Kloroform, veya triklorometan,  formülüne sahip bir organik bileşiktir. Oda sıcaklığında renksiz, kolay buharlaşan, hoş kokulu, yanıcı olmayan ağır bir sıvıdır. Çözücü olarak sıklıkla kullanılır. PTFE (Teflon) ve bazı soğutucuların üretiminde kullanılmak için bol miktarlarda üretilir.

Solunduğunda ya da yutulduğunda güçlü bir anestezik ve yatıştırıcıdır. Bu özelliğinden dolayı kloroform, 1847 yılından itibaren 20. yüzyılın ilk yarısına kadar anestezik amaçlarla sıklıkla kullanıldı. Kloroformun cerrahide anestezik olarak kullanımı, hastalarda sebep olduğu sağlık sorunları nedeniyle tahminen 1940'larda bırakılmış ve yerini daha güvenli anestezikler almıştır. Kloroform günümüzde farklı endüstrilerde ve laboratuvarlarda çözücü ve hammadde olarak kullanılmaktadır.

Kloroform birçok farklı yöntemle elde edilebilir; aseton, izopropil alkol ve etanol gibi bileşiklerin, çamaşır suyunda bulunan sodyum hipoklorit ile yaptığı haloform tepkimesi ile, klorale sodyum hidroksit ile müdahaleden, karbon tetraklorürün hidrojen ile indirgenmesi ve metanın veya klorometanın klorlandırılması ile. Metanın yüksek sıcaklık veya güneş ışığında klorla tepkimesi, endüstride en çok kullanılan yöntemdir.

Yüksek miktarlarda kloroform solunması rehavete, bilinç kaybına ve hatta kalp ritmini bozarak ölüme sebep olabilir. Kloroforma uzun süre maruz kalmak karaciğeri ve böbrekleri olumsuz etkiler. Kloroform, ısı ve ışık altında oksijen varlığında çok zehirli ve korozif olan hidrojen klorür ve fosgen gazlarına bozunur.

Özellikleri

Fiziksel özellikleri
Kloroform (Triklorometan), klorlu çözücülere özgü hoş bir kokuya ve buharları solunduğunda alınabilen aşırı tatlı bir tada sahip, oda sıcaklığında renksiz sıvı hâlde bir maddedir. Kloroform oldukça uçucudur, yanıcı değildir ve buharları hava ile patlayıcı karışımlar oluşturmaz. Kendisi yanıcı olmamasına rağmen buharları bir alevden geçirildiğinde aleve yeşilimsi bir renk verir. Normal basınç altında erime noktası –63,5 °C,  kaynama noktası 61,2 °C'dir, buharları renksizdir. Yoğunluğu 20 °C'de 1,48 g/cm3 olan kloroform, sudan daha ağırdır. Buharlarının yoğunluğu (hava 1 olarak alındığında) 4,12, kloroform-hava karışımlarının yoğunluğu 1,7'dir. 20 °C'de kırılma indisi 1,4459'dur.

Su ile karışabilirliği sınırlıdır ve su içinde çok az çözünür, su içinde çözündüğünde ise suya tatlı tadını verir. Artan sıcaklıkla kloroformun sudaki çözünürlüğü azalır ve suyun kloroformdaki çözünürlüğü artar.
{| class="wikitable left" style="text-align:center; font-size:90%;"
|-
| class="hintergrundfarbe6" colspan="13" | Kloroformun ve suyun birbiri içindeki çözünürlüğü
|-
| class="hintergrundfarbe5" align="left" | Sıcaklık (°C cinsinde)
| 0 || 9,5 || 19,6 || 29,5 || 39,3 || 49,2 || 59,2
|-
| class="hintergrundfarbe5" align="left" |Su içinde kloroform (Kütle %)
| 1,02 || 0,93 || 0,82 || 0,79 || 0,74 || 0,77 || 0,79
|-
| class="hintergrundfarbe5" align="left" | Kloroform içinde su (kütle %)
| 0,0365 || 0,0527 || 0,0661 || 0,0841 || 0,1108 || 0,1353 || 0,1672
|}
 bileşimine sahip bir hidrat tarif edilmiştir;  1,6 °C'de bozunan altıgen kristaller oluşturur.

Kloroform; katı ve sıvı yağlar, reçineler, mumlar, vb. gibi birçok organik madde için mükemmel bir çözücüdür. Birçok organik çözücü ile tamamen karışabilir ve iyot ve kükürdü çözer.

Bileşik, çeşitli çözücülerle azeotropik karışımlar oluşturur. Azeotropik bileşimler, yüzdeleri ve kaynama noktaları aşağıdaki tabloda verilmiştir.

Kloroform; n-Pentan, n-heptan, siklohekzan, benzen, toluen, n-propanol, i-bütanol, karbon tetraklorür, dietil eter, 1,4-dioksan, n-bütil asetat, asetik asit, asetonitril, nitrobenzen, karbon disülfür ve piridin ile azeotrop oluşturmaz.

Kimyasal özellikleri
Molekül kütlesi 119,38 g/mol'dür (C: %10,06, H: %0,84, Cl: %89,09).

Yapısı (CHX3) olan floroform, bromoform ve iyodoform ile  "haloformlar" adı verilen homolog bir dizi oluşturur.

Kloroform, benzer bileşikler olan metilen klorür ve karbon tetraklorürden daha az stabildir ve her ikisinden daha kolay bozunur; UV ışık ve ısı etkisi altında oksijen tarafından fotokimyasal olarak ayrıştığında fosgen, klor ve hidrojen klorür ortaya çıkar. Ticarî olarak temin edilebilen kloroform, oluşan fosgeni nötralize etmek için stabilizatör olarak %0,5-1,0 etanol ya da amilen içerir. Bozunma riskinden ötürü koyu kahverengi cam şişelerde, günışığı almayan soğuk ve karanlık ortamda saklanmalıdır.

Kloroform bir Lewis asidi olarak kabul edilir. Karbon tetraklorür ve alkanlar gibi çözücülerde, kloroform çeşitli Lewis bazları ile hidrojen bağı yapar.

Güçlü bazlar, güçlü oksidanlar ve alüminyum, lityum, potasyum, sodyum, magnezyum ve çinko gibi metallerle şiddetli reaksiyona girer.

Kloroform buharlarının kızgın bir tüpten geçirilmesi sonucunda perkloroetilen, hekzakloroetan ve hekzaklorobenzen gibi bileşikler elde edilir.

Yapı
Molekül, C3v simetrili bir tetrahedral moleküler geometriye sahiptir. Kloroform molekülü, tek bir hidrojen atomu bırakılarak üç hidrojeni klor atomları ile değiştirilen bir metan molekülü olarak görülebilir ("Triklorometan"). Moleküldeki merkezî karbon atomunun yükseltgenme basamağı +2'dir.

Aseton ile tepkimesi
Aseton ve kloroform yüksek konsantrasyonlarda karıştırılmamalıdır çünkü eser miktarda bazik maddenin varlığında 1,1,1-trikloro-2-metil-2-propanol (trikloro-tert-bütanol) oluşur. Bu ortaya çıkan bileşiğe, yanlış isimlendirme olsa da, yaygın olarak "klorobütanol" denir ve sucul yaşam için zehirlidir.

Bu nedenle de klorlu ve klorsuz çözücü atıkları laboratuvarlarda ayrı ayrı toplanmalıdır.

Kloroformun tespiti
Bir test tüpüne 1-2 mL test çözeltisi ve 1 mL %10'luk alkol–sodyum hidroksit çözeltisi eklenir. Tüp, bir gaz ocağının alevinde 3-5 dakika dikkatlice ısıtılır. Çözelti soğutulduktan sonra, %10'luk bir nitrik asit solüsyonu ile turnusol ile asit reaksiyonuna asitleştirilir ve 0,5 mL %1'lik bir gümüş nitrat solüsyonu eklenir. Amonyakta çözünen beyaz bir çökeltinin görünümü, test çözeltisinde kloroformun varlığını gösterir, ancak bu reaksiyon yalnızca kloroforma özel değildir. Ayrıca diğer organoklorür bileşikleri (kloral hidrat, karbon tetraklorür, dikloroetan, vb. gibi) için de pozitif verebilir.

CHCl3 + 4 NaOH -> 3NaCl + HCOONa + 2H2O

NaCl + AgNO3 -> AgNO3 + NaNO3

Alkollü potas ve amonyak ile ısıtıldığında potasyum siyanür verir. Amonyak yerine birincil aminler kullanılırsa izonitriller elde edilir. August Wilhelm von Hofmann tarafından keşfedilen bu reaksiyonla, birincil aminler de niteliksel olarak tanımlanabilir, çünkü izonitriller güçlü ve kötü bir koku ile tanınabilir. Örneğin, kloroformun anilin ve potasyum hidroksit ile tepkimesi sonucu fenil izosiyanür (izobenzonitril), potasyum klorür ve su elde edilir:
CHCl3 + C6H5NH2 + 3KOH -> C6H5NC + 3KCl + 3H2O

Üretim
Britanya'da, 1895'te haftada yaklaşık 750.000 doz kloroform, 1960'lara kadar önemini koruyan, kloral ve sodyum hidroksit kullanan Liebig prosedürü kullanılarak ticarî olarak üretiliyordu:
CCl3CHO + NaOH -> CHCl3 + NaHCO2
Bu tepkime çıktı olarak kloroform ve sodyum bikarbonat verir.
Endüstriyel olarak kloroform, klor ve klorometan (CH3Cl) veya metan (CH4) karışımının ısıtılmasıyla üretilir. 400–500 °C'de, bu öncülleri giderek daha fazla klorlu bileşiklere dönüştüren bir serbest radikal halojenasyonu meydana gelir:

Cl2 + hν → 2 Cl·;
 Cl· + CH4 → ·CH3 + HCl.
 ·CH3 + Cl2 → CH3Cl + Cl·.
 CH3Cl + Cl· → ·CH2Cl + HCl,
 ·CH2Cl + Cl2 → CH2Cl2 + Cl·,
 CH2Cl2 + Cl· → ·CHCl2 + HCl,
 ·CHCl2 + Cl2 → CHCl3 + Cl·,
Kloroform, karbon tetraklorür (CCl4) vermek üzere daha fazla klorlama işlemine tâbi tutulur:
CHCl3 + Cl· → ·CCl3 + HCl,
 ·CCl3 + Cl2 → CCl4 + Cl·
Bu işlemin çıktısı, dört klorometanın bir karışımıdır: monoklorometan (metil klorür), diklorometan (metilen klorür), triklorometan (kloroform) ve tetraklorometan (karbon tetraklorür). Bu ürünler daha sonra damıtma ile ayrıştırılabilir. Başka bir yöntemde reaktan olarak metan yerine metanol kullanılır.

Kloroform, karbon tetraklorürün demir katalizörlüğünde bir asit ya da hidrojen (H2) ile indirgenmesi ile endüstriyel olarak elde edilebilir.

Kloroform, aseton ve sodyum hipoklorit arasındaki haloform reaksiyonu yoluyla küçük miktarlarda üretilebilir.
3 NaClO + (CH3)2CO -> CHCl3 + 2 NaOH + CH3COONa
Haloform reaksiyonunda asetona alternatif olarak etanol, metil etil keton ya da izopropil alkol de kullanılabilir.

Asetonu bir baz varlığında diklor (Cl2) ile işleyerek daha basit bir şekilde kloroform elde etmek de mümkündür. Kolayca bir baz tarafından kloroform ve bir asetat tuzuna ayrılabilen bir madde olan trikloroaseton aracılığıyla oluşturulur:
(CH3)2CO + 3Cl2 + 3KOH -> CH3(CO)CCl3 + 3KCl + 3H2O
CH3(CO)CCl3 + KOH -> CH3COOK + CHCl3
Yine de, bu son sentez oldukça tehlikeli olabilir çünkü yan ürün olarak, Birinci Dünya Savaşı sırasında kimyasal silah olarak kullanılmış aşırı zehirli ve ölümcül bir gaz olan fosgen oluşturma riski vardır.

Trikloroasetik asidin sulu bazlarla kaynatılması ile de kloroform üretilebilir.

Döterokloroform

Döteryumlanmış kloroform (ağır kloroform), kloroformun, hidrojen yerine hidrojenin biz izotopu olan döteryum atomuna sahip analoğudur. CDCl3, NMR spektroskopisinde kullanılan yaygın bir çözücüdür. Döterokloroform, döteryumlanmış aseton ya da döteryumlanmış etanol ve sodyum hipokloritin arasındaki haloform reaksiyonu ile üretilir. Normal kloroformun üretimi için haloform işlemi artık endüstriyel önemini yitirmiştir. Döterokloroform, sodyum döteroksitin (NaOD) kloral hidrat ile reaksiyonuyla hazırlanabilir. Döterokloroform ayrıca hekzakloroasetonun döteryum oksit (ağır su) ile reaksiyonuyla da üretilebilir.

Kasıtsız kloroform oluşumu
Haloform reaksiyonu, kasıtsız bir şekilde ev ortamında da meydana gelebilir. Hipokloritler kullanılarak ağartma, yan reaksiyonlarda halojenli bileşikler üretir ve kloroform ana yan üründür. Aseton, etanol veya izopropil alkol gibi yaygın evsel sıvılarla karıştırılan sodyum hipoklorit solüsyonu (klorlu ağartıcı), kloroaseton veya dikloroaseton gibi diğer bileşiklere ek olarak bir miktar kloroform üretebilir.

Yüzme havuzlarında eser miktarda kloroform oluşur.

Trifenilfosfin ve karbon tetraklorür kullanarak alkollerden alkil monoklorür üretmeyi amaçlayan Appel reaksiyonunun yan ürünlerden biri kloroformdur.

Tepkimeye giren karbon tetraklorür (CCl4), trifenilfosfinle (P(C6H5)2) bir klor atomunu iyonik olarak paylaşıp trifenilfosfonyum klorür tuzunu oluştururken geride kalan CCl3, alkolün (R-OH) hidroksilindeki hidrojeni alarak kloroforma dönüşür.

Kullanım alanları
Ölçek açısından, kloroformun en önemli kullanımı, yaygın olarak "Teflon" ismi ile tanınan politetrafloroetilen (PTFE) ve diğer floropolimerlerin üretiminde bir öncül olan monoklorodiflorometanı (CFC-22) üretmek üzere hidrojen florür (HF) iledir.

CHCl3 + 2 HF -> CHClF2 + 2 HCl

Reaksiyon, katalitik miktarda karışık antimon halojenürlerin varlığında gerçekleştirilir. Klorodiflorometan, daha sonra Teflon'un monomeri olan tetrafloroetilene dönüştürülür:
2 CHClF2 → C2F4 + 2 HCl

Çözücü olarak
Kloroformdaki karbona bağlı hidrojen, bileşiğin hidrojen bağlarına katılmasını sağlar. Dünya çapında, kloroform aynı zamanda pestisit formülasyonlarında, katı ve sıvı yağlar, kauçuk, alkaloidler, mumlar, güta-perka ve reçineler için bir çözücü olarak, bir temizleme maddesi, tahıl fumigantı olarak, yangın söndürücülerde ve kauçuk endüstrisinde kullanılmaktadır. Döterokloroform (CDCl3), NMR spektroskopisinde sıklıkla kullanılır.

Kloroform ve diklorometan, birçok sentetik polimeri çözebilme kabiliyetlerinden dolayı bazı plastikler için yapıştırıcı olarak kullanılırlar.

Kloroform, DNA izolasyon sürecinde lipitler gibi suda çözünmeyen bileşenleri çıkarmak için kullanılabilir. DNA izolasyon işlemi; fenol, kloroform ve izoamil alkol karışımı içeren bir çözelti içerir. Bu karışım DNA süspansiyonunu üst katmana taşır ve kalan safsızlıklar tüpün dibine çöker. Tüpün tepesindeki sıvı, DNA analizi için daha fazla işlenerek safsızlık giderilir.

Kloroform, içeceklerdeki kafeini çıkarmak için kullanılır. Kafeini elde etmek ve ayrıştırılmasındaki safsızlıkları gidermek için ayrıca diklorometan da daha sonra kullanılabilir.

Soğutucular
Triklorometan, R-22'yi (klorodiflorometan) üretmek için bir öncül olarak kullanılmıştır. Bu, CHCl3 molekülünü florlayacak ve bir yan ürün olarak hidroklorik asiti serbest bırakacak olan bir hidroflorik asit çözeltisi (HF.H2O) ile reaksiyona sokularak yapılır.

Triklorometanın düşük kaynama noktası (61 °C), yanıcı olmaması ve küresel ısınmaya katkı potansiyelinin 31 kadar düşük olması (R-22'nin 1,760'ına kıyasla) gibi özelliklerinden dolayı iyi bir soğutucu olma potansiyeli vardır, ancak herhangi bir tüketici ürününde soğutucu olarak kullanımını destekleyen çok az bilgi vardır.

Reaktan olarak
Bir reaktan olarak kloroform, diklorokarben :CCl2 grubunun kaynağı olarak kullanılır. Diklorokarben ilk kez 1862'de kloroformu CCl2.HCl olarak gören Anton Geuther tarafından önerildi. Üretimi 1950'de Hine tarafından yeniden araştırıldı. Kloroform, diklorokarben üretmek için genellikle bir faz transfer katalizörünün varlığında sulu sodyum hidroksit ile reaksiyona girer. Bu reaktif, Reimer-Tiemann reaksiyonu olarak bilinen bir reaksiyonda aril aldehitler üreten fenoller gibi aktif aromatik halkaların orto-formilasyonunu etkiler. Alternatif olarak bu karben, siklopropan türevleri oluşturmak üzere bir alken tarafından tutulabilir.

Tarihçe

Keşfi
Kloroform, 1831 dolaylarında üç farklı ülkeden dört araştırmacı tarafından bağımsız olarak sentezlendi:

Frankfurt an der Oder'den bir Alman eczacı olan Moldenhawer, 1830'da klorlu kireci (kalsiyum hipoklorit) etanolle karıştırarak kloroform üretmişti. Ancak Moldenhawer, ürettiği ürünü başka bir kimyasal olan Chloräther (Klorik eter) sandı.
New York, Sackets Harbor'dan ABD'li bir doktor olan Samuel Guthrie'nin de 1831'de klorlu kireci etanolle reaksiyona sokarak ve anestezik özelliklerini not ederek kloroform ürettiği görülüyor; ancak o da Moldenhawer gibi ürettiği ürünün klorik eter olduğunu düşünmüştü. Samuel Guthrie bulduğu bu sıvıyı "lezzetli" olarak tanımlamıştır. Laboratuvarına gelen kişilere, "tatlı viski" dediği alkol ve kloroform karışımından ikram etmiştir.
Justus von Liebig, kloroformu, kloralden alkali çıkarımı ile sentezledi.

Liebig, bileşiği "Chlorkohlenstoff" ("karbon klorür") olarak adlandırmıştır ve yanlış bir şekilde kloroformun ampirik formülünün C2Cl5 olduğunu belirtmiştir.
Fransız kimyager ve eczacı Eugène Soubeiran, bileşiği klorlu ağartıcının (sodyum hipoklorit) hem etanol hem de aseton üzerindeki etkisiyle elde etti.

1834 yılında Fransız kimyacı Jean-Baptiste Dumas kloroformun ampirik formülünü belirlemiş ve adlandırmıştır.  1835'te Dumas, maddeyi trikloroasetik asidin alkali bölünmesiyle hazırladı. Dumas formülü ve ismi şöyle açıklıyor: "Böylece, tarafımdan analiz edilen maddenin C2H2Cl6 formülüne sahip olduğunu gösteriyor bana." (Not: formülünün katsayıları yarıya indirilmelidir.) Dumas daha sonra kloroformun basit formülünün (CHCl3) formik asitlinkine (CHOOH) benzediğini not eder. Ayrıca kloroform potasyum hidroksit ile kaynatılırsa ortaya çıkan ürünlerden biri de potasyum formattır.

Dumas kloroformu adlandırır: "Bu, bu maddeye "kloroform" [yani formil klorür veya formik asit klorür] adını vermeme neden oldu."

Anestezik olarak kullanımı

1842'de Londra'da İngiliz doktor Robert Mortimer Glover (1815-1859), kloroformu bir köpeğin boynuna enjekte ederek kloroformun hayvanlar üzerindeki anestezik özelliklerini ve kalp üzerindeki yan etkilerini not etti. Tezinde, kloroformun ameliyatlarda kullanılma potansiyelinden bahsetmemiştir. Glover, teorilerini daha da geliştirdi ve 1847 yazında Edinburgh Üniversitesi'ndeki doktora tezinde sundu. Glover, kaderin ironik bir cilvesi olarak 1859'da, içtiği aşırı doz kloroform nedeniyle öldü.

4 Kasım 1847'de İskoç kadın doğum uzmanı James Young Simpson, kloroformun insanlar üzerindeki anestezik özelliklerini ilk kez keşfetti. O ve iki meslektaşı, yerel eczacı William Flockhart tarafından temin ettikleri çeşitli maddelerin etkilerini kendi üstlerinde deneyerek eğlenirken kloroformun anestezik potansiyelini keşfettiler. Kloroformun insanlar üzerindeki anestezik özelliklerini gösteren ilk kişiydi ve ilacın tıpta kullanılması için popüler hâle gelmesine yardımcı oldu.

Birkaç gün sonra, Edinburgh'daki bir dişçilik prosedürü sırasında Francis Brodie Imlach, klinik bağlamda bir hasta üzerinde kloroform kullanan ilk kişi oldu. Mayıs 1848'de Robert Halliday Gunning, Glover'ın bulgularını doğrulayan ve ayrıca Simpson'ın özgünlük iddialarını çürüten, tavşanlar üzerinde bir dizi laboratuvar deneyinin ardından Edinburgh Medico-Chirurgical Society'ye bir sunum yaptı. Kloroformun tehlikelerini kanıtlayan laboratuvar deneyleri büyük ölçüde göz ardı edildi.

Ocak 1848'de, enfekte ayak tırnağı aldırılmak istenen 15 yaşındaki Hannah Greener kloroform verildikten sonra öldü. Ölüm nedenini belirleyen otopsisi, Robert Mortimer Glover'ın yardım ettiği John Fife tarafından yapıldı. Fiziksel olarak sağlıklı bir dizi hasta kloroformu teneffüs ettikten sonra öldü. Ancak, 1848'de John Snow, dozu düzenleyen ve böylece ölüm sayısını başarılı bir şekilde azaltan bir inhaler (soluma aparatı) geliştirdi.

Doğumda kloroform anestezisi Anglikan Kilisesi tarafından eleştirildi. Pek çok din adamı, doğum sancısının Havva'nın günahı için adil bir ceza, yani Tanrı'nın isteği olduğuna inanıyordu. 1850'lerde, Kraliçe Victoria'nın (yani, Anglikan Kilisesi'nin başı) son iki çocuğunun doğumunda doktor John Snow tarafından kloroform kullanılması büyük bir gelişmeydi.

Kloroformun karşıtları ve savunucuları, komplikasyonların yalnızca solunum bozukluğundan mı kaynaklandığı yoksa kloroformun kalp üzerinde belirli bir etkisinin olup olmadığı sorusuyla büyük bir anlaşmazlığa düştüler. 1864 ve 1910 yılları arasında Britanya'daki çok sayıda komisyon kloroform üzerinde çalıştı ancak net bir sonuca varamadı. Levy, kloroformun kardiyak fibrilasyona neden olabileceğini hayvanlar üzerinde yaptığı deneylerde ancak 1911'de kanıtladı. Kloroformun güvenliği hakkındaki çekinceler, kimyasalın dünya tıp çevrelerindeki artan ününü durduramadı.

Kırım Savaşı ve Amerikan İç Savaşı gibi savaşlarda, özellikle amputasyonlar olmak üzere, cerrahi operasyonlarda genel anestezi (narkoz) amaçlı büyük ölçekte kloroform kullanıldı.

Kloroform anestezisi, Türkiye'ye Cemil Topuzlu tarafından Paris'teki tıp eğitiminin ardından 1890 yılında tanıtılmıştır.

Amerika Birleşik Devletleri'nde 20. yüzyılın başında, kloroform bir anestezik olarak, aşırı yanıcı olduğu ve patlayıcı peroksit oluşturma riski bulunduğu bilinen eterin yerini almaya başladı; ölümcül kardiyak aritmiye neden olma eğilimi ve toksisitesinin keşfedilmesi üzerine hızla sağlık açısından daha güvenli olan eter lehine terk edildi. 1860'larda anestezide kloroforma alternatif olarak karbon tetraklorür ve diklorometan gibi benzer maddeler sunulmuş olsa da, yüksek toksisiteleri ve yetersiz anestezik etkileri nedeniyle kullanımları yaygınlaşmamıştır. Kloroformu ilk kez anestezik olarak kullanan J. Y. Simpson da daha sonraları karbon tetraklorür ile anestezik deneyler yapmıştır.

1930'lara doğru kloroform ve eterin anestezideki yerini, karaciğer için kloroformdan daha güvenli olduğu öne sürülen ve yanıcı olmayan bir alifatik klorlu hidrokarbon olan trikloroetilen () almıştır. Trikloroetilen, fiziksel olarak (görünüm, koku, yoğunluk bakımından) kloroforma çok benzemekteydi ve bu yüzden anestezik kullanım için üretilen trikloroetilen, kloroformdan kolayca ayırt edilebilmesi için maviye boyanılıyordu.

Tıbbî olmayan amaçlar ile kullanımı
Kloroform, bazıları tarafından eğlence amaçlı bir uyuşturucu olarak veyâ intihara teşebbüs etmek için kullanıldı.

Kloroformun suçlular tarafından kurbanları etkisiz hâle getirmek ve hatta öldürmek için kullanıldığı biliniyor. 1894 yılında Joseph Harris, insanları soymak için kloroform kullanmıştı. Seri katil H. H. Holmes, kadın kurbanlarını öldürmek için aşırı doz kloroform kullandı. Eylül 1900'da, şimdi Rice Üniversitesi olarak bilinen kurumun adaşı olan ABD'li işadamı William Marsh Rice'ın cinayetinde kloroform kullanıldı. Kloroform, 1991 yılında uyurken boğulan bir kadının ölümünde bir faktör olarak kabul edildi. 2002 yılında, 13 yaşındaki Kacie Woody, David Fuller tarafından kaçırıldığında ve elinde tutulduğu sırada, onu vurup öldürmeden önce kloroform ile sakinleştirdi.

Kullanımına dair yaygın yanlış inançlar
Kloroformun bayıltıcı olarak kullanılması klişesi –suçluların, kurbanlarını bilinçsiz hâle getirmek için kloroforma batırılmış bez kullanmasını yazan suç kurgu yazarlarının popülerliği nedeniyle– geniş çapta kabul gördü. Bununla birlikte, kloroform kullanarak birini bu kadar hızlı şekilde etkisiz hâle getirmek neredeyse imkansızdır. Bir kişiyi bilinçsiz hâle getirmek için, kloroforma batırılmış bir nesnenin en az 5 dakika teneffüs edilmesi gerekir. Bir kişi kloroform inhalasyonu nedeniyle bilincini kaybettikten sonra, sürekli bir doz uygulanmalı ve dilin hava yolunu tıkamasını önlemek için çene desteklenmelidir; bu, bir anestezi uzmanının becerilerini gerektiren zor bir işlemdir. Kloroformun kazandığı suçta kullanılma klişesinin eleştirilmesi adına, tıp dergisi The Lancet 1865 yılında kloroforma maruz kalarak anında bilincini kaybedebilen herkese "kalıcı bir bilimsel itibar" teklif etti.

Anestezi harici tıbbî kullanımları

Kloroform, geçmişte öksürük şurupları gibi birçok ilaç formülasyonunda rahatlatıcı bileşen, tatlandırıcı veya çözücü olarak kullanılmıştır. Kloroform, geçmiş yıllarda birçok ilacın bileşiminde bulunuyordu. Bunlardan en ünlülerinden birisi, 19. yüzyılda İngiliz kolonilerinde bolca kullanılmış olan Chlorodyne ilacıdır. Asıl amacı kolera tedavisi olan bu ilacın içeriğinde laudanum (alkollü afyon çözeltisi), kenevir ve kloroform bulunmaktaydı. Chlorodyne, kolera, ishal, uykusuzluk ve migren gibi sorunların tedavisi için kullanılmış, yüksek opiat içeriği nedeniyle bazı kullanıcılarda bağımlılığa sebep olmuştur ve aşırı doz alımlarından ölümler bildirilmiştir.

Güvenlik
Kloroform havada ısı ve ışık varlığında yavaşça son derece zehirli fosgene (COCl2) dönüşür ve bu sırada HCl açığa çıkar.

2 CHCl3 + O2 -> 2 COCl2 + 2 HCl

Bu tür kazaları önlemek için, ticarî kloroform, etanol veya amilen ile stabilize edilir, ancak geri kazanılmış veya kurutulmuş numuneler artık herhangi bir stabilizatör içermez.  Amilenin etkisiz olduğu bulunmuştur ve fosgen, numunelerdeki analitleri, lipitleri ve kloroformda çözünmüş veya kloroformla ekstrakte edilmiş nükleik asitleri etkileyebilir. Fosgen ve hidrojen klorür, sodyum bikarbonat gibi doymuş sulu karbonat çözeltileri ile yıkanarak kloroformdan çıkarılabilir. Bu prosedür basittir ve zararsız ürünlerle sonuçlanır. Fosgen, karbondioksit ve HCl oluşturmak için su ile reaksiyona girer ve karbonat tuzu, oluşan asiti nötralize eder.

Şüpheli kloroform numuneleri, fosgen buharıyla sarıya dönen filtre kâğıdı (%5 difenilamin, etanol içinde %5 dimetilaminobenzaldehit ile işlenir ve sonra kurutulur) kullanılarak fosgen için test edilebilir. Fosgen için çeşitli kolorimetrik ve florometrik reaktifler vardır ve ayrıca kütle spektrometresi ile ölçülebilir.

Temizlenmesi
Temizleme işlemi birkaç aşamaya ayrılmıştır. İlk olarak, kloroform konsantre sülfürik asit ile çalkalanır, su ile yıkanır, kalsiyum klorür veya magnezyum sülfat üzerinde kurutulur ve damıtılır. Kloroformun saflığı filtre kâğıdından buharlaştırarak kontrol edilebilir: kloroformdan başka koku olmamalıdır. Küflü, keskin, tahriş edici bir koku, klor, hidrojen klorür veya fosgen gibi safsızlıkların varlığını gösterir.

Maruziyeti ve toksikoloji
Kloroformun, bir dizi başka yan ürünle birlikte, suyun dezenfeksiyon amacıyla klorlanmasının bir yan ürünü olarak oluştuğu bilinmektedir ve bu nedenle musluk suyunda ve yüzme havuzlarında yaygın olarak bulunur. Bildirilen aralıklar önemli ölçüde değişiklik gösterse de, genellikle 100 μg/L'lik miktar, tam trihalometanlar (TTHM'ler) için mevcut sağlık standardının altındadır. Bununla birlikte, içme suyunda herhangi bir konsantrasyonda kloroform varlığı, bazıları tarafından sorunlu olarak kabul edilmektedir.

Tarihî olarak kloroform maruziyeti; anestezik olarak, öksürük şuruplarında rahatlatıcı ve tatlandırıcı bir bileşen olarak ve DDT'nin daha önce fumigant olarak kullanıldığı tütün dumanının bir bileşeni olarak yaygın kullanımı nedeniyle pekâlâ daha yüksek olabilir.

Farmakoloji

Oral, solunum veyâ dermal maruziyetten sonra memeliler tarafından iyi emilir, metabolize edilir ve hızla vücuttan atılır. Gözle teması tahrişe neden olur. Uzun süreli dermal maruz kalma, ciltteki yağ kaybının bir sonucu olarak ciltte yaraların ve kimyasal yanıkların gelişmesine neden olabilir. Atılım öncelikle kloroform ve karbondioksit formunda akciğerler yoluyla gerçekleşir.

Kloroform karaciğerde sitokrom P-450 enzimleri tarafından, oksidasyon yoluyla klorometanole ve diklorometil serbest radikaline indirgenerek metabolize edilir. Kloroformun diğer metabolitleri arasında hidroklorik asit ve digluatiyonil ditiyokarbonat bulunur ve metabolizmanın baskın son ürünü karbondioksittir.

Diğer birçok genel anestezik ve yatıştırıcı-hipnotik ilaç gibi, kloroform da GABAA reseptörü için pozitif bir allosterik modülatördür.

Kloroform, merkezî sinir sisteminin (MSS) çökmesine neden olur ve sonuçta derin koma ve solunum merkezinin yavaşlamasına neden olur. Yutulduğunda, solunumdan sonra görülenlere benzer semptomlara neden olduğu gözlemlenmiştir. 7,5 gram (5 mL) kloroform alımını ciddi rahatsızlıklar takip etmiştir. Bir yetişkin için ortalama öldürücü oral dozun 45 gram (30 mL) olduğu tahmin edilmektedir.

Kloroformun anestezik kullanımı, solunum yetmezliği ve kalpte ritim bozukluklarına bağlı ölümlere yol açtığı için bırakıldı. Kloroformla yapılan anesteziyi takiben, bazı hastalarda karaciğer fonksiyon bozukluğu nedeniyle bulantı, kusma, hipertermiya, sarılık ve koma görüldü. Otopside karaciğer nekrozu ve dejenerasyonu gözlemlendi. Kloroform için terapötik aralık (etkili ve öldürücü doz arasındaki fark) çok küçüktür, buna karşılık olarak aynı dönemlerde anestezide kullanılan bir başka uçucu anestezik olan dietil eterin terapötik aralığı çok daha geniştir.

Uluslararası Kanser Araştırma Ajansı (IARC) Monograflarına göre kloroformun kansere neden olduğundan şüphelenilmektedir ancak yeterli kanıt bulunmamaktadır (IARC Grup 2B; yani muhtemelen kanserojen).

Yan etkileri

Toksisite mekanizması
Kloroform iki biyokimyasal mekanizma ile hücre ölümüne neden olabilir:

Kalsiyum homeostazisinin bozulması: Kloroform, plazma zarında ve endoplazmik retikulum zarında bulunan Ca2+ ATPaz pompası ile kovalent bağlar oluşturur. Bu pompa, kalsiyumu endoplazmik retikulum içinde depolama ve kalsiyumu sitozolden dışarı atma işlevine sahiptir. Bu nedenle kloroform bu işlevleri inhibe eder ve sonuç olarak hücre içi kalsiyum seviyeleri artar.
Oksidatif stres: Kloroform, reaktif oksijen türlerinin ve reaktif azot türlerinin aşırı üretiminde yer alır. Bu türler, canlılarda kloroformun biyotransformasyon sürecinde üretilir.

Akut etkileri
Düşük miktarda maruz kalınan kloroform; rehavet, baş ağrısı ve baş dönmesine sebep olabilir. Daha yüksek dozlardaki yan etkileri düzensiz solunum, mide bulantısı, kusma, böbrekte ve karaciğerde çeşitli geçici etkilerdir. Yüksek konsantrasyonlarda kloroforma maruz kalmak, bilinç kaybına sebep olur ve artan dozlarda kalp durmasına kadar gidebilir.

Kloroformun hepatotoksisitesinin ve nefrotoksisitesinin büyük ölçüde fosgene bağlı olduğu düşünülmektedir.

Kronik etkileri
Kloroform hafif ilâ orta derece toksisite sergiler. Kronik (uzun süreli) maruz kalmanın karaciğer (hepatit ve sarılık gibi), merkezî sinir sistemi (depresyon ve sinirlilik gibi) ve böbrekler üzerinde etkileri vardır.

Kloroform, farelerde ve sıçanlarda solunum yoluyla uygulama yoluyla gelişimsel toksisite açısından test edilmiştir. Fetal toksisite, büyüme geriliği, maternal toksisite kanıtıyla birlikte birkaç çalışmada gözlemlenmiştir.  Başka bir çalışmada üreme üzerine etkileri gözlenmiştir.

Köpeklerde yapılan bir çalışmada tümör gelişiminde artış gözlenmedi. Mevcut in vitro ve in vivo çalışmalar, kloroformun kanserojen etkisinin genotoksik olmayan mekanizmalardan kaynaklandığı ve kronik doku hasarına bağlı olduğu sonucuna varmıştır.

Üreme üzerinde etkileri
Kloroformun düşük doğum oranı ile potansiyel bir bağ olduğu düşünülmektedir fakat bu konu hakkında yeterli bilgi henüz mevcut değildir. Ancak hayvanlar üzerinde yapılan çeşitli araştırmalar, kloroformun malformasyon ve cenin miktarında azalmayı sağlayan güçlü bir etkisi olduğunu göstermiştir. Erkeklerde kloroforma maruz kalmak normal ve sağlıklı olmayan şekilde sperm artışına sebep olmaktadır.

Doğada kloroform
Kloroform, klorometandan sonraki doğal olarak oluşan ve atmosferde en çok bulunan ikinci klor bileşiğidir. Çevreye kloroform salınımı yılda ortalama 660000 tondur, ve bunun %90 kadarı doğal kaynaklıdır. Birçok deniz yosunu kloroform üretmektedir, ve bazı mantar türlerinin de toprakta kloroform ürettiği düşünülmektedir. Abiyotik prosesin de topraktaki kloroform üretimine katkıda bulunduğu düşünülse de mekanizması hâlâ bilinmemektedir. Toprakla temas hâlindeki hava genellikle normalden daha yüksek konsantrasyonlarda triklorometan içerir. Basidiomycetes türleri Mycena metata ve Peniophora pseudopini ve Deuteromycetes türleri Cardariomyces fumago gibi bazı mantarların triklorometan üretebildiğini gösteren araştırmalar mevcuttur.

Triklorometan; toprak ve sudan hızlıca buharlaşıp havada fosgen, diklorometan, formil klorür, hidrojen klorür, karbondioksit ve karbonmonoksite bozunur. Kloroformun havadaki yarı ömrü 55 ila 620 gün arasında değişmektedir. Kloroform, sucul organizmalarda biyo-akümüle olmaz.

Biyoremediasyon
Bazı anaerobik bakteriler, organohalojenür solunumu olarak adlandırılan solunumları için triklorometan kullanır ve diklorometana dönüştürür.

Popüler kültür
Kloroform, genellikle anestezik etkisi ile tanınır ve sıklıkla TV dizilerinde, gizem romanlarında ve çizgi romanlarda suçlular tarafından kurbanlarını bayıltmak ya da etkisiz hâle getirmek için kullanılır. Tipik sahneler aşağıdakileri içerir:

Bir beze birkaç damla kloroform dökülür.
Kurbana arkadan gizlice yaklaşan karakter kurbanın burnunu ve ağzını kloroformlu bezle kapatır.
Kurban direnir, ancak birkaç saniye gibi kısa süre sonra gevşer ve uykuya dalar.
Sonraki sahnede saatler sonra kurban şaşkınlık ve baş ağrısıyla uyanır.

Kloroform aslında biraz solumadan sonra kişiyi bayıltmaz, ancak en iyi ihtimalle rehavete veyâ yetersiz oksijen alımı sonucu baş ağrısına neden olur. Kloroformun yukarıda anlatıldığı gibi güçlü anestezik özelliklere sahip olduğu doğru olsa da, anesteziyi geliştirmek için önemli miktarlarda bir süre boyunca devamlı olarak solunması gerekir.

Anlatıldığı gibi kullanmak gerçek hayatta mümkün değildir. İlk olarak, kloroformun etkisini göstermesi saniyeler değil birkaç dakika sürdüğü için, bu da teorik olarak kurbana mücadele etmesi veyâ yardım çağırması için zaman verir. Ayrıca etkisi gösterildiği gibi uzun süreli değildir. Bunu kullanmış anestezistler, hastalarını bilinçsiz tutmak için verilen kloroform dozunu düzenli olarak yenilemek zorundaydılar.

Suçluların, kurbanlarını hedeflerinin üzerine sıktıkları bir parfüm şişesinin içine sakladıkları kloroformla uyuttuklarına dair sahneler de gerçekçi değildir. Kloroform, birisini bayıltacak kadar havada konsantre olamayacak kadar uçucudur.

Öte yandan, aşırı doz kloroformun ölüme yol açması muhtemeldir ve anestezik olarak kullanım için solunum miktarı ve genel durum kontrol edilmelidir. Yani kloroformun anestezik olarak kullanılabilmesi için alıcının uyuşturulma iradesine sahip olması gerekmektedir. Ayrıca kloroform cilt ile temas ettiğinde duruma göre tahrişe ve hatta hafif kimyasal yanıklara neden olabilmektedir.

Veriler

Fiziksel verileri

Termodinamik özellikleri

Buhar basıncı

Galeri

Ayrıca bakınız
 Diklorometan
 Karbon tetraklorür
 Trikloroetilen (kloroformdan sonra anestezide kullanıldı)
 1,1,1-Trikloroetan (metil kloroform olarak bilinir)
 Triklorosilan (silisyum merkezli analoğu)
 Casey Anthony davası

Notlar

Kaynakça

Endokrin bozucular
Genel anestezikler
Halojen içeren doğal ürünler
Halojenli çözücüler
Halometanlar
Hepatotoksinler
IARC 2B grubu kanserojenler
Kloroalkanlar
Organoklorürler
Tatlı kokulu kimyasallar

Kloroform


الأمير فيصل بن تركي الثاني بن عبد العزيز آل سعود. أحد أبناء الأمير تركي الثاني بن عبد العزيز آل سعود والأميرة نورة بنت عبد الله بن عبد الرحمن آل سعود.

يعمل مستشارًا في وزارة الطاقة والصناعة والثروة المعدنية.

أسرته
متزوج من الأميرة منيرة بنت خالد بن عبد الله بن محمد بن عبد الرحمن آل سعود

أبناؤه

 الأمير فهد بن فيصل بن تركي الثاني آل سعود
 الأمير نايف بن فيصل بن تركي الثاني آل سعود

أبناء تركي الثاني بن عبد العزيز آل سعود
أمراء سعوديون


جان بيترس ، من مواليد 18 أغسطس 1954، لاعب كرة قدم هولندي سابق.

لعب مع منتخب هولندا لكرة القدم.

مراجع

وصلات خارجية

لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من خروسبيك
رياضيون هولنديون مغتربون في إيطاليا
لاعبو أتالانتا
لاعبو ألكمار
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الثانية
لاعبو إن إي سي نيميخن
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1976
لاعبو جنوى
لاعبو دي تريفيرس
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم من خيلدرلند
لاعبو كرة قدم هولنديون
لاعبو كرة قدم هولنديون مغتربون
لاعبو منتخب هولندا لكرة القدم
مدربو توب اس
مدربو دي تريفيرس
مدربو كرة قدم هولنديون
مواليد 1954
مواليد في خروسبيك

جان بيترس


A Queda do Céu: palavra de um xamã yanomami é um livro organizado pelo antropólogo francês Bruce Albert a partir das falas gravadas do xamã yanomami Davi Kopenawa. Foi originalmente publicado em francês, em 2010, pela editora Plon na coleção Terre Humaine. Logo em seguida, no ano de 2013, foi publicado em inglês, pela Harvard University Press. Finalmente, foi publicado no Brasil, em 2015, pela editora Companhia das Letras.

A obra, preenchida por visões xamânicas e reflexões etnográficas sobre os brancos, apresenta um universo complexo e informador que questiona os conceitos de progresso e desenvolvimento, termos subjetivos e multissignificativos, defendidos por aqueles que os Yanomami chamam de "povo da mercadoria".

O livro teve uma enorme repercussão a partir de sua publicação no Brasil, provocando inúmeros comentários, análises e debates no âmbito da política, da antropologia e da filosofia. O antropólogo Eduardo Viveiros de Castro afirmou que "a obra A Queda do céu teve a capacidade de abrir uma fenda na muralha dialógica erguida entre índios e brancos".

Estilo e estrutura
O livro é um relato em primeira pessoa da história de vida e do pensamento cosmoecológico de Kopenawa. Segundo o antropólogo brasileiro Eduardo Viveiros de Castro, a natureza do texto "é em si uma forma xamânica, um exemplo de xamanismo em ação, no qual um o xamã fala sobre espíritos aos brancos e igualmente sobre os brancos com base nos espíritos, ambos através de um intermediário branco."

O livro está dividido em três partes, cada uma com oito capítulos cronológicos e temáticos: I. Devir outro; II. A fumaça do metal e III. A queda do céu. O primeiro enfoca o treinamento e experiência xamânica Kopenawa; o segundo sobre as consequências da invasão dos garimpeiros no Brasil; e o terceiro sobre sua liderança no Brasil e no exterior em nome da sobrevivência, bem-estar e direitos dos Ianomâmis. Essas três partes são introduzidas por dois ensaios, um prefácio que contextualiza o livro de Albert e "Palavras dadas" de Kopenawa. Cinco mapas detalhados do território Yanomami no Brasil e na Venezuela estão incluídos. Há ensaios finais intitulados "Palavras de Omama" de Kopenawa e "Postscriptum" de Albert. Os quatro anexos são intitulados: A.  Etnônimo, língua e ortografia; B. Os Yanomami no Brasil; C. Sobre Watoriki (Watoriki é a atual cidade de Kopenawa); e D. A massacre de Haximu. O texto é esclarecido por especialistas por meio de extensas notas de rodapé, incluindo anexos.

Na versão em português da Companhia das Letras o livro começa com um prólogo escrito por Viveiros de Castro intitulado "O recado da mata" e termina com notas, um glossário etnobiológico, um glossário geográfico, referências, agradecimentos, índices temáticos, entidades xamânicas e cosmológicas Yanomami.

Produção
O livro começou a ser composto em 1989, quando Davi Kopenawa enviou três fitas gravadas para Albert narrando, em sua língua, as dificuldades enfrentadas pelo seu povo diante do garimpo, das doenças e da violência na região. O xamã solicitou a ajuda de Albert para tornar conhecidas suas palavras e seus relatos. A partir disso, foi conduzida uma série de entrevistas com Kopenawa, que seriam traduzidas para o português e o francês e publicadas em texto. A repercussão dessas entrevistas-ensaios fez com que Kopenawa solicitasse que Albert fosse além das publicações de textos e organizasse um livro desses relatos.

O primeiro manuscrito do livro foi produzido em 1993, com base em 43 horas de gravações, que resultaram em 500 páginas de transcrição. A partir disso, Albert reiniciou uma série de entrevista com o objetivo de aprimorar e esclarecer pontos do relato, como cronologias, lacunas, temáticas. Paralelamente, traduções de trechos das falas de Kopenawa continuavam a ser publicadas.

Por fim, a partir da transcrição, tradução e organização de 93 horas de gravações feitas entre 1989 e 1999 o livro foi publicado em 2010 em francês.

Publicações em outros idiomas
Em 2013, o livro foi traduzido para o inglês como The Falling Sky: Words of a Yanomami Shaman por Nicholas Elliott e Alison Dundy, e publicado pelo selo Belknap Press da Harvard University Press. O prefácio desta edição foi escrito por Jean Malaurie, criador da coleção Terre humaine.

Em 2015 foi publicado em português como A queda do Céu pela editora Companhia das Letras. A tradução é de Beatriz Perrone-Moisés e inclui um prefácio de Eduardo Viveiros de Castro intitulado "A mensagem da floresta".

A versão italiana foi publicada em 2018 como La caduta del cielo: Parole di uno sciamano yanomami pela editora Nottetempo e traduzida por Alessandro Lucera e Alessandro Palmieri.

Referências

Bibliografia

Obras de filosofia ameríndia
Livros do Brasil
Livros de filosofia do Brasil
Literatura indígena brasileira
Ianomâmis
!Mais Teoria da História na Wiki (Mais Povos Originários)

A Queda do Céu


Harriet Maybell Førslev f. Bertelsen (4. august 1906 i Mølholm - 11. september 1971 i København) var Danmarks første kvindelige flyver.

Forældre og uddannelse
Harriet var datter af grosseren Anders Lassen Bertelsen (1862-1942) og Kornelia Bertelsen (1872-1931).

Hun var handelsuddannet på Niels Brock Handelsskole i 1925.

Ægteskab og flyverkarriere
Den 24. december 1930 giftede hun sig med den danske officer og flyver Christian Førslev. Ægteskabet vagte hendes interesse for flyvning og i 1932 tog hun flyvercertifikat som privatflyver i England, da det ikke var muligt for kvinder at gøre det i Danmark. Derved blev hun Danmarks første kvindelige flyver.

I 1937 og 38 blev hun uddannet som svæveflyver i Grunau, Tyskland og herefter blev hun stor fortaler for denne sport. Hun skrev artikler om sporten, holdt foredrag og gav opvisninger.

Imellem 1940-45 var hun sekretær i Dansk svæveflyver union. I samme tidsrum var hun medlem af Kongelig dansk aeroklubs bestyrelse. Hun blev æresmedlem af Norsk Aeroklub og fik Danske flyveres sølvplakette

I 1953 blev hun æresformand i Kvindeligt flyverkorps, som hun havde bidraget til at få oprettet.

Efter hendes mand trak sig tilbage fra sin stilling i 1956 fik de kun 3 år til at nyde deres otium. I januar 1959 forsvandt Christian og blev først fundet druknet i Furesøen to måneder senere.

Eksterne henvisninger

 Harriet Førslev på Den store Danske
 Harriet Førslev på Kvinfo.dk

Piloter fra Danmark
Personer i Dansk Kvindebiografisk Leksikon

Harriet Førslev


انضمار الكلية أو سل الكلية أو سحاف الكلية  هو اضطراب وراثي في الكليتين يصيب الأطفال. يصنف ضمن أمراض الكلية اللبية الكيسية. يُورث هذا الاضطراب بطريقة وراثية متنحية، ويعد السبب الجيني الأكثر شيوعًا للفشل الكلوي في مرحلة الطفولة على الرغم من ندرته. يعتبر شكلًا من أشكال اعتلال الأهداب الخلوية. قُدِّر معدل وقوعه بنحو 0.9 حالة لكل مليون شخص في الولايات المتحدة، وحالة واحدة من كل 50,000 ولادة في كندا.

العلامات والأعراض
صُنف سُحاف الكلية في عدة أشكال وهي الطفلي والشبابي والبالغ. يعد طيف الميزات واسعًا، ولكن يبدي الأفراد المصابون بسحاف الكلية تظاهرات نموذجية مثل البوال (إنتاج كمية كبيرة من البول) والعطاش (الإفراط في شرب السوائل) وصولًا إلى المرض الكلوي نهائي المرحلة بعد مرور عدة أشهر إلى سنوات، وهي حالة تتطلب الغسيل الكلوي أو زرع كلية من أجل البقاء. قد يعاني بعض الأفراد المصابين بسُحاف الكلية أيضًا مما يدعى «أعراض خارج كلوية» وتتضمن التنكس الشبكي ومشاكل في الكبد وعمه حركة العين ومشاش مخروطية الشكل (متلازمة سالدينو ماينزر).

السبب
يتميز سُحاف الكلية بالتليف وتشكل كيسات عند الوصل القشري اللبي، ويعد اضطرابًا وراثيًا جسميًا متنحيًا يؤدي في النهاية إلى قصور كلوي نهائي.

الفيزيولوجيا المرضية
تشير آلية الإصابة بسُحاف الكلية إلى أن جميع البروتينات الطافرة في أمراض الكلية الكيسية تعبر عن نفسها في الأهداب الأولية. تتسبب طفرات جين سحاف الكلية في حدوث عيوب في إرسال الإشارات ما يؤدي إلى عيوب في قطبية الخلية المستوية. تشير النظرية الهدبية إلى تورط عدة أعضاء في حدوث سُحاف الكلية (تنكس الشبكية والضمور الدماغي وتليف الكبد والإعاقة الذهنية).

اضطرابات وراثية نادرة ذات صلة
يمثل سُحاف الكلية اعتلالًا في الأهداب. تشمل الاعتلالات الهدبية المعروفة الأخرى خلل الحركة الهدبية الأولي ومتلازمة باردت بيدل ومرض الكلية والكبد عديدي الكيسات ومتلازمة ألستروم ومتلازمة ميكل غروبر وبعض أشكال تنكس الشبكية.

يشكل النمط الثاني من سُحاف الكلية النوع الطفلي ويترافق أحيانًا مع الأحشاء معكوسة التوضع، ويمكن تفسير ذلك من خلال علاقته بجين الإنفيرسين. يمكن رؤية النمط الأول والثاني والثالث والرابع والخامس والسادس من سُحاف الكلية أحيانًا مع التهاب الشبكية الصباغي، ويسمى هذا الترافق المحدد باسم متلازمة سينيور لوكن.

التشخيص
يمكن الحصول على تشخيص الإصابة بسُحاف الكلية عبر تصوير الكلية بالموجات فوق الصوتية والسوابق العائلية والسريرية للفرد المصاب وفقًا لستوكمان وآخرين.

النماط

 سحاف الكلية من النمط الطفلي.
 سحاف الكلية من النمط الشبابي.
 سحاف الكلية من النمط البالغ.

التدبير
يمكن تدبير هذه الحالة عبر تحسين أي خلل في توازن الشوارد بالإضافة إلى علاج ارتفاع ضغط الدم ونقص تعداد خلايا الدم الحمراء (فقر الدم) وفقًا لحالة الفرد.

وبائيات
يحدث سُحاف الكلية بنسب متساوية لدى الجنسين ويقدر معدل وقوعه بنحو 9 من نحو 8 ملايين فردًا. يعد سُحاف الكلية السبب وحيد الجين الرئيسي للقصور الكلوي نهائي المرحلة.

المراجع

اضطرابات جسمية متنحية
اضطرابات خلقية في الجهاز البولي
اضطرابات وأمراض جينية

انضمار الكلية


An Axonopus pruinosum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johannes Jan Theodoor Henrard. An Axonopus pruinosum in nahilalakip ha genus nga Axonopus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Axonopus

Axonopus pruinosum


Dževad Šećerbegović ya da Cevat Şekerbegoviç (; d. 15 Temmuz 1955; Tuzla), Beşiktaş'ın eski futbolcusu olan Boşnak kökenli Yugoslav millî futbolcudur.

Futbola Sloboda Tuzla takımında başladı ve 9 sezon bu takımın formasını giydi. 1977 - 1983 arasında 9 kez Yugoslavya millî futbol takımı formasını giydi. 1983 - 1984 sezonunda Beşiktaş'a transfer oldu. Sol açık mevkiinde görev yapan Šećerbegović, özellikle duran toplarda ve sol kanattan yaptığı ortalarda oldukça etkiliydi. Boşnak futbolcu 1985 yılında Türkiye'den ayrıldı.

Futbolu bıraktıktan sonra FK Sloboda Tuzla takımında menajer olarak görev yaptı.

Başarılar

 Beşiktaş'nın Süper Lig tarihindeki 1000. golünü attı. (Beşiktaş'ın, 2 Ekim 1983 tarihinde (1983-84 sezonu) deplasmanda Kocaelispor ile yaptığı ve 2-1 kazandığı maçta attı ve adını kulüp tarihine yazdırdı.)

Kaynakça

Dış bağlantılar

Sırbistan Federasyonu sitesi profili

1955 doğumlular
Bosnalı futbolcular
Yaşayan insanlar
FK Sloboda Tuzla futbolcuları
Beşiktaş JK yabancı futbolcuları
Türkiye'deki gurbetçi futbolcular
Bosnalı gurbetçi futbolcular
Türkiye'deki Yugoslav gurbetçiler
Süper Lig futbolcuları
Yugoslav Olimpiyat futbolcuları
1980 Yaz Olimpiyatları futbolcuları
Resim aranan futbolcular
Kanat futbolcuları

Dževad Šećerbegović


Bruno Newman es empresario de la Ciudad de México. Es fundador y director de Zimat Consultores, editor, fotógrafo y fundador del Museo Objeto del Objeto (MODO).

Carrera
Newman recibió su licenciatura en Comunicación, de la Universidad Iberoamericana. Trabajó en Comunicación y Recursos Humanos de empresas púbicas y privadas. También es consejero de varios negocios, instituciones culturales, organizaciones filantrópicas y asociaciones profesionales.

En 1984, Newman fundó Zimat Consultores, una empresa grande de Comunicación en la Ciudad de México, que todavía maneja en sociedad con Marta Mejía. Zimat se benefició del auge en el campo de relaciones públicas en México en los 80s y 90s, la empresa rápidamente creció de solo cinco empleados a más de sesenta, a fines de los 90s, llegando a ser el número uno en ventas en México. La empresa se unió con Golin/Harris de los Estados Unidos, para abrir mercados en México a ambas empresas, a otras partes de Latinoamérica y al mercado latino en los Estados Unidos. En la década del 2000, Interpublic Group of Companies compró la empresa, pero hoy es independiente de nuevo. Es socio exclusivo en México de Interpublic Group. Newman continua como director de Zimat. Actualmente, sus clientes se incluyen a Avon, Body Shop, BBVA Bancomer, Cemex, Cervecería Cuauhtémoc Moctezuma, Cinépolis, Colgate, Fondo Mexicano para la Conservación de la Naturaleza, Grupo Bimbo, Hewlett Packard and HSBC.

Además su trabajo con Zimat, Newman es autor y fotógrafo, publicó obras relacionadas con su carrera y a sus interés en lo ordinario Publicó Organizaciones en la mira. Comunicación estratégica para prevenir y manejar las crisis con Marta Mejía en 2009. Mientras en Paris, sacó 450 fotografías, ochenta de ellos se publicaron en un libro que se llama "El banquete de las banquetas." La idea de sacar fotografías de París, enfocando en sus banquetas, se le ocurrió mientras Newman estaba allá con su mujer y ellos se dieron cuenta de que una coladera metálica, tenía una textura interesante porque estaba parcialmente despintada.

Newman recibió varios reconocimientos por su labor profesional y filantrópica. Es la primera persona de Latinoamérica de recibir reconocimiento de la International Association of Business Communicators (IABC). Fue el fundador y primer presidente de la Asociación Mexicana de Comunicación Organizacional (AMCO) en 1973, presidente de SIGNUM en 1992, presidente de PRO RP y la Asociación Mexicana de Agencias Profesionales de Relaciones Públicas, AC en 1997. Newman es miembro del consejo de administración en el Consejo Mexicano para la Filantropía (Cemefi), y presidente de A Leer/IBBY México, que promueve la alfabetización en México.

Coleccionista y fundador del MODO
Bruno Newman es coleccionista por muchos años, principalmente de envasados y objetos de la vida cotidiana. Tiene una colección de más de 30,000 piezas en treinta categorías como productos domésticas, envases para medicinas, cosméticos y juguetes.  Inició como coleccionador cuando tenía trece años, inspirado por la colección de estampillas de su tío. Se inició coleccionando estampillas de España, Inglaterra y México pero prefería las de México, sobre todo las antiguas, por sus diseños.
Coleccionó envases y otras piezas por sus diseños, comenzando con un conjunto de envases de maquillaje de una marca que se llamaba Pompeii (todavía sigue coleccionando envases). Newman descubrió que los productos eran importados de Francia en 1910 y cuando tenía visitas en casa, recibió comentarios positivos. Continuó este tipo de colecciones con equipo para afeitar, juguetes, anuncios comerciales y más, comprándolos en mercados de cosas usadas. Se enfocó en cosas que en aquel tiempo no se consideraba cosas para coleccionar. Pero las compró a causa de su antigüedad, color, eslóganes y/o sus diseños. Durante su vida, creció su colección hasta llegar a ocupar su recámara, su casa y últimamente, tres almacenes. Todavía continúa coleccionando y pasa sus sábados en varios mercados.

En 2010, Newman fundó el museo usando su colección, dedicado al Diseño y la Comunicación que se llama  Museo Objeto del Objeto. Abrió el museo en la Colonia Roma de la Ciudad de México, en un edificio de Art Nouveau de 1906 que era su hogar. La colección del museo contiene treinta mil piezas que datan desde 1810 hasta el presente. Generalmente, son objetos de la vida cotidiana como envases, utensilios, cosméticos, ropa y mucho más. Solo una fracción de la colección se pueden ver en cualquier momento.

"La Gunilla" es la rama editorial del Museo Objeto del Objeto. Newman fundó esta empresa, como socio Gonzalo Tassier, para publicar obras relacionadas al Diseño y Coleccionismo. El nombre del editorial se derive de la comunidad que se llama la Lagunilla, que tiene un mercado famoso para coleccionistas. Libros publicados por esta organización incluyen "Mextencil"por Edgar Vargas y "Arte Urbe" por Flavio Montessoro, ambos se enfocan en arte "urbano" o de la calle, generalmente grafitis y estarcidos.  La Gunilla también publicó obras de Newman y Tassier, como parte de una serie de libros que se llama "Con-juntos."  Dos de estos libros,  "Una gruesa de colecciones" y "Encuentros con conocidos" enfocan en la experiencia personal de Newman como coleccionista.

Referencias

Revista Forbes http://www.forbes.com.mx/sites/bruno-newman-el-coleccionista-del-objeto/

Nacidos en Ciudad de México
Filántropos de México
Editores de México
Empresarios de México

Bruno Newman


داوليا (Δαύλεια) هي بلدة في فويوتيا في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1463 نسمة.

المراجع

أماكن مأهولة سابقا في اليونان
أماكن مأهولة في بيوتيا
مدن اليونان القديمة

داوليا


بلدية لا سيغويرا دي هازا , هي إحدى بلديات مقاطعة برغش, التي تقع في منطقة قشتالة وليون, والتي تقع في شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 59 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة برغش
بلديات برغش

لا سيغويرا دي هازا


Svensk handbollselit eller SHE er den svenske håndboldliga for kvinder.

Klubber
 H 65 Höör
 Skövde HF
 Boden Handboll IF
 Skuru IK
 IF Hellton
 VästeråsIrsta HF
 Kristianstad HK
 Team Eslövs IK
 Lugi HF
 Skara HF
 BK Heid
 IK Sävehof

Stilling

Slutspil

Kvartfinaler

H 65 Höör - Skövde HF

Skuru IK-VästeråsIrsta HF

Lugi HF-Kristianstad HK

IK Sävehof-BK Heid

Semifinaler

IK Sävehof-Skuru IK

Lugi HF-H 65 Höör

Finale

Eksterne henvisninger

 Officiel hjemmeside
 Tidligere officiel hjemmeside

Handbollselit 2016-2017
2016-2017
Håndbold i 2016
Håndbold i 2017

Svensk handbollselit 2016-2017


කොමොඩෝ මකරා. කොමාඩෝ මකරා එසේත් නැත්නම් කොමොඩෝ කබරගොයා ලොව වෙසෙන විශාලම කටුසු වර්ගයට අයත් ජීවියා වෙයි.

මූලාශ්‍ර

ඉන්දුනීසියාවේ ජාතික සංකේත

කොමොඩෝ මකරා


Le district militaire central (en ), abrégé en TsVO (la transcription de ), est un région militaire de Russie.

C'est l'un des cinq districts militaires des Forces armées russes, avec sa juridiction principalement dans les régions centrales de la Volga, de l'Oural et de la Sibérie, ainsi que les bases russes dans les États post-soviétiques d'Asie centrale. Le district militaire central est créé dans le cadre des réformes militaires de 2008 et fondé par l'oukase présidentiel  signé le , en tant que fusion du district militaire Volga-Oural et d'une majorité du district militaire sibérien. Le district commence à être opérationnel le , sous le commandement du lieutenant-général Vladimir Tchirkine.

Le district militaire central est le plus grand district militaire de Russie par sa surface, avec  (40 % du territoire russe) et par sa population de  de personnes (39 %). Le district contient 29 des  de la Russie : le kraï de l'Altaï, la République de l'Altaï, la Bachkirie, l'oblast de Tcheliabinsk, la Tchouvachie, l'oblast d'Irkoutsk, l'oblast de Kemerovo, la Khakassie, le Khantys-Mansis, l'oblast de Kirov, le kraï de Krasnoïarsk, l'oblast de Kourgan, la République des Maris, la Mordovie, la Nénétsie, l'oblast de Novossibirsk, l'oblast d'Omsk l'oblast d'Orenbourg, l'oblast de Penza, le kraï de Perm, l'oblast de Samara, l'oblast de Saratov, l'oblast de Sverdlovsk, le Tatarstan, l'oblast de Tomsk, la Touva, l'oblast de Tioumen, l'Oudmourtie et l'oblast d'Oulianovsk.

Son siège se situe à Ekaterinbourg et son commandant de district actuel est depuis le  le lieutenant-général Andreï Mordvitchev, succédant au colonel-général Alexandre Lapine.

Commandement

Commandants
 Lieutenant-général Vladimir Chirkin (9 juillet - 13 décembre 2010 (par intérim), 13 décembre 2010 - 26 avril 2012)
 Colonel-général Valeri Guerassimov (26 avril - 9 novembre 2012)
 Major-général Alexandre Dvornikov (9 novembre - 24 décembre 2012 (par intérim)).
 Colonel-général Nikolaï Bogdanovski (24 décembre 2012 - 12 juin 2014)
 Colonel-général Vladimir Zaroudnitski (12 juin 2014 - 22 novembre 2017)
 Lieutenant-général Alexandre Lapine (22 novembre 2017 - 16 février 2023) (plus tard colonel-général)
 Lieutenant-général Andreï Mordvitchev (16 février 2023 - présent)

Chef d'état-major — Premiers commandants adjoints
 Lieutenant-général Mikhaïl Teplinski (février 2019 - présent)

Commandants adjoints
 Lieutenant-général Evgueni Poplavski (novembre 2018 - présent)
 Major-général Roustam Minnekaïev (décembre 2020 - présent) ; commandant adjoint du travail militaro-politique - chef du département du travail militaro-politique.

Grandes unités
Le district central couvre toute la Sibérie occidentale, d'une ligne Volga-Oural à l'ouest, jusqu'au plateau de Sibérie centrale et le lac Baïkal à l'est ; il fait donc face aux pays d'Asie centrale (surtout le Kazakhstan) jusqu'aux monts Altaï. En plus d'unités organiques (3 brigades ferroviaires, 2 de logistiques, des centres de formation et 7 hôpitaux militaire), le district a sous ses ordres en 2018 les grandes unités suivantes :
 de l'armée de terre russe :
 la  combinée de la Garde, à Samara ;
 la  combinée, à Novossibirsk ;
 la  de chars de la Garde, à Tchebarkoul dans l'oblast de Tcheliabinsk ;
 la  militaire, à Douchanbé au Tadjikistan ;
 la  de lance-roquettes (armée avec 18 BM-27 Ouragan), à Tchebarkoul ;
 la  de missiles antiaériens, à Mirny dans l'oblast de Kirov ;
 la  de commandement de la Garde, à Verkhniaïa Pychma près d'Iekaterinbourg ;
 la  de transmissions, à Verkhniaïa Pychma ;
 la  du génie de la Garde, à Alkino-2 en Bachkirie ;
 la  mobile de défense NBC, à Chikhany-2 dans l'oblast de Saratov ;
 la  de défense NBC, à Iekaterinbourg ;
 la  de guerre électronique, à Iekaterinbourg ;
 quatre bases de stockage d'armes et d'équipements (de quoi théoriquement remettre sur pied trois brigades de fusiliers motorisés et une d'artillerie) ;
 des troupes aéroportées (les VDV), la  d'assaut aéroporté de la Garde, à Oulianovsk ;
 des forces spéciales du GRU :
 la  des forces spéciales de la Garde, à Togliatti dans l'oblast de Samara ;
 la  des forces spéciales de la Garde, à Novossibirsk ;
 la  spéciale de génie radio, à Orenbourg ;
 de l'armée de l'air russe (la VVS et les PVO) :
 la , à Ekaterinbourg ;
 la  d'aviation de transport de la Garde, à Orenbourg.

Opérations

Pour préparer l'invasion de l'Ukraine par la Russie, une partie des BTG du district central est envoyée dans le district ouest autour de Koursk ainsi qu'en Biélorussie autour de Homiel à l'occasion des grandes manœuvres  (Запад-2021, « Ouest-2021 ») du 10 au , puis « Détermination des alliés » () du 10 au . Le , les Forces armées russes engagent trois groupements terrestres, avec mission de capturer rapidement Kiev : la  (du district est) sur la rive occidentale du Dniepr via Ivankiv (sur la route P02) ; la  de l'autre côté du réservoir de Kiev via Tchernihiv (sur l'autoroute M1/E95) ; et la  via Hloukhiv (sur l'autoroute M2/E101).

Après le franchissement des postes-frontières (Novi Yarylovychi sur la M1 et Senkivka sur la P13) et une progression de quelques dizaines de kilomètres, les troupes de la  sont bloquées par les unités ukrainiennes ( blindée et ) qui s'accrochent aux agglomérations de Tchernihiv et Mena, entourées de forêts. Les consignes sont pour les troupes russes de contourner les villes qui résistent, mais Tchernihiv concentre trois ponts sur la Desna, tandis que les colonnes bloquées sur les routes se font harceler. À partir du , la  assiège Tchernihiv et son artillerie se met à la pilonner.

Le , le  de tanks de la Garde de la  de chars russe, ayant fini par contourner Tchernihiv, approche lentement de Brovary, dans la banlieue est de Kiev : à Skybyn sur la M01, la tête de colonne est attaquée aux missiles antichars par les fantassins de la  ukrainienne, puis les autres blindés, immobiles dans un premier temps, frappés par l'artillerie, finissent par retraiter.

De son côté, la  franchi la frontière russo-ukrainienne à Hremiach (sur la route P12) et Bachivsk (sur l'autoroute M2), puis évite Konotop, en laissant une de ses brigades pour y fixer les territoriaux ukrainiens. Mais l'armée se retrouve bloquée devant Nijyn ; étirée le long de l'autoroute M2, son ravitaillement (obus, carburant et nourriture) est harcelé continuellement.

Face à l'échec de l'offensive de Kiev, le haut-commandement russe annonce le  que ses troupes autour de Kiev vont battre en retraite. Le repli est terminée le , la  s'étant réfugiée autour de Homiel et la  autour de Koursk.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

 .

Articles connexes
 Z (armée russe)
 Armée de terre russe#Districts militaires et armées

Unité ou formation militaire créée en 2010
District et région militaire par pays
Unité militaire russe

District militaire central


{{Infookvir album
|ime_albuma     = Practice What You Preach
|ime_glazbenika = Testament
|vrsta          = studijski album
|slika          = Testament - PWYP.png
|žanr           = thrash metal
|datum          = 4. kolovoza 1989.
|snimanje       = veljača – ožujak 1989.
|studio         = Fantasy Studios (Berkeley, Kalifornija)
|trajanje       = 46:15
|izdavač        = Atlantic/Megaforce
|producent      = Alex Perialas
|recenzija      = <ul>AllMusic
|kronologija    =
|album_prije    = The New Order
|godina0        = 1988.
|godina         = 1989.
|album_poslije  = Souls of Black
|godina2        = 1990.
|ostalo         =
}}
Practice What You Preach je treći studijski album američkog thrash metal sastava Testament objavljen 4. kolovoza 1989. godine. Prvi je album sastava koji završio je na ljestvice Billboard 200.

Pozadina

Na Practice What You Preach sastav ostao vjeran svom thrash zvuku, vidio je nekoliko promjena u stilu kao što progresivne, tehničke, jazzove utjecaje, a tekstovi pjesama su više o politici i društvu nego o okultnom na prvih dvoh albuma. Pjesme kao što naslovna pjesma i "Blessed in Contempt" su o religiji, a "Greenhouse Effect" je o politici. "Sins of Omission" je o samoubojstvu, a "The Ballad" o prekidu i oporavku.

Navodno album bio snimljen uživo u studiju. Bio je posljednji album sastava koji producirao je Alex Perialas. Produkcija na albumu može se usporediti do produkciji albuma When the Storm Comes Down sastava Flotsam and Jetsam koji bio je objavljen 1990. godine nakon objavljena Practice What You Preach.

Do lipnja 1992. godine album bio je prodan u više od 450.000 primjeraka u SADu.

Popis pjesama

Osoblje

Testament
 Chuck Billy - vokali
 Alex Skolnick - glavna gitara, ritam gitara
 Eric Peterson - ritam gitara, glavna gitara
 Greg Christian - bas-gitara
 Louie Clemente - bubnjevi
Dodatni glazbenici
 Mark Walters – prateći vokali
 Bogdan Jablonski – prateći vokali
 Willy Lang – prateći vokali
 Elliot Cahn – prateći vokali

Ostalo osoblje
 Tom Coyne – mastering
 Roy Rowland – produkcija (vokali)
 David Pigg – produkcija (gitari)
 Michael Rosen – dodatni inženjer zvuka
 Alex Perialas – miks, produkcija, snimanje
 William Benson – slika na naslovnici
 Nancy Lee Philcox – koncept naslovnici
 Jim Martin – koncept naslovnici
 Shaun Clark – fotografije (Alexa)
 Gene Ambo – fotografije (Erica i Louiea)
 Jenny Raisler – fotografije (Chucka)
 Mark Leialoha – fotografije (Grega)
 John Burlan – fotografije (sastava)
 Bob Defrin – grafički dizajn

Izvori

Albumi sastava Testament
Albumi iz 1989.

Practice What You Preach


Dan reformacije se slavi u Njemačkoj i Austriji 31. listopada. Taj dan je sjećanje na reformaciju crkve pod Martinom Lutherom. U Švicarskoj je Dan reformacije prva nedjela u studenome.

Po državama

Njemačka

Dan reformacije (31.listopad) je neradni dan u Brandenburgu, Mecklenburg-Zapadno Pomorju, Saski, Saska-Anhaltu i Tiringiju, a od 2018. i u Bremenu, Hamburgu, Donjoj Saski i Schleswig-Holsteinu.

U 2017. prvi put je Dan reformacije bio ne radni dan u cijeloj Njemačkoj, povod je bio početak reformacije prije 500 godina.

Švicarska

U Švicarskoj reformirane crkve slavi Dan reformacije prvu nedjelju u studenome.

Austrija

U pretežno katoličkoj Austriji Dan reformacije nije državni praznik. Ali evangelički učenici imaju mogućnosti dobiti slobodan dan kao i evangelički radnici, ako je moguće u poduzeću, kako bi sudjelovali na misama.

Slovenija i Čile

Dan reformacije je državni praznik u Sloveniji i Čileu.

Izvori
''

Protestantizam u Njemačkoj
Protestantizam u Švicarskoj
Kršćanstvo u Austriji
Protestantizam u Sloveniji
Kršćanstvo u Čileu

Dan reformacije


An Neogyna gardneriana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Neogyna gardneriana in nahilalakip ha genus nga Neogyna, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Neogyna

Neogyna gardneriana


Acımak, Reşat Nuri Güntekin'in 1928 yılında basılan kısa soluklu romanı. Eser küçük yaşta gördüğü kötü muamelelerden dolayı acıma duygusu olmayan bir öğretmeninin babasının vefatından sonra onun günlüğü okuyarak babası ve hayatı hakkındaki gerçekleri öğrenmesini konu alır. Eserin aynı zamanda 80li yıllarda Ediz Hun'un başrolde oynadığı bir dizisi de çekilmiştir.

Konu

Zehra mektebin başmuallimidir. Yeni eğitim öğretimin bütün gereklerini yerine getirir, öğrencilerle bire bir ilgilenir fakat öğrencilerin yaptıkları yanlışları asla affetmez. İçinde hiç acıma duygusu hissetmez. Maarif Müdürü de Zehra'nın bu özelliğinden çok muzdariptir. Çeşitli zamanlarda uyarmış olmasına rağmen hiçbir değişiklik görmemiştir. Maarif Müdürü Tevfik Hayri ile Vekil Şerif Hayri Bey Zehra'nın okulunu ziyarete giderler. Şerif Hayri Bey Zehra'ya babasının hasta olduğunu, bu nedenle İstanbul'a gidip babasını görmesini ister fakat Zehra babasının olmadığını, o kişinin başka birisi olabileceğini söyler. İki gün sonra Maarif Müdürü'ne bir telgraf gelir. Zehra'nın babası Mürşit Efendi'nin ölmek üzere olduğunu, muallimin hemen yola çıkmasını bildirir. Müdür Zehra'yı çağırtarak hemen gitmesini ister. Fakat Zehra yine karşı gelir. Müdür fazla üstelemez. Biraz sonra hazırlanmış, elinde çantasıyla Zehra gelir ve gitmeye karar verdiğini söyler. Zehra İstanbul yolunda babasının ailesine yaptıklarını; annesini, ablasını ve anneannesini nasıl öldürdüğünü ve en sonunda da kendisini bir yatılı okula verip hiç arayıp sormamasını düşünür. İstanbul'a varır. Eski komşuları Vehbi Bey kendisini karşılar. Niçin daha önce gelmediğini sorup babasının Zehra, Zehra diye öldüğünü söyler. Eve vardıklarında babasının başında birkaç kadın vardır. Babasını görmek istemez. Kendisine babasının eşyalarının bulunduğu sandığın anahtarı verilir. Aslında bunu hiç istemez fakat sandığı açar, içinde bir günlük vardır. Günlüğü okumaya başlar. Babasının ilk memuriyet yıllarını, annesiyle evlenmesini, anneannesinin davranışlarını okur. Zehra asıl gerçeklerin, daha önce bildiği şeylerin tam tersi olduğunu öğrenir. Aslında bu olaylarda bütün suçlunun annesi ve anneannesi olduğunu anlar. Bundan sonra içinde bir acıma duygusu oluşur. Ama iş işten geçmiştir. Babasının yanına gidip onun yanında olmak istemesine rağmen tek yapabildiği dua etmektir.

Reşat Nuri Güntekin romanları
Klasik Türk romanları
Türkçe romanlar
1928 romanları
Konusu İstanbul'da geçen romanlar

Acımak (roman)


ساعة بغداد هي مبنى مرتفع تعلوه ساعة معلقة على برج لها أربعة أوجه يقع المبنى ضمن منطقة ساحة الاحتفالات في بغداد. أنشئت في سنة 1994م، على يد كوادر من هيئة التصنيع العسكري التي حُلت بعد غزو العراق عام 2003م.

تتضمن القاعة متحفًا كان يعرف بمتحف قائد النصر مقسمًا إلى 7 قاعات تعرض فيه الهدايا التي كانت تقدم إلى الرئيس العراقي السابق صدام حسين. وقد اتخذت ساعة بغداد بعد الغزو الأمريكي مقرا لمحكمة الرئيس العراقي السابق ومعاونيه. تعرضت الساعة للقصف عام 2003، مما أدى إلى تدميرها، وقد قامت الحكومة العراقية لاحقا بترميمها.

مراجع

مبان ومنشآت في بغداد
معالم بغداد
أبراج في العراق
تأسيسات سنة 1994 في العراق

ساعة بغداد


Chrétien de Troyes (vjerojatno Troyes, oko 1135. – ?, oko 1183.) je bio francuski pjesnik, pisac i truver. Uvodi prvi u francusku književnost keltske legende o kralju Artusu (Arturu) i vitezovima s njegova dvora. Artus je sjajan vladar, čiji je dvor stjecište vitezova Okruglog stola. Iznoseći njihove pothvate, Chrétien de Troyes izlaže svoj aristokratski svjetonazor i koncepciju tzv. udvorne (kurtoazne) ljubavi, koju preuzima od provansalskih trubadura. Među njegovim pustolovnim romanima ističu se Érec i Énide, prvi francuski roman o životu na dvoru kralja Artusa; Lancelot, roman o vitezu (kavaliru) koji služi svojoj gospoji; Yvain, roman koji iznosi problem ljubavi u braku. Njegov nedovršeni Perceval ili Priča o Graalu (Perceval ou le Conte du Graal, 1180.), pun mistike i alegorija, pokušaj je da se keltske legende protumače u kršćanskome smislu. Chrétien de Troyes ide u red najznatnijih francuskih srednjovjekovnih pjesnika i tvorac je francuskoga romana.

Izvori

Vanjske poveznice

Francuski književnici
Truveri

Chrétien de Troyes


Turbulens er en dansk kortfilm fra 2012 instrueret af Carina Randløv efter eget manuskript.

Handling
På bagsædet af sin mors røde Toyota Corolla sidder Joyce. Hun er 13 år og skal flyve alene til Berlin for at besøge sin far og hans nye kæreste. En rejse der kunne være glædelig, hvis det ikke var for Joyces mor. En historie om voksne der tørrer deres uforløste følelsesliv af på børn. Og om børn der derfor bliver til små voksne.

Medvirkende

 Christina Selden

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Animationsfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 2012

Turbulens (film)


Prvenstvo Hrvatske u ragbiju 7 za 2016. je osvojila momčad "Mladost" iz Zagreba.
Prvenstvo je igrano kroz tri turnira.

Sudionici
 Invictus - Dubrovnik
  Makarska Rivijera - Makarska
  Ploče - Ploče
 Rijeka - Rijeka
 Sinj - Sinj
 Sisak - Sisak
 Nada - Split
 Šibenik - Šibenik
 Lokomotiva - Zagreb
 Mladost - Zagreb
 Novi Zagreb - Zagreb
 Rudeš - Zagreb

Rezultati

Kvalifikacijski turnir - Jug
Igrano u Dubrovniku 11. lipnja 2016.

Makarska Rivijera i Ploče su odustali od sudjelovanja na turniru.

Kvalifikacijski turnir - Sjever
Igrano u Zagrebu 20. svibnja 2016.

Završni turnir
Igrano u Sisku 18. lipnja 2016.

Poveznice
 Prvenstvo Hrvatske u ragbiju 7
 Prvenstvo Hrvatske u ragbiju 2015./16.

Vanjske poveznice
 rugby.hr

Izvori

 rugby.hr, Prvenstvo Hrvatske - Ragbi 7 2016, pristupljeno 9. srpnja 2018.

2016

Prvenstvo Hrvatske u ragbiju 7 2016.


කිසියම් ක්‍රියාවක් මූලික කරගෙන නිර්මාණය වන විශේෂණ පද වර්ගය ක්‍රියා විශේෂණ ලෙස හදුන්වයි.

උදා:- 1)දුවන මුවා

2)නටන නිළිය

3)උඩ පනින ළමයා

මෙහි මුවා,නිළිය,ළමයා යනු නාම පද කිහිපයකි.නමුත් එම නාම පදවලට ඉදිරියෙන් යෙදී ඇති දුවන,නටන,උඩ පනින යන පද වලින් පෙර කී නාම කරන කාර්යයක් කියවේ.ඒ තුළින් එම නාම පද විශේෂ කර දක්වයි.
එනම්
මුවන් අතරින් දුවන මුවා
නිළියන් පිරිසක් අතරින් නටන නිළිය
ළමුන් අතරින් උඩ පනින ළමයා
ආදි ලෙස විශේෂ වේ.
මේ නිසා මේවා ක්‍රියා නාම විශේෂණ ලෙස ද තවත් ලෙසකින් හදුන්වයි.
ප්‍රාණවාචී නාම පද පමණක් නොව අප්‍රාණවාචී නාම පද සදහා ද ක්‍රියා විශේෂණ පද යෙදිය හැකි ය.

උදා:- 1)සෙලවෙන ගස

2)බැබළෙන තරුව

3)බැස යන සද

එහෙත් පියාඹන පිරිසීය යනු අප්‍රාණවාචී ක්‍රියා නාම විශේෂණයක් නොවේ.ඊට හේතුව එනමින් වස්තුවක් තීබිමයි.ගස් අතරින් සෙලවෙන ගස පමණක් විශේෂ වුවත් තාරකා අතරින් බැබළෙන තාරකාව විශේෂ වුවත් පියාඹන පීරිසි අතරින් පීයාඹන පීරිසිය විශේෂ කර දැක්විය නෙහැක.එසේ ම පීරිසී අතරින් පියාඹන පීරිසීය විශේෂ කර දැක්වීමට යාම මෝඩ කමක් බව මතක තබා ගන්න.
ප්‍රාණවාචී ක්‍රියා නාම විශේෂණ කිහිපයක්
1ඉගිලෙන කුරුල්ලා
2සින්දු කියන ළමයා
3බත් උයන කෝකියා
අප්‍රාණවාචී ක්‍රියා නාම විශෙෂණ කිහිපයක්
1පාවෙන සරුංගලය
2පියාඹන ගුවන් යානය
3දුවන කෝච්චිය
සියලු ම ගංගා ගලන නිසා ගලන ගග අප්‍රාණවාචී ක්‍රියා නාම විශේෂණයක් නොවේ.
එහෙයින් මේවායේ වෙනස හරිහැටි තේරුම් ගෙන නිවැරදි ප්‍රාණවාචී ක්‍රියා නාම විශේෂණ හා නිවැරදි අප්‍රාණවාචී ක්‍රියා නාම විශේෂණ ලිවීමට පුරුදු වන්න.විශේෂයෙන් ම අප්‍රාණවාචී ක්‍රියා නාම විශේෂණ ලිවීමේ දී සැලකිලිමත් වන්න.
ඔබේ අවධානයට- සිංහල භාෂාවේ කෙතරම් පද තිබුණත් ඒ සෑම පදයක් ම නාම විශේෂණ හෝ ක්‍රියා විශේෂණ පද නොවේ.

සිංහල ක්‍රියා විශේෂණ


Nela Pamuković (Šibenik, 25. prosinca 1959.), jugoslavenska i hrvatska feministička, lezbijska i mirovna aktivistica, jedna je od pionirki drugog vala feminističkog pokreta u Hrvatskoj. Trenutačna je koordinatorica Centra za žene žrtve rata – Rosa.

Životopis
Nela Pamuković je rođena 1959. u Šibeniku. Odrasla je u Drnišu. Prije nego što je ušla u svijet feminističkog aktivizma, studirala je pravo. Godine 1987. priodružuje se feminističkom pokretu i postaje članica lezbijske skupine Lila inicijative, osnovane 1989. godine u Zagrebu. Od tada je postala aktivna članica više ženskih organizacija i pokreta u Hrvatskoj, te je bila ključna osoba u izgradnji mreže feminističkih zajednica u SFR Jugoslaviji. Godine 1991. je postala članica Anti-ratne kampanje Hrvatske, da bi 1992. za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini osnovala u Zagrebu Centar za žene žrtve rata – Rosa. Od 1993. je koordinatorica te nevladine organizacije, koja pruža podršku ženama koje su preživjele rat, trgovinu ljudima i seksualno iskorištavanje uz savjetovanje, pristup pravnim uslugama i drugu praktičnu pomoć. Predavačica je povijesti lezbijskog i feminističkog pokreta u Centru za ženske studije u Zagrebu.

Pamukovićeva je suosnivačica i sukoordinatorica lezbijske grupe Kontra od 1997. godine. Jedna je od osnivača Zagreb Pridea, koji su 2002. godine prvi put organizirali Kontra i Iskorak. Bila je članica Organizacijskog odbora Zagreb Pridea od 2002. do 2006. godine, te s Vesnom Teršelič predstavnica Hrvatske u Koordinacijskom vijeću Koalicije za REKOM od 2009. do 2014. godine. Aktivistica je u Ženskoj mreži Hrvatske, Koaliciji ženskih skupina SEKA i Europskom opservatoriju za nasilje nad ženama.

Izvori

Vanjske poveznice
 Meet Nela Pamukovic, Croatia

Životopisi, Šibenik
Životopisi, Drniš
Životopisi, Zagreb
Inicijativa za REKOM
Hrvatske feministice
Hrvatski politički aktivisti
Pokret za prava LGBTI osoba u Hrvatskoj
Borci za prava LGBT osoba
Mirovni aktivisti

Nela Pamuković


Osmanlı maliye tarihinin en önemli konularından biri, devlet harcamalarında finansman aracı olan mukataa kurumudur. Osmanlı maliyecileri, bu kurum aracılığıyla devletin nakit ihtiyacını karşılama, iç borçlanmayı sağlama ve özel sektörü finansman sürecine dahil etme amacını öngörmüşlerdir.

Hazinenin gelir kaynaklarından biridir. Devlete ait bir arazi veya vâridâtın (gelirin) bir bedel karşılığında kiraya verilmesi veya geçici olarak devredilmesidir.

Devlete gelir getiren kaynakları kiralayanlara ise 'mültezim' ismi veriliyordu. Mukataanın önemine göre, mültezim, bir şahıs olabileceği gibi, bir ortaklık da olabilmekte veya birkaç mukataa topluca bir mültezime verilmekteydi, ayrıca mukataa topraklarının gelirleri doğrudan hazineye aktarılmaktaydı.

Kaynakça

Baki Çakır, Osmanlı Mukataa Sistemi, İstanbul: Kitabevi, 2003.

Osmanlı İmparatorluğu ekonomisi

Mukataa


Sumarklukka (fræðiheiti: Campanula medium). er tvíær tegund af klukkuætt (Campanulaceae). Hún er ættuð frá Suður-Evrópu.

Tilvísanir

Bláklukkur

Sumarklukka


Lograto ist eine norditalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Brescia in der Lombardei. Die Gemeinde liegt etwa 15 Kilometer westsüdwestlich von Brescia.

Verkehr
Durch die Gemeinde führt die frühere Staatsstraße 235 (seit 2001 Provinzialstraße) von Pavia nach Brescia.

Persönlichkeiten
 Luigi Maifredi (* 1947), Fußballtrainer und -kommentator

Einzelnachweise

Weblinks

Ort in der Lombardei

Lograto


CEMS – The Global Alliance in Management Education eller CEMS (tidligere navn Community of European Management Schools and International companies) er et samarbejde mellem verdens ledende universiteter, herunder handelshøjskoler, og multinationale virksomheder samt NGO'er. CEMS Global Alliance består af 29 akademiske institutioner fra 5 kontinenter, over 70 virksomhedspartnere og 5 sociale partnere fra alle verdenshjørner. CEMS tilbyder en kandidatgrad i international management kaldet CEMS MIM som kan tages i de 29 skoler der er en del af CEMS samarbejdet. Derudover driver CEMS det internationale alumni program, CEMS Alumni Association (CAA), hvor målsætningen er at facilitere et tæt samarbejde mellem nuværende CEMS studerende, tidligere CEMS studerende og virksomhedspartnerne.

Siden CEMS MIMs oprettelse i 2005 har kandidatgraden rangeret blandt verdens absolut bedste indenfor international management. Eksempelvis ligger CEMS MIM i top 10 i Financial Times Master's in Management rangliste.

CEMS MIM
CEMS Master's in International Management (CEMS MIM) er et ét-årigt program der tilbydes af handelshøjskoler og universiteter til udvalgte kandidater der i forvejen studerer en kandidatuddannelse på et af medlems institutionerne. De fire grundlæggende institutioner, University of Cologne, HEC Paris, ESADE og Universitá Bocconi etablerede CEMS MIM i 1988, og var dermed den første supra-nationale kandidatgrad på daværende tidspunkt. Målet med CEMS, er, at sætte en global standard for kvalitetsuddannelse indenfor Management, og som tilbydes til studerende der er målrettede og ønsker at have en ledende rolle i udviklingen af virksomheder i en global kontekst.

Det forventes at de studerende udviser lederskab ved at besidde:
 Høje akademiske og professionelle færdigheder
 Evnen til at kunne trives og præstere under et skiftende miljø
 Evnen til at have forståelse for andre kulturer, værdier og adfærd
 En villighed til at tage ansvar for samfundet
CEMS MIM består af et basis semester som oftest fuldføres ved hjemmeuniversitet, hvor man er indskrevet, fulgt af et semester der tilbringes i udlandet ved et af CEMS universiteterne. Derudover kræves det, at man gennemfører et Business projekt, et antal kurser inden for business og kommunikation, to sprog eksaminer ud over modersmålet, samt et godkendt praktikophold i udlandet. På trods af at CEMS MIM hovedsageligt fokuserer på uddannelse af høj kvalitet, er programmet unikt idet at det også har et fokus på praktiske forretnings færdigheder, sprogkundskaber og tidlig international erfaring.

Hvert CEMS universitet har et begrænset antal pladser til rådighed, hvilket betyder at udvælgelsesprocessen oftest er krævende og adgangskravene er høje. Udvalgte studerende har oftest et højt karaktergennemsnit, relevant erhvervserfaring og et bevis på at kandidaten taler et eller flere sprog ud over modersmålet.

Udvælgelsesprocessen kan variere på tværs af institutionerne, men oftest er det et krav at kandidaten er indskrevet på et bestemt cand.merc. program ved et af medlemsinstitutionerne før kandidaten får lov til at søge CEMS MIM. Alle CEMS kandidater dimitterer med to kandidatgrader – én kandidatgrad fra hjemmeuniversitet, eksempelvis cand.merc. fra CBS samt én kandidatgrad fra CEMS Master's in International Management. CEMS MIM betragtes derfor ofte som en dobbel-kandidatgrad, eller på engelsk "dual-degree".

Rangering
CEMS har rangeret blandt de top 10 bedste kandidatuddannelser inden for international management i Financial Times Master's in Management siden dens grundlæggelse i 2005.

CEMS Akademiske Medlemmer
Skoler som tilbyder kandidatuddannelsen CEMS Master's in International Management (CEMS MIM):

CEMS Virksomhedspartnere
CEMS indgår i et partnerskab med 70+ virksomheder som bidrager finansielt og samtidigt giver input til undervisningen, således at undervisningen matcher hvad virksomhederne efterspørger. Det betyder at de inviterer til forskellige færdighedskurser, holder foredrag og/eller inviterer studerende til virksomhedsaktiviteter. Her har de studerende mulighed for at lære mere om deres muligheder i den pågældende virksomhed, lære om virksomhedsprocesserne, netværke eller løse cases. Disse forbindelser mellem virksomhederne og de studerende er en ideel mulighed for virksomhederne at markedsføre dem selv, mens de studerende får indblik i virkelig problemstillinger som virksomhederne møder mens de virksomhederne får indblik i nye perspektiver.
 {| width="100%"

 | width="33%" |
 A.T. Kearney
 ABB
 Airbus Group
 Arçelik
 Arla Foods
 AstraZeneca PLC
 Bank of Moscow
 Barilla
 Beiersdorf AG
 BNP Paribas
 BRF
 Coloplast
 Crédit Agricole S.A.
 Daymon Worldwide
 Deloitte Touche Tohmatsu
 Deutsche Bank
 Dropbox
 EDP - Energias de Portugal, S.A.
 EF Education First
 ENGIE
 Facebook
 Fung (1937) Management Ltd.
 GlaxoSmithKline
 Google
 Groupe SEB
 | width="33%" |
 Grupa Azoty S.A.
 Henkel AG & Co. KGaA
 Hilti
 HSBC

 Indesit Company s.p.a.
 ING Group
 Kerry Group plc
 KONE
 Kowa Company, Ltd
 L'Oréal
 Lawson, Inc
 LVMH
 Maersk
 MasterCard
 McKinsey & Company
 Millennium bcp - Banco Comercial Português
 Mondi Europe & International
 MVM
 Natixis
 Nokia Corporation
 Nomura Securities Co, Ltd
 Novo Nordisk
 Oesterreichische Nationalbank
 OMV Aktiengesellschaft
 | width="34%" |
 OTP Bank
 PricewaterhouseCoopers
 Procter & Gamble
 QBE Insurance Group Limited
 Reckitt Benckiser
 SABMiller plc
 Salesforce
 Schneider Electric
 Shell
 Siemens Management Consulting
 ŠKODA AUTO a.s.
 Société Générale
 Statkraft AS
 Statoil
 Swiss RE
 UBS
 Unibail-Rodamco
 UniCredit
 Uniplaces
 United Overseas Bank
 Universum
 Vodafone
 Whirlpool Corporation
 Wolseley Group
 Zurich Financial Services
|}

CEMS Sociale Partnere
De første CEMS Sociale partnere tilsluttede sig organisationen i december 2010. Disse var blandt de første nonprofit og NGO'er som bidrog til alliancen og dets arbejde. Ligesom virksomhedspartnerne, er de sociale partnere med til at udvælge kandidater, give forslag til pensum, tilbyder praktikpladser samt ansættelsesmuligheder. Samarbejdet med de sociale partnere har bl.a. medført til, at CEMS har underskrevet PRME deklarationen (Principles of Responsible Management Education), med målet om at lære de kommende generationer af ledere om bæredygtige ledelsesprincipper og virksomhedspraksis.
 CARE International
 Fairtrade Labelling Organizations International
 Transparency International
 United Nations Alliance of Civilizations (UNAOC)
 Global Alliance of Banking on Values
 Kiron Open Higher Education

CEMS Alumni Association (CAA)
CAA blev stiftet i 1993 af CEMS dimittender. Foreningen er et internationalt netværk med 10.000 medlemmer på verdensplan.

CAA ledes af en Alumni bestyrelse og er repræsenteret i mange lande gennem lokale komiteer (Local Committees). De lokale komiteer er ansvarlige for at holde kontakten med CEMS alumni samt at organisere forskellige aktiviteter, professionelle såvel som sociale. Alumni bestyrelsen består af en CAA præsident, en CEMS formand, en repræsentant af CEMS Student Board, en repræsentant for CEMS medlemsskolerne, tre lokale committee repræsentanter, to senior alumni og to junior alumni.

Alumni bestyrelsens mission, er, at give alumni medlemmerne mulighed for at udvikle sig både på det personlige niveau såvel som karrieremæssigt gennem forskellige initiativer. Alumni bestyrelsen repræsenterer også alumni medlemmernes interesser ved CEMS udøvende bestyrelse.

External links
 Official CEMS website.
 Official CEMS e-brochures.
 Official CEMS School list.
 Official CEMS magazine .
 CEMS photo library.
 CEMS video library.
 Financial Times Masters in Management Ranking

References

Organisationer

Global Alliance in Management Education


Mediodactylus es un género de gecos de la familia Gekkonidae. Sus especies se distribuyen por Medio Oriente, Europa meridional, y centro y sur de Asia.

Especies
Se reconocen las siguientes 13 especies:

Referencias

Enlaces externos

Géneros de reptiles

Mediodactylus


George Fochive (født 24. marts 1992 i Washington D.C.) er en amerikansk fodboldspiller, der siden februar 2016 har spillet for den danske klub Viborg FF. Før var han i Major League Soccer-klubben Portland Timbers.

Karriere

Amatør
Fochive begyndte at spiller collegefodbold i 2010 hos Hawaii Pacific University. Her var han i to år, inden han skiftede til University of Connecticut. I 2011 og 2012 fik han kampe for Premier Development League-klubben Real Maryland Monarchs.

Professionel

USA
Den 21. januar 2014 blev George Fochive i MLS' SuperDraft, draftet i 3. runde af klubben Portland Timbers. 25. februar samme år skrev han kontrakt med klubben, hvorefter han blev udlånt til Sacramento Republic FC.

Viborg FF
Fochive var i januar 2016 til prøvetræning hos den danske superligaklub Viborg FF i én uge, hvor han blandt andet deltog i en træningskamp mod Skive IK, med efterfølgende ros fra cheftræner Johnny Mølby. 2. februar valgte klubben så at købe Fochive fri af kontrakten med Portland Timbers, og efterfølgende lave en aftale gældende til 31. december 2018.

Han fik debut for klubben 5. marts 2016 på udebane mod Hobro IK, da han blev indskiftet i det 76. minut hvor han afløste Jeppe Grønning. På dette tidspunkt førte Viborg kampen 6-0, som også blev kampens resultat.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Superligastatistik på danskfodbold.com
 Spillerprofil på mlssoccer.com

Personer fra Washington D.C.
Fodboldspillere fra USA
Fodboldspillere fra Portland Timbers
Fodboldspillere fra Viborg FF

George Fochive


José Antonio Rodríguez Romero (4 de julio de 1992; Guadalajara, Jalisco, México) es un futbolista mexicano que juega como portero en el Club Tijuana de la Liga MX.

Trayectoria

Inicios
Se integró a las fuerzas básicas del Club Deportivo Guadalajara, en el año 2005, donde jugó en fuerzas inferiores así como jugando con los equipos Sub-15, Sub-17, Sub-20 así como Chivas Rayadas, equipo de la Segunda División de México.

Tiburones Rojos de Veracruz
Al finalizar el Clausura 2011, En junio de 2011 Chivas decidió mandarlo al Ascenso MX, para adquirir experiencia, fue anunciado su traspaso a los Tiburones Rojos de Veracruz en calidad de préstamo sin opción a compra por 1 año, donde se le dio el dorsal 1.

Debutó como profesional, el 30 de julio de 2011, en la Fecha 1 del Torneo Apertura 2011 del Ascenso MX con los Tiburones Rojos de Veracruz, donde fue titular indiscutible, y tuvo excelente actuaciones.

Tras un buen año con los Tiburones Rojos, en diciembre de 2012, Veracruz anunció negociaciones con Chivas con el objetivo de comprar sus derechos federativos y el Portero pudiera quedarse con el equipo, sin embargo Chivas decidió no poner opción a compra.

Club Deportivo Guadalajara
El 10 de diciembre de 2012 Chivas no cedió la compra a Veracruz, donde se oficializó su regresó convirtiéndose en el primer refuerzo de cara al Clausura 2013.

El 5 de abril de 2013 hace su debut en Primera División con el Club Deportivo Guadalajara contra los Jaguares de Chiapas.

Tras la salida de Luis Michel del equipo, Rodríguez se convierte en el arquero titular del Rebaño en todo el Clausura 2014. En el Apertura 2014, pesé al regreso de Luis Michel, se convirtió  en el titular del equipo donde tuvo buenas actuaciones.

Hasta la Jornada 1 del Clausura 2015 Rodríguez fue titular con Chivas hasta que el entonces director técnico José Manuel de la Torre lo relego a la banca por su compañero Luis Michel por el resto del torneo, el arquero solo vio actividad en la Copa MX torneo en el cual fue subcampeón contra Puebla.

Regreso a la titularidad durante todo él Apertura 2015, bajo el mando José Manuel de la Torre y Matías Almeyda ese mismo semestre logró ser campeón de Copa MX como suplente.

Al iniciar el torneo Clausura 2016 se convirtió en el titular pero entre una lesión y un error notable contra el León en la jornada 6 del torneo, el director técnico Matias Almeyda lo relego a la banca, siendo reemplazado por Rodolfo Cota donde terminó viendo actividad nuevamente en Copa MX donde él equipo no pudo pasar de fase de grupos.

Club León
El 12 de diciembre de 2016, se hace oficial el fichaje de Toño Rodríguez al Club León en calidad de Préstamo por 1 año con opción a compra, entrando como moneda de cambio por la compra de Rodolfo Pizarro de Grupo Pachuca, siendo el segundo refuerzo de los Panzas Verdes de cara al Clausura 2017.

Club Tijuana
En el Draft Apertura 2017, se confirma su llegada al Club Tijuana, en calidad de Préstamo, por 6 meses con opción a compra.

El 24 de octubre de 2017, fue factor en el partido de la Copa MX al atajar los penales ante el Monarcas Morelia, donde pasaron a los Cuartos de Final, convirtiéndose en la figura de los Xolos.

Club Deportivo Guadalajara (2ª Etapa)
El 6 de diciembre de 2017, se oficializa su regreso a Chivas tras finalizar su préstamo con el Club Tijuana, convirtiéndose en el tercer refuerzo de cara al Clausura 2018. Donde únicamente tuvo actividad con el equipo Sub-20 y el equipo de Tercera División, además de que no entró en planes de Matías Almeyda para este torneo y relegado como cuarto portero de Chivas detrás de Rodolfo Cota, Miguel Jiménez y Antonio Torres.

Lobos BUAP
El 5 de junio de 2018, se oficializa su traspaso al Lobos BUAP de cara al Apertura 2018, en calidad de Préstamo por 1 año con opción a compra. Debuta con los Lobos el 22 de julio de 2018, en la derrota 2-1 ante Santos Laguna.

Al finalizar el Clausura 2019, Toño Rodríguez engalanó el Top 10, de los arqueros con mayores atajadas del torneo. El 16 de mayo de 2019, su contrato venció con Chivas y fue declarado jugador libre.

Club Deportivo Guadalajara (3ª Etapa)
El 5 de junio de 2019, se oficializó su regresó a Chivas, convirtiéndose en el primer refuerzo de cara al Apertura 2019, por petición del técnico Tomás Boy. Debuta en su tercera etapa como rojiblanco el 21 de julio de 2019, en la derrota de 3-0 ante el Santos Laguna. El 23 de noviembre de 2019, anotó su primer gol ante los Tiburones Rojos tras realizar un despeje largo desde su propia portería.

Querétaro Fútbol Club
El 23 de diciembre de 2021, se hace oficial el fichaje de Toño al Querétaro Fútbol Club en calidad de préstamo por 1 año con opción a compra.

Selección nacional

Sub-17
Fue el arquero titular de la selección mexicana que disputó el Mundial Sub-17 de 2009, llegando a octavos de final, teniendo como recuerdo aquel autogol marcado con la mano a la hora de despejar, ocurrido en el partido de la fase de grupos frente a la selección de Suiza. Fue el arquero sustituto de la selección que disputaría el Campeonato Sub-20 de la Concacaf de 2011.

Sub-20
Llegó al Mundial Sub-20 de 2011 en Colombia como arquero sustituto, pero fue titular desde el segundo partido hasta las semifinales, ya que el arquero titular Carlos López Rubio sufrió una fractura en el dedo meñique. En cuartos de final, frente a la selección anfitriona, se equivocó al no poder controlar un disparo de Duván Zapata, entrando el esférico por debajo de las piernas.
En la tanda de penales contra Camerún, no recibió ninguna anotación, parando uno y los demás desviados. En todo el torneo recibió 5 goles solamente, teniendo intervenciones muy atinadas.

Sub-22
Fue convocado con la selección para los Juegos Panamericanos de Guadalajara 2011, siendo el arquero sustituto. Obtuvo la Medalla de oro.

Sub-23
Fue convocado para disputar el torneo preolímpico con la selección Sub-23 de México en Estados Unidos, siendo también sustituto, pero jugando la final contra la selección de fútbol de Honduras. Obtuvo el pase a los Juegos Olímpicos de Londres 2012.

Fue convocado para disputar con la selección sub 23 el Torneo Esperanzas de Toulon de 2012 junto con Liborio Sánchez. Pero las malas actuaciones de este último en los primeros partidos, lo llevó a jugar los restantes, incluyendo la Semifinal y Final resultando campeón.

Fue incluido en la lista final de 18 jugadores que representaron a México en los Juegos Olímpicos de Londres 2012, aunque el guardameta titular fue José de Jesús Corona del Cruz Azul. Obtuvo la Medalla de oro.

Selección absoluta

El 4 de marzo de 2023, gracias a sus buenas actuaciones con el Tijuana fue convocado por Diego Cocca, para los partidos de la Liga de Naciones de la Concacaf contra Surinam y Jamaica, pero no tuvo minutos de juego. El 12 de abril del 2023, fue nuevamente convocado para el partido amistoso contra Estados Unidos.

Participaciones en selección nacional

Palmarés

Campeonatos nacionales

Campeonatos internacionales

Referencias

2. https://web.archive.org/web/20160101165147/http://www.chivasdecorazon.com.mx/jugadores/3/jos-antonio-rodrguez-romero

3. http://www.ligamx.net/cancha/jugador/68590/

Enlaces externos
 Twitter Oficial de Toño Rodríguez
 "Estoy viviendo un sueño: Toño Rodríguez"
 Vivencias 3a. temporada – Antonio Rodríguez (Testimonio Cristiano de Antonio Rodríguez)

Nacidos en Guadalajara (México)
Futbolistas de Jalisco
Futbolistas de la selección de fútbol sub-23 de México
Medallistas olímpicos de oro de Londres 2012
Futbolistas del Club Deportivo Guadalajara en los años 2010
Futbolistas de los Tiburones Rojos de Veracruz
Futbolistas del Club Deportivo Chivas USA
Futbolistas del Club Tijuana
Futbolistas de México en los Juegos Olímpicos de Londres 2012
Futbolistas de los Lobos de la Benemérita Universidad Autónoma de Puebla
Guardametas de fútbol
Premio Nacional del Deporte (México)
Futbolistas de México en la Copa de Oro de la Concacaf 2023

José Antonio Rodríguez Romero


Kevin Stewart ist der Name folgender Personen:

* Kevin Stewart (Politiker, 1928) (1928–2006), australischer Politiker (ALP)
 Kevin Stewart (Politiker, 1968) (* 1968), schottischer Politiker (SNP)
 Kevin Stewart (Fußballspieler) (* 1993), englischer Fußballspieler

Kevin Stewart


Rubén Yáñez (* 9. März 1929 in Montevideo, Uruguay; † 7. Juni 2015) war ein uruguayischer Theaterregisseur,  Schauspieler und Dozent.

Der ausgebildete Lehrer (Maestro) Rubén Yáñez war als solcher in den Fächern Philosophie und Erziehungswissenschaften an diversen Schulen der Primarstufe, Liceos sowie an der Fakultät für Geistes- und Naturwissenschaften (FHC) der Universidad de la República und an Instituten zur Lehrerausbildung tätig.

Im künstlerischen Bereich wirkte er in diversen Funktionen. So inszenierte er mehr als 80 verschiedene Werke an diversen Theatern und führte auch bei im uruguayischen Fernsehen gezeigten Theaterstücken Regie. Bei über 150 Aufführungen wirkte er überdies als Beleuchter und stand in mehr als 100 Theaterwerken selbst als Schauspieler auf der Bühne. Zahlreiche Arbeiten als Dramaturg stehen für ihn ebenfalls zu Buche. In diesem Bereich war er Co-Autor von Artigas, General del Pueblo. Yáñez zeichnete auch für mindestens zwölf Bücher, teils in Mitautorenschaft, verantwortlich. Diese befassen sich mit sozialen und kulturellen Themen sowie dem Theater.

Von 1948 bis 1964 wirkte er am Teatro del Pueblo, zwischen 1962 und 1967 war er Künstlerischer Leiter (Director Artístico) der Comedia Nacional. In den Jahren 1970 bis 1990 arbeitete er am Teatro El Galpón und gehörte dem Ensemble an. In jener Zeit wurde ihm infolge der sich in Uruguay etablierenden zivil-militärischen Diktatur ab 1975 jedwede künstlerische Betätigung in Uruguay untersagt, so dass er sich von 1976 bis 1984 gemeinsam mit der Theatergruppe des El Galpón im mexikanischen Exil befand. Yáñez arbeitete auch als Dozent an der Escuela Municipal de Arte Dramático (EMAD), deren Direktor er mindestens Anfang des 21. Jahrhunderts war, sowie an den Schulen des El Galpón, des Teatro Circular und am mexikanischen Centro de Capacitación Cinematográfica.

Von der Junta Departamental von Montevideo wurde Yáñez am 11. April 2012 zum Ciudadano Ilustre erklärt.

Literatur
 Nuevo Diccionario de la Cultura Uruguaya von Miguel Ángel Campodónico, Librería Linardi y Risso, 2003, S. 359

Einzelnachweise

Theaterregisseur
Theaterschauspieler
Ehrenbürger von Montevideo
Uruguayer
Geboren 1929
Gestorben 2015
Mann

Rubén Yáñez (Theaterregisseur)


العُلَّيْق الأحمر أو عَوْسَج إيْدَه أو عَوْسَج جُوّي  ويُعرف عن الفرنسية باسم الفَرَمْبَواز   شجيرة تتبع جنس التوت البري من الفصيلة الوردية.

الموطن
تنمو في أوروبا وشمال آسيا وحوض البحر الأبيض المتوسط. وينمو في الأماكن التي تنساب إليها الشمس.

الوصف النباتي
الفرق بين التوت والعليق أن التوت شجرة كبيرة بدون أشواك أما العليق فهو شجيرة شائكة متسلقة يصل ارتفاعها إلى أربعة أمتار. لها أوراق راحية الشكل ذات 3 إلى 5 فصوص. أزهارها بيضاء إلى قرنفلية. الثمرة متكدسة وهي مجموعة حسلات لأن بداخلها بذور صغيرة. للثمرة مذاق طيب ورائحة زكية. تكون خضراء في البداية ثم تصبح بيضاء وعند النضج تصبح حمراء. تنضج في أواخر الصيف.

انظر أيضًا
 توت العليق الأمريكي
 عليق
 توت بري

مراجع

نباتات أوروبا
أصنوفات سماها كارولوس لينيوس
أنواع القائمة الحمراء غير المهددة
توت بري
الحياة النباتية في أوروبا
عليقيات
نباتات آسيا
نباتات وصفت في 1753

عليق أحمر


O imperador Jianwen  (chinês: 建文帝 ;  5 de dezembro 1377  – ? ), nome pessoal Zhu Yunwen (朱允炆) . O segundo Imperador da Dinastia Ming , reinou de 1398 até 1402.

O nome de era de seu reinado " Jianwen " significa : ("estabelecer civilidade") representou uma mudança que Hongwu,o nom de era de seu avô e predecessor o Imperador Hongwu , que significa : ("vastamente martial") .

Referências
 Dardess, John. Ming China, 1368–1644: A Concise History of a Resilient Empire. Rowman & Littlefield, 2011. ISBN 1442204915, ISBN 9781442204911</ref>
 奉天靖難記

Imperadores da dinastia Ming
Monarcas do século XV
Monarcas executados
Naturais de Nanquim

Jianwen


ميرساد بالييتش ، من مواليد 4 مارس 1962 ، لاعب كرة قدم يوغسلافي سابق.

لعب مع منتخب يوغسلافيا لكرة القدم.

مسيرته الكروية
لعب ميرساد بالييتش خلال مسيرته الاحترافية مع 4 أندية في ستة عشر موسمًا وسجل خلالها 69 هدفًا ضمن 344 مباراة. حيث فاز في موسم واحد بالكأس وفي موسم واحد بالدوري.

خاض ميرساد بالييتش مسيرته مع نادي جيلييزنيتشار ساراييفو في موسم 1979–80 ليلعب معه تسعة مواسم، مشاركًا في 187 مباراة سجل خلالها 20 هدف. ثم انتقل إلى نادي سيون في موسم 1988–89 ليلعب معه أربعة مواسم، حيث شارك في 126 مباراة سجل خلالها 41 هدفًا. لينتقل بعدها إلى نادي زيورخ في موسم 1992–93 ولمدة موسمين، مشاركًا في 31 مباراة سجل خلالها 8 أهداف. ثم انتقل إلى نادي لوكارنو في موسم 1993–94 لمدة موسم واحد، لم يشارك في أي مباراة ولم يسجل أي هدف.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية يوغوسلافيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية يوغوسلافيون
لاعبو كرة قدم رجالية بوسنيون
لاعبو كرة قدم رجالية بوسنيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في سويسرا
أشخاص على قيد الحياة
أظهرة كرة قدم
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1984
حاصلون على ميداليات أولمبية في كرة القدم
رياضيون بوسنيون مغتربون في سويسرا
رياضيون من ساراييفو
رياضيون يوغوسلافيون مغتربون في سويسرا
فائزون بميداليات برونزية أولمبية من يوغوسلافيا
لاعبو الدوري اليوغوسلافي الأول
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1984
لاعبو جيلييزنيتشار ساراييفو
لاعبو دوري التحدي السويسري
لاعبو دوري السوبر السويسري
لاعبو زيورخ
لاعبو كأس العالم 1990
لاعبو كرة قدم بوسنيون مغتربون
بالييتش
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1984
لاعبو كرة قدم مغتربون في سويسرا
لاعبو كرة قدم يوغوسلاف أولمبيون
لاعبو كرة قدم يوغوسلاف مغتربون
بالييتش
لاعبو منتخب يوغوسلافيا لكرة القدم
لاعبو نادي جيلييزنيتشار ساراييفو
لاعبو نادي سيون
لاعبو نادي لوتسيرن
لاعبو نادي لوكارنو
مواليد 1962
مواليد في سراييفو
لاعبو كرة قدم من سراييفو

ميرساد بالييتش