sem finnast í Kaposi sarkmeinskemmdum sem venjulega finnast hjá alnæmissjúklingum.

Hópur vísindamanna gerði prófanir á ýmsum frumum sem báru Tat próteinið og fylgdust með hraða frumufjölgunar í frumum sem smitaðar eru af HIV-1 og viðmiðunarhópnum, ræktun heilbrigðra æðaþelsfrumna úr mönnum.  Wong-Staal notaði tegund af frumugreiningu sem kallast geislaónæmisútfelling til að greina tilvist KS-skemmda í frumum með mismunandi magni af Tat próteini. Niðurstöður þessara prófa sýndu að magn Tat próteins í frumu sem er sýkt af HIV-1 er í beinu samhengi við magn KS sársauka sem sjúklingur gæti haft. Þessar niðurstöður voru nauðsynlegar til að þróa nýjar meðferðir fyrir HIV/alnæmissjúklinga sem þjást af þessum hættulegu sárum.

Afrek
Árið 1994 var Wong-Staal útnefndur formaður nýstofnaðrar alnæmisrannsóknarmiðstöðvar UCSD.  Sama ár var Wong-Staal kjörinn í læknastofnun bandarísku þjóðháskólanna.

Árið 2002 hætti Wong-Staal frá UCSD og tók við titlinum prófessor emerita. Hún gekk síðan til liðs við Immusol, líflyfjafyrirtæki sem hún stofnaði ásamt seinni eiginmanni sínum, Jeffrey McKelvy,  meðan hún var við UCSD, sem yfirmaður vísinda. Hún viðurkenndi þörfina á bættum lyfjum við lifrarbólgu C (HCV), breytti Immusol yfir í HCV meðferðaráherslu og endurnefni það iTherX Pharmaceuticals.

Sama ár útnefndi Discover Wong-Staal einn af fimmtíu "óvenjulegustu kvenvísindamönnum".  Wong-Staal starfaði sem rannsóknarprófessor í læknisfræði við UCSD þar til hún lést 8. júlí 2020.

Árið 2007, The Daily Telegraph boðaði Wong-Staal sem #32 af "Top 100 lifandi snillingum".

Fyrir framlag sitt til vísinda nefndi Institute for Scientific Information Wong-Staal "hæstu kvenvísindamann níunda áratugarins".  Árið 2019 var hún tekin inn í National Women's Hall of Fame .

Einkalíf
Árið 1971, þegar hún stundaði doktorsgráðu sína við UCLA, giftist hún samnema, krabbameinslækninum Stephen P. Staal. Hjónin eignuðust tvær dætur (Stephanie og Caroline Vega), áður en þau skildu um 1990. Wong-Staal giftist síðar taugalækninum Jeffrey McKelvy aftur, sem hún stofnaði Immusol með. Hún átti fjögur barnabörn.

Wong-Staal lést 8. júlí 2020, 73 ára að aldri, í Jacobs Medical Center í La Jolla, vegna fylgikvilla af völdum lungnabólgu.

Sjá einnig

 Tímalína kvenna í vísindum

Heimildir

Tenglar

 Flossie Wong-Staal munnleg saga

Hong Kong-búar
Fólk dáið árið 2020
Fólk fætt árið 1947
Sameindalíffræðingar

Flossie Wong-Staal


The A3W reactor was a naval reactor used by the United States Navy to provide electricity generation and propulsion on warships. Like all operational U.S. naval reactors it was a pressurized water reactor (PWR) design. The A3W designation stands for:

 A = Aircraft carrier platform.
 3 = Third generation core designed by the contractor.
 W = Westinghouse was the contracted designer.

History
The reactor was intended for use aboard USS John F. Kennedy.  This four-reactor design was intended to reduce the cost involved in the construction and operation, as compared with the Enterprise and its eight nuclear reactors.

Early in the construction, the United States Secretary of the Navy had the plans changed to save money, and fossil fuel boilers were installed on the Kennedy.  Because the plans for the ship did not include a funnel, the funnel on the Kennedy protrudes out from the ship at an angle.

The return to nuclear power for carriers came with the Nimitz class's A4W reactor's two reactor per ship design. While the two reactor configuration, with each core providing a much greater thermal output, is relatively less expensive than earlier designs, the power plant still represents about half the total cost of the ship.

References

United States naval reactors
Articles lacking sources from June 2009
All articles lacking sources

A3W reactor


Estêvão foi um nobre da região de Narbona ativo durante o . Suportamente era filho do vidama Estêvão. Qualificado como fiel nas fontes, recebeu em 849 um preceito do imperador Carlos, o Calvo, que o favoreceu sobre propriedade em Narbona. Foi descrito em 852 como vidama e juiz na corte do conde Udalrico, marquês de Gótia, em Crespià.

Viscondado de Narbona

Estêvão (juiz)


Han tog en pause er en dansk eksperimentalfilm fra 1995, der er instrueret af Jesper Mørch.

Handling
En slem hoste vejrer morgenluft. En sortklædt mand løber. Et flimrende København...en cigaret tændes.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1995

Eksperimentalfilm fra Danmark

Han tog en pause


La rivière Echoing est une rivière au Manitoba et en Ontario au Canada. Elle coule à partir de sa source dans le lac Echoing dans le district de Kenora dans le Nord-Ouest de l'Ontario jusqu'à son embouchure dans la rivière Gods dans le Nord du Manitoba qui se déserve dans la baie d'Hudson en passant par la rivière Hayes. La Première Nation de Shamattawa se situe à l'embouchure de la rivière Echoing.

Notes et références

Cours d'eau au Manitoba
Cours d'eau en Ontario
District de Kenora

Rivière Echoing


විද්‍යුත් චුම්බක තරංග යනු තරංගාකාර ලක්ෂණ දක්වමින් අවකාශය හරහා ශක්තිය ගලා යන ක්‍රමයකි. විද්‍යුත් චුම්බක තරංගය විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් සහ චුම්බක ක්ෂේත්‍රයක් එකිනෙකට ලම්බකව කම්පණය වීමෙන් ඇති වේ. විකිරණයේ ප්‍රගමන දිශාව ක්ෂේත්‍ර දෙකට ම ලම්බක වේ.

සියලූ විද්‍යුත් චුම්බක තරංග රික්තයක දී ගමන් කරන වේගය, ආලෝකයේ ප්‍රවේගයට සමාන වේ. (3.00 x108 ms-1)

තරංග ආයමය λ හා සංඛ්‍යාතය f වන විට විද්‍යුත් චුම්බක තරංගයක ප්‍රවේගය, C = fλ

විද්‍යුත් චුම්බක තරංගයක ශක්තිය E = hf  (E යනු එක් ෆෝටෝනයක ශක්තියයි).  මෙහි h යනු නියතයකි. එය ප්ලාන්ක් නියතය නම් වේ. (ප්ලාන්ක් නියතය 6.624 × 10-34 Js)

භෞතික විද්‍යාව

තරංගවාදය
විද්‍යුත් චුම්භක තරංග,  මුල්වරට,  ජේම්ස් ක්ලාක් මැක්ස‍්වෙල් විසින් උපග්‍රහණය කරන ලද  අතර පසුව එය  හෙන්රිච් හර්ට්ස් විසින් ස්ථිර කරන ලදී.  මැක්ස්වෙල් විසින්, විද්‍යුත් හා චුම්බක තරංගයන්හී තරංගමය ස්වභාවය හා සමමිතිය හෙළිදරව් කරමින්,  විද්‍යුත් හා චුම්භක සමීකරණයන්හි තරංග හැඩයක් ව්‍යුත්පන්න කළේය.   තරංග සමීකරණයට අනුව පුරෝකථනය කරන ලද විද්‍යුත් චුම්භක තරංගයක වේගය ආ‍ලෝකයේ මනින ලද වේගයට සමාන වු නිසා ආලෝකය ද විද්‍යුත් චුම්භක තරංගයක් බව මැක්ස්වෙල් තීරණය කළේය.

මැක්ස්වෙල් සමීකරණයට අනුව කාලය සමග වෙනස්වන විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් විසින් චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් ජනනය කරන අතර, මෙය ප්‍රතිලෝම වශයෙන්ද සත්‍ය වේ. එනිසා දෝලනය වන විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් දෝලනය වන චුම්භක ක්ෂේත්‍රයක් සාදන අතර එම දෝලනය වන චුම්භක ක්ෂේත්‍රය මගින් නැවතත් විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයන් සාදයි. දෝලනය වන මෙම ක්ෂේත්‍ර දෙකම එකට එක්වු විට විද්‍යුත් චුම්භක තරංගයක් නිර්මාණය වේ.

විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණ හා ඉලෙක්ට්‍රෝන වැනි පදාර්ථ අතර අන්තර්ක්‍රියාව පිළිබඳ ක්වොන්ටම් වාදයක් ක්වොන්ටම් විද්‍යුත් ගතික වාදයෙන් විස්තර කෙරේ.

විද්‍යුත් වුම්භක තරංග වල ගතිලක්ෂණ

විද්‍යුත්චුම්බක විකිරණයන්හී  භෞතික විද්‍යාත්මක හැසිරීම  විස්තර කෙරෙනුයේ විද්‍යුත්චුම්බකත්වයෙහි උප-ක්ෂේත්‍රයක් වන විදුලිගති විද්‍යාව විසිනි. විද්‍යුත් හා චුම්බක ක්ෂේත්‍ර විසින් අධිස්ථාපනය පිළිබඳ ගති ලක්ෂණයන් පිළිපදිනු ලබන අතර, එමනිසාම කිසියම් අංශුවක් නිසා හෝ කාල-විචල්‍ය විද්‍යුත් හෝ චුම්බක ක්ෂේත්‍රයක් නිසා හෝ ඇතිවන ක්ෂේත්‍රයක් අනෙකුත් හේතූන් නිසා එම අවකාශය තුලම පවතින ක්ෂේත්‍රයන්ගේ පැවැත්ම කෙරෙහි  සම්මාද වෙයි: එසේ වන්නේ ඒවා  දෛශික ක්ෂේත්‍රයන් බැවින්, දෛශික එකතු කිරීම අනුව, සියළු චුම්බක හා විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයන්  එකතු වන බැවිනි. නිදසුනක් ලෙස ගතහොත්, චාලක විද්‍යුත්චුම්බක තරංගයක් පරමාණුක ව්‍යුහයක් මත පතනය වූ කල්හී එම ව්‍යුහයෙහි  පරමාණුවන්ගේ  දෝලනය ප්‍රේරණය කරමින්, එමගින් ඒවායේ ස්වීය විද්‍යුත්චුම්බක තරංගයන් විමෝචනය හේතුයුක්ත කරන අතර, මෙම  විමෝචනයන් කරන කොට ගෙන පතන තරංගය  නිරෝධනයට ලක්ව වෙනසකට භාජනය වේ. මෙම ගති ලක්ෂණ වර්තනය සහ  විවර්තනය ඇතුළු ප්‍රපංචයන්ට හේතු කාරක වේ.

ආලෝකය දෝලනයක් බැවින්, රික්තයක් වැනි රේඛීය මාධ්‍යයක ස්ථිතික විද්‍යුත් හෝ චුම්බක ක්ෂේත්‍රයන් අතුරින් ප්‍රචාරණය වීම නිසාවෙන් කිසිදු බලපෑමකට යටත් නොවේ.  කෙසේවෙතත්,  සමහරක් ස්ඵටිකයන් වැනි, විරේඛීය මාධ්‍යයන්හි, ආලෝකය හා ස්ථිතික විද්‍යුත් හා චුම්බක ක්ෂේත්‍රයන් අතර - ෆැරඩේ  ආචරණය හා  කර්(අ) ආචරණය වැනි අන්තර්ක්‍රියා ඇතුළු - අන්තර්ක්‍රියා ඇති විය හැකිය.

වර්තනයෙහිදී, එක් මාධ්‍යයක සිට වෙනස් ඝනත්වයක් සහිත තවත් මාධ්‍යයකට සංක්‍රමණය වන්නාවූ තරංගයක් නව මාධ්‍යයට ඇතුළු වීමේදී එහි වේගය හා දිශාව වෙනසකට භාජනය කර ගනියි. මාධ්‍යයන් දෙකෙහි වර්තනාංකයන් ගේ අනුපාතය වර්තන ප්‍රමාණය තීරණය කරන අතර,  ස්නෙල්ගේ නියමය විසින් මෙය සිදුවන ආකාරය පැහැදිලි කරයි. ප්‍රිස්මයක් තුලින් යැවෙන ආලෝකය, ප්‍රිස්මය සැදී ඇති ද්‍රව්‍යයෙහි, තරංග ආයාමය මත යැපෙන වර්තනාංකය හේතුවෙන්,  දෘශ්‍ය  වර්ණාවලියකට අපකිරණය වේ. (අපකිරණය).

විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණය පිළිබඳ වු භෞතික විද්‍යාව විද්‍යුත් චුම්භකත්වයේ අනු කොටසක් වු විද්‍යුත් ගති විද්‍යාවයි.

විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණ තරංග ආකාරය ද අංශුමය ආකාරය ද එකවරම නිරූපණය කරයි. ( තරංග - අංශු ද්වෛතය) විශාල ප්‍රදේශයක් හරහා විශාල කාල පරිමාණයක් තුළ  විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණ මනින විට තරංග ලක්ෂණ වඩා පැහැදිලිව නිරීක්ෂණය කළ හැක. කුඩා ප්‍රදේශයක් තුළ , කුඩා කාල පරිමාණයක් නිරීක්ෂණය කරන විට අංශුමය ලක්ෂණ වඩා පැහැදිලිව නිරීක්ෂණය කළ හැක. මෙම ලක්ෂණ දෙකම බොහෝ පරීක්ෂණ මගින් සනාථ කර ඇත.

විද්‍යුත් චුම්භක තරංගයක , එක් ෆෝටෝනයක විවර්තනය වැනි තරංගමය හා අංශුමය ස්වභාවයන් දෙකම පෙන්වා දිය හැකි තනි පරීක්ෂණ ඇත. එක් ෆොටෝනයක් දික් සිදුරු දෙකක් හරහා යැවු කළ තරංග ආකාරයට එය විසින්ම සම නිරෝධනයට ලක්වේ. නමුත් ප්‍රකාශ ගුණකයක් හෝ එවැනි සංවේදී අනාවරකයක් මගින් එක් වරක් පමණක් අනාවරණය වන පරිදි දික් සිදුරු දෙක හරහාම ෆෝටෝනය ගමන් කරයි. මෙවැනි ස්ව - නිරෝධනයක් ඒක ෆෝටෝනයක් මයිකල්සන් නිරෝධන මානයක් හෝ වෙනත් නිරෝධන මානයකට යැවු විට නිරීක්ෂණය කරගත හැක.

තරංග ආකෘතිය
ආලෝකයේ ස්වභාවික වැදගත් ලක්ෂණයක් ලෙස සංඛ්‍යාතය හැදින්විය හැක. තරංගයක සංඛ්‍යාතය යනු එහි දෝලන සීග්‍රතාවයි. මෙහි SI  ඒකක හර්ට්ස් වේ. තත්පරයකට එක දෝලනයක් සිදුවේ නම් එහි සංඛ්‍යාතය හර්ට්ස් එකකි. සාමාන්‍යයෙන් ආලෝකය එකිනෙක වෙනස් සංඛ්‍යාත සමූහයකින් සමන්විත වේ. සම්පුර්ණ ආලෝක තරංගයක් යනු මෙම සංඛ්‍යාත සියල්ලගේම එකතුවටයි. මෙසේ සංඛ්‍යාත වෙනස් කෝණවලින් වර්තනයට භාජනය වේ.

තරංගයත් අනුයාත නිම්න හා ශීර්ෂවලින් යුක්ත වන අතර එක ළග පිහිටි නිම්න හෝ ශීර්ෂ දෙකක් අතර  දුර තරංග ආගමයක් ලෙස හදුන්වයි. විද්‍යුත් චුම්භක වර්ණාවලියේ තරංගය විශාලත්වයෙන් විවිධ වේ. රේඩියෝ තරංගයක් ගොඩනැගිල්ලක් තරම් වන අතර ඉතා කුඩා ගැමා තරංගයක් පරමාණුක න්‍යෂ්ටියක්   තරම් ප්‍රමාණය වේ. සංඛ්‍යාතය පහත සමීකරණයේ පරිදි තරංග ආයාමයට ප්‍රතිලෝමව සමානුපාතික වේ.

V  යනු ආ‍ලෝකයේවේගයයි. (රික්තයක නම්  C  වන අතර වෙනත් මාධ්‍යයක දී ඊට අඩුය.)  f යනු සංඛ්‍යාතය වන අතර ⋋ යනු  තරංගය ආයාමයයි. තරංගයක් මාධ්‍ය දෙකක  අතර සීමාව තරණය කිරීමේදී එහි වේගය වෙනස් වන නමුදු සංඛ්‍යාතයේ වෙනසක් සිදු නොවේ.

නිරෝධනය යනු තරංග දෙකක් හෝ කිහිපයක් අධිස්ථාපන‍ය වීමෙන් ඇති වන  තරංග රටාවකින් යුක්ත  සම්ප්‍රයුක්ත තරංගයයි. ක්ෂේත්‍රයන්හි සංරචක එකම දිශාවට ඇත්නම් , එයින් නිර්මාණකාරී නිරෝධනයන්හිදී  විරුද්ධ දිශාවට නම් විනාශකාරී නිරෝධනයක්ද ඇතිවේ.

විද්‍යුත් චුම්භක තරංගයක ශක්තිය විකිරණ ශක්තිය ලෙසද හැදින්වේ.

අංශුමය ආකෘතිය
විද්‍යුත් චුම්භක ශක්තිය ක්වොන්ටිනීකරණය කර ඇත. විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණයේ අංශුමය ස්වභාවයේදී තරංගයකත් ෆෝටෝන ලෙස හදුන්වන විද්‍යුත් ශක්ති පැකට්ටු (ක්වොන්ටා) වශයෙන් පවතී. තරංගයේ සංඛ්‍යාතය අංශුවේ ශක්තියේ විශාලත්වයට අනුලෝමව සමානුපාතික වේ. තවදුරටත් ආරෝපිත අංශු ෆෝටෝන විමෝචනය හා අවශෝෂණය කරන නිසා ඒවා  ශක්ති ප්‍රවාහකයකන් වශයෙන් ක්‍රියා කරයි. ෆොටෝනයකට ශක්ති ප්ලාන්ක් සමීකරණයෙන් ගණනය කළ හැක.

E  යනු ශක්තියයි. h  යනු ප්ලාන්ක් නියතය වන අතර f යනු සංඛ්‍යාතය වේ. මෙම ෆෝටෝන - ශක්ති ප්‍රකාශනය , විද්‍යුත් චුම්භක දෝලකයේ ශක්ති මට්ටම්වල එක් විශේෂ අවස්ථාවකි. මෙහි මධ්‍යක ශක්තිය , ප්ලාන්ක්ගේ විකිරණ නියමය ව්‍යුත්පන්නයේදී භාවිතා වන අතර අඩු උෂ්ණත්ව වලදී සම්භාජන මුලධර්මයට අනුකූල සිදුවන පුරෝකථනයට වඩා තියුණු ලෙස වෙනස් වේ. එනිසා මෙය අඩු උෂ්ණත්ව වලදී ක්වොන්ටම් ආචරණය නිසා සම්භාජනය බිද වැටී‍මක් සිදු කෙරේ.

ෆෝටෝනයක් පරමාණුවක්  මගින් අවශෝෂණය කරන විට එමඟින් පරමානුවේ එක් ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් උත්තේජනය කර වැඩි ශක්ති මට්ටමකට ඔසවා තබයි. ශක්තිය ඇති තරම් විශාල නම්   ඉලෙක්ට්‍රෝනය වැඩි ශක්ති මට්ටමකට සංක්‍රමණය වීමේදී එය න්‍යෂ්ටියේ  ධන ආකර්ශනයෙන් වියෝග වී පරමාණුවෙන් නිදහස් වේ. මෙම ක්‍රියාවලිය (ප්‍රභා අයනීකරණය) ෆෝටො අයනීකරණය නම් වේ. එසේම පරමාණුක අඩු ශක්ති මට්ටමකට සංක්‍රමණය වන ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් ශක්ති අදාල වෙනසට සමාන ශක්තියෙන් එක් ආලෝක ෆොටෝනයක් ලෙස විමෝචනය කරයි. පරමාණු තුළ වු ඉලෙක්ට්‍රෝනවල සෑම ශක්ති මට්ටම් විවික්ත නිසා සෑම මූලද්‍රව්‍යයක්ම ලාක්ෂීය සංඛ්‍යාත සහිත ආලෝකය විමෝචනය හෝ අවශෝෂණය කරයි.

මෙම ආචරණ සියල්ලම එක් කර ආලෝකයේ අවශෝෂක වර්ණාවලිය විස්තර කර හැක. වර්ණාවලියේ අඳුරු කලාපය , අවශෝෂණ වර්ණාවලියට අදාල මාධ්‍යයේ ආලෝකයේ විවිධ සංඛ්‍යාත අවශෝෂණය නිසා ඇති වේ. ආලෝකය ගමන් කරන මාධ්‍යයේ සංයුතිය අනුව මෙම අවශෝෂණ වර්ණාවලියේ ස්වභාවය තීරණය වේ.උදාහරණයක් ලෙස දුරකින් වු තාරකාවක් මගින් නිකුත් කරන ආලෝකයේ අදුරු කලාප ඇති වනනේ තාරකාවේ වායුගෝලයේ පරමාණු හේතුවෙනි. මෙම කලාප පරමාණුවේ අනුමත ශක්ති මට්ටම් සදහා අනුරූපී වේ. විමෝචනයේදී ද සිදුවන්නේ මේ හා සමාන සංසිද්ධියකි.ඉලෙක්ට්‍රොනයක් වඩා පහල ශක්ති මට්ටම් වලට පැනීමේදී ඉලෙක්ට්‍රොනයේ ශක්ති මට්ටම් අතර පැනීමට අනුරූප වර්ණාවලිය/ සංඛ්‍යාතය විමෝචනය වේ.මෙය නිහාරිකාවන්හි විමෝචන වර්ණාවලීන් හි විද්‍යමාන වේ. වර්තමානයේ මෙම සංසිද්ධිය තාරකාවල සංයුතිය හඳුනාගැනීම සඳහා විද්‍යාඥයන් අතර ප්‍රචලිතය . තව දුරටත් මෙය රක්ත විස්ථාපන මුලධර්මය භාවිතයෙන් තාරකාවලට ඇති දුර මැනීමට ද භාවිතා වේ.

ප්‍රචාරණ වේගය
ත්වරණය වන විද්‍යුත් ආරෝපණ හෝ වෙනස් වන චුම්භක ක්ෂේත්‍ර සියල්ලම විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණ නිපදවයි. ආරෝපණයකට අනුරූප විද්‍යුත් චුම්භක තොරතුරු  ආලෝකයේ වේගයෙන් ප්‍රචාරණය කරයි. එබැවින් එම තොරතුරු එකුතු කිරීමේ දී  පිරියම මන්දිත කාලය යන සංකල්පය යොදා ගැනේ. මෙය විද්‍යුත්ගතික හා චුම්භක ක්ෂේත්‍රයන්හි ප්‍රකාශනයන්ට අදාල වේ. මෙම වැඩිපුර පද මත විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණය සිදුවේ. ඕනෑම සන්නායක කම්බියක්ම (හෝ ස්පර්ශක වැනි අනෙකුත් සන්නායක වස්තු) ප්‍රත්‍යාවර්ථ ධාරාවක් රැගෙන යන විටදී විද්‍යුත් ධාරාවේ සංඛ්‍යාතයට සමාන සංඛ්‍යාතයකින් විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණ නිපදවයි. අවස්ථානුකූලව ඒවා තරංග හෝ අංශු ආකාරයට හැසිරේ. තරංගයක් වශයෙන් එය ප්‍රවේගය (ආලෝකයේ වේගය) තරංග ආයාමය හා සංඛ්‍යාතය අනුව වර්ගීකරණය කරයි. අංශුවක් වශයෙන් ගත් කළ ඒවා ෆෝටෝන වශයෙන් හැදින්වේ. ෆෝටෝන හට ඒවායේ  සංඛ්‍යාතයට අනුරූපව ශක්තීන් ඇත. මෙම ශක්කතීන් ප්ලාන්ක් සමීකරණය (E = h) මගින් ගණනය කළ හැක.  E  යනු ෆොටෝනයේ ශක්තිය වන අතර
n = 6.626 x 10-34Js වන ප්ලාන්ක් නියතයයි.  යනු තරංගයේ සංඛ්‍යාතයයි.

ඕනෑම අවස්ථාවකදී විද්‍යුත් චුම්භක විකිරණ රික්තයත්  තුළින් ගමන් කිරීමේදී එහි වේගය නිරීක්ෂකයාට සාපේක්ෂව (නිරීක්ෂකයාගේ වේගයකුමක් වූවත්) ආලෝකයේ වේගයට සමවේ. (මෙය නිරීක්ෂකයාගේ වේගය මත රඳා නොපවතී.) ( මෙම නිරීක්ෂණය විශේෂ සාපේක්ෂතා වාදය ගොඩනැගීම සදහා ඇල්බර්ට් අයින්ස්ටයින් විසින් යොදා ගන්නා ලදී)

රික්තයක් හැර වෙනත් මාධ්‍යයක් තුළදී ප්‍රචාරණ ප්‍රවේගය හෝ වර්තන අංකය , එහි සංඛ්‍යාතය හා අදාල භාවිතයට අනුව සලකනු ලබයි. මෙම අගයන් යුගලම අදාල මාධ්‍ය තුල ආලෝකයේ ප්‍රවේගය රික්තය තුල ආලෝකයේ ප්‍රවේගයට දක්වන අනුපාතයන් වේ.

විද්‍යුත් චුම්බක වර්ණාවලිය

විද්‍යුත් චුම්බක තරංග එහි සංඛ්‍යාතය අනුව වර්ගීකරණය කර ඇත. සංඛ්‍යාතය කෙමෙන් වැඩි වන ලෙසත්, තරංග ආයාමය කෙමෙන් අඩු වන ලෙසත් පිළියෙල කර ඇති විද්‍යුත්චුම්බක වර්ණාවලිය රේඩියෝ තරංග, ක්ෂුද්‍ර තරංග, අධෝරක්ත විකිරණය, දෘශ්‍ය ආලෝකය, පාරජම්බුල විකිරණය, එක්ස් කිරණ සහ ගැමා කිරණ වලින් සමන්විත වෙයි. විවිධ ජීවි විශේෂයන්ගේ ඇස, කුඩා සහ එක් එක් විශේෂයෙන් වෙනස් වන සංඛ්‍යාත කලාපයකට සංවේදී වන අතර එම සංඛ්‍යාත කලාපය දෘශ්‍ය වර්ණාවලිය ලෙස හැඳින්වේ. ෆෝටෝනය විද්‍යුත්චුම්බක විකිරණයේ මූලික අංශුවයි. විද්‍යුත්චුම්බක විකිරණය ශක්තිය මෙන් ම ගම්‍යතාව ද රැගෙන යයි.

විද්‍යුත් චුම්බක වර්ණාවලියේ විවිධ පරාසවලට අයත් කිරණවල ප්‍රයෝජන
රේඩියෝ තරංග : රූපවාහිනී, ගුවන් විදුලි මාධ්‍ය ඔස්සේ සන්නිවේදන කටයුතු සඳහා යෙදේ.
රේඩාර් තරංග : ගුවන් හා නාවික පද්ධතිවල භාවිත කෙරේ.
ක්ෂුද්‍ර තරංග : ක්ෂුද්‍ර තරංග උඳුන්වල ක්‍රියාකාරීත්වය මෙ මගින් සිදු වේ. ජංගම දුරකථනවල භාවිත වේ.
අධෝරක්ත තරංග : භෞත චිකිත්සක ප්‍රතිකාර කටයුතුවල දී යෙදේ. දුරස්ථ පාලක සංඥා නිකුත් කිරීමේ දී හා වර්ණාවලීක්ෂ ක්‍රම
මගින් කෙරෙන විශ්ලේෂණ කටයුතුවල දී භාවිත කෙරේ.
දෘශ්‍ය තරංග : දෘෂ්ටිය, ඡායාරූප ශිල්පය මෙම පරාසයේ තරංග ඇසුරින් සිදු වේ. වර්ණමිතික විශ්ලේෂණයේ දී යෙදේ.
පාරජම්බුල තරංග : විෂබීජ නැසීමට, මුදල් නෝට්ටු ආදියේ යොදා ඇති රහස්‍ය සංකේත කියවීමට යෙදේ. වර්ණාවලීක්ෂ විශ්ලේෂණවල දී භාවිත කෙරේ.
X - කිරණ : X කිරණ ඡායාරූප ගැනීම හා ස්ඵටික ආදියේ ව්‍යුහ හැදෑරීමේ දී භාවිත කෙරේ.
γ - කිරණ : පිළිකා සඳහා ප්‍රතිකාර කිරීමේ දී භාවිත කෙරේ.

විද්‍යාව
භෞතික විද්‍යාව
රසායන විද්‍යාව
විද්‍යුත් චුම්බක තරංග

විද්‍යුත් චුම්බක තරංග


ريتشارد كراشو (1612-1649)، شاعر إنجليزي، يعد عادة من الشعراء الميتافيزيقيون، ألف بعض القصائد باللاتينية ولكن شهرته تستند إلى قصائده الدينية. تجمع قصائده بين الحسية والصوفية بصورة لا مثيل لها في الإنجليزية. بحيث تقارن بمثيلاتها في الأدبين الإيطالي والأسباني، ومنها قصائده عن «القديسة تيريزا».

تشمل دواوينه
«خطوات نحو المعبد وملذات آلهة الفن» 1646 . و«أغنية إلى الرب».1652 .

روابط خارجية

المراجع

  كراشو، ريتشارد - الموسوعة العربية الميسرة، 1965

أشخاص متعلمون في مدرسة شارترهاوس
أكاديميو جامعة كامبريدج
أنجليكانيون تحولوا إلى الكاثوليكية
خريجو بترهووس (جامعة كامبريدج)
خريجو كلية بمبروك (كامبريج)
رومان كاثوليك إنجليز
شعراء إنجليز
صوفيون كاثوليك
كتاب باروك
كتاب باللغة اللاتينية
كتاب من لندن
متصوفون مسيحيون في القرن 17
مواليد 1612
مواليد 1613
مواليد عقد 1610
وفيات 1649
وفيات بأمراض معدية في إيطاليا
وفيات بأمراض معدية في ماركي

ريتشارد كراشو


NGC 119 este o galaxie lenticulară situată în constelația Phoenix. A fost descoperită în 28 octombrie 1834 de către John Herschel.

Note

Vezi și
 NGC 118
 NGC 120

Legături externe
 NGC 119 pe spider.seds.org
 NGC 119 pe WikiSky

Galaxii lenticulare
Obiecte NGC
Constelația Phoenix
Obiecte astronomice descoperite de John Herschel
Obiecte astronomice descoperite în 1834

NGC 119


Scheffler puede referirse a:
 Axel Scheffler (de)
 Christoph Thomas Scheffler (de)
 Felix Anton Scheffler (de)
 János Scheffler, aka: Johann Scheffler (hu)
 Jens Scheffler (de)
 Silvina Scheffler
 Johann(es) Scheffler
 Karl Scheffler (de)
 Steve Scheffler

 2485 Scheffler
 Schefflera

Scheffler


Mondreganes es una localidad española, perteneciente al municipio de Cebanico, situado en la comarca de Sahagún, de la provincia de León, y comunidad autónoma de Castilla y León.

Localización

Situado en el este de la provincia de León, partido de Sahagún, el pueblo de Mondreganes está surcado por el río Cea, el antiguo Cantabria; y en paralelo al río está la carretera C-611, que enlaza por el norte en el término de Valle de las Casas con la CL-626 (Cistierna-Puente Almuhey y por el sur con la LE 231 (Almanza-Sahechores de Rueda) y la LE-232 (Puente Almuhey-Sahagún).

Clima

Los inviernos son largos, fríos y secos; los veranos tienden a ser calurosos. Las temperaturas máximas en verano oscilan entre 34 y 35 grados, siendo la media de 18º; en invierno las medias son de 3º y las mínimas de -8º y -10º. En otoño y primavera las lluvias caen con mayor intensidad, siendo el promedio anual de entre 500-600 mm. El clima es, por lo tanto, continental.

Historia

"Bondreganes", "Vondreganes" o "Voldreganes" son algunas de las transcripciones del nombre de Mondreganes, de uso frecuente hasta mediados del , cuando se impone el nombre actual.

La parroquia San Andrés de Mondreganes pasó a depender de la abadía benedictina de Sahagún el año 1074. Además de la iglesia parroquial pronto dispuso de la ermita del Santo Cristo o Humilladero y San Juan.  A partir del  Mondreganes perteneció a la jurisdicción del marquesado de Alcañices. Según el libro de apeo de 1695 el Monasterio de Santa María de Gradefes contaba con propiedades en Mondreganes, y en otros lugares como Espinosa de Almanza, Sorriba (León), Palazuelo de Boñar, Vegaquemada, Cerecedo, Oville, Santa Colomba de las Arrimadas. Por Mondreganes transcurría el cordel o vía pecuaria de la trashumancia denominado "La Zamorana", que enlazaba la "Vía de la Plata" con la Montaña Leonesa Oriental.

Desde el comienzo del  dispone de "un buen puente" sobre el río Cea. Por entonces pertenecía a la jurisdicción de Almanza. En 1840 el pueblo de Mondreganes cuenta con una escuela para niños, donde reciben los conocimientos elementales de lectura y escritura.

Economía

Sus gentes se ocupan en la cría de ganado, ovino y bovino, y del cultivo de cereales, principalmente. Durante los siglos XVII al XIX también se distinguió por el comercio de la lana y del lino, de ahí el término "linares", cultivable en zonas frescas y húmedas, terrenos aptos también para las hortalizas y verduras. Lana y lino cumplieron una función especial en la economía familiar, puesto que servía para hacer frente a los pagos de censos, rentas y diezmos, además de satisfacer las necesidades familiares como la comida y el vestido.

Molino de agua

Durante siglos existió en Mondreganes molino de agua, incluso durante una parte del  llegaron a coexistir dos molinos. En ellos se molía harina para pienso de animales y harina panificable para uso en los hornos familiares. El último titular molinero fue Julio Diez.

Personalidades

Demografía

La población de Mondreganes ascendía en 1832 a 170 habitantes. A mediados de la siguiente década,  Francisco de Paula Mellado, señala en su Diccionario geográfico univeresal, que los vecinos eran cuarenta y cuatro (44).

Referencias

Localidades de Tierra de Almanza
Localidades de Cebanico

Mondreganes


Fodroden (tarsus) er en samling af 7 korte knogler i hver fod, som forbinder lægbenet og skinnebenet i underbenet med mellemfodsknoglerne.

Fodrodsknoglerne er rullebenet, hælbenet, bådbenet, de tre kileben og terningebenet.

Referencer

Skelet

Fodrod


hibridizacija (biologija), križanje roditelja različitih uzgojnih linija, pasmina ili vrsta.
 hibridizacija nukleinskih kiselina, proces spajanja dva komplementarna lanca nukleinskih kiselina
 hibridizacija orbitala, miješanje atomskih orbitala različitih energija kako bi spoj postao stabilniji
 Postupak pri kojem nastaju hibridni automobili
 U teoriji globalizacije, stalno miješanje različitih kultura
 U paleoantropologiji, kontroverzna hipoteza međusobnog parenja neandertalca i kromanjonca, koja donekle objašnjava postanak današnjeg čovjeka

Vidi također
Hibrid (razdvojba)

Hibridizacija


Santiago do Norte é um bairro do município brasileiro de Paranatinga, no estado de Mato Grosso na Região Centro-Oeste do país. Distante 160 quilômetros da sua sede e 520 quilômetros da capital do estado Cuiabá, possuí população de  habitantes de acordo com o Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE) no ano de 2017.

Ver Também
 Paranatinga

Paranatinga

Santiago do Norte


Die Große Synagoge von Luzk in der Ukraine ist eine profanierte Renaissancesynagoge mit einem Geschützturm, die an der Daniel-Halytsch-Straße 33 liegt. Die Synagoge, ein nationales Baudenkmal, wurde in den 1620er Jahren im Zentrum des Schtetls Schydiwschtschyna gebaut. Lange Zeit diente sie als das Religions-, Bildungs- und Gesellschaftszentrum der Luzker Juden. Außerdem erfüllte das Gebäude eine Verteidigungsfunktion (siehe Wehrsynagoge).

Die Synagoge wurde im Jahre 1942 und in den Jahrzehnten danach teilweise zerstört. In den 1970er Jahren wurde sie erneuert. Heute dient das Gebäude einem Sportverein als Klubhaus.

Geschichte

Die erste Erwähnung von Juden in Luzk ist aus dem Jahr 1388 überliefert, als Vytautas der Große, der Großfürst von Litauen, die Niederlassung von Juden im Fürstentum regelte. Die Stadt wurde 1617 nach dem Angriff der Tataren samt Synagoge zerstört. Die Forschung geht vom Neubau in der ersten Hälfte des 16. Jahrhunderts am Platz der Vorgängersynagoge aus.

Am 5. Mai 1626 räumte König Sigismund III. Waza den Luzker Juden das Recht auf den Bau der Mauersynagoge und der neuen Schule ein. Zwar beklagten die Dominikaner, deren Kloster mit der Kirche in einem benachbarten katholischen Stadtviertel lag, die größere Höhe der Synagoge, aber der König bekräftigte 1628 erneut seine Entscheidungen. Das Gericht stellte fest, dass die Höhe der Synagoge das Kloster nicht beeinträchtigt.

Der Hauptraum war die würfelförmige Gebetshalle nach dem Stil der Renaissance mit der Wandstärke von 1,5 Meter, der noch zwei einstöckige Nebengebäude für die Frauen und die Schule hatte. An der südlichen Ecke der Gebetshalle wurde auf Verlangen des Königs der Geschützturm mit Schießscharte und Waffenlager gebaut. In der neuen Synagoge wurde eine Jeschiwa gegründet.

Im Jahr 1869 wurde die Synagoge Opfer eines Brandes. Infolge einiger Besonderheiten im Wirtschafts- und Rechtssystem in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts veränderte sich die jüdische Gesellschaftsordnung. Es entstanden neue Schtetl und Synagogen. In dem alten Schtetl Schydiwschtschyna, in dessen Mitte die Schutzsynagoge lag, wohnten arme Juden in einer dichten Bebauung. Bald verlor die Hauptsynagoge ihre Rolle als Zentrum des jüdischen Lebens.

Im Jahr 1936 renovierte man das Gebäude mit Unterstützung von Woiwodenregierung. Während des Zweiten Weltkriegs wurde die Synagoge durch Beschießungen beschädigt. Im Jahr 1941 besetzte die Wehrmacht die Stadt. Die Deutschen bildeten drei jüdische Ghettos. Auch Gebäude und Anlagen des jüdischen Viertels wurden beschädigt und vernichtet. Im August und September 1942 wurden etwa 17000 Ghettohäftlinge erschossen. Dann warf man Sprengstoff in die Hauptsynagoge.

In den Jahren 1976/77 wurde die Synagoge teilweise neu aufgebaut.

Erinnerung
Um die Luzker Große Synagoge haben sich ausländische Forscher und Museen verdient gemacht. Ein Modell, das die Synagoge in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts zeigt, ist im Museum der jüdischen Diaspora Beit Hatefutsot in der Universität Tel Aviv aufbewahrt. Es zeigt inzwischen verloren gegangene Elemente. Im Zentrum für jüdische Kunst der Hebräischen Universität von Jerusalem befindet sich ein elektronisches 3D-Modell der Synagoge.

Am 30. Mai 1995 wurde an der Mauer der ehemaligen Synagoge eine Gedenktafel für die ermordeten Juden von Luzk eingebaut.

Siehe auch
 Liste von Synagogen in der Ukraine

Literatur
 Majer Bałaban: Karaici w Polsce. V. Łuck. In: Nowe Życie, Warszawa. Nr. 3, 1924, , S. 323.
 Fanny Kraszyńska: Żydzi Łuccy do końca XVII w. In: Rocznik Wołyński. Bd. 7, 1938, , S. 139–178.
 Marian Małuszyński: Łuck w wiekach srednich. 1939, (Maschinenschriftlich).
 Ростислав Метельницький: Деякі сторінки єврейської забудови Луцька. Дух і літера, Київ 2001, ISBN 966-7273-16-4, S. 85–133.
 Mieczysław Orłowicz: Ilustrowany przewodnik po Wołyniu. Nakładem Wołyńskiego Tow. Krajoznawczego i Opieki nad Zabytkami Przeszłości, Łuck 1929.
 Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Band 1: Wołyń. Oficyna Wydawnicza "Rewasz", Pruszków 2005, ISBN 83-89188-32-5.
 Zbigniew Rewski: Z zabytków Wołynia. In: Znicz. Nr. 6, 1936, S. 85–86.
 Tadeusz Jerzy Stecki: Luck starożytny i dzisiejszy. "Czas", Kraków 1876, S. 219, (Digitalisat).
 Łuck. In: Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Wladislaw Walewski (Hrsg.): Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Band 5. Wieku, Warszawa 1884, S. 778–792, (online).
 Adam Wojnicz: Łuck na Wołyniu. Opis historyczno-fizjogrficzny. Promyk, Łuck 1922, S. 39–42.

Weblinks

 The Great Synagogue of Lutsk by Haim F. Ghiuzeli
 The Center of Jewish Art
 CJA-Dokumentation der Synagoge in Lutsk, Ukraine

Luzk
Luzk
Luzk
Luzk
Luzk
Renaissancebauwerk in der Ukraine
Erbaut in den 1620er Jahren
Bauwerk in Luzk
Luzk
Kulturdenkmal (Ukraine)
Sakralbau in der Oblast Wolyn
Befestigungsanlage in der Ukraine

Große Synagoge (Luzk)


Orgosolo (sardinski: Orgòsolo) je grad i općina (comune) u pokrajini Nuoru u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 620 metara i ima 4 210 stanovnika. Prostire se na 222,6 km². Gustoća naseljenosti je 19 st/km².Susjedne općine su: Dorgali, Fonni, Mamoiada, Nuoro, Oliena, Talana, Urzulei i Villagrande Strisaili.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Orgosolo


El Marquesado de Isla Hermosa es un título nobiliario español creado el 21 de noviembre de 1793 por el rey Carlos IV a favor de Francisco de Paula Altamirano y Manrique de Lara, Alférez Mayor y Regidor perpetuo de Málaga.

Marqueses de Isla Hermosa

Historia de los Marqueses de Isla Hermosa

Francisco de Paula Altamirano y Manrique de Lara (1752-1810), I marqués de Isla Hermosa.
Casó con María Josefa Witenberg Cotrina. Sin descendientes. Le sucedió su hermano:

Pedro Altamirano y Andrade (1755-1810), II marqués de Isla Hermosa.
Casó con Encarnación Piedrola r Igualada. Le sucedió su hijo:

Juan Pedro Altamirano y Morante, III marqués de Isla Hermosa.
Casó con María Victoria López y Salcedo.
Casó con Teresa Bravo. Le sucedió, de su primer matrimonio, su hijo:

Francisco Altamirano y López, IV marqués de Isla Hermosa. Sin descendientes.

Rehabilitado en 1918 por:

Joaquín de Sangrán y Domínguez, V marqués de Isla Hermosa, II marqués de los Ríos (rehabilitado a su favor en 1911), conde francés de Saint-Claude.  Mayordomo de semana del Rey Alfonso XIII.
Casó con María González de Valseca e Irigoyen. Le sucedió, en 1935, su hijo:

Juan Nepomuceno de Sangrán y González de Valseca, VI marqués de Isla Hermosa.
Casó con María de los Dolores Medina y Carvajal. Le sucedió su hijo:

Juan Manuel de Sangrán y Medina (n. en 1933), VII marqués de Isla Hermosa, IV marqués de los Ríos.
Casó con María Teresa Romero Laffitte. Sin descendientes. Le sucedió:

Ignacio Alarcón de la Lastra y Domínguez, VIII marqués de Isla Hermosa.
Casó con María del Pilar Repiso y Calvo de León. Le sucedió, en 1988, su hija:

Catalina de los Ángeles Alarcón de la Lastra y Repiso, IX marquesa de Isla Hermosa.

Referencias

Isla Hermosa

Marquesado de Isla Hermosa