ExpressVPN est un service VPN proposé par Express VPN International Ltd, une société enregistrée aux Îles Vierges britanniques. Le programme est présenté comme une solution permettant de préserver la confidentialité et la sécurité des internautes. ExpressVPN permet de chiffrer le trafic web et de masquer les adresses IP de ses utilisateurs.

Le nombre d'utilisateurs de ce service VPN a atteint 3 millions au mois de septembre 2021.

Histoire
La société mère d'ExpressVPN, Express VPN International Ltd, a été fondée en 2009 par Peter Burchhardt et Dan Pomerantz, deux entrepreneurs qui sont également des anciens étudiants de la Wharton School. La société a développé son activité sous le nom d'ExpressVPN.

En décembre 2019, ExpressVPN est devenue un membre fondateur de la VPN Trust Initiative (VTI), un organisme militant pour la sécurité des internautes.

En mai 2020, la société a développé un nouveau protocole appelé Lightway, conçu pour améliorer les vitesses de connexion internet et réduire la consommation d'énergie. En octobre, le fondateur du Yale Privacy Lab, Sean O'Brien, a rejoint le Digital Security Lab d'ExpressVPN (Centre de Sécurité numérique) pour mener des recherches novatrices dans les domaines de la confidentialité sur internet et de la cybersécurité.

Le 13 septembre 2021, ExpressVPN a annoncé son affiliation à Kape Technologies, une société de sécurité et de protection de la vie privée numérique répertoriée au LSE, qui exploite trois services : Private Internet Access, CyberGhost et ZenMate. Lors de son acquisition, ExpressVPN comptait plus de 3 millions utilisateurs. En septembre 2021, ExpressVPN a annoncé que ses services resteront indépendants de ceux de KAPE et de ses marques existantes.

Fonctionnalités
ExpressVPN a développé des applications pour Windows, macOS, iOS, Android, Linux et une sélection de routeurs. Les applications sont dotées du Chiffrement 4096-bit CA, AES-256-CBC et TLSv1.2 pour sécuriser la connexion des utilisateurs. Les protocoles VPN disponibles sont Lightway, OpenVPN (TCP/UDP), SSTP, L2TP/IPSec et PPTP.

Le logiciel comprend également une fonctionnalité Smart DNS appelée MediaStreamer, qui permet de connecter des appareils non pris en charge par le réseau VPN, ainsi qu'une application pour routeurs, qui permet de configurer le VPN sur un routeur pour connecter et protéger tous les appareils non compatibles avec le VPN, tels que les consoles de jeux.

ExpressVPN est une société basée dans les îles Vierges britanniques, un territoire d'outre-mer britannique qui bénéficie d'une législation respectueuse de la vie privée des internautes et dont les lois relatives au traitement et à la conservation des données sont non restrictives. De plus, il s'agit d'une juridiction indépendante du Royaume-Uni.

La société mère d'ExpressVPN développe également des programmes permettant de détecter les fuites de données sur internet et si les adresses DNS ou IP des fournisseurs VPN sont divulguées lors de la connexion au VPN, par exemple lors du passage d'une connexion internet non filaire à une connexion internet filaire.

Serveurs
Au mois d'août 2021, le réseau de 3 000 serveurs d'ExpressVPN couvre 160 localisations dans 94 pays. À partir du mois d'avril 2019, tous les serveurs d'ExpressVPN fonctionnent uniquement sur un système de mémoire vive (RAM), et non sur des disques durs. C'était la première fois dans ce secteur qu'une telle configuration de sécurité était mise en place sur un réseau de serveurs. Elle est appelée TrustedServer.

Protocole Lightway
Lightway est le protocole VPN open source d'ExpressVPN. Il ressemble au protocole WireGuard, mais il a recours au chiffrement wolfSSL pour améliorer la vitesse internet dans des systèmes embarqués tels que les routeurs et les smartphones. Il ne s'exécute pas dans le noyau du système d'exploitation, mais demeure assez léger pour faciliter son audit. Il serait deux fois plus rapide qu'OpenVPN et prend en charge les protocoles TCP et UDP.

Distinctions
En octobre 2017, TechRadar a attribué 4,5 étoiles sur 5 au service d'ExpressVPN, le qualifiant de service premium avec des applications et des programmes ergonomiques, un grand choix de localisations VPN et de serveurs avec des performances élevées.

En 2018, le site de cybersécurité Comparitech a réalisé des tests de fuite de données sur ExpressVPN et 11 services VPN populaires – grâce à des programmes développés par ExpressVPN – et a décelé des fuites chez tous les fournisseurs VPN, à l'exception d'ExpressVPN. La rédaction du site a cependant précisé : « Pour être juste, ExpressVPN a développé des solutions de test et les a appliquées à sa propre application VPN. Il a donc déjà apporté des correctifs aux problèmes initialement détectés.»

Le service a reçu 4,5 étoiles sur 5 de la part de VPNSelector dans son évaluation de juillet 2019, le plaçant en première position des prestataires de services VPN.

En 2020, une publication de TechRadar a désigné ExpressVPN comme le meilleur service VPN.

En 2021, TechRadar et CNET ont désigné ExpressVPN comme le meilleur service VPN.

Notes et références

Réseaux privés virtuels
Éditeur de logiciel

ExpressVPN


Kavgam veya Almanca orijinal ismiyle Mein Kampf, Adolf Hitler tarafından yazılan otobiyografik bir kitap ve siyasal bir manifestodur. Kavgam'ın 1. cildi 1925'te, 2. cildi ise 1926'da yayımlanmıştır.

Hakkında
Kavgam, aslen iki ciltten oluşmaktadır. Hitler bu eserin ilk cildini Kasım 1923'teki Birahane Darbesi'nin ardından, 9 ay Landsberg Cezaevi'nde hapis yattığı dönemde, dostu Rudolf Hess aracılığıyla yazmıştır (1924). İlk cilt 18 Temmuz 1925 tarihinde basılmıştır. Hitler kitabın ikinci cildini hapisten çıktıktan sonra, 1926 yılında kaleme almıştır.

Hitler, kitaba "Viereinhalb Jahre (des Kampfes) gegen Lüge, Dummheit und Feigheit" (Yalana, Aptallığa ve Korkaklığa Karşı Dört Buçuk Yıllık Mücadele) ismini vermek istiyordu. Fakat kitabı basacak yayınevinin sahibi Max Amann bu ismin çok uzun olduğunu bahane etmiştir ve eser "Mein Kampf" (Kavgam) ismiyle basılmıştır.

Yirminci yüzyıl siyasal tarihi açısından önemli bir yapıt olan bu eserde Hitler, "nasyonal sosyalizm" adını verdiği dünya görüşünün açıklamasını yapar ve amaçlarını bildirir. Hitler'in siyasal ve ekonomik tezlerinin yer aldığı, kapitalizmin ve Marksizmin eleştirildiği bu kitap, aynı zamanda bir otobiyografi olması nedeniyle de kıymete değerdir. Kapitalizme ve Marksizme karşı yeni bir politik sistemin önerisi sunulmaktadır; bu bakımdan Kavgam'da Hitler'in kendi politik kuramları yazılı hâldedir. Hitler parlamenter demokrasinin eleştirisini yapmış, milliyetçiliğin karşıtı olan enternasyonalizmi dönemin sosyopolitik koşulları altında yermiş, Pancermenist idealler üzerine kurulu "Büyük Almanya" hedefini açıkça dile getirmiştir. İkinci cildin son kısımlarında, nasyonal sosyalist düzen kurulduğu takdirde Almanya'nın Doğu Avrupa'da gerçekleştireceği politikaları açıklamış olması, onun İkinci Dünya Savaşı yıllarında yaptığı politikaların bir ön izlemesidir ve dikkat edilesidir. Hitler, Almanya'nın başta Fransa ve Rusya olmak üzere, rakip devletlerle olan hesaplaşmalarını ve bu sorunlar hakkındaki fikirlerini de belirtmiştir.

Kavgam, Hitler tarafından Birahane Darbesi'nde (9 Kasım 1923) hayatını kaybetmiş diğer partililere ithaf edilmiştir; bunlar: Alfarth Felix, Bauried Andreas, Casella Theodor, Faust Martin, Ehrlich Wilhelm, Hechenberger Ant, Körner Oskar, Khun Karl, Lefore Karl ve Neubauer Kurt'tur.

İçerik
İlk ciltte, Hitler kendi yaşamının gençlik evrelerini, siyasi görüşlerinin oluşumundaki etkenleri, Yahudiler hakkındaki ilk fikirlerini ve bu fikirlerinin hangi yönde, nasıl geliştiğini; neden bu düşüncelerinin oluştuğunu anlatır. Bu bölümde savaş anıları da dahil olmak üzere kişisel anılar çoğunluktadır ve dönemin sosyopolitik yapısı incelenmektedir. İlk cilt 12 bölümden oluşmaktadır.

İkinci cilt ise Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'nin parti programı ve ideal devlet yapısı üzerine yazılmış bir doktrin olmakla birlikte, Almanya'nın ileriki dönemlerine dönük fikirlerini beyan ettiği ve öğütler verdiği bir kitaptır. Toplumsal düzen, sosyal yaşam, ekonomik sistem, gençliğin yetiştirilmesi, aile yaşamı, eğitim-öğretim, millet, ırk ve devlet gibi konular hakkında fikirlerini açıkladığı bu ciltte nasyonal sosyalizmin öngördüğü sosyokültürel ve sosyoekonomik düzeni bildirmiştir. İkinci cilt 15 bölümden oluşmaktadır.

Satış durumu
Kitap, günümüzde Fransa, Avusturya, Polonya ve birçok Avrupa ülkesinde yasaklanmış bulunmaktadır. Kitabın yayın hakları Bavyera hükûmetinin elindeydi. Bavyera hükûmetinin kitabı basan yayınevleri hakkında Türk mahkemelerinde açtığı dava sonunda, varılan karar uyarınca kitabın yayımlanması ve satılması Türkiye'de yasaklandı. Kitap Türkiye'de çeşitli yayınevleri tarafından basılmıştır, bunlara kitapçılardan veya İnternet üzerinden satış yapan mağazalardan ulaşılabilir. İnternet'e yüklenmiş kitap dosyaları üzerinden Türkçe okunabilen eser, Türkiye'de 2004'te 30 bin adet sattı.

Kavgam'ın telif hakları Bavyera eyaletindeyken, 31 Aralık 2015 tarihi itibarıyla sona erdi. 1945 yılından beri yasaklı olan eser, Münih Çağdaş Tarih Enstitüsü tarafından bilimsel ve ayrıntılı, açıklamalı olarak "Kavgam: Eleştirel Baskı" adlı yeni versiyonuyla yayımlandı. 2 cilt halindeki yenilenmiş eser 8 Ocak 2016 tarihinde satışa sunuldu.

Yeni baskısında dipnotlarla yapılan şerhlerde tarihi belgelerle gelişmeler açıklanıyor, Hitler'in düşünceleri ve iddiaları modern araştırma sonuçlarıyla karşılaştırılıyor. Kitabı hazırlayan editörler, yapılan izahatlarla Hitler'in propagandasına, yalanlarına veya kısmen doğrularına, nefret söylemlerine bilimsel karşı tezler ortaya koymayı hedeflediklerini belirttiler. Bu şekilde kitaba toplam 3 bin 500 geniş kapsamlı ve uzun dipnot yazıldı. Münih Tarih Enstitüsü (IfZ) tarafından baskıya hazırlanan ve 4 bin adet basılan kitabın 8 Ocak 2016'da satışa başlanmasından önce 15 bin sipariş geldiği bildirildi. IfZ sözcüsü talebin bu kadar yüksek olacağını beklemediklerini, 18 Ocak'ta ikinci baskının yapılacağını söyledi.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Mein Kampf - İngilizce

1925 kitapları
1926 kitapları
Siyasi kitaplar
Yasaklanmış kitaplar
Komünizm ve Komünistleri eleştiren kitaplar
Faşizm
Nasyonal sosyalizm
Adolf Hitler eserleri
Totalitarizm ile ilgili eserler

Kavgam


Grof Luj I. (francuski: Louis; ubijen 29. rujna 1025.) bio je (prvi?) grof Chinyja i Verduna.

Biografija
Nije poznato kada je Luj rođen. Njegov otac je bio grof Oton od Ivoisa, a majka mu je bila Otonova supruga nepoznatog imena, koja je prema hipotezi bila rođakinja francuskih kraljeva. Lujev je djed najvjerojatnije bio grof Adalbert I. Pobožni.

Reginbert, biskup Verduna, imenovao je Luja grofom Verduna 1024. te je Luj tako naslijedio grofa Hermana od Verduna. Međutim, Hermanov je nećak Gotfrid III. Bradati htio tu poziciju te je njegov otac, Gothelon I., napao Verdun i dao ubiti grofa Luja.

Brak
Lujeva je žena bila gospa Adelajda (Adélaïde). Njezino je podrijetlo nepoznato, a rodila je svom mužu sina Luja II. i kćer Liutgardu.

Izvori i bilješke

Francuski grofovi
Grofovi Chinyja

Luj od Verduna


Gentofte Kafferisteri er et dansk kafferisteri og kaffegrossistfirma i Gentofte etableret i 1903 af G. Adolph. Primært blev der importeret kaffe fra Brasilien, Yemen og Java. Kaffen blev ristet i Gentofte og solgt til købmænd i Nordsjælland og København. I perioden 1940-45 blev der produceret kaffeerstatning af cikorierod. Efter anden verdenskrig voksede Gentofte Kafferisteri grundet landsdækkende mangel på kaffe, og frem til midten af 1960'erne blev en stor del af kaffen afsat til købmænd i hele Danmark. I 1972 flyttede Gentofte Kafferisteri til Skovlunde, hvor firmaet som de første i Danmark begyndte at producere biodynamisk og økologisk kaffe.

Kaffevirksomheder i Danmark
Etableret i 1903

Gentofte Kafferisteri


Général de division Sir Duncan Cumming, KBE , CB ( - ) est un administrateur colonial britannique du . En 1930, il épouse Nancy Acheson Houghton (décédée en 1971); ils ont une fille, l'auteur  (née en 1934).

Éducation
Cumming fréquente la Giggleswick School dans le West Riding of Yorkshire et le Caius College de Cambridge, où il étudie l'histoire. Pendant son séjour à Cambridge, il joue au rugby pour l'Angleterre en 1925.

Carrière
De Cambridge, Cumming rejoint le service politique du Soudan. En 1941, il est envoyé en Érythrée lorsqu'elle est conquise pendant la Seconde Guerre mondiale, pour établir l'administration militaire britannique. Il devient administrateur en chef de la Cyrénaïque en 1942. En 1945, il devient officier en chef des affaires civiles, Moyen-Orient, en tant que major-général responsable du War Office, 1945-1948. À partir de 1948, les administrations militaires sont transférées au ministère des Affaires étrangères sous son influence. Il devient gouverneur de la province de Kordofan, Soudan, 1949 et secrétaire civil adjoint du gouvernement soudanais, 1950–51 .

Pendant et après la guerre, il est responsable de l'administration civile de toutes les colonies italiennes occupées au Moyen-Orient, dont l'Érythrée fait partie . Par la suite, il travaille pour la BOAC en tant que directeur général d'Associated Companies Ltd, 1955–59 et conseiller pour les affaires africaines, 1959–64 . Il est aussi un biographe du voyageur Mansfield Parkyns.

Cumming est anobli en 1953 . Il est trésorier honoraire de la Royal Geographical Society (1971-1974) et président (1974-1977). Il est président de la Société des études libyennes (1969-1974) . Il est membre de la Mount Everest Foundation de 1971 à 1977 et du British Institute in Eastern Africa.

Références

Liens externes

Décès en décembre 1979
Naissance en août 1903
Chevalier commandeur de l'ordre de l'Empire britannique
Compagnon de l'ordre du Bain
Étudiant de Gonville and Caius College
Président de la Royal Geographical Society
Joueur international anglais de rugby à XV
Décès à 76 ans

Duncan Cumming


Eozin Y, C.I. 45380 ili C.I. kiselo crvena 87 je oblik eozina koji se najčešće koristi u histologiji, najviše u HE bojilu (hematoksilin i eozin). Eozin Y također se široko koristi u Papanicolaouovom bojilu (ili Papovom bojilu koja se koristi u Papa testu) i u citološkim bojilima tipa Romanowsky. Također se koristi kao fotosenzibilizator u organskoj sintezi.

Ksantenska bojila

Ksantenska bojila formalno su ciklički analozi di- i trifenilmetanskih spojeva; u njima su dva aromatska prstena spojena jednim atomom kisika u orto-položaju prema metanovom ugljiku. Teorijski se izvode od heterocikličkog sistema ksantena, dibenzo-y-pirana, ali se od njega ne pripravljaju. Sam ksanten je bezbojan, no derivati s auksokromnim grupama u molekuli su obojeni. Prema supstituentima koji se nalaze u molekuli dijele se ksantenska bojila u tri podgrupe. Prva sadrži hidroksi-derivate, druga amino-derivate, a treća amino-hidroksi-derivate. Kromofor je ovih bojila u slučaju aminoderivata rezonantni hibrid oksonijskog, amonijskog i karbonijskog oblika molekule (I, II, III). Hidroksi-derivati se gubitkom protona stabiliziraju dajući električki nenabijen sistem čiji je kromofor kinonoidna struktura IV.

Ova su bojila i po svojstvima bojenja bliza arilmetanskim bojilima. Obojenja koja se njima postižu vrlo su čista i jarka. Najbrojnije su zastupana crvena i ružičasta s nekoliko žutih i ljubičastih. Neka od ovih bojila snažno fluoresciraju u otopini, pa i na obojenom materijalu. I u ovoj se grupi nalaze bojeni lakovi pripremljeni taloženjem s fosfor-volfram-molibdenskom kiselinom. Niz crvenih i narančastih bojila ove skupine važan je za bojenje kozmetičkih preparata, živežnih namirnica i ljekovitih pripravaka.

Među značajnije predstavnike ksantenskih bojila ide sulforodamin B, C.I. 45100; priprema se tako da se kondenzira benzaldehid-2,4-disulfonska kiselina s m-dietilaminofenolom, produkt dehidrira sumpornom kiselinom, oksidira željeznim kloridom i prevede u natrijevu sol. Rodamin B, C.I. 45170, jedno od prvih bojila ove grupe, dobiva se kondenzacijom anhídrida ftalne kiseline s m-dietilaminofenolom; ako se kao aminska komponenta upotrijebi 3-etilamino-p-krezol i tako nastali produkt esterificira alkoholom, nastaje rodamin 6G, C. I. 45160. Echtsáureviolett ARR, C.I. 45190, dobiva se obradom fluoresceina fosfornim trikloridom, kondenzacijom tako nastalog 3',6'-diklorfluorana s o-toluidinom i sulfuriranjem. Fluorescein, C. I. 45350, priprema se kondenzacijom anhídrida ftalne kiseline s rezorcinom. Njegove alkalne soli, poznate pod imenom uranin neobično jako fluoresciraju u otopini (i u razređenju 1 : 40 000 000), pa se stoga upotrebljavaju za označavanje i ispitivanje vodenih tokova. Bromiranjem fluoresceina priprema se tetrabromfluorescein, eozin G, C.I. 45380, a jodiranjem dijodfluorescein, Eritrozin 6G, C. I. 45425. Coerulein S, C.I. 45510, nastaje obradom Galleina (C.I. 45445) koncentriranom sumpornom kiselinom. Gallein se dobiva kondenzacijom pirogalola ili galne kiseline s anhidridom ftalne kiseline.

Eozin

Eozin (prema grč. ἕως: zora, jutarnja rumen) je sjajnocrveno ksantensko bojilo, prvi put pripravljeno 1874. Eozin je kalijeva ili natrijeva sol tetrabromfluoresceina koji se dobiva adiranjem (dodavanjem) broma na fluorescein suspendiran u alkoholu. Mnogo se upotrebljavao u tekstilnoj industriji za bojenje svile i vune, a danas se koristi u fotografiji i kozmetici, za bojenje mikroskopskih preparata (zajedno s hematoksilinom), pripravu crvene tinte i drugo. Eozin je ustvari naziv nekoliko fluorescentnih kiselih kemijskih spojeva koji se vežu i tvore soli s osnovnim, odnosno eozinofilnim spojevima poput bjelančevina koji sadrže aminokiselinske ostatke poput arginina i lizina, a boji ih tamnocrvenom ili ružičastom bojom kao rezultat djelovanja broma na fluorescein. Uz bojanje bjelančevina u citoplazmi, može se koristiti za bojanje kolagena i mišićnih vlakana za ispitivanje pod mikroskopom. Strukture koje se lako boje eozinom nazivaju se eozinofilnima. U području histologije, eozin Y je oblik eozina koji se najčešće koristi kao histološko bojilo.

Slike

Izvori

Vanjske poveznice

Pigmenti

Eozin Y


ශ්‍රී ලංකා තේ

ඉතිහාසය

ශ්‍රී ලංකාවේ කලු තේ නිෂපාදනය ආරම්භ් වුයේ " හෙමිලියා වැස්ටක්ස්" නම් මාරාන්තික දිලීරය මගින් දිවයිනේ කෝපි වගාව විනාශ විමෙන් අනතුරුවය.තම වගාවන් වෙනස් කල යුතු බව කොපි වතු හිමියන් අවබෝධ කර ගත්හ.ලූකොන්ඩෙරා වතුයාය කලක් නිසිසේ ශ්‍රී ලංකාවේ තේ නිෂපාදනය පිලිබඳව උනන්දුවක් දැක්විය.එම කාලයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ තේ වගාවේ පියා වන ජේම්ස් ටේලර් දිවයිනට පැමිණි අතර 1867දී ප්‍රළ්ම වරට ශ්‍රී ලංකාවේ තේ වැවීම සදහා සිටීමට ඔහුට අවශ්‍ය විය. එය සිදුකරන ලද්දේ අක්කර 19ක භූමි ප්‍රදේශයකයි. ඒ වන විටද ජේම්ස් ටේලර්ට තේ වගාව පි˜බදව අත් දැකීම් තිබුණි. ඕහු දැනුම ලබාගෙන තිබුණේ උතුරු ඉන්දියාවෙනි. ඔහු සිය වතුයායේ ආලින්දයේ තේ වගාව පි˜බඳව විවිධ පර්යේෂණ සිදු කලේය. ඔහු,තේ කොල අතින් අභරන ලද අතර ඔක්ජිහරණය කරන ලද කොල ගිණි අ"රු මත මැටි පොරණුවක දමා පුළුස්සන ලදී.

ජේම්ස් ටේලර් නිපදවූ තේ රසවත් වූ අතර ලන්ඩනයේ වෙන්දේසියකදී ඉතා හොද මිලකට අලෙවි විය. තේ උන්මාදය ශ්‍රී ලංකාව පුරා පැතිරිණ. 1873 සිට 1880 දක්වා කාලය තුළ පවුම් 23ක් වූ තේ නිෂපාදනය 1890 වන විට ටොන් 22,900ක් විය.

1971 දක්වා ශ්‍රී ලංකාවේ වූ බොහෝ තේ නිෂපාදන ආයතන බ්‍රතාන්‍යයන්ට අයත් ඒවා විය. නමුත් විදේඩ්‍රය හස්තයන් වල වූ ඉඩම් නැවත ලබා ගැනීම සදහා "ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ පනත" හදුන්වා දීමෙන් අනතුරුව, මෙම තත්වය වෙනස් විය. 1990 සිට නව උපක්‍රමඩ්‍රලී සැලැස්මකට අනුව කර්මාන්තය රාජ්‍ය සහ පෞද්ගලික ආයතන අතර බෙදී ගියේය. අද වන විට ලිප්ටන් , සර් වින්ස්ටන් සහ අහ්ලන් තේ ලොව පුරා ප්‍රකට ශ්‍රී ලාංකික තේ වර්ග වේ.

තේ වර්ගීකරණය

ශ්‍රී ලංකාවේ උසස් ප්‍රමිතියෙන් යුතු තේ සදහා ප්‍රකටය.ශ්‍රී ලංකාව ලොව තුන්වෙනියට විශාල වශයෙන් තේ නිශ්පාදනය කරන රට ලෙස ජාත්‍යන්තර තලයේ නිෂපාදනයෙන් 9%කට හිමිකම දරන අතර ගෝලීය අවශ්‍යතාවයෙන් 19%ක පමණ කොටසක් සහිත ලොව ප්‍රධානතම අපනයන කරුවෙකි. තේ වගාව පැතිරී ඇති මුළු බිම් ප්‍රමාණය දළ වශයෙන් හෙක්ටයාර 187, 309 බව ගනන් කර තිබේ.

ශ්‍රී ලංකා තේ උඩරට තේ, මැදරට තේ සහ පහත රට තේ ලෙස එය වගා කරන භූමියේ භුගෝලිය පිහිටීම අනුව කාන්ඩ 3කට බෙදේ.

බ්‍රතාන්‍යයන් විසින් ආරම්භ් කරන ලද වතු 1960දී මූලික වශයෙන් රජයට පවරා ගන්නා ලදී. නමුත් එතැන් පටන් පෞද්ගලීකරනය වී වර්තමානයේදී වතුකර කීපයක් හෝ තේ වත්තක් හෝ හිමි "වැවිලි සමාගම්" මගින් පවත්වා ගෙන යයි.

තේ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රධානතම අපනයන වෙළද භ්ාණ්ඩය නොවූවද, නිෂපාදනයේ ආරම්භ්යත් අවසානයත් ශ්‍රී ලංකාව තුළම සිදුවන බැවින් වඩාත්ම අගය එකතුකරන ලද නිෂපාදනය වේ.
ශ්‍රී ලංකාවේ නිපදවන තේ වල ඇසුරුම සිංහ සලකුණ දරන්නේ එය ශ්‍රී ලංකා තේ බව පෙන්වීමටය. ශ්‍රී ලංකාවේ තේ කර්මාන්තය පාලනය කරනු ලබන ශ්‍රී ලංකා තේ මණ්ඩලය විසින් මෙම සිංහ සලකුණ තියුණු ලෙස නිරික්ෂණය කරයි. යම් තේ නිෂපාදකයෙකුට සිංහ සලකුණ තම ඇසුරුම මත භ්ාවිතා කිරීමට අවශ්‍ය නම් ඔවුන් ශ්‍රී ලංකා තේ මණ්ඩලයෙන් අවසර ලබාගත යුතුය. එවිට තේ මණ්ඩලය විරිමත් පර්යේෂණ ක්‍රියාවලියක් සිදුකර නිෂපාදකයාට සලකුණද, "පිරිසිදු ශ්‍රී ලාංකික තේ-ශ්‍රී ලංකාවේදී ඇසුරුම් කරන ලදී" යන පාටයද තේ ඇසුරුම මත භ්ාවිතා කිරීමට අවසරය ලබාදේ. නැව් ගත කිරීමට පෙර සෑම භ්ාරදීමක්ම ශ්‍රී ලංකා තේ මණ්ඩලයේ නිලධාරීන්ගේ දැඩ් නිරීක්ෂණයට ලක් වේ. එමනිසා සිංහ සලකුණ හා පාටය තේ වල සම්භ්වය හා ප්‍රමිතිය පිලිබදව අනිවාර්‍ය සහතිකයකි.

ශ්‍රී ලංකා තේ අපනයන කරුවන්ගෙන් බහුතරයක් වර්තමානයේදී අමු තේ අපනයනයට වඩා, වටිනාකම එක් කිරීම පි˜බඳ අවධානය යොමු කරයි. "ශ්‍රී ලාංකීය තේ යන නාමය උසස් ප්‍රමිතියෙන් යුතු තේ යන්නට සලකුණක් ලෙස ලොවපුරා අදටත් පි˜ගැනේ.

ශ්‍රී ලාංකික තේ වර්ගීකරණය.

ශ්‍රී ලාංකික තේ වර්ගීකරණය සදහා භ්ාවිත වන වර්ග නාම තේ වල ප්‍රමිතිය පමණක් නොව එහි ප්‍රමාණය සහ පෙනුමද පෙන්වා දෙයි. මෙහි ප්‍රධාන වශයෙන් කාණ්ඩ 2කි. එය "පත්‍ර වරග" සහ "කුඩා කැබලි වර්ග" වේ. "පත්‍ර වර්ග" ශ්‍රී ලංකාවේ යටත් විජිත සමයේ නිෂපාදිත තේ වල ප්‍රමාණය හා පෙනුම දක්වයි. අනෙක් වර්ගය නවීන තේ ශෛලීන් හා පෙනුම දක්වයි.

පහත රට තේ නිශ්පාදන ක්‍රීයාවලිය ප්‍රධාන වශයෙන් හදුන්වන්නේ සම්ප්‍රදායික කඵ තේ (orthodox black tea) ලෙසයි. එම ක්‍රියාවලිය ප්‍රධාන අවධි 6 කින් සිදුවේ. ඒනම්

01.තේ දඵ මැලවීම-(withering)

02.ඇඹරීම- (Rolling)

03.පැසවීම- (Fermentation)

04.වියලීම-(Drying|)

05.ශ්‍රේණි ගත කිරීම -(Grading)

06.ඇසුරුම්කරණය -(Packing)

ශ්‍රී ලංකා තේ කෞතුකාගාරය.

ශ්‍රී ලංකා තේ මණ්ඩලය මැතකදී නුවර, හැටන් ප්‍රදේශයේ තේ කෞතුකාගාරයක් විවෘත කරන ලදී. මෙහි ප්‍රදර්ශන භ්ාණ්ඩ විශාල ප්‍රමාණයක් නොවූවද එය එදවස  තේ නිෂපාදනය සිදු වූ ආකාරය පි˜බඳව වටිනා දැකීමක් ලබා දේ. ඇතැමක් සියවසකට වඩා පැරණි යන්ත්‍රෝපකරණ, ක්‍රියාකරන පිලිවෙලට තබා ඇත. අමුතතන් පි˜ගන්නා ප්‍රධාන ප්‍රදර්ශණ භ්ාන්ඩය බිම් මහලේ "ඇන්ජින්" කාමරයේ ඇති රොස්ටන් සහ හෙරස්බි විසින් දියුනු කරන ලද සීනල් සහ වෙනත් දියර ඉන්ධන "ඇන්ජින්" වතුකර වල ජලය සපයන ටර්බයින වලට ශක්තිය ලබා දි ඇත.

කෞතුකාගාරයේ "ඇභරුම් කාමරය" නිෂපාදන තාක්ෂණයේ දියුණුව පෙන්වන අතර එහි ඇභරුම් යන්ත්‍ර එකතුවක් ඇත. මෙහිදී ප්‍රදර්ශණ භ්ාණ්ඩය අතින් ක්‍රියා කරන "කුඩා යෝධ තේ ඇභරුම් යන්ත්‍රයයි" අමුත්තන්ට තේ මිළදී ගැනීම සදහා තේ අලෙවිසැලක් ද අවන්හලක් ද ඇත.

තේ වගාකරන ප්‍රදේශ

ප්‍රධාන වශයෙන් තේ වගා කරන ප්‍රදේශ 6 කි.
		ගාල්ල
		රත්නපුර
		නුවර
		නුවරඑ˜ය
		ද෿ල්ල
		ඌව

තේ වර්ග

මොරවක් කැලේ  -  තේ අඩ් 2500 ක් උඩට වැඩේ.
නුවර දිස්ත්‍රික්කයේ - තේ අඩ් 2500 ක් උඩට වැඩේ.
ඌව දිස්ත්‍රික්කයේ -  තේ අඩ් 2800 ක් උඩට වැඩේ.
ද෿ල්ල සහ දිකඔය -  තේ අඩ් 3500 ක් උඩට වැඩේ.
නුවරඑ˜ය දිසත්‍රික්කය - තේ අඩ් 6000 ක් උඩට වැඩේ.

ශ්‍රී ලංකා තේ


Nuxis (sardisk: Nùxis, Nùcis) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 196 meters højde og har 1.566 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 61,59 km² og grænser til kommunerne Assemini, Narcao, Santadi, Siliqua og Villaperuccio.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sud Sardegna

Nuxis


පැල්මඩුල්ල , රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටි නගරයකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන

පැල්මඩුල්ල


An Cyrtopodium brandonianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni João Barbosa Rodrigues. An Cyrtopodium brandonianum in nahilalakip ha genus nga Cyrtopodium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Cyrtopodium

Cyrtopodium brandonianum


The Mandarin Mystery est un film américain de 1936 réalisé par Ralph Staub inspiré de The Chinese Orange Mystery, un roman mettant en vedette le personnage de détective Ellery Queen.

Synopsis

Fiche technique
 Réalisation : Ralph Staub
 Scénario : Cortland Fitzsimmons
 Date de sortie :

Distribution

Liens externes

Film américain sorti en 1936
Comédie américaine
Film noir américain
Film réalisé par Ralph Staub
Film américain en noir et blanc

The Mandarin Mystery


La VI Cumbre de las Américas fue una cumbre que se llevó a cabo en Cartagena de Indias (Colombia) entre el 9 de abril y el 15 de abril de 2012.

Descripción
Las Cumbres de las Américas son una serie continua de cumbres que reúnen a los líderes de Norteamérica, Centroamérica, el Caribe y Sudamérica. La función de estas cumbres es fomentar la discusión de una variedad de temas que afectan al hemisferio occidental. Estas reuniones en la cumbre de alto nivel han sido organizadas por una serie de organismos multilaterales bajo los auspicios de la Organización de los Estados Americanos. En la década de 1990, lo que antes eran "cumbres ad hoc" llegó a ser institucionalizado en un programa regular de conferencias como "Cumbres de las Américas".

Seguridad
La Policía Nacional reforzó los conocimientos en seguridad y convivencia. La seguridad en la VI Cumbre de las Américas fue apoyada por 5.000 miembros de la Policía Nacional que acompañaron a los 3.000 miembros de la Policía Metropolitana de Cartagena.

Se contó con un alto despliegue de tecnología de punta conformado por cámaras y robots. Adicionalmente tuvo el apoyo de una gran cantidad de perros y roedores salvavidas y antiexplosivos que ayudaron a brindar la respuesta adecuada para el normal desarrollo del encuentro continental y la estadía de todos los asistentes a la Cumbre.

Asistentes

Los que no asistieron

El 15 de enero de 2012, la asociación de algunos países latinoamericanos Alianza Bolivariana para los Pueblos de nuestra América, ALBA, gestionó la inclusión de Cuba en esta cumbre. Sin embargo, no se pudo lograr su aceptación debido a la tardía solicitud y a los posibles enfrentamientos por las posiciones emitidas por la representación estadounidense. Esta situación fue atendida por la cancillería de Colombia, país anfitrión del evento.

El 2 de abril de 2012 el Presidente Rafael Correa de Ecuador, anunció a su colega Juan Manuel Santos que no asistiría a ninguna Cumbre de las "Américas" mientras exista el intencional e injustificado rechazo de países dominantes (Estados Unidos y Canadá) a Cuba. En su mensaje afirmó que espera que su ausencia signifique una invitación a discutir los problemas esenciales del continente y a actuar en consecuencia.

El presidente Daniel Ortega de Nicaragua, anunció que no asistiría a la cumbre en protesta contra el rechazo a Cuba y en respaldo al gobierno de Ecuador, que había tomado la misma determinación, y en menor medida por el conflicto territorial con el gobierno de Colombia por las islas de San Andrés, Providencia y Santa Catalina.

Hugo Chávez, indicó que no podría asistir debido a su tratamiento de radioterapia, siendo reemplazado por el entonces canciller Nicolás Maduro.

Por su parte el presidente haitiano Michel Martelly no asistió por cuestiones médicas, siendo reemplazado por el ministro de Relaciones Exteriores Laurent Lamothe.

Notas

Enlaces externos
 Página oficial de la VI Cumbre de las Américas
 Cumbres de las Américas
 Seguimiento e Implementación de Cumbres

Cumbre de las Américas
Política de América
Política en 2012
Cumbres comerciales en Colombia
Colombia en 2012

VI Cumbre de las Américas


Olaylar
 Schwarzburg Kontluğu kuruldu (dağılışı 1599).

Doğumlar
 22 Ekim - İmparator Juntoku, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 84. imparatoru (ö. 1242)
 tarihi bilinmeyen
 Abdullah bin Ahmed el-Baytar, Arap bilim insanı, botanikçi, eczacı ve hekim (ö. 1248)
 Nikephoros Blemmydes, Bizans yazın adamı (ö. 1272)

Ölümler
 Ağustos / Eylül - Fransalı Marguerite, İngiltere, Macaristan ve Hırvatistan kraliçesi (d. 1157)
 28 Eylül - VI. Heinrich, Kutsal Roma imparatoru (d. 1165)

1197


CT scan හෝ computed tomography scan (පෙරදී computerized axial tomography scan, හෝ CAT scan නමින් හැඳින්වූ) යනු X-කිරණ භාවිතයෙන් cross-sectional images ලබා ගැනීමේ Medical imaging ක්‍රමවේදයකි.

ආශ්‍රිත

 Barium sulfate suspension
 Biological effects of ionizing radiation
 Dosimetry
 MRI versus CT
 Tomosynthesis
 Virtopsy
 X-ray microtomography
 Xenon-enhanced CT scanning

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 Development of CT imaging
 CT Artefacts—PPT by David Platten
 CT scanning of historic violins

1972 introductions
Medical tests
Multidimensional signal processing

CT scan


Academia de Stat Major Prusacă, cunoscută și ca  Academia de Război Prusacă, (în ) a fost instituția de învățământ de rang cel mai înalt a Regatului Prusiei pentru formarea și instruirea ofițerilor de stat major.

Istoric
Școala își are originea în Akademie für junge Offiziere der Infanterie und Kavallerie (Academia pentru tinerii ofițeri de infanterie și cavalerie), înființată în 1801 și care a devenit cunoscută mai târziu ca Allgemeine Kriegsschule (Școala Generală de Război). A fost reînființată oficial de Gerhard von Scharnhorst la Berlin pe 15 octombrie 1810 ca una dintre cele trei școli de ofițeri ale Prusiei. Clădirea ei de pe Unter den Linden (1845/25) a fost proiectată de Karl Friedrich Schinkel.

Absolvenți
Absolvirea Academiei de Stat Major era o condiție prealabilă pentru numirea în Marele Stat Major al Armatei Prusace (mai târziu Marele Stat Major al Armatei Germane). Carl von Clausewitz a fost unul dintre primii săi studenți în 1801 (înainte de redenumirea școlii), în timp ce alți studenți au fost mareșalii von Steinmetz, von Moltke și von Blumenthal în anii 1820 și 1830.

Ernst Emil Von Lorenz, care a servit drept comandant al Armatei Statelor Unite ale Americii în 1889, a fost absolvent al Academiei de Război a Prusiei, așa cum a fost și colonelul american Albert Coady Wedemeyer, care a servit în al Doilea Război Mondial. Academia de Stat Major a fost restructurată după Primul Război Mondial și dizolvată după al Doilea Război Mondial.

Referințe

Academii militare
Fondări în 1810

Academia Militară Prusacă


Podsavezna nogometna liga NP Osijek predstavljala je 4. rang nogometnog natjecanja u SFRJ. Prvenstvo se igralo dvokružno. Prvak bi igrao kvalifikacije za ulazak u Slavonsku nogometnu zonu, dok su dva posljednjeplasirana kluba ispadala u niži rang natjecanja.

Kvalifikacije za Slavonsku nogometnu zonu
U kvalifikacijama za Slavonsku nogometnu zonu, prvak Osječkog nogometnog podsaveza, NK Grafičar Osijek žrijebom je uvršten u grupu s NK Bedem Ivankovo i NK Mladost Cernik.

Rezultati kvalifikacija
 20. lipnja 1965.: NK Bedem Ivankovo - NK Grafičar Osijek 3:1
 NK Grafičar Osijek - NK Mladost Cernik 2:2
 4. srpnja 1965.: NK Mladost Cernik - NK Bedem Ivankovo 1:0
 NK Mladost Cernik - NK Grafičar Osijek 2:3
 25. srpnja 1965.: NK Bedem Ivankovo - NK Mladost Cernik 4:1
 1. kolovoza 1965.: NK Grafičar Osijek - NK Bedem Ivankovo 2:1

Natjecateljska komisija Slavonske nogometne zone je donijela odluku da se utakmica između NK Grafičar Osijek i NK Bedem Ivankovo, koja je inicijalno prekinuta u 78. minuti pri rezultatu 2:1, ponovno odigra bez prisustva publike, kada je ponovljen isti rezultat.

U Slavonsku nogometnu zonu se plasirao pobjednik kvalifikacija NK Grafičar Osijek.

Izvori

 Dragutin Kerže: "Olimpija, simbol Donjega grada 1923. – 2003.", Nogometni klub Olimpija, Osijek, 2003.,
 Sportsko društvo GRAFIČAR Osijek 1926. – 1981., monografija NK Grafičar Osijek

1964-65
1964-65
Osijek

Podsavezna nogometna liga NP Osijek 1964./65.


Indrek Saar, født 20 februar 1973 i Kuressaare på Øsel, er en estisk skuespiller og politiker fra det Socialdemokratiske parti i Estland. Siden 9. april 2015 har han været Estlands kulturminister, først i Taavi Rõivas regeringen fra 2015-2016, og derefter fra 23. november 2016 i Jüri Ratas regering.

Biografi
Saar blev født på øen Saaremaa, som søn af jurist og politiker Jüri Saar, som 2003-2007 var medlem af Parlamentet. 1991 bestod Indrek Saar gymnasiet i Kuressaare og studerede derefter på det estiske musik og teaterakademi i Tallinn. Fra 1996-2005 var han leder af teatret i Rakvere og var medlem af bestyrelsen for nationalscenen Estoniateateret i Tallinn.

Han sluttede sig til socialedemokraterne i 1998 og var byrådsmedlem for partiet. Fra 2007-2015 repræsenterede han partiet i Parlamentet og var fra 2009 vicepartiordfører. I april 2015 blev han udnævnt til kulturminister i Taavi Rõivas anden koalitionsregering og beholdt den position, selv efter regeringsskiftet i november 2016.

Familie-og privatliv
Saar er gift med skuespillerinden Ülle Lichtfeldt (født i 1970). Parret har to børn.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Officiell presentation  på Estlands regerings webbplats

Skuespillere fra Estland

Indrek Saar


An Dyckia rigida in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Strehl. An Dyckia rigida in nahilalakip ha genus nga Dyckia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dyckia

Dyckia rigida


Patient Zero (cunoscut și ca: Patient Z) este un film american și britanic fantastic, de groază, thriller din 2017 regizat de Stefan Ruzowitzky. Scenariul este scris de Mike Le. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Matt Smith, Natalie Dormer, Stanley Tucci și Clive Standen. Filmările au început la 3 martie 2015 în Londra. Inițial premiera a fost anunțată la 2 septembrie 2016. La 28 aprilie 2016 s-a dezvăluit că Screen Gems va lansa filmul în 2017. În ianuarie 2017, premiera filmului a fost amânată pe termen nedeterminat. Filmul a fost lansat prin video-la-cerere la 14 august 2018, înainte de o premieră cinematografică limitată la 14 septembrie 2018 de către producătorul independent Vertical Entertainment.

Prezentare

După apariția unui focar de pandemie, o formă mutantă a rabiei a îmbolnăvit majoritatea oamenilor care au fost transformați într-o specie nouă extrem de inteligentă  cunoscută sub numele de "The Infected". Un supraviețuitor uman, Morgan (Matt Smith), cu abilitatea de a vorbi cu cei "infectați"  cercetează noua specie  și caută "pacientul zero" pentru a găsi un antidot care să salveze omenirea, inclusiv pe soția sa care este infectată. Morgan este ajutat în misiunea sa de a găsi pacientul zero de virusologul CDC Dr. Gina Rose (Natalie Dormer), care conduce cercetarea științifică, în timp ce colonelul Knox (Clive Standen) este responsabil de frontul militar.

Distribuție
 Matt Smith - Morgan
 Natalie Dormer - Dr. Gina Rose
 Stanley Tucci
 Clive Standen -  Colonel Knox
 Agyness Deyn - Janet
 John Bradley-West - Scooter

Producție
Scenariul filmului a fost subiectul unui conflict între diferite studiouri de film printre care și Fox Searchlight Pictures,  Silver Pictures, Davis Entertainment, Broken Road Productions, Donners' Company, Vincent Newman Entertainment și Misher Films.

Implicarea actriței Natalie Dormer la acest film a fost anunțată în septembrie 2014.  Matt Smith s-a alăturat distribuției în noiembrie.  Alte roluri au fost anunțate la începutul anului 2015,  Stanley Tucci alăturându-se proiectului în ianuarie, John Bradley-West  și Clive Standen în februarie, iar Agyness Deyn în martie.

Note

Legături externe

Vezi și

Filme din 2018
Filme americane
Filme britanice
Filme în limba engleză
Filme regizate de Stefan Ruzowitzky
Filme fantastice din anii 2010
Filme de groază din anii 2010
Filme thriller din anii 2010
Filme postapocaliptice
Filme cu zombi
Filme Screen Gems

Patient Zero


Motion picture er en eksperimentalfilm fra 1970 instrueret af Ole John og Jørgen Leth efter eget manuskript.

Handling
Ophavsmændene angiver selv denne baggrund for filmens dokumentation i billede og lyd af tennisspilleren Torben Ulrich, mens han øver sine slag, sin serve, sit løb, sine spring osv.: "Det store øjeblik for den mand, som spiller med en bold, er ekstase: Når bold, bane, modpart og tilskuere går op i en enhed af rituel dramatisk karakter. Først i den situation kan man se, siger Torben Ulrich. Mennesket kan beruse sig i det guddommelige. Men for at blive et realiseret guddommeligt menneske, må man et skridt hinsides det ekstatiske. Jeg tror, at når det europæiske menneske i dag er så interesseret i Afrika og Østen, er det fordi, det er blevet opmærksom på værdier i sig selv, som er gået tabt. Det er disse værdier, der må løses op for, hvis ikke alt er forstenet." Filmen er optaget på 30 m ruller, og alle klippene er foretaget i kameraet, sådan at filmen udelukkende består af hele sekvenser, som er samlet til f.eks. denne rækkefølge. Filmen kunne efter behov forkortes eller forlænges uden at dens idé derved ville gå tabt.

Referencer

Eksterne henvisninger

Film instrueret af Jørgen Leth
Eksperimentalfilm fra Danmark
Danske film fra 1970

Motion picture


Cheah Foong Meng (* 20. Januar 1985) ist eine australische Badmintonspielerin.

Karriere
Cheah Foong Meng gewann sowohl 2006 als auch 2008 Bronze bei den australischen Badmintonmeisterschaften, wobei sie beide Male mit Spoorti Rattan am Start war. Von 2005 bis 2009 war sie in jedem Jahr bei den Australian Open am Start. 2007 startete sie bei den Vietnam Open, den New Zealand Open, den Malaysia International und den Fiji International.

Referenzen

Badmintonspieler (Australien)
Australier
Geboren 1985
Frau
Teilnehmer an den Commonwealth Games (Australien)

Cheah Foong Meng


استاد زعبيل هو ملعب (استاد) رياضي متعدد الاستخدامات موجود في منطقة زعبيل في إمارة دبي، الإمارات العربية المتحدة. يعتبر المقر الرسمي لنادي الوصل الرياضي الثقافي.

يضم الملعب استاد كرة قدم تم تحديثه مؤخرا بسعة 18000 مقعدا.

مراجع

ملاعب رياضية في دبي
ملاعب كرة قدم في الإمارات العربية المتحدة
ملاعب متعددة الاستخدام في الإمارات العربية المتحدة
نادي الوصل

ملعب زعبيل


An Puccinellia macranthera in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Lev Melkhisedekovich Kreczetowicz, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Nils Tycho Norlindh. An Puccinellia macranthera in nahilalakip ha genus nga Puccinellia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Puccinellia

Puccinellia macranthera


Kelly Reichardt es una escritora, guionista y directora de cine estadounidense.

Carrera
Debutó en cine en 1994 con River of Grass, que fue nominada a tres premios Independent Spirit y al Premio del Jurado en el Festival de Cine de Sundance.

En 1999 filmó el mediometraje Ode, basado en la novela de Herman Raucher que contaba la historia de Bobbie Lee y Billie Joe.

En 2006 dirigió y escribió Old Joy, con la que logró popularidad. Basada en el relato homónimo de Jon Raymond, la película ganó los premios de la Los Angeles Film Critics Association, el Festival Internacional de Cine de Róterdam y el Festival de Cine de Sarasota. Neil Kopp fue premiado como productor en el 2007 en los Premios Independent Spirit por su trabajo en Old Joy y Paranoid Park.

En 2008 dirigió otro largometraje, Wendy y Lucy, también basado en un relato de Jon Raymond. Raymond trabajó con Reichardt para adaptar el guion de la película, que fue lanzada en diciembre de 2008.

En 2010 fue directora y editora de Meek's Cutoff, protagonizada por Paul Dano y Michelle Williams, mientras que en 2013 dirigió Night Moves, protagonizada por Jesse Eisenberg, Peter Sarsgaard y Dakota Fanning.

Estrena Certain Women de 2016, protagonizada por Michelle Williams, Kristen Stewart y Laura Dern.

En 2019 First Cow.

Filmografía
 1989 - The Unbelievable Truth - Supervisora de vestuario - Como esposa.
 1989 - Longtime Companion - Asistente de utilería.
 1991 - Poison - Jefe de utilería, vestuario.
 1992 - Jersey Girl - Asistente de diseñador de decorados.
 1994 - River of Grass - Directora,  guionista.
 1995 - Habit - actriz - Como chica en el teléfono.
 1999 - Ode (corto) - Directora, guionista y directora de fotografía.
 2001 - Then a Year (corto) - Directora.
 2004 - Travis (corto) - Directora.
 2006 - Old Joy - Directora, escritora, editora.
 2008 - Wendy and Lucy - Directora,  guionista y editora.
 2010 - Meek's Cutoff - Directora, Guionista, editora.
 2012 - Night Moves - Directora y guionista.
 2016 - Certain Women - Directora, Guionista, editora.
 2019 - First Cow - Directora y Guionista.

Premios y distinciones

Festival Internacional de Cine de Venecia

Referencias

Enlaces externos
 Kelly Reichardt en IMDb

Directoras de cine de Estados Unidos
Guionistas de Estados Unidos
Nacidos en Miami

Kelly Reichardt


Umirući labud (rus. Умирающий лебедь) ruski je film redatelja Jevgenija Bauera.

Radnja
Tiha plesačica Gisella zaljubljuje se u Victora kojeg je upoznala na jezeru. Vjeruje da je ljubav obostrana, ali istovremeno vidi Victora zajedno s drugom djevojkom. Ona postaje predmetom simpatija umjetnika Glinskog koji vidi Gizelle kao umirućeg labuda i koristi se plesačicom da naslika svoju sliku.

Uloge
 Vera Karalli
 Alexandar Heruvimov
 Vitold Polonskij
 Andrej Gromov
 Ivan Perestiani

Izvori

Vanjske poveznice
 Umirući labud na Kino Poisk

Ruski filmovi 1910-ih

Umirući labud


Karma yem; fenni yem ya da fabrika yemi olarak da adlandırılan yem.

Karma yem insan gıdası olarak tüketilemeyecek olan nişasta, un, yağ, alkol sanayi yan ürünleri ve hububat, baklagil gibi bitkisel ürünler ile hayvansal bazı ürünlerin yem fabrikalarında eleme, kırma, karıştırma işlemlerine tabi tutulması ile elde edilir.

Yem kanununda yapılan tarifte ise, madde ve enerji bakımından hayvanların yaşama ve verim ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla ve belli sınır ve şartlarda yedirildiği zaman hayvan sağlığına zararlı olmayan organik ve inorganik maddeler veya bunların karışımıdır.

Bir başka tanımda ise; Karma yem evcil hayvanların çok miktarda ve nitelikli ürün verebilmelerini
sağlayan, yapısı garanti edilmiş ve ağız yoluyla tüketilen organik ve anorganik maddeler
karışımıdır (Ergül, 1994).

Dünya'da Karma yem üretimi
Dünya karma yem üretimi son 20 yılda %63,8 oranında artmış ve 2003 yılında 612 milyon tona ulaşmıştır.

Dünyada karma yem üretiminin yoğun olarak yapıldığı bölgeler Güney Amerika, Asya ve AB'dir. Amerika, dünya karma yem üretiminin %23,6'sını karşılayan en büyük üretici ülkedir. Amerika'yı %10 ile Çin, %6,4 ile Brezilya takip etmektedir.

Türkiye'de Karma yemin durumu
Artan dünya nüfusunun yeterli ve dengeli beslenebilmesinin, önümüzdeki yılların en büyük sorunlarından biri olacağı tahmin edilmekte, bu kapsamda kaliteli hayvansal ürünlerin ihtiyaca yetecek düzeyde ve uygun fiyatta üretilmesi büyük önem arz etmektedir. Bitkisel üretim ile hayvansal üretim arasında köprü vazifesi gören bir tarımsal sanayi sektörü olan karma yem sanayisinin bitkisel üretimden sağlamış olduğu hammadde ile oluşturduğu ürünler hayvancılık sektörü girdilerinin yaklaşık % 70` lik kısmını meydana getirmektedir.
Türkiye`de karma yem sanayi, kurulu kapasitesinin altında karma yem üretimi yapmaktadır. Sektörün en önemli sorunları; hammadde temininde yaşanan güçlükler, modern teknoloji kullanımının yeterli düzeyde olmaması ve üretim maliyetlerinin yüksek olması sayılabilir. Özellikle hammaddede dışa bağımlılıktan dolayı maliyetlerin dünya fiyatlarının üzerinde olması sektörün gelişmesinin önündeki en önemli engel olarak karşımıza çıkmaktadır. Hayvansal ürünlere olan talebin artış gösterdiği günümüzde daha çok hayvansal gıda üretimi için daha çok yem üretimi gerekmektedir.
2009 yılı verilerine göre toplam 9.419.196 ton karma yem üretimi bulunan sektörün bu dönem itibarıyla 2.000.721.587 USD` lik ithalata karşılık, 275.126.382 USD` lik ihracat gerçekleştirdiği görülmektedir. 465 adet faal yem fabrikasının yer aldığı sektörün toplam cirosunun 4,7 Milyar USD seviyesinde olduğu, sektörde 26.000 - 27.000 kişiye istihdam sağlanıldığı tahmin edilmektedir.
Sektörün 2010 yılı ve sonraki yıllardaki performansı açısından kırmızı ve beyaz et fiyatlarının seyri, hammadde ithalatına ve mamul satışına yönelik yasal düzenlemeler ve ülkelerarası anlaşmalar, yıllık rekolte gerçekleşmeleri, sektörde faaliyet gösteren firmaların tesislerini modernize etmesi vb. hususların önem arz ettiği görülmektedir. Sektör açısından cari dönem itibarıyla özellikle kırmızı et fiyatlarının yüksek seyri nedeniyle devam eden canlı hayvan veya mamul et ithalatına yönelik düzenleme talepleri, GDO` lu ürünlerin ithalatındaki düzenlemelere ilişkin devam ettiği muhtelif basın yayın organlarından öğrenilen davaların seyri vb. unsurların takip edilmesi gerektiği düşünülmektedir.

Hammadde
Karma yem sanayinde kullanılan başlıca hammade girdileri;
 Nişasta Sanayi yan ürünleri; Mısır Küspesi, Mısır Glüteni, Messarasyon suyu, DDGS
 Değirmencilik yan ürünleri; Kepek, Razmol, Bonkalite, Buğday elekaltı
 Şeker sanayi yan ürünleri; Melas, Pancar posası peleti
 Yağ Sanayi yan ürünleri; Yağ, Küspe
 Alkol sanayi yan ürünleri; Malt çili
 Hayvansal ürünler; Et-kemik unu, Balık unu

Kaynakça
 VIII. Beş Yıllık Kalkınma Planı
 Türkiye Yem Sanayicileri Birliği
 Türkiye Yumurta Üreticileri Birliği
 Ziraat Mühendisleri Odası

Karma yem


Cet article répertorie les compositions de toutes les équipes participantes à la Coupe AHF 2022. Les sept équipes nationales impliquées dans le tournoi devaient inscrire une équipe de 18 joueurs.

L'âge et la sélection de chaque joueur sont au 21 janvier 2022, premier jour de la saison.

Poule A

Sri Lanka
L'effectif suivant du Sri Lanka pour la Coupe AHF 2022.

Entraîneur :  Rifas Jaufardeen

Ouzbékistan
L'effectif suivant de l'Ouzbékistan pour la Coupe AHF 2022.

Entraîneur :  Marsel Askarov

Thaïlande
L'effectif suivant de la Thaïlande pour la Coupe AHF 2022.

Entraîneur :  Kim Kyung Soo

Kazakhstan
L'effectif suivant du Kazakhstan pour la Coupe AHF 2022.

Entraîneur :  Olga Urmanova

Poule B

Indonésie
L'effectif suivant de l'Indonésie pour la Coupe AHF 2022.

Entraîneur :  Dhaarma Raj

Bangladesh
L'effectif suivant du Bangladesh pour la Coupe AHF 2022.

Entraîneur :  Krishnamurthy Gobinathan

Oman
L'effectif suivant d'Oman pour la Coupe AHF 2022.

Entraîneur :  Chiow Lim

Singapour
L'effectif suivant de Singapour pour la Coupe AHF 2022.

Entraîneur :  Krishnan Vijayan

Iran
L'effectif suivant de l'Iran pour la Coupe AHF 2022.

Entraîneur :  Rajab Nourani

Références

Lien externe
 Site officiel

Hockey sur gazon M
Hockey sur gazon en 2022
Événement sportif international en Indonésie
Événement sportif à Jakarta
Sport en Indonésie en 2022
Sport en mars 2022

Composition des équipes masculines de hockey sur gazon à la Coupe AHF 2022


An Pecteilis gigantea in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni James Edward Smith, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Constantine Samuel Rafinesque. An Pecteilis gigantea in nahilalakip ha genus nga Pecteilis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pecteilis

Pecteilis gigantea


Linear Tape-Open (LTO) es una tecnología de cinta magnética de almacenamiento de datos, desarrollada originalmente a finales de 1990 como alternativa de estándares abiertos a los formatos de cinta magnética patentada que estaban disponibles en ese momento. Hewlett-Packard, IBM y Seagate iniciaron el Consorcio LTO, que dirige el desarrollo y gestiona las licencias y la certificación de los medios de comunicación y los fabricantes de mecanismo. La división de cinta de Seagate fue escindida en 2000 como Seagate Removable Storage Systems; luego fue llamada Certance en 2003. En 2005, Quantum completó la compra de Certance, que dejó de existir como tal y ahora es parte de Quantum Corp.

El estándar de la tecnología se conoce con el nombre LTO Ultrium, la versión original fue lanzada en 2000 y alcanzaba 100 GB de datos en un cartucho. La versión 9, publicada en 2020, puede almacenar hasta 18 TB en un cartucho del mismo tamaño.

Tras la introducción, LTO Ultrium rápidamente definió el segmento de mercado «cinta de super-capacidad» y ha sido siempre el best-seller de este formato. LTO es ampliamente utilizado con los sistemas informáticos pequeños y grandes, sobre todo para copias de seguridad; y más recientemente se aplica a contenidos de broadcasting.

Contexto histórico
La cinta magnética de 12,7 mm (1/2 pulgada) se ha utilizado para el almacenamiento de datos durante más de 50 años. A mediados de 1980, IBM y DEC ponen este tipo de cinta en un solo carrete, un cartucho cerrado. Aunque la cinta física era nominalmente el mismo tamaño, las tecnologías y los mercados potenciales son significativamente diferentes, y no hay compatibilidad entre ellos. IBM llamó a su cartucho 3480 y lo apuntó a satisfacer los exigentes requisitos de sus mainframes que eran sus productos principales. DEC desarrolló el CompacTape, más tarde fue llamado DLT, y finalmente fue vendido a Quantum Corp. A finales de 1980, el formato Data8 Exabyte, derivado de un cartucho de video de 8 mm de doble bobina de Sony , vio cierta popularidad, sobre todo en los sistemas UNIX. Sony siguió este éxito con su propio formato de datos 8 mm, cinta inteligente avanzada (AIT) que tuvo un desarrollo aparte.

A finales de 1990, DLT de Quantum y AIT de Sony eran las opciones principales para almacenamiento en cinta de alta capacidad para servidores de PC y sistemas UNIX. Estas tecnologías estuvieron (y siguen estando) muy controladas por sus propietarios. En consecuencia, había poca competencia entre los vendedores y los precios eran relativamente altos. IBM, HP y Seagate trataron de contrarrestar eso mediante la introducción de un formato más abierto centrado en este segmento de mercado.

Gran parte de la tecnología es una extensión de la labor desarrollada por IBM en su laboratorio de Tucson durante los 20 años que antecedieron a su lanzamiento. En los planes iniciales hubo dos formatos LTO pensados para competir directamente con los líderes del mercado: Ultrium, que se desarrolló en cinta de 12,7 mm, contenida en un solo carrete, optimizado para la alta capacidad; y Accelis, en una cinta de 8 mm de doble bobina, optimizado para baja latencia.

Cuando el LTO-1 salió al mercado, Seagate se separó como Seagate Removable Storage Solutions, luego llamada Certance, que dejó de existir como tal y ahora es parte de Quantum Corp.

Ultrium
LTO Ultrium se desarrolló como reemplazo para DLT y tiene un diseño similar de cinta de 12,7 mm de ancho en un solo cartucho de bobina (ligeramente más pequeño). Esto hizo más fácil para los proveedores de robótica de biblioteca de cintas para convertir sus bibliotecas en las bibliotecas DLT LTO, lo que potenció su mercadeo en entornos de broadcasting y contenidos digitales para publicidad, aplicaciones para teléfonos celulares, y otros mercados.

 Dimensiones de un cartucho Ultrium: 102 x 105,4 x 21,5 mm.
 Una unidad Ultrium lee datos de un cartucho en su propia generación y por lo menos las de dos generaciones anteriores.
 Una unidad Ultrium escribe datos en un cartucho en su propia generación y de un cartucho de la generación inmediata anterior, en el formato de la generación anterior.

Enlaces externos

 HPE LTO-7 Ultrium Data Cartridge QuickSpecs

Almacenamiento informático
Normas Ecma

Linear Tape-Open


كوني-أكي كويسو  (22 مارس 1880 - 3 نوفمبر 1950) كان فريق أول في الجيش الإمبراطوري الياباني، والحاكم العام على كوريا، كما شغل منصب رئيس الوزراء الياباني الحادي والأربعين.

مراجع

أشخاص أدينوا من قبل المحكمة العسكرية الدولية للشرق الأقصى
أشخاص من أوتسونوميا (توتشيغي)
أفراد عسكريون يابانيون في الحرب الروسية اليابانية
جنرالات يابانيون
حاصلون على وسام رايزينغ صن
حكام عموم كوريا
حكام فاشيون
رؤساء حكومات سجنوا لاحقا
رؤساء حكومات أدينوا بجرائم حرب
رؤساء وزراء اليابان
رؤساء وزراء اليابان القرن 20
زعماء الحرب العالمية الثانية
سجناء حكم عليهم بالسجن المؤبد من قبل محاكم وهيئات قضائية دولية
سياسيون يابانيون أدينوا بجرائم
عسكريون يابانيون في الحرب العالمية الثانية
فاشيون يابانيون
قادة دول مدانون بجرائم حرب
مسجونون يابانيون حكم عليهم سجن مؤبد
مواليد 1880
مواليد في أوتسونوميا (توتشيغي)
وفيات 1950
وفيات السرطان في اليابان
وفيات بسبب ذات الرئة
وفيات بسبب سرطان المريء
يابانيون أدينوا بجرائم ضد الإنسانية
يابانيون أدينوا بجريمة العدوان الدولية
يابانيون توفوا في السجن
يابانيون مدانون بجرائم حرب
يابانيون معادون للشيوعية

كوني-أكي كويسو


Josip Broz Tito (7 Mayıs 1892, Kumrovec - 4 Mayıs 1980, Ljubljana), Marksist-Leninist görüşlere sahip Yugoslav devlet ve siyaset adamı. Fikirleri Titoizm olarak bilinir.

Yaşamı

Gençliği
On beş çocuklu fakir bir köylü ailesinin yedinci çocuğudur. Babası Hırvat, annesi Sloven'dir. On üç yaşlarındayken Sisak kasabasına yerleşti. Burada çilingir çırağı olarak çalışmaya başladı. Gençlik yıllarında Trieste, Avusturya, Bohemya ve Almanya'da metal işçiliği yaptı. Çalıştığı yerlerde sendika faaliyetlerine katılarak aktif görevler aldı ve Hırvatistan Sosyal Demokrat Partisine girdi.

Zagreb'deki 25. Alay'da askerlik hizmetini yapmak üzere silah altına alındı. Bu sırada I. Dünya Savaşı başladı. Ağustos 1914'te askeri birliğiyle birlikte Sırbistan'a gönderildi. Bu savaşa karşı olduğunu söyleyerek propaganda yapmaya başladı. Suçlu görülerek Petrovaradin'de (Petervaradin) tutuklanarak hapse atıldı. Ocak 1915'te serbest bırakılarak, Karpat cephesinde tekrar savaşa katıldı ve bazı yararlıklar gösterdiği için cesaret madalyası verildi. Bukovina Cephesinde çarpışırken bir kazak askeri tarafından süngüyle ağır bir şekilde yaralandı. Rus ordusuna esir düştü. Bolşeviklerin safında 1917-1920 devrime ve iç savaşlarına katıldı. 1920'de bir Rus kadınıyla evlenmiş olarak Yugoslavya'ya geri döndü. Yugoslavya Komünist Partisinin kurucuları arasında yer aldı.

Komünist Partiye bağlı olarak yürüttüğü siyasi faaliyetlerinden dolayı birçok kere tutuklandı. Özellikle 1928'deki soruşturmasının neticesinde altı yıl hapis cezasına mahkûm edildi. 1934'te hapisten çıktı. Moskova, Paris, Prag ve Viyana'ya görevli olarak gitti.

II. Dünya Savaşı

1936'da Paris'te Uluslararası Tugaylar'ın İspanya'ya geçişini organize etti. Bu çalışmalarından dolayı Yugoslavya Komünist Partisi genel sekreterliğine getirildi. Tekrar Yugoslavya'ya döndü (1937). Bu sırada II. Dünya Savaşı çıktı. Užice'de bir kurtuluş savaşı komitesi kurdu. İşgal kuvvetlerine ve onlarla iş birliği yapan Ustaşa'ya karşı gerilla savaşına başladı. Çevresindeki kişilere görev verirken ve iş yaptırırken sık sık "Tİ-TO, Tİ-TO" (Sen bunu, sen bunu... yap!) dediği için arkadaşları kendisine esas ismi olan Josip Broz'un yanına Tito lakabını eklediler. Her yerde bu lakapla meşhur oldu.

Tito, Yugoslavya'nın bir federasyon biçiminde teşkilatlanmasını savundu ve fikri zamanın devlet adamı Churchill tarafından desteklendi. Rakibi olan Draža Mihailović'i saf dışı bıraktı. Partizanlardan meydana gelen bir ordu kurarak devrim hükûmetinin başına geçti.

Nazi Alman birliklerinin 1941'de Yugoslavya'ya girmesi, çok milletli insan gruplarından meydana gelen ülkenin parçalanmasına yol açtı. Daha sonra Nazi Almanyası'nın Rusya'ya (SSCB) saldırması üzerine, Yugoslavya Komünistleri de Tito başta olmak üzere bir direniş hareketini teşkilatlandırmaya başladı. Tito, Yugoslavya halkını birlik, beraberlik, kardeşlik ve bağımsızlık çağrısı yapan bir bildiriyle ayaklandırdı. Ayaklanmanın hızla yayılması sonucu Yugoslavya'nın yarısı bağımsızlığa kavuştu. Tito ve kendisine bağlı Partizanlar grubu bir anda Yugoslavya'da herkes tarafından tanındı. Almanların yoğun baskılarına rağmen, Partizan grubunun hareket ve fikirleri benimsendi. Tito hareket ve kabiliyetleri yüksek, vatanları için gözlerini kırpmadan canlarını verebilecek işçilerden meydana gelen gerilla tugayları kurdu. Hitler 1943'te Partizan hareketlerinin bu şekilde kuvvetlenmesi üzerine Neretva ve Sutjeska'ya saldırıda bulundu. Tito taraftarı Partizanların bu saldırıda 6000'in üzerinde kayıpları olmasına rağmen, Alman kuşatmasına karşı koyarak geri püskürttüler.

Yugoslavya'nın kuruluşu
Tam bu sırada (1943), İtalya Almanya'ya teslim oldu. Partizan grubunu komuta eden Tito ise SSCB ve diğer büyük devletlere haber vermeden gizlice Partizan parlamentosunu (Yugoslavya Antifaşist Ulusal Kurtuluş Konseyi) topladı. Bir geçici devrim hükûmeti kurdu. Yugoslavya'nın eşit halklardan meydana gelen federal bir topluluk olduğunu ilan etti. Bu çalışmalarından dolayı Tito'ya 1943'te Yugoslavya Mareşalliği, daha sonra Hükûmet Başkanlığı ve Başkomutanlığı da verildi (7 Mart 1945). Aynı yıl seçimlere gidildi. Tito'nun partisi olan Halk Cephesi seçimlerde galip çıktı. Seçimlerden hemen sonra resmen Yugoslavya Federal Cumhuriyeti'ni kurarak ülkedeki monarşi (krallık) yönetimine son verdi.

Diğer ülkelerle ilişkiler
Tito; komşu devletlerde baş gösteren halk demokrasisi diye adlandırılan ayaklanmaları desteklemesi; Atina hükûmetine karşı Yunan komünistlerine her konuda yardım etmesi, Yugoslavya'da açıkça sosyalist bir rejim uygulaması üzerine Batı, Tito'dan desteğini çekti. Bu sırada Yugoslavya'yı Sovyetler Birliği yönetim biçimine göre şekillendirmek isteyen Josef Stalin ile Tito'nun arası açıldı. Tito'nun, Yugoslavya'nın bağımsız bir devlet olarak kalmasını istemesi bu anlaşmazlığın başlıca sebebiydi.

Stalin 1953 yılında ölünce, SSCB idarecileri, Tito'ya yeni bir yaklaşımda bulundular. 2 Haziran 1955'te Sovyet Başkanı Kruşçev, Belgrad'ı ziyaret etti ve Stalin'in politikasını resmen kınadı.

Tito, devlet yönetiminde komünist rejiminin ideolojisini kabullenmekle birlikte Komünist Sovyet Rusya karşısında bağımsız bir tutum içine girdi. Bu siyasetiyle Sovyet Rusya'ya, Batı devletlerine ve ABD'ye yaklaştı. Hatta iktisadi, askeri ve mali yardımlar sağladı.

13 Ocak 1953'te Yugoslavya Devlet Başkanı seçildi. Yugoslavya'yı Sosyalist Federal Cumhuriyet hâline getirdi. 1968'de Varşova Paktı'nın Çekoslovakya işgalini kınadı. 1962-70 yılları arasında sık sık Asya, Afrika ve Latin Amerika'ya geziler yaparak Bağlantısızlar Hareketini güçlendirdi. 25 üçüncü dünya ülkesinin bir araya gelip Bandung Konferansı'nın düzenlenmesini sağladı. Bunların Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği (SSCB) nüfuzundan kurtarılmasını başardı.

1970 yıllarında Yugoslavya'nın bölgesel savunma sistemini kurmasını savundu. 1974'te kolektif liderlik sistemiyle aynı görüşü resmen kabul edildi. Aynı yıl (1974) ömür boyu devlet başkanlığına getirildi.

Tito, 1980 yılında ölünce yerine 1974'te anayasayla kurulan kolektif liderlik idaresi geldi. 1989'da Doğu Bloku'nda görülen yenileşme hareketleri Yugoslavya'ya da sıçradı. 1990'da Yugoslavya'da çok partili düzene geçildi.
Naaşı Belgrad'da Kuća Cveća adlı bir anıt mezarda gömülüdür.

Ayrıca bakınız
 Josip Broz Tito Meydanı
 Özyönetim
 Uz Maršala Tita
 Üniter Ulusal Kurtuluş Cephesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

  Tito and His People  Tito ve Onun Halkı
  Titoville Tito resimleri, sözleri, ekran koruyucuları vb.
  King of the Mountain: The Nature of Political Leadership Röpotaj

1892 doğumlular
Yugoslavlar
1980 yılında ölenler
20. yüzyıl liderleri
Yugoslavya devlet başkanları
Yugoslavya başbakanları
Yugoslav komünistler
Hırvat sosyalistler
Ateistler
Eski Roma Katolikleri
Ekim Devrimi Nişanı sahipleri
Zafer Nişanı sahipleri
Banyo Nişanı
Soğuk Savaş'ta liderler
Esperantistler
Bağlantısızlar Hareketi Genel Sekreterleri
Savunma bakanları

Josip Broz Tito


McVille bezeichnet mehrere

Orte in den Vereinigten Staaten:
 McVille (Alabama)
 McVille (Indiana)
 McVille (Mississippi)
 McVille (North Dakota)
 McVille (Pennsylvania)

McVille


Friedrich Oelze (* 11. September 1873 in Blankenberg/Saale; † 10. Oktober 1954 in Bernburg/Saale) war ein deutscher Pädagoge und Politiker der (DNVP).

Leben
Nach dem Besuch des Gymnasiums in Stendal studierte Oelze Evangelische Theologie und Philosophie an den Universitäten in Tübingen, Berlin und Halle. Während seines Studiums wurde er 1896 Mitglied der Burschenschaft Salingia Halle. Er war von 1898 bis 1900 Kandidat am Pädagogium zum Kloster Unser Lieben Frauen in Magdeburg, arbeitete von 1900 bis 1901 als kommissarischer Seminarlehrer in Delitzsch und von 1901 bis 1904 als Seminarlehrer in Verden an der Aller. Von 1904 bis 1907 war er als Oberlehrer und Inspektor an der Waisen- und Schulanstalt in Bunzlau und von 1907 bis 1911 als Seminardirektor in Steinau an der Oder tätig. 1912 wurde er Seminardirektor und Direktor der Waisen- und Schulanstalt in Bunzlau. Dort erhielt er 1921 die Beförderung zum Oberstudiendirektor. Ferner war er Hauptmann der Landwehr a. D.

Oelze war von 1915 bis 1918 Mitglied des Preußischen Abgeordnetenhauses für den Wahlkreis Regierungsbezirk Liegnitz 4 (Bunzlau – Löwenberg). Nach der Novemberrevolution trat er in die DNVP ein. Von 1919 bis 1921 war er Mitglied der Verfassunggebenden Preußischen Landesversammlung. Im Anschluss wurde er als Abgeordneter in den Preußischen Landtag gewählt, dem er bis 1933 angehörte, von 1932 bis 1933 als stellvertretender Vorsitzender der DNVP-Fraktion.

Einzelnachweise

Literatur
 Ernst Kienast (Hrsg.): Handbuch für den Preußischen Landtag, Ausgabe für die 5. Wahlperiode, Berlin 1933, S. 367.
 Herrmann A. L. Degener (Hrsg.): Wer ist's? 9. Ausgabe, Leipzig 1928, S. 1133.
 Helge Dvorak: Biographisches Lexikon der Deutschen Burschenschaft. Band I: Politiker. Teilband 9: Nachträge. Koblenz 2021, S. 125. (Online-PDF)

Mitglied des Preußischen Abgeordnetenhauses
Mitglied des Preußischen Landtags (Freistaat Preußen)
Schulpädagoge
DNVP-Mitglied
Burschenschafter (19. Jahrhundert)
Deutscher
Geboren 1873
Gestorben 1954
Mann

Friedrich Oelze


Madeleine Sophie Wickham (rođena Townley; London, 12. prosinca 1969.), poznata po pseudonimu Sophie Kinsella, britanska književnica.

Britanski književnici

Sophie Kinsella


Beautiful Life —en español: «Vida bella»— es el segundo álbum de estudio del cantante de música pop Guy Sebastian, lanzado el 18 de octubre de 2004 bajo el sello de Sony BMG, el álbum lanzó tres sencillos musicales («Out with my baby», «Kryptonite» y «Oh Oh»).
Para la formación del álbum Sebastian viajó a Estados Unidos y a Europa después de terminar su promoción de Just as I Am en Australia.

Lista de canciones
 "Out with My Baby"    (Guy Sebastian/Robin Thicke/James Gass)
 "Kryptonite"    (Guy Sebastian/Beau Dozier)
 "Sweetest Berry"     (Jamey Jaz/David Ryan Harris)
 "Wait"     (Guy Sebastian/Brian McKnight)
 "Back in the Day" (Guy Sebastian/Fredrik "Fredro" Odesjo/Mats Berntoft)
 I Wish     (Stevie Wonder)
 "Anthem of Why"     (Guy Sebastian/Karlsson/Pontus Winnberg/Henrik Jonback)
 "Story of a Single Man"     (Guy Sebastian/Julian Bunetta)
 "How"     (Robin Thicke)
 "Forever with You featuring Mýa"    (Guy Sebastian)
 "Make Heaven Wait"     (Jack Kugell/Jamie Jones/Jason Pennock/Martin Kember/David Garcia)
 "Fiend for You" (Guy Sebastian/Robin Thicke/Robert Daniels/James Gass)
 "Oh Oh"    (Guy Sebastian/Jarrad Rogers)
 "Beautiful Life featuring Rashaan"     (Guy Sebastian/Jarrad Rogers/Rahsaan Patterson)

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial de Guy Sebastian

Álbumes de 2003
Álbumes de Guy Sebastian

Beautiful Life (álbum de Guy Sebastian)


Monte Circeo (også Promontorio del Circeo, latin: Mons Circeius) er et 541 meter højt bjerg som danner en halvø i Gaetabugten i det Tyrrhenske hav på Italiens sydvestlige kyst. Det ligger på kysten mellem Anzio og Terracina, i nærheden af San Felice Circeo. Monte Circeo markerer sydenden af de i antikken kendte Pontinske Sumpe. Monte Circeo er en del af Nationalpark Circeo.

I grotten Guattari på Monte Circeo har man fundet dele af et Neandertalmenneske, hvilket tyder på at området har været beboet i meget lang tid. Området har senere været beboet af volskere inden den romerske koloni, Circeo, grundlagdes på halvøens østlige del.

Et areal på 87,60 km² blev i 2020 udpeget til biosfærereservat under UNESCOs Menneske og biosfære-programmet.

Kilder og henvisninger

 The Promontory of Circeo
 1911 Encyclopædia Britannica/Circeius Mons

Bjerge i Italien
Lazio
Biosfærereservater under UNESCO

Monte Circeo


M44 peut faire référence à :

Histoire
 Épine (M44), un hiéroglyphe égyptien, classé selon la liste de Gardiner.

Sciences et techniques

Astronomie
 M44 ou Messier 44, appelé Praesepe, La Crèche ou La Ruche, amas ouvert dans la constellation du Cancer selon le catalogue de Messier.

Transports

Autoroute
  Autoroute M44 en Hongrie reliant Nagykanizsa à la frontière roumaine.

Voir aussi
 Sigles d'une lettre suivie de deux chiffres

M44


Kognitivisme er en teoretisk tilgang, der bruges til at studere forskellige kunstformer – og især publikums reaktion på fx film og litteratur – der i høj grad hviler på forskningsresultater fra kognitiv psykologi. Udgangspunktet for kognitivismen er den idé, at naturvidenskabelige indsigter er relevante for at forstå publikums interaktion eller engagement med medieformer som romaner eller tv-serier. I medievidenskabeligt regi er udgangspunktet for denne idé det, at mennesket er en del af naturens verden og at vi som sådan gør brug af de samme mentale mekanismer for at forstå den naturlige verden, som vi gør brug af, når vi skal forstå kunstværker med bevægelige billeder; dvs. film og tv.

Kognitivismen slår sig således op på at være tværfaglig  eller interdisciplinær, fordi den beror på både humanistisk og naturvidenskabelig forskning. Visse kognitivister understreger, at den kognitive tilgang godt kan kobles med mere humanistiske teoretiske tilgange. I Danmark har især Torben Grodal stået for at fremme kognitivistiske idéer i forskningsverdenen. Indenfor de æstetiske fag har kognitivismen især vundet frem indenfor litteratur- og filmvidenskab, især på filmvidenskab på Københavns Universitet. Her bruges tilgangen til at undersøge, hvordan publikum forstår, hvad der foregår i fortællingen (fx på skærmen) og hvordan fortællinger kan skabe følelsesreaktioner i publikum.

Ofte bliver David Bordwell fremhævet som dén, der har fremmet kognitivismen med sin bog Narration in the Fiction Film fra 1985. I dag er tilgangen blevet så veletableret, at den også gennemgås i grundbøger i filmteori.

Se også
 Kognitionspsykologi

Noter

Neurovidenskab
Kognitionsvidenskab
Humaniora
Medievidenskab

Kognitivisme


Tunelul Palas este un tunel feroviar abandonat din Constanța, România, situat pe fosta linie de cale ferată Palas–Port vechi. Numit anterior "Carol I", în onoarea regelui Carol I al României, tunelul a fost tranzitat timp de aproape un secol de trenurile de marfă cu destinația Portul Constanța.

Construcție și exploatare
Tunelul a fost realizat între anii 1895-1900 după planurile inginerului Anghel Saligny. Proiectat și forat pentru cale ferată dublă, el are 490 metri lungime, 8,36 metri lățime și 6,15 metri înălțime la cheia de boltă. A fost căptușit la interior cu cărămizi legate cu mortar și ranforsate cu o acoperire de beton fundată pe un pat din piatră. În zidăria tunelului au fost realizate nișe de adăpostire la fiecare 20 de metri, pentru a proteja personalul de mentenanță în momentul trecerii trenurilor. Tunelul Palas a fost supus unor lucrări de reparații în anul 1965.

În anii 1970 a fost pusă în exploatare spre Portul Constanța o linie ferată nouă, electrificată, iar traficul de marfă prin tunelul Palas a scăzut considerabil. Tunelul a fost menținut în uz până în 1992, când, după niște ploi torențiale, tunelul a fost inundat. În următorii 19 ani tunelul Palas a rămas abandonat și nu au mai fost efectuate lucrări de întreținere.

Situația actuală
În anul 2000 o expertiză tehnică ce fusese comandată de Regionala CFR Constanța a stabilit că ar fi nevoie de 10 milioane de euro pentru consolidarea tunelului.

În 2011, ca urmare a temerii că anumite probleme structurale ar fi putut pune în pericol clădirile situate în zona de deasupra lui, inclusiv blocuri de locuințe cu 10 etaje, Căile Ferate Române, proprietarul tunelului, au decis să efectueze lucrări de reparații. Acestea au fost executate în vara anului 2012 de către firma SC Sopmet SA București. Integritatea structurală a construcției a fost verificată și s-a constatat că tunelul avea doar probleme de hidroizolație, neexistând un pericol în privința structurii de rezistență. Tunelul a fost drenat, iar în zonele cu infiltrații puternice s-au injectat rășini poliuretanice bicomponente. La sfârșitul lucrării șinele au fost demontate, apoi intrările în tunel au fost sigilate cu garduri metalice în zona celor două portaluri.

În anul 2004 Primăria Constanța a sugerat că ar dori preluarea tunelului de la Ministerul Transporturilor și transformarea lui în cale rutieră de acces spre port pentru TIR-urile de marfă.

Note

Vezi și
 Lista tunelurilor feroviare din România

Legături externe
Tunelul Palas  pe aedificiumconstanta.com
Fotografii  pe constantaoldcity.blogspot.be

Tuneluri feroviare din România
Transportul în județul Constanța
Fondări în 1900

Tunelul Palas


Besarabya (; ; , Bessarabiya; , Bessarabiya; , Besarabiya), Prut ve Dinyester nehirlerinin arasında yer alan ve günümüzde Moldova'nın yer aldığı tarihî bölgedir. Terim aynı zamanda Ukrayna'nın Bucak bölgesini de kapsayabilir.

Tarihçe
Besarabya terimi bölgeyi yöneten Eflaklı Basarab ailesinden gelir. Bu terimi ilk kullananlar 15. yüzyılda Eflak ve Boğdan'ı ele geçirmiş olan Osmanlılardı. Besarabya Osmanlılar zamanında Boğdan Prensliğinin bir parçasıydı. 1812 yılında Rusya bu bölgeyi egemenliğinin altına alınca Besarabya adını kullanmaya başladı. Besarabya 1918 yılında Rusya'dan ayrılarak Romanya'ya katıldı. Fakat 1945 yılında SSCB Besarabya'yı tekrar ele geçirdi ve Moldova SSC haline getirdi. 1991 yılında Moldova Cumhuriyeti SSCB'den bağımsızlığını kazandı.

Demografi
Bölge tarihi olarak birçok farklı halka ev sahipliği yapmıştır. Bölgede yaşayan halklardan bazıları; Rumenler, Moldovlar, Ukraynalılar, Ruslar, Gagavuzlar, Bulgarlar, Yahudiler, Almanlar, Tatarlar, Gagavuz Türkleri,
Ermeniler ve Yunanlar.

Ayrıca bakınız

 Romanya
 Moldova
 Eflak
 Boğdan
 Erdel

Kaynakça

Besarabya


Wellington Brito da Silva mit Kurznamen Tom  (* 23. Juni 1985 in São Paulo) ist ein bulgarisch-brasilianischer Fußballspieler. Tom ist gebürtiger Brasilianer, während seiner Zeit bei Litex Lowetsch nahm er auch die bulgarische Staatsbürgerschaft an.

Karriere
Tom begann mit dem Profifußball bei Associação Portuguesa Londrinense. Zur Winterpause seiner ersten Saison bei Portuguesa wechselte er zum bulgarischen Erstligisten Litex Lowetsch. Hier wurde er auf Anhieb Stammspieler und spielte für den Verein sechs Jahre lang. Zur Winterpause der Spielzeit 2011/12 wechselte er in die Türkei zum Süper-Lig-Verein Istanbul Büyükşehir Belediyespor. Istanbul BB hatte zu Saisonbeginn von Litex Lowetsch bereits den gebürtigen Brasilianer Doka Madureira verpflichtet.

Im Februar 2014 wurde erst verkündet, dass Tom die Istanbuler Vertragsauflösung nach gegenseitigem Einvernehmen verlassen werde und an seinen früheren Klub Litex Lowetsch ausgeliehen sollte. Die Ausleihe und Vertragsauflösung kam letztendlich nicht zustande, sodass Tom auch in der Saison 2014/15 bei dem Verein blieb, der sich im Sommer 2014 in Istanbul Başakşehir umbenannte.

Zur Saison 2015/16 wechselte er zum türkischen Zweitligisten Elazığspor. Nach drei Jahren wechselte er innerhalb der TFF 1. Lig zu Hatayspor. Dort blieb er dann aber auch nur noch eine Saison und wurde dann im Sommer 2019 Vereinslos. Erst Ende Januar 2020 fand er dann in dem bulgarischen Erstligisten Botew Wraza einen neuen Verein.

Erfolge
Mit Istanbul BB/Başakşehir
 Meister der TFF 1. Lig und Aufstieg in die Süper Lig: 2013/14
 Tabellenvierter der Süper Lig: 2014/15

Weblinks

Fußballspieler (Associação Portuguesa Londrinense)
Fußballspieler (Litex Lowetsch)
Fußballspieler (Istanbul Başakşehir FK)
Fußballspieler (Elazığspor)
Fußballspieler (Hatayspor)
Fußballspieler (FC Botew Wraza)
Sportler (São Paulo)
Geboren 1985
Brasilianer
Bulgare
Mann

Wellington Brito da Silva


Mario Tomić može značiti:

 Mario Tomić (glazbenik), hrvatski jazz gitarist, skladatelj, glazbeni aranžer i producent

 Mario Tomić (rukometaš), hrvatski rukometaš

Mario Tomić


Robin Curtis (born in New York Mills, New York) is an American actress. She is best known for replacing Kirstie Alley in the role of Vulcan Lieutenant Saavik in the films Star Trek III: The Search for Spock and Star Trek IV: The Voyage Home.

Life and career

Film and television work
Although her first appearance as Vulcan Lieutenant Saavik in Star Trek III: The Search for Spock in 1984 was promoted as being her film debut, in fact, Curtis had already made several film and made-for-television movie appearances. Her performance in the film drew mixed reception from Trek fans and she reprised the role of Saavik for a brief appearance in Star Trek IV: The Voyage Home.

She co-starred in the 1983 episode "Short Notice" during the first season of the Knight Rider television series. In 1991, she portrayed Carol Pulaski on the soap opera General Hospital. In 1993, Curtis portrayed an unrelated Vulcan character disguised as a Romulan (Tallera/T'Paal) in the two-part episode of Star Trek: The Next Generation "Gambit". In the Babylon 5 episode "Deathwalker" (1994), she appeared as Abbai Ambassador Kalika.

She also appeared in the television series Dream On, Herman's Head,  Night Court, MacGyver, Johnny Bago, Seventh Heaven, and The Equalizer.

Curtis's other film work includes Hexed, Ghost Story, Shootdown, In Love with an Older Woman, A White Thread, A Black Thread, and LBJ – The Early Years in which she played the role of Jacqueline Kennedy.

In 2022 Curtis was cast in the horror film Awaken the Reaper, her first film role since 1999.

Stage and commercial work
Curtis has numerous stage credits in regional and national theatre, including Gyspy, Applause, Oliver!, ...And Other Songs in New York City. She performed in The City Suite Off Broadway and in Garden in Los Angeles. Other work includes The Nerd, The Man of La Mancha, and George Bernard Shaw's The Apple Tree. She has also appeared in several television commercials and infomercials.

Curtis made frequent appearances at Star Trek conventions in the mid-1990s, but by 2014 was appearing only occasionally. She became a residential real estate agent in 2004 and the following year debuted her one-woman show, a work-in-progress, Not My Bra, You Don't! – The Sexual Odyssey of a Forty-Nine Year Old Woman.

Personal life
Curtis was briefly married to the actor Kent Williams.

Filmography

Television
Knight Rider (Season 1): Short Notice (1983) as Nicole Turner
MacGyver (Season 1): The Gauntlet (1985) as Kate Connelly
MacGyver (1985 TV series) (Season 2)
The Equalizer (1986 TV Series – Season 1) as Ginger Brock
LBJ: The Early Years (1987) as Jacqueline Kennedy
Night Court (Season 6) (1990) as Dr. Judith Malloy
General Hospital (1991) as Carol Pulaski
Herman's Head (1992) as Diane Shaw
Star Trek: The Next Generation (US TV Series) (1993) in "Gambit, Parts One And Two," as Tallera / T'Paal
Babylon 5 (US TV Series) (1994) as Ambassador Kalika
Space: Above and Beyond (US TV series) (1995) as Andrea Wilkins

References

External links

 Interview with Robin Curtis on the podcast The Future and You

Living people
20th-century American actresses
Actresses from New York (state)
American film actresses
American musical theatre actresses
American soap opera actresses
American television actresses
People from New York Mills, New York
American real estate brokers
State University of New York at Oswego alumni
21st-century American women
Year of birth missing (living people)

Robin Curtis


Reinhold Köhler (* 24. Juni 1830 in Weimar; † 15. August 1892 ebenda; auch Reinhold Koehler) war ein deutscher Literaturhistoriker und Bibliothekar. Köhler war der oberste Bibliothekar an der Großherzoglichen Bibliothek in Weimar.

Leben
Köhler war der Sohn des Hofpredigers Ernst Friedrich Köhler (1788–1851); seine Mutter war eine Försterstochter aus der Nähe von Ilmenau. Nach seiner Schulzeit am Wilhelm-Ernst-Gymnasium Weimar besuchte er ab Ostern 1848 die Universität und studierte dreieinhalb Jahre in Jena, Leipzig und Bonn klassische Altertumswissenschaft.

1851 starb sein Vater und ließ die Witwe mit fünf Kindern in sehr beschränkten Verhältnissen zurück. Köhler blieb seitdem zu Hause, verdiente den Lebensunterhalt der Familie als Angestellter an der Bibliothek und erteilte Privatunterricht. Das Staatsexamen legte er im Mai 1852 in Berlin ab; seine Promotion auf Grund einer gelehrten mythologischen und quellengeschichtlichen Studie über die Dionysiaka des Nonnos von Panopolis erfolgte 1853 in Jena.

Köhler war seit 1856 Bibliothekar an der Herzoglichen Bibliothek in Weimar – erst neben Ludwig Preller, dann neben Adolf Schöll. 1881 wurde er deren Leiter. Nach fünf Jahren wurde er zum "Oberbibliothekar" ernannt. Er trat dem Verein "Neuweimar" bei und schloss mit Peter Cornelius Freundschaft. 1886 wurde er als ordentliches Mitglied in die Königlich Sächsische Gesellschaft der Wissenschaften aufgenommen.

Seine Beiträge reichten vom Mittelalter über Hans Sachs, dessen Prosadialoge er herausgab, bis zu den englischen Komödianten, zu den Klassikern und ins 19. Jahrhundert.

Er arbeitete am Grimmschen Wörterbuch mit und trug zahlreiche Bausteine zur englischen und zur romanischen Literaturgeschichte bei: Shakespeare und Dante, besonders in ihrem deutschen Nachleben, Chaucer und Boccaccio.

Köhler befasst e sich besonders viel mit den Märchen. Er schrieb aber ganz kurze Texte, Notizen und viele Anmerkungen. Er gab nur einmal einen abgerundeten Aufsatz heraus, nämlich gerade über Märchen: "Ueber die europäischen Volksmärchen" 1865. Er schrieb Anmerkungen zu den Sizilianischen Märchen von Laura Gonzenbach (1870), später arbeitete er zusammen an den Anmerkungen zu den Märchen der Brüder Grimm von Johannes Bolte und Georg Polívka. Er verfasste auch Alte Bergmannslieder (1858) und Aufsätze über Märchen und Volkslieder (1894).

Am 11. Oktober 1890 stürzte er und brach sich den Oberschenkel. Nach langem Leiden starb er am 15. August 1892.

Schriften
 Kleinere Schriften, gesammelt und herausgegeben von Johannes Bolte
 I. Zur Märchenforschung, 1898, online
 II. Zur erzählenden Dichtung des Mittelalters, 1900, Porträt, online
 III. Zur neueren Literaturgeschichte, Volkskunde und Wortforschung, 1900, Porträt, online

Literatur
 Ingrid Tomkowiak, Rudolf Schenda: Istorie bellissime. Italienische Volksdrucke des 19. Jahrhunderts aus der Sammlung Reinhold Köhlers in Weimar. Harrassowitz, Wiesbaden 1993, ISBN 3-447-03424-6.

 Michael Knoche (Hrsg.): Der Bibliothekar, der von der Leiter fiel. Reinhold Köhler und seine Büchersammlung. Mit einem Anhang: Lebenslauf Reinhold Köhlers, aufgezeichnet von seinen Schwestern Elise und Mathilde Köhler. In: Autorenbibliotheken. Erschließung, Rekonstruktion, Wissensordnung. Wiesbaden: Harrassowitz 2015, S. 93–111. (Bibliothek und Wissenschaft. Band 48)

Einzelnachweise

Weblinks

 Bibliothek Reinhold Köhler in den Digitalen Sammlungen der  Herzogin Anna Amalia Bibliothek

Literaturhistoriker
Bibliothekar (Weimar)
Mitglied der Sächsischen Akademie der Wissenschaften
Geboren 1830
Gestorben 1892
Deutscher
Mann

Reinhold Köhler


Vicki Sue Robinson (May 31, 1954 – April 27, 2000) was an American singer, closely associated with the disco era of late 1970s pop music; she is most famous for her 1976 hit, "Turn the Beat Around".

Early life
Born in Harlem, New York, to African American Shakespearean actor Bill Robinson and his European American wife Marianne, a folk singer, Vicki Sue Robinson was reared in Philadelphia, Pennsylvania, for most of her early years, returning with her family to New York City when she was ten.

Career
She gave her first public performance in 1960 at the age of six, when she accompanied her mother on stage at the Philadelphia Folk Festival. Ten years later, at the age of 16, while a student at the New Lincoln School, Robinson made her professional performing debut when she joined the Broadway cast of the musical Hair. Robinson remained with Hair for six weeks before moving to a new Broadway production, Soon, whose cast included Peter Allen, Barry Bostwick, Nell Carter, and Richard Gere.

After the show's short run, Robinson appeared in the Off-Broadway play Long Time Coming, Long Time Gone, in which she and Richard Gere played Mimi and Richard Fariña. New York magazine opined that Robinson "sings with gentle power, accompanying herself on guitar and dulcimer, and moves with astounding confidence."

Robinson also had bit parts in the films Going Home (1971) and To Find A Man (1972). After a sojourn in Japan, Robinson returned to Broadway in 1973, joining the cast of Jesus Christ Superstar.

Robinson made her recording debut as one of several Hair veterans invited to sing background on Todd Rundgren's Something/Anything? album released in 1972. In 1973 she spent time in Japan with Itsuro Shimoda, with whom she did session work on his album Love Songs and Lamentations, and toured nationally.

In 2011, Gold Legion.com digitally remastered and reissued Robinson's four albums for RCA Records on CD, along with bonus tracks and liner notes.

"Turn the Beat Around"
In 1975, Robinson was providing vocals at a New York recording session for the album Many Sunny Places by Scott Fagan, a singer with whom she had performed in Greenwich Village clubs. Warren Schatz, a producer/engineer with RCA Records, was struck by Robinson's voice and saw her potential as a disco-oriented artist. Schatz invited Robinson to cut some demos including a remake of the Foundations' "Baby Now That I've Found You", which became Robinson's first solo release. Despite that track's failure, RCA green-lit Schatz producing Robinson's debut album Never Gonna Let You Go. The title cut, a Schatz original, became a #10 disco hit but another album track, "Turn the Beat Around", began to build "buzz" and was expediently released as a single, topping the disco charts on March 20, 1976. It reached the U.S. top 10 in August, spending around six months overall on the Billboard Hot 100 and propelling the Never Gonna Let You Go album to #49. "Turn the Beat Around" would chart internationally, reaching #14 in Canada, #11 in the Netherlands, and #12 in South Africa. The track would earn Robinson a nomination for a Grammy Award for Best Female Pop Vocal Performance.

In 1976, Robinson toured across the United States promoting her hit tune, "Turn the Beat Around". She performed on major TV shows such as The Midnight Special, Don Kirshner's Rock Concert, The Merv Griffin Show, Mike Douglas, American Bandstand, and Soul Train. She also performed at the top venues around the country, such as the Boarding House in San Francisco, The Starwood, in Los Angeles, The Bottom Line, Felt Forum, and Carnegie Hall in New York. The original touring band consisted of Dan Pickering on trumpet and flute, Bill Cerulli on drums, Wendy Simmons on bass guitar, Nacho Mena on percussion, Vernie "Butch" Taylor on guitar, and George Pavlis on keyboards. George Pavlis would be later replaced by Joey Melotti on keyboards. The touring band members recorded four tracks on Robinson's second album, Vicki Sue Robinson.

Follow-up
Again with Schatz producing, Robinson recorded Vicki Sue Robinson for release in the fall of 1976; although its lead single, a cover of Bobby Womack's "Daylight", was only a minor hit (#61), the album reached #45. Robinson's next Hot 100 appearance was in August 1977, with her version of David Gates' "Hold Tight", which peaked at #67 (and #2 on the disco chart). Its parent album, Half and Half, again produced by Schatz, was not released until 1978, and peaked at #110. In 1979, Robinson contributed the track "Easy to Be Hard" to the Schatz production Disco Spectacular – an album of dance versions of songs from the musical Hair, inspired by the release of film version – and recorded what would prove to be her final album, Movin' On. Although Schatz was credited as the album's executive producer, that job was done by Evelyn King's producer, T. Life. Movin' On's tracks were ignored in the dance clubs, but Robinson scored a 1979 club hit with "Nighttime Fantasy", a track written and produced by Norman Bergen and Reid Whitelaw, recorded for the film Nocturna: Granddaughter of Dracula. Also in 1979, Robinson appeared in a film made by the same production company as Nocturna: Granddaughter of Dracula titled Gangsters (now called Hoodlums), which also featured T. Life and Cissy Houston, and the first credited screen role for Jean Smart.

The 1980s
In 1980 Robinson moved from RCA to Ariola Records, Warren Schatz having assumed the position of COO at Ariola. However, Schatz did not continue as Robinson's producer at Ariola. Respecting her wishes to move in a new musical direction, he had her record at Muscle Shoals Sound Studios with Clayton Ivey and Terry Woodford, producing the single "Nothin' But a Heartache", the recording of the Michael McDonald composition being Robinson's sole Ariola release. She subsequently resumed recording dance music with Schatz, with releases on a number of labels: Prelude, Promise, Perfect, and Profile, with the Profile releasing her dance version of "To Sir with Love", which became a surprise top ten hit in Australia in 1984. Robinson's next release, a remake of "Everlasting Love" in 1984, was her last recording for almost fifteen years, apart from the track "Grab Them Cakes", a duet with professional wrestler Junkyard Dog featured on The Wrestling Album (1985). "Grab Them Cakes" was issued as a single, with Cyndi Lauper miming the guitar in the music video.

Robinson sang background on Irene Cara's hit single "Fame" in 1980, and as the decade progressed she returned to session work, backing Michael Bolton and Cher. She also established herself as a career jingle singer for such products as Wrigley's Doublemint chewing gum, Maybelline Cosmetics, Downy fabric softener, Hanes underwear, New York Bell, and Folger's coffee. From 1987 to 1988, Robinson provided the singing voice for the characters Rapture and Minx in the animated TV series Jem.

Later career
Robinson regained some publicity from Gloria Estefan's 1994 version of "Turn the Beat Around". The success of the Estefan single inspired Robinson to re-record the song for the B-side of her 1995 single, "For Real". This led to TV appearances on a number of talk shows as well as some recording, film, and stage projects. Firstly, she provided backing vocals on RuPaul's 1996 album Foxy Lady, where the two of them also recorded a duet. Then, in 1997, she recorded the song "House of Joy" for DJ/producer Junior Vasquez, which became Robinson's first and only hit single in the United Kingdom. She then recorded the song "My Stomp, My Beat" for the film Chasing Amy. In October of that same year, Robinson played herself on Comedy Central's mock TV documentary Unauthorized Biography: Milo, Death of a Supermodel. A resurgence of interest in disco music in the mid-1990s led Robinson and fellow disco veterans KC and the Sunshine Band, Thelma Houston, Gloria Gaynor, and The Village People to embark on a well-received world tour.

Upon returning to the U.S. in 1999, Robinson returned to her roots in theatre by performing in an off-Broadway musical titled Vicki: Behind The Beat, which was semi-autobiographical in nature, and featured her hit songs and her best-known jingles. The play was a continuation of her popular cabaret show. In June of that year, she provided the track "Pokémon (Dance Mix)" from the Pokémon 2.B.A. Master soundtrack for the English dub of the Pokémon anime. Three months later, in September, Robinson released her final single, "Move On", which reached #18 on Billboard's Dance Chart. During that same month, she was forced to withdraw from her Off-Broadway show due to poor health. However, before her illness became terminal, Robinson undertook the role of a fairy godmother in the independent film Red Lipstick, which was released on April 16, 2000.

Death
On April 27, 2000, 11 days after the release of Red Lipstick, Robinson died of cancer at her home in Wilton, Connecticut.

Discography

Albums

Singles

Filmography
Going Home – 1971
To Find a Man – 1972
Hoodlums – 1980
Red Lipstick – 2000

Theatre
Hair – 1970
Soon – 1971
Long Time Coming, Long Time Gone – 1971
Voices From The Third World – 1972
Jesus Christ Superstar – 1973
Vicki Sue Robinson: Behind The Beat – 1999

See also
List of Billboard number-one dance club songs
List of artists who reached number one on the U.S. Dance Club Songs chart

Notes

References

External links
[ Vicki Sue Robinson Billboard Page]
Photograph of Robinson from the 1976 self-titled album cover

1954 births
2000 deaths
American women pop singers
20th-century African-American women singers
American disco musicians
American mezzo-sopranos
Prelude Records artists
American soul singers
Deaths from cancer in Connecticut
20th-century American singers
20th-century American women singers

Vicki Sue Robinson


Jack Frost, conocida en Latinoamérica como Juanito Escarcha, es una película navideña de 1998 protagonizada por Michael Keaton y Kelly Preston. Keaton interpreta a un hombre que muere en un accidente de coche y regresa a la vida como un muñeco de nieve gracias a los poderes de una armónica mágica. Tres de cuatro hijos de Frank Zappa aparecen en la película: Dweezil Zappa, Ahmet Zappa, y Moon Unit Zappa. Uno de los mejores hits de Navidad. La película fue estrenada en Australia el 10 de diciembre, un día antes de su estreno estadounidense.

Elenco
 Michael Keaton como Jack Frost.
 Kelly Preston como Gabby Frost.
 Joseph Cross como Charlie Frost.
 Mark Addy como Mac MacArthur.
 Henry Rollins como Sid Gronic.
 Andy Lawrence como Tuck Gronic.
 Eli Marienthal como Spencer.
 Mika Boorem como Natalie.
 Will Rothhaar como Dennis.
 Taylor Handley como Rory Buck.

Recepción
La película recibió por lo general críticas principalmente negativas. Rotten Tomatoes le dio un 16% basado en 49 críticas y en Metacritic obtuvo un puntaje de 40% basado en 25 críticas

Taquilla
Producida con un presupuesto de $85 millones, la película se estrenó en cines y obtuvo $7.1 millones en su semana de apertura. Finalmente recaudó un total de $34.5 millones en los Estados Unidos por lo que generó pérdidas a los productores. Se desconoce cuanto recaudó a nivel mundial.

Referencias

Jack Frost
Muñecos de nieve ficticios

Jack Frost


كلاديانوس الأول هو تاسع بطاركة الإسكندريَّة وبابوات الكنيسة القبطية الأرثوذكسية.

ولد في الإسكندرية، وعاصر الإمبراطوران أنطونيوس بيوس وماركوس أوريليوس. كان رجلاً عالماً فاضلاً ممدوح السيرة، فانتخب بطريركاً في 8 طوبة (4 يناير سنة 152م) بعد نياحة سلفه البابا مركيانوس. فاستمر يعلم ويعظ ويهذب شعبه إلى أن تنيح بسلام في التاسع من أبيب (16 يوليو) 166م، بعد أن أقام على الكرسي أربع عشرة سنة وستة أشهر. وتعيد الكنيسة بعيد نياحته في التاسع من شهر أبيب. دفن في الكاتدرائية المرقسية.

مراجع

أساقفة مصريون في القرن 2
باباوات الإسكندرية
رؤساء أساقفة في القرن 2
سنة الولادة غير معروفة
قديسون أقباط أرثوذكس
قديسون في القرن 2
مواليد في مصر
وفيات 166

كلاديانوس (بابا الإسكندرية)


Las Mercedes est la capitale de la paroisse civile de Castor Nieves Ríos de la municipalité de José Félix Ribas de l'État d'Aragua au Venezuela.

Notes et références

Localité dans l'État d'Aragua

Las Mercedes (ville d'Aragua)


Kolezyum ya da Flavianus Amfitiyatrosu, İtalya'nın başkenti Roma'da bulunan oval bir amfitiyatrodur.

Usta bir komutan olan Vespasianus tarafından MS 72 yılında yapımına başlanıp MS 80 yılında Titus döneminde tamamlandı. Daha sonraki değişiklikler Domitian hükümdarlığı zamanında yapıldı.

Kolezyum, traverten kireç taşı, tüf (volkanik kaya) ve tuğla kaplı betondan yapılmıştır. Kolezyum, tarihinin çeşitli noktalarında yaklaşık 50.000 ila 80.000 seyirciyi ağırlayabilmiştir. İmparatorlar burada Roma halkını eğlendirmek ve biraz da kendi eğlenceleri için gladyatör dövüşleri gibi çok acımasız eğlenceler düzenlerlerdi. Bunlardan başka pek çok halk gösterileri, deniz savaşları, hayvan avcılığı, infazlar, meşhur savaşların yeniden canlandırılması, klâsik mitolojiye dayanan dramalar da canlandırılırdı. Kolezyum daha sonra barınma yeri, iş dükkânları, dinî kışlalar, istiham, taş ocağı, Hristiyan türbesi olarak çeşitli amaçlarla kullanıldı. Asıl adı Arena iken sonradan girişteki heykelin adını aldı.

Günümüzde depremden dolayı harap vaziyette olmasına ve taşlarının çalınmasına rağmen Kolezyum, Roma İmparatorluğu'nun uzun zamandan beri ikonik sembolü olarak görülür. Bugün modern Roma'nın en çok turist çeken yerlerinden biridir. 7 Temmuz 2007 tarihinde, Dünya'nın Yeni Yedi Harikası'ndan biri seçildi.

Ayrıca Roma Katolik Kilisesi ile yakın bağlantıya sahiptir. Paskalya öncesi Cuma günü Papa amfitiyatroda fener alayı düzenler. Kolezyum'un resmi İtalya'da basılan 5 avro sent bozuk parasının arkasına basılmıştır.

İsim
Kolezyum'un orijinal adı Amphitheatrum Flavium idi. Sık sık Flavium Amphitheater olarak da adlandırılırdı. Yapı Flavium Hanedanlığı döneminde yapıldığından, orijinal ismi bu hanedanın adından gelir.

Galeri

Dış bağlantılar
  bbc.co.uk
  history for kids (Çocuklar için tarih)
   crystalinks
   Seven Wonders on the World (Dünyanın yedi harikası)

Kaynakça

Roma'daki Antik Roma yapıları
Amfitiyatrolar
Roma arkeolojisi
Antik Roma tiyatrosu
80
1. yüzyılda Roma İmparatorluğu'nda kurulan oluşumlar
1. yüzyılda İtalya'da kurulan oluşumlar
1. yüzyılda tamamlanan yapılar

Kolezyum